muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7238, Karar No: 2014/7926, Tarih: 15.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7238 E.  ,  2014/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2008/16-2012/282

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 05/11/2003-05/01/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının, 15.10.2003 - 05.01.2008 tarihleri arasında davalı Cumhuriyet Halk Partisi Datça İlçe Başkanlığı’nda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile yanlış değerlendirme sonucu gidilmiştir.

Görülmekte olan bir davada, davanın taraflarından birinin taraf ehliyetine sahip olup olmadığı dava şartı olup mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilir.

Siyasi partilerin kurulmaları, teşkilatlanmaları, faaliyetleri, görev, yetki ve sorumlulukları, mal edinimleri ile gelir ve giderleri, denetlenmeleri, kapanma ve kapatılmalarıyla ilgili hükümleri düzenleyen 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 3. maddesinde; "siyasi partilerin ülke çapında faaliyet göstermek üzere teşkilatlanan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olduğu," 7. maddesinde; "siyasi partilerin teşkilatının; merkez organları ile il, ilçe ve belde teşkilatlarından; Türkiye Büyük Millet Meclisi Grubu ile il genel meclisi ve belediye meclisi gruplarından ibaret olduğu," 15/3. maddesinde, "partiyi temsil yetkisi genel başkana ait olduğu, Kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydı ile parti adına dava açma ve davada husumet yetkisinin, genel başkana veya ona izafeten bu yetkileri kullanmak üzere parti tüzüğünün göstereceği parti mercilerine ait olduğu," belirtilmiştir.

Siyasi partilerin belde, ilçe ve il teşkilatlarının parti tüzelkişiliğinden ayrı ve bağımsız bir tüzelkişilikleri yoktur.

Davada husumetin, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığı'na yöneltilmesi gerekirken pasif husumet ehliyeti bulunmayan Cumhuriyet Halk Partisi Datça İlçe Başkanlığına yöneltilerek, yargılama yapılması ve yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıya davasını yöntemince Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığı'na yöneltmesi için önel vermek, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların gösterdiği delilleri toplamak ve sonucuna göre karar vermektir.

Yapılacak iş; davacıya davasını yöntemince Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığı'na yöneltmesi için önel vermek, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların gösterdiği delilleri toplamak ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan C.. S..'a iadesine

15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/105, Karar No: 2024/4714, Tarih: 26.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/105 E.  ,  2024/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/40 E., 2023/1236 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/1236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sübuta ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde iş yerinden çıkarak tost almak için ... isimli iş yerine gittiği, sanığın siparişinin hazırlanmasını beklemekte olduğu sırada iş yerine maktul ...'un girdiği, sanık ile maktulün dükkan içerisinde bilinmeyen bir sebeple tartışmaya başladıkları, dükkan sahibi olan tanık T. ...'in tarafları ayırarak dükkanın dışına çıkardığı, tarafların dükkanın dışında da karşılıklı olarak yumruk vurmak suretiyle kavga etmeye devam ettikleri, olayı tesadüfen gören tanık H. ...'ın yanlarına gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı ve sanık ...'i geriye doğru çektiği, bu sırada sanık ...'in cebinden çıkardığı bıçakla maktulü göğüs, kasık ve bacak bölgelerine denk gelecek şekilde birden fazla kez bıçakladığı, maktulün 26.11.2020 tarihli otopsi tutanağında belirtildiği üzere kesici delici alet yaralanmasına bağlı kemik kesikleri ve iç organ yaralanması ile seyreden kardiyak tamponat ve iç kanama sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/1236 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan

vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1822, Karar No: 2015/596, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1822 E.  ,  2015/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/283-2013/623

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; paydaş olduğu 2872 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız olarak kullandığını, 01.02.1999 - 01.02.2007 dönemi ecrimisil bedelinin tahsili amacıyla Pendik 2.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1877 sayılı dosyası ile yaptığı icra takibine davalınn itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, dava konusu taşınmazı paydaşlardan .............ile yaptığı kira sözleşmesine dayanarak kullandığını, işgalci olmadığını, elatmanın önlenmesi davası sonrası taşınmazı tahliye ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nce “…Hükme esas alınan, 30.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda, 1472 m2'lik alan için 14.417,95 TL ecrimisil hesabı yapılmıştır. Ne var ki; davalı tarafından işgal edilen 1472 m2'lik alanın 5/8'de davacı maliktir. Bu durumda hesaplanan 14.417,95 TL ecrimisil bedelinden davacının hissesine düşen miktar tespit edildikten sonra davalı tarafından yapılan ödemenin düşürülmesi gerekirken, mahkemece hesap hatası sonucu 14.417,95 TL'nin tamamı davacının talep edeceği miktar kabul edilerek bu miktar üzerinden ödenen miktar düşüldükten sonra hisse oranına göre hesap yapılması nedeniyle davacı yararına fazladan ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir" gerekçesiyle bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, itirazın iptali yönünden davanın kısmen kabulüne, inkar tazminatı isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.40.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9365, Karar No: 2014/3222, Tarih: 25.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9365 E.  ,  2014/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/1468-2013/291

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.10.2013 gün ve 3944 Esas, 6097 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer verilen alacaklının haczinin düşmüş olduğunu, takibin kısmen talik edildiğini ve haczin, icra emri tebliğinden önce konulmuş olması nedeniyle icra inkar tazminatı alacağının karşılanmasında dikkate alınamayacağını, bu durumda müvekkilinin haczinin şikayet olunanın haczinden önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyanın incelenmesinde şikayet olunanın icra takibine 19.04.1999 tarihinde giriştiği ve borçluya (10 örnek) kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe özgü ödeme emrinin tebliğ edildiği; borçlunun şikayetinin İstanbul 7. İcra Mahkemesi’nin 21.09.1999 gün ve 1999/564-1297 E., K. sayılı kararı ile reddedildiği ve şikayet olunan alacaklı lehine icra inkâr tazminatına hükmolunduğu, bu arada şikayet olunanın bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 04.02.2003 tarihinde haciz koydurduğu ve ilama dayalı alacağının tahsili için aynı dosyadan icra emrinin borçluya 19.01.2005 günü tebliğ edildiği; çeke dayalı icra takibinin ise İstanbul 9. İcra Mahkemesi’nin 06.06.2008 gün ve 2008/831-675 E., K. sayılı kararı ile talikine karar verildiği görülmüştür.

Çeke dayalı takip talik edildiğine göre, bu kapsamda konulan haczin hukuken geçerliği kalmamıştır; öte yandan icra emrine konu borç, daha evvel konulan bir hacizden tatmin edilemez. Bu durumda şikayet olunanın 04.02.2003 günlü haczinin sıra cetveline alınmasında yasaya uygun yön bulunmamaktadır.

Açıklanan durum karşısında yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmek gerekirken, Dairemizin 04.10.2013 gün ve 2013/3944-6097 E., K. sayılı kararı ile onama kararı verildiği anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 04.10.2013 gün ve 2013/3944-6097 E., K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16489, Karar No: 2009/1114, Tarih: 02.02.2009

2. Hukuk Dairesi 2007/16489 E., 2009/1114 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/16489 E., 2009/1114 K.**

**- DERNEĞİN KENDİLİĞİNDEN SONA ERMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Medeni Kanununun 87. maddesi hükmü gereğince derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasıdır.

Dosyanın incelenmesinden, İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün talep yazısı üzerine, anılan mahkemece esasa kaydedilen davanın, dosya üzerinden yapılan inceleme ile sonuçlandırıldığı görülmüştür.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 18/1. maddesinde “

“bu kanunla ilgili olarak hukuk mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır.”

” denilmektedir.

Dernekler Kanununun 36. maddesinin son cümlesinde ise, sözü edilen kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Sözü edilen yasal düzenlemeler gereğince, Dernekler Kanunu ile ilgili hukuk davalarında duruşma açılması ve basit yargılama usulüne göre yargılama yapılarak davanın sonuçlandırılması gerekmektedir. Davanın dosya üzerinde yapılan inceleme ile karara bağlanması konusunda mahkemeye takdir hakkı tanınmamıştır.

Ayrıca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. maddesinde kanunun gösterdiği istisnalar haricinde her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevkifan davet etmedikçe hükmünü veremeyeceği kabul edilmiştir.

Mahkemece, duruşma açılması; iddia ve savunmalarını bildirmeleri için taraflara davetiye çıkartılması, göstermeleri halinde delillerinin de toplanılması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın duruşma açılmaksızın dosya üzerinden görülerek sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 2/2/2009
Yargıtay — Esas No: 2022/15365, Karar No: 2023/5284, Tarih: 25.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15365 E.  ,  2023/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... İç Giyim Tuhafiye Konfeksiyon Ltd. Şti yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı şirket vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı şirket yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının maliki olduğu bağımsız bölümün ana gayrimenkule ait mimari prjoesinde ortak alan kapıcı dairesi olarak görünen kısım ile birleştirilerek kullanıldığını, mahkemece davalıların müdahalesinin meni ile yapının eski hale getirilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İç Giyim Tuhafiye Konfeksiyon Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu iş yerinin tamamının diğer davalı ...'dan bugünkü haliyle kiralandığını, işyeri şartlarına uygun olması için masraf yapıldığını, kapıcı dairesi ya da böyle bir yerin olduğundan haberdar olunmadığını, tüm bu nedenlerle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin de karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmazın arsa sahibi olduğunu, inşaatın bitiminden bu güne kadar yaklaşık 30 yıldır bu taşınmazın müvekkillinin tasarrufu altında bulunduğunu, dava konusu yerin ortak mülkiyet olmadığını, hiçbir zaman kapıcı dairesi olarak da kullanılmadığını, taşınmazın tamamının tapusunun müvekkiline ait olduğunu, ayrıca Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/442 Esas sayılı dava dosyası ile iş bu davaya konu taşınmazın müvekkiline ait olduğunun tespit edildiğini, bu nedenlerle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... İç Giyim Tuhafiye Konfeksiyon Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas kabul edilen bilirkişi raporunda bilirkişinin, mimari projeyi dikkate aldığını ve projeye aykırılık olduğunu tespit ettiğini, ancak yasal ve hukuki çerçevede itibar edilmesi gereken tapu kaydı olduğunu, bilirkişinin tapu kaydına itibar etmeyip mimari projeye bakması ve buna göre aykırılık bulunduğunu ileri sürmesinin kabul edilemez olduğunu, taşınmazı diğer davalıdan mevcut haliyle kiralayan müvekkili şirketin herhangi bir müdahalesi mevcut olmayıp tapu kaydı dışında mimari projeyi bilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle hukuki sorumluluğunun da bulunmadığını, müvekkili taşınmazı oldukça uzun zaman önce tahliye etmiş olup müvekkili şirket bakımından dava konusuz kalmış olup müvekkili şirket aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, usul ve kanuna aykırı İlk Derece Mahkemesinin kararının müvekkili şirket aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesine ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin taşınmazın bidayette arsa maliki olduğunu, binanın müteahhidi ile yapmış olduğu, Adana 4.Noterliğinin 14.04.1977 tarihli ve 15737 yevmiye sayılı İnşaat Sözleşmesinin 4. Sayfasında 8.madde ile davalı müvekkile arsa hissesi karşılığında, binanın ön cephesinin üç eşit parçaya bölünerek 1/3 oranında bölümünün, köşe başında, doğu, batı ve güney cephesini karşılayacak şekilde bir işyeri verilmesi hususunda anlaşma yapıldığını aynı sözleşmenin 3 üncü sayfasında 7 nci madde ile kapıcı konutunun apartmanın dışına yapılacağının öngörüldüğünü, ana binanın 1978 yılında keşif sırasında da gözlemlendiği şekilde müvekkile teslim edildiğini ve mevcut hali ile 43 yıldan bu yana müvekkil tarafından kullanıldığını, ana binada bu güne değin mimari projesinde olduğu söylenen kapıcı konut alanının fiilen ihdas edilmediğini, noter sözleşmesi uyarınca binanın bahçesine kapıcı konutu yapıldığını, mimari proje üzerinde kapıcı konutunun ihdasının belediyeden projeye onay sırasında oluşturulduğunu ve bu durum dosya kapsamı ile belirli olduğunu, davalı müvekkilinin işyeri bölümünü genişletmek amaçlı, kapıcı konutunun bir kısmını isyerine dahil etmediğini aynı şekilde güney cepheye doğru 50 cm dışa doğru taşarak 5 m²lik kullanım alanı kazanmış olmadığını, taşıyıcı kolonları destekleyen güney dış duvarı müteahhit tarafından teslim edildiği şekilde kullanılarak bu güne gelindiğini, Mahkemece yapılan yargılamada bu hususların dikkate alınmadığını, davalının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak, binanın yapımının dayanağı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin hükümlerine uygun olarak oluşturulmuş 23 numaralı bağımsız bölümün fiziki kullanım alanının korunması gerektiğini, usul ve kanuna aykırı İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, diğer davalı şirketin ise iyiniyetli üçüncü şahıs sayıldığından ve aykırılıklar yönünden husumet yöneltilemeyeceğinden istinaf başvurusunun kabulü ile şirket hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve aleyhine yargılama gideri yüklemeyerek davanın ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme