muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18022, Karar No: 2014/14962, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18022 E.  ,  2014/14962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/833-2013/350

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19704, Karar No: 2013/18328, Tarih: 03.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/19704 E.  ,  2013/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 19.07.2011 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 15.08.2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/27169, Karar No: 2014/32819, Tarih: 25.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/27169 E.  ,  2014/32819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/290296

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2011

NUMARASI : 2010/165 (E) ve 2011/35 (K)

SEVK : Özel belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, başkasına ait kimlik bilgilerini kulla- narak mağdur bankadan sahte kredi kartı çıkartmak eylemi nedeniyle açılan davada, bu kartla yarar sağlama eylemi nedeniyle TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasına aykırılıktan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, CMK.nun 225/1. madde ve fıkrasındaki "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiili ve faili hakkında verilir" hükmüne aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.12.2014 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9135, Karar No: 2015/8189, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9135 E.  ,  2015/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin lehe olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın teknisyen ve iş güvenliği sorumlusu olduğu, ölenin de 29 yaşında meslek yüksek okulu elektrik bölümü mezunu olduğu, olay tarihinde görevlendirme üzerine ölen, sanık ve tanık ...'ın sokak lambalarının arıza onarım için gittikleri mezrada çalışmayan lambaları tespit ederek elektriği kesip bütün direkleri onardıktan sonra sanık ve tanık...'ın direklerden inip enerji vererek direkleri kontrol ettikleri, tanık ...'ın ampülünü değiştirdiği direğin ampulünün yanmadığını, iki sokak lambasından birinin geç yandığını tespit ettikleri, sanığın ölene direğe çıkıp ampülü sıkmasını söylediği, ölenin kontrol kalemini ve pensesini alarak direğe çıktığı, 55 m mesafedeki şalterle tanık ...'ın ölen direğe çıkmadan elektriği kestiği, ölenin ampülü sıktıktan sonra oksitlenme olduğunu söyleyerek sanıktan ağız anahtarı istediği bu sırada sanığın eldiven al dediği ancak ölenin eldivene gerek olmadığını, anahtarı atmasını istediği, oksitlenmeyi giderdikten sonra enerji verilmesini istediği, lambalardan birinin yanmadığı diğerinin geç yanması üzerine kontrol yaparken ölenin sağ eli ile açıkta olan nötr kablosunu tutması ile elektrik akımına kapıldığı olayda, sanığın olay tarihinde alınan savunmasında, olay yerine giderken ölenin izoleli pense ve kontrol kalemi dışında diğer malzemeleri almadığını görmesine rağmen almasını sağlamadığı, ölenin direğe çıktıktan sonra eldiven giymesi için uyarsa da ölenin eldiveni giymediğini görünce elektrik verilmesine engel olmadığı şeklinde sanıkların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerektiği olayda hükmedilen ceza uzun süreli de olsa TCK'nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olması karşısında, sanık hakkında hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden bu hususta olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi,Kanuna aykırı olup, sanık ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7400, Karar No: 2015/11817, Tarih: 24.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7400 E.  ,  2015/11817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın ...İcra Müdürü olarak görev yapan katılan ...'a hitaben söylediği "Bu haciz işlemi bugün yapılmak zorunda, bugün hacze çıkmazsanız olacaklardan siz sorumlusunuz, dosyayı bizden kaçırıyorsunuz, görevinizi yapmıyorsunuz, siz kimden talimat alıyorsunuz, ne biçim devlet memurlarısınız, ne biçim icra dairesisiniz" şeklindeki sözlerin, ...İcra Müdür yardımcısı olarak görev yapan katılan ...'ya hitaben söylediği "Müdüre hanım dikkat edin bugün haciz için son gününüz, bugün haciz ve muhafaza işlemi yapılmazsa olacaklara katlanırsınız, böyle icra müdürü olmaz, siz kimden emir alıyorsunuz, bu dosya için herkesin canı yanacak" şeklindeki ve dosyanın Mahkemede olduğunu söyleyen katılana hitaben söylediği "Aaa Müdüre Hanım çocuk mu kandırıyorsunuz, siz bilerek dosyayı bizden kaçırıyorsunuz, siz bizi ne sandınız, kimin talimatı ile işlem yapıyorsunuz, siz kimin adamısınız, hepiniz hesap vereceksiniz" şeklinde sözler" şeklindeki sözlerinin, ağır eleştiri niteliğindeki sözlerin, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/589, Karar No: 2014/4405, Tarih: 07.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/589 E.  ,  2014/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

03.10.2013 tarih ve 2013/74-2013/75 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, ...nin sahibi olduğu yabancı bayraklı gemiye, geminin işleteni doları tutarında yakıt verdiğini, halen ödenmediğini, alacaklarının faizi ile birlikte 147.538,57 ABD Dolarına ulaştığını, yakıt alacağının 6102 sayılı TTK'nın 1352. maddesi uyarınca deniz alacağı niteliğinde bulunduğunu, bu nedenle geminin ihtiyaten haczini talep haklarının olduğunu, yakınlarındaki geminin söküme götürüldüğü konusunda kuvvetli şüphelerin bulunduğunu ve müvekkilinin alacağına kavuşmasının imkansız hale gelmesi tehlikesinin olduğunu iddia ederek 147.538,57 alacağın tahsilini temin içina isimli gemini ihtiyaten haczine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ihtiyati haciz talep eden tarafın aynı alacak hakkında aynı şartlarda daha önce de ihtiyati haciz talebinde bulunduğunu, bu talebin faturaların adına düzenlendiği geminin donatanı olmadığı ve 6102 sayılı TTK'nın 1369. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle red edildiğini, kararın kesinleşmediğinden halen derdest olduğunu, kararda belirtilen red gerekçesi ortadan kalkmadan yeniden ihtiyati haciz talep edilmesinin HMK'nın 114/1-1 ve 115/1 maddelerine aykırılık teşkil edeceğini, ayrıca yazılarına göre ihtiyaten haczi istenen geminin ihtiyati haciz talep tarihinden önce başka bir firmaya satılmış olduğunu ve hakkında söküm izni verildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 406/2. maddesi uyarınca ihtiyati haciz talebi bir dava değil geçici koruma tedbiri istemine ilişkin olması nedeniyle, mahkemenin, aynı alacak hakkında daha önce de ihtiyati haciz talebi bulunduğu ve buna ilişkin kararın kesinleşmediğinden HMK’nın

.../...

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 406/2. maddesi uyarınca ihtiyati haciz talebi bir dava değil geçici koruma tedbiri istemine ilişkin olması nedeniyle, mahkemenin, aynı alacak hakkında daha önce de ihtiyati haciz talebi bulunduğu ve buna ilişkin kararın kesinleşmediğinden HMK’nın

.../...

-2-

114. ve 115. maddeleri uyarınca derdestlik durumu bulunduğuna ilişkin gerekçesi yerinde değilse de dosyada bulunan azısına göre geminin sökülmek üzere satılmış ve sahibinin de aynı şirket olmasına ve ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından dosyaya ibraz edilen geminin mülkiyet durumunu açıklayan 01.10.2013 tarihli belgenin apostil şerhi içermemesine göre ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ihtiyati haciz talep edenden alınmasına, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18652, Karar No: 2014/3199, Tarih: 19.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18652 E.  ,  2014/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/476-2013/87

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak - menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine birleşen karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı birleşen - davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl davada; müvekkili ile davalılar arasında 09.10.2008 tarihinde hisse senedi alım satıma aracılık sözleşmesi imzalandığını ve aynı gün hisse alımına başlandığını, davalıların iddialarının aksine işlemlerin davalıların bilgisi dahilinde ve yazılı talimatları doğrultusunda 17.12.2008 tarihine kadar devam ettiğini, nitekim davalılara 2008 yılı Ekim ve Kasım aylarına ait hesap ekstrelerinin tebliğ edildiğini, dünya ve Türkiye Borsalarında yaşanan finansman krizi nedeniyle davalıların işlem yapmış oldukları hisse senetlerinde meydana gelen düşme neticesinde zarara uğradıklarını, bütün işlemler davalıların bilgisi ve talimatları doğrultusunda yapıldığından davalıların uğradıkları bu zarar nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise davanın reddi ile asıl dava ile birleştirilmesi istenmiştir.

Davalılar vekili asıl davada; davacının SPK mevzuatına aykırı işlemlerinin tespit davasına konu edilmesinin olanaksız olduğunu, tespit isteminin iade ile yükümlü olunan paranın iadesinin istenmesiyle açılamayacağını, müvekkilleri tarafından davacı şirket hakkında yapılan suç duyurusu üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca iki ayrı soruşturma başlatıldığını, davacı şirketin müvekkiline ve kızına olan dostluğundan yararlanarak birikimlerini davacı şirkete teslim etmelerini sağladıktan sonra aynı gün işlem yapmaya başladıklarını, 10-15 gün sonra boş sözleşme ve belgeler imzalatıp daha sonra bu belgeleri doldurarak müvekkillerini zarara uğrattıklarını, dolayısıyla imzalanan tüm evrakın sahte olduğuna dair iddianın söz konusu olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiş, birleşen davada ise; davacının SPK ve İMKB mevzuatına aykırı olarak müvekkilleri adına hesap açtırıp müvekkillerinin birikimlerini onların talimatları olmadan keyfi bir şekilde kullanmış olması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak müvekkili S.. Ö..'e verilen 56.603,64 TL. zararın ve müvekkili Dilşad Yıldız'a ise verilen 100.757,43 TL. zararın davalıdan alınarak ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılamada davacılar vekili talebini ıslah etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi kök ve ek raporlarına göre; gerek SPK kararı ve gerek İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile alınan bilirkişi raporu sonunda davacıların davalıların gösterdikleri hesaba yatırdıkları paralar üzerinde davacıların emir ve talimatı olmadan, davacılar adına bir takım hisse senetleri aldıkları, yaptıkları bu işlemleri usulüne uygun hale getirmek için başlangıçta Mürşit Çolak'a duydukları güvenle onun gönderdikleri kişiler vasıtasıyla imzalattırılan evrakların önceki tarihli müşteri emir formları haline getirildiği, davacıların hesabının hisse senetlerinin düşmesi sebebiyle azaldığı, davacıların bu şekilde zarara uğradıklarının anlaşıldığı, bilirkişi raporuna göre davacıların hesaplarının 20.11.2008 tarihine döndürülmesi gerektiğinin tespit edildiği, bu durumda 20.11.2008 tarih itibariyle; davacı S.. Ö..'in hesabında bu tarihte EMNİS hissesinin 1 lotunun kapanış değeri üzerinden yapılan hesaplama sonunda hesabında 337.450,21 TL olması gerektiği,

