muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17487, Karar No: 2014/18144, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17487 E.  ,  2014/18144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/713-2014/123

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,937,98 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.01.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6,3; 24.06.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4,5 olmuştur.

MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/20692, Karar No: 2017/6625, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/20692 E.  ,  2017/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret ve ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücretleri ile toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bir kısım sosyal yardım ve işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işverence davacıya yapılan ödemelerin hak kazanılan tutarı karşıladığı belirtilmiş ise de, ödendiği kabul edilen miktarların hangi belgelere göre belirlendiği, ödemeye ilişkin belgelerde işçi imzasının olup olmadığı ya da işçi imzası yoksa belgelerde belirtilen ödemenin banka aracılığıyla yapılıp yapılmadığı noktalarında denetime elverişli bir değerlendirme yapılmamıştır. Ek bilirkişi raporu alınarak, bahsi geçen yönlere ilişkin denetime elverişli olacak şekilde değerlendirme yapılmasıyla sonuca gidilmelidir.

Diğer taraftan, 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi metni noktasındaki uyuşmazlığın da yeterince üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

Yürürlük tarihi 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak, işçi sendikası ve işveren tarafı arasında yapılan müzakere neticesinde, 24.02.2011 tarihli anlaşma tutanağı düzenlenerek imzalanmıştır. Anlaşma tutanağında, taslak metin üzerinden aynen kabul edilen veya değiştirilerek kabul edilen hususlar belirtilmiş ve taslak üzerinde redaksiyon yapılarak imza altına alınmasına karar verilmiştir. Anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin ve işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu iş sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamıştır.

01.07.2011 tarihinde ise, tarafların yeniden bir araya gelerek, 01.07.2011 tarihli protokolü düzenlendiği anlaşılmaktadır. 01.07.2011 imza tarihli “uzlaşma protokoldür” başlıklı belgede, 24.02.2011 tarihinde anlaşmaya varılan metnin, belediyeye ağır bir yük getireceği ve belediyenin gerekli mali şartlara sahip olmadığı gerekçeleriyle, belediyece yürürlüğe konulmayarak, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için sendikadan talepte bulunulduğu ve bunun üzerine taraflar arasında yapılan görüşme sonrası, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için iş bu protokolun imza altına alındığı belirtilmiştir. Sonrasında ise, “toplu iş sözleşmesi ek protokolü” başlıklı 01.07.2011 imza tarihli protokol düzenlenmiş ve her iki taraf temsilcisi de protokolü imzalamıştır. Bu protokol doğrultusunda aynı dönem (01.01.2011-31.....2011) için düzenlenen, yeni toplu iş sözleşmesi metni de yine her iki taraf temsilcisi tarafından imzalanmıştır.

24.02.2011 tarihli anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin ve işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu iş sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamış ise de, taraflar arasında müzakeresi yapılan toplu iş sözleşmesinin, taslak ve anlaşma tutanağına geçirilerek kabul edilmiş haliyle bağıtlanmış sayılması gereklidir. Bu halde, anlaşma tutanağına uygun metnin, 01.01.2011 tarihi itibariyle yürürlüğe girdiği esas alınacaktır. 01.07.2011 tarihinden sonra ise, 01.07.2011 imza tarihli “toplu iş sözleşmesi ek protokolü” başlıklı protokol ile değiştirilen hükümler nazara alınmalı; değiştirilen hükümlerin 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği kabul edilmelidir. Anılan sebeplerle, 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasındaki hesaplamalarda, yukarıda açıklanan hususlara dikkat edilerek bir sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/860, Karar No: 2015/15127, Tarih: 08.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/860 E.  ,  2015/15127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Terme 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/223-2014/236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesine göre ise adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne temyiz talebinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.09.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/11631, Karar No: 2021/3104, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11631 E.  ,  2021/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen 22.09.2011 tarihli dava dilekçelerinde, l6/07/2011 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında alınan 5, 6 ve 8 nolu kararların iptali istenmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22/01/2018 gün ve 2017/1129 E.- 2018/360 K. sayılı ilamı ile davacıların (vekilleri) toplantıya katıldıkları, iptali istenen kararların yokluk ve mutlak butlanla batıl kararlardan olmadığı, buna göre davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, bozma ilamına uygun verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18395, Karar No: 2012/4541, Tarih: 21.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18395 E.  ,  2012/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhale alıcısı O.. Ü.. Şti. ile Alacaklı ve aynı zamanda ihale alıcısı T. Halk Bankası A.Ş.nin  sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 134/8. maddesinde ; “ihalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 21.243,00 TL muhammen bedelli .. Ada .. parsel sayılı taşınmazın 25.000,00 TL'ye, 7.856,00 TL muhammen bedelli .. Ada .. parsel sayılı taşınmazın 8.000,00 TL'ye, 1.662,00 TL muhammen bedelli .. Ada .. parsel sayılı taşınmazın 2.350,00 TL'ye, 3.753,00 TL muhammen bedelli .. Ada .. parsel sayılı taşınmazın 4.000,00 TL'ye ve 1.835,00 TL muhammen bedelli.. Ada .. parsel sayılı taşınmazın 3.500,00 TL'ye satıldığı ve satış bedellerinin taşınmazların muhammen bedellerinin üzerinde olduğu anlaşılmıştır. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelinin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsurunun oluşmayacağından, bu taşınmazlara ilişkin ihalelerde zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece anılan taşınmazlar yönünden şikayetin reddi yerine istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :İhale alıcısı  O.. Ü.. Şti. ile Alacaklı T. Halk Bankası A.Ş'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13209, Karar No: 2015/1492, Tarih: 21.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13209 E.  ,  2015/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/315140

