muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4757, Karar No: 2016/278, Tarih: 28.01.2016

14. Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü başlıklı 11. maddesi şöyledir:

“Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır.

Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz.”

15. Anayasanın Temel hak ve hürriyetlerin niteliği başlıklı 12. maddesi şöyledir:

“Herkes, kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahiptir. Temel hak ve hürriyetler, kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva eder.”

16. Anayasanın Özel hayatın gizliliği ve korunması üst başlıklı, Özel hayatın gizliliği başlıklı 20. maddesi şöyledir:

“Herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.

Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak, usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kâğıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını el koymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde, el koyma kendiliğinden kalkar.”

17. Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir."

18. Anayasa'nın 38. maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez."

19. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Şüpheli veya sanıkla ilgili arama başlıklı 116. maddesinin 1. fıkrası şöyledir:

“(1) Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler aranabilir.”

20. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Arama kararı başlıklı 119. maddesinin 1. fıkrası şöyledir:

“Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir. “

21. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Delillerin ortaya konulması ve reddi başlıklı 206. maddesinin 1. ve 2. fıkrası şöyledir:

“1-Sanığın sorguya çekilmesinden sonra delillerin ortaya konulmasına başlanır.

21. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Delillerin ortaya konulması ve reddi başlıklı 206. maddesinin 1. ve 2. fıkrası şöyledir:

“1-Sanığın sorguya çekilmesinden sonra delillerin ortaya konulmasına başlanır.

2-Ortaya konulması istenilen bir delil aşağıda yazılı hâllerde reddolunur:

a) Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse. “

22. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Delilleri takdir yetkisi başlıklı 217. maddesinin 1. ve 2. fıkrası şöyledir:

“(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.”

23. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar başlıklı 230. maddesinin 1. fıkrası şöyledir:

“(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi. “

24. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Temyiz nedeni başlıklı 288. maddesinin 1. ve 2. fıkrası şöyledir:

“(1) Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

(2) Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”

25. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Hukuka kesin aykırılık hâlleri başlıklı 289. maddesinin 1. fıkrası ve i alt bendi şöyledir:

“(1) Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

i) Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması.”

B. Uluslararası hukuk hükümleri

26. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Özel ve aile hayatına saygı hakkı başlıklı 8. maddesi şöyledir:

“1. Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve yazışmasına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

2. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu makamının müdahalesi, ancak müdahalenin yasayla öngörülmüş ve demokratik bir toplumda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli bir tedbir olması durumunda söz konusu olabilir.”

27. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Adil yargılanma hakkı başlıklı 6. maddesi şöyledir:

“1-Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir.”

28. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Tanınmış insan haklarının korunması başlıklı 53. maddesi şöyledir:

“1-Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir.”

28. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Tanınmış insan haklarının korunması başlıklı 53. maddesi şöyledir:

“Bu Sözleşme hükümlerinden hiçbiri, herhangi bir Yüksek Sözleşmeci Taraf’ın yasalarına ve onun taraf olduğu başka bir Sözleşme uyarınca tanınmış olabilecek insan hakları ve temel özgürlükleri sınırlayacak veya onları ihlal edecek biçimde yorumlanamaz.”

29. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 12. maddesi şöyledir.

“Kimsenin özel yaşamına, ailesine konutuna ya da haberleşmesine keyfi olarak karışılamaz, şeref ve adına saldırılamaz. Herkesin bu gibi karışma ve saldırılara karşı yasa tarafından korunmaya hakkı vardır.”

30. Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin 17. maddesi şöyledir:

“Hiç kimsenin özel ve aile yaşamına, konutuna veya haberleşmesine keyfi veya hukuka aykırı olarak müdahale edilemez; onuru veya itibarı hukuka aykırı saldırılara maruz bırakılamaz. Herkes bu tür saldırılara veya müdahalelere karşı hukuk tarafından korunma hakkına sahiptir.”

IV. HUKUKİ DEĞERLENDİRME

31. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesinde, devletin vasıflarından birininin de hukuk devleti olduğu, 11. maddesinde, anayasanın toplumda tüm kurum ve kişileri bağlayan temel hukuk kuralları olup, kanunların anayasaya aykırı olamayacağı, 12. maddesinde, herkesin temel hak ve hürriyetlere sahip olduğu, 20. maddesinde, herkesin özel hayatına saygı gösterilmesi gerekliliği ve özel hayatın gizliliğine dokunulamayacağı, ancak belli nedenlerle hakim kararı veya kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstünün aranamayacağı, 38. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği, 36. maddesinde, herkesin adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir. Görüleceği üzere Anayasa, hukuk devletinin gereği olarak temel hak ve hürriyetleri korumayı, iç hukukta yargılamada hukuka aykırı delilleri esas almamayı en üst norm olarak düzenlemiştir.

32. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Koruma tedbirleri” başlıklı dördüncü kısmının 116 ila 134. maddeleri arasında Arama ve el koyma koruma tedbirleri, düzenlenmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 116. maddesinde yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda hükümde belirtilen nitelikteki şüphe mevcutsa şüphelinin veya sanığın üstünün, eşyasının, konutunun, işyerinin veya ona ait diğer yerlerin aranabileceği ifade edilmiştir.

33. Kanun'un 119. maddesinde ise hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin arama yapabilecekleri hükme bağlanmıştır

33. Kanun'un 119. maddesinde ise hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin arama yapabilecekleri hükme bağlanmıştır

34. Kanun'un 217. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği, 206. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, ortaya konulması istenilen bir delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı; 230. maddesinde (1) numaralı fıkrasında ise mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtileceği, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterileceği kurala bağlanacağı, 288. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, temyizin ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanacağı, 289. maddesinin (1) numaralı fıkrası ve (I) alt bendinde ise, hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması halinde hukuka kesin aykırılığın var sayılacağı belirtilmiştir.

35. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu anlaşılmaktadır.

36. Konunun ayrıca Anayasa’nın 90. maddesi uyarınca bir iç hukuk normu haline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan “adil yargılanma hakkı” ve 8. maddesinde yer alan “Özel ve aile hayatına saygı hakkı” bağlamında da değerlendirilmesinin soruna ışık tutacağı açıktır.

37. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Adil yargılanma hakkı başlıklı 6. maddesinde, herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

38. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Özel ve aile hayatına saygı hakkı başlıklı 8. maddesinde, herkesin özel ve aile hayatına, konutuna ve yazışmasına saygı gösterilmesi hakkına sahip olduğu, bu hakkın kullanılmasına bir kamu makamının müdahalesi, ancak müdahalenin yasayla öngörülmüş ve demokratik bir toplumda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli bir tedbir olması durumunda söz konusu olabileceği belirtilmiştir.

39. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Tanınmış insan haklarının korunması başlıklı 53. maddesinde, sözleşme hükümlerinden hiçbirinin, sözleşme uyarınca tanınmış olabilecek insan hakları ve temel özgürlükleri sınırlayacak veya onları ihlal edecek biçimde yorumlanamayacağı ifade edilmiştir.

40. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 12. maddesinde, kimsenin özel yaşam alanlarına saldırılamayacağı ve bu alanların yasayla koruma altında olduğu belirtilmiştir.

41. Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin 17. maddesinde, herkesin aile yaşamına, konutuna veya haberleşmesine hukuka aykırı olarak müdahale edilemeyeceği, bu tür müdahalelere karşı hukuk tarafından korunma hakkına sahip olduğu ifade edilmiştir.

42. Sorunun çözümüne yönelik yaklaşımlar incelendiğinde; Hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusunda belli başlı üç yaklaşım biçiminin bulunduğu belirtilmektedir. Mutlak kabul yaklaşımı, ceza yargılamasının yegane amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu ve yargılama makamının isnat edilen suçun işleni işlenmediğini tam ve doğru olarak tespit edebilmesi için nasıl elde edildiğine bakılmaksızın bütün ilgili ve faydalı delillerin kabul edilmesi gerektiğidir. Mutlak değerlendirme yasağı yaklaşımı, hukuka aykırı delillerin hiç bir şekilde hükme esas alınmamasını ifade eder. Esnek yaklaşım, bu yaklaşıma göre hukuka aykırı delillerin kabul edilebilirliğine karar vermede, kabul etme ya da dışarıda tutma şeklinde sabit bir kural kabul etmek yerine, mahkemenin her davada yarışan menfaatleri gözönünde tutmak suretiyle bu iki alternatif arasında karar vermesi gerekir. (Ceza Muhakemesinde hukuka aykırı delilleri değerlendirme yasağı, Yrd. Doç. Dr. ..., C.IV)

43. Mukayeseli hukukta soruna yaklaşım; Amerikan hukukunda mutlak değerlendirme yasağının benimsendiğini ve hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin mutlak değerlendirme dışında tutulduğunu belirtmek gerekir. İngiliz hukukunda hukuka aykırı olarak

elde edilen delillerin değerlendirilip değerlendirilmeyeceği konusunda esnek yaklaşım benimsenmektedir.Alman hukukunda prensip olarak mutlak değerlendirme yasağının benimsendiğini söylemek mümkündür. (Ceza Muhakemesinde hukuka aykırı delilleri değerlendirme yasağı, Yrd. Doç. Dr. ..., C.IV)

