muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9694, Karar No: 2014/14179, Tarih: 30.10.2014

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu tüm hukuk sistemlerinde yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, diğer siyasetçilerin, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişiler haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; siyasetçilere hakaret alanında temel kriterlerini belirlediği davaların başında gelen Lingens v Avusturya kararında; Şansölye'nin siyasi uygulamalarının eleştirilmesi sırasında kullanılan "ahlakdışı, şerefsiz" seklindeki ifadelerin ifade özgürlüğü içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek başvuran lehine karar vermiştir. Yine Oberschlick davasında bir gazeteci, Avusturya Özgürlük Partisi lideri Jörg Haider'i "gerik zekalı" olaralar tanımladığı için hakaret suçundan mahkum olmuş ancak gazetecinini başvurusu üzerine AİHM siyasetçilere yönelik kabul edilebilir eleştiri sınırlarının daha geniş olduğunu vurgulamış ve nihai kararda da bir bütün olarak ifadenin kullanıldığı bağlamın ve ortamın önemli olduğunu tespit etmiştir.

Somut olayda tarafların kamusal konumları itibari ile siyasi eleştiri yapma ve eleştiriye katlanma yükümlülüğü daha fazla olan kişilerden olduğu ortadadır. Ayrıca davacı yaptığı sıra dışı siyasi çalışma ile ülke genelinde bir tartışmanın başlamasına neden olmuştur. Böyle bir ortamda davalının yaptığı eleştiri ağır da olsa davacının katlanma yükümlülüğü vardır. Davalının ifadeleri de özü itibariyle davacının ortaya koyduğu eyleme yöneliktir. Tarafların açıklanan kişisel durumları, siyasal ve kamuya mal olmuş bir tartışmanın bulunması dikkate alındığında davalının beyanları ifade hürriyeti kapsamındadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenini göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13715, Karar No: -, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13715 E.  ,   2012/5701 K.**

* DIŞ TEDAVISI GIDERININ TAHSILI

* GÖREVLI MAHKEMENIN BELIRLENMESI

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Geçici Madde 4

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Geçici Madde 12

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 108

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 3

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: EMEKLİ SANDIĞI İŞTİRAKÇİLERİ AÇISINDAN GÖREVLİ MAH­KEMENİN BELİRLENMESİNDE, TEDAVİNİN BAŞLADIĞI TARİH ESAS ALI­NARAK; PASİF SİGORTALILAR İÇİN TEDAVİSİ 15.10.2008 TARİHİNDEN ÖNCE BAŞLAYAN SİGORTALILAR İLE BUNLARIN HAK SAHİPLERİ YÖNÜNDEN İDARİ YARGININ, TEDAVİSİ BU TARİHTEN SONRA BAŞLAYANLAR YÖNÜNDEN ADLİ YARGININ (İŞ MAHKEMELERİNİN) GÖREVLİ OLDUĞU; AKTİF OLARAK ÇALIŞMASINA DEVAM EDENLER YÖNÜNDEN İSE, SAĞLIK SİGORTASI AÇI­SINDAN SOSYAL GÜVENLİK KURUMU’NA DEVİR TARİHLERİNE GÖRE, TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİNDE GÖREV YAPAN ASKER VE SİVİL PERSONELİ İLE BUNLARIN BAKMAKLA YÜKÜMLÜ OLDUKLARI KİŞİLERDEN TEDAVİSİ 15.10.2010 TARİHİNDEN, DİĞER KAMU GÖREVLİLERİ İLE BUNLARIN BAK­MAKLA YÜKÜMLÜ OLDUKLARI KİŞİLERİN TEDAVİSİ 15.01.2010 TARİHİNDEN ÖNCE BAŞLAYAN SİGORTALILAR İLE BUNLARIN BAKMAKLA YÜKÜMLÜ OL­DUKLARI KİŞİLER YÖNÜNDEN İDARİ YARGININ, TEDAVİSİ ANILAN DEVİR TARİHLERİNDEN SONRA BAŞLAYANLAR YÖNÜNDEN ADLİ YARGININ GÖREVLİ OLDUĞU KABUL EDİLMEKTEDİR.

EMEKLİ SANDIĞI’NA BAĞLI PASİF SİGORTALI OLAN DAVACININ, DİŞ TEDAVİSİNİN SAĞLIK SİGORTASI AÇISINDAN SOSYAL GÜVENLİK KURU­MU’NA DEVREDİLDİĞİ 15.10.2008 TARİHİNDEN ÖNCE BAŞLADIĞI GÖ­ZETİLDİĞİNDE, UYUŞMAZLIĞIN ÇÖZÜMÜNÜN İDARİ YARGININ GÖREV ALA­NINA GİRDİĞİ GÖZETİLEREK, DAVANIN GÖREVSİZLİK NEDENİYLE REDDİNE KARAR VERİLMESİ GEREKİR.

Dava, serbest diş hekimine ödenen diş tedavisi giderinin tahsili iste­midir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar ver­miştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzen­lenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu “yasa” ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında, mahkemece, re’sen nazara alınır (HMK 1. madde).

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzen­lenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu “yasa” ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında, mahkemece, re’sen nazara alınır (HMK 1. madde).

5434 sayılı Yasa’nın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasa’nın 106/8. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Ya­sa’nın geçici 4. maddesinde, bu Kanun’da aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken bu Yasa’nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa’nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa’nın yü­rürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa’nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak ye­niden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasa’yla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasa’nın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanun’un uygulamasında sağlık hiz­meti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise te­davi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir...

211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun, bu Kanun’a aykırı hükümleri, bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise te­davi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir...

211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun, bu Kanun’a aykırı hükümleri, bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasa’nın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde (5510 sayılı Yasa’nın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç), kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden iti­baren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hü­kümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşıla­nacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa’nın 108. maddesindeki düzenlemeden, Yasa’nın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazete’de yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. mad­desinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir... Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “aybaşı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.” denilmiş; yine, 5510 sayılı Yasa’nın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15’inde ödenen 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kap­samındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın1’'i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği; 5510 sayılı Yasa’nın geçici 12. maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yü­kümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarih­lerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; Emekli Sandığı’na bağlı pasif sigortalı olan da­vacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.10.2008 tarihinden önce, 13.08.2008 tarihinde başladığı gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar ve­rilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S o n u ç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4735, Karar No: 2012/12473, Tarih: 14.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4735 E.  ,  2012/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Davacı-birleşen dosya davalısı ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ..., davalılar ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.10.2011 gün ve 88/661 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-davalı ... 176 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerin sırasıyla ...,... ve ... adlarına kadastro sırasında tespit ve tescil edildiklerini kardeşler olarak kendi aralarında taksim yaptıklarını, kendisine düşen parsel ile Mustafa adına tapuda kayıtlı bulunan 12 parselin miktar bakımından farklı olduklarını, esasen 12 sayılı parselin 376 m2 değil 288 m2 olarak Mustafa adına tespit edilmesi gerektiğini açıklayarak, belirtilen tüm parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle paylaşımdaki gibi sırasıyla 288 m2'nin davalı ..., 230,67 m2’nin ..., 378,62 m2’nin davacı ... ve 288,93 m2’nin ise ... adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/221 Esas sayılı dava dosyasıyla davacı ... vekili, vekil edeninin kardeşleri olan ..., ... ve ...’ı davalı göstermek suretiyle 176 ada 9, 10, 11 ve 12 sayılı parsellerin tarafların ortak miras bırakanı ve 19.01.1970 tarihinde ölen ...’dan kaldığını belirterek anılan parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle, miras payı oranında vekil edeni adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Mahkemece, “176 ada 9, 11 ve 12 nolu parsellerin ¼ payı bakımından tapu kaydının iptaliyle davacı ... kızı, ... adına tesciline, birleşen dosya bakımından 176 ada 10, 11 ve 12 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının ¼ pay açısından iptaliyle birleşen dosyanın davacısı Ali oğlu ... adına tesciline,” karar verilmesi üzerine; hüküm, birleşen dosyada davalı-davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca açılan miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca açılan miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, her iki davada davacı ve davalı durumunda bulunan ... mirasçıları dışında dava dışı başka mirasçılarında bulunduğu Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/955 Esas ve 2008/941 Karar sayılı veraset belgesiyle sabittir. Dava mirasçılar arasında açılıp yürüyen bir dava olup davayı açanlar bakımından sadece miras payı oranında iptal ve tescile karar verilir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu 176 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerin ortak miras bırakan Mehmet ve Fatma’dan olma 1914 doğumlu ve 19.01.1970 tarihinde ölen ...’dan kaldığı ancak; terekenin tüm mirasçıların katılımıyla paylaşımın yapılıp yapılmadığı mahkemece tam olarak belirlenemediği gibi paylaşım yapılmış ise kimlere, nerelerin ve hangi parsellerin düştüğü de açıklığa kavuşturulmamıştır. Tüm mirasçıların katılımıyla yöntemine uygun bir biçimde paylaşım yapılmış ve dava konusu taşınmazlar davacılara düşmüş ise, buna göre değerlendirmenin yapılması, hiç paylaşım yapılmamış ise, taşınmazların TMK.nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu düşünülerek koşulların varlığı halinde iptal ve tescil isteyen davacıların miras payı bakımından iptal ve tescile karar verilmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı, 176 ada 9 sayılı parsel Ali oğlu ... adına tapuda kayıtlı iken 21.12.2010 tarihinde yani yargılama sırasında tapuda yaptığı satış ve devirle taşınmazın Hasan Dere isimli şahsa intikal ettiği, Hasan Dere’nin dosya arasında bulunan davaya katılma isteğine ilişkin dilekçe ve ekindeki parsele ait tapu kaydında anlaşılmıştır. Bu durum karşısında HMK.nun 125 (HUMK. m.186). maddesi gereğince davacılardan seçimlik hakkının sorulması, davalarını mülkiyete yönelttikleri taktirde Hasan Dere’ye davanın yöneltilmesi, tazminat (bedel) hakkını seçmeleri halinde davanın bulunduğu haliyle yürütülmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, terekenin paylaşılıp paylaşılmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve yargılama sırasında satılan parselin başka şahsa geçtiği gözetilmeden buna ilişkin tapu kaydı ve resmi akit tablosu getirtilip dosya arasına konulmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve kanuna aykırıdır. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil oluşturma kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece, kendiliğinden gözönünde tutulur. 176 ada 9 sayılı parsel yönünde verilen iptal kararının Tapu Sicil Müdürlüğünce infaz edilemeyeceği açıktır.

Öte yandan bu aşamada taşınmazların elbirliği mülkiyetine tabi bulunduğu kabul edilerek, davalı-davacı ... vekilinin temyizinin tüm parsellere sirayet edeceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan bu aşamada taşınmazların elbirliği mülkiyetine tabi bulunduğu kabul edilerek, davalı-davacı ... vekilinin temyizinin tüm parsellere sirayet edeceğinin kabulü gerekir.

Davalı-davacı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 200,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına iadesine 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11040, Karar No: 2015/10526, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11040 E.  ,  2015/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2015

NUMARASI : 2015/729-2015/529

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2015 tarih ve 2015/729-2015/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2015 tarih ve 2015/729-2015/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin B. İli ve çevresinde genelde telekomünikasyon, özel olarak da bilişim sistemleri ve internet hizmetleri sektöründe faaliyet göstermek üzere kurulmuş bir şirket olduğunu, davalının da aynı sektörde faaliyet göstermekte olup, davalı şirket yetkilisi ve hissedarı olan S. S.'in müvekkili şirkette de eski müdür ve ortaklardan olduğunu, müvekkiline ait web sitesinin “www.v..net.tr” olup, müvekkiline ait tüm alt yapı vb. hizmetlerin, davalı şirket yetkilisinden devralınmadan önce söz konusu web sitesine ait alan adı hizmetinin ODTÜ tarafından yönetilen “www.nic.tr” isimli internet sitesi üzerinden 2008 - 2018 yılları arasını kapsayacak şekilde davalı şirket yetkilisi S. S. tarafından alındığını ve tüm alan adı kontrol yetkilerinin S. S.'de bulunduğunu, alan adı devri ile ilgili işlemler yapılırken söz konusu web sitesinin müvekkili şirketin üzerine alınamadığını, zira ".net.tr" alan adlarının, o tarihte sadece ISS lisansı olan şirketlere verildiğini ve müvekkili şirketin anılan tarihte böyle bir lisansı olmadığından bütün operasyonu davalı şirketin lisanslarını kullanarak yürüteceğinin ortaklar arasındaki protokollerle kayıt altına alındığını, müvekkili şirketin kurulduğu 2012 yılından itibaren anılan internet sitesine ait bildirimlerin müvekkili tarafından kullanıldığını, sadece tüm alan adı kontrol yetkileri S.S. üzerinde kalmış ise de, bu yetkilerin kullanılmadığını, müvekkili ile davalı şirket yetkilisi S. S. arasında sorunlar başlamış olup, alan adı, cihazlar, markalar vb. devri ile ilgili davanın devam ettiğini, anılan internet sitesinin alan adı yönetiminin müvekkiline geçtiğini ancak, 25.05.2015 tarihinde “www.nic.tr” isimli internet sitesi yetkililerinden gelen mail ile alan adı kontrol yetkilerinin tekrar davalıya geçtiğinin bildirildiğini, akabinde müvekkilinin internet sitesine ve uzantılı mail adreslerine erişim sağlayamadığını ve internet sitesine ait alan adı ayarlarının değiştirildiği bilgisine ulaşıldığını, davalı tarafından müşteri bilgisayarları ile yapılan tüm mail yazışmaları, gizli bilgi ve verilere vb. hususlara el atıldığını, davalının DNS adresleri üzerindeki kontrol gücünü bu şekilde kullanmaya çalışmasının kötü niyetli bir eylem olduğunu, davalının, müvekkili tarafından kullanılan markalar, logolar ve internet adresini kendisinin kullandığını ve kötü niyetle müvekkilinin kullanımına da sürekli müdahale ettiğini ileri sürerek, web adreslerinin mülkiyetinin müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.