muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3314, Karar No: 2020/373, Tarih: 14.01.2020

Davalı Diamond Beach Gemisi donatanı ... vekili, davacının kendi tayini ettiği park yeri ile gemisini müvekkiline ait geminin rüzgar altı tabir edilen sancak tarafına bağladığını, bu yanlış bağlama sebebiyle hasarın meydana geldiğini, fırtına çıktığında davacı teknesinde kimsenin bulunmadığını, kaptanının geç geldiğini, olayın diğer davalı ile davacıyı ilgilendirdiğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olaydan önce kuvvetli fırtına uyarısının yapıldığı, davacının bu fırtına yönüne göre yerini değiştirerek davalı teknenin rüzgar koruma alanına yanaştığı, her iki teknenin de bakım onarım için orada bulunduğu, davalı teknenin denize elverişlilik belgesi taşımadığı gibi hareket kabiliyetine sahip olmadığı, davalı teknenin sol arka kısmında bulunan halatın fırtına sırasında kopması üzerine davacının bulunduğu yöne doğru uç kısmından kaydığı, davacı teknesini rıhtıma doğru sıkıştırmak suretiyle kusurlu olduğu, teknelerin bağlama düzeni ve mesafesinin marina yöneticileri tarafından güvenli bir şekilde temin edilmesi gerektiği, davalı işletmenin güvenli park düzenini sağlayamadığından kusurlu olduğu, dosya içerisinde bulunan ve olay anının bir kısmını içeren görüntülere göre davacı teknenin de davalı tekneye doğru uç kısmından yöneldiği, davacı teknesinin çift zincir ile bağlandığı, ancak izlenen görüntülere göre bu zincirlerin teknenin sabit durmasını sağlamadığı, olay anında kontrolsüz biçimde hareket ederek zararı arttırdığı, bu sebeplerle alınan bilirkişi raporunun davacıya kusur izafe edilemeyeceği kısmına katılınmadığı, her üç tarafın da kusurunun bulunduğu, bu kusurun taraflara eşit şekilde dağıtıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 79.964,16 Euro tazminatın olay tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bu tutarla sınırlı olarak Diamond Beach Gemisi üzerinde davacı yararına kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı şirkete ait çekek yerinde davacıya ait teknede fırtına nedeniyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkin olup uyuşmazlık hasarın meydana gelmesinde hangi tarafın kusurlu olduğu ve hasar miktarı noktasında toplanmaktadır. Mahkemenin 20.11.2012 tarihli hükmüne esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında olayın vuku bulduğu gün itibariyle davacı teknesinin varış tarihine göre yer değiştirdiği, davalı donatanın gemisinin aynı pozisyonda kaldığı, davalı donatana ait teknenin uzun zamandır aynı yerde bağlı olup tutunabildiği, demirini de uygun döşediği sonucuna varıldığı, davacı teknesinin üzerine bağlanması sonucu demirlere binen ek yükün arttığı, bu etkiye rağmen davalı teknesinin demirini taradığına dair bir emarenin bulunmadığı, davalı teknesinin kıçının fazlaca sancağa düşmediği, diğer tekne ile kıç kısmında yeterli bir alan kaldığı, davacı teknesinin konumunu muhafaza edebilse rıhtıma veya davalı teknesine vurmayacağı, ayrıca denize elverişle olsa idi derhal makinesini çalıştıracağı, açık denize hareket ederek bu duruma düşmeyeceği belirtilmiş, bu tespitlere göre de davalılara bir kusur izafe edilmemiştir. Dairemizin 27.06.2014 tarihli bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporlarında ise, kuvvetli rüzgarın öncelikle davalı donatana ait tekneyi etkileyip halatının kopmasına sebep olduğu, teknenin demirine binen yükün artması sebebiyle demir zincirinin koptuğu, halat ve zincirlerinin mukavemetlerini kaybetmiş olduğu, davacı teknesine çattığı, teknelerin arasında uygun ve emniyetli bir mesafenin sağlanmadığı, davacı teknesinin konumunu koruyup demirini taramadığı ifade edilmiş, bu maddi vakıalara göre de davacının kusursuz, davalıların ise ayrı ayrı %50'şer oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir. Bozma öncesi ve sonrası alınan bilirkişi raporlarında maddi vakıalar farklı tespit edildiğinden taraflara izafe edilen kusurlar da farklı olmuştur. Davalılar vekilleri, bozma sonrası alınan bilirkişi raporlarını kabul etmemişler ve ciddi itirazlarını ileri sürmüşlerdir. Mahkemece de, davacı teknesinin çift zincirle bağlandığı halde bu zincirlerin teknenin sabit tutulmasını sağlamadığı, kontrolsüz hareketi ile zararın artmasına sebebiyet verdiği, kusur dağılımının net kriterlere göre dağıtılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle tarafların her biri eşit kusurlu kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece, öncelikle kazanın meydana geliş şekline dair maddi olguların tüm dosya kapsamı ve sunulan video görüntülerinden yararlanılarak tespiti ile maddi olguların bu şekilde tespitinden sonra tarafların kusur durumunun belirlenmesi için yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kusur oranlarının net bir şekilde tespit edilemediği kabul edildiği halde taraflara eşit kusur dağıtılıp yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir taraftan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16088, Karar No: 2014/19850, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16088 E.  ,  2014/19850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/631-2014/151

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3679, Karar No: 2023/4262, Tarih: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3679 E.  ,  2023/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR: Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum tarafından 5277 sayılı 25 Mali Yılı Bütçe Kanunu’nun 25 inci maddesinin f bendi ve 5335 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca davacının maaşından yapılan kesinti işlemlerinin dava sonuna kadar durdurulmasına, Kurum tarafından 01.05.2008-03.04.2015 tarihleri arasında yapılan ödemelerin borç olarak kaydedilmesinden ötürü borçlu olmadığının tespitine, maaşından bugüne kadar haksız olarak yapılan kesintilerin hesaplanarak, kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2019 tarih, 2018/71 E., 2019/374 K. sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/284 E., 2021/1291 K. sayılı kararı ile; "Somut olayda, yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli olan işten ayrılma koşulu gerçekleşmemiştir. Çünkü davacının 30.04.2008 tarihinde işten ayrıldığı belirtilip, aynı işyerinde ertesi gün (01.05.2008 tarihi) çalışmaya başladığ ve aynı tarih itibariyle tahsis talebinde bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla çalışma devam ederken tahsis talebinde bulunulması kanunun aradığı işten ayrılma koşulunun yerine getirilmediğini göstermektedir. Dolayısıyla Mahkemece verilen karar yerinde olmuşutur" gerekçesine dayalı olarak;

2. "Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.03.2022 tarihli ve 22021/9911 E., 2022/3356 K. sayılı ilamı ile

2. "Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.03.2022 tarihli ve 22021/9911 E., 2022/3356 K. sayılı ilamı ile

2.1. "Somut olayda, davacının yaşlılık aylığı almaya başladıktan sonra 01.05.2008 tarihinde dava dışı Sincan Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakfına ait 194043.06 sicil nolu işyerinde çalışmaya başladığı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Teşvik Kanunu’nun 3 üncü maddesi ile bu kanunda öngörülen hizmetlerin gerçekleştirilmesi için Başbakanlığa bağlı olarak T.C. Merkez Bankası nezdinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonunun kurulduğu, aynı Kanunun 4. maddesinde de fona gelir olarak aktarılmak üzere bütçeye ödenek konulacağının hükme bağlandığı hususu dikkate alındığında davacının çalıştığı işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında kaldığı görülmüştür. Bu durumda davacı 5335 sayılı Kanun'un emredici hükmüne uymaksızın 01.05.2008-03.04.2015 tarihleri arasında çalışma yapmıştır. O halde SGK tarafından bu çalışma dönemi açısından emeklilik ve yaşlılık aylıklarının kesilmesi olgusu hukuka uygun olup ödenen aylıkların da yersiz ödeme olarak davalı Kurum tarafından istenebileceği ortadadır. Ne var ki davacının sigortalılığına ilişkin tüm kayıt ve belgeler Kurum nezdinde bulunduğundan davacının devam eden yaşlılık aylığı davalı Kurumun kendi hatasından kaynaklanmaktadır. Davalı Kurum tarafından yersiz olarak fazladan ödendiği anlaşılan yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Kanun'un 96/a maddesi kapsamında yasal faizi ile birlikte davacıdan istenmesi işlemi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2.2. Mahkemece, yapılması gereken iş, davacı adına borç çıkartılan yersiz ödemeler 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir" gerekçesine dayalı olarak;

2.3. "... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına" karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.2. Mahkemece, yapılması gereken iş, davacı adına borç çıkartılan yersiz ödemeler 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir" gerekçesine dayalı olarak;

2.3. "... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına" karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan araştırma ve değerlendirme neticesinde " Davalı Kurumun 17.04.2017 tarihli, 13922754 sayılı yazısı ile aylığının başlangıç tarihi itibariyle iptal edildiği bildirilmiştir.Davacı, kuruma verdiği 04.05.2017 tarihli dilekçe ile yazının tarafına 21.04.2017 tarihinde ulaştığını beyan etmiştir. 17.04.2017 tarihinden geriye doğru 5 yıl gidildiğinde; 17.04.2012 tarihi belirlenmektedir. Mahkememizce hükme esas alınan rapor ile davacının davalı kuruma 57.069,83 TL borcu bulunduğu hesaplanmıştır. Davacı Kuruma verdiği 04.05.2017 tarihli dilekçe ile yazının tarafına 21.04.2017 tarihinde ulaştığını beyan ettiğinden 21.04.2019 tarihine kadar faiz işletilemeyeceği, 21.04.2019 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekeceği" belirtilerek; "davacının davasının kısmen kabulüne, davacının davalı Kuruma yersiz ödenen aylıklar nedeni ile 57.069,83 TL borçlu olduğunun tespiti ile, Kurumun yersiz ödenen alacak talep işleminin 57.069,83 TL haricinde iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile 16.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda davacının işten ayrılma şartını yerine getirdiği kanaatine varıldığının bildirildiği, Mahkemenin bu husustaki gerekçesinin hatalı olduğunu, 5277 sayılı 25 Mali Yılı Bütçe Kanunu’nun 25 inci maddesinin f bendi ve 5335 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin 2 inci fıkrası hükümlerinden görüleceği üzere tahdidi şekilde sayılmış kurum ve kuruluşlar içinde Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının yer almadığını, bu yönüyle kişilerin emekli maaşları kesilmeden Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarında çalışabileceklerinin açık olduğunu, davacının Sosyal Yardımlaşma vakfında çalışmış olmasının aylık almasına ve aylığı haketmiş olmasına engel teşkil etmediğini, kabul anlamına gelmemek üzere Kurumun bu zamana kadar yersiz ödendiği iddia edilen aylıklarının iadesi işleminin de zamanaşımına uğradığını, davacının tümden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiğini, Mahkemenin 57.069,00 TL yönünden kısmî ret kararının açıkça hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile yersiz olarak fazladan ödendiği anlaşılan yaşlılık aylıkların 5510 sayılı Kanun'un 96/a maddesi kapsamında yasal faizi ile birlikte davacıdan istenmesi işleminin yerinde olduğunu, davacının yersiz ödenen tüm aylıklarının iadesinin gerektiğini, aksi yöndeki Mahkeme kararının hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı Kuruma sunmuş olduğu 24.12.2014 tarihli yaşlık aylığı tahsis talebinin geçerli olduğunun tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları, 5335 sayılı Kanun'un 30/2 nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyiz edenin sıfatına göre, temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18509, Karar No: 2011/24091, Tarih: 14.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/18509 E.  ,  2011/24091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, yakınanla hesap yüzünden yaptığı tartışmanın hemen arkasından yaralanmış olması, 236 promil alkollü olması da dikkate alındığında birahanenin kapısından çıkarken düşen sanığın hem ayak bileğinin hem de burun kemiğinin aynı anda kırılmasının oluşa uygun olmaması ve olayın havaya ateş edilmek suretiyle sonuçlanması karşısında; sanığın gerçekte yakınanı dövüp yaraladığı izleniminin oluşması nedeniyle sanığın yakınana karşı yaralama eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin belirlenmesi açısından, ....'nın tanık olarak dinlenmesi, kamera kayıtları varsa getirtilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanığın oluşa uygun olmayan savunması nazara alınarak ve iftira özel kasdı ile davrandığı yolundaki kanıtlarda gösterilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.