muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5485, Karar No: 2013/6178, Tarih: 29.03.2013

Öte yandan; 01.11.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 448. maddesinde, anılan Kanunun tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla zaman bakımından derhal uygulanacağı öngörülmüştür. Söz konusu Kanunun "Tarafta iradi değişiklik" başlıklı 124. maddesinde ise, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile olanaklı olduğu bildirildikten sonra, ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği isteminin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği isteminin kabul edebileceği açıklanmıştır. Bu durumda; davada Borçlar Kanunu'nun 179. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığının anlaşılması halinde; taraf teşkilinde husumet yönünden maddi bir yanılgı bulunduğu kabulüyle uygulama olanağı bulunan 6100 sayılı Kanunun 124. maddesindeki düzenleme gereğince taraf değişikliği isteminin karşı tarafın rızası aranmaksızın kabul edilmesi zorunluluğu nazara alınmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31814, Karar No: 2013/16339, Tarih: 11.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31814 E.  ,  2013/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.04.2006 tarih, 1996/292-299 esas ve karar sayılı kararının, tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz talebinde bulunabileceği, ayrıca atanan savunmanın temyiz talebini kabul edip etmeyeceği hususunda beyanında bulunması ihtaratıyla açıklamalı olarak hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlü ...’ın kararı temyiz etmediği, savunmanın temyizini kabul ettiğine dair herhangi bir irade beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; bilgisi dışında atanan savunmanın kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6429, Karar No: 2015/21058, Tarih: 11.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6429 E.  ,  2015/21058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/127-2014/534

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dava, 11.03.2014 tarihinde ikame edilmiştir. Davalı, dava dilekçesine cevap vermiş, mahkemece ön inceleme aşamasına geçilmiş, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilmiş, taraflara ön inceleme duruşmasına çağrı davetiyesi tebliğ edilmiş, davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına gelmemiştir. Mahkemece ön inceleme duruşmasında dava nihai olarak karara bağlanmayıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre, davalının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkının (HMK.md.27) ihlali niteliğinde olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, adli yardım talebi ile hükmü temyiz eden davalı temyizinde haklı bulunduğundan temyiz harçları ile diğer temyiz giderlerinin davacı taraftan tahsiline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1104, Karar No: 2015/2419, Tarih: 10.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1104 E.  ,  2015/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fırın işletmekte olan katılan ile... Un fabrikasının sahipleri olan sanıklar arasında un alış verişi nedeniyle ticari ilişkinin bulunduğu, katılan ve sanıkların un alış verişi nedeniyle 21 adet senet düzenlendiği, daha sonra anlaşma olmayınca bu senetlerden 03/04/2009 tarih 3200 TL'lik bedelli ve 17/04/2009 tarih 3225 TL'lik bedelli olanların katılan tarafından imzalandığı, diğer senetlerin ise imzalanmadığı, ancak sanıkların katılanın imzalamadığı senetleri götürdükleri ve 19 adet senedin imza kısımları sanıklar tarafından doldurularak... İcra Dairesinde takibe konulduğu, yapılan incelemede senetler üzerindeki imzaların katılana ait olmadığının tespit edildiği, katılanın şikayet etmesi üzerine sanık ...'ün katılanı tehdit ettiği iddiasıyla sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve ... hakkında ayrıca tehdit suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; suça konu senetlerin ticari ilişki nedeniyle değişik tarihlerde verildiği, borç ödenmeyince taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı, sanıkların suça konu senetleri dolandırıcılık kastı ile kullandıkları ve sanık ...'ün tehdit kastıyla hareket ettiğine dair sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4233, Karar No: 2016/154, Tarih: 13.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/4233 E.  ,  2016/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığın mahkemede şikayetçilerden 30.000 TL alacaklı olduğunu, ancak şikayetçilerin oğlu olan ve senette borçlu olarak görülmeyen Cemal'den de 40.000 TL alacaklı olduğundan bahisle bononun miktar bölümüne 70.000 TL yazmak suretiyle icra takibine koyduğunu beyan ettiği, Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.1992 gün ve 6-160-184 sayılı kararında da belirtildiği üzere, imzalı boş senedin anlaşmadaki miktardan fazla olarak doldurulduğunun alacaklı (sanık) tarafından kabul edilmesi halinde, yazılı belge ile ispat şartının aranmayacağı cihetle, sanığın 16/12/2009 tarihli duruşmada bonoyu anlaşmadaki miktardan fazla olarak doldurup icraya koyduğunu ikrar etmesi karşısında, unsurları oluşan açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraate hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7941, Karar No: 2023/9020, Tarih: 20.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7941 E.  ,  2023/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı yasa ile değişik 6. maddesinin 11. fıkrası gereği haczedilmezlik şikayetine ilişkin temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu Belediyenin icra mahkemesine başvurusunda, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacağın tahsili için ilama dayalı takip başlatıldığını, ...Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü nezdinde bulunan hak ve alacaklarının haczedildiğini, 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 5. bendinden kaynaklanan paylarının 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca haczinin kabil olmadığı, 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı yasa ile değişik 6. maddesinin 11. fıkrası gereği kamulaştırmasız el atma davalarında alınan mahkeme ilamına dayanılarak idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu alınmasına yönelik talebin müdürlük kararı ile reddedildiğini ileri sürerek haciz işlemlerinin iptali ile haczen dosyaya girmiş tahsilatlar var ise alacaklıya ödenmeyerek Belediyeye iadesine, müdürlük işleminin iptali ile icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yalnızca 2942 sayılı Kanun gereğince değerlendirme yapılarak verilen ilk kararın sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek 4706 ve 5393 sayılı Kanunlar gereğince haczin kaldırılması talebine ilişkin olumlu veya olumsuz karar verilmek üzere bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda taraflarca takip edilmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırıldığı, bu kararın da borçlunun başvurusu şikayet niteliğinde olduğundan dosyanın işlemden kaldırılamayacağı gerekçesi ile bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, borçlunun 4706 ve 5393 sayılı Kanunlar gereğince haczin kaldırılmasına ilişkin talebin yerinde olmadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği, bu kararın şikayetçi borçlu tarafından tüm şikayet nedenleri doğrultusunda temyiz edildiği görülmüştür.

1) 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinin 5. bendinden kaynaklanan paylarının 5393 sayılı Kanunun 15. maddesi gereği haczedilemeyeceğine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1) 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinin 5. bendinden kaynaklanan paylarının 5393 sayılı Kanunun 15. maddesi gereği haczedilemeyeceğine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

4706 sayılı Kanun'un 5/5. maddesi; “Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki Hazine'ye ait taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından, öncelikle yerinde muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla %10'u, ilgili belediyelerin 20.07.1966 tarihli ve 775 Sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise belediyeye %30, varsa Büyükşehir Belediyesi'ne %10 oranında pay verilir” hükmünü içermektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son (haciz tarihi itibariyle yürülükte olan) maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların, vergi hükmünde olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda; borçlu Belediyenin ...Defterdarlığındaki payları üzerine haciz konulmuş olup, 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesine istinaden Hazine taşınmazlarının satışından elde edilen paralardan bu Kanuna istinaden belediyeye ayrılan payların haczi mümkün değildir.

O halde, mahkemece bu yöndeki şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

2) İcra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu alınması gerektiğine ilişkin müdürlük işlemini şikayete yönelik temyiz itirazlarına gelince,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine göre “ hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.”

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Şikayetçi borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda, icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu alınmasına yönelik talebin müdürlük kararı ile reddedildiğini ileri sürerek şikayet dilekçesinin sonuç kısmında müdürlük işleminin iptali ile icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece anılan şikayet hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, anılan şikayet sebebi hakkında daha önce olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmemesi sebebiyle önceki bozma ilâmı kapsamında yazılı şekilde karar verilmesi alacaklı lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağından, HMK'nın 297/2 maddesi uyarınca borçlunun bu şikayeti hakkında bir karar verilmemesi isabetsizdir.

Diğer taraftan, alacaklılardan ...'ın 24.04.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşılmış olup, buna rağmen mirasçılarından ... ve ... yargılamaya dahil edilmeksizin şikayetin incelenerek sonuçlandırılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ :

Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı tüm nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/2807, Karar No: 2023/9688, Tarih: 09.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2807 E.  ,  2023/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1005 E., 2016/74 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün: karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2014 tarihli ve 2014/69840 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2015 tarihli ve 2015/27153 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/1005 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; "...yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI," yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

1. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın yapılan üst aramasında yeleğinin cebinde esrar ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 9 uncu maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte "önleme araması kararı" veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/1005 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12454, Karar No: 2012/18793, Tarih: 07.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12454 E.  ,  2012/18793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz 05.11.2010 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 23.11.2005 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.