muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16616, Karar No: 2023/2034, Tarih: 10.04.2023

1.Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1 inci Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal Topçu, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7 inci Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, dosya arasında bulunan Bank ... hesap hareketleri incelendiğinde; Bank ...’nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da para yatırma işleminin bulunduğu anlaşılmakla, sanığın hesabını aktif olarak kullandığı ve para yatırma, çekme, harcama gibi rutin bankacılık işlemlerinin bulunduğu yönündeki hesap hareketleri ile de teyit edilen savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank ... isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

A-) Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 ncı maddesine muhalefet edilmesi,

B-) Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "16.11.2014" yerine “09.08.2016” olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/959 Esas, 2020/1675 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/129, Karar No: 2023/3786, Tarih: 14.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/129 E.  ,  2023/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1586 Esas, 2021/1292 Karar

DAVA TARİHİ : 14.03.2017(Asıl) 04.04.2017(Birleşen)

HÜKÜM : Asıl davanın kısmen kabulü, birleşen davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/96 E., 2019/238 K.

Taraflar arasındaki tasarım hakkına dayalı maddi ve manevi tazminat ile tasarımın hükümsüzlüğü ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mobilya aksesuarları üretimi yaptığını, tasarladığı "Mobilya Ayağı-1" adıyla ürettiği ürünü için 24.04.2015 tarihinde 2015/03164 nolu tasarım tescil belgesi aldığını, davalı tarafın bu ürünün benzerini ürettiğinin anlaşılması üzerine, Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/18 D. İş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, davalının 05.04.2016 tarihinde teşhir kısmında bu ürünleri sergilediğinin, üretime yarayan kalıplar ile üretim yaptığının ve satışa hazır bir şekilde teşhir ettiğinin tespit edildiğini, davalının bu ürünleri "www.zadeplastik.com" adlı internet sitesinden de yayınlamaya devam ettiğini ileri sürerek, davalı tarafça bu ürünlerin üretim ve satışlarının durdurulmasına, müdahalesinin önlenmesine, üretime yarayan hammadede ve kalıplara el konulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, dağıtılan katalogların toplanmasına, şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, tecavüzün ilk defa tespitine yönelik bilirkişi raporunun verildiği 26.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep, 29.04.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.812,06 TL'na yükseltmiştir.

Birleşen davanın ise reddini istemiştir.

II. CEVAP

Birleşen davanın ise reddini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin plastik mobilya aksesuarları sektöründe 2012 yılından itibaren faaliyet gösterdiğini, davacının iddialarının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, iki ürünün boyut, şekil, montaj ve tasarım bakımından benzer olmadıklarını, dava konusu ürünlerin tek kalıpta üretildiği iddiasının gerçek dışı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada ise; davalıya ait 24.04.2015 tarih 2015/03164 tescil numaralı tasarımın özgünlük, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını, Kayseri İli çevresinde faaliyet göstermekte olan pek çok firmanın, davaya konu tasarımının aynısını, davalıya ait ürünün tescilinden daha önceden beri ürettiğini, kamuya sunduğunu ve tasarım tescili belgelerini aldığını ileri sürerek davalının tasarımının hükümsüzlüğü ile 10.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının iş yerinde tespit edilen ürün ile davalı vekili tarafından sunulan ve davalının internet adresinde bulunan "ILGAZ AYAK" adlı ürünün, genel izlenim itibariyle bilgilenmiş kullanıcı gözünden birbirlerinden farklı olduğu, davalının iş yerinde tespit edilen ürün ile davacıya ait 2015/03164 sayılı tescilli tasarım konusu ürünün ise genel izlenim itibariyle bilgilenmiş kullanıcı gözünden benzer bulunduğu, davacıya ait 2015/03164 sayı ile tescilli tasarım ile davalının sunduğu ürünlerin genel izlenim olarak bilgilenmiş kullanıcı açısından farklı olduğu, dolayısıyla dava dosyasına ibraz edilen belgeler kapsamında 2015/03164 sayılı tescile konu tasarım açısından hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacının maddi zararının toplam 1.812,06 TL olarak dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davacı adına 2015/03164 numara ile tescilli endüstriyel tasarıma, davalının benzer görünüm özelliklerinde tasarım üretmesi nedeniyle, davalı tarafın bu ürünlerinin üretim ve satışlarının durdurulmasına, müdahalesinin önlenmesine, tecavüze konu ürünlerin tanıtımının gerçekleştiği dağıtılan katalogların toplanmasına, bu ürünleri üretmeye yarayan ham madde ve kalıplara el konulması talebinin ve internet sitesinden kaldırılmasına yönelik talebin reddine, 1.812,06 TL maddi ve 1.812,06 TL manevi tazminatın, tecavüzün ilk defa tespitine yönelik bilirkişi raporunun verildiği 26.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm özetinin ilanına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı-birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ürettiği dava konusu ürünün piyasada yaygın olarak üretildiğini, halka kamuya mal olmuş bir ürün olduğunu, tasarımın ayırt edici niteliği değerlendirilirken ufak ayrıntılardan ziyade ortak özelliklerin değerlendirilmesi gerektiğini, davacıya ait ürünün tasarımı ile Kayplas, Misline Plastik ve ... firmalarına ait tasarımların birbirinden bir farklarının olmadığını, birleşen davanın hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, değere tabi olan olmayan tüm talepler yönünden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davacı-birleşen davada davalı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; üretimde kullanılan kalıplara el konulmaması halinde davalının aynı ürünleri üretmeye devam edeceğini, mahkemece hükmedilen maddi tazminat tutarının ham madde maliyetini bile karşılamadığını, bilirkişi raporunda belirtilen % 4 kâr oranının hatalı olduğunu, sektörde en azından %10-15 kârlılık oranının söz konusu olduğunu, Mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının da çok düşük bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporlarında, davalı-birleşen davacı vekilince açık itirazda bulunulduğu halde, dava konusu tasarımların mutlak yenilik kriterini haiz olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılmadığı, yine davacı-birleşen davalı vekilince maddi tazminatın belirlenmesi yöntemi konusunda itirazda bulunulduğu halde, ek bilirkişi raporu alınmadığı, bu nedenle duruşma açılıp ek rapor alındığı, buna göre birleşen davanın konusunu oluşturan tasarımın mutlak yenilik kriterini haiz olduğunun tespit edildiği, asıl davada belirlenen maddi tazminat miktarına yönelik davacı itirazlarının ise haksız olduğu, ayrıca olayın şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve ihlal tarihindeki paranın satın alma gücü gözetilerek asıl davada davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu tasarımların mutlak yenilik kriterini haiz olup olmadığı hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir inceleme yapılması ve asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin kar oranı yönünden maddi tazminat hesabına ilişkin itirazının karşılanması için ek rapor alınmasına karar verilmiş olmasına rağmen, görüş değiştirmeyen heyetin ek raporu üzerine, hukuka aykırı bulunan kararın hukuka uygun kabul edildiğini, reddedilen kısımlar yönünden müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, dava konusu tasarımın mutlak yenilik kriterine haiz olup olmadığı değerlendirmesinde ortak özelliklerden ziyade farklılıklardan bahsedildiğini, buna göre tasarımlar arasında küçük farklılıklar bulunduğunu, 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi uyarınca tasarımlar sadece küçük ayrıntılarda farklılık gösteriyorsa aynı kabul edileceğini, dolayısıyla tasarımların aynı kabul edilmesi gerekirken mutlak yenilik kriterine sahip olduğunun değerlendirildiğini, dava konusu tasarımının kamuya mal olduğuna ilişkin tanık beyanlarına itibar edilmediğini, 2007 yılından itibaren satışı süregelen ve kamuya mal olmuş davalıya ait dava konusu 24.04.2015 tarih 2015/03164 tescil numaralı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca bu durumda müvekkilinin ismini karalamak amacıyla ve kötü niyetle yapıldığından müvekkili lehine 10.000,00 TL manevi tazminat taleplerinin kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarım hakkına dayalı maddi ve manevi tazminat, birleşen dava ise, tasarımın hükümsüzlüğü ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 81, 56, 58, 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14735, Karar No: 2017/108, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14735 E.  ,  2017/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32215, Karar No: 2012/40040, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32215 E.  ,  2012/40040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.