muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2903, Karar No: 2023/7180, Tarih: 07.12.2023

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13582, Karar No: 2013/14284, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13582 E.  ,  2013/14284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/452, Karar No: 2013/8503, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/452 E.  ,  2013/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 30.04.2013 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında dava konusu 115 ada 19 parsel sayılı 2638,26 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 115 ada 19 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 115 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyedi davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında da taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, dosya içeriğine göre yerel bilirkişi beyanları ve tanık sözleri soyut nitelikte, gerekçesiz, olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi birbiriyle de çelişkilidir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir. Ayrıca tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde, tespit bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenerek çelişki giderilmemiştir. Böylesine yetersiz, araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki kişiler arasından bildirecekleri tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, önceki keşifte dinlenilmiş yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, uzman fen bilirkişi ve 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve bir fotoğrafçı bilirkişi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmaz ile dava konusu taşınmazın sınırları içinde bulunduğu 114 ada ve 115 adada ki taşınmazlar bütününün öncesinin ne olduğu, kim ve kimler tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz, bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, berabere alınan fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın keşif günündeki, fiziksel yapısını varsa komşu taşımazlarla arasındaki farkı gösterecek biçimde fotoğrafları çektirilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerinden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın dava konusu taşınmazların hangi köy sınırları içinde kaldığı değil, kim veya kimler yararına edinme koşullarının oluştuğu hususu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3733, Karar No: 2011/11040, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3733 E.  ,  2011/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15252, Karar No: 2014/18074, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15252 E.  ,  2014/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/610-2014/216

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2,344,70 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki

delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1547, Karar No: 2021/591, Tarih: 28.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1547 E.  ,  2021/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 26.02.2020 tarih ve 2019/1482 E- 2020/256 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...’ın dava dışı Gözcü Ltd. Şti.’nin %50’şer hisseye sahip ortakları ve davalı ...’ın aynı zamanda şirketi münferit imza ile temsile yetkili müdür olduğunu, ...'nin kocası diğer davalının da dışarıdan atanmış şirket müdürü olarak görev yaptığını, müvekkilinin şirket kayıtlarını incelemesinin akabinde müdürler tarafından yapılan bazı harcamalarla ilgili olarak davalılardan bilgi istediğini, davalı ...’ın bu sorulara verdiği cevaplarda şirketin bazı harcamalarının kendisi hesabına yapıldığını ikrar ettiğini, şirket kasasında 2014 yılı itibariyle 569.557.-TL açık bulunduğunu, bunun davalılarca yapılan ve ne için yapıldığı izah edilemeyen harcamalar sebebiyle oluştuğunu, şirket nezdinde 2.690.350,80 TL dağıtılabilir kâr olduğu halde dağıtılmadığını, davalıların şirketi kötü idare ederek şirketin ve müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalıların müdürlük, idare ve temsil yetkilerinin kaldırılmasını, ve şirketin organsız kalmaması için şirkete yönetim kayyımı atanmasını istemiştir.

Davalılar vekili, dava dışı şirketin faaliyet konusu olan "Gemi Acenteliği" işinin kişisel ilişkiler, güvenilirlik ve kişisel itibar ile yürütülen bir iş olduğunu, somut olayda TTK 630 vd hükümleri gereğince şirket müdürlerinin azlini gerektirecek hiçbir haklı nedenin bulunmadığını, şirketin kurulduğu günden bu güne büyüyerek her zaman karlılığını devam ettirdiğini, davalıların şirketin finansmanı için şahsi evlerini dahi ipotek edecek kadar şirkete bağlı olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08.02.2017 tarih 2015/745-2017/160 sayılı kararın istinaf edilmesi sonrasında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 29.12.2017 tarih 2017/518-2017/658 sayılı kararıyla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş, karar Dairemiz’in 06.05.2019 tarih 2018/1522 -2019/3375 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08.02.2017 tarih 2015/745-2017/160 sayılı kararın istinaf edilmesi sonrasında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 29.12.2017 tarih 2017/518-2017/658 sayılı kararıyla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş, karar Dairemiz’in 06.05.2019 tarih 2018/1522 -2019/3375 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz bozma ilamına uyularak, Yargıtay bozma ilamı gereği davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi gerekmekte ise de, 20.5.2014 tarihli 9 sayılı ortaklar kurulu kararıyla 5 yıllık süre ile davalılar ... ve ...'ın müdürlük görev sürelerinin 20.5.2019 tarihinde dolduğu karar tarihi itibariyle halen şirket müdürü olmadıklarından davanın konusu kalmadığı, ancak davacı dava tarihi itibariyle haklı görüldüğünden davalıların yargı gideriyle sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nın 353(1)b-1 maddesi gereğince esastan reddine, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/745 Esas-2017/160 Karar sayılı ve 08/02/2017 tarihli kararının HMK.'nın 356. maddesi gereği kaldırılmasına, konusu kalmayan dava nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 28.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16866, Karar No: 2023/23882, Tarih: 08.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16866 E.  ,  2023/23882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/38 E., 2016/247 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olay tarihinde psikolojik olarak rahatsız olduğuna, bu durumun raporlar ve kayıtlarla sabit olduğuna, katılanla arasında husumet olmayıp, hakaret etmesini gerektirecek bir husus olmadığına, hakkında takdiri indirim bile uygulanmadan ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; adli tıp raporları arasında çelişki olduğuna, sanığın ilaç kullanımı nedeniyle hakaret eylemini işlediğini hatırlamadığını beyan ettiğine, yeniden rapor aldırılarak ve belirtilen tarihlerde tıbben cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespitinin gerektiğine, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiinin temyiz isteği; adli tıp raporları arasında çelişki olduğuna, sanığın ilaç kullanımı nedeniyle hakaret eylemini işlediğini hatırlamadığını beyan ettiğine, yeniden rapor aldırılarak ve belirtilen tarihlerde tıbben cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespitinin gerektiğine, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın olay tarihinde nöbetçi Cumhuriyet savcısı olduğu, zemin katta bulunan müraacat savcılığı odasına gitmekteyken başka bir suçtan dolayı bir gün öncesinden gözaltı talimatı verdiği ve o sırada polis noktasında beklemekte olan sanığın katılana hitaben "Sen Allah'mısın" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine katılanın polis memurlarına sanığı dışarıya çıkarılması talimatını verdiği, ayrıca sanığın katılana hitaben "Senin Allah'ını sinkaf ederim" şeklinde sözler söylediği, bu durumun kolluk tarafından tutulan tutanakla da sabit olduğu, ayrıca olay tarihinde sanığı adliyeye getiren polis memurlarının da dosya kapsamında alınan beyanlarında sanığın katılanı görünce ''... savcı, sen Allah mısın, senin Allahını si...'' dediğini beyan ettikleri, böylece sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, katılan ve tanıklar M.K. ile Ş.G. 'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Dr. ... Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 26.12.2013 ve 14.07.2015 tarihli raporları ve bu raporlar arasında çelişki olması nedeniyle Mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 29.01.2016 tarihli sanığın suç tarihi itibariyle cezai sorumluluğunun tam olduğu görüşünü içerir raporu, görüntü inceleme tutanağı, olay tutanağı, sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, gıyapta hakaret suçunun oluşması için, en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesinin gerekmesi, katılanın savcı huzurunda alınan beyanı dikkate alındığında somut olayda sanığın hakaret sözlerini katılanın gıyabında gerçekleştirdiğinin anlaşılması, duruşmada dinlenilen tanık Ş.G.'nin sanığın katılana hakaret ettiğini duymadığını beyan etmiş olması karşısında, olay tutanağında imzası bulunan polis memurları ... ve ...'un tanık sıfatıyla dinlenilip suçun unsuru olan ihtilat öğesinin ne suretle oluştuğu kanıtlarıyla birlikte açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.