muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14376, Karar No: 2015/7293, Tarih: 17.11.2015

Somut olayda, sanığın işyerinde bandrolsüz eserler satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/2650, Karar No: 2011/14530, Tarih: 26.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2650 E.  ,  2011/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2009 tarih ve 2008/437-2009/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin İstanbul 'dan Bangkok 'a seyahatı sırasında bagajının kaybolduğunu,davalının kaybolan bagajı 30 kg kabul ederek kg başına 20 USD 'dan 600 USD ödeme yapmayı teklif ettiğini, ancak müvekkilinin kaybolan eşyalarının değerinin teklif edilenin çok üzerinde olduğunu, davalının kg başına 250 altın Frank ödemesi gerektiğini, öte yandan bagajın kaybolması nedeni ile müvekkilinin seyahatı boyunca çok sıkıntı çektiğini,seyahatin kabusa döndüğünü ileri sürerek, (14.811) TL maddi ve (5.000) TL manevi zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kaybolan bagajın dava dışı Osman Esen adına kayıtlı olduğunu, bagajın onunla birlikte seyahat eden davacıya ait olduğuna dair her hangi bir bildirimin bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyeti olmadığını, müvekkilinin sorumluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu, davacının ancak ispat edeceği gerçek zararını talep edebileceğini, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını, davacının kaybolan bagajı için kendisine teklif olunan 810,72 TL'nı kabul etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının bagajının 30 kg olduğu, 4 numaralı Montreal Protokolü ile değişik Varşova Sözleşmesinin 22/2 b maddesi ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kayıp bagajın kg başına 17 SDR hesabı ile davacının talep edebileceği maddi tazminatın 510 SDR olup, karar tarihindeki SDR kuruna göre 1.204,92 TL olduğu, davacının eşyalarının kaybı dolayısıyla üzüldüğü, bir takım prosedürlere maruz kaldığı bu nedenle manevi tazminat istemeye hak kazandığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, (1.204,92) TL maddi ve (250,00) TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı; taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı; taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 66,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9494, Karar No: 2007/10141, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9494 E.  ,  2007/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Teks.San.Tic.A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince itirazın sıra cetvelinde yer alan alacakların esas ve miktarına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davalı şirketler vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak genel mahkemelerde incelenir; itiraz yalnız sıraya ilişkinse görev İcra Mahkemesinindir. Somut olayda davacı şikayet dilekçesinde esasa ilişkin dava açma hakkını saklı tutmuş ve bu yöndeki davasını da genel mahkeme huzuruna götürmüştür. Açıklanan aşamada itirazın yalnızca sıraya yönelik olmadığının kabulü zorunlu olduğu gibi, şikayet yargılamasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409 ncu maddesi uygulanmaz. Açıklanan nedenlerle davalı şirketler vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28226, Karar No: 2014/18767, Tarih: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28226 E.  ,  2014/18767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/314531

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30.05.2013

Numarası : 2012/567-2013/241

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyon ile gece vakti, aydınlatmalı, meskun mahal dışındaki, tek yönlü yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde; emniyet şeridinde yakıtının bitmesi üzerine dörtlülerini yakarak park halinde durmaktayken elindeki benzin bidonu ile yakıt koymak için aracının depo kısmının yanında ayakta duran ölene tam kusurlu şekilde emniyet şeridinde çarptığı olayda; bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeyerek, sanığın yorgun ve uykusuz olarak araç kullandığına ilişkin bir belirleme bulunmadığı halde uykusuz araç kullandığının kabulü ve hatalı değerlendirmeyle sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini ,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6571, Karar No: 2024/8921, Tarih: 24.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6571 E.  ,  2024/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1197 E., 2023/2180 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/244 E., 2022/61 K.

