muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24742, Karar No: 2013/1892, Tarih: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24742 E.  ,  2013/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimtarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6.maddesinin 8.fıkrasında, evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Pendik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 18.04.2010, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği  30.06.2010 tarihinden öncesine ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulamayacağından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, sonuçta şikayetin reddine karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14855, Karar No: 2020/580, Tarih: 18.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14855 E.  ,  2020/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve müşterekleri, ... İlçesi ...,... çalışma alanında bulunan ve 1994 yılında yapılan kadastro sırasında dere niteliğinde olduğu belirtilerek tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün, miras bırakanları ... adına tespit ve tescil edilen 129 ada 65 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, iddialarına konu taşınmaz bölümünün adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Mahallinde yapılan keşifler sonucu dosyaya ibraz edilen tek ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, imar-ihya mevcut ise ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarını belirleme yönünden yetersiz olduğu gibi anılan bilirkişi raporlarında taşınmazın bir bölümü patates ekili, diğer kısmı ise kavaklık, koruluk ve çayırlık olarak belirtilmesine karşın, bu kısımlar teknik bilirkişi raporunda ayrı ayrı gösterilmemiş; taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların kendiliğinden mi yetiştiği, yoksa davacı tarafça dikilip mi yetiştirildiği sorulup saptanılmamış; yaş, sayı ve dağılımları belirlenmemiş; harita mühendisi bilirkişi tarafından 1992 tarihli hava fotoğrafı üzerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanan raporda taşınmazın hava fotoğrafının çekildiği tarihteki niteliği ve imar ihyaya konu edilip edilmediği üzerinde durulmaksızın, yalnızca davacının iddiasına konu yer ile örtüşen sınıra rastlandığı şeklindeki soyut değerlendirmesi ile yetinilmiş, bu kapsamda dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları üzerinde uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden stereoskop aleti ile inceleme yaptırılarak denetime elverişli rapor alınması gerektiği düşünülmemiş; diğer taraftan taşınmaz “dere” olarak tescil harici bırakıldığı halde jeolog bilirkişiden rapor da alınmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Komutanlığı'ndan getirilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi, jeoloji mühendisi bilirkişi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı, dava konusu taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlanıldığı, kime ait olduğu ve kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp hangi tarihte tamamlandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların kendiliğinden mi yetiştiği, yoksa davacı tarafça mı dikilip yetiştirildiği hususu özellikle sorulup, saptanılmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz bölümü üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi ve taşınmaz bölümü üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaşını, sayısını, cinsini ve dağılımını bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir; jeoloji mühendisi bilirkişiden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığını ya da dereden kazanılıp kazanılmadığını ve hali hazırda derenin etki alanında kalıp kalmadığını belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisine, yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmek suretiyle taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığını ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğunu açıklayan rapor düzenlettirilmeli; temin edilebilen en eski ve kadastro tespit tarihine yakın tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmazın farkı özellikteki kısımlarını ( tarla, çayır ve ağaçlık olan kısımlarını) ayrı ayrı gösterir krokili rapor alınmalı; bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve TMK'nın 713/4-5. maddeleri gereğince zorunlu bulunan yasal ilanlar da yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

. maddeleri gereğince zorunlu bulunan yasal ilanlar da yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4054, Karar No: 2013/7038, Tarih: 16.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4054 E.  ,  2013/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ... tarafından gerek davacı gerekse dava dışı ... aleyhine yapılmış bir icra takibi olup olmadığının merciinden sorulması icra takibi varsa belgelerinin getirtilip evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14871, Karar No: 2016/4019, Tarih: 05.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14871 E.  ,  2016/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, hırsızlık suçundan ihbarda bulunulması üzerine, kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuğu yakaladıkları ve hakkında adli işlem yapılmak üzere ekip aracının nezarethane kısmına koydukları, suça sürüklenen çocuğun ekip aracında bulunduğu sırada ayağı ile vurmak suretiyle aracın nezarethane kısmını oluşturan sağ ve sol taraftaki demir örgüler ile aracın arka camını koruyan demir örgüde bükülme oluşacak şekilde zarar verdiği, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesine yönelik mahkemenin kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine inceleme dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/690, Karar No: 2015/6572, Tarih: 01.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/690 E.  ,  2015/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/604-2014/621

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2778, Karar No: 2012/6325, Tarih: 12.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2778 E.  ,  2012/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davalı eşin bağımsız konut temin etmediğini ve davacı eşini evden kovduğunu, bu nedenle davacının baba evine sığındığını, böylece ayrı yaşamaya başladıkları ileri sürülerek ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayanılarak davacı eş için aylık 750 TL tedbir nafakasına hükmolunması talep ve dava edilmiştir.Davalı, süresi içerisinde verdiği cevabında; ikametgahının ...'da bulunduğunu, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürürek yetki itirazında bulunmuştur.Mahkemece; davalının .../...'de ikamet ettiğini, bu nedenle yetkili mahkemenin .../...Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nun 19/1.maddesinde "yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmü getirilmiştir.

TMK'nun 201/1 maddesinde de; " evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir" hükmü yer almaktadır,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih 2007/2-331 E-2007/332 K.sayılı ilamında; TMK'nun 168.maddesindeki boşanma ve ayrılık davalarındaki yetki ile ilgili olarak; boşanma davası öncesinde tarafların ayrı yaşadığı dönemde davacı kadının sığındığı baba evindeki ikamet adresinin bağlı bulunduğu yer Aile Mahkemesinde de boşanma davası açabileceği kabul edilmiştir.Yargıtay 3.Hukuk dairesinin 09.04.2007 tarih, 2007/5139 E-2007/5403 karar sayılı kararında da; davacı kadının ayrı yaşamda haklılık iddasına dayalı olarak açtığı tedbir nafakasında sığındığı baba evindeki ikamet adresinin bağlı bulunduğu yer mahkemesinde de dava açabileceği kabul edilmiştir.Somut olayda; davacı ...'da baba evine sığınarak eldaki davayı açmış olup, davada ... Mahkemeleri yetkilidir. Davanın esasına girilerek sonucu dairesinde hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2167, Karar No: 2010/8604, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2167 E.  ,  2010/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/555, Karar No: 2019/362, Tarih: 30.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/555 E.  ,  2019/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 127-292

04.05.2010 tarihli kasten yangın çıkarma ve yakarak mala zarar verme suçlarından sanık ...'un beraatine ilişkin KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.01.2011 tarihli ve 283-13 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.02.2014 tarih ve 16623-4542 sayı ile;

"Sanığın olay tarihinden üç gün önce ... isimli tanıktan benzin alması, tanık ...'ın olay gecesi saat 03.00 sıralarında katılanın evinin yanmaya başlaması üzerine sanığı olay yerinden kendi evine doğru koşarak giderken görmesi, tanık ...'un da benzer şekilde anlatımda bulunması karşısında; sanığın, aralarında husumet bulunan katılan ...'ın evine benzin dökerek yakmaya kalkışması eyleminin TCK'nın 170/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve TCK'nın 151/1, 152/2-a maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren yakarak mala zarar vermeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 06.06.2014 tarih ve 127-292 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 06.06.2014 tarih ve 127-292 sayı ile;

