muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2321, Karar No: 2023/6200, Tarih: 14.12.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının birleşen davasında; erkeğin evlenmeden önce ilk iki ay köyde oturup daha sonra şehre taşınacakları yönünde kadına söz vermesine, evlilik devam ederken de bu yönde sözünü tekrarlamasına rağmen evlilikten sonra birlikte yaşadıkları süre boyunca köy yaşantısına alışkın olmayan kadını köyde yaşamaya zorladığı, kocanın bağımsız konut temin etmediği, tarafların köyde yaşadığı dairenin kocanın ailesi ile altlı-üstlü olduğu, kocanın annesinin tarafların evliliklerine sürekli olarak müdehale ettiği nazara alındığında ortak hanenin manevî bağımsızlığının bulunduğundan söz edilemeyeceği; ... ... numaralı hat dava dışı "M. Ç." adına kayıtlı ise de erkeğin 03.02.2022 tarihli duruşmada bu hattın 19.11.2015-18.05.2016 tarih aralığında kendisince kullanıldığını kabul ettiği; ... numaralı hat ile erkeğin gün içinde sıklıkla, geç vakitlerde, erken vakitlerde güven sarsıcı davranış niteliğinde arama- mesajlaşmalarda bulunduğu, erkek tanıkların taraflar arasında herhangi bir geçimsizliğe şahit olmadıkları, tanık ...,...'nin beyanlarından da kadının ziyaret amacıyla ailesinin yanına gittiği, erkeğin kadını garaja kadar bıraktığı, kadının daha sonrasında ortak konuta dönmediği açıklanılmış ise de; erkeğin dinlettiği tanıkların tarafların kocanın ailesi ile köyde altlı üstlü yaşadıkları evden komşuları olduğu, komşu olan tanıkların ev içi yaşanılanları birebir bilme imkanlarının olmadığı nazara alınarak erkeğin tanıklarının taraflar arasında herhangi bir geçimsizlik olmadığı yönündeki beyanlarına yukarıda açıklanılan sabit kabul edilen hususlar karışsında itibar edilmediği; Mahkemece sabit kabul edilerek erkeğe yukarıda kusur olarak izafe edilen hususlar nazara alındığında erkeğin tanıkları ... ve ... K.'nin kadının evden ayrılışına ilişkin beyanlarına dayalı olarak kadının evden ayrılması ve dönmemesinin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, erkeğin tanıkları ...,...,...'ninn beyanlarından tarafların yemeklerini kocanın anne/ babasının evinde yiyip daha sonra kocanın anne/ babasının dairesinin üst katında olan yaşadıkları daireye çıktıkları anlaşılmakta ise de; kocanın bu durumu istemediği, kadına bizzat kendi evlerinde yemek yapması yönünde kocanın taleplerini kadına ilettiği, kadının evde yemek yapmadığı vb durum ve kocanın anne/ babasının evinde yemek yemelerinin koca yönünden birliği sarstığı, taraflar arasında geçimsizliğe yol açtığı ispatlanamadığından bunlara dayalı olarak kadına kusur izafe edilemeyeceği, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının birleşen davasında ise; kadının asıl dava dilekçesinde vakıa olarak bildirdiği "erkeğin ailesinin sözünü dinlediği, fizikle şiddet uyguladığı, hakaret -küçük düşürücü sözler söylemesi" vakıaları yönünden kadının açtığı birleşen boşanma davasında derdestlik oluştuğu, kadının asıl dava dilekçesinde "...kendisinden nafaka ve tazminat taleplerinin bulunmaması..

