muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1502, Karar No: 2013/6278, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1502 E.  ,  2013/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21279, Karar No: 2022/10661, Tarih: 02.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21279 E.  ,  2022/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253.maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6418, Karar No: 2014/40804, Tarih: 18.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6418 E.  ,  2014/40804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2011/211-2012/457

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2009 yılı temmuz ayında davalı doktor tarafından reflü ameliyatı yapıldığını, ancak uzun süre şikayetleri devam edince başka bir doktora müracaatında ilk ameliyat sırasında karaciğer ve dalağın yapıştığı bildirilerek ikinci ameliyatla dalağının alınmak zorunda kaldığını ileri sürerek, iş ve güç kaybı nedeni ile fazla hakları saklı kalarak 1.000 TL. maddi ve 50.000 TL. manevi tazminatın yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı doktor tarafından 2009 yılı temmuz ayında reflü ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrasında ve uzun bir dönem rahatsızlıklarının giderek arttığını, davalı tarafından yapılan kontrollerde bu rahatsızlıkların geçici olduğunun söylendiğini, 1,5 yıl boyunca da sorunun psikolojik olabileceği bildirilip oyalandığını, başka bir doktora müracaatında da karaciğer ve dalağının yapışık olduğu ve ilk ameliyatın başarısız olduğunun bildirildiğini ve 2. Kez ameliyat olmak zorunda kaldığını ve dalağının alındığını, hatalı ameliyat nedeni ile vücut bütünlüğünün de bozulduğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Davacı açıklamalarına göre eldeki davada, davalı doktor tarafından yapılan ameliyat ve tedavinin tıbbın gereklerine uygun yapılıp yapılmadığı ile, olayda doktor hatası olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Eş deyişle davadaki iddia ve istek, davalının, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranışına dayandırılmıştır. (BK.Md.386, 390)

Davacı açıklamalarına göre eldeki davada, davalı doktor tarafından yapılan ameliyat ve tedavinin tıbbın gereklerine uygun yapılıp yapılmadığı ile, olayda doktor hatası olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Eş deyişle davadaki iddia ve istek, davalının, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranışına dayandırılmıştır. (BK.Md.386, 390)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken, yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değilse de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın,yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip, uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmalı, onun risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmalı, en emin yol seçilmelidir. (Bkz.Tandoğan,Borçlar Hukuku Özel Borç ilişkileri cilt, Ank.l982 Sh.236 vd.)Gerçekte de, müvekkil, mesleki bir işgören; doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil,B.K.nun 394/1. Maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Uyuşmazlığa uygulanması gereken bu yasal kurallardan sonra, sıra, bunların somut uyuşmazlıktaki maddi olgu ve delillere uygulanmasına ve değerlendirilmesine gelmiştir.

Keza vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Bilirkişi, doktorun seçilen ve uygulanan tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiğini, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğunu, ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalı ve sonuca ulaşmalıdır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişinin tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakim’in de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını da denetlemesi gerekmektedir. (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240) Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir.

Mahkemece hükme esas alınan 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 16.03.2012 tarihli raporunda; medikal tedaviye rağmen düzelmeyen reflüde cerrahi olarak laparoskopik fundoplikasyonu tercih edilen bir yöntem olduğu ... Kişinin ameliyat sonrası tariflemiş olduğu yutma güçlüğünün bu ameliyatın bir komplikasyonu olduğu, davalı doktorun davacıya koyduğu tanı ve yaptığı ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu açıklanmıştır.

Davacı, davalı doktorun hatalı ameliyatı sonrasında tedavisinin gerçekleşmediği gibi, karaciğer ve dalağının yapışması sonucu ikinci ameliyatla dalağının alınmak zorunda kalındığını açıklamıştır. Hükme esas alınan raporda ise bu hususlar üzerinde durulmamış, özellikle tedaviye yönelik olarak davalı doktor tarafından ikinci bir ameliyatın yapılmasının gerekli olup olmadığı, davacı iddiası gibi, dalak ve karaciğerin bu ameliyatla yapışmasının söz konusu olup olmayacağı konularında bir görüş bildirilmemiş, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda özen gösterilip gösterilmediği, yapılması gerekenle, yapılanın uyuşup uyuşmadığı açıklamalarına yer verilmemiştir. Bu nedenle rapor yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, dosyadaki hastahanede tutulmuş dosya ve kayıtlar, taraf savunmaları, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktora kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir.

Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4244, Karar No: 2024/7330, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4244 E.  ,  2024/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/164 E., 2024/520 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/266 E., 2023/862 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, çocukla uygun kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; kişsel ilişkiye yönelik karara ilişkin verilen kararların Yargıtayda duruşmalı olarak inceleneceğine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik dışı birlikteliğinden, ortak çocuk ...’in doğduğunu, müvekkilinin çocuğu tanıdığını, müvekkilinin gemi kaptanı olması sebebiyle en az 6-7 ay denizde olduğunu, davalı ile sağlıklı bir iletişim kurulmadığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne, çocuğu ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çocukla ilgilenmediğini, kürtaj için zorladığını, ortak çocuktan cinsel obje olarak bahsettiğini, mesajda çocuğu görmek istemediğini belirtiğini, çocuğa maddî yardımda bulunmadığını, çocuğun babayı tanımadığını, 2 yaşında olduğunu, öz bakımını yapamayacağınıileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çocukla ilgilenmediğini, kürtaj için zorladığını, ortak çocuktan cinsel obje olarak bahsettiğini, mesajda çocuğu görmek istemediğini belirtiğini, çocuğa maddî yardımda bulunmadığını, çocuğun babayı tanımadığını, 2 yaşında olduğunu, öz bakımını yapamayacağınıileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki ilişkiden dünyaya gelen çocuğun baba tarafından tanıma yolu ile tanındığı, tarafların hali hazırda ayrı yaşadıkları, çocukla baba arasında kişisel ilişkinin devamı için bir kişisel ilişki tesisinin gerektiği, her ne kadar davalı cevap dilekçesinde davacının cinsel eğilimleri sebebiyle çocukla tek başına görüştürmek istemediğini beyan edilmiş ise de aşamalarda bu yönde bir beyanda bulunmadığı, alınan Sosyal İnceleme Raporunda böyle bir durumdan bahsetmediği, böyle bir iddiada bulunmadığı, çocuk ile babanın görüşmesini desteklediğinin belirttiği, aşamalarda çocuğa yönelik bir cinsel istismardan bahsetmediklerini beyan ettikleri, düzenlenen 05.07.2022 tarihle sosyal inceleme raporu, dinlenene tanık beyanları ile yine tarafların karşılıklı iddiaları uyarınca tarafların kısıtlanmasını gerektirir bir hususu olup olmadığı yönünde alınan raporlar uyarınca , kısıtlanmalarını gerektirir bir hususu bulunmadığı bildirilmekle, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisinin çocuğun her iki ebeveynle birlikte iletişim halinde büyümesi menfaatine olacağı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü maddesi gereğince davanın kabulüne, baba ile çocuk arasında her ayın her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00 ile aynı gün saat 14.00 arasında, dini bayramların 1. günü saat 10.00 ile aynı gün saat 14.00 arasında babanın yanında olacak şeklinde kişisel ilişki tesisine, daha öne Mahkemece verilen danışmanlık tedbirinin üç ay süre ile devamına, buna ilişkin kararın Antalya Kepez Sosyal Hizmet İl Müdürlüğüne gönderilmesine, davacı baba ile çocuk arasında davanın kesinleşme tarihine kadar her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00 ile aynı gün saat 12.00 arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; eksik incelemeyle karar verildiğini, çocuğun gözlemci olmadan uzun süre baba ile ilişki kurmasının çocuğun üstün yararına olmadığını, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin yüklenmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; eksik incelemeyle karar verildiğini, çocuğun gözlemci olmadan uzun süre baba ile ilişki kurmasının çocuğun üstün yararına olmadığını, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin yüklenmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, çocuğun baba tarafından tanındığı, çocuğun velâyetinin annede olduğu, sosyal inceleme raporunda, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisinin çocuğun yararına olacağının mütalaa edildiği çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun menfaatine olduğu, kişisel ilişkinin çocuğun bedensel ve ruhsal gelişimini olumsuz etkileyeceğine dair dosya içerisinde yeterli delil bulunmadığı, uzman aracılığı veya gözetiminde kişisel ilişki tesisi koşullarının oluşmadığı, davanın kabulüne karar verildiğine göre vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin davalıya yüklenmesinin doğru olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, çocuğun yaşı gereği uzun süreli görüşmenin yüksek yararına aykırı olduğunu, babanın yazdığı mesajların çocukla yalnız görüşmesine sakınca oluşturacağını gösterdiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin ve şeklinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30730, Karar No: 2014/4653, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30730 E.  ,  2014/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/131998

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/659 (E) ve 2012/112 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde 13.03.2012 tarihli dilekçe ile bildirilen İstanbul adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21574, Karar No: 2019/11446, Tarih: 24.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/21574 E.  ,  2019/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde, sanık ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen değer iki sanığın, katılandan alacaklarını almak amacıyla onun iş yerine gittikleri, katılanı sordukları ancak iş yerinde olmadığını anlayınca sanık ...'in katılanı kastederek, "....'i döveceğim ayağına silah sıkacağım" diyerek tehditte bulunduğu, iş yerinden çıkarken de yine adı geçen sanığın silahla havaya ateş ettiği biçiminde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 27.12.2016 tarihli ve 2016/215, 19.04.2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20289, Karar No: 2012/857, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20289 E.  ,  2012/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2011 gün ve 2010/101 Esas, 2011/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı ile Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesince düzenlenen raporlar arasındaki çelişki, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak giderildikten sonra, sanığın hukuki durumu belirlenmesi yerine eksik soruşturma ile hüküm tesisi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...