muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/717, Karar No: 2014/232, Tarih: 06.05.2014

Gerçekleştirilmek istenen ancak herhangi bir nedenle işlenemeyen suçun kasten işlenen bir suç olması gerekir. Zira taksirle işlenen bir suçta failin suçu işleyememekten dolayı infiale kapıldığından bahsedilemez. Bir suç işleyememekten söz edildiğine göre öldürme suçu işlendiğinde ilk suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması gerekir. İlk suç tamamlanmışsa artık bir suçu işleyememekten dolayı duyulan infialle öldürme suçu oluşmayacaktır. Diğer taraftan öldürme suçundan önce olan ve işlenemediği için fail üzerinde infiale neden olan eylem suç olarak düzenlenmiş olmalıdır. Bu nedenle fail üzerinde infiale neden olan eylemin TCK'nda ya da ceza hükmü içeren diğer kanunlarda suç olarak düzenlenip düzenlenmediği tespit edilmelidir.

Bu açıklamalar ve birinci uyuşmazlık konusunda varılan sonuç gözönünde bulundurularak uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi sonucunda, katılana tehdit içerikli mektup gönderip para istemek suretiyle yağma suçunu işlediği kabul edilen sanığın, sonrasında katılanı öldürmeye teşebbüs etmesi şeklinde gelişen somut olayda, sanığın katılanı öldürmeye teşebbüs etmesi için herhangi bir neden bulunmaması, eylemi gerçekleştirmek için cezaevinden firar etmiş olması, olay günü gündüzleyin katılanla yaşadıkları tartışmanın etkisi ile bunu gururuna yediremeyerek işyerine gittiğine ilişkin savunmasının gerçeği yansıtmayıp daha az ceza almaya yönelik bulunması hususları birlikte gözönüne alındığında, sanığın gerçekleştirmek istediği yağma suçunu gerçekleştirememekten duyduğu infialin sonucunda katılanı öldürmeye teşebbüs ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; sanığın bir suç işleyememekten duyduğu infialle kasten öldürme suçuna teşebbüs ettiğini kabul eden yerel mahkemenin direnme kararı bu yönüyle de isabetlidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi; "Sanığın kasten öldürme suçuna teşebbüs eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç olarak, sanığın katılana yönelik yağma suçuna teşebbüs eyleminin unsurlarının oluştuğunu ve kasten öldürme suçuna teşebbüs eyleminin bir suç işleyememekten duyulan infialle gerçekleştirildiğini kabul eden yerel mahkemenin direnme hükmü her iki yönden de isabetli olup onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Usul ve kanuna uygun olan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 gün ve 407-559 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2014 günü yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden de oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5786, Karar No: 2022/2412, Tarih: 17.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5786 E.  ,  2022/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptaline dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kurum tarafından gönderilen ve 23.06.2011 tarihinde tebliğ edilen yazı ile Kuruma fatura ettiği 2005 yılında tanzim edilmiş 2 adet reçetenin hasta tarafından yazdırılmadığının ve reçete muhteviyatı ilaçları hastanın almadığını beyan etmiş olması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.19. maddesinde yer alan kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı sahte reçete fatura edilmesi eylemini gerçekleştirdiği gerekçesiyle iki yıl süre ile sözleşmesinin feshine karar verildiğini, ancak söz konusu işlemin haksız olması nedeniyle iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; Türk Borçlar Kanunun 74. maddesi gereği Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararına bağlı kalınmamakla birlikte, davacının sahte fatura ve reçete düzenlendiğine ya da üçüncü kişilerle eylem birliğinde hareket ederek davalı ... zarara uğratma kastının bulunduğuna ilişkin maddi olgu ve kanaate ulaşılmadığından, davalı kurumca sözleşmenin haksız olarak feshine karar verildiği anlaşılmakla davanın kabulüne, davalı kurum tarafından 20.06.2011 tarih ve 13.052.878 sayılı yazıya istinaden davacının sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshi kararının iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf; dava dışı ...’e ait 2005 yılında düzenlenen reçeteyi Kuruma fatura etmesi sırasında sahteciliği bilmediği ve reçetenin sahte olmadığını beyan ederek Kurumu zarara uğratma kastı bulunmadığını iddia etmişse de, ilaçların bizzat hastaya teslim edildiğine dair medula sistemine kayıt oluşturmasına rağmen yapılan ceza yargılaması sırasında verdiği savunmasında reçete arkasındaki imzanın hastaya ait olamayabileceğini kabul etmiş olması, reçeteyi yazan doktorun hastanın muayeneye gelip gelmediğini hatırlamadığına dair beyanı ile hastaları muayene etmeden de reçete yazdığını kabul ettiği, davacı ile reçeteyi yazan doktorun karı koca olmaları karşısında davacının reçetenin sahte olduğunu bilmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, hastanın Kurumda ve ceza yargılamasında alınan beyanlarında ısrarla reçetede yazılı ilaçları almadığını ve konan teşhise ilişkin bir rahatsızlık hiç yaşamadığını söylemesi üzerine davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.19. maddesini ihlal ettiği anlaşılmaktadır. Ancak Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 6.10. maddesindeki “bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için kurumca bu protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca cezai işleme konu Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 Yılı protokolünün 6.3.19. maddesinin, 2016 protokolündeki karşılığı olan 5.3.10. maddesinde yer alan “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz...” hükmüne göre davacının ceza miktarı yeniden belirlenmiştir. Zira 2016 protokolünün 6.12. maddesinde 2016 protokolünün uygulanabilmesi için “ ...cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması hali....” yeterlidir

. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz...” hükmüne göre davacının ceza miktarı yeniden belirlenmiştir. Zira 2016 protokolünün 6.12. maddesinde 2016 protokolünün uygulanabilmesi için “ ...cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması hali....” yeterlidir. Tüm bu nedenlerle dava konusu uyuşmazlığa 2016 yılı protokolünün de uygulanarak davacı lehine sonuç doğurması halinde bu protokole göre değerlendirme yapılıp Kurumca uygulanması gereken cezai işlemin yeniden belirlenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23707, Karar No: 2012/22279, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23707 E.  ,  2012/22279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava ek dava olup, daha önce verilen kararın temyizen incelenmesi 19. Hukuk Dairesince yapılmış olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4365, Karar No: 2024/7869, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4365 E.  ,  2024/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/251 Esas, 2023/271 Karar

Taraflar arasındaki adli yardım talepli ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılamada, mahkemece 18.03.2022 tarihli ara kararıyla davacının emeklilik kaydının bulunduğu gerekçesiyle adli yardım talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 334 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiş, davacı tarafından karara itiraz edilmesi üzerine Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 23.03.2022 tarihli ve 2022/75 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiştir. Devam eden yargılama neticesinde de Mahkemece 23.08.2022 tarihli ve 2022/91 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararıyla dosyada harç ve gider avansı bulunmadığı ve bu hususta davacı tarafa ihtaratlı davetiye tebliğ edildiği, ancak süresi içerisinde gider avansının ve harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı, 06.09.2022 tarihli dilekçesiyle adli yardımdan yararlanma şartları oluştuğu halde talebinin reddedildiğini, emekli maaşının düşük olduğunu, başka bir dosyasında bölge adliye mahkemesi tarafından kanun yolunda talep ettiği adli yardımın kabul edildiğini, mahkemeye erişim hakkının engellendiğini ve davalının lehine karar verildiğini, adli yardım şartlarını taşıdığı halde reddedilmesinin yanlı ve karşı tarafı koruyan bir karar olduğunu belirterek hakimin çekilmesi aksi halde hakimin reddi talebinde bulunmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından 18.10.2022 tarihli kararıyla hakimin reddi talebinin reddine, talepte bulunan hakkında 500,00 TL disiplin para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 18.11.2022 tarihli ara kararıyla istinaf yoluna başvuru sırasında alınması gereken harçların toplam tutarı ile talep edenin maaşına kıyaslandığında adli yardım talep etme koşulları oluşmadığından davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından karar itiraz edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1 Değişik İş , 2022/1 Karar sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/1488 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararı ile de 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılarak istinaf kanun yoluna başvuran davacı ...'e gerekli ihtaratlı tebligat yapılarak; istinaf yasa yoluna başvuru tarihinde alınması gerekli, başvurma harcı ve maktu karar ve ilam harcının yatırtılması, harcın yatırılmaması halinde sonucuna göre işlem yapılması gerektiği dolayısıyla eksiklerin tamamlatılarak, sonucuna göre işlem yapılması için dava dosyasının yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 18.01.2023 tarihli ve 2022/428 Değişik İş, 2022/433 Karar sayılı ek kararıyla , davacı ... ...'in mahkemeye vermiş bulunduğu 02.11.2022 tarihli istinaf başvuru dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca, istinaf harç ve giderlerinin verilen bir haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırmadığı gerekçesiyle başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 23.02.2023 tarihli ve 2023/251 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararı ile somut olayda; hükmü istinaf eden davacının yatırması gereken maktu 220,70 TL başvuru harcı ve 80,70 TL karar ilam harcını yatırmadığı, mahkemece kendisine istinaf başvuru harcı ve karar ilam harcını ve 300,00 TL gider avansını tamamlanması için verilen sürede dahi bahsi geçen giderleri süresinde tamamlamamış olduğu anlaşılmış olmakla davacının 18.01.2023 tarihli istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar da usul ve yasaya uygun olup söz konusu ek karar kaldırılmadan asıl karar incelenemeyeceği ve kararda kamu düzeni ile dahi olsa herhangi bir inceleme de yapılamayacağı gerekçesiyle davacının 18.01.2023 tarih 2022/428 Değişik İş, 2022/433 Karar sayılı ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı davacı tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davacının adli yardım talebi Dairemizin 19.02.2024 tarihli ve 2023/12655 Esas, 2024/1784 Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça itirazda bulunulması üzere davacının itirazı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddedilmiştir.

Davacının adli yardım talebi reddedildiğine göre yatırılması gerekli olan temyiz harçlarının tamamlattırılması için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.

Buna göre, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11739, Karar No: 2014/19358, Tarih: 23.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11739 E.  ,  2014/19358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosya içerisinde bulunan 30/05/2014 tarihli temyiz harç - masraf tamamlatılması hakkındaki muhtıranın davalı ... TİC. LTD. ŞTİ.'ne tebliğinin yapılıp yapılmadığının tespiti, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek gereklerinin yerine getirtilmesi, davalıya usulüne uygun tebliğ edildiğinin tespiti halinde, davalının muhtıra gereğince tamamlaması gereken harç ve masrafı süresinde tamamlandığı tespit edilirse dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi, süresinde tamamlanmadığının belirlenmesi halinde ise temyiz etmemiş sayılmasına karar verilerek, verilen kararın davalı tarafa tebliği ve devamında temyiz etmemiş sayılmasına ilişkin kararın temyiz süresi dolduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4698, Karar No: 2015/42425, Tarih: 13.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/4698 E.  ,  2015/42425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : Karar Düzeltme(İtiraz)-2014/210546

Yağma ve yağma suçundan elde edilen eşyayı kabul etmek ve satın almak suçlarından suça sürüklenen çocuk S.. D.., sanıklar S.. B.., V.. Ö.., R.. D.. ve B.. Y.. haklarında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Gebze Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/01/2008 gün ve 2007/114 Esas, 2008/39 Karar sayılı hükmün, sanıklar savunmanları ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine Dairemizin 11/12/2013 gün ve 2010/21635 Esas ve 2013/25127 Karar sayılı ilamı ile bozma yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2015 gün ve KD-2014/210546 sayılı itiraz yazısı ile kararın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya 10/07/2015 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2015 tarih ve KD-2014/210546 sayılı yazısının itiraz edilen karar bölümüne, Yüksek Dairenizin, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/208 sayılı kararına ilişkin 11/12/2013 gün ve 2010/21635 E., 2013/251 sayılı kararı olarak belirtilmiş ise de, UYAP kayıtları ile fiziki dosyanın incelenmesinde ve itiraz yazısının anlatım ve talep bölümlerine göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz talebinin Gebze Ağır Ceza Mahkemesi 31.01.2008 gün 2007/114 Esas ve 2008/39 Karar sayılı kararına ilişkin Dairemizin 11.12.2013 gün 2010/21635 Esas ve 2013/25127 Karar sayılı kararı olduğu görülmekle,

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 11/12/2013 gün 2010/21635 Esas ve 2013/25127 karar sayılı, sanıklar V.. Ö.., S.. D.., R.. D.., B.. Y.. ve S.. B.. hakkında verilen Bozma ilamının kaldırılmasına karar verilerek yerel mahkeme hükmünün yeniden incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 11/12/2013 gün 2010/21635 Esas ve 2013/25127 karar sayılı, sanıklar V.. Ö.., S.. D.., R.. D.., B.. Y.. ve S.. B.. hakkında verilen Bozma ilamının kaldırılmasına karar verilerek yerel mahkeme hükmünün yeniden incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına kolluk görevlileri tarafından alınan ifadelerinde; olay tarihinde saat 22:00 sıralarında stadyum yanındaki boş sahada top oynayan mağdurların yanlarına kullandıkları aracın plakası gazete kağıdı ile kapalı olduğu halde geldikleri, bıçak tehdidi altında mağdurları yüzleri duvara bakacak şekilde döndürüp yaslayıp üstlerini aradıkları, mağdur M.. Y..'ın cep telefonunu ve 15.-TL parasını, F.. K..'ın cep telefonunu, G.. A..'ın içinde iki adet cep telefonu bulunan çantasını, E.. A..'un içinde kimlik belgesi bulunan cüzdanını alarak olay yerinden ayrıldıkları ve ertesi günü suça konu cep telefonlarının üç tanesinin sanıklar B.. Y.., R.. D.., ve V.. Ö.. tarafından cep telefonu alım satımı yapan S.. B..'e bedellerinin çok altında bir fiyatla satıldığı, sanıkların soruşturma aşamasında sattıkları yeri söyleyip üç telefonun iadesini sağlayıp, bir telefonun bedelinide yakınan G.. A..'a ödediklerinin anlaşılması karşısında;

1-Sanıklar V.. Ö.., S.. D.. ve R.. D..'un eylemlerinin dört ayrı tamamlanmış yağma, üç ayrı kalkışma aşamasında kalan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurların sanıkların tutuklanmasından sonra soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında ve kovuşturma aşamasında değiştirdikleri ve sanıkları korumaya yönelik olduğu anlaşılan ifadelerine dayanılarak, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık B.. Y..'ın yağma eylemini gerçekleştiren sanıklar R.. D.. ve V.. Ö.. ile birlikte suçtan elde elde edilen suç eşyalarının satımına iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hükümlülüğü yerine beraatine karar verilmesi,

3-Oluş ve dosya içeriğine göre cep telefonu ticareti ile uğraşan ve suça konu telefonların ikinci el piyasa satış fiyatlarını bilen sanık S.. B..'in suç konusu telefonları aynı anda üç telefonu birden gerçek bedellerinin altında satın aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 165. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi

4-Kabul ve Uygulamaya göre de;

a) Suç konusu eşyaların ayrı ayrı mağdurlara ait olduğunu bilen sanıkların eylemlerinin, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi ile uygulama yapılması,

4-Kabul ve Uygulamaya göre de;

a) Suç konusu eşyaların ayrı ayrı mağdurlara ait olduğunu bilen sanıkların eylemlerinin, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi ile uygulama yapılması,

b) Sanıkların hırsızlık suçunu tamamladıktan sonra, suça konu eşyaları sattıkları yeri söyleyerek ve bir kısmınında bedelini ödeyerek, soruşturma aşamasında kısmi iadeyi sağladıklarının, mağdurlarında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesiyle yapılacak indirimin 1/2 ile 2/3 oranı arasında olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar V.. Ö.., S.. D.. ve R.. D.. savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.