muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11297, Karar No: 2008/27, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11297 E.  ,  2008/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin metinden çıkartılması ve yerine "2-Davalı idare harçtan bağışık olduğundan karar harcı alınmasına yer olmadığına, alınmış olan harcın talebi halinde ilgilisine iadesine" tümcesi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine, 21.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5605, Karar No: 2012/23071, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5605 E.  ,  2012/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/2004-24/06/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21076, Karar No: 2014/6287, Tarih: 24.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21076 E.  ,  2014/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELMADAĞ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/219-2013/337

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tapulama tutanaklarında davacının Sato yazılan baba adının Satılmış olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı, kayden paydaşı olduğu 10 adet taşınmazın tapu kütüğü ve tapulama tutanaklarında, kendisi ile birlikte kardeşleri olan diğer hissedarların Satılmış olması gereken baba adlarının Sato yazıldığını, maliklerden Ayşe ve Yahya'nın doğum tarihlerinin de yanlış yazıldığını ileri sürerek kayıtların nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanısıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ile ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Öte yandan, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 22.07.2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (18.05.1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Somut olaya gelince; tapu kayıtlarında kimlik bilgileri düzeltilmesi istenilen bir kısım kayıt maliklerinin 'Satılmış' olan baba adlarının, dava tarihinden önce idarece nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltildiği görülmektedir. Ayrıca, doğum tarihi bilgisi kütükte bulunması zorunlu olan bilgilerden olmadığı gibi, davacının, sağ olan ve mirasçısı olmadığı kayıt malikleri bakımından düzeltme isteyemeyeceği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının dava konusu taşınmazların tapu kaydında baba adı bilgisi doğru yazılmış olan kayıt maliklerinin, tapu dayanağı kayıtlarda kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemekte korunmaya değer bir hukuki yararı bulunmadığı, dayanak kayıtlarda bulunan yanlışlıkların idarece düzeltilebileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7574, Karar No: 2012/12962, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7574 E.  ,  2012/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Turizm Seyahat Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti. Temsilen ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 389-42 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2012 gün ve 9287-1337 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9467, Karar No: 2018/8628, Tarih: 25.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9467 E.  ,  2018/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 22.12.2014 tarihli bozma ilamıyla “24/05/2002 doğumlu ...’in, 30/06/2009 günü akşam saatlerinde bisikletini merdivenlerden çıkardığı sırada, bisikleti ile birlikte merdivenden düştüğü, önceleri önemli bir sorunu yokken aradan bir süre geçtikten sonra ilk kez kustuğu, ateşinin de biraz yüksek olduğu fark edilince annesi tarafından geceleyin Sındırgı Devlet Hastanesi Acil Kliniğine götürüldüğü, Sındırgı Devlet Hastanesi Acil Kliniğinde sanık doktor ... tarafından yapılan muayenede, ateşinin dışında önemli bir rahatsızlık tespit edilemediği, anamnezinde kafa travması, bulantı, kusma olması nedeniyle hastanın Balıkesir’e götürülerek beyin cerrahı tarafından görülmesinin tavsiye edildiği, Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesine götürülen ve acil klinikte görevli doktor ... tarafından muayene edilen hastanın lokositinin 25.000 olduğu, kafa grafisinde patoloji görülmediği, acil servis doktorunun, beyin Cerrahi Uzmanı olan sanık ... ile yaptığı telefon görüşmesinden sonra “Tonsilit” tanısı ile reçete düzenlenerek hastayı evine gönderdiği, Sındırgı'daki evine döndükten sonra hastanın rahatsızlığının arttığı, gece sabaha kadar hiç uyumadığı ve sıkça kustuğu, 01/07/2009 günü sabahı tekrar Sındırgı Devlet Hastanesine götürülen hastanın burada Genel Cerrahi Uzmanı olan sanık ... tarafından muayene edildikten sonra ambulansla tekrar Balıkesir’e sevk edildiği, Ambulans Balıkesir’e hareket ettikten yarım saat sonra hastanın önce çenesinin kasıldığı, 1-2 dakika sonra solunumun durduğu, görevli doktor ve sağlık memuru tarafından hemen entübe edildiği, kısa süre sonra nabzının da gittiği ve CPR uygulamasına başlandığı, yaklaşık 10-15 dakika sonra Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesi aciline varıldığı, burada hastaya acilde görevli doktor olan sanık ... tarafından müdahale edildiği, CPR uygulamasına devam edildiği halde sonuç alınamaması sonucu hastanın öldüğü olayla ilgili, hükme esas alındığı belirtilen ön inceleme sırasında düzenlenen 28.08.2009 tarihli bilirkişi raporunda, otopsi raporu ile hastanın ölüm nedenin tespit edilmemesi nedeni ile sanıklara kusur verilmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 28.07.2009 tarihli raporunda ise; sanıklar ... ve ... yönünden inceleme yapılmadığı, sanık ..

