muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5769, Karar No: 2007/14559, Tarih: 18.09.2007

Mahkemece; davacının munzam zarar talebi yasal koşullarının oluşmadığı, manevi tazminat talebi ise; davalı kurumun 506 sayılı Yasanın 109.maddesindeki prosedüre uygun olarak davacının sürekli iş göremezlik oranını kurum sağlık kurullarında belirlediğini, yapılan itirazın SSK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından incelenerek reddolunduğunu, yapılan yargılamanın hukuki prosedür sonucu olduğu, kurumun kötü niyetinin söz konusu olmadığı belirtilerek reddedilmiştir.

Davanın reddine ilişkin karar davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacının 08.08.1992 tarihinde iş kazası geçirdiği,bu kaza sonucu multipl beden travması oluştuğu, batın ve kafa içinde oluşan kanamanın ameliyat yapılmak suretiyle boşaltıldığı kafada 9 cm² büyüklüğünde kemik defekti oluştuğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı kurum SSK Tekirdağ hastanesinin 01.11.2003 tarihli raporlarını esasa alarak davacının sürekli iş göremezlik oranını  % 0 olarak belirlemiştir. İtiraz üzerine SSK Yüksek Sağlık Kurulu da uzunca bir süre sonra 15.07.1997 gün ve  53/1227 sayılı Kararı ile aynı sonuca ulaşması üzerine, sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan tazminat davasının yargılaması sırasında, aynı verilerle inceleme yapan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi 10.11.1999 günlü kararı ile sürekli iş göremezlik oranının % 19 olduğu sonucuna ulaşmıştır. Davalı kurumun Adli Tıp kurumunca belirlenen % 19 oranındaki maluliyetin kesinleşmiş mahkeme kararı olmadan uygulamayacağını bildirmesi nedeniyle davacı tarafından maluliyet oranının tespiti için dava açılarak, Bakırköy iş Mahkemesinin 26.03.2003 gün ve 361-304 sayılı ilamı ile maluliyet oranının % 19 olduğuna karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştikten sonra ancak 29.09.2003 tarihli kararla 23.11.1997 itibariyle davacıya % 19 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle gelir bağlanabilmiştir. Zararlandırıcı sigorta olayının 1992 yılında olduğu ve özellikle aynı verilerin nazara alınarak sürekli iş göremezlik oranının belirlendiği dikkate alındığında,davalı kurumun ağır hatası ile sürekli iş  göremezlik oranını % 0 olarak belirlemesi nedeniyle, yasal hakkına kavuşabilmek için uzun yıllar beklemek zorunda kalan davacının üzüntü ve sıkıntı geçirdiği,manevi acı duyduğu açıktır.Hal böyle olunca davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir etmek gerekirken davanın tümden reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı Avukatı yararına takdir edilen 500.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7050, Karar No: 2008/9242, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7050 E.  ,  2008/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davanın alacağın varlığına yönelik olduğu gerekçesiyle ve İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesi uyarınca görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür ise de, itirazın sıraya ve dolayısıyla icra hukuku hükümlerinin yanlış uygulandığına yönelik bulunması halinde aynı maddenin son fıkrası hükmü gereğince yargılama görevi İcra Mahkemesine aittir. Somut olayda davacı kurum vekili, sıra cetveli düzenlenmesine esas tapu kaydının tarih itibariyle kendilerince va’zettirilen haczi içermemesi nedeniyle, sıraya giremediklerini, dolayısıyla icra hukuku hükümlerinin yanlış uygulandığını ... sürmüştür. Bu yöndeki iddianın incelenme yerinin İcra Mahkemesi olduğu şüphesizdir. Açıklanan durum karşısında, esasa girilerek bir karar verilmek gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile davanın görevden reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.10 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12635, Karar No: 2010/2247, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12635 E.  ,  2010/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1936 tarih 3/4 sayılı vergi kaydına istinaden zilyet ettikleri taşınmazın Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/8 Esas,1985/445 Karar sayılı dosyası ile 723 ada 1 parsel olarak 16750 m2 yüzölçümü ile adlarına tescil edildiğini, davacıların kullandığı arazinin Kuruçay ıslah projesi ile ikiye bölündüğünü, dere yatağının kuzeye çekilmesi ile oluşan ve kadastroca tescil harici bırakılan kısım yönünden davalı Hazine idari yoldan 135.000 m2 miktarlı kısmı 287 parsel olarak adına tescil yaptırdığını, bu yerin 16.750 m2’lik kısmının kendilerine ait tapulu yer olduğunu, çifte tapu durumu oluştuğunu ileri sürerek 16.750 m2’lik kısmın tapusunun iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, dava konusu yerin dere yatağı iken idari yoldan Hazine adına tescil edildiğini, 287 parselin ifrazen 495, 496 ve 503 ila 508 parsellere ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ... yönünden davanın kabulüne ilişkin karar, Dairece; “…yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporuna göre de 723 ada 1 parselin ifraz sonucu oluşan 496 parselin 710.94 m2’si,497 parselin 1283.52 m2’si, 506 parselin 14012.13 m2’si, 503 parselin 300.32 m2’ si ile çakıştığı sabittir. Davacının paydaşı olduğu 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.7.1985 gün 1977/8 Esas,1985/445 Karar sayılı ilamı ile oluştuğu, davada Hazinenin de taraf olduğu ve anılan kararın Hazineyi bağlayacağı kuşkusuzdur.Bu durumda, kural olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur. Ne varki, 723 ada 1 parsel davacı ile dava dışı birçok kişi adına kayıtlı olduğu için sadece davacının payı yönünden iptali ile diğer paylar yönünden çifte kayıt olgusunun devam ettirilmesi devletin doğru sicil oluşturması prensibine aykırı olmasına karşın mahkemece davacının payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan, kural olarak çekişmeli bölümler yönünden iptal kararı vermekle yetinilmesi gerekirken zaten taşınmaz davacılar adına tapuda kayıtlı olduğuna göre ayrıca paylı şekilde tescile karar verilmesi de isabetsizdir. Hal böyle olunca, 273 ada 1 parselin tüm paydaşlarının davada yer almalarının sağlanması ve ondan sonra yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8497, Karar No: 2014/11129, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8497 E.  ,  2014/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

