muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/560, Karar No: 2024/7068, Tarih: 05.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/560 E.  ,  2024/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2910 Esas, 2022/419 Karar

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

DAVA TARİHİ : 28.02.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/85 Esas, 2022/147 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili,... ilçesi, ... Mahallesi, 262 ada 2 (ifrazen 262 ada 27 ve 29) parsel ve 262 ada 11 (ifrazen 262 ada 21 ve 28 yeni 20078 ada 5) parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine, tapu kaydının iptali ile davacı kurum adına tesciline, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın satışının muvazaalı olduğunu, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın farklı bölgelerde ve ayrı niteliklerde olduğunu, aynı mahallede bulunan birçok dava dosyasında taşınmazların m²sine 500-600 TL arasında değer biçildiği hâlde, iş bu dava dosyasında 828,76 TL/m² değer biçilmesinin açık çelişki olduğunu, acele el koyma dosyasında depo edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken tüm bedele faiz işletildiğini, bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedeline ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazların yüz ölçümleri 209,64 m² ve 32,06 m² olmakla bu miktarlar ile tespit edilen 828,76 TL birim değerin çarpılması...etiyle toplam zemin değeri 200.311,29 TL olduğu hâlde, Mahkemece zemin değerinin 209.344,17 TL bulunmasının hatalı olduğunu, davanın açıldığı tarihteki taşınmaz alanı üzerinden hüküm kurulması gerektiğini, yüzölçümü değişikliği bakımından idarenin usuli kazanılmış hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların değeri belirlenirken bölgenin tarihi dokusu, doğasının güzelliği, kültürel mirası, bölgede yaşayan insanların anıları ve hatıralarının göz önünde bulundurulması gerektiğini, lehine hükmedilen vekâlet ücretinin düşük olduğunu, taşınmazın değerinin düşük belirlendiğini, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazların kıyası yapılırken dava konusu taşınmazların daha üstün olacağı vasıflarına değinilmediğini, bedele uygulanacak faizin taşınmaza el koyma tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz olması gerektiğini, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının yaşı ile ilgili bilimsel tespit yapılmadığını, yapının eksik tespit edildiğini, yapıda bulunan bodrumun, taşınmaz üzerindeki su kuyusunun ve asma ağaçlarının değerinin hesaplanmadığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerlerinde bulunan yapılara ise 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine, fark bedelin depo ettirilmesine ve tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, davacı idarenin ve davalının istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi, üzerinde bulunan yapıya yıpranma payı düşülerek adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi, üzerinde bulunan yapıya yıpranma payı düşülerek adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