"Her ne kadar Yargıtay bozma ilamı ile tanıklar ... ve ...'un beyanları ile sanığın olaydan üç gün önce ... isimli tanıktan benzin alması gözetilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği belirtilmiş ise de sanığın en baştan beri yaptığı savunmalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, mahkememizin 2010/283 esas 2011/13 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere tanıklar Gülser ve Münevver'in jandarmada alınan ilk beyanlarında sanık ...'u olay mahallinde yangın çıktığı anda gördüklerine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadıkları ve sadece zandan kaynaklı olarak eylemi ... veya ...'un gerçekleştirdiğinden şüphelendiklerini beyan ettikleri hâlde daha sonra Cumhuriyet savcılığında ve mahkememizde alınan beyanlarında ...'un yangının çıktığı mahalden hızla uzaklaşarak kendi evine girdiğini beyan ettikleri, bu hâliyle tanıkların jandarmada alınan beyanları ile Cumhuriyet savcılığında ve mahkememizde alınan beyanları arasında çelişki bulunduğu sanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere sanık ile tanıklar arasında önceye dayalı yoğun husumet bulunduğu da gözetildiğinde çelişkili ve zanna dayalı tanıklar Münevver ve Gülser'in beyanlarının mahkûmiyet hükmüne esas alınamayacağı, her ne kadar Yargıtay kararında da belirtildiği üzere sanık ... tanık ...'dan olaydan üç gün evvel benzin almış ise de sanığın savunmasında söz konusu benzini kullandığını, olay günü 5 litre benzin aldığını, bu benzini ise eksiksiz şekilde jandarmaya teslim ettiğini beyan ettiği ve jandarma görevlileri tarafından olay günü sanığın evine gidildiği ve söz konusu benzinin sanık tarafından görevlilere teslim edildiği, sanığın aldığı benzin ile jandarma görevlilerine teslim ettiği benzin arasında fark bulunup bulunmadığının ise tespitinin mümkün olmadığı ayrıca yakma eyleminin benzin ile gerçekleştirildiğine ilişkin de herhangi bir bulgu elde edilemediği dikkate alındığında sanığın olaydan üç gün evvel ... isimli şahıstan ödünç benzin almış olmasının mahkûmiyet hükmü kurmaya yeterli delil niteliğinde olmadığı,” gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hükümlerde olduğu gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2016 tarihli ve 333380 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 161-598 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 07.11.2018 tarih ve 463-12310 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 24.04.2010 ve 02.05.2010 tarihli kasten yangın çıkarma ve yakarak mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme 04.05.2010 tarihli kasten yangın çıkarma ve yakarak mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı eylemin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

04.05.2010 tarihli görgü tespit tutanağında; olay yerine gelindiğinde yangının başlamadan söndürülmüş olduğu, evde herhangi bir zarar ve ziyanın bulunmadığı, evin üç ayrı yerinden tutuşturulmak suretiyle yangın çıkarılmaya çalışıldığı ancak alevlerin erken fark edilmesi nedeniyle söndürüldüğü ayrıca katılan ...’ın bu olayı gerçekleştiren kişi olarak sanık ...’dan şüphelendiğini beyan ettiği bilgilerine yer verildiği,

04.05.2010 tarihli tutanakta; köy muhtarı Ramazan Turhan'ın beyanına göre, sanığın olay günü benzin alarak köye getirdiğinin görülmesi üzerine köy muhtarının sanığın evine giderek bu benzinin nerede olduğunu sorduğu, sanığın da beş litrelik bidon içinde bulunan benzini getirerek gösterdiği ancak bidonda dört parmak kadar benzinin eksik olduğunun belirtildiği,

Sanığın 16.07.2010 tarihli dilekçesinde; tanık ... ile aralarında husumet bulunduğunu, davalarının devam etmekte olduğunu ve gerekirse dosya numaralarını bildirebileceğini, yine babası olan ... ile tanık ... arasında husumet bulunduğunu, bu davanın da Sulh Ceza Mahkemesinde 2010/1424 esas sayı ile derdest olduğunu belirttiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... aşamalarda; yangını kimin çıkarmaya çalıştığını görmediğini ancak sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Tanık ... aşamalarda; sanığın motoru ile bir yere gideceğinden bahisle kendisinden benzin istemesi üzerine sanığa 01.05.2010 tarihinde iki litre benzin verdiğini,

Tanık ... kollukta; kesim motoru ile motosikleti için ilçe merkezinden aldığı benzini dolu bir şekilde köy muhtarına ve kolluğa gösterdiğini, olay tarihinde oğlu olan sanığın bütün gün evde olduğunu ayrıca belirtilen günde televizyonlarının 00.00-01.00 saatlerine kadar açık olduğunu, sanık ile birlikte televizyon izlediklerini, inceleme dışı suçun katılanı ... ile aralarında bulunan husumet nedeniyle görüşmediklerini, bu nedenle de söz konusu şahısların sanığa iftira atabileceklerini,