muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8062, Karar No: 2021/4098, Tarih: 07.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8062 E.  ,  2021/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2013 gün ve 2010/422 Esas, 2013/189 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.09.2019 gün ve 2015/5767 Esas, 2019/10696 sayılı hükmün bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan 18.06.2020 gün ve 2019/356 Esas, 2020/125 Karar sayılı hükmün sanık müdafisince temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin birinci ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan değerlendirmede bozma sonrası mahkemece verilen 18.06.2020 tarihli ikinci hükümde yeni gerekçeler de gösterilmesi nedeniyle mahkeme kararının direnme olmayıp yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek gereği görüşüldü:

Her ne kadar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.05.2008 tarihli iddianamede sanığın yolda karşılaştığı on beş yaşından küçük mağdurun omzuna dokunduğunun belirtilmesinden sonra devamında "sen ne kadar yakışıklısın, hiç masturbasyon yaptın mı?" penisin boyu ne kadar? nasıl iyi akıtabiliyor musun?’ şeklinde sözler sarf ettiğinden bahsedilmesi suretiyle gerçekte cinsel taciz suçuna yönelik işlenen fiiller anlatılmasına rağmen açıklanan bu eyleme ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında, esasen sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmayıp, mevcut haliyle dava konusu edilen eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7411, Karar No: 2015/942, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7411 E.  ,  2015/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler,

internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, şikayetçiye ait ...'de pompacı olarak çalışmakta olduğu, suça konu banka şubesine ait 08.11.2007 tarihli, 875.00TL bedelli çeki satmış olduğu mazot karşılığında aldığını beyan ederek şikayetçiye verdiği, şikayetçinin suça konu çeki tahsil etmesi için hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen...'a verdiği,...'ın çeki tahsil etmek için banka şubesine sunduğunda, çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanık suça konu çeki vadeli satmış olduğu mazot karşılığında tanımadığı bir müşteriden aldığını beyan etmiş ise de, 30.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre çekin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanığın yazı ve imzaları ile benzerlikler bulunduğunun belirlendiği, sanığın suça konu sahte çeki ....adına imzalayıp satmış olduğu mazot karşılığı şikayetçiye vererek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında, suça konu çeki, petrol istasyonuna gelen erkek bir şahsın kamyonuna aldığı mazot karşılığında verdiğini beyan etmesi, ancak alınan bilirkişi raporunda keşideci imzası ve yazılarla sanığın yazı ve imzaları arasında önemli benzerlikler bulunduğunun belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, çekin arka yüzünde yazılan yazıda belirtilen ...'ın kim olduğu, telefon numarasının kimin adına kayıtlı olduğu ve kim tarafından kullanıldığının araştırılması, tespiti halinde tanık olarak dinlenmeleri, çekin keşidecisi ile cirantaların kimlik bilgileri ve adresleri tespit edilerek çağrılmaları, olaya dair beyanları ile yazı ve imza örneklerinin alınması, sanığın başka kurumlarda bulunan yazı ve imzaları getirtilerek, çekteki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde mukayesesinin yaptırılması ve çekin gerçek olup olmadığının, çekteki sahteciliğin aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının bilirkişi marifetiyle tespitinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4634, Karar No: 2017/632, Tarih: 01.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4634 E.  ,  2017/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ...’nın hisseleri üzerine hacizler uyguladığını, borçlunun haczedilen şirket hisselerinin 745.000,00 TL bedelle satışı sonrasında, İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından 21.01.2013 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, tüm satış bedelinin işbu dosyaya aktarıldığı, ancak haczin kesinleşmediğini, borçlunun takibe itiraz ettiğini, sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmediğini, bu dosyadan konulan ihtiyati haciz tarihinin 08.12.2012 olduğunu, kendilerinin ilk ihtiyati haciz tarihinin 09.12.2012 olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili; İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından yapılan haczin hem tarih hem de ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle ilk haciz olduğunu, İİK'nın 69. maddesi gereğince borca itirazın satıştan başka hiçbir icra işlemini durdurmayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; şikayete konu sıra cetvelinin İstanbul 22. İcra Müdürlüğü’nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından düzenlenmesi gerektiği, bu dosyadan 08.12.2011 tarihinde ihtiyaten haczedilen borçlunun senede bağlanmamış hisseleri üzerindeki ihtiyati haczin, 19.12.2011 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, şikayetçinin ihtiyati haczinin ise 16.01.2012 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, sıra cetvelinin doğru olduğu, şikayetçinin alacaklarının İİK'nın 100. maddede belirtilen koşulları taşıyan nitelikte belgelere dayalı bir alacak olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14488, Karar No: 2017/106, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14488 E.  ,  2017/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4020, Karar No: 2021/2049, Tarih: 19.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4020 E.  ,  2021/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 01/07/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

