muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12263, Karar No: 2017/8753, Tarih: 03.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12263 E.  ,  2017/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mühür bozma suçu yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/03/2016 gün ve 2015/1121–2016/111 sayılı kararı dikkate alındığında suça konu sayacın özelleştirme işleminden sonraki bir tarihte sökülerek mühürlendiğinin iddia edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun unsurları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçu yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı keşif yapıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığa ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen katılan kurumun zararını ödediği, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinde düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 168/5. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince gönderilmesine, 03/07/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34053, Karar No: 2012/36784, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34053 E.  ,  2012/36784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24513, Karar No: 2015/39200, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24513 E.  ,  2015/39200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/263677

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/43 (E) ve 2014/288 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçların oluştuğu 21.07.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık C.. M..'nun temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE, 03/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29024, Karar No: 2011/1038, Tarih: 07.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/29024 E.  ,  2011/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Dosya kapsamına ve tanık ...'un ifadelerinin içeriğine göre; yakınanın, olay yeri olan caminin önünde yalnız beklemekte olan sanığın yanına gelip tokat attığı, sanığında karşılık vererek yakınana tokat atması üzerine, yakınan dengesini kaybedip merdivenlerden düşerek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ölçümde ve hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek derecede yaralandığı ve bu sırada düşen telefonu kolluk görevlilerince olay yerinde bulunarak elde edildiğinin anlaşılmasına karşın; yakınanın hastahanede alınan ilk ifadesinde; sanığın arkadaşı olduğunu, birkaç gün önce ona borç para verdiğini, sanığın da bu borcunu ödemek için kendisini olay yerine çağırdığını, geldiğinde iki arkadaşı ile birlikte şahsına etkili eylemde bulunarak olay yerinden kaçtıklarını ileri sürüp bu aşamada hiçbir şekilde parası ve telefonun alındığından bahsetmeden şikayette bulunduğu halde, yaklaşık on gün sonra Cumhuriyet Savcısı önünde verdiği ifadesinde ise, özde benzer şekilde anlatıp, bu kere üzerinde bulunan 2040 TL parasının olay sırasında cebinden alındığını, ancak kimin aldığını görmediğini, tanık ...'ın olayı gördüğünü iddia ettiği, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise; önceki ifadeleri ile çelişkili olarak sanığın borcunu ödemek için kendisini olay yerine çağırdığını, bu nedenle gittiğini ve birlikte çay içtikleri sırada arkadan iki kişinin saldırdığını, sanığın da kendisine saldırdığını yere düştüğünü, sanığın yere düşen telefonunu aldığını, ambulansa bindirildiğinde cebindeki parasının sanık tarafından alınmış olduğunu fark ettiğini, diğer telefonunun ise olay yerinde bulunup polis tarafından kendisine iade edildiğini , sanığın yerden aldığı telefonu ise, bir iki sokak ileride polis tarafından yakalandığında, yerde kırılmış olarak bulunup yakınlarına teslim edildiğini iddia ve şikayet ettiği, tanık olarak dinlenilen ... ifadelerinde ise, yakınan ve tanık ..

... ifadelerinde ise, yakınan ve tanık ...'un ifadeleriyle çelişkili olarak, sanıkların dört beş kişi olduklarını, sanığın yerde yatan yakınanın cebinden bir deste parasını ve telefonunu aldığını gördüğünü, sanığın dışındaki diğer kişileri görse de tanıyamayacağını, sanığın ismini olaydan bir gün sonra yakınandan öğrendiğini, yakınanın kendisine, sanığın 2000 TL parasını aldığını söylediğini beyan ettiği, sanık aşamalardaki savunmasında ise; yakınanı olaydan önce tanımadığını, ancak dört beş gün önce trafikte seyir halinde olduğu sırada aracının kornasını çaldığını bu nedenle yakınan ile aralarında tartışma olduğunu, yakınanın telefonunu bir şekilde öğrenip kendisini telefon ile arayarak hakaret edip tehditte bulunduğunu kendisinin de aynı şekilde karşılık verdiğini, olay günü yine kendisini telefonla arayıp nerede olduğunu sorduğunu bunun üzerine yerini söylediğini ve olay yerinde bulunduğu sırada yakınanın yanına gelip kendisine tokat attığını, kendisinin de karşılık verip tokat attığını, yakınanın dengesini kaybedip yere düştüğünü, bunun üzerine olay yerinden ayrılıp olayı polise telefon ile bildirdiğini savunduğu dosya kapsamından anlaşılmış olması karşısında;

Katılanın kovuşturma aşamasındaki ifadesinin içeriğine göre; ambulans ile hastaneye götürüldüğü sırada, yaşam koşullarına göre önemli bir miktar olan 2040 TL parasının ve telefonunun alındığını fark ettiği halde, kollukça alınan ifadesinde bundan bahsetmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, olay sırasında sanığın yanında iki kişi ile birlikte kendisine saldırıp etkili eylemde bulunduklarına ilişkin iddiasının, tarafları tanımayan ve olay sonrası ifadesi alınan tanık ...'un sanığın yanında başka kişi olmadığına ilişkin ifadesiyle çelişkili olduğu ve sanığın yakalandığı sırada suça konu telefonun kırılmış olarak yanında bulunduğuna ilişkin iddiasının da dosya içeriğiyle uyuşmadığı ve aşamalarda ifadelerinin değişerek geliştiği ve çelişkileri içerdiği, tanık ...'ın, sanıkların dört beş kişi oldukları yönündeki ifadesi dosya içeriğiyle uyuşmadığı gibi, yakınanın tanıdığını ve olayı bizatihi gördüğünü bir gün sonra yakınan ile görüştüğünü ifade ettiği halde, olay sonrası tanıklık yapmayıp yaklaşık 17 gün sonra ifadesinin alınmış olması ve sanık ... dışındaki diğer sanıkları görülmesi halinde dahi tanıyamayacağına ilişkin ifadesi de dikkate alındığında, öncelikle yakınanın ve tanıkların beyanlarının kendi içinde ve ayrıca birbiri ile olan aykırılıkları duraksamaya yer vermeyecek şekilde giderilip, iddiayı savunmaya üstün kılan deliller denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilip sonucuna göre hukuki vasfın tayini gerektiği dikkate alınmadan eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yağma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın yakınana yönelek etkili eylem suçu yönünden, ilk haksız hareketin kimden sadır olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanıp sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağının takdiri gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28361, Karar No: 2014/25076, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28361 E.  ,  2014/25076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ... olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30729, Karar No: 2014/4651, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30729 E.  ,  2014/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/131997

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/677 (E) ve 2012/115 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12039, Karar No: 2021/10470, Tarih: 21.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12039 E.  ,  2021/10470 K.**

**"İçtihat Metni"**

ÇORUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart tahsili ve uyarı cezası işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, SGK tarafından yapılan denetimde ... isimli şahsın yurt dışında olduğu dönemlerde adına birçok reçete düzenlendiğini ve bu reçetelerin çeşitli eczaneler tarafından karşılandığının tespit edildiğini, reçetelerin arkasında ... isminin bulunduğu yerde atılmış olan imzalara ilişkin yapılan kriminal incelemede ...’ün eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, söz konusu olay nedeni ile hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 Yılı protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddeleri uyarınca cezai şart ve uyarı cezası uygulandığını, ancak protokole aykırı bir davranışı olmadığı için söz konusu işlemlerin iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; eczacının protokol hükümlerine şeklen uygun olarak düzenlenmiş reçeteyi karşıladığı, hastanın kimlik bilgilerinin ilgili sağlık kuruluşu tarafından kontrol edilerek protokol kaydının yapılması gerektiği, eczacının ilaçları hastanın kendisine teslim etmek gibi bir zorunluluğu olmadığı, hasta yakınlarının da ilaçları alabileceği, reçete arkasındaki imzanın ... isimli hastanın bir akrabasına ait olduğu ve bu reçetenin hastanın bilgisi dışında düzenlenmiş olduğunun da bilinmesinin mümkün olamayacağından davanın kabulüne; davalı kurum tarafından, davacı aleyhine,

23.03.2015 tarih ve 10735085 sayılı yazı ile 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.2. maddesi, 5.3.5. maddesi ve 6.17 maddesi uyarınca 750 TL cezai şart uygulanmasına yönelik kararın iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

23.03.2015 tarih ve 10735085 sayılı yazı ile 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.2. maddesi, 5.3.5. maddesi ve 6.17 maddesi uyarınca 750 TL cezai şart uygulanmasına yönelik kararın iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kurum mensubu ...’e ait dava konusu 2 adet reçetenin, davacı eczacı ve çalışanları tarafından kimlik kontrolü yapılmadığı için ilaçları almaya gelen kişi yerine, reçete sahibinin bizzat kendisi tarafından ilaçların alındığının reçete arkasına yazıldığı, oysaki reçetelerin yazıldığı tarihte ...’ün yurt dışında olduğunun, yurt dışı giriş çıkış kayıtları ile sabit olduğu, her ne kadar reçete arkasındaki imzalar reçete sahibinin yakınına ait olsa da, reçetenin arkasında ilaçları alan kişi olarak "..." kaydı oluşturulup, altının imzalanmış olması ve hastanın söz konusu reçetelerdeki ilaçları almadığı şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; cezai işlemin dayanağı olan 2 adet reçetede yazılı ilaçların adı geçen sigortalıya teslim edilmediği, teslim edilen kişinin de kimlik tespiti yapılmadığı halde sigortalının kendisine teslim edilmiş gibi kayıt oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davacının 2012 protokolü 5.3.5 ve 3.2.2. maddelerine aykırı davranışı sabit olduğundan, davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 27,70 TL başvuru harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle eleştiri konusu yapılmıştır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.