muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6292, Karar No: 2023/932, Tarih: 16.02.2023

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin borcunun bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faturaya dayalı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1946, Karar No: 2020/5663, Tarih: 04.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/1946 E.  ,  2020/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtayca yapılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre yerel mahkemece kısmen kabulüne karar verilen davayı, davacı vekilinin harcının ikmal etmeksizin adli yardım talepli olarak temyiz ettiği, davacı vekilinin adli yardım talebinde bulunduğu, buna ilişkin Dairemizce yapılan incelemede; davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığından, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacı bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin ve dolayısıyla davacı tarafça temyiz harçlarının tamamlanmadığı gözetilerek davacının temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, 04.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47934, Karar No: 2015/27191, Tarih: 16.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/47934 E.  ,  2015/27191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yürütülen kovuşturmanın, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 1. maddesi gereğince ertelenmesine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2010/817 esas, 2014/640 sayılı kararına karşı, katılan tarafından yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldırılmasına ilişkin,... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2014/84 değişik iş sayılı kararının,..Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 gün ve 373369 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Katılanın itirazda bulunması üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın eylemini gerçekleştirirken düşünce ve kanaat açıklaması saiki ile hareket etmediği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6. maddesinin 1.fıkrasının (g) bendinde yer alan," Basın ve yayın yolu ile deyiminden: her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınlar ...anlaşılır".

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla işlenen Suçlara ilişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun "Dava ve Cezaların Ertelenmesi" kenar başlıklı Geçici 1. maddesinde yer alan,

"1)31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup: temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı:

a) Soruşturma evresinde, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.

2)Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

2)Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

3)Mahkûmiyet hükmünün infazı ertelenen kişi hakkında bu mahkûmiyete bağlı olarak herhangi bir hak yoksunluğu doğmaz. Ancak bu kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlemesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen mahkûmiyet hükmüne bağlı hukuki sonuçlar kişi üzerinde doğar ve ceza infaz olunur.

4)Bu madde hükümlerine göre cezanın infazının ertelenmesi hâlinde erteleme süresince ceza zamanaşımı durur; kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi hâlinde, erteleme süresince dava zamanaşımı ve dava süreleri durur.

5)Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması hâlinde dahi, bu madde hükümleri uygulanır.

6)Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı verilmiş mahkûmiyet hükmünün infazının tamamlanmış olması hâlinde bu mahkûmiyet hükmüne bağlı yasaklanmış hakların 25/5/2005 tarihli ve 5352 sayılı Adlî Sicil Kanununun 13/A maddesindeki şartlar aranmaksızın geri verilmesine karar verilir.

7)Bu madde hükümlerine göre verilen kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararları adlî sicilde bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Bu kayıtlar, ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenmesi hâlinde, bu maddede belirtilen amaç için kullanılabilir.

8)Bu madde hükümlerine göre kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararlarının verildiği hâllerde, bu suçlar 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun erteleme ve tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanmasında göz önünde bulundurulmaz," şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın eyleminin anılan Kanun'un geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve bu nedenle sanık hakkındaki kovuşturmanın ertelenebileceği anlaşılmakla, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık.... hakkında yapılan yargılama sonucunda,... Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli kararıyla, 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verildiği, katılanın bu karara itiraz etmesi üzerine, mercii ...Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli kararıyla, hakaret ve tehdit eylemlerinin düşünce açıklaması saiki ile işlenmediği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilerek, erteleme kararının kaldırıldığı, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanığın internet üzerinden bir başkasının arkadaşlık sitesindeki kişisel hesabına gönderdiği hakaret ve tehdit içeren mesajları nedeniyle, hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, “ 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a)Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b)Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c)Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Madde gerekçesinde; “Basın ve ifade hürriyeti konularında yapılan değişiklikler kapsamında;

Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup, bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesine ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir.” görüşlerine yer verilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve madde gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bu düzenleme ile ifade ve basın özgürlüğünü korumayı amaçladığı görülmektedir. Bireylerin basın veya sair yayın vasıtaları yoluyla ortaya koydukları düşünce açıklamaları nedeniyle suçlanmamaları ve haklarında ceza soruşturması veya kovuşturması açılmasının önlemesi amaçlanmış ayrıca ifade özgürlüğünü ihlal iddialarına ilişkin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde ülkemiz aleyhine açılan tazminat davalarının azaltılması öngörülmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ifade ve basın özgürlüğüne yaklaşımına bakıldığında; Mahkeme basının idarenin siyasi kararlarını, eylemlerini ve ihmallerini sıkı bir biçimde denetime tabi tutarak ve vatandaşların karar alma sürecine katılımını kolaylaştırarak, demokrasinin sağlıklı bir biçimde işlemesine katkı yaptığı için basın özgürlüğüne özel önem atfetmektedir.

Basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün en önemli konularından birini oluşturmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında, ifade özgürlüğünün demokrasinin temel taşlarından birini oluşturduğu belirtildikten sonra, bu hakkın kullanılma alanlarından biri olan basın özgürlüğünün korunması gerektiği vurgulanmaktadır.

Basın özgürlüğü, kamuoyuna, yöneticilerin davranışlarını tanıtmak ve halkın denetimine sunmak için en önemli araçlardandır. Basın özgürlüğü bu yönüyle halkı ilgilendiren haber ve bilgileri iletme ve aktarma özgürlüğüdür. Mahkeme basının, ‘halkın gözcülüğü’ ve ‘bekçisi’ görevini yerine getirdiğini bu nedenle, ifade özgürlüğünün kullanımında kendisine ayrıcalık tanındığını belirtmektedir. (Osman Doğru, Atilla Nalbant, “İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi”, 2. cilt, s.207-208)

Ancak her görüş ve düşünce açıklamasının ifade özgürlüğü bağlamında korunması söz konusu değildir. Bu çerçevede, sosyal veya siyasal sorunlarla ilgili güncel veya devam eden kamusal bir tartışmaya katkı niteliğinde ortaya konulan fikirler, rahatsız edici nitelikte olsa bile koruma görürken, bu nitelikte olmayan ve fikir açıklaması olarak da kabul edilemeyen amaçsız keyfi kişisel saldırılar, ifade özgürlüğü olarak değerlendirilmemektedir. (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku, D.J. Haris- M. O’Boyle- E.P.Bates- C.M.Buckley Avrupa Konseyi, 2013, s. 518)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 06.04.2010 tarihli iddianameyle sanığın aralarında husumet bulunan katılan hakkında, ortak tanıdıkları olan ... isimli kişinin arkadaşlık sitesindeki kişisel hesabına gönderdiği mesajlarda “orospu, fahişe…size sıkacağım.. ” gibi sözlerle hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece sanığın eyleminin internet ortamında e-mail yoluyla gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesi uygulanarak kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmiş, bu karara katılan tarafından itiraz edilmesi üzerine, sanığın düşünce açıklaması saikiyle hareket etmediği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Suça konu yazıların içeriği incelendiğinde tarafların özel hayatını ilgilendiren sövme ve tehdit niteliğinde sözler olduğu, başka bir deyişle sosyal veya siyasal sorunlarla ilgili güncel veya devam eden kamusal tartışmalara katkı niteliğinde fikir açıklamaları olmadığı, ayrıca mesajların genele açık olarak değil, herkesin ulaşamayacağı kişisel hesaba gönderilmesi nedeniyle kitle iletişimine uygun olmadığı görülmektedir.

Bu itibarla, suça konu sözlerin kitle iletişimine açık olarak değil, kişisel hesaba mesaj olarak gönderilmiş olması ayrıca düşünce açıklaması şeklinde de icra edilmemesi karşısında, 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı belirlendiğinden, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1215, Karar No: 2012/4097, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1215 E.  ,  2012/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/24418

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/07/2009, 2008/229 (E) ve 2009/147 (K)

