muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17888, Karar No: 2023/1233, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17888 E.  ,  2023/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçunu işlediğinden Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/1007 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Kararın 08.09.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/665 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında denetimli serbestlik müdürlüğü çağrı yazısını annesinin tebliğ aldığı ve sanığın kastının olmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi;

Mahkemece, sanığa denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirilmesine ilişkin yapılan tebligatın yerine getirmemesi şeklindeki eyleminin erteleme süresi zarfındaki kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar olarak değerlendirilmemesi halinde denetimli serbestlik tedbirinin devamına şeklinde karar vermesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığa denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirilmesine ilişkin yapılan tebligatın yerine getirmemesi şeklindeki eyleminin erteleme süresi zarfındaki kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar olarak değerlendirilmemesi halinde denetimli serbestlik tedbirinin devamına şeklinde karar vermesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde alınan bir ihbar ile (58 .. ...) plakalı araçta bir bayanın zorla kaçırıldığı yönünde bilgi alındığı, bunun üzerine polis ekiplerinin çalışma başlattıkları, söz konusu aracın Paşabahçe Piknik Alanı girişinde park halinde, kapıları ve bagajı açık vaziyette görüldüğü, aracın yanında ...,...,. ve sanığın olduğu, aracın içerisinde vites kolunun yanında uyuşturucu olduğu değerlendirilen bir maddenin ele geçirildiği, sanığın yaptırılan idrar tahlilinde uyuşturucu maddenin etken maddesinin pozitif çıktığı, sanığın uyuşturucu kullandıklarını ikrar ettiği, böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılarak 18.06.2014 tarihli iddianame ile kamu davasının açıldığı,

yapılan yargılama ile 6545 sayılı Kanun ile değiştirilmiş 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılacağı hükmü getirilmiş ise de eski düzenlemeye göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının her halükarda sanık lehine olduğu, kaldı ki bu dosya tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması nedeni ile tekrar ele alınsa bile bu durumda da seçenek yaptırımların uygulanabileceği bu yönüyle de bu uygulanmanın sanık lehine olduğu değerlendirilerek sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymaması ile dosya tekrar ele alınarak sanık hakkında denetimli serbestlik müdürlüğü çağrı yazısını annesinin tebliğ aldığı ve sanığın kastının olmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesi 1 inci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür. Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin çağrı yazısının sanığın annesine tebliğ edilmesi üzerine sanığın müdürlüğe başvurmaması üzerine dosyanın kapatılarak yapılan yargılamada sanığın kastının bulunmaması ve yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle beraat kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi 8 inci fıkrası 2 inci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/665 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2200, Karar No: 2023/4426, Tarih: 12.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2200 E.  ,  2023/4426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/157 Esas, 2021/470 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 11.07.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Ruhsatnamesinin devri hakkında sözleşme yapıldığını, davacının bilgisi dışında davalı tarafça işletme hakkının devri sözleşmesi yapılarak işletmenin iki farklı kişiye devredildiğini iddia ederek, hukuken ve fiilen imkansız olan işletme ruhsat devri hakkında ödenen toplam 90.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin edimlerini yerine getirdiği halde davacının bilinçli olarak işletmenin devrini üzerine almak istemediğini, davacının kötü niyetli olarak davayı açtığını, işletmenin devredildiği .... ile davacının kardeş olduklarını, sorunun kardeşler arasındaki anlaşmazlıktan kaynaklandığını, davacının iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2016 tarihli kararı ile uyuşmazlığın ilçenin yargı çevresinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanı içinde kalması nedeniyle mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, dosyanın görevli Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 06.12.2016 tarih ve 2016/13533 E., 2016/9381 K. sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmiş, dosya bunun üzerine görevli ve yetkili Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı arasında dershanenin devri amacıyla sözleşme yapıldığının sabit olması, bu sözleşmeyi hükümsüz kılacak şekilde taraflar arasında yeni bir sözleşme olmaması davalı tarafından buna ilişkin yazılı delil sunulmaması, daha sonra davalı tarafından davacının kız kardeşi ile de benzer nitelikte sözleşme yapılarak ruhsatın davacının kız kardeşine devredilmesi karşısında davalının sözleşmeye uymadığı ve davacı tarafından sözleşme gereği ödenen paranın davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiği, davalı tarafından senetlerin ödendiği kabul edildiğinden ve davacı tarafça ödemeye ilişkin dekont sunulduğundan her bir senet bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş ancak elden ödeme iddiasının yazılı belge ile kanıtlanmaması ve davalı tarafça ödeme olmadığına dair yemin edilmesi karşısında elden ödendiği belirtilen 11.000,00 TL ödemenin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile 27.06.2008 tarihinde devir sözleşmesi yapıldığını ancak davacının kusuru ile devrin gerçekleşmediğini, devir bedeli alınmadığını, daha sonra davacının kardeşi ile 13.11.2008 tarihinde yeni bir devir sözleşmesi yapıldığını ve davacının vermiş olduğu bonolar ile devir bedelinin ödendiğini, bonoların keşide tarihlerinin de 02.12.2008 olduğunu, ödemelerin davacı ile yapılan devir sözleşmesine istinaden yapıldığını gösteren emare bulunmadığını, davacının bono bedellerini öderken sözleşmenin ifasını talep etmediğini, mahkeme kararının hatalı olduğunu, belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işletme devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 179 uncu maddesi

3. Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6239, Karar No: 2016/3607, Tarih: 20.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6239 E.  ,  2016/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkemece hırsızlık ve mühür bozma suçlarından verilen 11.02.2011 tarih ve ........ Esas ve Karar sayılı kararın sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, bu kararın sadece hırsızlık suçuna yönelik olduğu, bu nedenle mahkemece mühür bozma suçuna yönelik olarak yeniden bir değerlendirme yapılarak iade sonrasında mühür bozma suçundan kurulan 14.12.2012 tarih ve ....... Esas ve Karar sayılı ikinci hükmün hukuki değerden yoksun olduğu cihetle; mühür bozma suçundan verilen 11.02.2011 gün ve ...... Esas Karar sayılı ilk mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın süresinde yapmış olduğu temyiz istemine istinaden yapılan incelemede;

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, gönderilen 12.11.2013 tarih ve ...... sayılı cevabi yazıda, ...... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 30.09.2013 tarihinde özelleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, 13.11.2007 olan suç tarihi itibariyle, anılan şirketin henüz özelleştirilmemiş olduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Kaçak elektrik kullandığı gerekçesiyle enerjisi kesilip 15.10.2007 tarihinde mühürlenen sayaçtan, 13.11.2007 tarihinde yapılan kontrolde mührün konuluş amacına aykırı olarak elektrik enerjisi kullanıldığı iddiasıyla sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; sanık mühürleme tutanağının tutulduğu tarihte suça konu işyerinde kiracı olduğunu ve burayı 6 ay kullandıktan sonra taşındığını, 13.11.2007 tarihli mühür bozma tutanağının tutulduğu tarihte işyerini boşalttığını ve tutanaktaki imzanın kendisine ait olmadığını,01.07.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olduğunu savunmuş ve alınan bilirkişi raporuna göre de 13.11.2007 tarihli mühür bozma tutanağındaki sanık adına atılı imzanın ona ait olmadığı anlaşılmış ise de; kiralanan işyeri sahibinin kardeşi olan tanık .....’ın dosyaya sunmuş olduğu sanık adına atılı imza içeren 27.11.2007 tarihli tahliye belgesine göre işyerinin 27.11.2007 tarihinde tahliye edildiğinin ve zabıta araştırmasına göre de sanığın suça konu yerde 2007 yılı içerisinde 6-7 ay faaliyet gösterdiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için, 27.11.2007 tarihli tahliye belgesinin sanığa gösterilip sorularak gerektiği takdirde belge aslının temin edilip imzanın sanığa ait olup olmadığını tespitine yönelik bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4825, Karar No: 2013/10517, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4825 E.  ,  2013/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3329, Karar No: 2013/5634, Tarih: 23.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3329 E.  ,  2013/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....02.2013 gün ve 2012/6199 Esas, 2013/805 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, aralarında müvekkillerinin de bulunduğu daire sahipleri ile davalı yüklenici firma arasında, ... İli, ... ilçesi 101 pafta, 155 parsel üzerinde bulunan binanın yıkılıp yeniden yapılması hususunda ....05.2008 tarihli taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca mal sahiplerinin 01.08.2008 tarihinde binayı boşaltıp davalıya teslim edileceğinin, davalının da ... ayda inşaatı yapıp teslim edeceğinin, inşaat süresi boyunca davalı firmanın daire başına aylık ....300,00 TL'den toplam ....000,00 TL kira ödeyeceğinin, bir aylık kiranın su, elektrik, doğalgaz sözleşme bedeli nedeni ile davalı firmaya bırakılacağının, dairenin geç teslimi halinde ise daire başına ....600,00 TL aylık kira ödeneceğinin kararlaştırıldığını, daha sonra taraflar arasında ....02.2009 tarihinde yeni bir sözleşme yapılıp taşınmazların teslim tarihinin 01.09.2009 olarak belirlendiğini, sözleşme uyarınca yüklenici firmaya verilmesi gereken ... daireden ... dairenin tapusunun yükleniciye verildiğini, buna rağmen davalı yüklenicinin inşaatı süresinde teslim etmediğini ve kira bedellerini ödemediğini, bir kısım daire sahiplerinin 2010 yılı Ekim ayında tamamlanmamış dairelere taşındıklarını ve kendi aralarında ....000,00 TL para toplayarak, elektriği açtırdıklarını ve acil bazı ihtiyaçları karşıladıklarını ileri sürerek, müvekkillerinin bu nedenlerle uğradıkları zararların tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksik binanın müvekkiline geç teslim edildiğini, gecikmenin davacı tarafın kusurundan kaynaklandığını, ayrıca binanın çok çürük olması nedeni ile yıkım işleminin üç ay sürdüğünü, binadaki dairelerden birinin ipotekli olması nedeni ile müvekkilinin inşaata çok geç başlamak zorunda kaldığını, müvekkillinin edimlerini tam olarak yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, eksik binanın müvekkiline geç teslim edildiğini, gecikmenin davacı tarafın kusurundan kaynaklandığını, ayrıca binanın çok çürük olması nedeni ile yıkım işleminin üç ay sürdüğünü, binadaki dairelerden birinin ipotekli olması nedeni ile müvekkilinin inşaata çok geç başlamak zorunda kaldığını, müvekkillinin edimlerini tam olarak yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında imzalanan düzenleme şeklindeki ....05.2008, ....02.2009 ve ....06.2010 tarihli ek sözleşmeler uyarınca, dairelerin teslim tarihinin ....06.2010 olarak belirtilmiş olmasına rağmen, davacılar tarafından keşide edilen ....02.2010 tarihli ihtarnameye göre teslim tarihinin 2010 yılı Ekim ayı olduğu, sözleşmenin .../b maddesi uyarınca geç teslim halinde aylık ....600,00 TL gecikme tazminatı istenebileceği, davacıların abonelikler için masraf yaptığı, davacıların cezai şart taleplerinin Borçlar Kanunu'nun 158 ve sözleşmenin .... maddesi uyarınca yerinde olmadığı, davacıların eksik ayıplı işlerden kaynaklanan nefaset farkı ve iskan alınmaması nedeni ile talep ettikleri tazminat taleplerinin atiye terk edildiği gerekçesiyle, atiye terk edilen

tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, cezai şart talebinin reddine, gecikme tazminatı ve su, elektrik, doğalgaz sözleşme ücretlerine ilişkin istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin ....02.2013 tarih ve 2012/6199 Esas, 2013/805Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5127, Karar No: 2010/9304, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5127 E.  ,  2010/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve asli müdahil vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında; tarım arazilerindeki değerlendirmenin taşınmazın yer aldığı ilçede ekilmesi mutad olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının –doğru istatistiki bilgilere dayandığı bilinen- İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesini ve raporların buna göre düzenlenmesini öngörmektedir. Münavebeye alınan ürünlerde ise, herhangi bir işlemden geçirilmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Durum böyleyken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda, münavebeye alınan şekerpancarı için İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde, fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek pancar posasının da gelir kapsamına alınarak yüksek gelir belirlenmesi ve dolayısıyla taşınmaza fazla bedel biçilmiş olması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.