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/216 Esas, 2012/1030 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, "aracında ruhsatını aradığı sırada polis memurunun kapıyı itmesi sebebiyle ayağının sıkıştığı ve yaralandığı, bunun üzerine niçin acele ediyorsun, geriye çekil diyerek kapıyı ittirdiği" şeklindeki savunması ve hakkında tanzim olunan adli rapor içeriği üzerinde durularak TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Yüklenen suçun silahtan sayılan bıçak ile işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8942, Karar No: 2008/12812, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8942 E.  ,  2008/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı annenin hanesinde kayıtlı ...'ın anne hanesindeki kaydının iptali ile baba hanesindeki kapalı kaydının açılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, evlilik dışı ... ve babası tarafından tanınan ...'ın anne hanesindeki kaydının silinerek, baba hanesine kaydedilmesini istemiş, mahkemece Türk Medeni Yasası hükümlerine göre evlilik dışı dünyaya gelen çocuğun anne hanesine annenin soyadı ile kaydının yapılması gerektiği ve nüfus idaresince de bu işlem gerçekleştirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının çocuğu ...'ın 29.10.2002 günü doğduğu ve Gaziantep 3. Noterliğinin 01.11.2002 gün ve 24671 yevmiye numaralı tanıma senedi ile ...'ın babası olduğunu iddia eden ... tarafından tanındığı, anne ... tarafından Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan babalığın tespitine ilişkin davanın mahkemece kabul edildiği ve 19.02.2003 gün 2002/1027 Esas, 2003/109 sayılı kararla ...'ın babasının ... olduğunun tespitine karar verildiği ve bu kararın kesinleşerek nüfus idaresine gönderilmesi sonucu ...'ın babası ...'ın hanesine kaydının yapıldığı, daha sonra da bu işlemin yanlış olduğunun anlaşılması üzerine nüfus idaresince re'sen ...'ın baba hanesindeki kaydı kapatılarak anne hanesine yazıldığı ve baba hanesi ile bağlantı kurulduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere noterlikçe düzenlenen tanıma senedi hükümleri ile Gaziantep Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen babalığın tespitine ilişkin karara göre davacının oğlu ...'ın babasının ... olduğu kanıtlandığından 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 28. maddesi hükümleri de dikkate alınarak mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2644, Karar No: 2011/2057, Tarih: 05.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/2644 E.  ,  2011/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/2007/130000

MAHKEMESİ : (ADANA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/01/2007 - 317/23

SUÇ : Kasten yaralamaktan

N. S. A.'yı kasten yaralamaktan, konut dokunulmazlığını ihlalden ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. F.., Turan Avcı'yı kasten yaralamaktan sanık F.. F..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADANA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/01/2007 gün ve 317/23 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Soner hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, mağdur N. S.'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Furat hakkında mağdur Turan'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Soner ve Furat müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş oluduğundan sair yönler incelenmeksizin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12914, Karar No: 2023/23418, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12914 E.  ,  2023/23418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/445 E., 2022/360 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2019/445 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 gün ve 2023/61947 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 73/4 üncü maddesinde yer alan "Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz" ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, mağdur ...’ın 14.09.2020 tarihli 3. oturumda sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete bağlı olduğu, sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, takibi şikâyete bağlı hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrasında “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma ya da kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma ya da kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu hükümde, mağdur ...'ın 14.09.2020 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçtiği, sanığa ise şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci maddesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.10.2020 tarih ve 2018/18-589 Esas, 2020/421 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin altıncı fıkrasına göre kanunda aksi yazılı olmadıkça şikâyetten vazgeçmenin bunu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceğinin düzenlenmiş olması ve anılan Kanun hükmünün amacının yargılama sonucunda beraat etme ihtimali bulunan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak suçun sabit olmaması hâlinde sanığın beraatına, sabit olduğunun anlaşılması durumunda ise cezalandırma zorunluluğu ortadan kalktığı için davanın düşmesine karar verilmesini gerektirmesi karşısında, her ne kadar sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine ilişkin bir beyanı yok ise de yargılama sonucu sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkûmiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşerek kanun yararına bozma talebiyle incelendiği dolayısıyla beraat etme ihtimalinin bulunmadığı, ancak 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması ve bir düşme sebebi bulunduğundan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Kanun yararına bozma talebi bu kapsamda yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle;

"Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları gereğince DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesi nedeniyle bu suç için yapılan yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.