muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3785, Karar No: 2024/3174, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3785 E.  ,  2024/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/396 E., 2019/393 K.

KARAR :Red

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait otel işyerinde 18.04.2000 ile 22.05.2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.12.2015 tarihli ve 2010/445 E.-2015/1547 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacı ...'in davalı Bodrum ... Turistik İşletmeleri Ticaret A.Ş.'ye ait işyerinde 18.04.2000-15.06.2005 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi uyarınca hizmet akdine tabi günün asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 2016/6518 E.-2017/8133K. sayılı ilamı ile her ne kadar davacıya davalı şirket yetkilisi tarafından Bodrum 4. Noterliğince 16.06.2003 tarihinde düzenlenen vekaletname ile mesul müdür sıfatı ile yetki verilmişse de bu tarihten önce davalı şirkete ait işyerinin faaliyette olup olmadığı ve davacının fiili çalışmasının bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu, Mahkemece; davalı şirkete ait restoranın faaliyete başladığı tarihi ilgili belediye ve emniyetten sormak, re'sen seçilecek başkaca bordro tanıklarını dinlemek, ilgili belediyeden davalı şirkete ait restoranın talep edilen dönemdeki komşu işyerlerini ve bu işyerlerinin sahiplerinin bilgilerinin bildirilmesini istemek, zabıtaya yeniden yazı yazılarak, talep edilen dönemdeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişilerin daha detaylı bir araştırma yapılarak tespit edilmesini istemek, komşu işyeri tanığı tespit edilir ise bu kişileri de dinleyerek varılacak sonuca göre hüküm kurmak gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile belediye zabıta müdürlüğünün yazısına göre davalı işyeri kaydına rastlanılmadığı, emniyet araştırmasında da davalıya ait işyeri hakkında bilgi sahibi olan bulunmadığının görüldüğü, bordro tanığı beyanında; davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını öne sürmüşse de tanık beyanının takdiri delil olduğu, resmi belgelerdeki hususun aksini kanıtlamaya yeterli görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, bordro tanığı Akif Saygın tarafından çalışma iddiasının doğrulandığını, emniyet araştırmasında da belirtildiği üzere 2010 yılında çevre düzenlemesi nedeniyle Gümbet kavşağında bulunan işyerleri yıkıldığını, Mahkemece davaya konu tarihlerde restoranın faaliyette olup olmadığı ile ilgili gerekli araştırma yapılmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 428 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddenin 2 nci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

Somut olayda; davalı şirkete ait işyerinin 16.06.2005 tarihinde restoran işletmesi işi mahiyetinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacının 16.06.2005 – 01.10.2007 tarihleri arasında çalışmalarının davalı işveren tarafından kısmi olarak Kuruma bildirildiği, bozma ilamından sonra bordro tanıklarının dinlendiği, komşu işyeri tanıklarının tespiti için Mahkemece araştırma yapıldığı, emniyet araştırmasında Gümbet kavşağında bu isimde bir restoran bulunmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan Bodrum 4. Noterliği 16.06.2003 düzenleme tarihli vekaletnamede, Bodrum Kervansaray ..A.Ş. (Gümbet Kavşağı No 301 .... Tesisleri adresinde) temsilen yönetim kurulu başkanı Hülya ... tarafından, kendisinin yokluğunda oteli yönetmeye, emniyet, belediye, özel ve tüzel kişiler nezdinde tüm işlemleri takip etmeye mesul müdür sıfatıyla, davacının, , ... ve ....n’un vekil tayin edildiği belirtilmiştir.

Ticaret sicil kayıtlarından, davalı şirketin 13.05.1989 tarihinde Bodrum Eski Gümbet Yolu No 1 adresinde tescil edildiği, otel, lokanta işletmeciliği faaliyetinde bulunduğu, yukarıda anılan vekaletnamede ismi geçen ...'in 01.01.1992 tarihinden itibaren şirkette ortak ve 03.07.2002 tarihinden itibaren Yönetim Kurulu 2. Başkanı olduğu görülmektedir.

Ticaret sicil kayıtlarından, davalı şirketin 13.05.1989 tarihinde Bodrum Eski Gümbet Yolu No 1 adresinde tescil edildiği, otel, lokanta işletmeciliği faaliyetinde bulunduğu, yukarıda anılan vekaletnamede ismi geçen ...'in 01.01.1992 tarihinden itibaren şirkette ortak ve 03.07.2002 tarihinden itibaren Yönetim Kurulu 2. Başkanı olduğu görülmektedir.

Bordro tanığı tarafından davacının gece bekçisi olarak çalıştığının beyan edilmesi, davacının ise mesul müdür olarak çalıştığını iddia etmesi karşısında, Mahkemece davacıdan davalı iş yerinde hangi sıfatla ne şekilde çalıştığı sorularak bu husus açıklığa kavuşturulmalı, 16.06.2003 tarihli vekaletname içeriği de bu kapsamda irdelenmeli ve vekaletnamede ismi geçen ...,...,..., ve Jiber Büyükminasyon dinlenerek davacının iş yerindeki çalışmasının niteliği ve süresi konusunda beyanları alınmalı, Mahkemece komşu iş yeri araştırmasının Kıbrıs Şehitleri Caddesi Gümbet Kavşağı No 31 Bodrum /Muğla adresi yazılmak suretiyle yaptırıldığı, ancak şirket adresinin Kıbrıs Şehitleri Caddesi Gümbet Kavşağı No 301 Bodrum /Muğla olduğu anlaşılmakla, doğru adreste daha ayrıntılı olarak tespite konu dönemde faaliyet göstermiş olan iş yerleri, emniyet, belediye, vergi dairesi vasıtasıyla araştırılmalı, komşu işyeri tanığı tespit edilir ise dinlenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24841, Karar No: 2019/766, Tarih: 14.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/24841 E.  ,  2019/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan şirkette sanıkların plasiyer satış elemanı olarak görev yaptıkları, çalıştıkları süre zarfında satışını yaptıkları mallara ilişkin bir kısım bilgileri farklı tarihlerde el terminaline değişiklik yaparak girdikleri ve katılan şirketi toplam 847.499.07 zarara uğratarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen somut olday;

Mali müşavir ve bilgisayarcı tarafından düzenlenen 12/05/2010 tarihli ve sayıştay uzman denetçileri ve bilişim uzmanı tarafından düzenlenen 07/10/2013 ve 23/01/2014 tarihli bilirkişi raporlarında özet olarak, satış temsilcisi olarak görev yapan sanıkların, müşteriden yaptıkları tahsilatların önemli bir bölümünü el terminallerinde açık hesap (veresiye satış) gösterdikleri, dolayısıyla da yaptıkları tahsilatın tamamını gün sonunda aldıkları tahsilat raporunda göstermedikleri, daha sonraki günlerde yaptıkları satışlar sonrasında düzenledikleri tahsilat raporlarında açık hesap bakiyesini (0) veya olduğundan daha düşük göstermek sureti ile önceki açık hesap bakiyesini kapattıkları veya azalttıkları, dolayısıyla da eylemlerini gizledikleri, satış temsilcisi olarak görev yapan sanıkların bu şekilde işlem yapmak sureti ile katılan şirkete ait toplam 847.499,07 TL'yi mal edindikleri şeklinde kanaat bildirildiği halde, raporda belirtilen, tahsilat yapılmasına rağmen veresiye satış olarak gösterilen işlemlerin muhatabı olan müşterilerin beyanlarına başvurularak, satış işlemlerinin peşin mi veresiye mi yapıldığı, peşin yapıldı ise paranın kime verildiği hususu sorulmadan ve bilirkişi raporlarına itibar edilmeme nedeni karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ve gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4869, Karar No: 2019/1485, Tarih: 14.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4869 E.  ,  2019/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat...... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/05/2012 gününde verilen dilekçe ile ... alacağının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı ... tarafından, 2820 sayılı ...... Kanunu'nun 107. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 gün ve 2007/1 esas 2009/4 sayılı kararı ile ...... Partisi'nin kapatılmasına karar verildiğini, kapanan ......in mallarının 2820 sayılı ...... Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca ...'ye intikal ettiğini, bu amaçla...... Müdürlüğü denetmenlerince yapılan inceleme sonucunda partinin ilçe teşkilatında 38.725,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 38.725,00 TL'nin 11/12/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı tarafın 10/11/2010 tarihli inceleme raporuyla alacaktan haberdar olduğunu; bu tarihten itibaren 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesiyle; ...... Valiliği Defterdarlık Avrupa Yakası...... Dairesi Başkanlığı ...... Emlak Müdürlüğü'nün Muhakemat Müdürlüğüne göndermiş olduğu 14/03/2012 tarihli yazının üç nolu bendinde davalıdan bahsederek dava konusu miktarın tahsili için gerekli davaların açılması yönünde olur verildiği anlaşılmıştır.

Kamu kurumlarında zamanaşımı süresi dava açılması konusunda emir vermeye yetkili makamın zararı ve faili öğrenme tarihinden itibaren başlar. Bu kapsamda, dava açmaya emir vermeye yetkili makamın olur tarihinin 14/03/2012 olup; davanın 07/05/2012 tarihinde açılmış olmakla zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından; mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken rapor tarihinin esas alınarak davanın zamanaşımından reddi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13891, Karar No: 2012/20833, Tarih: 14.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13891 E.  ,  2012/20833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2009 gün ve 2008/12-2009/669 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.03.2012 gün ve 2010/3650 - 2012/3467 sayılı kararı aleyhinde davacı Amcol Mineral Madencilik San. Tic. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği Görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının 24.05.2007 tarihine kadar Bensan A.Ş.’nin hissedarı, yönetim kurulu üyesi ve genel müdürü olarak görev yaptığını, müvekkili Amcol Corp. ile davalı ve Bensan A.Ş.’nin dava dışı eski hissedarları arasında yapılan “Hisse Alım Sözleşmesi” uyarınca Bensan A.Ş.’nin tüm hisselerinin Amcol Grubuna geçtiğini, ancak yapılan devir işleminin sorunsuz olarak gerçekleşmesi için müvekkili Amcol tarafından davalıya hisse devir bedelinden ayrı olarak ödemede bulunulduğunu, şirketin işleyişi ve faaliyetleri ile ilgili bilgi aktarımının müvekkili açısından çok önemli olması nedeniyle müvekkilleri ile davalı arasında bir hizmet sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme uyarınca devirden sonraki 6 aylık geçiş dönemi sürecinde davalının Amcol’un atayacağı yeni yönetim kuruluna bağlı olarak şirkette genel müdür olarak görev yapmasının kararlaştırıldığını, hizmet sözleşmesinin Bensan’ın Amcol’e devir tarihi olan 24.05.2007 tarihinde yürürlüğe girdiğini ancak davalının hizmet sözleşmesine ve bu sözleşmeden kaynaklanan güven ve sadakat borcu ile iyiniyet kurallarına aykırı hareketleri nedeniyle sözleşmenin süresinden önce sona erdiğini, fabrikanın arıtma tesisi ile ilgili sorunların devirden sonra da devam ettiğini, bu nedenle kapasite ve kalite düşüşü meydana geldiğini ancak davalının bu konuda müvekkillerine bilgi vermediğini, arıtma tesisindeki sorunlar nedeniyle müşterilerden şikayetler alındığını, birçok siparişin karşılanamadığını, davalının kötü yönetimi sonucu da müşterilerden şikayetler geldiğini, müvekkillerinin onayını almadan harcamalar yaptığını, davalının müvekkilinin ihtiyaç duyduğu elemanları bularak işe alması gerekirken bu yükümlülüğünü de yerine getirmediğini, davalının eylem ve işlemleri müvekkilinin maddi zarara uğradığını ileri sürerek, öncelikle Edirne’deki fabrikanın arıtma tesisi üzerinde delil tespiti yapılmasına, davalının hukuka aykırı işlemleri nedeniyle müvekkillerinin uğradığı maddi zararın şimdilik 60.000,00 TL’lik kısmının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı Bensan A.Ş. tarafından açılan davanın reddine, diğer davacının açtığı davanın ise HUMK’nun 409. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına dair verilen kararın davacılardan Amcol Mineral Madencilik San. Tic. A.Ş. vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/3650 E, 2012/3467 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı Amcol Mineral Madencilik San. Tic. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı Amcol Mineral Madencilik San. Tic. A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı Amcol Mineral Madencilik San. Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.12. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20771, Karar No: 2015/21394, Tarih: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20771 E.  ,  2015/21394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.03.2014

No : 2012/23-2014/147

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı .... Beton San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü koşullarının eldeki davada oluştuğu gözetilerek, işveren yönünden kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen kurum zararından, Borçlar Yasasının 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının belirlenmesi gerektiğinin değerlendirilmemesi,

5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesinde, Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır düzenlemesine yer verilmiş olup, eldeki davada, vefat eden sigortalı İsmail Ünver’in hak sahiplerine bağlanan gelire 54. maddenin (506 sayılı Yasa’nın 92.) uygulandığının, giderek hak sahibi M. Ü. ’in gelirden çıkması nedeniyle fiili ödeme miktarının bildirildiği anlaşılmakla; ilk peşin sermaye değerli gelirin başlangıç tarihi itibariyle 54. madde (506 sayılı Yasa’nın 92.) uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi ve ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarı karşılaştırılarak düşük olanın esas alınması gereğinin yerine getirilmemesindeki isabetsizliğin talep ve hükmolunan miktar itibariyle sonuca etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan .... Beton San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 07.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5528, Karar No: 2015/5776, Tarih: 19.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5528 E.  ,  2015/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/108938

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/166 (E) ve 2012/39 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen bozma üzerine hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi

hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.