kesinleşen 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/356 Esas, 2009/490 Karar sayılı ilam gereğince davacı S.. Ö..'e iadesine karar verilen 188.396,54 TL'nin mahsup edilmesinden sonra davacının uğradığı zararın 149.053,67 TL olarak hesaplandığı ve bu miktarı davalı şirketten talep edebileceği, davacı D. Y..ın hesabında bu tarihte EMNİS hissesinin 1 lotunun kapanış değerine göre yapılan hesaplama sonunda hesabında 339.167,32 TL olması gerektiği, kesinleşen 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/356 Esas, 2009/490 Karar sayılı ilam gereğince davacı Dilşad Yıldız'a iadesine karar verilen 175.242,57 TL'nin mahsup edilmesinden sonra davacının uğradığı zararın 163.924,75 TL olarak hesaplandığı ve bu miktarı davalı şirketten talep edebileceği, S.Ö.. ve D. Y.. tarafından S.. A..'ye gönderilen Sarıyer... Noterliğinin 26 Aralık 2008 tarih 13192 yevmiye nolu ihtarnamenin tebliğine ilişkin belge bulunmadığından ve ihtarnamede de süre belirtilmediğinden, S.. A..'nin cevabi ihtarnamesi 03.01.2009 tarihli olduğundan bu tarih itibariyle S.. A..'nin temerrüde düştüğünün kabul edildiği, davacı D. Y.. ile S. Ö..'in davaları kabul edilip, uğradıkları zararların tahsiline karar verildiğinden asıl dava yönünden davacı şirketin davalılara borçlu olmadığının tespiti talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, bu dosya ile birleşen Ankara .5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/118 esas sayılı dosyasında davacılar S.. Ö.. ve D.. Ç.. (Y...)'ın davalı ... Menkul Kıymetler AŞ aleyhine açtığı davanın kabulüne, davacı S.. Ö.. için 149.053,67 TL'nin, davalı D.. Ç.. (Y .. için 163.924,75 TL'nin 03/01/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı mülga 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 46/A-5. maddesi hükmü gereğince harçtan muaf olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece de asıl davada Yatırımcıları Koruma Fonu 'nun harçtan muaf olduğu gerekçesiyle yatırılan harcın iadesine karar vermiştir. Harç kamu düzenine ilişkin olup re'sen dikkate alınır. Ayrıca aleyhe bozma yasağının istisnalarından birini oluşturur. Mahkeme hükmüne esas anılan yasa maddesinde “Yatırımcıları Koruma Fonu'nun gelirleri ve işlemleri her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır” denilmektedir. Bu madde, adı geçen kurumun yargı harcından muaf olduğu anlamına gelecek şekilde yorumlanamaz. Bu nedenle reddedilen asıl davada maktu karar ve ilam harcı alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a) Yatırımcıları Koruma Fonu'na devredilen aracı kurum S.. A..'nin usulsüz işlemler ile birleşen davacıları zarara uğrattığı anlaşıldığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen davada ise; birleşen davalı Yatırımcıları Koruma Fonu bir ticari şirket olmayıp bir kamu kuruluşudur. Dolayısıyla yaptığı işlemler ticari nitelikte sayılıp aleyhine avans faizi uygulanamaz. Bu durumda mahkemece temerrüt tarihindeki 3095 sayılı Yasa'da öngörülen faiz oranı saptanıp buna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde avans faizine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 2(a) bendinde açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davalı Yatırımcıları Koruma Fonu'nun diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 1 ve 2 (b) bentlerinde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23694, Karar No: 2012/26075, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23694 E.  ,  2012/26075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava dosyası, mahkemesince dairemize gönderilmiş ise de, mahkemenin kararının temyiz incelemesinin 19. Hukuk Dairesince yapılmış olduğu ve dosyanın Dairemizle ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17893, Karar No: 2014/14947, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17893 E.  ,  2014/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2009/237-2013/360

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekili, davalı Tasfiye halinde K.D.Ü.Tekstil San. Nakliyat Tic.Ltd.Şti, ve davalı H.. K..'ya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.