muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10548, Karar No: 2012/222, Tarih: 17.01.2012

… S…

… K…

… Bankası A.Ş. davacı S…

… S…

… Sentetik Dokuma Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile aralarındaki kredi sözleşmesi gereği davacı şirketin kendilerine borcu bulunduğu, davacı şirket hakkında icra takibi başlattıkları iddiasıyla davaya aslen katılma isteminde bulunmuştur. Mahkemece kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığı için değerini yitirmiş tapu kaydı esas alınarak oluşan tapu kayıtlarının hukuki değerinin bulunmadığı, uyuşmazlığın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanmayıp, hatalı kadastro işlemlerinden kaynaklandığı, bu nedenle Medeni Yasa'nın 1007. maddesindeki tapu kaydının tutulmasından kaynaklanmadığı için 1007. madde hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı şirket ile katılan şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle, Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince açılan tazminata ilişkindir.

Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince açılan tazminat davalarında davalı sıfatı Hazine'nin olup, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün davalı sıfatı yoktur. Yüksek Hukuk Genel Kurulu'nun HGK 2010/7-70-86 sayılı kararında da değinildiği gibi, aleyhine dava açılanların davalı sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir. HUMK 179/1. maddesi gereğince dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gereklidir. Bu bildirim esnasında yapılan yanlışlıklardan bazıları, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi, davalının temsilcisinde yanılmış olması halinde olduğu gibi olanak dahilindedir. Somut olayda, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün davalı gösterilmesinin ve Hazine vekili tarafından temsil edilmiş olmanın temsilcide yanılgı olarak değerlendirilmesi, davanın Hazine'ye yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak verilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, mahkemece kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığı için değerini yitirmiş eski tarihli tapu kayıtları esas alınarak kadastro yoluyla oluşan tapu kayıtlarının hukuki değerinin bulunmadığı, uyuşmazlığın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanmayıp, hatalı kadastro işlemlerinden kaynaklandığı, bu nedenle Medeni Yasa'nın 1007. maddesindeki tapu kaydının tutulmasından kaynaklanmadığı için 1007. madde hükümlerin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiştir.

Ne var ki; mülkiyet hakkı Anayasa'nın 35. maddesi ve bu maddeye uygun olarak çıkarılan yasalarla korunduğu gibi, 5170 sayılı Yasa ile değişik Anayasa'nın 90. maddesi ile kanun hükmünde olduğu kabul edilen, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Numaralı Protokolün 1. maddesiyle de güvence altına alınmıştır.

Ne var ki; mülkiyet hakkı Anayasa'nın 35. maddesi ve bu maddeye uygun olarak çıkarılan yasalarla korunduğu gibi, 5170 sayılı Yasa ile değişik Anayasa'nın 90. maddesi ile kanun hükmünde olduğu kabul edilen, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Numaralı Protokolün 1. maddesiyle de güvence altına alınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM), TURGUT VE DİĞERLERİ-TÜRKİYE Davası kararında, Devlet tarafından tazminat ödenmeksizin taşınmazın geri alınmasının, orantısız bir müdahale olduğunu ve söz konusu davada tazminat ödememeyi gerektirecek istisnai şartların bulunmadığına işaret ederek, kamu yararı ile bireysel haklar arasındaki adil dengenin kurulamamasını ihlal nedeni olarak saymış, KÖKTEPE-TÜRKİYE davasında ise, başvuranlara uygulanan mülkiyetten yoksun bırakma işlemine gerekçe olarak, gösterilen tabiatın ve ormanların korunması amacının 1 No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesi anlamında kamu yararı kapsamına girdiğine dikkat çekmekle birlikte, mülkiyetten yoksun bırakma halinde, ihtilaf konusu tedbirin arzu edilen dengeye riayet edip etmediğinin ve bilhassa da başvuranlara orantısız bir yük yükleyip yüklemediğinin belirlenmesi için, iç hukukta öngörülen telafi yöntemlerinin dikkate alınması gerektiğini hatırlatarak, mülkün değerine karşılık gelen makul bir meblağın ödenmeden, mülkten mahrum bırakmanın aşırı bir müdahale teşkil edeceğini ifade etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383 E., 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4-349 E., 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK m. 1007 anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Burada Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Bu işlemler nedeniyle zarar görenler, Borçlar Yasası'nın 125. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresi gözetilerek Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince, zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adli yargıda dava açabilirler.

Diğer taraftan, tapusu iptal edilen taşınmazların arazi niteliğinde olduğu yönünde uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık bu taşınmazların değerinin ve dolayısıyla davacı şirketin gerçek zararının ne şekilde hesaplanacağına ilişkin olup, arazide değer net gelir esas alınarak belirlenmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilerek, tarafların iddia ve savunmaları ile toplanan delillere göre karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı şirketin ve katılan şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının temyiz eden şirketlere iadesine 17.01.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3364, Karar No: 2019/5486, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/3364 E.  ,  2019/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'nin şirketleri nezdinde sağlık sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, mevcut poliçesinin diğer davalı ... ettiren tarafından yenilenmesi sırasında davalı sigortalının önceden geçirdiği sağ omuz rahatsızlığının gizlendiğini, sigorta kapsamında omuzundan yaptırmış olduğu tedavi bedellerini ödediklerini, ancak poliçe tanziminden önce mevcut eski rahatsızlık sözkonusu olduğundan davacının ödediği tedavi bedelinin davalı sigortalı lehine haksız ödeme mahiyetinde olduğunu belirterek 38.231,17 TL. tedavi giderinin temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, poliçe öncesinde davalının kronik bir rahatsızlığı bulunmadığını, poliçe tanzimi sırasında davacının sigortalıdan sağlık beyanı almadığını, poliçeden önce omuz çıkması nedeniyle tedavi bedellerini ödeyen davacının durumdan haberdar olduğunu, 15 gün içinde cayma hakkını kullanmayan davacının iade talep hakkı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu edilen tedavi giderinin ödenmesinden önce sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını öğrenen ve buna rağmen ödeme yapan davacı

sigorta şirketinin, TTK'nun 1440. maddesindeki 15 günlük yasal süreden sonra cayma hakkını kullanamayacağı, ödenen bedelin iadesinin istenmesinin hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesi kapsamında davacı tarafından ödenen tedavi gideri bedelinin, poliçe özel şartları gereği davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı sigortacı, sigortalı ... 'nin sağ omuz instabilitesi ameliyatı nedeniyle tedaviyi yapan hastaneye ödeme yapmış, davalı sigortalının sağlık durumu hakkındaki beyan yükümlülüğüne uymadığı ve sağ omzundaki kronik rahatsızlığını bildirmediği gerekçesiyle, ödediği bedelin iadesini talep etmiştir. Davalı taraf, sigortalının kronik rahatsızlığı bulunmadığını savunmuş; mahkemece, davalı sigortalının davaya konu tedavisine sebep olan sağ omuzdaki rahatsızlığın kronik nitelik taşıyıp taşımadığı konusunda herhangi bir araştırma yapmadan, cayma hakkının süresinde kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davalı ... ile davacı ... şirketi arasında 13.10.2012-13.10.2013 vadeli olarak düzenlenen sağlık sigorta poliçesiyle, sigortalı olarak davalı ... belirlenmiş olup, poliçe 3. kişi yararına sigorta niteliğindedir. Anılan poliçeyle, Sağlık Sigortası Genel Şartları, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları ve poliçe özel şartları dahilinde teminat verildiği, poliçenin ön yüzüne kaydedilmiştir. Poliçenin özel şartları içinde yer alan 15. maddesinde "teminat kapsamı dışındaki durumlar" başlığı altında "aşağıda sayılan haller, tedaviler ve giderler bu poliçede sigorta teminatı dışında tutulmuştur ve sigortacı bunlardan dolayı yükümlülük altına girmez" düzenlemesi yapılmış; 15. maddenin 9 numaralı alt bendinde ise "sigortacıya sigortalanırken bildirilmiş olsa bile poliçe öncesi var olan maluliyet veya hastalığın gerektirdiği ameliyat ve tedavi ile ilgili giderler ile tüm nüks ve komplikasyonlar,.... periyodik olarak devamlılık gösteren hastalıklar ile ilgili tüm giderler" teminat dışı kabul edilmiştir. Yine, poliçe özel şartlarından olan 18. maddede "sigortacı, poliçenin özel şartlarına ve Sağlık Sigortası Genel Şartları'na aykırı düşen giderler ile teminat kapsamı dışında yapılan ödemeleri sigortalıdan fer'ileri ile birlikte tahsil etme hakkına sahiptir" düzenlemesi yapılmış; özel şartların 17. maddesinde ise, beyan yükümlülüğünün kapsamı ile uyulmamasının müeyyidesi düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki sağlık sigortası poliçesinin, 13.10.2012 tarihinde yani 6102 sayılı yeni TTK'nın yürürlükte olduğu dönemde tanzim edildiği görülmektedir. Anılan Kanun'un 1423/2. maddesi gereği, sigortalı tarafından sözleşmenin yapılmasına ondört gün içinde itiraz edilmemesi halinde, sözleşme poliçede yazılı şartlarla yapılmış sayılacaktır. Poliçe, genel ve özel şartları ile bir bütün olup, poliçeden kaynaklanan uyuşmazlık bakımından, poliçe özel şartlarına davalı sigortalı tarafça 14 gün içinde itiraz edildiğine dair bir savunma da bulunmadığından, davacı talebinin poliçe özel şartları dahilinde değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu itibarla; poliçe özel şartlarının 15/9, 17 ve 18. maddeleri gereği, davacı sigortacının ödediği bedelin iadesini talep hakkı olup olmadığının irdelenmesi gerekirken, poliçe özel şartlarına bir itirazı olmadığı için özel şartlar dahilindeki sigortayı kabul etmiş bulunan davalı sigortalıya rücu edilmesinin hakkın kötüye kullanımı olarak nitelenmesiyle değerlendirme yapılması, eksik inceleme mahiyetindedir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davalı sigortalı ... 'nin davaya konu olay da dahil dört kez tekrar eden sağ omuz çıkması rahatsızlığının, poliçe özel şartlarının 15/9. maddesi kapsamında ve kronikleşmiş nitelik taşıyan bir rahatsızlık olarak kabul edilip edilemeyeceği hususunda, konusunda uzman doktor bilirkişi heyetinden rapor alınması; alınan raporda yapılacak tıbbi teknik değerlendirmeler ve poliçe özel şartları gereği, davacı sigortacının ödediği bedelin iadesini talep hakkı olup olmadığının tespitiyle hüküm tesisi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22268, Karar No: 2017/376, Tarih: 23.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22268 E.  ,  2017/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının ayağının üzerinden geçmesiyle oluşan kazada, davacının ayağının üç yerinden kırıldığını, davacının kaza nedeniyle % 8 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.000,00 TL. kalıcı maluliyet tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 27.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam taleplerini 8.600,39 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili, davacının maluliyetinin mevzuat hükümlerine göre tespitinin gerektiğini, davacının yaptığı işi ve gelirini ispatlaması gerektiğini, davalının zarardan sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı olarak ve sigortalılarının kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini, maluliyet oranının ATK raporuyla saptanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 8.600,39 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; tazminata, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle araç

işleten ve adam çalıştıran sıfatıyla zarardan sorumlu olan davalı ...nün zarardan sorumlu tutulmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tazminat hesabında asgari ücretin esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ...vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

işleten ve adam çalıştıran sıfatıyla zarardan sorumlu olan davalı ...nün zarardan sorumlu tutulmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tazminat hesabında asgari ücretin esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ...vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasında yaralanan ve malul kaldığını iddia eden davacının, işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının yaralanması nedeniyle oluşan maluliyet oranının tespiti bakımından, herhangi bir rapor alınmaksızın, davacının şahsi başvuru üzerine aldığı, Buca Devlet Hastanesi'nin 18.12.2012 tarihli raporunda belirlenen maluliyet oranı üzerinden tazminat hesaplaması yaptırıldığı görülmektedir.Davacının maluliyet oranının belirlenmesine ilişkin bu raporda, maluliyet oranı belirlemesinin neye göre yapıldığı belli değildir.Davanın temelini oluşturan, davacının yaralanmasının mahiyeti ve bunun yol açtığı maluliyet oranının belirlenmesi için alınacak raporda; maluliyet oranı tespitinin, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat ile belirlenen usul ve esaslara uygun olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, olay tarihi olan 07.12.2008 itibariyle yürürlükte bulunan 11.10.2008 tarih- 27021 sayılı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde, davacının maluliyet oranının tespiti konusunda, ... Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden ya da Üniversitelerin ... Ana Bilim Dalı Başkanlıkları'ndan rapor alınması; davacının maluliyet oranının bu raporla saptanmasından sonra, ödenmesi gereken maluliyet zararının hesaplanması için aktüerya bilirkişisinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17904, Karar No: 2014/14948, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17904 E.  ,  2014/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/741-2013/208

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince ve davalı tasfiye halindeki şirket temsilcisince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37, Karar No: 2016/672, Tarih: 07.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/37 E.  ,  2016/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 18/11/2013 tarihinde tefhim edilen hükmün, süresinden sonra sanık tarafından 27/12/2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/252, Karar No: 2019/306, Tarih: 11.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/252 E.  ,  2019/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli)

4422 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suretiyle çıkar amaçlı suç örgütü kurup liderliğini yapmak, örgüte dahil olmak, senet ve para gasbı, hürriyeti sınırlamak ve şantaj suçlarından açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda sanık ...'un suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 220/1-3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay, 4422 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suretiyle çıkar amaçlı suç örgütüne dahil olmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın lehlerine olan 5237 sayılı TCK'nın 220/1-3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün, tüm sanıkların katılan ... ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan aynı Kanun'un 149/1-a, b, c, d, g ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-a, b ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tüm sanıklar yönünden her bir suça ilişkin TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile mahsuba, sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'a yönelik şantaj suçuna ilişkin olarak da gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine ilişkin İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesince (CMK 250. Maddesi İle Görevli) verilen 28.09.2010 tarihli ve 208-202 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri, sanıklar... ve... ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.12.2011 tarih ve 9977-48433 sayı ile; sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek, örgüte üye olmak, katılan ... ...'a karşı yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik şantaj suçundan kurulan düşme hükümlerinin ise sanıkların eylemlerinin bir bütün hâlinde yağma suçuna teşebbüsü oluşturduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece sanıklar... ve...'ın nitelikli yağma suçundan lehlerine olan TCK'nın 149/1-c, f, g, 35/2, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de sanık ... müdafisi ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 28.01.2016 tarih ve 30937-228 sayı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.03.2018 tarih ve 12112 sayı ile;