muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2703, Karar No: 2021/2819, Tarih: 18.03.2021

1)"Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme" suçu yönünden Cumhurbaşkanlığı (Başbakanlık)'nın suçtan doğrudan zarar görüp davaya katılma hakkı bulunduğu halde, CMK'nın 233/1 ve 234. maddeleri gereğince usulüne uygun olarak dava ve duruşmalardan haberdar edilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Taksim gezi olaylarına ilişkin İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/74 Esas sayılı dosyasında kapsamlı bir dosyanın bulunması, adı geçen dosya ile bu dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması, örgüt üyeliği suçunun (terör ve suç örgütü yönünden) özelliği, nazara alınarak; her iki dosyanın birleştirilmesi cihetine gidilmesi, sanıkların hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma neticesinde beraatlerine dair karar verilmesi,

3) Dairemizin 19.09.2019 gün, 2019/5352 E-5409 K sayılı ve 02.03.2017 gün, 2017/604 E-1068 K sayılı kararlarında açıkça ifade edildiği üzere, "2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin ilk fıkrasında düzenlenen 'Kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşü düzenlemek fiilinin', hazırlıklar da dahil olmak üzere, toplantı veya yürüyüşün yapılabilmesi için gerekli her türlü işlemi yapmak; 'yasa dışı toplantı ya da gösteri yürüyüşü yönetmek fiilinin', topluluğun dağılmaması, amaçlanan doğrultuda devam etmesi için topluluğa ya da etken bazı kişilere gerekli talimatları vermek, duruma göre inisiyatif geliştirmek, gerekli idare işlemlerini yapmak, topluluğu hareketlendirmek ve yönlendirmek; 'kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşünü düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılmak' fiilinin ise, toplantı veya yürüyüşü düzenleyen ve yönetenlerden olmamakla birlikte, bizzat toplantı ve yürüyüşte hazır bulunarak bu kişilerin hareketlerini paylaşmak" anlamına geldiği gözetildiğinde;

Özellikle bir kısım sanıkların iletişimin tespiti ve görüntü kayıtlarını kabul etmemesi de dikkate alınarak; öncelikle, bulunması halinde olaylara ilişkin mobese, kamera kayıtları, TV'lerden elde edilebilecek görüntü ve kayıtlarının temin edilmesi, görüntü ve kayıtların sanıklara ait olup olmadığına yönelik Adli Tıp, TRT, TÜBİTAK gibi kurumlardan rapor aldırılması, yine iletişimin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlarda ses analizi yaptırılmasından sonra, dosyada mevcut sosyal medya paylaşımları, fotoğraflar, kamera görüntüleri, HTS kayıtları ve sanık savunmalarıyla birlikte değerlendirilerek, sanıkların kamu düzeni ve güvenliğini tehdit eden, kamu görevlileri ve yöneticileri tarafından yapılan tüm uyarılara rağmen sürdürülen kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katıldıklarının belirlenmesi halinde, eylemlerinin kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüşüne katılmak ya da katılanları yönlendirmek suretiyle 2918 sayılı Kanunun 28. maddesinin 1. fıkrasında yazılı suçu oluşturduğunun nazara alınmaması,

4) Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulan "tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma" suçunun, terör ya da suç örgütü faaliyeti kapsamında işlendiğinin tespiti halinde, hükmolunan cezadan TCK'nın 174/2. veya 3713 sayılı Kanunun 5/1. madde ve fıkraları gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... müdafii ve O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9680, Karar No: 2015/10937, Tarih: 27.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9680 E.  ,  2015/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/180307

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1091 (E) ve 2013/69 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği katılana ait iş yerine açık olan kapıdan girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5326, Karar No: 2022/7396, Tarih: 06.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5326 E.  ,  2022/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, davalı kurum ile aralarındaki sözleşmenin 4.1 maddesi uyarınca, kurum mensubu hastalara satılan ilaçların bedellerini 48.331 TL olarak faturalandırılarak kuruma teslim ettiğini, sözleşmenin 4.3.1 maddesine göre fatura bedelinin teslimden itibaren en geç 60 gün içerisinde ödenmesi gerekirken kendisine ödeme yapılmadığını, davalıya gönderdiği Mersin 2. Noterliğinin 17.09.2010 tarih ve 12065 yevmiye numaralı ihtarname sonrasında da kendisine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 48.331,00 TL’nin 15.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; Aralık 2008 dönemine ait reçetelerde yapılan inceleme sonucunda sözleşme ve protokol hükümlerine aykırılıklar tespit edilmesi üzerine davacı ile aralarındaki sözleşmenin 2 yıl süreyle feshedildiğini, davalı aleyhine 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 ve 6.3.10. maddelerine aykırı eylemleri sebebiyle cezai işlem uygulandığını, uygulanan cezai işlemin davacı eczacının kurumdan olan alacaklarından mahsup edildiğini, davacının ayrıca kuruma karşı alacağın tahsili amacıyla Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/467 Esas sayılı dosyası üzerinden itirazın iptali davası açtığını, konuyla ilgili olarak Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/515 Esas sayılı dosyası üzerinden davacının yargılamasına devam edildiğini, dava konusu faturaların bedellerinin mahsup işlemi nedeniyle ödenmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 48.331,00 TL’nin 15.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı eldeki dava ile davalı kurum sigortalılarına satılan ilaç bedellerinin tahsilini talep etmiş; davalı, davacının sözleşmeye aykırı eylemleri sebebiyle aleyhine cezai işlem uygulandığını, dava konusu fatura bedellerinin davalı aleyhine tesis edilen cezai işlemden mahsup edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; mahkemece, davacı tarafından davalı aleyhine cezai işlemin iptali istemiyle açılan dava ile fatura alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasının devam ettiği, mahsup şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı hakkında kamu kurumu zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/515 Esas, 2015/413 Karar sayı dosya üzerinden yapılan ceza yargılamasında, üzerine atılı suçların davacı tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle davacı hakkında CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat kararı verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin (kapatılan) 21.01.2021 tarih, 2020/9571 Esas, 2021/528 Karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine, kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçuna yönelik verilen beraat hükmünün ise onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan davacının; davalı kurum aleyhine, Aralık 2008 dönemine ait A grubu reçetelerinin incelenmesi sonucunda ilacı alan kişilere ait imzaların büyük çoğunluğunun birbirine benzediği, ilaç fiyat kupürlerinin farklı olduğu, reçete arkalarında yer alan telefon numaralarının reçete sahiplerine ait olmadığı, ayrıca fatura edilen 10 adet reçetede bulunan 12 adet Lantus Optipen adlı ilaç kupürünün sahte olduğu gerekçesi ile 2009 yılı protokolünün 6.3.19. maddesi gereğince 2 yıl süre ile sözleşmesinin feshedildiğini ve aleyhine reçete bedelinin 10 katı cezai şart uygulandığını, yapılan işlemlerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek cezai işlemin iptali istemiyle açtığı Mersin 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2022 tarih, 2018/54 Esas, 2022/202 Karar sayılı dosyasında, davanın kabulü ile 2009 tarihli protokolün feshinin iptaline ve davalı kurumca yaratılan muarazanın önlenmesine karar verildiği, kararın davalı kurum tarafından temyiz edildiği, ancak henüz kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Eldeki dava ile yukarıda anılan Mersin 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2022 tarih, 2018/54 Esas, 2022/202 Karar sayılı dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunmakta olup, davalardan biri hakkında verilecek karar diğerini etkileyeceğinden, dava sonucunun beklenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

Diğer yandan, davacı yine davalı aleyhine Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/467 Esas, 2016/230 Karar sayılı dosyası üzerinde, ödenmeyen fatura alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptalini talep etmiş; davanın kısmen kabulüne yönelik verilen karar Dairemizce 02.07.2020 tarih, 2020/2482 Esas, 2020/3865 Karar sayılı ilam ile bozulmuştur.

Eldeki dava ile Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/467 Esas, 2016/230 Karar sayılı dava arasında da fiili ve hukuki irtibat bulunmakta olup, iki davanın birlikte görülmesinde, gerek usûl ekonomisi ve gerekse birbirleriyle çelişkili kararların çıkmasının önlenmesi bakımından fayda bulunmaktadır.

Eldeki dava ile Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/467 Esas, 2016/230 Karar sayılı dava arasında da fiili ve hukuki irtibat bulunmakta olup, iki davanın birlikte görülmesinde, gerek usûl ekonomisi ve gerekse birbirleriyle çelişkili kararların çıkmasının önlenmesi bakımından fayda bulunmaktadır.

O halde, iş bu dava dosyası ile Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/467 Esas, 2016/230 Karar sayılı dava dosyasının birleştirilerek birlikte yargılamasının yapılması, ayrıca Mersin 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2022 tarih, 2018/54 Esas, 2022/202 Karar sayılı dava sonucunun beklenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1213, Karar No: 2015/29931, Tarih: 27.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1213 E.  ,  2015/29931 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlü : ...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Uyarlama talebinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kesinleşen hükme, dosyadaki delillere hükümlünün yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1-Lehe olan hükümlerin derhal uygulanmasının koşulları bulunmadığı halde, duruşma açılması gerekirken duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucu karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesinin "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırması suretiyle belirlenir." hükmüne aykırı olarak, karar gerekçesinde 5237 sayılı yasada sanık lehine düzenleme olmadığı gerekçesiyle her iki yasaya göre yapılan uygulama sonuçları karşılaştırılıp somutlaştırılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 22.07.2005 tarihli uyarlama kararının BOZULMASINA, 27.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5994, Karar No: 2016/8569, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5994 E.  ,  2016/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içerisinde davalı ...'ne 20/03/2015 tarihinde söz konusu parselde herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığına dair müzekkere yazıldığı görülmüş; ancak, cevabi yazı beklenmeksizin karar verilmiştir.

İlgili cevabi yazıyla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8286, Karar No: 2022/11145, Tarih: 05.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8286 E.  ,  2022/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak dosyanın yeniden yargılama yapılması için Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik'te belirtilen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma priminin ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacıların 29.05.2019 tarihinde başvuru yaptıklarını, bu nedenle temerrüdün toplu iş sözleşmesinin 51 inci maddesinde belirtilen ücret ödeme tarihinde değil başvuru tarihinde gerçekleştiğini, 06.01.2016 tarihinden sonra gürültü değeri 85 desibelin üzerinde çalışan işçilerin 7,5 saat çalışma kapsamına getirildiğini ve kısa çalışma primlerini ödendiğini, yürürlük tarihi 01,03.2011-28.02.2013 olan toplu iş sözleşmesi ve öncesindeki toplu iş sözleşmelerinde kısa çalışmaya ve kısa çalışma primine yer verilmediğini, davacının fabrika içinde ayrı odasının bulunduğunu, işçilere kulak tıkacı teslim edildiğini, gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, fazla çalışma yaptırılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosyaya sunulu ölçüm raporları, emsal kararlar, mevzuat ve TİS hükümleri, BAM kararı doğrultusunda yaptırılan keşif ve keşifte alınan bilirkişi raporu gözönüne alınarak davacının, günde 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işler kapsamında bulunduğu süreler için, kısa çalışma primi ve günde 7,5 saati geçen çalışmalar için fazla çalışma ücretine hak kazandığı anlaşılmıştır.

Kısa çalışma priminin, ilk defa, 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli TİS (m.54) ile getirildiği anlaşılmaktadır. Kısa çalışma primi, fiilen çalışılan süreler için, ücretin %14’ü olarak düzenlenmiştir. Davacının, günlük 8,5 saatlik çalışma planına dahil olarak çalıştığı dönemde; günde iki kez 15’er dakikadan, toplam yarım saatlik süre tenzil edildiğinde fiilen günde 8 saat çalıştığı ve mevzuat gereği, günde 7,5 saat çalışması ve fazla çalışma yapmamasının da belirtildiği gözönünde bulundurularak, (8-7,5=) 0,5 saatlik süre, haftalık yasal çalışma süresinin aşılıp aşılmadığına bakılmaksızın, fazla çalışma oluşturmaktadır.

Davacının fazla çalışma alacakları ve prim alacakları yukarıda belirtilen mevzuat ve TİS hükümleri kapsamında değerlendirilerek alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Davacının talepleri mevzuat ve TİS' den kaynaklanan alacaklar olduğundan ve TİS'de de işçilik ücretlerinin ve ek ücret ödemelerinin en geç çalışılan ayın son günü olan ayın 14'ünde ödeneceği belirtildiğinden bu ödeme tarihlerinden itibaren temerrüt oluşacağından ve ayrıca bu konuda temerrüte düşürülmesine gerek olmadığından temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmıştır. Ayrıca bilirkişi raporunda temerrüt tarihleri liste halinde belirtildiğinden söz konusu liste kararın eki sayılmıştır.

... " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, buna ilişkin itirazlarının Mahkemece gözetilmediğini, davacının çalışmasının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik kapsamında kalmadığını, Mahkemece bu hususta bir tespit yapılmadığını, esasında davacının çalışmalarının belirtilen Yönetmelik kapsamında gerçekleşmediği göz önüne alındığında davacının fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanamadığını, zira davacının çalıştığı yerde İdarece tüm ölçümlemelerin iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, çalışanların sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ortama izin verilmediğini, davacının fiili çalışmaları haftalık 45 saatin altında olmasına rağmen kendisine haftalık 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını, bunun üzerine bir de fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağını, fazla çalışma ücretinin %80 zamlı hesaplanmasının da doğru olmadığını, davacının 7,5 saatin üzerindeki 1 saatlik ücretinin normal ücretin içerisinde ödendiğini, hesaplama yapılsa bile 1 saatlik normal ücretin üzerine ilave etmek yerine sadece saat ücretinin zamlı tutarının hesaplanması gerektiğini, verimliliği teşvik priminin mahsubunun yanlış yapıldığını, hesaplanan tüm alacaklara ve hesaplama yöntemlerine itiraz ettiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dairemizce 10/12/2020 tarihli kararla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılmak suretiyle heyet raporu alınması ve davacının çalışmalarının sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işler hakkındaki yönetmelik kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi istenilmiş, ilk derece mahkemesince istinabe yoluyla keşif yaptırılmak suretiyle uzmanlığı yeterli olan bilirkişi heyetinden rapor alınmış, dairemizce bilirkişi heyetinin ehil olduğu ve bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilmiş sözü edilen rapora göre davacının sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işler hakkındaki yönetmelik kapsamında çalıştığı bunun sonucu olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazandığı tespit edilmiş olup davalı tarafın bu konulara ilişkin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı kanaatine ulaşılmıştır.