muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2143, Karar No: 2019/10159, Tarih: 27.06.2019

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3977, Karar No: 2016/618, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3977 E.  ,  2016/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili bankaya rehinli olan 55 EV 056 plakalı aracın, ... İcra Müdürlüğü’nün 2013/20160 E. sayılı takip dosyası kapsamında 28.2.2014 tarihinde paraya çevrildiğini, ihalenin kesinleşmesini müteakiben paraların paylaştırılması için 23.03.2014 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, bu sıra cetvelinin 26.03.2014 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, müvekkili banka alacağının rüçhanlı alacak olmasına rağmen bir kısmının sıra cetvelinde yer almadığını, derece kararının oluşturulabilmesi için satış tarihi itibariyle tüm alacaklıların alacak miktarlarının tespitinin gerektiğini, bu kurala aykırı hareket ederek satış tarihi itibariyle müvekkili bankanın rüçhanlı alacağının dikkate alınmadan derece kararı yapıldığını, İcra Müdürlüğü tarafından, müvekkili banka alacağının 28.11.2013 tarihli yazı ile bildirilen 9.500,00 TL olduğu kabul edilerek, bu miktarın rehinden kaynaklanan rüçhanlı alacak olarak sıra cetvelinde yer verildiğini, ...İcra Müdürlüğü dosyasına, 13.03.2014 tarihinde ibraz edilen bankanın ... nin 10.03.2014 tarihli yazısında, rehinle teminat altına alınmış toplam alacağın 134.231,00 TL olduğunun bildirildiğini, İcra Müdürlüğü'nce bu beyanı dikkate alınmadan sıra cetvelinin düzenlendiğini, bu nedenle sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca rehin kapsamında bulunan alacak ve mer'i risklerin değişebileceğini, bu nedenle de satış tarihi itibariyle alacak ve risklerinin yeniden sorulmasının gerekmesine rağmen İcra Müdürlüğü tarafından buna aykırı hareket edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçi tarafın dosyaya ibraz ettiği 28.11.2013 tarih ve NA-2162 sayılı yazısı ile şikayet dışı borçlu ...'dan 28.11.2013 tarihi itibari ile 9.500,00 TL alacaklı olduğunu bildirdiğini, aracın satıldığını, satış bedelinin 05.03.2014 tarihinde ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/178 T. sayılı dosyasına ödendiğini, şikayetçi tarafın satış bedelinin icra veznesine girene kadar başka bir beyanda bulunmadığını, bu nedenle bulunmadığı için 28.11.2013 tarihli yazısındaki 9.500,00 TL alacak miktarı ile bağlı olduğunu, şikayetçinin hacze iştirak beyanının paranın icra veznesine girene kadar olan süre içinde yapılmadığından öncelikle süreden reddedilmesi gerektiğini, bu taleplerinin reddi halinde alacak miktarına itiraz ettiklerinden dolayı uyuşmazlığın genel mahkemelerin görevine girdiğini savunarak, öncelikle süre yönünden şikayetin reddini, aksi taktirde mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi rehin alacaklısının beyan ettiği alacak miktarının gerçek olmadığı yönündeki iddiasının İİK'nın 142. maddesi hükümlerine göre dar yetkili İcra Mahkemesi'nin görevinde olmayıp, genel mahkemeler görevli ise de, sıra cetvelinin düzenlenmesi sırasında İcra Müdürlüğü'nün rehin alacağının belirlenmesi aşamasında şikayetçi rehin alacaklısının 10.03.2014 tarihli yazısında belirtilen tutarı dikkate almaması sebebiyle sıra cetvelinin İİK'nın 16. maddesi gereğince şikayete konu edilmesi nedeniyle icra mahkemesinin görevli olduğu, düzenlenen 23.03.2014 tarihli sıra cetvelinde, rehin alacaklısı ....'nin alacak miktarının belirlenmesinde bankanın 28.11.2013 tarihli yazısına itibar edildiği, oysa bankanın daha sonraki 10.03.2014 tarihli yazısına itibar edilmesi ve rehin alacak miktarının buna göre belirlenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet dışı borçlu ile şikayetçi banka arasındaki rehin sözleşmesinin 19. maddesi, ''Müşteri, özellikleri 21. maddede yazılı taşıtı/taşıtlarını gerek işbu taşıt kredisi sözleşmesinden, gerekse Bankayla imzalamış olduğu başka sözleşmelerden ve/veya herhangi bir nedenden doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder '' hükmünü içermekte olup, borçlunun sadece anılan araçtan doğan borçlarının rehin kapsamında olmadığı, ayrıca banka ile imzalamış olduğu başka sözleşmelerden ve/veya herhangi bir nedenden doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil ettiği anlaşıldığından, şikayetçi bankanın 10.03.2014 tarihli yazısıyla bildirdiği borç miktarına itibar edilmesi doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Somut olayda, sıra cetveli düzenlenmeden önce şikayetçi banka 28.11.2013 tarihli yazısı ile 9.500,00 TL, 10.03.2014 tarihli yazısı ile de 134.231,00 TL alacağının bulunduğunu bildirmiş; İstanbul 7. İcra Müdürlüğü tarafından da 9.500,00 TL'lik kısım rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline yazılmış, şikayetçi banka ise bildirilen miktarın tümünün rüçhanlı alacak olarak yazılmasını istemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Somut olayda, sıra cetveli düzenlenmeden önce şikayetçi banka 28.11.2013 tarihli yazısı ile 9.500,00 TL, 10.03.2014 tarihli yazısı ile de 134.231,00 TL alacağının bulunduğunu bildirmiş; İstanbul 7. İcra Müdürlüğü tarafından da 9.500,00 TL'lik kısım rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline yazılmış, şikayetçi banka ise bildirilen miktarın tümünün rüçhanlı alacak olarak yazılmasını istemiştir.

Şikayetçi yanca rüçhanlı alacak olarak kabul edilmesi istenen miktarın, yine şikayetçi yanca dayanılan rehin sözleşmesindeki 25.000,00 TL'lik tutara ilişkin olmadığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Nitekim, şikayetçi de "rehnin, bankanın borçlu ile imzaladığı başka sözleşmelerden doğmuş doğacak borçların da teminatını teşkil ettiğine" ilişkin sözleşmenin 19. maddesine dayanmıştır.

Rehin, alacağa bağlı (fer'i) bir hak olduğundan, alacağın sona ermesi ile o da nihayet bulur. Az yukarıda açıklandığı gibi rüçhaniyet istenen miktarın taşıt kredi ve rehin sözleşmesindeki 25.000,00 TL'lik miktara ilişkin olmadığı açıktır. Teminat altına alınan borç ödenmiş olmasına rağmen rehnin trafik sicilinde terkin edilmemiş olması rehnin devam ettiği yönünde bir sonuç doğurmaz. Alacağını tahsil eden bankanın yapması gereken iş, dürüst bir tacir gibi davranarak rehnin kaldırılabileceğini ilgili muhataba bildirmektir. Ancak, tam aksine günlük yaşamda, bunu borcunu ödeyen kişiler yapmakta, hatta dayanaksız maddi külfetlere katlanmak zorunda kalmaktadırlar.

Diğer yandan, sözleşmenin genel sistematiğine bakıldığında, ana unsurlarının önceden yazılı olduğu, borçlu, miktar ve diğer hususlara ilişkin bilgilerin yazılması suretiyle tamamlandığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, sözleşmenin 19. maddesi genel işlem şartı niteliğindedir. 4077 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca da, müzakere edilmeden yazılıp aynı zamanda borçlu aleyhine iyiniyet kuralına aykırı düşecek şekilde dengesizliğe yol açtığından geçersizdir, ( HGK, 28.01.2015 tarih, 2014/13-596 Esas, 2015/792 Karar).

Borçlu tarafından ileri sürülebilecek bu hususların İcra ve İflâs Kanununun 142. maddesine dayalı şikayet ve itirazlarda alacaklı tarafından ileri sürülmesine hukukî bir engel olmadığı gibi alacaklının hukukî yararının bulunduğu da çok açıktır. Aksi durumun kabulü halinde, benzer konumdaki alacaklı ile borçluların danışıklı davranışlara yönelebileceği, dolayısıyla diğer alacaklıların zarar görebileceği gözden uzak tutulmamalıdır.

Açıklanan nedenlerle, şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumdan, Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/10676, Karar No: 2012/14474, Tarih: 05.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10676 E.  ,  2012/14474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZİÇİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2010

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan araştırma, inceleme ve özellikle uygulama neticesinde davacının kayıt maliki olduğu 1143 parsel sayılı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın müdahale ettikleri belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalı tarafın mazeret bildirerek  hazır olmadığı 11.11.2010 tarihli oturumda, davacı vekili "ecrimisil hususun da talebimizi atiye bırakıyoruz" şeklinde beyanda bulunduğuna göre, atiye bırakma deyimi davanın geri alınması anlamına gelir. O tarihte, yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 185/1. hükmüne göre, davanın geri alınabilmesi için bu isteğe karşı çıkılmamış ve davalı tarafından açıkca rıza gösterilmiş olması gerekmektedir. Zımni muvafakatte yeterli değildir. Davalı tarafın rızası olmaksızın davacı davasını takipten sarfınazar edemez.

O halde, ecrimisil isteği yönünden atiye bırakma işlemine davalılarca açıkca muvafakat edilmediğine göre, bu istek bakımından davaya devam edilmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteği yönünden davaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesine yer olmadığına biçiminde   hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3632, Karar No: 2018/29, Tarih: 09.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/3632 E.  ,  2018/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8188, Karar No: 2016/1892, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8188 E.  ,  2016/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut .....Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 12.04.2011 tarihli raporunda, mağdurenin maruz kaldığı cinsel saldırı nedeniyle ruh bakımından kendini savunamaz olduğunun belirtilmesi, ..... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 07.03.2013 tarihli raporunda, mağdurede hafif derecede zeka geriliği bulunduğu, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu, maruz kaldığı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını kısmen algılayabileceği, bu eylemle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen etkilenmiş olduğu, kişide mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca da anlaşılabileceğinin belirtilmesi, ..... Tıp Fakültesi Hastanesinin 07.02.2012 tarihli raporunda, mağdurenin maruz kaldığı cinsel saldırı için Hafif Düzeyde Zeka Geriliğinden dolayı kendisini savunamayacağı belirtildiği halde, hükümde değerlendirme konusu yapılmayan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 10.10.2012 tarih ve 963/100470 sayılı raporunda ise mağdurenin ruhen kendini savunabilecek durumda olduğu, hafif derecede mental retardasyon durumunun iddia edilen suçun tarihi olan 14.09.2011 tarihinin öncesinde de bulunduğu, ancak, hekim olmayan kişilerce anlaşılamayacağının belirtilmesi karşısında; mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek içinde psikiyatri uzmanıda bulunan bir heyet tarafından suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı veya zayıflığı var ise, bu durumun beden veya ruh bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, akıl hastalığı veya zayıflığının hekim olmayanlar ile tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 102/2, 3-a. maddesi uyarınca belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanunun 43. maddesi ile arttırım yapılırken sonuç cezanın 12 yıl 13 ay 15 gün yerine 13 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 102/2, 3-a. maddesi uyarınca belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanunun 43. maddesi ile arttırım yapılırken sonuç cezanın 12 yıl 13 ay 15 gün yerine 13 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/267, Karar No: 2023/575, Tarih: 01.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2018/267 E.  ,  2023/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile yetkili ve görevli)

SAYISI : 194-32

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/3 ve 220/6. maddeleri yolmasıyla aynı Kanun’un 314/2, 220/6, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5. ve TCK’nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna, mahsuba ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Van (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesince (CMK’nın mülga 250. maddesi ile yetkili ve görevli) verilen 31.01.2014 tarihli ve 194-32 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 16.11.2017 tarih ve 1897-5378 sayı ile;

“…

II-Sanık hakkında silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Oluş ve dosya kapsamına göre; BDP il ve ilçe teşkilatları tarafından cezaevlerinde yürütülen açlık grevlerine destek amacıyla cezaevi önünde basın açıklaması yapılmasına karar verilmesi üzerine; aynı partinin ilçe yönetiminde yedek üye olduğunu beyan eden sanığın da bulunduğu grubun yolu trafiğe kapattığı, güvenlik önlemi alınıp uyarılar yapıldıktan sonra gösterici grubun zor kullanılarak dağıtıldığı, dosya içerisinde bulunan olay ve görüntü inceleme tutanağına göre sanığın da aralarında bulunduğu kişilerin güvenlik kuvvetlerine taşlı saldırıda bulunduğu ancak gösteri sırasında terör örgütü lehine sloganlar atılmadığı, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 2911 sayılı Kanun'un 32/1 ve 33/1 maddelerine aykırılık suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılan olayda, bahsi geçen açlık grevlerine terör örgütü PKK/KCK tarafından yapılan destek çağrıları ile olay arasında geçen süre, toplantının BDP teşkilatları tarafından düzenlenmesi ve sanığın BDP tarafından organize edilen yürüyüşe destek olmak amacıyla katıldığına yönelik savunması dikkate alındığında örgüt adına suç işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden oluşa uymayan ve yetersiz gerekçelerle mahkûmiyet kararı verilmesi," isabetsizliğinden oy çokluğu ile bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi H.Karahan; "...Olaylara ilişkin örgüt çağrısı ilk olarak 22 Ekim 2012 tarihinde örgüte müzahir internet sitelerinden fıratnews ve pkkonline.com da yayınlanmış olup doğrudan eylem çağrısında açlık grevlerinin devam ettiği ve demokratik kurum ve kuruluşların ve halkın kitlesel gücününde sonuç alınıncaya kadar eylemselliğin canlı tutulması ve her gün eylem çağrısı yapıldığı bundan sonra 31 Ekim 2012 tarihinde fıratnews ve pkkonline.com sitelerinde yayınlanan yazılarda da cezaevlerindeki ölümlerin önüne geçilmesi için eylemlerin artırılması, direnişin yükseltilerek eylemlerin sürdürülmesi çağrısı yapıldığı eylem çağrılarının cezaevindeki ... Öcalan'a destek için başlatılan yapılan açlık grevleri nedeniyle olup BDP öncülüğünde İHD mensuplarınında katılımıyla gerçekleştirildiği anlaşılan eylemin gerekçesi eylemin oluş biçimi ve niteliği değerlendirildiğinde eylem çağrısına uygun olarak siyasi parti ve İHD tarafından organize edildiği ve eylemin gerçekleniş biçimi ve eylemde güvenlik güçlerine taşlı saldırı olayları ve güvenlik güçlerinin araçlarının atılan taşlardan zarar görmesi; eylem çağrısının yapıldığı tarih ile eylem çağrısının yenilendiği tarih ile olay tarihi arasındaki geçen süre de 10 gün gibi uzun sayılamayacak bir süre ve açlık grevi eylemlerinin de suç tarihinde devam ettiği de nazara alındığında eylemin örgüt adına gerçekleştirildiğinde şüphe bulunmamaktadır. Yine eyleme ilişkin örgüt çağrısı yapıldıktan sonra legal kuruluşların aynı yönde eylem çağrısı yapmasının eylemin nitelik ve oluş biçimi nazara alındığında eylemin örgütün çağrısı doğrultusunda yapılmış olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği gibi eylemi legalleştirmeside mümkün bulunmamaktadır. Olay tutanağında her ne kadar örgütün propagandası niteliğinde sloganlar atılmamış ise de, olay esnasında atılan sloganlar ve taşınan dövizlerin örgütün eylem çağrısına uygun örgüt jargonunda yer alan sloganlardan olduğu hususunda da kuşku bulunmamaktadır. Yerleşik Yargıtay karar ve teamüllerine uygun bulmadığım bozma kararı nedeniyle sayın çoğunluğun suçun örgüt adına işlendiği hususunda yeterli delil bulunmadığından bozulmasına ilişkin kararına iştirak etmiyorum," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.01.2018 tarih ve 278636 sayı ile;