muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5866, Karar No: 2015/14069, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5866 E.  ,  2015/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/6

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacılardan S..'nin eşi,diğerlerinin babası olan A..A..'ın, sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu vefat ettiğini davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek davacılardan S.. A.. için 500,00 TL, B.. A.. için 250,00 TL, E.. A.. için 250,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacı S.. için 91.526,61 TL'ye, B.. için 10.282,60 TL'ye, E.. için 14.192,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların talebinin ZMMS poliçesi teminatı dışında olduğunu, müvekkilinin temerrüde düşmediğini, faiz talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı S.. A.. için 91.526,61-TL, davacı B.. A.. için 10.282,60-TL, davacı E.. A.. için 14.192,20-TL, olmak üzere toplam 116.001,41-TL destekten yoksun kalma tazminatının 28/03/2013 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5.916,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28484, Karar No: 2014/29516, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28484 E.  ,  2014/29516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2009/1167-2013/591

Hüküm süresi içinde davalı Adalet ve Kalkınma Partisi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, birleşen davanın davalısı olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin sorumluluğunda kabul edilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağında, dava dilekçesinde talep miktar için, birleşen dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin asıl dava tarihi olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur. Anılan husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun, (2-a) numaralı bendinde yer alan, "dava tarihi olan 23.12.2009" ifadesinin bent metninden çıkartılarak yerine, "birleşen dava tarihi olan 25.05.2011" ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1208, Karar No: 2015/9, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1208 E.  ,  2015/9 K.**

* MUVAZAA NEDENİNE DAYALI SIRA CETVELİNE İTİRAZ DAVASI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “sıra cetveline itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 21.12.2010 gün ve 2009/486 E- 2010/492 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 23.Hukuk Dairesi'nin 18.10.2011 gün ve 2011/382 E-2011/1160 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, dava dışı borçlu A..O..’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1.sırada davalının alacağının, diğer alacaklılardan mal kaçırma maksadıyla ve muvazaa ile oluşturulduğunu ileri sürerek, buna ayrılan sıranın iptali ile müvekkiline ait alacağın bu sıraya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, ispat yükü üzerinde olan davalının takip konusu çeklerden dolayı alacaklı olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı ( muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır.

Somut olayda, davalı yanın takibine dayanak olan çeklerin ibraz tarihi (13.07.2007), davacının takip dayanağı kıldığı çekin ibrazından (16.07.2007) önce olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Bu durumda davalı alacağının, davacı alacağından daha önce doğduğu ve sonraki alacak bakımından muvazaa yaratılamayacağı düşünülmeden, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir…)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8310, Karar No: 2025/478, Tarih: 15.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/8310 E.  ,  2025/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3166 E., 2024/1879 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında, tekerrür oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/609 Esas, 2011/840 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d

ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/37 Esas, 2015/266 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 116/2., 4. ve 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 16 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu,

C. Şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

C. Şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Sanık hakkında tekerrür oluşturan ilamlardan en ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/609 Esas 2011/840 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6,7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 2 yıl 16 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi,

B. Müsadere ile ilgili bölümünde yer alan “sentetik ecza hapının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10464, Karar No: 2021/13228, Tarih: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10464 E.  ,  2021/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2021 günü temyiz eden davalı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Pendik ilçesi, Dolayoba mahallesi, 8550 ada 16 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370.maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13988, Karar No: 2014/12457, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13988 E.  ,  2014/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2010/309-2013/4

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3469, Karar No: 2015/3280, Tarih: 04.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3469 E.  ,  2015/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/09/2013

Numarası : 2012/767-2013/526

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, dava dışı banka müşterisi Ramazan adlı işçinin hesabından kimliği meçhul bir kişiye 6.000,00 TL para ödendiğini, imzanın müşteriye ait olmadığının anlaşılması nedeniyle kesinleşmiş mahkeme kararı ile 6.000,00 TL'nın faiziyle müşteriye ödendiğini müvekkili bankanın zarara uğradığını, davalının bu konuda gerekli dikkat ve özeni göstermediğini ileri sürerek 6.000,00 TL zararının temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalıya karşı açılan kamu davasında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği, davalının kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinde verilen karar delil yetersizliğinden beraat kararı olup, verilen kararın hukuk Hakimini bağlamayacağı göz önüne alınarak, dosya üzerinde bankacı, iş hukukçusu ve mali müşavir bilirkişiler aracılığıyla inceleme yaptırılarak davacının bankadaki görev tanımı, bankaya ilişkin yönetmelikler, ödemelere ilişkin varsa genelgeler ve Teftiş Kurulunca incelenen tüm kayıt ve belgeler ile teftiş kurulu raporu tüm ekleri ile birlikte getirtilip incelenmek suretiyle davalının Bankacılık Kanunu ve uygulamaları göz önüne alınmak suretiyle yapılan işlemden dolayı görevde ihmalinin bulunup bulunmadığı, zararın meydana gelmesinde sorumlu olup olmadığı hususları ayrıntılı olarak tespit edilip belirlendikten sonra varsa kusur oranına göre zarar tespit edilip, tespit edilen miktarın tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/424, Karar No: 2014/496, Tarih: 18.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/424 E.  ,  2014/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : TEKİRDAĞ 2. Sulh Ceza

Günü : 25.01.2013

Sayısı : 817-60

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık E.. K..'nın beraatine ilişkin, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2008 gün ve 692-1161 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.09.2012 gün ve 2480-16475 sayı ile;

“...Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun sanığının yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili merci tarafından istendiğinde kendisine teslim edilen yerde iade etmekle yükümlü olması karşısında, sanığın hacizli eşyaları değiştirdiği adreste aynen muhafaza edip etmediğinin keşfen ya da zabıta marifetiyle araştırılması, muhafaza edildiğinin saptanması durumunda beraatine, aksi durumda hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 25.01.2013 gün ve 817-60 sayı ile;

“...Esasında Yargıtay 4. Ceza Dairesince de bozma gerekçesinde muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun sanığın yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili mercii tarafından istendiğinde kendisine teslim edilen yerde iade etme yükümlülüğüne aykırı davranması halinde oluşacağının kabul edildiği, dosya içinde mevcut icra dosyasında sanığa satış ilanının dolayısıyla hacizli malları satış yerinde hazır etmesi gerektiğine ilişkin bildirimin yapılamadığı, adresinden ayrılması sebebiyle satış ilanının tebliğ edilemediği, icra dairesi tarafından sanığın yeni adresinin araştırılmadığı, dolayısıyla yetkili mercii tarafından sanıktan hacizli mallların usulünce geri istediğinin ve sanık tarafından da bu malların iade edilmediğini kabul etmenin olanaklı olmadığı, dolayısıyla esasında mahkememizin beraat gerekçesiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin bozma gerekçesinde suçun oluşması için saptadığı hususların aynı olduğu, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin söz konusu olmadığı, icra dairesi tarafından yediemin olan sanıktan usulünce hacizli mallar geri istendiği takdirde sanık tarafından bu malların eksiksiz olarak yedinde bulunduğu savunulduğu takdirde , keşfen ya da mahallinde zabıta marifetiyle bu hacizli malların sanığın yedinde bulunup bulunmadığının araştırılabileceği, dolayısıyla bu aşamada eksik incelemenin söz konusu olmadığı..." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 27.05.2013 gün ve 159921 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.