muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/25689, Karar No: 2011/615, Tarih: 20.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/25689 E.  ,  2011/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/277821

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2006

NUMARASI : 2006/201

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21.06.2004 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ile Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü, Ölçüler ve Ayarlar Şube Müdürlüğünün raporuna göre, sayacın vekalet mühürlerinin bozuk olduğu ve içten akım bobin uçlarına köprü atılarak müdahale edildiğinin belirlenmesi karşısında, sanığın kaçak elektrik kullandığı sabit olup, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28224, Karar No: 2015/32229, Tarih: 06.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28224 E.  ,  2015/32229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2012/452-2014/137

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; T... eczanesinin sahibi olduğunu, davalı kurumca yapılan soruşturma neticesinde bir kısım reçetede reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tespit edilmesi üzerine taraflar arasında imza edilen 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi gereğince işlem yapılarak reçete bedellerinim 5 katı tutarında ceza işlemi uygulandığını, ancak 2012 yılı protokolü ilgili hükümleri gereği, uygulanan 17.544,89 TL cezai işlemin haksız olarak tahsil edilmiş olduğunu belirterek, davalı kurumun yaptığı işlemin iptali ile sözleşmenin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/1. Maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü yer almaktadır. Anılan hüküm dikkate alınarak, mahkemece, davacı talebi de dikkate alınarak davacı lehine 1.500 TL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince, davacının temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm kısmının 5. paragrafında yer alan “Davacı yan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. 12. Maddesine göre hesaplanan ve dava miktarı ile sınırlı olmak kaydı ile 1.000,00.TL. Vekalet ücretinin davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine,” cümlesindeki “1.000,00 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “1.500,00 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14939, Karar No: 2022/21656, Tarih: 27.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14939 E.  ,  2022/21656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ... Çömlekçi'nin 04/10/2022 tarihli dilekçesinde ‘‘Dosyamın onaylanmasını talep ediyorum.’’ şeklinde talepte bulunduğu, sanığın dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kararı temyiz etmekle birlikte asıl iradesinin açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçesinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı anlaşıldığından, 04/10/2022 tarihli “Dosyamın onaylanmasını talep ediyorum.” şeklindeki dilekçesi eklenerek, sanıktan dilekçesine konu istemin feragat niteliğinde olup olmadığı hususu sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın temyiz ettiğinin tespiti halinde belirtilen hususlara ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18502, Karar No: 2018/25868, Tarih: 03.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18502 E.  ,  2018/25868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2003 ile 15.10.2010 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve diploma teknik müdürlük maaşının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi ücret alacakları ve diploma teknik müdürlük maaşı talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davacı asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı bu iddiayı kabul etmemiştir. Hükme esas alınan hesap raporunda asgari geçim indiriminin ücretin bir kısmının gelir vergisinden muaf tutulması sonucu oluştuğu, yani ücrete bağlı olduğu davacının herhangi bir ücret talebi bulunmadığından asgari geçim indirimi alacağına yönelikte bir hesaplama yapılmasının mümkün olmadığı belirtilmiş ve mahkemece aynı gerekçeyle asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Davacının asgari geçim indirimi alacağının ödendiğine yönelik herhangi bir ödeme belgesi sunulmamış olup davalı yanca bu alacağın ödendiğinin ispat edilemediği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. Saptanan bu durum karşısında dava konusu asgari geçim indirimi alacağının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı ve bu itibarla hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

3- Taraflar arasında davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı ve bu itibarla hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen hafta tatili alacağının ödendiği varsayılır.

Hafta tatili günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de hafta tatili alacağı olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla hafta tatili günlerinde çalıştığını ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili çalışma günlerinin daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Hafta tatili günlerinde yapılan çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece bölge sorumlusu olarak çalışan davacının hafta tatili ücret talebi değerlendirilirken; dinlenen davacı tanık beyanlarının ifadesi dikkate alınarak ayda 1 hafta hafta tatilinde çalıştığı tespit edilerek söz konusu alacağa hak kazandığı kabul edilmiştir.

Hafta tatili günlerinde yapılan çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece bölge sorumlusu olarak çalışan davacının hafta tatili ücret talebi değerlendirilirken; dinlenen davacı tanık beyanlarının ifadesi dikkate alınarak ayda 1 hafta hafta tatilinde çalıştığı tespit edilerek söz konusu alacağa hak kazandığı kabul edilmiştir.

Mahkemece davacı tanık beyanları dikkate alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, iş bu dosyada dinlenen davacı tanığı ... ile davalı işverenin husumetli olduğu, davacının ... Anadolu 3. İş Mahkemesinin ... Es. 2013/369 K.sayılı hizmet tespit dosyasında dinlenen davacı tanığı ... in de beyanında cumartesi ve Pazar günleri çalışmadıklarını beyan ettiği görülmektedir. Ayrıca, dosya kapsamına göre davacının eczanelerle irtibatlı olarak çalıştığı ve eczane çalışma saat ve günlerine göre bir çalışma sistemi olduğu anlaşıldığından Pazar günleri çalıştığı iddiası yaptığı işin niteliğine uygun düşmemekte ve söz konusu alacağa dair tanık beyanı dışında, yazılı belge de bulunmamaktadır. Bu durumda, hafta tatili alacağının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 03.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2011/53208, Karar No: 2014/3391, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53208 E.  ,  2014/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2009/216-2011/754

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan İ.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıdan ihale ile iş alan şirketlerde 12.09.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, 24.02.2006 tarihinde askerlik nedeni ile işyerinden ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İller Bankası vekili; davacının, davalı bankanın 6. Bölge Hizmet Binaları ve lojmanlarının bulunduğu bölgedeki Ek Hizmet Binalarının temizlik işlerinin yapılması için açılan standart ihaleler neticesi, ihaleyi alan şirketin bünyesinde çalıştığını, davacının 12.09.2002 -24.02.2006 tarihleri arası ihale alan şirketlerde çalışması karşılığı her türlü haklarını şirketlerden almış olduğunu, ihale alan şirketlerin taahhüt etmiş oldukları işi kendi personeli eliyle yürüttüğünü, davalı idare ile şirket elemanları arasında herhangi bir bağ bulunmadığını, davanın husumet ve esastan reddi gerektiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. T.. Ltd.Şti. Vekili ; davacı ile çalıştığı şirketler arasındaki hizmet akdinin, hizmet ihalesinin süresi ile sınırlı olduğunu, asıl işverenin davalı İller Bankası olduğunu, davacının S.. T.. firmasında 12.09.2003-12.09.2005 tarihleri arası çalıştığını, başka şirketin ihale üstlendiği şirkette çalışırken askere gitmiş olduğunu savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı İller Bankası nezdinde, taşeron firma olan S.. T.. Ltd. şirketi bünyesinde 04/06/2002-23/02/2006 tarihleri arasında çalıştığı ve askere gitmek amacıyla işten kendisinin ayrıldığı, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı ancak bu tazminatın kendisine ödenmediği ayrıca davalılar arasında üst işveren - alt işveren ilişkisi olduğu ve davacıya ödenmesi gereken kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı İller Bankası vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı S.. T.. Ltd. şirketinin son işveren olmaması karşısında, kıdem tazminatından sadece kendi dönemiyle sorumlu olacağının gözetilmemesi, davalı S.. T.. Ltd. şirketinin temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı İller Bankası vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı S.. T.. Ltd. şirketinin son işveren olmaması karşısında, kıdem tazminatından sadece kendi dönemiyle sorumlu olacağının gözetilmemesi, davalı S.. T.. Ltd. şirketinin temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-“2 Numaralı davalı S.. T..” olarak belirtilen işverenin ticari bir tüzel kişilik olup, ünvanının karar başlığında tam yazılmamasının infazda tereddüte yol açacağı düşünülerek, oluşan maddi hatanın mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla bu husus da bozma sebebi yapılmamıştır.

3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı İller Bankası'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Davacının, davalı İller Bankası aleyhine açtığı davaya ilişkin dava dilekçesinde, işe başlama tarihinin 12.09.2002 olarak gösterilmesine rağmen, kıdem tazminatı hesabına esas hizmet başlangıcının talep aşılmak suretiyle 04.06.2002 olarak kabulü sonucunda, fazla kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23042, Karar No: 2015/5855, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23042 E.  ,  2015/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, idari yargının görevine girdiğinden usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazların ... Barajı mutlak koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, davalı idarenin cevabi yazısı ve dava dilekçesinden anlaşılmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde taşınmaza davalı ... tarafından içme suyu temin edilmek üzere fiilen el atıldığını iddia etmiştir.

Bu nedenle; mahkemece, mahallinde keşif yapılarak fiili el atma bulunup bulunmadığı saptanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18611, Karar No: 2014/12184, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18611 E.  ,  2014/12184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/284

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ve davalı Tasfiye Halinde I.. Ş.. Vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.