muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1811, Karar No: 2024/2937, Tarih: 25.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1811 E.  ,  2024/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/712 E., 2024/743 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/241 E., 2023/26 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu taşınmaz satış bedeli 275.850,00 TL, paylaşıma esas toplam miktar 263.902,50 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5516, Karar No: 2024/7145, Tarih: 26.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5516 E.  ,  2024/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/241 E., 2023/627 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme kararı davacı, davalı Hazine, davalı ... Başkanlığı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir:

1.Dosya kapsamında yer alan Mardin Kadastro Müdürlüğünün 25.12.2019 tarihli yazı cevabına göre yörede 1968 yılında mülga 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca çekişmeli taşınmazın "taşlık" vasfıyla tescil harici bırakıldığı, bilahare 1395 parsel numarasıyla 22.12.2010 tarihinde tapuya tescil edildiği ve kütüğünde malik hanesinin "davalı" bırakıldığı, ardından 02.06.2014 tarihinde bu kez toplulaştırma çalışmaları sonucunda 105 ada 2, 106 ada 1, 107 ada 2 parsellere revizyon gördüğü anlaşılmaktadır. Öte yandan Kızıltepe Tapu Müdürlüğünün 18.02.2020 tarihli yazı cevabında dava konusu 105 ada 2 ve 107 ada 2 parsel sayılı taşınmazların 1395 parselden geldiği ve bu taşınmazın ise Mardin Kadastro Mahkemesinin 2007/1529 Esas sayılı dosyasında davalı olduğunun bildirildiği; ne var ki Mardin Kadastro Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli yazı cevabında ise 2007/1529 Esasında kayıtlı bir dava dosyasının bulunmadığının bildirildiği görülmektedir. Kızıltepe Tapu Müdürlüğünün 13.11.2020 tarihli yazı cevabına göre ise 1395 parsel sayılı taşınmazın idari yoldan tapuya tescil edildiği; ancak aynı zamanda Mardin Kadastro Mahkemesinin 2007/529 Esas sayılı dava dosyasında da davalı olarak belirtildiği; Mardin Kadastro Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli yazı cevabında 2007/529 Esasında kayıtlı bir dava dosyasının bulunmadığının bildirildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere hakkında tutanak tanzim edilmemiş taşınmazların Kadastro Mahkemesi nezdinde davalı olarak belirtilmeleri mümkün olmadığı gibi, dava evvel tutanak tanzim edilmek suretiyle sınırlandırılan taşınmazların ise idari yoldan tapuya tescil edilmeleri mümkün değildir. Ne var ki somut olayda çekişmeli taşınmazın evveli itibariyle tescil harici yerlerden olup olmadığı tereddütsüz belirlenmediği gibi, Kadastro Mahkemesi nezdinde davalı olup olmadığı, diğer bir anlatımla hakkında tutanak tanzim edilen yerlerden olup olmadığı hususunda oluşan çelişki de giderilmemiştir. Temyiz incelemesinin sıhhatli yapılabilmesi için Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Kadastro Mahkemesine ayrı ayrı müzekkere yazılarak hükme esas fen bilirkişi raporu ve yukarıda anlatılan yazı cevapları da eklenmek suretiyle taşınmazın oluşumu ve tedavülleri arasında hasıl olan çelişkinin giderilmesi için 1395 parsel sayılı taşınmazın kök parseli tespit edildikten sonra, kadastro sonucu oluştuğunun anlaşılması halinde kadastro tespit tutanağı ve var ise hükmen tesciline esas dava dosyasının, kadastro dışı nedenle oluştuğunun (idari yoldan, mahkeme kararı ile vs.) anlaşılması halinde ise oluşumlarına esas tüm bilgi ve belgelerle taşınmazların tesisinden itibaren tüm tedavülleri takip edilebilir şekilde tapu kayıtlarının (tapu kütük sayfalarının) getirtilerek dosyasına konulması, özellikle dosyada yer alan yazı cevapları arasında oluşan çelişkinin de giderilmesinin istenilmesi, alınacak yazı cevaplarının dosyasına konulması gerekir.

2. Davalı ... vekili tarafından sunulan 03.08.2023 tarihli temyize cevap dilekçesiyle temyiz sebeplerinin bildirilerek temyiz talebinin kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, bu itibarla kararın katılma yolu ile temyiz edildiği ancak herhangi bir temyiz harcı yatırılmadığı, adı geçen davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.

Bu itibarla;

A.Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'un 434. maddesi uyarınca;

-Temyiz harçlarının 7 günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvrusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

-Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

B.Verilen kesin süre içinde;

-Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliği,

-Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir.

B.Verilen kesin süre içinde;

-Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliği,

-Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir.

3.Temyiz eden davalı ... Başkanlığından temyiz başvuru harcı alınması yerine istinaf harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

A.Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'un 434. maddesi uyarınca;

-Temyiz harçlarının 7 günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

-Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

B.Verilen kesin süre içinde;

-Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliği,

-Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir.

Belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17800, Karar No: 2014/16609, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17800 E.  ,  2014/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... ve ...'in anne ve baba nüfus kaydının ve ... ...'in ölüm tarihinin düzeltilmesi, ... ...'in ölüm kaydının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Baba isimlerinin değiştirilmesi isteminin babalık davasının konusu kapsamına girmesi nedeniyle davanın ayrılmasına karar verilerek yeni esasa kaydına ilişkin hüküm sonucuna göre tefrik edilen davanın yeni esasa kaydedilip kaydedilmediği araştırılarak kaydedilmiş ise dava dosyasının aslının bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8079, Karar No: 2015/6375, Tarih: 02.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8079 E.  ,  2015/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/294954

MAHKEMESİ : Muğla 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2011/374 (E) ve 2012/502 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının teşdiden uygulama yapıldığı gösterilmeden ve hapis cezasındaki gerekçelerden farklı gerekçe gösterilmeden alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayini,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5 madde ve fıkrası gereğince, sanıklar hakkında aynı Kanunun 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi, CMK'nın 231. maddesindeki diğer objektif ve sübjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan yalnızca zararın ödenmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

3- TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144 E., 2005/150 K. sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararlarda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.