muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3161, Karar No: 2017/7057, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3161 E.  ,  2017/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; lanlı taşınmaz üzerinde tüm izinleri alınarak inşa edilen dairenin tapu işlemlerinin yapılabilmesi için davalılara bildirimler yapılmasına rağmen davalıların tapuda gerekli işlemleri yapmadığını belirterek davalıların ferağa icbar kararı verilmesini, mümkün olmaması durumunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00.-TL'nin davalılardan ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kat mülkiyeti kurulu bir gayrimenkulde ilave kat yapımı için kat malikleri kurulunun oybirliği ile almış olduğu bir karar bulunması gerektiği, olayda kat ilavesi yapılmasına dair kat malikleri kurulunun oybirliği ile almış olduğu herhangi bir karar olmadan dava konusu dairenin ilave katta yapılmış olduğu, dava konusu daire kat malikleri kurul kararı bulunmadan yapıldığından davacılar ile davalılar arasında yapılmış olan satış vaadi sözleşmelerinin ifa olanağının henüz doğmadığı, ifa olanağı doğmayan satış vaadi sözleşmesine dayanılarak tescil ve tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesindeki şartların oluşmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 28/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17024, Karar No: 2017/1343, Tarih: 15.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/17024 E.  ,  2017/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 Sayılı TCK 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan vergili ve cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığın ödemesi halinde 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hakkında suç duyurusunda bulunulan ... ... isimli kişi hakkında kamu davası açılması durumunda bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın ve varsa başka kişilerin hukuki durumlarının tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/02/2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile ... ... 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK’nın 168. maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

“Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K, 2012/6-1232 E, 2013/106 K, 2013/6-628 E, 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemektir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarı ya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK’nın 168. maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ...’ın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK’nın 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakın bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesi düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK’ya ve CMK’da düzenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulana bilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin bu yöndeki kararı yerinde olduğundan 1 nolu bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının 2 nolu bozma gerekçesine uygun olarak bozulmasına karar verilmesi gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3291, Karar No: 2024/7588, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3291 E.  ,  2024/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1300 E., 2023/1179 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/387 E., 2022/395 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bankanın Şanlıurfa şubesinde müdür olarak 03.11.2015 tarihinde çalışmaya başladığını ve 9 ay çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılarca19.07.2016 tarihinde herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, bu fesih işleminde geçerli ve somut herhangi bir gerekçe sunulmadığını, işe iade davasının davacı lehine kabulle sonuçlandığını ve kesinleştiğini, ancak kesinleşen yargı kararına rağmen işe iade başvurunun kabul edilmediğini, davacının Bank Asyadaki görevinden 20.07.2014 tarihinde istifa ettiğini ancak bu kısa çalışmasından dolayı davalılar tarafından FETÖ'cü olduğu ima edilerek iş sözleşmesine son verildiğini, davacının Kredi Garanti Fonu Anonim Şirketinde işe iade edilmediği gibi başvurmuş olduğu hiçbir yerde de iş bulamadığını, davalıların müvekkiline yönelik haksız ithamları ve eylemleri sonucu terör örgütü üyeliği ile yaftalandığını, bu nedenle sosyal çevresinde dışlandığı gibi asılsız suçlamalar nedeniyle iş de bulamadığını, meslek hayatının bittiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, şahıs davalılara husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, davacının ikame ettiği işe iade davası sonucu verilen kararın müvekkili Şirket tarafında eksiksiz olarak yerine getirildiğini, işe iade davasında, iş sözleşmesinin fesih sebebinin haklılığının kanıtlanamamış olması nedeniyle kabul kararı verilmesi