... tarafından müdahale edildiği, CPR uygulamasına devam edildiği halde sonuç alınamaması sonucu hastanın öldüğü olayla ilgili, hükme esas alındığı belirtilen ön inceleme sırasında düzenlenen 28.08.2009 tarihli bilirkişi raporunda, otopsi raporu ile hastanın ölüm nedenin tespit edilmemesi nedeni ile sanıklara kusur verilmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 28.07.2009 tarihli raporunda ise; sanıklar ... ve ... yönünden inceleme yapılmadığı, sanık ... yönünden ise sanığın hastane imkanları doğrultusunda genel beden travması açısından gerekli konsültasyonları ve tetkikleri istememesinin bir eksiklik olduğu, ancak hastanın travma sonrası ilk 4 saat içerisinde başvurmuş olduğu ve bu nedenle konsültasyonlar istense dahi hastada akut batın kliniğinin tam oturmamış olabileceği ve bu nedenle de hastanın Beyin Cerrahi Uzmanı olan bir yere sevk edilmesinin ölümün üzerine etkisinin olup olmadığının bilinemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından Adli Tıp Genel Kurulundan olayda sanıkların kusuru bulunup bulunmadığına ve ölüm ile sanıkların eylemleri arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği halde, mahkemece bozma sonra tanzimi istenen raporun yeniden Adli Tıp 1.İhtisas Dairesi tarafından düzenlendiği ve rapor içeriğinde sanık doktor Yüksel'in “... travma öyküsü olan travma sonrası kusma şikayeti başlayan ve aynı zamanda karnında sağ üst kadranda, kaburgaların bitiminde orta hatta yine 1-1,5 cm'lik yüzeyel bir sıyrığı olan hastanın ayakta direkt batın grafisini çektirip değerlendirmeden, uzman konsültasyonu istemeden şifai olarak Atatürk Devlet Hastanesi'ne gitmesini önererek hastayı taburcu etmiş olması nedeniyle kusurlu olduğu”, sanık ...'un “travma sonrası kusma şikayetleri başlayan taşlayan ve aynı zamanda karnında sağ üst kadranda, kaburgaların bitiminde orta hatta yine 1-1,5 cm'lik yüzeyel bir sıyrığı olan hastanın ayakta direkt batın grafisini çektirip değerlendirmeden, batın USG tetkiki yaptırmadan kusma bulgusu açısından sadece kafa travması düşünerek, cerrahi uzman konsültasyonu istemeden, Tonsillit teşhisi ile ilgili ilaçlara ilişkin reçete düzenlenerek hastayı taburcu etmiş olması nedeniyle kusurlu olduğu”, sanık Genel Cerrahi Uzmanı ...'in ise “hastanın dış muayenesinde; hastada bisikletle merdivenden düşme öyküsü bulunulmasına, karın bölgesinde sıyrığı bulunmasına VBC:14.0 tespit edilmesine, çocukta kusma semptomu olmasına ve Dr. ..

...'in ise “hastanın dış muayenesinde; hastada bisikletle merdivenden düşme öyküsü bulunulmasına, karın bölgesinde sıyrığı bulunmasına VBC:14.0 tespit edilmesine, çocukta kusma semptomu olmasına ve Dr. ...'nun kendisi tarafından da karın duvarı kontüzyonu düşünülmesine rağmen hastanın ayakta direkt batın grafisini çektirip değerlendirmeden, batın USG tetkiki yaptırmadan hastayı ameliyata alarak eksploratif laporatomi yapmadan sevk sırasında 70/50mmHg tansiyon değeri ile hastayı sevk etmesinin tıp kurallarına uygun olmadığı ve kusurlu olduğu” 'nun tespit edilmesine rağmen sanıkların eylemleri ile meydana gelen ölüm neticesi arasında kuşkuya yer bırakmayacak şekilde illiyet bağının kurulup kurulamayacağı hakkında görüş belirtilmediğinden dosyanın tüm sanıklar yönünden kül halinde yeniden Adli Tıp Genel Kurulu'na sevkinin sağlanarak her bir sanığın eylemi ile meydana gelen ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5859, Karar No: 2013/14013, Tarih: 09.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5859 E.  ,  2013/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin diş hekimliği ürünleri pazarlaması sektöründe faaliyet gösteren davalı şirkette 15/02/2008-24/09/2010 tarihleri arasında tıbbı satış mümessili olarak çalıştığını şirket sahiplerinin ... ve kardeşi olduğunu bu kişilerin ve davalı firmanın hissedarı oldukları ve aynı alanda depo ve pazarlama faaliyeti yürüten ... San ve ... adlı 2 ayrı firma daha bulunduğunu ,yapılan işin diş hekimlerinin ihtiyacı olan tıbbi malzemelerin depolanması pazarlanması ve satışı olduğunu, hizmet akdinin net bir gerekçe bildirmeksizin performans düşüklüğü ve yeni bir ekip oluşturma isteği neden bildirilerek fesih edildiğini, imzalatılmak istenen ibranameleri imzalamadığı için kıdem ve ihbar tazminatlarının da ödenmediği performans düşüklüğü sebebine dayanılmasına rağmen savunmasının alınmadığını beyanla davalarının kabulü ile feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine ve işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatının 8 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili şirket çalışanlarının 30 kişinin altında olduğunu ... ve ... isimli kişilere ait 3 adet şirket olduğunu ancak bu şirketlerin aynı iş kolunda olmadığını müvekkili şirket ile ... adlı şirketin 3 numaralı Petrol, kimya ve lastik iş kolunda ... adlı şirketin ise 24 numaralı sağlık iş kolunda yer aldığını bu nedenle çalışan sayılarının toplanmasının mümkün olmadığını müvekkili şirket ile ... şirketinin çalışanlarının da 30 kişiye ulaşmadığını, davacının iş sözleşmesinin 17. madde gereğince fesih edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam- kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayırım yapılamaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik yada normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibarıyla güvence kapsamı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (24.03.2008 gün ve 2007/27699 Esas, 2008/6006 Karar sayılı ilamımız).

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.