muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29997, Karar No: 2016/5819, Tarih: 20.09.2016

Katılanın aşamalardaki tutarlı beyanları, yakalama tutanağı, mesaj tespit tutanağı, sanıkların kaçamaklı savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...’in katılandan 20.000,00.-TL parayı tehdit ederek almaya çalıştığı, bu kapsamda, katılanın 2007 yılında 5.000,00.-TL para ve 500,00.-TL değerinde senet imzalayarak verdiği, sanık ...'in, katılanın verdiği 5000,00.-TL para ile yetinmeyerek 10 gün sonra katılanı arayarak 20.000,00.-TL almakta ısrar ettiği, katılanın bu parayı vermemesi üzerine bir süre katılanı rahatsız etmediği, iddianamede 15.08.2011 olarak gösterilen suç tarihinden itibaren ise katılanı arayıp geçmişi anımsatıp 5000,00-10.000.00.-TL’yi istediğini belirterek tehdit edip 17.08.2011 günü katılan ile .... buluşmayı kararlaştırdıkları, cafeye sanık ... yanında diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte geldiği, katılanın 5000,00.-TL getirdiğini belirtmesi üzerine 5.000,00.-TL daha getirmesini istediği ve sanık ...'in katılanın o an getirmiş olduğu 5000,00.-TL parayı aldıktan sonra, önceden tertibat alan güvenlik güçleri tarafından sanıkların, suç üstü yakalandıkları, sanık ...'in üzerinden katılandan aldığı paralar ile 2007 yılında imzaladığı senedin ele geçtiği görülmekle, suç tarihindeki olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemlerinin bir bütün olarak yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6250, Karar No: 2013/9685, Tarih: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6250 E.  ,  2013/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kayıtlarında  kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda Hazine aleyhine açılan davanın husumetten reddine  karar verilip,  gerekçeli kararda bu hususta hüküm kurulmayarak kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere  (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  10.06.2013  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16169, Karar No: 2015/5244, Tarih: 17.12.2015

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/16169 E.  ,  2015/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün 26.06.2015 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık tarafından verilen 29.06.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle Mahkemesi'nce 04.08.2015 tarihinde verilen ek kararla sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilerek hükmün kesinleştirildiği, daha sonra sanığın 12.08.2015 tarihli dilekçesiyle vazgeçmesini geri aldığı, ancak temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönmenin hukuki bir değeri bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen sürenin geçmesinden sonra sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1556, Karar No: 2021/1029, Tarih: 09.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1556 E.  ,  2021/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.05.2018 tarih ve 2016/985 E-2018/420 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 13.02.2020 tarih ve 2018/2184-2020/227 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik hizmetlerinin özelleştirilmesi amacıyla 4046 sayılı Kanun uyarınca kamu tüzel kişiliğinin nev'inin değiştirilmesi sureti ile kurulduğunu, davalı ile 24/07/2006 tarihinde akdedilen işletme hakkı devir sözleşmesi ile elektrik dağıtım ve parekende satış işinin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, faaliyetlerin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/59 Esas sayılı dosyası ile açılan dava sonucunda verilen kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesince onanmak sureti ile kesinleştiğini, anılan karara dayalı olarak İcra Müdürülüğü dosyasına müvekkili tarafından 97.000,28 TL ödendiğini, taraflar arası sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca davalı TEDAŞ'ın sorumluluğunda olan 97.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, TBK'nın 73. maddesi gereği rücuya dayalı alacak davasının 2 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu ve dava tarihi itibarıyla bu sürenin dolduğunu, özelleştirmeye ilişkin iş ve işlemleri yerine getirmekle yükümlü olan TEDAŞ'ın 24/07/2006 tarihinde şirketlerle imzalamış olduğu İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin ihale şartnamesi ve hisse devir sözleşmesi ile birlikte yorumlanması gerektiğini, Özelleştirme İdare Başkanlığı'nın 04/04/2012 tarihli yazısında; devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllara ilişkin olarak TEDAŞ'tan herhangi bir talepte bulunamayacağının açıkça belirtildiğini, bu durumda davacının müvekkili kurumdan herhangi bir alacağının kalmadığını, davacının işletme hakkı devri sözleşmesinin 18.6 maddesi gereği davacının müvekkilinden talepte bulunamayacağını, dava konusu edilen tutarın Toroslar Edaş'ın % 100 hissesinin TEDAŞ'a ait olduğu dönemde gerçekleştirilmiş olup, devre esas bilanço kayıtlarında söz konusu bedelin davacı şirket lehine alacak olarak yer almadığını, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.2 maddesi uyarınca bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacının faiz ve icra giderlerini talep edemeyeceğini, ayrıca ancak dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların imzaladığı 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesine ve devir sözleşmesinden önce 07/02/2005 tarihinde açılan davaya istinaden yapılan 97.000,00 TL'nin ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 97.000,00 TL'nin 94.443,98 TL'sine 16/06/2008, 2.556,02 TL'sine 08/07/2008 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak sureti ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, rücuen tazminat talebi, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde olup, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren her iki tarafta tacir olduğundan avans faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.969,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.02.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Dicle Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ye devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 04/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, 04/09/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 04/09/2009 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2010/10674, Karar No: 2010/13636, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10674 E.  ,  2010/13636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 20.11.2007

No : 174-346

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, faktoring kurluşu sahibi olan davalılara müvekkilinin 4 adet toplam 53.900.00.-YTL bedelli müşteri çeklerini tahsil edilmesi için verdiğini, davalıların çeklere karşılık 20.000.00.-YTL ödeme yaptıklarını, bakiye 33.900.00.-YTL’nin ödenmediğini, yine davalılara aynı sebeple verilen 4 adet toplam 54.750.00.-YTL’lik çeklerin bedeli ödenmediği gibi müvekkiline iade de edilmediğini ileri sürerek 33.900.00.-YTL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, 4 adet toplam 54.750.00.-YTL bedelli çeklerden dolayı müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.06.2006 tarihli havale dilekçesiyle 4 adet toplam 54.750.00.-YTL bedelli çeklerin icra takibi sonucu davalılara bedelinin ödendiğini beyan ederek bu çekler yönünden davaya istirdat davası olarak devam edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkiline teslim ettiği davaya konu 8 adet çeke karşılık 68.500.00.-YTL’nin davacıya ödendiğine dair 21.12.2005 tarihli ve davacının imzasının bulunduğu belgenin mevcut olduğunu, buna göre davacının bakiye alacağı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kapanış tasdiki bulunmayan ve lehine delil vasfı bulunmayan defterlerine göre davalı ...’den 88.860.00.-YTL alacaklı olduğu, davalı ... vekili tarafından sunulan ve davacı tarafından imza inkarında bulunulmayan 21.12.2005 tarihli belgeye göre davacının sahibi olduğu dava dışı Marmara Demir Tic.San.A.Ş.tarafından davalı ...’e tahsil için verilen çek bedellerinin tamamının davalı ...’den alındığı, davalıların davacıya borçlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6558, Karar No: 2013/2129, Tarih: 03.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6558 E.  ,  2013/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, yetki verilmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı asıl ve davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalıların da aralarında bulunduğu arsa sahipleri arasında düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bağıtlandığını, sözleşmeye göre taşınmaz üzerinde inşa edilecek bağımız bölümlerin %50'sinin müvekkiline ait olacağını, davalı arsa sahiplerinin ihtarname ile sözleşmeyi feshetmek istediklerini ancak tek yanlı irade beyanı ile feshin mümkün olmadığını, arsa sahiplerinin tamamının katılmadığı fesih iradesinin geçerli bulunmadığını, davalıların müvekkilini vekaletten de azlettiklerini, diğer taraftan fesih nedenlerinin de doğru olmadığını ileri sürerek, davalıların sözleşmeye müdahale ve muarazalarının men'ini, taraflar arasında yapılan sözleşmenin ayakta olduğunun tespitini, sözleşmenin ifası amaçlı sözleşme kapsamında işlemlerin yapılması için vekaletname yerine geçecek şekilde davacıya yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tek yanlı feshin mümkün olduğunu, müvekkillerinin haklı nedenlerle sözleşmeyi feshettiklerini, vekaletnamenin her zaman vekil edenin iradesi ile ortadan kaldırılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine ... .... Hukuk Dairesi'nin ....02.2012 tarih, 2011/2775 Esas, 2012/830 Karar sayılı ilamıyla, "...Fesih işlemi, MK'nın 692. maddesi uyarınca tüm paydaşların muvafakatını (onayını) gerektiren tasarruflardandır. Bu sebeple arsa sahipleri yönünden sözleşmenin feshi, paydaşların tamamının katılımı ya da onayı ile mümkündür. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda mülkiyeti nakil borcu doğurduğundan sözleşmenin feshi ancak tarafların fesih konusunda iradelerinin birleşmesiyle (rızai fesih) ya da mahkeme kararı ile mümkündür.

Somut olayda ... 32. Noterliği'nden gönderilen ....05.2009 tarih 14469 sayılı fesih ihtarnamesi paydaşların tamamı tarafından gönderilmediğinden ve feshe davacı yüklenici tarafından ... 43. Noterliği'nden gönderilen ....08.2009 tarih 25135 sayılı cevabi ihtarla karşı çıkıldığından rızai fesih gerçekleşmemiştir. Arsa sahiplerince sözleşmenin feshi istemiyle açılmış bir dava da bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemenin sözleşmenin ayakta olduğunun tespitine dair kararı yerindedir.

Kararın nama ifaya izin verilmesiyle ilgili ... nolu bendine yönelik temyiz itirazlarına gelince; istemin hukuki dayanağını BK'nın 97. maddesi oluşturmaktadır. Sözü edilen maddeye göre bir şeyin yapılmasına müteallik borç, borçlu tarafından ifa edilmediği takdirde

Kararın nama ifaya izin verilmesiyle ilgili ... nolu bendine yönelik temyiz itirazlarına gelince; istemin hukuki dayanağını BK'nın 97. maddesi oluşturmaktadır. Sözü edilen maddeye göre bir şeyin yapılmasına müteallik borç, borçlu tarafından ifa edilmediği takdirde

alacaklı masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini talep edebilir. Yasa hükmüne göre nama ifaya izin verilebilmesi için sözleşmenin feshedilmemiş, yani yürürlükte olması, borçlunun edimin ifasında temerrüde düşmesi ve borcun “yapma borcu” na ilişkin bulunması gerekir. Somut olayda sözleşmenin ayakta olduğu ve ifasına izin ve yetki istenen hususların yapma borcuna ilişkin bulunduğu kuşkusuzdur. Sözleşmenin genel şartlar kısmının .... maddesinde mal sahiplerinin işlerin yürütülmesi ve gerekli çalışmaların yapılabilmesi için yüklenici veya yetkili kılacağı mimar mühendis ve yardımcılarına vekaletname verecekleri kararlaştırılmıştır. Sözleşme uyarınca davalı arsa sahipleri davacıya ... 47. Noterliği'nin 05.05.2006 tarih ve 12582 sayılı vekaletnamesi ile sözleşmenin ifasına yönelik gerekli yetkileri vermişlerse de, bilahare vekaletnameden azlederek sözleşmeye aykırı davranmışlar ve borçlu temerrüdüne düşmüşlerdir. Bu nedenle mahkemenin sözleşme kapsamındaki işlerin yapılabilmesi için vekaletname yerine geçecek şekilde davacıya yetki vermesi, başka bir ifadeyle nama ifaya izin vermesi kural olarak yerindedir. Ancak verilen yetki ve iznin kapsamının belirli olması ve sözleşmenin amacına uygun bulunması gerekir. Genel nitelikli yetki ve izin verilemez. Kurulan hükümde verilen yetkilerin ne olduğu açıklanmadığından, kapsamı ve sınırı belirtilmediğinden karar bu yönden yasaya aykırı olmuştur.

Davada talep edilen kalemler parayla değerlendirilebilecek nitelikte olmadığından davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin maktu olması gerekirken, nispi olarak hesaplanıp karar altına alınması da doğru bulunmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak ...; davacıya sözleşmenin ifasına yönelik olarak sözleşme kapsamındaki hangi ... ve işlemlerin yapılması için yetki ve izin istediğini açıklatmak, talep edilen izin ve yetkileri denetleyerek uygun bulunanlar bakımından istemi kabul etmek, infazda tereddüde mahal bırakmamak için nama ifasına izin ve yetki verilen ... ve işlemleri hüküm fıkrasında tek tek göstermek, vekalet ücretini de maktu olarak belirleyip karar altına almaktan ibarettir..." gerekçesiyle bozulmuştur.