muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5426, Karar No: 2019/3361, Tarih: 29.05.2019

2- ... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitleri sınırlı olarak sayılmıştır.

İncelenen dosyada; mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak başvurması halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, ... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenmeyen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/05/2017 tarihli ve 2017/135 esas, 2017/682 sayılı kararının ... sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13956, Karar No: 2014/12461, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13956 E.  ,  2014/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/1038-2013/500

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18003, Karar No: 2014/21201, Tarih: 15.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18003 E.  ,  2014/21201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/228-2013/322

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 17.02.2014 tarih, 2014/2300-4160 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6729, Karar No: 2024/7818, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6729 E.  ,  2024/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/752 E., 2024/798 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/47 E., 2023/329 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.01.2020 tarihinden 31.07.2021 tarihine kadar davalı işverenin ... Alışveriş Merkezinde bulunan mağazasında satış danışmanı olarak çalıştığını, ancak çalıştığı sürelerin tamamının SGK'ya bildirilmediğini ve buna ilişkin primlerinin ödenmediğini, ayrıca son aylık ücreti de dahil olmak üzere hak ettiği bir kısım işçilik alacaklarının da ödenmediğini, müvekkili davalı işverenden SGK primlerinin tam olarak yatırılmasını ve hak ettiği ücretlerinin ödenmesini defalarca istemesine rağmen davalı işverenin, müvekkilinin taleplerini göz ardı ettiğini, müvekkilinin bu sebeplerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, ayrıca davacıya 06.05.2021 - 07.05.2021 ve 10.05.2021 - 12.05.2021 tarihleri arasında da tam kapanmaya rağmen görev belgesi ile tam süreli çalışma yaptırıldığını, müvekkilinin çalışmasının davalı işverence SGK'ya kısa çalışma olarak bildirildiğini, bildirimi yapılmayan zamanlar için müvekkiline elden maaş ödemesi yapıldığını, ancak prim günlerinin eksik bildirildiğini, işverence kısa çalışma ödeneğine geçildiği tarihten müvekkilinin işten çıkış tarihine kadar olan süreçte tam zamanlı çalışma yaptırılmasına rağmen müvekkilinin bu çalışmalarının davalı Kuruma bildirilmediğini beyanla; müvekkilinin kısa çalışma ödeneğine geçildiği tarihten çıkış tarihine kadar olan zaman diliminde davalı işveren nezdinde tam zamanlı ve bilfiil çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dileköçesinde; davacının, davalı müvekkili şirket nezdinde 20.01.2020 ile 31.07.2021 tarihleri arasında giyim ve giyim aksesuarları satış elemanı olarak çalıştığını, davacının işe girdiği andan itibaren sigortasının bildirildiğini, primlerinin eksiksiz ve kesintisiz olarak yatırıldığını, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının tespitini talep ettiği sigortalılık başlangıç tarihi ile bildirimi yapılan ilk sigortalı çalışma başlangıcının aynı tarih olduğunu, dava dilekçesinde, covid-19 pandemisi sebebiyle davacının sigorta primlerinin ve sigortalı olduğu günlerin SGK'ya eksik ve hatalı bildirildiğinin belirtildiğini, bahsedilen eksik günlerin, davacının kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılmasından kaynaklandığını, davacı işçinin de ... AVM'deki mağazada çalıştığı için bu kısıtlamalardan etkilendiğini, 17.05.2021-01.06.2021 tarihleri arasında 17 gün tam kapanma ve sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, davacının iddia ettiği gibi 06.05.2021 - 07.05.2021 ve 10.05.2021 - 12.05.2021 tarihleri arasında tam kapanma olmasına rağmen görev belgesi ile tam çalışma yaptığının gerçeği yansıtmadığını, tam kapanma olduğu takdirde AVM'lerin de kapalı olduğunu, davacının kısa çalışma ödeneğinden yararlanan personeller arasında olduğunu, davalı müvekkili şirketin faaliyetlerinin kısmi oranda durduğunu, davacının çalıştığı günlere ait prim ödemelerinin yapıldığını ve davacıya ait bordrolarda da bu durumun açıkça görüldüğünü, davacının 20.01.2020-31.07.2021 tarihleri arasında davalı iş yerinde tam gün ve bilfiil çalıştığını tespitinin talep ettiğini, ancak davacının pandemi süreci öncesi zaten normal ve tam çalışma üzerinden SGK primlerinin ödendiğini, pandemi dönemi sonrası ise kısa çalışma ödeneğinden faydalanmış olduğundan çalıştığı gün kadar prim ödemelerinin yapıldığını, davacının ihtirazi kayıt içermeyen bordrolarında sigorta primlerinin düzenli ve eksiksiz olarak yatırılmış olduğunun görüleceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil SGK vekili, cevap dilekçesinde; davanın usul ve yasaya aykırı olup reddi gerektiğini, davacıya ait sigorta sicil dosyasının incelenmesinde; davacının 2020 yılından 178 gün ve 2021 yılından 210 gün hizmetinin Kuruma bildirildiğinin tespit edildiğini, kısa çalışma ödeneğine geçilmesi nedeniyle davacının çalıştığı gün sayısının İş-Kur tarafından hesaplanarak Kuruma bildirildiğini, davacının Kuruma bildirilen hizmetleri dışında çalışmasının karantina süreleri gözetilerek tespit edilmesi gerektiğini, hizmet süresinin tespiti talebini içeren bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiğini, araştırmanın buna göre yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fiili çalışma iddiası, Yargıtay'ın emsal içtihatlarında öngörüldüğü şekilde hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde yöntemince ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin davalı iş yerinde 20.01.2020-31.07.2021 tarihleri arasında çalışma yaptığının sabit olduğunu, Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle Mart 2020 -01.07.2021 tarihleri arasında kısa çalışma ödeneğine geçildiğinin bilindiğini, kısa çalışma ödeneğine geçilen bu dönem aralığında müvekkilinin tam zamanlı çalışma yaptığı halde çalışmasının kısa çalışma olarak bildirildiğini ve hak kaybına uğradığını, tam çalışma yaptığı iş yeri çalışanı tanık H.B tarafından ayrıntısı ile izah edilmiş olmasına rağmen itibar edilmemesinin yerinde olmadığını, dosyaya sunulan 06.05.2021 - 07.05.2021 ve 10.05.2021 - 12.05.2021 tarihlerini kapsayan görev belgeleri ile yazılı surette ispat edildiğini, AVM şirketince çalışma yapılmadığı değil kayıt tutulmadığının bildirildiğini, kısa çalışma dönemine rastlayan tarihlerde davalı iş yerinde sadece 3 çalışanın olduğu diğer mağaza çalışanlarının beyanının aksine müvekkilinin çalıştığı iş yerinde döngüsel bir çalışmanın yapılmadığının dosyaya sunulan puantaj kayıtlarından da sabit olduğunu, Mahkemece salt tanık anlatımlarına değinildiğini, sunulu yazılı delillerin değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalıya ait iş yerinden hizmetlerinin kısmi süreli bildirildiği aylarda iş yerinde tam süreli olarak çalışıp çalışmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen komşu iş yeri tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7604, Karar No: 2024/9179, Tarih: 27.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7604 E.  ,  2024/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1558 E., 2024/1624 K.

DAVA TÜRÜ : Velâyetin değiştirilmesi - Çocukla kişisel ilişki kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/424 E., 2024/65 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı baba tarafından velâyetin değiştirilmesi davasının reddi yönünden; davalı-davacı anne tarafından ise kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Davacı-davalı babanın velâyetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 382 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendinde velâyetin değiştirilmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanunla 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Davacı-davalı (baba) vekilinin velâyetin değiştirilmesi davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı annenin çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı (anne) vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-davalı (baba) vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasının reddine yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE,

2.Davalı-davacı annenin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin Aslı'ya yükletilmesine,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Mehmet'e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20698, Karar No: 2014/21164, Tarih: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20698 E.  ,  2014/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 18.02.2013 tarihli beraat hükmüne yönelik , yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 27.03.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7863, Karar No: 2011/12436, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7863 E.  ,  2011/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ :... 1.İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın süre yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine yürütülen takipte, Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2009/948 Tal. sayılı dosyasından uygulanan 02.3.2009 tarihli haciz işleminde, müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini, mahcuzların Finansal Kira Sözleşmesine konu mallar olduğunu ve kira bedelleri ödenmediğinden sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, bilahare, yargılama sırasında mahcuzların ihale ile satılmış olması nedeniyle, davalarını istirdat davasına dönüştürdüklerini, mahcuzların değeri kadar tazminata karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın süre ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı 3.kişi tarafından hacizden ve satıştan haberdar olunarak ihalenin feshi davası açılmasına karşın, istihkak davasının yasal yedi günlük süre içinde açılmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleştirilen davanın süre yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu mahcuzlar 02.3.2009 tarihinde borçlu adresinde haczedilmiş, 17.6.2009 tarihinde de muhafaza işlemi için aynı adrese gidilmiştir. Borçlu şirket yetkilisi icra müdürlüğüne verdiği 25.6.2009 tarihli dilekçe ile davacı 3.kişi yararına (İİK.nun 96/1.maddesi) istihkak iddiasında bulunmuş, alacaklı vekili 3.kişi yararına yapılan istihkak iddiasına karşı çıkmıştır. İstihkak iddiası ile yasada öngörülen hak düşürücü dava süresi kesilmiştir.Bu durumda, icra müdürlüğünce İİK.nun 97/1.maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir. Prosedür işletilmemişse, dava açma süresi henüz başlamış olmayacağından, 3.kişi davasını hacizli mal satılarak bedelinin alacaklıya ödenmesine kadar açabilir. Prosedür işletilmişse, mercii hakimliğince verilecek kararın tefhimi veya tebliğinden itibaren 7 gün içinde istihkak davasını açabilir. (İİK.nun 97/6.maddesi) Somut olayda; prosedür işletilmiş, dosya icra hakimliğine gönderilmiş ve takibin devamına ilişkin olarak verilen 16.7.2009 tarihli karar davacı 3.kişiye 25.5.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, eldeki davalar ise yasal 7 günlük süresi içinde 25.5.2010 ve 26.5.2010 tarihlerinde açılmıştır.

O halde, mahkemece süresinde açılan davanın esasının incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süreden red kararı verilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece süresinde açılan davanın esasının incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süreden red kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.