muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2994, Karar No: 2018/4756, Tarih: 20.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2994 E.  ,  2018/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda kesinleşen karara dayalı cebri icra işlemi neticesinde yapılan satış ile edindiği taşınmazın dere yatağında kalması nedeniyle devletin hukuki sorumluluğundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ne var ki; 4. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6644 sayılı kanunla değişik 60. maddesine göre görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1308, Karar No: 2008/2352, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1308 E.  ,  2008/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 2003-2004-2005 yıllarına ait vergi borcu bulunan davalı borçlu ... Ayakkabı San. ve Tic. AŞ. amme alacağının tahsiline imkan bırakmamak amacıyla 14.8.1996 tarih ve 96 12019 sayı ile tescilli "..." markasını 17.2.2005 tarihli Marka Devir sözleşmesi ile dava dışı ... Group S.A firmasına, bu firmanında 1.7.2005 tarihli lisans sözleşmesi ile davalı ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne devrettiğini, davalı şirket ortaklarının yakın akraba olduğunu belirterek davalılar arasında yapılan marka devir ve lisans sözleşmelerinin iptalini talep etmiştir.

Davalı ... İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile davalı borçlu şirket arasında marka devir veya lisans sözleşmesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Demirel Ayakkabı San. ve Tic. AŞ. savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davacı Hazine'nin İİY'nın 277 ve sonraki maddelerinde öngörülen yasal haklarını dava konusu markayı davalı ... AŞ'den devralarak adına kayıt ettiren dava dışı yabancı uyruklu şirkete karşı yöneltmesi ve açacağı davayı beş yıllık lisans sözleşmesi sahibi davalı ... Ltd. Şti'ne de yöneltmesi hakkı saklı olmak üzere davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı AATUH Kanunun 24. ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Anılan Kanunun 25. madde hükmü gereğince bu gibi davalar borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler aleyhine açılır. Bunlarda başka kötüniyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Davacı taraf dilekçesinde ... Ayakkabı AŞ ile ... Group S.A arasında 17.2.2005 tarihli Marka Devir sözleşmesinin ayrıca 1.7.2005 tarihli ... Ltd. Şti'ne markanın kiralanması (lisans) sözleşmesinin de iptalini istemiştir. Bu kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan mahkemece davada yer almayan ve davalı borçlu şirket tarafından kendisine marka devri yapılan ... Group S.A'ya dava dilekçesi tebliğ edilerek davaya katılmalarının sağlanması, sonra işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda deliller toplanarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA 5.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8748, Karar No: 2017/16973, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8748 E.  ,  2017/16973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15819, Karar No: 2012/8781, Tarih: 04.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15819 E.  ,  2012/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacıya zorla istifa dilekçesi imzalatıldığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile istifa ederek işyerinden ayrıldığını, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hizmet sözleşmesinde işçinin işyeri sırlarını saklama yükümlülüğüne aykırı davranması halinde öngörülen 100.000 Euroluk ceza-i şart kendisine ödetileceği baskısı altında davacının dilekçe yazdığı, gerçek istifa iradesinin bulunmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkanı vermez.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkanı vermez.

Somut olayda yönetici sekreteri olarak çalışan davacının eli ile yazdığı "çalışma sürem içinde doğan tüm kanuni ve akdi haklarımı aldım. İşyerinizden şahsi gerekçelerim ile kendi istek ve rızam ile herhangi bir baskı olmadan ayrılmak istiyorum" şeklinde istifa dilekçesi imzaladığı ve iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacı tarafından şirketten ayrılan ve yeni şirket kuran eski yönetici ...'e şirketin katılacağı fuar, çıkaracağı yeni ürünler ile ilgili bilgi verildiği, davacının eski yöneticinin şirketinden çıkarken görüldüğü tanık beyanları ile sabittir. Davacının iş sözleşmesinde sır saklama yükümlülüğüne aykırı hareket halinde 100.000 Euroluk ceza-i şart ödenmesine ilişkin madde bulunduğu, istifa ettiği takdirde cezai şartın tahsil edilmeyeceğinin davalı tarafından söylenmesi üzerine istifa dilekçesini imzaladığı dosya kapsamından anlışılmaktadır.

Davacının istifa etmesine sebep olan sır saklama yükümlülüğüne aykırı davranışı haklı fesih sebebidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 110,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23352, Karar No: 2013/16998, Tarih: 20.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23352 E.  ,  2013/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 20/02/2010 tarihli rapora göre olaydan yaklaşık 1 saat sonra 118 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın motorsikleti ile seyir halinde iken aldığı alkolün etkisiyle motorsikleti devirerek kendisinin yaralanmasına neden olduğu olayda güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11986, Karar No: 2012/23351, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11986 E.  ,  2012/23351 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Malzemeleri Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile Beylikdüzü Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.3.2009 gün ve 2008/144 2009/259 sayılı hükmün Dairemizin 14.11.2011 tarih ve 10031-16540 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı,kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı belediyeye ait taşınmaz üzerinde alış veriş merkezi inşa ettiğini, sözleşme gereğince davalı belediyeye düşen bölümleri 10 yıllığına kiraladığını, buranın daha iyi işletilmesi, shopmix planına göre yapılması için mecburi değişiklikler yaptığını, işletme kirası yapılan dava dışı şirket ile sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle zorunlu olarak işletme işlerinin kendisinde kaldığını ve gerek dava dışı şirketin işletmesinde iken gerekse daha sonraki tarihlerde kat maliklerinin nam ve hesabına yapım, onarım, dekorasyon, tadilat, işletme ve yönetim işleri karşılığında harcamalar yaptığını ileri sürerek davalının arsa payına düşen 1.177.634,01 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.150.165.95 TL'nin temerrüt tarihi olan 19.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı belediyenin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, davalı belediyeden kiraladığı yerler için kat maliklerinin nam ve hesabına yapım, onarım, dekorasyon, tadilat, işletme ve yönetim işleri karşılığında harcamalar yaptığını ileri sürerek davalının arsa payına düşen 1.177.634,01 TL'nın tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davanın reddini savunmuş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Dairemizce, davacının dava konusu taşınmazı henüz tahliye etmemiş olması, dolayısı ile halen kendi tasarrufunda olan taşınmaz için yapılan masraflardan dolayı davalının sebepsiz zenginleştiğinden bahisle dava açmasında davacının hukuki yararının olmaması gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur. Oysa bu kez yapılan karar düzeltme incelemesinde, taraflar arasındaki kira 2012/11986-23351

sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 3. maddesinde davalının yapılan harcamalardan mesul olduğunun açıkça düzenlenmiş olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekirken zuhulen bozulduğu bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebi kabul edilmeli, mahkeme kararı onanmalıdır.

sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 3. maddesinde davalının yapılan harcamalardan mesul olduğunun açıkça düzenlenmiş olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekirken zuhulen bozulduğu bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebi kabul edilmeli, mahkeme kararı onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 14.11.2011 tarih ve 2011/10031 esas 2011/16540 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 46.575,65 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25746, Karar No: 2015/28409, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25746 E.  ,  2015/28409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine başlandığı, borçlunun takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde borcun ödendiğini ileri sürerek itfa şikayetinde bulunduğu anlaşılmıştır.

İİK'nun 149/a maddesi göndermesiyle uygulanması gereken aynı kanunun 33/2. maddesi uyarınca; icra emrinin tebliğinden sonraki devrede gerçekleşmiş itfa şikayetinin mutlaka noterlikçe re’sen yapılmış veya tasdik olunmuş belgelere veya icra zaptına dayandırılması zorunludur.Somut olayda borçlunun itfa şikayetine dayanak yaptığı belge adi nitelikte olup, İİK'nun 33/2. maddesinde sayılanlardan değildir.

Bu durumda mahkemece, alacaklının beyanları nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1313, Karar No: 2017/2278, Tarih: 19.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1313 E.  ,  2017/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, sanık hakkında infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü ve saatinde, arkadaşları ile birlikte, kendi rızasıyla bir miktar alkollü içecek tüketen ve daha sonra onların yanından ayrılarak tek başına kalar katılanı yağmaladıkları anlaşılan sanıklar hakkında TCK.nın 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra uygulama koşulları olmayan (e) bendine de yer verilerek temel cezanın fazla tayini,Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.