muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1191, Karar No: 2020/1952, Tarih: 09.03.2020

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasından 1. bendinin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak; “ Davanın kısmen kabulü ile, Mersin 1. Aile Mahkemesi'nin 2011/859 esas, 2011/1171 karar sayılı dosyasında baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak yerine, velayeti davalı annede bulunan ortak çocuk 22.02.2011 doğumlu Asya ile davacı baba arasında, her ayın 4. haftasonu Cumartesi günü saat 10:00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2023, Karar No: 2021/5260, Tarih: 21.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/2023 E.  ,  2021/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/192 Esas, 2019/152 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü hükmüne karşı davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, istinaf harç ve masraflarının ödenmemesi üzerine Mahkemece 26.11.2020 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davalı ...'ın söz konusu ek karara yönelik istinaf başvurusu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince usulden reddedilmiş olup, bu son kararın davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kapatılan vakfın yöneticileri hakkında Vakıflar Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi istemine ilişkindir.

1. Davalı ...'ın adli yardım talebi yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı HMK'nin 334. maddesinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabileceği; 336. maddesinde, kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılacağı, 337. maddesinde, adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olduğu ancak. ancak ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabileceği, düzenlenmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davanın kabulüne dair kararın davalı ... tarafından adli yardım talebiyle istinaf edildiği, adli yardım talebinin Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/332 Esas sayılı kararı ile reddedildiği, karara karşı davalı ... tarafından yapılan itirazın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 01.10.2020 tarihli ve 2020/2 D.İş sayılı karar ile reddedildiği, davalı ...'ın ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi azalma iddiasının da bulunmadığı anlaşıldığına göre, adli yardım talebinin reddinin istinaf aşamasında kesinleştiği dikkate alınarak, mükerrer talebin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Davalı ...'ın temyiz dilekçesi yönünden yapılan incelemede;

2. Davalı ...'ın temyiz dilekçesi yönünden yapılan incelemede;

Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2 maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir. Kanunla açıkça yargı harçlarından muaf olduğu ya da işleminin müstesna olduğuna ilişkin düzenleme yapılmamış olan herkes, bu harçları ödemekle yükümlüdür.

Davalı temyiz dilekçesini harçlandırmamış, dilekçesinde 2016 yılından beri cezaevinde olması nedeniyle gelirinin bulunmadığını beyan etmiştir. Harçsız temyiz incelemesi yapılması mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla, temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15939, Karar No: 2011/2210, Tarih: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15939 E.  ,  2011/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15794, Karar No: 2014/687, Tarih: 21.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15794 E.  ,  2014/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2.SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/1092-2013/449

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı A.. Çalışkan adına İzmir Limanına gelen ve İthal A.. Ambarına beyana göre 79 kap olarak alınan eşyanın bilahare yapılan sayımda 78 kap olduğunun tespit edildiğini, söz konusu eksiklikten dolayı davalı kurum tarafından davacıya para cezası verildiğini, söz konusu para cezasının davacı tarafından 23/06/2008 tarihinde 2.122,25 TL olarak davalıya ödendiğini, eşyanın alıcısı olarak görünen A.. Çalışkan tarafından kayıp eşyanın LCD televizyon olduğu iddiasıyla zararının tazmini talebiyle İzmir 1.İdare Mahkemesinde açmış olduğu davada yapılan yargılama sonunda, davacı kuruluşun ambarına teslim edilen eşyanın 79 kap değil 78 kap olduğunu, bu eksikliğin kendilerinden kaynaklandığının, bizzat malın taşıyıcısı Yaka Şehirlerarası ve Uluslararası Nakliyat A.Ş. Tarafından yazılı olarak beyan edildiğini ve davanın davacı kuruluş lehine sonuçlandığını ileri sürerek, 2.122,25 TL alacağının ödeme tarihi olan 23/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın konusu T.. M.. ile T.. B.. arasındaki alacak istemine ilişkindir.

3533 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.”

Davada, taraflar, 3533 sayılı Kanun’un 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanunun 2570 sayılı Kanun ile değişik 4.maddesi gereğince ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.''

