muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/555, Karar No: 2022/1188, Tarih: 29.09.2022

23. Mülga 506 sayılı Kanun'un 2. ve 6. maddelerinde öngörülen koşulların oluşmasıyla birlikte çalıştırılanlar, kendiliğinden sigortalı sayılırlar. Ancak bu kimselerin ayrıca aynı Kanun'un 3. maddesinde sayılan istisnalara girmemesi gerekir. Çalıştırılanların, başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın sigortalı niteliğini kazanmaları 506 sayılı Kanun’un 6. maddesinin 1. fıkrasında yer alan açık hüküm gereğidir.

24. Öte yandan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde kısa vadeli sigorta kollarının iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık sigortası kollarını; uzun vadeli sigorta kollarının malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası kollarını ifade ettiği belirtilmiştir.

25. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 506 sayılı Kanun’da olduğu gibi her bir sosyal riski güvence altına alan bir sosyal sigorta sistemi benimsememiş, sosyal tehlikeleri kendi içinde gruplandırarak uzun vadeli sigorta kolu ile kısa vadeli sigorta kolu olmak üzere iki sigorta kolu içinde düzenlemiştir (Güzel, Ali/Okur, Ali Rıza/Caniklioğlu Nurşen; Sosyal Güvenlik Hukuku, Yenilenmiş 18. Bası, ... 2020, s.463).

26. Mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kısa vadeli sigorta kollarından olan iş kazası ve meslek hastalığı (birlikte), hastalık ve analık sigortalarını ayrı ayrı düzenlemiş, bunların primlerini ayırmışken 5510 sayılı Kanun bu sigorta kollarını “Kısa Vadeli Sigorta Hükümleri” başlığı altında birlikte düzenlemiş bulunmaktadır. Bu sigorta kollarının ortak özellikleri kısa vadede ortaya çıkan risklerden oluşması ve fon biriktirme esasına dayanmamasıdır (Tuncay, A.Can/Ekmekçi, Ömer: Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 20.Bası, ... 2019, s.387).

27. Belirtilmelidir ki kısa vadeli sigorta kolları anlık oluşabilecek riskleri kapsamakta, sigortalıları kısa vadede oluşabilecek risklere karşı koruma fonksiyonunu yerine getirmektedir.

28. Kısa vadeli sigorta kollarından olan iş kazası ve meslek hastalığı sigortası mesleki risk; hastalık ve analık sigortaları ise fizyolojik risk grubunu oluşturmaktadır Sosyal güvenlik sistemlerinin temel amacı iş kazası, meslek hastalığı, hastalık, analık gibi risklerin ortaya çıkması durumunda bu tür risklerle karşılaşan sigortalılara ekonomik bir güvence sağlamaktır. Bu nedenle SGK, sigortalıların bu riskler karşısındaki kayıplarını önlemek ve olumsuzluklarını gidermek için çeşitli maddi yardımlar ve haklar sağlamaktadır.

29. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 16. maddesinde iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık sigortasından sağlanan haklar düzenlenmiştir. Bu haklar sigortalıya geçici iş göremezlik süresince günlük geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi, sürekli iş göremez durumuna girmiş olan sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanması, gelir bağlanmış olan kız çocuklarına evlenme ödeneği; ve iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalı için ilgili maddede belirtilen yakınlarına cenaze ödeneği verilmesi olarak sıralanmıştır.

30. Mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nda kısa vade sigorta kolları gibi uzun vade sigorta kolları da tanımlanmamış malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları olarak ayrı ayrı düzenlenmiştir.

31. Malûllük durumu uzun vadeli sigorta kolu içinde düzenlenen ilk sosyal tehlikedir. Malûllük yaşlılık ve ölüm gibi kalıcı ve sürekli etki yaratır. Bu nedenle bu kapsamda yapılan yardım da süreklilik taşır. Malûl duruma düşmesi nedeniyle çalışamayan ve ücretinden yoksun kalan sigortalıya mahrum kaldığı bu gelir, uzun vadeli sigorta kolundan sağlanır (Güzel/Okur/Caniklioğlu s. 463).

32. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na göre uzun vadeli sigorta kolları arasında yer alan yaşlılık sigortası kolu da yine uzun süreli yardım yapan sigorta türü olup sosyal sigortaların kuşkusuz en önemli kollarından birisidir. Bu sigorta kolu ile çalışma gücünü kaybetmiş veya çalışma gücü azalmış sigortalılara yaşamlarını idame ettirmek için sosyal güvence sağlanması amaçlanır.

33. Uzun vadeli sigorta kolları arasında son düzenlenen ölüm sigortası ise sigortalının ölümü hâlinde geride kalanların başka bir deyişle geçimi sigortalı tarafından sağlanan aile bireylerinin geleceklerini güvence altına almayı amaçlar. Korumanın kapsamı ölenin geride bıraktığı aile bireyleridir. Ancak bunun sosyal sigortalar uygulamasındaki özelliği, sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı dışında kalan bir nedenden ötürü ölümü hâlinde geride kalanlarına gelir bağlanması ve bazı yardımlar sağlanmasıdır. Nitekim sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı dolayısıyla ölümü hâlinde geride kalanlarına yapılacak yardımlar ve bunların koşulları iş kazaları ve meslek hastalıkları sigortasında düzenlenmiş bulunmaktadır (Tuncay/Ekmekçi; s.546).

34. Mülga 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’un “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde ise hizmet süresinin kurumlara emeklilik keseneği veya malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi ödenmiş süreleri ifade ettiği belirtilmiştir.

35. Gelinen bu noktada “el halıcılığı dokuma işi” üzerinde durulmalıdır.

34. Mülga 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’un “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde ise hizmet süresinin kurumlara emeklilik keseneği veya malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi ödenmiş süreleri ifade ettiği belirtilmiştir.

35. Gelinen bu noktada “el halıcılığı dokuma işi” üzerinde durulmalıdır.

36. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun ilk hâlinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarihli ve 3395 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 506 sayılı Kanun’un “Sigortalı sayılmayanlar başlıklı” 3. maddesinin II numaralı fıkrasına (D) bendi eklenmiş olup buna göre;

"D) El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri hâlinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler".

37. Söz konusu hüküm 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

38. Şu durumda 09.07.1987–05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin II numaralı fıkrasının (D) bendinde belirtilen el halıcılığı dokuma işlerinde geçen hizmetin uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

39. Somut olayda davalı işyerinden davacı adına 03.03.1989 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin düzenlendiği ve Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davalı işveren tarafından 1989 yılı 1. dönem ilâ 1991 yılı 3. dönem arasında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar yönünden düzenlenen dönem bordrolarında davacı adına hizmet bildirildiği, davacının çalışmalarına ilişkin olarak kısa vadeli sigorta kolları kapsamında Kuruma bildirim yapıldığı, dinlenen davacı tanıklarının işyerinde ipek halı dokumacılığı işi yaptıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

40. Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalara, somut olaya ilişkin maddi ve hukukî olgulara göre; davacının, davalı işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin II numaralı fıkrasının (D) bendine göre el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanacağından malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları kollarına tabi olamayacakları ve bu hükmün sonucu olarak el halıcılığı dokuma işinde çalışan davacının davalı işveren tarafından kısa vadeli sigorta kolları kapsamında bildirilmesinin yerinde olduğu gözetilmeden uyuşmazlık konusu dönem bakımından davacının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

41. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

42. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

43. Öte yandan hizmet tespit davalarında mahkemece tek bir hüküm verilmesi ayrıca bu tür davaların sosyal güvenlik hakları kapsamında kaldığı ve kamu düzeniyle ilgili olduğu gözetildiğinde usuli kazanılmış hak oluşması ve hükmü temyiz etmeyen açısından kararın kesinleştiğinden söz etme imkânı bulunmaması karşısında ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/974 E., 2019/1456 K. sayılı kararı davalı ve fer’î müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesine rağmen bozma kararında sadece fer’î müdahil Kurum vekilinin temyiz talebinin bulunduğuna dair ifadenin maddi hataya dayalı olduğu kabul edilmiş ve bu husus esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... ve fer’î müdahil ... Kurumu vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 29.09.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7513, Karar No: 2014/5780, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7513 E.  ,  2014/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine

.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve...müdafileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16094, Karar No: 2024/9463, Tarih: 10.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16094 E.  ,  2024/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2022/2352 E., 2023/2429 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.04.2022 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Samsun 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.10.2022 tarih, 2022/308 Esas, 2022/817 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 08.11.2023 tarihli, 2022/2352 Esas, 2023/2429 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; karara itirazı ile beraatini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üzerinde ele geçirilen sentetik ecza maddesi üzerine yapılan idrar tahlili ile uyuşturucu madde kullandığının saptandığı bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanıktan Pregabalin isimli yeşil reçeteye tabi hap ele geçirilmesi üzerine sanığın idrar tahlinin yapıldığı, THC isimli uyuşturucunun pozitif çıktığından bahisle sanık hakkında kamu davası açıldığı, sanığın üzerinde ele geçirilen maddeyi kullandığını beyan ettiği, sanığa ait numunenin 6 aylık saklama süresinin dolduğundan adli tıp kurumuna gönderilemediği, Pregabalin isimli hapı kullanmanın suç olmadığı, bu suretle sanık savunması nazara alındığında Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporunun mahkumiyet için yeterli olmayacağı kanaatine varılarak beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Samsun İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü ... Timlerince 07.10.2021 günü saat 14:35 sıralarında icra edilen mutat devriye faaliyeti sırasında, Hürriyet Mahallesi Refahiye Caddesi ile İstiklal Caddesi kesişiminde görülerek durumundan şüphe edilen sanık ...'ın durdurulduğu ve kimlik tespitine müteakip kendisine üzerinde herhangi bir suç unsuru olup olmadığının sorulduğu, sanığın da bunun üzerine pantolon sağ ön cebinden çıkardığı 2 adet pembe - beyaz renkli hapı rızaen teslim ettiği, bunun üzerine konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği ve yazılı emirlerine istinaden sanığın idrar tahlilinin yaptırıldığı, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporunda, inceleme konusu hapların "PREGABALİN" etkin maddesi ihtiva ettiğinin bildirildiği, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporunda ise, sanığa ait idrarda uyuşturuculardan esrarın etkin maddesi olan THC bulunduğunun tespit edildiğinin bildirildiği, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde özetle, uyuşturuculardan lyrica hap kullandığını belirttiği, sanığın daha öncesinde işlediği aynı nitelikte suç nedeniyle hakkında Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarih ve 2016/42 Esas, 2017/496 Karar sayılı genel hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi (UYAP kayıtları incelendiğinde bu kararın bilahare aynı mahkemenin 06.03.2023 tarih ve 2023/221 Esas, 2023/402 Karar sayılı ilamı ile açıklandığı ve istinaf edilmediğinden 14.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır) üzerine hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin doğrudan iddianame düzenlendiği anlaşılmaktadır. Sanığın soruşturma aşamasında Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince idrar tahlilinin yapılmasına itirazı bulunmadığı gibi kovuşturma aşamasında da bu yönde bir itirazda bulunmadığı, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 08.10.2021 tarihli, 20208392-640/NAR.4125 sayılı tek tabip raporunun sanıktan alınan idrar örneğinin laboratuvar ortamında bilimsel verilere uygun olarak teste tabi tutulması sonucu elde edilen verilere dayandırıldığı, bu haliyle 08.10.2021 tarihli hastane raporunun bilimsel verilere uygun ve yeterli olduğu, hükme esas alınması gerektiği anlaşılmakla; yerel mahkemenin bu raporun sanığın mahkumiyeti için yeterli olmayacağı yönündeki kabulünde isabet görülmemiş, bu itibarla; sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın sübuta ... "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme, bulundurma veya kullanma" suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle, 07.10.2021 tarihli inceleme konusu ... nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği, bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 07.10.2021 tarihli ... yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 08.11.2023 tarihli, 2022/2352 Esas, 2023/2429 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5210, Karar No: 2022/211, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5210 E.  ,  2022/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İZMİR 8. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü;

YARGITAY KARARI

Davacılar, müteveffa ...'nın fazla kiloları sebebiyle Opr. Dr. ...'ın İzmir'de bulunan muayenehanesinde muayene olduğunu,Opr. Dr. ... tarafından anlaşmalı hastane olan davalı ... Hastanesinde 03/05/2017 tarihinde mide küçültme ameliyatı olduğunu ve 3 gün sonra taburcu edildiğini,müteveffanın Manisa'ya gittiğini, aniden fenalaşması sebebiyle ameliyat olduğu hastaneye ambulans ile geldiğini, hastanenin müteveffayı bu tür komplikasyonların normal olduğundan bahisle taburcu ettiğini,taburcu edildikten iki gün sonra tekrar fenalaşması üzerine Manisa'dan tekrar İzmir'e davalı hastaneye sevk edildiğini,aynı gün hastanede bekletildikten sonra durumunun ağırlaşması sebebiyle ameliyat olduğu hastanede kalamayacağını bu sebeple Devlet Hastanesine sevk edilmesi gerektiğinin söylediğini, bunun üzerine müteveffanın İzmir Dr. ... Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiğini ve aynı gece orada vefat ettiğini, İzmir Dr. ... Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen ölüm belgesinde ölüm şeklinin doğal ölüm neticesinde meydana geldiği yer alsa da müteveffanın ameliyatından ölümüne kadar doktor ve hastanenin ihmali olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince,davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince,davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.(BK 386-390) (TBK 502.506) Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md) (TBK 400). Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü tedbiri alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, (BK. 394/1) (TBK 510) uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda;Op. Dr. ... ve Op. Dr. ...'ın müteveffa ...'nın ameliyatını doğru endikasyon ile yaptıkları, ameliyat sonrası takipleri tıbbi gerekliliklere uygun olarak yaptıkları, müteveffa ...'nın kendisine uygulanan obezite cerrahisinin bir komplikasyonu olan pulmoner emboli nedeniyle hayatını kaybedildiğinin düşünüldüğü,kesin ölüm nedeninin ancak otopsi ile belirleneceği,Op. Dr. ... ve Op. Dr. ...'ın hastanın tedavisinde hekimlik uygulamaları açısından hata ve ihmallerinin olmadığı kanaati bildirilmiştir.

Ne var ki; dosyada mevcut bilirkişi raporu ve ek rapor denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir,davacıların itirazlarını karşılar mahiyette değildir.