muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14882, Karar No: 2024/2324, Tarih: 03.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14882 E.  ,  2024/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/472 E., 2021/1729 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2017/505 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a)

ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/1729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sübuta ve ceza miktarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sübuta ve ceza miktarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü akşamı mağdur ... ile tanık ...'un tekel bayiden içki aldıkları bu arada sanık ...'nın da tanık ... ile dolaştıkları sırada mağduru tekel bayisi önünde görmeleri üzerine sanık ...'nın buna sinirlendiği, tanık ...'in araçtan indiği ve mağdura eve gitmesini söylediği aralarında küçük ve büyümeyen bir tartışma olduğu daha sonra mağdurun tanık ...'a ait olan ancak kendisinin kullandığı araç ile, tanık ...'in de sanık ... ile kendisine ait araçla oradan ayrıldıkları, daha sonra Yapraklı yolunda peş peşe bir şekilde karşılaştıklarında mağdurun aracını döndürmek istediğinde aracın kara saplandığı, tanık ...'in de aracı durdurması üzerine sanık ...'nın araçtan inip mağdur ...'in içinde olduğu araca doğru giderek mağdurun aracın içinde olduğu bir anda şoför kısmındaki kapıyı açıp herhangi bir söz söylemeksizin Yasin'e bir kaç kez yumrukla vurduğunu, daha sonra üzerinde bulunan ve elde edilemeyen tabanca ile aracın içinde bulunan mağdur ...'in ayaklarına doğru 2 kez ateş ettiği, mağdurun sol bacak dizinin üstünden ve sağ ayak bileğinden, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamı tehlikeye sokar ve duyurulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine sebep olur mahiyette yaralandığı, kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin Gazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 16.03.2017 tarihli adli rapor, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Sanığın, sözünü dinlemeyen kardeşi mağdur ...'i tabancayla sol dizinden ve sağ ayak bileğinden vurduğu, sol bacak popliteal arteri parçalanan mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve sol bacağının ampute edildiği anlaşılan olayda, birden fazla nitelikli hal ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında temel cezaya hükmedilirken cezada orantılılık ilkesi gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tanık beyanları ile sabit olduğu üzere katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı,

anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eksik ceza tayinine ilişkin eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/1729 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2584, Karar No: 2022/1792, Tarih: 30.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2584 E.  ,  2022/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000,00 TL’yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, 01.01.2020 tarihinden itibaren de 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda sıra cetvelinde şikayet olunan ...’nun şikayete konu 2. ve 3. sıradaki dosyalarına toplam 52.499,53 TL ayrılmış, şikayetçi dosyasına para ayrılmamıştır. Uyuşmazlık konusu olan sıra cetvelinde şikayet olunanın şikayete konu dosyalarına ödenen miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 09.12.2020 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/713, Karar No: 2015/5907, Tarih: 28.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/713 E.  ,  2015/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/02/2013 gün ve 2013/44-2013/38 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.10.2014 gün ve 2013/12540-2014/16474 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ile davalılar arasında ...San. ve Tic. A....nin tüm ortaklık haklarının müvekkiline devri hususunda ... 34 Noterliği'nin 28.06.2005 tarihli işlemi ile hisse alımı ve satımı sözleşmesi akdedildiğini, bu hisse devir sözleşmesine dayanak teşkil etmek üzere, şirket hisselerinin devir işlemlerinin Rekabet Kurulu Başkanlığı'ndan izin alınmasını müteakiben 24.08.2005 tarihinde hisse devirlerinin şirket pay defterlerine kaydı ile tamamlandığını, hisse devrini takiben üretim faaliyetini ... Organize Sanayi Bölgesi'ndeki (GOSB) fabrikasında sürdüren... ve Tic. A....ye GOSB tarafından GOSB Altyapı ve Hizmet Sözleşmesi uyarınca 05.12.2006 tarihli yazı ile 2002 Ağustos ayı ve sonrası ile 2003-2004-2005-2006 yıllarına ait olmak üzere eksik tahakkuk ettirilen elektrik faturası adı altında KDV dahil toplam 1.014.719,81 TL tutarında elektrik borcunun tahakkuk ettirildiğini, ...ve Tic. A.Ş. ile GOSB arasında bir mutabakata varılarak taraflar arasında imzalanın 17.08.2007 tarihli protokol ile borç tutarının toplam 1.098.385,41 TL üzerinden sabitlenerek bir ödeme planı yapıldığını, ödeme planına göre şimdiye kadar ... ve Tic. A.Ş. tarafından borcun şirket tüzel kişiliğine ait olması nedeniyle borcun tamamının GOSB'a ödemek yükümlülüğü altına girdiğini, davalıların ... ve Tic. A.Ş. ortağı olarak sorumlu olduğu döneme ilişkin olan ve hisse devri sürecinde davalılar tarafından müvekkiline ibraz edilen şirket ticari defter ve kayıtlarında yer almayan şirket hisselerinin müvekkiline devir tarihi olan 24.08.2005 tarihine kadar geçen süreye tekabül eden ve davalıların payına düşen elektrik borcu ve fer'ilerini de GOSB'ya ödemek zorunda kaldığını, sözleşmenin satıcılar tarafından bu zararın tekeffülünü hükme bağladığını ileri sürerek, müvekkillerinin zararını teşkil eden ve davalılar payına düşen 671.693,98 TL elektrik borcu ve GOSB ile yapılan protokol gereğince tahakkuk eden 55.382,47 TL gecikme faizi ve icra gideri olmak üzere toplam 727.076,45 TL davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 23.06.2005 tarihli ... ve Tic. A....de aralarında bulunduğu şirketlere ait hisselerin devir ve temlikine ilişkin sözleşmenin lafzı ve ruhu birlikte değerlendirildiğinde, tarafların karşılıklı edimlerini yerine getirerek ibralaştıklarını, sözleşmenin 5.2 maddesinin de dava ile ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme tarihi 28.06.2005 olup, dava dışı şirkete eksik elektrik bedeline ilişkin fatura tarihinin ise 30.11.2006 olduğu, aradan 1,5 yıla yakın bir zaman geçtiği, kaldı ki dava dışı GOSB'nin cevabi yazısından bu durum şirket veya şirketin eski hissedarları olan davalılar tarafından gerçekleştirildiği veya bilindiğinin belirtilmediği, bu durumda davacıların sözleşmenin belirtilen maddesini ihlalinden söz etmenin mümkün olmadığı, hisselerini satan davalıların sözleşmeden kaynaklanan bir borç veya sorumluluklarının olmadığı gibi zarara neden olan bir haksız fiilden de söz etmenin mümkün olmadığı, eksik elektrik tahakkuk ettirildiği ve bu durumun hisse devir tarihinden sonraki tarihte tespit edildiği ve dava dışı şirketçe ödendiği hususlarının sabit olduğu, ancak ödemeyi gerçekleştiren, GOSB ile elektrik satış sözleşmesi ile abone olan dava dışı... ve Ticaret A.Ş. olduğu, davacıların hisseleri sözleşme ile satın alan hissedarlar olduğu, anonim şirkette pay sahiplerinin taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlı olmak üzere alacaklılara karşı sorumlu oldukları, somut olayda dava dışı şirket ödemeyi gerçekleştirmiş olmakla şirket mal varlığından bir azalma olduğu, davacı hissedarlar yönünden doğrudan doğruya bir zararın oluşmadığı, davalı hisseyi satan kişilerin hisselerini sattıkları şirketin mal varlığında meydana gelen zarardan, yeni hissedarlara karşı sorumlu olmadıkları, somut olayda ticari işletme devrinin değil hisse satımının söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/10/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10209, Karar No: 2018/2542, Tarih: 02.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/10209 E.  ,  2018/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.03.2012 gününde verilen dilekçe ile intifa şerhi konulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 31.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 13450 ada 1 parselde davacı adına kayıtlı 1/2 hissenin 27.05.1999 tarihinde davalılara devredildiğini, intifa hakkının davacıya kalacağı hususunda anlaştıklarını; ancak, devir sırasında taşınmaz üzerinde bulunan intifa hakkının tapuya kaydedilmediğini, bu nedenle dava konusu taşınmaza davacı lehine intifa hakkı şerhi konulmasını dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sözleşme üzerinden 13 yıl geçtiğini, böyle bir anlaşma olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Bir kısım davalılar ise; taşınmazların davacıdan ölünceye kadar bakma sözleşmesine karşılık alındığını, aralarında intifa şerhi konulmasına dair anlaştıklarını, bu nedenle davacının davasının kabulüne karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili yönünden yapılan incelemede; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekili yönünden yapılan incelemede ise; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, reddi gerekmiştir.

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 308. maddesi gereğince; “Kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir.”

HMK' nın 312/2. maddesine göre de “Davalı, davanın açılmasına kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmez.” HMK'nın 326/1. maddesi gereğince “Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.”

492 sayılı Harçlar Kanununun 22. maddesine göre; Davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır. HMK' nın 326. maddesinin 2. bendi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü, davanın reddi hariç harç, daima davalıya yükletilir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 22. maddesine göre; Davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır. HMK' nın 326. maddesinin 2. bendi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü, davanın reddi hariç harç, daima davalıya yükletilir.

Ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca kabul, delillerin toplanmasına ilişkin ara karar gereğinin yerine getirilmesinden önce gerçekleştiğinden tarife hükümleri ile belirlenen ücretin de yarısına hükmolunmalıdır.

Somut olayda; davacı tarafından davalılara, intifa hakkı kurulması için tapuda işlem yapmak üzere ihtar çekilmediği, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ...'un ön inceleme aşamasına kadar davayı kabul ettikleri, davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından, HMK 312. maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalılardan tahsili doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1 ve 2 nolu bentler uyarınca davacının tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bent gereğince bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14784, Karar No: 2017/16301, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14784 E.  ,  2017/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ... Bölgesinde 02/04/2013 tarihinde işe başladığını, geçerli bir nedene dayanmayan maddi gerekçelere aykırı sebepler ileri sürülerek kötüniyetli bir şekilde iş akdinin 25/06/2015 tarihinde feshedildiğini, davacının davalı işyerinde uzman tıbbi satış temsilcisi olarak aralıksız çalıştığını, davalı işveren tarafından fesih bildiriminde ileri sürülen gerekçenin kabul edilmesinin mümkün olmadığını, davacının başarısız olmasını gerektirecek ve görevlerini kendi kusurundan kaynaklanan bir nedenle yerine getirmediği her hangi bir durum bulunmadığını, davalı işveren ....'den alınan raporlara göre davacının hekim ve eczane ziyaretleri ile ilgili yetersiz olduğunu gerçekten bunu sayısal bir değerlendirme ile tespit ettiğini iddia etmiş ise de bunun beşeri ve fiziki neden ve sonuçları ile hiç ilgilenmemiş sadece para kazanma yolunda her türlü eylem ve davranışın davacı tarafından yapılması gerektiği baskısını yaratmış olduğunu, davacının son derece zor bir sektörde her kesimden tepki gören bir pozisyonda çalıştığını, kaldı ki tanıtım yapılacak doktorlar ve eczanelerin müsait olma durumlarına göre ziyaretlerin gerçekleştirilebildiğini, davalı şirketin davacı tarafından zarara uğratıldığı iddialarının da doğru olmadığını, bunun ispatı gerektiğini, davacıdan kanunun aradığı şartlarda savunması alınmamış olup kabul etmek anlamına gelmemek üzere yasal uyarı da verilmemiş olduğunu, yine performansı ile ilgili objektif bir gelişim planı hazırlayıp davacıya sunulmamış, bunun sonucunda bir gelişim gösterip göstermediğinin dahi beklenilmediğini iddia ederek; feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen ücret ve diğer sosyal haklara karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin görevlerini yapmaması nedeni ile ve iş yapmama davranışlarının devam etmesi nedeni ile feshedilmiş olduğunu, davacının ziyaret etmesi gereken ... mesleği mensuplarını ziyaret etmediği, ya hiç ziyaret planlamadığı veya planladığı ziyaretleri yapmadığı, görevlerini yöneticinin müteaddid talimat ve uyarılarına rağmen yerine getirmediğinin tespit edildiğini, kendisini düzeltmesi için gönderilen hatırlatma mesajlarına rağmen işini yapmayan davacının savunması alındıktan sonra iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ile uyuşan davalı tanıklarının da beyanları nazara alındığında davacının fesih öncesi de verilen işleri layıkıyla ifa etmediği, ziyaret, bilgi akışı, raporlama, etkin mıntıka hususlarına ilişkin eksik/olumsuz tutum ve davranışlarını devam ettirdiği, ziyaret etmesi gereken doktor ve eczaneleri bir tamam ziyaret etmediği, planlanan 2015 yılı başından itibaren planlanan ziyaretlerin yarısından fazlasını gerçekleştirememiş olduğu, davalı şirketin ticari bir kurum olması da nazara alındığında bu haliyle davacıyla iş akdini sürdürmesinin artık kendisinden beklenemeyeceği bu yönüyle davalı feshinin haklı olmasa da hiç değilse geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekilince 31.05.2016 tarihinde UYAP üzerinden verdiği dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, temyiz harcını yatırmaması nedeniyle mahkemece 20/06/2016 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece temyiz harcının yatırılması için muhtıra gönderilmeden temyiz talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. 20/06/2016 tarihli ek karar ortadan kaldırılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’nci maddesinin 1. fıkrasına göre, işveren, iş sözleşmesini işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlerle geçerli olarak feshedebilir. İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlar; ortalama olarak benzer işi görenlerden daha az verimli ...; gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olma, işe yoğunlaşmasının giderek azalması; işe yatkın olmama; öğrenme ve kendini yetiştirme yetersizliği; sık sık hastalanma; çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalık, uyum yetersizliği, işyerinden kaynakla¬nan sebeplerle yapılacak fesihlerde emeklilik yaşına gelmiş olma hallerdir. Kanunun gerekçelerinde ifade olunan yetersizlikten kaynaklanan sebepler dışında, işçiyle yapılan iş sözleşmesi, işyeri personel yönetmeliği, kurumsal ... ilkeleri veya işyerine özgü performans değerlendirme kriterlerinde yer alan işçinin verimliği ile ilgili beklentilerin karşılanamaması halinde de geçerli sebeple fesih uygulanabilir.

Performans, en basit tanımıyla verimliliğin ölçülmesidir. İşçinin iş sürecinde harcadığı ve işin üretimine kattığı emeğin kalitesi ve düzeyi, işçinin performansını oluşturur. Birim zamanda işçinin harcadığı emeğin sonucu olan üretimin düzeyi ise işçinin verimliliğini gösterir. Başka bir anlatımla performans, iş sürecinde yer alan emeğin bir boyutu, verimlilik ise birim zamanda harcanan emeğin sonucudur. Buna göre performansı yüksek olan işçinin verimlilik düzeyinin de yüksek olması beklenir.