muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11412, Karar No: 2022/9902, Tarih: 27.12.2022

Kararın gerekçesinde sanıklar ... ve ... aleyhine beyanları bulunmamusına rağmen tanıklar ...ve ...’ün ifadelerinin, sanık ...’in örgüt ile iltisaklı Edremit Hayır İşleri Vakfı'nın yönetim kurulu yedek üyesi olmamasına rağmen öyle olduğunun kabulene yer verilmesi, diğer delillerin atılı suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın şahsileştirilmesi açısından yeterli olduğu anlaşılmakla, sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin her bir sanık yönünden ayrı ayrı hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri ile ilgili olarak yapılan incelemede:

A) Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü

olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü

olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla katılarak süreklilik çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunduğu kanıtlanamayan sanığın, örgüte ait şirketin hissesini, muhtemel ceza soruşturması veya kovuşturması durumunda el konulmasına/müsaderesine engel olmak amacıyla aynı suçtan yargılanan abisinin telkiniyle devralmak ve tanık anlatımlarına göre de örgütsel içeriği kanıtlanamayan birkaç dini toplantıya katılmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesinde düzenlenen, hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfında hataya düşülmesi,

B) Sanık ... yönünden;

Sanığın temyiz aşamasında 25.10.2022 tarihinde sunduğu dilekçe ile etkin pişmanlı hükümlerinden yararlanmak istediğini bildirdiği görülmekle, sanığın duruşmada hazır edilip etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları da anlatılarak ayrıntılı beyanlarının alınması, gerektiğinde teşhis işleminin yaptırılması, vereceği bilgilerin, örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığının ilgili birimlerden de sorulup değerlendirilmesi ile sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

C) Sanık ... yönünden;

UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 18.06.2021 tarihinde öldüğüne ilişkin kayıt mahallinde araştırılarak öldüğünün anlaşılması halinde TCK'nın 64/1. maddesi gereğince sanık hakkında düşme kararı verilmesi lüzumu,

C) Sanık ... yönünden;

UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 18.06.2021 tarihinde öldüğüne ilişkin kayıt mahallinde araştırılarak öldüğünün anlaşılması halinde TCK'nın 64/1. maddesi gereğince sanık hakkında düşme kararı verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29560, Karar No: 2014/39975, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29560 E.  ,  2014/39975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/603-2014/416

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.479,46 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 22.06.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11066, Karar No: 2017/165, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11066 E.  ,  2017/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23384, Karar No: 2012/26734, Tarih: 24.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/23384 E.  ,  2012/26734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/93-2012/345

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık ve 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigortalılık istemine ilişkin konu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığı, 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanma istemine ilişkin kısa kararda ret kararı verilmesine karşın, gerekçeli kararda kabul kararı verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurumun vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda 6111 sayılı Kanundan faydalanma isteminin reddine karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise bu isteğin kabulüne ilişkin hüküm kurmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince salt bu husus bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sair temyiz nedenleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11712, Karar No: 2008/15924, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11712 E.  ,  2008/15924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ... VE ...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 148 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden tarla olarak tesbiti yapılmış, Kadastro Mahkemesinde davalı olduğundan maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı ... Yönetimi, paftada işaretlenen bölümün orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 11 parselin (A)=787 m2 ve 12 parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına, 11 parselin (B)=270 m2 bölümünün tarla olarak ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyiz konu bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/220, Karar No: 2020/2293, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/220 E.  ,  2020/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekillerince tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalılardan ... ve ...'ın mimari projeye göre apartmanın ortak alanı olan bahçe kısmına tecavüz ederek kendi dairelerinin taban alanlarını genişletmek suretiyle ortak alanın bir kısmını 1 ve 2 nolu dairelerine dahil ettiklerini, bu durumun projeye aykırı olduğunu, eklentinin yıkılarak projeye uygun hale getirilmesini, 21/09/2013 tarihli kat malikleri kurulunda çatıya çıkış penceresi açılması kararı alındığını, bu bölümün projede dubleks daireye ait olduğunu, kendilerinin şahsi mülkünün olduğunu, mimari projede çatıya çıkış penceresinin olmadığını, projede olmayan bu yere çıkış penceresi açılması durumunda kendilerine ait olan terasın kapalı çatı alanının zarar göreceğini ve evin güvenliğinin kalmayacağını beyanla, kararın iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, “Davanın kabulü ile; 1-Davalı ... Sitesi A Blok kat malikleri kurulunca alınan 21/09/2013 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptaline, 2-Dosya içerisinde bulunan iş bu dosya için İnşaatçı bilirkişi ... ve Hukukçu Bilirkişi Mahmut Kadıoğlu tarafından düzenlenen 07/03/2016 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre davaya konu "Antalya ili, Konyaaltı ilçesi, Arapsuyu mah. 5338 ada, 11 parselde bulunan ... Sitesi A Blokta: A- binanın kuzey cephesinde 1.70x17.40=29,58 m2 duvar örülerek ilave kapalı alan oluşturulduğu, B- binanın Güney cephesinde 9.20x1.30=11.96 m2'lik alanın duvar örerek 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlere ilave edildiği, C- binanın doğu cephesinde 3.30x1.20= 3.96 m2; 2.90 x 2.30=6.67 m2; 2.90x1.60=4.64 m2; 3.60x0.70=2.52 m2 olmak üzere 17.79 m2 lik alan duvar örülerek, (5.50\*1.10) +(2.40\*2.30)=11,57 m2'lik alan 70 cm duvar üzerine pvc panjur yapılarak 1 nolu bağımsız bölüme ilave edildiği, D-binanın batı cephesinde 3.30 x 1.20= 3.96 m2; 2.90 x 2.30=6.67 m2; 2.90 x 1.60= 4.64 m2; 3.60 x 0.70=2.52 m2 olmak üzere 17.79 m2 lik alan duvar örülerek, (5.50\*1.10) +(2.40\*2.30)=11,57 m2'lik alan 70 cm duvar üzerine pvc panjur yapılarak 2 nolu bağımsız bölüme ilave edildiği tespit edildiği, bu nedenle 1 nolu bağımsız bölümün bu şekilde 14,79+17,79 + 5,98 =38,56 m2 duvar örülerek kapatılmış olduğu 11,57 m2'lik alanın ise 70 cm'lik duvar üzerine panjur örülerek büyütüldüğü, 2 nolu bağımsız bölümün bu şekilde 14,79+17,79 + 5,98 =38,56 m2 duvar örülerek kapatılmış olduğu 11,57 m2'lik alanın ise 70 cm'lik duvar üzerine panjur örülerek büyütüldüğü,1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerde yapılan imalatların tasdikli mimari projesine aykırı imalatlar olduğu, mimari güzelliği bozduğu ilave kapalı alan oluşturulması nedeniyle emsal artışına sebep olduğu ve ruhsat alamayacak imalat olduğu anlaşılmakla, davalılar ... ve ... tarafından yapılan bu değişikliklerin kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesine, 3)Davalılara dava konusu aykırılığı

gidermesi için hükmün kesinleşmesinin akabinde 2 aylık süre verilmesine, hüküm gereği davalılar tarafından yerine getirilmediği taktirde masrafları davalılara ait olmak kaydıyla icra kanalıyla yerine getirileceğinin ihtaratına” karar verilmiştir.

Davalılar ... ve ... vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstinaf mahkemesince, başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

gidermesi için hükmün kesinleşmesinin akabinde 2 aylık süre verilmesine, hüküm gereği davalılar tarafından yerine getirilmediği taktirde masrafları davalılara ait olmak kaydıyla icra kanalıyla yerine getirileceğinin ihtaratına” karar verilmiştir.

Davalılar ... ve ... vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstinaf mahkemesince, başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacıların dava dilekçesinde 21.09.2013 tarihli toplantının veya toplantı da alınan bütün kararların değil, toplantıda alınan çatıya itfaiye merdiveni ile pencere açılması kararının iptali ile 1 ve 2 nolu bağımsız bölüm maliklerinin projeye aykırı imalatlarının eski hale getirilmesini istedikleri, kat irtifakı kurulu anataşınmazda 6 bağımsız bölümün bulunduğu, 5. ve 6. bağımsız bölümlerin çatı katı ile dubleks ve çatı katına çıkışlarının bulunduğu, mimari projede ortak alandan çatıya çıkışın bulunmadığı, çatıda güneş enerjisi sistemlerinin olduğu ve diğer kat maliklerinin ortak alan olan çatıdaki işlemlerle ilgili bina dışı harici merdiven sistemi kullanmak zorunda kaldıkları, projedeki bu eksikliği gidermek amacı ile dosya içerisindeki yönetim planının 8. maddesinde “ kat malikleri kurulu 6/5 kararı ile ortak alan çatıya çıkmak için bina içerisinden itfaiye merdiveni yapılarak çatıya çıkış sağlanacaktır” hükmünün yer aldığı, 21.09.2013 tarihli toplantı 6 kat malikinden 5 kat malikinin katılımı ile toplantının yapıldığı ve 5 kat malikinin oybirliği ile 7. maddesinde, “çatıya itfaiye merdiveni ile pencere açılmasına” kararı ile birlikte diğer bir takım kararların alındığı, davacıların toplantıya katılmadıkları, toplantının olağanüstü toplantı olduğu, KMK'nın 29/2. maddesine gereğince toplantıya çağrılmadığı, davanın ise KMK'nın 33. maddesine göre toplantıdan 1 ve 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, kararlarının iptaline şeklinde talep fazlasına karar verildiği, anataşınmazdaki 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerde mimari projeye aykırı imalatların bilirkişi raporu ile tespit edilmiş ise de projeye aykırılıkların krokiye bağlanmadığı, hükmün infazında tereddüt oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 4. maddesinde, ortak yerlerin konusunun sözleşme ile belirtilebileceği, (a) bendinde temeller ve ana duvarlar, taşıyıcı sistemi oluşturan kiriş, kolon ve perde duvarlar ile taşıyıcı sistemin parçası diğer elemanlar,bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, tavan ve tabanlar ile, (c) bendinde çatılar, bacalar, genel dam teraslarının ortak yer olduğu, 4. maddede sayılanların dışında kalıp da, yine ortaklaşa kullanma, korunma veya faydalanma için zaruri olan diğer yerler ve şeyler de (ortak yer) konusuna gireceği,