muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4888, Karar No: 2023/6905, Tarih: 28.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ödeme tarihlerinin iki farklı tarih olduğu, bu anlamda tüm alacağa tek bir ödeme tarihi üzerinden faiz işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne 457.231,00 TL'nin 416.425,04 TL'sine ödeme tarihi olan 09.01.2015 tarihinden, 40.805,96 TL'sine ödeme tarihi olan 21.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, faiz başlangıç tarihinin ilk ödeme tarihi olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak talebidir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Taraflar arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24319, Karar No: 2018/12491, Tarih: 20.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/24319 E.  ,  2018/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile arasında ... mevkiinde bulunan mesken amaçlı villa tipi gayrimenkulün satışına ilişkin olarak adi yazılı şekilde gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşmeye istinaden davalılara 12/12/2008 tarihinde 120.000,00-Euro peşin ödeme yaptığını, bakiye 39.000,00-Euro’nun ise 31/01/2009 tarihinde ödemesinin kararlaştırıldığını, ancak karşı tarafın sözleşme ile yüklendiği edimi yerine getirmediğini, tapunun devredilmediğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 15. Maddesinde "Bu sözleşme Türk kanunlarına tabidir ve anlaşmazlıklarda Türkiye Mahkemeleri yetkilidir" şeklinde düzenleme bulunduğunu, kendi ülkesinde hak ve alacaklarına kavuşabilmesinin tek yolunun sözleşmenin geçersizliğinin mahkeme kararı ile tespit edilmesi olduğunu belirterek 20/10/2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; taraflar arasında yapılan 20/10/2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu uyuşmazlık adi yazılı şekilde yapılan taşınmaz satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine ilişkin olup, mahkemece, taraflar arasında yapılan 20/10/2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; taraflar arasında yapılan 20/10/2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu uyuşmazlık adi yazılı şekilde yapılan taşınmaz satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine ilişkin olup, mahkemece, taraflar arasında yapılan 20/10/2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli), bir kısmı da olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir. Hal böyle olunca, hukuki yararın tartışılması gerekmektedir. Yine 6100 sayılı HMK’nın 106. maddesinde tespit davaları düzenlenmiştir. Maddeye göre; Tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi talep edilir. Tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır ve maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamazlar. Davacı iş bu davayı açmakla birlikte geçersiz sözleşme nedeniyle davalı tarafa ödediği bedellerin de bulunduğu dikkate alındığında taleplerine konu hususlarda güncel bir yarar sağlayamayacaktır. Davacı, davalıya karşı eda davası açarak aynı sonuca ulaşabilecek durumdadır. Mahkemece, değinilen hususlar gözetilerek hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2691, Karar No: 2020/803, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2691 E.  ,  2020/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/03/2017 tarih ve 2014/375 E- 2017/157 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/03/2019 tarih ve 2017/886 E- 2019/510 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı – karşı davalı vekili, davacı şirketin 13/12/2010 tarihinde kurulduğunu, davalı şirketin ise bu tarihten kısa bir süre sonra 24/01/2011 tarihinde kurulduğunu, her iki şirketin kurucu ortaklarından bir kısmının aynı kişiler olduğunu, “CW-Enerji” ibaresi üzerinde önceye dayalı hak sahibi davacı iken davalının kötüniyetli olarak bu ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini, ayrıca markanın davacının ticaret unvanına da tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2013/41757 sayılı “CW- enerji + Şekil” markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiş, aynı savunmalarla karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı – karşı davacı vekili, davacı şirketin kurucularının Tarzan Tarık Savran ve Timur Werner Taşdemir’in davalı şirketin de kurucu ortaklarından olduğunu, bu kişiler hisselerini devretmeden önce “CW Enerji” ibaresinin davalı şirket tarafından kullanıldığını, davacı şirketin buna ses çıkarmadığını, bu ibare üzerinde hak sahibinin davalı şirket olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak asıl davanın reddine karar verilmesini istemiş, davacı- karşı davalının 2013/45300 sayılı “CW Enerji + Şekil” markasının davalı şirket markası ile iltibasa sebep olduğunu ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, “CW Enerji” ibaresi üzerinde öncelik hakkının davacıya ait olduğu, davalının davacı şirketle iş yapmasına ve bu ibareyi kullandığını bilmesine rağmen ibareyi marka olarak tescil ettirmesinin kötiniyetli bir davranış olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2013/41757 sayılı “CW- enerji + Şekil” markanın hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı - karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince, “CW Enerji” ibaresi üzerinde öncelik hakkının davacıya ait olduğu, davalının davacı şirketle iş yapmasına ve bu ibareyi kullandığını bilmesine rağmen ibareyi marka olarak tescil ettirmesinin kötiniyetli bir davranış olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2013/41757 sayılı “CW- enerji + Şekil” markanın hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı - karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce, dava konusu ibare üzerinde öncelik hakkının davacı – karşı davalıda olduğu, davalı – karşı davacının daha önce “cwenergy.com” ve ...@cwenergy.com.tr internet alan adlarını kullanması dikkate alındığında bu ibareyi marka olarak tescil ettirmek istemesinin kötüniyetli bir davranış olmadığı, bu itibarla davacı-karşı davalının faaliyet alanı ile ilgili olmayan mal ve hizmetler bakımından asıl dava kapsamında hükümsüzlük kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak asıl davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2013/41757 nolu markanın 35. sınıfta yer alan "reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarında verinin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat - ihracat acenta hizmetleri. Ticari ve sinai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık arttırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi" hizmetleri dışında kalan sınıf ve alt sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin asıl davadaki talebin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1803, Karar No: 2025/2598, Tarih: 21.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1803 E.  ,  2025/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca,davalılar ... ve ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir. Dairemizin 01.04.2024 tarihli ve 2024/1994 E., 2024/2608 K. sayılı ilamı ile Adli Yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesi tarafından itirazın reddedilmesi üzerine nispi harcın ikmali için yapılan geri çevrilme kararına istinaden harcın ikmal edilmediği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13005, Karar No: 2015/19982, Tarih: 09.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13005 E.  ,  2015/19982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/274-2015/373