44. Hukuka aykırılık kavramı Anayasa Mahkemesi'nin 22.06.2001 gün ve 2-2 sayılı kararında,“ ..Hukuka aykırılık en başta milli hukuk sistemimiz içinde yürürlükteki tüm hukuk kurallarına aykırılık anlamına gelir. Bu çerçeve içinde, Anayasaya, usulüne uygun olarak kabul edilmiş uluslararası sözleşmelere, kanunlara, kanun hükmünde kararnamelere, tüzüklere, yönetmeliklere, içtihadı birleştirme kararlarına ve teamül hukukuna aykırı uygulamaların tümü hukuka aykırılık kavramı içinde yer alır.”şeklinde ifade edilmiştir.

45. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında, üye devletlerin delil değerlendirmesine ilişkin uymak zorunda oldukları parametreleri belirlemiştir.

45. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında, üye devletlerin delil değerlendirmesine ilişkin uymak zorunda oldukları parametreleri belirlemiştir.

46. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde, delillerin ispat güçleri ile ilgili bir düzenleme yer almamakla birlikte, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217. maddesinde, delilleri takdir yetkisi ile ilgili olarak yüklenen suçun, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği belirtilmiştir. Yine Kanun'un 230. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine göre mahkeme hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerektiği, 288. ve 289. maddelerinde, temyiz incelemesinde, hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması halinde hukuka kesin aykırılığın var sayılacağı belirtilmiştir.

47. AİHM, delillerin kabul edilebilirliği ile ilgili olarak, somut davada kullanılan delillerin sanığın hazır bulunduğu duruşmada "silahların eşitliği" ve "çelişmeli yargılama" ilkeleri gözetilerek tartışılıp tartışılmadığını ya da söz konusu delillerin yargılamanın bir bütün olarak adil olup olmamasına etkisini değerlendirmektedir (...-....). AİHM pek çok kararında, Sözleşme'nin 19. maddesi bağlamında görevinin, Sözleşmeci Devletlerin Sözleşme'ye ilişkin yükümlülüklerinin gözetilmesini sağlamak olduğunu, Sözleşme'nin koruması altında bulunan hak ve özgürlükler ihlal edilmedikçe ulusal bir mahkemenin olaylara ya da hukuka ilişkin yaptığı hataları inceleme görevinin bulunmadığını, Sözleşme'nin 6. maddesinin adil yargılanma hakkını güvence altına almakla beraber bu maddenin öncelikli olarak ulusal hukuk bağlamında düzenlenmesi gereken bir konu olan delillerin kabul edilebilirliğine ilişkin bir kural ortaya koymadığını belirtmektedir (.....).48. AİHM, S...-İ...kararında ulusal mahkemelerin delilleri incelemesinde daha elverişli konumda olduğunu bu nedenle delillerin değerlendirilmesinin ilke olarak ulusal mahkemelerin görevi olduğunu belirtir. Yine ....ve ... davasında delillerin kabul edilebilirliğinin esas olarak ulusal hukuk tarafından düzenlenmesi gereken bir husus olduğuna işaret eder.

49. AİHM, açık bir şekilde keyfi olmadıkça, bir kısım delillerin, iç hukuka göre hukuka aykırı olarak elde edilmiş deliller de dahil olmak üzere, kabul edilebilir olup olmadığına veya başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin kendi görevi

49. AİHM, açık bir şekilde keyfi olmadıkça, bir kısım delillerin, iç hukuka göre hukuka aykırı olarak elde edilmiş deliller de dahil olmak üzere, kabul edilebilir olup olmadığına veya başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin kendi görevi

olmadığını kararlarında ifade etmektedir. AİHM, delillerin elde edilme yöntemi de dahil olmak üzere yargılamanın bir bütün olarak adil olup olmadığını ve Sözleşmedeki bir hakkın ihlali söz konusu ise tespit edilen ihlalin niteliğini inceleme konusu yapmaktadır (... ..., ... ve ...). 50. Anayasa Mahkemesi de ( B.no. 2013/6183) sayılı kararında,“…Anayasa Mahkemesinin görevi, belirli delil unsurlarının kanuna uygun şekilde elde edilip edilmediklerini tespit etmekten ziyade, bu türden "kanuna aykırılığın"Anayasa'da korunan başka bir hakkın ihlali ile sonuçlanıp sonuçlanmadığını ve bu "kanuna aykırılığın" bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisini incelemektir” aynı değerlendirmeyi yapmıştır.

