muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/589, Karar No: 2025/5668, Tarih: 14.04.2025

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C- Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs. ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi, yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise, öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerinin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise, mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H) Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33960, Karar No: 2013/18540, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33960 E.  ,  2013/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ankara 16. Asliye Ceza mahkemesinin 23.06.2009 tarih ve 2009/374-2009/687 sayılı sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce 04.12.2012 tarih, 2012/2492 Esas, 2012/20762 Karar sayılı ilam ile onandıktan sonra, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5033, Karar No: 2014/13524, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5033 E.  ,  2014/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2010/652-2013/444

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalı C. İ.San ve Tic. AŞ vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemine göre tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3390, Karar No: 2013/4539, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3390 E.  ,  2013/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Mayıs 2004-Mayıs 2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2918, Karar No: 2019/524, Tarih: 19.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2918 E.  ,  2019/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla ... takibi başlattığını, borçluya ait taşınmazın ortaklığın giderilmesi davası sonucunda satışa çıkarılarak satış bedeli üzerinden sıra cetveli düzenlendiğini, ancak sıra cetvelinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, davalının alacağının muvazaaya dayandığını öne sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının alacağının davacının alacağından dahi önce doğduruğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şeklen davalının alacağının doğum tarihi davacının alacağının doğum tarihinde önce görünse de davacı tarafın ... takip tarihinin davalı tarafın ... takip tarihinden önce olduğu, davacı tarafından yapılan takibi semeresiz bırakmak amacıyla davalı ve dava dışı borçlu tarafından davacının alacağından önceki bir tarihin bonoya düzenleme tarihi olarak yazılması ihtimal dahilinde olduğu gibi ispat hukuku bakımından da davalı taraf tutunduğu bononun davacının alacağından önceki tarihte doğduğunu birbirini teyit eden usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından 05.10.2017 tarihli ilamla istinaf başvurusunun esastan reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

HMK'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK’daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2018 yılı için temyiz kesinlik sınırı 41.530,00 TL’dir.

Dava konusu edilen alacak miktarı temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Dava konusu edilen alacak miktarı temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3253, Karar No: 2017/6216, Tarih: 30.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/3253 E.  ,  2017/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 03/07/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2016 tarihli ve 2015/1030 esas, 2016/726 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/07/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 20/04/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden 30/06/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2016 tarihli ve 2015/1030 esas, 2016/726 sayılı kararı ile, sehven sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verilmiş olduğu kabul edilip, “sanığın dosya içeriğine göre hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik planına askerlik görevini ifa ettiği için katılamadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “kamu davasının düşmesine” ve ayrıca “tedavi ve denetim serbestlik kararının devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Her ne kadar sanık hakkındaki kamu davasının, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine askerlik görevini ifa ettiğinden dolayı uymaması ve kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle düşürülmesine karar verilmiş ise de, anılan dosyaya ilişkin olarak sanık ile ilgili tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2016 tarihli ve 2015/1030 esas, 2016/726 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece sehven sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olduğu kabul edilip, “sanığın dosya içeriğine göre hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik planına askerlik görevini ifa ettiği için katılamadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “kamu davasının düşmesine” ve ayrıca “tedavi ve denetim serbestlik kararının devamına” karar verilmiş ise de,

Şüphelinin, daha önce işlediği iddia olunan 01/09/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeyip yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmek suretiyle ihlal ettiğinden bahisle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca 17/02/2015 tarihinde iddianame düzenlenmiş olmasından dolayı, yargılama konusu olan 20/04/2015 tarihli yeni suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesinde yer alan “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” şeklindeki düzenleme uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden 30/06/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşıldığından, ortada şüphelinin uyması gereken bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri de bulunmadığından mahkemece yargılamaya devam edilmesi gerektiği,

Ayrıca, mahkemece “kamu davasının düşmesine” karar verilerek, CMK’nın 223. maddesinde sayılan ve davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanığın bütün yükümlülükleri ortadan kalkacağından, somut olayda olduğu gibi “tedavi ve denetim serbestlik kararının devamına” karar verilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca, mahkemece “kamu davasının düşmesine” karar verilerek, CMK’nın 223. maddesinde sayılan ve davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanığın bütün yükümlülükleri ortadan kalkacağından, somut olayda olduğu gibi “tedavi ve denetim serbestlik kararının devamına” karar verilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dava açılmış olmasından dolayı, "kovuşturma şartı" olarak "yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme" koşulunun aranması mümkün değildir. Bu nedenle, mahkemece yargılamaya devam edilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilmesi ve ayrıca bu şekilde davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldıktan sonra “tedavi ve denetim serbestlik kararının devamına” karar verilip hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması nedeniyle mahkemenin iradesi de açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2016 tarihli ve 2015/1030 esas, 2016/726 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.