muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14210, Karar No: 2022/14369, Tarih: 03.11.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Üniversite Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis İşletmeler Müdürlüğü bünyesinde yer alan işçilere toplu ... sözleşmenin uygulanmasının yasal olarak mümkün olmadığını, toplu ... sözleşmesinin “İşe Almada Usul” başlıklı 11 inci maddesinde “İşe alınacak işçiler hakkında, işveren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına işçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik' esaslarına göre hareket eder.” hükmüne yer verildiğini, oysa Sosyal Tesis ve İşletmelerinde istihdam edilen işçilerin işe alınmalarında anılan Yönetmelik hükümlerinin bugüne kadar uygulanmadığını, dolayısıyla bu hükmün sözleşmede yer almış olmasının, söz konusu toplu ... sözleşmesi kapsamına Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan işçilerin dâhil olmadığının açık bir göstergesi olduğunu, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin, özel bütçeli bir kamu idaresi olan ve Anayasa'nın 130 uncu maddesi ile 2809 sayılı Kanunu, 2547 sayılı Kanun, 5018 sayılı Kanun, 124 sayılı KHK, 2 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ve diğer muhtelif mevzuat hükümleri çerçevesinde kurulmuş olan Hacettepe Üniversitesi ile üniversitenin birimleri ve üniversite bünyesinde yer alan döner sermaye işletmesinden tamamen ayrı ve bunlardan bağımsız bir idari ve mali yapı ve organizasyon olarak sadece Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinin İdaresi Hakkında Yönerge hükümleri çerçevesinde oluşturulduğunu ve işlev yürüttüğünü, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin, “Yürütme Kurulu”, “Denetim Kurulu” ve “İşletme Müdürü” şeklinde örgütlendiğini, ayrı organizasyona ve yönetim organlarına sahip bulunduğunu, bu çerçevede Sosyal Tesis ve İşletmeler ile Üniversitenin ayrı işverenler ve ayrı işyerleri olarak değerlendirilmelerinin zorunlu görüldüğünü, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin kaynaklarının merkezi yönetim bütçesi veya döner sermaye bütçeleri gibi kamusal imkânlarla donatılmadığını, tamamen kendi ürettiği kaynaklarla sınırlı bulunduğunu, merkezi yönetim kapsamında yer alan Üniversite birimlerinin bütçesinde oluşabilecek açık veya eksiklerin kamu kaynakları ile belli kural ve yöntemler dâhilinde kapatılabilirken, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin faaliyetleri sonucu oluşabilecek açık veya zararın bu suretle karşılanmasının mümkün bulunmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle Hacettepe Üniversitesi İle Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis İşletmeler Müdürlüğünün birbirinden iki ayrı işveren ve ayrı işyerleri sıfatına haiz olmaları nedeniyle söz konusu toplu ... sözleşmesinin Üniversitenin Sosyal Tesis ve İşletmelerinde çalışan işçilere uygulanmasının mümkün olmadığını, Sosyal Tesis ve İşletmelerin Üniversiteden ayrı bir yapıya sahip olduğunu, Sosyal Tesis ve İşletmelerin ...'e üye olmadığını, bu nedenle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

“...Yargıtay 22.(Kapatılan) Hukuk Dairesinin 2017/38746 Esas, 2017/20483 Karar sayılı ilamı ışığında; Üniversitenin "amaçta birlik" ve "yönetimde birlik" ilkeleri ile ... organizasyonu kavramı çerçevesinde farklı birimlerin ... bir işyeri niteliğinde bulunduğu, bu nedenle "Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı sosyal Tesis ve İşletmeleri'nde" çalışan bütün işçilerin yürürlükteki toplu ... sözleşmesinden yararlanması gerektiği sonucuna varılması yerinde olmuştur. Nitekim 10.12.2019 tarih ve 3118943 sayılı yetki tespiti yazısı kapsamında; Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmeleri işyerinin yetki tespiti belgesi kapsamında sayılan işyeri arasında yer aldığından yapılan itiraz sonucunda verilen ... 19. ... Mahkemesinin 24.11.2020 tarih ve 2019/679 Esas, 2020/408 Karar sayılı kararın, taraflarca istinaf edilmeksizin kesinleştiği görülmüştür. Davalı tarafça belirtili işletmenin ... kolunun değiştiği savunulmuş ise de, 6356 sayılı kanunun m.37/1. maddesinde, "Toplu ... sözleşmesine taraf olan sendikanın tüzel kişiliğinin sona ermesi, faaliyetinin durdurulması, işçi sendikasının yetkiyi kaybetmesi ve toplu ... sözleşmesinin uygulandığı işyerlerinde işverenin veya işyerinin girdiği işkolunun değişmesi toplu ... sözleşmesini sona erdirmez." düzenlemesi mevcut olup, yetki tespit yazısı tarihi ve ... imza tarihi gözetildiğinde, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı sosyal Tesis ve İşletmeleri Müdürlüğünün Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 2022/37 sayılı kararı ile 18 nolu ... koluna girdiği tespit edilmiş ise de, 14.09.2021 imza tarihli 01.02.2021-31.01.2023 tarihli ...'ten faydalanmaya devam edeceğinin kabulü yerinde olmuştur....” gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tesis edilen gerekçeli kararın sonuncu hüküm fıkrasında “kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süresi içinde Yargıtay’da temyiz yolu açık olmak üzere” ifadelerine yer verildiğini, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’nun (6356 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince kararın kesin olduğunu belirterek bu yönden kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesinin uygulanma alanının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın “Toplu ... sözleşmesi ve toplu sözleşme hakkı” kenar başlıklı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İşçiler ve işverenler, karşılıklı olarak ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek amacıyla toplu ... sözleşmesi yapma hakkına sahiptirler.”

2. 6356 sayılı Kanun’un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin ilgili kısmı da şöyledir:

“Toplu ... sözleşmesi: ... sözleşmesinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenlemek üzere işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında yapılan sözleşmeyi...ifade eder.

3. 6356 sayılı Kanun’un “Yetki” kenar başlıklı 41 inci maddesinin birinci fıkrası ise şöyledir:

“Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birinin üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu ... sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu ... sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

4. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle uyuşmazlık konusu işyerinin toplu ... sözleşmesinin imzalanmasına esas teşkil eden 10.12.2019 tarih ve 3118943 sayılı yetki tespitinin kapsamında yer aldığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5762, Karar No: 2010/1882, Tarih: 18.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/5762 E.  ,  2010/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 tarih ve 2004/90 - 2008/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı banka vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.02.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına davalı bankanın Küçükyalı Şubesi’nde 10 milyar TL’lık mevduat hesabı açtığını, müvekkilinin murisi ve babası olan ...’ın 26.06.2002 tarihinde vefat ettiğini, aynı gün davalı bankanın Küçükyalı Şubesi Müdürlüğü’ne ... adına düzenlenmiş yazı ile müvekkilinin hesabındaki paranın kendi hesabına aktarılmasını ve bundan sonra aynı paranın ...’ya verilmesine ilişkin talimat verildiğini, ölüm döşeğinde olan veya muhtemelen ölmüş olan bir insanın bu şekilde talimat vermesi ve altına imza atmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, (10.000.000.000.-) TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talimat altındaki imzanın murise ait olduğunun Adli Tıp Kurumu’nca belirlendiğini, davacının kardeşi ile birlikte muris ...’ın mirasını reddettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlara göre, davacı tarafından bankalardaki hesaplarından para çekme konusunda ...’a tam yetki verildiği, davalı bankanın Küçükyalı Şubesi’nden ...’in öldüğü 26.12.2002 tarihinde 10.000,00 YTL tutarındaki ödeme işlemini yerine getirirken imzanın şekli ve basitliği, ödeme tutarı, talimat verenin yazı ve talimat verenin hesap yoğunluğunun banka çalışanlarının dikkatini çekip ödeme konusunda hesap sahiplerinden teyit alması yoluna gidilmesinin düşünülmemesi, ödeme saatinin 17:14 olarak kayıtlarda yer almasında banka çalışanlarının imza ve diğer kontrolleri titizlikle yapmadıkları ve yapılan ödemelerde kusurlu davrandıkları, davalı bankanın gözetim ödevi niteliğindeki özen yükümlülüğünü yerine getirmediğinden

BK’nun 55 ve 100. maddeleri gereğince adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 YTL tazminatın 26.12.2002 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

BK’nun 55 ve 100. maddeleri gereğince adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 YTL tazminatın 26.12.2002 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait hesaptan davacının babası ... tarafından 15.09.1998 tarihli vekaletnameye istinaden bir miktar paranın önce kendi hesabına aktarılması ve bundan sonra paranın dava dışı ...’ya ödenmesine istinaden verilen talimata göre işlem yapan davalı bankanın ödemede kusurlu olduğu iddiasına dayalı alacak davasıdır.

Söz konusu uyuşmazlığın çözüm noktası davacı vekili ... tarafından bankaya verilen 26.12.2002 tarihli talimatın altındaki imzanın bu şahsa ait olup olmadığının belirlenmesinde yatmaktadır.Dosya kapsamından Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 2003/6204 Hz. Sayılı soruşturma evrağı içerisinde bulunan Uz.Dr.... tarafından verilen bilirkişi raporunda talimattaki imzanın ... eli ürünü olmadığı belirtilmiş ise de;mahkemece yargılama esnasında alınan 07.06.2005 tarihli grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi ... tarafından verilen raporda bu defa söz konusu talimat altındaki imzanın ölü ...’a ait olduğu belirlenmiş,bundan sonra alınan sırasıyla 15.02.2006,22.09.2006 ve 06.12.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporlarında talimat altındaki imzanın basit tersimli olması nedeniyle ... eli ürünü olup,olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir.Bu durumda mahkemece Emniyet veya Jandarma Kriminal Polis Laboratuarı uzmanlarından imza incelemesi yönünden rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan incelemeyle bir takım varsayımlarla yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3405, Karar No: 2018/15602, Tarih: 26.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/3405 E.  ,  2018/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 Sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13696, Karar No: 2014/17192, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13696 E.  ,  2014/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan hükümlü ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 87/1 son cümle, 29 ve 62/1. maddeleri ve 86/2, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2009 tarihli ve 2006/557 Esas, 2009/215 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün kalan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu infaz edilmesine dair talebinin reddine ilişkin Uşak İnfaz Hakimliğinin 09/01/2014 tarihli ve 2013/1009 Esas, 2014/17 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulüne dair Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2014/48 Değişik iş sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 06.03.2014 tarih ve 2014/4507 - 16935 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.03.2014 tarih ve 2014/98565 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Anayasa Mahkemesince 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-7-b, c maddelerinin iptal edildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinin ve 02/09/2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1 -f maddesinin halen yürürlükte olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinde yer alan "(4) Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hakiminin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme ile 02/09/2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinde yer alan "Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinde 2013/114 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, çocuğun basit cinsel istismarı suçunun alt sınırının üç yıl, üst sınırının sekiz yıla kadar hapis cezası olduğu, bu durumda hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği, anılan yasalara aykırı olarak hükümlünün açık ceza infaz kurumunda bulunmasının hükümlü lehine kazanılmış hak tesis etmeyeceği, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlik şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın ret edilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmının 1. maddesi ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9274, Karar No: 2006/17595, Tarih: 14.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9274 E.  ,  2006/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının okul adresine çıkarılan davetiye, 7201 sayılı Tebligat Yasasının 18. maddesi uyarınca, o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amirine yapılması gerektiği gözetilmeden sekretere yapılan tebligat geçersizdir. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verildi. Temyiz isteğinin incelenmesine geçildi.

Müşterek çocuk ...1997 doğumludur. Velayet düzenlenmesi kamu düzeniyle ilgilidir. Bu nedenle davalının kabul beyanı tek başına sonuca etkili olamaz. Tarafların delilleri toplanmadan, gerektiğinde psikolog veya pedogogtan uzman raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.12.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre elâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.