Taraflar arasındaki ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eşinden 2014 yılında boşandığı, Kurum sigortalısı babasının vefatıyla Kuruma başvurusuyla babasından dolayı aylık bağlandığı, maaşının kesildiğini öğrendiği, Kuruma başvurusuyla boşandığı eşiyle fiilen beraber yaşadığı gerekçesiyle yetim aylığının kesildiğinin bildirildiği, aylığın yeniden bağlanması için Kuruma başvurudan sonuç alınamadığı, davacının babasından dolayı aylık almak için boşanmadığı, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığı iddiasıyla Kuruma borçlu olmadığının tespitiyle kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kontrol memuru denetim ve raporu ile davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca aylığın kesilme işleminin yerinde ve yasal mevzuata uygun olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının boşandığı eşinin boşanma tarihi olan 21.01.2014 tarihinden SGK denetim rapor tarihi olan 30.08.2015 tarihine kadar kayıtlara göre 26 gün yurt dışında bulunduğunun görüldüğü, davacı ve boşandığı eşinin 23.01.2015 tarihinde aynı sağlık kuruluşunda tedavi gördükleri, aynı tarihte aynı eczaneden ilaç aldıklarının tespit edildiği, SGK denetiminin yapıldığı adreste kolluk marifetiyle tekrardan araştırma yapıldığı, tanzim edilen tutanağa göre komşu apartman sakinleri tespit edilemediği, mahalle muhtarının davacı ve boşandığı eşi hakkında bilgisinin bulunmadığı tutanakla tespit edildiği, tutanakla tespit edilen azalardan ... dinlendiği, davacıyı ve boşandığı eşini tanımadığını beyan ettiği görülmekle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamı öncesi ve sonrası yapılan tespitler birlikte gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ile eski eşi ...’ın anlaşmalı olarak boşandıkları, evlilik birlikteliğinin sona ermesinin ardından davacının Kuruma başvuruda bulunduğu ve yetim aylığı almaya başladığı, SGK müfettişlerinin davacı ile eski eşin boşanma öncesinde birlikte yaşadıkları çevrede yaşayan komşularının ifadelerine dayanarak tanzim ettikleri rapor neticesinde davalı Kurum, davacı aleyhine ve hukuka aykırı olarak yetim aylığının kesilmesi ve ödenen aylıkların iadesi yönünden işlem tesis ettiği, tanık anlatımlarının mutlak bir gerçek olarak kabul edilemeyeceği, davacının kuruma başvuru tarihinden sonra davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarına dair hiçbir delil bulunmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum kontrol memurlarınca tutulan tutanağın somut verilere dayalı olması, davalı ve eski eşinin adres kayıtları, oy kullandıkları sandık ve seçmen bilgileri, zabıta araştırma sonuçları, kamu tanıklarının beyanları, abonelik kayıtları, eczane ve hastane kayıtları nazara alındığında Kurum kontrol memurlarınca düzenlenen raporun aksinin ispatlanamadığı, davanın reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15841, Karar No: 2017/16557, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15841 E.  ,  2017/16557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9388, Karar No: 2014/9755, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9388 E.  ,  2014/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/1214-2014/21

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların davalıdan daire satın aldıklarını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla ödeme yaptıklarını ileri sürerek 2.034,47 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.01.2006 tarihli sözleşmenin sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele 2014/9388-9755

alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 139.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7078, Karar No: 2023/5702, Tarih: 23.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7078 E.  ,  2023/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/82 E., 2020/164 K.

KARAR : Kısmen kabul

Davalı ...Ş. vekili,

Davacılar vekili

Taraflar arasında mahkemece görülen iş kazasından manevi tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar ile davalılardan Temel Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti ve Aras Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davalı ...Ş. temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmiş olmakla duruşma yapılmak üzere tayin olunan 22.02.2022 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacılar adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadığı görüldükten, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek, incelemenin aynı gün öğleden sonraya bırakılmasına karar verilmiş, dosyada tespit edilen noksanların ikmali için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildikten, noksan ikmal edilerek dosya Dairemize gelmekle; kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA