muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6289, Karar No: 2024/1875, Tarih: 07.03.2024

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ..., ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar ..., ..., ..., ... vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle: bozma kararının gerekçeli karar hakkının ihlali niteliği taşıdığını, Yargıtayın ilk kararından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunun, somut tespit ve izahata dayalı olarak yapının ... sanat eseri niteliğini teyit ettiğini, buna rağmen ne sebeple bu tespitlerin somut değil de soyut kabul edildiği açıklanmadan ve bu tespitler görmezden gelinerek verilen bozma kararının gerekçesinin eksik, dosya içeriği ile çelişkili ve isabetsiz kaldığını, mimari eserlerin ranta ... edilmemesi gerektiğini, dosyadaki tüm bilirkişi raporlarında projenin ve binanın hususiyetleri, unsurları açıkça belirtilmişken ve bozma kararında bunlara atıf yapılmışken çelişkili olarak bozma gerekçesinde gözden kaçırılmış olmalarının hatalı, gerekçe hakkının ihlali ve maddi hata teşkil ettiğini, bilirkişi raporunda, hususiyetin bozulmadığı değil, bozulmasına rağmen eski hale getirilmesinin sıkıntılı olacağının belirtildiğini, sair hususlar bakımından önceki beyan ve itirazlarını tekrar ettiklerini belirterek Dairemiz bozma ilamının kaldırılmasını ve temyiz itirazlarının incelenmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıların müellifi olduğu mimari projeye aykırı olarak ve davacılardan izin alınmaksızın proje ile ortaya çıkan binada yapılan değişikliklerin tespiti ile eski hâle getirme, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacılar ..., ..., ..., ... vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ..., ..., ..., ... vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,85 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34774, Karar No: 2016/16545, Tarih: 28.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34774 E.  ,  2016/16545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7720, Karar No: 2019/9641, Tarih: 18.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7720 E.  ,  2019/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 15/11/2017 tarihli ve 45-2017-16/12 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4886 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/10/2018 gün ve 9890 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2018 gün ve KYB-2018-86632 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başkaherhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme bulunduğu, gıda takviyesi satışı yapılan eczanelerde kayıt ve onay belgesi alma zorunluluğunu getiren yönetmelik hükmünün idare mahkemesince iptal edilmiş olduğu belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde gıda takviyesi, bitki çayları ve bebek-çocuk ek gıdaları sattığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5056, Karar No: 2012/8799, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5056 E.  ,  2012/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/678, Karar No: 2016/6609, Tarih: 22.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/678 E.  ,  2016/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça sürüklenen çocuğun, elektrik işleri ile uğraşan katılanın kullanmış olduğu cep telefonunu arayarak evde doğum günü partisi vereceğini ancak elektriklerin kesik olduğunu, acilen gelmesini istediğini söylediği, bunun üzerine katılanın kardeşiyle beraber yola çıktığı, gidilecek yere yaklaşık 900 metre kala iki el silah sesi geldiği, yapılan atış neticesinde aracın arka camının patladığı bagaj kapağında dört adet deliğin meydana geldiği olayda,

Katılanın kovuşturma aşamasında ki beyanında zararının giderildiğini belirtmesi karşısında; geri ödeme zamanının da araştırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1335, Karar No: 2018/4326, Tarih: 25.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1335 E.  ,  2018/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21.10.2015 gün ve 2014/6492 Esas, 2015/6718 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi fer'i müdahil vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili hakkında alınan 08.07.2012 tarihli ihraç kararının ise müvekkile tebliğ edilmediğini, haricen öğrenilen ihraç kararına karşı müvekkili tarafından 16.10.2012 tarihinde genel kurul nezdinde itiraz edildiğini, bu süreçte davalı kooperatif tarafından yeniden gönderilen ihtarnamede borç gözüken tüm bedelin ödenmesine rağmen itirazının 30.06.2013 tarihli genel kurulda reddedildiğini, bu ihraca ilişkin genel kurul kararının da müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkili ile aynı durumda olup ihraç işlemi yapılmamış ortakların bulunduğunu, müvekkilinin ödeyemediği aidatların genel gider niteliğinde olup aynı zamanda ferdileşmeye geçildiğinden ihraç kararının verilemeyeceğini, söz konusu genel kurula çağrılmadığını ve ihraç kararının usulüne uygun alınmadığını ileri sürerek 30.06.2013 tarihli kooperatif üyeliğinden ihracına dair genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının ihraç kararına genel kurul nezdinde itiraz etmesinden sonra genel kurul toplanmadan ve dolayısıyla bir karar verilmeden önce davalı kooperatif tarafından davacıya yeniden ihtarname gönderildiği ve gönderilen ihtarnamede davacıya ödeme için yeniden süre verildiği, yeniden süre verilmesinin ihtarnamede belirtilen bedelin davacı tarafından süresinde yatırıldığında ihraç gerekçesi yapılamayacağı ve yönetim kurulu tarafından alınmış olan ihraç kararından zımni olarak dönüldüğü anlamı taşıdığı, davacı tarafından ihtarnameye itibar edilerek, ihtarnamenin tebliğinden itibaren 10 günlük süre içerisinde istenen miktar üzerinden ödeme yapılması karşısında; genel kurulda davacının ihracına yönelik itirazının reddedilmesinin ve tekrar ihracına karar verilmesinin bir dayanağı kalmadığı gerekçesiyle, davalı kooperatifin 30.06.2013 tarihli olağan genel kurul toplantısında 11. madde ile karar altına alınan üyelikten ihracına ilişkin kararın iptaline dair verilen karar Dairemizin 21.10.2015 tarih ve 2014/6492 E.- 2015/6718 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Feri Müdahil karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Feri Müdahil karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9716, Karar No: 2015/7242, Tarih: 16.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9716 E.  ,  2015/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Sağlık Bakanlığı'nın tüm, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece, tanık beyanları ve emsal dosyalardaki kabul nedeniyle davacının fazla çalışma ücret alacağı olduğu gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, tanık beyanları ve emsal dosyalardaki kabul nedeniyle davacının fazla çalışma ücret alacağı olduğu gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle 01.11.2007 tarihinde iş akdini haklı olarak sona erdirdiğini iddia etmiştir. Gerçekten emsal dosyalardan ve tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere davacı fazla çalışma yapmış ancak ücretleri ödenmemiştir. Bu nedenle mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinin kabul edilmesi yerinde ise de; davacı iddia ettiği fesih tarihinde davalı ...'nde çalışmamakta; ...– ... Adi Ortaklığı'nda çalışmaktadır. Davacının davalı şirketteki çalışması 13.7.2004-31.3.2006 tarihleri arasındadır. Dolayısıyla fesih tarihinde son alt işveren ... olmadığından bu şirketin yıllık izin ücreti alacağından sorumlu tutulması hatalıdır. Yine, kıdem tazminatı açısından davalı şirketin sorumluluğunun davacının işe giriş tarihinden davalı şirketten ayrıldığı tarihe kadar olan süre için ve bu şirketin dava dışı diğer şirkete devredildiği tarihteki ücret ile sınırlı olduğu düşünülmeden tüm kıdem tazminatından davalı şirketin de müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması isabetsizdir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/445, Karar No: 2014/15503, Tarih: 13.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/445 E.  ,  2014/15503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 01.11.2013 gün ve 63-583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Hükmü katılma yolu ile temyiz eden davalının temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip edilmediği ve temyiz başvuru ile temyiz harçlarının alınıp alınmadığı anlaşılamadığından;

A) Temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise hangi tarihte kaydedildiğinin bildirilmesi,

B) Temyiz başvuru harcı ile temyiz harcının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gözetilmek suretiyle davalıdan tahsil edilmesi,

2- Davalının temyiz dilekçesinin davacıya usulünce tebliğ edilmesi,

Yukarıdaki hususlar yerine getirildikten sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5434, Karar No: 2019/11777, Tarih: 29.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5434 E.  ,  2019/11777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında 21.04.2014 tarihinde... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen genel adli muayene raporunda "alında 10x10 cm, sol elmacık kemiği üzerinde 5x5 cm hematom ve yaygın ekimoz, üst dudak solda 2 cm cilt kesisi, sütüre edildiği, nazal kırık mevcut olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale giderilemeyeceği, hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkilediği, yüzünde sabit iz için değerlendirmek için olay tarihinden altı ay sonrası muayenesi neticesinde karar verilebileceğinin" belirtilmesi karşısında, mağdurun olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 29.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.