muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12886, Karar No: 2008/13191, Tarih: 20.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12886 E.  ,  2008/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun vasisi, İİK.nun 89. maddesi anlamında 3. kişi sayılamayacağından mahkemece vasi  adına gönderilen 89/1 ihbarnamenin iptaline karar  verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, takip tarihinde vasilik görevi devam ettiği için icra emrinin iptaline yönelik istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5812, Karar No: 2012/8807, Tarih: 17.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5812 E.  ,  2012/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı idare tarafından kesilen ağaçların bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, maliki bulunduğu taşınmazının içinden 7 adet kavak ağacının davalı idare görevlilerince kesildiğini, bu nedenle uğradığı maddi zararının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bir bölümünün ödetilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi ile görev itirazında bulunarak dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddi gerektiğini savunmuş aksi halde usul ve esas yönlerden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacıya ait parseller ile dere arasındaki sınırın tespiti için kadastro müdürlüğü görevlilerince yapılan tespit sonucu derede kaldığı belirlenen kavak ağaçlarının davalı ... görevlilerince kesilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının I. bendinde açıkça belirtildiği gibi, bir kamu kurumu tarafından verilen kararlar üzerine plan ve projesine göre bir yol yapılması dolayısıyla evinin duvarı yıkılan veya bodrum katını sel basan, bir su tesisi yapılması neticesinde tarlasındaki sular çekilip ağaçları ve mahsulleri kuruyan veya tarlası ekilemez hale gelen yahut tarlasının kenarından geçen derenin kuruması yüzünden tarlası susuz kalan veya su tesisinin bozukluğu yahut bakımındaki ihmal yüzünden tarlasını sular basıp bu suların getirdiği kumlardan dolayı tarlası artık ekilemeyecek duruma düşen kimsenin uğradığı zararlar gibi zararlar idari kararın ve fiilin neticesinde meydana gelen zararlardır. Zira bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp o plan ve projeler gereğince işi görmesi de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. O halde sözü edilen kararda örnek olarak belirtilen bu eylemlerden doğan zararların ödettirilmesi istekleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir.

Temyize konu edilen olayda davacı, davalı görevlilerince kendisine ait kavak ağaçlarının dere içinde kaldığı gerekçesi ile kesildiğini iddia edilerek tazminat istendiğine göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Temyize konu edilen olayda davacı, davalı görevlilerince kendisine ait kavak ağaçlarının dere içinde kaldığı gerekçesi ile kesildiğini iddia edilerek tazminat istendiğine göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13463, Karar No: 2014/13056, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13463 E.  ,  2014/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/612-2014/47

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı

HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/696, Karar No: 2022/372, Tarih: 24.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/696 E.  ,  2022/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Sanık ...'in 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.12.2013 tarihli ve 154-179 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 29.04.2015 tarih ve 18083-7025 sayı ile;

"08.10.2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; SİT alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; SİT alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, ... 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.05.1992 tarih ve 3683 sayılı kararıyla 1. derece doğal SİT alanı olduğu kabul edilen ... ili, ... ilçesi, Küçükbahçe köyü, Kocadere mevkii, 130 ada, 1 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan 108 numaralı dubleks binada, ... İl Özel İdaresi görevlilerince 20.10.2011 tarihinde yapılan denetimde, sanık tarafından izin alınmadan nitelikli tadilatların yapıldığının, projesinde çiçeklik olarak gözüken yere pvc malzemeden kapalı deponun yapıldığı, yine binaya pvc ve ... malzemeden yapılmış, üzeri kapalı terasın, pvc ve ... malzemeden yapılmış ve üzeri kiremit ile kaplı balkonun, arka cepheye üzeri kiremitle kaplı sundurmanın, üst terasa da 1.15x2.15 metre ebatında duvarın yapıldığının tespit edildiği, fiziki ve inşai müdahale niteliğindeki bu uygulamaların sanık tarafından, binanın satın alındığı 10.08.2010 tarihinden sonra yaptırıldığının belirlenmesi üzerine, sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık ile imar kirliliğine neden olmak suçlarından davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerinde, davaya konu uygulamalar için izin alınması gerektiğini bilmediğini beyan etmiş ve hakkında yapılan yargılama neticesinde de, SİT alanı ilanına ilişkin kararların ilgilisine tebliğ veya tapuya şerh verilmesinin zorunlu olduğu, olayda ise tebliğ veya tapuya şerhin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının tebliğ zorunluluğunun yukarıda açıklandığı üzere, 11.10.2013 tarihinden itibaren yapılan tescil işlemleri için gerekli olduğu, bu tarihten önce yapılmış tescil işlemleri için tebliğ zorunluluğu bulunmayıp, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının, koruma kararının bilindiğinin kabul edilmesi konusunda yeterli olduğu, olayımızda ise davaya konu yerin tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmadığı, davaya konu yerin 1. Derece Doğal SİT Alanı ilan edilmiş bölge içerisinde yer aldığı, SİT ilanına ilişkin kararın ise mahallinde 14.04.2000 tarihinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunması karşısında, sanığın suça konu yerin doğal SİT alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, böylece sanık hakkında kurulan beraat gerekçesinin yerinde olmadığı, 18.03.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere, sanığın fiziki ve inşai müdahale kapsamındaki izinsiz uygulamaları yaptığı binanın, 1. derece doğal SİT alanı içerisinde yer aldığı, eyleminin tam bir fiziki ve inşai müdahale kapsamında olduğu, tüm bu nedenlerle eylemleri sabit olan sanığın TCK'nın 44. maddesi uyarınca 2863 sayılı Kanunun 65/b

.03.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere, sanığın fiziki ve inşai müdahale kapsamındaki izinsiz uygulamaları yaptığı binanın, 1. derece doğal SİT alanı içerisinde yer aldığı, eyleminin tam bir fiziki ve inşai müdahale kapsamında olduğu, tüm bu nedenlerle eylemleri sabit olan sanığın TCK'nın 44. maddesi uyarınca 2863 sayılı Kanunun 65/b. maddesinde düzenlenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 05.11.2015 tarih ve 120-110 sayı ile; sanığın 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 65/1 ve TCK'nın 62/1, 52/2-4, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, takSİTlendirmeye, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin verilen hükmün katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 30.03.2016 tarih ve 3063-5254 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.02.2017 tarih ve 398927 sayı ile; "Uyuşmazlık, sanığın üzerine atılı 1. Derecede SİT alanına fiziki müdahalede suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir. 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırım altına alınmış 'Tescil edilen SİT alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine [...]' neden olma suçu serbest hareketli bir suçtur.

Yasa koyucu bu serbest hareketlerden birine ya da bir kaçına aynı anda icra edenerek 'kasten sebebiyet verenler'in cezalandırılacağını belirtmiştir.

Kast TCK'nın 21/1 maddesine göre: 'Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.'

... İl Özel İdaresi görevlilerince 20.10.2011 tarihinde yapılan denetimde, sanık tarafından izin alınmadan nitelikli tadilatların yapıldığına ilişkin belirleme gerçekçi olmaktan uzaktır. Yapılan faaliyet binanın ergonomik, kullanımını sağlamak için yapılmış, ona estetik kazandırmak amacı güdülmüştür. Nitelikli binayı orijinal, özgün halinden tamamen başkalaştıran bir faaliyet değildir. Yapılan imalat sökülmesi mümkün, demonte malzemeden imal edilmiş, balkon kapatmaya, sundurma yapmaya, rüzgar, toz, ve haşaretten korunmaya yönelik faaliyettir.

Mahkumiyet hükmüne dayanak alınan bilirkişiler ...... tarafından mahkemece icra edilmiş keşif sonrası düzenlen 04.04.2013 tarihli raporda sanık ... tarafından icra edilen bu faaliyetin Kanun'un 9. maddesi kapsamında SİT alanına inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olmadığına vurgu yapılmıştır.

Taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının SİT alanı bağlamında tahdit edildiğine ilişkin kayıdına tapunun beyanlar hanesinde rastlanmamaktadır.

Taşınmazın bulunduğu bölgenin SİT alanı olarak ilan edildiğine ilişkin bildirim mahallinde 05.05.2000 tarihinde hoparlörle yapılmıştır.

Taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının SİT alanı bağlamında tahdit edildiğine ilişkin kayıdına tapunun beyanlar hanesinde rastlanmamaktadır.

Taşınmazın bulunduğu bölgenin SİT alanı olarak ilan edildiğine ilişkin bildirim mahallinde 05.05.2000 tarihinde hoparlörle yapılmıştır.

Sanık savunmasında: 'Suça konu yeri 2 yıl önce kadar satın aldığını, bu oturdukları yerin balkonlarını pimapenle kapattığını, sivrisinek ve rüzgardan çok rahatsız oldukları için böyle bir işlem yaptırdıklarını, bunun yaptırılmaması gerektiğini bilmediğini, etrafında balkonlarını kapattıranlar ve oturdukları SİTede de kapattıranlar olduğunu kendisinin de bir sorun olmadığını düşenerek kapattırdığını, yaptırırken de hiçbir uyarı almadığını, tahminince etraftakilerin şikayeti üzerine böyle bir dava açıldığını, belediyeden tarafına bir yazı geldiğini, ceza kesildiğini, bu cezayı ödediğini, konuyla ilgili idari yargıda davalarının devam etmekte olduğunu, idari yargıda çıkacak karara göre hareket edeceğini, suç işleme kastının olmadığını...' belirtmiştir.

Sanık taşınmazı 10.08.2010 tarihinde iktisap etmiştir. S....... adresinde ikamet etmektedir. Sanığın ilanın yapıldığı anda ...'da ikamet ettiği kanıtlanmış değildir. Sanığın taşınmazın bulunduğu konumun SİT alanı kapsamında kaldığına ilişkin 05.05.2000 tarihli duyurudan haberdar olduğu, taşınmazın SİT alanı kapsamında kaldığını bildiği yönündeki yargı ihtimali, varsayıma dayalı, anayasal hukuki güvenlik ilkesine aykırı bir yargıdır.

Sanığın taşınmazın SİT kararı kapsamında kaldığını bildiği savı varsayım boyutunda kalmış bir savdır, iddiadır.

Süreçte toplanan yazılı ve sözlü kanıtların değerlendirilmesinde sanığın 2010 yılında iktisap ettiği taşınmazın lokasyon, yerleşke olarak SİT alanı içinde bulunduğunu bildiği, sanığın üzerine atılı 1. Derecede SİT alanına fiziki ve inşai müdahalede bulunmak suçunu, bilerek ve isteyerek işlediği her türlü şüpheyi giderecek kanıtlarla kanıtlanmış değildir.

Sanığın taşınmazının çok küçük bir kısmında yapmış olduğu restorasyonu, balkonları kapatmaya, çok az bir kısmı meteorolojik etkilerden korunmak için dış duvarla donatması, balkonları pvc malzemeyle kapatması 2918 sayılı Kanun'un 9. maddesi kapsamında SİT alanına inşai ve fiziki müdahale niteliğinde faaliyetler kapsamında da değildir.” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 12.04.2017 tarih ve 2032-3092 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.05.1992 tarih ve 3683 sayılı kararıyla 1. derece doğal SİT alanı olarak kabul edilen ... ili, ... ilçesi, Küçükbahçe Köyü, Kocadere Mevkii, 130 ada, 1 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık ... adına kayıtlı olan 108 numaralı iki katlı binada, ... İl Özel İdaresi görevlilerince 20.10.2011 tarihinde yapılan denetimde; sanığın izin almadan söz konusu yapının projede çiçeklik olarak gösterilen kısmını 1,20x2,20 metre ebadındaki PVC ile kapatarak depo hâline getirdiği, ayrıca binaya PVC ve ... malzemeler kullanılarak üzeri kapalı teras ile balkon ve arka cepheye üzeri kiremitle kaplı sundurma, yine binanın üst terasına da 1,15x2,15 metre ebadında duvar yaptığının tespit edildiği, fiziki ve inşaî müdahale niteliğindeki bu uygulamaların binanın sanık tarafından satın alındığı 10.08.2010 tarihinden sonra yaptırıldığının belirlenmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın 2863 sayılı Kanun’un 65/b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ... Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Komisyonu tarafından gönderilen 12.03.2012 tarihli yazıya göre; 1. derece doğal SİT alanı içerisinde kalan bahse konu alana ilişkin imar planlarının 28.02.1991 tarihinde onaylandığı ve bu alanda kalan yapılara ilişkin inşaat ruhsatının 21.02.1992 tarihinde verildiği, SİT alanı ilanının ise 07.05.1992 tarihinde yapıldığı, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 728 sayılı ilke kararının 1. maddesinde 1. derece doğal (tabii) SİT alanı kavramının tanımının yapıldığı ve buna göre bu alanların bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gereken, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlardan olduğu,

Tapu kaydına göre; ... ili ... ilçesi Küçükbahçe Köyü'nde bulunan 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde askeri yasak ve güvenlik bölgesi içinde bulunduğuna ilişkin şerhin bulunduğu, sanığın taşınmazı 10.08.2010 tarihinde satın alarak iktisap ettiği,

... Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 12.12.2013 tarihli yazısına ve ekindeki belgelere göre; bahse konu yerin 1. derece doğal SİT alanı olarak tesciline ilişkin ... 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.05.1992 tarih ve 3683 sayılı kararının 14.04.2000 tarihinden itibaren mahallinde 15 gün süreyle Belediye hoparlörü ve ilân panosuna asılmak suretiyle ilân edildiği,