muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4486, Karar No: 2024/772, Tarih: 06.02.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının hak sahibi olduğunu iddia ettiği Aloe Vera Of Amerıca INC. adına tescilli 99/019083 başvuru numaralı ve 2009/52075 başvuru numaralı markaların her ikisi de 03, 05, 30 ve 32. sınıflarda tescilli olup 35. sınıfta tescilli marka olmadığından internet ... adı koruma kapsamında olmadığını, dava konusu ürünlerin, orijinal oldukları ve marka hakkına tecavüz oluşturmadıklarının dosya kapsamı ile ... olduğunu, internet ... adı kullanımının bir mal değil hizmet olduğu ve 35. sınıf kapsamında kaldığı düşünüldüğünde; bu sınıfta tescili bulunmayan bir markaya tecavüz teşkil edilebilmesi hukuken mümkün olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların internet ... adı kullanımın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğine karar verildiğini, bu kullanımların haksız rekabet teşkil ... etmediği noktasında yapılan incelemede yalnızca marka tescilinin referans alındığını, başka bir deyişle mahkemenin internet ... adı kullanımlarının haksız rekabet teşkil ettiği tespitinin gerekçesi olarak marka tescillerini işaret ettiğini, markanın ilgili sınıfta tescil edilmemiş olması ile markanın hiç tescil edilmemiş olması arasında fark bulunmadığından davacı marka korumasından faydalanamadığından anılan kullanımların marka hakkı ile sınırlı olarak incelenmesinin eksik inceleme teşkil ettiğini, davacının haksız rekabetten kaynaklı olarak bir zarar gördüğüne ilişkin dosya kapsamında delil olmadığından, karıştırılma ihtimali olsa dahi bundan zarar görmeyen davacının bu kapsamda talepte bulunmasının da söz konusu olmayacağını, tüketici nezdinde yol açtığı iddia edilen karıştırılmanın ancak zarar doğurduğu noktada haksız rekabet teşkil edeceğini, hukuka uygun şekilde marka hak sahibinden veya yetkilisinden tedarik edilen orijinal marka ürünlerin ticarete konu edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını, hukuka uygun şekilde bir ürünün satılabilmesi için tanıtılması ve tanıtılırken de ürünün marka ve diğer özelliklerinin belirtilmesi işin mahiyeti gereği olduğunu, hukuka uygun olarak satın aldığı orijinal ürünleri, marka hak sahibi izlenimi vermeksizin satan davalıların anılan iş ve eylemlerinin haksızlık teşkil etmeyeceğini, "ürünleri" ibaresi ile yapılan ekleme ile marka sahibi olunmadığı hususunun açıkça vurgulandığını, davalıların reklam ve tanıtım faaliyetlerinde "foreverliving" markasının hak sahibi gibi hareket etmediğini, karıştırılmaya yol açmama bir yana "forever ürünleri" ibaresinin davacının sektör ve marka bilinirliğini arttırmasına yol açtığını, davacının zararına değil bilakis yararına olduğunu, dolayısıyla internet alanı adı kullanıma ilişkin olarak aynı eylemin hem marka hakkına tecavüz hem de haksız rekabet teşkil edemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka tecavüzü, davacı tarafından tescil edilmiş markanın davalıya ait www.foreverurunleri.com isimli internet sitesinden kaldırılması, internet sitesi üzerinden yapılan yayının ve satışların durdurulması, satışa arzın önlenmesi, www.foreverurunleri.com isimli internet sitesinin yayınının durdurulması, mahkeme kararının ilgililere tebliği ve kamuya yayın yoluyla duyurulması, davalı tarafın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden davranışları sebebiyle mevcut durumun ortadan kaldırılarak, tecavüz ve haksız rekabet öncesi durumun sağlanması, maddi tazminat, yoksun kalınan kazanç ve itibar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ile 61, 66 ve 68 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24615, Karar No: 2019/12860, Tarih: 19.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24615 E.  ,  2019/12860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, gözlerinde yüksek derecede hipermetrop ve astigmat rahatsızlığının olduğunu, küçük yaşlarından itibaren gözlük ve lens kullandığını, davalı Dr. ... tarafından muayane edildiğini, davacı, davalı doktora aile geçmişinden ve diğer aile bireylerinin laser operasyonu olamadıklarından bahsederek, kendisine başarılı bir operasyon yapılıp yapılmayacağını özellikle sorduğunu, davacının 08/06/2014 tarihinde davalı hastanenin Altunizade şubesinde davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ameliyat sonrası yapılan tespitlerde vaadedilenin aksine gözlerinin düzelmediğini ve gözünün lens ya da gözlük ile de çözümlenmeyecek şekilde bulanık bir şekilde görüşe mahkum edildiğini, bunun akabinde davacının davalı doktora yeniden muayene olduğunu ve davalı doktorun da ameliyat neticesinin bu şekilde sonuçlandığını, bu sonuçtan üzüntü duyduğunu, ancak durumu düzeltmek için de elinden herhangi bir şey gelmediğini beyan ettiğini, davacının davalı hastanede meydana gelen ameliyat nedeniyle fayda görmediği ve bu ameliyat giderlerinin iadesini, ayrıca diğer ilave muayene, tetkik ve başarısız ameliyat nedeniyle telafisi güç manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi - manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle hemşire ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı ... kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas kurulundan alınan raporun sonuç kısmında “...Kişinin yakını net görememe şikayetiyle Özel Dünya Göz Tıp Merkezine başvurduğu, 08.06.2013 tarihinde aynı merkezde lazer operasyonu yapıldığı, operasyon sonrası göz kuruluğu şikayetlerinin geliştiği, göz yaşı damlası önerildiği, kontrollere çağırıldığı ve takiplerinin yapıldığı, sonraki takiplerinde sağda daha yoğun ve solda minimal olmak üzere bilateral punktat epitelyopati tespit edildiği, suni gözyaşı, düşük doz steroid, antibiyotik damla, teröpatik kontakt lens kullanılarak epitelyopati durumunun düzeltilmeye çalışılmasının tıp kurallarına uygun olduğu, fakat kişide göz kuruluğu ve epitelyopati durumunun dirençli ve değişken olduğunun anlaşıldığı ve gösterilen tüm özene rağmen uygulanan tedavilere yanıt vermediği, göz kuruluğu ve epitelyopati durumunun refraktif cerrahilerden sonra ortaya çıkabilen ve önlenemeyen bir komplikasyon olduğu, dolayısıyla ilgili hekime atfı kabil kusur tespit edilmediği, hastanın usulune uygun bilgilendirilip bilgilendirilmediği konusunun hukuksal değerlendirmelerle açıklığa kavuşturulmasının mahkemenizin taktirinde bulunduğu" tespiti bildirilmiştir. Davacının bilirkişi raporuna itirazında, davacıdaki mevcut maluliyet oranının belirlenmediği, raporun kusur tespitini de kabul etmediklerini, ayrıca davalılar tarafından aydınlatılmış onam yükümlülüğünün yerine getirilmediği beyan edilmiştir. Mahkemece, davacının rapora itirazları karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir. O halde, Mahkemece; üniversiteden, davacıya yapılan işlem hakkında bilgilendirilip bilgilendirmediği hususunun da değerlendirilerek, davacının itirazlarını karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen ve dikkate gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3870, Karar No: 2010/8163, Tarih: 09.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3870 E.  ,  2010/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.01.2010 gün ve 2009/701-2010/11 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin tek işletmesi olan unlu mamuller ticarethanenin, şirketi tek başına temsile yetkili olmayan müdür tarafından davalı şirkete kiralandığını ileri sürerek, şirket müdürü tarafından gerçekleştirilen tasarrufun ve muvazaa nedeniyle de kira sözleşmesini fesih ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira miktarı itibariyle uyuşmazlığa bakmak sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından (ayrı ayrı) temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece verilen 20.01.2010 tarihli karar davalılar tarafından temyiz edilmişse de, davacı vekili Av.... 08.06.2010 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiştir. Hüküm verildikten sonra ancak henüz kesinlik kazanmadan davadan feragat edildiğinin anlaşılmasına göre, vaki feragatin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19887, Karar No: 2014/23230, Tarih: 10.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19887 E.  ,  2014/23230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/667-2013/600

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 26.09.2005 tarihinde vuku bulan trafik-iş kazasında vefat eden kazalı A.. S..'nin hak sahibi anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların tüm maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00'erTL, kardeşler için ise 5.000,00'erTL manevi tazminatın davalılar U.. B.. F..Yapım .... Ltd. Şti, davalı Z.. E.. ve davalı T.. Z.. dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyada öncelikle uyuşmazlığa ilişkin hukuki kavram ve kurumlar ile ilgili mevzuatın irdelenmesinde yarar vardır. Bu kapsamda işleten ve araç işleticisinin bağlı bulunduğu teşebbüs sahibinin hukuki sorumluluğu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 85. maddesinde düzenlenmiştir.

“İşleten ve Araç İşleticisinin Bağlı Olduğu Teşebbüs Sahibinin Hukuki Sorumluluğu” başlıklı söz konusu maddenin 1. fıkrasında; “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” hükmü, aynı maddesinin son fıkrasında “İşleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.”hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemenin hukuki nitelik bakımından hangi sorumluluğa ilişkin bulunduğuna gelince; Özellikle endüstri devrimiyle birlikte ortaya çıkan teknik buluşlar ve makineleşme zarar tehlikesini arttırmış ve artan bu zarar tehlikesini önlemek için kusura dayanan sorumluluğun her zaman yeterli olmayacağı öngörülerek tehlikeli faaliyette bulunanların sebep oldukları zararları gidermesi kabul edilmiştir (Fikret Eren, Borçlar Hukuku, 9. Bası, s. 449 vd.).

Bu düzenlemenin hukuki nitelik bakımından hangi sorumluluğa ilişkin bulunduğuna gelince; Özellikle endüstri devrimiyle birlikte ortaya çıkan teknik buluşlar ve makineleşme zarar tehlikesini arttırmış ve artan bu zarar tehlikesini önlemek için kusura dayanan sorumluluğun her zaman yeterli olmayacağı öngörülerek tehlikeli faaliyette bulunanların sebep oldukları zararları gidermesi kabul edilmiştir (Fikret Eren, Borçlar Hukuku, 9. Bası, s. 449 vd.).

Motorlu araçların işletilme tehlikesine karşı, zarar gören üçüncü şahısları korumak amacıyla getirilmiş olan bu düzenleme ile öngörülen sorumluluk bir kusur sorumluluğu olmayıp, sebep sorumluluğu olduğu; böylece araç işletenin sorumluluğunun sebep sorumluluğunun ikinci türü olan tehlike sorumluluğuna ilişkin bulunduğu, öğretide ve yargısal içtihatlarla kabul edilmektedir (Fikret Eren, a.g.e., s. 631 vd.; Ahmet M. Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku, Genişletilmiş 10. Baskı, s. 264 vd).

2918 sayılı KTK'nun 86. maddesinde ise, bu Kanunun 85. maddesinde düzenlenen sorumluluktan kurtulma ve sorumluluğu azaltma koşullarına yer verilmiştir.

Bu düzenlemelere göre, araç işleteni veya araç işleteninin bağlı bulunduğu teşebbüs sahibi, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilerin kusuru bulunmaksızın ve araçtaki bozukluk kazayı etkilemiş olmaksızın kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulabilecek; sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibi ise kazanın oluşunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse, hakim, durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebilecektir.

Burada kanun koyucu zarar görenin kusuru nispetinde indirim yapılabileceğini öngörmüş ve indirimi zorunlu tutmayarak hakimin taktirine bırakmıştır. Uygulama ve öğretide de bu husus kabul edilmektedir (S. Ünan, “E.. A. Ç.. ve R. K..’e 50. Birlikte Çalışma Yılı Armağanı 2007”, s. 1180). Kanun koyucu, açıklanan düzenlemeler yanında 2918 sayılı KTK’nun 91. maddesiyle de; işletenin aynı Kanunun 85. maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası (Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası) yaptırma zorunluluğunu getirmiştir.

Bu açıklamalar sonrasında somut olayda, davalı Stüdyo Dönence Film ve Reklam Stüdyo Hizmetleri San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin kazaya konu ... plakalı aracın ruhsat maliki ve işleteni olduğu hususu tereddütsüzdür. Yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere araç sahibi işletenin haksız fiil sorumluluğu kusura dayanan bir sorumluluk olmayıp bu kapsamda hüküm altına alınan tazminatlardan 26.09.2005 tarihli trafik-iş kazasında kusuru bulunmasa dahi davalı S.. D.. Film ve Reklam S... Hizmetleri San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin de sorumlu olduğunun göz ardı edilerek neticeye varılması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 10.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7846, Karar No: 2017/16900, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7846 E.  ,  2017/16900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.