muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11681, Karar No: 2022/429, Tarih: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11681 E.  ,  2022/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK'nın 62/1, 53/1-3, 58/6-9, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmedilen mahkumiyet kararları

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/6 ve 58/9 maddelerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2-Örgüte yardım suçunda, TCK'nın 220/7 maddesinde yer alan "örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir" hükmü karşısında, sanıklar hakkında örgüte yardım suçundan verilen cezada yetersiz gerekçe ile 1/10 oranında indirime gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10452, Karar No: 2013/13072, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10452 E.  ,  2013/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali-tescil ve tazminat  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı  G... T... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iptal tescil isteğinin reddine, bedel isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden  çekişme konusu 8 parsel sayılı taşınmazın davacı şirket adına kayıtlı olduğu, şirket yetkilisi vekili tarafından 26/07/2010 tarihinde dava dışı  S... A...'a, S... A... tarafından da  17/08/2010 tarihinde davalı  G... T...'ya  aktarıldığı taşınmazın akit tarihlerindeki gerçek değerinin 77.910,00 TL olduğu ve satıştan elde edilen  paranında  şirket kayıtlarına intikal etmediği anlaşılmaktadır.  Şirket yetkilisi H... ile S... A...'ın  el ve işbirliği içerisinde hareket etmeleri halinde, tapunun  iptal edileceği kuşkusuzdur.  Ne var ki mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, ilk el S... A... ile şirket yetkilisi H...'in  el ve işbirliği içerisinde  hareket edip etmediklerinin açıklığa kavuşturulması, bu durumun saptanması halinde  davalı G... T...'nun  iyiniyetli olup olmadığının incelenmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde  bir karar verilmesi gerekirken  noksan soruşturma ile ile karar verilmiş olması  doğru değildir.

Kabule göre de;

Tapu iptali ve tescil isteği reddedildiğine göre davalı G... T... lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi  gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de   isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3315, Karar No: 2020/6291, Tarih: 15.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3315 E.  ,  2020/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/09/2015 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete dönüştürülmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından ortak imzalı dilekçe ile istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 1397, 1746 ve 1747 parsel sayılı taşınmazlardaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar yargılama aşamasındaki beyanlarında dava konusu taşınmazları fiilen paylaştıklarını beyan ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu üç adet taşınmaz yönünden, tarafların ortak murisi ... payındaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine ve mirasçılık belgesindeki payları oranında mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmişlerdir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 1746 ve 1747 parsel sayılı taşınmazlar yönünden verilen mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu parseller yönünden onanmasına,

2)Dava konusu 1397 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayın incelenmesinde; dava konusu taşınmazların tapu kaydına ilişkin UYAP sisteminde bulunan Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) kayıtları üzerinden yapılan güncel sorgulamaya göre, dava konusu 1397 parsel sayılı taşınmaz yüz ölçümünün 3402 sayılı Kadastro Kanununun Ek 1. maddesi gereği yüz ölçüm ve cins değişikliği işlemleri, kamulaştırma açıklaması ile metrekaresinin değişerek yola terkin edildiği, Karayolları Genel Müdürlüğünün paydaş olarak yer aldığı, elbirliği mülkiyeti olmadığı halde mahkemece hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. 1397 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 1746 ve 1747 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA; aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 1397 parsel sayılı taşınmaz yönünden, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5028, Karar No: 2019/4940, Tarih: 27.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5028 E.  ,  2019/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde hacizlerin kesinleşme tarihlerinin esas alınmadığını, ihtiyati haciz tarihlerinin esas alınarak yanılgıya düşüldüğünü, 2015/490 Esas sayılı dosyasının kesinleşme tarihi ile sıra cetvelinin düzenlendiği icra daire dosyasının aynı tarihli olduğu, bu nedenle satış bedelinin iş bu dosyalarla garameye girmesi gerekirken Afyonkarahisar İcra Müdürlüğünün 2015/7990 Esas sayılı dosya ile garameye girmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini şikayet ve talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin garameye girmesi gerektiği, sıra cetvelinin düzenlendiği tarihte şikayet olunanın 2015/7990 Esas sayılı dosyasına ilişkin itirazın iptali davasının derdest olduğu, bu dosyadaki ihtiyati haciz henüz kesin hacze dönüşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2253, Karar No: 2021/1702, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/2253 E.  ,  2021/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https:///eksisozluk.com/e-hamal-com--4654333 URL uzantılı internet sitesinde yayımlanan paylaşım içeriği nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/387 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 9. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2020 tarihli ve 2020/489 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 16.04.2020 gün ve 3112 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2020 gün ve KYB. 2020/44418 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunu’nun 9/1. maddesinde “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” ve anılan maddenin 3. fıkrasında “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, itiraz merciince erişimin engellenmesi talep edilen haberlerde kişilik haklarına saldırı olmadığından bahisle itirazın reddine ilişkin karar verilmiş ise de; söz konusu sitede 25/03/2015 tarihinde yayımlanan başvuran şirket hakkındaki "fake ssl kullanarak dolandırıcılık yapan internet sitesi" şeklindeki paylaşım içeriğinin başvuran firmanın ticari itibar ve saygınlığı ile kişilik haklarını ihlâl eder mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9/1. maddesinin uygulanma şartları;

- İnternet ortamında erişime sunulan bir yayın bulunması,

- Erişime sunulan yayın içeriği nedeniyle, gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşların kişilik haklarının ihlal edilmesidir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9/1. maddesinin uygulanma şartları;

- İnternet ortamında erişime sunulan bir yayın bulunması,

- Erişime sunulan yayın içeriği nedeniyle, gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşların kişilik haklarının ihlal edilmesidir.

Madde metninde açıkça yazılı olduğu üzere, kişilik hakları ihlal edilen tüzel kişilerin de kişilik haklarının ihlali nedeniyle erişimin engellenmesi yoluna başvurabileceğinde tereddüt bulunmamaktadır. Ancak somut uyuşmazlığın çözümü için, kişilik hakları kavramından ve tüzel kişilerin hukuk düzenince korunan kişilik haklarının neler olduğundan kısaca bahsedilmesi, devamla başvuran tüzel kişi hakkında bir sosyal ağ sağlayıcısının internet sitesi üzerinde üçüncü kişiler tarafından yapılan paylaşımın, tüzel kişinin hukuk düzenince korunan kişilik haklarını ihlal edip etmediğinin ve ifade özgürlüğü sınırları çerçevesinde kalıp kalmadığının tespiti gerekmektedir.

a-) Kişilik Hakları Kavramı ve Tüzel Kişilerin Hukuk Düzenince Korunması Gereken Kişilik Hakları

Kişilik Hakları; Özel hukukta kişinin doğumla birlikte kazandığı ve üzerine kişisel gelişimiyle birlikte her geçen gün yeni değerler kattığı kişiliğinin, maddi ve manevi bütünlüğünün, isminin, mesleki kariyerinin, ailesinin ve hatta sosyal çevresinin kişi üzerinde oluşturduğu, kısacası kendini gerçekleştirme yolunda elde ettiği tüm kazanımlarının ve menfaatlerinin, hukuk düzeni tarafından koruma altına alınan yönüdür. Medeni hukuk kapsamında kişilik hakları, kategorik anlamda "mutlak haklar" içinde yer alan, her zaman varolan, zamanla tükenmeyen, herkese karşı ileri sürülebilen, çoğu zaman kişiye sıkı sıkıya bağlı ve devredilemeyen, şahısvarlığına ilişkin haklardandır. Kişilik haklarının bir maddi (bedensel, cismani, organik vs. özellikleri) boyutu, bir de manevi (ruhsal,içsel,duygusal vs. özellikleri) boyutu bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarihli, 2011/4-687 E. 2012/26 K. sayılı kararında tüzel kişilerin kişilik haklarının kapsamına ilişkin olarak;

"...tüzel kişiler, ortak bir amacın sürekli olarak gerçekleşmesini sağlayacak örgütlenmeye sahip kişi veya mal topluluklarına, birleşen kişilerden veya malı tahsis eden kişiden, bağımsız bir kişilik tanınmıştır. İşte bu tür kişi veya mal toplulukları “tüzel kişiler” (hükmü şahsılar) diye adlandırılmaktadır (M. Kemal OĞUZMAN- Özer SELİÇİ, Kişiler Hukuku, 5. baskı, İstanbul 1993, s. 111)...

"...tüzel kişiler, ortak bir amacın sürekli olarak gerçekleşmesini sağlayacak örgütlenmeye sahip kişi veya mal topluluklarına, birleşen kişilerden veya malı tahsis eden kişiden, bağımsız bir kişilik tanınmıştır. İşte bu tür kişi veya mal toplulukları “tüzel kişiler” (hükmü şahsılar) diye adlandırılmaktadır (M. Kemal OĞUZMAN- Özer SELİÇİ, Kişiler Hukuku, 5. baskı, İstanbul 1993, s. 111)...

...Bir şahsın kişiliğine bağlı, fiziki, manevi ve fikri varlığı üzerinde kişi olma sıfatıyla sahip bulunduğu kişisel değerler üzerindeki mutlak hakka kişilik hakkı denir. Kişilik kavramı en geniş anlamda kişiyi ve onun kişilik haklarını kapsamaktadır. Az yukarıda da açıklandığı üzere kişilik hakkı bakımından gerçek ve tüzel kişiler arasında bir ayrım yapılmamaktadır. Ancak Türk Medeni Kanunu’nun 48 ncı maddesinde doğal olarak belirtildiği şekliyle yalnızca gerçek kişilere ait olan cins, yaş, hısımlık gibi haklar, tüzel kişilere özgü hakların dışında kalmaktadır.

Kişilik hakkı çeşitli kişisel değerlerden oluşan bir bütünlük arz eder. Kişilik hakkı bir şahsın kişiliğini oluşturan maddi ve manevi değerleri kapsar. Kişinin özel yaşamı, beden bütünlüğü, şeref, haysiyeti, onuru, saygınlığı, sağlığı, özel yaşamının gizliliği, resmi adı, eseri, sözü, ekonomik hareket serbestliği ve özgür olma hakkı bu değerlerdendir...

...Kanun koyucu kişilik haklarını oluşturan değerlerin sürekli değişen ve gelişen yansımalarını dikkate alarak sınırlandırma yoluna gitmemiş; kişisel değerlerden oluşan kişilik hakkı esnek bir çerçeve içinde, ele alınmıştır.

Medeni Kanunda açıkça düzenlendiği gibi tüzel kişiler cins, yaş, hısımlık gibi yaradılış gereği olarak ancak insanlara özgü olanlardan başka bütün hakları edinebilirler ve borç altına girebilirler.

Kanunda medeni haklardan yararlanma ve medeni hakları kullanma ehliyeti ile kişilik haklarına sahip olma bakımından gerçek kişilerle tüzel kişiler arasında ayrım yapılmıştır. Kanun koyucunun gerçek kişilerle tüzel kişiler arasında bu konuda ayrım yapmasının nedeni, bunların kendi yapılarına uygun kişilik değerlerinin bazı alanlarda farklı olmasından kaynaklanmaktadır.

Tüzel kişiler yapıları ve özellikleri gereği gerçek kişilerin kişilik değerlerinin tamamına sahip değildirler. Bunun en belirgin nedeni gerçek kişiler gibi maddi (nesnel) bir varlıktan yoksun olmalarıdır. Bu durumlarının tabi sonucu olarak sağlık, hayat, vücut bütünlüğü gibi maddi, bedensel değerlere sahip değildirler. Sonuç olarak tüzel kişilerin gerçek kişilerde olduğu gibi sağlığından, hayatından ve vücut bütünlüğünden söz edilemez. Sağlık, hayat ve vücut bütünlüğüne yönelik kişilik hakları ve bu hakların korunması ile ilgili anayasal ve yasal hükümler bu bakımdan tüzel kişiler için söz konusu olamaz. Bu haklar tüzel kişilere kapalıdır.

Bu bakımdan tüzel kişiler insanlar gibi canlı varlıklar değildirler. Onlara hukuk düzeni tarafından kişi olma özelliği bazı sosyal ve ekonomik ihtiyaçlar nedeniyle verilmiştir. Tüzel kişiler yaradılış gereği insana has olan kişisel değerler dışında, gerçek kişiler gibi kişilik hakkına sahiptir. Gerçek kişiler gibi tüzel kişilerinde şeref ve haysiyeti gibi kişisel değerleri ve bunlardan oluşan kişilik hakları vardır. Şeref, haysiyet ve özel yaşam hakları TMK.nun 24. maddesinde düzenlenen şahsiyet hakları arasında yer almaktadır. Bu nedenle söz konusu haklar mutlak haklardan olduğundan herkese karşı koruma imkanı sağlar.

Tüzel kişiler insanlar gibi maddi- organik bir yapıya sahip olmadıklarından dolayı onların bedensel bütünlüğü, yaşamı, sağlığı gibi, maddi bedensel değerler üzerinde kişilik haklarının varlığı tabi olarak söz konusu olmamakla birlikte saygınlık, onur, sır çevresi gibi manevi nitelikteki kişisel değerlerle, mesleki ve ekonomik kişisel değerlere gerçek kişiler gibi tüzel kişilerin de sahip olduğu söylenilebilir.

Tüzel kişilerin kişisel değerler üzerindeki kişilik haklarının korunması gerekir (Alim TAŞKIN, “Tüzel Kişilerin Kişilik Haklarının Korunması”, AÜHFD., 1991, C. 42, s. 1- 4, s. 208- 230).

Bu nedenle tüzel kişinin ekonomik faaliyetini yürütürken kazandığı saygınlık, onun kişisel değerleri içinde yer alır. Ticari şeref ve haysiyetin çiğnenmesi, onun ekonomik yaşam içindeki yerini ve durumunu sarsabilir.

Ekonomik itibar da tüzel kişinin şeref ve haysiyetinin bir görüntüsüdür. Tüzel kişinin ekonomik faaliyetleri de toplum tarafından değerlendirilmektedir. Tüzel kişiliğe sahip bir şirketin ödeme gücüne ilişkin değerlendirmeler, o tüzel kişinin toplumsal şeref ve haysiyeti ile yakından ilgilidir. Kredi toplum tarafından ödeme gücü ile ilgili olarak izafe edilen bir değer olması nedeniyle, bu değeri azaltan veya ortadan kaldıran kişiliği ihlale yönelik açıklamalar şeref ve haysiyete tecavüz niteliği taşır.

Tüzel kişinin kişilik haklarından olan onur ve saygınlığı onun korunan değerlerinin başında gelir. Bu nedenle tüzel kişi onur ve saygınlığından vazgeçemeyeceği gibi, bu değerlerini hukuka ve ahlaka aykırı olarak da sınırlayamaz...

...Uygulamada da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 15.12.2004 gün ve 2004/4-709 E-2004/720 K.; 31.05.2000 gün ve 2000/4-900 E- 2000/935 K. sayılı ilamlarında tüzel kişilerin de kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat davası açabileceklerini kabul etmiştir..."

İfadeleriyle, sırf insana özgü olan kişilik hakkı değerleri dışında, tüzel kişilerin de mesleki - ticari itibar, saygınlık, müşteri çevresi, ticari sırları gibi kişilik değerlerine sahip olabilecekleri ve bu kapsamda sahip oldukları kişilik haklarının hukuk düzeni tarafından koruması gerektiğine işaret edilmiştir.

İfadeleriyle, sırf insana özgü olan kişilik hakkı değerleri dışında, tüzel kişilerin de mesleki - ticari itibar, saygınlık, müşteri çevresi, ticari sırları gibi kişilik değerlerine sahip olabilecekleri ve bu kapsamda sahip oldukları kişilik haklarının hukuk düzeni tarafından koruması gerektiğine işaret edilmiştir.

Doktrinde, hukuk düzenince korunan kişilik hakları kapsamında korunan değerlerden en önemlileri; şeref (onur) ve itibar (haysiyet, saygınlık) kavramları olarak görülmektedir. Şeref (onur) kavramı; insanların sırf insan olmasından kaynaklı olarak, doğumundan beri herkesle eşit biçimde sahip oldukları öz değerle birlikte yaşamı boyunca bunun üzerine kattığı tüm kazanımı, itibar ise; insanın gerek kendisine duyduğu öz saygınlığı, gerekse dış dünyadakilerin o insana duyduğu saygınlığı, başkalarının ona verdiği manevi değeri ifade etmektedir. Bu nedenle saygınlık kavramının bir iç görünümü bir de dış görünümü olduğu kabul edilmektedir.(A.Şeref KILIÇOĞLU, Haysiyet ve Özel Yaşama Basın Yoluyla Saldırılardan Doğan Hukuksal Sorumluluk, Turhan Kitabevi, Ankara,2013, s.91-93)

Bir tüzel kişinin sosyal değeri, onun ekonomik şöhreti ile bağlantılıdır. Hukuken korunan boyutu da toplumun o kişi hakkındaki objektif değer yargısıdır. Tüzel kişinin kişilik hakları kapsamında korunan saygınlığı onun dış saygınlığı, toplum gözündeki değeri ifade eder. Tüzel kişilerin faaliyetlerini sürdürmeleri sırasında kendi organizasyonu içerisinde (iç dünyasında) kendi kişiliklerine duydukları saygınlık ve kendilerine verdikleri değer ile dış dünyadaki (tüzel kişi dışındaki) kişilerin o tüzel kişiye gösterdikleri saygınlık farklı kavramlardır. Tüzel kişinin çevresinde kazanmış olduğu itibarı aşağılayan, yazılı, sözlü veya görüntülü beyanlar, şu veya bu vasıflara sahip olmadığına ilişkin yayınlar, kişilik haklarından olan şeref ve haysiyete yönelik bir tecavüz olarak kabul edilmelidir. Tüzel kişinin şeref ve haysiyeti yanında onun toplumsal itibarı ve ticari (hayattaki) itibarı da Medeni Kanun'un 24. maddesindeki korumadan yararlanır. Kişilerin şeref, haysiyet ve itibarını ihlal şekli; suçlama niteliğinde belirli bir olay iddiası (somut olgu isnadı) olabileceği gibi karalama, iftira, gerçeğe aykırı beyanlar şeklinde de olabilir. Kişi hakkında bir olayın açığa çıkarılması ve yayılması, şayet gerçeğe uygun olarak bildirilmesi şeklinde ise; hukuka aykırılık iddiası ileri sürülemez. Ancak bununla birlikte, somut olaylara dayanan iddiaların, hukukun ve genel ahlakın izin vermeyeceği ölçüde bir amaç güdülerek (kötüniyetle) yayınlanmış olması halinde ise; hukuka aykırılık söz konusu olabilir. İsviçre Federal Mahkemesinin içtihatlarına göre (Zeytinoğlu,s.213) somut olayın değerlendirilmesinde, ifadenin; olayı haklı gösterebilecek ölçü içinde bulunmayı ve ifade ediliş tarzı yönünden gereğinden fazla abartılı olmaması gerektiğine işaret edilmektedir. Buna karşılık gerçek olaydan bambaşka bir olayın oluştuğu hissini uyandırıcı ve genel sonuçları bakımından çok ileri sayılabilecek ifade tarzlarının şeref ve haysiyeti ihlal edici sayılması gerektiğine yönelik görüşler de bulunmaktadır. (Alim TAŞKIN, “Tüzel Kişilerin Kişilik Haklarının Korunması”, AÜHFD., 1991, C. 42, s. 1- 4, s. 226-229).

b-) Kişilik hakları ile ifade özgürlüğünün karşı karşıya geldiği durumlarda gözetilmesi gereken kriterler;

İfade özgürlüğü; insanın dilediği şekil, zaman ve koşulda, herhangi bir baskı, sınırlama veya zorlama altında kalmadan bilgi ve fikir sahibi olma, özgürce düşünme, düşüncelerini baskı altında kalmadan açıklama, muhatabına iletme ve yayma imkanının elinde bulunmasıdır.

O halde ifade özgürlüğünün temel unsurları;

- Bilgiye, yorum ve değerlendirmelere, mesaj veya habere özgürce erişebilme,

- Herhangi bir sınırlama, baskı veya yönlendirme olmaksızın özgürce kanaat ve fikir sahibi olma,

- Sahip olunan düşünce ve kanaati özgürce açıklayabilme ve yayma imkanının bulunması olarak sayılabilir.