SUÇ : Yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılan vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-a)Tanık H. A.’ın 16/03/2009 tarihli oturumda katılan tarafça hazır edilmesi karşısında CMK.nun 178. maddesi gereğince tanık olarak beyanının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Oluşa, dosya içeriğine, tanık Nuri D.’in soruşturma aşamasındaki beyanına ve olayın aynı zamanda tanığı olan katılan Ahmet’in aşamalarda değişmeyen ifadelerine göre; olay tarihinde katılan Ahmet’in sevk ve idaresindeki traktörle seyir halindeyken açık kimlik bilgileri tespit edilemediğinden hakkında soruşturma dosyası tefrik edilen şüpheli tarafından durdurularak motosikletinin bozulduğundan bahisle tornavida istendiği, tornavidayı veren katılan Ahmet’in motosikletin tamir edilmesini beklediği esnada aynı kişinin gelerek bu kez pense sorduğu ve “ağabey anlarsan bir bakıver” dediği, katılan Ahmet’in traktörden inerek motosikletin yanına gittiği esnada motosikletle uğraştığı için daha öncesinde yüzünü göremediği sanık Hüseyin ile açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüphelinin su borularıyla katılan Ahmet’e vurarak sol petroz kemikte, sol temporal kemik sguamoz bölümde, sol zigomada ve sol tibiada kırıklara, pnömosefaliye ve yaygın serebral ödeme neden olacak, hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek şekilde yaraladıkları olayda; katılan Ahmet ile sanık arasında olay öncesinde husumet bulunması, katılanın soruşturmanın bütün aşamalarında kendisini yaralayanın sanık olduğunu ifade etmesi, katılanın beyanını destekler şekilde olay yerinde katılana ait traktör ve kanlı su borusunun bulunması karşısında sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beraat hükmünün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5456, Karar No: 2021/7283, Tarih: 20.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5456 E.  ,  2021/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23.01.2019 tarih ve 2017/284 E- 2019/32 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.02.2020 tarih ve 2019/1027 E- 2020/193 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin dava tarihi itibari ile tek ortağı olan...'in şirkete % 25 pay ile ortak iken ... ve diğer şirket ortaklarının paylarının tamamını 18.10.2016 tarihinde devir aldığını, ...'in hisselerinin devir bedeli olarak 250.000,00 TL belirlenip 50.000,00 TL'yi nakit ödediğini, kalan 200.000,00 TL için 18.10.2016 düzenleme tarihli, 20.06.2017 ve 20.08.2017 vade tarihli iki adet senet düzenlendiğini, ...'in senet üzerine adet olduğu üzere çift imza attığını, ancak ...'in sonradan çift imzalardan birinin üzerine şirket kaşesini basmak suretiyle şirketi de borçlu hale getirdiğini, senedin keşidecisinin... olup, düzenlenme sebebinin de hisse devir bedeline ilişkin olduğunu, 06.07.2015 tarihli imza sirkülerine göre şirketin çift imza ile temsilinin zorunlu olduğunu, tek imza ile temsilin şirketin tek ortaklı hale geldiği 18.10.2016 ve sonrası için geçerli olduğunu, 18.06.2016 tarihli şirketin hisse devirleri sonucu tek ortaklı hale geldiği ve şirketi tek ...'in temsil edeceğine ilişkin kararın henüz tescil ve ilam edilmediğini, davacı şirketin davalıya borçlanması için bir sebep bulunmadığını ileri sürerek, Isparta 2. İcra Müdürlüğü'nün 2017/4188 Esas sayılı dosyasındaki takip nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti ile icra takibinin ve senedin şirket yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu senedin davalının şirket hisselerini...'e devretmesi nedeniyle devir bedeli için düzenlendiğini, ...'in hem kendi adına hem de aval veren sıfatı ile şirket adına imza attığını, devir bedeli için verilen diğer 100.000,00 TL'lik senedin... tarafından ödendiğini, 18.10.2016 tarihli genel kurul kararının ticaret sicil gazetesinin 24.10.2016 tarihli sayısında yayımlandığını, tescil ve ilanı zorunlu olan hususun üçüncü kişilere karşı ancak bunu bildikleri veya bilmeleri gerektiği hallerde ileri sürülebileceğini, bu nedenle temsil ile ilgili borçlu şirket yönünden yönetim kurulunun karar tarihinin esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, takip ve dava konusu bononun keşide tarihi itibari ile...'in şirketi tek başına temsile yetkili olduğu, şirket kaşesinin sonradan basılıp basılmadığının tespitinin mümkün olmadığı, bononun geçerliliği için tek imza yeterli olmasına rağmen çift imza bulunduğundan şirket kaşesi üzerine atılan imzanın şirkete, açığa atılan diğer imzanın imza sahibinin kendi adına atıldığının kabulü gerektiği gerekçesi ile, davanın reddine, ihtiyati tedbir kararı uygulanmadığından davalı alacaklı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, işbu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine ilişkin verilen kararın usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.