muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14497, Karar No: 2013/12017, Tarih: 10.06.2013

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 13.12.2012 tarihli celsede; davacı vekilinin kesin sürede gider avansını yatırdığına ilişkin makbuzu sunmadığı ve bu hususun HUMK 144,1/g maddesi uyarınca dava şartı olduğu gerekçesiyle HMK 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalılar adına kayıtlı bir kısım hisselerin davacı adına şirket pay defterine kaydı ve 10.000 TL tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece süresi içinde gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece 05.12.2011 tarihli celsede 110,00 TL gider avansını yatırması için HMK 120. maddesi gereği davacı vekiline mehil verilmiş olup, dosya içinde bulunan 05.12.2011 tarihli tahsilat makbuzuna göre davacı vekili tarafından bu miktar aynı gün mahkeme veznesine depo edilmiştir. Bu durumda, mahkemece süresi içinde gider avansının yatırılmadığından bahisle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkemece verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8104, Karar No: 2013/9585, Tarih: 07.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8104 E.  ,  2013/9585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticaret şirketinin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek suçundan sanıklar ..., ... hakkında kısa kararda İİK'nın 333/a TCK'nın 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı 6'şar ay hapis ve 3.600,00 TL ağır para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde, sanık ... vekili ve sanık ... vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıkların cezalandırılmasına ilişkin hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıkların İİK'nın 333/a maddesi gereğince ayrı ayrı 6'şar ay hapis ve 3.600,00 TL ağır para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği halde gerekçeli kararda sanığın İİK'nın 345/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmak suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı bulunduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9918, Karar No: 2014/20658, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9918 E.  ,  2014/20658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1) Sanık ... için: Sahte fatura düzenleme suçu nedeniyle:213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 58/6-7, 53. maddeleri gereğince sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına.Sanık hakkında cezanın infazından sonra TCK'nun 58. maddesinin 6 maddesi gereğince 5275 sayılı Kanunun 108. maddesinin 4. fıkrası hükmü dikkate alınarak takdiren 1 yıl denetim süresi belirlenmesine 2) Sanık ... için: a)Sahte fatura düzenleme suçu nedeniyle:213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 53. maddeleri gereğince sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. b) Defter ve belgeleri gizleme suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi gereğince sanığın 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. CMK'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına. 3) Sanık ... için: Sahte fatura düzenleme suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 53. maddeleri gereğince sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

I-) Sanık ..., 02.11.2010 günlü oturumda yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 06.12.2010 tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinden; katılan idare vekilinin ise, sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu ile ilgili CMK'nun 231/5. maddesine göre verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına yönelik vaki temyiz isteminin, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabii olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesi uyarınca, katılan idare vekilinin temyiz dilekçesinin, itiraz dilekçesi olarak kabulüyle merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline TEVDİİNE,

II-) Sanıklar ..., ... ve ...'in sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetlerine yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyizleri üzerine yapılan incelemede;

II-) Sanıklar ..., ... ve ...'in sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetlerine yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyizleri üzerine yapılan incelemede;

1-) Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı da dikkate alındığında; CMK'nun 225. maddesine göre hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 12.11.2009 gün, 15209-8691 sayılı iddianame ile dayanağı olan 20.10.2009 tarih, VDENR-2009-2482/24 sayılı Vergi Suçu Raporu esas alınarak Surcihan Diş Deposu Medikal Ecza İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ortak ve yetkilisi olan sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla dava açıldığı halde, hangi yılla ilgili olduğu da gösterilmeden tek bir hüküm kurulması,

2-) Şirketin kurulduğu 31.08.2006 tarihinde şirket müdürü olarak seçilen ...'ın, 27.01.2008 ile 16.06.2008 tarihleri arasında bir başka suç nedeniyle tutuklanıp cezaevine alındığında, eşi ve şirket ortağı olan sanık ...'a, şirketin işlerini idare etmesi için genel vekaletname verdiği ve sanık ...'nin, buna dayanarak şirketin işlerini idare ederken sahte faturalar düzenlediği iddia ve kabul olunmuş ise de; dosyada bulunan Mersin 4. Noterliğinin 15 Şubat 2009 gün 4689 yevmiye numaralı vekaletnamenin, sanık ...'ın şirketteki hisselerini devretme konusunda yetki içeren şahsi vekaletname olup şirket temsilcisi sıfatıyla şirketin işlerini idare etmesi için verilmiş bir vekaletname olmadığının anlaşılması ve sanık ...'nin, şirketteki hissesinin kağıt üzerinde ortaklıktan ibaret olduğu, şirketin işleri ile ilgilenmediği, eşinin tutuklanıp cezaevine girmesinden sonra eşinden aldığı vekaletnameye dayanarak şirketi diğer sanık ...'e devrettiğine dair savunması ve aynı Noterlikte 14.03.2008 tarihinde hisse devir sözleşmesi düzenlenmiş olması karşısında; sanık ...'a, dosyada örneği bulunan vekaletnameden başka şirketin işlerini idare etmesi için şirket temsilcisi tarafından verilmiş bir vekaletname bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Kabule göre de;

Mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, 5275 sayılı Yasanın 108. maddesine göre koşullu salıverme süresine eklenecek süre ile denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5024, Karar No: 2022/3417, Tarih: 20.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5024 E.  ,  2022/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmazın 565.000,00 TL bedel ile ihale edildiğini, ihalenin feshi davası süresince bedelin nemalandırıldığını, işleyen faiz ile birlikte bedelin 675.271,88 TL olduğunu, sıra cetvelinde satış bedelinin paylaştırıldığını, fakat satış bedelinin nemalandırılması sonucu ihalenin feshi sürecinde işleyen faiz miktarı olan 110.271,88 TL bedel nema tutarının, müvekkiline alacağı oranında paylaştırılmadığını, sadece şikayet olunan alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, ihalenin feshi süresince işleyen gecikmeden dolayı nema alacağından tüm alacaklıların alacakları oranında pay almaları gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, sıra cetvelinde alacakların paylaştırılmasında esas alınan tarihin satış tarihi olduğu, sıra cetveli kapsamında davacıya satış tarihi itibariyle ödenmesi gerekli alacağının dikkate alındığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiş, bu karara karşı şikayetçi vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, ihalenin yapılması ile malın mülkiyetinin borçlunun elinden çıkıp ve malın paraya dönüştüğü, bu paranın derhal hak eden alacaklıya verilmesi gerektiği, ödemenin gecikmesi ve paranın nemalandırılması halinde nema üzerindeki hak sahipliğinin bütün alacaklılara değil, sıra cetvelinde kendisine düşen parayı alması geciken alacaklıya ait olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

İİK’nın 134/8’inci fıkrası ‘Taşınmazı satın alanlar, ihaleye alacağına mahsuben iştirak etmemiş olmak kaydıyla, ihalenin feshi talep edilmiş olsa bile, satış bedelini derhâl veya 130 uncu maddeye göre verilen süre içinde nakden ödemek zorundadırlar. İcra müdürü, ödenen ihale bedeli ile ilgili olarak, ihalenin feshine yönelik şikâyet sonucunda verilecek karar kesinleşinceye kadar para bankalarda nemalandırılır. İhalenin feshine ilişkin şikâyetin kabulüne veya reddine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine, ihale bedeli nemaları ile birlikte hak sahiplerine ödenir’ hükmünü içermektedir.

Genel olarak icra takibinin son aşaması borçluya ait bir malın veya hakkın paraya çevrilmesi ve paranın paylaştırılması aşamasıdır. Kural olarak borçluya ait malın veya hakkın paraya çevrilmesi sonucu elde edilen para derhal alacaklı ya da alacaklılara ödenmesi gerekmektedir. Ödenmeyen süre içerisinde alacaklının para üzerinde tasarrufta bulunma imkanı olmadığından, parayı kullanma ve paranın değerini koruma imkanından, değerinin eksilmesine yönelik önleyici tedbirler almaktan mahrum kalmaktadır. Bu nedenle ödenmeyen süreç içerisinde alacaklının hak kaybına uğramaması için anılan hükümde belirtildiği üzere paranın nemasından alacaklılar alacakları oranında faydalanmalıdır.

Somut olayda, bedeli paylaşıma konu taşınmazın 22.04.2015 tarihinde 565.000,00 TL’ye ihale edildiği, ihalenin feshi süresince işleyen faiz ile beraber bedelin 675.271,88 TL olduğu, satış tarihi itibariyle şikayetçi alacaklının alacağının 385.243,29 TL, şikayet olunan alacaklının alacağının 2.939.145,71 TL olduğu, 25.10.2019 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçi alacaklının satış tarihi itibariyle belirlenen alacağının tamamının ödenmesine, nema bedeli dahil kalan bakiye 290.028,59 TL’nin şikayet olunan alacaklıya ödenmesine karar verildiği görülmüştür.

Şikayetçi alacaklının kendisine düşen bedel üzerinde yaklaşık 4 yıl 6 aylık süre boyunca tasarrufta bulunma imkanından mahrum kaldığı, bu nedenle şikayetçi alacaklının alacağı oranında nemanın ödenmesi gerektiği göz önünde bulundurularak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm kurulması ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararı doğru olmamış, istinaf mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 30.06.2021 tarih ve 2020/1328 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15134, Karar No: 2010/14485, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15134 E.  ,  2010/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya olan borçlarını ödemeyince aralarında 3.11.2008 tarihli protokol düzenleyip anlaştıklarını, sözleşme kapsamında inşaa ettikleri binadaki iki dairenin tapusunu davalıya devrettiklerini, ancak davalının buna rağmen icra takibine konu bonoları iade etmeyip takibe devam ettiğini ileri sürerek, icra takibinin iptalini istemişlerdir.

Davalı, ciro yoluyla aldığı bonolardan dolayı davacılardan alacaklı olduğunu, davacıların bonolara karşı teminat olmak üzere dairelerin tapusunu kendisine devir ettiklerini, sonradan yaptığı araştırmada dairelerin natamam olup, sözleşme belirtilen değerde olmadığını anladığını ve bu nedenle takibe devam ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bono bedellerini ödemeyen davacıların sözleşmede kararlaştırıldığı üzere dairelerin tapusunu davalıya devir etmeleri nedeniyle başka borçlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların, borçlu bulundukları bono nedeniyle davalının icra takibi yaptığı, takip aşamasında tarafların 3.11.2008 tarihli protokol düzenledikleri, davacıların takibekonu borcu ödememeleri üzerine sözleşme gereği iki dairenin tapusunu davalıya devrettikleri hususu ihtilafsızdır. Davacılar, tapuları devretmekle borçlarının 2010/15134-14485

kalmadığını ileri sürmekte, davalı ise dairelerin tapusunu teminat amaçlı olarak devraldığını savunmaktadır. Her ne kadar davalı taraf yargılama aşamasında ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/502 E.sayılı dava dosyasına delil olarak dayanmamış ise de, davalının baştan beri dairelerin teminat amaçlı devir edildiğini savunması ve davacı ...'in de hükümden sonra Sulh Ceza Mahkemesinin 2.2.2010 tarihli duruşmasında beyanda bulunması nedeniyle anılan ceza dosyasına davalının delil olarak dayanması olanaklıdır. Bu itibarla davacı ...'in anılan ceza dosyasındaki hakim önündeki beyanının kendisini bağlayacağının kabulü zorunludur. Davacı ... ceza davasında açıkta iki daireyi teminat olarak gösterdiğini kabul ve beyan etmiş olup, bu beyanı kendilerini bağlayıcı niteliktedir. Hal böyle olunca, dairelerin takibe konu bonoların teminatı olarak davalıya devir edildiğinin kabulü gerekir. Davalı taraf 9.2.2009 tarihli ihtarla, dairelerin tapusunu iade edeceğini belirttiğine ve dairelerin mevcut haliyle icra takip dosyası borcunu karşılamaktan uzak olduğunun anlaşılmasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi zorunludur. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözeterek davanın reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.823.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1592, Karar No: 2011/11385, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1592 E.  ,  2011/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi dışında davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

İcra Mahkemesinin istihkak davası yargılaması sonucunda verdiği nihai kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde temyiz edilebilir.(İİK 363/1)Somut olayda temyiz konusu karar 29.5.2007 tarihinde davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekilinin yüzüne karşı verilmiş olup temyiz süresi 8.6.2007 tarihinde sona ermektedir. Yerel Mahkeme Kararı temyiz süresi geçirildikten sonra davalı alacaklı vekiline 27.11.2007 tarinde tebliğ edilmiş alacaklı vekili aynı gün tebligat parçasını davadan çekildiğini belirterek iade etmiş, davalı asıla karar yeniden 10.12.2007 tarinde tebliğ edilmiştir. Alacaklı yeni vekil tayin ederek yeni vekili aracılığıyla hükmü 18.12.2007 tarihinde temyiz edilmiştir.

Mahkeme hükmü, davalı alacaklı vekilinin yüzüne karşı 29.5.2007 tarihinde verilmiş olup 8.6.2007 tarihine kadar temyiz dilekçesinin (veya Süre tutum dilikçesinin )verilmesi gerekirken, İİK 363/1 maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 18.12.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/535, Karar No: 2011/1581, Tarih: 03.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/535 E.  ,  2011/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ... Ltd. Şti. aleyhine yürüttüğü icra takibinde borçluya ait iki adet araç üzerine haciz konulduğunu, ancak bu taşıtlarla ilgili sıra cetvelinin düzenlendiği icra dosyasında davalının kaydi haciz tarihine göre bir yıllık satış isteme süresinin dolmuş olmasına ve haczin düşmüş olmasına rağmen fiili haciz tarihi esas alınarak, haczin düşmediği kabul edilerek sıra cetvelinde birinci sıraya yazıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin ve şikayetçinin kaydi hacizlerinin düştüğünü, ancak fiili hacizleri dikkate alındığında müvekkilinin fiili haczinin 23.07.2009 olup, davacının fiili haciz tarihi 18.09.2009 olduğundan birinci sırada yer verilmesinde usulsüzlük olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, birinci sıradaki alacaklının kayden haciz tarihinin 16.12.2008 olduğu, fiili haciz tarihinin ise 23.07.2009 olduğu, bu tarihten bir yıl geçmeden 21.07.2010 tarihinde satış istendiği, böylece bir yıllık satış isteme süresinin dolmadığı, diğer hacizlerin ise birinci sıradaki alacaklının haciz tarihlerinden sonra olduğu, bu nedenle sıra cetvelinde haciz tarihine göre yapılan bir yanlışlığın olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/56, Karar No: 2010/7261, Tarih: 27.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/56 E.  ,  2010/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...