muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2341, Karar No: 2013/3455, Tarih: 24.05.2013

...- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu devraldığı alacaklar hakkında derdest bulunan dava ve takiplere devam edebileceği gibi bunlardan feragati tazammun etmemek üzere, dava ve takiplerden vazgeçerek, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre de tahsilât yapabilir (4389 s. Bankalar Kanunu, m. .../...).

Somut olayda Fon derdest bulunan ... takibinden vazgeçmediğine göre, ... ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 uncu maddelerindeki hükümlerin uygulanacağı tabiidir.

Bu durumda mahkemece Fon’un alacaklı olduğu dosyalardan konulan hacizlerin ayakta olup olmadığına bakılmak ve şikâyet olunan vergi dairelerince konulan hacizlere yönelik şikâyetler bakımından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 ve Vergi Usul Kanunu’nun ... uncu maddeleri yönünden değerlendirme yapmak gerekirken, hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) sayılı bentte açıklanan nedenlerle, şikâyetçi ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının ... ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddine, (...) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3867, Karar No: 2023/3122, Tarih: 04.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3867 E.  ,  2023/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1028 E., 2022/1283 K.

DAVA TARİHİ : 01.08.2013

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahk.Sıf.)

SAYISI : 2013/392 E., 2022/57 K.

Taraflar arasındaki kooperatif ortaklığına dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde bedel iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatife karşı kendi üzerine düşen edimlerini yerine getirmesine ve ödemelerini yapmış olmasına rağmen davalı kooperatifçe arsanın verilmediğini, tapudan öğrendiğine göre davalı kooperatife ait olan ve üyelerin paralarıyla satın alınan taşınmazlardan 780 parselde kayıtlı taşınmazın ve 779 parselde kayıtlı taşınmazın yönetim kurulu kararlarıyla satıldığını, 779 Parsel sayılı taşınmazın davalı ...'e daha sonra ise davalı ...'e satıldığını, 780 Parsel Sayılı taşınmazın ise davalı ...'a satıldığını, bu tasarrufların danışıklı ve hileli olduğunu, satışı yapılan bu kişilerin dönemin yönetim kurulu üye ve başkanları olduğunu, kooperatif başkan ve yönetim kurulu üyeleriyle akrabalığı veya organik bağı bulunan kişilerle yapılan sözleşmelerin de yasa gereğince mutlak olarak geçersiz olduğunu ileri sürerek davalılar adına kayıtlı dava konusu 7719 ve 780 Parsel Sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile kooperatif adına tesciline, daha sonra müvekkilinin kooperatifteki hissesi yönünden müvekkili adına tesciline, olmadığı taktirde davacının hissesi oranında bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; davanın hukuka uygun olmayıp reddi gerektiğini,780 no.lu parselin halen kooperatif adına kayıtlı olduğunu, iddiaların samimi olmadığını, davada zaman aşımının da geçtiğini, kooperatifin tasfiyesine karar verildiğini, tasfiye kurulu kararı doğrultusunda 10 kişiye eşit biçimde kooperatif adına kayıtlı bulunan 783 ve 784 parseller üzerinde hisse tesis olunarak ıslahının istenmesi halinde itirazlarının olmayacağını, diğer davalı kooperatif de davanın usul ve esastan reddine karar verilmesi gerektiğini, taraf sıfatının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Kooperatif tasfiye kurulu üyeleri; taraf sıfatları olmadığını savunarak haksız olan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Kooperatif tasfiye kurulu üyeleri; taraf sıfatları olmadığını savunarak haksız olan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazların kooperatif tarafından ... ve Ahmet Sadık Dilmen'e devirlerinin yapıldığı tarihlerde bu kişilerin yönetim kurulunda olmadıkları bu nedenle dava konusu devirlerin 1163 sayılı Kanunun 59/6.maddesindeki yasak kapsamına girmediği, ayrıca dava konusu devirlerin genel kurul kararı ile yapıldığı, söz konusu genel kurullarda yönetim kuruluna satış için yetki verildiği, bu kararlara karşı iptal davasının açılmadığı, dolayısıyla dava konusu devirlerin geçerli olduğu, davacının dava konusu devirlerin devir işleminin tarafı olan kişiler ile muvazaalı olarak yapıldığı iddiasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davacının taşınmazların kooperatif adına tescili talebinin reddine, davacının diğer taleplerine gelince ise kooperatifin aynı durumdaki ortaklarına eşit işlem yapmak durumunda olduğu, davacı her ne kadar üyelik aidatlarının tamamını ödemiş ve kooperatife borcu bulunmuyor ise de davalı kooperatifin hiçbir ortağa pay devri yapmadığı, paylarına karşılık bedel de ödemediği, taşınmazların halen kooperatif adına kayıtlı bulunduğu, kooperatifin tasfiyesinin devam ettiği, davacının talebinin kabul edilerek pay devrinin yapılması veya bedel iadesine hükmedilmesinin eşitlik ilkesine aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ret gerekçesinin her iki parseli devralan kişilerin devir tarihlerinde yönetim kurulu üyesi veya kooperatif personeli olmadıkları gerekçesi olduğunu, bu tespit ve gerekçenin hatalı olduğunu, devir tarihi olan 30.06.1989 tarihinde ....’in kooperatif üyesi ve yönetim kurulu başkanı olduğunu, parsellerin devrine ilişkin iptal davası açılmamış olmasının iş bu davayı açmaya engel olmadığını, davalı kooperatifin teknik olarak hiç kimseye pay vermediğini ve bedel de ödemediğini, bunda bir sorun olmadığını, ancak, bir bölümü kıyı kenar çizgisi sınırları dışında kalan iki taşınmazı kooperatif başkanı ile ikinci başkanına bedelsiz olarak devredildiğini, hukuka aykırı bu devirler nedeni ile kooperatif dolayısı ile üyeler zarara uğradığını, 2006 yılından beri tasfiye halinde olmasına rağmen hiçbir tasfiye işlemi yapılmadığını, bina yapılması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, ancak yaklaşık 40 yıldır parselasyon işlemleri yapılmadığını, üyesi olduğu bir kooperatife hiçbir aidat borcu olmayan davacının hakka, adalete ve hakkaniyete uygun taleplerinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptal tescil istemi ile olmadığı takdirde bedel iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu 23 ve 59/6. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12306, Karar No: 2012/3110, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12306 E.  ,  2012/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine 06/03/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/363, Karar No: 2014/2221, Tarih: 31.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/363 E.  ,  2014/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma

b) Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

07.10.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, süresinden sonra 21.10.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3903, Karar No: 2015/5405, Tarih: 12.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3903 E.  ,  2015/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2615, Karar No: 2014/18448, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2615 E.  ,  2014/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/58389

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2010

NUMARASI : 2009/435 (E) ve 2010/332 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

P. Ambalaj Ürünleri Limited şirketinin yetkililerinden olan sanık M.. S..’nun, A. Kalıp Sanayi Limited şirketinden satın almış olduğu mallara karşılık vermiş olduğu suça konu çekleri, Adana 5. Noterliği’nin 14 Ağustos 2006 tarihli ortaklar kurulu kararı uyarınca diğer sanık D.. K.. ile müştereken imzalaması gerekirken tek başına imzaladığı, Akdemir şirket yetkilerinin de almış oldukları krediye karşılık katılan bankaya çekleri verdikleri, bu şekilde sanıkların çekleri tek imza ile imzalayıp kullandıktan sonra ödenmelerini engellemek için de TTK’nın 711. madde uyarınca ödemeden men talimatı vermek suretiyle şikâyetçinin alacağını almasına engel olmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklardan M.. S..’nun aşamalardaki tüm savunmalarında, çekleri kullanan A. şirketinin sahiplerinden olan H. A.’in, kendilerinin yetkili olduğu Petmas şirketin ortaklarından olduğunu, bu nedenle suça konu çeklerin çift imza ile imzalanması gerektiğini bildiğini, ancak aralarındaki ticari ilişki gereğince malların tesliminden sonra ikinci imzanın tamamlanması konusunda anlaştıklarını, daha sonra Akdemir şirketinin yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle ödemeden men talimatı verdiklerini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, savunma doğrultusunda yapılan incelemede, P. şirketinin yetkili müdürlerinin sanıklar olduğunun karar altına alındığı 14.08.2006 tarihli ortaklar kurulu kararının içeriğinden, tanık H. A.’in de diğer sanıklarla eşit oranda şirket ortağı olduğu ve imzasının bulunduğunun anlaşılması, ayrıca dosya kapsamından P. şirketi tarafından Akdemir şirketine verilmiş olan çift imzalı başka çeklerin de olduğunun tespit edilmesi ile Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.05.2010 tarih ve 2008/250-2010/224 E-K sayılı ilamından Akdemir şirket yetkilisi A. R. A. ile sanıkların 30 yıldan beri ticari alışveriş içerisinde bulunduklarının belirlenmesi karşısında, tanıkların suça konu çeklerin müşterek imza ile imzalanması gerektiğini bilmedikleri yönündeki beyanlarının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi; öte yandan hesap sahibi adına müştereken çek keşide etme yetkisi bulunanların, tek imza ile çek keşide etmeleri durumunda, hesap sahibi gerçek ya da tüzelkişinin hukuki ve cezai sorumluluğu bulunmamakta ise de; Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince imzalayan kişinin çekten kendi adına sorumlu olacağı da dikkate alındığında, sanık Mahmut’un tek başına keşide ettiği çeklerin, hukuken geçerli çek niteliğinde olmaları nedeniyle ondan çek bedellerinin tahsil edilmesinin de olanaklı olması karşısında; sanıkların atılı suçtan beraatlarına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde mahkûmiyetlerine hükmolunması,

Kabule göre de;

2-TCK'nın 5237 sayılı Kanun’da, 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak "Gün para cezası” sisteminin kabul edilmesine bağlı olarak nispi para cezasına yer verilmediğinden, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f maddesine göre adli para cezasının, elde edilen veya elde edilmek istenilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, bir gün karşılığı olarak 20-100 TL arasında tespit edilecek para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken doğrudan haksız menfaatin iki katına hükmedilip, artırım ve indirimin bu meblağ üzerinden yapılması suretiyle adli para cezasının yanlış hesaplanması,

3-Suça konu çeklerin aynı anda verdiklerinin anlaşılması ve mahkemenin kabulünün de bu doğrultuda olması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.