muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3916, Karar No: 2017/6004, Tarih: 18.10.2017

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında belirtildiği üzere, siyasetçilere yönelik eleştirilerin sınırları özel kişilere karşı yapılan eleştirilerin sınırlarına göre daha geniş olup, siyasi hüviyete sahip kişilerin kendilerine yönelik ağır, sert ve hatta incitici eleştirilere katlanmaları gerektiği tartışmasız olduğu gibi, ağır ve sert eleştiri kavramı da sınırsız değildir.

Eleştiri bir şeyin daha iyiye gitmesi veya bir yanlışın düzeltilmesi için yapılan değerlendirmedir.

Bu kapsamda; davalının, davacıların üye olarak görev yaptığı meclis soruşturma komisyonunun kararını açıklamasından sonra, partisinin TBMM'ndeki grup toplantısında yaptığı konuşmasında, davacılar ve diğer komisyon üyelerinin isimlerini tek tek belirttikten sonra söylediği "... Bu milletvekilleri hırsızların hamiliğine soyunmuş milletvekilleridir... Vicdanınızı nasıl kiralarsınız? Nasıl satarsınız? Hırsızların hamisi olmak bu kadar kolay mı? ... Eşi şöyle bakmıştır. Bizim hırsızın hamisi geldi diye. Onların çocukları, onların torunları ne diyecekler? Bizim anne ve babamız bir dönem hırsızların hamiliğini yapmıştı diyecekler... Çünkü vicdanını sattın, ahlakını sattın, inancını sattın, imanını sattın sen çünkü... Çünkü vicdanınızı sattınız siz, siyasal anlamda sattınız, siz satılık insansınız... Sizde ahlak var mı? Sizde vicdan var mı? Sizde iman var mı? ... Sizde ahlak, sizde namus, sizde şeref var mı acaba? ... " şeklindeki sözlerin, öncelikle eleştiri niteliğinde olmayıp doğrudan davacıların kişiliklerine yönelik olması ve bu ifadelerden bir kısmının birden çok kez tekrarlanarak söylenmesi de dikkate alındığında ağır ve sert eleştiri olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, aşağılayıcı ve küçük düşürücü olduğu, böylelikle davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu, bu nedenle uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 18/10/2017
Yargıtay — Esas No: 2016/6229, Karar No: 2019/1760, Tarih: 13.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/6229 E.  ,  2019/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, boyun ağrısı şikayeti ile davalı doktora başvurduğunu, yapılan muayene sonucu boyun fıtığı teşhisi konularak ameliyat olması gerektiğinin belirtildiğini, 6.12.2010 tarihinde davalı hastanede davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ameliyat sonrası ağrılarının giderek arttığını ve dayanılmaz bir hal aldığını, ... Devlet Hastanesine gittiğinde yanlış tedavi uygulandığı ve ameliyat sırasında fıtık ile alakasız platin takıldığı ve felç olmasına ramak kaldığı, yapılan ameliyatta takılan platinlerin fıtık tedavisinde yardımcı olmadığı, platinlerin rastgele doku içerisine ve hiçbir kemiğe sabitlenmeden yerleştirildiği, fıtıklı bölgede hiçbir işlem yapılmadığı ve platinin ağrı ve rahatsızlığını arttırdığı belirtilerek, acilen ameliyat olması gerektiğinin belirtilmesi nedeniyle 19.7.2011 tarihinde tekrar ameliyat olduğunu, fıtıklı bölgenin tedavi edildiğini ve davalı doktor tarafından takılan platinler çıkartılarak gerekli vidaların takıldığını, davalı tarafından yapılan yanlış tedavi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek; 20.000,00TL manevi ve 11.845,00TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir

Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı doktorun tedavi sırasındaki hatasından kaynaklanan zararların tazminine ilişkindir. Davacı davalı doktor tarafından yapılan ilk ameliyatın başarısız olduğunu, yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını iddia ederek zararının tazminini istemiş, davalılar olayda bir kusurları olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı doktorun tedavi sırasındaki hatasından kaynaklanan zararların tazminine ilişkindir. Davacı davalı doktor tarafından yapılan ilk ameliyatın başarısız olduğunu, yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını iddia ederek zararının tazminini istemiş, davalılar olayda bir kusurları olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.510. (eski BK.394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda bilirkişiler, boyun fıtığının tedavisinde cerrahinin uygulanabileceği, yapılan boyun fıtığı ameliyatlarında disk materyalinin önemli bir kısmı boşaltıldığından iki omur arasında kaynamayı sağlayacak ve çökmeyi önleyecek kafes (cage) adı verilen implantların kullanılabileceği, boyun fıtığı ameliyatı esnasında fıtık tamamen çıkarılamayabileceği gibi yapılan ameliyat sonrasında da boyun fıtığının tekrarlayabileceği, nüks boyun fıtığı nedeniyle tekrar ameliyata alınmak zorunda kalınabileceği, kişinin Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı Dr.Hüseyin Ak tarafından Özel ... Medicana Hastanesi'nde 06.12.2010 tarihinde boyun fıtığı nedeniyle ameliyata alındığı, ameliyatta C3-4 ve C6-7 mesafelerine mikrodiskektomi uygulandığı, sonrasında C3-4 ve C6-7 mesafelerine cage konulduğu, sonrasında ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi 19.07.2011 tarihinde tekrar ameliyata alındığı, C3,4,5, ve C6'da bilateral laminektomi yapıldığı ve C4-6 arasında posterior plak vida ile füzyon uygulandığının tıbbi belgelerde kayıtlı olduğu, kişide boyun fıtığı ameliyatı sonrası ortaya çıkan tablonun bu tür ameliyatlardan sonra her türlü özene rağmen oluşabilen her hangi bir tıbbi kusur ya da ihmal izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği” belirtilerek bu nedenle doktora ve hastaneye izafe edilebilecek bir kusur olmadığını bildirdikleri anlaşılmaktadır. Davacı tarafından alınan bu rapora; yapılan ameliyat sonrası yatalak hale geldiği, ameliyat öncesi ve sonrası durumu ortada iken durumun komplikasyon olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, raporda söz konusu sıkıntının neden kaynaklandığının incelenmediği belirtilerek itiraz edilmiş olup, mahkemece bu itirazları karşılayacak şekilde bir rapor alınmadığı anlaşılmıştır. O halde mahkemece, üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile davalıların hukuki konum ve sorumluluğu, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, davacının iddiaları üzerinde durularak davacının ameliyat sürecinde yapılması gerekenle yapılan işlemlerin neler olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5467, Karar No: 2009/1273, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5467 E.  ,  2009/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlen sıra cetvelinde alacaklarının hatalı hesaplandığını, ihtiyati haczi kesinleşmeyen davalıya pay ayrılmasının doğru olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan görev itirazında bulunmuş, tasarrufun iptali davasının devam ettiğini ve alacaklarının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinin yollamasıyla aynı yasanın 136 ncı maddesi uyarınca imtiyazlı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının 24.02.2000 tarihli ihtiyati haczinin 24.09.2003 günü kesinleştiği, davalının 03.05.2001 ve 01.10.2002 tarihli ihtiyati hacizlerinin ise henüz kesinleşmediği; Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinin, diğer alacaklıların muvazaadan âri hakları aleyhine sonuç doğurması nedeniyle uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı yanın diğer temyizi, ihtiyati haczinin davacı yanca konulan ve kesinleşen kesin hacze iştirak ettirilmemesinin doğru olmadığına ilişkindir. Davalının bu itirazının İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinin, davalı yanın ihtiyati haczine ilişkin karar tarihinde yürürlükte bulunan (4949 sayılı yasa ile değiştirilmeden önceki) haline göre değerlendirilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4874, Karar No: 2010/10115, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4874 E.  ,  2010/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... Vek.Av....

ASLİ MÜDAHİL

VEKİLİ : ... Vek.Av....

İHBAR OLUNAN : Milli Emlak Dairesi Başkanlığı Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, Hazine vekilinin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınanan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dairece daha önce incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın 440 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmaza ait İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/391 Esas, 2008/122 Karar (Dairenin 2008/8438 E. 2008/12138 K.) sayılı dosyasında, bu dosyanın değerlendirme tarihine yakın olan 06.10.2006 tarihi itibarıyile 68 TL/m² değer belirlendiği ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, dava konusu taşınmazla aynı nitelikte ve aynı konumda bulunan sözü edilen taşınmaza göre kabul edilebilecek üstün bir vasfı da bulunmayan dava konusu taşınmaza yüzde yüze yakın fazla bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1833, Karar No: 2024/2147, Tarih: 27.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1833 E.  ,  2024/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/471 E., 2023/937 K.

DAVA TARİHİ : 04.06.2018

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı kararı

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının boşanma talebinin reddi yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı erkeğin son derece öfkeli bir kişiliğe sahip ve sürekli tartışma halinde olduğunu, hakarette bulunduğunu, evin yiyecek ihtiyaçlarını dahi karşılamadığını, "size zehir olsun, yaptığım iyilikler gözünüze dizinize dursun" gibi evlilik birliği için yıpratıcı ifadeler kullandığını, bozulan telefonu için kiminle konuşuyorsan o yaptırsın dediğini, tartışmalar esnasında sizi öldürürüm bıçaklarım dediğini, fiziki ve manevî şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, defalarca evden kovduğunu, davalı erkeğin cevap dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini ve gerçek olmadığını belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, müvekkili ve ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili, ön inceleme duruşmasında 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı vekili, ön inceleme duruşmasında 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap ve cevanba cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, sorunların davacı eşin, müvekkilini işinden dolayı küçük görmesinden kaynaklandığını, müvekkilinin, davacı eşinin aşağılayıcı ve küçük düşürücü hal ve hareketlerine çocukların ne olursa olsun bir arada bir aile ortamında büyümesini istemesinden dolayı katlandığını, davacı eşin evi terk ettiğini, oğlu ...'ın anlattığına göre ikizi ...'nin kafasını sinir krizi anında annesinin kapının camına çarptığını, çocuklara şiddet uyguladığını, taraflar arasındaki anlaşmazlığın esas nedeninin davacının lüks hayat yaşama isteği olduğunu belirterek dava sonucu doğacak diğer haklarını talep etme hakları saklı kalmak kaydıyla davanın boşanma yönünden kısmen kabulüne, diğer talepler yönünden ise reddine, tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetin babaya verilmesine, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Mahkemenin 17.02.2020 tarih ve 2018/399 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararı ile; davalı erkeğin eşine kötü davrandığı ve hakaret ettiği, eşini evden kovduğu, davacı kadının da eşini sevmediği, istemediği, eşinin işinden utandığını söylediği, bu nedenlerle taraflar arasında yaşanan olumsuz olaylar nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, ortak hayatın çekilmez hale geldiği, bu aşamadan sonra da tarafların bir araya gelerek evlilik birliğini sürdürmelerinin imkansız olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuklardan ...'ın velâyetinin babaya, ... ve ...'nin velâyetlerinin anneye verilmesine, davacı kadın için aylık 300,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar ... ve ... için ayrı ayrı aylık 200,00 TL tedbir, 300,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadının tazminat taleplerinin reddine, davacı kendisini vekil ile temsil ettiğinden 3.400,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili; yoksulluk nafakası, velâyetler, iştirak nafakaları, velâyeti kendisine verilen ortak çocuk ... için iştirak nafakası hükmedilmemesi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili; yoksulluk nafakası, velâyetler, iştirak nafakaları, velâyeti kendisine verilen ortak çocuk ... için iştirak nafakası hükmedilmemesi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2021 tarih 2020/1253 Esas, 2021/1751 Karar sayılı kararı ile: istinaf başvurusunun kabulüne, 4721 sayılı Kanun'ın 405 inci maddesine göre, tarafların vesayet altına alınmalarının gerekip gerekmediğinin araştırılması gerektiği gerekçesi ile kararın esası ve diğer istinaf sebepleri incelenmeksizin; Kahramanmaraş 2.Aile Mahkemesi'nin 17.02.2020 tarih, 2018/399 Esas 2020/99 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli 2021/547 Esas 2022/121 Karar sayılı kararı ile; davacı kadın tanıklarının beyanlarında davalı erkeğin, kadını aşağıladığı ve hakaret ettiğine dair beyanları var ise de somut örnek verilmediği, tarih bilgisinin de bulunmadığı, davalı erkeğin, davacı kadının aldıklarını başına kalktığı beyan edilmiş ise de bundan sonra tarafların bir araya geldiği, davacı kadın ses kaydı deliline dayanmış ise de, bu ses kaydının alınmasında davalı erkeğin haberi olmaksızın, rızası dışında alındığı, davalı erkeğin ses kaydını kabul etmediği, kaldı ki hukuka aykırı delil olduğu ayrıca davacı kadının ve tanık beyanına göre de bu alınan ses kaydından sonra tarafların bir araya geldikleri, davalı erkeğin kusuru varsa bile davacı kadının bu kusurları affetmiş sayılacağı, bu nedenle davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, ayrıca davacı kadının sürekli davalı eşinin işinden utandığını, çocukları evlendiğinde de dünürlerine mahçup olacağını beyan ettiği, eşini küçümsediği, evden kendisinin ayrıldığı, davacı kadının kendisinin kusurlu olduğu ve kendi kusuru ile boşanmaya karar verilemeyeceği gerekçesi ile davacı kadının davasının reddine, halen anne yanında kalan ortak çocuklar 2008 d.lu ... ve 2006 d.lu ... ile davalı baba arasında kişisel münasebetlerinin tesis ve devamına, halen baba yanında kalan ortak çocuk 2006 d.lu ... ile davacı anne ile kişisel münasebetlerinin tesis ve devamına, davacı kadın yararına 04.06.2018 dava tarihinden aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 28.02.2022 tarihi itibari ile aylık 200,00 TL artırılarak 500,00 TL ye yükseltilmesine, ortak çocuklar ... ve ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 28.02.2022 tarihi itibari ile aylık 100,00 TL artırılarak 300,00 TL ye yükseltilmesine, davalı erkekten alınarak davacı kadına karar kesinleşinceye kadar ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, halen baba yanında kalan ortak çocuk 2006 d.lu ... yararına dava tarihi olan 04.06.2018 den itibaren aylık takdiren 100,00 TL tedbir nafakasının davacı kadından alınarak ortak çocuk yararına kullanılmak üzere davalı babaya verilmesine, karar kesinleşinceye kadar devamına, davalı kendisini vekil ile temsil ettiğinden 5.100,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili; davanın reddi, boşanma, kusur belirlemesi, iştirak ve yoksullluk nafakası, miktarları ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili; davanın reddi, boşanma, kusur belirlemesi, iştirak ve yoksullluk nafakası, miktarları ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2022/1830 Esas, 2022/2190 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve özellikle tanık Yılmaz Torun'un beyanı dikkate alındığında, davacı kadının davasını ispat edemediği, Mahkeme gerekçesinin doğru olduğu, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili aynı yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.01.2023 tarihli 2022/9690 Esas 2023/307 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmemesi üzerine kesinleştiği, Mahkemece gönderme kararı üzerine yapılan yargılamada, yukarıda açıklanan husus dikkate alınarak, Mahkemenin ilk kararı ile verilen boşanma hükmü taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, davacı kadın yararına usuli kazanılmış hak oluşmuş olup boşanma talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kadının davasının tümüyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının boşanma talebinin reddi yönünden ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının boşanma talebinin reddi yönünden bozulmasına, davacı vekilinin bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar