muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12, Karar No: 2024/8328, Tarih: 26.11.2024

olarak da davalının markalarında bulunan ..., ..., ..., PARASİT

ibareleri de dikkate alındığında markaların anlamsal olarak benzemediği, ... ve ... markaları sesçil olarak değerlendirildiğinde markaların genel

kompozisyonlarının farklı olması, anlamsal farklılık ve markalara yönelen tüketicinin

ortalama tüketici değil bilinçli tüketici grubu olan veteriner hekimler olması hususları da

dikkate alındığında markaların sesçil olarak benzer bulunmadığı, Türk Veteriner Hekimleri Birliği’nin 16.03.2021 tarihli yazısında davacı şirketin 2000 yılından bu yana Veteriner Tıbbi Ürünler

üreten bu ürünleri ülke genelinde pazarlayan ve hayvancılık sektöründe tanınan bir şirket

olduğunun belirtildiği, yine aynı şekilde, Veteriner Sağlık Ürünleri Sanayicileri Derneği’nin

17.03.2021 tarihli yazı cevabında, 22.12.2006 tarih ve 233/c nolu karar ile davacı şirketin

dernek üyeliğinin gerçekleştirildiği ve şirketin halen üyeliğinin devam ettiği; söz konusu

şirketin Tarım ve Orman Bakanlığı’ndan aldığı izinle faaliyetini yürütmekte olduğu,

antibiyotikler, endoparazitel ilaçlar, ektoparazitel ilaçlar, endektositler, enjektable

vitaminler, oral vitaminlar, diğer ilaçlar ve yem katkıları ile hayvan sağlığı sektörüne hizmet

ettiği, söz konusu şirketin ülkesel boyutta sektör içerisinde ecza depolarında ve veteriner

hekimler arasında tanınmış düzeyde olduğunun belirtildiği, söz konusu belgelerin tek

başına davacının 2011/17636 sayılı markasının tanınmışlığını ispata yeter düzeyde

bulunmadığı, söz konusu belgelerde münhasıran davacı şirketin tanınmışlığına

ilişkin açıklamalara yer verildiği gibi davacının markasının tanınmışlığını ispata yarar somut

başkaca belge dosya kapsamında bulunmadığı, dosyada Türkiye’de ulaştığı

tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar

görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hâllerin gerçekleştiğine dair bir

veri de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının ... markası ile davalının hükümsüzlüğü talep edilen ... dost sağlığı, ... ..., ... ... ... ... ve ... parasit markaları arasında görsel, işitsel, anlamsal olarak benzerlik bulunmadığı, markalara ilişkin malların hitap ettiği grubun ortalama tüketici değil, bilinçli tüketici olan veteriner hekim grubu olduğu, bu nedenle iki marka arasında bağlantı kurulmasının mümkün olmadığı ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.11.2024 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Hükümsüzlüğe mesnet davacının “...” ibareli markaları ile hükümsüzlüğü istenen davalarının “...” ibareli markaları arasında smk m. 6/1 kapkamında ilgili tüketici kesimi nezdinde karıştırmaya sebep olabilecek derecede benzerlik bulunmaktadır.

Zira, taraf markaları ilaç etken maddelerinden oluşturulmadığı gözetildiğinde davacı markalarının asıl unsuru “...” olup yazıldığı gibi okunmaktadır. Davalının markalarının asıl unsuru ise “...” olup “...” olarak okunmaktadır.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince markalar benzer kabul edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi kabul ile davanın/reddine, BAM hukuk dairesincede istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değildir. O nedenle kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10680, Karar No: 2014/23781, Tarih: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10680 E.  ,  2014/23781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten ve

2-Yargılama sırasında 18 yaşını tamamlayan davacı V. ... için Av. ... adına düzenlenmiş vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmadığından vekaletname eksikliği giderildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyasyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4447, Karar No: 2012/6912, Tarih: 23.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4447 E.  ,  2012/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı sonrası ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/291 Esas sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen 22.06.2011 tarihli iki adet sıra cetvelinde, müvekkili dosya alacağının yanlış hesaplanmasından dolayı garame hesabında eksik pay ayrıldığını ve satış giderlerinin de yanlış hesaplandığını ileri sürerek, anılan sıra cetvellerinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin dosya alacağının eksik hesaplanması nedeniyle garame hesabında şikayetçiye eksik pay ayrılmak suretiyle anılan 22.06.2011 tarihli iki adet sıra cetvelinin hatalı düzenlendiği gerekçesiyle iptallerine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi'nde “İlgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kuruma ait taşınır ve taşınmazlar, bunların alım ve satım işlemleri ile Kuruma yapılacak bağış ve yardımlar, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmlar, Kurum tarafından satın alınan taşınmazlar ile ilgili tüm tapu işlemleri, Kurum tarafından yapılan bütün işlemler ve bu işlemler için ilgililere verilmesi veya bunlardan alınması gereken yazı ve belgeler ve bunların suretleri; damga vergisi ve harçlar ile belediyelerde yürütülecek her türlü hizmet karşılığı alınan ücret ve katılma payından müstesnadır.” düzenlemesine yer verilmiş ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinin j bendinde ise harçtan müstesna işlemler arasında Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri gösterilmiştir. Şikayet olunan ... ve Vergi Dairesi Müdürlükleri bu düzenlemeler çerçevesinde harçtan muaf olduğu halde aleyhlerine hükmedilen yargılama gideri hesabında, davacıdan peşin alınan karar ve ilam harcının dahil edilmesi doğru olmayıp, şikayet olunanlar yararına hükmün bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 3. bendinde yer alan “204,50 TL” ibaresinin çıkartılarak, yerine “186,10 TL” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ...Vergi Dairesi Müdürlüğü yönünden kararın tebliğinden itibaren10 gün içinde karar düzeltme yolu açık; ... Müdürlüğü yönünden karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/308, Karar No: 2021/1553, Tarih: 22.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/308 E.  ,  2021/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.(TMK m. 175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/18363, Karar No: 2010/2109, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18363 E.  ,  2010/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvruma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/691, Karar No: 2014/91, Tarih: 25.02.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/691 E.  ,  2014/91 K.**

* İMAR KİRLİLİĞİNE NEDEN OLMA SUÇU

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

* TOPLUMA KARŞI İŞLENEN SUÇLAR

* ÇEVREYE KARŞI İŞLENEN SUÇLAR

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 184

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık Z.. K..'nın 5237 sayılı TCK'nun 184/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin, Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.06.2011 gün ve 218 – 569 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 29.11.2012 gün ve 20189 – 28273 sayı ile;

“Sabıkasız olan sanığa yükletilen, kendi arsasına prefabrik bina yapma suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zararın bulunmaması ve TCK’nun 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmaması karşısında, 'suça konu bina yıkılarak eski hale getirilmediğinden etkin pişmanlık gösterilmediği' biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK’nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 09.04.2013 gün ve 84 – 224 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 09.04.2013 gün ve 84 – 224 sayı ile;

...Cezalandırmanın temel amacı suçlunun ıslahı yanında toplumsal düzeni korumak ve cezanın caydırıcı etkisinden yararlanmaktır. Az sosyolojinin hukuktan uzaklaştıracağı, çok sosyolojinin hukuka yaklaştıracağı, hukuk felsefesindeki temel prensiplerden biridir. Mahkeme sanığı cezalandırırken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, verilecek cezanın ertelenmesinin gerekip gerekmediği veyahut verilecek hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerekip gerekmediği, olayı ve gözlemiş olduğu sanığın kişiliğini değerlendirerek, taktir edecektir. Sanığın sabıkasız bir kişiliğe sahip olması, cezanın ertelenmesi veya hükümün açıklanmasının geri bırakılmasına zorunlu kılan bir neden değildir. Karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılanan sabıkasız sanıklar hakkında verilen cezaların ertelenmesi yoluna gidilmemiş, Yargıtay bunu hiç bir zaman bozma nedeni yapmamıştır. Yine tamamen sabıkasız bir kişinin, gecekondusuna yaptığı küçük bir ek nedeniyle mahkememizin sanığın pişmanlık göstermediği gerekçesiyle hükmün açıklanmsanın geri bırakılmasına karar vermeksizin sanığın hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırılmasına dair verdiği bir başka kararda yargıtay tarafından onanmıştır. Beykoz ilçesinin büyük bir bölümü sit alanı olarak ilan edilmiştir, yapılaşma koşulları sıkı şartlara bağlıdır, amaç doğayı korumaktır, yine Beykoz ilçesinin bir bölümü boğaziçi öngörünüm alanında kalmaktadır, burdada boğazın doğal güzelliğinin korunması için yapılaşma tamamen özel şartlara tâbi tutulmuştur. Bunun dışındada yapılaşabilmek için yine idareden izin almak ve yapınında yapı denetim firmaları tarafından yapılan kontroller neticesinde imara uygun yapılması gerekmektedir, oysa bütün bunlara rağmen Beykoz ilçesinde yapılaşma devam edebilmektedir, her seferinde farklı inşaatları yapan kişiler farklı kişiler hakkında beyanda bulunarak sabıkasız kişiler hakkında tutanak tutturabilmektedirler. Bazen koca karısı adına, kadın 80 leri bulan babası adına tutanak tutturabilmektedir. Suçu işleyen kişiler bir çok soruşturma dosyasında ifadelerdende anlaşılacağı üzere idarecilerin göz yumması ve ihmali neticesinde inşaatı tamamlamaktadırlar. Bu işlemi yaparken verilecek cezanın paraya çevrileceği, erteleneceği veya hükmün açıklanmasının geri bırakılacağı saikiyle ve üretilen binanın kazanç hanesine gireceği düşüncesiyle, imara aykırı yapılaşmada bulunmaktadırlar. Suçu işleyen kişinin sabıkalı olup olmamasının bu açıdan hiç bir önemi yoktur, nitekim dosyamızda sanık prefabrik yapıyı dahi kazanç olarak görmüş, pişmanlık gösterdiği yönünde mahkememizde hiç bir kanaat oluşmamıştır" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 07.10.2013 gün ve 280505 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 184. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1) TCK'nun 184/5. maddesinde yer alan düzenleme karşısında CMK'nun 231. maddesinin imar kirliliğine neden olma suçu açısından uygulanmasının mümkün olup olmadığı,

2) CMK'nun 231.maddesinin uygulanmasının mümkün olduğunun kabulü halinde, bahse konu suçun zarar doğurmaya elverişli bulunup bulunmadığı,

3) Somut olayda sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin olarak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

27.10.2009 tarihli yapı tatil tutanağına göre, Beykoz Belediyesi sınırları içerisinde yer alan .. köyü .. ada 4 nolu hisseli parsele sanığın ruhsatsız olarak prefabrik ev yaptığı tespit edilerek yapının mühürlendiği, İmar Kanununun 32. maddesine aykırı olarak yapılan yapıya bir ay içerisinde ruhsat alınması yada ruhsata uygun hale getirilmesinin istendiği,

09.02.2010 tarihli encümen kararı ile İmar Kanununun 32. maddesine göre tutanağa konu yapının yıkılmasına, 42. maddesi uyarınca da toplam 11.479 Lira para cezası ile cezalandırılmasına ve Cumhuriyet savcılığına da suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

16.03.2010 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, prefabrik evle ilgili herhangi bir yıkım ve eski hale getirme işlemi yapılmadığı ve evin içerisinde sanığın anne ve babasının ikamet ettiğinin tespit edildiği,

Tapu kaydına göre,.. ada 4 nolu parselde sanığın 3000/12.637 oranında hisse sahibi olduğu,

Mahkemece suça konu yerdeki müdahalenin sonlandırılarak imara uygun hale getirmesi için sanığa süre verildiği, ancak suça konu prefabrik evin kaldırılmadığı,

Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın aşamalarda, suça konu yerin tapulu olduğunu, hobi amaçlı olarak prefabrik evi yaptığını, suç kastı olmadığını, istenirse prefabrik yapıyı kaldırabileceğini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

TCK'nun 184/5. maddesinde yer alan düzenleme karşısında CMK'nun 231. maddesinin imar kirliliğine neden olma suçu açısından uygulanmasının mümkün olup olmadığı;

5237 sayılı TCK’nun “ İmar kirliliğine neden olma" başlıklı 184. maddesi;

" (1) Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

TCK'nun 184/5. maddesinde yer alan düzenleme karşısında CMK'nun 231. maddesinin imar kirliliğine neden olma suçu açısından uygulanmasının mümkün olup olmadığı;

5237 sayılı TCK’nun “ İmar kirliliğine neden olma" başlıklı 184. maddesi;

" (1) Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade eden kişi, yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.

(3) Yapı kullanma izni alınmamış binalarda herhangi bir sınai faaliyetin icrasına müsaade eden kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(4) Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.

(5) Kişinin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde, bir ve ikinci fıkra hükümleri gereğince kamu davası açılmaz, açılmış olan kamu davası düşer, mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar.

(6) İkinci ve üçüncü fıkra hükümleri, 12 Ekim 2004 tarihinden önce yapılmış yapılarla ilgili olarak uygulanmaz" şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Ceza Kanunun 184. maddesinin 5. fıkrası, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurul Görüşmeleri (26.09.2004) sırasında verilen bir önerge ile maddeye eklenmiş olup, bu değişiklik önergesinin gerekçesi; “İmar kirliliğine aykırı davranışların ortaya çıkardığı sonuçların ortadan kaldırılmasının sağlanması amaçlanmıştır” biçiminde açıklanmıştır.

İmar mevzuatında belirlenen usul ve şartlara aykırı olarak inşa faaliyetinde bulunmak, maddede suç olarak tanımlanmıştır. Maddenin 5237 sayılı TCK’nun "Topluma Karşı İşlenen Suçlar" kısmının, "Çevreye Karşı Suçlar" bölümü içinde yer aldığı dikkate alındığında, korunan hukuki değerin çevre olduğu anlaşılmaktadır.

Kanunun 184. maddesinin beşinci fıkrasına göre kişinin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar plânına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde kamu davası açılmayacak, açılmış olan kamu davası düşecek ve mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacak, diğer bir ifadeyle fail, anılan fıkra uyarınca etkin pişmanlık hükmünün gereklerini yerine getirdiği takdirde hakkında cezaya hükmolunmayacaktır.