muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5391, Karar No: 2024/4743, Tarih: 15.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tanıkları dinlenmeden kusur raporu alındığını, atfedilen kusuru kabul etmediklerini, harici aldırılan kusur raporuna göre firari Mitsubichi sürücüsünün %75 kusurlu olduğunu, sözlü yargılama yapılmadan karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özellikle İlk Derece Mahkemesinin dava dosyasına göre davacı küçük ...'nın kaza sonrası sosyal çalışmacı eşliğinde alınan beyanında kendisine tramvayın çarptığını ve tramvayın vatmanından şikayetçi olduğu yönündeki beyanı ve kusur raporuna göre davalı ... Hesabının bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen kararda bir aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının ayağının takılarak düştüğü esnada tramvayın çarpması sonucu gerçekleşen kazada davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, ... Yönetmeliği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4449, Karar No: 2020/6362, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4449 E.  ,  2020/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Takip tarihi dikkate alınarak satış isteme süresi yönünden yürürlükte bulunan İcra ve İflas Kanununun 106. maddesi gereğince haczedilen menkul malların 6 ay içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı ve müsnet suçun da oluşmayacağı, dosya kapsamına göre; haciz tarihinin 31/07/2013 olduğu ve bu tarihte mahcuzun yediemin olarak sanığa teslim edildiği, 19/03/2014 tarihinde ise adreste mahcuzun yerinde olmadığının tespit edilmesi karşısında; hükme esas alınan icra dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi, 6 aylık yasal satış isteme süresini durduran veya kesen herhangi bir işlem yapılmadığının ve süresinde satış istenmediğinin tespit edilmesi halinde atılı suçun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı; satış isteme süresini durduran veya kesen bir işlem yapılması ve satışın süresinde istendiğinin saptanması halinde ise; sanığın savunması doğrultusunda yeni adresinde mahcuz malın bulunup bulunmadığı araştırılarak sanığın mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15686, Karar No: 2014/314, Tarih: 15.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15686 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı 3.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 6.3.2013 gün ve 2012/431-131 Esas/Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacı 1.7.2013 tarihli temyiz dilekçesinde ekonomik durumunu belgeleyen herhangi bir belge dosyaya ibraz etmeden adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK' nin 334-340.maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK' nin 337/1.maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davacı, adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, davalının ekonomik durumunu belgeleyen bir belge ibraz etmediğinden tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksezin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK' nun 334/1.maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK 'nun 434.(6100 sayılı HMK' nin 366.maddesi yollamasıyla 344.md).maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Hükmü temyiz eden davacı temyiz yoluna başvurma harcı ve nispi temyiz harcını yatırmadığından bu harçlar ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davacının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6573, Karar No: 2015/23016, Tarih: 30.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6573 E.  ,  2015/23016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/235475

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2013/2 (E) ve 2013/481 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmalarının geri bırakılmasından sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince önceki hükümlerin aynen açıklanmaları ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkındaki cezaların ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanığın eylemi nedeniyle mağdur Ç.. S..'nin 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi kapsamında, diğer mağdur E.. Ç..'ın ise 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralandıklarının Adli Tıp Raporunda belirtilmesine rağmen, kabul ve uygulamanın mağdur Ç.. S..'nin 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi kapsamında, mağdur E..Ç...'ın ise 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralandığının kabul ve uygulaması ile hükümlerin karıştırılması,

2) Sanık hakkında mağdur Ç.. S..'yi yaralama suçu nedeniyle verilen ve ertelenen uzun süreli (1 yıl 3 ay)hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin uygulanmaması,

3) Mağdur Ç.. S..'yi yaralayan sanık hakkında 1 yıl 3 ay süreyle hapis cezasına hükmedildiği ve cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51.maddesi uyarınca ertelendiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3.maddesinin 2.cümlesi uyarınca belirlenen denetim süresinin verilen ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6490, Karar No: 2014/3058, Tarih: 25.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6490 E.  ,  2014/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2009/183-2013/92

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/05/1982 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalılık başlangıcının 01.05.1982 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihdir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 16.02.1962 doğumlu davacının, 506 sayılı Yasa kapsamında olan E. Ş. adına tescilli "Eczane" iş yerinde 01.05.1982 tarihinde işe girdiğini gösterir sigortalı işe giriş bildirgesinin usulüne uygun olarak Kuruma intikal

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 16.02.1962 doğumlu davacının, 506 sayılı Yasa kapsamında olan E. Ş. adına tescilli "Eczane" iş yerinde 01.05.1982 tarihinde işe girdiğini gösterir sigortalı işe giriş bildirgesinin usulüne uygun olarak Kuruma intikal

ettirildiği, giriş bildirgesinin verildiği iş yerinden davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirilmediği, işverinin davacının çalıştığı dönemi kapsayan bordrolarının Kuruma verilmediği, vergi dairesinden komşu işyerlerinin sorulmadığı, komşu işyeri tanıklarının tespitine ilişkin zabıta araştırmasının yaptırılmadığı, davalı Kurum tarafından davaya konu dönemde çalışan bordro tanıkları değil de; halen çalışan bordro tanıklarının bildirildiği, davaya konu işyerinin 01.08.1974 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davacıya ilişkin askerlik durumunun sorulduğu, davacının talep ettiği dönemin askerliğe sevk tarihinden önce olduğu, dava konusu tarihte sigorta müfettiş raporunun bulunup bulunmadığının davalı Kurum'dan sorulmadığı, eylemli çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla sağlıklı bir biçimde belirlenmeden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, işyeri sicil dosyasını getirtmek, davaya konu işyeriyle ilgili müfettiş raporunun olup olmadığını davalı Kurum'dan sormak, 1982/1, 2 ve 3. dönem bordrolarını davalı Kurum'dan istemek, Kurumdan, Belediyeden veya Vergi Dairesinden sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları SGK’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının sigorta sicil numarasının Kurumun hangi ünitesince verildiği ve hangi yılın ve ayın serilerinden olduğunu sormak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek; sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2363, Karar No: 2019/11728, Tarih: 11.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2363 E.  ,  2019/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... için: TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1, 51/3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... için; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin arıza onarım ve bakım işleri konusunda ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketi ile 06.04.2011 tarihinde sözleşme imzalandığı, temyiz kapsamı dışında olan sanıklardan ...’ın ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinde şebeke amiri, ...’un ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde elektrik teknisyeni, inceleme kapsamında olan sanık ...’ün ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde vardiya amiri, sanık ...’nun ise ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde koordinatör elektrik elektronik mühendisi olduğu,

Olay tarihinde, 05:50 sıralarında, Sivas ili Yüceyurt Mahallesi Hastaneler Caddesi üzerinde bulunan elektrik tellerine takılan uçurtmaları temizlemek amacı ile ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde elektrik teknisyeni olarak çalışan müteveffa ..., elektrik tellerine takılan uçurtmaları temizlemek amacıyla ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketine ait aracın sepetine binmek için yerden 10 metre yüksekliğe çıktığı esnada sepetin alçak gerilim hattına çarparak hidrolik yağ pompasının patlaması sonucu akıma kapılarak sepetin yan döndüğü, sepet içerisinde bulunan müteveffa ...'nın 10 metre yükseklikten yol üzerine düşmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda; Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığı ile iş güvenliği uzmanlarınca hazırlanan 02/11/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, olay tarihinde ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Sivas İl Müdürlüğünde iş emrini veren sorumlu amir konumundaki temyiz kapsamı dışında olan sanık ...'ın tali kusurlu, müteveffa ...'nın ve iş arkadaşı olan temyiz kapsamı dışında sanık ...'un müştereken asli kusurlu olduğundan bahisle Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında alınan 07.09.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre olayda, temyiz kapsamı dışında ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Sivas İl Müdürlüğünde iş emrini veren sorumlu amir olan sanık ...'ın tali kusurlu, ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde işçi olan sanık ...’un kusursuz olduğunun belirtildiği, yapılan yargılama sonucunda tali kusurlu kabul edilen temyiz kapsamı dışında olan sanık ...’ın mahkumiyetine, yine temyiz kapsamı dışında olan ...’un beraatine ilişkin Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/120 E. 2012/900 K. sayılı kararının Dairemizin 17.09.2014 tarihli 2013/24886 E. 2014/18014 K. sayılı kararı ile onandığı, söz konusu 07.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde vardiya sorumlusu olan sanık ...’ün alçak hattı gerilim hattını devre dışı bırakmaması, iş güvenliği konusunda gerekli önlemleri almaması nedeniyle asli kusurlu; ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinde koordinatör elektrik elektronik mühendisi olan sanık ...’nun ise görev kapsamında iş güvenliği konusunda gerekli önlem alma yetkisinin olması dahilinde tali kusurlu olduğunun belirtilmesi üzerine Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2012 tarihinde sanıklar ... ve ... hakkında suç ihbarında bulunulması ile 27.12.2014 tarihinde Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2014 tarihinde sanıklar hakkında açılan davada görülen yargılama sırasında ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinden alınan 27.03.2015 tarihli bilgilendirme yazısında ... elektrik elektronik mühendisi olup, işin yürütülmesi ile ilgili emniyet tedbirlerinin alınmasından sorumlu olacak koordinatör mühendis olarak görev yaptığı, 31.05.2013 tarihinde işten ayrıldığı, ..

.. ve ... hakkında suç ihbarında bulunulması ile 27.12.2014 tarihinde Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2014 tarihinde sanıklar hakkında açılan davada görülen yargılama sırasında ... Enerji Dağıtım Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketinden alınan 27.03.2015 tarihli bilgilendirme yazısında ... elektrik elektronik mühendisi olup, işin yürütülmesi ile ilgili emniyet tedbirlerinin alınmasından sorumlu olacak koordinatör mühendis olarak görev yaptığı, 31.05.2013 tarihinde işten ayrıldığı, ... ise elektrik teknisyeni olarak görev yapmakta olduğunun, vardiya çizelgesinde vardiya amiri olarak görevlendirilmiş olup gelen iş emirlerinin ekiplere dağıtılmasından ekiplerde bulunan iş güvenliği sorumlusu ve çalışan diğer personelin sevk ve idaresinden sorumlu olduğunun belirtildiği, temyiz kapsamı dışında olan sanıklar ile bu dosyada dinlenen iş yeri çalışanı tanıkların beyanları ile de uyumlu olan bilirkişi raporuna dayanarak verilen hükümdeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiin, görev ve yetkisinin olmadığına, kusurunun olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim sürelerini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezalarının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1 ile numaralandırılan 8. paragrafının sonuna, “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına'' cümlesinin getirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ün yapılan işin görev ve sorumluluk alanı dışında olduğuna, olay günü görevli olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.