muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14806, Karar No: 2024/24766, Tarih: 06.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14806 E.  ,  2024/24766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi ile düzenlenen teknik araçlarla izlenilmesi, ses ve görüntü kaydı alınması tedbirinin uygulanamayacağına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, tanık beyanlarının hukuka aykırı delil kapsamında olduğuna ve hükme esas alınamayacağına,

3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, teknik araçlarla izlenilmesi, ses ve görüntü kaydı alınmasına ilişkin verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında temyize konu ilamda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/346 Esas, 2016/4932 Karar sayılı ilamı esas alınarak sanığın ikinci kere mükerrirliğine karar verildiği, ancak bu ilamda tekerrür hükümleri uygulanmadığı ve ikinci kere mükerrirlik koşulları oluşmadığı, bu durumda sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, dolayısıyla ikinci kez tekerrür

hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanık hakkındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından '' ....ikinci kere..." cümlesinin çıkartılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18823, Karar No: 2010/1212, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18823 E.  ,  2010/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29545, Karar No: 2019/13529, Tarih: 04.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29545 E.  ,  2019/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE,

II- Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İşçilerin Sosyalist Partisi(Sosyalist Parti) Samsun Disiplin Kurulu üyesi olan sanık hakkında parti İl Başkanlığına ait üye kayıt defteri, demirbaş defteri ve partiye ait belgelerin teslimi istendiği halde İl Başkanlığınca bu belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle açılan kamu davasında; 2820 sayılı Kanun ile ilgili partinin tüzük ve varsa iç yönetmeliğine göre; il teşkilatında zorunlu defterlerin tutulmasından münhasıran yetkili ve sorumlu kişilerin kimler olduğu belirlenerek; sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında Samsun'da üniversite öğrencisi olduğu dönemde İşçilerin Sosyalist Partisine üye olduğunu, haberi olmadan kendisini disiplin kurulu üyeliğine atamış olduklarını, bunu öğrenince hemen istifa ettiğini, suç tarihi itibariyle istifasını verdiğini beyan etmesi karşısında istifa edip etmediği ve istifa ettiğinin anlaşılması durumunda ise istifa dilekçesinin parti teşkilatına usulüne uygun olarak ulaşıp ulaşmadığı ile parti yönetiminde tekrar görev alıp almadığı hususlarının tespitiyle tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Hazine ve Maliye Bakanlığı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23321, Karar No: 2017/2754, Tarih: 14.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23321 E.  ,  2017/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından boşanma davası ve fer'ileri ile nafaka davasında nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Durum böyleyken; boşanmaya karar verilmesi sonucu itibarıyla doğru olup, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar vermek gerekmiş, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple hüküm gerekçesinin değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.03.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/14956, Karar No: 2014/25275, Tarih: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14956 E.  ,  2014/25275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/73 Karar no:2014/320

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından boşanma davası, kusur belirlemesi, fer'ileri ile kabul edilen ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3792, Karar No: 2022/6715, Tarih: 09.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3792 E.  ,  2022/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 37. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının davacının 30/06/1989 - 22/08/1992 ve 04/01/1994 - 31/01/1999 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili, davacının 01/02/1999 da işe başladığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini,davanın reddini savunmuştur.

Fer’i müdahil Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait eczane iş yerinde 9/10/1990 - 22/8/1992 ve 4/1/1994 - 31/1/1999 dönemi asgari ücret ile çalıştığının tespitine, artan kısma ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili, hak düşürücü süre itirazının dikkate alınmadığını, davacının sunduğu reçete kayıt defterinin delil kabul olarak kabul edilemeyeceğini, belgenin kim tarafından düzenlendiğine dair bir işaret olmadığını belirterek, temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait eczanede kalfa olarak çalıştığı, 01/02/1999-19/12/2016 tarihleri arasında davalı işyerinden hizmetinin kesintisiz olarak bildirildiği, davalı işyerinin 01/02/1999 tarihinde kapsama alındığı, vergi kaydının 01/04/1982 tarihinden itibaren devam ettiği, davacının 28/08/1992 - 28/11/1993 tarihleri arasında askerliğini yaptığı, davacı tarafından dosyaya fotokopisi sunulan reçete kayıt defterinde, 09/10/1990 tarihinden itibaren ilaç tertibi, hazırlanması ile ilgili kayıtlar bulunduğu, defter aslına ulaşılamadığının belirtildiği, işverenin gösterilen belgelere itirazı bulunduğu, taraflar arasında görülen işçilik alacakları dosyasında,davacının 04/01/1994 ile 01/09/2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını belirterek tazminat ve diğer işçilik alacaklarını talep ettiği, tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamıştır. Davacının özellikle askerlik öncesi çalışma dönemi yönünden,reçete hazırladığı kişilerden çalışmasını kimlerin bilebileceği sorularak, bu kişiler dinlenmeli, 09/10/1990 tarihinde reçete kayıt defterinde bulunan yazının davacıya ait olup olmadığı açıkça sorularak, temin edilebiliyorsa defter aslı, edilemiyorsa fotokopisi üzerinde defterdeki yazıların davacıya ait olup olmadığı konusunda grafoloji uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılmalı,işverenin defterdeki yazı ve kayıtların kendisine ait olmadığı konusundaki itirazı da bu kapsamda değerlendirilmeli, yapılacak emniyet araştırması ile ve kurumdan sorularak tespiti istenen dönemin tamamı açısından daha fazla komşu işyeri tespit edilerek, komşu işyerlerinin işverenleri ve çalışanlarının bilgisine başvurulmalı, işçilik alacakları dosyasının eksiksiz bir örneği bu dosya içine alınarak, davacının işçilik alacakları dosyasının dava dilekçesinde, çalışmasının 04/01/1994 tarihinden başladığına dair açıklaması değerlendirilmeli, mahkemece dinlenen bir kısım tanıklar tarafından davacının 5-6 ay kadar ara verdiği beyan edildiğinden,bu husus tanıklardan ayrıntılı olarak sorulup,ara verilen dönem olduğunun sabit olması halinde, bu dönem belirlenerek hak düşürücü süre açısından değerlendirilmeli, gerçek ve fiili çalışma olgusu üzerinde hassasiyetle durulmalı, böylelikle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5808, Karar No: 2012/8367, Tarih: 26.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5808 E.  ,  2012/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 1658 ada 1 parsel sayılı taşınmaz malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 14.12.2000 tarihinde imar-ıslah uygulaması nedeniyle 10097 ada 20 parsel sayısını alarak 83,94 m2 yüzölçümlü arsa niteliği ile davalı olarak tescili yapılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın malik hanesinin boş olduğunu ileri sürerek Hazine adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 10097 ada 20 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin davacı Hazine adına doldurulmasına ve taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın davalılar ... ve ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 10097 ada 20 parsel sayılı taşınmazın öncesi 1658 ada 1 parsel sayısı altında 1954 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında birden fazla tapunun kapsamında kaldığından ve Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, taşınmaz üzerinde bulunan 276 adet gecekondu şeklindeki binalar tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

14.12.2000 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu davalılar ... ve ...'in üzerinde binası olan bölüm 10097 ada 20 parsel sayısı altında davalı olarak tapuya tescil edilmiş, üzerindeki binanın davalılar ... ve ...'e ait olduğu tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2051, Karar No: 2009/2292, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2051 E.  ,  2009/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, kayyum sıfatıyla İstanbul Defterdarlığı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz tapuda, 1892 yılında öldüğü bildirilen ... oğlu ... adına kayıtlıdır. Davada dayanılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde vaad borçlusu olan kişiler iddiaya göre kayıt maliki ... oğlu ...’nın mirasçılarındandır. ..., Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.09.1996 tarih, 1995/344 esas 1996/918 karar sayılı ilamı ile Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/1161 esas ve 1991/1408 karar sayılı mirasçılık belgelerinden vaad borçlularının kayıt maliki ... oğlu ... mirasçıları arasında yer aldığı görülmektedir. Ne var ki, ... oğlu ... mirasçılarını belirleyen ve yukarıda sözü edilen mirasçılık belgeleri Hazine’nin açtığı dava sonucu Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2005 tarih 2001/501 esas, 2005/1177 sayılı ilamı ile iptal edilmiş ve ... oğlu ... mirasının Hazineye intikal ettiği hükmen saptanmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan saptamaya göre, ... oğlu ... mirasçıları vaad borçluları değil sözü edilen kişinin mirasçısı Hazine ise, dayanılan sözleşmeler kuşkusuz hüküm ve sonuç meydana getirmez.

O halde mahkemece, Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılan Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/501 esas sayılı dava dosyası sonucu beklenilmeli ve eldeki dava hakkında bu sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13599, Karar No: 2007/14476, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13599 E.  ,  2007/14476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.12.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı dava konusu taşınmazda ... yazan baba adının ... olarak düzeltilmesini, yazılmayan soyadının da ... olarak eklenmesini ... yazılan baba adının ... olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü her iki taraf vekilleri temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden ise davanın reddedilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönün göz ardı edilmesi yanlış ise de; bu husus kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün H.U.M.K. nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; hüküm fıkrasının 3. bendinden sonra gelmek üzere “ 4- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450.00 YTL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Sicil Müdürlüğüne verilmesine” tümcesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.11.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi .