muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11850, Karar No: 2023/12161, Tarih: 30.11.2023

. Yüksekova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü yasal yükümlülüklerinden kurtulmak için müvekkilinin fiilen işe giriş tarihinden itibaren çalıştığı dönemlerde tam gün esaslı çalışmasına rağmen, çalıştığı süreler eksik şekilde bildirildiğini, yukarıda belirtilen tarihler arasında çalışmış olsa da bu tarihler arasında çalıştığı süreler eksik bir şekilde bildirildiğini, müvekkilinin SGK Hizmet Dökümü cetvelinde, çalışma sürelerini eksik gösterildiğini, gerçek hizmet bedelinin tespitini talep ettiğini, Milli Eğitim Temel kanunu 47/1 maddesi; örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmet içi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir, hükmünün amir olduğunu, ücretli öğretmenlerin 657 sayılı Kanun'a bağlı olarak, kamu hizmeti yürüten kamu görevlileri olduğunu, 657 sayılı Kanun'un 1 inci fıkrası Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürüldüğünü, 4/C maddesi Geçici personeli düzenlendiğini, bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Dairesinin ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimseler olduğunu, 657 sayılı Kanun'a bağlı kamu hizmeti yürüten diğer görevliler ile benzer risklerle karşı karşıya olması ve çalışma koşulları ve çalışma süreleri dikkate alındığında müvekkilinin de 657 sayılı Kanun'a tabi diğer kamu görevlileri gibi mezkur kanunun sağladığı hukuki korumalardan ve güvencelerden yararlandırılması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun'un 80/j maddesi; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıklarını, brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulduğunu, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınmayacağını, Anayasa’sının 2 nci maddesi Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devletidir, şeklinde olduğunu, Anayasa’nın 5 inci maddesi Devletin temel amaç ve görevleri, Türk milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmak olduğunu, 10/5 maddesi Devlet Organları ve İdare Makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik

ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmak olduğunu, 10/5 maddesi Devlet Organları ve İdare Makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorunda olduğunu, 657’ye tabi, kadrolu öğretmenler gibi aynı koşul ve saatlerde çalışıp aynı emek harcayan müvekkilinin tam gün çalışması ve emeğinin karşılığı olarak sigorta primlerinin eksik bildirilmesi suretiyle mağdur edilmesinin, hukuka, anayasaya ve mevcut mevzuatımıza aykırı olduğunu, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında da bu husus hukuka ve hakkaniyete aykırı bulunduğunu, diğer devlet memurlarından farklı olarak öğretmenler okuldaki derslik ve öğrenci sayısına göre sabahçı yada öğleci veyahut da bu ayrım olmaksızın günlük 6 saat yada 8 saat derse girmekte, derslerin saati 40 dakika üzerinden belirlenmektedir

. Dolaysıyla öğretmenler ve okullar ülkede uygulanan genel mesai saatleri dışında çalışmakta, buna göre sistem belirlenmektedir. Hale göre öğretmenlerin günlük çalışma saatleri diğer devlet memurlarından az olduğunu, bu nedenle öğretmenlerin sigortalılık süreleri belirlenirken diğer memurlara uygulandığı şekilde zaten günlük çalışma saatlerinden fazla olarak esas alınan bir değer olan 7.50 biriminin esas alınması hakkaniyete ve hukuka aykırı sonuçlar doğuracağını, kadrolu bir öğretmen bile günlük 7.50 saatten az çalıştığına göre, bir ücretli öğretmenin günlük 7.50 saat çalıştığının ileri sürülemeyeceğini, dolayısıyla bir ücretli öğretmenin sadece çalıştığı gün ve çalıştığı saat esas alınarak ve çalışılan günün belli bir rakama (7.50) bölünmesiyle çıkan değere göre sigortalı sayılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Kanun'un 79/8 inci maddesi olduğunu, yönetmelikle tespit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalılar çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açacakları hükmünün bulunduğunu, yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda 5 yıllık hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceğini, zamanaşımı olmadığını beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı alınmayan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6982, Karar No: 2013/19378, Tarih: 08.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6982 E.  ,  2013/19378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İncesu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :13.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen 2000 doğumlu müşterek çocuk E. A. ile baba arasında; tefhim edilen kısa kararda baba ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişkinin ayrıntılı şekilde gerekçeli kararda düzenleneceği belirtildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında baba ile müşterek çocuk arasında infazda tereddüt oluşturmayacak ve infaza elverişli şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, gerekçeli kararın gerekçesine atıf yapılmak suretiyle hüküm tesisi doğru olmamıştır (HMK md. 297).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,  bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/11512, Karar No: 2017/2, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11512 E.  ,  2017/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7510, Karar No: 2019/6273, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7510 E.  ,  2019/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmasında..... 101 ada 28 parsel, belgesizden 4532,00 m2 yüzölçümü ve meyve bahçesi niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, 03.12.2015 havale tarihli dilekçesiyle..... mahallesi 101 ada 28 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı iddiasıyla tespitin iptali ve taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli 101 ada 28 parsel numaralı taşınmazın üzerinde davalının zilyetlik yoluyla edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 1978 yılında yapılmış arazi kadastrosu ve 2015 yılında 3402 sayılı Kanunun Ek- 5. maddesine göre yapılmış orman kadastro çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 05/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1148, Karar No: 2011/7935, Tarih: 12.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1148 E.  ,  2011/7935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı ... miras bırakanı ... ... ile davalı ... ve paydaşlarının miras bırakanı ... Taş'ın mirasçıları belirlenerek bunların adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup gelecek cevabi yazıların dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23574, Karar No: 2015/454, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23574 E.  ,  2015/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2014/419-2014/539

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2014 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emirlerine konu asıl alacak miktarları 1.890,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3448, Karar No: 2024/7222, Tarih: 11.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3448 E.  ,  2024/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/554 Esas, 2024/186 Karar

DAVA TARİHİ: 29.05.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1356 Esas, 2022/1747 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının ortak alan niteliğindeki teras kata oda, banyo mutfak gibi bölümler yaparak kapalı alan oluşturduğunu, projeye ve imara aykırı bu imalatın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yapı kayıt belgesi aldığını, tüm maliklerin birlikte dava açabileceğini ve bugüne kadar herhangi bir itirazın olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin delillerin takdirinde, tanık, mahalli bilirkişi ve teknik bilirkişilerin beyan ve raporlarının değerlendirilmesinde, dayanak gösterdiği kanun maddesinin yorumlanmasında isabetli davranmadığını ve yanlış karar verdiğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, alınan ek raporların karara esas teşkil edecek şekilde hazırlanmadığını, bu raporlarda kesinlikle ortak kullanım ve projeye aykırılıkların tespit edilemediğini, davaya konu taşınmazın dava tarihinden önce başkasına satıldığını, müvekkilinin iş bu davada taraf sıfatı dahi olmadığını, buna rağmen taraf sıfatı olmadığı hâlde yargılamanın müvekkili üzerinden yürütülmesi vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulmasının yanlış olduğunu, taraf sıfatı olmayıp davanın reddi gerektiğini, müvekkili lehine de vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini, işbu davada tüm kat maliklerinin birlikte hareket etmesi gerekirken davacının tek başına dava açmasının yanlış olduğunu, bu davaya ilişkin alınmış bir yönetim kurulu kararının da bulunmadığını, bu yönü ile de usul ve esasa aykırı olduğunu, tüm kat maliklerinin davaya dahillerinin sağlanması gerektiğini, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Müdürlüğünden yapı kayıt belgesi alınan yere dava açılmasının yanlış olduğunu, kanunda belirtilen süreler içerisinde kuruma başvurulduğu ve gerekli işlemler tamamlanarak yapı kayıt belgesi alındığı takdirde yapının yasal hale geldiği gerek mevzuatta gerekse yargı kararlarında belirtildiğini, varsa dahi projeye aykırılık yapı kayıt belgesi ile giderildiğini, şimdiye kadar bu yapı kayıt belgesine süresi içerisinde bir itiraz olmadığını, iptali için de herhangi bir dava açılmadığını, İlk Derece Mahkemesinin bu durumu gözden kaçırdığını, bu davada ne davacının ne de diğer kat maliklerinin hukuksal menfaatinin olmadığını, hukuksal menfaat yokluğunun da göz önünde bulundurulması gerektiğini, davaya konu yer hakkında düzenlenen tüm raporların birbirleri ile çelişkili olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, 26.05.2021 tarihli celsede davacı tanığı olarak dinlenen ..., ... ve ..

.05.2021 tarihli celsede davacı tanığı olarak dinlenen ..., ... ve ... isimli tanıkların dava konusu binada kat maliki oldukları ve bir şekilde davanın tarafı oldukları halde bu kişilerin yine de tanık sıfatı ile ifadelerinin alındığını ve verilen ifadelerinin İlk Derece Mahkemesince verilen karara dayanak teşkil ettiğini, itirazlarına rağmen İlk Derece Mahkemesince bu durumunda dikkate alınmadığını, tanıklarının isim ve adreslerinin bildirildiği hâlde tanıklarının hiç birisinin dinlenmediğini ve buna da hiçbir gerekçe gösterilmediğini, bu eksikliğin giderilerek ondan sonra karar verilmesi gerektiğini, hüküm kısmında belirtilen alanlarda projeye aykırılık olmadığını, kesinlikle ortak alandaki çatının projeye uygun olduğunu, dokusunun bozulmadığını, müdahaleli olduğu belirtilen kısımların bir çoğunun bilirkişi raporuna itirazlarında da belirttikleri gibi dava konusu daireye ait olduğunu, ortak kullanım alanı olmadığını, bu durumların raporda tam olarak açıklanamamış ve davaya konu alanla alakalı olmayan raporlar verildiğini, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, huzurdaki davanın reddedilmesi gerektiğini, müvekkilinin söz konusu daireyi yükleniciden satın aldığını, projeye aykırılıkların müvekkili tarafından yapılmadığını, müvekkilinin eldeki davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, davaya konu aykırılıkların müvekkili tarafından yapılmadığını, müvekkilinin tüm iyiniyeti ile dairesine, apartmana ait ortak alanın katıldığını öğrendiğinde komşuları ile kötü olmamak adına katılan alanı kapattığını, müvekkili tarafından kullanılan alanın kendi dairesine ait olduğunu, yalnızca 26,35 m² alan olduğunu, müvekkilinin haksız olarak hiçbir kimsenin alanını kullanmadığını, müvekkilinin eldeki davanın açılmasına sebebiyette vermediğini, zira müvekkilinin taşınmazı aldığında zaten huzurdaki davanın açıldığını, davaya konu taşınmaz üzerinde herhangi bir şerh olmadığı için müvekkilinin bu durumu biliyor olmasının beklenemeyeceğini, projeye aykırılıkların mal sahibi tarafından giderildiğini, ancak her nasılsa gerek kök raporda gerekse ek raporda bu hususun göz ardı edildiğini, bilirkişilerin söz konusu tutumları nedeniyle tarafsızlıklarından şüphe duyduklarını, dava konusu taşınmaz için imar barışından yararlanıldığını, yapı kayıt belgesi alındığını, müvekkilinin iyi niyetli malik olduğunu, eldeki davayı öğrendiklerinde elinden geleni yaparak müdahaleye son verdiğini, işbu dava nedeniyle müvekkilinin sorumlu tutulmaması gerektiğini, yani zarar veren olaydan sonra malikin değişmesi halinde yeni malikin bundan sorumlu olmayacağını, projeye aykırılıkların müvekkili tarafından yapıldığı anlamına gelmemekle birlikte hükmün hatalı bilirkişi raporlarına dayanarak hüküm kurulduğunu, eski hale getirme bedeli için yüklü bir miktar ve 60 gün gibi uzun bir tamirat süresinde ısrarcı miktarlar belirlenmesinin de taraflarınca anlaşılmadığını, tüm ısrar ve itirazlarına rağmen bilirkişinin ikinci ek raporunda ek ve kök raporu aynen tekrar ettiğini, itirazlarından hiçbirini incelemeye ve araştırmaya almadığını, bu sebeplerle bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.