muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10187, Karar No: 2015/7606, Tarih: 26.11.2015

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetlerin reddine karar verimesini savunmuşlardır.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen ilk karar, tarafların temyizi üzerine Yüksek 19. Hukuk Dairesi'nin 05.05.2008 tarih ve 2008/3520 esas, 2008/5410 karar sayılı ilamıyla; şikâyet eden ...'nın temyiz itirazları reddolunmuş; şikayet olunanlar ... ve ...'ın temyiz itirazları yönünden ise;

"İİK'nım 268. maddesi gereğince, ihtiyati haczin, kesin hacze iştirak edebilmesi için İİK’nın 100. maddesindeki şartların somut olayda gerçekleşmesi gerektiği, bu nedenle ilk kesin hacizden önce konulan ihtiyati hacizlerin İİK’nın 100. maddesindeki koşulları taşıyıp taşımadıkları kararın gerekçesinde açıklanmadan ilk kesin hacze iştirak ettirilmelerinin usul ve yasaya aykırı olduğu, dosyalardan birinden satış talebinde bulunulması hâlinde diğer dosyalardan satış talebinde bulunmaya gerek olmadığı şeklindeki mahkemenin kabulünün hukukî dayanaktan yoksun olduğu ve bu itibarla bedeli paylaşıma konu mal için konulan haczin düşüp düşmediğinin her dosya için ayrı ayrı değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği, hacizlerin yenilenmesi hâlinde yenilenen haciz, yenilendiği tarih itibariyle yeni bir haciz olup, ilk haczin devamı niteliğinde olmadığı, bu hususun dikkate alınmaması suretiyle yenilenen haciz tarihinin, ilk konulan haciz tarihinden itibaren sonuç doğuracak şekilde kabulünün isabetsiz olduğu, sıra cetvelinde sadece kendilerine pay ayrılan alacaklılar değil, tüm alacaklıların gösterilmesinin zorunlu olduğu" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetveli düzenlenirken taşınmazın satış tarihi (satış bedelinin icra veznesine girdiği tarih) itibariyle alacaklılar tarafından taşınmazlar üzerine konulmuş kesin haciz tarihlerine göre sıralama yapıldığı, her dosya için ayrı ayrı satış talebinde bulunulması gerektiği, bu durumda ...'nün 2004/446 esas sayılı takip dosyasının 1. sıraya, ... İcra Müdürlüğünün 2004/459 Esas sayılı takip dosyasının 2. sıraya, .... İcra Müdürlüğünün 2005/389 esas sayılı takip dosyası ile .... İcra Müdürlüğünün 2005/379 esas sayılı takip dosyasının aralarında garameten paylaştırma yapılması şartıyla 3. sıraya, ...'nün 2005/11 esas sayılı takip dosyasının 4. sıraya, .... İcra Müdürlüğünün 2004/6208 esas sayılı takip dosyasının 5. sıraya, .... İcra Müdürlüğünün 2004/8943 esas sayılı takip dosyasının 6. sıraya, .... İcra Müdürlüğü'nün 2004/5397 esas sayılı takip dosyasının 7. sıraya, .... İcra Müdürlüğü'nün 2004/9269 esas sayılı takip dosyasının 8. sıraya, .... İcra Müdürlüğü'nün 2004/3340 esas sayılı takip dosyasının 9. sıraya, .... İcra Müdürlüğü'nün 2004/5257 esas sayılı takip dosyasının 10. Sıraya yazılması suretiyle, satış bedelinin paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, 2008/12 esas sayılı asıl dosya ve birleşen 2007/41 esas sayılı dosya şikayetçileri talebinin reddine, birleşen

2007/35 ve 2007/40 esas sayılı dosya şikayetçilerinin taleplerinin ise kabulü ile ...'nün 2004/446 esas sayılı takip dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen 2007/35 ve 2007/40 esas sayılı dosyalardaki şikayetçi vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen 2007/35 ve 2007/40 esas sayılı dosyalardaki şikayetçiler vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2007/35 ve 2007/40 esas sayılı dosyalardaki şikayetçiler vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11003, Karar No: 2025/1231, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11003 E.  ,  2025/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/936 Esas, 2024/1103 Karar

KISITLI ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.07.2024 Tarihli ve 2024/1145 Esas, 2024/1183 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adayının adresinin ... Mah. ........ Sok. No:5 / 2 ......../Niğde' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Niğde 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.09.2024 Tarihli ve 2024/936 Esas, 2024/1103 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yapılan emniyet araştırmasına göre adresinin ....... Mah. .......... Sok. No:..... İç Kapı No:1 ...../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Niğde İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmalarına göre; kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7230, Karar No: 2009/9471, Tarih: 13.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7230 E.  ,  2009/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayındır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :24.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/16779, Karar No: 2021/9741, Tarih: 03.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16779 E.  ,  2021/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, katılanlara Adalet ve Kalkınma Partisi ile ilişkisinin olduğunu, ismini belirtmediği bir bakanın şoförlüğünü yaptığını, katılanları yeni çıkan torba yasasından yararlandırmak amacıyla Ankarada bulunan siyasetçiler aracılığı ile emekli edebileceğini söyleyerek menfaat temin ettiği somut olayda;

1- 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 2. fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suç failinin ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiğinden, somut olayda, eylemin TCK'nin 157. maddesinde düzenlenen, uzlaştırma kapsamında kalan basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, gözetilmeden suç vasfında hatalı değerlendirme ile nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Sanığın katılanlarla aynı yer ve zaman dilimi içinde görüşerek para alması halinde eyleminin, TCK'nin 43/2 maddesinde düzenlenen 'birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi' nedeniyle zincirleme şeklinde tek bir dolandırıcılık suçunu; farklı yer ve zamanda gerçekleştirilmesi halinde ise ayrı ayrı dolandırıcılık suçlarını oluşturacağından; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, bu hususta katılanların yeniden beyanı alınarak eylemin gerçekleştiriliş şekli irdelenip kararda tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile iki kez mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre de;

Sanığın katılanlardan farklı zamanlarda menfaat temin etmiş olması nedeniyle her bir katılana yönelik eyleminden dolayı TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3469, Karar No: 2025/1131, Tarih: 22.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3469 E.  ,  2025/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2024 tarihli ve 2021/105 (E) ve 2024/133 (K) sayılı kararının şikayetçi vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Katılan SGK vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

