muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/34600, Karar No: 2022/7919, Tarih: 15.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/34600 E.  ,  2022/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2020 tarih ve 2018/549 - 2020/30 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir(Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.).

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunan ve usulünce tartışılan delillere özellikle tanık anlatımlarına göre, 1992 yılında örgüte ait bir kaç evin sorumluluğunu yapan, örgütsel nitelikte sohbetler veren, kod adı kullanılması yönünde telkinlerde bulunan, süreçte değişik şehirlerdeki örgüte müzahir kurumlarda çalışan, nitekim 2016 yılında örgüte müzahir olduğu gerekçesiyle kapatılan dersanenin %90 hissedarlığını ve müdürlüğünü yapan, incelenen kayıt ve belgelerden Bank ... nezdindeki hesabında, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda işlemler yapan sanığın süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk oluşturan eylem ve faaliyetlerinin bütün halinde müsnet silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3909, Karar No: 2010/8088, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3909 E.  ,  2010/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı, davalıların malik ve sürücüsü bulundukları aracın alkollü olarak kullanımı sırasında meydana gelen kaza sonucu, zarar gören aracın kasko sigortacısına poliçe kapsamında 3.135.00 TL tazminat ödendiğini belirterek, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca, bu meblağın ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın anahtarı ele geçirilmek suretiyle çalındıktan sonra kullanımı sırasında kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin gerekli tedbirleri aldığını, KTK.’nun 107. maddesi uyarınca zarardan sorumlu olmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı malikin aracın anahtarının muhafazası için gerekli dikkati göstermediği ve zarardan davalı sürücü ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 3.135.00 TL’nın, 11.09.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı ile davalı sürücü ... arasında sigorta sözleşmesi olmadığından, poliçe genel şartlarına dayanılarak aleyhine rücu hakkının kullanılması mümkün değil ise de, temyiz edenin sıfatına nazaran bu husus bozma nedeni yapılamayacağına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 169,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20659, Karar No: 2013/9335, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20659 E.  ,  2013/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin özetle, müvekkilinin beyin cerrahi uzmanı olarak Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde devlet memuru olarak görev yapmakta iken Şafak Hastanelerinin sahiplerinden davalı...kendisine JFK Hastanesinin işletmeciliğini aldığını ve burayı ...Sağlık Hizm.Tic.A.Ş adına işleteceğini söyleyerek bu hastanede başhekim, genel koordinatör ve hekim olarak görev yapmasını teklif etmesi üzerine müvekkilinin bu teklifi kabul ederek ...’ün hazırlatıp getirdiği ...Sağlık Hizm. Tİc. A.Ş. kaşesini taşıyan 15.10.2005 günlü sözleşmeye inanarak devlet memurluğu görevinden istifa edip 15.10.2005 tarihinden itibaren JFK Hastanesinde başhekim, koordinatör ve hekim olarak göreve başladığını ve bir süre sonra 18.11.2006 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, 15.10.2005 tarihli sözleşme gereğince yaptığı işler nedeniyle sözleşmenin 2/a ve b bentleri uyarınca ödenmeyen ücret alacağı, 4. maddesine göre ödenmesi gereken cezai şart alacağının davalılardan...Sağlık Hiz ve Tic. A.Ş. ile ...’ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca Ten Medical A.Ş ile akdettiği 07.11.2005 günlü mesul müdürlük sözleşmesinden doğan alacağının da tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan Ten Medical A.Ş. vekilinin cevabında özetle; davacının 07.11.2005 tarihinde müvekkili şirkette mesul müdür olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin ardı ardına 5 gün işe devam etmemesi üzerine 23.01.2006 tarihinde haklı olarak feshedildiğini ve yerine Özel Hastaneler yönetmeliği gereği yeni bir mesul müdür atamasının yapıldığını, davacının görev yaptığı dönemde tüm ücretlerini aldığını, herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan Ten Medical A.Ş. vekilinin cevabında özetle; davacının 07.11.2005 tarihinde müvekkili şirkette mesul müdür olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin ardı ardına 5 gün işe devam etmemesi üzerine 23.01.2006 tarihinde haklı olarak feshedildiğini ve yerine Özel Hastaneler yönetmeliği gereği yeni bir mesul müdür atamasının yapıldığını, davacının görev yaptığı dönemde tüm ücretlerini aldığını, herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... vekilinin cevabında özetle; müvekkilinin ...A.Ş.de danışman sıfatı ile çalıştığını, şirketin sahibi ve hissedarı olmadığı gibi diğer davalıları temsil yetkisi de bulunmadığından sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, öte yandan sözleşmedeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığının davacı tarafından bilindiğini, davacının sözleşmeyi kendisi hazırlamış ve bu şartlarda çalışmak istediğini diğer davalılara beyan etmiş ise de, diğer davalıların bu sözleşmeyi kabul edip etmedikleri, etmişler ise hangi şartlarla kabul ettiklerinin de taraflarından bilinmediğini, müvekkilinin adı geçen sözleşmelere hiçbir şekilde taraf ve aracı olmadığı gibi asıl işveren ve alt işveren sıfatı da bulunmadığından bu sözleşmenin ifa edilmemesinden sorumlu tutulamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

...Sağlık Hizm. Tic. A.Ş. vekilinin cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davacının iddia ettiği şartlarla bir sözleşmeye taraf olmadığını, davacının memurluk görevinden ayrıldığı gün müvekkili şirket ve diğer davalılardan Ten Medical A.Ş. ile görüşmeye geçtiğini ve yöneticilerle yaptığı görüşme sonucu bir taslak halinde teklif sunarak hangi şartlarla çalışmak istediğini söylediğini, bu teklifinin değerlendirileceği ve yetkili hukuk müşavirinden görüş alınacağı bildirilerek bu sözleşmenin 30.10.2005 tarihinde şirket hukuk müşavirine fakslandığını, bu nedenle 15.10.2005 tarihinde imza edilerek yürürlüğe giren bir sözleşmeden söz edilemeyeceğini, ancak özel şartları kabul olunmaksızın başhekim olarak davacı ile 07.11.2005 tarihinde başhekimlik sözleşmesi akdedildiğini ve davacının bu sözleşme ile diğer davalıya ait hastanede 07.11.2005’den itibaren çalışmaya başladığını, diğer davalı ...’ün müvekkili şirketle herhangi bir ortaklık veya benzer bağı bulunmadığını, müvekkili şirkete ait iki özel hastanede görev yapan başhekimlerin davacının iddia ettiği rakamlarda ücret almadığını, müvekkili şirketin sözleşmenin varlığından 18.11.2006 tarihinde JFK Hospital’ın faksına gelen sözleşme metninin kendisine ulaştırılması ile haberdar olduğundan davacı aleyhine sahte evrak düzenlemekten dolayı Bakırköy Cumhuriyetsavcılığına 06.04.2006 tarihinde 2006/27528 Hz.No ile suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının her hekim gibi yaptığı müdahale ve ameliyat var ise bundan doğacak hak edişlerinin de diğer davalı Ten Medical A.Ş. tarafından karşılanmış olması gerektiğini, müvekkili ile davacı arasında bir akit yapılmadığından feshedilmesinin de söz konusu olamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davacının Ten Medikal A.Ş. den talep ettiği ücret alacağının kabulüne diğer isteklerinin reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda davacı ve...Sağlık A.Ş. arasında yapıldığı iddia edilen 05.10.2005 tarihli sözleşmede işveren adına Yönetim Kurul Üyesi ve tek imza yetkisi olan... imzasının bulunduğu ancak yapılan imza incelemesi sonucu Polis Kriminal Labaratuarının raporuna göre imzanın... eli ürünü olmadığının tespit edildiğinden artık geçerli olmadığı anlaşılan bu sözleşmeye dayanarak davacının bir hak ve alacak talep etmesi mümkün değildir. Mahkemece geçerli olmayan bu sözleşmedeki özel hükümlere ve cezai şarta bağlı isteklerin reddedilmesi doğrudur. Ancak hem tarafların hem tanıkların beyanlarına, yine dosyada bulunan 01.12.2005 tarihli başka bir firma ile yapılan sözleşmede davacının işyeri “genel koordinatörü” olarak imzasının bulunması, işe doktor alması ve dosya kapsamına göre davacının devlet hastanesinde kamu görevlisi iken ...A.

tarafından devir alınan hastanede başhekim-genel koordinatör olarak çalıştırıldığı da sabittir. Bu durumda mahkemece davacının çalıştığı dönemdeki emsal nitelikteki bir hastanede genel koordinatörünün ne kadar ücret aldığı araştırılarak, davacının çalıştığı bu sürede ücret ödendiğine dair belge de ibraz edilmediğinden, hastane genel koordinatörü emsal ücretine göre ücret alacağının belirlenmesi gerekirken istemin tümden reddedilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11379, Karar No: 2014/16741, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11379 E.  ,  2014/16741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararı, 29.09.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tarafların yüzüne karşı tefhim edilmiş, gerekçeli karar davalı vekiline 22.11.2011 günü tebliğ edilmiş, davalı vekili 29.11.2011 günü temyiz dilekçesi vermiş ve temyiz harcını yatırmıştır.

Temyiz dilekçesi yasada öngörülen süre geçirildikten sonra ibraz edilerek 29.11.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedildiğinden, davalının temyiz talebinin 6100 sayılı Yasanın 346 ncı maddesi gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4990, Karar No: 2021/6801, Tarih: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/4990 E.  ,  2021/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 6.Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmedilen hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK 'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık hakkında suç tarihinde teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK 'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde

edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde

edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.