muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13533, Karar No: 2017/15206, Tarih: 09.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13533 E.  ,  2017/15206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde telsiz operatörü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması üzerine iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara göre, davacının işe gelmediğinin sabit olduğu bu nedenle tazminata hak kazanmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin davalı işverence haklı fesh edilip edilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Dosyadaki bilgi, belge ve beyanlardan davacının davalı işyerinde telsiz operatörü olarak çalıştığı ve işverence çağrıldıkça (limana yük geldikçe) işe gittiği anlaşılmaktadır.

Davalı, davacının 21/02/2008 ile .../02/2008 tarihleri arasında işe gelmediği gerekçesi ile iş sözleşmesini 05/03/2008 tarihli fesih ihtarı ile feshettiğini açıklamış ve hizmet döküm cetveline göre .../02/2008 de çıkışının yapıldığı görülmüştür.

Davacının 23/02/2008 tarihli işverene gönderdiği savunmasında 21/02/2008 tarihinde ağabeyini hastanaye götürdüğünü, kayıtlara bakılabiliceğini ve ertesi gün işe hazır olduğunu belirttiği görülmekte olup Mahkemece davacının bu savunması araştırılıp davacının mazeretinin olup olmadığı tespit edilerek sonuca gidilmedir.

Eksik inceleme ve araştırma ile davanın reddi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13149, Karar No: 2014/4947, Tarih: 14.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/13149 E.  ,  2014/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/501-2013/617

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik yapılan icra takibine, vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalı kiracının Milas 1 .İcra Müdürlüğünün 2010/10404 esas sayılı takip dosyasına yönelik itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, yine davalı kiracının Milas 2.İcra Müdürlüğünün 2010/1093 esas sayılı takip dosyasına yönelik itirazının kısmen iptali ile takibin 7.257.60.-TL asıl alacak üzerinden kaldığı yerden devamına, yasal şartları oluşmaması sebebi ile davacı takip alacaklısı yararına icra inkar tazminatı hükmolunmasına yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mahkemece deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili, Milas 1.İcra Müdürlüğünün 2010/10404 Esas sayılı takip dosyasında 07.10.2010 tarihinde başlattığı takiple 2010 yılı Ekim ayı kira parasının tahsilini istemiş, yine Milas 2.İcra Müdürlüğünün 2010/1093 Esas sayılı takip dosyası ile 14.12.2010 tarihinde başlattığı takipte de 2010 yılı Kasım ayı ile 2012 yılı Aralık ayı arası kira paralarının tahsilini talep etmiş, davalı kiracı tarafından süresinde yapılan itiraz üzerine eldeki davayı açmıştır. Mahkemece dosya Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilerek talimatla alınan bilirkişi raporu üzerine yukarıda belirtilen şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda makul süre kirası yönünden uzman bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak kiralananın ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği yerinde tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken kiralanan taşınmazın bulunduğu yer görülmeden talimatla alınan bilirkişi raporu sonucu hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13367, Karar No: 2024/3692, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13367 E.  ,  2024/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/222 E., 2016/535 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2016 tarihli 2016/222 Esas, 2016/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; denetimi ihlal etmediği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay günü devriye görevi ifa eden polis ekibince durumundan şüphelenilen sanığın pantolonun sağ ön cebinden çıkardığı şeffaf renkte jelatin poşet içerisinde sarılı vaziyette bulunan bir miktar uyuşturucu madde olduğu tahmin edilen maddeyi kendi rızasıyla polis memurlarına teslim ettiği ve hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği halde denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. İzmir Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün 24.11.2015 tarih ve İZM-KİM 2015-11966 sayılı Ekspertiz Raporuna göre; sanığın üzerinden ele geçirilen maddenin esrar aktif maddelerinden "Tetrahydrocannabinol (THC)" etken maddesini içeren bitki kırıntısı olduğu bildirilmiştir.

2. İzmir Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün 24.11.2015 tarih ve İZM-KİM 2015-11966 sayılı Ekspertiz Raporuna göre; sanığın üzerinden ele geçirilen maddenin esrar aktif maddelerinden "Tetrahydrocannabinol (THC)" etken maddesini içeren bitki kırıntısı olduğu bildirilmiştir.

3. Ödemiş Devlet Hastanesi'nin 10.02.2016 tarihli raporuna göre; sanığın tahlilinin pozitif çıktığı bildirildiği anlaşılmıştır.

4. Ödemiş Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı bildirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan 18.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/222 Esas, 2016/535 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7726, Karar No: 2022/9331, Tarih: 12.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7726 E.  ,  2022/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacı ...'nun davalı şirkete ait hastanede 03.06.2017 tarihinde doğum yaptığını, doğum gerçekleştikten sonra davalı hastane çalışanlarınca davacılara sağlıklı bir erkek bebeğin dünyaya geldiğinin söylendiğini, bunun üzerine 05.06.2017 tarihinde diğer davacı ...’nun doğum belgesine dayalı olarak bebeğe Miraç ismini verip nüfusa tescilini sağladığını, doğumdan sonraki dördüncü gün ise davacı ...’nun bebeğini emzirmek için yeni doğan bakım ünitesine gittiğinde bebeğin erkek değil kız olduğunu gördüğünü, bebeğin tekrar yoğun bakım servisine yatırıldığını, olayla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına başvurulduğunu, savcılık nezdinde soruşturma ve DNA incelemesi devam ederken davalı hastane tarafından bebeğin emzirilmesine müsaade edilmediğini, on beş gün boyunca bebeğin hastanede kaldığını, sonrasında DNA incelemesi tamamlanana kadar bebeğin çocuk yuvasına götürüldüğünü, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, doğum sonrasında çocuğun uzman çocuk doktoru tarafından muayene edilmediğini, ayrıca doktor tarafından doldurulması gereken formların ebe tarafından doldurulduğu ve doktor tarafından çocuğun cinsiyetine bakılmaksızın imza atıldığını, davalının aydınlatma yükümlülüğüne de riayet etmediğini, davacı ...’nun olayla ilgili işlemleri yerine getirirken işe gidememesi sebebiyle işten çıkarıldığını, bu sebeple maddi zararlarının da bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminat ile her bir davacı için 300.000’er TL manevi tazminatın suç duyurusuda bulunulduğu tarih olan 08.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, taraflar istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, taraflar istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76. mad., 6100 sayılı HMK. 33. mad.) Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmakta olup, dava, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır.

İlk derece mahkemesince, davalı şirkete ait hastane tarafından davacıların bebeğinin cinsiyetinin sehven kız yerine erkek olarak kayıtlara geçirildiği, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/43176 Soruşturma sayılı dosya içerisindeki sosyal inceleme raporundan anlaşıldığı üzere bebeğin davacılarca teslim alınmak istenmediği, ayrıca bebeğin emzirilmesine izin verilmediği iddiasına yönelik olarak somut bir delil bulunmadığı, DNA raporu ile bebeğin %99,99 oranında davacılara ait olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple manevi tazminata hükmedilmesi için gerekli şartların oluşmadığı, ayrıca talep edilen maddi tazminat ile dava konusu olay arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; Bölge adliye mahkemesince, davaya konu olay ile davacıların maddi zararı arasında doğrudan illiyet bağı bulunmadığı gibi, küçüğün nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin yapılan masraflara da dava dilekçesinde yer verilmediği, davalı tarafça davacılara çocuğun teslim edilmek istenmesine karşın davacılarca çocuğun teslim alınmadığı, çocuktan ayrı kalmanın başlangıçta davacılardan kaynaklandığı, akabinde yapılan DNA testi ile de çocuğun davacılar çocuğu olduğunun anlaşılması ve çocuğun davacılara teslim edilmesi karşısında, bu zaman zarfında oluşan manevi zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (TBK 390/II. mad.) Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (TBK 321/1. mad.) O nedenle vekilin meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd) Gerçekten de mesleki bir işgören; vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, TBK’nın 394/1. maddesi uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, doğum sonrası bebeğe ait herhangi bir fiziksel muayene evrakının olmadığı, ancak aynı gün saat 22:00’de yenidoğan yoğun bakım servisinde düzenlenen belgede cinsiyetinin kız olarak kaydedilmesine rağmen Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı imzalı belgede ebe ....'ın ifadesine göre cinsiyetin erkek olarak kaydedildiği ve buna göre doğum belgesi düzenlendiği göz önüne alındığında, kız olarak dünyaya gelen bebeğe erkek cinsiyetinde belge düzenlenmesinin eksiklik olarak değerlendirildiği belirtilmiştir.

Diğer yandan dava konusu olayla ilgili başlatılan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/43176 soruşturma sayılı dosyasından; doğumu gerçekleştirildiği belirtilen doktor ...’ın doğum esnasında bebeğin cinsiyetini kontrol etmediğini belirttiği; yine doğuma katıldığı anlaşılan ebe ...’ın doğum sonrasında bebeğin cinsiyetini kontrol etmediğini, ailenin bebeğin erkek olduğunu beyan etmesi üzerine doktor tarafından doldurulması gereken doğum raporu ve doğum listelerini bebeğin erkek olduğunu belirterek düzenlediğini, ardında doğumu gerçekleştiren doktor ...’ın kaşesini basarak doğum raporunu hazırladığını ve anılan doktora imzalattığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, doğum gerçekleştikten sonra doktor ve ebe tarafından bebeğin muayenesinin yapılmadığı, yine doğumu gerçekleştiren doktor tarafından düzenlenmesi gereken doğum raporunun ebe tarafından düzenlenerek doktora imzalatıldığı anlaşılmakta olup, dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda da kız olarak dünyaya gelen bebeğe erkek cinsiyetinde belge düzenlenmesinin eksiklik olduğu belirtilmiştir. Yukarıda değinildiği üzere, taraflar arasında vekalet sözleşmesi bulunmakta olup; vekil olan davalı, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (TBK 321/1. mad.) Tüm bu açıklamalar doğrultusunda, ispat yükü üzerinde bulunan davalı tarafın, doğum sonrasında ilgili doktor tarafından bebeğin muayenesinin yapılmaması ve yine doktor tarafından düzenlenmesi gereken belgelerin ebe tarafından sadece davacıların beyanına dayalı olarak gerçeğe aykırı şekilde düzenlenmesi nedeni ile özen yükümlülüğüne uygun davranmadığı sabittir. Buna göre ilk derece mahkemesince; davalının vekalet görevini yürütürken gerekli titizliği ve özeni göstermeyerek kusurlu olduğu kabul edilerek bir değerlendirme yapılıp, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 08.09.2022 gün 2021/94 Esas, 2022/1264 Karar sayılı kararının kaldırılarak, Gaziantep 2. Tüketici Mahkemesinin 2017/1322 Esas, 2020/466 Karar sayılı kararın BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18473, Karar No: 2015/41600, Tarih: 18.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18473 E.  ,  2015/41600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/327913

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2010/354 (E) ve 2011/271 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan, vekalet ücreti hakkındaki istemine ilişkin sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Beraat eden ve kendisini Avukat A.K. ile temsil ettiren sanık S.. B.. yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 2,200,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık S.. B..'ya verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11457, Karar No: 2016/7247, Tarih: 07.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/11457 E.  ,  2016/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının sadece hakaret suçundan verilen hüküme yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müşteki ... ismi ile ve müştekinin resmini kullanarak facebookta bir sayfa açtığı, sayfaya kendi fotoğrafını da ekleyerek katılan ile evli olmamasına rağmen "31 Aralık 2012 tarihinden beri evliler" şeklinde yazı yazdığı, ayrıca ... adına açmış olduğu, facebook sayfasında katılanın oturduğu Küçükhacılar köyünün fotoğrafını koyarak altına "burası benim ...'un evine gider" şeklinde yazı yazdığı ve aynı facebook sayfasına katılanın ağabeyi Hasan'ın fotoğrafını da ekleyerek altına "Hasan nasıl güvenlik işi kayınoğlan" şeklinde yazı yazdığı eylemlerinin müştekiye karşı TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturmadığı, anılan Kanunun 136. maddesinde düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme, yayma veya ele geçirme suçunun değerlendirilebileceği gözetilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.