muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9221, Karar No: 2017/8135, Tarih: 28.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/9221 E.  ,  2017/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 134 ada 43 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine esas olan ve tutanağın ön yüzünde belirtilen 11.6.1980 tarih ve 114 sıra; 3.8.1982 tarih ve 127 sıra; 23.9.1982 tarih ve 143 sıra; 1.7.1994 tarih ve 176 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tedavüllerini gösterir tüm kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının, Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorularak getirtilip dosyaya konulması,

2- 15.2.2013 tarihli teknik bilirkişi raporunda "çekişmeli 134 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas olan ve kadastro tutanağının ön yüzünde belirtilen sıra numaralarının esasında sıra numarası değil, yevmiye numarası olduğu" belirtilmekle, tespitte uygulanan kayıtların sıra numaralarında bir hata bulunup bulunmadığı, hata var ise gerçekte sıra numaralarının ne olduğu ve varsa bu karışıklığın hangi nedenden ileri geldiğinin Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak bu hususun tutanağa bağlanmasının istenmesi ve doğru kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek dosya arasına konulması,

3- Dava dışı 134 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı ile dayanağı olan tüm kayıt ve belgelerin (Tapu kaydı, vergi kaydı vs.) tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek dosya arasına konulması, bu eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/290, Karar No: 2016/7302, Tarih: 07.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/290 E.  ,  2016/7302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira bedelinin 01/10/2014 tarihinden itibaren brüt 18.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, halen aylık net 10.000,00 TL olan kira parasının 01/10/2014 tarihinden itibaren başlayacak dönem için aylık net 19.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/10/2014 tarihinden itibaren brüt 18.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı bankanın, 01/10/2009 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve yeni malik olan davacının iktisap ile sözleşmenin tarafı haline geldiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01/10/2009 başlangıç tarihli sözleşmesi ile aylık kiranın net 6.500,00 TL olarak kararlaştırıldığı, aynı sözleşmenin hususi şartlar bölümünde yer alan 4.madde hükmüne göre müteakip yıllarda TÜİK tarafından açıklanacak bir önceki yılın aynı ayına göre ÜFE-TÜFE oranlarının aritmetik ortalaması oranında kira artışı yapılacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı taşınmazı iktisap etmekle kiraya verenin halefi haline gelmiş olup kira sözleşmesindeki şartlar ile bağlıdır.01.10.2009 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşme süresi sona ermediğinden kira parasının tespiti sözleşmedeki artış esasları gözetilerek yapılabilir. Mahkemece bir önceki dönem kirası belirlenerek sözleşme süresi içerisinde kalan davaya konu dönem kirasının sözleşmedeki artış hükmüne göre ödenen bedelin altına düşmemek kaydıyla tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nefaset kurallarına göre kira bedelinin tesbitine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 07/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11627, Karar No: 2024/13680, Tarih: 06.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11627 E.  ,  2024/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2176 E., 2020/695 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/515 E. 2019/288 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, S. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu Özel Kısım s.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın örgütün hiyerarşik yapısına organik bağ ile katılıp katılmadığına ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve suç vasfının tayini bakımından, hükümden sonra gelen Kocaeli İl Emniyet KOM Şube Müdürlüğünün 31/01/2024 tarih ve 2024013016560103707 sayılı yazısı ekinde bulunan 351945 UID numaralı ByLock kullanıcısı Ahmet Y. ile 426430 UID numaralı ByLock kullanıcısı arasındaki yazışma içeriğinde sanığın isminin geçtiğine dair tutanakların okunarak tartışılması ve açık kimlik bilgileri tespit edilmiş olan Ahmet Y. hakkında ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılmak suretiyle hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadığı, ifadesinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış ise ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi, mahkemede tanık olarak dinlenmesinin sağlanması,

2-UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise sanık hakkında beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ile tüm bu delillerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19863, Karar No: 2012/23171, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19863 E.  ,  2012/23171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir. Somut olayda; mahkemece kısa kararda işe başlatmama tazminatının davacının altı aylık ücreti tutarında belirlenmesine rağmen gerekçeli kararda söz konusu tazminatın davacının beş aylık ücreti tutarında olduğuna hükmedilmesi ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1196, Karar No: 2020/2800, Tarih: 15.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1196 E.  ,  2020/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacı ...Ş. tarafından açılan davanının aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl davada davacı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Bankası A.Ş. vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2005/9228 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin yasaya aykırı olduğunu, müvekkilince açılan tasarrufun iptali davasının kabul edilmesine rağmen müvekkilinin alacağına sıra cetvelinde yer verilmediğini, sıra cetvelinde pay verilen davalıların alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek, davalılara ayrılan payların müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, kararın gerekçelendirilmediğinden bahisle bozulmuş olup bozma ilamı sonucunda yapılan yargılama neticesinde; davacı tarafından sıra cetveline konu taşınmaz üzerinde davacının haczi olmadığından bahisle aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre asıl davada davacı ...Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davacı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5977, Karar No: 2021/9685, Tarih: 16.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5977 E.  ,  2021/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, nafaka ve maddî tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, babalığın hükmen tespitine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü ile davalının küçük ... ve küçük ...’ın babası olduğunun tespiti ile ...'in baba hanesine tesciline karar verilmiştir. Davalının, küçük ... ve küçük ...’ın babası olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken “tesciline” de karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ilk paragrafından “tespiti ile ...'in baba hanesine tesciline” bölümünün tamamen çıkarılmasına, yerine “tespitine” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 2. paragrafından “tespiti ile ...'in baba hanesine TESCİLİNE” bölümünün tamamen çıkarılmasına, yerine “tespitine” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.16.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5248, Karar No: 2014/12903, Tarih: 04.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5248 E.  ,  2014/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2013 tarih ve 2012/501-2013/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'un davalının eşi ...'le Haziran Tur. Teks. Gıda Ltd. Şti.'nin hisselerinin devri için anlaştığını, 03...2008 tarihli hisse devir sözleşmesinin düzenlendiğini, davacının, şirket hisselerinin o sırada yanında çalışan ... ile yeğeninin eşi ... adına devralmayı uygun bulduğunu, ....11.2008 tarihinde noterde hisse devirlerinin yapıldığını, hisse devir bedeli olan 325.000 TL'nin 250.000 TL kısmının ... adet çekle ödenmesine karar verildiğini, çeklerde davacı şirketin keşideci, davacı ...'ın lehtar olduğunu, ciro yoluyla çeklerin davalıya verileceğini, işlerin yeterli seviyede olmaması nedeniyle çek bedellerini ödeyemediklerini, bunun üzerine davacının eşi ...'in telefonla kendilerini tehdit ettiğini, 16.07.2009 tarihinde ...'in işyerinde buluştuklarını, yanında ...-4 kişi daha olduğunu, tehdit ve baskıyla şirketin hisselerinin iadesini istediklerini, ....07.2009 tarihinde şirket hisselerinin ... ve kardeşi ...'e devredildiğini, ancak hisse devri kapsamında verilen çeklerin iade edilmediğini, icra takibi yapıldığını ileri sürerek, bedelsiz kaldığı halde icra takibine konu edilen çeklerle ilgili olarak davalıya borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir sözlemesine davacıların taraf olmadığını, hata, hile, tehdit durumunda davanın 1 yıl içinde açılması gerektiğini, çeklerin hisse devri mukabilinde ... ve ... tarafından verildiğini, çek bedellerinin ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 03...2008 tarihli sözleşmeden cayılması durumunda çeklerin iade edileceğine dair delil sunulmadığı, davacının yemin teklifinde bulunmadığı, cebir, şiddetin ispatlanamadığı, 818 Sayılı BK'nun 31. maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29111, Karar No: 2013/20828, Tarih: 04.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/29111 E.  ,  2013/20828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ikramiye, yıllık izin, fesih tazminatı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile genel müdür olarak çalıştığım, 01.11.2007 tarihli iş sözleşmesinin 01.11.2007-01.11.2011 tarihleri arası geçerli olduğunu, 12.10.2009 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunun 25/2-e. maddesince iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, yıllık izin ücreti, ikramiye ve fesih tazminatı alacağı ile kıdem ve ihbar tazminatının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel müdür sıfatıyla çalışmakta iken görev ve yetkilerini sınırlarını aşarak şirket itibarının zedelenmesine neden olduğunu, Kayseri Pancar Kooperatifi Yönetim Kuruluna yetkisi dışında müdahalede bulunarak şirketin ve en büyük hissedar Pancar Kooperatifinin kamuoyunda küçük düşürülmesine yol açtığını, hukuka ve şirket menfaatlerine tamamen ters düşen girişimlerde bulunduğunu, şirkette meydana gelen ve basına yansıyan bir takım talihsiz olaylar yaşanmasında sebep olan bir oluşumda aktif olarak görev yaptığını, bu sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 25/2. maddesi (e) bendi gereğince 05.10.2009 tarihi itibariyle 04.10.2009 tarih ve 58 sayılı yönetim kurulu kararına göre iş sözleşmesinin feshedildiğini, haklı fesih sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, ödenmeyen ikramiye alacağının olmadığını, fesih tazminatına hakkı olmadığını, yıllık izin alacaklarının ödendiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispat edemediği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, ikramiye alacağının atiye terk edildiği, fesih tazminatının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde taraflar vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.