muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17635, Karar No: 2015/5354, Tarih: 02.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17635 E.  ,  2015/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14.09.2008 tarihinde davalı ...’a ait ve diğer davalı ... idaresindeki aracın davacı yayaya çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, davalı sigorta şirketi .. plakalı aracın..şirketi olduğunu, kaza sonucunda bedeni bütünlüğünü yitirmiş olması, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumunda bulunması nedeniyle manevi tazminat talep hakları ve maddi tazminattan fazlaya ilişkin talep hakları saklı tutularak, ıslah ile birlikte 40.219,56-TL maddi ve 60.000,00-TL manevi tazminatın (manevi tazminatın davalı sigorta şirketi dışında) kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı.. vekili, müvekkil şirketin sorumluluğunun poliçede yazılı limitle sınırlı olduğunu, faizden dava tarihinden itibaren sorumlu bulunduğunu, davacının sigortalısının kusurunu ve zararını ispat etmekle yükümlü olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; davanın zamanaşımı uğradığını, davacının sağ bacağını kaybettiğini belirtildiğini ancak davacının tedavi şartlarına uymadığı için ayağını kaybettiğini, bu nedenle olay da müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın tümü ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 35.033,12-TL maddi tazminatın davalılardan ... ve ...’dan olay tarihinden, .... için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 5.186,44-TL maddi tazminatın ise davalılar ... ve ...’dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebi asıl dava dilekçesi ile saklı tutulmuş ve ıslah dilekçesi ile talep edilmiş ise de, ıslah yolu ile manevi tazminat istenemeyeceğinden bu konuda mahkemece karar verilmesine yer olmadığına, ayrıca dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı delillerle yasa uygun gerektirici nedenlerle göre davacı vekili ile davalılar vekilinin aşağıda yazılı bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı delillerle yasa uygun gerektirici nedenlerle göre davacı vekili ile davalılar vekilinin aşağıda yazılı bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla yaralanması nedeniyle geçici ve daimi iş gücü kaybı, belgeli-belgesiz tedavi giderleri, tedavi amaçlı ulaşım giderleri, protez giderleri, hasta alt bezi giderleri olmak üzere 7.250,00 TL maddi tazminat talep etmiş,

Mahkemece daimi ve geçici işgücü kaybı nedeniyle tazminat ile tedavi için sarf edilen fatura ve protez bedellerine hükmedilmiş, davacının talep ettiği diğer tazminat kalemleri için herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte söz konusu Yasal düzenleme haksız fiil sorumluları (işleten ve sürücü gibi) yönünden her hangi bir ayrıksı düzenleme getirmemiş olduğundan bu kişiler yönünden tedavi giderlerine ilişkin sorumluluk devam edecektir.

Bu halde davacı vekilinin istediği 7.250,00 TL maddi tazminatın, dava dilekçesinde açıklanan kalemlerden hangisi için ve ne miktar olarak istendiğinin açıklattırılması, bu konudaki davacı delillerinin sorularak eksiksiz toplanması,

Davacının dava konusu trafik kazasındaki yaralanması ve sonucuna bağlı olarak yaptığı ve yapması gerektiği belgeye dayalı tedavi giderleri ile belgeye bağlanması mümkün olmayan teşhis-tedavi-ulaşım vs. giderlerin neler olduğu, miktarı konusunda uzman doktor bilirkişiden ropar alınarak 2918 sayılı Yasanın değişik 98.maddesinde öngörülen tedavi giderleri yönünden sorumluluk Sosyal Güvenlik Kurumuna geçtiğinden bu kalem giderler yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunun davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi, yasa kapsamı dışında kalan giderler yönünden ise davalı sigorta şirketi ile diğer davalıların sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 27.04.2012 günlü raporunda "...E cetveline göre %58.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, normal şartlar altında ayak parmaklarında meydana gelen kırık nedeniyle diz üstü ampütasyonun beklenir bir durum olmadığı, yapılmış olan bu diz üstü ampütasyona kişide mevcut damar hastalığının zemin hazırlamış olduğu" mütalaa edilmiş, mahkemece dava konusu trafik kazasındaki yaralanmanın davacının maluliyet oranında 1/2 oranında etkili olduğu kabul edilerek bu oran üzerinden yapılan tazminat hesabına göre hüküm kurulmuştur.

Hükme esas alınan raporda, davacının diz üstü ampüte edilmesi nedeniyle maluliyet oranının belirlenmiş olmasına, ancak yine raporda dava konusu trafik kazasındaki davacının ayak parmaklarında meydana gelen kırığın ampütasyon için beklenir bir durum olmadığı, bu duruma kişide mevcut damar hastalığının zemin hazırladığının bildirilmesine göre davacının trafik kazasındaki ayak kırığının, ampütasyonda ne oranda etkili olduğu, davacının trafik kazasındaki ayak kırığının salt maluliyet oluşturup oluşturmayacağı ve oranı konusunda Adli Kurumu 3.İhtisas Kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 02.04.2015 günü Üye.. karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla 7.250,00 TL maddi tazminatın tahsili istemi ile eldeki dava açılmış,

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla 7.250,00 TL maddi tazminatın tahsili istemi ile eldeki dava açılmış,

Yargılama sırasında davacının belirlenen maluliyet oranı ile tedavi giderlerine göre tespit edilen maddi tazminat üzerinden davacı vekilinin 02.04.2013 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat davası ıslah edilmiş,

Aynı dilekçede başvurma ve peşin harçlarda yatırılmak suretiyle davacı vekilince manevi tazminat istenmiş,

Yargılama sonucunda mahkemece "maddi tazminat davasının kabulüne, ıslah ile manevi tazminat istenemeyeceğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, ayrıca dava açmakta muhtariyetine" karar verilmiş,

Kararın manevi tazminata yönelik bölümüne davacı vekilinin vaki temyizi sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda reddedilmiştir.

..

Davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin Adil Yargılanması Hakkının Korunması başlıklı 6/1.maddesinde "...Herkesin davasının makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahip bulunduğu",

T.C. Anayasının 141/son maddesinde "davaların en az giderle ve mümkün olan suretle sonuçlandırılmasının yargının görevi olduğu",

6100 sayılı HMK 30.maddesinde de "hakimin yargılamının makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü bulunduğu" düzenlenmiştir.

Davacı manevi tazminat istemini, maddi tazminat davasının ıslahına ilişkin 02.04.2013 günlü dilekçesinde ıslah talebinden ayrı, bağımsız bir talep olarak ileri sürmüştür.

Yerel mahkemenin ve sayın çoğunluğun kabulünün aksine ortada ıslah edilmiş bir manevi tazminat davası yoktur.

Davacı, ayrı bir dilekçe ile bağımsız olarak açabileceği manevi tazminat davasını, usul ekonomisi gereği maddi tazminatın ıslahına ilişkin sunduğu dilekçede açmıştır.

Davacı manevi tazminat davası yönünden başvurma ve peşin harçları da yatırmıştır.

Bu halde manevi tazminat davası ek dava niteliğinde olup davalı tarafın ek davaya karşı her türlü itiraz ve defi hakkı bulunmaktadır. (21 HD. 17.4.2012 gün 2011/14163/6353 sayı, 9. HD. 12.4.2012 gün 2010/1265 e, 2012/12608 k.sayı...)

Manevi tazminat davasının açıldığı 02.04.2013 tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'da, ıslah dilekçesinde farklı alacakların istenmesini önleyici bir hükümde mevcut değildir.

Bu durumda, davacının manevi tazminat istemi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesine ilişkin yerel mahkeme kararına vaki temyiz istemini reddeden sayın çoğunluk görüşü İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/1, TC Anayasanın 141/son ve HMK 30 maddesine aykırı olduğundan çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/4163, Karar No: 2014/11705, Tarih: 24.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/4163 E.  ,  2014/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :13/09/2010 – 2009/536 esas ve 2010/507 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 192/3 maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18809, Karar No: 2023/1954, Tarih: 08.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18809 E.  ,  2023/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hapis cezasının ve bazı haklardan mahrumiyetin ağır bir ceza olduğunu, itiraz ettiğini, ifadesini kabul ettiğini fakat aleyhine verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup yeniden incelenerek bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde satın aldığı ve yakalandığı, alınan kriminal ekspertiz raporuna göre; ele geçen maddenin esrar elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğunu, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşılmakla; sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmakla; erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 23.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9889, Karar No: 2017/4537, Tarih: 12.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9889 E.  ,  2017/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan hakkında, ...Eğitim Araştırma Hastanesinde görevli Adli Tıp uzmanı tarafından, olay tarihinin üzerinden 6 aylık süre geçtikten sonra düzenlenen 12.07.2013 tarihli rapora göre; katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtildiği ancak; sanık müdafiin ek temyiz dilekçesinde belirtildiği üzere, bu olay nedeniyle katılanın, sanıklar aleyhine Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/153 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açtığı, bu dosyanın yargılaması sırasında katılanın yüzünde sabit iz meydana gelip gelmediğine dair Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 17.10.2016 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının belirlenmiş olması karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için katılana ait geçici ve kesin raporlar ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15/e maddesi gereğince, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu'na gönderilerek alınacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2) Tüm dosya kapsamına göre, katılan ile sanıklar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olayın tarafsız görgü tanığı olan ...'un aşamalardaki istikrarlı anlatımlarından da anlaşılacağı üzere, olay tarihinde sanıkların katılana aynı fikir ve eylem birliği içerisinde saldırdıkları, her ne kadar katılanın yüzünde meydana gelen yaralanmanın sanık ...'ın sopa ile vurması sonucunda gerçekleştiği, sanık ...'in ise silahtan sayılan bir cisim kullanmayıp eli ile vurmak suretiyle katılanı yaraladığı kabul edilerek, suçta kullanılan silahtan ve meydana gelen ağır neticeden sanık ... sorumlu tutulmamış ise de; sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi gereğince sanık ...'ın da sanık ... ile birlikte suçta kullanılan silahtan ve meydana gelen neticeden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık ... yönünden eksik ceza tayini,

3) Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında, katılanın olaydan birkaç ay önce kız kardeşlerini eli ile taciz etmesi nedeniyle aralarında husumet bulunduğunu iddia etmeleri karşısında, taciz olayına ilişkin Gündoğmuş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/14 Esas sayılı dosyası getirtilerek incelendikten sonra, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar lehine olduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığı da gözetilerek, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.