muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16507, Karar No: 2022/8689, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16507 E.  ,  2022/8689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3011, Karar No: 2021/6158, Tarih: 23.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3011 E.  ,  2021/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm: Sanıklar hakkındaki TCK’nın 85/1, 62, 51, 51/3. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün kaldırılarak; CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin Antalya 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/792 Esas, 2017/242 Karar sayılı, 15.03.2017 tarihli hükmüne yönelik istinaf başvurusu sonucu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının kaldırılarak sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık ...'un yapı denetimi hizmet sözleşmesini yapı sahibi ile imzalayan ve yapının projelerinin incelenmesi, ruhsata ve eklerine uygun olarak yapılmasının denetlenmesi hizmetini üstlenen ve sözleşme gereğince proje ve uygulama denetçisi görevlendiren Toros Yapı ve Denetim Limited Şirketinin müdürü ve sahibi olduğu, sanık ...'in de aynı şirkette denetçi inşaat mühendisi olarak çalıştığı , olay günü Sansa Yapı şirketinin yaptığı inşaatın onuncu katında çalışan ...'ın iş yerinde üç ayak vinç sehpasının arka ayak bağlantısının kopması üzerine sehpa demirinin kendisine çarpması ile dengesini kaybederek yüksekten zemine düşmesi sonucu öldüğü, Sansa Yapı şirket yetkilisi, şantiye şefi, kalıpçı taşeronu ve demir bağlama görevlisi şahıslar hakkında taksirle öldürme suçundan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/2879 Esas, 2016/442 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetlerine karar verildiği, adı geçen kararın Dairemizin 2015/2879 Esas, 2016/442 Karar 15.01.2016 tarihli ilamı ile kesinleştiği olayda; sanığın iş güvenliği önlemlerini alma yetki ve görevi bulunmadığı, söz konusu inşaatın yapı denetimini üstlendiği, yapının proje ve hesaplara uygun ve sağlam şekilde yapılmasından sorumlu olduğu dikkate alındığında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 25.10.2017 tarih, 2017/1711 Esas, 2017/2328 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine ilişkin hükme karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE;

2- Sanık ...’un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince,

2- Sanık ...’un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince,

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’un 21.11.2020 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2436, Karar No: 2015/10493, Tarih: 12.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2436 E.  ,  2015/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2010/1295-2012/753

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ... Sigorta'ya ... ile sigortalı ve diğer davalı S.. B..na ait .... plakalı ambulansın davacı müvekkili sigorta şirketine kasko sigortalı.... plakalı araca 22/05/2010 tarihinde çarparak meydana gelen kazada % 100 kusurlu olarak hasarlanmasına sebep olduğunu,.... plakalı araçtaki hasarın 9500-TL olarak hesaplandığını ve 21/06/2010 tarihinde hasarı araç sahibine ödediklerini, hasar bedelini ödemekle sigortalının haklarına halef olan davacı sigorta şirketi bu davayı açmaya hak kazandığını, davalı B.. A..'nın 7125-TL ödeme yaptığını, bakiye 2375-TL'nin 21/06/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S.. B.. dava İl Sağlık Müdürlüğü'ne yöneltilmiş ise de ilgili müdürlüğün dava ehliyetine sahip olmayıp, tüzel kişiliğinin bulunmadığını, öncelikle temsilcide hata yapıldığını, ambulansın yüzde yüz kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, idareye ait 112 acilde kullanılan ambulansın Karayolları Trafik Kanunun hükümlerince geçiş önceliğine sahip olduğunu, ayrıca B.. A.. tarafından davacıya 7125-TL ödeme yapıldığını, eksik ödendiği iddia edilen kısma ilişkin olarak idareye herhangi bir tebligat yapılmadığını, söz konusu bedele kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinin de yasaya aykırı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davalı B.. A.. ambulansın Karayolları Trafik Kanunu hükümlerince geçiş önceliğine sahip olduğunu, ambulansın %100 kusurlu olmadığını, davacıya 7125-TL ödeme yapıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Seray Karakaş dava konusu kazanın kendisinin sevk ve idaresindeki ..... plakalı ambulans ile 35 UK 080 plakalı aracın çarpışması sonucu meydana geldiğini, ambulansın %100 kusurlu olduğunun doğru olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, 2375-TL'nin 21/06/2010 tarihinden başlayan yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, (davalı..... Sigorta(.... Sigorta)'nın poliçe limiti dahilinde dava tarihinden yasal faizi ile sorumlu olmasına), karar verilmiş; hüküm davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, 2375-TL'nin 21/06/2010 tarihinden başlayan yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, (davalı..... Sigorta(.... Sigorta)'nın poliçe limiti dahilinde dava tarihinden yasal faizi ile sorumlu olmasına), karar verilmiş; hüküm davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı S.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14979, Karar No: 2019/6799, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14979 E.  ,  2019/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 13.12.2012 tarihinde, müvekkillerinin oğulları/kardeşi ... 'ün, sevk ve idaresindeki motorsikletle davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için 5.000,00'er TL maddi tazminatın sigorta şirketinden dava sürücüden kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen; anne ve baba için 60.000,00'er TL, kardeş için 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sürücüden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulüyle; anne ve baba için 25.000,00'er TL ve kardeş için 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,

değerlendirilmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10595, Karar No: 2010/19481, Tarih: 06.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10595 E.  ,  2010/19481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar savunmanının 03.03.2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü yasal süreden sonra 26.03.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8439, Karar No: 2014/11480, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8439 E.  ,  2014/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası da eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/6246, Karar No: 2016/1325, Tarih: 03.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6246 E.  ,  2016/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında, bedeli paylaşıma konu taşınırlara 15.03.2013 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığını, bu ihtiyati haciz henüz kesin hazce dönüşmeden, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında aynı taşınırların 22.03.2013 tarihinde haczedildiğini, bu durumda, İİK'nın 268. maddesi uyarınca, ihtiyati haciz sahibi müvekkilinin, şikayet olunanın haczine iştirak etmesi ve satış bedelinin taraflar arasında garameten paylaştırılması gerektiğini, ancak, düzenlenen sıra cetvelinde anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak öncelikle şikayet olunana pay ayrıldığını ve artan paranın müvekkiline tahsis edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, alacağı İİK'nın 100. maddesinde sayılan belgelerden birine dayalı olmayan şikayetçinin, müvekkilinin haczine iştirak etme hakkı bulunmadığını, ihtiyati haczin müvekkilinin haczinden sonra kesin hacze dönüştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK'nın 268. maddesi uyarınca, ihtiyati haciz sahibi alacaklının, ilk hazce ancak İİK'nın 100. maddesindeki şartlar dairesinde iştirak edebileceği, şikâyetçinin takibinin dayanağı olan kambiyo senedinin, İİK'nın 100. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı, bu itibarla, şikayet konu sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 326/1. maddesi gereğince, "Yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir." Sıra cetveline şikayetlerde İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinde üst sırada ya da aynı sırada yer alan ve kendisine pay ayrılan alacaklılara husumet yöneltilmesi gerektiğine göre, aynı hüküm geçerli olup, somut olayda, şikayetçi aleyhine hüküm verilmesine, HMK'nın 312/2. madde koşullarının oluşmamış bulunmasına ve yargılama giderleri isabetli olarak şikayetçi üzerinde bırakılmasına rağmen, yazılı gerekçelerle şikayet olunan lehine yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış ise de, karar bu yönden şikayet olunan vekilince temyiz edilmediğinden, bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1233, Karar No: 2019/10543, Tarih: 13.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1233 E.  ,  2019/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'un 14.10.2013 tarihinde vefat ettiğini, ölümünden önce ... Bankası A.Ş. ...Sanayi Şubesinden almış olduğu kredi ile ilgili hayat sigortası yapıldığını, müvekkillerinin poliçe kapsamında sigorta şirketine başvurduklarını, müvekkillerinin murisinin ölüm belgesinden de anlaşıldığı üzere doğal yolla öldüğünü, davalı sigorta şirketince murise kronik iskemik kalp hastalığı, kalp kapak hastalığı ve KOAH teşhisi konulduğu ve bu durumun gerçek dışı beyan olarak kabul edilip ödemenin yapılamayacağının sözlü olarak bildirildiğini, müvekkillerinin murisinin ölümü ile belirtilen hastalıkların hiçbir ilgisinin olmadığını, ölüm rizikosu ile hastalık arasında bir illiyet bağı olmadığını, gerçeğe aykırı bildirimde bulunma şeklinde değerlendirilip sözleşmenin feshi yoluna gidilmesinin herhangi bir hukuki yanı olmadığını, sözleşmenin düzenlenmesi sırasında murise hiçbir soru sorulmadığını, murisin de bu durumu saklamadığını belirterek sigorta sözleşmesinin geçerli olduğunun tespiti ile poliçe ile teminat altına alınan, İş Bankasından çekilen banka kredisinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, murisin 14.10.2013 tarihinde kronik iskemik kalp hastalığı, kalp kapak hastalığı ve KOAH nedeniyle vefat ettiğini, ölen sigortalının sigorta sözleşmesi imzalanırken kendisine ciddi bir rahatsızlığı olup olmadığının sorulduğunu, poliçede tüm sağlık beyanlarının ve sair beyanların doğru olduğunu açıkça bildirdiğini, ayrıca sağlık sorunu saptanırsa adına düzenlenecek poliçeden herhangi bir tazminat ödemesi yapılmayacağını bildiğini kabul ve taahhüt ettiğini, oysa sigortalının 21.11.2011 tarihinden beri KOAH, kronik iskemik kalp hastalığı, kalp kapak hastalığı dolayısı ile yatarak tedavi gördüğünü, bu hususları sigorta sözleşmesi sırasında gizlediğini ve gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, bunun tespiti üzerine sözleşmenin feshedildiğini ve ölüm tazminatı ödenmediğini, bu durumun bankaya da bildirildiğini, ayrıca tüketici kredilerine yönelik hayat sigortası sözleşmesinde lehtar ve dain mürtehinin T. İş Bankası A.Ş. ...Sanayi Şubesi olduğunu, ölüm tazminatını talep etme hakkının banka şubesine ait olduğunu, açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sigortalının beyan yükümlülüğünü kasten ihlal ettiği, var olan hastalığı ile riziko arasında illiyet bağı bulunduğu, poliçe genel şartlarına göre davacıların talebinin teminat kapsamında olmadığı, davalı sigorta şirketinin sigorta sözleşmesindeki sigorta bedelini ödemekten imtina etmesinin haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 13.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.