muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6033, Karar No: 2020/559, Tarih: 23.01.2020

Mahrem (asker) yapı sorumluları olan kişilerin örgüt üyeleri ile haberleşirken kullandıkları büfe/market/ankesörlü telefonlardan sonra hedef saptırmak ve son aranan numaranın redial tuşu ile öğrenilememesi amacıyla rastgele numaralar tuşladığı değerlendirildiğinde ardışık aramalar sonunda yer alan ve boş olarak görünen "..." numaralı GSM hattının bu şekilde rastgele tuşlanarak yapılan arama neticesinde HTS verilerine düştüğü,

Ankesör/kontörlü/sabit hatlardan Şifreli Aranmaları;

1.Şifreli Aranma:

Bölge Market ve Çiçekçilik isimli Market/Büfede ... adına kayıtlı kontörlü telefondan, 27.07.2015 tarihinde 20:29:37 - 20:34:21 saatleri arasında ... ve ..., isimli askeri personeller ile ardışık olarak arandığı esnada “...” olarak görülen 5308481135 numaralı GSM hattının, ...’ın ... numaralı GSM hattının son hanesinin (2) rakam eksiltilmiş hali olduğu, bu şekilde şifrelendiği ve şifrelenmiş haliyle tuşlandığı,

2.Şifreli Aranma:

Arı Kuruyemiş isimli Market/Büfede ... adına kayıtlı kontörlü telefondan, 28.07.2015 tarihinde 18:16:35 - 18:20:06 saatleri arasında ... ve ... isimli askeri personel ile ardışık olarak arandığı sırada

“...” olarak görülen 5418481137 numaralı GSM hattının, ...’ın ... numaralı GSM hattının iki ve üçüncü hanesinin (1) rakam arttırılmış hali olduğu, bu şekilde şifrelendiği ve şifrelenmiş haliyle tuşlandığı,

3.Şifreli Aranma:

Bölge Market ve Çiçekçilik isimli Market/Büfede ... adına kayıtlı kontörlü telefondan, 22.09.2015 tarihinde 16:05:37 - 16:07:49 saatleri arasında ... isimli askeri personeller ile ardışık olarak arandığı sırada “...” olarak görülen 5418481137 numaralı GSM hattının, ...’ın ... numaralı GSM hattının iki ve üçüncü hanesinin (1) rakam artırılmış hali olduğu, bu şekilde şifrelendiği ve şifrelenmiş haliyle tuşlandığı,

Ankesör/kontörlü/sabit hatlardan Tekil Aranmaları;

Sanığın kullandığı/adına kayıtlı olan ... numaralı GSM hattının 22.11.2014 / 20.11.2015 tarihleri arasında;

1- ... / Batman adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan... numaralı kontörlü telefondan (2) defa arandığı,

2- ... / Batman adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan ... numaralı kontörlü telefondan (8) defa arandığı,

3- ... adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan... numaralı kontörlü telefondan (38) defa arandığı,

4- ... / Batman adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan 488 214 74 39 numaralı kontörlü telefondan (2) defa arandığı, toplamda ise (4) farklı market/büfelerde kullanılan kontörlü telefonlardan (50) defa aranmasının olduğu tespit edilmiştir.

2- ... / Batman adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan ... numaralı kontörlü telefondan (8) defa arandığı,

3- ... adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan... numaralı kontörlü telefondan (38) defa arandığı,

4- ... / Batman adresinde ... (TC:...) adına kayıtlı bulunan 488 214 74 39 numaralı kontörlü telefondan (2) defa arandığı, toplamda ise (4) farklı market/büfelerde kullanılan kontörlü telefonlardan (50) defa aranmasının olduğu tespit edilmiştir.

Yukarıda detayları açıklanan sabit hat ve ankesörlü telefonlardan yapılan ardışık aramalara ilişkin tespit tutanağı ve sanığın savunması da nazara alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usulü işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Batman 2. Ağır Ceza

Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1987, Karar No: 2006/4370, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1987 E.  ,  2006/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasaya uygun olarak “Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12123, Karar No: 2014/19609, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12123 E.  ,  2014/19609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/130114

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2008/505 (E) ve 2013/470 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yapılan UYAP ve adli sicil sorgulamasında sanık hakkında bu davaya konu 28.02.2011 ve 04.02.2010 tarihli iddianamelerin düzenlenmesinden önce işlediği 21.05.2008 ve 18.09.2007 tarihli mühür bozma suçlarından Pendik 3 ve 4. Asliye Ceza Mahkemelerinde yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti ve mükerrer yargılamayı önlemek bakımından; UYAP ve adli sicil kayıtları üzerinden araştırma yapılmak ve güncel adli sicil kaydı dosya içerisine konulmak suretiyle, sanık hakkında yukarıda belirtilen dava dosyaları ve aynı işyeri ile ilgili olarak mühür bozma suçundan açılmış başka davalar bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa bu dosyalar da duruşmaya getirtilip incelenerek, derdest olanların mümkünse bu dosya ile birleştirilmesi, incelenen dosyaların iddianame tarihleri ile iddianameye konu tutanak tarihleri tespit edilip, aynı suç işleme kararıyla işlenen mühür bozma eylemleri nedeniyle birden fazla açılan davalarda hukuki kesintiyi oluşturan iddianamelerin düzenlenme tarihi itibariyle kapsadığı eylemler belirlenerek teselsül hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, sanık hakkında mükerrer açılmış dava bulunup bulunmadığı ya da teselsül nedeniyle arttırılacak cezadan önceki cezanın indirilmesi koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11115, Karar No: 2013/12795, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11115 E.  ,  2013/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/01/2011 tarih ve 2010/322-2011/8 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tıp merkezi işletmek dışında faaliyeti bulunmayan davalı... Uzm. Sağ. Hizm. Ltd. Şti'nin %14 oranında pay sahibi olduğunu, nitelikli çoğunluk aranmadan ve %30,5 pay sahibinin imzası olmadan işletme hakkının diğer davalıya satışının yapıldığını, 6 yıl önce kurulan ve tıp merkezini işletmek için 1.700.000 TL harcama yapılan şirketin 2.000 TL bedelle satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, işletme hakkının satışının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını, işletme hakkının devrinin 03.09.2010 tarihinde gerçekleştirildiğini, davacını 13.09.2010 tarihinde hissedar olduğunu, yapılan devrin geçerli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı... Uzm. Özel Sağ. Ltd. Şti. yetkili müdürünün şirketin tıp merkezi işletme hakkını 03.09.2010 tarihinde diğer davalıya 2.000 TL karşılığında devir ettiği, satış değerinin düşük gösterilmesinin tek başına muvazaayı göstermediği, sözleşmedeki iradenin satış yönünde bulunduğu, devir alanın üçüncü kişi konumunda olduğu, ortaklar kurulu kararının durumunu bilmesi gerekmediği, araştırmasının ticari hayatın gerekleriyle bağdaşmayacağı, müdürün tek başına işlemi yapma yetkisinin olduğu, devir eden davalı şirketin faaliyet alanının sözleşmenin 3. maddesinde geniş şekilde açıklandığı, işlem sonucu şirketin kapanacağı ve ortakların oy birliğinin gerektiği iddiasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

2- Dava, limited şirketin tıp merkezi işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmenin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

2- Dava, limited şirketin tıp merkezi işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmenin iptali istemine ilişkindir.

Davacının, davalı... Uzm. Özel Sağ. Hizm. Ltd. Şti'nin ortağı olduğu ve anılan davalının tıp merkezi işletme hakkını 03.09.2010 tarihli noter sözleşmesiyle diğer davalıya devir ettiği hususu uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, davalı... Uzm. Özel Sağ. Hizm. Ltd. Şti'nin işletme devir kararının 03.09.2010 tarih ve 41 sayılı ortaklar kurulu kararına dayandığı, bu kararın yaklaşık %55 payı temsil eden üç ortağın katılımı ile alındığı, devir sözleşmesinin şirketi temsile yetkili müdür tarafından yapıldığı yönleri de dosya kapsamıyla sabittir. Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükmün yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını söylemek mümkün görülmemiştir. Davacı taraf, ortağı bulunduğu davalı şirketin tek faaliyetinin özel tıp merkezi işletmek olduğunu, işletme hakkının devir halinde faaliyetinin sona ereceğini, devre ilişkin ortaklar kurulu kararının da çağrı bakımından geçerli bulunmadığını, kendisi dışında % 30,5 pay sahibi ortağa bir çağrı yapılmadan karar alındığını, devre dair kararın yok hükmünde olduğunu da ileri sürmüştür. Ayrıca, davacı aynı davalılar aleyhine bu kararın yokluğunun tespiti bakımından aynı mahkemede dava açtığını, birleştirilmesi gerektiğini açıklamıştır.

Limited şirketler için geçerliliği Dairemizce öteden beri kabul edilen ve somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 443/2. maddesi hükmüne göre, aktiflerin toptan satılabilmesi için bu yönde ortaklar kurulu kararının varlığı gerekmektedir. Şirketin tek mal varlığıyla ilgili veya iştigal konusunun son bulmasını gerektiren tasarruflarda da ortaklar kurulu kararı aranmaktadır. Davalı... Uzm. Özel Sağ. Hizm. Ltd. Şti'nin anasözleşmesinde iştigal konusu özel tıp merkezi işletmek ve buna bağlı faaliyetler olarak belirlenmiştir. Esasen, anılan davalı, TTK'nın 443/2. maddesi kapsamında şirketin işletme hakkının devri konusunda 03.09.2010 tarih ve 41 sayılı ortaklar kurulu kararı almıştır. Ancak, davacının bu kararın özellikle çağrının usulsüz yapıldığını belirterek yok hükmünde olduğu iddiası ile açtığı davanın bu davaya etkisi üzerinde yeterince durulmamıştır.

Bu durum karşısında, davacı tarafın ortağı bulunduğu davalı... Uzm. Sağ. Hizm. Ltd. Şti'nin işletme devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğu iddiası üzerinde durulması, gerektiğinde bu yönde aynı mahkemeye açılmış devre ilişkin ortaklar kurulu kararın yokluğunun tespiti davasıyla birleştirilmesi veya o davanın sonucunun beklenilmesi, tüm iddia ve savunmanın birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7422, Karar No: 2015/31375, Tarih: 30.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7422 E.  ,  2015/31375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/276775

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2015

NUMARASI : 2014/12 (E) ve 2015/315 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanık K.. K.. hakkında, sahte araç muayenesi yaptırdığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediği, araç sahibi olup aynı suçtan beraat eden sanık Ü. Ö.in aracın ruhsatını beraat eden diğer sanık T.. U..'a verdiğini söylemesi, T.. U..'un ise kendisi, Ü. ve tanık S.. Ö.. olduğu halde araç ruhsatını sanık K.'in aldığını söylemesi, tanık S.. Ö..'ın ise öncelikle geldiği duruşmada tanık olarak verdiği beyanında, kendisi de olduğu halde sanık Kemal'in geldiğini, araç sahibinin de orada bulunduğunu, aracın ruhsatını sanık K.'in aldığını söyleyip, beraat eden sanıklar ve tanık S.. Ö..'ın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi yönündeki Dairemizin 10.12.2013 tarihli bozma ilamından sonra ise sanık K.in ruhsatı almaya geldiğinde kendisinin orada bulunmayıp araç sahibini de tanımadığını beyan etmesi, mahkemece tanıklar S.. Ö.. ve T.. U.. hakkında beyanları gereği suç duyurusunda bulunulması karşısında, sanık aleyhine ileri sürülen beyanların çelişkili olup atılı resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına yönelik yeterli ve somut bir delil bulunmadığından beraati yerine hatalı gerekçeyle mahkumiyetine hükmonulması yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12074, Karar No: 2012/2418, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12074 E.  ,  2012/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan K.. A..'a iadesine, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7113, Karar No: 2016/4107, Tarih: 31.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7113 E.  ,  2016/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle müvekkilinin maluliyete uğradığını, tedavi giderleri yaptıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.020,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile iş göremezlik tazminatı talebini toplam 7.455,07 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... ... vekili; kazanın meydana gelmesinde kusurları olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ... vekili; sigortalı araç sürücüsün kusuru oranında ve limit dahilinde sorumlu olduklarını, tedavi giderlerinin teminat dahilinde bulunmadığını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini ve kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini savunmuştur.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 10.378,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 6.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminatın 3.020,00 TL'lik kısmına sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren, ıslah edilen kısma ise ıslah tarihinden itibaren, manevi tazminata ise kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.