davacıya manevi tazminat talep etme ... vermediğini, müvekkili Şirketin fesih bildiriminde ve tüm yargılama süresince davacının kişilik hakkına saldırı niteliğinde hiçbir fiilî bulunmadığından davacı taleplerinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı Terör Suçları Soruşturma Bürosunun cevabi yazısında, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı soruşturma yürütüldüğünün bildirildiği, taraflar arasında daha önce görülen işe iade davasında davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar ilişkin verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, her ne kadar iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiği sabit ise de fesih bildirimi ya da işverence tutulan tutanaklarda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir ... bulunmadığıı, işverenin fesih hakkını kullanması ancak haklı fesih olgusunu kanıtlayamamasının davacıya manevi tazminat talep ... vermediğini, davacı, davalılar tarafından FETÖ terör örgütü ile iltisakı olduğu ima edilerek haksız nedenlerle iş sözleşmesinin feshedilmesi ve bu nedenle iş bulamaması dolayısıyla maddi tazminat talep etmişse de davacının sırf bu yüzden işsiz kaldığı süre için maddi tazminatın hukuki dayanağı bulunmadığı gibi, dosya kapsamında maddi tazminatı gerektirir bir durum da tespit edilemediği, davalılar ... ve ...'nun işveren olmadığı, Şirket Yönetim Kurulu üyeleri olduğu anlaşıldığından davanın davalılar ... ve ... yönünden husumet dava şartı yokluğundan usulden reddine davalı Şirket yönünden ise sübut bulmayan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilin iş sözleşmesinin 19.07.2016 tarihinde feshedildiğini ve zamanlama itibarıyla işe iade davasında öne sürülen FETÖ terör örgütü iltisaklısı iddiası nedeniyle kişilik haklarının ve ekonomik geleceğinin zarara uğradığını, davalı Şirkette 03.11.2015 tarihinde çalışmaya başlayan davacının iş sözleşmesinin herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin, o dönem yetkili olan davalılardan genel müdür ve genel müdür yardımcısı olan şahıs davalılarca geçerli ve somut herhangi bir gerekçe sunulmadan haksız biçimde feshedildiğini, bunun üzerine açtığı işe iade davasının lehine sonuçlandığını ve kesinleştiğini, davalılarca bu dosyanın yargılaması aşamasında, iş sözleşmesinin hangi haklı gerekçe ile feshedildiğine ilişkin delil sunmak yerine neden ilişkilendirildiği öne çıkarılmadan Fetö terör örgütü işaret edilmek suretiyle feshe geçerlilik kazandırılmaya çalışıldığı, haksız ithamlar yüzünden müvekkilinin maddi ve manevi kayba uğradığını, davanın lehine sonuçlanmasına rağmen işe iade edilmeyen müvekkilinin mağduriyetin daha da arttığını ve artık telafi edilemeyecek bir hâl aldığını, terör örgütü üyeliği yaftası nedeniyle toplum içine çıkamaz hâle geldiğini, tüm iş başvurularının reddedildiğini ve işsiz kaldığını, işbu dava açıldıktan sonra müvekkili hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan dolayı açılan kamu davasında verilen beraat kararının kesinleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının işten ayrılış bildirgesinin, (4) No.lu işverenin feshine ilişkin kod ile verildiği, iş sözleşmesinin "Kuruluşumuz ile akdedilen 03.11.2015 tarihli belirsiz süreli hizmet akdiniz 19.07.2016 tarihi itibari ile personel yapısının yeniden değerlendirilmesi sonucu verilen kararla hak ve alacaklarınız tarafınıza ödenmek sureti ile feshedilmiştir." şeklindeki fesih bildirimiyle sona erdirildiği, ikame olunan işe iade davası neticesi feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiğinin anlaşıldığı, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiği hususu kesinleşen yargı kararı ile sabit ise de fesih bildiriminde ya da işverence sunulan bilgi ve belgelerde davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemde bulunmadığı, işverenin fesih hakkını kullanması ve feshin haklılığını kanıtlayamaması durumunun davacıya manevi tazminat ... veremeyeceği, davalı Şirketin bir anonim şirket olduğu ve davalı gerçek kişiler, şirketin genel müdürü ve genel müdür yardımcı olduğundan talep edilen tazminatlardan sorumluluklarının bulunmaması nedeniyle mahkemece bu davalılar yönünden verilen dava şartı yokluğundan usulden ret kararının isabetli olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki sebepleri tekrar etmiş ve davacının haksız itham ve iftira niteliğindeki fesih sebebi nedeniyle davacının maddi ve manevi olarak zarar gördüğünü savunarak ve inceleme sırasında resen gözetilecek diğer nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi nedeniyle davacının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 190 ıncı maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafça temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafça temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.