muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14326, Karar No: 2015/3244, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14326 E.  ,  2015/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalı-alacaklı tarafından borçlu... aleyhine kambiyo takibi yapıldığını, menkul haczi aşamasında müvekkiline ait ve borçluya kiralanmış olan makinaların haczedildiğini, davacı müvekkili şirketin makina üreticisi olduğunu, piyasaya yüzlerce makina üretip sattığını, ayrıca üretilen makinaların üçüncü kişilere kiraya verildiğini, dolayısıyla takip dosyasından haczedilen makinaların da müvekkili şirketin kendi ürettiği makinalar olduğunu makinalar üzerindeki hacizlerin kaldırılarak müvekkiline teslim edilmesini, haczedilen malların değerinin yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere yüzde elli oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı şirketlerin makine alım satım işiyle uğraştıklarını, delil olarak sunulan faturaların satış faturası olduğunu, dosyaya dayanak olarak sunulan kira sözleşmesinin her zaman düzenlenebilir mahiyette olduğunu, müvekkili şirket ile davacı şirketler arasında ticari davalar olduğunu, dava dışı ve asıl borçlu... İle müvekkilinin ticari ilişkisinin davacı şirketlerle bir ilgisinin olmadığını, davacı şirketlerin asıl faaliyet alanının makine üretimi olup, kiraya verme yönünden bir faaliyetlerinin olmadığını, davanın üçüncü şahıslarla borçlu şirket arasında danışıklı olarak haczi etkisiz kılmak amacıyla açıldığını, gerçekte malların tamamının asıl borçlu şirkete ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketlerce asıl borçlu ... 'ne konkasör cihazlarının satışının yapıldığı, makine aksamlarının davacı şirket yetkililerince montajının yapıldığı, 650.000,00 TL'ye satışı yapılan makinelerin tanık beyanına göre 120 ya da 150 bin TL'sinin peşin olarak ödendiği, geri kalan miktarın davacı şirkete ödenememesi nedeniyle kalan miktar için kiralama yoluna gidildiği, asıl borçlu ...'ne iş makinesi satan davalı ...'nin ödenmeyen bonolar nedeniyle konkasör cihazları üzerine haciz koyduğu anlaşılmış, haczedilen konkasör makine ve aksamlarının esasen davacı şirketlere ait olduğu gerekçesiyle

..//..

davanın kabulü ile menkul mal üzerindeki haczin kaldırılmasına,hacizli malın değerinin takdiren yüzde yirmisi oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

..//..

davanın kabulü ile menkul mal üzerindeki haczin kaldırılmasına,hacizli malın değerinin takdiren yüzde yirmisi oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece istihkak davasının kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Davaya konu iş makinesi 2918 sayılı Yasa’nın 22/c-2 maddesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 29/A d-2 maddesi uyarınca özel veya tüzel kişinin üyesi bulunduğu Ticaret ve Sanayi odasına tescili zorunlu araçlardandır. Aynı Yönetmeliğe göre tescilli olmayan araçların satış ve devirlerinin geçerli olması için sahiplik belgesi esas alınarak noterlerce yapılacağı öngörülmüştür. Mahkemece anılan bu hususlara ilişkin bir araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle;

Öncelikle taraflara dava konusu iş makinasıyla ilgili olarak yukarıda belirtilen şekilde noterlerce düzenlenmiş satış sözleşmesini sunmaları için süre verilmesi, ayrıca tarafların hangi ticaret odasına kayıtlı olduğu konusunda beyanda bulunmaları sağlanarak ilgili Ticaret ve Sanayi Odasına müzekkere yazılmak suretiyle dava konusu iş makinasının tescilinin yapılıp yapılmadığının sorulması ve varsa makinaya ilişkin tüm belgelerin istenmesi, gelen belgelerin mahcuz mala olan uygunluğunun dosyada bulunan diğer tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabülüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.817,25 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21048, Karar No: 2013/48868, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21048 E.  ,  2013/48868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında tutulan 13.08.2009 tarihli tutanağın içeriği, ekindeki fotoğraflar ve tanıklar ... ve ...'nun beyanları karşısında, orman alanında bulunan binasını yıkarak çıkan moloz ve inşaat artıklarını orman alanında bırakmak ve dere yatağına dökmek suretiyle orman alanını işgal suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında yazılı şekilde işgal kastının bulunmadığı belirtilerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29922, Karar No: 2014/3059, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29922 E.  ,  2014/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/98767

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/174 (E) ve 2011/1297 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13549, Karar No: 2017/16574, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13549 E.  ,  2017/16574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10958, Karar No: 2014/20311, Tarih: 23.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10958 E.  ,  2014/20311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 46. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/509-2013/60

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2013 tarih ve 2010/509-2013/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 2006 yılı yatırım programı kapsamında yer alan "Mevcut Bilgisayar Yenilenmesi" projesinin davalı tarafın ihtiyaçlarını da kapsayacak şekilde yapılması konusunda taraflar arası 26/07/2006 tarihli "Bilgisayar Sistemi Kurulum Protokolü" (BİSKİP) imzalandığı, bilahare davacı ile dava dışı Sentim Bilişim Teknolojileri San. Tic. A.Ş. arasında 17/04/2008 tarihinde 1.099.000,00 TL bedelli sözleşme imzalandığını, tarafların ortak olarak oluşturdukları komisyon tarafından yapılan çalışmalar neticesinde 12/07/2010 tarihinde Hizmet İşleri Kabul Tutanağı düzenlendiğini, düzenlenen bu tutanak doğrultusunda davacının dava dışı yüklenici firmaya hak ediş bakiyesini ödediğini, proje kapsamında davacı tarafından 1.134.818,00 TL harcama yapıldığını, taraflar arasında 26/07/2006 tarihinde düzenlenen protokolün ilgili maddeleri gereği, davacının yaptığı harcamaların yarısından da davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 567.409,00 TL+KDV'nin talep tarihi olan 26/08/2010 tarihinden itibaren işlemek üzere en yüksek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sadece ortak modüller için kabul beyanında bulunduğunu, davalı kuruluşa ait olan modüllerin de kabulünden sonra ödeme yapılabileceğini, henüz veri girişlerinde ve uygulamasında bir çok sorun yaşanılan söz konusu sistem için davalı kuruluşa ödeme yapmasını beklemek hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların temsilcilerinin bulunduğu kabul komisyonu kararıyla eksikliklere rağmen programın geçici kabulünün yapılması nedeniyle davalının programın tamamen reddini değil ancak düzeltilmesini ve çalışabilir hale getirilmesini talep edebileceği, bunun için yapacağı masrafı sözleşme gereği davacının talep ettiği ücretten indirilmesini isteyebileceği, davalının ayıbın giderilmesi için 82.661,36 TL ek masraf yapması gerekeceği, ayrıca davacı tarafından sözleşme

gereklerini süresinde tamamlamayan yükleniciye 297 gün gibi süre uzatımı verildiği ancak bunun makul olmadığı, bu nedenle yüklenicinin hak edişinden kesinti yapılması gerekirken bunun yapılmadığı, sözleşme gereği yükleniciye binde bir oranında ceza uygulanması gerektiği bunun 216.503,00 TL olacağı (uzatmanın 100 günü makul 197 günü makul değil), bu cezanın ½'sinden davalının sorumlu olacağı, toplam 190.912,86 TL'nin davacının talep ettiği 669.542,62 TL'den mahsubu ile 478.629,76 TL'nin davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 478.629,76 TL'nin taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve dosyadaki deliler dikkate alınarak, 06/09/2010 tarihinden itibaren değişken oranda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı, taraflar arasında düzenlenen ek protokolün her iki genel müdürlüğün yönetim kurullarının kabulü ile yürürlüğe gireceğini, davalının bunu beklemeksizin davadışı şirket ile anlaşma yaparak kendi bünyesindeki bilgisayarlarına da yazılım yüklemesi yaptırdığını ancak yazılımdaki bazı modüllerin gereği gibi çalışmadığını ve ayıplı çıktığını, bu yüklemenin ve oluşan durumun anlaşma kapsamı dışı bir iş olduğunu ve kendilerini bağlamayacağını, ayıba ilişkin bedelin asıl proje ve protokol gereği kararlaştırılan ve ödenen bedelden indirilemeyeceğini ileri sürmektedir. Mahkemece, ek protokol kapsamında yapılan yüklemede bazı modüllerin çalışmadığı ve bu ayıbın giderilme bedeli olarak belirlenen 82.661,36 TL'nin asıl proje-ana protokol kapsamında olduğundan bahisle dava konusu bedelden indirilmesine karar verilmiş ise de; bu husus ve ayıplı ifanın yukarıda bahsedilen ek protokol kapsamında olup olmadığının ve ek protokol kapsamında davacının davalı adına ek bir ödeme yapıp yapmadığının, bu ödemenin proje bedelinden mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususu mahkemece değerlendirilip, tartışılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 24.521,00 TL temyizilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13539, Karar No: 2014/18043, Tarih: 19.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13539 E.  ,  2014/18043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/44-2014/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Satış ilanı tebliğ işlemlerinin usulsüzlüğüne ilişkin açık bir şikayetin bulunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1296, Karar No: 2014/4357, Tarih: 07.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1296 E.  ,  2014/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 27.09.2012 gün ve 2012/172-2012/287 sayılı kararı bozan Daire’nin 30.10.2013 gün ve 2013/1170-2013/19110 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yanın %43’er hisse ile ve münferit imza yetkisine sahip ortağı olduklarını, bu aile şirketinin, müvekkili ve davalının müşterek malik olduğu, iki arazi üzerine villa yapımı işini üstlendiğini, 06.04.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahiplerinin kendi paylarına düşen miktardaki villaları aldıklarını, ancak müvekkiline hiçbir villanın verilmediğini, öte yandan şirkete müteahhit sıfatıyla düşen taşınmazların satışlardan elde edilen gelirin şirket kayıtlarına yansımadığını ve rayiçler karşısında düşük kaldığını, müvekkili adına hiçbir bağımsız bölüm imal olunmadığını, arazi parçalarının usulsüz vekaletlerle satıldığını bu arada davalının müvekkilinin imza yetkilerini kaldırmaya ve şirket mallarını bir başka firmaya muvazaalı olarak satmaya çalıştığını, şirket üzerindeki villaların çok ucuza satılmış gibi kayıtlandırıldığını, davalının kendisine menfaat sağlar kusurlu davranışları nedeni ile TTK’nın 309. ve 336. maddesi hükmü uyarınca sorumlu olup gerek şirkete ve gerekse müvekkiline karşı tazminat borcu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şirket için 50.000.00 TL maddi ve müvekkili için de 100.000.00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6010, Karar No: 2012/10306, Tarih: 27.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6010 E.  ,  2012/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2004

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda yer almadığı halde gerekçeli kararda, davalı yararına hapis hakkı tanınmasına denilmek suretiyle kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün 10.4.1992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.