muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1458, Karar No: 2025/2365, Tarih: 22.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1458 E.  ,  2025/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1828 E., 2024/1802 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/842 E., 2024/238 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca asıl ve birleşen dava dosyaları ile ilgili yapılan ön incelemede;

Asıl ve birleşen bir kısım davada davalı (birleşen bir kısım davalarda ise davacı) gerçek kişilerin, davacı şirket ortağı (hissedarı) oldukları, bu kişilerin 04.11.20219 tarihi "hisse devir sözleşmesi" ile şirket hisselerinin dava dışı üçüncü kişilere devrettikleri, sözleşme içeriğine göre şirketin yürütmüş olduğu bazı konut projelerinde ortaklıklarının devam ettiğinin ve davacı şirket tarafından bu kişiler adına (bu projelerden doğabilecek muhtemel alacakların teminatı) üç adet bono düzenlenerek teslim edildiğinin iddia edildiği, buna göre;

Asıl ve birleşen bir kısım davalar yönünden uyuşmazlığın, davacı şirket ile şirket ortakları davalılar arasındaki hisse devir sözleşmesine dayalı olarak düzenlendiği iddia olunan ve gerçek kişi davalılar tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe konu edilen senetler nedeni ile borçlu olunmadığının tespiti ile bu sözleşmeden kaynaklı olarak davalılara teminat olarak ödendiği iddia olunan bedelin tahsili istemine ilişkin olduğu,

Birleşen bir kısım davalar yönünden ise, hisse devir sözleşmesi ile hisselerinin devreden davacı gerçek kişi ortakların, bu sözleşme ile devam ettiği belirtilen projelere ilişkin kar payı alacağı istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (11.) Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (11). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18594, Karar No: 2015/38213, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18594 E.  ,  2015/38213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/245243

MAHKEMESİ : Düzce (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2009/537 (E) ve 2010/1099 (K)

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Şikayetçiler S.. A.. ve M.. A..'in 19/03/2010 ve 07/05/2010 tarihli celselerde şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunmalarına karşın, kamu davasına katılma istekleri hakkında bir karar verilmeyerek CMK'nın 238. maddesine aykırı davranılmış ise de; şikayetçi S.. A..'in yüzüne karşı, şikayetçi M.. A..'in ise yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı temyiz etmemeleri nedeniyle bu hususun Cumhuriyet Savcısına temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek, O Yer Cumhuriyet Savcısının hükümleri bu yönüyle temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık H.. D.. hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık H.. D..'nun olay günü ve öncesinde cinsel amaçla şikayetçi S.. A..'in evine gittiği, telefonunu başka erkeklere verdiği, olay günü şikayetçi S.. A..'in evine diğer sanık K.. U..'u yine cinsel amaçlı olarak gönderdiği biçimindeki mahkemenin kabulü karşısında, sanığın eyleminin ne şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu açıklanmadan hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. D..'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14957, Karar No: 2016/6085, Tarih: 28.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14957 E.  ,  2016/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar, yoksulluk nafakası ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci, 23'ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyan, beyanda bulunan kimse tarafından imzalanmamış, tebligattan haberdar edilen bu kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m. 23/ Bu haliyle davacı vekiline yapılan gerekçeli karar tebligatı geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davacı vekiline gerekçeli kararın tebliği sağlandıktan ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/196, Karar No: 2012/1064, Tarih: 15.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/196 E.  ,  2012/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline yönelik şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 22. İcra Müdürlüğü' nün 2010/709 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ikinci sırada yer aldığını, müvekkili tarafından, ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5547 sayılı dosyası üzerinden dosya borçlusu... hakkında icra takibi yapılarak taşınmaz üzerine 24.08.2005 tarihinde haciz konulduğunu, ayrıca ... 24. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4369 sayılı takip dosyasında takibin dayanağı olan dava tarihinin 07.09.2004, birinci sırada yer alan haczin tarihinin ise 30.05.2008 olduğunu, müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; İ.İ.K'nun 100. maddesine göre, hacze iştirakla ilgili derece kararının düzenlenmesinde haciz tarihlerinin esas alınmasının gerektiği, davalının haciz tarihinin 30.05.2008 tarihi olduğu, davacının ilama dayalı alacağınının dayanağı olan davanın ise 07.09.2004 tarihinde açıldığı, davacı alacağının İ.İ.K'nun 100. maddesi uyarınca hacze iştirak etmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1- Sıra cetvelinin şikayetçi tarafa 28.03.2011 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin İİK' nun 142/1. maddesindeki 7 günlük süre içinde yapıldığı anlaşılmakla, şikayet olunan vekilinin, şikayetin süresinde yapılmadığı yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İ.İ.K’nun 100. maddesinin ikinci bendine göre, takip tarihinden önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayanan haciz sahibi alacaklı, ilk hacze iştirak hakkını haizdir. Somut olayda, şikayetçinin ilama esas davasının açılış tarihi 07.09.2004 olup, şikayet olunanın takip tarihi ise 08.11.2001' dir. Bu durumda, şikayetçinin alacağının İİK'nun 100/2. maddesinde düzenlenen koşulları taşımadığı anlaşılmakla, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16054, Karar No: 2017/7392, Tarih: 10.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16054 E.  ,  2017/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.06.2013 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit, ıshalen istirdat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 23.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/26978, Karar No: 2013/24439, Tarih: 04.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26978 E.  ,  2013/24439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay tarihinde Milas ilçe emniyet görevlilerinin yaptığı ölçümde 137 promil alkollü ... kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17626, Karar No: 2022/16540, Tarih: 21.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17626 E.  ,  2022/16540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan Cumhuriyet Halk Partisi vekili ile katılan ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18890, Karar No: 2014/15514, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18890 E.  ,  2014/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/833-2013/596

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12278, Karar No: 2008/2454, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12278 E.  ,  2008/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı şirkete ait makinelerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan davalının, İcra ve İflas Kanunu’nun 87, 88 ve 102 nci maddelerine aykırı haczinin geçersiz olduğunu, davalı vekilinin haciz esnasında işlem yapılmamasını istemesi üzerine haczin gerçekleşmediğini; aksi düşünülse bile davalı ile müvekkili tarafından haczedilen malların aynı mallar olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının fabrikadaki bütün malları haczettirdiğini, bu itibarla bedeli paylaşıma konu mallar bakımından hacizlerin farklılık taşımadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davalı yanın alacaklısı bulunduğu takip dosyasında biri seri numaralı, diğeri ise numarasız iki makinenin haczedildiği, seri numarası bulunan makinenin satışının istenmediği; başkaca ayırıcı özelliği ve seri numarası yazılmayan makine bakımından davalı haczinin tamamlanmış sayılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle satışı yapılmayan 4046405 seri no.lu taşlama makinesi için davalıya pay ayıran sıra cetvelinin iptalinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Uyuşmazlık seri numarası bulunmayan bir makinenin yanlarca müştereken haczedilip edilmediği noktasındadır. Haciz tutanağında makinenin seri numarasının bulunmadığı açıklandığına göre, makinenin ayırıcı vasıflarının tutanağa geçmediği gerekçesiyle haczin tamamlanmadığı sonucuna varılması doğru değildir. Öte yandan bu malın yanlarca müştereken haczedilip haczedilmediğinin aydınlığa kavuşturulması için dava dışı borçlu şirketin envanter kayıtları ile haciz ve satış tutanaklarının, konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle incelenmesi, eğer gerekirse haciz tutanağında imzası bulunan icra memurunun beyanına başvurulması ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında da isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Serdar Doğan vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7178, Karar No: 2018/2880, Tarih: 15.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/7178 E.  ,  2018/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5060, Karar No: 2009/11951, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5060 E.  ,  2009/11951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile yapılan protokolle devredilen taşınmazın 3. kişileri satılması halinde hazine payı ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak ödeme yapılmadığını ileri sürerek 316.838 YTL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Davada, davacı Hazine, davalı ise Belediye'dir. Hazine ile Belediye arasındaki dava genel hükümlere göre görülmüş ve sonuçlandırılmıştır. 3533 saylı Kanun'un 4.maddesi "katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müsseslerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı idarelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşımazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşımazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir" şeklinde düzenlenmiştir.

Gerçekten 3533 sayılı Kanuna göre tarafların sıfatları nazara alındığında, her iki kurum arasındaki davanın hakemde görülmesi gerekir. O halde ve davaya konu uyşumazlığın niteliği de gözetilerek, davalı Hazine aleyhine (mahkemede) açılan davanın 3533 sayılı Yasa hükümlerince hakemde görülmesi için dava dilekçesinin görev yönünde reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelere göre temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.