muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28161, Karar No: 2018/17404, Tarih: 03.10.2018

Somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklaması yapılan toplanan deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı işçinin iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, en az 6 aylık kıdem koşulunun sağlandığı, feshin yapıldığı tarihte iş yerinde en az 30 işçinin çalıştığı davacı işçinin davranışının haklı nedenle fesih mi yoksa geçerli nedenle fesih sebebi mi oluşturduğu hususuna gelince;

Yerel mahkemece dinlenen tanıkların beyanlarında ve ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/28 Esas - 2017/49 Karar Sayılı dosyasında, 10/05/2017 tarihinde kesinleşen kararına göre, davaya konu olay sebebiyle Davacı İşçi ... hakkında 5237 s. TCK'nın 117/4. Ve 119/1-c maddelerinde yazılı İş ve ... Hürriyetini İhlal suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, Ceza mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sabit görülen maddi vakıa ve hükme göre; 28/12/2015 günü sanık ...'ın yumruğunu masaya vurarak müşteki sanık ...'nın üzerine yürüdüğü ve kendisini "sen güzellikten anlamayacaksın, buralar bizden sorulur, bu ocakları kapattırırız" şeklinde tehdit ederek idari binadan ayrıldığı, sanık ...'ın bu suretle işvereni tehdit ederek TCK'nın 117/1 maddesi kapsamında iş ve ... hürriyetinin ihlali suçunu işlediği, ancak işvereni talebinin kabulü noktasında ne şekilde zorladığına dair dosyaya yansıyan hiçbir olgunun bulunmadığı, bu nedenle eyleminin TCK'nın 117/4 maddesi kapsamında değerlendirilmediği, diğer sanıkların ise müşteki sanık ...'ya yönelik cebir, tehdit ya da hukuka aykırı herhangi bir fiillerinin olmadığı sadece taleplerini işverenin kabul etmemesi sebebi ile gece vardiyasına çıkmadıkları, sanık ...'ın yukarıda açıklanan iş ve ... hürriyetinin ihlali niteliğindeki eylemine iştirak ettiklerine dair (asli ya da feri iştirak) dosyaya yansıyan herhangi bir eylemlerinin olmadığı, kaldı ki sanıklar dışındaki işçilerin de o gece vardiyaya çıkmadığı, İş Kanununa göre işçinin istifa etme hakkı olduğu gibi haklı nedenle iş sözleşmesini feshetme hakkının da bulunduğu, anayasamızın 18. maddesine göre kimsenin zorla çalıştırılamayacağı hususları nazara alındığında, ... dışındaki sanıklara atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı hukuki ve vicdani kanaatine varılmış ve Her ne kadar sanık ...'ın TCK'nın 117/4, 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, mahkemece sanığın eylemi TCK'nın 117/1 maddesinde düzenlenen iş ve ... hürriyetinin ihlali suçu olarak kabul edilmiş olup, bu suçun şikayete bağlı olması, müşteki sanık ...'nın da şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle sanık ... hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, karar verildiği görülmüştür.

Her ne kadar Ceza Mahkemesince davacı işçi hakkında açılan kamu davasında "Düşme" kararı verilmiş olsa da, Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu sabit görülen maddi vakıaların Hukuk Hakimini de bağlayacağı hususu aşikar olup, hukukumuzda yerleşmiş Yargıtay uygulamalarının da gereğidir. Feshe neden olan eylemle ilgili ceza mahkemesince şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin, feshin haklılığına etkisi konusunda Dairemizin, 11/09/2013 tarih ve 6458/22020 E.-K. sayılı kararında; Ceza yargılaması sonunda davacı hakkında karşılıklı şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin, feshe neden olan eylemi ve buna bağlı olarak haklı feshi ortadan kaldırmayacağı içtihat edilmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ve kesinleşen ceza mahkemesi kararı kapsamında, Davacı İşçi ...'ın işvereni tehdit ettiği ve TCK'nın 117/1. Maddesinde düzenlenen iş ve ... hürriyetini ihlal suçunu işlediği anlaşılmıştır. Bu durumda işverenini tehdit ettiği sabit olan davacı işçinin eylemi, iyi niyet ve ahlak kurallarına uymayan bir davranış olup, bu davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmenin işveren açısından çekilmez hale geldiği, ... temelinin çöktüğü, işçinin bu eylemi nedeniyle işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle derhal feshetme hakkının doğduğu ve bu nedenle işverenin haklı nedenle derhal feshinin ölçülü (orantılı) olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır. İşverenin İş. K. 25/2'ye göre haklı nedenle derhal feshi Dairemizce de haklı ve orantılı görüldüğü için, fesihten önce işçinin savunmasının alınmaması hususu, yukarıdaki açıklamalar ve Dairemiz kararları kapsamında feshin haklılığını etkilemez. Davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 ve 6100 sayılı HMK.’un 373. Maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-) Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) DAVANIN REDDİNE,

3-) Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 310,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, Kesin olarak 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/551, Karar No: 2019/5436, Tarih: 06.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/551 E.  ,  2019/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakası, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkide çocukların üstün yararı yanında, analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı-karşı davalı baba ile velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılan ortak çocuk 26.06.2006 doğumlu İrem Deniz Yükselsin arasında kişisel ilişki tesis edilirken çocukla baba arasında her ayın belirli hafta sonları kişisel ilişki kurulmaması sebebiyle belirlenen kişisel ilişki düzenlemesi babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. bendin tamamen çıkartılması ile yerine 3. bent olarak "Velayeti davacı-karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuk 20.06.2006 doğumlu İrem Deniz Yükselsin ile davalı-karşı davacı baba ... arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Cumartesi günü saat 09:00’dan Pazar günü saat 18:00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3.günü saat 18:00'e kadar, sömestr tatilinin 2. Cumartesi günü saat 10:00 dan diğer Cuma saat 18:00'e kadar ve her yıl Temmuz ayının l. günü saat 10:00 dan 30. günü saat 18:00'e kadar baba yanında kalmasına, bu şekilde kişisel ilişki tesisine" cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.05.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/7771, Karar No: 2012/11119, Tarih: 11.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7771 E.  ,  2012/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2008

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne, tavzih ve tashih talebinin reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, tavzih ve tashih talebinin reddine ilişkin karar temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın çekişme konusu 3988 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 13. Blok 18 numaralı bağımsız bölüm ile ilgili olarak tapu iptal ve tescil isteği ile açıldığı, tüm yargılamanın bu taşınmaz ile ilgili olarak sürdürülüp mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde, taşınmazın parsel numarasının hüküm yerinde 18 parsel yerine maddi hata sonucu 11 parsel olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK 304. maddesinde “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.” hükmüne yer verilmiş, aynı yasanın 305. maddesinde ise; hükmün tavzihi hüküm altına alınarak “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklamasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen somut olgu gözetildiğinde, mahkemeye hitaben verilen 30.11.2011 tarihli dilekçe ile amaçlanan husus, maddi hata sonucu yanlış yazılan parsel numarasının düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, bu isteğin, anılan yasanın 304. maddesi kapsamında kaldığı açıktır.

Buna göre, maddi hataya dayalı bu yazım yanlışının düzeltilmesi, hükmün değiştirilmesi şeklinde kabul edilemez ve değerlendirilemez.

Hal böyle olunca, talebin kabulüne karar verilerek yöntemine uygun şekilde gerekli düzeltmenin yapılması gerekirken, talebin reddedilmesi doğru değildir.

Davacının ek-karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile, buna ilişkin hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21631, Karar No: 2016/8396, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21631 E.  ,  2016/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının ayrı ayrı Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11934, Karar No: 2015/11104, Tarih: 27.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11934 E.  ,  2015/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2014/109-2015/414

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2015 tarih ve 2014/109-2015/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.433,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davası sonucu Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/154 Esas-2007/149 Karar sayılı ilamına istinaden müvekkilinin 7.536,43 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın işletme hakkı devir sözleşmesinden önce T. aleyhine açıldığından devir sözleşmesinden sonra açılan davanın davalıya ihbarı gerekmediği, bu nedenle ödenen asıl alacak ve ferilerinden davalının sorumlu olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.536,43 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.1. maddesi kapsamında kalmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/49, Karar No: 2020/5346, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/49 E.  ,  2020/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Talep, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın dere ıslah alanı yol olarak tapudan terkinine dair verilen hükmün tavzihi isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda: Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Talep tavzih istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, tavzih istemiyle davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tazvih isteyen davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24131, Karar No: 2012/175, Tarih: 09.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/24131 E.  ,  2012/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yalan tanıklıık, yalan tanıklığa azmettirmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun niteliği, ceza türü ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 25.06.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan Yurduer Akın vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8453, Karar No: 2025/778, Tarih: 15.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/8453 E.  ,  2025/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/785 E., 2021/39 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Düşme)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/314 Esas, 2019/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 52, 53 ve 58 nci maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/785 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, katılanın altı aylık yasal süresi içerisinde şikayette bulunmamış olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 73/1-2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen "güveni kötüye kullanma" suçunun takibi şikayete bağlı olup, suç tarihinin traktörün kira sözleşmesinde iade edilmesi gereken ve sözleşmenin bitiş tarihi olan 10.12.2015 tarihi olduğu, katılan vekilinin 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra 14.03.2017 tarihinde şikayette bulunmuş olmasından dolayı kovuşturma şartı gerçekleşmemesi nedeniyle düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/785 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10935, Karar No: 2012/4697, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10935 E.  ,  2012/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Valiliği, Emniyet Müdürlüğü Ruhsat İşlemleri Şube Müdür- lüğünün 11.08.2005 günlü yazı içeriğinden sanık yada babası adına ruhsat kaydı bulunmadığı bildirildiğinden tebliğnamede yer alan 1 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından az olamayacağının gözetilmemesi ve hükmolunun 10 ay kısa süreli hürriyeti bağlayıcı hapis cezasının günlüğü 20.00 TL’den paraya çevrilirken hesap hatası sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmuş sabıkası bulunan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenip sonucuna göre CMK.nun 231/5. madde ve fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken "sanığın geçmişteki suçlarından dolayı sabıkasının bulunması" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2824, Karar No: 2015/2797, Tarih: 02.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2824 E.  ,  2015/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın pantolon dikim işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve mahkemece de bu şekilde nitelendirme yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.