muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1751, Karar No: 2014/5707, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1751 E.  ,  2014/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26.09.2013

NUMARASI : 2013/20-2013/98

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Ç.. M..'nün 2013/38 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde birinci sırada yer alan şikayet olunan .... Turizm A.Ş'nin İzmir 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3759 Esas sayılı icra dosyasındaki alacağı için İİK'nın 88. maddesi uyarınca konulan haczin menkul haczi niteliğinde olduğunu, İİK'nın 106. maddesi uyarınca haczin konulduğu 20.10.2007 tarihinden itibaren bir yıl içinde talep edilmesi gerektiği halde altı yıl sonra talep edildiğini, bu haczin 20.10.2008 tarihinde takipsizlik sebebiyle İİK'nın 78. maddesi gereğince takip dosyası ile birlikte düştüğünü, haczin düşmüş olması sebebiyle müvekkili şirketin birinci sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... Turizm A.Ş. vekili, alacaklarının ilamdan kaynaklanan yargılama gideri ve vekalet ücreti olduğunu, şikayetçiden önce 25.10.2007 tarihinde haciz konulduğunu, ancak tehiri icra kararı getirildiğinden takibin, dolayısıyla tüm haciz işlemlerinin temyiz incelemesinin sonuna kadar durdurulduğunu, haczin takibin kesinleşmesinden itibaren bir ay içinde konulmuş olduğunu, fakat haciz çeşitli yasal nedenlerle uygulanamadığından takip dosyasının işlemden kaldırılmasına ve yeniden ödeme emri tebliğine gerek olmadığını, İİK'nın 40. maddesi gereği duran bir dosyada hiçbir talep ya da dosya işlemi yapılmayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Konak Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetveline şikayette husumetin İcra Müdürlüğü'ne yöneltilemeyeceği, somut olayda haczin paraya çevrilmesi zorunlu bir mala değil icra dosyasında bulunan para alacağına konulduğu dikkate alınacak olursa, her ne kadar; alacak ve paranın menkul hükümlerine göre haczedilmesi gerekir ise de, bu paranın satılarak paraya çevrilmesi söz konusu olamayacağından, satış isteme açısından İİK'nın 106. ve 110. maddelerinin somut olayda tatbikinin mümkün olmadığı, ancak yasada para alacağı üzerine konulan haczin ne kadar süre ile mevcudiyetini koruyabileceği yönünde bir açıklık bulunmadığından, İİK'nın 106. maddesinde menkul mallar için belirlenen bir yıllık sürenin hacizden itibaren para alacakları yönünden de uygulanması gerekli azami süre olduğu, 25.10.2007 tarihinde İzmir İcra Müdürlüğü'nün 2007/3759 Esas sayılı dosyasındaki para

alacağının haczedilerek bu paranın dosyaya gönderilmesi için talepte bulunulması, İcra Müdürlüğü'nce de talep değerlendirilerek müzekkere yazılması ve bu durumda alacaklı tarafından haciz tarihinden itibaren bir yıllık süre içinde paranın istenilmesi keyfiyetinin yerine getirilmiş olduğu anlaşıldığından, şikayete konu sıra cetvelinde söz konu alacak için pay ayrılmasında her hangi bir usulsüzlük bulunmadığı, şikayetçinin T.C. Konak Vergi Dairesi'nin sıra cetvelindeki yerine yönelik bir talebi olmadığı, ancak sıra cetvelindeki değişiklik halinde bu şikayet olunan yönünden de bir etkilenme olması ihtimaline binaen zorunlu olarak husumet yöneltildiği, sıra cetvelinde bir usulsüzlük bulunmadığı ve bu nedenle de bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle, İcra Müdürlüğü'ne yönelik şikayetin husumetten, diğer şikayet olunanlara yönelik şikayetin esastan reddine, şikayet olunanlar lehine ayrı ayrı 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmünü içermektedir. Mahkemece, vekili bulunan şikayet olunanlar bakımından şikayetin reddi sebebi aynı olduğundan, tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, gerekçeli karar başlığı ile hükmün sonunda yer alan 26.09.2013 olan karar tarihinin, 30.09.2013 olarak yazılmış olması HMK'nın 297/1-d maddesi hükmüne aykırı olmuş, kararın bu nedenle vekalet ücreti yönünden şikayetçi yararına bozulması gerekmiş ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması, başlığın ve hükmün en sonunda yer alan karar tarihinin aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte belirtilen nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile, hüküm bölümünün 5. ve 6. fıkrası çıkarılarak, yerine 5. fıkra olarak “Dahili dava edilen şikayet olunanlar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. madde hükmü uyarınca 440,00 TL vekalet ücretinin şikayetçiden alınarak, dahili dava edilen şikayet olunanlara eşit olarak verilmesine," ibaresinin eklenmesi, 7. fıkranın 6. fıkra ve 8. fıkranın 7. fıkra olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığı ile hükmün en sonunda yer alan karar tarihinin 26.09.2013 olarak düzeltilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/11939, Karar No: 2022/13175, Tarih: 25.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11939 E.  ,  2022/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 19. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu ve toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) gereği müvekkilinin günlük 7,5 saatten fazla çalıştırılmayacağını, bu süreyi aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilmesi gerektiğini, toplu ... sözleşmelerinde fazla çalışmaların saat ücretinin %80 fazlası ücret üzerinden hesaplanarak ödeneceğinin belirtildiğini, yine toplu ... sözleşmesinde fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceğinin düzenlendiğini ve kısa çalışma primlerinin de ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının ilgili Yönetmelik ile ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olduğunu, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Nöbetçi ... Mahkemesi aracılığıyla davacının çalışmakta olduğu işyerinde yapılan keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporunda; davacının, çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği, günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, toplu ... sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı işveren tarafından tüm ölçümlerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve gürültü çıkaran ekipmanların izole edildiğini, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını, talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"...Somut olayda; davacı işçinin sendika üyesi olup, ... hükümlerinden yararlandığı, ölçüm raporları ve nöbetçi ... mahkemesi aracılığıyla işyerinde yapılan keşif sonrasında hazırlanan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, ... hükümleri uyarınca kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve zamanaşımına uğrayan alacağın da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, ödenen verimliliği teşvik primlerinin fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edildiği ve kısa çalışma primi alacağında da fiili çalışma sürelerinden fazla çalışma süreleri tenzil edilerek kısa çalışma primine esas fiili çalışma süreleri tespit edilerek bu süreler üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmış olup, raporun denetime elverişli ve Yargıtay içtihatları ile dosya kapsamına da uygun olduğu ve hükmedilen faiz türlerinde de bir hata bulunmadığı saptanmıştır.

Dolayısı ile davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağında bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa Yargıtay içtihatları doğrultusunda (örnek mahiyetinde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2021/247 Esas-2021/3138 Karar sayılı ilamı) dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28297, Karar No: 2014/22473, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/28297 E.  ,  2014/22473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/336801

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2010

NUMARASI : 2009/404 (E) ve 2010/142 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığa iddianame okunmadan ve savunmaya ilişkin hakları açıkca anlatılmadan, iddianame okunmuş ve hakları hatırlatılmış ise bu hususlar zapta geçirilmeden sorgusu yapılarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle CMK.nun 191 ve 53. maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının açıkca kısıtlanması,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1507, Karar No: 2009/3478, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1507 E.  ,  2009/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... geldi. Davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından açılmış iken, mahkeme kararının başlık bölümüne davacı olarak Mal Müdürlüğü adının yazılması ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olduğu, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının başlık bölümündeki “mal Müdürlüğü/Gördes” sözcükleri yerine “Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü” sözcüklerinin, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “davacı D.S.İ. Genel Müdürlüğü adına” sözcükleri yerine “kullanım hakkı

./..

2009/1507-3478 -2-

davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü’ne ait olmak üzere Hazine adına” sözcükleri yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille tesil edilen davacı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3344, Karar No: 2024/9469, Tarih: 10.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3344 E.  ,  2024/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2008 E., 2022/1785 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-b, 53, 54, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 4-b, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/2008 Esas, 2022/1785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; net olmayan fotoğraf karesi dışında mahkûmiyete yeterli delil olmadığı, usul ve Kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi uyarınca görevlendirilen gizli soruşturmacı olay günü aracı ile geldiği ve bahse konu adres önünde beklemekte olan sanık ...'in yanında aracı ile durduğu, sanık ...'in aracın sağ ön penceresinden yaklaşarak görevli ile konuşmaya başladığı, akabinde 1 gram metamfetamin uyuşturucu maddesini, 150,00 TL karşılığında görevliye verdiği, sanığın böylece uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''... dosyada mevcut 28.08.2020 tarihli ... alımı ve teslim tesellüm tutanağı, 26.08.2020 tarihli güvenalımı raporu, 26.08.2020 tarihli CD fotoğraflama ve deşifre tutanağı, Adli Tıp Kurumu'nun 20.04.2022 tarihli raporunda görüntülerdeki kişinin sanıkla kısmi benzerlik gösterdiği yönünde tespit ile mahkememizce yapılan fiili gözlem dikkate alındığında sanığın para karşılığında uyuşturucu maddelerden metamfetamin olduğu tespit edilen maddeyi görevliye satmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği..'' gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme, sanığı bizzat gözlemleyerek görüntüdeki şahsın sanık olduğu hususunda kesin kanaate vardığından ve İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, keşif sonrası tanzim edilen bilirkişi raporuna göre alışveriş yerinin Cezri Kasım Camisine 104 metre mesafede olduğunun tespit edilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın olay günü alıcı konumunda olan görevliye para karşılığında metamfetamin uyuşturucu maddesi satmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, ... alımı ve teslim tesellüm tutanağı, güvenalımı raporu, CD fotoğraflama ve deşifre tutanağı, mahkeme heyetinin fiili gözlemi, ATK raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve Kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/2008 Esas, 2022/1785 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 37.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.