muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12943, Karar No: 2015/19262, Tarih: 01.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12943 E.  ,  2015/19262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2015

NUMARASI : 2015/185-2015/411

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı çocukları için Eskişehir 1.Aile Mahkemesi'nin 2011/732 Esas, 2012/10 Karar sayılı ilamı ile yardım nafakasına hükmedildiğini ancak 1990 doğumlu olan davalı çocuklarının Açık Öğretim Fakültesi'nde eğitimlerine devam ettiklerini ve bu eğitimin çalışmalarına engel olmadığını, kaldı ki normal şartlarda davalıların uzun süre önce eğitimlerinin tamamlamış olmaları gerektiğini belirterek, davalı O... için takdir edilen 300 TL yardım nafakası ile davalı İ... için takdir edilen 250 TL yardım nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen yasal süre içerisinde cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1990 doğumlu olan davalıların normal şartlarda eğitimlerini tamamlamaları gerektiği ve açık öğretim fakültesinde eğitim görmelerinin çalışmalarına engel olmadığı ancak yine de davalıların çalışarak elde ettiği herhangi bir gelirleri dikkate alınarak davalılar için hükmedilen nafakada bir miktar indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davalılar için hükmedilen yardım nafakalarının aylık 100'er TL'ye düşürülmesine karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı İ.. Ç..'in tüm, davalı O.. Ç..'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK’nun 328/2 ve 364/1. maddesine göre, şayet çocuk reşit olduğu halde eğitimi devam ediyorsa eğitimi sona erinceye kadar ana ve babanın bakım borcu devam eder. Bu durumda çocuk ana ve babasına karşı yardım nafakası davası açabilir.

Somut olayda, dosyada mevcut belgelerden davalı O...'un Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi 4. sınıf öğrencisi olduğu ve halen örgün eğitimine devam ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, nafakanın niteliği, davalı O...'un üniversite eğitimine devam ediyor olması ve buna bağlı ihtiyaçları ile davacı babanın gelir durumu nazara alındığında, nafakanın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde nafakanın indirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, nafakanın niteliği, davalı O...'un üniversite eğitimine devam ediyor olması ve buna bağlı ihtiyaçları ile davacı babanın gelir durumu nazara alındığında, nafakanın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde nafakanın indirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15149, Karar No: 2011/6713, Tarih: 17.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15149 E.  ,  2011/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Adli Tıp Kurumu Kartal Şube Müdürlüğünün 5.10.2004 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ ayak 2. metatars baş kısmında açık kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, TCK nun 7/2.maddesi hükmüne göre, denetime imkan verecek şekilde eyleme uyan 5560 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK nun 87/3.maddesi ile TCK nun 86/1, 86/3-e ve 5560 Sayılı Yasa ile değişik 87/3.maddeleri ayrı ayrı uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine bulunan yasa belirlenerek, buna göre ceza uygulaması yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2-Sanık müdafiinin, 13/06/2007 havale tarihli dilekçesinde, sanık lehine olan yasal hükümlerin uygulanması isteğinin Ruhsatsız Silah Taşımak suçundan kurulan hükümde, 765 Sayılı TCK nun 59.maddesinin uygulanmasında kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 17.5.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5585, Karar No: 2017/1513, Tarih: 16.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5585 E.  ,  2017/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, 16.05.2010 günü havanın yağışlı ve fırtınalı olduğunu, davacıların ahır, samanlık, kuruluk olarak kullandıkları binada elektrik tellerinden yangın çıktığını ve yangında davacıların aynı çatı altında bulunan iki ayrı bağımsız bölüm olarak kullanılan samanlığın iki katının kullanılamaz şekilde yandığını, ayrıca binada bulunan değişik eşyaların yandığını, bu eşyaların listesinin mahkemece yapılan tespit ile belirlendiğini, yangının çıkış sebebinin ana şebekedeki kabloların rüzgarın etkisiyle birbirine değmesi sonucu çıkan kıvılcımların sıçramasından kaynaklandığını, bu nedenle 33.880,00 TL tazminatın davacı ...'na, 6.127,00 TL tazminatın davacı ...'na olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangının çıkış nedeninin ...hatlarından kaynaklanmadığını, davalı kuruma atfedilebilecek kusur olmadığını, yangının davacının kendi kusurundan veya samanlığın iç tesisatından kaynaklanmış olabileceğini, davacıların kendi kusuruna dayanarak haksız menfaat elde etmesinin hukuken mümkün olmadığını, ayrıca talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 14.03.2013 tarih ve 2010/435 E. 2013/1366 K. sayılı ilam ile davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı ... yönünden ise davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.04.2014 tarih ve 2013/20525 E. 2014/5405 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 69. maddesine (818 sayılı BK.nun 58. maddesi) dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Ancak, TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Ancak, TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Davalı şirketin bakım ve gözetim sorumluluğu altında bulunan enerji nakil kaynaklandığı iddia olunan yangında, davalı kurumun sorumluluğu Dairemizce tehlike sorumluluğu olarak kabul ediliyor olmakla birlikte, tazminat yükümlülüğü için yukarıda açıklandığı şekilde yangının çıkış sebebinin, somut olay açısından kesin bir şekilde belirlenmesi, meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının ispat edilmesi gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder.

HMK’nın 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için mahkemenin, gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda, dava konusu olay nedeniyle düzenlenen yangın raporunda yangının çıkış nedeni olarak elektrik kontağı gösterilmiş, rüzgardan dolayı ana şebekedeki kabloların birbirine değmesi ile çıkan kıvılcımların sıçramasından dolayı yangın çıktığı belirtilmiş, mahkemece bozma ilamı öncesinde hükme esas alınan 20.03.2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, ''...oluşan elektrik arızasının sebebi olarak elektrik kurumunca tellerin yenilenmemesi, hatların çoğunda ek yapılmış olması, yenileriyle değiştirilmesi ve rüzgardan dolayı nötr hattının kopmasına neden olmasıdır. Bu kopan hattın diğer hatlara çarpması neticesinde çıkan kıvımcımlar samanlığa ulaşmış ve yangına neden olmuştur.'' kanaatinde olduklarını belirtilmişlerdir.

Bozma ilamı sonrasında 10.10.2014 tarihinde yapılan keşif sonrasında bilirkişi heyetinden alınan 24.10.2014 ve 08.12.2014 tarihli rapor ve ek raporda; ''...Samanlığın yanmasının elektrik tellerinin kuvvetli rüzgarda birbirlerine vurarak çıkan kıvılcımların yerdeki otları tutuşturduğu ve buradan samanlığı tutuşturduğu kuvvetle muhtemeldir. Bu durumda, ... elektrik tesislerini kuvvetli akım yönetmeliğine göre gerekli emniyet mesafeleri sağlanarak yapması nedeniyle kusurlu değil ancak olaydan sorumludur. Samanlık sahipleri ise olaydan sorumlu değil ancak yola sıfır tesis yapmalarından dolayı kusurludur.'' kanaatinde olduklarını belirtmişlerdir.

Sözkonusu raporlara yapılan itirazlar üzerine mahkemece bu kez 10.04.2015 tarihinde farklı bir bilirkişi heyeti ile yapılan keşif sonrasında sunulan 09.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda; ''...Yangına sebep olduğu belirtilen elektrik kablolarının binada çıkan yangın sonucu mu yandığı, yoksa kısa devre oluşturarak mı yangına sebep olduğu keşif bulgularından tespit edilemeyeceği, dosyada elektrik iletkenlerinden numunenin bulunmaması olayın tam olarak hangi nedenden meydana geldiği konusunda karar verilmesini imkansız kıldığı'' kanaatinde olduklarını belirtmişlerdir.

Bu durumda; mahkemece alınan 24.10.2014 ve 08.12.2014 tarihli bilirkişi heyet raporu ve ek raporu ile 09.10.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu arasında dava konusu yangının çıkış nedeni noktasında çelişki bulunmakta olup, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir.

Bu durumda; mahkemece alınan 24.10.2014 ve 08.12.2014 tarihli bilirkişi heyet raporu ve ek raporu ile 09.10.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu arasında dava konusu yangının çıkış nedeni noktasında çelişki bulunmakta olup, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dava dosyasının önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak konusunda uzman üç kişilik mühendis bilirkişi kuruluna verilerek, tarafların iddia ve savunmaları ile dosyada mevcut tutanaklar( yangın raporu vs.) hep birlikte ele alınarak, dava konusu yangının çıkış nedeninin kesin bir şekilde belirlenmesi noktasında, dosyadaki raporlar arasındaki çelişkileri giderecek ve tarafların itirazlarını da karşılayacak şekilde, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetime elverişli bir rapor alınmalı, alınacak raporda çekme mesafesine uymayarak ruhsat alamayacakları bir yere bina inşa etmeleri şeklindeki eylemlerinin davacılar yönünden müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği de belirlenerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, birbirleriyle çelişen raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10075, Karar No: 2016/2137, Tarih: 05.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10075 E.  ,  2016/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla davalı M.. K.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile dava dışı diğer arsa sahipleri ve davalı yüklenici D.. E.. arasında 25.07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkiline 20 ve 22 no'lu dairelerin isabet ettiğini, buna karşılık müvekkilinin de adına kayıtlı 14, 30, 31, 32 no'lu bağımsız bölümlerin mülkiyet hakkını davalı yükleniciye devredeceğinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin diğer davalı M.. E..'i vekil tayin ederek 31 no'lu bağımsız bölümü 18.02.2008 tarihli resmi senetle davalı M.. K..'a sattığını, ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine mahkeme kararı ile sözleşmenin feshine karar verildiğini, tapu maliki davalı M.. K..'ın bu durumu bilerek daireyi satın aldığını ve hak sahibi olabilmesi için yüklenicinin edimlerini yerine getirmesi gerektiğini ileri sürerek, dava konusu 31 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. K.. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararıyla feshine karar verilip, hükmün 07.05.2009 tarihinde kesinleştiği, kararın mahiyetine ve inşaatın seviyesine göre feshin geriye etkili sonuç doğuracağının kabulü gerektiği, dava konusu dairenin sözleşme hükümleri gereğince yüklenici D.. E..'e verildiği, yüklenici tarafından diğer davalı M.. K..'a satıldığı, yüklenicinin kendisine devredilen daireyi hak kazanabilmesi için kendi edimini yerine getirmesi gerektiği, ancak yüklenicinin kendi edimini yerine getirmediği, bu nedenle yükleniciden daire alan diğer davalı M.. K..'ın da dairenin mülkiyetini kazanamayacağı, inşaat halinde aldığından iyiniyet iddiasında da bulunamayacağı, bu tespitlere göre yüklenicinin önceden aldığı iş bedelini iade etmesi gerektiği, bunun da arsa payı karşılığı aldığı daireler olması gerektiği, davacının ise arsanın tamamına malik bulunmadığı, ancak hissesi nispetinde iptal ve tescil isteyebileceği, davalı M.. E.. dava konusu dairenin satışı sırasında vekaleten hareket ettiğinden, bu nedenle davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davalı M.. E.. yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile, dava konusu 31 no'lu bağımsız bölümün davalı M.. K.. adına kayıtlı tapu kaydının 295/2099 oranında iptali ile davacı adına tapuya tesciline, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı M.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son) maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın ve HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılması halinde, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmelidir.

Mahkemece, kısa kararda "Davanın kısmen kabulüne; dava konusu taşınmazın tapu kaydının davacının hissesi oranında iptali ile davacı adına tapuya tesciline, fazla isteğin reddine" karar verilmiş olmasına, kısa kararda davalı M.. E.. yönünden bir hüküm tesis edilmemiş olmasına rağmen, hükmün gerekçe bölümünde davalı M.. E..'in dava konusu dairenin satışı sırasında vekaleten hareket ettiğinden, davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesine yer verilerek, hükümde davalı M.. E.. yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekili ile davalı M.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekili ile davalı M.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı M.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.