İstanbul 26. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/10/2013 tarih ve 2013/467-2013/472 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili; müvekkilinin karşı taraf borçludan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. Pendik E-5 Şubesi’ne ait 23/09/2013 keşide tarihli 60.000,00 TL bedelli çek dolayısıyla alacaklı olduğunu, borcun vadesi gelmesine rağmen ödenmediği gibi çekin de karşılıksız çıktığını ileri sürerek, borçlunun menkul gayrimenkul ve 3. kişilerde bulunan hak ve alacakları üzerinde borca yetecek derecede ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; borçlu aleyhine 60.000,00 TL alacak tutarı için 25/10/2013 tarih, 2013/467 D.İş 2013/472 D.İş Karar sayılı ilam ile ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

Borçlu vekili; ihtiyati hacze konu olan çekin üzerinde “Teminat Çekidir“ ibaresinin olduğunu, dava konusu belgenin vadesi gelmiş bir belge olmadığını, kayıtsız ve şartsız borç ikrarını içermediğini, bu nedenle söz konusu çekin kıymetli evrak vasfında olmadığını ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece duruşmalı olarak yapılan itiraz incelemesi sonunda; talep, itiraz ve tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati hacze itiraz nedenlerinin İİK’nın 265. maddesinde sınırlı olarak sayıldığı, itiraz edenin itiraz nedeninin sayılan bu sebepler arasında yer almadığı, ileri sürülen itiraz nedenlerinin ancak açılacak bir menfi tesbit davasında ileri sürülmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (borçlu) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (borçlu) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/502, Karar No: 2008/506, Tarih: 16.07.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/12-502 E.  ,  2008/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2008

Taraflar arasındaki “itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 1.İcra Mahkemesince talebin reddine dair verilen 29.5.2007 gün ve 2007/115 E.-2007/253 K.sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 27.09.2007 gün ve 13597-17155 sayılı ilamı ile ; (…1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlular vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlulardan M.K. C. yerine imza atan şahsın adı geçenin bono düzenlemeye yetkili vekili olup olmadığını araştırmadan senedi kabul edip, bu borçlu hakkında takibe koyan alacaklı ağır kusurlu olup, İİK'nun 169/a-6.maddesi gereğince inkar tazminatı ile sorumlu tutulması gerekirken mahkemece bu istemin de reddi isabetsizdir…) Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Borçlulardan Meltem Kaptan Cuma vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, borca ve imzaya itiraza ilişkindir.

Alacaklı tarafından Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.02.2007 tarih ve 2007/111 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararına dayalı olarak Samsun 3.İcra Müdürlüğünün 2007/1261 esas sayılı dosyasında 27.02.2007 tarihinde davacı borçlular M.K.C.ve V.C.aleyhine kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe girişilmiş; takipte (8.12.2006 tanzim ve 15.2.2007 vade tarihli, 350.000 YTL bedelli, alacaklısı....Ecza Deposu- A.K. emrine “bedeli malen ahzolunmuştur” kaydını içeren, borçlusu M. K. C. “..... Ecz”, Kefil: V. C.olup, sağ alt köşesinde “..Eczanesi Ecz. M.K.” kaşesinin üzerinde elle yazılmış “M.K.C. yerine” ibareleri ve bu ibarenin altında iki adet imza bulunan) bonoya dayanılmıştır.

Borçlular vekili, ödeme emrinin tebliği üzerine açtığı eldeki dava ile müvekkili Meltem Kaptan Cuma yönünden imzaya ve borca, Vahap Cuma yönünden de borca itiraz etmiş; takibin iptali ile alacaklının %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Borçlular vekili, ödeme emrinin tebliği üzerine açtığı eldeki dava ile müvekkili Meltem Kaptan Cuma yönünden imzaya ve borca, Vahap Cuma yönünden de borca itiraz etmiş; takibin iptali ile alacaklının %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Alacaklı vekili, borçlu V.C.'nın senedin sağ tarafında M.C.'ya ait kaşenin üzerinde el yazısı ile 'M.K.C.yerine' ibaresini yazarak bonoyu imzaladığını; M.K.C.nın, makbuz ve benzeri evrakları imzalaması konusunda diğer borçlu V..ya vekaletname verdiğini; kaldı ki, yetkisiz temsilci olsa bile bundan kişisel olarak sorumlu olması gerektiğini, V.C.nın M.C.'nın eşi olduğunu; eczacı olan davalıların iş yerleri ayrı olsa da birbirlerinden haberli olarak gerek müvekkilinden gerek diğer firmalardan ilaç aldıkları birlikte alım-satım yaptıklarını, müvekkilinin iyi niyetle vekaletname içeriği dahilinde hazırlanan bono ile kocası V. C.'dan aldığı bono karşılığında ilaç vermesinin hayatın olağan akışına uygun olduğunu, müvekkilinin kötü niyetle icra takibine başvurduğundan bahisle %40 tazminat talebinde bulunulmasının hakkaniyetle bağdaşmadığını, asıl alacak olan 157.889,00 YTL değil senette yazılı olan 350.000,00 YTL üzerinden takip yapmamış olmasının da iyi niyetle hareket ettiğini gösterdiğini, buna karşılık borçlulardan V.C.’nın düzenlediği bonoyu bildiği halde icra takibine tamamen kötü niyetle itiraz ettiğini savunarak, davanın reddi ile %40 tazminatın davacılardan tahsiline karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece, “Davacı V.C.'nın itiraz niteliğindeki talebinin süre yönünden reddi ile davacı C.yönünden davalı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine; Davacı M.K..'nın imza itirazının kabulüne, Samsun 3. İcra Müdürlüğünün 2007/1261 esas sayılı icra takibinin davacı M.K. C. yönünden İİK.nun 170/3 maddesi gereğince durdurulmasına ve davacı Meltem yönünden davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin kötü niyet yada ağır kusurun kanıtlanmaması nedeniyle reddine” dair verilen karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Hükmü temyize borçlu M.K.C.vekili getirmiştir.

