muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6363, Karar No: 2013/1541, Tarih: 14.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6363 E.  ,  2013/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.07.2012 gün 2012/2813 Esas 2012/4585 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı kooperatif vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada müvekkilinin eşi muris ...'nun ........2008 tarihinde davalı kooperatifteki üyeliğini müvekkiline devrettiğini, ancak kooperatif tarafından devir sözleşmesi yapıldığını, daha sonra ........2008 tarihinde yeniden devir sözleşmesi yapıldığını, ancak devrin yerine getirilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davanın davalısı... sözleşmedeki imzaların murise ait olmadığını, murisin akli melekelerinin yerinde olmadığını ifade ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davaya konu devir sözleşmesindeki imzaların murise ait olduğu, 09.....2008 tarihli sağlık raporunda murisin akli dengesinin yerinde olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı kooperatif vekili ile birleşen davanın davalısı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.07.2012 gün 2012/2813 Esas 2012/4585 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, davalı kooperatif vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,55 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12478, Karar No: 2010/9315, Tarih: 15.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/12478 E.  ,  2010/9315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1. Tekirdağ Cezaevi Müdürlüğünün 01.06.2005 günlü yazısında, başka suçtan tutuklu bulunan sanığın 12.11.2004 tarihinde Kırklareli E Tipi Kapalı Cezaevine sevk edildiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın hala Cezaevinde bulunup bulunmadığı araştırılarak, Cezaevinde olması halinde, hükmün tefhim olunduğu son oturumda hazır bulundurulması yerine, bu durum araştırılmadan sanığın yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Bazı soruşturma belgelerinin onaysız fotokopi olması,

3. Sanığın nüfus ve adli sicil kaydı istenip, dosyaya eklenmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1511, Karar No: 2013/6283, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1511 E.  ,  2013/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1640, Karar No: 2008/3775, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1640 E.  ,  2008/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil alacağının 3. sıraya kaydedilmesi gerekirken 4. sıraya kaydedildiğini, ayrıca iflas idaresi tarafından reddedilen kısım için Ticaret Mahkemesinde dava açıldığını belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda, alacağın esasına ve sırasına itirazda bulunulması nedeniyle Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

Şikayet edilen vekili kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de görevsizlik kararı ile birlikte, şikâyet edilen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlık, kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, şikâyet eden lehine vekalet ücreti takdir edilip, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının 3’üncü bendinden sonra gelmek üzere dördüncü bend olarak (4-Şikâyet edilen vekiline ait olmak üzere 225.00. YTL vekalet ücretinin şikâyet edenden alınarak şikâyet edilene verilmesine) cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.4.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13626, Karar No: 2019/11747, Tarih: 27.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13626 E.  ,  2019/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 05.04.2005 tarihinden iş akdinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından sonlandırıldığı 26.09.2014 tarihine kadar davalı işyerinde satış temsilcisi olarak çalıştığını ve iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini istifa sureti ile sonlandırdığını, ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, davacının istifa dilekçesi vermiş olması sebebi ile ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, yıllık izinlerini kullandığını, çalışma süresinin yasal sınırlar içinde olduğunu, fazla çalışma yapmış ise bordrolarda gösterilmek sureti ile ödendiğini, bordroların imzalı olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai ücret talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41. maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63. madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır. Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmi beş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda, davacı sabah 08.30 akşam 20.30 saatleri arası haftada 6 gün çalıştığını ve üç ayda 1 gün sayım olması sebebi ile gece yarısına kadar çalışmanın devam ettiğini iddia ederek fazla mesai ücret talebinde bulunmuş olup dosya kapsamında dinlenen tek davacı tanığı davacı ile birlikte 2008 yılına kadar birlikte çalıştığını beyan ettiğinden ve zamanaşımı itirazı sebebi ile hesaplama 17.11.2009 yılından itibaren yapıldığından davacı tanığı ile fazla mesainin ispatlanamadığı ve davalı tanık beyanlarına göre de davacının fazla mesai yapmadığının anlaşıldığı gerekçeleri ile mahkemece fazla mesai ücret talebi ret edilmiştir.

Her ne kadar davacı 2008 yılından sonraki çalışmasına ilişkin fazla mesai yaptığı iddiasını ispat edememiş ve mahkemece bu yönde kurulan gerekçe isabetli ise de dosya kapsamında yer alan ve davacı tarafından imza itirazına uğramayan bir kısım bordrolarda fazla çalışma tahakkukları bulunmaktadır ve dosya içerisinde yer alan bu ücret bordroları incelendiğinde örneğin; 2013 Nisan, Ekim ve 2014 Nisan, Mayıs ve Ağustos ayı bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunmakla birlikte tahakkukların normal mesai saati ücreti üzerinden yapıldığı, % 50 zamlı kısımların ise tahakkuk ettirilmediği görülmüştür. Ayrıca davacının ücreti, ücret bordrolarında en son aylık brüt 1.250,00 TL olarak tahakkuk ettirilmesine karşılık dosya kapsamına göre davacının en son brüt 1.360,00 TL ücretle çalışması karşısında gerçek ücret miktarının bordrolarda daha düşük gösterildiği anlaşılmıştır. Kural olarak, davacı tarafından imza itirazına uğramayan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku olan dönemlerde daha yüksek fazla çalışma yapıldığı ancak eş değer bir delille ispatlanabileceğinden ve bu tarz yazılı delillerin dosyada yer almadığı göz önüne alınarak fazla çalışma tahakkuku olan söz konusu dönemlerin dışlanarak davacının fazla çalışma ücreti talebinin hüküm altına alınması gerekmekte ise de; mahkemece kabul edilen aylık ücret ile bordrolarda gösterilen ücretin farklı olması karşısında ve fazla mesai ücretlerinin % 50 zamlı olarak tahakkuk ettirilmemesi sebebi ile fazla çalışma tahakkuku olup da ödeme yapılan aylarda, mevcut tahakkuklar dikkate alınarak davacının kabul edilen ücret seviyesine göre hesaplanacak fazla mesai ücret alacağından ödenen miktarlar mahsup edilerek hesaplama yapılmalı ve fark fazla mesai ücret alacağı tespit edilmelidir.

Anılan yön düşünülmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7984, Karar No: 2017/806, Tarih: 16.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/7984 E.  ,  2017/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme

Hüküm : 1-TCK’nın 220/6 ve 314/3 maddeleri delaleti ile 314/2,

220/6, 62, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5.

maddesi uyarınca mahkumiyet,

2-2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63

ve CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün

açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itiraz kanun yolu açık olup temyizi mümkün olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik

görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.01.2017 tarihinde üye ...'ın hükmün bozulması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.01.2017 tarihinde üye ...'ın hükmün bozulması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Batman İli Diyarbakır Caddesi üzerinde ... Hastanesi önünde kurulan... Çözüm ve ... çadırının kaldırılması nedeniyle sanığın 24.03.2011 tarihinde... partisi Batman milletvekilleri ... , ..., Batman Belediye başkan vekili ve ... yetkilerinin de içinde bulunduğu yaklaşık 150 kişilik bir grubu “baskılar bizi yıldıramaz” şeklinde sloganlar eşliğinde Diyarbakır Caddesini tek taraflı olarak trafiğe kapattıkları, ihtar ve zor kullanmaya rağmen dağılmayarak toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa (2918 sayılı Kanunun 32/1) muhalefet ettiği, sanığın PKK terör örgütünün talimatı ile kurulan çadırın kaldırılmasını protesto etmek için düzenlenen yürüyüşe ve eyleme katıldığı, bu suretle PKK terör örgütüne üye olmadan örgüt adına suç işlediği kabul edilerek hakkında TCK 220/6 ve 314/3 maddeleri delaleti ile 5237 sayılı Kanunun 34/2 maddesine muhalefet ettiği ve örgüt propagandası yaptığı iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, Batman Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda sanığın kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılıp ihtar ve zor kullanmaya rağmen dağılmamaya ısrar etme (2911 sayılı Yasanın 32/1) suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, hakkında 5271 CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, sanığın bu eylemi örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına işlediği kabul edilerek TCK 220/6 ve 314/3 maddeleri delaleti ile TCK 314/2 maddesi gereğince sonuç olarak “terör örgütü adına suç işlemek” suçundan 3 Yıl 1 Ay 15 Gün cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın hakkında verilen bu mahkumiyet kararının dairemizce oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiştir.

Karara muhalefet etmemizin sebebi;

1-Dairenin kabulüne göre; 2911 sayılı Yasanın 32. maddesine muhalefet suçunun oluşabilmesi için kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılıp, ihtar ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etme fiilinin gerçekleşmiş olması gerektiği, sanığın savunmasında Batman millletvekili ... akrabası olması nedeniyle Batman'a geldiği dönem içerisinde kardeşi ... ile birlikte korumalığını yaptıklarını, olay tarihinde de ... Çözüm ve ... Çadırının kaldırılması nedeniyle Diyarbakır Caddesi üzerinde oturma eylemine katıldığını, kendisinin de milletvekilinin yanında oturduğunu, terör örgütü ile bir alakası olmadığını, herhangi bir şekilde slogan atmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediği,

Olaya ilişkin CD'ler incelendiğinde sanık ...'nin milletvekili ... ve ...'nın da içinde bulunduğu grup ile birlikte Diyarbakır Caddesinin bir tarafını trafiğe kapatacak şekilde yol üzerinde oturma eylemleri yaptıkları, yolun boşaltılmaması üzerine güvenlik kuvvetleri tarafından milletvekili ...'ın yanında oturan ...'nin koluna girmek suretiyle bulunduğu yerden zorla uzaklaştırıldığı, ancak kısa bir süre sonra yine ... ve az sayıdaki ... yetkililerinin bulunduğu grup ile birlikte tekrar oturdukları, güvenlik kuvvetlerinin herhangi bir şekilde müdahale etmediği ve topluluğu dağıtmadığı tespit edildiği, sanığın olaylar bittikten sonra göz altına alındığı ve hakkında işlem yapıldığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamındaki tüm deliller, görüntüler birlikte değerlendirildiğinde kanun aradığı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılıp ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etme suçunun unsurlarının oluşmadığı dolayısıyla dairemizin uygulamalarına göre 2911 sayılı Yasanın 32/1 maddesindeki suçun işlendiği tespit edilmediği takdirde bu suçu kaynak suç olarak kabul edilip örgüt adına suç işleme suçundan da ceza verilmediği tespit edilmiştir.

2-Kararda; 2911 sayılı muhalefet suçunun işlenme tarihinin 24.03.2011 tarihi kabul edildiği,

Eldeki uyuşmazlığın esasını oluşturan ve 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun "Dava ve cezaların ertelenmesi" başlıklı geçici 1’inci maddesine göre;

“(1) 31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a-Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171'inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b-Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c-Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

Karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

(5) Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması hâlinde dahi, bu madde hükümleri uygulanır.…