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; İstanbul 3. Aile Mahkemesinin 2012/434 Esas- 2012/832 Karar sayılı ilamıyla, müşterek çocuk K.... K.... için hükmedilen aylık 250,00 TL iştirak nafakasının yetersiz olduğunu, çocuğun öğrenimine devam ettiğini, ihtiyaçlarının arttığını ve davalının katkıda bulunmadığını belirterek, dava tarihinden itibaren 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; çocuğun ihtiyaçlarını elinden geldiğince karşıladığını, işsiz olduğunu, önceki nafaka tarihinden sonra ekonomik durumunda değişim olmadığını, davacının ekonomik durumunun daha iyi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk Kaan Kenan için davalı baba S.. N..'in ödemekte olduğu aylık 250 iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500 TL'ye çıkartılmasına, nafakanın her yıl ÜFE TÜFE ortalaması oranında kendiliğinden artırılmasına, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Ancak, kısa kararda, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk K... K... için davalı baba S.. N..'in ödemekte olduğu aylık 250 iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500 TL'ye çıkartılmasına, fazlaya dair istemin reddine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27147, Karar No: 2013/32445, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/27147 E.  ,  2013/32445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 698,06 TL'nin tahsiline ve dava taririhi itibariyle ödemesi gereken taksit miktarının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 698,06TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava tarihi itibari ile davacının davalıya olan borcunun 52.393,80TL olduğunun tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 07.11.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı ... taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak ...'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, ...'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu ... üzerinden yapılmıştır.

Memur maaş artış oranı Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından 24.06.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde %4.5 oranında artırılmıştır. ... ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak 2013/27147-32445

ele alınmalıdır. Bu durumda davalı ...'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1292, Karar No: 2013/3488, Tarih: 26.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1292 E.  ,  2013/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....03.2011 gün ve 2010/524-2011/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.11.2012 gün ve 2011/10572-2012/17419 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın ... Caddesi Şubesi'nde ... numaralı hesabı bulunduğunu ve bankanın internet bankacılığına dahil olduğunu, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden hesabındaki paranın üçüncü kişilere EFT yapıldığını, davalı Banka tarafından yeterli dikkat ve özen gösterilmeden internet ve telefon bankacılığındaki güvenlik zaafiyeti nedeniyle müvekkilinin banka hesabındaki paranın boşaltıldığını, davalı Banka'nın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek 38.325,00 TL'nin ....2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.