muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/386, Karar No: 2024/4303, Tarih: 12.12.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16.10.2018 tarihli ve 2016/16883 E., 2018/9444 K. sayılı ilamıyla; hükmün onanmasına karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunması üzerine, Dairemizin 08.02.2021 tarihli ve 2020/4449 E., 2021/1009 K. sayılı ilamıyla; eczacının, çalışanının eyleminden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, ancak fesih yönünden tesis edilen cezalar 2016 yılı Protokolü ile eczacı lehine azaltıldığından bu Protokolün değerlendirilmesi suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 13.09.2022 tarihli ve 2021/700 E., 2022/677 K. sayılı kararla; davacının çalışanın yaptığı sahtecilik eyleminden sorumlu olması gerekse de 2016 Protokolünde fesih yönünden tesis edilen cezaların eczacı lehine azaltılmış olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, Kurumca fesih işleminin 1 yıl süre ile uygulanmasına karar verilmiş; karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.03.2023 tarihli ve 2022/8140 E., 2023/650 K. sayılı ilamıyla; "1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, Mahkemece Dairemizin 08.02.2021 tarihli ve 2020/4449 E. ve 2021/1009 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin 16.03.2023 tarihli ve 2022/8140 E., 2023/650 K. sayılı ilamıyla; "1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, Mahkemece Dairemizin 08.02.2021 tarihli ve 2020/4449 E. ve 2021/1009 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmişse de, cezai işleme konu eylemin gerçekleşmesinden sonra yürürlüğe giren 2016 yılı Protokolünün değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Bu Protokolün (5.3.10) maddesinde sahtecilik eyleminin tekrarı halinde 1 yıl süre ile sözleşmenin feshedileceği yazmaktadır. Eylemin tekrar edip etmediği de yine aynı Protokolün (6.4) maddesine göre belirlenir. Bu maddeye göre fiilin işlendiği tarihten bir yıl önce aynı fiil için tebligat yapılmış ise veya yazılı uyarıya rağmen bir yıl içerisinde aynı fiil işlenerek Kuruma fatura edilirse ilgili maddenin tekrarına ilişkin hükümler uygulanır. Ancak dava konusu uyuşmazlıkta davacının tekrar eden bir eylemi olmaması, davalı tarafından davacının eyleminin tekrar ettiği iddia edilmemiş olması nedenleriyle Mahkemece davacı hakkında fesih cezasının 1 yıl süreyle uygulanmasına karar verilmesi hatalıdır. Davacı dava dilekçesinde 37.084,00 TL reçete bedeli, 190.912,50 TL cezai şart bedelinin ödenmesi ve 2 yıl süre ile sözleşmenin feshedilmesine yönelik işlemin iptalini istemişse de davalı tarafça tahsiline karar verilen 37.084,00 TL ve 190.912,50 TL bedelin her ikisi de cezai şarttır. Hal böyle olunca mahkemenin 2016 Protokolüne göre Kurumun davacıdan toplam 227.996,50 TL cezai şart tahsiline karar vermesi işleminin yerinde olduğuna, davacının sözleşmesini 2 yıl süreyle feshetmesine yönelik

işleminin iptali gerektiğinden davanın kısmen kabulüne karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir."gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

işleminin iptali gerektiğinden davanın kısmen kabulüne karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir."gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında ve sayısı belirtilen kararıyla; cezai işleme konu eylemin gerçekleşmesinden sonra yürürlüğe giren 2016 yılı Protokolünün (5.3.10) maddesinde sahtecilik eyleminin tekrarı halinde 1 yıl süre ile sözleşmenin feshedileceği, eylemin tekrar edip etmediği de yine aynı Protokolün (6.4) üncü maddesine göre belirleneceği, bu maddeye göre fiilin işlendiği tarihten bir yıl önce aynı fiil için tebligat yapılmış ise veya yazılı uyarıya rağmen bir yıl içerisinde aynı fiil işlenerek Kuruma fatura edilirse ilgili maddenin tekrarına ilişkin hükümlerin uygulanacağı, dava konusu uyuşmazlıkta davacının tekrar eden bir eylemi olmadığı, davalı tarafından davacının eyleminin tekrar ettiği de iddia edilmediğinden davacı hakkında fesih cezasının 1 yıl süreyle uygulanmasına karar verilemeyeceği, 2016 yılı Protokolüne göre Kurumun davacıdan toplam 227.996,50 TL cezai şart tahsiline karar vermesi işleminin yerinde olduğu, davacının sözleşmesini 2 yıl süreyle feshetmesine yönelik işleminin iptali gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun 2016 yılı Protokolüne göre kurumun davacıdan toplam 227.996,50 TL cezai şart tahsiline karar vermesi işleminin yerinde olduğu, davacının sözleşmesini 2 yıl süreyle feshetmesine yönelik işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eylemin tekrar edip etmediğinin Mahkemece araştırılmadığını, Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/241 E. sayısıyla derdest olan dava dosyası incelendiğinde davacının fiillerinin tekrar ettiği ve sözleşme yapılmamasına ilişkin kurum işleminin yerinde olduğunun anlaşılacağını, davanın olay tarihinde yürürlükte olan 2008-2009 yılları İlaç Temin Protokollerine göre çözümlenmesi gerektiğini,2016 yılında yürürlüğe giren Protokol hükümleri dikkate alınarak Mahkemenin bu düzenlemeyi maddi ceza normu olarak kabul etmesi ve kısmi kabul kararı vermesinin doğru olmadığını, meselenin borçlar hukuku ve sözleşme serbestisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu ve harca esas değer 227.996,50 TL olup davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri gereği nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kalfasının gerçekleştirdiği sahtecilik eylemi nedeniyle davacı hakkında uygulanan kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesi,

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 'nin 13 üncü maddesi,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kalfasının gerçekleştirdiği sahtecilik eylemi nedeniyle davacı hakkında uygulanan kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesi,

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 'nin 13 üncü maddesi,

3. 04.02.1959 tarihli ve 13/5 ve 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı,

4. Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 Yılı Protokolünün (5.3.10) maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına göre; davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, davanın reddedilen kısmı yönünden davalı yararına nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yazan "9.200,00 TL" rakamının çıkartılarak yerine "24.409,75 TL" rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13204, Karar No: 2012/293, Tarih: 07.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13204 E.  ,  2012/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosa incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ve tanık beyanları, sanık savunmaları, defter kayıtları, makbuzlar, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre S.S. ... Özlüce Toplu İşyeri Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın 8 ve 18 nolu işyerlerinin maliyeti ve trafo bedeli olarak katılan ...’ndan 1998 yılında tahsil ettiği toplam 3.455.000.000 TL'yi bu tahsilatlara ilişkin farklı tarihler taşıyan 1072 ve 1073 nolu makbuz asılları ile bunların ait olduğu makbuz koçanını tamamını imha edip aynı numaralı boş makbuzları havi başka bir cilt bastırarak diğer makbuzların aslına uygun olarak doldurulmasını ve suretlerinin koçanda muhafazasını temin ettiği halde söz konusu iki makbuzu katılan yerine ... ve ... adına düşük bedellerle doldurup bilahare mükerrer olduğundan bahisle iptal etmek ve katılanın ödemesine ilişkin kasa defterindeki kayıtların da üzerini çizmek suretiyle mal edindiği, hileli davranışlarda bulunduğu, bunun daire dışı araştırmalarla ortaya çıkarıldığı da nazara alındığında eyleminin zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;

765 sayılı TCK uygulamasında sahtecilik eyleminin zimmet suçunun unsuru olduğu, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK bakımından ise bu yasanın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle; sanığın eyleminde sahtecilik suçunun unsurları bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılarak, sahteciliğin varlığının kabulü halinde zimmet suçu yanında bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulup önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak denetime olanak verecek biçimde karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiği de gözetilerek, mahkümiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9239, Karar No: 2018/1133, Tarih: 15.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/9239 E.  ,  2018/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İlçesi ... Köyü 138 nolu parselin sahibi olduğunu; 25/06/2012 günü ... İli, ... İlçesi, ... Köyü'nde ekin tarlası yangını meydana geldiğini, yangının kendisine ait tarlaya sıçradığını ve bu yangın sebebiyle 100 dönüm hasadı yapılmamış buğday ekili alan ve 15 ton yığın mercimek samanın tamamen yandığını, yangın sonrası olay mahallinde ... İlçe Jandarma tarafından yapılan inceleme ve araştırmada olayın elektrik direğinden çıkan kıvılcımlar sonucu meydana geldiğinin tespit edildiğini beyan ederek uğramış olduğu 10.000,00 TL maddi zararın davalı kurumdan olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini 27.133,67 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı; davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, yangının davacının kusuruyla yahut 3. bir kişinin kusuruyla meydana gelmiş olması ihtimali olduğunu, dava konusu olayda kendisine atfı kabil bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkindir.

Davalı ..., bölgede enerji nakil hatları ile elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu tür sorumlulukta; zarar gören davacı, davalının kusurunu kanıtlamak zorunda olmadığı gibi, davalı da kusursuzluğu ötesinde uygun illiyet bağının kesildiğini

kanıtlamak zorundadır. Kusursuz sorumlulukta, illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun bulunması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması veya zarar görenin hakkında zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin bulunması gerekmektedir.

kanıtlamak zorundadır. Kusursuz sorumlulukta, illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun bulunması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması veya zarar görenin hakkında zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin bulunması gerekmektedir.

Diğer taraftan, elektrik enerjisinin taşındığı enerji nakil hattı ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması, sorumluluk için yeterlidir. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Olaya ilişkin 25.06.2012 tarihli itfaiye raporunda yangının elektrik tellerinin birbirine sürtünerek kopup yere düşmesinden meydana geldiğinin, jandarma ekiplerince tutulan 26/06/2012 tarihli olay yeri inceleme tutanağında ise yangının okulun 15 metre batısında bulunan elektrik trafosu direğinden çıkan kıvılcımlar neticesinde başladığının belirtilmesi; keşif sırasında dinlenen tanıklardan ...’in yangının elektrik direğinin fırtına sonucu kopan tellerinin düşmesi sonucu başladığını beyan etmesi, keşif sonucu elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 01.09.2015 tarihli raporda ise olay yerinde elektrik dışında yangın oluşumuna neden olacak herhangi bir başka iz, emare ve bulguya rastlanılmadığının ve enerji nakil hatları iletkenlerinin koparak çarpışarak ark ve kıvılcımlar çıkartmak suretiyle kuru ot veya anızın üzerine düşerek yangın çıkartabileceğinin tespit edilmesi karşısında; yangının enerji nakil hattından kaynaklandığı, dolayısıyla illiyet bağının kesilmediği açıktır.

Buna göre, mahkemece; yangın nedeniyle davacının uğradığı zarara ilişkin taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Buna göre, mahkemece; yangın nedeniyle davacının uğradığı zarara ilişkin taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9465, Karar No: 2013/11342, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9465 E.  ,  2013/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/16696, Karar No: 2005/8025, Tarih: 15.09.2005

6. Ceza Dairesi 2003/16696 E., 2005/8025 K.

**6. Ceza Dairesi 2003/16696 E., 2005/8025 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- YAĞMA

- YANKESİCİLİK SURETİYLE HIRSIZLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 191 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık Yılmaz hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin (Bakırköy Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 27.10.2003 tebliğname ile 04.12.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1- Sanık Yılmaz'ın yanında kimliği saptanamayan bir arkadaşı ile yakınan Necati'nin cüzdanını yankesicilik suretiyle çalıp, kimliği belirlenemeyen arkadaşının cüzdanla olay yerinden kaçtığı ve hırsızlık suçunun tamamlandığı; sanığın ise, kaçmaya çalışırken kendisini yakalamak isteyenleri bıçakla tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı yeni TCY'da dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olduğundan, sanığın eyleminin yankesicilik suretiyle hırsızlık ve bıçakla tehdit suçlarını oluşturduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 492/7, 59/2, 191/2, 59/2. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/2-a, 62/1; 106/2-a, 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Yılmaz'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 15.09.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.