muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2687, Karar No: 2013/22983, Tarih: 08.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2687 E.  ,  2013/22983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... Sönmez müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sağ ayağının topuktan itibaren kesilmiş olduğu bildirilen katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına neden olan sanıklar hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tespit edilen temel cezanın, 89/3-b maddesi gereğince arttırılması gerekirken, 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... Sönmez müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve sanık ...’ın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6416, Karar No: 2021/12369, Tarih: 13.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6416 E.  ,  2021/12369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Antalya Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 498 parsel sayılı 20.862,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve krokisinde dava ve temyize konu olmayan (A) harfi ile gösterilen 81,03 metrekarelik kısmın kullanımsız, (B) harfi ile gösterilen 1.580,58 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki 2 adet tek katlı bina ve 1 adet havuzun kendisine ait olduğu, (C) harfi ile gösterilen 760 metrekarelik kısmın 1990 yılında beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki tek katlı binanın kendisine ait olduğu, (D) harfi ile gösterilen 1.159,32 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki değirmenin kendisine ait olduğu, (E) harfi ile gösterilen 268,82 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki 1 adet havuzun kendisine ait olduğu, (F) harfi ile 288,40 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki 1 adet tek katlı bina ve 3 adet havuzun kendisine ait olduğu, (G) harfi ile gösterilen 15,95 metrekarelik kısmın yol olarak kullanıldığı, (H) harfi ile gösterilen 225,65 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ...' nin kullanımında olup üzerindeki 1 adet tek katlı ahırın kendisine ait olduğu, (I) harfi ile gösterilen 2.088,64 metrekarelik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... kullanımında olup üzerindeki 2 adet tek katlı binanın kendisine ait olduğu ve temyize konu (J) harfi ile gösterilen 1.4394,10 metrekarelik kısmın kullanımsız olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazın (J) harfiyle gösterilen bölümünü 2011 yılında zilyetlik devir senedi ile satın aldıklarını, satın alanların (J) harfiyle gösterilen bölüm üzerinde kendilerine ait olan kısımda fiili kullanımlarının bulunduğunu ileri sürerek dava açmışlardır.

Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazın (J) harfiyle gösterilen bölümünü 2011 yılında zilyetlik devir senedi ile satın aldıklarını, satın alanların (J) harfiyle gösterilen bölüm üzerinde kendilerine ait olan kısımda fiili kullanımlarının bulunduğunu ileri sürerek dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 498 parsel hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek 4.maddesine göre yapılan kadastro tespitinin dava ve temyize konu (J) harfi ile belirtilen kısmı yönünden iptaline, “Fen bilirkişisinin 20.07.2016 tarihli rapor ve ekindeki krokide (J2) ile gösterilen 703,44 metrekarelik kısım ...'in kullanımındadır. (J3) ile gösterilen 1.240,61 metrekarelik kısım ...'ın kullanımındadır. (J4) ile gösterilen 1.333,27 metrekarelik kısım ...'in kullanımındadır. (J5) ile gösterilen 1.402,34 metrekarelik kısım ...'ın kullanımındadır. (J6) ile gösterilen 1.704,55 metrekarelik kısım ...'ün kullanımındadır. (J7) ile gösterilen 2.944,98 metrekarelik kısım ...'in kullanımındadır. (J9) ile gösterilen 1.237,41 metrekarelik kısım ...'ın kullanımındadır. (J1) ile gösterilen 2.439,33 metrekarelik kısım ile (J8) ile gösterilen 1.388,17 metrekarelik kısım kullanımsızdır." şeklinde şerhine, kadastro tutanağında dava konusu edilmeyen diğer kullanıcı şerhi ve muhdesat ile sair hususların aynen korunmasına, taşınmazın tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ibaresinin yazılmasına karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. 3402 sayılı Kanun'un Ek-4.maddesi, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun 20.6.1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23.9.1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5.6.1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanun'un 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir." hükmünü içermektedir. "Kullanım kadastrosu" olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, 2/B sahalarını, fiili kullanım durumlarını dikkate alarak parsellere ayırmak ve bu taşınmazları 2/B alanı olarak Hazine adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir. Bu maddeye dayanılarak açılacak davalarda kabul kararı verilebilmesi için, öncelikle davacı tarafın taşınmazı kullandığının ispat edilmesi gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen kullanan kişilerdir.

Somut olayda; davacılar, dava konusu taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğunu ileri sürerek dava açmış ise de, mahallinde 29.04.2016 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin hayvan otlatmak şeklinde olduğunu; davacıların tanığı, son iki yıla kadar taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını ve dinlenen diğer kişiler ise, taşınmazın davacılar tarafından satın alınmadan önceki sahibi tarafından tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını beyan etmişlerdir. Yine İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından alınan ziraat bilirkişi raporlarında, taşımazların tarımsal olarak kullanıldığı belirtilmiş ise de, bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarda taşınmaz bölümlerinin taşlı ve üzerinde ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığı görülmekle birlikte, hayvan otlatmak şeklindeki zilyetliğin, ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, bu şekildeki kullanımın, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek 4/1. Maddesi uyarınca kullanıcı şerhi verilebilmesi için aranan zilyetlik olarak kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda anılan nedenlerle, davalı Hazine vekili tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14003, Karar No: 2011/13310, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14003 E.  ,  2011/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6611, Karar No: 2018/4195, Tarih: 04.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6611 E.  ,  2018/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında sanıkların istinabe yoluyla savunmalarının alınmasına ilişkin Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2016 günlü, 2016/37 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5275, Karar No: 2016/8527, Tarih: 26.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5275 E.  ,  2016/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce,

Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 24.12.2012 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli TR-4 belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1097, Karar No: 2021/1013, Tarih: 02.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1097 E.  ,  2021/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Müşteki : Maliye Hazinesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi:

Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kamu davaları açıldığı, katılan sıfatını alabilecek şekilde bu suçun mağduru olan Hazinenin vekili aracılığıyla hükümleri temyiz etmek suretiyle de davaya katılma iradesini ortaya koymuş olması karşısında, CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarına katılan olarak kabulüne, görevi kötüye kullanma suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan müşteki ...’un usulsüz olarak davaya katılmasına karar verilmesi de hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden vekili aracılığı ile yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

İncelemenin Hazine vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan sanıkların sarf edilmeleri mümkün olamayacak derecede yüksek akaryakıt faturalarının belediye bütçesine yüklendiği, belediyenin ihtiyacı olan akaryakıtın Aliağa rafinerisinden piyasanın %15 kadar ucuzuna alma ve belediyeye ait garajda depolama imkanı varken kendisine yakın yerel akaryakıt bayilerinden bu alışverişi daha yüksek fiyata yaparak belediyeyi zarara uğrattığı, Ayaskent Belediyesi yol döşeme işi müteahhide verilmiş olmakla birlikte müteahhidin nakliye faturalarının ve giderlerin belediye adına kesilmesine ve belediye bütçesinden kesilmesine, karşılanmasına göz yumulduğu ve bu şekilde belediyenin zarar uğratıldığı şeklindeki eylemlerin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca bu suçlar yönünden fiilleri nitelendirme, kanıtları değerlendirme ve davaya bakma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12002, Karar No: 2012/14285, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12002 E.  ,  2012/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2012 tarih ve 2012/139-2012/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen vekili, ihtiyati tedbir isteyenin Yeni Karamürsel Giyim A.Ş'nin hissedarı ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin diğer hissedarı olan Lale Güven Tuğlu tarafından, halen temyiz aşamasında olan kesinleşmemiş karara istinaden, şirketin 2011 yılı olağan genel kurul toplantısının yapılması amacıyla ihtiyati tedbir isteyene çağrı gönderildiğini, şirket olağan genel kurul toplantısının 11/06/2012 tarihinde yapıldığını, ancak toplantıya denetçi katılmadığını, bu hususun toplantı tutanağına şerh düşüldüğünü, toplantı sırasında görevli olan komiserler tarafından gündem maddelerinin görüşülmesinden önce hazirun cetvelinde denetçinin isminin ve imzasının bulunmadığını, denetçinin halihazırda toplantıda da bulunmadığını tespit ettiklerini, bakanlık komiserinin toplantının yapılamayacağına dair şerhi karşısında toplantının bakanlık komiseri katılımıyla yapıldığı anlamına gelmeyeceğini, şirketin hali hazırda denetçisinin bulunmadığını, denetçinin raporunu genel kurula sunmadığını, ihiyati tedbir isteyen ve toplantıyı talep eden çoğunluk hissedarlarının ayrı ayrı dava açmak suretiyle şirkete denetçi atanmasını istediklerini, bu yönde derdest iki dava bulunduğunu, şirket hisselerinin hamiline yazılı olup bu hisselerin önemli bir kısmının (%56,25) hamiline yazılı hisse senetleri devri için öngörülen usuller çercevesinde Gülay TAN ve Lale Güven TUĞLU'ya devredildiğini, bu iki hissedarın da hisselerini ortak açtıkları banka kasasında tuttuklarını deklere ettiklerini, bu konuda açılmış davalar bulunduğunu, hamiline yazılı hisse senetlerinin temsil ettiği payların toplantıya katılabilmesi için hamiline yazılı olan senetleri toplantıda hazır ve ibraz etmesinin kanun gereği olduğunu, hamiline yazılı hisse senetleri kasada bulunduğundan ve toplantının yapılabilmesi için gereken asgari toplantı nisabı toplantıda temsil edilemediğinden, toplantıda hazır bulunan oylar itibariyle çoğunluk oluşmadığını ve yeterli nisap sağlanamadığını, genel kurul toplantı zaptına düşülen şerhlerde toplantının birinci veya ikinci olağan genel kurul toplantısı olup olmadığının belli olmadığını, şirket hisselerinin hamiline yazılı senet şeklinde olmasına rağmen hamiline yazılı hisse senetlerinin ibrazı veya hisse senetlerinin bankaya sunularak alınacak toplantı giriş belgesinin bulunmadığı hususları belirtilmiş ise de; mevcut pay defteri durumuna göre toplantı nisabının belirlendiğini belirterek yok hükmünde olan 11/06/2012 tarihli olağan genel kurul toplantısının ve toplantıda alınan tüm kararların yokluğunun tespitine ve/veya iptaline, bahsi geçen tutanağın dava sonuna kadar İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu nezdinde tescil edilmemesi ve icrasının tedbiren geri bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, dava konusu olan uyuşmazlığın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği belirtilerek ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.