muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4477, Karar No: 2015/2486, Tarih: 08.06.2015

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m. 206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” belirtildikten sonra aynı maddenin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144, 2005/150 sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulandıktan sonra, usulüne göre alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama hukuka aykırı olduğundan, arama işleminde elde edilen maddi delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ancak sanığın özgür iradesine dayalı, ihbarla uyumlu ikrarının varlığı karşısında, suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımından hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. ., S. Ç., S. S., H.Y. A. ve

atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. ., S. Ç., S. S., H.Y. A. ve

atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Bu ikinci anlayış, birey haklarına öncelik verir gibi görünse de, toplum bireylerden oluştuğuna göre birey haklarının zedelenmesini önlemekle, toplumun çıkarlarını da korumaktadır. Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Buna “hukuka aykırı delillerin dolaylı etkisi, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” denilmektedir. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı, yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken; (sanığın sorgu ve savunmasının CMK'nun 148. maddesinde sayılan yasak usullerle alındığına ilişkin bir iddia ve delil bulunmamasına rağmen) şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; … arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağının kabulü karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiği gibi Yargıtay CGK bir kez daha (28.04.2015 tarih ve 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda), arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın

dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı olarak elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek, buna dayalı olarak alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Yukarıda belirtildiği gibi meşru ve hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller nasıl hukuka aykırı ise aynı şekilde usulsüz arama sonucunda elde edilen ve suçun maddi konusu olan hukuka aykırı "delil" gösterilip sorularak alınan savunma da hukuka aykırıdır. İşte “hukuka aykırı delillerin dolaylı, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ifadesiyle bu husus kastedilmektedir.

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanığın işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet savcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun 119. maddesi uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, 11.02.2010 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı ile bilirkişi raporu kapsamından suçun işlendiği belirtilmiş ise de, sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınması isabetsizdir. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilecek savunması olsa bile suçun maddi konusu olan eşya hukuka aykırı şekilde ele geçirildiğinden, yok sayılması gerekir. Bu halde de ikrar soyut kalacak, mahkumiyet hükmüne esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik bozmaya ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/17387, Karar No: 2015/1507, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17387 E.  ,  2015/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/219-2013/142

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Zeytinin, değerlendirme yılı olan 2012 yılı hasat döneminde tarla başındaki ortalama kg. satış fiyatı ile değerlendirme tarihinde dekar başına yapılan üretim masrafları (herbir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) Yusufeli, Rize, Gümüşhane, Kars ve Erzurum Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

2-2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg. satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış üretim masrafları (Türkiye çapında yapılmış inceleme var ise Artvin - Yusufeli'ndeki zeytin değerleri için) Gemlik Zeytincilik Enstitüsü Başkanlığı'ndan araştırıldıktan,

3-Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/56 esas sayılı dava dosyasının onaylı bir sureti dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

N.Başsorgun A.Z.Tepedelenlioğlu Ö.Avcı O.Yurdakul M.Kış

ŞGŞ
Yargıtay — Esas No: 2014/17304, Karar No: 2014/19937, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17304 E.  ,  2014/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosyanın incelenmesinde; aynı mahkemenin birleşen 2006/472 Esas sayılı dosyasında 'nitelikli dolandırıcılık' ve 'resmi belgede sahtecilik' suçlarından yargılanan 20 sanık yönünden, 07.03.2007 günlü oturumda ... vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verilmesi dışında, dosya kapsamında şikayetçiler ... ve ... lehine herhangi bir katılma kararı verilmediği görülmekle, sanıklara yüklenen 'nitelikli dolandırıcılık' ve 'resmi belgede sahtecilik' Suçlarından doğrudan doğruya zarar gören ve vekilleri aracılığı ile davayı takip eden şikayetçiler Atatürk

Üniversitesi Rektörlüğü ve Hâzinenin, hükmü temyiz etmeleri hususu da dikkate alındığında, davayı takip ederek katılma arzusunda oldukları değerlendirilmekle, katılan sıfatını alabilecek suretle suçtan zarar görmüş olan şikayetçi kurumların CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca tüm sanıklar yönünden katılan olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Müşteki ... vekilinin, sanıklar hakkında 'resmi belgede sahtecilik' ve 'nitelikli dolandırıcılık' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müşteki Orman İşletme Müdürlüğünün, sanıklara yüklenen 'resmi belgede sahtecilik' ve 'nitelikli dolandırıcılık' suçlarından doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle, kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, müşteki kurum adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılanlar ... ve ... vekillerinin tüm sanıklar hakkında "nitelikli dolandırıcılık” ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında "resmi belgede sahtecilik” sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafıinin, sanıklar haklarında “nitelikli dolandırıcılık” ve sanıklardan ..., ..., ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” sanık ... müdafıinin ise sanık hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen vekalet ücreti ile sınırlı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ... ve ...'e yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçu yönünden; suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği; sanık ... yönünden 18.09.2002, sanık ... yönünden 25.09.2002, sanık ... yönünden 07.10.2002 ve sanık ... yönünden 26.09.2002 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine sanıkların beraatlerine karar verilmesi yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ... dışında kalan tüm sanıklara yüklenen ‘nitelikli dolandırıcılık’ suçu yönünden; suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yüklenen 'resmi belgede sahtecilik' suçu yönünden ise; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanık ... yönünden 05.11.2002, sanık ... yönünden 07.11.2002, sanık ... yönünden 18.09.2002, sanık ... yönünden 11.11.2002, sanık ... yönünden 25.09.2002, sanık ... yönünden 08.11.2002, sanık ... yönünden 07.10.2002 ve sanık ... yönünden 26.09.2002 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar ... ve ... vekilleri ile sanıklar ..., ... ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak tüm sanıklar hakkında 'nitelikli dolandırıcılık' suçundan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan açılan kamu davasının ise 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Katılanlar ... ve ... vekillerinin, sanıklar , ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin ise bu sanıklar hakkında “'resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen vekalet ücreti ile sınırlı temyiz itirazlarına gelince;

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2006 tarih ve 2006/1934 Esas sayılı iddianamesi ile haklarında dava açılan 20 sanıktan, 'resmi belgede sahtecilik' suçundan dava zamanaşımı gerçekleşen ve yukarıdaki bentte isimleri yazılı 8 sanık dışında kalan sanıklar hakkında temyiz inceleme tarihi itibariyle dava zamanaşımının gerçekleşmediği ve Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 01.05.2008 tarih, 2008/5515 Esas ve 28.05.2009 tarih, 2008/5765 Esas sayılı iddianameleri ile haklarında dava açılan sanıklarla ilgili suç tarihlerinin kesin olarak tespitine ve dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda denetime olanak verecek suça konu belge suretlerinin dosya içinde bulunmadığı görülmekle, öncelikle bu eksikliğin giderilip her bir sanık yönünden suç tarihleri ayrı ayrı belirlenerek, sanıklara ait sağlık karnelerinde ve sevk kağıtlarında sahtecilik yapmak ve bu suretle kamu kurumunu dolandırmakla suçlanan ve ayırma kararı ile ayrı bir esasa kaydedilen eczacı ..., eczane çalışanı ... ile Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesinde tasdik memuru olan ... ve Orman Bölge Müdürlüğünde memur olarak görev yapan ... hakkında yapılan yargılama sonunda aynı mahkemenin 01.07.2009 gün ve 2003/79 Esas, 2009/314 sayılı kararıyla, sanıklar ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, Dairemizin 03.10

..., eczane çalışanı ... ile Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesinde tasdik memuru olan ... ve Orman Bölge Müdürlüğünde memur olarak görev yapan ... hakkında yapılan yargılama sonunda aynı mahkemenin 01.07.2009 gün ve 2003/79 Esas, 2009/314 sayılı kararıyla, sanıklar ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, Dairemizin 03.10.2013 gün ve 2012/19892 Esas, 2013/14339 sayılı kararıyla, sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verildiği, temyize konu davanın sanıkları yönünden ise, bu şahısların eylemlerine, sevk kağıdı ve sağlık karnelerini vererek, onların içerik itibariyle sahte reçeteler tanzim edip kamu kurumlarından menfaat temin etmelerine olanak sağlamak suretiyle iştirak ettiklerinin iddia olunduğu anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar, reçete ya da sağlık karnelerini hiçbir eczaneye bırakmadıklarını ve usulsüz hiçbir işlem yapmadıklarını savunmuşlar ve haklarında mahkumiyet hükümleri kurulan diğer sanıkların eylemlerine bilerek katıldıklarına ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulmuş ise de, suça konu sevk kağıdı ve sağlık karnelerinin, haklarında mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanıkların eline nasıl geçtiği hususunun yeterince aydınlatılamadığı, sanıkların bilgisi dışında ve rızaları hilafına sevk kağıtlarının ve sağlık karnelerinin kullanıldığının belirlenmesi durumunda suç kastından bahsedilemeyeceği, ancak suçta kullanılacağını bilerek sevk kağıdını ve sağlık karnelerini verdiklerinin belirlenmesi halinde diğer sanıkların sahtecilik eylemlerine iştirak iradelerinin bulunduğunun da kabulü gerekeceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanıklara ait sağlık karnesi ve sevk kağıtlarının bahsi geçen diğer sanıkların eline nasıl geçtiği, ne kadar süreyle eczanede kaldığı belirlenerek sonucuna göre sanıkların suç kasıtlarının ve iştirak iradelerinin bulunup bulunmadığı hususunun tartışılması ve hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,