muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/23030, Karar No: 2008/16131, Tarih: 20.10.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23030 E.  ,  2008/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ           : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2007

Davacı, 31.07.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranının %10'nun üzerinde olduğunun tespitiyle, 01.08.2003 tarihinden itibaren sürekli iş görmezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitiyle bağlanacak gelirin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 31.07.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %9.3 olarak tesbit edilen beden güç kaybı oranının %10’ un üzerinde olduğunun tesbiti ile 01.08.2003 tarihinden itibaren sürekli işgörmezlik geliri bağlanmasını tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının 31.07.2003 tarihinde işkazası geçirdiği ve bu iş kazası sonucu beden güç kaybına uğradığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık somut olayda iş kazası sonucu oluşan beden güç kayıp  oranının %10’un üzerinde olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının 31.07.2003 tarihinde işkazası geçirdiği ve bu iş kazası sonucu beden güç kaybına uğradığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık somut olayda iş kazası sonucu oluşan beden güç kayıp  oranının %10’un üzerinde olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti  sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin 21. maddesinde de iş kazasının meydana geldiği veya meslek hastalığının başladığı tarihte Kanunun 4-1/(a) ve (b) bentleri kapsamında çalışmakta olanların yapmakta olduğu işin sigortalının mesleği sayılacağı, Kurumun, bu mesleğin tespitinde sigortalının çalıştığı işyerinden alınacak belgeyi esas tutabileceği gibi, bu hususu Kurumun kontrol ve denetimle görevli memurları aracılığı ile inceletmeye ve buna göre karar vermeye yetkili olduğu, 22. maddesinde iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meydana gelen arızalar sonucunda, sigortalının meslekte kazanma gücünün ne oranda azalacağına ilişkin hesaplamanın Meslekte Kazanma Gücü Kayıp Oranı Tespit Cetvelinde yer olan A, B, C, D ve E cetvellerine göre yapılacağı, 23. maddesinin  (b) bendinde (B) cetveli listesinde önce sigortalının iş kolu, sonra bu iş kolu içindeki meslek veya iş çeşidinin bulunduğu, bunun karşısındaki meslek grup numarasının da bir yere yazıldığı, sigortalının meslek veya iş çeşidinin bu liste de bulunmaması halinde meslek veya işinin benzeri veya en yakınının esas alınacağı belirtilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden,mahkemece davacının beden güç kayıp oranının tesbiti için Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan 22.08.2007 tarihli raporun alındığı,raporda davacının meslek grup numarasının bildirilmemesi nedeniyle grup numarasının 1 (bir) olarak kabul edildiği ve beden güç kayıp oranı tespitinin  buna göre yapıldığı anlaşılmış olup, davacının gerçek meslek grup numarası tesbit edilmeden alınan bu rapora dayanılarak davanın reddine karar  verilmiş olması doğru değildir.

Yapılacak iş; Davacının meslek grup numarasını Kurumdan sormak,gelen cevapta meslek grup numarası 1(bir) olarak bildirilirse şimdiki gibi karar vermek,meslek grup numarası farklı gelirse buna göre yeniden Adli Tıp Kurumundan  rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.10.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6974, Karar No: 2022/2290, Tarih: 01.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6974 E.  ,  2022/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanığın 28/10/2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle 17/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildikten sonra 08/03/2015 tarihinde sağ ayak çorabı içinde uyuşturucu madde bulunduğunun anlaşılması karşısında ele geçen bu maddeye ilişkin ekspertiz raporu ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/3534 soruşturma numaralı dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4040, Karar No: 2019/11366, Tarih: 27.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4040 E.  ,  2019/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında Yüksek Dairemizin Gemlik1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2015 gün, 2014/254 esas, 2015/21 karar sayılı kararının incelenmesine ilişkin ilamına yapılan itirazın kabulüne dair 06/05//2019 gün, 2018/2081 esas, 2019/7467 sayılı ilamının yazım sırasında ilamın sonuç kısmında oybirliğiyle alınan karara katılan Yüksek Dairenin Sayın Başkan ve Sayın Üyelerinin sıfat ve isimlerinin yazılmadığı görüldügünden mahallinde tereddüde yol açmaması için ilamın sonuç kısmındaki bu yazım hatasına bağlı eksikliğin giderilmesi yönünde itirazda bulunularak itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında Yüksek Dairemizin Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2015 gün, 2014/254 esas, 2015/21 karar sayılı kararının incelenmesine ilişkin ilamına yapılan itirazın kabulüne dair 06/05//2019 gün, 2018/2081 esas, 2019/7467 sayılı ilamının yazım sırasında fiziki olarak imzaların bulunduğu halde muhtemelen uyap kayıtları kapatılırken zuhulen heyet imzasının silinmiş olduğu anlaşılmış olup ilamın sonuç kısmında oybirliğiyle alınan karara katılan Yüksek Dairenin Sayın Başkan ve Sayın Üyelerinin sıfat ve isimlerinin yazılmadığı görüldügünden mahallinde tereddüde yol açmaması için ilamın sonuç kısmındaki bu eksikliğin giderilerek aşağıdaki şekilde‘’

"olarak düzeltilmesine, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8696, Karar No: 2022/5978, Tarih: 10.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8696 E.  ,  2022/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi sanıktan idrar numunesi alındığı 17/11/2014 tarihi olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 14/08/2014 olarak yazılması,

2) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında 17/11/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, 11/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, 28/03/2015 tarihli eylem ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

28/03/2015 tarihli Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Tartı ve Tespit Tutanağı içeriğine göre sanığın annesi ...’nin çantasında yapılan arama sırasında olay yerine gelerek üzerinde bulunan esrar maddesini rızasıyla teslim ettiği olayda, resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce uyuşturucu madde kullandığını belirterek ikrarı ile kendi suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında TCK'nın 192/2. maddesi uyarınca cezaya hükmolunamayacağı dikkate alındığında, 28/03/2015 tarihli eylem TCK’nın 191/4. maddesi gereğince ihlal olarak nitelendirilemeyeceğinden dolayı kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğundan 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14709, Karar No: 2009/16072, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14709 E.  ,  2009/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 101 ada 18 parsel sayılı 3708 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7000, Karar No: 2015/8498, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7000 E.  ,  2015/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/5042 E. sayılı dosyasında düzenlenen 09.03.2013 tarihli sıra cetvelinde, şikayet olunan ile müvekkili arasında garameten paylaştırma yapıldığını, oysa dava dışı borçlunun ...'de olan alacağına ilk haczin saat itibariyle müvekkili tarafından konulduğunu, şikayet olunanın alacağı yönünden garameten hacze iştirake ilişkin İİK'nın 100. madde şartlarının oluşmadığını, garameten paylaştırmanın hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, Yargıtay uygulamalarına göre aynı gün konulan hacizler için saat önceliğine bakılmaksızın garameten paylaşım yapıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve doysa kapsamına göre; şikayetçi ve şikayet olunanın takiplerinin kambiyo senedine dayandığı ve her ikisinin de haciz ihbarnamelerinin aynı günde yani 10.08.2012 tarihinde toplu olarak ...'ye tebliğ edildiği, toplu alınan evraklardan birinin önce diğerinin daha sonra kaydedilebileceği, evrakların teslim saatinin tespit edilemediği, bu durumda aynı gün konulduğu anlaşılan hacizlerin, sıra cetvelinde garameten paylaşıma konu olacağından, sıra cetvelinin yasaya uygun düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17090, Karar No: 2017/3625, Tarih: 26.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/17090 E.  ,  2017/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankacılık Zimmet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zimmet suçunun 5237 sayılı TCK.nun 40/2 maddesinde belirtilen özgü suçlardan olduğu ve anılan maddedeki düzenlemeye göre "Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir, "düzenlemesi karşısında, dairemizin yerleşik kararlarında da bahsedildiği üzere genel müdür yardımcısının makam şoförü olan sanık ...'nın görev tanımının bankacılık faaliyetleri ile ilgili olmadığı, sanığın görevlendirildiği OGS işlemleri için para yatırma görevinin bankacılık faaliyetleri ile ilgili olmadığı gibi bu konuda yetkilendirildiğine dair resmi bir belge bulunmadığı, bu haliyle suçun faili olamayacağı; diğer sanık ...'un da banka çalışanı olmayıp taşeron firma elemanı olduğu, sanıkların bankacılık işlemleri ve banka parasını korumak gibi görevlerinin olmadığı cihetle; suçun sübutu halinde eylemin emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı, suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde Öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4217, Karar No: 2019/7729, Tarih: 26.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4217 E.  ,  2019/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; bozma öncesi verilen 09.12.2015 tarihli ilk hükümde davacı-davalı kadınını boşanma davasının kabulüne, davalı-davacı erkeğin ise boşanma davasının reddi ile boşanmanın ferilerine karar verilmiş, hüküm davacı-davalı kadın tarafından manevi tazminatın miktarı, tazminatlara faiz talebi hakkında karar verilmemesi ile reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kadın yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 2018/3435 esas, 2018/7262 karar sayılı ilamıyla, dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar kadın yararına tedbir nafakası verilmesi gerektiği, yoksulluk nafakası talebinin reddinin doğru olmadığı, kadının tazminat isteklerine faiz talebi konusunda olumlu-olumsuz karar bir karar verilmediği ve ziynet alacağı davası ile ilgili nispi harcın tamamlanması için süre verilip tamamlanması halinde işlem yapılması gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuştur. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar ile bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz.

Boşanma, vekalet ücreti ve bozma öncesi yapılan yargılama giderleri Dairemiz bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 5., 6., 7., 11., 12. ve 13. bentlerin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2019(Çrş.)