muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11146, Karar No: 2023/1379, Tarih: 28.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11146 E.  ,  2023/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/301 E., 2022/1716 K.

DAVA TARİHİ : 06.07.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/168 E., 2021/250 K.

Taraflar arasındaki velâyet hakkı elinde olmayan baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması ya da çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince çocuk ile velâyet hakkı elinde olmayan baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması isteminin reddine, baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların boşanmalarına karar verildiğini, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocukları ...'nin velâyetinin anneye verildiğini, davalı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulduğunu, davalının kişisel ilişki kararına uymadığını, ihlal ettiğini, davacıya her gün her saat kendisi ve çocuğu üzerinden tehdit ettiğini, hakaret içeren mesajlar attığını, çocuğu kaçırmakla tehdit ettiğini iddia ederek çocukla baba arasındaki “Küçüğün her Cumartesi günü saat 13.00'de anneden alınıp aynı gün saat 17.00'de anneye teslimi, dini bayramların ikinci günü saat 13.00'de anneden alınıp aynı gün saat 17.00'de anneye teslimi suretiyle baba ile kişisel ilişki kurulmasına..” şeklindeki kişisel ilişkinin kararının kaldırılmasını mümkün olmadığı halde birer ay aralıklarla refakatçi eşliğinde kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen, davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen, davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşandıkları ve müşterek çocuğun velâyetinin anneye tevdiine ve baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, baba tarafından çocuğa gösterilen bir kısım davranışlar ve babanın sosyal durumu nedeniyle kişisel ilişkinin devamının çocuğun üstün yararına aykırı olacağı değerlendirilerek baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması talep edilmiş ise de üç ayrı sosyal inceleme raporu alındığı ve davalı babanın küçüğün bireysel ve sosyal gelişiminde onu olumsuz yönde etkileyecek, onun üstün yararına aykırı olacak bir hususun tespit edilememiş olduğu, babanın hakkında yürütülen soruşturma dosyalarının kişisel ilişkinin devamına engel durum teşkil etmeyeceği nedeniyle yerleşik içtihatlar da nazara alınarak çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin tümden kaldırılması talebinin reddine, kişisel ilişkinin kaldırılması istemi ile ikame edilen davada dosya kapsamında alınan raporlar nazara alınarak çocuğun üstün yararına olduğu kanaatiyle her hafta sonunu kapsayacak şekilde mevcut ilişkinin tarafların ve özellikle çocuğun aleyhinde olacağı gerekçesiyle davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin “her ayın 1. ve 3. Haftasonları Cumartesi günleri saat 10.00 ile aynı gün 14.00 arasında; ilgili ayın 5 haftalı olması halinde 5. Haftası Cumartesi günleri saat 10.00 ile aynı gün 14.00 arasında, her yıl dini bayramların 2. Günü saat 10.00 ile aynı gün 17.00 arasında, her yıl Babalar Günü saat 10.00 ile aynı gün 14.00 saatleri arasında kişisel ilişki tesisine, velâyeti anneye bulunan müşterek çocuğun eğitimi ve sağlığı konusunda bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında kurum idaresinin belirleyeceği uygun yer ve süre içinde bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında babaya bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine..” şeklinde yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin psikolojik ve fiziki şiddet mağduru olduğunu, müşterek çocuğun da doğrudan etkilendiğini, davacıya ait uyap kaydı sorgulandığında davacının ebeveynlik rolünü üstlenmesinin doğru olmadığını, davacının müvekkiline tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu, çocukla kişisel ilişki düzenlemesini ihlal ettiğini, şikayette bulunmak istediğini ancak davacıdan korktuğunu , küçüğü kaçırıcağı ve öldüreceği yönünde sürekli tehdit edildiğini beyan ederek haksız ve hukuka aykırı mahkeme kararının kaldırılarak, davalı ile küçük arasındaki ilişkinin öncelikle tedbiren ve devamla tamamen kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı annenin kurulan kişisel ilişki düzenlenmesini ve velâyet hakkını kötüye kullandığını, müvekkilinin uyuşturucu madde kullandığı yönündeki iddiaların amacının, müşterek çocukla kişisel ilişkisi konusunda müvekkilini kusurlu göstererek baba-oğul arasındaki ilişkiye zarar vermek ve kendisini haklı göstermeye çalışmak olduğunu, müvekkilinin, müşterek çocuğa yönelik fiziki ya da psikolojik yönde olumsuzluk oluşturabilecek bir eyleminin olmadığını, aksine iddia edilen eylemlerin davacı tarafından müşterek çocukla kişisel ilişki kurulmasının engellenmesinden kaynaklı olduğunu beyan ederek yerel mahkemenin vermiş olduğu kararda davacı annenin bilirkişi raporundaki kanaatleri göz önünde bulundurulmadan kurulan kişisel ilişkinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek aksız ve hukuka aykırı mahkeme kararının kaldırılarak, müvekkil ile küçük arasındaki ilişkinin öncelikle tedbiren ve devamla yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki iddia ve vakıaları aynen tekrar ederek müvekkilinin ve küçüğün yaşamlarının her defasında son anda kurtulduğunu, çocuk teslimi sırasında gerekse küçük ile babası görüntülü konuşurken şiddet ve tehdit olaylarının arttığını, davacının, çocuğu göremediği için icra takibi başlattığını, müvekkilinin, çocuğu babası ile sürekli görüştürmeye çalıştığını bunun karşılığında sürekli hakaret, tehdit ve şiddete maruz kaldıklarını, müvekkilinin ve çocuğun bir sonraki yaşayacağı şeyin ölüm olduğunu beyan ederek çocuk ile davacı arasındaki kişisel ilişkinin süresiz olarak kaldırılmasına karar verilmesini bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması, bu mümkün olmadığı takdirde yeniden düzenlenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22450, Karar No: 2017/10094, Tarih: 24.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/22450 E.  ,  2017/10094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılardan ... ile ... evlilikleri içerisinde hamilelik haberini aldıklarını ve gebelik takibi için davalı özel hastaneden diğer davalı doktorların takibine girdiğini, ilk muayeneden erken doğum gerçekleşene kadar sorunlu bir gebelik olduğunun zaman zaman söylendiğini fakat gerekli tahliller yapılarak neticeten sağlıklı bir gebelik olduğu yönünde görüş bildirildiğini, davalı özel hastanede doğum gerçekleştiğinde bebeğin mide borusunun kapalı, kalbinde üç delik ve damarda bir yırtık, ayağında anomali ve akciğerlerinin gelişmemiş bir bebek olarak dünyaya geldiğini, bu durumun gebelikte fark edilip en geç 10. haftada gebeliğin sonlandırılması gerektiğini, davalı doktorların gerekli özen ve ihtimamı göstermeyerek bu durumun meydana gelmesine sebebiyet verdiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak çocuğun iş göremezlik tazminatı için 1.000,00 TL, bakıcı parası olarak 1.000,00 TL davacı ...'ın tedavisi için 1.000,00 TL davalı ...'in gelir kaybı için 1.000,00 TL, çocuğun tedavi ve ilaç giderleri için 3.000,00 TL, çocuğun özel beslenmesi nedeniyle 2.000,00 TL maddi tazminat ile çocuğun çektiği acılar nedeniyle 25.000,00 TL, anne için 15.000,00 TL, baba için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 59.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar, kendilerine herhangi bir kusur atfedilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar ... ve ... , müşterek çocukları ... ’ın henüz ana rahminde iken, davalı özel hastane doktorları diğer davalılar tarafından kontrollerinin yapıldığı, yaşanan gebeliğin sorunlu bir gebelik olduğu ve durumun henüz ana rahmindeyken fark edilip kendilerinin konuyla ilgili aydınlatılması ve müdahale edilmesi gerekirken, ihmalleri neticesinde sürekli sağlık sorunları olan bir çocuğun dünyaya geldiğini ileri sürerek, maddi ve manevi zararlarının tazminini isteği ile eldeki davayı açmıştır. Davalılar kendilerine atfedilebilecek kusur bulunmadığını savunmuşlardır. Mahkemece, davalıların kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle, Doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir

. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle, Doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, Adli Tıp Raporu nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Adli Tıp Kurumu raporunda davacıların müşterek çocuklarında mevcut sağlık problemlerinin gebelik sürecinde usg ile tespit edilemeyebileceği ve davalılara kusur yüklenemeyeceği şeklinde görüş bildirilmiştir. Ne var ki, Adli Tıp kurumu raporu davacıların itirazlarını tam anlamıyla karşılayamamış olup, mahkemece, davacının davalı hastanede yapılan teşhis ve tedavinin tıp kurallarına diğer bir deyişle mesleki standartlara uygun olup olmadığı, bebekte mevcut sağlık sorunlarının gebelikte usg ile tespit edilip edilemeyeceği, tespit edilebilseydi rahim tahliyesi şartlarının oluşup oluşmadığı hususları üzerinde de durularak, Üniversitelerin ilgili bilim dallarından seçilecek akademik kariyere sahip aralarında uzmanların bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18265, Karar No: 2019/4048, Tarih: 27.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/18265 E.  ,  2019/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tutanağında sanıkların polis memuru ...'e yumruk ve tekme ile saldırdığı, polis memurunun yaralandığı ifade edilmiş, mağdur polis memurlarının hazırlık ifadelerinde, sanık ...'nun sinkaflı kelimelerle hakaret ettiğini söyledikleri, ...'in, ayrıca sanıkların kendisini darp ettiğini ifade ettiği, ... ve ...'ın ise sadece itişme yaşandığını bildirdikleri, mahkemede ise her üç mağdur ...'nun hakaret oluşturan bir sözünden bahsetmedikleri gibi, ...'in de, vatandaşlarla itişme kakışma yaşandığı biçimde beyanda bulunduğu, duruşma hakiminin, ifadeler arasındaki çelişkiye dikkat çekmesi üzerine, mağdurların, son ifadelerinin doğru olduğunu söylediklerinin ve çelişkinin giderilemediğinin anlaşılması karşısında; kararda bu hususlar tartışılmadan, hangi ifadelere hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan, mağdurların "tüm aşamalardaki değişmeyen istikrarlı anlatımları"na vurgu yapılarak mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Mükerrir olmayan sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği halde, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik ceza öngören hakaret suçunda para cezası yerine hapis cezası tercih edilerek çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1627, Karar No: 2015/1020, Tarih: 13.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1627 E.  ,  2015/1020 K.**

* REŞİT ÇOCUĞA NAFAKA BAĞLANMASI

* YARDIM NAFAKASI İSTEMİ

* MESLEK YÜKSEK OKULUNDAN MEZUN OLAN ÇOCUĞUN YARDIM NAFAKASI ALABİLMESİ

* BABANIN ÇOCUĞA YARDIM ETME ZORUNLULUĞU

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 328

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 364

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “yardım nafakası” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karaman Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.03.2012 gün ve E:2011/885, K:2012/259 sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 03.10.2012 gün ve E:2012/14729, K:2012/20641 sayılı ilamı ile;

(...Davacı dava dilekçesi ile; öz babası olan davalıdan, boşanma davasında lehine hükmedilen 100 TL iştirak nafakasının, 18 yaşını doldurması ve halen eğitim hayatının devam ediyor olması nedeniyle, aylık 500 TL'ye artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının halen üniversite mezunu ve meslek sahibi olduğundan başkasının yardımına ihtiyaç duymayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bir yüksekokul bitirmiş 23 yaşlarındaki halen çalıştığı da anlaşılan erkek çocuğun açıköğretimde öğrenci olduğundan bahisle babasından yardım nafakası istemesinin yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 328/2 ve 364/1. maddelerine göre, şayet çocuk reşit olduğu halde eğitimine devam ediyorsa eğitimi sona erinceye kadar ana ve babanın bakım borcu devam eder. Bu durumda çocuk ana ve babaya karşı yardım nafakası davası açabilir.

Dosyadaki delillere göre, davacı her ne kadar Adnan Menderes Üniversitesi Karacasu Memnune İnci Meslek Yüksekokulu mezunu olsa da dava tarihi itibariyle halen Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesinde 3. sınıf öğrenci olup, sabit bir yerde çalışmamakta ve düzenli bir geliri bulunmamaktadır. Davalı babanın ise adliyede memur olduğu yaklaşık 1500 TL maaşının bulunduğu anlaşılmıştır.

Yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına göre açıköğretim fakültesinde eğitim görmek yardım nafakasına mani değildir. Davacının düzenli bir geliri bulunmamaktadır. Günün ekonomik koşulları ve ülkedeki ekonomik yapı da nazara alındığında davacının eğitimini bir an önce tamamlaması kendi menfaatinedir. Ayrıca davacının çalışarak eğitim hayatını beraber götürmesini beklemek eğitim hayatını zora sokacaktır.

Olayları izah taraflara, hukuki niteleme hakime ait bir görevdir.

Somut olayda, davacının iştirak nafakasının artırımı yönündeki talebi TMK. 328/2 ve 364/1. maddesi kapsamında yardım nafakası talebini içermektedir.

Mahkemece; davacı yararına hakkaniyete uygun bir miktarda yardım nafakasına hükmolunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Mahkemece; davacı yararına hakkaniyete uygun bir miktarda yardım nafakasına hükmolunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 328/2 ve 364/1. maddeleri kapsamında yardım nafakası istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacının temyizi üzerine, Özel Daire'ce yukarıda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçelerine ilave olarak, “…davacının şu anda nişanlı olduğu, düğünlerde piyanistlik yaptığı, aylık 300 TL gelirinin olduğu, davalının oğlu reşit olduktan sonra 53 ay iştirak nafakasını kendi isteğiyle ödediği, daha sonra bu nafakaları geri istediği, bunun üzerine davacının eldeki davayı açarak iştirak nafakasının arttırılmasını talep ettiği, davacının açık öğretim fakültesine kayıtlı olduğu ikinci okulu olduğu, halen 24 yaşında olan davacının sağlık bakımından çalışmasına engel bir durumunun bulunmadığı, davacının halen adliyede yazı işleri müdürü olarak çalışan annesi ile birlikte yaşadığı, evlenme hazırlığı içinde olan davacının açık öğretim eğitim giderlerini karşılamaya yetmeyecek düzeyde olduğunun kabulünün mümkün bulunmadığı, düzenli ve yeterli bir gelirinin bulunduğunun anlaşıldığı, Yargıtay kararları incelendiğinde nafaka talep eden kişilerin işsiz olup eğitim gördükleri açık öğretim fakültesinin ilk yükseköğretim kurumu olduğu, davalı baba açısından eğitim giderlerine katılma yönünden makul sürenin geçmiş olduğu, bu haliyle davacının açık öğretimde öğrenci olduğundan bahisle babasından yardım nafakası istemesinin TMK.nun 2 ve 4. maddesinde düzenlenen dürüstlük ve hakkaniyet kurallarına aykırılık teşkil ettiği, TMK.nun 365.maddesinin 3.fıkrası hükmüne göre nafakanın, yükümlülerin bir veya bir kaçından istenmesi hakkaniyete aykırıysa hakimin, onların nafaka yükümlülüğünü kaldırabileceği, davanın yasal koşullarının oluşmadığı…” gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davacı temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; üniversitede okuyan ve düzenli bir geliri bulunmayan ergin davacı çocuk yararına yardım nafakası takdiri gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlığı ilgilendirmesi nedeniyle nafaka hakkında genel bir açıklama yapılmasında yarar vardır: