muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13662, Karar No: 2020/8737, Tarih: 09.12.2020

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca

./..

22/10/2018 tarihli ve 2018/35140 soruşturma, 2018/3099 sayılı “kamu davasının açılmasının ertelenmesine, şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına” karar verildiği, kararın infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/696 esas ve 2019/174 sayılı kararı ile, sanığın denetimli serbestlik kararına uymamasının iradi bir durum arz etmediği, sanığın vatani görevini yerine getirdiğinden denetimli serbestlik ihlal kastının bulunmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına, karar verildiği anlaşılmıştır.

Şüphelinin 11/04/2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dilekçe vererek askeri birliğine katılacağından denetimli serbestlik tedbirinin durdurulmasını talep etmesi üzerine, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 16/04/2019 tarihinde Bursa Devlet Hastanesine yazı yazılarak hastane kaydının kapatılması ve evrakın işlemsiz olarak iadesinin istendiği, Bulanık Askerlik Şubesi Başkanlığınca, şüphelinin 26/04/2019 tarihinde askere sevk edildiği, muhtemel terhis tarihinin 26/04/2020 olduğunun bildirildiği, bunun üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 30/05/2019 tarihli kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği dikkate alındığında, mahkemenin, şüphelinin 16/04/2019 tarihli randevusuna katılmamasında denetimli serbestlik tedbirini ihlal kastının bulunmadığı değerlendirmesinin yerinde olduğu, ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında mazereti bittikten sonra geçerli tebligat işlemlerinin yapılmasını takiben denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. Maddesi uyarınca durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/696 esas ve 2019/174 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5702, Karar No: 2017/4184, Tarih: 25.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5702 E.  ,  2017/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve feri müdahil vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’a konut finansman kredisi kullandırdığını, teminat olarak dava dışı ...’den satın alınan taşınmaz üzerinde ipotek tesis edileceğini, taşınmaz üzerinde ...'den olan kredi alacağı nedeniyle davalı bankanın ipoteği olduğunu, davalıdan sorulması üzerine davalının “25.07.2013 tarihinde bakiye borcun 82.410 TL olduğunun, bu bedelin bu tarihe kadar ödenmesi halinde ipoteğin fekkedileceğinin” bildirildiğini, ...’in hesabına konut kredisi borcuna mahsuben açıklamalı olarak 78.302,00TL’nin gönderildiğini, davalının hesabı takip etmediğini, ...’in parayı hesaptan çektiğini ve kredi borcunun ödenmediği gerekçesiyle davalının ipoteği kaldırmadığını, davalının bu işleminin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek, ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı bankanın müvekkilinden teyit alınmadan, davacıya bildirilen miktarın altında ve süresinden sonra ödeme yaptığını, bu ödemenin müvekkilinin bilgisi dışında olduğunu, davalının kusurlu olduğunu savunarak , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işlemlerin seyri sırasında üzerine düşen dikkat ve özeni göstermediği, parayı bildirilen süre içerisinde göndermediği, parayı gönderdiğini davalı bankaya bildirmediği, talep edilen miktardan daha az bir miktar gönderdiği, davacının kusurlu olduğu, davalı bankadan ipoteğin fekkini talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve feri müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve feri müdahil vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37783, Karar No: 2014/3997, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37783 E.  ,  2014/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3868, Karar No: 2018/13576, Tarih: 09.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3868 E.  ,  2018/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin 06.02.2012 tarih ve 2011/1877 Esas sayılı ve 14.04.2014 tarih 2014/5504 Esas sayılı bozma ilamlarında da belirtildiği ve Mahkmece bozmaya uyulduğu halde, 5237 sayılı Kanun’un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3 maddesi uyarınca, sanık lehine olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında, Pendik Cumhuriyet Savcığının 10/05/2004 tarih ve 2004/1319 Esas sayılı iddianamesi ile yalnızca 06/05/2004 tarihinde müşteki ...'a ait iş yerinin kepenk kilitlerini kırmak suretiyle yakalama tutanağında belirtilen giyim eşyalarını çalmak suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde, gerekçede 07/07/2004 tarihinde müştekinin evinin kapısını tornavida ile açıp tekme ile vurup içeri girdiği ve kırıkkale marka 92229090 seri nolu tabancayı da çaldığının belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-Müsaderesine karar verilen 35 JC 256 plaka sayılı aracın değeri ile çalınan malların değeri denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edildikten sonra, çalınan malların değeri ile aracın değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilip, 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi de gözönüne alınarak müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları karar yerinde gösterilip tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde aracın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9537, Karar No: 2022/10970, Tarih: 27.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9537 E.  ,  2022/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi dosya kapsamındaki belge ve bilgilerle birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 27.12.2022(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/4801, Karar No: 2009/11747, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4801 E.  ,  2009/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 11.02.2009

Nosu : 6/51

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı ve davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafından müvekkilleri aleyhinde girişilen icra takibinin dayanağı senedin hatır senedi olduğunu, aralarında borç doğurucu bir ilişkinin de mevcut olmadığını, davalının müvekkili ...’in yanında asgari ücretle çalıştığını, bononun davalının babası ...’ün banka kredisi kullanarak ev alması için verildiğini, ...’ün memur olması nedeniyle davalı adına tanzim edildiğini, bononun geçerli olmadığını belirterek, bonodan dolayı borçlu olunmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bononun müvekkiline borçtan ötürü verildiğini,davacıların hatır senedi iddiasını yazılı belge ile ispatlamak zorunda olduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve davalının teklif edilen yemini usulüne uygun eda ettiği gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu senetle ilgili davacıların Cumhuriyet Savcılığına yaptıkları şikayet sonucu, senedin lehtarı-davalı ...’ün babası ... hakkında Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/73 esas sayılı irtikap suçundan dolayı açılan dava sonucunda ... hakkında “….sanığın olay tarihinde Tekirdağ Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğünde ölçü ayar memuru olarak yapmış olduğu kamu görevine ilişkin katılan ... ’den görevlerinin gereklerine uygun davranması için 9 ay boyunca 400’er TL’den toplam 3.600 TL nakit para almak ve oğlu ...’ün lehtar, katılan ... ’in borçlu olduğu 30.000 TL meblağlı 14.1.2007 tanzim tarihli, 31.12.2007 ödeme tarihli bonoyu teminat olarak alma şeklindeki eyleminin irtikap suçunu oluşturmayan TCK’nun 257/3.maddesinde tanımlanan şekilde ve zincirleme olarak görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu sonuç ve kanaatine varılmak” denilmek suretiyle hükümlendirildiği anlaşılmaktadır.

BK’nun 53.maddesi uyarınca ceza mahkemesince saptanan maddi olgular hukuk hakimini de bağlar. Bu durumda mahkemece anılan Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan dava sonucunun beklenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

BK’nun 53.maddesi uyarınca ceza mahkemesince saptanan maddi olgular hukuk hakimini de bağlar. Bu durumda mahkemece anılan Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan dava sonucunun beklenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/12678, Karar No: 2013/19907, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/12678 E.  ,  2013/19907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/1990-01/07/1994 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/08/1990-01/07/1994 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin davacının davalı ... nezdinde sigorta kapsamına girecek şekilde; 01/08/1990-31/12/1990 arası 150 gün, günlük 7.467 TL, 01/01/1991-30/06/1991 arası 180 gün, günlük 11.734 TL, 01/07/1991-31/12/1991 arası 180 gün, günlük 15.667 TL, 01/01/1992-30/06/1992 arası 180 gün, günlük 19.805 TL, 01/07/1992-31/12/1992 arası 180 gün, günlük 24.652 TL, 01/01/1993-30/06/1993 arası 180 gün, günlük 28.022 TL, 01/07/1993-30/09/1993 arası 90 gün, günlük 31.619 TL, 01/10/1993-31/12/1993 arası 90 gün, günlük 35.595 TL, 01/01/1994-31/03/1994 arası 90 gün, günlük 37.110 TL, 01/04/1994-01/07/1994 arası 90 gün, günlük 41.654 TL ücretle (tespit edilen sürelerdeki para birimi olan Türk Lirası üzerinden) çalıştığının tespitine ilişkin önceki kararı davalı Kurum vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, davacının talep edilen dönemlerdeki çalışmalarının, sürekli ve kesintisiz olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, davacının ücretinin kim tarafından ödendiğini tespit etmek, giderek işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek ve davacının çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edip sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davacının davalı ... nezdinde sigorta kapsamına girecek şekilde 01/08/1990-31/12/1990 arası 150 gün, günlük 7.467 TL, 01/01/1991-30/06/1991 arası 180 gün, günlük 11.734 TL, 01/07/1991-31/12/1991 arası 180 gün, günlük 15.667 TL, 01/01/1992-30/06/1992 arası 180 gün, günlük 19.805 TL, 01/07/1992-31/12/1992 arası 180 gün, günlük 24.652 TL, 01/01/1993-30/06/1993 arası 180 gün, günlük 28.022 TL, 01/07/1993-30/09/1993 arası 90 gün, günlük 31.619 TL, 01/10/1993-31/12/1993 arası 90 gün, günlük 35.595 TL, 01/01/1994-31/03/1994 arası 90 gün, günlük 37.110 TL, 01/04/1994-01/07/1994 arası 90 gün, günlük 41.654 TL ücretle (tespit edilen sürelerdeki para birimi olan Türk Lirası üzerinden) çalışmalarının tespitine karar verilmiş ve bu karar davalı Kurum vekili ile davalı ... vekili tarafından temyizedilmiştir.

Bozmadan sonra 1989 yılında belediyeye bağlı şehir tiyatrolarında müzik direktörü olarak göreve başladığını söyleyen davacı tanığı ...'ın beyanı alınmış ancak davacının Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiği hususu araştırılmadan karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Gerçekten mahkemece uyulmasına karar verilen bozma kararında; davacının talep edilen dönemlerdeki çalışmalarının, sürekli ve kesintisiz olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, davacının ücretinin kim tarafından ödendiğini tespit etmek, giderek işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek ve davacının çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edip sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinin bildirilmesine rağmen mahkemece bozma ilamından sonra sadece 1989 yılında belediyeye bağlı şehir tiyatrolarında müzik direktörü olarak göreve başladığını söyleyen davacı tanığı ...'ın beyanı alınmıştır.

Yapılacak iş;davacının talep edilen dönemlerdeki çalışmalarının, sürekli ve kesintisiz olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak,davacının ücretinin kim tarafından ödendiğini tespit etmek, giderek işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek ve davacının çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edip sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara ve özellikle, anılan içtihadı birleştirme kararına aykırı biçimde ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara ve özellikle, anılan içtihadı birleştirme kararına aykırı biçimde ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/560, Karar No: 2018/1870, Tarih: 26.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/560 E.  ,  2018/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 22/11/2010 tarihinde işlediği üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3,c,e maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydı incelemesinde; denetim süresi içinde 10/11/2010 tarihinde işlediği TCK'nın 86/2. maddesine uyan suç nedeniyle Ankara 3. Çocuk Mahkemesi'nin 16.11.2011 gün ve 2010/756 Esas 2011/545 Karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/09/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının 16/11/2011 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 10/11/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 05/03/2009 gününden mahkumiyet hükmünün verildiği tarihe kadar gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.