muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/689, Karar No: 2011/46, Tarih: 09.02.2011

Bu genel açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

"S…

…" markası 18.8.1994 tarihinde TPE'de, davacı T…

… S…

…. ve T…

… A.Ş. adına tescil edilmiş, 18.8.2004 tarihinde 10 yıl süre ile belge yenilenmiştir. "T.. S…

…" markası ise, 6.8.1998 tarihinde 10 yıl süre ile T…

… A…

…. adına tescil edilmiş, 9.9.2005 tarihli marka devir sözleşmesi ile T…

…. S…

… Ltd Şti.ne devir edilmiştir.

Eldeki dava markanın hükümsüzlüğü talebi ile 03.03.2006 tarihinde davalı T…

… A…

….'ye karşı açıldıktan sonra yargılama devam ederken, 22.3.2006 tarihinde "T…

… S…

…." markası üzerindeki tüm hak ve yetkilerin T…

… S…

… Ltd. Şti.ne devir edildiği marka siciline şerh ve ilan edilmiştir.

Dava, doğru hasma yani sicile göre kayıt maliki olan T…

… A…

…'e karşı usulünce açılmış; yargılama devam ederken marka devrinden kaynaklanan mülkiyet değişikliğinin tescili sonucu hükümsüzlüğü istenen marka bu kez T…

…. S…

… Ltd. Şti adına tescil edilmiştir.

Yerel Mahkemece, davacıya 186.maddede yer alan seçimlik hakkı hatırlatılmış; davacı taraf da 02.05.2006 tarihli dilekçe ile markayı devir alan şirkete karşı davaya devam etmek istediğini, dava dilekçesinin bu şirkete tebliğ edilmesini belirterek seçimlik hakkını ayın olarak kullanmak istemiştir. Davacının bu açık talebi karşısında, davasını, markanın eski malikine karşı tazminat davası olarak sürdürmediği, yeni malike karşı ayın talebinde bulunduğu belirgindir. Davacının görülmekte olan davada HUMK'nun 186.maddesindeki seçimlik hakkını açıklanan şekilde kullanmış olmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Davacı, seçimlik hakkını markanın yeni malikine karşı davanın devam edilmesi yönünde kullandıktan sonra, İstanbul 2.Fikri Sinai Haklar Mahkemesi'nin 2006/218 E.sayılı dosyası ile de yeni malik T.. S.. Ltd. Şti.ne karşı markanın hükümsüzlüğü talebi ile aynı nitelikte ayrı bir dava açmış ise de bu davanın açılmış olması, davacının eldeki davada seçimlik hakkını kullanmasına engel olmayacağı gibi, bu kapsamda kazandığı haklarını da bertaraf etmeyecektir.

Öte yandan, davacının ayrıca bir dava açması, eldeki davadaki usul hükümlerini sonuçsuz bırakmayacağı gibi, açılan sonraki davada davalının ileri sürebileceği itirazlara da bir engel bulunmamaktadır.

Daha açık ifadeyle, her iki davada da usul hükümleri aynen uygulanır ve çözümlenmesi gereken sorunlar, her iki davada ve kendi içinde olmak üzere ayrı ayrı gözetilerek, çözümlenir.

Dolayısıyla, mahkemece eldeki dava görülmekte iken açılan aynı mahiyetteki ikinci davanın varlığı gerekçe gösterilerek, davacının eldeki davaya devam etme hakkının kalmadığının kabulü ile sonuca varılmış olması doğru değildir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; yargılama aşamasında marka sahipliği tescil olunan ve davacı tarafından kullanılan seçimlik hak ile dava kendisine yöneltilmekle hasım durumuna gelen T.. S.. Ltd. Şti.ne dava dilekçesinin tebliği ile davaya bu davalıya karşı devam edilmesi, taraf delilleri toplanarak, işin esasının incelenmesi olmalıdır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; yargılama aşamasında marka sahipliği tescil olunan ve davacı tarafından kullanılan seçimlik hak ile dava kendisine yöneltilmekle hasım durumuna gelen T.. S.. Ltd. Şti.ne dava dilekçesinin tebliği ile davaya bu davalıya karşı devam edilmesi, taraf delilleri toplanarak, işin esasının incelenmesi olmalıdır.

Mahkemece, aynı hususlara işaret eden Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken, açıklanan maddi olgular ve yasal düzenlemeler göz ardı edilerek davanın husumetten reddine ilişkin önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32209, Karar No: 2012/40031, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32209 E.  ,  2012/40031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2835, Karar No: 2020/2991, Tarih: 12.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2835 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Danışmanlık Hiz. İnş. Teks. Temizlik ve Med. San. Tic. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.12.2019 gün ve 2015/573 E.-2019/466 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı ... Danışmanlık Hiz. İnş. Teks. Temizlik ve Med. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yükleniciden haricen alınan bağımsız bölümlerin tapu kaydının davacı adına tapu iptâl ve tescili ile geç teslimden kaynaklanan kira tazminatı ve olmadığı takdirde ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ... davalı ... Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından adli yardım istemiyle temyiz edilmiştir.

Davacı ... davalı şirket vekilinin adli yardım talebi kanun yoluna başvurma sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay’a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları, gerçek kişi bakımından davacı kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğuna dair hiç bir delil ibraz edilmemiş olması sebebiyle somut olayda oluşmadığından ve davalı ticari şirket olup, şirketin acz içinde olduğunu gösteren, kendi talebiyle düzenlenen belge dışında herhangi bir delil ve ibraz edilmediğinden davacı ... davalı ... Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin adli yardım istemlerinin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı şirketin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK’nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı ... İnşaat Ltd. Şti. vekillerinin adli yardım taleplerinin reddine,

Kararın davacı ... davalı şirket vekillerine tebliğine,

HMK 6459 sayılı Yasa’yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceklerine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı ... İnşaat Ltd. Şti. vekillerinin adli yardım taleplerinin reddine,

Kararın davacı ... davalı şirket vekillerine tebliğine,

HMK 6459 sayılı Yasa’yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceklerine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasa’yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı Yasa’nın 344. maddesi uyarınca işlem yapılması,

Gerekli işlemlerin tamamlandıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3604, Karar No: 2024/5002, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3604 E.  ,  2024/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1204 E., 2023/130 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme, suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, Ek karar onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 2022/1204 E., 2023/130 Karar sayılı Ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un 215 ve 216. maddelerinde düzenlenen suçlar, kamu barışına karşı işlenen suçlardan olup, olaydan haberdar olarak savcılığa ihbarda bulunması sonucu dosyada müşteki sıfatı ile yer alan ...'in, ilk derece mahkemesi tarafından katılmasına karar verilmiş ise de; suçtan zarar görme ve bu bağlamda davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı dikkate alındığında, müşteki tarafından yapılan temyiz isteminin reddine karar veren bölge adliye mahkemesinin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla REDDİ ile ek kararın ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Selçuk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY

Sanığın; 15.07.2016 tarihinde gerçekleşen, Türk Ceza Kanunu'na göre ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası karşılığı olan, darbe teşebbüsünü öven, darbeye karşı duruşun sembolü haline gelmiş selaları okuyan hocalara hakaret ve aşağılamada bulunduğu sabittir. İstinaf mahkemesinin tehlikenin yaşandığı anda işlenen eylemi hatalı bir şekilde yakın tehlike yok gerekçesiyle beraatine karar verdiği sanığın; sabit olan eylemlerine temyiz eden katılan sıfatı olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Zira; Darbe teşebbüsü iktidar partisi ilçe başkanı olan katılanın mensubu olduğu partiye yöneliktir. 1960 ve daha sonra yapılan darbe failleri iktidardaki partilere ve onun mensuplarına yönelik Yasa ve Hukuk dışı eylemlerde bulunmuşlardır. 15.07.2016 daki darbe teşebbüsü zamanında yürürlükteki Anayasamıza göre Meclis hükümet sistemi geçerlidir. TBMM içinden çoğunluk olan parti içinden hükümet çıkardı. Dolayısıyla katılanın ilçe başkanı olduğu parti grubu TBMM’de çoğunlukta olup iktidardaydı. Darbe teşebbüsü iktidar partisi içinden çıkan hükümete karşı olduğu için, onun ilçe teşkilat başkanı olan müştekinin suçtan zarar görmesi nedeniyle katılma hakkı bulunmaktadır. Bu sebeblerle sayın çoğunluğa katılmamaktayım.10.06.2024

...
Yargıtay — Esas No: 2017/336, Karar No: 2017/9102, Tarih: 13.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/336 E.  ,  2017/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vs. Vek.Av. ... ve davalı ... .. ... aralarındaki tespit davası hakkında ...verilen 04/09/2015 gün ve 2015/134-2015/19 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 22/12/2016 gün ve 2015/20457-2016/15464 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalı vekili 03/01/2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin 22/12/2016 tarih, 2015/20457 Esas 2016/15464 Karar sayılı Onama ilamında maddi hata olduğunu, maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hatanın bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 22/12/2016 tarih, 2015/20457 Esas 2016/15464 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hatanın bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 22/12/2016 tarih, 2015/20457 Esas 2016/15464 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 18/10/2010 tarihli iş kazasında sigortalının vefatı nedeniyle davacı eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eşin maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne, davacı çocukların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

.../...

Dosya kapsamındaki bilgilerden, kazalı ...’ın davalı şirket tarafından inşası devam eden inşaat içerisinde vefat etmiş vaziyette bulunduğu, olayın... tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, otopsi raporunda kazalının boynunda ve vücudunun çeşitli yerlerinde kesici delici alet yaralanmasının mevcut olduğu, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmalarına bağlı büyük damar ve iç organ kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, sonucunda meydana geldiğinin tespit edildiği, mahkemece 1 hukukçu, 1 C sınıfı İş Güvenliği Uzmanı ile 1 A sınıfı İş Güvenliği Uzmanından teşkil edilen üçlü bilirkişi heyetinden alınan 20/10/2014 tarihli kusur raporunda davalı şirketin %55, kazalının ise %45 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, kasten öldürme ile ilgili yürütülen soruşturma neticesinde ...’nın 2010/1208 Soruşturma, 2011/7611 Karar sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği; taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan ise davalı şirket yetkilisi İsmail Pamuk hakkında ... Mahkemesinin 2016/95 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre; hukuk hakimi zarar verenin kusuru olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar. Aynı şekilde 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi de bu düzenlemeyi içermektedir.

Öte yandan; iş kazalarında olay, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16/06/2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, ölüm nedenine ilişkin maddi olgunun henüz kesinleşmemiş olduğu açıktır. O halde mahkemece yapılacak iş taksirle ölüme neden olma suçundan yapılan Ceza yargılamasına ilişkin ...sayılı dosyasından verilen kararın kesinleşmesini bekleyerek, ceza dosyasını dosya arasına getirtmek suretiyle, ceza yargılaması neticesindeki mahkumiyet kararındaki fiilin hukuka aykırılığının ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabulün, hukuk hakimini bağlayacağı gözetilerek, davalı şirketin kusuru ile illiyet bağının mevcut olup olmadığını gözeterek, olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden oluşan bilirkişi kurulundan kusur raporu almak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme ve temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/11023, Karar No: 2013/8279, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11023 E.  ,  2013/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, yaşlılık aylığı aldığı sırada, ... Doğalgaz AŞ'de sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediyesinin %80 hissesinin, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.07.2009 gün ve 2009/43 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığını, 5335 sayılı Yasa gereğince 22.07.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarının durdurulduğunu ve ödenen aylıkların borç çıkarıldığını, ... Doğalgaz AŞ'nin kamu tüzel kişisi olmayıp özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu ileri sürerek, Kurum işleminin iptalini, kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren bağlanmasını, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın istek gibi kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesidir. Anılan madde de;"Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.