muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10412, Karar No: 2008/568, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10412 E.  ,  2008/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Organize Sanayi Bölgesi 125 parselde kayıtlı arsanın tapu taahhüdü için EGS Banktan almış olduğu 2.10.1998 tarihli teminat mektubunu davalıya tevdi ettiğini, taşınmaz nedeniyle borcu kalmamasına rağmen, davalı tarafından atık su tesis masraflarına ilişkin belirlenen 8.813.100.000 TL’lik borcunun, teminat mektubu paraya çevrilmek suretiyle tahsil edildiğini, oysa ki sözü edilen bu borcun sadece 2.073.200.000 TL’lik kısmının muaccel olduğunu, 6.739.900.000 TL’lik kısmının ise muaccel olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, muaccel olmadığı halde davalıya vermiş olduğu teminat mektubu paraya çevrilerek tahsil edilen borç miktarı olan 6.739.900.000 TL’nin ihtar tarihi olan 20.10.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda davacıdan fazladan tahsil edildiği hesaplanan 1.455.400.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanununun 101/1. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur.

2007/10412-2008/568

Davacı, 22.10.2003 tarihli yazı ile dava konusu alacağını davalıdan talep etmişse de, söz konusu yazının davalıya tebliğ edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Davacı dava dilekçesinde alacağına ihtar tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş olduğundan, mahkemece söz konusu yazının davalıya tebliğ edilip edilmediği, dolayısıyla davadan önce temerrüdün gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekirken, davalıyı temerrüde düşürecek olan yazının tebliğ edilip edilmediği araştırılmadan alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 21.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4029, Karar No: 2018/9075, Tarih: 06.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/4029 E.  ,  2018/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ............ aylığının yeniden bağlanmasına ve davalı Kurum'a borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9477, Karar No: 2012/14128, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9477 E.  ,  2012/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyizve temyize başvurma harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9745, Karar No: 2013/12763, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9745 E.  ,  2013/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin kasko sigortalısının aracı ile davalı ... 'nun aniden otoyola girmesi neticesinde meydana gelen kazada davalı ...'ın yaralandığını, sigortalısına ait aracın hasarlandığını, sigortalıya 19.12.2006 tarihinde bu hasar sebebi ile 26.550,00-TL ödendiğini,diğer davalıların, davalı ...'ın anne ve babası olduğunu belirterek ödenen 26.550,00-TL tazminatın 19.12.2006 ödeme tarihinden itibaren olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 13.275,00-TL'nin 19.12.2006 tarihinden itibaren senelik yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları ile bağlı değildir. Ancak dava konusu olaya ilişkin kaza tespit tutanağında, davalı yayanın otoyola girmekten kusurlu

2013/9745

2013/12763

olduğu, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsüne kusur atfedilmediği, dava konusu olaya ilişkin Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına esas aldığı bilirkişi raporunda ise davalı yayanın asli, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı yaya ve davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün aynı oranda %50 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ceza mahkemesince kabul edilen kusur oranı ve mahkemece esas alınan kusur oranı arasında mübayenet bulunduğu ve mübayenetin giderilmediği görülmekle kaza tespit tutanağı, ceza mahkemesindeki kusur raporu da değerlendirilmek sureti ile İTÜ veya Karayolları Fen Heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4682, Karar No: 2011/5762, Tarih: 05.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4682 E.  ,  2011/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/87814

MAHKEMESİ :TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :24/11/2010 gün ve 234/229

SUÇ :Yaralama

Kastın aşılması suretiyle M.. Ç..'ı öldürmekten sanıklar E.. Ö.., A.. Ö.., M.. Ö.. ile H.. Ö..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/11/2010 gün ve 234/229 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklara verilen ceza miktarına göre, müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mustafa, Emine, Halil ve Aytaç'ın suçlarının sübutu kabul edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye; katılanlar vekilinin tazminata hükmedilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Mustafa'nın, miras yüzünden ihtilaflı olduğu kız kardeşi Fatma'nın eşi maktul Mehmet'e olaydan bir gün önceki gece alkollü olarak sataşıp sövdüğü, olay günü de sanıklar Mustafa, Emine, Halil ve Aytaç'ın, kalp hastası olduğunu bildikleri maktule silahtan sayılan sopa ve demir çubuklarla saldırarak vurdukları, maktulün maruz kaldığı travmanın efor ve stresi ile kendinde mevcut kronik kap damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu gelişen solunum-dolaşım yetmezliğinden öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 21/04/2010 gün ve 1275 numaralı raporuna göre sanıkların eylemleri sonucu maktuldeki otopsi raporunda belirlenen travmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 452/1,59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 87/4 maddesinin ikinci cümlesi ve 62. maddelerine uyar nitelikte

olduğundan, karşılaştırmanın buna göre yapılarak lehe olan yasanın tespit ve uygulanması yerine, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 452/1 ve 59 maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 87/4 (birinci cümle) 62. maddeleriyle yapılması suretiyle, lehe yasanın 5237 sayılı TCK oduğundan bahisle, aynı yasanın 87/4 (birinci cümle) 62. maddelerinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9910, Karar No: 2024/11850, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9910 E.  ,  2024/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3543 E., 2024/945 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 E., 2023/165 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili ile davalılardan İstanbul Deri OSB vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili, davalılardan İstanbul Deri Org. San. Böl. Müdürlüğü sigortalılarından ...'in 01.12.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, hak sahiplerine 550.643,02 TL ilk peşin değerli gelir bağlandığını ve 5.986,71 TL tedavi gideri olmak üzere toplamda 556.629,73 TL Kurum zararı oluştuğunu, davalıların kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 55.662,97 TL nin yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; bedel arttırım dilekçesi ile talebini PSD yönünden 454.280,492 TL (...'un 247.789,359 TL'sinden sorumlu olmak kaydıyla), tedavi gideri yönünden 5.388,03 TL olarak olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalılardan İstanbul Deri OSB vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili, sigortalıya verilen kusurun fazla olduğunu, davalıların %100 kusurlu olduğunu, kurum alacağının bu kusur oranına göre hesap edilmesi, dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı ... vekili, davalı OSB'nin asıl işveren olmadığını, işin anahtar teslimi verildiğini, kazanın sigortalının görevi dışındaki bir işi kendi insiyatifi ile yapması biçiminde gerçekleştiğinden ağır kusurlu olduğunu, kaçınılmazlık faktörünün değerlendirilmediğini, hesap raporunun hatalı olduğunu, sigortalının vefatından sonra ... çocuğun vefat tarihinde hayattaymış gibi hesap yapıldığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, savunma haklarının kısıtlandığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda; karar tarihinden sonra davalı ... Bölgesinin 16.06.2023 tarihli başvurusu ile 7440 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmadan faydalandığına dair ödeme planı ile dekont sunduğu, İstanbul SGM İl Müdürlüğü yazısında borcun ödendiğinin bildirildiği görülmüştür.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında; karar tarihinden sonra dava konusu Kurum alacağının davalılardan ... tarafından 7440 sayılı Kanun kapsamında ödenmiş olması, davacı Kurumun yapılandırmayı kabul ederek alacağın tamamını ödeme planıyla belirlemesi, yapılandırmanın karşılıklı anlaşmayı içermesi, rücuan tazminat davasının 7440 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma nedeniyle konusuz kalması halinde davalılar aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerekmektedir" gerekçesiyle,

"Davacı Kurum vekili ve davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli, 2021/6 E.-2023/165 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

I)Dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, davanın konusuz kalmadığını, lehe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7440 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7404, Karar No: 2021/6624, Tarih: 29.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7404 E.  ,  2021/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, yardım nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Temyize konu yardım nafakasının red edilen yıllık miktarı 18.000,00 TL olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, davacının yardım nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20989, Karar No: 2016/16735, Tarih: 07.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/20989 E.  ,  2016/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3187, Karar No: 2007/4673, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3187 E.  ,  2007/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının 2. ve 3. nolu hüküm fıkralarının çıkartılmasına ve 2. fıkra olarak "davalı ... harçtan müstesna olduğundan karar harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin yatırılan karar harcının isteği halinde kendisine geri ödenmesine" tümcesinin yazılmasına ve diğer hüküm fıkralarının 4-5-6 yerine 3-4-5 olarak numaralandırılarak düzeltilmiş bu şekli ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13970, Karar No: 2013/11942, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13970 E.  ,  2013/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.