muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/580, Karar No: 2025/5661, Tarih: 14.04.2025

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H-Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14432, Karar No: 2014/332, Tarih: 14.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14432 E.  ,  2014/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığın, öğrenci olan çocuğunun resmi tören sırasında rahatsızlanması üzerine sağlık ocağına götürüldüğünü duyması üzerine okula gelerek müdür olan müştekiye hakaret ettiğine dair aşamalarda değişmeyen iddia ile bu olayın hemen öncesinde, sanığın çocuğunun tedavi edildiği sağlık ocağına giderek gıyabında müştekiye küfürler ettiğine ilişkin tanık ...'in anlatımına üstünlük tanındığı açıklanmak suretiyle atılı suçun oluştuğuna ilişkin gerekçe yeterli bulunduğundan; müştekinin soruşturma evresindeki beyanında geçen hazırlıktada dinlenmeyen öğretmen N...'in tanık olarak dinlenmemesi dosyadaki diğer somut deliller karşısında sonuca etkili görülmeyerek, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2067, Karar No: 2006/10736, Tarih: 04.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2067 E.  ,  2006/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

12.20 YTL.İlam H.

11.20 YTL.Peşin H.

1.00 YTL.Kalan H.
Yargıtay — Esas No: 2016/6407, Karar No: 2019/4872, Tarih: 25.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6407 E.  ,  2019/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; Kayseri 6. İcra Müdürlüğünün 2014/4585 Esas sayılı dosyasında sıra cetveli yapıldığını, ancak bu sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, icra dosyasındaki hacizlerin İİK'nın 106/2 maddesi gereğince düştüğünü,sıra cetvelinde kendi alacaklarının Kayseri 6. İcra Müdürlüğünün dosyasından önce olması gerektiğini, bu nedenle Kayseri 6. İcra Müdürlüğünün 2014/4585 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili haczin ayakta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; şikayet olunan ...’nin icra dosyasında bedeli paylaşıma konu araç üzerine 02/05/2014 tarihinde haciz konulup daha sonra bu haciz 01/05/2015 tarihinde yenilenmiş ise de dosyada satış avansının yatırılmadığı ve süresi içerisinde satış istenmediğinin sabit olduğu,bu nedenle haczinin düşmüş olduğu ve ilk sıraya alınması yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle .... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3893, Karar No: 2015/4415, Tarih: 02.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3893 E.  ,  2015/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/291928

MAHKEMESİ : Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2009/40 (E) ve 2011/97 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Sanığın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın usulune uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşıldığından, temyiz talebinin süresinde olduğunun kabülü ile yapılan incelemede;

1) Sanığın imza sahteciliği yapılmış suça konu 3 adet bonoyu kullanarak mal aldığının ve bu suretle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin kabul olunması karşısında, müşteki ..........'nun soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla verdiği ifadesinde, bonoları aldığında katılan .........'yi aradığını ve Alaettin'in senetlerin kendisi tarafından verildiğini söylediğini belirtmesi ve sanığın savunmasına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için, suça konu belgelerin sanık L.. S..'ya gösterilerek yeniden savunmasının alınması, ..........'nun tanık sıfatıyla ifadesine başvurulması, sanığın suça konu bonoları kimden hangi şekilde aldığı ile bono üzerindeki yazıların kendisine ait olup olmadığının sorularak varsa buna ilişkin belge ve kayıtları sunmasının istenmesi, ve gerekirse sanığın mukayaseye elverişli imza ve yazıların tedarik edilmesinden sonra bonolar üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı, yine bonolar üzerindeki yazıların ..........'ye ait olup olmadığının tespitinden sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Dolandırıcılık suçundan verilen adli para cezasının 5237 sayılı yasanın 52/1 maddesi gereğince gün olarak belirlenmesi gerekirken yıl ve ay olarak belirlenerek sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

b)Silinme koşulları oluşmuş sabıkası esas alınarak sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması,

c) Hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının kararda gösterilmemesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6670, Karar No: 2007/920, Tarih: 07.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6670 E.  ,  2007/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Sigorta Fonu ( ....., T.A.Ş. ) vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ...aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 08.07.2003 gün ve 452-789 sayılı hükmün davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyiz eden davalı ... vekilinin maktu harç yatırdığı, bakiye karar ve ilam harcını yatırmamış olduğu ve temyiz dilekçesinde bu harçlar yönünden adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Uygulamada adli yardım en geç dava sırasında yapılabilir. Hükümden sonra kanun yollarına müracaat için adli yardım kararı verilemez. ( Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 26.12.1960 tarih 6937/8506 sayılı kararı, Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü, 5. Baskı, 1991, Cilt 4, Sh. 3757 dn.20). Bu nedenle adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

Harçlar Yasası' nın 32. maddesi uyarınca, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Aynı yasanın 28/ a maddesinde karar ve ilam harcının ne zaman ödeneceği açıkça hükme bağlanmıştır. Bu durumda mahkemece, bakiye karar ve ilam harcının ve noksan yatırılan temyiz harcının alınması için HUMK' nun 434. maddesi uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8932, Karar No: 2012/1463, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8932 E.  ,  2012/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/1990-01/01/1994 ve 01/11/1995-01/05/2003 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 10/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6100, Karar No: 2016/2834, Tarih: 24.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6100 E.  ,  2016/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; maddi hasarlı trafik kazasına neden olan ve 124 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39598, Karar No: 2015/25858, Tarih: 02.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/39598 E.  ,  2015/25858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/300579

Tehdit suçundan sanık A. A.. B..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-(2.cümle), 62 ve 52. maddeleri uyarınca 500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Afşin Sulh Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarihli ve 2013/63 esas, 2013/258 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2014 gün ve 300579 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki 73/1. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki 223/8. maddesi birlikte nazara alındığında, somut olayda müştekinin şikâyette bulunduğu 17/01/2013 tarihli ifadesinde, şüphelinin kendisini 2011 yılı Ağustos ayında babası aracılığı ile "onu işinden edeceğim" demek suretiyle soruşturması ve kovuşturması şikâyete bağlı sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit suçunu işlediğini beyan etmesi karşısında, şikâyetin 6 aylık süre geçtikten sonra yapıldığı gözetilmeden, sanık hakkında düşme yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık Ahmet A.. B.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Afşin Sulh Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarihli kararı ile, adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen ve hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olan bu kararın infazı sırasında, 6 aylık şikayet süresinin geçmiş olmasına karşın bu husus gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulduğu gerekçesiyle, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturması şikayete bağlı olan sair tehdit suçunda, altı aylık hak düşürücü şikayet süresinin geçmiş olmasına karşın, mahkumiyet hükmü kurulmasına dair hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 106/1-2 cümlesinde, "...malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur."