muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11768, Karar No: 2014/25652, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11768 E.  ,  2014/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2012/242-2013/90

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bu nedenle yukarıda belirtilen yönteme uygun olarak hesaplanan irtifak hakkı karşılığının ödenmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde irtifak bedeli ile birlikte bu alanın mülkiyet bedelini de belirleyen geçersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3413, Karar No: 2021/5132, Tarih: 20.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3413 E.  ,  2021/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, Kurum mensuplarına ait 63 adet reçetede katılım payı atlattığı gerekçesiyle 2012 protokolünün 5.3.15. maddesi uyarınca Kurum alacaklarından 30.329,44 TL cezai şart bedeli ve 231.83 TL faizi, 15.762,31 TL reçete bedeli ve 1.135,25 TL faizi olmak üzere toplam 47.458,83 TL'nin 09/01/2015 tarihinde kesinti yapıldığını, ancak bu cezai işleme dair Kurumun 04/12/2014 tarih ve 6136816 sayılı yazısının kendisine tebliğ edilmediğini, bu durumun protokole aykırı olduğunu, cezai şarta konu reçete bedellerinin iadesinin de istenemeyeceğini, ayrıca 3 adet reçete nedeniyle de sözleşmenin yine aynı hükmüne dayanarak 8.189,44 TL cezai şart ve 4.332,08 TL reçete bedelinin mahsup edileceğinin bildirildiğini, mahsup edilen kısmın iadesini, henüz mahsubu yapılmayan 8.189,44 TL cezai şart ve 4.332,08 TL reçete bedelinin tahsili işleminin iptalini istemiştir.

Davalı; 01.11.2013-30.04.2014 tarihleri arasında davacı tarafından 14 adet sanal reçete kaydı yapılarak katılım payı ödenmeden ilaçların Özizmir Eczanesi’nden karşılanmasının sağlandığını, ayrıca Özizmir Eczanesi tarafından 49 adet reçete kaydı yapılarak katılım payı ödenmeden davacı eczaneden ilaçların karşılandığı anlaşıldığından 2012 protokolünün 5.3.15. maddesinin uygulandığını, protokolün 6.17. maddesi uyarınca da cezai şart miktarının reçete bedelinden az olamayacağından 30.329,44 TL cezai şart belirlendiğini ve 15.762,31 TL reçete bedelinin tahsiline karar verildiğini, söz konusu cezai işlemin davacıya 15.01.2015’te tebliğ edildiğini, 01.05.2014-31.08.2014 tarihleri arasında davacı tarafından 1 adet reçete kaydı yapıldığı ve ardından hastanın ilacını katılım payı ödemeden Özizmir Eczanesi’nden aldığı için 283,57 TL cezai şart ve 283,57 TL reçete bedelinin tahsil edileceğinin davacıya 12.11.2014’te tebliğ edildiğini, yine aynı tarihlerde ... Eczanesi tarafından kaydı yapılan 2 adet reçetenin silinmesinden sonra hastaların ilaçlarını davacı eczaneden alarak katılım payı ödemedikleri için davacı hakkında toplam 8.189,44 TL cezai şart ve 4.332,08 TL reçete bedelinin tahsil edileceğinin 12.01.2015 tarihinde tebliğ edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davacının toplam 67 reçetede 2012 protokolünün 5.3.15. maddesine aykırı hareket ettiği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne; 30.329,44 TL cezai şart bedelinin 16.750,00 TL'ye indirilmesine, Fazla uygulanan cezai şart bedelinin Kurumca mahsup edildiği tarih olan 24/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine, 20.377,96 TL reçete bedelinin mahsup edildiği tarih olan 24/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalı kurum tarafından davacının reçete bedellerinden sorumlu tutulması ve uygulanan cezai şart miktarı taraflar arasında akdedilen protokol hükümlerine uygun olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği için davacının istinaf sebeplerinin reddine, davalının istinaf taleplerinin kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı eczanenin, dava dışı 66 hastanın, ilaç katılım payı ve/veya poliklinik muayene katılım payının alınmaması için reçete girip silinmesi işlemine iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında davalı kurum tarafından uygulanan cezai şart tahsili ve reçete bedeli kesintisi işlemlerinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Uyuşmazlık, davacı eczanenin, dava dışı 66 hastanın, ilaç katılım payı ve/veya poliklinik muayene katılım payının alınmaması için reçete girip silinmesi işlemine iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında davalı kurum tarafından uygulanan cezai şart tahsili ve reçete bedeli kesintisi işlemlerinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 5.3.15 ve 4.3.6. maddeleri gereğince cezai şart ile fatura bedeli kesintisi işlemi uygulanmıştır. Davaya konu 2012 protokolünün 5.3.15. maddesi uygulanan eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolü ile 01.10.2020 tarihinde yürürlüğe giren 2020 protokollerinin 5.3.14. maddesinde “Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı 300 (üç yüz) TL olarak uygulanır. Bir sözleşme döneminde 1 reçetede tespit edilmesi halinde cezai şart uygulanmaz.” ve 4.3.6. maddesinde “Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükümleri düzenlenmiştir. Yine aynı protokollerin 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir.

Dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 yılında yürürlüğe giren protokol ve yerel mahkeme ile istinaf mahkemesi kararlarından sonra yürürlüğe giren 2020 protokolünün ilgili maddesinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Davacı her ne kadar, davalı kuruma, hakkında 2016 protokolünün uygulanması için başvurmamışsa da, temyiz incelemesini talep ettiği dilekçesinde uyuşmazlığa 2016 protokolünün uygulanmasını istediğini belirtmiştir. Bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunulup bulunmadığının araştırılmasına gerek kalmamıştır. Artık somut uyuşmazlıkta 2016 ve 2020 protokollerinin değerlendirilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece tarafların tüm delilleri, 2016 ve 2020 protokollerinin yukarıda belirtilen ilgili maddeleri değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin 27/11/2019 tarih 2018/2916E - 2019/2292K sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5997, Karar No: 2018/735, Tarih: 12.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/5997 E.  ,  2018/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2313 sayılı yasaya muhalefet

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamı itibariyle sanığın tüm aşamalarda suç tarihinde ele geçirilen hint kenevirlerini kendisinin ekmediğini beyan etmesi ve sanığın eski eşi ... ile kenevir ekili yerin tapu da hak sahibi olan ...’ın kardeşi ..’nin mahkemede döndükleri ifadeleri karşısında, 17.06.2011 tarihli tutanakta imzaları bulunan ... mah. muhtarı ... ..., Akpınar 1. azası ... ... ve ... mahallesi vatandaşı ... ...’in duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp suça konu hint keneviri bitkilerinin ekili arazinin sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı konusunda bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5463, Karar No: 2012/23082, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5463 E.  ,  2012/23082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/09/1995-20/09/1999 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'na iadesine

12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17284, Karar No: 2014/40601, Tarih: 08.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17284 E.  ,  2014/40601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/304738

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2012

NUMARASI : 2012/272 (E) ve 2012/720 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkla katılanın kardeş olduğu, aralarında arazi nedeniyle husumet bulunduğu, katılanın olaydan yaklaşık bir yıl sonra 16/09/2011 günlü dilekçe ile sanık hakkında "sopayla vurup üç adet dişini kırdığı" iddiasıyla şikayeti nedeniyle yapılan soruşturma üzerine; katılan hakkında Fethiye Ağız ve Diş Sağlığı Merkezince düzenlenen ve hükme esas alınan 27/08/2010 gün, 22341 numaralı tedavi belgesinde tanı olarak "diş çürükleri" ibaresinin yer alması karşısında tedaviyi yapan Dt. D. Ç.'nun tanık olarak ifadesine başvurulup, tedavinin diş çürüğü nedeniyle mi yoksa diş kırılması nedeniyle mi yapıldığının açıklatılması ve gerektiğinde adli tabipten tedavi evraklarının gönderilmesi suretiyle rapor alınıp suç niteliğinin belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükme kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/503, Karar No: 2014/13063, Tarih: 11.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/503 E.  ,  2014/13063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 15.09.1997 tarihinde çalışmaya başladığını, yıl içerisinde terfi ederek Elbistan Şubesinde müdür olduğu, davalı işverenin şubede müvekkilini sorumlu olmadığı dönemle ilgili soruşturma yapıldığı, soruşturma sonucunda 15.06.2009 tarihli ihbarname ile iş akdinin haksız olarak feshedildiği, iş akdinin feshine gerekçe gösterilen işlemlerin müvekkilinin görev yaptığı dönemde olmadığı, 2005-2006 yılları ile ilgili olduğu, o dönemde müvekkilinin pazarlama yönetmeni olarak çalıştığını, soruşturma konusu işlerle ilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin o dönem içinde doğum iznine ayrıldığını, bu olaylardan haberi olduğunda ise yetkiliyi uyardığı ve gereğini yaptığını, bankada başka böyle olay olmadığını, ancak müfettiş raporunun aksine müvekkilinin işten çıkarıldığını, davalı işverenin 4857 sayılı yasa gereği fesih bildirimini yazılı yapmak ve sebebini açıkca belirtmek zorunda olduğu, gösterilen gerekçenin ise geçerli olmadığı bu nedenle feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının görevi sırasında bankayı ve müşterileri zarara uğrattığı, kuyumcular, şeker toptancıları ve petrolcüler lehine açıktan para yatırarak banka kaynakları ile bu kişiler lehine finansman yaratılması yönünde banka personeline talimat verdiğini, bu müşteriler lehine açıktan yatırılan paraların zaman zaman şubenin mevduat ve kredili müşterilerinden sahte imzalarla veya müşteri imzalarının sonradan alınması suretiyle kapatılması için talimat verildiği şubedeki bazı kredili müşterilerin devre faizi ödemelerinin şubenin mevduat müşterilerinin hesabından tediye edilmesi için personele talimat verdiğini, 2008 yılı Şubat ayına kadar şubede pazarlama yönetmeni yani müdür yardımcısı olduğunu, bu işleri bilmesi gerektiğini, ayrıca müfettiş raporlarından da usulsüz işlemlerin davacının müdürlüğünde de devam ettiğinin tesbit edildiğini, personeli üzerinde gerekli denetimi sağlamadığı, usulsüzlükleri üst makama bildirmediği, aksine usulsüz işlemler için bizzat talimat verdiği, bu şekilde oluşan kasa açığına göz yumduğu, müfettiş incelemesi sırasında bir kısım personeli tehdit ederek yanıltıcı beyan vermeye ve son savunmalarının önce kendisinin onayına vermeye zorladığı, nitekim iki personelden iki farklı savunma geldiği, ilk savunmaların davacının talimatına uygun olduğu, ikinci savunmaların ise farklı olduğu, davacının 2006 yılında uyarı cezası aldığı ve iş akdinin feshinin haklı ve geçerli nedene dayandığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma kararı ve sonrasında alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak, davalı tarafından fesihten önce davacıya bu bölümde çalışma önerisinde bulunulmadığı, davalının fesihte tutarlı, normatif ve ölçülü davrandığına ilişkin delil sunmadığı, feshin son çare olarak düşünülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

4857 sayılı İş Kanununun 25inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Her şeyden önce bazı kredisi yüksek müşteriler için açıktan işlem yapmak dahi banka mevzuatına aykırı bir davranış olup ilk raporda geçerli fesih nedeni olduğunun tespiti yapılmıştır.

Somut olayda dosyada alınan ilk rapor üzerine davacının davasının kabulüne karar verilmiş ve bu karar Yargıtay 9. H.D. 2012/17868-37928 E/K sayılı 15.11.2012 tarihli kararıyla " davalı işyerinde banka müdürü olarak çalışan davacı hakkında bankacılık işlemlerinde mevzuata ve uygulamaya ilişkin usulsüzlükler yaptığı gerekçesi ile ihbar üzerine soruşturma yapıldığı, bu soruşturmada davacı dahil banka çalışanlarının dinlendiği, soruşturma raporunda bu usulsüzlükler ve bankacılık mevzuatına aykırı işlemlerin açıklandığı anlaşılmaktadır.