muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5143, Karar No: 2007/10823, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5143 E.  ,  2007/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre ... ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 7 sayılı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2174, Karar No: 2014/2829, Tarih: 22.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2174 E.  ,  2014/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Belediye Başkanlığı ile davalı ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.01.2014 gün ve 2010/220-2014/39 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

Taraflar arasında yapılan

1-17/01/1994 tarihli düğün salonu inşaatına ilişkin,

2-15/06/1995 tarihli düğün salonu 2. ikmal inşaatına ilişkin,

3-07/06/1996 tarihli düğün salonu 3. ikmal inşaatına ilişkin,

4- 20/07/1998 tarihli düğün salonu 4. ikmal inşaatına ilişkin,

5-26/01/1999 tarihli düğün salonu foseptik kalorifer ve elektrik tesisatına inşaatına ilişkin,

6- 19/02/1999 tarihli düğün salonu 6. ikmal inşaatına ilişkin,

7- 06/03/2002 tarihli yağmur suyu kanal yapımına ilişkin sözleşmelerin,

a-) Sözleşme metinlerinin (varsa tüm ekleri ile birlikte ),

b-)Taraflar arasında bu sözleşmelere istinaden düzenlenen tüm hak ediş ve kesin hesapların ve kesin hesap onaylarının,

c-)Taraflar arasında bu sözleşmelere ilişkin düzenlenen varsa sulhname ve süre uzatım kararlarının,

d-)Bu sözleşmelerin geçici ve kesin kabul tutanaklarının suretlerinin (tarihlerinin okunabilir olduğuna dikkat edilerek)

e-)Ve bu sözleşme dolayısı ile yapılan tüm hakediş ve kesin hesabın gerekirse taraflardan temini ile her bir sözleşme için ayrı ayrı dosyalanarak, olmayan belgeler hakkında taraflardan onaylı örneklerinin temini ile,

8-... İcra Müdürlüğü’nün 2004/4147 ve 2004/3142 sayılı takip dosyalarının onaylı suretinin,

9-... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/151 Esas sayılı dosyasının onaylı suretinin, dosya ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6031, Karar No: 2015/13268, Tarih: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6031 E.  ,  2015/13268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2012/616-2015/62

Taraflar arasında görülen davada....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2015 tarih ve 2012/616-2015/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili firmanın 1945 yılında Amerika'da kurulduğunu, faaliyet alanında kullandığı markası “M..”U W.. nezdinde ve birçok ülkede tescil ettirdiğini, markasını TPE nezdinde de tescil ettirmek için 2011/09940 kod nolu dosya üzerinden dava dışı TPE'ye başvuru yaptığını, yapılan başvurunun davalı şirket önceden bir şekilde tescil edilmiş 2003/04754 işlem nolu M... ibareli marka nedeniyle 556 Sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, müvekkili şirketin ihdas edip tanınmış hale getirdiği markasını faaliyet alanı olan 20. Sınıf "mobilyalar, aynalar, ahşap veya sentetik malzemeden mamul resimler, tablolar için çerçeveler" emtiaları bakımından Türkiye'de tescil ettiremez duruma düştüğünü, davalı şirketin M... markasını bugüne kadar kullanmadığını ileri sürerek 556 sayılı KHK'nın 42/1.c ve 14. Maddeleri gereğince davalı adına TPE nezdinde tescilli 2003/04754 tescil numaralı M... ibareli marka tescil belgesinin tebliğin 20. Sınıfındaki "Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar teshir standları ve vitrinleri dosya dolapları, ecza dolapları, yazı ve çizim masaları servis arabaları şezlonglar, madeni olmayan tezgahtar, iş tezgahları bankolar, çeyiz sandıkları posta kutuları sabit havlu dağıtıcıları, aynalar, elbise askıları (ayaklı, sabitlenen) ve kılıfları, ahşap veya plastikten mamül portatif merdivenler, yolcuların inip binmesinde kullanılan hareketli merdivenler, metalden olmayan pencere ve kapı armatürleri, açma kapama tertibatları, kilitler, mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri" emtialar bakımında hükümsüzlüğüne ve markanın bu emtialar yönünden sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'nin önde gelen mobilya firmalarından olduğunu, köklü bir geçmişe sahip olduğunu, tescilli markasını tescil olduğu sınıflarda kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'nin önde gelen mobilya firmalarından olduğunu, köklü bir geçmişe sahip olduğunu, tescilli markasını tescil olduğu sınıflarda kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının sunduğu ve çözümü yapılan Cdye göre 2007 ve 2008 satış fiyatlarını içerir listede m... duble ortopedik (Pedli), m.... yatak, m.... maxi oturma grubu, m... 3lü kanepe ve m... maxi takım fiyatlarının verildiği, devamında m... yatak ismiyle katologta fiyat listesinin yer aldığı, fiyat listesinin devamında ikiz baza fiyatlarının olduğu, mevcut duruma göre davalı adına tescilli markanın en son kullanım tarihinin 2008 şubat ayı olup, dava tarihi itibariyle markanın hükümsüzlüğüne karar verebilmek için dava şartı olan 5 yıl kullanılmama şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli 2003/04754 sayılı M... markasının 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine dayalı olarak kullanmama sebebiyle iptali istemine ilişkindir. 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine dayalı iptal davalarında, markayı dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık sürede ciddi ve kesintisiz olarak kullandığını ispat yükü marka sahibi olan davalıya aittir. Mahkemece bu hususta davalının sunduğu deliller üzerinde yapılan araştırma sonucunda, S..... Mobilya işletme adıyla faaliyet gösteren davadışı bir firmaya ait fiyat listesi içeren kataloglar dikkate alınarak markanın ilgili sınıflarda kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere bu kullanımın markanın tescil amacına uygun, ciddi ve kesintisiz bir kullanım niteliğinde olması gerekir. Bu bağlamda, davalıya aidiyeti belli olmayan kataloglara itibar edilmesi doğru olmadığı gibi, anılan katalogların da tek başına ciddi kullanım oluşturduğunun da kabulü mümkün değildir. Davalı tarafça ispat külfetine ilişkin olarak başka delil de sunulmadığına göre, uyuşmazlık konusu emtialar bakımından 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca davanın kabulü ile markanın iptaline karar vermek gerekirken, davanın reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3559, Karar No: 2019/1972, Tarih: 15.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3559 E.  ,  2019/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu ...'ın gayrimenkullerini haczettirdiği ve satışa çıkardığı, netice itibariyle dosyaya giren ihale bedeli, İİK'nın 140 madddesi gereği paylaştırıldığı, paylaştırmada müvekkiline hiç para isabet etmediği, satış masrafları çıktıktan sonra kalan 2.400,82 TL, davalı ... Dairesine ayrıldığı, sıra cetvelinin tamamen usul ve kanuna aykırı olduğunu, bu dosyaa müvekkili tarafından yatırılan kıymet takdiri ve satış masrafları 1.830,78 + 510 TL'den ibaret olmadığını, yanlış hesaplama yapıldığı, yapılan tüm miktarlar yeniden hesaplanarak ona göre pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini vekaleten talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; şikayetçi taraf kendi takipleri olan ... İcra Müdürlüğünün 2007/199 Esas sayılı dosyası kapsamında şikayet olunan Vergi Dairesinin ...'a herhangi bir ödeme emri tebliğ etmediğini iddia etmişse de 6183 Sayılı Kanun gereğince Maliye Hazinesinin vergi borcu ve diğer amme alacakları ile ilgili doğrudan takip yapma ve haciz uygulama yetkileri bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 Sayılı Kanun'un 102. maddesiyle İİK'ya eklenen ek-madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 5.980,00 TL'dir

5311 Sayılı Kanun ile İİK'ya eklenen geçici 7. madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı Kanun'un 363. maddesine göre, sıraya dair şikayetin red veya kabulüne dair kararlar, sırası şikayet edilen alacak tutarının anılan temyiz sınırı geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur. Düzenlenen sıra cetveli ile şikayet edilen ... Vergi Dairesine 2.400,82 TL ödenmesine karar verilmiştir. Uyuşmazlık konusu bu miktar 5.980,00 TL'yi geçmediğinden 11.12.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin temyiz istemi İİK'nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün temyi eden açısından kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18719, Karar No: 2014/15614, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18719 E.  ,  2014/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2012/362-2013/707

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9592, Karar No: 2022/4736, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9592 E.  ,  2022/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine ilişkin verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İstanbul İli, Silivri İlçesi, Fenerköy Mahallesi, 3376 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği" düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesi'nce ilk derece mahkemesinden verilen kararın ödeme hükmüne ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yeniden hüküm kurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9605, Karar No: 2012/27080, Tarih: 27.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9605 E.  ,  2012/27080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın düşmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

24/7/2006 günlü tutanak, tanık anlatımları, oluş ve dosya içeriğine göre cezaevinde tutuklu olarak bulunan tarafların bulaşık yakama sırası yüzünden yaptıkları tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine birbirlerine sarılı vaziyette boğuşurken yere düştükleri, mağdurun altta, sanığın üstte kaldığı, yerde de kavganın devam ettiği ve olay yerine gelen cezaevi görevlilerince tarafların ayrıldığı,bu arada düşmenin etkisiyle ve üstte kalan sanığın vücut ağırlığı ile altta kalan mağdurun ayağında kırık meydana geldiği anlaşılmış olup, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu halde eylemin taksirle yaralama olduğu kabul edilerek dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6931, Karar No: 2013/26014, Tarih: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6931 E.  ,  2013/26014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 3.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/2534, Karar No: 2016/5344, Tarih: 10.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2534 E.  ,  2016/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan dilekçede özetle; [Davacının gerçek dışı iddialarla ilgili açtıkları manevi tazminat davalarının basın hürriyeti gözetilerek reddedildiği, davalıların basın yayın yolu ile yaptıkları saldırının durdurulması amacı ile tedbir talebinde bulundukları ancak mahkemenin tedbir talebini reddettiği, iktidar partisi mensubu siyasilerin açtığı manevi tazminat davalarının ise, gerçek dışı iddiaların kişilik haklarını zedeleyeceği gerekçe gösterilerek kabul edildiği ve tedbir taleplerinin kabulüne karar veildiği, aynı gerekçelerle yapılan başvurulara ilişkin verilen iki ayrı tedbir kararının ve manevi tazminat davasının gerekçesi ve iki yılı aşkın süredir iktidar partisi mensupları ve bir kısım medya kuruluşarının sistematik olarak müvekkilini karaladığı gözönünde bulundurulduğunda kararı veren hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebep olduğu] gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuşlardır.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 36. maddesine göre, taraflardan birisi veya onun adına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise (HMK m.74) reddi hâkim yoluna başvurulabilecektir. Somut olayda davacı vekiline ait vekâletnamede, reddi hâkim yoluna başvurulabilmesi için özel yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan sebeple, reddi hâkim talebini değerlendiren merci tarafından reddi hâkim talebinin esastan değil usûlden reddine karar verilmesi gerekir ise de, sonuç olarak talebin reddine karar verildiğinden ve ret talep eden hakkında disiplin para cezasına hükmedilmediğinden, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/05/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15742, Karar No: 2014/15294, Tarih: 02.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/15742 E.  ,  2014/15294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ve sanık ifadeleri ile 29.10.2006 tarihli olay, tespit, yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tesellüm tutanağına göre, olay günü, gündüz vakti sanığın, beraberindeki yaş küçüklüğü sebebiyle dosyaları ayrılan üç kişi ile birlikte Tekirdağ-Hayrabolu kara yolu üzerinde bulunan mağdurun atölyesinin bahçesindeki doğalgaz boruları ile vanaların bir kısmını at arabasına yükleyerek olay yerinden ayrıldıktan 3 saat sonra, şehir merkezinde yakalanmaları biçiminde gerçekleşen olayda sanığın, üzerine atılı hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.