05.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (09.06.2022 tarihli istinaf ve 04.01.2023 tarihli temyiz itirazlarına ilişkin dilekçeleri) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümezliğinden ve her davanın açıldığı tarihteki fiilî ve hukukî uruma göre karara bağlanacağından bahisle uygulanamayacağı yönündeki gerekçeli kararın "Değerlendirme" bölümünün 3 No.lu bendinde yazılı sebep ve gerekçesine katılmıyorum. 05.06.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/3142, Karar No: 2013/10827, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3142 E.  ,  2013/10827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Silahla Kasten Yaralama, 6136 Sayılı Karara Muhalefet Etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçi ...'nın işlettiği bilardo salonunda meydana gelen ...'nin sanık ... tarafından bıçaklanması olayı esnasında, sanığın şikayetçiye ait iş yerine zarar verdiği, üzerinde bulunan sustalı bıçak ile şikayetçi ...'yı yüzünden yaraladığı iddia edilen olaya ilişkin yapılan yargılama neticesinde, iş yerinde zarar meydana geldiğine ilişkin dosya arasında herhangi bir delil bulunmaması, şikayetçinin yüzünü yaralayan kişinin sanık ... olduğuna dair delil bulunmaması nedenleriyle sanığın beraatine karar verilmesi ile, sanıkta ele geçen sustalı bıçağın yapılan ekspertiz incelemesinde 6136 Sayılı Kanunun 4.maddesi kapsamında yasak nitelikli bıçaklardan bulunduğunun belirlenmesi nedeniyle 6136 sayılı kanuna muhalefet suçun mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1848, Karar No: 2017/2031, Tarih: 18.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1848 E.  ,  2017/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04.12.2015 tarih ve 2014/5 E 2015/531 K sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava dilekçesinin, ‘’ ... Caddesi ... Apt. No:... ‘’ adresinde bulunan davalı ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak gerekçeli kararın adı geçen davalının çalıştığı iddia olunan ... Belediye Başkanlığı’na 7201 sayılı TK’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bindiği üzere; 7201 sayılı TK’nun 35. maddesinde; ‘’ Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır... ‘’ düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...’ün daha önce usulüne uygun tebligat yapılabilen adresinden ayrılmış olduğu, yeni adresini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresine ulaşılamadığı gözetilerek 7201 sayılı TK’nun 35. maddesi uyarınca gerekçeli kararın davalı ...’ün ‘’ ... Caddesi ...Apt. No:... ‘’ adresine tebliğ edilmesi, temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/6794, Karar No: 2018/4123, Tarih: 30.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6794 E.  ,  2018/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen dördüncü-beşinci-yedinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19017, Karar No: 2018/6821, Tarih: 28.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19017 E.  ,  2018/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişki de çocukların üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davalı baba ile velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk 02.12.2013 doğumlu Hayrunnisa Nur arasında kişisel ilişki tesis edilirken günümüz ulaşım koşulları da dikkate alındığında, aynı şehir-farklı şehir ayrımı yapılması doğru olmadığı gibi, tarafların ayrı şehirlerde yaşamaları halinde çocukla baba arasında her ayın belirli hafta sonları kişisel ilişki kurulmaması sebebiyle belirlenen kişisel ilişki düzenlemesi babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde çocukla baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün tamamen hükümden çıkartılması ile yerine "Velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk 02.12.2013 doğumlu ... ile davalı baba ... arasında, her ayın birinci hafta sonu Cumartesi günü saat 09:00'dan Pazar günü saat 18:00'a kadar, dini bayramların son günü saat 09:00'dan aynı gün saat 18:00'a ve her yıl 1 Temmuz saat 09:00’dan 1 Ağustos saat 18:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına." cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/1942, Karar No: 2024/3497, Tarih: 16.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1942 E.  ,  2024/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/267 E., 2024/754 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/766 E., 2024/28 K.

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili alacağının sıra cetveline dahil edilmediğini, satışı yapılan taşınmazda müvekkili haczinin bulunduğunu, dosya alacağının TMSF’den temlik alındığını, alacağın kamu alacağı niteliğinde olduğunu, müvekkili haczinin düşmeyeceğini, satış yapılan dosyadaki haczin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan Gelir İdaresi vekili cevap dilekçesinde; 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereğince vergi alacaklarının imtiyazlı olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan T. Halk Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; şikayetçinin temlik alacağının kamu alacağı vasfı kalmadığını, şikayetçinin haczinin düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/767 E., 2013/178 K. sayılı ilamı ile şikayetçinin haczin düştüğüne ilişkin işlemin iptal edildiği, haczin ilk tesis tarihinden itibaren devam ettiğinin tespitine karar verildiği, bu durumda şikayetçinin sıra cetvelinde yer alması gerektiği belirtilerek şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilinin istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince; şikayetçinin haczinin düştüğüne ilişkin icra müdürlüğü kararının Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi'nin 27.03.2013 tarih ve 2012/767 E, 2013/178 K.sayılı ilamı ile iptal edildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 17.12.2013 tarihli, 2013/34022 E, 2013/40511 K. sayılı ilamıyla verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu karara karşı karar düzeltme talebinin Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 17.03.2014 tarih ve 2014/6065 E, 2014/7522 K. sayılı ilamıyla reddine karar verildiği, bu halde şikayetçinin sıra cetvelinde yere alması gerektiği, Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/156 E. sayılı dosyası ile açılan dava aynı sıra cetveline itiraza ilişkin ise de eldeki istinaf konusu karar sadece sıraya ilişkin şikayet olup, genel mahkemedeki davanın nitelik ve içeriği nazara alındığında davalara ayrı ayrı bakılması gerektiği, birleştirme talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Bu karara karşı, şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

1-Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması; birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi gereğinden, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur.

Somut olayda, Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/156E sayılı dosyasında görülen davanın da aynı sıra cetveline itiraz olduğu gözetilerek, dosyaların asliye hukuk mahkemesinde birleştirilerek mahkemece kural olarak, önce sıraya yönelik uyuşmazlığın çözülmesi, bu itirazın yerinde olmadığının anlaşılması halinde ise alacağın varlığına ve miktarına yönelik itirazın incelenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A. Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A. Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.