muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10536, Karar No: 2008/12144, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10536 E.  ,  2008/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 05.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, 3 parsel sayılı taşınmazda murislerinin yanlış yazılan isim, soyisim ve baba isminin düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince; "mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Gürülüyor ki, bunların arasında malikin eşi ve malikin torunu şeklindeki tesbit yer almamıştır.

Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmış ise bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Açıklanan nedenlerle, tapu kütüğündeki malikin ... ... eşi ..., ... ..şeklinde düzeltilmesi doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentteki nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bent gereği kararın BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3083, Karar No: 2014/5724, Tarih: 18.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3083 E.  ,  2014/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/1488-2013/300

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.11.2013 gün ve 7522 Esas, 7248 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müflis şirket ile dava dışı Kredi Garanti Fonu A.Ş. arasındaki kredi ilişkisinden doğan borç sebebi ile taraflar arasında kefalet taahhütnamesi imzalandığını, müvekkillerinin bu taahhütnamede kefil sıfatı ile taraf olduğunu, müflis şirket ile Garanti Fonu A.Ş. arasında aynı borç nedeni ile Noterlikçe düzenlenen ticari işletme rehni sözleşmesi imzalandığını, asıl borçlunun borcu ödememesi nedeni ile girişilen takip sonucu müvekkilinin icra dosyası borcunu ödediğini ve alacağa halef olduğunu, daha sonra taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçtiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının 4. sıraya kaydedildiğini, oysa müvekkilinin alacağının işletme rehni sözleşmesine konu mallar üzerindeki rehin hakkı nedeni ile rüçhanlı alacak olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Mahkemece müflis şirket ile Kredi Garanti Fonu A.Ş. tarafından imzalanan 15.10.2009 tarihli Ticari İşletme Rehni Sözleşmesi'nin 180.000,00 TL tutarlı olup bu sözleşmede şikayetçinin kefaletinin bulunmadığı, şikayetçinin kefalet taahhütnamesinin 150.000,00 TL'lik kullanılan ve kullanılacak her türlü kredi için imzalandığı, alacaklının takibinin ilamsız icra takibi olup, rehinli borç nedeni ile ödenmiş bir kefalet bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hükmün şikayetçi vekilince temyizi üzerine Dairemizin 20.11.2013 gün, 7522 E., 7248 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1641, Karar No: 2023/7908, Tarih: 25.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1641 E.  ,  2023/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/266 E., 2022/735 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksu kılma, hakaret, yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksu kılma, hakaret, yaralama ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, 57 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi amaçlı, sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

3. Bahse konu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli kararı ile hükmün eksik araştırma yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, 57 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi amaçlı, sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç kastının olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın müşteki eşine ''sen o....sun,seni yakacağım'' diyerek hakaret ve tehdit ettiği ardından boru anahtarı ile ayaklarına vurduğu, soba üzerindeki sıcak suyu müştekinin bacaklarına döktüğü ve müştekiyi evde kilitleyerek evden ayrıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz istemi mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç kastının olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın müşteki eşine ''sen o....sun,seni yakacağım'' diyerek hakaret ve tehdit ettiği ardından boru anahtarı ile ayaklarına vurduğu, soba üzerindeki sıcak suyu müştekinin bacaklarına döktüğü ve müştekiyi evde kilitleyerek evden ayrıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Müştekinin hazırlık ifadesi, bu ifadeyi destekleyen adli rapor, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre sanığın, müşteki eşine ''sen o....sun,seni yakacağım'' diyerek hakaret ve tehdit ettiği, ardından boru anahtarı ile ayaklarına vurduğu, soba üzerindeki sıcak suyu müştekinin bacaklarına döktüğü ve müştekiyi evde kilitleyerek atılı suçları işlediği ancak akıl hastalığı olması nedeni ile cezai sorumluluğunun bulunmadığı sabit olmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2458, Karar No: 2008/5855, Tarih: 09.06.2008

11. Ceza Dairesi 2006/2458 E., 2008/5855 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/2458 E., 2008/5855 K.**

**- CEZALARIN İÇTİMAI

- DOLANDIRICILIK

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 107 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 99 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık Sedafın yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair (Bafra Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 13.12.2005 gün ve 2005/183 Esas, 2005/961 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 24.03.2006 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanığın şikayetçilerin çalıştıkları işyerlerinin karşısında bulunan ve sık sık gittikleri kahvehaneye gidip gelmek suretiyle samimiyet kurduğu, bunlara gerçeğe aykırı olarak Samsun ilinde bir süpermarket açılacağını, burasının güvenlik şefliği görevini kendisinin yaptığını, buraya güvenlik elemanı alınacağını söylemek suretiyle yaptığı hileli hareketlerine aldanan şikayetçilerin sanıktan akrabalarını işe almalarını istedikleri, sanığın da akrabalarını güvenlik elemanı olarak işe aldıracağını, ancak bunun için güvenlik sertifikalarının bulunması gerektiği ve bunu temin etmek bahanesi ile her bir şikayetçiden haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın mağdurlardan hangileri ile müstakilen, hangileri ile topluca görüşüp paraları aldığı kesin surette saptanıp, aynı yer ve zamanda topluca para alınanlara karşı işlenen dolandırıcılık suçu yönünden tek ceza tayin olunup, kendi içinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, ayrı yer ve zamanda gerçekleşen dolandırıcılık suçu/suçları yönünden ise, mağdur sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mağdur sayısınca suç oluştuğunun kabulüyle ayrı ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın katılan Veysel'e yönelik eyleminden dolayı lehe olduğu kabul olunan 765 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümlerinin bir bütün olarak tekerrür hükmü ile birlikte uygulanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayin edilmesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde "hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar" hükmünü içerdiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa'nın 107. maddesi uyarınca tayin olunan cezaların da içtimaına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde "hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar" hükmünü içerdiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa'nın 107. maddesi uyarınca tayin olunan cezaların da içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4857, Karar No: 2007/9159, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4857 E.  ,  2007/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Dursunbey İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun maaşından yapılan kesintinin paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde garameten dağıtıma karar verildiğini, icra müdürlüğünün hacze iştirak ile garame kavramlarını aynı anlamda kullandığını, müvekkilinin takibinin İİK.m.20 çerçevesinde 11.06.2006 tarihinde kesinleştiğini, davalının dosyasındaki ödeme emri tebliğinin ise 13.06.2006 tarihinde yapıldığını ileri sürerek davalı alacağının ikinci sıraya alınmasını teminen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili İcra ve İflas Kanunu’nun 20 nci maddesi dikkate alındığında, müvekkiline ait takip dosyasından konulan ihtiyati haczin davacı yanca konulan hacizden önceki tarihi taşıdığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davacı yanca girişilen icra takibinde borçlunun sürelerden feragat ettiği, bu durumun üçüncü kişileri etkilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinin 4949 sayılı yasa ile değişik şekline göre, 261 nci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden evvel diğer bir alacaklı tarafından haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 ncü maddedeki şartlar dahilinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder. Somut olayda ilk haciz davacı tarafından 06.06.2005 günü konulmuşsa da İİK.m.20 uyarınca bu haczin tarihi davalı bakımından 13.06.2006 olarak kabul edilmelidir. Davalının ihtiyati haczi 08.06.2005 günlü olup, somut olay bakımından önceki ihtiyati haciz sahibi alacaklı olduğunun kabulü gerekir. Davalının ihtiyati haczi 20.06.2005 günü kesinleşmiş ise de, davacının ihtiyati haczi (İİK.m.20 gereği) 17.06.2005 günü, bir diğer deyişle davalının ihtiyati haczinden önce kesin (icrai) hacze dönüşmüştür. Bu durumda davalı ...’ın ilk kesin haciz olan davacı haczine iştiraki için İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesindeki şartları taşıması da lazımdır. Mahkemece anılan maddedeki şartların bulunup bulunmadığı saptanmadan kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18648, Karar No: 2019/8247, Tarih: 09.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/18648 E.  ,  2019/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı, asıl ve birleşen davasında davalıların şirket müşterilerinden tahsil ettiği paraları şirket kayıtlarına geçirmedikleri iddiası ile zimmete geçirilen paraların tahsili için yapılan takiplere itirazın iptalini ve davalılar hakkında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafca temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinni 2014/116E-2014/9420 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak yaptığı yargılama sırasında asıl dava ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, birleşen dosya davalısı ...’ın adli yardım talepli temyiz dilekçesi sunduğu ve temyiz talebinin kabulüne karar verilmesini talep ederek harç yatırmaksızın temyiz nedenlerini belirttiği görülmüştür.

Adli yardımdan amaçlanan Türk yargı sistemine tabi olup, mali güçsüzlüğü nedeni ile yargılama sırasında gerekli harçlar dahil giderleri karşılayamayacak durumda olanların adil yargılanmalarını sağlamak için harçlar dahil giderlerden belli bir zaman muaf tutulmasıdır.

Bu amaç 334. maddenin gerekçesinde " Anayasada düzenlenen hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için, gerekli yargılama giderlerini hiç veya sıkıntıya düşmeksizin ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü malî ve hukukî korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devleti ilkesinin gereklerindendir. Bu gereğin yerine getirilebilmesi ise adli yardım ile mümkün olacaktır. " şeklinde açıklanmıştır.

Kararı temyiz eden davalı ...’ın mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden dosyanın dairemize gönderilmesi hatalıdır.

Bu nedenle davalı ...’ın adli yardıma müstehak olup, olmadığının tespiti için gerekli zabıta tahkikatının ivedi yaptırılarak,davalının adli yardım talebi hakkında bir karar verilerek kabulü halinde harç alınmaksızın; aksi takdirde adli yardım talebi reddedilirse, temyiz harçlarının alınması ve temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması ve temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8337, Karar No: 2017/10332, Tarih: 11.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8337 E.  ,  2017/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

K A R A R

Dosya içinde davacının hizmet cetveli, davalı işyerinin hangi tarihler arasında yasa kapsamında olduğu, işyeri dönem bordroları ile tanık beyanlarında sözü edilen davalı Kurum tarafından işyerinde yapılan denetime ilişkin evrakların bulunmadığı anlaşıldığından, ilgili evrakların bulunduğu işçilik alacaklarına dair tefrik edilen dosyanın onaylı okunaklı bir örneği eklenerek,

Sözü edilen evrakların işçilik alacakları dosyası içinde bulunmaması halinde işçilik alacaklarına dair dosyanın onaylı örneğinin yanı sıra davacının hizmet cetveli, davalı işyerinin hangi tarihler arasında yasa kapsamında olduğu, davalı işyeri dönem bordroları, tanıkların hizmet cetvelleri, davalı işyerinin geçirdiği denetimler, işyeri ile ilgili inceleme/ soruşturma evrakları davalı Kurumdan istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12744, Karar No: 2013/3217, Tarih: 22.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12744 E.  ,  2013/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....05.2012 tarih ve 2010/373-2012/403 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nun 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 40.000 DM karşılığı 40.430,91 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, ...'nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yüksek kar

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yüksek kar

payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 40.430,91 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve ...'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.