muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3282, Karar No: 2020/5223, Tarih: 01.10.2020

.372,00 TL, aylık ödenecek tutarın 14.388,00 TL, ödenmeyen Ekim-Kasım-Aralık 2014 için 71.940,00 TL olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.3 maddesi kapsamında toplam promosyonun 15/02/2013 tarihinden itibaren ilk maaş ödemesinin yapılması şartı ile protokol bitiş tarihine kadar 1 ayda bir taksitler halinde ödeneceğinin düzenlendiği, bu haliyle ödenmeyen taksitler yönünden davalının ilgili ayın 15. günü temerrüde düştüğü," gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükme yönelik davalı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmeyerek ... 19.Hukuk Dairesince reddedilmiş; son olarak davalı vekili kararın temyizen incelenerek bozulması isteğinde bulunmuştur.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.730,00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8760, Karar No: 2015/4767, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8760 E.  ,  2015/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Vek. Av. ... ve ....... San. ve Tic. A.Ş. temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı borçlu....... San. ve Ticaret AŞ. hakkında ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11947 Esas sayılı dosyadan mallarına haciz konulduğunu ve mahcuz malın bu icra dosyasından 340.000,00 TL bedelle satılarak paraya çevrildiğini, satışın ertesi günü diğer davalı ... tarafından borçlu aleyhine 6. İcra Müdürlüğünün 2012/12336 Esas sayılı dosyasından 196.000,00 TL bono senedine dayalı icra takibi başlatıldığını ve....... San. ve Tic. AŞ'ye ait malın satıldığını, 2009/11947 Esas sayılı dosaında borçluya ödenmesi muhtemel bedel üzerine haciz konulduğunu, müvekkilinin alacağı için ... 6. İcra Müdürlüğü'nde takip başlatıldığını ve aynı dosyadan borçluya ödenecek olan bedel üzerine haciz konulduğunu, satışı yapan İcra Müdürlüğü tarafından satış dosyası alacağının düşüldüğünü, mahcuz malda iştiraki bulunan dosyalara paralarının ödendiğini, kalan 167.253,83 TL'nin ilk haciz koyan davalıya ait 2012/ 13336 Esas sayılı dosyaya sıra cetveli yapmak üzere gönderildiğini, 2012/12336 Esas sayılı takip dosyasında keşideci'nin....... San. ve Tic. AŞ, lehtarın ise ... olduğunu, ...'nin ise borçlu olarak gösterilen şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, ...'nin kendi şirketinden alacaklı olarak gösterip senedin diğer davalıya ciro edilerek takip başlatılmasının üçüncü kişileri aldatmaya yönelik olduğunu ileri sürüp sıra cetveline itiraz ile davalıya isabet eden payın tamamının müvekkiline ödemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Mad. San. Tic. AŞ, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, Davalı ...'in taşeronluklarını yaptığını, şirketlerine işçi temin ettiğini, temin edilen işçilerin tamamının sigortalı olduğunu, dava konusu alacağın ise bu ilişki sonucu düzenlendiğini, ayrıca sıra cetveline itiraz davasının cetvelde kendisine pay ayrılan ve dava sonucunda hukuki durumları etkilenecek olan alacaklılar aleyhine dava açılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile davalı şirket yetkilisinin yakın akraba olduklarını ve soyadlarının da aynı olduğunu, davacının... ve borçludan herhangi bir alacağının bulunmadığını, müvekili ile diğer davalı şirket arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu ve müvekkilinin diğer davalıya işçi temin ettiğini, davalı şirketin hem müvekkilinin hem de işçilerinin paralarını ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile davalı şirket yetkilisinin yakın akraba olduklarını ve soyadlarının da aynı olduğunu, davacının... ve borçludan herhangi bir alacağının bulunmadığını, müvekili ile diğer davalı şirket arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu ve müvekkilinin diğer davalıya işçi temin ettiğini, davalı şirketin hem müvekkilinin hem de işçilerinin paralarını ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalılar arasındaki alacak borç ilişkisine konu 10/02/2011 keşide tarihli ve 30/06/2012 vadeli 196.000.000,00 TL bedelli bono senedinin davalı ... tarafından diğer davalı....... San. ve Ticaret AŞ. aleyhine 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12336 dosyası üzerinden takibe konulduğu, davacının alacağına konu olan bedeller davalı işyeri nezninde çalışmalarına ilişkin taşeron olarak kazandığı bedeller olduğu, ...'in alacaklı olduğu icra takibine konu senetten önce düzenlenmiş belgelere ve resmi kayıtlara dayanması gerektiği, bu konuda davalı tarafın dosyaya hiçbir belge sunmadığı, ispat yükünin davalı tarafa ait olduğu, davalıların alacağın muvazaalı olmadığını mahkemeye inandırıcı mahiyette belgeler ile kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı....... San. ve Ticaret A.Ş. temsilcisi ile diğer davalı ... vekilince temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davalı....... San. ve Ticaret AŞ'nin temyiz itirazlarına gelince; sıra cetveline itiraz davalarında takip borçlusunun davalı sıfatı bulunmamaktadır. Bu durumda mehkemece, borçlu şirket olan....... San. ve Ticaret AŞ.'nin davalı sıfatı bulunmadığı halde davalı olarak gösterilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Davalı....... San. ve Ticaret AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, Davalı....... San. ve Ticaret AŞ yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde... Mad. San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden diğer davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19351, Karar No: 2014/16079, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19351 E.  ,  2014/16079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline ve davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davalı ... vekiline ve davalı işveren vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12689, Karar No: 2017/6850, Tarih: 12.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/12689 E.  ,  2017/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.08.2014 tarihinde temyiz eden katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7626, Karar No: 2022/489, Tarih: 18.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7626 E.  ,  2022/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı, borçlu şirketin;DSİ nezdindeki hakedişleri üzerindeki haczin devam ettiğine dair İİK’nun 100. maddeye yarar bilgilerin bildirildiği icra müdürlüğünün 02.01.2020 tarihli yazısının gerçeğe aykırı olduğunu, geçerli bir haczin olmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince; şikayetin reddine karar verildiği, borçlu şirket vekilinin istinaf yoluna başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; dava dışı 3.kişi DSİ tarafından kendisine gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edilmekle ortada usulüne uygun konulmuş bir hacizden söz edilemeyeceğinden icra müdürlüğünün şikayete konu müzekkeresinin yerinde olmadığı gerekçesi ile borçlu şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulüne, 02.01.2020 tarihli icra müdürlüğü kararının iptaline karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda; Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2014/6369 Esas sayılı icra takip dosyasından 30/12/2019 tarihinde bir kısım icra müdürlüğü dosyaları ile birlikte şikayete konu İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2016/34850 Esas sayılı icra takip dosyasına “Sıra Cetveli İşi” başlığı altında müzekkere yazılarak “...Borçlu ...'nin T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Barajlar ve Hes Dairesi Başkanlığındaki DSİ. 21. Bölge Müdürlüğü Kontrollüğünde ve ... yüklenimi altında Dalaman ... Barajı ve Hes Tesisleri İnşaatı işinde hak edişi üzerine müdürlüğünüz dosyasından haciz konulduğu anlaşılmış olmakla müdürlük dosyasına 41.890.184,66 TL tutarında tahsilat gelmiş olmakla iş bu meblağ üzerindeki hacizlerin sıra cetveline esas olarak devam edip etmediğinin bildirilmesi, haciz devam ediyor ise ayrıntılı bir şekilde İİK'nun 100. maddesine yarar malumatların müdürlüğümüze gönderilmesi...” hususunun talep edildiği, Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 30/12/2019 tarih 2014/6369 Esas

sayılı müzekkeresine cevaben İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2016/34850 Esas sayılı icra takip dosyasından 02/01/2020 tarihinde şikayete konu müzekkere yazılarak borçlu ...’nin DSİ. nezdindeki hakedişleri üzerindeki mevcut haczin devam ettiği bildirilerek müdürlüğün istemiş olduğu İİK'nun 100. maddeye yarar bilgilerin bildirildiği görülmektedir.

Şikayet dilekçesinde belirtilen hususların, ileride sıra cetveli düzenlendiğinde, icra müdürlüğünün İİK 100. maddeye yarar bilgilerin bildirildiği 02/01/2020 tarihli cevabının gerçeğe uygun olmadığı ileri sürülerek açılacak sıra cetveline ilişkin şikayet veya itiraz davasında tartışılacak hususlar olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; yukarıda izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince şikayetin reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 16/03/2021 tarih ve 2020/1608 Esas – 2021/734 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6657, Karar No: 2015/26595, Tarih: 09.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/6657 E.  ,  2015/26595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/46843

MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2013/349 (E) ve 2013/701 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık S.. S..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19611, Karar No: 2012/18684, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19611 E.  ,  2012/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :280-281

Dava, tedavi nedeniyle yapılan yol ve harcırah giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, tedavi başlangıç tarihini de kapsar şekilde halen memur olarak çalışmakta olduğu, hak sahibinin tedavisinin 03.12.2009 ve öncesi döneme ilişkin bulunduğu gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.