muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5935, Karar No: 2018/6884, Tarih: 17.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5935 E.  ,  2018/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2013 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.04.2015 günlü hükmün ve temyiz isteminin reddine ilişkin 10.09.2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahale talebinde bulunan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan 27.02.2006 tarihli adi yazılı satış sözleşmesi ile davalının adına kayıtlı 730 ada 56 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa ettiği binanın 4. kat 13 numaralı bağımsız bölümü müvekkiline sattığını, satış bedelinin ve sözleşme ile müvekkilince ödemesi kararlaştırılan tapu masraflarının tamamen ödendiğini, dava konusu bağımsız bölümün 2007 yılında müvekkiline teslim edildiğini dairede halen müvekkilinin ikamet ettiğini, buna rağmen davalının tapuyu devretmeye yanaşmadığını, taşınmazda henüz kat mülkiyeti ya da kat irtifakı da kurulmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının müvekkilinin dairesine düşen arsa payı oranında iptaliyle müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Asli müdahale talebinde bulunanlar vekili, harçlandırmadığı 29.04.2013 tarihli dilekçesi ile davalı şirket hakkında müvekkillerinin alacaklı olduğu icra takiplerinin bulunduğunu ve bu takip dosyaları üzerinden dava konusu taşınmaz üzerine haciz şerhleri konulduğunu, davacının talebi üzerine taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir şerhi konulması nedeniyle alacaklarını tahsil edebilmek amacıyla taşınmazın satışını isteyemediklerini, davacının satış bedelini ödediği iddiasının doğru olmadığı gibi bu hususta herhangi bir ödeme belgesi de sunmadığını, müvekkillerinin davaya katılmalarında hukuki yararları bulunduğunu belirterek davaya asli müdahil olarak katılma taleplerinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 730 ada 56 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının taraflar arasında imzalanan satış sözleşmesine konu 4. kat 8 no'lu bağımsız bölümünün (tapudaki dosyasında 13 no'lu bağımsız bölüm olarak belirtilen) arsa payı olan 137/1908 pay oranında iptaliyle bu payın davacı adına tesciline; usulüne uygun şekilde harçlandırılmadığından asli müdahale talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 730 ada 56 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının taraflar arasında imzalanan satış sözleşmesine konu 4. kat 8 no'lu bağımsız bölümünün (tapudaki dosyasında 13 no'lu bağımsız bölüm olarak belirtilen) arsa payı olan 137/1908 pay oranında iptaliyle bu payın davacı adına tesciline; usulüne uygun şekilde harçlandırılmadığından asli müdahale talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, asli müdahale talebinde bulunan ... tarafından temyiz edilmiş; ayrıca maddi durumunun elverişli bulunmadığından bahisle gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceği belirtilerek adli yardım isteminde bulunulmuş; mahkemece temyiz harç ve giderlerini yatırmak üzere süre verildiğine ilişkin muhtıra düzenlenerek 26.08.2015 tarihinde temyiz edene tebliğ edilmiş; son olarak mahkemenin 10.09.2015 tarihli ek kararıyla adli yardım isteminin reddi ile temyiz harç ve giderlerinin süresinde yatırılmaması nedeniyle 26.05.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair verilen 10.09.2015 tarihli ek karar asli müdale talebinde bulunan ve hükmü temyiz eden ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında temyiz incelemesini yapacak Daire tarafından bir karar verilecektir.

Diğer taraftan, asli müdahale talebinde bulunanlar vekilince dosyaya sunulan 29.04.2013 tarihli dilekçenin içeriğinden söz konusu talebin aslında asli müdahale değil, 6100 sayılı HMK'nın 66. maddesi uyarınca fer'i müdahale istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, fer'i müdahale talebinde bulunan ...'ın adli yardım istemi hakkında HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce bir karar verilmesi gerektiğinden mahkemenin adli yardım talebinin ve temyiz isteminin reddine ilişkin 10.09.2015 günlü ek kararının kaldırılmasına karar verilerek adli yardım isteminin incelenmesine geçildi:

SONUÇ: 1- Dosyada mevcut delil durumuna göre, fer'i müdahale talebinde bulunan ...'ın 26.05.2015 tarihli adli yardım talebini içeren temyiz dilekçesine HMK 336/2 maddesi uyarınca iddiasını dayandırdığı delilleri eklemediği ve bu nedenle iddiasını kanıtlayamadığı anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine,

2- Hüküm davalı ....İnşaat San. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmediğine göre davada taraf sıfatı bulunmayan fer'i müdahilin de hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından fer'i müdahale talebinde bulunan ...'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,

