muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11609, Karar No: 2013/20167, Tarih: 30.05.2013

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.  İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.  Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.  Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.  Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.  Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.  Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.   Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir

. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.  O halde mahkemece üzerine haciz konulan hesaplar üzerinde yöntemince inceleme yapılarak yukarıda yapılan açıklamalar ve belirtilen ilkeler doğrultusunda varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve Yargıtay denetimine imkan tanımayacak şekilde yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10644, Karar No: 2023/9145, Tarih: 14.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10644 E.  ,  2023/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 E., 2022/39 K.

KARAR : Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü

MAHKEMESİ : Mihalıççık Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2013/64 E., 2014/11 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik A.Ş. vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 ... ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 433 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bir taraf süresinde temyiz isteğinde bulunmamış olsa bile karşı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 10 günlük süre içerisinde karşı temyiz isteğinde bulunması mümkündür.

Dosya içeriğine göre, davacı taraf gerekçeli kararın tebliği sonrası yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunmamış, davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekilinin temyiz dilekçesinin 15.04.2023 tarihinde tebliği üzerine 28.04.2023 tarihli dilekçesinde katılma yolu ile temyiz talebinde bulunmuştur. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde katılma yoluyla temyiz dilekçesinin yasal 10 günlük süresinden sonra verildiği anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; müvekkili davacının asıl işveren alt işveren ilişkisi ile işletilen Koyunağılı Kömür İşletmelerinde 19.08.2009 tarihinden itibaren ağır vasıta şoförü olarak sürekli ve kesintisiz çalıştığını, işe girdiği tarihten bugüne kadar fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalı ....nden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davaya ilişkin dava dilekçesinde; davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ'nin asıl işveren olarak işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Madencilik Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirketin merkezinin ... olduğunu, bu sebeple yetki itirazında bulunduklarını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili cevap dilekçesinde; iddia edildiği gibi davacı işçinin çalıştığı sahanın müvekkiline ait olmadığını, Şirketin bahse konu hafriyat işinde kendi işçilerini çalıştırmadığını, bu sebeple Şirketin asıl işveren sıfatını haiz olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.....2015 tarihli ve 2013/47 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/14194 Esas, 2018/23783 Karar sayılı ilâmı ile; taraflar arasındaki sözleşmenin temini ile davacı asılın yeniden dinlenerek fazla çalışmanın ücrete dâhil olup olmadığının tespiti gerektiği, davalı tarafın yasal süresi içerisinde davacı tarafın ıslah talebine karşı yaptığı zamanaşımı def’i değerlendirilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğu, yıllık izin ücretine en yüksek banka mevduat faizi talep edildiğinden taleple bağlılık ilkesi gereği yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken en yüksek banka mevduat faizi işletilmesine karar verilmesinin de isabetsiz olduğu, kabule göre asıl dava ile birleşen davaların ayrı dava olma özelliklerini korumaları nedeniyle asıl dava için ayrı, birleşen dava için ayrı vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.12.2020 tarihli ve 2019/4 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.12.2020 tarihli ve 2019/4 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.11.2021 tarihli ve 2021/11079 Esas, 2021/15578 Karar sayılı ilâmı ile; Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda bozma kapsamı dışında kalan kıdem tazminatı ve ücret alacağı talepleri hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken hüküm fıkrasında bu talepler yönünden yeniden hüküm kurulmamasının hatalı olduğu, bozma ilâmı öncesi verilen kararda fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından 1/3 oranında uygun indirim yapıldığı ve indirim oranının bozma kapsamı dışında bırakıldığı, şu hâlde indirim oranının bozma öncesinde olduğu gibi uygulanarak alacakların hüküm altına alınması yerine indirim yapılmadan hüküm kurulmasının davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu, asıl ve birleşen davaların ayrı dava olma özelliklerini korumaları nedeniyle asıl dava için ayrı birleşen dava için ayrı vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davalı ....nin işçisi olarak çalıştığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından bozma öncesinde olduğu gibi indirim yapıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekili; müvekkili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, birleşen dava yönünden ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozma ilâmına ve usuli kazanılmış hak ilkesine uygun olarak hüküm kurulup kurulmadığı ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozma ilâmına ve usuli kazanılmış hak ilkesine uygun olarak hüküm kurulup kurulmadığı ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesi, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

B. Davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ'nin Temyizi Yönünden

Davalı Adularya Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edelerden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/375, Karar No: 2019/913, Tarih: 07.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/375 E.  ,  2019/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın takip dosyasında geçerli bir haczi bulunmadığını, haczinin geçerli olduğu kabul edilse dahi, yasal süre içerisinde satış talep edilmediğinden düştüğünü, buna rağmen düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana garameten pay ayrıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, borçlunun üçüncü kişilerdeki alacaklarının haczinde, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi gönderilmesi durumunda bu haciz ihbarnamesinin haciz müzekkerisinin sonuçlarını doğuracağı, tarafların takip dosyalarının kesinleşme tarihlerinin aynı olduğu, icra dosyasına gelen paranın garameten paylaştırılmasının daha adil bir sonuç meydana getireceği, bu itibarla sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçlunun üçüncü kişi ile arasındaki bir hukuki ilişkiye dayanan henüz doğmamış olmakla beraber, doğması muhtemel alacakları için İİK'nın 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderilebilir. Üçüncü kişilerde hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK) 89. maddesinde gösterilmiştir. Bu yola tevessül etmeden sadece haciz tezkeresi ile konulan haciz aynı Yasa'nın 88. maddesi kapsamında menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir; bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların tezkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir. Öte yandan bu yöntemde üçüncü kişinin itirazına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Haciz ihbarnameleri ile borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır.

Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinde, takip borçlusunun üçüncü kişideki alacağı paylaşıma konu yapılmış olup, şikayetçinin ve şikayet olunanın ihtiyati haciz tarihlerinin sırasıyla 31.12.2013 ve 30.12.2013 tarihleri olduğu ve ihtiyati hacizlerin aynı tarihte kesin hacze dönüştüğü gerekçesiyle dosyaya gelen para alacaklılar arasında garameten paylaştırılmıştır.

.../...

S. 2

Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinde, takip borçlusunun üçüncü kişideki alacağı paylaşıma konu yapılmış olup, şikayetçinin ve şikayet olunanın ihtiyati haciz tarihlerinin sırasıyla 31.12.2013 ve 30.12.2013 tarihleri olduğu ve ihtiyati hacizlerin aynı tarihte kesin hacze dönüştüğü gerekçesiyle dosyaya gelen para alacaklılar arasında garameten paylaştırılmıştır.

.../...

S. 2

Taraflara ait icra dosyalarının incelenmesinde, şikayetçinin alacaklı bulunduğu icra dosyasında takibin bonoya dayalı ilamsız takip olduğu ve takipten önce ihtiyati haciz kararına dayalı olarak takip borçlusunun alacaklı olduğu üçüncü kişiye önce haciz müzekkeresi (İİK'nın 88. md.) gönderildiği, bu müzekkerenin 31.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, daha sonra haciz ihbarnamesi (İİK'nın 89. md.) gönderildiği, ihbarnamenin 02.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve ödeme emrinin de 02.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Şikayet olunanın alacaklı bulunduğu icra dosyasında ise takibin yine bonoya dayalı ilamsız takip olduğu, üçüncü kişiye takipten önce alınan ihtiyati haciz kararına dayalı olarak yalnızca haciz müzekkeresi (İİK'nın 88. md.) gönderildiği, bu müzekkerenin 30.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, ödeme emrinin 02.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, takibinin kesinleşmesi üzerine bu kez 29.01.2014 tarihinde İİK'nın 89. maddesine dayalı haciz ihbarnamesi tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Takip borçlusunun alacaklı bulunduğu üçüncü kişi, kendisine İİK'nın 88. maddesine dayalı olarak gönderilen haciz müzekkerelerinin tebliğ tarihleri itibariyle alacağın henüz doğmadığını bildirmiştir. Bedeli paylaşıma konu tutar sıra cetvelinin düzenlendiği dosyaya 12.09.2014 tarihinde gelmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, henüz doğmamış alacakların İİK'nın 88. maddesi hükmüne dayalı olarak yazılan müzekkere ile haczi mümkün olmadığından, tarafların icra dosyalarında, üçüncü kişiye sırasıyla 31.12.2013 ve 30.12.2013 tarihlerinde tebliğ edilen haciz müzekkereleri hüküm doğurmaz. Anılan tarihler itibariyle ihtiyati hacizlerin uygulanmış olduğundan bahsedilemez. Bu itibarla, sıra cetvelinde bu tarihlerin esas alınması hatalı olmuştur. Şikayetçinin alacaklı bulunduğu icra dosyasında üçüncü kişiye 02.01.2014 tarihinde tebliğ edilen haciz ihbarnamesi, ödeme emrinin 02.01.2014 tarihinde tebliği üzerine yasal on günlük ödeme süresinin sona erdiği 13.01.2014 tarihi itibariyle kesin hacze dönüşmüş olup, şikayet olunanın kesin haczi (29.01.2014 tarihli) bu tarihten sonra olduğundan ve ilk kesin hacze iştirak koşullarını da taşımadığından, şikayete konu sıra cetvelinde şikayet olunana garameten pay ayrılması isabetsiz olmuştur. Bu nedenle şikayetin kabulü gerekirken, reddi doğru olmamış kararın şikayetçi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/811, Karar No: 2018/4119, Tarih: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/811 E.  ,  2018/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kat malikleri genel kurul toplantısının ve yönetim kurulu seçiminin iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 06/12/2017 gün ve 2017/4840 E. - 2017/10192 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 18.07.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptalini istemiş mahkemece, 18.07.2010 tarihli genel kurul toplantısında yönetim kurulunun seçimine ilişkin kararın kanunda aranan nisapla yapılmadığı gerekçesiyle davanın bu yönden kabulüne, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir. Hükmün temyiz incelemesi üzerine Dairece, seçilen yönetim kurulunun sayı ve arsa payı çoğunluğu sağlanmadan usul ve yasaya uygun olarak seçilmediği anlaşılmakla; 18.07.2010 tarihli toplantının yönetim kurulu seçimine ilişkin 1 ve 2. maddelerin iptaline karar verilmesinde ve sair talepler yönünden ret kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dava; kat malikleri genel kurulunun iptali, bu genel kurul toplantısıyla seçilen yönetim kurulu seçiminin iptali ile yeni yönetim kurulu seçilinceye kadar tedbiren siteye kayyım tayini edilmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 33. maddesinde; kat malikleri kurulu kararları aleyhine, kurul toplantısına katılan aykırı oy kullanan her kat malikinin karar tarihinden başlayarak bir ay, toplantıya katılmayan her kat malikinin kararı öğrenme tarihinden başlayarak bir ay ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anataşınmazın bulunduğu yerdeki sulh hukuk mahkemesinde iptal davası açabileceği; kat malikleri kurulu kararlarının yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl olması halinde süre koşulu aranmayacağı hükme bağlanmıştır.