muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5169, Karar No: 2012/6553, Tarih: 03.04.2012

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ...İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin ... Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ... Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; ... görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren ... devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında ... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise ... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; ... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından... devir tarihlerine göre,... görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, memur olarak çalışmakta iken, 1996 yılından itibaren yaşlılık aylığı aldığı, tedavinin ise 23.03.2004 tarihinde yapıldığı gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5976, Karar No: 2014/5447, Tarih: 09.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5976 E.  ,  2014/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/1124-2012/1570

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ....Tekstil San. ve İhr. Ltd. Şti'nin üçüncü kişi .... Factoring A.Ş.'den olan alacağının bir kısmının müvekkili tarafından temlik alınmış olmasına rağmen İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1082 E. sayılı dosyasında düzenlenen 17.07.2012 tarihli sıra cetvelinde paylaşıma tabi tutulduğunu, ayrıca şikayet olunanın geçerli bir haczinin de bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; alacaklının borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takibe geçtiği, şikayetçilerin temlik belgesi sunmak sureti ile icra dosyasında menfaatlerinin zarara uğradığını iddia ettiği, ancak İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2001/304 E. sayılı dosyasında taşınmaz üzerindeki haczin düştüğü ve bu bilginin dairesince İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'ne bildirildiği, temlik işlemleri ile ilgili olarak Sarıyer İcra Mahkemesi'ne yapılan şikayetlerin reddedildiği, İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nce İcra Mahkemesi'nce verilen kararlara uygun işlem yapıldığı, icra müdürünün mahkeme kararlarına uyarak işlem yapmasında yasal zorunluluk bulunması sebebi ile şikayetin reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 30.11.2011 tarihli kararı ile bozulduğu, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada takip konusu ipoteğin 16.01.2011 tarihli olduğu, bu tarihten önce aynı taşınmaza İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nce haciz konulduğu, bu haczin düşüp düşmediği hususunun çekişmeli olduğu, şikayetçilerin takip konusu alacağın bir kısmını ipotek alacaklısından temlik aldıklarını bildirdikleri, icra müdürlüğünce de takip yapan ipotek alacaklısının alacağı ödendikten sonra kalan bakiyenin kendilerine ödenmesi ile alacaklı olduklarının kabul edildiği, temlikin geçerliliğinin konusu ise genel mahkemelerin yargılama yetkisi içinde bulunduğu, bu nedenle taşınmaz üzerinde önceki tarihli haciz ve temlik nedeni ile ipotek alacağı bulunduğundan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak söz konusu uyuşmazlıkların sıra cetvelinde itirazda tartışma olanağının sağlanması gerektiği, şikayetçinin ibraz ettiği 10.08.2012 tarihli temlikname kapsamında hukuki yararının bulunduğu anlaşılmış olması karşısında şikayetin kabulü ile 25.11.2010 tarihli müdürlük kararının iptaline karar vermek gerektiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde hükmün gerekçe bölümünün, 2. fıkrada ise hükmün sonuç bölümünün kapsayacağı hususlar düzenlenmiştir. Anılan 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği; aynı Kanun'un 297/2. maddesinde ise, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Mahkeme kararının gerekçe bölümü ile hüküm sonucunun çelişkili olması, mahkeme kararlarının tereddüt doğurmayacak şekilde açık olması kuralına aykırılık oluşturur.

Mahkemece, kararın gerekçe kısmında dosya içeriği ile ilgisi olmayan, başka bir karara ait olduğu anlaşılan hususlara yer verilerek, bu gerekçelere dayalı olarak şikayetin kabulü gerektiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında şikayetin reddine karar verilmiş, bu suretle hükmün gerekçesi ile sonucu arasında çelişki oluşturulmuş olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4725, Karar No: 2021/4683, Tarih: 05.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4725 E.  ,  2021/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5932, Karar No: 2016/686, Tarih: 02.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/5932 E.  ,  2016/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 22.04.2015 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak yasal süreden sonra 15.06.2015 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin, CMK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12614, Karar No: 2012/11486, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12614 E.  ,  2012/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı ... Genel Müdürlüğünün ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Orman Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19690, Karar No: 2012/19648, Tarih: 18.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19690 E.  ,  2012/19648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :254-408

Dava, yaşlılık aylığı tahsis talebinden sonra çalışmadığının ve kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/117, Karar No: 2012/171, Tarih: 24.04.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/10-117 E.  ,  2012/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/302187

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti ile örgüt kurma ve örgüte üye olma suçlarından sanıklar B. B.., E. Ç.., B. K.., K.S..ve A.K..’nın örgüt kurma ve örgüte üye olma suçundan beraatlerine, uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı TCY’nın 188/3-4, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 7.500 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.10.2008 gün ve 449-245 sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, o yer Cumhuriyet savcısının dilekçesini dikkate almadan uyuşturucu madde ticareti suçu açısından dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 13.04.2010 gün ve 8991-8735 sayı ile;

“Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının; 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince bozulmasına; ancak, bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; YTL olarak hükmolunan adli para cezalarının TL’ye dönüştürülmesi suretiyle, hükümlerin düzeltilerek onanmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığınca 29.12.2010 gün ve 302187 sayı ile;

“…sanık S. G..'ın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine ilişkin, hukuka aykırı olarak dinlenen ve suçla ilgisi de açık biçimde anlaşılmayan telefon konuşmaları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığından, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırıdır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 19.04.2011 gün ve 19-60 sayı ile;

“…Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının sanık S. G..’a ilişkin olarak kaldırılmasına, yerel Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi yönünden de temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine” karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu kararı üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesince 28.12.2011gün ve 15915-59203 sayı ile;

“…Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının sanık S. G..’a ilişkin olarak kaldırılmasına, yerel Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi yönünden de temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine” karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu kararı üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesince 28.12.2011gün ve 15915-59203 sayı ile;

“a) İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, 14.10.2008 tarihinde 2007/449 esas ve 2008/245 sayı ile tüm sanıklar hakkında, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçlarından beraat; tüm sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği,

b) Beraat hükümlerinin Cumhuriyet savcısı tarafından; mahkûmiyet hükümlerinin ise Cumhuriyet savcısı ile sanıkların müdafileri ve sanık Süleyman tarafından temyiz edildiği,

c) Dairemizce 13.04.2010 tarihinde 2009/8991 esas ve 2010/8735 karar sayı ile tüm sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükümlerin düzeltilerek onandığı; ancak yerel Cumhuriyet savcısının temyiz etmiş olmasına rağmen, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmediği,

d) Sanık S.. müdafiinin talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, sadece sanık Süleyman hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı Dairemiz’in kararına itiraz edildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca 19.04.2011 tarihinde 2011/19-60 sayı ile, yerel Cumhuriyet savcısının temyizi dikkate alınmadan incelenmesi nedeniyle, Dairemizin düzeltilerek onanma kararının sanık S.. yönünden kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği,

e) Diğer sanıklar A.., B.., B.., E.. ve K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin de sanıkların müdafileri ile birlikte yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen, Dairemizce yerel Cumhuriyet savcısının temyizi incelenmeden hükümlerin düzeltilerek onandığı; başka bir ifadeyle bu suç yönünden adı geçen sanıklarla sanık S..’ın durumunun aynı olduğu

Anlaşıldığından; sanıklar A.., B.., B.., E.. ve K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 13.04.2010 tarihli 2009/8991 esas ve 2010/8735 karar sayılı kararına karşı itiraz yoluna gidilip gidilmeyeceğinin ve gidilecekse gereğinin takdiri için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 17.01.2012 gün ve 302187 sayı ile;