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak, uyuşmazlığın yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22549, Karar No: 2014/15476, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22549 E.  ,  2014/15476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/305

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13808, Karar No: 2014/5696, Tarih: 26.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13808 E.  ,  2014/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/101601

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2009

NUMARASI : 2007/1218 (E) ve 2009/1043 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, 1136 sayılı kanuna muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılana kendisini avukat olarak tanıtıp Av. R.. S..’ın yanında sigortalı olarak çalıştığını söylediği, tanık Av. R.. S.. ile birlikte katılanın ofisine geldikleri, tanık Av. R.. S..’ın katılana, sanığın becerikli bir avukat olduğunu ve davalarını takip edebileceğini, birlikte çalıştıklarını söylediği, bunun üzerine katılanın Beyoğlu 13. Noterliği'nin 1 Kasım 2006 tarih, 18133 sayı numarası ile sanığı Av. R.. S..’ın yanında sigortalı olarak çalışan ve 11... sicil numaralı avukat olarak vekil tayin ettiği, işlerini takip etmesi karşılığında sanığa 50.000 TL verip karşılığında teminat senedi aldığı, bir süre sonra işleri ile ilgili gelişme olmamasından şüphelenerek araştırma yaptığında sanığın avukat olmadığını öğrendiğinin anlaşıldığı olayda, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden uygulama olanağı bulunmayan 1136 sayılı Kanun'un 63. maddesine uyduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8072, Karar No: 2024/2191, Tarih: 28.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8072 E.  ,  2024/2191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2021/153 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı T.C. Ziraat Bankası ... Şubesi ile davacıların murisi... arasında 14.11.2014 tarihinde 57.000,00 TL'lik tarımsal kredi sözleşmesi akdedildiğini,...'in 16.04.2015 tarihinde mide kanseri sebebiyle vefat ettiğini, bu sebeple davacıların davalı bankaya müracaat ederek kredi borcunun davalı sigorta şirketinden tahsil edilmesini talep ettiklerini, hastalık tanısının 14.11.2014 tarihinde konulduğu gerekçesiyle davalı banka tarafından bu hususun reddedildiğini, ancak belirtilen tarihte müteveffaya mide kanseri teşhisinin değil ülser teşhisinin konulduğunu, mide kanseri teşhisinin 05.12.2014 tarihinde konulduğunu, yapılan tetkiklerle geçen bu süre zarfında müteveffanın mide kanseri olduğunu bilmesinin mümkün olamayacağını ve bu nedenle krediden vazgeçmesinin beklenilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek davacı müvekkillerinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespiti ile sigorta bedelinin (65.550,00 TL) dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davalı banka ile müvekkili olduğu şirket arasında imzalanan ... Sigorta Sözleşmesi kapsamında, sigorta sözleşmesinden doğan hak ve alacakları talep etme hakkının T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'ye ait olduğunu, aynı sözleşme kapsamında sigortalı varislerinin doğrudan sigorta tazminatına hak kazanmalarının mümkün olmadığını, ... Sigarta Sözleşmesi kapsamında sigorta öncesinden gelen kanser hastalığının teminat dışı bırakıldığını, ayrıca ... Sigorta Bilgilendirme formunun doğru cevaplanarak imzalanması gerektiğini, murisin de bu sertifikayı kabul ederek imzaladığını, sigortalının sigorta kapsamına alınması öncesinde yapılan tetkiklerinde kanser şüphesi/tanısı aldığını, sigortalının mide kanseri olduğunu, vefat nedeni ile kanser hastalığı arasında illiyet bağının bulunduğunu, ölüm belgesinde yazmıyor olsa dahi vefat epikrizinde davacılar murisinin açıkça mide CA tanısı nedeni ile vefat ettiğinin kayıtlandırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı bankaya borçlunun mirasçıları ve kefilleri ile sigorta şirketi tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacılar vekili tarafından hangi yasal gerekçeyle borçlu olmadıklarının ortaya konulmadığını ve kredi borcunun halen devam ettiğini, mirasçı olan davacıların mirası reddettiklerine ilişkin bir beyan veya kabullerinin olmadığını, davacıların gerek kefil ve gerekse birinci derece mirasçı olarak borçtan şahsen sorumlu olduklarını, kredi alacağının tahsil ve tasfiye edilmediği dikkate alındığında davacıların borçlu olmadıklarının tespiti talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, borçlunun sözleşme nedeni ile hayat sigortası yaptırmış olmasının ölümden sonra borcun kendiliğinden sona ereceği anlamına gelmediğini, sigortalının ölümü halinde tazminat ödemesinin kredi borcunu kapatmak amaçlı bir uygulama olduğunu, ilgili sigorta şirketi tarafından müşteriye vefat tazminatı ödenip ödenmemesine davalı bankanın hukuken bir müdahalesinin söz konusu olmayacağını, bu hususun sigorta eden ile sigortadan yararlanacaklar arasında çözümlenmesi gereken bir husus olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2015/57 Esas, 2017/629 Karar sayılı kararıyla; Muris ... ile davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. arasında imzalanan tarımsal kredi sözleşmesi nedeniyle davacıların T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'ye borçlu olmadığının tespitine, davalı ...Ş.'ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile sigorta edilen 65.550,00 TL'nin dava tarihi olan 22.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte Ziraat Hayat Emeklilik A.Ş.'den tahsili ile miras hisseleri oranında 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50 TL'sinin davacı ... ...r'e, 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e verilmesine, diğer davacılar ..., ... ve ... açısından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Bankası Aş ve davalı ... Aş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2018/705 Esas, 2019/823 Karar sayılı kararıyla; Davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine, davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nce verilen 19.09.2017 tarih ve 2015/57 Esas 2017/629 Karar sayılı hükmün, HMK'nın 353/(1)-b-2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacılar tarafından davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. aleyhine açılan davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davacılar tarafından davalı ...Ş.'ye karşı açılan davanın kabulü ile sigorta edilen 65.550,00 TL'nin dava tarihi olan 22.07.2015 'den itibaren işleyecek ticari faizi ile Ziraat Hayat Emeklilik A.Ş.'den tahsili ile miras hisseleri oranında 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50-TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50 TL'sini davacı ... ...r'e, 16.387,50-TL'sinin davacı ...'e verilmesine, diğer davacılar ..., ... ve ... açısından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Bankası Aş ve davalı ... Aş vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli 2019/3975 Esas 2020/8567 Karar sayılı ilamı ile;

"Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 14.11.2014 tarihinde hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 16.04.2015 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Bankası Aş ve davalı ... Aş vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli 2019/3975 Esas 2020/8567 Karar sayılı ilamı ile;

"Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 14.11.2014 tarihinde hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 16.04.2015 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, kanser hastalığının poliçe teminatı dışında olduğunu ve davacılar murisinin poliçe tanzim tarihinde kanser hastası olduğunu bildiğini ve müteveffa sigortalının bu durumu müvekkilinden saklaması nedeniyle sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece, müteveffaya 02/12/2014-05/12/2014 tarihleri arasında kesin tanı konulduğunu, dolayısıyla poliçe tanzim tarihinden sonra hastalığın kesin tanısının konulduğu, bu sebeple davalı sigorta şirketinin sigortada mevcut bulunan teminat kapsamında sigorta bedelini sigorta mevzuatı çerçevesinde ödemekle sorumlu olduğu şeklinde yorumlanan bilirkişi raporları benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir. Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, aynı kanunun 1439/2. maddesinde belirlenmiştir.

Dosya kapsamına göre, 14.11.2014 tarihli tarımsal kredi ... sigorta sözleşmesinde, davacılar murisine ayrıca bilgi formu verilmediği, herhangi bir hastalığının olup olmadığının sorulmadığı, bu hususta beyanının alınmadığı anlaşılmaktadır. Ancak sigorta sözleşmesinin 10. maddesinde kanser hastalığının teminat dışı olduğu, sigorta sözleşmesi öncesinden bu hastalığı bulunanlar ya da kanser şüphesi ile herhangi bir tetkik yaptıranlar veya bir tetkik sonrası kanser şüphesi bulgusu olan kişilerin sigorta kapsamına alınmayacağının belirtildiği, sözleşmenin ''okudum, anladım ve teslim aldım'' denilerek davacılar murisi tarafından imzalandığı görülmüştür.