muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11538, Karar No: 2023/6053, Tarih: 21.09.2023

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü'nün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'in milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan Milli İstihbarat Teşkilatına katıldıktan sonra 2010 yılında eğitim ünitesinde bilahare 2010-2016 yılları arasında ... ... ünitelerinde teknik istihbarat konularında görev yaptığı, mezkur dönemde örgütün ... ... yapılanması içerisinde "... öğrenci" konumunda faaliyette bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan ... abileri ile belirli periyotlar içerisinde yüz yüze veya örgütün kullandığı gizli haberleşme (no name hat) programları ile kurulan iletişim marifetiyle paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiğ ve ... abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde ''A'' ve ''B'' bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/471 Esas, 2021/1099 sayılı Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1041, Karar No: 2019/14015, Tarih: 17.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1041 E.  ,  2019/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 201 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11973, Karar No: 2018/15653, Tarih: 13.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11973 E.  ,  2018/15653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Aidiyetinin Tespiti Ve Tapuya Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalılardan ...'un, vekil edenine ait bankadan kredi kullandığını, borcun süresinde ödenmemesi nedeniyle borçlu hakkında icra takibi başlatıldığını, davalı ...'un ½ hissedar olduğu ... parsel sayılı taşınmaza haciz konulduğunu ve satış işlemleri için kıymet takdiri yapıldığını, taşınmaz üzerinde muhdesatlar bulunduğu ve bu muhdesatların ...'a ait olduğunu açıklayarak, taşınmaz üzerindeki muhdesatların, tapuda borçlu ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... ise, taşınmazda bulunan muhdesatlardan ev dışındakilerin kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; “Davanın kısmen kabulüne, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve 29/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda ev olarak gösterilen muhdesatın davalı ... ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda; “Davanın kısmen kabulüne, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve 29/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda ev olarak gösterilen muhdesatın davalı ... ait olduğunun tapu sicili beyanlar hanesinde tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine”denildiği halde, gerekçeli kararda; “Davanın kısmen kabulüne, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve 29/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda ev olarak gösterilen muhdesatın davalı ... ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 13.9.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4218, Karar No: 2010/6707, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4218 E.  ,  2010/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.12.2009

Nosu : 1042/855

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalılar vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vek.Av.... ile davacı vek.Av.... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Verilen önceki hükmün bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalıların icra takibine yaptıkları itirazın kısmen iptali ile takibin toplam 21.058.25 YTL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 04.10.2004 tarihli bozma ilamında “Bilirkişi Raporuna göre, dava konusu alacağın davalı şirketin muhtelif tarihli virman talimatı ile kullandırılan kredi sözleşmelerinden doğduğu anlaşılmış ise de, davalı şirket anılan virman talimatlarının kendilerince verilmediğini beyan etmiştir.

Bu durumda virman talimatlarındaki imzalar inkar edildiğinden öncelikle virman talimatlarındaki imzaların davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilere ait olup olmadığı araştırmalı, imzaların davalı şirketi bağlayıcı olduğu belirlenirse, kredinin kullanıldığının kabulü gerekir.

İnceleme sonucu imzaların davalı şirketi bağlayıcı olmadığı anlaşılır ise, bu halde 8.5.1998-11.5.1998-15.05.1998 tarihli üç adet havalenin davalı şirketin dava dışı başka bankalarda bulunan hesaplarına intikal edip etmediği, hesap sahibi davalı şirket tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak şayet davalı şirket tarafından havale edilen meblağların kullanıldığı anlaşılır ise davalının kullandığı krediden sorumluluğunun kabulü gerekir. Diğer 20.05.1998 tarihli dava dışı İnternet Ltd.Şti.hesabına yapılan havalede ise davalı şirket ile anılan şirket arasındaki akdi ilişki defter ve başka kayıtlar incelenmek suretiyle araştırılmalı ve aralarında akdi ve ticari ilişkinin varlığı belirlenir ise bu havale yönünden de kredinin kullanıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece virman talimatı asılları temin edilemediğinden virman talimatlarındaki imzaların davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığının tespiti yapılamamıştır.

Mahkemece virman talimatı asılları temin edilemediğinden virman talimatlarındaki imzaların davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığının tespiti yapılamamıştır.

Banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış, bilirkişi raporunda; genel kredi sözleşmesine istinaden 8.5.1998 tarihinde kredi sağlayan Sümerbank tarafından davalı kredi borçlusu şirketin Toprakbank AŞ. Maslak Şubesindeki hesabına 3 adet EFT ve dava dışı şirketin İş Bankası şubesindeki hesabına 1 adet EFT havalesi yapıldığı tespit edilmiş ise de aynı raporda, TMSF bünyesine devir olan Yaşarbank AŞ.Maltepe Şubesine yapılan EFT havalelerinin ve T.İş Bankası AŞ. Pangaltı şubesine yapılan EFT havalesinin bankadaki kayıtlarının ibraz edilemediğini belirtmiştir.

Bilirkişi raporunda tespit edilen eksiklikler giderilmeden ilgili belgeler üzerinde gerekli incelemeler yapılmadan eksik incelemeye dayalı yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre katılım yoluyla temyiz itirazlarını sunan TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6375, Karar No: 2013/11354, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6375 E.  ,  2013/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1006, Karar No: 2022/5027, Tarih: 12.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1006 E.  ,  2022/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanık müdafilerin sanığın öğretim görevlisi olduğu, kovuşturmaya devam edilebilmesi için ilgili kurumdan izin alınması gerektiği yönündeki taleplerinin reddine dair Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2021 tarihli ve 2019/25 sayılı ara kararına yönelik itirazın kabulü ile sanık hakkında izin alınmak üzere Gaziantep Üniversitesi Rektörlüğüne yazı yazılmasına ve yazı cevabı gelene kadar yargılamanın durmasına ilişkin merci Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarihli ve 2021/492 Değişik iş sayılı Kararının;

3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzlukla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinde, "1-(Değişik birinci fıkra: 12/12/2003-5020/12 md.) Bu Kanunda ve 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanununda yazılı suçlarla, irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarının açıklanması veya açıklanmasına sebebiyet verme suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında 2.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkra hükmü müsteşarlar, valiler ve kaymakamlar hakkında uygulanamaz.

Görevleri veya sıfatları sebebi ile özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi olan sanıklarla ilgili kanun hükümleri saklıdır" şeklinde,

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 53/c-6.1.cümlesinde "Yükseköğretim Kurulu Başkanı ve rektörler hakkında 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlarından dolayı yapılacak ceza soruşturmasında yukarıda belirtilen ceza kovuşturması usulü tatbik edilir. (Mülga cümle:15/4/2020-7243/7 md.) (...)(1)" şeklinde yer alan düzenleme,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17/10/2016 tarihli ve 2015/11479 esas, 2016/8413 karar sayılı ilamında, "Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde öğretim üyesi olan sanık ve arkadaşları tarafından müştekinin diş tedavisi karşılığında fazla para istenip alınması ve/veya kurumda yapmaları gereken işlemi yapmak için ücret talep etmeleri iddiasının ikna suretiyle irtikap veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtildiği şekilde rüşvet alma suçlarını oluşturabileceği, öğretim üyesi sanığın 2547 sayılı Yasanın 53/6. maddesinde yazılı Yükseköğretim Kurulu Başkanı veya rektör statüsünde olmadığı cihetle hakkında 3628 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanabilir olduğu ve aynı Yasanın 17/son maddesindeki özel soruşturma usulüne tabi bulunmadığı,..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda, Gaziantep Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nda kadrolu Öğretim Üyesi olarak görev yapan sanık hakkında, adı geçen Üniversite hastanesinde ameliyat ettiği hastaların zor durumlarından faydalanmak suretiyle, söz konusu hastalardan para alarak menfaat temin ettiği iddiasıyla, icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, sanığın Yüksek Öğretim Kurulu Başkanı veyahut rektör statüsünde olmadığı, bu halde; hakkında 3628 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanabilir olduğu ve aynı Yasa'nın 17/son maddesindeki özel soruşturma usulüne tabi bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/01/2022 gün ve 94660652-105-27-114-2022-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. madde ve fıkrasında "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir", aynı Kanun'un 272/2. madde ve fıkrasında ise "Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir

" hükümlerinin yer aldığı, bu düzenlemelere göre, sanık müdafin yargılamanın devamı için 2547 sayılı Kanun uyarınca izin alınmasına ilişkin talebinin reddine dair Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/09/2021 tarihli ve 2019/25 Esas sayılı 4 numaralı ara karar ile mahkemenin işten el çekmeyip yargılamaya devam ettiği ve bu kararın CMK'nin 267. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna değil asıl hükümle birlikte istinaf kanun yoluna tabi olduğu, itiraz mercince anılan gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği halde işin esasına yönelik değerlendirme yapıldığı, açıklanan noksanlığın bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşıldığından, bu yönden de kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde olduğundan, belirtilen husus değerlendirildikten sonra 26/01/2022 gün ve 94660652-105-27-114-2022-Kyb sayılı yazıda belirtilen kanun yararına bozma istemi ile birlikte bir karar verilmesi için Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2541, Karar No: 2024/6216, Tarih: 08.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2541 E.  ,  2024/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/482 E., 2021/470 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebliğnamenin ve fiziki dosyanın Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/482 Esas, 2021/470 sayılı kararına yönelik bulunduğunun, ancak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'ndeki (UYAP) dosyanın aynı Mahkemenin 24.03.2015 tarihli ve 2014/1002 Esas, 2015/309 sayılı kararına ve farklı sanığa ilişkin olduğunun ve kanun yararına bozma talebine dair evrakların UYAP ortamında sehven bahsi geçen dosyanın içerisine eklendiğinin anlaşılması karşısında, hakkında kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulan sanık ... 'ye ilişkin UYAP kayıtlarının düzeltildikten sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının incelenmeksizin, ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12380, Karar No: 2006/13453, Tarih: 22.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12380 E.  ,  2006/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 18.04.2006 tarih, 7332/8299 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Anayasanın 4709 sayılı Yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz, bu oran, kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır (HGK'nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı).

Somut olayda, dayanak ilamın kesinleşme tarihi 02.07.2004 olduğuna göre, bu tarihten sonrasına kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanmalıdır. Bu oranlarda alacaklının takipte talep ettiği ve talebini sınırladığı 2004 yılı için %38, 2005 yılı için ise %32 oranlarından fazla olamaz. İlamın kesinleşme tarihinden öncesinde ise, bu durumda 2003 yılı için borçlu tarafından eksik ödendiği kabul edilen kısım yönünden taraflar arasıda ihtilaf bulunmayıp, 01.01.2004 ile 02.07.2004 tarihleri arasındaki döneme ise borçlunun sıfatı nazara alınarak, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanması gereken 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinde öngörülen %15 faiz oranından hesaplama yapılmalıdır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

O halde, mahkemec şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken farklı şekilde bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 18.04.2006 tarih ve 2006/7332-8299 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.