muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5579, Karar No: 2024/7916, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5579 E.  ,  2024/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2001 Esas, 2024/349 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2023 Tarihli ve 2023/1019 Esas, 2023/980 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda vasi adayının adresini .....,Mahallesi ......., Caddesi ......., Konutları A Blok Daire:2 Pendik/İstanbul olarak belirttiği ve kısıtlı adayının da aynı adreste ikamet ettiğini belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.02.2024 Tarihli ve 2023/2001 Esas, 2024/349 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İnebolu/Kastamonu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ........./Kastamonu olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15161, Karar No: 2015/29920, Tarih: 13.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15161 E.  ,  2015/29920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

i belgede sahtecilik, İİK 333/A maddesine muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir. Türk Ticaret Kanunu'nun 14. maddesinde; Tacir, kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir. Ticaret şirketleri, aynı Kanun'un 124. maddesinde, Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir. Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır. Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre; Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir. Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Katılanın İstanbul'da mali müşavir olarak çalıştığı, Anpak Gıda A.Ş. isimli şirketinin raporlarını hazırladığını, bu iş karşılığında 36.800 TL alacaklı olduğunu, bu alacağına karşılık S.. T.. Karalar'ın kendisine senet verdiğini, senedin bedeli ödenmeyince icra takibinde bulunduğu, icra takibi sırasında sanık S.. T.. Karalar'ın şirketi temsile yetkili olmadığını belirterek takibin durdurulması için dava açtığını, daha sonra davanın takip edilmemesi sebebiyle davanın düştüğü, yapılan araştırmada sanık S.. T.. Karalar'ın şirketin genel merkezini temsile yetkili olmadığını, Karacabey Şubesi yetkilisi olmasına rağmen kendisini şirketin genel temsilcisi gibi göstererek senet imzaladığını ve bu şekilde sahte evrak düzenlediği, sanık Y.. P..'ın icra takibinde haczedilen malları satın alıp daha sonra sanık S.. T.. Karalar'a devrettiğini, sanık C.. K..'ın ise sanık S.. T.. Karalar ile evlilik sözleşmesi yaptığını, icra takibi sırasında evlilik sözleşmesini ileri sürerek evlerindeki eşyaların şahsi eşyası olduğunu beyan ederek istihkak iddiasında bulunduğunu, böylece sanık S.. T.. Karalar'ın resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık diğer sanıkların ise İİK'nın 333/A maddesine muhalefet suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; katılanın sanık S.. T.. Karalar'ın senedi düzenlerken şirket yetkilisi olmadığını bildiğini beyan etmesi, diğer sanıkların ise eylemlerinin tamamen hukuki olması karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçlar yönünden haklarında kurulan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/924, Karar No: 2018/10464, Tarih: 07.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/924 E.  ,  2018/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, katılan sıfatı alan ...’ın müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması nedeniyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında sonuç ceza olarak tayin edilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 4500 TL yerine 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin belirtildiği gözetilmeksizin, sanık hakkında sürücü belgesinin ne kadar süreyle geri alındığının hükümde belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19470, Karar No: 2023/3082, Tarih: 05.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19470 E.  ,  2023/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/352 E., 2016/224 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545

sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 10.03.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonunda; iddia, sanık savunması, ekspertiz raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamından; sanık ...'in alınan kan ve idrar örnekleri üzerinde Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 05.03.2015 tarihli raporda: MDMA THC (esrar) Metaboliti (THC COOH) bulunduğu, uyuşturucu madde kullanımı ile ilgili evrakın 2013/5219 soruşturma sayılı dosyadan tefrikine karar verildiği ve sanık ...'in kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçunu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna

ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 12.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4060, Karar No: 2012/536, Tarih: 31.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4060 E.  ,  2012/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin 12.01.1997 tarihli genel kurulunda toplu konut kredisi kullanılmasına karar verildiğini, davalı ...’ın kooperatif ortağı olup diğer davalının ise kooperatif ortaklığını devir almaksızın tapudan gayrimenkulu devir alan kişi olduğunu, bu payın ilk ortağının kredi kullanmak üzere Toplu Konut İdaresine bildirildiğini, Kooperatifler Yasası ve anasözleşme gereğince kooperatif üyeliğini devir alan ortağın bu üyeliğe devir eden ortağın tüm hak ve borçları ile birlikte sahip olduğunu, bu nedenle ...’ın bu pay için kullanılan toplu konut kredisinden dolayı sorumlu olduğunu, diğer davalının gerek ortaklığı döneminde ve gerekse tapuyu devir alırken ipoteği bildiğini, ilgili kredinin geri ödeme sürecinin başlatıldığını, davalıların ihtara rağmen ödeme yapmaması üzerine bu bedeli müvekkili kooperatifin ödediğini, davalıların bu oranda sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 5.226,63 TL’nin ihtar tarihi olan 23.01.2003 itibaren davalı ...’tan aylık % 10, diğer davalı yönünden reeskont faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin kooperatif ortaklığını payın ilk ortağından devralmayıp boş olan hisseyi kooperatiften aldığını, bu nedenle toplu konut kredisi ile ilgili borçlanma ve ödemelerin müvekkillerinden istenemeyeceğini, müvekkili ...’ın kooperatif ortağı olmayıp tapu maliki olduğunu, davacı kooperatif tarafından toplu konut kredisi kullanan üyelere inşaat bittikten sonra toplu konut fonundan alınan paraların 2001 yılında genel kurul kararı ile iade edildiğini veya borçlarına mahsup edildiğini, müvekkili ...’a böyle bir iade ya da mahsup işlemi yapılmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, dava konusu 16 nolu bağımsız bölümün tahsis edildiği kişinin ortaklıktan çıkartılması üzerine boşta kalan ortaklığın davalılardan A....’a verildiği, daha sonra devir yolu ile bu hisse ve bağımsız bölümün davalılardan ...’a geçtiği, sonuçta tapu devri suretiyle bağımsız bölümün ...’a satıldığı, dava konusu konut için 630.310.000.-TL toplu konut kredisi kullanıldığı, davalı A.... ve ...’ın kullanılan toplu konut kredisini karşılamak üzere ayrıca ödeme yaptıklarını kanıtlayamadıkları, davalı ...’in C blokta iki adet payının bulunduğu, ibraz edilen ödeme belgelerinin kredisiz paya ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.706,63 TL nin 23.01.2003 tarihinden itibaren davalılardan müteselsilen tahsiline, alacağa dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı HMK'nun 297 ve 298. (HUMK'nun 381 v.d. md.) maddelerinde hükmün kapsamı ve yazılması ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. HMK'nun 297/2. maddesinde hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların,mümkünse sıra numarası altında birer birer,açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, hükmün 1 nolu bendinde, alacağın 23.01.2003 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde, sonraki bentte alacağa dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiştir. İlk bentte belirlenen tarihle dava tarihi farklı olduğundan hükmün infazında tereddüt oluşacaktır. Mahkemece faiz başlangıcı yönünden infaza elverişli bir karar verilmesi için kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8992, Karar No: 2014/2022, Tarih: 17.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8992 E.  ,  2014/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/659-2012/859

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunanlar C.. N.. ile K. K. ve G.. Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu şikayet dışı borçluya ait gemiye müvekkilinin yakıt temin ettiğini, alacağın tahsili için kanuni rehin hakkına dayanarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiklerini, geminin satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacaklısı olduğundan bahisle şikayet olunan C. E.. Bank N.V.’ye ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin diğer şikayet olunanlardan daha ön sırada bulunması ve gemi alacaklısı olarak öncelikli ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Kamarin Kumanya ve Gemi Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığından müvekkiline husumet yöneltilmesinde hukuki yararın bulunmadığını, müvekkilinin kanuni rehin hakkı bulunduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan B... Oil Ltd. vekili, müvekkilin husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu, müvekkili aleyhine olacak şekilde sıra cetvelinin hatalı düzenlenmiş olduğunu savunarak, müvekkili açısından şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan C. Europe Bank N.V. vekili, şikayete karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveli kapsamında kendisine ödeme yapılan şikayet olunan vekiline şikayet dilekçesinin tebliğe gönderildiği ancak davalı vekilinin bu dosyaya ilişkin görevlendirme yapılmadığından evrakı iade edip davalı asile tebligat yapılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın takip hukukuna dayalı olduğu, şikayet niteliği taşıdığı, dolayısıyla davalı asilin takip dosyasında tüm iş ve işlemlerini yürütmekle görevli bulunan vekile gerekli tebligatın yapılması ile taraf teşkiline ilişkin işlemlerin tamamlandığı, bu nedenle ayrıca davacı asile tebligat gönderilmesi hususundaki istemin reddi yoluna gidildiği, sıra cetvelinde gemi alacaklısı hakkının rehin veya ipotekle temin edilmiş olsun veya olmasın diğer bütün alacaklılara karşı sahip bulunduğu önceliği gözetilmediği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar C.. N.. ile K. K. ve Gemi Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar C.. N.. ile K. K. ve Gemi Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar Credit Europe Bank ve Kamarin Kumanya ve Gemi Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar Credit Europe Bank N.V ile K. K. ve Gemi Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.