muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11573, Karar No: 2010/15422, Tarih: 10.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/11573 E.  ,  2010/15422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanık ...'in beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Genel kastla işlenebilen suçlardan olan kasten yaralama suçunda, kast için, failin, mağdurun vücuduna acı veren, sağlığını ve algılama yeteneğini bozan hareketleri bilerek yapması ve bu sonuçları istemesinin yeterli olması, failin sakinin öneminin bulunmaması, yaralama sonucunu doğuran hareketleri yaptığı sürece, failde zarar verme niyeti olması bile, bu suçun oluşacağı gözetildiğinde, sanık ...'ın "yüzünün sol yanında 5-6 adet irili ufaklı sıyrıklar, burun kökünde 0,5 cm sıyrık ve boynunda kızarıklık" bulunduğuna dair adli raporu, sanık ...'in soruşturma aşamasındaki "boğuşma sırasında Yalçın'ın yüzünü kurtulmak amacıyla yolduğuna" ve kovuşturma aşamasındaki "sanık ...'ın saldırılarından kurtulmaya çalışırken bir takım yaralanmalara sebebiyet vermiş olabileceğine" ilişkin savunmaları ve tanık ...'nın soruşturma aşamasında sanıkların birbirlerine vurduklarına dair beyanı karşısında sanık ...'in yaralama kastının bulunduğunun kabulüyle atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğndan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18069, Karar No: 2015/24058, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18069 E.  ,  2015/24058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/126-2012/834

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.06.2014 gün ve 2014/9990 Esas - 2014/18042 Karar sayılı ilama karşı taraf vekilleri ile ihbar Edilen İstanbul Deri Organize San. Böl.vekilince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekilleri ile ihbar edilen İ.. B.. vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

İhbar edilen İ.. B..'nin davada taraf sıfatı bulunmadığından adı geçen vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 23.06.2014 gün ve 2014/9990-18042 sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı TOKİ Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, İhbar Olunan İstanbul Deri Organize San.Bölgesinden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 14/12/2015 oybirliğiyle birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6298, Karar No: 2019/1168, Tarih: 26.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6298 E.  ,  2019/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Tehdit

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03/10/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurların olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan beyanları dikkate alındığında, sanıklardan ...'in, eşi ...'ın kendisini mağdur ...'le aldattığından şüphelenmesi üzerine olay günü mağdur ...'ü evlerine çağırdığı, mağdur ... eve geldiğinde, sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ...'ı eve çağırdığı, her üç sanığın da mağdur ...'e tekme ve tokatla vurarak yere yatırdıkları, elleri ve ayaklarını plastik kelepçe ile bağladıkları, mağdurun cebindeki cüzdan ile iki adet telefonu aldıkları şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların mağdura yönelik eylemlerinin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3055, Karar No: 2012/10026, Tarih: 26.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/3055 E.  ,  2012/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi, SSK bildiriminin gerçek ücret üzerinden yapılmaması nedenleriyle 05.05.2008 tarihinde feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin 02.05.2008 tarihinden itibaren işe gelmemesi nedeniyle 30.05.2008 tarihli noter ihtarnamesi ile feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf

ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı eczanede kalfa ve motorlu kurye olarak net 940,00 TL ücret ile çalıştığını iddia etmiş, işveren ise asgari ücret aldığını savunmuş, mahkemece asgari ücrete itibarla hüküm kurulmuştur.

Davacı 5 yılı aşkın bir süre kıdemi olan eczane kalfası ve kurye olarak görev yaptığından asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır.

Bu nedenle davacının kıdemi ve yaptığı iş ile fesih tarihi belirlenerek yukarıdaki ilkeler doğrultusunda saptanacak kurum ve kuruluşlardan yapılacak araştırma sonucunda davacının alabileceği ücret saptanarak sonuca gidilmesi gerekirken asgari ücretin esas alınması hatalıdır.

3- Davacının fazla çalışma hesabında haftalık olarak fazla çalışmanın nasıl belirlendiği hususu raporda denetlenememektedir.

Bu nedenle davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanabilmesi için öncelikle ...’de eczanelerin açılış ve kapanış saatlerinin talep dönemindeki her yıl için ayrı ayrı Sağlık Müdürlüğünden sorulması ve gelecek cevap, tanık beyanları ile birlikte değerlendirilerek talep dönemlerindeki nöbet sayısı dikkate alınarak haftalık olarak denetime elverişli bir hesap tarzı ile hesaplanıp sonuca gidilmesi gerekirken denetime elverişli olmayan rapora dayanılarak fazla çalışma alacağına yazılı şekilde hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/473, Karar No: 2012/8132, Tarih: 09.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/473 E.  ,  2012/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...'in tamamen sahte olarak hazırlanmış Üsküdar 1. Noterliğine izafeten düzenlenen 02.12.2002 tarih ve 30958 yevmiye numaralı vekaletnameyi kullanmak suretiyle mağdur ...'ye ait aracı satmaya çalışmak şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın aracı daha önce ...'dan aldığını, atılı suça konu vekaletnameyi de bu şahsın kendisine getirdiğini iddia etmesi karşısında, sanık müdafiinin 22.03.2007 tarihli celsede müvekkili ile irtibat kuramadığından adı geçen kişinin açık kimlik ve adresine ulaşamadıklarını bildirmesine göre; ...'ın açık kimlik ve adresinin tespit edilip bu kişinin dinlenmesiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, sanığın kendi içerisinde çelişkili olan ve cezadan kurtulmayı amaçlayan beyanlarına ve fotokopi üzerinden yapılan imza incelemesine dayanılarak beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/891, Karar No: 2013/2967, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/891 E.  ,  2013/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu nazara alınmış aynı yöreden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faizinin % 5 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken %4 kabulü ile fazla bedele hükmedilmesi,

2) Kamulaştırılan kısım yol olduğundan TMK’nun 999. maddesi gereğince tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken 3402 sayılı yasanın 16/C maddesi hükmüne göre terkinine karar verilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu nedenle davalı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8354, Karar No: 2010/12143, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8354 E.  ,  2010/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk)

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi ... vekili borçlu şirkete ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I inci maddesine aykırı olarak kendilerine pay ayrılmadığını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama aşamasında sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının isabet ettirildiği T. Halk Bankası AŞ. müdahale talebinde bulunmuş ve alacağın rehinle teminat altına alındığını ileri sürerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre T. Halk Bankası AŞ. alacağının rehinle temin edildiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13580, Karar No: 2010/20965, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13580 E.  ,  2010/20965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4120, Karar No: 2015/21486, Tarih: 16.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4120 E.  ,  2015/21486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiş, davacı tarafından da temyize cevap dilekçesiyle duruşmalı inceleme yapılması talebinde bulunmakla, duruşma için belirlenen 16.11.2015 günü temyize cevap dilekçesi ile duruşma talep eden davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Davacı kadının Honda marka aracının, İstanbul Ataşehirde taşınmazı, Beşiktaş'ta 1/2 hisseli mesken niteliğinde taşınmazının bulunduğu yılllık kira gelirinin 7.140 TL. olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut malvarlığına göre davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. madde şartları kadın yararına oluşmamıştır. O halde yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.