muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3777, Karar No: 2017/8247, Tarih: 23.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3777 E.  ,  2017/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olduğunun, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, sigorta başlangıcı talebi yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye(Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, 2.6.2017 tarihli TR 4 belgesinde 31.12.2016 tarihine kadar “sigortadan muaf cuzi çalışma” bildirimi ile davacının çalıştığı gözetilerek, tahsis talep tarihi olan 12.09.2013 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, TR-4 belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20445, Karar No: 2014/16123, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20445 E.  ,  2014/16123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve 2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4538, Karar No: 2013/5765, Tarih: 25.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4538 E.  ,  2013/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu .... hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ... takibi başlattıklarını ve takibin kesinleştiğini, ipotek, üst sınır ipoteği olduğundan takibin faiz, ücret, harç ve diğer tüm fer'ilerine ilişkin alacaklarının tahsili için de tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ilamsız ... takibi yaptıklarını ve bu takibin de kesinleştiğini, borçlunun kiracısından aylık kira alacağı olduğunu, bu para için .... ... Müdürlüğü'nün 2009/17968 sayılı dosyasından yapılan garame hesabının doğru olmadığını ileri sürerek, 98.800,00 TL kira alacağının 65.275,00 TL' sinin müvekkiline 33.525,00 TL' sinin Taşbaşı Vergi Dairesi'ne ödenmesi şeklinde garame hesabı yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vergi dairesi vekili, garame hesabının doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Özel Sağlık Turizm Hizm. A.Ş. vekili, ... dosyasının tarafı olmadıklarını, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ....vekili, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi alacaklının borçlu hakkında başlattığı takip kapsamında, borçlunun kiracısında bulunan alacağı için ........2009 tarihli birinci haciz ihbarnamesi gönderildiği, şikayet olunan vergi dairesinin ise ....963.210,05 TL alacağından 798.211,32 TL'si için borçlunun kiracısı olan şirkete haciz ihbarnamesi gönderdiği, kalan ....164.998,73 TL alacak için haciz ihbarnamesi gönderilmediği, bu durumda ....164.998,73 TL vergi borcunun garame hesabına katılmaması gerektiği halde ... müdürlüğünce bu miktarın garame hesabına katıldığı, bu durumda garame hesabının doğru olmadığı, şikayetçinin alacağı olan ....517.646,67 TL ve vergi dairesinin alacağı olan 798.211,32 TL olmak üzere toplam ....315.857,99 TL. Borç için dosyaya gelen 98.800,00 TL kira alacağının 64.746,41 TL'sinin şikayetçiye, 34.053,59 TL' sinin vergi dairesine ödenecek şekilde garame hesabı yapılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ... .... ... Müdürlüğü' nün 2009/17968 sayılı dosyasında ... Özel Sağlık A.Ş. tarafından kira borcu olarak yatırılan 98.800,00 TL'nin, 64.746,41 TL'sinin şikayetçi ... ....'e, 34.053,59 TL' sinin ..... Vergi Dairesi' ne ödenecek şekilde garameten taksimine karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vergi dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, şikayet olunan vergi dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vergi dairesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Şikayet, sıra cetveline yöneliktir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde ... Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve ... müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için ... müdürüne talimat vermesi (İİK. m..../I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Mahkemece, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, iptal kararından sonrası için eda hükmü içerecek şekilde gerekçeye de dayanılması ve HMK' nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/.... maddesine aykırı olarak gerekçe kısmı hüküm bölümünde yeniden tekrar edilmek suretiyle hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ve hüküm fıkrasının, ...-a bendinin çıkarılarak yerine '' sıra cetveli niteliğindeki ....09.2012 tarihli kararın iptaline " ifadesinin eklenmesi ile aşağıda yazılı olduğu şekilde kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın HÜKÜM fıkrasının ...-a bendinin çıkarılarak yerine '' sıra cetveli niteliğindeki ....09.2012 tarihli kararın iptaline " ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde düzeltilerek ve gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2878, Karar No: 2009/2793, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2878 E.  ,  2009/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Aytemiz Akaryakıt Dağ. ve Paz.A.Ş. ile davalılar Akın Nakliyat ve Orman Ür.San. ve Tic.Ltd.Şti. vs. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.12.2008 gün ve 251-306 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Bayilik ve İşletmecilik Sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/103, Karar No: 2014/139, Tarih: 27.03.2014

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/103 E.  ,  2014/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 11 ve 8. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 04.03.2010

Sayısı : 280-198

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 202/2, 204/1, 43. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesince 04.03.2010 gün ve 280-198 sayı ile; mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nun 202/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis, resmi belgede sahtecilik suçundan ise aynı kanunun 204/1 ve 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 17.12.2012 gün ve 29673-21790 sayı ile;

"İddianamedeki tavsife, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 30.01.2014 gün ve 661-1940 sayı ile;

"Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede; Asayiş şube müdürlüğü ekipleri tarafından oto hırsızlığı ile ilgili yapılan araştırma sonucunda sanıkların kullanmış olduğu araçtan şüphelenilmesi üzerine araç, plaka ve araca ilişkin belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda aracın görünüşte '34 HCZ 08' plakalı olduğu ancak, gerçekte 13.02.2007 tarihinde Pendik bölgesinden çalınma müşteki ...'a ait '34 Z 2208' plakalı araç olduğunun tespit edildiği, araçta ele geçen 2 adet plaka, trafik ve tescil belgesi ve sigorta poliçesinin ekspertiz raporuna göre sahte ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediği belirtilerek sahte plaka, sahte trafik tescil belgesi ve sahte sigorta poliçesi düzenletip kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, sanıkların sahte mühür ürettiğine veya kullandığına ilişkin herhangi bir iddia bulunmadığı anlaşılmış olup, sevk maddesinin TCK'nun 204/1 ve 202/2. maddeleri olarak yanlış gösterilmiş bulunması niteleme karşısında, sonuca etkili olmadığından, iddianamedeki suçun anlatımına ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek 11. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, mühürde sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davası sonucunda verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinin hangi Özel Daire tarafından yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanıkların fiili; "Asayiş Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından oto hırsızlığı ile ilgili yapılan araştırma sonucunda şüphelilerin kullanmış olduğu araçtan şüphelenerek araç, plaka, araca ilişkin belgeler üzerinde inceleme yaptıkları, aracın görünüşte 34 HCZ 08 plakalı olduğu, ancak gerçekte 13.2.2007 tarihinde Pendik Bölgesinden çalınma müşteki ...'a ait 34 Z 2208 plakalı araç olduğunun tespit edildiği, araçta ele geçen 2 adet plaka, trafik ve tescil belgesi ve bu plaka ve belgeye düzenlenmiş sigorta poliçesinin 17.4.2007 tarihli espertiz raporuna göre sahte ve aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirtildiği,

Yapılan hazırlık soruşturması sonucunda, şüphelilerin üzerlerine atılı suçları işledikleri anlaşıldığı" şeklinde anlatılmış olup, iddianamede ve yerel mahkeme kararında belirtildiği üzere 5237 Sayılı TCK'nun 202/2 ve 204/1. maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrası;

"Ceza dairelerinde;

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede kamu davası açıldığı kabul edilen mühürde sahtecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 202/2. maddesi uyarınca bir yıldan altı yıla kadar hapis, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası aynı kanunun 204/1. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, mühürde sahtecilik suçu daha ağır yaptırım içerdiğinden, hükmü temyizen inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan iş bölümü kararı gereği, mühürde sahtecilik suçlarını temyizen incelemekle görevli Yargıtay 8. Ceza Dairesine aittir.

Diğer yandan, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanunun 202/2 ve 204/1. maddesindeki suçları mı oluşturduğu, yoksa bir bütün halinde 204/1. maddesindeki suçu mu oluşturduğunun, daha ağır yaptırım içeren mühürde sahtecilik suçunun temyiz incelemesini yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 8. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.01.2014 gün ve 661-1940 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8127, Karar No: 2015/7292, Tarih: 17.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8127 E.  ,  2015/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/316755

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/584 (E) ve 2012/1027 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Adana 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2012 tarih ve 2012/258 Esas, 2012/1193 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/10794 Esasında kayıtlı olan, dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle,sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.