muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1628, Karar No: 2007/3378, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1628 E.  ,  2007/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Beyoğlu 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, düzenlenen iflas sıra cetvelinde davacı Hazinenin üçüncü sıraya alınması istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince davacı alacağının imtiyazlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı iflas idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, bu kanunun 1 nci maddesinde yazılı türdeki alacaklar için uygulanabilir. Somut olayda davacı alacağının iflas eden şirket bünyesinde kurulan sandığın iflas nedeniyle SSK. Başkanlığı’na devri sırasında saptanan açığın kapatılması için sağlanan paradan kaynaklandığı iddiası bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece taraflara delil ibrazı için imkan tanınmak ve alacağın niteliği saptanmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.2 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6927, Karar No: 2020/8858, Tarih: 07.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6927 E.  ,  2020/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müştekinin yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair ... Devlet Hastanesi plastik cerrahi uzmanınca tanzim edilen 20.03.2014 tarihli adli raporunun ise; olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, müştekinin yeniden en yakın Adli Tıp Kurumuna tüm tedavi evrakları, raporları varsa grafileri ile birlikte sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

2) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c,son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; savunmasının istinabe yoluyla başka mahkemede aldırılması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4) Müşteki ...’ın olay öncesinde sanığa küfür etmesi nedeniyle sanığın müştekiyi yüzünde sabit iz oluşacak nitelikte yaraladığı kabul edilen olayda, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrikin ulaştığı boyuta göre sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c,son maddeleri uyarınca verilen hapis cezasında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari oranda(1/4) indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

5) Kasıtlı suçtan verilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulanmış ise de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli Duruşmasız İşlere Ait Kararında, suçta kullanılan ekmek bıçağının Milli Savunma Bakanlığının malı olması nedeniyle yargılamanın sonuçlanmasını müteakip Birlik Komutanlığına iade edilmesi gerektiği belirtilmiş olup, bu haliyle suçta kullanılan bıçağın sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3104, Karar No: 2024/8311, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3104 E.  ,  2024/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/526 E., 2020/15 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesi 05.02.2019 tarih ve 2018/242 Esas ve 2019/70 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli, 2019/526 Esas, 2020/15 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Mahkemenin, sanığın örgüt liderinin talimatı ile hareket ederek suç işleme kastı ile yüklü miktarda bankaya para yatırdığına dair kabulü, her türlü şüphenin ötesinde varsayımı aşacak kesin ve yeterli delillere dayanmadığına,

4. Müvekkiline etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın cezanın takdiri hukukilikten yoksun olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Mahkemenin, sanığın örgüt liderinin talimatı ile hareket ederek suç işleme kastı ile yüklü miktarda bankaya para yatırdığına dair kabulü, her türlü şüphenin ötesinde varsayımı aşacak kesin ve yeterli delillere dayanmadığına,

4. Müvekkiline etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın cezanın takdiri hukukilikten yoksun olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın sendika üyesi olduğuna, Bank Asyada örgütün sözde liderinin Bank Asyaya destek olunması talimatından sonra, daha önce bulunan hesap bakiyesi 2013 Aralık ayında 0,00 iken, Ocak 2014 tarihinde bu tutarın 14.842,02TL'ye çıktığına, tanık beyanına göre sanığın örgütün sohbet adı altında düzenlediği toplantılara katıldığına,

2. Sanığın örgüt hiyerarşisi içerisinde bulunduğuna ve örgüt üyeliği suçunun unsurlarının oluştuğu halde sanığın silahlı terör örgütü üyeliği yerine silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması yasaya aykırı olduğuna,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, Bank Asya hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli, 2019/526 Esas, 2020/15 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/295, Karar No: 2008/3411, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/295 E.  ,  2008/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sıra cetveline itiraz davalarında maktu vekalet ücretine hükmedilir.Mahkemece nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının (8) nolu bendinin çıkarılarak yerine “ kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine “225” YTL vekalet ücreti takdirine” sözcük ve rakamlarının yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21566, Karar No: 2014/15775, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21566 E.  ,  2014/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18936, Karar No: 2015/4681, Tarih: 20.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18936 E.  ,  2015/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sıra cetvelinin ilk haczin konulduğu icra müdürlüğünce yapılması gerekeceğine, nafaka alacağının sırasının bu aşamada belirleneceğine varsa sıraya itirazların sıra cetveline itirazla giderileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10053, Karar No: 2013/4215, Tarih: 14.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10053 E.  ,  2013/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/255, Karar No: 2011/294, Tarih: 27.12.2011

**Ceza Genel Kurulu         2010/6-255 E.  ,  2011/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2010/290063

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanık S. T.’in yağma suçundan TCY’nın 149/1-a, c. maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCY’nın 109/2, 109/3-a, b. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis,

Sanık Ü.K.’ın yağma suçundan TCY’nın 149/1-a,c ve 62. maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCY’nın 109/2, 109/3-a, b ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis,

Sanık E. A.’ın yağma suçundan TCY’nın 149/1-a, c ve 62. maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCY’nın 109/2, 109/3-a, b ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis,

Sanık S. A.’ın yağma suçundan TCY’nın 149/1-a, c. maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCY’nın 109/2, 109/3-a, b. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar S.T.ve Ü.K.’ın cezalarının TCY’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2008 gün ve 290-20 sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.10.2008 gün ve 11374-16592 sayı ile;

“…III- Sanıklar S.T. ve Ü.K.hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

…2- Sanık S. T.hakkında katılan M..M..Ö.’e karşı eylemi nedeniyle TCK’nun 109/3-a,b maddesinin uygulanması sırasında, aynı Yasanın 61/6. maddesine aykırı olarak ayların yıla çevrilmesi suretiyle fazla hapis cezasına hükmolunması,

3- Sanık Ü..K.’ın katılan M.. M..Ö..’e karşı eyleminde: Sanığın, 07.08.2007 günü katılanın yanında çalışan A.D.’ı telefon ile arıyarak pişman olduğunu, katılanın saatinin kendisinde olduğunu iade etmek istediğini bildirdiği, A.D.’ın durumu polise bildirmesi üzerine, sanığın telefon ile görüşme yaptığı yer saptanarak yakalandığı ve saatin elde edildiğinin kabul edilmesi ve anlaşılması karşısında, hakkında TCK’nun 168/3. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesinde tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının öngörülmüş olması karşısında, her iki sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan ilamların hüküm fıkrasında gösterilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş, sanıklar S.A.ve E. A.. hakkında verilen mahkûmiyet kararları ise Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Bozmaya uyan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince 18.02.2008 gün ve 377-22 sayı ile;

Sanık S. T.’in yağma suçundan TCY’nın 149/1-a, c maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCY’nın 109/2, 109/3-a, b maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis,