muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5149, Karar No: 2015/3412, Tarih: 30.06.2015

Somut olayda, 5846 sayılı Kanuna aykırı olarak sanığın depo şeklindeki işyerinde bandrolsüz eser bulunduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, gündüzleyin bir defa arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, 04.08.2009 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen deliller arasında, sanık beyanı, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır. Kaldı ki sanık, depoyu dört arkadaş olarak kiralayıp kullandıklarını, depoda kendisine ait giyim eşyası ve elektronik ürünler olduğunu, suça konu CD'lerin soyadını bilmediği Türer isimli arkadaşına ait olduğunu savunarak hiç bir aşamada suçu kabul etmemiştir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/18601, Karar No: 2015/2318, Tarih: 14.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/18601 E.  ,  2015/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan kurumun bilirkişi tarafından belirlenen zararını kendisine yasal bildirim yapılmadan önce tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle teblignameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

6352 sayılı yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2012 günlü iade kararının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, sanık hakkında mühür bozma suçundan 17.11.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı mührü ile mühürlü bulunan sayaca müdahale suretiyle kaçak elektrik kullanması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunu oluşturması için ayrıca sayacın katılan kurum tarafından mühürlenmesi gerekmesi, katılan kurumun cevabi yazısında gönderdiği mühürleme tutanağında takılan mühre ait pense/mühür no belirtilmemiş olduğundan elektrik kesilirken ayrıca mühürleme yapıldığı sabit olmadığından, sanık hakkında mühür bozma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24660, Karar No: 2015/32980, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24660 E.  ,  2015/32980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, dava tarihine kadar olan süreyi kapsayacak şekilde hizmet döküm cetvelinin ve hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Hizmet döküm cetvelinde dava tarihine kadar, davacı için sigortalı hizmet bildirimi yapmış olan işyerlerinin isimlerinin, bu işyerleriyle ilgili bilgilerin yanısıra alt işveren olup olmadığının değerlendirilmesi için varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalı ...'den sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14165, Karar No: 2008/7986, Tarih: 26.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/14165 E.  ,  2008/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2007

Davacı,  bakmakla yükümlü olduğu oğlu Muhammet Kaya'nın yaşamsal aktivitesini sürdürebilmek amacı ile satın aldığı cihazın fatura bedelini tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, Davacının bakmakla yükümlü olduğu oğlu M.K.nın yaşamsal aktivitesini sürdürebilmek amacı ile satın aldığı cihazın fatura bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamda belirtildiği gibi istemin kabulüne  karar verilmiş ise de, eksik araştırma sonucu verilen karar  usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten,  davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın Ek Madde 18.hükmüne göre sağlık sigortası yardımlarının şekil ve şartları, başvurma usul ve esasları, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması yönetmelikle düzenlenir. Yasa gereği çıkarılan ve 1.1.1986 tarihinde yürürlüğe giren sağlık sigortası yardımları yönetmeliğinin protez ve iyileştirme vasıta bedellerinin ödenmesi ile ilgili 23 maddesine göre Sağlık sigortası yardımlarından yararlananların, gözlük cam ve çerçevesi Kurum ile Optikçi – Optisyen Dernekleri arasında yapılan ve her yıl yenilenen protokol hükümleri ve Bütçe Uygulama Talimatında belirlenen fiyatlar dikkate alınarak yapılacak kontrolden sonra ödenir.Ortez-protez bedelleri ile tedaviler süresince kullanılan iyileştirme vasıtalarının cins ve miktarı ile ödenecek bedelleri her yıl yayımlanan Bütçe Uygulama Talimatında belirlenen fiyatlar ve diğer sosyal güvenlik kurumlarının uyguladığı fiyatlar dikkate alınarak Kurumca belirlenen esaslar dahilinde ödenir.Söz konusu tıbbi malzeme ve cihazların doğrudan doğruya veya anlaşmalı yerlerden teminine Kurumca karar verileceği düzenlenmiştir

Somut olayda ise,Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopeti ve Travmatoloji Anabilim Dalı’nın 12.04.2006 tarih ve 10915 sayılı raporu  ile Serebral palsi sekeli teşhisi ile davacının oğlu Muhammet Kaya’nın yaşama ve çalışma alanlarında fiziki engelleri aşabilmesi günlük okul ve  yaşamsal aktivitelerini sürdürmesi için ‘yumuşak ve tek basamak modlu,güvenlik frenli portatif merdiven çıkma cihazı’ kullanması gerektiği belirtilmiş ise de, yönetmelikte belirtildiği şekilde protez cihazların, her yıl yayımlanan Bütçe Uygulama Talimatında belirlenen fiyatlar ve diğer sosyal güvenlik kurumlarının uyguladığı fiyatlar dikkate alınarak  , cihaza ilişkin olarak yöntemince emsal fiyat araştırması yapılmadığı gibi henüz yargılama aşamasında fatura bedelinin  davacı tarafından ithalatçı firmaya ödenmediği anlaşıldığından muaccel bir alacaktan da söz edilmesi mümkün değildir. Ancak, ödeme yapılmış ise yönetmeliğe göre yurt içi ruhsatlı cihazların muadil fiyatını geçmemek üzere (muadil cihaz bulunmaması halinde tedavide mutad olarak kullanılan) cihaz bedelinin karşılanması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, dava konusu  cihaz bedelinin ithalatçı firmaya ödenip ödenmediğini araştırmak, ödeme yapılmamış ise muaccel bir alacaktan söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek, ödeme yapılmış ise uzman bilirkişi raporu alınmak suretiyle yönetmeliğe göre yurt içi ruhsatlı cihazların muadil fiyatı, muadil cihaz bulunmaması halinde ise tedavide mutad olarak kullanılan cihaz fiyatı üzerinden yönetmeliğin 23.maddesine göre ödenmesi gereken miktarı belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi rapor ve görüşüne dayalı olarak  yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21306, Karar No: 2015/9577, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21306 E.  ,  2015/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye CezaMahkamesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur'un alışveriş yapmak amacıyla sanık ...’nun yöneticisi olduğu alışveriş merkezinde yürüdüğü sırada, sanık ...’nun sahibi bulunduğu temizlik firmasının işçisi olan sanık ... tarafından paspasla yerlerin temizlenmesi neticesinde mağdurun ayağının kayarak yere düşmesi ve yaralanması şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda,

Dosya içerisindeki 24.02.2014 tarihli iş güvenliği uzmanınca düzenlenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, alışveriş merkezi zemininde ıslak temizlik yapıldıktan sonra zemin kuruyuncaya kadar girilmesini önleyici tedbir alınmaması, emniyet şeridi çekilmemesi, zeminin ıslak olduğunu belirten bir uyarıcı levha konulmaması, alışveriş merkezi yönetiminin bu önlemlerin alınıp alınmadığını denetlememesi sebebiyle sanıkların kusurlu olduklarının belirtilmiş olması karşısında, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1784, Karar No: 2000/1799, Tarih: 20.06.2000

9. Ceza Dairesi 2000/1784 E., 2000/1799 K.

**9. Ceza Dairesi 2000/1784 E., 2000/1799 K.**

**- 2908 SAYILI YASAYA AYKIRI EYLEM

- GENEL KURUL TOPLANTISININ İDAREYE BİLDİRİLMESİ

- YÖNETİCİLERİ KAYMAKAMLIĞA BİLDİRME**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 2908 S. DERNEKLER KANUNU (MÜLGA) [ Madde 78 ]

- 2908 S. DERNEKLER KANUNU (MÜLGA) [ Madde 86 ]

- 2908 S. DERNEKLER KANUNU (MÜLGA) [ Madde 21 ]

- 2908 S. DERNEKLER KANUNU (MÜLGA) [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

2908 sayılı Yasaya aykırılıktan sanık Kemal'in, anılan Yasanın 86, TCK.nun 119. maddeleri gereğince 2.280.000 lira ağır para cezası ile hükümlülüğüne ilişkin, (Kadıköy Birinci Sulh Ceza Mahkemesi)nin 06/12/1999 tarih, 99/2256-2145 sayılı kararın;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, Genel Kurul toplantısını 15 gün önce; 21/02/1999 tarihli Genel Kuruldaki seçim sonucunu 7 gün içerisinde idareye bildirmediğinden, 2908 sayılı Kanunun 21/2, 78/3, 30 ve 78/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istenmiş ve mahkemece de bu fiillerin sübutu aynen kabul edilmiş olmasına rağmen, sanığın anılan Yasanın 86. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Genel Kurulun toplanacağını, 15/12/1998 tarihinde Kaymakamlığa bildiren Yönetim Kurulu Başkanı Zeki olup, sanık Kemal'in o tarihte Yönetim Kurulu Üyesi bulunmadığı, evvelce istifa ettiği belirtildiği halde bu hususun araştırılmaması,

21/02/1999 tarihli Genel Kurulda seçilenleri 7 gün içerisinde idareye bildirme görevinin, 2908 sayılı Kanunun 30. maddesine göre Yönetim Kurulu Başkanına ait olduğunun ve 01/03/1999 tarihinde bu görevin Başkan Ekrem tarafından usulen yerine getirildiğinin mahkemece gözardı edilmesi,

CMUK.nun 40/2. maddesinde öngörülen, son günün pazara rastlaması halinde sürenin ertesi günü biteceği kuralının (YCGK.nun 16/01/1978/506-12 ve Yargıtay 10. CD.nin 19/06/1995-5337/5700 kararları) gözönünde bulundurulmaması,

Mahkemenin kabulüne göre de, sanığa 2 ayrı fiili sebebi ile 2908 sayılı Kanunun 21/2 ve 30. maddelerine muhalefetinden, 78/3. maddesi gereğince ayrı ayrı ceza tayini gerekirken, davada uygulama yeri bulunmayan aynı Yasanın 86. maddesine göre mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 30/05/2000 gün ve 14406 sayılı yazılı emrine atfen, C. Başsavcılığının 07/06/2000 gün ve Y.E. 79824 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelendi.

Yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kadıköy Birinci Sulh Ceza Mahkemesinin 06/12/1999 tarih ve 1999/2256 esas, 1999/2145 karar sayılı kararının CMUK.nun 343. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), bozma niteliğine göre tayin olunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın gereği için Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20/06/2000 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6270, Karar No: 2017/16657, Tarih: 21.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/6270 E.  ,  2017/16657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 28/04/2015 gün ve 2015/465 Esas - 2015/6992 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine kapatılan 18. Hukuk Dairesi'nce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Tarım arazisi niteliğinde olan 260 ada 29 ve 37 parsel sayılı taşınmazların yanında dere olduğu anlaşıldığından taşınmazın sulu olarak kabulü ile değer biçilmesi gerektiği ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların değeri belirlenirken % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın daha fazla kabulü ile eksik bedel tespit edildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Kapatılan 18. Hukuk Dairesi'nin 2015/465 Esas - 2015/6992 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki .... köyü, 260 ada 29 ve 37 parsel, 171 ada 36 parsel sayılı taşınmazlara net ürün geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Tarım arazisi niteliğinde olan 260 ada 29 ve 37 parsel sayılı taşınmazların yanında dere olduğu anlaşıldığından taşınmazların sulu olarak kabulü ile değer biçilmesi gerektiği halde, kuru kabul edilmek suretiyle hesap yapan rapora göre hüküm kurulması,

2)Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların değeri belirlenirken % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın daha fazla kabulü ile eksik bedel tespiti,

3)Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırmada ödenen bedelin mahsubuyla fark bedele karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

2)Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların değeri belirlenirken % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın daha fazla kabulü ile eksik bedel tespiti,

3)Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırmada ödenen bedelin mahsubuyla fark bedele karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2234, Karar No: 2012/6612, Tarih: 18.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2234 E.  ,  2012/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 87/1-d-son, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in, mağdur ...'i yüzde sabit iz kalacak ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde silahla kasten yaralama olayında; TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun yüzünde sabit iz kalması ve hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-c-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken, cezanın 2 yıl 30 ay yerine, 4 yıl 6 ay olarak belirlenmiş olması sonuç cezanın TCK.nun 87/1-son gereğince 5 yıl hapis olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4245, Karar No: 2018/11787, Tarih: 28.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4245 E.  ,  2018/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi;

A-Davalı ... İnş. T. avukatının istinaf başvurusunun reddine,

B-Davalı ... avukatının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile "talepte bağlılık denilerek yargılama aşamasında işe başlatıldığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebi reddedilerek sadece boşta geçen süre ücreti yönünden kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı ... ve davacı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Belediyesinin yapmış olduğu yol bakım park ve bahçeler ve temizlik işlerine ilişkin ihaleler kapsamında yol yapım işçisi olarak belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığını, Belediye İş Sendikası üyesi olan davacının davalı ... Belediyesinde çalışan kadrolu ve sendikalı işçilerle aynı işi yaptığını, davalı ... Belediyesi ile davalı taşeron firma alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının işe girdiği tarihten iş akdinin feshedildiği tarihe kadar gerçekte ... Belediyesinin işçisi olduğunu, davacının iş akdinin sendikaya üye olması sebebiyle feshedildiğini, davacı ile aynı gün aynı gerekçelerle hepsi Belediye İş Sendikasına üye olan temizlik işçilerinden 204 işçi, fen işlerinden de 68 işçinin işten atıldığını iddia ederek; davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine, davacının iş akdinin sendikal nedenle feshedilmiş olması sebebiyle işe iadeden kaynaklanan 4 aylık ücret ve işe başlatılmaması durumunda ödenmesi gereken 12 aylık ücret ve hakları tutarında tazminatının davalılardan müştereken müteselsilen tazmini gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti: