muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15625, Karar No: 2013/804, Tarih: 17.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/15625 E.  ,  2013/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İle davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.04.2011 gün ve 1154-243 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.07.2012 gün ve 3805-11056 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece alacak davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.07.2012 günlü kararı ile onanmış olup, bu karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme istemi ile yeniden yapılan inceleme sonucu;

1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı yan, davalı ...'ne karşı alacak istemli işbu davasını açmıştır.

Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b maddesinde; "Üniversiteler ve Yüksek Teknoloji Enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar hükmü düzenlenmiş, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun " Harçdan müstesna işlemler" yan başlıklı, 13/j maddesinde ise " Genel bütçeye dahil idarelerin ve Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri" denilmektedir.

Bu durumda davalı üniversitenin harçdan muaf tutulduğu dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, davalı üniversitenin harçdan sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bu nedenle bozuması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte gösterilen sebeplerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.07.2012 gün, 2012/3805 Esas, 2012/11056 Karar sayılı Onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenle BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcının iadesine 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16500, Karar No: 2022/15323, Tarih: 15.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/16500 E.  ,  2022/15323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinin incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizinin incelemesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak ,

1-Şuç tarihinde CMK'nın 231/6. maddesinin uygulanmasına engel geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması kanuni engel kabul edilerek, yerinde görülmeyen gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20, Karar No: 2021/1420, Tarih: 17.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/20 E.  ,  2021/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkek adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/8311, Karar No: 2010/4064, Tarih: 07.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8311 E.  ,  2010/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Gaz. ve Yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 09/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., "... 'nun uşaklığını yaptı" başlıklı haberde; 1987-1991 yılları arasında gerçekleştirilen terör eylemlerinin sorumlusu gibi gösterilmeye çalışıldığını, ayrıca İşçi Partisi Genel Başkanı olan davacının PKK lideri olan Abdullah Öcalan'ın uşaklığını yaptığı iddia edilerek hakaret edildiğini belirterek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istemiştir.

Davalılar ise, davacının evinde yapılan aramalarda ele geçen Diyarbakır Jandarma Asayiş Komutanlığı'nın hazırladığı terör raporunun 24. sayfasındaki değerlendirmelerde yer verildiği biçimiyle haberde PKK'nın yurt içi ve yurt dışında yürüttüğü taban bulma çalışmalarından söz edildiği; ayrıca, kamuoyunda Ergenekon İddianamesi olarak anılan iddianamenin 169. klasörünün 115. sayfasında da bu ilişkilere yer verildiğini, haberin gerçeğe uygun olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, Diyarbakır Jandarma Asayiş Komutanlığı'nın hazırladığı terör raporunda yer alan olguların yinelenmesi biçimindeki yayının görünen gerçekliğe uygun ve eleştiri niteliğinde olduğu benimsenerek istem reddedilmiştir.

Davacının evinde yapılan aramalar sırasında ele geçirilen bir belgede bu biçimde bir açıklamanın yer almış olması; davalıların, dava konusu edilen haberde bu başlığı kullanmalarını haklı kılmaz. Başlığın "... Apo'nun uşaklığını yaptı" biçiminde sunuluşu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.07/04/2010
Yargıtay — Esas No: 2009/16133, Karar No: 2009/16503, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16133 E.  ,  2009/16503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 109 ada 17 parsel sayılı 4051 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23296, Karar No: 2012/23722, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23296 E.  ,  2012/23722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8001, Karar No: 2014/10100, Tarih: 18.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8001 E.  ,  2014/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın tespit harici bırakılma nedeni ve tarihinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak, cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmazın haritası da eklenmek suretiyle imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, hangi tarihte imar planı kapsamına alındığının ilgili yerlerden sorularak, cevabi yazının,

3- Çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalması halinde imar planını gösterir pafta ile imar ve parselasyon plan örneklerinin,

4- Çekişmeli taşınmaza komşu 82 parsel sayılı taşınmazın kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanağının onaylı örneğinin, varsa tespit dayanağı belgelerinin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının onaylı örneğinin,

5- ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/816 Esas sayılı (... 23. AHM'nin 2013/169 Esas sayılı dosyası) dosyasının onaylı örneğinin,

6- Davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden sorularak varsa bu taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde), getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7911, Karar No: 2014/38673, Tarih: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7911 E.  ,  2014/38673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/302613

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/433 (E) ve 2013/236 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucu, katılanda yüzde sabit iz oluşacak ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmanın meydana geldiği olayda, sanığın en ağır cezayı içeren yüzde sabit ize neden olan yaralama eyleminden sorumlu tutulması gerektiğinden tebliğnamenin bir numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın, katılana hakaret ettiğinin tam olarak ispatlanamamış olması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygunlanmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesince yapılacak indirimin alt sınırdan yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kendisini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1 maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 25/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11148, Karar No: 2015/7968, Tarih: 09.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11148 E.  ,  2015/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2004/667-2014/127

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2014 tarih ve 2004/667-2014/127 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı A.A. Ö. Mirasçıları vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/06/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. O.. H.., davalılardan A.A. Ö. mirasçıları vekili Av. C.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı S. San.Ür. Paz. Tic. Ltd. Şti’nin %28 pay sahibi olduğunu, davalı ortak A.A. Ö.’ın 17.01.2001 ila 31.10.2003 tarihlerinde yetkili müdür olduğunu, davalı U.. İ..’nun ise 31.05.2001 ila 31.10.2003 tarihlerinde dışarıdan müdür atandığını, davalı A.A.Ö.ın Ö. Müşavirlik adlı işletmeyi kurarak S. San. Tic. Ltd. Şti. ile sözleşmesi bulunmamasına rağmen 12 adet serbest meslek makbuzu düzenlemek suretiyle KDV dahil 509.585.238.589 TL’yi verilmiş bir hizmet karşılığı olmaksızın kendi hesabına aktararak şirketin mevcudunu da azaltmak suretiyle müvekkiline ödenecek kar payını ödememek için şirketi zarara uğrattığını, davalı A.A. Ö.ın müdürlük ücreti alamadığından bahisle Ankara 9. İş Mahkemesi’nin 2003/1729 E. sayılı dosyasında açtığı davanın deliller dahi toplanılmadan davalı müdür U.. İ.. tarafından kabul edilmesi nedeniyle alacağın tahsil yoluna gidildiğini, davalı müdürün görevini kötüye kullanmak suretiyle müvekkilinin kar payının azaltılmasına yol açtığını, davalı Uğur’un eşi ile birlikte kurduğu dava dışı İ. Ltd. Şti’ne S. San. Tic. Ltd.Şti. ile hiçbir ticari ilişki ve hizmeti olmadığı halde 35.400,00 TL tutarındaki fatura ile ödeme yapılarak S. San. Tic.Ltd.Şti.'ni zarara uğratıcı eylemlerde bulunarak müvekkilini zarara uğrattığını, davalıların danışıklı hareket ederek şirketin zararına neden olduklarını, davalılar hakkında Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/6598 E. sayılı dosyası ile hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçundan dava açıldığını, davalıların şirketin telefonları, taşıtları, demirbaşları dahil tüm malvarlığını yeni kurdukları şirkete satılmış gibi göstererek zarara sebebiyet verdiklerini, davalıların müvekkilinin şirketteki hissesine isabet eden kar payını vermemek amacıyla zarara sebep olduklarını, TTK’nın 336. ve devamı maddeleri uyarınca her iki davalının birlikte hareket edip müvekkilini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 152.700,00 TL’nin ödenme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.A. Ö. vekili, davacı vekilinin vekaletinin usulüne uygun olmadığını, davanın Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi ve S. San. Ltd.Şti’ne yöneltilmesi gerektiğini, reeskont faizi talep edilemeyeceğini, müvekkili ve davacı dışındaki diğer ortağın şirketin ihtiyacı olan parayı karşılayabilmek için şirkete borç para verdiğini, müvekkili ve diğer davalının şirketi zarara uğratmayıp aksine kar elde etmesini sağladıklarını, şirketin yurtdışındaki firmalarla tüm bağlantısının müvekkilince sağlandığını, müvekkili olmasa yabancı firmaların S. San. Ltd.Şti’ne iş vermeyip şirketin iflasa sürükleneceğini, müvekkiline yapılan ödemelerin müvekkilince yürütülen iş karşılığı ortaklar kurul kararı ile yapılan ödemeler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı U.. İ.. vekili, davanın reddini istemiştir.