Mahkeme kararı diğer yönleri ile kesinleşmiş olup, direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; alacaklının, borçlulardan M.K.C.yerine imza atan şahsın bono düzenlemeye yetkili vekil olup olmadığını araştırmadan senedi kabul edip, bu borçlu hakkında takibe koymada ağır kusurlu olup olmadığı, bu bağlamda İİK'nun 169/a-6.maddesi gereğince inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle uyuşmazlığa etkili somut olay özelliklerinin ortaya konulmasında yarar vardır;

Öncelikle uyuşmazlığa etkili somut olay özelliklerinin ortaya konulmasında yarar vardır;

İcra takibine konu senette yer alan imzaların davacı M. K. C.ya ait olmayıp, eşi diğer davacı V.C.ya ait olduğu tarafların kabulündedir. V.C.senedi ...Eczanesi kaşesi üzerine olmak üzere “M. K. C.yerine” açıklaması ile imzalamış, asıl borçlu olarak M.K. C. (....ecz) denildikten sonra kefil olarak da kendi adını yazmıştır.

Dosya kapsamı ile taraflar arasında mal tesliminin gerçekleştiği ve daha önce de aralarında ticari ilişki olduğu belirgindir.

Senede imza koyan V.ile adına borçlanılan ve bunun karşılığı mal teslim alan M. karı-kocadır. M.in kocası V.’ı vekil tayin ettiği Sinop Noterliği’nce Düzenlenen 19.8.2005 tarih ve 8647 yevmiye numaralı vekaletnamede; “T.C hudutları dahilinde bulunan bilcümle bankalarda adıma açılmış yada açılacak olan döviz yada Türk parası hesaplarından dilediği zamanlarda, dilediği kadar para talep, tahsil ve ahzukabza, bu konuda imzası gereken çek, makbuz ve benzeri evrakları imzalamaya…” açıklaması yer almakta; açıkça senet düzenleme konusunda Borçlar Kanunu’nun 388. maddesi anlamında verilmiş bir yetki bulunmamaktadır. Ne var ki, vekaletname içerikçe ticari ilişki içinde bulunanları aldatıcı niteliktedir. Bu vekaletname ile daha önce de mal alışverişi yapılıp, bedellerinin de ödendiği; uyuşmazlığa konu senet karşılığı malın da teslim edildiği belirgin olduğuna göre, vekaletnamede ve temsilde meydana gelen eksikliğin ileri sürülmesi olanaklı değildir.

Sonuçta; somut olayın açıklanan özelliğine göre alacaklının takibe girişirken ağır kusurlu olduğunu kabul etmek hakkaniyete aykırı olacağı gibi, kötüniyetli olduğunu kabule de olanak yoktur. Mahkemece, alacaklının İİK'nun 169/a-6.maddesi gereğince inkar tazminatı ile sorumlu tutulmamış olması usul ve yasaya uygun olup, direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Borçlulardan M.K.C. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 16.07.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7568, Karar No: 2007/7933, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7568 E.  ,  2007/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde blok yönetimine aktarılmayan bütçe payının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

17460 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğünde tescilli olan 28.11.1994 tarihli yönetim planı örneğinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16179, Karar No: 2022/1046, Tarih: 24.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/16179 E.  ,  2022/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.02.2019 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Sorgusu yapılırken adli sicil kaydı yüzüne karşı okunmayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine ilişkin olarak, yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2005 tarih, 2005/185 Esas ve 586 Karar sayılı, 30.10.2006 kesinleşme tarihli kararı yerine, uyarlama yargılaması öncesinde verilen ve esas numarası hatalı gösterilen kararının esas alınması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5692, Karar No: 2023/5559, Tarih: 04.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5692 E.  ,  2023/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen marka hükümsüzlüğü ve alan adının terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA