muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/252, Karar No: 2019/306, Tarih: 11.04.2019

5275 sayılı Kanun'un 107. maddesinin dördüncü fıkrası da "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet hâlinde; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler... " şeklinde düzenlenmiştir.

Özel tehlikeli suçlular düzenlenmesine ilk kez 5237 sayılı TCK'da yer verilmiş olup, kanun koyucu itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi ve örgüt mensubu suçluyu özel tehlikeli suçlu olarak kabul etmiştir. Özel tehlikeli suçlular bakımından, mükerrerliğin şartları oluşmaksızın mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması esası getirilmek suretiyle, cezanın özel önleme amacı ön plana çıkarılmıştır. Söz konusu kişilerin özel tehlikeli olarak kabulünün sebebi ise diğer suç faillerine göre suça eğilimlerinin yüksek olmasıdır.

"Örgüt mensubu suçlu" 5237 sayılı TCK'nın "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde;

"Örgüt mensubu suçlu deyiminden; bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişi, anlaşılır.” şeklinde tanımlanmıştır.

İtiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi ve örgüt mensubu suçluluk hâllerinden birinin varlığı mahkemece tespit edildiği takdirde, hükümde bu durumun açıkça belirtilip, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 tarihli ve 399-58 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu aşamada ceza kanunlarının zaman bakımından uygulanmasına dair kanuni düzenlemelere ve içtihatlara da değinilmesi faydalı olacaktır.

5237 sayılı TCK'nın “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinde; ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması, “geçmişe etkili uygulama” veya “geçmişe yürürlük” ilkesine de yer verilmiştir. Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren kanun, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınmalıdır.

Suç, hangi kanunun yürürlüğü zamanında işlenmişse, kural olarak o kanunun hükümlerine tabidir. Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur. Buna karşılık yeni kanun zamanında işlenen suçlara eski kanun hükmünün, lehe de olsa uygulanması mümkün değildir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler, Ankara, 2012, s. 66; )

Suç, hangi kanunun yürürlüğü zamanında işlenmişse, kural olarak o kanunun hükümlerine tabidir. Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur. Buna karşılık yeni kanun zamanında işlenen suçlara eski kanun hükmünün, lehe de olsa uygulanması mümkün değildir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler, Ankara, 2012, s. 66; )

Değişen ceza mevzuatı karşısında dahi halen geçerliliğini koruyan 23.02.1938 tarihli ve 23/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, “Suçun işlendiği zamanın yasası ile sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin farklı olması hâlinde, her iki yasanın birbirine karıştırılmadan, ayrı ayrı somut olaya uygulanıp, her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sonucuna göre lehte olanı uygulanmalı.” şeklinde, lehe kanunun tespitinde başvurulacak yöntem ana hatlarıyla belirtilmiştir.

Öğretide de anılan İçtihadı Birleştirme Kararındaki ilkeler benimsenerek, uygulanma olanağı bulunan tüm kanunların leh ve aleyhteki hükümleri ile birlikte ayrı ayrı ele alınarak somut olaya göre sonuçlarının karşılaştırılmasının gerekeceği ve sonunda fail bakımından daha lehe sonuç veren kanunun belirlenip son hükmün buna göre verileceği görüşleri ileri sürülmüştür. (S.Dönmezer-S.Erman, Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, C.I, 11. Bası, sh.167 vd.; S.Dönmezer, Genel Ceza Hukuku Dersleri, sh.64 vd.; ...Artuk-A.Gökçen-A. C. Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, C.I, sh.221 vd.)

5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi, 23.02.1938 tarihli, 23/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve öğretideki görüşler birlikte değerlendirildiğinde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 tarihli ve 1-32/97 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, lehe yasa belirlenmesi yöntemi; sabit kabul edilen olaya her iki kanunun ilgili tüm hükümlerinin birbirine karıştırılmaksızın uygulanmak suretiyle ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesini ve bunların karşılaştırılmasını gerektirmektedir. Lehe kanunun saptanması için maddi olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunlar ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hiçbir hükmü karıştırılmadan bir bütün hâlinde uygulanmasını ve uygulama sonucunda ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Ancak bu karşılaştırmada hükmün tesisi aşamasında uygulanması gereken normlarla hükmün infazına ilişkin normlar birlikte değil ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulacaktır. İnfaz edilecek ceza karşılaştırma sonucunda belirlenen cezadır. Yapılacak değerlendirmede hükmün tesisi aşamasında uygulanması gereken düzenlemelerin aynı kanun kapsamında bulunup bulunmadığına bakılmaksızın sadece bir kanun değil bir müesseseyle ilgili düzenlemelerin yer aldığı kanunlar birlikte değerlendirilecektir. Her ne kadar; tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi, hükümlünün koşullu salıverilme süresini etkileyip daha fazla süre cezaevinde kalması sonucunu doğuracağı ve böylece hükümlü hakkındaki cezayı etkileyeceği düşünülebilirse de koşullu salıverilmenin bir hak olmadığı gibi koşullarını yerine getiren hükümlülerin yararlandığı, koşullarını yerine getirmeyenlerin ise koşullu salıvermeden yararlanamayacağı bunların hapis cezasının tamamını cezaevinde çekmek zorunda olduğu koşullu salıvermenin lehe kanun belirlenmesinde gözetilmeyeceği açıktır.

Öte yandan örgütün gerçekleştirdiği amaç suçlar bakımından sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı başka bir tartışma konusu olup, gerek mülga 4422 sayılı Kanun'un 1. maddesinde gerekse 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin birinci fıkrasında örgütün, kanunun suç saydığı fiilleri işleme amacı ile kurulması gerektiği belirtilmiştir. Bununla birlikte 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin kanun gerekçesinde de "Örgüt kurmak, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından sadece bir araç niteliğindedir. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye sokmaktadır. Ayrıca belirtilmelidir ki, suç örgütü amaçlanan suçları işlemede bir kolaylık sağlamaktadır. Bu nedenlerle, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller, ayrı suçlar olarak tanımlanmıştır." şeklindeki açıklamaya yer verilerek örgüt suçunun amaç suç için hazırlık niteliğinde ve bu suçun işlenmesinde kolaylaştırı unsur olduğu belirtilmiştir. Bu durumda kanun koyucunun, amaç suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesini aynı suçun münferiden işlenmesinden daha ağır bir eylem olarak gördüğü açıkken şartlı tahliye süresini uzatmaya ve infazdan sonra denetimli serbestlik süresinin belirlenmesine yönelik düzenlemenin sadece örgüt suçuna hasredildiğinden bahsedilmesi kanun koyucunun amacına aykırıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıkların, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte bulunduğu tarihte örgüt yöneticiliği ve/veya üyeliği suçları ile bu suç kapsamında işledikleri nitelikli yağma, nitelikli yağma suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümlerinde 5237 sayılı TCK'nın sanıkların lehine olduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte 5237 sayılı TCK'nın özel tehlikeli suçlulara yönelik olarak öngördüğü 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının sanıkların önceki mahkûmiyetlerine dayanmayan ve örgüt mensubu suçlu olmanın zorunlu sonucu olarak uygulanan infaza ilişkin bir düzenleme niteliğinde olduğu, maddi hukuka yönelik lehe yasa uygulamasının dışında kaldığı, bu nedenle TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına ilişkin Yerel Mahkeme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğu, bu hükümleri onayan Özel Daire kararında da bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanıklar ...-...-...-...-...-... hakkında İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; katılan ... ...'a karşı işlenen yağma suçundan TCK'nın 149/1-a-b-c-d-g, 62, 58/9. maddeleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 62, 58/9. maddeleri uyarınca verilen 28/09/2010 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 14/12/2011 tarihli kararı ile ONANMASINA, sanıklardan ... ile ... hakkında; katılan ...'a yönelik eylemden dolayı şantaj suçundan zaman aşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair kararın ise BOZULMASINA, karar verilmiş, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucundan her iki sanık hakkında; TCK'nın 149/1-c-f-g, 35/2, 62, 58/9. maddeleri uyarınca verilen 06/06/2013 tarihli mahkumiyet kararı, Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 28/01/2016 tarihli kararı ile ONANMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05/03/2018 gün, 2018/12112 sayı ile;

Özet olarak, silahlı suç örgütü kurmak, yönetmek ve silahlı suç örgütüne üye olmak suçların unsurları itibariyle oluşmadığına, kabule göre de; örgüt adına faaliyette bulunmak suçlarından dolayı sanıklar ...-...-...-...-...-... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına dair Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 14/12/2011 tarihli kararı ile bozma sonrası sanıklar ... ile ... hakkında, yağmaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair 28/01/2016 tarihli karara, TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanamayacağından bahisle itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu tarafından; itirazın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun, sayın çoğunluğu tarafından silahlı suç örgütü kurmak ve yönetmek ve silahlı suç örgütüne üye olmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik itirazın reddine ilişkin kararına iştirak edilmekle birlikte yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanmasına yönelik itirazın reddine dair karara aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

4422 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde örgütün amacı doğrultusunda işlenen suçlardan dolayı verilen mahkumiyet hükümlerinde, TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı konusunda Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle 4422 sayılı Kanun'un 1, 13 maddeleri ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 4, 17. maddelerinin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddelerinin birlikte irdelenerek, çıkar amaçlı suç örgütünün amaçları doğrultusunda işlenen amaç suçlarından dolayı TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle 4422 sayılı Kanun'un 1, 13 maddeleri ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 4, 17. maddelerinin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddelerinin birlikte irdelenerek, çıkar amaçlı suç örgütünün amaçları doğrultusunda işlenen amaç suçlarından dolayı TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

3713 sayılı Terörle mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde; terörün tanımı, 2. maddesinde terör suçlusu, 3. maddesinde terör suçlarının sayılmasından sonra, aynı Kanun'un 4. maddesinde sayılan suçların terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlenmeleri hâlinde terör suçu sayılacağı belirtilmiştir.

Madde 4 – (Değişik: 29/6/2006-5532/3 md.)

'Aşağıdaki suçlar 1 inci maddede belirtilen amaçlar doğrultusunda suç işlemek üzere ku-rulmuş bir terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlendiği takdirde, terör suçu sayılır:

a) Türk Ceza Kanununun 79, 80, 81, 82, 84, 86, 87, 96, 106, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 142, 148, 149, 151, 152, 170, 172, 173, 174, 185, 188, 199, 200, 202, 204, 210, 213, 214, 215, 223, 224, 243, 244, 265, 294, 300, 316, 317, 318 ve 319 uncu maddeleri ile 310 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar.

b) 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan suçlar.'

4422 sayılı kanunun 1 maddesinde çıkar amaçlı suç örgütü;

'Doğrudan veya dolaylı biçimde bir kurumun, kuruluşun veya teşebbüsün yönetim ve denetimini ele geçirmek, kamu hizmetlerinde, basın ve yayın kuruluşları üzerinde, ihale, imtiyaz ve ruhsat işlemlerinde nüfuz ve denetim elde etmek, ekonomik faaliyetlerde kartel ve tröst yaratmak, madde ve eşyanın azalmasını ve darlığını, fiyatların düşmesini veya artmasını temin etmek, kendilerine veya başkalarına haksız çıkar sağlamak, seçimlerde oy elde etmek veya seçimleri engellemek maksadıyla zor veya tehdit uygulamak veya kişileri kendilerine tâbi kılmaya zorlamak veya mensupları arasında her ne suretle olursa olsun açık veya gizli işbirliği yapmak suretiyle yıldırma veya korkutma veya sindirme gücünü kullanarak suç işlemek için örgüt kuranlara veya örgütü yönetenlere veya örgüt adına faaliyette bulunanlara veya bilerek hizmet yüklenenlere sadece bu nedenle üç yıldan altı yıla kadar; örgüte üye olanlara iki yıldan dört yıla kadar ağır hapis cezası verilir.' şeklinde tanımlandıktan sonra,

Aynı maddenin 6. fıkrasında;

'Örgüt mensuplarınca veya örgüt adına örgüt üyesi olmayanlar tarafından birinci fıkrada gösterilen amaçları gerçekleştirmek üzere işlenen suçların ve 1.3.1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 296 ncı maddesinde öngörülen cürmün cezaları üçte birden yarıya kadar artırılır.' hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 13. maddesinde ise bu suçlardan dolayı mahkûm olanların cezalarının Terörle Mücadele Kanunu'nun 5532 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 17. maddesi uyarınca infaz edileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 13. maddesinde ise bu suçlardan dolayı mahkûm olanların cezalarının Terörle Mücadele Kanunu'nun 5532 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 17. maddesi uyarınca infaz edileceği belirtilmiştir.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki lehe olan 17/1. maddesine göre 647 sayılı Kanun'un 19. maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile Ek 2. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı ve koşullu salıverilme için hükümlülük süresinin dörtte üçünün iyi hâlli olarak çekilmesi gerektiği, belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, 3713 sayılı kanunun 1. maddesinde; terör suçlarının tanımının yapılmasından sonra; belirtilen amaçlar doğrultusunda anılan Kanun'un 4. maddesinde sayılan suçların suç işlemek üzere kurulmuş bir terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, terör suçu sayılacağının net olarak belirlenmesine karşın, 4422 sayılı Kanun'un 1. maddesinde, çıkar amaçlı suç örgütünün tanımının yapılmasından sonra, aynı maddenin 6. fıkrasında, 'Örgüt mensuplarınca veya örgüt adına örgüt üyesi olmayanlar tarafından birinci fıkrada gösterilen amaçları gerçekleştirmek üzere işlenen suçların ve 1.3.1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 296 ncı maddesinde öngörülen cürmün cezaları üçte birden yarıya kadar artırılır' hükmüne yer verilmesine karşın, anılan suçların çıkar amaçlı örgüt suçu sayılacağına dair herhangi bir ibareye yer verilmemiştir.

4422 sayılı Kanun'un 13. maddesinde sadece örgüt suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri için, 3713 sayılı Kanun'un 5532 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmasından önceki 17/1 maddesinin uygulanacağının belirtilmesine karşın, amaç suçlar için anılan maddenin uygulanacağına dair bir ibareye yer verilmediği gibi amaç suçların, çıkar amaçlı örgüt suçu sayılacağına dair herhangi bir ibareye de yer verilmemiştir.

Yasal düzenlemeleri bu şekilde açıkladıktan sonra, somut olayımızda; TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususundaki sorunun 'Kanunsuz Suç ve Ceza Olmaz' kuralının sınırları içerisinde kalmak kaydıyla Ceza Hukukunun izin verdiği ölçüde yorum kuralları ile bağdaştırmak suretiyle çözümü gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 1. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde: Özet olarak 'Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez. Kanunda yazılı cezalardan başka bir ceza ile de kimse cezalandırılamaz' denilerek kanunilik ilkesi özelikle vurgulanmak istenmiştir.

'Kanunsuz suç ve ceza olmaz' kuralı Türk Ceza Hukukunda, Devlet ve Yargıç karşısında bireylerin 'Kamu Haklarının' güvencesidir.

Öğretide değerini koruyan bu kural, Anayasamızın (Mad.38) ilkeleri arasına girmiş ve 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde de açık bir şekilde ifade edilmiştir. Bu hükmün 2. maddede yer alması bile, kurala verilen önemi gösterir.

Kanun'un 2. maddesindeki 'açıkça' kelimesi Türk Ceza Hukukunda 'kıyaslamanın' yasaklandığını gösterir.

'Kanunsuz suç ve ceza olmaz' kuralı Türk Ceza Hukukunda, Devlet ve Yargıç karşısında bireylerin 'Kamu Haklarının' güvencesidir.

Öğretide değerini koruyan bu kural, Anayasamızın (Mad.38) ilkeleri arasına girmiş ve 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde de açık bir şekilde ifade edilmiştir. Bu hükmün 2. maddede yer alması bile, kurala verilen önemi gösterir.

Kanun'un 2. maddesindeki 'açıkça' kelimesi Türk Ceza Hukukunda 'kıyaslamanın' yasaklandığını gösterir.

Kanunsuz ceza olamayacağından, suçun cezasının belirlenmiş olması suçluların cezalandırılmasında şarttır.

Bir fiili suç saymak ve cezalandırmak yetkisinin yalnız kanuna tanınması bireylere özgürlüklerinin sınırı hakkında bilgi verir. Bireyin, nelerin ne kadar yasak olduğunu bilmeye hakkı vardır. Bu hakkını kullanan birey yasak olanı yapmaktan çekinmek, yasak olmayanı yaparken de korkusuz hareket etmek imkanını kazanır. Kanun Kuralına gerçek anlamını kanun koyucunun iradesi verir. Kanunun iradesi kanun koyucunun subjektif iradesi değildir. Yazılı formül içinde ifade edilmiş objektif irade, kanunun iradesini oluşturur. Kanunun iradesini gösteren formül zorunlu olarak genel ve soyut olacağından, kuralın önce içeriğini ve anlamını belirtmeden, iradenin somut olaylara uygulanmasına imkân yoktur. Pozitif hukuk, yorum faaliyetlerinin sınırını oluşturur.

Somut olayımızda; 4422 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu bir dönemde çıkar amaçlı suç örgütünün amaçları doğrultusunda; yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işleyen sanıklar hakkında; TCK'nın 58/6 maddesinin uygulanacağının kabul edilmesinin, ceza hukukunun olmazsa olmazı olan kanunilik ilkesine aykırı olacağı gibi yorum prensiplerinin hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde genişletilmesi anlamına gelir ki hukuk sistemimizin böyle bir sonuca izin vermesi beklenemez.

Prof. Dr. Ersan ŞEN;

'01.06.2005 tarihine kadar çıkar amaçlı suç örgütü ve bu örgüt kapsamında işlenen suçlarda infaz düzenlemesi farklı idi. 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu kapsamına giren, yani suç örgütü kurmak, yönetmek veya bu örgüte mensup olmak suçlarını işleyenlerin infazları 3/4 üzerinden yapılacaktır. 4422 sayılı Kanun kapsamına giren çıkar amaçlı suç örgütlerinin faaliyetleri kapsamında işlenen suçlardan tatbik edilecek koşullu salıverilme ise 3/4 değil, 2/5 olarak yapılmalıdır. Ancak uygulamada; 4422 sayılı Kanun'un 1. maddesinin çıkar amaçlı suç örgütünün amaçlarını saydığından bahisle, örgütün faaliyetleri kapsamında işlenen suçların da 3/4 infaz süresine tabi olacağı ileri sürülmektedir. Kişi özgürlüğü aleyhine yapılan bu yorumun yasal dayanağı olmadığını ve açık yasal düzenlemede 3/4 infaz süresinin yalnızca örgüt suçları için geçerli olduğunu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar için de 3/4 infaz süresinin hesaplandığını, çünkü bu konuda Terörle Mücadele Kanunu m.17’de açık düzenleme bulunduğunu belirtmek isteriz'.

Şeklindeki görüşü ile somut olayımızda; amaç suçlar için TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanamayacağını net bir şekilde vurgulamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, sanıklar sanıklar ...-...-...-...-...-... hakkında; katılan ... ...'a karşı işlenen Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçları ile sanıklar ... ile ... hakkında; katılan ...'a karşı işlenen yağmaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanmasına yönelik, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları nedeniyle suç tarihinin 5237 sayılı TCK'nın yürürlük tarihinden önce olması karşısında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 11.04.2019 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık bakımından oy birliği ile örgüt yöneticiliği ve/veya üyeliği suçları nedeni ile lehe olan 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince uygulama yapılırken, suç tarihinin 5237 sayılı TCK'nın yürürlük tarihinden önce olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fırkasının uygulanma koşullarının oluştuğuna yönelik uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle, amaç suç niteliğindeki nitelikli yağma, nitelikli yağma suçuna teşebbüs ve kişiyiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları bakımından TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanma koşullarının uygulanmasına ilişkin uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla karar verildi.