51. AİHM'e göre, iç hukukta yeterli hukuki düzenleme bulunmadan veya hukuka aykırı yöntemler kullanılarak elde edilmiş delillerin yargılamada kullanılması, başvurucuya gerekli usuli güvencelerin sağlanmış olması ve delilin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması halinde, genellikle Sözleşme'nin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz (....). Başvurucuya delillerle ilgili olarak, delillerin gerçekliğine itiraz etme ve kullanılmalarına karşı çıkma imkanı verilip verilmediği ve mahkemece bu hususun değerlendirmeye alınıp alınmadığı incelenmelidir.

52. AİHM, hukuka aykırı olarak ele geçen tek delilin, suçun maddi konusu da olması durumunda yargılamada kullanılıp kullanılamayacağına yönelik herhangi bir dosyada karar vermemiş ve ilke belirlememiştir.

53. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, bir kararında arama kararlarının geniş anlatımlarla ifade edilmesinin soruşturmacıya geniş yetkiler verdiğini belirterek, bu kararlara göre yapılan aramanın Sözleşme'nin 8. maddesini ihlal ettiğini tespit etmiştir. (... Yine AİHM, “yargısal bir arama müzekkeresi” olmadan yapılan aramanın, Sözleşmenin 8. maddesini ihlal ettiğine karar vermiştir. (Funke-Fransa)

54. Somut olayımızdaki aramada da hakim kararı veya yetkili merciinin yazılı bir emrini içeren müzekkeresi yoktur. Bu nedenle söz konusu arama ile Sözleşme'nin 8. maddesi ihlal edilmiştir.

55. Yukarıda belirtildiği üzere, suç soruşturmasında aramayla ve hukuka aykırı delille ilgili Anayasa'nın 20., 36., 38., maddeleri doğrudan, 2., 11., 12., maddeleri ikincil dereceden, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116.,119., 206., 217., 230., 288., 289. maddeleri iç hukukta yeterli hukuki düzenlemelerin bulunduğunu göstermektedir.

55. Yukarıda belirtildiği üzere, suç soruşturmasında aramayla ve hukuka aykırı delille ilgili Anayasa'nın 20., 36., 38., maddeleri doğrudan, 2., 11., 12., maddeleri ikincil dereceden, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116.,119., 206., 217., 230., 288., 289. maddeleri iç hukukta yeterli hukuki düzenlemelerin bulunduğunu göstermektedir.

56. AİHM hukuka aykırı yöntemler kullanılarak elde edilmiş delillerin yargılamada kullanılması, başvurucuya gerekli usuli güvencelerin sağlanmış olması halinde 6. maddeye aykırılık oluşturmayacağını belirtmiş ise de, iç hukuk mevzuatı hem yeterli hukuki düzenlemeleri bulundurmakta, hem de iç hukuk mevzuat içeriğinden anlaşılacağı üzere usuli güvenceye gerek olmadan bu güvencenin yargılama makamları tarafından bizzat gözetileceği ve hukuka aykırı delillerin aleyhe kullanılmayacağı kabul edilmiş ve bu güvence verilmiştir.

57. Ulusal mevzuat hukuka aykırı delillerin somut davada kullanılmayacağını, "silahların eşitliği" ve "çelişmeli yargılama" ya ihtiyaç duymadan, bu delillerin tartışılmasına dahi girilmeden sanığın aleyhine kullanılmayacağını kabul etmiştir.

58. Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan sıfatıyla verdiği 19.12.2012 tarih ve E.2011/1, K.2012/1 sayılı kararında konuya ilişkin şu ifadelere yer verilmiştir:

".Çağdaş hukuk sistemlerinde, hukuka aykırı delillerin ceza yargılamasında hükme esas alınıp alınamayacağı hususunda iki ayrı görüş bulunmaktadır. Bunlardan birincisine göre, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasındaki kamu yararı ile kişinin hukuka aykırı olarak delil toplanması sırasında ihlal edilen hakkının dengelenmesi, kamu yararının ağır basması hâlinde hukuka aykırı olarak toplanmış olan delillerin hükme esas alınması, aksi hâlde bunların hükme esas alınmaması gerekir. İkinci görüşe göre ise delillerin hukuka aykırı olarak toplanması sırasında kişilerin temel hak ve hürriyetlerinin ihlal edilip edilmediği, maddi gerçeğin araştırılmasındaki kamu yararının ağırlığı dikkate alınmaksızın elde edilen hukuka aykırı deliller hükme esas alınmamalıdır.