Bozmada suça konu reçetelerin SGK'ya fatura edilip edilmediğinin, fatura edildiyse SGK'nın duruşmaya daveti ve katılma hakkının hatırlatılması gerektiğinin belirtildiği, bozma sonrası SGK'nın da 28.06.2021 tarihli yazısı ile katılan ...'nun eczanesi için 3.867,07 TL ve katılan ...'ın eczanesi için 3.816,06 TL kamu zararı olup tahsil edildiği bildirilmiş ise de, bozma sonrası birleşen dosya içerisinde bulunan İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 12.04.2013 ve 31.05.2016 tarihli yazılarına göre reçetelerin medula eczane sisteminden provizyon kayıtları silinerek kuruma fatura edilmediğinin bildirildiği, olay nedeniyle alınan ilaç bedellerinin bundan çok fazla olduğu, bu zarar gösterilen miktarın muhtemelen eczacıların denetim yükümlülüğünü ihmal etmeleri sebebiyle idari ceza olduğu, katılan eczacıların da durumu hemen anlayıp fatura etmedikleri şeklinde beyanda bulunduğundan suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...'nun kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Sanık müdafiinin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bozma sonrası İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/602 Esas, 2021/545 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında benzer eylemler sebebiyle açılan kamu davasının birleştirildiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri uygulandığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bozma öncesi verilen cezalardan fazla ceza verilmesinden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereği usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesiyle bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın suç tarihinden önce eczacı kalfası olarak çalışması nedeniyle eczanelerin işleyişi ve ilaç alım satımı hakkında tecrübe sahibi olduğu, 02/01/2013 tarihinde katılan ...'nun eczanesine giderek kalfa olarak çalışan tanık ...'e kayınpederinin kanser hastası olarak ... Onkoloji bölümünde tedavi gördüğünü söyledi ve ... adına tanzim edilmiş, Doktor ... kaşeli ve imzalı reçete karşılığında ilaç talebinde bulunduğu, tanığın ilaçları verdiği, 25.01.2013 tarihinde yine aynı eczaneye giderek onkoloji hastanesindeki hastalara yardımcı olmak amacıyla olduğunu söyleyip ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tanzim edilmiş reçeteler ile ilaç talebinde bulunduğu, tanığın toplam 35.000,00 TL bedelinde ilaçları verdiği, tanık ...'in iki reçete tarihinde oynama olduğunu görünce düzeltme yapmak için hastaneye gittiğinde Doktor ...'ın reçetelerin düzenlendiği ve ilaçların eczaneden alındığı tarihten çok önce hastaheneden ayrılarak Ankara Gazi Üniversitesi Hastanesine tayin olduğunu öğrendiği, bozma sonrası birleşen davaya göre ise sanığın, 10/01/2013 tarihinde ise katılan ...'a ait eczaneye gidip Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli doktor ...'ın imza ve kaşesinin kullanıldığı 09/01/2013 tarihli ... adına düzenlenmiş sahte reçeteyle düzenlenen ilaçları aldığı, 26/01/2013 tarihinde yine bu eczaneye giderek Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli doktor ...'ın kaşe ve imzasının kullanıldığı ... adına düzenlenmiş sahte reçete ve aynı hastanede görev yapan doktor ...'in kaşe ve imzası kullanıldığı 23/01/2013 tarihli ... adına düzenlenmiş sahte reçetelerde yazılı ilaçları aldığı, katılan ...'in de kontrol ve eksikleri tamamlamak üzere hastaneye gittiğinde doktor ...'ın Ankara'da görevli olduğunu ve doktor ...'in de reçete tarihinde izinli olduğunu öğrendiği, bu sebeple katılan eczacıların reçetelerin sahte olduğunu öğrenmeleri üzerine sistemden silip iptal ettikleri anlaşıldığından, sanığın hastanede düzenlenmiş görünen sahte reçeteler ile katılan eczacıları dolandırdıklarının kabulü ile her bir katılana yönelik zincirleme kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekir iken tek hüküm kurulması, kabule göre de SGK'nın zarar gördüğü durumlarda eylem kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan TCK'nin 158/1-e, 43. maddeleri gereğince hüküm kurulmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, eleştiri nedeni dışında suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7385, Karar No: 2020/58, Tarih: 13.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/7385 E.  ,  2020/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; kurum sigortalılarından Şenan Kandemir'in davalıya ait işyerinde 29/09/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kaldığını, maluliyeti nedeniyle sigortalıya kurumca 174.325,77 TL peşin değerli gelir bağlandığını, 3.032,84 TL geçici işgöremezlik ödemesi, 142,26 TL tedavi masrafı ödemesi yapıldığını, meydana gelen iş kazasında davalının kusurunun bulunduğunu belirterek; davacı kurumun isteyebileceği alacak miktarının tespiti ile kurum zararından fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL'nin ilk peşin sermaye değerli alacağın onay tarihinden, 25,00 TL geçici iş göremezlik ödemesinin ödeme tarihinden ve 25,00 TL tedavi masrafı ödemesinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, her türlü önlemleri aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; "davanın KABULÜ ile, davalının % 70 kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacının davalıdan bağlanan gelirden kaynaklı isteyebileceği alacağının 112.861,37 TL, ödenen geçici iş göremezlik ödemesinden kaynaklı isteyebileceği alacağının 2.122,98 TL ve yapılan masraflardan kaynaklı isteyebileceği alacağının 99,58 TL olduğu anlaşılmakla birlikte taleple bağlı kalınarak; hak sahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklı alacak olarak 50,00 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren, hak sahibine ödenen geçici iş göremezlik ödemesinden kaynaklı alacak olarak 25,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren, kurum tarafından yapılan masraflardan kaynaklı alacak olarak 25,00 TL'nin sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Taraf vekillerinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde;

1-Dava konusu olayda kaçınılmazlığın düşünülemeyeceği,

2-Hesap raporunun hatalı olduğu,

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Taraf vekillerinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde;

1-Dava konusu olayda kaçınılmazlığın düşünülemeyeceği,

2-Hesap raporunun hatalı olduğu,

Gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın bozulması talep edilmiştir.

Davalı TTK Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1-İşverene kusur verilmesinin hatalı olduğu,

2-Faizin olay tarihinde başlatılması halinde olay tarihi itibariyle sermayeleştirilmesi gerektiği,

3-Fiili gün ortalamasında sadece fiili çalışılan gün sayısının esas alınması gerektiği,

4-50 – 60 yaş arasını düzenli çalışma şeklinde hesaplamanın hatalı olduğu,

Gerekçeleri ve re’sen tespit edilecek gerekçelerle kararın bozulması talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davacı Kurum, 29.09.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu % 18 oranında sürekli iş göremez hale gelen işçiye bağlanan sürekli iş göremezlik geliri, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafı nedeniyle Kurum zararının rücûan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait, yer altı kömür ocağı işyerinde, kazalı ayakbaşından almış olduğu malzemeyi ayakta kullanacakları yere taşıdıkları esnada ,arında meydana gelen posta akması sonucunda düşen ahşap kamaların koluna çarpması sonucunda yaralanmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu alınan bilirkişi raporunda,kazalının kusuru olmadığı,tavan yüksekliğinin fazla olduğu ayakta uygulanan kuşak sarması şeklindeki kapağın yetersizliğinin doğru olarak değerlendirilmediği ve böylece ayak içinde çalışan işçiye güvenli ortam sağlanmadığı gerekçesiyle % 70 oranında işveren TTK Genel Müdürlüğünün kusurlu olduğu ve % 30 oranında kaçınılmazlık olgusunun olduğu kabul edilmiş ve hükme esas alınan bu rapor doğrultusunda taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, kaçınılmazlık olgusunun raporda yanılgılı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 Sayılı Kanunun 21. maddesi olup, davalı işverenin, kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Somut olayda, kaçınılmazlık olgusunun raporda yanılgılı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 Sayılı Kanunun 21. maddesi olup, davalı işverenin, kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Sosyal Güvenlik Kurumunun sigortalı veya onun hak sahiplerine yaptığı ödemeler nedeniyle işverene başvurabilmesi ve iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğu, 5510 sayılı Kanunun 21/1. maddesinde düzenlenmiştir. Maddeye göre, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” 21. maddede düzenlenen Kurum alacağının hukuki niteliği, kanundan doğan basit rücu alacağıdır. Sosyal Güvenlik Kurumu, Anayasa ve yasalarla kendisine verilen görev kapsamında sosyal risklere maruz kalanlara yardımları yapacak ancak kusurlu davranışı ile sebep olanlardan 21. madde kapsamında rücu edebilecektir.

5510 sayılı Kanunun 12/1. maddesine göre işveren, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlardır. 21. maddede düzenlenen işverenin sorumluluğu kusur sorumluluğudur. Borçlar Kanununda düzenlenen kusursuz sorumluluk hallerinin Kurumun rücu alacağında uygulama alanı yoktur.Kurumun işverene rücu hakkının doğması için iş kazası veya meslek hastalığının işverenin kastı veya iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmiş olması gerekir.Kasıt; iş kazası veya meslek hastalığına, işverenin bilerek ve isteyerek, hukuka aykırı eylemiyle neden olması hâlidir (SSİY m. 45).İş kazası veya meslek hastalığı işverenin, sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucunda oluşmuşsa yine işvereni Kuruma karşı sorumlu hâle getirir. Mevzuat; yasal olarak yürürlüğe konulmuş ve yürürlüğünü muhafaza eden, sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği alanında, yasa koyucu ile yasa koyucunun yürütme veya idareye verdiği yetki sonucu, bu organlarca kabul edilen genel, objektif kural veya hükümlerin tümüdür (SSİY m. 45).