muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26183, Karar No: 2013/20766, Tarih: 08.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26183 E.  ,  2013/20766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ücretli yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 2009 Şubat ayı yarım maaş ile Mart ayından 5 günlük maaş alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, işverenin çalışma devam ederken Şubat 2009 ay başında ekonomik kriz nedeni ile Türkiye İş Kurumuna başvurarak kısmi, kısa süreli çalışmaya geçmek istediğini, kabul edilmesi üzerine işçilere kısmi çalışmaya geçmek için baskı yapıldığını, kendisinin kısmi süreli çalışmayı kabul etmediğini, Şubat ayında ve Mart ayının ilk 5 günü tam gün süreli çalıştığı halde Şubat ayı maaşının yarım olarak yatırıldığı, Mart ayının 6. Günü iş yerine gelmesi üzerine alınmadığı, bunun üzerine Noter kanalı ile ihtarname çekerek haklı nedenle iş aktini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti ile maaş alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, kısa çalışma sistemine geçmede işçinin muvafakatinin gerekmediğini bu nedenle sözleşmenin haksız feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Kısa çalışma yaptırılabilecek haller kanunda genel ekonomik kriz ve zorlayıcı sebep olarak sınırlanmış ve bakanlık onayına tabi tutularak geçici olduğu belirtilmiş ancak işçinin rızasının gerektiği hususunda herhangi bir açıklama yapılmamıştır. Kısa çalışma sistemi kanundan doğan işçiye yüklenmiş bir yükümlülük olup, işçinin rızasının aranmayacağı işveren lehine yapılan nadir düzenlemelerden biridir ve bu çalışma sisteminde işçinin ücretinde düşüş olması doğaldır.

Kısa çalışma sistemine geçilmesi kanundan kaynaklı olduğundan ve İş Kanunun 22. maddesinde düzenlenen iş şartlarında esaslı değişiklik şartları gerçekleşmediğinden kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16313, Karar No: 2021/565, Tarih: 18.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16313 E.  ,  2021/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç uydurma, hakaret, iftira

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve sanık müdafii

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında hakaretve suç uydurma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin suçların subut bulduğuna sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanık müdafinin şikayet süresinin geçtiğine, şikayet dilekçesinin Adalet Bakanlığına verilmesi gerektiğine, dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda, sanığın Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesine 28.04.2012 tarihinde sunduğu dilekçe ile HSK'ya verdiği 05.06.2012 tarihli dilekçesinde; katılanın makamını şahsi çıkarları için kullanarak ve nöbette bulunduğu gece boyunca bu olayla uğraşarak, nöbeti bitirmeden müvekkilini karşısına getirtmek için bütün yetkilerini, çoğunlukla da görevini ve makamını kötüye kullanarak ve hukuku zorlayarak kişisel intikamını almaya çalıştığını, katılan ile müvekkilinin arasında geçen tartışmanın katılanın beyan ettiği yerde olmadığını, resmi merciilere yalan beyanda bulunduğunun iddia edilmesi karşısında,

Sanığın HSK'ya sunduğu 05.06.2012 tarihli dilekçesinin aslı ve onaylı suretinin denetime elverecek şekilde dosyaya getirtilmesi,

Sanık hakkında HSK tarafından yürütülen idari soruşturmanın akibeti de araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23320, Karar No: 2020/9006, Tarih: 23.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23320 E.  ,  2020/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : MENFİ TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02.07.2009 tarihinde dağıtım elemanı olarak çalışmaya başladığını, davalı şirket araçları ile dağıtım yaptığını, araçların işçinin ve getirdiği kefilin boş teminat senedi imzalama karşılığı teslim edildiğini, müvekkilinin de iki ay çalıştıktan sonra davalı işverenin baskısı ile babasını işyerine getirip senet imzalamak zorunda kaldığını, davalı şirketin müvekkilini 08.02.2011 tarihinde işten çıkarması üzerine davalı şirket aleyhine ... 14. ... Mahkemesi'nin 2011/20 Esas sayılı dosyası ile işçilik alacaklarına ilişkin dava açıldığını ve kazanıldığını, bunun akabinde ise davalının ilgili teminat senedini doldurarak ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6642 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığını ileri sürerek, işbu dava ile de ilgili senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın öncelikle görev yönünden reddinin gerektiğini, müvekkili şirketin çalışanları arasındaki borç ilişkisinde herhangi bir işlem ve yükümlülüğü bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, hiçbir hukuki yararı bulunmayan davanın HMK'nın 114. maddesi gereği dava şartlarının oluşmamasından ötürü reddinin gerektiğini, müvekkili firmanın köklü ve sektöründe saygın, tanınmış bir firma olduğunu, davacının müvekkili firmada çalıştığı tarihlerde 3. şahıslara borçlu olduğunu gösterir birçok haciz ihbarnameleri ve maaş hacizlerinin müvekkiline tebliğ edildiğini, davacının HMK'nın 200. maddesine istinaden senede karşı senetle ispat kuralını ve senede karşı tanıkla ispat yasağından ötürü iddiaları asılsız kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6642 Esas sayılı takip dosyası ile takibe konu edilen 10/12/2012 ödeme tarihli 24.000 TL bedelli senetten davalılara borçlu olmadığının tespitine, takibin davacı yönünden iptaline, davalılar teminat senedini takibe koymakta kötü niyetli olduklarından, takibe konu senedin %20'si oranında kötü niyet tazminatının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

Davalı ... Gıda Oto. İnş. Tur. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin tanık dinletme talebinin reddine ilişkin mahkeme ara kararının hukuka uygun olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu tarihte açılmıştır.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

Davalı ... Gıda Oto. İnş. Tur. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin tanık dinletme talebinin reddine ilişkin mahkeme ara kararının hukuka uygun olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu tarihte açılmıştır.

6100 sayılı Kanun'un, 240. maddesinde tanık listesi sunulması hususundan, 243. maddesinde ise, tanık listesi için kesin süre verilmesi hususundan bahsedilmekle birlikte, tanık listesi sunulması için kesin sürenin hangi aşamada verileceğine ilişkin, kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, Kanun'un 140/1. ve 320/2. maddelerinde, ön inceleme aşamasında tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların ... ... tespit edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konularının tespit edilmesinden önceki bir aşamada, tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır.

Somut olayda, Mahkemece tensip zaptında davalıya delillerini bildirmesi için tebliğden itibaren 2 haftalık kesin süre verilmiş, tensip zaptı davalı şirkete 29.05.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesinde açıkça tanık deliline dayanmış fakat isim bildirmemiştir. Yargılamanın devamında davalı şirket tanık dinletmek istese de, Mahkemece delillerin en geç ön inceleme duruşmasında mahkemenin vereceği HMK'nın 140/son maddesi gereğince 2 haftalık süre içerisinde ibraz edilmesi gerektiği belirtilerek, davalının tanık bildirme yolundaki talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak, Mahkemece ön inceleme aşamasının sonunda tanık listesini sunmak üzere davalı tarafa kesin süre verilmediği gibi, yukarıdaki paragrafta da açıklandığı üzere, tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır. Bu nedenle yazılı gerekçe ile davalının tanık dinletme isteminin reddi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22388, Karar No: 2014/21552, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22388 E.  ,  2014/21552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/657-2014/261

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16451, Karar No: 2022/10298, Tarih: 26.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16451 E.  ,  2022/10298 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarih ve 2016/47 - 2017/98 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında;

a-Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan; 3713 sayılı Kanunun 7/2,1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

b-İhtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etmek suçundan: 2911 sayılı Kanunun 33/2. maddesi yollamasıyla 2911 sayılı Kanunun 32/1, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

c-Kanun dışı örgüt ve topluluklara ait amblem ve işaret taşıyarak ve slogan atmak suretiyle toplantı ve yürüyüşe

katılmak suçundan; 2911 sayılı Kanunun 23/b. maddesi yollamasıyla 2911 sayılıKanunun 33/1-b, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2- Sanık ... haklarında; terör örgütü propagandası yapmak, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma suçlarından istinaf talebinin reddine ilişkin İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ek kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ..., sanıklar müdafileri

Bölge adliye mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, suçlarına ilişkin sanıklar hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE.

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE.

I-Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma suçundan verilen kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında anılan suçlardan mahkumiyet hükmü tesis edildiği, söz konusu suçlar bakımından İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli hükmü aleyhine CMK'nın 273. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra istinaf yoluna başvurulduğu, bu itibarla istinaf talebinin reddine ilişkin İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ek kararının

usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla istinaf başvurusunun reddine karar verildiği dolayısıyla temyiz incelemesi de yapılamayacağı ve sanık müdafilerine temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemlerinin CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma suçundan verilen kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince anılan suçlardan verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince esastan reddedilmiş olduğunun anlaşılmasına ve iş bu suçların 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin üçüncü fıkrasında tahdidi olarak sayılan suçlardan bulunmamasına nazaran bölge adliye mahkemesince verilen karar CMK'nın 286/2-h maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından; anılan suçlar yönünden temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan mahkumiyet kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçu bakımından;

III-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan mahkumiyet kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçu bakımından;

2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesinde tanımlanan suçun oluşması için, toplanan gruba dağılmaları yönünde ihtar yapılmalı, ihtara rağmen dağılmamaları halinde zor kullanmaya başvurulmalı, zor kullanmaya rağmen de failin dağılmamakta ısrar etmesi gerekeceği cihetiyle; olay tutanağı, görüntü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suç tarihinde düzenlenen kanuna aykırı gösteri yürüyüşüne katıldığı anlaşılmış ise de, ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar ederek olay yerine tekrar gelip eyleme devam ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında terör örgütü propagandası yapma suçu bakımından;

T.C. Anayasasının 34. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağından (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.