muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9205, Karar No: 2015/5521, Tarih: 25.03.2015

(7)Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlü olur.

(8)Yukarıdaki hükümlere aykırı olan Toplu İş Sözleşmesi ve iş sözleşmesi hükümleri geçersizdir.

(9)İşçinin iş kanunları ve diğer kanunlara göre sahip olduğu hakları saklıdır”.

Bireysel sendika özgürlüğü, kolektif sendika özgürlüğünün temelidir ve bu ikisi bir bütünü oluşturur. Çalışanların örgütlenmesi önündeki tüm engeller, toplu sözleşme düzeninin varlığını tehdit eder. Sendikal nedenle yapılan fesih, bu engellerden biridir. Feshin ilk bakışta iş sözleşmesi ve işçi üzerinde etkisini göstermesi yanıltıcıdır. Bu haksız fiil, temelde sendikaya ve nihayet toplu sözleşme düzenine yönelmektedir. Farklı ifadeyle, işveren işçiyi işe alırken ve çalıştırırken sendikal nedenle ayrım yapıyorsa ya da bu nedenle işçiyi işten çıkarıyorsa, aslında sendikayı işyerinden çıkarmak ya da toplu sözleşme düzenini etkisiz kılmak istemektedir. Haksız fiilin sebebi ve hakkın özü bakımından yapılan bu tespit, devletin yükümünün, hak sahibinin yetkilerinin ve ilgili hukuk kuralının barındıracağı yaptırımın belirlenmesinde temel dayanak olmalıdır. Yaptırım belirlenirken, sendikal nedenle yapılan feshin, ilk bakışta iş sözleşmesi ve işçi üzerinde etkisini gösteren fakat temelde sendikaya ve nihayet toplu sözleşme düzenine yönelik bir haksız fiil olduğunu gözden kaçırmamak gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,0 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,0 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,0 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 149,0 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7735, Karar No: 2016/9156, Tarih: 12.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7735 E.  ,  2016/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkillerinin mirasçısı ...'in 06/07/2009 tarihinde vefat ettiğini, mirasçının 15/01/1997 tarihinden 16/07/2009 tarihine kadar davalı belediyenin temizlik işleri müdürlüğünün taşeronlarında işçi olarak çalıştığını, davalı tarafın üst işveren olarak sorumlu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffa işçinin ... işçisi olduğunu, davalı Belediyeye yönelik açılan davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, kıdem tazminatının taşeron şirket tarafından ödenmeye hazır olduğunun beyan edildiğini, zamanaşımı

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya kapsamında yer alan, davacıların murisi ...’in hizmet döküm cetvelinde 15.01.1997-02.04.1998 tarihleri arasında çalıştığı bildirilen 650313 ve 21034243 sicil numaralı işyerlerine ilişkin ... tescil belgelerinden, bu işyerlerinin unvanlarının “...” ve “...” olduğu ve adı geçen işyerlerinin davalı asıl işveren Belediye ile herhangi bir ilgilerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davacılar murisinin 15.01.1997-02.04.1998 tarihleri arasındaki çalışmalarının hizmet süresinden dışlanması gerekirken, hizmet süresinin 15.01.1997- 05.07.2009 tarihleri arası kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9921, Karar No: 2010/11131, Tarih: 04.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9921 E.  ,  2010/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16/04/2009 tarih, 2009/1078-8352 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İflas idaresinin görevi, iflas kararının Yargıtay 19. Hukuk Dairesince bozulmasından sonra, karar düzeltme isteminin de reddi ile 03.04.2008 tarihinde sona ermiştir.(İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21/05/2008 tarihli kararında da belirtildiği üzere). Satış ilanı tebliği, görevi sona eren iflas idaresine yapılmış olduğundan geçersizdir.Bu husus, Yargıtay uygulamalarına göre tek başına ihalenin feshi nedenidir.

İhalenin feshi davasında, gerçek muhataba yapılmış bir satış ilanı tebliğ bulunmadığından bu husus da ıttıla geçerli kabul edilemeyeceğinden ve Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi işletilemeyeceğinden; mahkemece, davacı-borçlu şirketin diğer vekili Av.Muhammet Doğan'ın 22.05.2008 tarihinde İstanbul 1.İflas Müdürlüğü 2006/19 sayılı dosyasına verdiği dilekçe “ıttıla” olarak kabul edilerek davanın süreden reddi isabetsizdir, kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından;

SONUÇ  : Borçlu  vekilinin isteminin kabulü ile Dairemizin 16.4.2009 tarih 2009/1078 E., 2009/8352 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına,mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/50, Karar No: 2017/2259, Tarih: 22.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/50 E.  ,  2017/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/05/2016 tarih, 2016/136 - 2016/359 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 08.02.2016 tarih, 2015/3942 esas, 2016/1547 sayılı kararında yer alan'' Olay tarihinde 6 yaşında olan ...'nın, ikametlerinin güney istikametinde bulunan sanığa ait evin 3 metre kuzey batı istikametinde, sanığın olaydan yaklaşık 2-3 ay öncesinde sözlü talebi üzerine sanığın bulunmadığı bir zamanda belediye tarafından en geniş yeri 5,36 metre, en dar yeri 3,73 metre genişliğinde, batı tarafı 70 cm, kuzey tarafı 130 cm, doğu tarafı 70 cm, güney tarafı ise 80 cm derinliğinde foseptik çukuru açtırdığı, kapatılması için herhangi bir talebinin bulunmadığı, kapatılmayan çukurun yağmur yağması sebebiyle içerisinin su ile dolduğu ve su dolu bulunan çukura o sırada oynamakta olduğu topun kaçması sonucu topunu geri almak isterken dengesini kaybederek düşmesi sonucunda suda boğularak öldüğü dava konusu olayda, sanığın meskun mahalde bulunan çukurun etrafının kapatılması konusunda herhangi bir tedbir almayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, olayda kusuru bulunan sanığın mahkumiyeti yerine, olay yerinde olmaması nedeniyle gerekli tedbirleri almasının mümkün olmadığından sanığa kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi '' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11182, Karar No: 2019/9286, Tarih: 21.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/11182 E.  ,  2019/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ... vd

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaytlarının Düzeltilmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 3. Aile Mahkemesi

KARAR

Dava nüfus kayıtlarının anne ve baba adı yönünden düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Anne olduğu iddia edilen Nezaket Akça ile baba olduğu iddia edilen ...'nın açık kimlik bilgilerinin davacıdan sorulması, cevap doğrultusunda adı geçenlere ait nüfus kayıt tablolarının Nüfus idaresinden temin edilmesi ve dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7756, Karar No: 2013/11279, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7756 E.  ,  2013/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 1984 yılında yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli yerin neden tapulama harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının ve orijinal geniş kadastro paftası örneğinin,

2) Dava konusu taşınmaza komşu olan 248, 249 ve 250 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin, davalıysa dava dosyalarının, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin kadastro müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden getirtilerek,

3) Davacı adına kadastro sırasında Derinçay Köyü çalışma alanı içinde senetsizden edinilen taşınmazların olup olmadığı ilgili kadastro ve tapu müdürlüklerinden ve açılan tescil davası var ise, asliye hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabî yazının,

4) Yörede Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması hakkındaki 3573 sayılı Kanun hükümleri uyarınca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin tutanak belge ve haritaların ilgili yerlerden getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7382, Karar No: 2015/8845, Tarih: 14.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7382 E.  ,  2015/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/236748

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/400 (E) ve 2011/104 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Sanığın aşamalardaki inkara yönelik ısrarlı savunması, olaya dair ifadelerine başvurulan tanıkların bilgilerinin sadace sanığı suç günü müştekinin dairesinin yer aldığı binanın bulunduğu mahalde görmelerine ilişkin olduğu ve sanığı olaydan sonra sabıkalılar albümünden görerek tanıyan tanık G.. Y..'ın olay günü saat 15.30 sıralarında balkonda çamaşır asarken yüzlerini görmediği üç bayanın hırsızlığın yapıldığı binadan çıktığını söylemesi ancak müştekinin, eşinin saat 12.00 sıralarında kendisini arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirtmesi karşısında tanık G.. Y.. ile müştekinin beyanları arasındaki çelişki giderilemeden ve suçun sübutuna yönelik somut deliller ortaya konup tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

b-)Sanığın tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/27 Esas 2006/221 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 8 ay hapis cezasının 18.02.2007 tarihinde infaz edildiğinin, bu surette infaz tarihi ile suç tarihi arasında 3 yıldan fazla bir zaman geçtiğinin anlaşılmasına karşın, sözkonusu ilamın TCK'nın 58/2-b maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının, yerine Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2007 gün ve 2007/1123 Esas 2007/359 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınabileceğinin gözetilmemesi,

c-)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürülüğe giren 08.10.2015 gün ve 2010/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4651, Karar No: 2007/6999, Tarih: 28.09.2007

1. Ceza Dairesi 2006/4651 E., 2007/6999 K.

**1. Ceza Dairesi 2006/4651 E., 2007/6999 K.**

**- ADAM ÖLDÜRME

- MEŞRU SAVUNMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 25 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

**"İçtihat Metni"**

Halil'i kasten öldürmekten sanık Ayhan'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.11.2005 gün ve 126/372 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin sonuç ceza miktarına göre CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-

Sanığın savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık anlatımlarına göre; maktulün silahını çekip sanığa yönelik atışta bulunması üzerine, sanığın maktulün elindeki silaha sarıldığı ve çekişme esnasında silahın birden çok ateş aldığı anlaşılmakla, sanık eylemi meşru savunma koşulları içinde işlediğinden 5237 sayılı TCK'nın 25/1, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 28.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13363, Karar No: 2024/3691, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13363 E.  ,  2024/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/301 E., 2016/421 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, İznik Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 53’üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli 2016/301Esas, 2016/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,İznik İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı kolluk birimlerinin önleyici hizmet görevlerini ifası kapsamında 23.08.2015 tarihinde 59 \*\* 457 plakalı aracı rutin kontroller amacıyla durdurdukları esnada sanığın yol kenarına uyuşturucu madde attığı ve hakkında kamu davasını dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği halde denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığınca yapılan kimyasal incelemelerde, kan ve idrarında metamfetamin ve esrar metaboliti vb. bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır

3. İnegöl Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığın denetim ihlal etmesi nedeniyle infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı uyarınca dosyanın ihlalen kapatıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığınca yapılan kimyasal incelemelerde, kan ve idrarında metamfetamin ve esrar metaboliti vb. bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır

3. İnegöl Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığın denetim ihlal etmesi nedeniyle infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı uyarınca dosyanın ihlalen kapatıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 05.08.2015, 23.08.2015 tarihli eylemlere ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 22.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği ve dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/301 Esas, 2016/421 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.