muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17047, Karar No: 2022/7402, Tarih: 08.06.2022

Adı geçen sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli, 2016/728 esas ve 2016/716 sayılı ek kararının, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 tarihli, 2017/379 esas ve 2017/990 kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli, 2016/1582 esas ve 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli, 2016/927 esas ve 2016/4447 sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesin olarak verildiği ve şüpheliye tebliğ edilmemekle birlikte Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından denetimli serbestlik tedbirine ilişkin çıkarılan 04/11/2015 tarihli çağrı yazısında da itiraz hakkı olduğunun belirtilmediği, bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği cihetle, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi yönünde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 tarihli, 2017/379 esas ve 2017/990 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 13/08/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2015 tarihli, 2015/9448 soruşturma ve 2015/340 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu

davasının açılmasının 5 yıl sure ile ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin 17/11/2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 16/12/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli, 2016/2 esas ve 2016/262 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli, 2016/728 esas ve 2016/716 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli, 2016/728 esas ve 2016/716 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 17/11/2015 tarihli suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 tarihli, 2017/379 esas ve 2017/990 sayılı kararının (Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli, 2016/2 esas ve 2016/262 sayılı kararı) 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25101, Karar No: 2020/18030, Tarih: 10.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25101 E.  ,  2020/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı (TOKİ) vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21/11/2012-24/04/2013 tarihleri arasında asıl işveren TC Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığının yaptırmış olduğu Pendik İstanbul TOKİ konutları bünyesinde alt işveren davalı şirkette elektrik mühendisi olarak çalıştığını, 2012 yılı Kasım - Aralık ayı, 2013 yılı Ocak- Şubat - Nisan ayı maaşı olmak üzere 6 aylık ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, en son net 2.750,00 TL maaş aldığını, davalı ... Şirketinin davacıya toplam 6 aylık 13.374,74 TL ücret alacaklarından 4.500,00 TL yi ödediğini, kalan 9.174,74 TL bakiye kalan ücret alacağını ödemediğini iddia ederek; ücret alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı idare vekili, davalı idarenin ihale makamı olduğunu, diğer davalı ile götürü bedel inşaat işi sözleşmesi akdedildiğini, davanın davalı idare yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı idarenin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının alacağından sorumlu tutulabilmesinin mümkün olmadığını davanın reddini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde açıkça kendisini "...müvekkilime toplam 6 aylık 13.674,74 TL ücret alacaklarından 4.500.-TL' yi ödemiş... müvekkilimin 9.174,74 TL bakiye ücret alacakları ödenmemiştir" şeklindeki ifadeleri ile talebini 9.174,74 TL alacak miktarı ile sınırlandırarak kısmi dava açmıştır. Davacı kendisini bu şekilde sınırlandırdığından bu talep aşılmak suretiyle alacağın 9.525.-TL olarak tesbit edilerek bu miktar üzerinden hüküm kurulması hatalı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının "9.525,00 TL net ücret alacağının" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "9.174,74 TL net ücret alacağının" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4958, Karar No: 2017/7177, Tarih: 12.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4958 E.  ,  2017/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/01/2016 tarih ve 2015/80-2016/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Şirketi vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... Ltd. Şti'nin gönderileni, diğer davalının taşıyıcısı olduğu malların gönderilenin bilgisi tahtında davalı taşıyıcı tarafından müvekkiline bırakıldığını, 20.04.2000-23.05.2006 tarihleri arasındaki 5.417,40 TL antrepo ücret alacağının talebe rağmen ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, taşıyıcı olan müvekkilinin antrepo ücretinden sorumlu olmadığını, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. yetkilisi, malların bilgisi dışında davacının ... diğer davalı tarafından konulup davacı tarafında da yetkisi ve firmalarının onayı olmaksızın özet beyan ile antrepo rejimine sokulduğunu, bu sebeple antrepo ücretinden sorumlu olmadıklarını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Tic.Ltd. Şti.'nin ithal ettiği emtiaların gümrük işlemlerini yapıp teslim almadığı, gümrüğe terk ettiğini beyan ettiği, fakat resmi olarak Gümrüğe dilekçe verip terk işlemi yaptırmadığı, süreci takip etmediği, diğer davalı ... Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş.'nin taşıdığı eşyayı gümrük ambarı yerine özel işletmeciye ait gümrük antreposuna bıraktığı, bu işlemi davalı taşıtanın talimatı ile yaptığını ispatlayamadığı, kendisi tarafından düzenlenen ordino belgesinin taşıtan firmaya teslim ettiğini ispatlayamadığı, davacı ... ... ve Dağıtım Hiz. Nak. AŞ.'nin gümrük antrepo beyannamesini davalı taşıtanın izni alınmaksızın beyan sahibi olarak düzenlediği, eşyanın gümrük ambarında ya da geçici depolama yerinde 20 günlük süre yerine süresiz şekilde bırakıldığı, tasfiyenin davacının kendi talebi oluncaya kadar yapılmadığı, bu nedenle yüksek miktarda ardiye ücreti oluşmasına sebep olduğu, ardiye ücretinin yüksek çıkmasında davacı tarafın ve davalıların eşit oranda kusurlu olduğu gerekçesiyle, 2.708,50 TL'nin davalılardan tahsili ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Şirketi vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Şirketi vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, Dairemiz bozma ilamında, ... beyannamesindeki imzanın davalı ...'nin yetkilisine ait olup olmadığının belirlenmesi ve imzanın bu şirketin yetkililerine ait olduğunun saptanması halinde antrepo ücretinden bu davalının sorumlu olacağı ve diğer davalıya sorumluluk düşmeyeceği belirtilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen imza incelemesi yapılmaksızın ve ... beyannamesindeki imzanın davalı ... yetkilisine ait olup olmadığı belirlenmeksizin her iki davalıya sorumluluk izafe edilmiştir. Bu durumda, bozma ilamı doğrultusunda antrepo beyannamesinde yer alan imza konusunda bilirkişi incelemesi yapılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin ve davalı ... Şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1987, Karar No: 2018/6423, Tarih: 05.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1987 E.  ,  2018/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (sanıklar); hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 24.01.2013 ve 04.04.2013 günlü duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11180, Karar No: 2012/128, Tarih: 16.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11180 E.  ,  2012/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ile davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 1962 yılında yapıldığı anlaşılan genel arazi kadastro paftasının Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek,

2) Tespit harici bırakılma nedeninin ilgili yerlere sorularak alınacak cevabi yazıların,

3) Dava konusu taşınmazlara sınır veya yakın komşu taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları varsa dayanak belgeleri ile davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek,

4) Davacı gerçek kişi ile babası yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip,

5) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; Orijinal kadastro paftasında dava konusu taşınmazın gösterilmesi suretiyle kendisinden imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25952, Karar No: 2015/6940, Tarih: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25952 E.  ,  2015/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocuklar ana veya baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, düzenli kişisel ilişki elde etme ve sürdürme ana veya baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu bakımdan kişisel ilişki tesis edilirken çocuğun bedeni, fikri ve ruhsal gelişimi esas alınarak amacı gerçekleştirici bir düzenleme yapılmalıdır. Bu yön gözetilerek, velayeti annede bulunan çocukla baba arasında her ay iki hafta sonu, yaz tatilinde bir ay, dini ve milli bayramlarda, babalar gününde ve yılbaşında kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.(HUMK madde 438/7)

SONUÇ;Temyiz edilen kararın, yukanda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "davanın kabulü ile çocuk ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası cumartesi saat 09.00'dan pazar saat 17.00'ye, her yıl sömestr tatilinin ilk haftası pazartesi saat 09.00'dan cumartesi saat 17.00'ye, her yıl 01 ağustos saat 09.00'dan 31 ağustos saat 17.00'ye, dini bayramların 2.günü saat 09.00'dan ertesi gün saat 17.00'ye, babalar gününde saat 09.00'dan saat 17.00'ye, ulusal bayramlarda sonu tek sayı ile biten yıllarda saat 09.00'dan saat 17.00'ye, sonu tek sayı ile biten yıllarda 31 Aralık saat 10.00'dan ertesi gün saat 10.00'a kadar babaya verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına"cümlelerinin eklenerek hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2015 (Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/5461, Karar No: 2009/313, Tarih: 23.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5461 E.  ,  2009/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...-Emak Elektrik ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasındaki davadan dolayı Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.11.2006 gün ve 2005/163-2006/386 sayılı hükmü bozan Dairemizin 28.01.2008 gün ve 2007/371-2008/471 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 2001/2862 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi uyarınca fiyat farkı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 28.01.2008 gün 2007/371 Esas 2008/471 Karar sayılı ilâmı ile diğer temyiz itirazları reddedilerek, davacı yüklenicinin Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesine göre 14 nolu kesin hakedişi itirazî kayıtsız imzalamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul kararı verilmesi kabule göre de ıslah ile artırılan miktara ıslah tarihi yerine dava tarihinden faize hükmedilmesi doğru olmadığından bahisle bozulması üzerine, davacı vekili süresinde verdiği karar düzeltme dilekçesi ile aleyhlerine verilen bozma kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 11.05.2001 tarihli sözleşmenin 15.1.1. maddesinde, sözleşmede belirtilenler dışında yüklenicinin taahhüt konusuna giren bütün malzeme, işçilik ve nakliye bedel ve giderlerinin artması sebebiyle hiçbir fiyat farkı ve tazminat isteyemeyeceği kararlaştırılmıştır. Yine 88/13181 sayılı kararname sözleşme eki değildir.