muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2550, Karar No: 2024/474, Tarih: 06.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf kararının yerine getirilmediğini, raporun önceki raporla neredeyse birebir aynı olduğunu, Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, ilk kararında davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiği halde, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, Dr. ...nun Türkmenistan uyruklu olup Türkiye’de çalışma izni ve reçete yazma yetkisi olmadığı halde davacı ... (Şifa Polikliniği) isimli poliklinikte doktor olarak çalıştırıldığını, bazı eczacılarla ve kalfalarla işbirliği yapılarak, hastaneye veyahut polikliniğe dahi gitmeyen hastalara davacı ... kuruluşunda gıyapta reçete düzenlendiğinin, bu ilaçların bu kişilerce teslim alınmadığının ve reçetelere yazılan ilaçların hastaların hastalıklarıyla ilgili olmadığının, Kurum denetmenince tespit edildiğini, ilgililerin birlikte hareket ederek müvekkili Kurumu zarara uğrattıklarının açık olduğunu, bilirkişilerce bu konuda hiçbir inceleme yapılmadığını, adı keşen kişinin diğer hekimlerin kaşelerini bilgileri dışında bu reçetelere bastığını ve kendisinin imzaladığını ikrar ettiğini Mahkemece müvekkili Kurumun cezai şart uygulama hakkı olduğunun açıkça tespit edildiğini, kararın çelişkili olduğunu müvekkili Kurumun yasal olarak sadece reçete bedellerini isteyebileceği gibi ayrıca beraberinde cezai şartı da isteyebileceğini, bu konudaki seçimlik takdir hakkının müvekkili kuruma ait olduğunu, Kurum işleminin ilaç bedeli ve cezai işlemi kapsadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Başsavcılık tarafından yapılan soruşturmada, eylemlerin sahtecilik oluşturmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, eczane sahiplerinin cezai şartlar hakkında açtıkları davalarda gıyapta reçete yazıldığının ispatlanamadığı, ilaçların hastalar tarafından yazdırıldıktan sonra alınıp kullanıldığı gerekçeleriyle Kurum işlemlerinin iptaline karar verildiği ve kararların Yargıtay tarafından onandığı ve kesinleştiği, davacının, çalışma izni olmayan doktoru çalıştırmak suretiyle sözleşmeye aykırı davradığı bilirkişiler tarafından belirtilmiş ise de eczanelerce düzenlenen reçete ilaç bedellerinin protokolün 3.1.9 maddesi kapsamında kesinti yapılacak hastane işlemi olarak değerlendirilemeyeceğinden İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ancak; davacı tarafından dava açılırken maktu karar ve ilam harcı yatırılmış olması nedeniyle ve İlk Derece Mahkemesinin ilk kararında davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve bu karara karşı davacı tarafın istinaf itirazının bulunmaması nedeniyle davalı lehine oluşan kazanılmış hak ve aleyhe hüküm kurma yasağı ilkeleri uyarınca davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı'' gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, işlemin iptaline, davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin işlettiği hastanede çalışan ...isimli doktorun, çalışma izninin olmadığı ve sahte reçete düzenlemesi nedeniyle Kurumun zarara uğratıldığı iddiasıyla, reçete bedellerinin davacı ... kuruluşunun hak edişinden düşülmesine yönelik Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Haksız fiillerden doğan borç ilişkileri" başlıklı 49 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin işlettiği hastanede çalışan ...isimli doktorun, çalışma izninin olmadığı ve sahte reçete düzenlemesi nedeniyle Kurumun zarara uğratıldığı iddiasıyla, reçete bedellerinin davacı ... kuruluşunun hak edişinden düşülmesine yönelik Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Haksız fiillerden doğan borç ilişkileri" başlıklı 49 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davacı şirketin işlettiği hastanede Türkiye'de oturma izni ve çalışma izni olmayan hekimin çalıştırılarak bazı hastaların gıyaplarında reçete düzenlediği, diğer hekimlerin kaşelerini bilgileri dışında bu reçetelere bastığı ve kendisinin imzalayarak sahte fatura oluşturduğu, bu şekilde düzenlenen 1588 adet reçetenin davalı Kuruma fatura edildiği ve bedellerinin Kurum tarafından eczanelere ödendiği dosya kapsamı ile sabit olup söz konusu usulsüz reçeteler ile Kurum zararına sebebiyet verildiği açıktır. Sahte şekilde oluşturulan bu reçetelerin hastalar tarafından alındığından bahisle Kurum zararının oluşmadığı sonucuna varmak mümkün olmadığı gibi çalışma izni olmayan ...isimli yabancı uyruklu doktorun eylemleri sonucu oluşan Kurum zararından da davacı ... kuruluşunun sorumluluğu bulunmaktadır.

