muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7629, Karar No: 2017/16883, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41137, Karar No: 2013/6168, Tarih: 18.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/41137 E.  ,  2013/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

a) Katılanın, ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 13.03.2009 tarihli raporuna göre yaralanmasının çehrede sabit eser niteliğinde olduğunun bildirilmesine göre, adli tıp uygulamalarına göre yüzde sabit iz yönünden olayın üzerinden 6 aylık sürenin geçmesi beklendikten sonra katılanın mevcut rapor ve tedavi evrakıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek raporunun aldırılması, aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, olayın üzerinden 6 aylık sürenin geçmesi de beklenmeden 13.03.2009 tarihli raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Kabule göre, sanığın katılanı oluşan netice ve mahkemenin kabulüne göre silahtan sayılan bıçakla yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince değil aynı kanunun 86/1-3-e, 87/1-c, son cümlesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15728, Karar No: 2010/22243, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15728 E.  ,  2010/22243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1277, Karar No: 2019/645, Tarih: 24.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1277 E.  ,  2019/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı sigorta şirketi arasında "yenileme garantili hayat sigortası poliçesi" düzenlendiğini, murisin teminat süresi içinde vefat ettiğini açıklayıp poliçe teminat bedeli olan 40.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçenin 10.maddesinde sigortalının tehlikeli bir hastalık geçirmesi durumunda kendisine tazminat ödenmesinin öngörüldüğünü, somut olayda sigortalı yaşarken kapsamdaki hastalıklardan birine yakalandığı için kendisine ödeme yapıldığını, poliçe gereğince bu ödemeden sonra poliçenin yenilenmeyeceği dolayısıyla sigorta korumasının bittiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sigorta şirketince davalı şirketin sigortalıya bildirimde bulunmadan bu poliçeden sonra sigortayı yenilemediği gerekçesi ile poliçenin geçerli olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile 40.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına poliçede yazan açıklamalara göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.049,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20155, Karar No: 2013/31276, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20155 E.  ,  2013/31276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararda TCK’nın 142/2-b maddesinden hüküm kurulduğu belirtilerek sanığın 2 yıl hapis cezasına mahkum edildiği halde gerekçede sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine girdiği kabul edilerek gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunduğu anlaşılmış ise de, sanık hakkında olaya ve kabule uygun şekilde TCK.’nın 142/1-b maddesi ile hükümlülük kararı verildiği ve ancak kısa kararda hata yapılarak uygulanan kanun maddesinin yanlış gösterildiği anlaşılmakla, yapılan bu hatanın mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilip bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3094, Karar No: 2018/4205, Tarih: 16.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/3094 E.  ,  2018/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine asıl dava 10/12/2014, birleşen dava 11/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava yönünden davacı lehine manevi tazminat talebini gerektirecek yasal şartlar oluşmadığından asıl davanın reddine, birleşen ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/90 esas sayılı davasının kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 28/11/2016 günlü karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun duruşma yapılmadan kısmen kabulü ile ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/11/2016 gün ve 2014/437 esas, 2016/425 sayılı kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; asıl davanın reddine, birleşen ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/90 esas sayılı dosyasında davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükme karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir."

Davacı vekili asıl davada; davalının, 08/12/2014 tarihinde düzenlediği basın toplantısında; birleşen davada ise 15/01/2015 tarihli basın toplantısı ile 15-16-19/01/2015 tarihlerinde internet sosyal paylaşım sitesinde yaptığı bir kısım açıklamalarla, müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili; asıl ve birleşen davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

./..

-2-

İlk Derece Mahkemesince, sarf edilen sözlerin kesin yargı oluşturmadığı ve davacının kişilik haklarına haksız saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, 15/01/2015 tarihli basın açıklaması ile 19/01/2015 tarihli internet sosyal paylaşım hesabından yapılan açıklamada davacıya yönelik kesin yargı içerir söz ve ifadelerin yasal dayanağının olmadığı, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları kapsamını aştığı gerekçesiyle birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

-2-

İlk Derece Mahkemesince, sarf edilen sözlerin kesin yargı oluşturmadığı ve davacının kişilik haklarına haksız saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, 15/01/2015 tarihli basın açıklaması ile 19/01/2015 tarihli internet sosyal paylaşım hesabından yapılan açıklamada davacıya yönelik kesin yargı içerir söz ve ifadelerin yasal dayanağının olmadığı, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları kapsamını aştığı gerekçesiyle birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; asıl davanın konusu teşkil eden 08/12/2014 tarihli basın açıklamasının içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, davacının siyasi kimliğinden dolayı eleştirilere açık olması gerektiği ve davalının eleştiri konusunu oluşturan ifadelerde üstün nitelikte kamusal yarar bulunduğu gerekçesiyle mahkemece istemin reddi kararında isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; birleşen davanın konusunu teşkil eden 15/01/2015 tarihli basın açıklamasında sarf edilen sözlerin, ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamı içinde kaldığı, davacının siyasi kimliği nedeniyle ağır eleştirilere açık olması gerektiği belirtilerek davalının istinaf başvurusunun kabulüne ve bu konudaki davanın reddine, 19/01/2015 tarihli internet sitesindeki yazı nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle manevi tazminat ödetilmesi yönündeki mahkeme kararında isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, birleşen davada davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği kabul edilen 19/01/2015 tarihli internet sosyal paylaşım sitesinde yayınlanan tweetin birleşen davadaki reddedilen 15/01/2015 tarihli basın açıklamasıyla aynı içerikte olduğu, olay tarihinde davalının muhalefet partisi milletvekili, davacının da ... Büyükşehir Belediye Başkanı sıfatını taşıdığı, davalının açıklamalarında Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü bilgi notundaki bilgilere dayandığı, 1998 yılında EGO vasıtasıyla yapılan otobüs alımlarına ilişkin iddiaların araştırılmasının ve üzerinin örtülmemesinin istendiği anlaşıldığından, birleşen davanın da tümden reddine karar verilmesi gerekirken, açıklandığı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3436, Karar No: 2024/1548, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3436 E.  ,  2024/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden yargılama yapılması için dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı idarenin "Gazfree Cihazı Mal Alımı" için ihaleye çıktığını, ihaleyi kazanmaları neticesinde tarafların sözleşme imzaladığını, buna bağlı olarak 3 adet cihazı yurt dışından bu iş için özel üretim yaptırarak taahhüt ettikleri sürede teslim ettiklerini, ancak ihale dokümanı arasında yer alan teknik şartname gereği cihazın "hava ve su soğutmalı" olması gerektiği için cihazın kabul edilmediğini, teknik şartın hatalı olduğunu, dünyada hem hava hem de su soğutmalı bir cihazın üretiminin bulunmadığını, bunu farkeden idarenin şartnameyi "hava veya su soğutmalı" şeklinde değiştirdiğini ve buna rağmen sözleşmenin makul ve hukuken kabul edilebilir bir gerekçe olmaksızın idare tarafından tek taraflı haksız feshedildiği belirterek davacı şirketin uğradığı toplam 598.597,00 TL zararın sözleşmenin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ihale ve sözleşme aşamasının usul ve yönergelere uygun olarak gerçekleştirildiğini, davacı şirketin tüm bu aşamalarda herhangi bir itirazda bulunmadığını, muayene aşamasında teknik şartnamede belirtilen yükümlülüğünü yerine getirmediğini, şartnameye uygun mal teslimi yapmadığını ve bu durumun muayene raporları ile de sabit olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; ihale ve sözleşme aşamasının usul ve yönergelere uygun olarak gerçekleştirildiğini, davacı şirketin tüm bu aşamalarda herhangi bir itirazda bulunmadığını, muayene aşamasında teknik şartnamede belirtilen yükümlülüğünü yerine getirmediğini, şartnameye uygun mal teslimi yapmadığını ve bu durumun muayene raporları ile de sabit olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli ve E. 2017/553, K. 2019724 sayılı kararıyla; "eserin tamamlanmasının da TBK md.27 gereğince başlangıçtan beri objektif olarak imkansız olduğu; kesin hükümsüzlük sebebiyle geçersiz olan bir sözleşmenin taraflarınca hukuken feshedilebilmesinin söz konusu olamayacağı; bu itibarla davalı idarenin sözleşmenin feshinde kusuru olup olmadığı tartışmasının uyuşmazlık çerçevesinde sonuca etkili olmadığı; baştan beri objektif imkansızlıkta, karşılıklı olarak borçların hiç doğmayacağı ve tarafların sözleşmenin geçerli olduğu zannıyla gerçekleştirdikleri edimlerin karşılıklı iadesinin gündeme geleceği;" gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 29.01.2019 tarihli ve 2019/1218 E., 2021/497 K. sayılı kararıyla; "mahkemece davacının zararın doğmasında müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı var ise oranının tespiti bakımından ek rapor alınmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup" gerekçesiyle kararın kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar vermiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "ek raporda özetle davacının sözleşmeyi imzalamadan önce sahra tipi basınçlı yıkama makinesinin hava ve su soğutmalı olarak üretilip üretilmediği hususunu piyasadan kapsamlıca araştırmadığı ve basiretli tacir olarak taahhüt ettiği malı temin edip edemeyeceği noktasında sözleşme öncesi süreçte göstermesi gereken özeni göstermediği, bununla birlikte davalı idarenin de temin etmek istediği ürün yönünden ihale sürecinde gerekli özeni göstermediği ve bu haliyle sözleşme öncesi gösterilmesi gereken özen bakımından her iki tarafın da eşit düzeyde kusurlu olduklarının saptanmasına; söz konusu raporun BAM kaldırma kararında gösterilen hususları karşılar nitelikte, ayrıntılı ve gerekçeli görülmesine; bu haliyle meydana gelen maddi zararın oluşumunda tarafların müşterek kusurlu bulunduğu ve ihtar masrafı haricinde oluşan 598.597,00 TL'lik zararın %50'si olan 299.298,50 TL'sinden davalı idarenin sorumlu olması gerekmesine" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; fesihte haklılık durumunun açıklığa kavuşturulmadığını, davalının şartnamedeki hatayı fark etmesine rağmen tasfiye yoluna gitmeyip ihaleye devam ettiğini, taraflarına işe devam etmelerinin söylenip sonra malın reddedildiğini, ihalelerden yasaklama kararı verilmediğini ve sözleşmenin devamına güvenerek yapılan tüm masrafların zarara dahil olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının teknik şartnameyi itirazsız kabul ettiğini, muayene aşamasına kadar teknik şartnamenin eksikliğinin giderilmesi için başvuruda bulunmadığını, yüklenici firma yetkili temsilcisi teknik şartnamenin her sayfasını okuyup anladığını belirterek imzaladığını, davacı ve diğer firmaların gönderdiği katalogla incelenerek sonra ihaleye çıkıldığını, ifasını yerine getirmeyerek kusuru ile idareyi zarara uğratan davacının bu durumdan menfaat sağlamayacağını, teknik şartnamede herhangi bir değişiklik yapılmadığını, bu ihale dışındaki ihaleler için değişikliğin dikkate alınabileceğini ve sulh tekliflerinin reddedildiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "sözleşmenin imzalanması, teknik şartnamenin düzenlenmesi sırasında tarafların hava ve su soğutmalı cihazın üretiminin bulunup bulunmadığı hususunda gerekli özeni göstermedikleri, davalı idare tarafından sözleşme hükümlerine uygun davranılmadığı, imkansızlığa rağmen davacının bunu ileri sürmeyerek işe devam ettiği ve bilirkişi raporunda tespitlerle birlikte tüm bu hususlar değerlendirildiğinde, tarafların eşit kusurlu olduklarına dair mahkemenin ulaştığı sonuç usul ve yasaya uygun olup" gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihale sonucunda taraflar arasında imzalanan sözleşmenin davalı idarece feshi sebebiyle maddi tazminat ve ihtarname masrafı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun kesin hükümsüzlük başlıklı 27 nci maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ifa imkansızlığı başlıklı 136 ncı maddesi.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihale sonucunda taraflar arasında imzalanan sözleşmenin davalı idarece feshi sebebiyle maddi tazminat ve ihtarname masrafı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun kesin hükümsüzlük başlıklı 27 nci maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ifa imkansızlığı başlıklı 136 ncı maddesi.

3. Yargıtay 8.HD'nin 14.10.2014 tarihli ve E. 2014/6935 K. 18281 sayılı ilamınca "İmkânsızlık, ifa engeli sebeplerinden birini oluşturur. Gerçekten de, imkânsızlık, sürekli, kalıcı, temelli bir ifa engelidir. Bu niteliği ile imkânsızlık, temerrüdün karşıtıdır. İmkânsızlığın pratik önemi borçluya karşı aynen ifanın zorla sağlanamamasında ortaya çıkar (Serozan, Rona, İfa, İfa Engelleri, Haksız Zenginleşme, 3.Cilt, 4.Bası, İstanbul 2006, s. 163.).

İmkânsızlık, bir veya birden çok edimi kapsayabilir. Ayrıca, edimin ifasının imkânsızlığı, asli edimler yanında yan edimler için de söz konusu olabilir. İmkânsızlık genellikle edim sonucuna ilişkin olmalıdır. Ancak, bazı durumlarda imkânsızlık, edim fiiline ilişkin de olabilir. İmkânsızlık bir insan fiilinden veya tabiat olayından doğması yanında, mantıki, hukuki veya fiili sebeplerden de kaynaklanabilir (Eren Fikret, age., s. 295., s. 186.; Bucher, Eugen: Schweizerisches Obligationenrecht, Allgemeiner Teil ohne Delicktrecht, Zürich 1988, s. 417).

İmkânsızlık; objektif-sübjektif imkânsızlık, başlangıçtaki-sonraki imkânsızlık, tam-kısmi imkânsızlık, sürekli-geçici imkânsızlık, borçlunun sorumlu olduğu imkânsızlık ve borçlunun sorumlu olmadığı imkânsızlık seklinde çeşitli türlere ayrılabilir (Borç İlişkisi Doğuran Sözleşmelerde Başlangıçtaki İmkânsızlık, Hüküm ve Sonuçları Zeynep İpek Yücer, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi s. 22 vd.).