muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18315, Karar No: 2021/10198, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18315 E.  ,  2021/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü

uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4)Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8977, Karar No: 2014/12415, Tarih: 22.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8977 E.  ,  2014/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2008/537-2012/846

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar M.. A.. vekili, E. Oto.İth.Ltd.Şti. vekili, E.Sigorta AŞ vekili, davalı Ş.. S.. vekili ve davalı A.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı Ş.. S..'nın sürücüsü, davalı A.. A..'nin trafik sigortacısı olduğu motosiklet ile diğer davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması sonucu motosiklette yolcu olarak bulunan destek M. Ş.'in yaşamını yitirdiğini belirterek asıl davada defin ve cenaze masrafı olarak 10.000,00 TL, destekten yoksun kalma tazminatı olarak davacı eş E.G.için 5.000,00 TL, davacı çocuk Mina için 5.000,00 TL, davacı anne Hatun ve baba Hüseyin için 5.000,00'er TL ile davacı eş ve çocuk için 70.000,00'er TL, davacı anne ve baba için 20.000,00'er TL, davacı kardeşler için 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini davacı eş için 351.955,91 TL'ye, davacı çocuk için 95.976,51 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Birleştirilen 2010/378 esas ve 2010/276 karar sayılı davada, fazlaya ilişkin hakları saklık kalmak üzere 10.000,00 TL tazminatın davalı Grup Ferdi Kaza Sigortacısından tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Birleştirilen 2010/203 esas ve 2010/256 karar sayılı davada, fazlaya ilişkin hakları saklık kalmak üzere 8.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, müteveffanın yolcu olarak bulunduğu aracın trafik sigortacısı olan davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacılar H.. Ş.. ve H.. Ş..'in destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine, davacı eş E.G. için 351.955,91 TL, davacı çocuk Mina için 95.976,51 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 2.100,00 TL cenaze ve defin masrafının davalılar H.. Ç.., E. Oto.İth.Ltd.Şti. ve Ş.. S.. E. Sigorta AŞ, M.. A.. ve A.. A..'den ve davacı eş, çocuk ve anne için 10.000'er TL, baba için 7.500,00 TL, davacı kardeşler için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar davalılar H.. Ç.., E. Oto.İth.Ltd.Şti. ve Ş.. S..’dan dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar M.. A.. vekili, E. Oto.İth.Ltd.Şti. vekili, E. Sigorta AŞ vekili, davalı Ş.. S.. vekili ve davalı A.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E. Sigorta AŞ vekilinin tüm, davalı M.. A.. vekili, davalı E. Oto.İth.Ltd.Şti. vekili, davalı Ş.. S.. vekili ve davalı A.. A.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporu CSO verileri dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. O halde mahkemece, PMF yaşam tablosu esas alınarak davacıların destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin çalıştığı işyeri bordrolarına göre aylık net ücretin 1.000,00 TL olduğu, desteğin vefatı öncesindeki dönem olan 01/01/2008 – 16/11/2008 tarihleri arasında aldığı primlerin aylık net ortalamasının ise 1.039,70 TL olduğu, buna göre desteğin aylık net gelirinin 2.039,70 TL olarak kabul edilip hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Desteğin çalıştığı şirket yazısına göre, desteğin net aylık ücretinin 1.000,00 TL olduğu, bununla birlikte Ocak 2008 ile Kasım 2008 tarihleri arasını kapsayan dönemde desteğe sadece Eylül 2008 tarihinde 1.000,00 TL ve Kasım 2008 tarihinde (kazadan sonra) 9.951,52 TL prim ödemesi yapıldığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece, desteğe yapılan prim ödemesinin düzenli olup olmadığının belirlenebilmesi için aynı dönemde işyerinde çalışan aynı düzey çalışanlara da prim ödemesi yapılıp yapılmadığının, yapılıyor ise zaman aralıklarının ve miktarlarının belirlenmesi ve sonucuna göre desteğin gerçek gelirinin tespiti ve buna göre hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı A.. A.. vekili ve davalı Ş.. S.. vekili, desteğin araçta hatır için taşındığını ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı

4-Davalı A.. A.. vekili ve davalı Ş.. S.. vekili, desteğin araçta hatır için taşındığını ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı

olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK.’nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hâkim, tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması gerekmekte olup davalıların savunmasına itibar edilmeyerek ve karar yerinde tartışılmayarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

5-Davalı M.. A.. vekili, desteğin müvekkiline G. Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, F. Kaza Sigortası Poliçe Genel Şartları'nın 6/a maddesine göre, motosiklet kullanma veya binme hallerinin teminat dışı olduğunu iddia etmişse de, mahkemece, bu savunma üzerinde durulmadan, karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı E. Sigorta AŞ vekilinin tüm, davalı M.. A.. vekili, davalı E. Oto.İth.Ltd.Şti. vekili, davalı Ş.. S.. vekili ve davalı A.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı M.. A.. vekili, davalı E.Oto.İth.Ltd.Şti. vekili, davalı Ş.. S.. vekili ve davalı A.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23.372,71 TL kalan harcın temyiz eden davalı E.Sigorta A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar M.. A.., E. Oto.İth.Ltd.Şti., Ş.. S.. ve A. Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 22.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6125, Karar No: 2019/4461, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6125 E.  ,  2019/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İl Özel İdaresi bünyesinde taşeron işçi olarak davalı şirkette çalışırken ...'nin Büyükşehir olmasından sonra 24.03.2014 tarihi itibariyle işten çıkartıldığını, müvekkilinin 01.03.2009 tarihinden bu yana aynı işverenlerin emir ve talimatları altında farklı şirketlerde kağıt üzerinde sürekli işe giriş çıkış gösterilerek ve fakat kesintisiz olarak ... İl Özel İdaresi bünyesinde yıllık izinlerini dahi kullanmadan çalıştığını, iş sözleşmesinin ihbar önellerine uyulmadan ve haklı ya da geçerli bir sebep gösterilmeden feshedildiğini, müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında ... İl Özel İdaresi’nin tüm borçlarının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na devredilip devredilmediği uyuşmazlık konusudur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda, öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

2-Kabule göre, uyuşmazlık konusu dönem bakımından (01.03.2009-24.03.2014) davacının ... çalışması gözüken tüm işverenler ile kapatılan ... İl Özel İdaresi arasında, İl Özel İdaresinin talep edilen alacaklardan sorumluluğunu gerektiren bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığının yeterince ve yöntemince araştırılmadan ve hukuki ilişkinin dayanağı hizmet alım sözleşmeleri ve ekleri temin edilmeden asıl-alt işveren ilişkisi olduğu kabulüyle sonuca gidilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1678, Karar No: 2018/5920, Tarih: 18.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1678 E.  ,  2018/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2014/1890 takip sayılı ... dosyasında ......plakalı aracın 05.03.2015 tarihinde satıldığını ve sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde satış bedelinden yapılan masraflar düşüldükten sonra kalan paranın otopark işleticisi ...'a birinci sıra alacaklısı olarak, rüçhanlı kira bedeli olarak ödenmesine ve ....740,00 TL'nin de motorlu taşıtlar vergisi borcu olarak ödenmesine karar verildiğini, yediemin ücretinin fahiş bir rakam olması nedeni ile müvekkilinin hukuki menfaatinin zarar gördüğünü ileri sürerek yediemin ücreti miktarının ve müvekkilinin alacaklarının rüçhanlı alacak olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davalının alacağının rehinli alacak olduğu, davacının alacağından öncelikli olduğu ve öncelikle ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının sıra cetvelindeki sırasına yönelik itirazının reddine, yediemin ücretinin Adalet Bakanlığına ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mahcuz (hacizli) mallar için alınacak ücret tarifesine göre bilirkişi tarafından ....417,57 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davacının takip konusu asıl alacağa yönelik itirazının kabulü ile asıl alacağın ....417,57 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun .../j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.