2. Bir önceki maddede açıklanan nedenlerle davalı Kurumun 05.09.2012 ve 22.10.2012 tarihli yazıları ile eczanelere ödenen 588 adet sahte reçete karşılığının faizi ile birlikte davacı ... kuruluşundan mahsubuna yönelik işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13198, Karar No: 2012/3815, Tarih: 14.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13198 E.  ,  2012/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2009 tarih ve 2008/449-2009/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankaya 16.09.2008 tarihinde 100.000 TL. yatırdığını, 12.11.2008 günü parayı çekmek için gittiğinde paranın daha önce ... tarafından çekildiğini öğrendiğini, ödemenin dayanağı olan 27.04.2001 tarihli talimatın davalıya değil Oyakbank'a verildiğini, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek 100.000 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu işlemlerin davacının yazılı talimatı ile gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller ile benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının hesapları ile ilgili olarak her türlü işlemi yapmaya ...'i yetkili kıldığı 4 adet talimat yazısı olduğu, bu talimatlara istinaden ...'e 02.05.2007-29.08.2008 tarihleri arasında toplam 495.778,00 TL. ödeme yapıldığı, davacının bu ödemelere, itiraz etmediği, talimatların süresiz ve limitsiz olduğu, ödemelerin bankacılık mevzuatına uygun yapıldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10577, Karar No: 2021/16991, Tarih: 30.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10577 E.  ,  2021/16991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Buna göre dairemizce verilen bozma kararında, davalı ...’ın şaka maksadıyla elindeki benzin bidonunu sigortalıya doğru sallayarak sigortalının üzerine benzin dökülmesine neden olduğunun değerlendirilmesi istenmiş ise de, ceza soruşturmasında sigortalının gayri ciddi davranışı sonucu kazaya konu olayın kendi kusuru ile meydana geldiğinin değerlendirilerek ve somut olaydaki baskın kusurun sigortalıda olduğu göz önünde bulundurularak çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak karar verilmelidir.

Kabule göre de, davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunmaktadır. İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur. Somut davada, davalıların sorumlu olduğu tutarlar belirlenirken, 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 4. maddesi de gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 30.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2111, Karar No: 2012/5326, Tarih: 02.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2111 E.  ,  2012/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyeye ait açık çay bahçesini 1983 yılında babasının kiraladığını, babasının vefatı üzerine annesinin, annesinin vefatı üzerine kendisinin kiraladığını, kiracılık ilişkisinin devam ettiğini ancak davalı belediyenin 27.07.2010 tarihinde 2886 sayılı yasa'nın 3.maddesi gereğince 3 yıl süre ile açık teklif usulü ile kiraya verildiğini, kiracılık ilişkisi devam ederken ihale yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, 6570 sayılı yasa'nın 7.maddesi gereğince kira sözleşmesinin sona erdirilmesi gerektiğini belirtilerek davaya konu çay bahçesi olarak kiralanan taşınmaz yönünden kiracılık sıfatının ve kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespitine ve muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalıya ait çay bahçesini 03.04.2008 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığı, 16.10.2008 tarihinde yapılan ek mukavele ile kira aktinin aynı şartlar altında devam ettiği ve sözleşme süresinin 01.11.2008-31.10.2009 olarak kararlaştırıldığı, davalı belediyenin çay bahçesinin tahliye edilmesi gerektiğine dair yazısının 16.09.2009 davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece taşınmazın 6570 sayılı yasa'ya tabi olduğu, tahliye davası açılmak suretiyle davacının tahliye edilebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe

2012/2111-5326

giren 2886 sayılı yasa'nın 1. maddesi, 1. fıkrasında genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin, özel idare ve belediyelerin alım, satım, hizmet, yapım, kira, trampa, mülkiyeten gayri ayni hak tesisi ve taşıma işlerinin bu kanunda yazılı hükümlere göre yürütüleceği belirtilmiştir. Belediye Kanunu 15.maddesinde "Belediye mallarına karşı suç işleyenler Devlet malına karşı suç işlemiş sayılır. 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75.maddesi hükümleri belediye taşınmazları hakkında da uygulanır" hükmü düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin bitiminden önce davalı ... taşınmazın tahliye edilmesi talebini içeren yazısını davacıya ilettiği, bu durumda davalı idarenin kira sözleşmesinin uzatılmayacağına, taşınmazlar için yeniden ihale yapılacağına dair iradesini ortaya koyduğu ve kira süresinin de sona erdiği anlaşıldığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 416.75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1985, Karar No: 2020/537, Tarih: 08.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1985 E.  ,  2020/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “sözleşmenin iptali ve bedel iadesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa Tüketici Mahkemesince verilen davanın usulden reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 22.08.2012 tarihli dava dilekçesiyle; müvekkilinin davalı ile imzaladıkları devre tatil sözleşmesinin iptalinin gerektiğini zira sözleşmenin psikolojik baskı ile tesis edildiğini ve tesisten hiç istifade edilmediğini ileri sürerek sözleşmenin feshi ile bedelinin iadesine, müvekkilinin adli yardımdan istifadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Bursa Tüketici Mahkemesinin 27.11.2012 tarihli ve 2012/3298 E., 2012/844 K. sayılı kararı ile; davacı vekilinin adli yardım talebinin 17.10.2012 tarihli ara karar ile reddedildiği ve aynı gün gider avansının ikmal edilmesi için kesin süre verildiği, belirtilen sürede gider avansının tamamlanmadığı gerekçesiyle dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 114/1-g, 115/2. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 13. Hukuk Dairesince 11.11.2014 tarihli ve 2014/15989 E., 2014/35177 K. sayılı kararı ile; “…Mahkemece, 17.10.2012 tarihli ek karar ile, HMK’nun 336/2. maddesi gereğince, davacının adli yardım talebinin reddine, davacının HMK’nun 120/2.maddesi gereğince 120,00TL gider avansı yatırması için iki haftalık kesin süre verilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, bu ek karar davacı vekiline tebliğ edilmemiş, daha sonra da iki haftalık kesin süre içerisinde gider avansı yatırılmadığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Gider avansı yatırılmasına ilişkin ek karardan davacının haberi olmadığından, verilen kesin süre usulüne uygun değildir ve sonuç doğurmaz. Bu durumda mahkemece, davacıya, usulüne uygun olarak gider avansı yatırması konusunda kesin süre verilmesi ve bunun usulüne uygun tebliğinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. Bursa 1.Tüketici Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2015/140 E., 2015/746 K. sayılı kararı ile; dosyada gider avansı veya tebligat için pul bulunmadığı, bu nedenle davacının UYAP üzerinden veya mahkeme kaleminden davayı takip etmesi gerektiği, bozma kararında, "usulüne uygun tebliğ" den söz edilmiş ise de dosyada hiç avans veya pul olmadığı hâlde usulüne uygun tebligatın nasıl yapılacağı konusuna açıklık getirilmediği, ek karar veya nihai karar da tebliğ edilmemiş olmasına rağmen, davacı vekilinin bizatihi müracaatı üzerine gerekçeli kararın kendisine mahkeme kaleminde tebliğ edildiği, kesin süre verildiğine ve dosyada gider avansı bulunmadığına göre, bu işlemin daha önce yapılması gerektiği, aksinin kabulünün adli yardım talebi ile ve hiç gider avansı yatırılmadan açılan davalarda tebligat işlemi veya başka bir işlem yapılması mümkün olmayacağından, dosyanın davacı veya vekilinin keyfiliğine açık bir şekilde derdest olarak kalmaya devam edeceği, usul kurallarının böyle bir keyfiliğe cevaz vermeyeceği, adli yardım talebinde bulunan davacı vekilinin en azından talebin reddi ihtimalini göz önüne alarak, bu talebe ilişkin kararın tebliğini sağlamak için yeterli olacak şekilde posta pulunu dava dilekçesine eklemesi ya da talebin sonucunu UYAP'tan takip etmesi gerektiği, tebligat giderinin suçüstü ödeneğinden karşılanması gerektiğine ilişkin itirazın ise yasal bir dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; adli yardım talebiyle ve bu sebeple de gider avansı yatırılmadan açılan davada mahkemece adli yardım talebi reddedilerek gider avansının verilen kesin süre içerisinde tamamlanmasına ilişkin ek kararın gerekli tebligat gideri bulunmadığından davacı vekiline tebliğ edilemediği gözetildiğinde, kesin süreye rağmen gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle gider avansı ile ilgili mevzuat hükümlerine değinmekte fayda vardır.

13. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 114/1-g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. “Harç ve avans ödenmesi” başlıklı 120. maddede ise; “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

14. Dava şartı noksanlığının giderilmesi için mahkemece verilen kesin süre içerisinde bu şart yerine getirilmezse dava HMK’nın 115/2 maddesi uyarınca usulden reddedilir.