muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/560, Karar No: 2020/1330, Tarih: 06.07.2020

KARŞI OY YAZISI

Dava, takip konusu yapılan senetler ile tahsilat makbuzunda yazılı senetlerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile fazla yapılan ödemenin iadesi istemine dayalı olarak açılmış menfi tespit davasıdır.

Davacı, davanın konusunu teşkil eden senetlerin taraflar arasındaki hukuki ilişki nedeniyle teminat olarak verildiğini belirtmiş, davalı taraf ise bilirkişi raporu sonrasında vermiş olduğu beyanlarında dava konusu senetlerin teminat senedi olmayıp davacının borçları için davacı adına kendileri tarafından yapılan ödemelere ilişkin olarak davacıdan alındığını savunmuş, savunmasını ispat için dosyaya bir kısım deliller sunmuştur.

Mahkemece davalı tarafından dosyaya sunulan deliller araştırılmış, tahsilat makbuzları ile ilgili olarak ...İcra Müdürlüğü'nün 2010/6914 takip sayılı dosyasında alacaklı vekili avukat Ali Gökçimen'e bilgi vermesi hususunda meşruhatlı davetiye çıkarılmasına karar verilmiş, adı geçen avukat ise 28.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile belirtilen ödemelerin dosya borcuna mahsuben ve haricen ... Ecza Deposu yetkilileri tarafından yapıldığını belirtmiş olup araştırma ve beyan karşısında bu ödemenin dikkate alınması gerekmektedir. Yine ... Karahisar Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden gelen tahsilat dökümlerinde de ödemelerin bir kısmının nakit yapıldığı belirtilmekle birlikte bir kısmının tahsilat şekli banka aracılığıyla hesaptan hesaba olup, bu ödemelerle ilgili vezneden mi? yoksa hesaptan hesaba mı ödeme yapıldığı, hesaptan hesaba ise kimin hesabından ödendiğinin araştırılması gerekmektedir. Örneği dosyaya sunulan Ziraat Bankasına ait 28.06.2012 tarihli dekontta davacının ismi de yer aldığı gibi tahsilatın konusunu SSK işveren cari dönem online tahsilatı oluşturmaktadır. Bu hususta araştırılmamıştır.

Açıklanan nedenlerle istinaf mahkemesinin ödemelerin davalı tarafından yapıldığı hususunun ispat edilmesinin gerektiği ancak davacının bu yönde bir delil sunmadığı yönündeki gerekçesi yerinde değildir.

Ayıca ilk derece mahkemesince menfi tespit davasının kabulüne, davacı tarafın tazminat talebinin reddine karar verilmiş olup, istinaf mahkemesince davacının bu yöndeki talebi kabul edilerek davacı yönünden kötüniyet tazminatına hükmedilmiştir.

Oysaki somut olayda, davalı senetleri davacı adına yaptığı ödemeler karşılığında aldığını ileri sürmüş, buna ilişkin bir kısım delillerini sunmuş mahkemece de bu hususta yazışmalar yapılmıştır.

Ancak istinaf mahkemesi davalının bu yöndeki taleplerinin ispatına yönelik delil sunmadığını belirtip davalının ödeme yaptığına ilişkin savunmaları da değerlendirilerek davalının istinaf talebini reddetmiştir.

İİK'nın 72/5. maddesine göre tazminata hükmedilebilmesi için takibin haksız ve kötüniyetli olması gerekir. Yukarıda belirtilen savunma ve tespitler karşısında davalının kötüniyetinden söz edilemeyeceğinden istinaf mahkemesinin kararının bu yönden de bozulması gerekirken onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına muhalifim. 06.07.2020
Yargıtay — Esas No: 2016/11531, Karar No: 2017/1242, Tarih: 21.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11531 E.  ,  2017/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazasından dolayı vefat eden oğlu ...'den dolayı ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların ölen sigortalı oğullarından dolayı ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davacıların 01/01/2013 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 04/04/1995 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu 05/04/1995 tarihinde ölen davacıların oğlu olan sigortalının aylığının 2/4' ünün çocuğuna 18/06/1997 tarihinden itibaren bağlandığı, davacıların 30/10/2012 tarihinde davalı kuruma başvurup kurum başvuru sonucunu beklemeden dava açtıkları, ölen sigortalının babası olan davacı ...' in 11/05/2011 tarihine kadar kısmi süreli ... çalışmalarının olduğu, davacıların aylık almadıkları, davacılar vekilinin 25/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... için 01/10/2008, davacı ... için 11/06/2011 tarihinden itibaren aylık bağlanmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır.Bu maddeye göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”

5510 Sayılı Yasanın 97/1.fıkrasında "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

5510 Sayılı Yasanın 97/1.fıkrasında "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

5510 sayılı Yasanın 5754 sayılı Kanun ile değişik 34/d bendi uyarınca anne ve babanın 65 yaşın üzerinde olması halinde anne ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde ettiği gelirin asgari ücretin altında olması halinde artan hisseye bakılmaksızın ölüm aylığı bağlanması öngörülmüş olup ,65 yaşın üzerinde olan ve gelir ve kazancı bulunmayan davacıya ilgili Yasa gereği ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesi yerinde ise de, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğüne ilişkin 108. maddesinin d bendi uyarınca 34.maddenin yürürlük tarihi 1/10/2008 olduğundan ve davacılar ıslah talepleri ile geriye doğru 5 yıllık aylıklarını talep edebileceklerinden aylık başlangıcının davacı ... için 1/10/2008, davacı ... için ise 11/06/2011 tarihi olarak kabulü yerine, ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın aylık başlangıcının 01/01/2013 tarihi olarak tespit edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine "Davacı ...' e 01/10/2008, davacı ...' e ise 11/06/2011 tarihinden itibaren sigortalı oğulları ...' in ölümü dolayısıyla ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine “ tarih ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacılara yükletilmesine

21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22956, Karar No: 2014/1519, Tarih: 23.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22956 E.  ,  2014/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/541

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Kapama bağ niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9753, Karar No: 2015/13435, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/9753 E.  ,  2015/13435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/162253

Mahkemesi : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.03.2015

Numarası : 2014/282- 2015/54

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, duruşmalı temyiz isteminde bulunan sanık müdafinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre meskun mahal dışında gündüz vakti 8 metre genişliğinde, asfalt kaplama, bölünmüş tek yönlü iki şeritli, sağa virajlı yolda sevk ve idaresindeki vasıta ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, kendi yönüne hitaplı yol platformunu takiben seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmeksizin mevcut hızı ile mahale yaklaşarak, bölünmüş, tek yönlü yolda görüşün kısıtlı olmasına rağmen sola viraja ters yönde girerek karşı yönden gelen ölenin yönetimindeki vasıta ile çarpıştığı olayda 4 kişinin ölümü ile birlikte bir kişinin nitelikli biçimde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanık her ne kadar savunmasında sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde olduğu sırada kalbinin sıkıştığını, ayrıca oruçlu olduğunu, ondan sonra ne olduğunu hatırlamadığını, ters yöne girdiğini de hatırlamadığını ileri sürmüş ise de; sanığın sahibi olduğu MİMSİS Mermer deposunun Torbalı'dan Kemalpaşa istikametine giden araçların seyir halinde bulunduğu şerit tarafında olduğu, sanığın ise olay tarihinde Çapak Kavşağından gelip Kemalpaşa Torbalı yönüne giden araçların girmesi gereken şeride girip yaklaşık 2200 metre ilerideki Karakuyu Kavşağından dönüş yaparak karşı şeritte bulunan işyerine gitmesi gerekirken ters yöne girerek işyerine gitmek istediği, her iki şerit arasında 60 cm derinliğinde kanal bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin hükmedilen ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19712, Karar No: 2015/23824, Tarih: 23.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19712 E.  ,  2015/23824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/235450

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2013/107 (E) ve 2013/188 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271sayılı CMK’nın 324/4.maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9600, Karar No: 2018/3120, Tarih: 21.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9600 E.  ,  2018/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’nın nüfus kaydına göre 15/05/1998 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 24/09/2013 tarihli talimat duruşması ile 01/10/2013, 28/11/2013, 26/12/2013, 12/01/2014, 04/02/2014 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34493, Karar No: 2018/19624, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34493 E.  ,  2018/19624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılara ait inşaat projesinde inşaat işçisi olarak net 3.000,00-TL aylık ücretle çalıştığını, inşaat projesinin kaba inşaat işinin tamamlanması gerekçe gösterilerek ve artık kendilerine ihtiyaç kalmadığı belirtilerek müvekkili ve diğer işçilerin iş akitlerinin sonlandırıldığını ancak hak ettikleri tazminatlarının ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde Cumartesi ve Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü, yaz saati uygulaması döneminde 08:00-18:00 saatleri arasında, kış saati uygulaması dönemlerinde ise saat 17:00'ye kadar fazla mesai yaparak ve resmi tatil günleri dahil olmak üzere çalıştığını ancak fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, diğer davalı şirket ile akdedilen hizmet sözleşmesinin anahtar teslimi şeklinde düzenlendiğini, bu nedenle işçilerle ilgili tüm sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğunu, bununla birlikte davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tüm çalışma süresince ve özellikle kış aylarında hiç izin kullanılmadan aralıksız şekilde çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca dini ve milli bayramlarda şantiyede çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, davacının iş sözleşmesinin çalıştığı inşaatın tamamlanması nedeniyle geçerli ve haklı nedenle sonlandırıldığını, bu nedenle davacının tazminat almaya hak kazanmadığını, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterilen miktar kadar olduğunu, fazla mesai yapmadığını, resmî tatillerde çalışmadığını ve hak etmiş olduğu tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde çalışma saatlerinin yaz ve kış dönemlerinde farklı olduğu dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı işyerinde, kışın 08.00 ila 17.00 saatleri; yazın 08.00 ila 18.00 saatleri arasında olmak üzere haftada 7 gün çalışılmaktadır. Buna göre, yaz ayları için yapılan fazla mesai süresi ile kış ayları için yapılan fazla mesai süresi aynı değildir. Fazla mesainin dönemsel ücret üzerinden hesaplanması gerektiği de gözetildiğinde, fazla mesai alacağı hesaplanırken kış dönemi ve yaz dönemi için ayrı ayrı hesap yapılması gerekirken, yaz ve kış dönemlerinin ortalamasına göre hesaplama yapan rapora itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla, davaya konu alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep artırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep artırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olup, bir diğer bozma nedenidir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6692, Karar No: 2008/7641, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6692 E.  ,  2008/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kefalet sözleşmesinden kaynaklanmasına, yargılamanın Sulh Hukuk Mahkemesince yapılmış olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9804, Karar No: 2016/10527, Tarih: 08.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9804 E.  ,  2016/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın Kargo şirketinde yetkili yardımcılığı ünvanı ile sanık ...’ın ise kurye olarak çalıştıkları, suç tarihinde yapılan kasa sayımında 5.365,00 TL açık çıktığı ve yapılan soruşturmada açığın 400 TL sını ...'ın, geri kalanını ise ...' in aldıkları böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.