1-)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

HMK 336/3 maddesine göre kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. HMK.nun 334 ve devamı maddeleri gereğince verilen adli yardım kararlarının kural olarak hüküm kesinleşinceye kadar varlıklarını sürdürdüklerinin kabulü gerekir. Bu kabul, hak arama özgürlüğünün (Anayasa m.36) ve adil yargılama hakkının (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m.6) bir gereği olarak kabul edilmelidir. Adli yardım kararı verilen kişiler bakımından her türlü yargılama giderleri, harç ve masraflar, tanık ve bilirkişi ücretleri ile tebligat masrafları vs. Devlet tarafından karşılanır. Adli yardımdan yararlanan kişi geçici olarak açıklanan masraflardan bağışık sayılır ve davayı kaybettiği takdirde yapılan tüm masrafların kendisinden tahsiline karar verilir.

Davalı ...'nın adli yardım talebi Samsun Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiğinden, adli yardım kararı hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceğinden davalı ...'nın temyiz aşamasında yaptığı adli yardım talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre,  temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre  yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının  ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2024/6196, Karar No: 2025/1698, Tarih: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6196 E.  ,  2025/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/927 Esas, 2022/952 Karar

HÜKÜM : Kısmen Kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.04.2011 tarihli sözleşme uyarınca ''.... pide ve kebap'' markasıyla faaliyette bulunan .... Gıda Ltd. Şti.'nin davalıya devredildiğini, müvekkilinin sözleşme uyarınca tüm edimlerini yerine getirdiğini, davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmemesinden kaynaklanan alacak nedeniyle davalı aleyhine icra takibine başlanıldığını, söz konusu takibin davalının haksız ve kötüniyetli itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9854 E. sayılı takip dosyasında borca yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından devamına karar verilmesi istenilen takip dosyasında davacı dışında iki kişinin daha alacaklı olarak göründüğünü, bu nedenle davacının tek başına itirazın iptali davası açamayacağını, davanın aktif husumet ehliyetinden reddinin gerektiğini, icra takibine konu edilen alacağın protokolde belirtildiği üzere 35.000,00 TL işletme devir bedeli ve kira bedellerinden kaynaklandığını, müvekkilince işletme devir bedeli olan 35.000,00 TL'nin protokol uyarınca ödendiğini, bu nedenle bu talep yönünden takibin haksız ve kötüniyetle yapıldığını, taraflar arasında yapılan protokol uyarınca işletmenin devralındığını, şirket hisselerinin müvekkilinin eşi ve babası üzerine devredilip 17.05.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, devralınan iş yerinin kiralık olduğunu, davacının kiralananı devir yetkisi olmadığının sözleşme sırasında müvekkilinden gizlediğini, müvekkilinin bunu öğrenmesi ile kira bedellerini banka havalesi yoluyla kiralayanın hesabına yatırdığını, müvekkilini yaklaşık 5-6 ay sonra devraldığı işletmeyi .... ve ....'a devrettiğini, şirket hisselerinin de babası ve eşi tarafından bu kişilere devredilip devrin 25.10.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, devir hususunun davacıya bildirilip bu hususun kiralayana bildirilmesinin istenildiğini, takibe konu kira alacağının müvekkilince yapılan devir sonrasına ait olması nedeniyle müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, protokolün arka sayfasında yazılı 11.05.2011 tarihli 10.000,00 TL'lik ödemenin ve 11.06.2011 tarihli 10.000,00 TL'lik ödemenin davalı tarafından yapıldığı ve bu ödemeler dışında ....’nin İNG Bank .... Şubesindeki 31.... nolu hesabına 9.000,00 TL'nin havale yoluyla ödendiği, elden yapıldığı kabul edilmeyen 1.000,00 TL'nin protokol gereği ödenmemiş olduğundan, davacının hisse devir bedelinden bakiye alacağının (35.000,00 TL - 34.000,00 TL =) 1.000,00 TL olduğu, bu miktarın 10.07.2011 tarihi ile icra takip tarihi olan 24.06.2013 tarihi arasındaki süredeki yasal faizinin 176,30 TL olduğu, davalının kiralayana ödenmek zorunda kalınan kira bedeli (kira borcu) 11.500,00 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.957,67 TL alacak ile ilgili borçlu itirazının iptali ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak miktarı likid olmadığından ve yargılamayı gerektirdiğinden koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında 19.04.2011 tarihinde düzenlenen limited şirket hisse devrine ilişkin sözleşme uyarınca hisse devir bedelinin ve aynı sözleşme uyarınca davalıya devredilen işyerinin kira bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen/eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. HMK'nin anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, 03.04.2024 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davacı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.