17.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6437, Karar No: 2022/5116, Tarih: 02.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6437 E.  ,  2022/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayet olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, yapılan sıra cetvelinde vergi dairesi alacağına 1. sırada yer verildiğini, vergi dairesinin geçerli bir haczinin bulunmadığını, hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile müvekkili şirkete 1. sırada yer verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince; şikayet olunan vergi dairesinin haczinin 12.02.2008 tarihli olduğu, ödeme emrinin 08.08.2009 tarihinde düzenlenip tebliğ edildiği, bu durumda vergi dairesince kesinleştirilmiş bir haciz bulunmadan sadece tapu kaydına haciz bildiriminde bulunulduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğunda şikayet olunan vergi dairesi vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir. Hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vergi dairesi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararının “HÜKÜM” bölümünün 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki “birinci sırasında yer alan ...Müdürlüğü'nün sırasının” ibaresininin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 02.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19133, Karar No: 2014/20677, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19133 E.  ,  2014/20677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli kararın yöntemince teblig edilip edilmediği anlaşılamayan davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1033, Karar No: 2017/6537, Tarih: 19.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1033 E.  ,  2017/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ( iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin düzenlenen dokuzuncu-onuncu-onbirinci-onikinci ve onüçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı ve sanığın savunmasının alındığı 14.11.2008 günlü duruşma tutanağına dosya içerisinde rastlanılmadığı anlaşıldığından, söz konusu duruşma tutanağının temin edilip imza eksikliklerinin de giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3251, Karar No: 2006/3672, Tarih: 02.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3251 E.  ,  2006/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40. sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğunun gözetilmemesi,

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece salt fazla paranın ödenmesine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının metinden çıkarılmasına yerine "davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına yatırılan karar ve ilam harcının talep halinde iadesine" tümcesinin ayrıca 2. paragrafdaki "YTL.'nin" sözcüğünden sonra gelmek üzere "davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş mevduat faizi ile birlikte" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16425, Karar No: 2013/29190, Tarih: 10.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16425 E.  ,  2013/29190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/4903, Karar No: 2012/2112, Tarih: 19.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4903 E.  ,  2012/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetvelindeki sıraya itirazın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada şikayetçi vekili, İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetvelini yapmakla görevli ve yetkili icra müdürlüğünün ilk ( Kesin ) haciz uygulayan icra müdürlüğü olduğunu, bu nedenle de ... 7. İcra Müdürlüğü'nün sıra cetveli yapmaya 26.08.2004 tarihinin kesin haciz tarihi olmaması sebebi ile yetkisinin bulunmadığını, dosyaya satış bedeli olarak ödenen meblağın kendilerinin alacaklısı oldukları ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı dosyasına gönderilmesi gerekirken aksine sıra cetveli tanzim edilmesinin İİK'nun 140. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, ... 7.İcra Müdürlüğü'nün 2004/3300 sayılı dosyasından yapılan sıra cetveli ve derece kararının iptali ile sıra cetveli ve derece kararı yapmaya yetkili icra müdürlüğünün ... 1.İcra Müdürlüğü olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada şikayetçi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı dosyasından yaptıkları haciz tarihinin 27.08.2004 olduğunu, ... İcra Müdürlüğü dosyasından yapılan haczin ihtiyati haciz olduğunu, kesinleşmesinin ise haciz tarihi olan 27.08.2004 tarihinden sonra olduğu, satış bedelinin birinci sıradaki alacaklı ... SGK dosyasından sonra ikinci sırada bulunan ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3300 sayılı dosyası ve ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı dosyaları arasında garameten paylaştırılması gerekirken dosyaya satış bedeli olarak ödenen paranın tamamının öncelikli olarak ikinci sırada bulunan dosyaya aktarılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3300 sayılı dosyasından yapılan sıra cetveli ve derece kararının iptali ile satış bedelinin bu dosya ile birlikte ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı takip dosyası arasında garameten veya satış bedelinden bu dosyaya ayrılan miktarın tamamının ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı takip dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2004/4481 sayılı dosyasına dayanarak bu dosyayı delil olarak gösterdiği, mahkemece verilen mehil ve kesin mehile rağmen anılan dosyanın mahkemeye celbi için gerekli masrafların ikmal edilmediği ve bu suretle incelenemediği, mevcut delil durumu itibarı ile incelenen ... 7. İcra Müdürlüğü(nün 2004/3300 sayılı dosyasından da şikayetçinin iddialarını doğrular yönde bir bulguya rastlanmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6695, Karar No: 2018/6161, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6695 E.  ,  2018/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile fazla yatırılan 1400 gün karşılığı prim bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, sigorta başlangıcı talebi yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi ve kabule görede 1400 gün prim iadesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.