...kendisinden nafaka ve tazminat taleplerinin bulunmaması..." şeklinde açıklama yaptığı, kadının bu beyanının kendisini bağlayacağı; kadının bu beyanın maddî- manevî tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinden feragat niteliğinde olduğu sonuç ve vicdani kanaatine varıldığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, kadının ziynet alacağı davasının reddine, erkeğin açtığı birleşen boşanma davasının ve maddî- manevî tazminat talebinin reddine, kadının birleşen boşanma davası yönünden kadının dayandığı vakıalardan "erkeğin ailesinin sözünü dinlediği, fizikle şiddet uyguladığı, hakaret -küçük düşürücü sözler söylemesi" vakıaları yönünden kadının birleşen davasında kadının açtığı davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin (1) inci bendi gereği dava şartı yokluğundan usulden reddine, belirtilen vakıalar haricinde dilekçelerin teatisi aşamasında usulünce dayanılan diğer vakıalardan gerekçeli kararda sabit görüldüğü açıklanılananlar yönünden kadının boşanma boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereği boşanmalarına, kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde; her iki davasında dayanılan vakıaların farklı olduğunu, erkeğin tamamen kusurlu olduğunu, dava dilekçesindeki ile tüm iddialarını ispatladığını, kadının bir kusuru olmadığını, ziynetlerini giderken yanında götüremediğini ileri sürerek, kusur belirlemesi, reddedilen davası ve talepleri ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili; haksız ve yersiz olarak verilen tanık ifadelerine ve karşı yan tarafından sonradan bildirilen telefon kayıtlarına istinaden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kadının haklı sebep yokken evden ayrıldığını, aile konutunu terk ettiğini, müvekkilin kusurunun olmadığını ileri sürerek; kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve reddedilen davası ve tazminat talepleri yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili; haksız ve yersiz olarak verilen tanık ifadelerine ve karşı yan tarafından sonradan bildirilen telefon kayıtlarına istinaden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kadının haklı sebep yokken evden ayrıldığını, aile konutunu terk ettiğini, müvekkilin kusurunun olmadığını ileri sürerek; kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve reddedilen davası ve tazminat talepleri yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin kararıyla; kadın birleşen davada bildirilen bir kısım vakıaların asıl davadaki vakıalarla aynı olup derdestlik oluşturduğu, sair vakıalar yönünden ise iddiaların ispatlandığı belirtilmek suretiyle aynı dava yönünden hem dava şartı yokluğundan usulden ret, hem de kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, kadının birleşen boşanma davasında, erkeğin başka kadınlarla görüşerek eşini aldattığı iddia olunduğu, Mahkemece tespit olunan telefon kayıtları sonrasında kadın tarafından sunulan dilekçe ile "8381, 3580, 0245, 2001 ve 1525 numaraları ile biten telefon görüşmelerin iddialarını ispatladığı", söz konusu numaralardan 1525 ile biten ve M.İ. adında bir kadına ait olduğu anlaşılan hat ile erkeğin çok sayıda görüşme yaptığı, erkek tarafından bu telefon görüşmelerinin gerekçesine dair herhangi bir açıklama yapılmadığı, bu nedenle başka bir kadınla gerekçesi makul şekilde açıklanmayan uzun süreli ve çok sayıda görüşmeler yapmak suretiyle erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu dava yönünden kadının sair iddiaları ile erkeğin kadına isnat ettiği kusurlu eylemlerin ispat edilemediği, evlilik birliği erkeğin tamamen kusurlu olduğu eylemlerle temelinden sarsıldığı, kadının sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunduğu gibi eşlerin benzer gelire sahip oldukları anlaşılmakla yasal koşulları oluşmadığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerektiği, kadın tarafından açılan asıl dava dilekçesinde erkekten nafaka ve tazminat talebinin bulunmadığı belirtilirken, kadının birleşen boşanma davasında maddî ve manevî tazminat talebinde bulunulmuş olduğu, Mahkemece asıl davadaki feragat beyanının bu davayı da kapsadığından kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, tazminatlar yönünde kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kadının birleşen boşanma davasına dair kararının tümü ile kaldırılarak kadının birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilkeçesinde; haksız ve yersiz olarak verilen tanık ifadelerine ve karşı yan tarafından sonradan bildirilen telefon kayıtlarına isnaden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, soyut iddianın mahkemece esasla birlikte değerlendirilmesi; akabinde tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı olduğunu, kadının haklı sebep yokken evden ayrıldığı, aile konutunu terk ettiği, müvekkilin kusurunun olmadığı, kadın tarafından açılan asıl davada dava dilekçesinde erkekten nafaka ve tazminat talebinde bulunmadığını belirttiği, bu nedenle sonradan taleplerin genişletilmesi, yasal süreleri dışında tazminat talebinde bulunulduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, tazminatlar ve reddedilen davası yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının birleşen boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/19503, Karar No: 2023/3659, Tarih: 26.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19503 E.  ,  2023/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/303 E., 2016/133 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (a) bendi delaletiyle, 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 11.03.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile cezanın ertelenmesini istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 11.03.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile cezanın ertelenmesini istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde tarihinde saat 23.15 sıralarında alkollü olan ... ve ...ın Ünye ilçesi... mahallesi ... sokak üzerinde ...'e ait 55 HH 619 plaka sayılı aracın ön koltuğunda oturmakta... ... ve ..., sanık ...'ın tanıdığı olan ve açık kimliği tespit edilemeyen bir şahsın aracın arka kapısını açıp araca oturarak "hapı siz mi getirdiniz" deyince ...'in kendisine "ne hapı lan" diyerek bir kez tokat attığı, daha sonra bu şahsın (hakaret ve kasten yaralama olayı şikayete bağlı olup bu yönde bir müracaat yada şikayet bulunmamaktadır) yanlışlık olduğunu söyleyerek araçtan indiği, Deniz'in 155 polis imdat telefonunu arayarak durumu ihbar ettikten hemen sonra soruşturma dosyası ayrı yürütülen... ... ve ... ile dosyamız sanığı ...'ın olay yerine gelerek Deniz ve Ersan'a "siz bizim arkadaşımızı nasıl döversiniz" diyerek serzenişte bulundukları bu nedenle tarafların karşılıklı tartıştıkları, kolluk

kuvvetlerinin olay yerine geldikleri ve olay yerinde yerde 3 adet uyuşturucu ihtiva eden hapın ele geçirildiği, bu kapsamda başlatılan soruşturmada sanık ...'dan alınan kan ve idrar örnekleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda ... Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının 22.04.2014 tarih ve 413 sayılı raporunda uyuşturucu madde bulunduğunun belirtildiği böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği delillerden ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 18.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.

B. E.
Yargıtay — Esas No: 2015/8325, Karar No: 2018/5022, Tarih: 07.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/8325 E.  ,  2018/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme ... Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 21.11.2013 tarih – 2013/73 esas ve 2013/360 karar

2-...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda sanık ...'nın....Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2012 tarih ve 2012/176 D.iş sayılı kararında yer almadığı; dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmelerine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Sanıklardan ... karşı tarafın ısrarlı teklifleri sonucunda uyuşturucu maddeyi verdiğini kabul etmiş olmakla birlikte, diğer sanık ... dosya içinde yer alan basılı görüntülerin uyuşturucu madde ticareti yapma eylemine ilişkin olmadığını beyan ederek, atılı suçu kabul etmemiştir.

./..

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Teknik araçlarla izleme konusunda karar alınmadan yapılan ve bu nedenle hukuka aykırı olan görüntü kayıtlarına dayanılarak hüküm kurulması,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “11.04.2012” olarak yazılması yerine “10.04.2012” olarak yazılması

4- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7396, Karar No: 2022/11697, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7396 E.  ,  2022/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar hüküm SEGBİS ile suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilmiş ise de, mahkemenin yasa yolu mercii olarak İstinaf mercini belirtmek suretiyle hükümde yanıltma meydana getirilmiş olması ve kararın suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tefhim edildiği tarihte cezaevinde olduğu ve karar eteğinde “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği” açıklanıp kendisine bildirilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi yollamasıyla 263/1. maddesine aykırı davranılarak yanıltıldığı kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluştuğundan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 14/06/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.