muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11628, Karar No: 2021/17088, Tarih: 30.12.2021

KARŞI OY

Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaların tespitine ilişkin dava şartları, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinde belirtilmiştir. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte belirtilen belgelerin işveren tarafından kuruma verilmemiş olması ya da çalışmaların Kurum tarafından saptanmaması ve davanın beş yıllık hak düşürücü süre içinde açılmış olması şeklinde ifade edilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf davanın hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı noktasından kaynaklanmaktadır.

Bildirimsiz kalan sigortalı çalışmaların tespiti davalarının, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içinde açılabileceği öngörülmüştür. Bu sürenin hak düşürücü bir süre olduğu Yargıtay'ın yerleşmiş, oturmuş görüşlerindendir.

506 sayılı Kanunun 79/1 maddesinde açıkça, işveren tarafından sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiğinin yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nde, işveren tarafından Kuruma verilmesi gereken belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu vs. olarak belirtilmiştir. Bu belgelerden herhangi birinin Kuruma verilmesi veya Kurum tarafından fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Kesintili çalışma halinde de, yukarıda açıklanan hususlar her bir çalışma dönemi açısından geçerli olacaktır.

Yönetmelikte belirtilen işe giriş bildirgesinin, sigortalı işe alınır alınmaz düzenlenerek Kuruma verilmesi gerekirken, somut uyuşmazlıkta olduğu gibi, çalışmaya başlandıktan bir süre sonra verildiği sıkça karşılaşılan bir durumdur. Bu nedenle işe giriş bildirgesinden önceki çalışmalar, işe giriş bildirgesi sonrasında da kesintisiz olarak devam etmiş ise; başka bir anlatımla blok bir çalışma dönemi varsa bu dönem içerisinde işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesi halinde hak düşürücü süreden söz edilmeyecektir. Zira işe giriş bildirgesi verilmekle sigortalının çalışmasından Kurum haberdar olduğundan, artık gerekli denetimleri yapmak sigortalının sigortalı hizmetlerinin eksiksiz bildirilmesini sağlamak Kurum sorumluluğundadır. Denetim görevini yapmayan Kurum'un kendi kusurundan yaralaması düşünülemez.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.2.2003 gün ve 2003/21-44- 98, 23.4.2004/21-369- 371 27.2.2008 gün ve 2008/21-163-207, 14.11.2012 gün ve 2012/21-735-795 Esas ve Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir

Somut olayda da, bu ilkeler kapsamında işe giriş bildirgesinden önceki dönem yönünden, hak düşürücü sürenin geçtiğine yönelik mahkeme kararının da yerinde olmadığı, blok çalışma varsa hak düşürücü süreye uğramayacağı, bu nedenle davacı tarafından hak düşürücü süre yönünden yapılan temyiz talebinin kabul edilerek kararın bu yönüyle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun kararına bu nedenle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/517, Karar No: 2011/15023, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/517 E.  ,  2011/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

Kadıköy 3.İcra Mahkemesi'nin 2010/941-1343 sayılı ve 06.12.2010 tarihli kararına yönelik olarak usulüne uygun yapılmış bir temyiz bulunmadığından dosyanın mahalline (İADESİNE)  11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30782, Karar No: 2013/36695, Tarih: 19.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30782 E.  ,  2013/36695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17.06.2013 tarih, 15850/22524 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3966, Karar No: 2012/6087, Tarih: 17.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3966 E.  ,  2012/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan borçlu ...'a ait taşınmazların satımı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin, birinci sırada yer alan müvekkili ile ikinci sırada yer alan şikayet olunan SGK arasında garameten paylaştırıldığını, ancak şikayet olunan SGK' nın, öncelikle borçtan asıl sorumlu olan dava dışı ... İnş. Tur. San ve Tic.Ltd Şti'nin mallarına haciz koyup alacağını tahsil etmesi, tahsilinin mümkün olmaması halinde ise şikayet olunan borçlunun mal varlığına başvurması gerektiğini, ayrıca alacağın kamu alacağı olup olmadığının da belli olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilerek satış bedelinin tamamının müvekkiline verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, şikayet konusu alacağın, kamu alacağı olduğunu, borçlu şirketin mallarına konulan hacizler ile alacağın tamamının tahsilinin mümkün olmadığını, diğer şikayet olunan Zekeriye ...'un şirket temsilcisi olarak borçtan sorumlu olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin İcra Mahkemesince şikayetin sadece sıraya yönelik olduğunun kabulü ile işin esasına girilmesi gerektiğine işaret eden uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan SGK'nın dava dışı ... İnş. Tur. San ve Tic. Ltd Şti'nden sigorta primi, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi alacağı olup, bu alacakların kamu alacağı niteliğinde olduğu, şikayet olunan SGK tarafından, dava dışı şirketin 15.320,00 TL civarında mahcuz malı haczedilmiş ise de, bu mallar dışında başka haczedilen taşınır ve taşınmaz malının bulunmaması sebebiyle bu malların satışı halinde SGK'nın kamu alacağının karşılanabilir olmasında tereddüt oluştuğu, bu nedenle 6183 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi gereğince şirket temsilcisi olan diğer şikayet olunan borçlunun, şirketin ödemediği kamu alacaklarından sorumlu olduğu, buna göre düzenlenen sıra cetvelinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir .

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetveline ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetveline ilişkindir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88. maddesinin 16. fıkrasına göre, Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise tüzel kişiliği haiz işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı tüzel kişi işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Kanun hükmünde açıkça belirtildiği üzere, şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, tüzel kişi işveren hakkında takibat yapmadan, doğrudan yönetici hakkında icraî işlemlere girişebilir.

Mahkemece, borçlu şirket yetkilisinin SGK alacaklarından şirket ile beraber müteselsil sorumlu olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10520, Karar No: 2012/10657, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10520 E.  ,  2012/10657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI (3.kişi) : ...

...

...

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi), davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine yürütülen takipte, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2008/3232 Tal. sayılı dosyasından 11.9.2008 tarihinde uygulanan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan adresteki kendisine ait menkullerin haczedildiğini, mahcuz makineleri borçlu şirketten fatura karşılığı satın aldığını ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, 18.3.2010 tarihli oturumda da borçlu şirket yetkilisinden olan alacağına karşılık olarak makineleri satın aldığını belirtmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu temsilcisi, davayı kabul ettiklerini, haciz yapılan adresle ilgilerinin bulunmadığını ve mahcuzları davacıya sattıklarını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı (alacaklı) vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 17.10.2011 gün, 2011/6340-9307 E/K. Sayılı ilamı ile özetle, “olayda İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararına olduğu, davacı tarafından ibraz edilen ve borcun doğum tarihinden sonraki tarihleri içeren belgelerle mülkiyet karinesinin aksinin kesin ve güçlü delillerle ispat edilemediği, borcun doğumundan

../...

-2-

2012/10520

2012/10657

ve takipten sonra borçluya ait menkullerin borçlu tarafından davacı 3.kişiye satışının da alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik danışıklı devir işlemi niteliğinde olduğu, bu hususun alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı (3.kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15.TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 8.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/10705, Karar No: 2008/11669, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10705 E.  ,  2008/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 03/06/2008

No : 88-131

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinin 1. sırasındaki bankanın alacağının rehinle temin edilmediğini, satıştan önce icra dosyasına banka tarafından gönderilen yazıda rehinle temin edilmiş bir alacağın bulunmadığını belirttiğini, ancak satıştan sonra sıra cetveli düzenlenirken 29.765 YTL olarak bildirildiğini, şikayet edilenin böyle bir alacağı bulunmadığını belirterek, Yapı Kredi Bankasına ayrılan payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet konusunun şikayet edilenin alacağı bulunmaması nedeniyle sıra cetvelinden çıkarılmasına ilişkin olduğu, takip hukukuna ilişkin bir talep olmadığı belirtilerek, Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/519, Karar No: 2011/15022, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/519 E.  ,  2011/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

Kadıköy 3.İcra Mahkemesi'nin 2010/940-1342 sayılı ve 06.12.2010 tarihli kararına yönelik olarak usulüne uygun yapılmış bir temyiz bulunmadığından dosyanın mahalline (İADESİNE)  11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2077, Karar No: 2020/1984, Tarih: 03.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2077 E.  ,  2020/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın savunmasında özetle ... Matbaacılık Makine San. Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi ve sorumlusu olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini, 2008 yılında kaza geçirmesi nedeniyle evinden dahi çıkamadığını, fatura düzenlemesinin mümkün olmadığını söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Dosya arasında mevcut suça konu faturalar sanığa gösterilerek üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Söz konusu yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örnekleri temin edilmesi, gerekirse sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturaları kullanan Maltepe Vergi Dairesinin 3330231408 numaralı mükellefi ... ile Başkent Vergi Dairesinin 2510044319 numaralı mükellefi ... hakkında suça konu faturaları kullanmaları nedeniyle vergi raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ve sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının ilgili vergi dairesindan sorulması, dava açılmış ise gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri ile kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11333, Karar No: 2016/16230, Tarih: 25.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11333 E.  ,  2016/16230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında verilen 01.11.2007 tarihli hükümlerin, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.10.2012 tarih, 2009/13684 Esas ve 2012/26550 Karar sayılı ilâmıyla, davanın Basın Kanunu’nun 26. maddesinde öngörülen 4 aylık süre içinde açılmaması sebebiyle bozulmasına, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi ile kesinleştiği gözetilmeden, bu konuda yeniden düşme kararı verilmesi hukuken geçersiz olup temyiz kanun yoluna tâbi bir karar bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20170, Karar No: 2010/4820, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20170 E.  ,  2010/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

araflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5938, Karar No: 2015/5009, Tarih: 05.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5938 E.  ,  2015/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/158580

MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/464 (E) ve 2012/72 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144 E., 2005/150 K. sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararlarda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.