muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17347, Karar No: 2016/6860, Tarih: 20.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17347 E.  ,  2016/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski sahibi ve müdürü olan ..., elinde kalmış olan çekleri iade etmeyerek, sahibi olduğu başka bir şirketin borcuna karşılık davalıya verdiğini, yetkili temsilci tarafından düzenlenmemiş olan çeklerin müvekkili şirketi bağlamadığını ileri sürerek Gebze 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/6775 esas sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine ve davalı hakkında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından davacı şirket için çelik konstruksiyon işi yapıldığını, iş bedeli karşılığında yetkili temsilci Mehmet Ünal tarafından dava konusu çeklerin verildiğini, adı geçen temsilcinin yetkisinin çeklerin verilmesinden sonra sona ermesinin müvekkili şirketi bağlamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, çekleri keşide ederek davalıya veren dava dışı Mehmet Ünal'ın, davacı şirketi temsil yetkisinin, davaya konu çeklerin keşide tarihinden önce sona ermiş olması sebebiyle, çeklerin davacı şirketi bağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Gebze 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/6775 esas sayılı dosyasına konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalının kötüniyetinin sabit olmadığı gerekçesiyle tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş , hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı kambiyo senedindeki imzanın keşide tarihi itibariyle şirket yetkili temsilcisine ait olmadığını ileri sürerek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Davalı savunmasında çekin keşide tarihinin ileri tarihli düzenlendiğini, imzaların ise Mehmet Ünal'a ait olduğunu savunmuştur. Çeklerin ileri tarihli düzenlendiğini iddia eden davalı bu iddiasını kanıtlamak zorundadır . Somut olayda davalı cevap dilekçesinde karşı tarafın ticari defterlerine dayandığını bildirmiştir. Mahkemece, tarafların defterleri de incelenmek suretiyle, davalının delilleri değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre de davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5713, Karar No: 2014/11664, Tarih: 12.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5713 E.  ,  2014/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORKUTELİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/435-2013/548

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294. Maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 14l. maddesi ile HUMY.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek; 101 ada 1, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu kaydında düzletim isteğinde bulunulduğu, kısa kararda "davanın kabulüne" karar verildiği halde gerekçeli kararda sadece 110 ada 32 parsel sayılı taşınmaz yönünden hüküm kurulup davaya konu edilen 101 ada 1 ve 31 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hüküm kurulmayarak kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılmıştır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7547, Karar No: 2013/2179, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7547 E.  ,  2013/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Salur Köyü sınırları dahilinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici boş dere mezrası olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra gerektiğinde köy muhtarlığı da duruşmadan haberdar edilip sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1657, Karar No: 2020/2875, Tarih: 15.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1657 E.  ,  2020/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşünü açıklaması üzerine, sanık ve müdafiinin mütalaaya karşı savunmasından sonra, CMK'nın 216. maddesinin 3. fıkrası uyarınca duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Hükmün gerekçe kısmında sanığın uyuşturucu satışı yapılmasına aracılık ettiği belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında yardım eden sıfatıyla indirim yapılmadığının anlaşılması karşısında çelişki oluşturulması,

3)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması gerekip, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Somut olayda; dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; 6763 sayılı yasa ile değişiklikten önceki CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği, adli kolluk görevlisi ise 6763 sayılı yasa ile değişiklikten önceki CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, gizli soruşturmacıların tanık olarak dinlenilmesi,

b) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

4) Olaya ilişkin görüntüleri içeren DVD/CD’lerin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması, görüntülerin sanığa izlettirilip savunmasının alınması, görüntüler konusunda gerekirse bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5)Sanığın beyanında geçen... hakkındaki dosyanın akıbetinin araştırılması, mümkünse birleştirilmesi, değilse denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı sureti dosya içerisinde alınması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

6) Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2014/6521 sırasında kayıtlı ambalajların dosyada delil olarak saklanılması yerine imhasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4934, Karar No: 2013/10147, Tarih: 18.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4934 E.  ,  2013/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili Avukat ... ... ile 1-... vekili Avukat ... 2-... iht. Mad. Paz. Tur. Tic. Ltd. Şti. 3-... 4-... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.11.2012 gün ve 231-450 sayılı hükmün davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararı davalı ... İhtiyaç Maddeleri Pazarlama Turizm San. ve Tic.Ltd.Şti.’ne adresinde tebliğ edilememesi üzerine temsilcisi sıfatıyla ...’in adresinde tebliğ edilmiştir.Yapılan tebliğ işlemi usul ve yasaya aykırıdır.Öyle olunca, mahkeme kararının davalı şirkete Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edilerek yasal süreler beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya iadesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8915, Karar No: 2006/12781, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8915 E.  ,  2006/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı davalı avukatıncada duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukatı ... ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu ,davalı ile yapılan sözleşmesinin (m) bendi uyarınca 7 yıl süre ile haksız olarak feshedildiğini bildirerek fesih kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ,davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin (s)bendi uyarınca 4 yıl süre ile feshine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacı ,sigortalı ... ...’e ait 20.11.2003 tarihli reçete bedelinin davalı kurumdan tahsil edildiğini ,reçetenin tüm unsurlara sahip olması nedeniyle işleme konduğunu, sonradan sahte olduğunun anlaşılması üzerine ,sözleşmesinin (m) bendi uyarınca 7 yıl süre ile feshedildiğini bildirerek ,fesih kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı idarenin yaptığı soruşturma ve yargılama sonucunda sigortalı ... ...’e ait sağlık karnesinin 21.sayfasının otokopili nüshası olarak gösterilen reçetede Karamürsel Devlet Hastanesinde .20198 protokol kaydı ile doktor ... ... tarafından düzenlenen

20.11.2003 tarihli reçetede 8 kalem ilaç yazıldığı ve başhekim kaşesi bulunduğu ,ilaçların hastaya verildiğine dair imza alınmış isede ,hasta sigortalının sağlık karnesi üzerinde yapılan incelemede 21.sayfada Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 16879 protokol kaydı ile kayıtlı olduğu ve Profesör Doktor ... ... tarafından düzenlendiği ve başka nitelikli 6 kalem ilaç yazılı olduğu ,bu ilaçların Bandırma’da bulunan ... Eczanesinden hasta yakınlarınca alındığı gibi ,Doktor Beyti ...’nın böyle bir reçete yazmadığı ,hastanın da bu ilaçları almadığı anlaşılmıştır. Ayrıca otokopili bu nüshanın sağlık karnesinden ayrı olarak basılmış ve sahte olduğu da anlaşılmıştır. Davacı eczacı sağlık karnesi aslını görmeksizin, karneden ayrı olarak getirilen reçete sureti üzerinden işlem yaparak, davalı ile aralarındaki sözleşmenin 11.,14. ve 16.maddelerine aykırı davranmıştır.Davacının bu eylemiyle sözleşmenin feshini gerektiren esaslar başlıklı (V)bölümünde düzenlenen “eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde ilaç firmasına ait olmayan sahte ilaç küpürlerinin mevcut olması veya eczanede bulundurulması ,sahte reçete tanzimi ve kuruma ibraz edilmesi “ hükmünü düzenlenen (m) bendi ihlal edilmiş olup, bu durumda sözleşmenin 7 yıl süre ile feshini gerekir. Mahkemece somut olaya uygulanması mümkün olmayan "Sağlık Karnelerinin otokopili sayfalarında kayıtlı olmayan ilaç bedellerinin kuruma fatura edilmesi" hükmünü içeren (s bendinin ihlal nedeniyle (4) yıl süreyle feshe karar verilmiştir. Oysa eczane tarafından kuruma fatura edilen reçete sağlık karnesinin 21.sayfasına ait otokopili nüsha olmayıp, sağlık karnesinden bağımsız olarak düzenlenmiş sahte nüshadır. Yanlar arasında düzenlenen sözleşmenin III maddesinde kararlaştırılan hükümler uyarınca sağlık karnesinin aslının getirtilerek incelenmesiyle kuruma fatura edilen reçetenin sahte olduğunun anlaşılacak olması karşısında eczanenin eyleminin ağır kusur niteliğinde ve sözleşmenin (7) yıl süreyle feshini gerektiren (m) bendinin ihlali olmakla davanın reddi gerekirken aksi düşüncelerle ve somut olayla ilgili olmayan (s) bendi uyarınca feshin (4) yıla indirilmesi şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 450.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 28.9.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/653, Karar No: 2015/916, Tarih: 22.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/653 E.  ,  2015/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tazminat istemi reddedilip, itirazın iptali yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da

bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 23.08.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-) Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir. (492 sayılı Kanun m.15, 21) Bu anlamda, davanın maktu veya nispi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir. Nisbi harç konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nisbete göre alınan harçtır. (1 Sayılı Tarife, madde III/1-a) Buna göre, dava, konu itibariyle nisbi harca tabi olup, mahkemece 2.015,89 TL nisbi harç ile birlikte 25,20 TL başvuru harcına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik hükmedilmesi isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (3) nolu bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak, yerine, “Takip tutarı üzerinden %20 oranına göre hesaplanan 5.902,19 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün harca ilişkin (4) nolu bendinin silinerek, yerine, “Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 2.015,89 TL nisbi ve 25,20 TL başvuru harcından oluşan toplam 2.041,09 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına'' yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.