muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1044, Karar No: 2019/5066, Tarih: 09.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1044 E.  ,  2019/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. S. ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin cezalandırmaya yeter delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10264, Karar No: 2013/1631, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10264 E.  ,  2013/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalılardan ...'na iadesine, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3396, Karar No: 2019/473, Tarih: 24.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/3396 E.  ,  2019/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin davacı ...'ın adli yardım talebinin reddine dair 22/03/2018 günlü ve 2016/5589 E. - 2018/2170 K. sayılı kararının itiraz yolu ile incelenmesi istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan ve 11/04/2015 tarihinde yürürlüğe giren kanun gereğince, yapılan inceleme sonucu adli yardım talebinin reddine dair hükme yönelik itirazın incelenmesi için dosyanın aşağıda gösterilen Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın adli yardım talebinin reddine yönelik itirazın incelemesini yapmakla görevli Yargıtay 21. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4902, Karar No: 2013/8097, Tarih: 16.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4902 E.  ,  2013/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Avukat ... ile davalı ....Deri San. ve Tic. A. Ş. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 7. İş Mahkemesinden verilen 09/11/2012 tarihli ve 2011/37 esas 2012/619 sayılı kararı Dairenin 24.01.2013 tarihli ve 2012/30092 esas 2013/833 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14121, Karar No: 2016/2085, Tarih: 28.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/14121 E.  ,  2016/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/326623

MAHKEMESİ : Tekirdağ ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/618 (E) ve 2013/414 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin dosyada mevcut olan sağlık raporu karşısında eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA; 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10941, Karar No: 2017/1430, Tarih: 20.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10941 E.  ,  2017/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

... Partisi... İlçe Teşkilatı Başkanlığı yaptığı dönemde 2820 sayılı Kanuna göre tutulması zorunlu defter ve kayıtları tutmadığı iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanığın, ilçe başkanlığı yaptığı dönemde 2820 sayılı Kanun'da yazılı usule uygun biçimde tutulması zorunlu defter ve evrakları Pasinler İlçe Seçim Kuruluna tasdik ettirip ettirmediğinin, tasdik sonrası defteri teslim alan parti temsilcisinin kimliğinin ilgili İlçe Seçim kurulundan sorularak araştırılması, sanığın ilçe yönetiminden azledilmesi öncesinde elinde hangi defter ve belgelerin bulunduğunun tespitiyle, yukarıdaki husus aydınlığa kavuşturulduktan sonra 2820 sayılı Kanun ile ilgili partinin tüzük ve varsa iç yönetmeliğine göre; ilçe teşkilatında zorunlu defterlerin tutulmasından münhasıran yetkili ve sorumlu kişilerin tespit edilmesi ve buna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35, Karar No: 2017/1146, Tarih: 21.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/35 E.  ,  2017/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/02/2015 tarih ve 2014/313 esas ve 2015/44 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08/06/2015 tarihli 2015/2751 esas ve 2015/31680 sayılı kararı ile, "Diğer sanık ...'un üzerinde ele geçirilen... numaralı hatla ilgili telefonu kendisine sanığın verdiğini ileri sürdüğü, bu hattın üçüncü kişi ...adına kayıtlı olduğu dikkate alınarak; adı geçenin tanık olarak dinlenmesi, bu hattın kendisine ait olup olmadığının, kendisine ait ise suç tarihi olan 18.07.2014 tarihinden önce sanıklara veya başkasına verip vermediğinin sorulması, sanığın temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile müdafiine verdiği dosyadaki vekaletnamede bulunan imzanın ... numaralı hatta ait abonelik sözleşmesindeki imza ile karşılaştırılarak, sözleşmedeki imzanın sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulduğu, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarih ve 2015/293 esas ve 2015/314 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07/12/2016 tarihli 2015/894 esas 2016/1116 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle yapılan incelemede, her ne kadar Bozma kararında eksiklik olarak ifade edilen ... nolu hattın adına kayıtlı olduğu kişinin dinlenilmemesi ve bu hatta ilişkin abonelik sözleşmesi üzerine imza incelemesi yaptırılmaması hususlarının dosyaya herhangi bir yenilik katmayacağı, uyuşturucu madde ticareti suçlarında kullanılan bu tip hatlardan hat sahibinin haberinin dahi olmadığının belirtilmesi karşısında, direnme kararı yerinde görülmediğinden, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesinin uygun olacağı düşünülmüştür.

1- Dairemizin 08/06/2015 tarihli 2015/2751 esas ve 2015/31680 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarih ve 2015/293 esas ve 2015/314 Karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

1- Dairemizin 08/06/2015 tarihli 2015/2751 esas ve 2015/31680 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarih ve 2015/293 esas ve 2015/314 Karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/313, Karar No: 2015/10617, Tarih: 09.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/313 E.  ,  2015/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2012/83-2014/497

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi (alacak) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. E.. T.. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. B.. G.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacıya düğünde takılan ve İş Bankası Şubesi kasasında bulunan altın ve ziynet eşyalarının davalı tarafından kasa çilingir vasıtasıyla açtırılarak davacıdan habersiz alındığını ileri sürerek; müvekkiline aynen iadesini, olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili cevabında; davacının, müşterek eve 28.01.2012 tarihinde gelip eşyalarını aldığını, bu esnada kasanında anahtarını götürdüğünü ve bunlara dair tutanak düzenlediğini; daha sonra, davalının kasa kirası ödememek için kasayı kapattırdığını, kasada bulunan babadan kalma kol saatini ve yedek otomobil anahtarını aldığını, takılarla davacı ve davalı adına kayıtlı 2 otomobil ve davacı adına Ayaş'ta arsa alındığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; banka cevabına göre, davalının anahtarı kaybettim beyanı ile bankadaki kasanın 30.01.2012 tarihinde açtırdığı sübuta ermiş olması gerekçe gösterilerek; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna, tanık beyanlarına, davalı vekilin aşamalarda değişen savunmalarına ve en son ziynetlerin bozdurulup ortak ihtiyaçlar için harcandığına ilişkin savunması karşısında, bunların iade edilmemek üzere verildiğinin kanıtlamamasına ve banka kasasının anahtarının kaybedildiği beyanıyla davalı tarafından açtırılmasına göre; mahkeme kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından; davalı vekilinin, tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

2.637.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1083, Karar No: 2018/1468, Tarih: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1083 E.  ,  2018/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, davalı vekili olduğunu beyan ederek mahkeme kararını temyiz eden avukatlar ....ve ...n dosya içerisinde vekaletnamesinin olmadığı, ayrıca ulusal yargı ağı bilişim sisteminde (UYAP) vekaletnamesi bulunan davalı avukatı Av. ... tarafından da bu avukatlara yetki verildiğine dair herhangi bir yetki belgesinin de bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, bahsi geçen avukatlardan, davalı şirketin vekili olduğuna dair vekaletname veya yetki belgesinin temin edilip, dosyaya konması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10115, Karar No: 2020/2923, Tarih: 24.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/10115 E.  ,  2020/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasanın 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ...'a yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre 18.03.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı için usulsüz olarak yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 17.01.2006 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK’nun 66. ve 67. maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, nakil vasıtası olan 34 ECF 10 plakalı aracın sahibine iadesine, teminat yatırılmış ise iadesine, trafik kaydındaki şerhin kaldırılmasına, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17642, Karar No: 2007/18402, Tarih: 10.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17642 E.  ,  2007/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2007

Davalı M.. S..vekili ..A.T.. S..l'ın karar duruşmasına katılmadığı anlaşılmış olup mahkeme kararının bu davalı vekiline usulüne uygun olarak tebliği için önceden iade edilen dosyada, yine bu davalı vekiline karar tebliği yapılmadan dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır. Oysa birleşen icra mahkemesi dosyasında bu davalının vekili olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle bu davalı vekiline karar tebliğ edilerek dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9898, Karar No: 2010/17041, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9898 E.  ,  2010/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Mahkemece taşınmazın değerinin belirlenmesi bakımından iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, birinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın m² değeri 217,42-TL. olarak tespit edilmiş iken, ikinci bilirkişi kurulunca aynı emsale göre 341,66-TL. değer belirlenmiştir.

Bilirkişi raporları arasında taşınmazın m² bedelinin çok farklı değerlendirilmesi nedeniyle raporların inandırıcı olmadığı kanısı uyanmaktadır.

Bu nedenle taraflara emsal göstermeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12137, Karar No: 2012/16604, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12137 E.  ,  2012/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2010 tarih ve 2009/23-2010/16 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: