muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5043, Karar No: 2024/5531, Tarih: 13.09.2024

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 19.04.2023 tarihli ve 2023/0-3928 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 17.04.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, 04.05.2023 tarihinde açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, şartla tahliye tarihi 27.03.2026 olan hükümlü hakkında İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/5959 Esas, 2023/5933 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, yasal süresi içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği gerekçesiyle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 24.07.2023 tarihinde karar verildiği ve bu karar sonrası hükümlünün açık ceza infaz kurumundan 31.07.2023 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, edilmedi ise niçin tebliğ edilmediği, açık ceza infaz kurumundan Denetimli

Serbestlik Müdürlüğüne nakli sırasında düzenlenmesi gereken "Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" düzenlenip düzenlenmediği, düzenlendi ise hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın ve tebliğ ve tebellüğe ilişkin belgeler dosya içerisine alındıktan sonra hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeplerle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.10.2023 tarihli ve 2023/1101 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13305, Karar No: 2017/24230, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13305 E.  ,  2017/24230 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7031, Karar No: 2016/7943, Tarih: 10.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7031 E.  ,  2016/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/02/2016 tarih ve 2015/509-2016/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın ...'dan Türkiye'ye deniz yoluyla ve konteynır içinde taşındığını, konteynerin veya sigortalıya sevk edilmesi sırasında araca yüklenmesinde yapılan kötü elleçleme veya gelişigüzel istiflenme sonucu düşürülerek hasar gördüğünü, emtianın bir bölümünün darbeli, ezik ve deformasyona uğramış olduğunu, müvekkilinin sigortalısına ödeme yaparak haklarına halef olduğunu, rücuen tazminat talebiyle başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini, eksper raporunda da beliritildiği üzere kötü elleçleme istif ve yüklemeden kaynaklı zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili tarafından sadece depolama hizmetinin verildiğini, emtianın taşıyıcıya teslimi ile birlikte müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini, taşıyıcıya malların tam ve sağlam olarak teslim edildiğinin tutanak ile belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dosyanın mahkemeye taşımanın bir ayağının deniz taşıması olduğu gerekçesiyle ... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı ile geldiği, dava konusu hasarın taşıma esnasında meydana geldiğinin iddia edilmeyip emtiaların davalının kötü elleçleme ve gelişi güzel istiflemesi nedeniyle hasar gördüğünün iddia edildiği, bu durumda olaya TBK'nın 49. ve devamı maddelerinin uygulanmasının gerekeceği, 6102 sayılı TTK'nın 5.maddesinde yer alan deniz ticaretine ilişkin bir ihtilaf olmadığı, uyuşmazlığa Türk Ticaret Kanununda öngörülen yada diğer kanunlarda öngörülen deniz ticaretine ilişkin düzenlemelerin bulunduğu bir kanunun uygulanmasının söz konusu olmadığı, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan bir ihtilafın da olmadığı ve davanın ticari bir dava olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan dava dilekçesinin reddi ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın HMK nun 20.maddesindeki sürede talep halinde görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yurtdışından taşınan malların davalının antreposuna indirilirken/yüklenirken hasar gördüğü iddiasıyla açılmış tazminat davasıdır. Taraflar arasındaki ilişki TBK 561 vd. maddelerinde düzenlenen saklama/depolama sözleşmesidir. 6102 sayılı TTK 4/1.c. madde düzenlemesine göre saklama sözleşmelerinin ticari dava sayılacağı, davalının taşımanın herhangi bir ayağında taşıma faaliyeti icra etmediği, ayrıca her iki tarafın da tacir olup ticari işleri ile ilgili uyuşmazlık yaşadığı bu kapsamda aralarındaki davanın da ticari nitelik arz eden bir dava olduğu, bu durumda Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olacağı gözetilmemiş ise de; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi netice itibariyle hukuka uygun olduğundan, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip mahkeme kararının yukarıda yazılı şekliyle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararı hüküm fıkrasındaki "Asliye Hukuk" kelimelerinin çıkartılarak yerine "Asliye Ticaret" yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4007, Karar No: 2017/9550, Tarih: 28.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4007 E.  ,  2017/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 53/6.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ün mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayda oğulları İsmail Bilgetekin'in ölümü nedeniyle nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki ... ve ...'in 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafilerinin sanığın kusuru olmadığına, kazanın asıl nedeninin ölen çocukların araca doğru koşarken ayaklarının birbirine takılması sonucu düşmeleri olduğuna, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, hükmedilen cezanın para cezasına çevrilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin sanığın olası kast ya da bilinçli taksirden sorumlu olması gerektiğine, az ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere ''Kendisini vekil ile tayin ettiren katılanlar ..., ... lehine 3.600 TL vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılanlara verilmesine'' ve ''Kendisini vekil ile tayin ettiren katılanlar ... ve ... lehine 3.600 TL vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılanlara verilmesine'' cümlelerinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak sanık ... yönünden DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

2-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'un Milli Eğitim Bakanlığı'na Bağlı Yediler Erkek Öğrenci yurdu müdürü olduğu, sözkonusu yurtta sanığın beyanına göre yaz tatilinde gönüllü olarak ücretsiz Kur'an kursu açıldığı, sanığın bu kursta öğretmenlik yaptığı aynı zamanda kursun yetkilisi olduğu, diğer sanık ...'ün ise servis şoförü olduğu, 12.08.2015 günü saat 12.52 sıralarında sanık ...'ün idaresindeki minibüs ile Kuran kursuna bıraktığı öğrencileri almak için kurs binasının önünden minibüsü ile sağa doğrultu değiştirme manevrası yaptığında, beklemekte olan öğrenci grubunun servise binmek-yer kapmak için koşturduklarında bu öğrencilerden İsmail Bilgetekin ve Buğra Efe Çiçek'in servis aracının sağ kapı tarafından tutunmak istedikleri sırada yere düştüğü, sanığın bu sırada minibüsüyle üzerinden geçtiği, iki çocuğun öldüğü olayda; mahkemece “kurs yahut okul yöneticilerinin ders programı biten öğrencilerin servis araçlarına binmeleri hususunda sorumlu oldukları, emredici yahut düzenleyici herhangi bir hukuk normunun bulunmadığı” gerekçesiyle sanık ...'ın beraatine karar verilmiş ise de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 17.11.2015 tarihli raporuna göre “Kur'an kursu yetkililerinin, kursa gelen öğrencilerin yaşları da dikkate alındığında çocukların servise binip-inmelerini takip etmeleri ve yardımcı olmaları gerekirken bu hususlara riayet etmemeleri sebebi” ile olayda kusurlu olduklarının tespit edildiği, sanık ...'un 02.03.2016 tarihinde mahkemedeki savunmasında “... Velilerin talebini dikkate alarak velileri servisçi ile irtibatlandırdım, aylık 50,00TL'lik ücreti veliler veriyorlardı. Veliler bazen ücreti getirip bana veriyorlardı. Bende servisçiye teslim ediyordum” şeklindeki beyanlarına göre velilerin talebi üzerine diğer sanık ...'i servis hizmeti için görevlendiren, yardımcı hostes olmaksızın diğer sanık ... tarafından yerine getirilen servis taşımacılığı sırasında, tanık Hasan Gürgen'in 12.08.2015 tarihli kolluk ifadesine göre “daha önce defalarca çocukların, servis aracı yurdun önüne gelince araca doğru koşarak yer kavgası yaptığını, kontrolsüz ve tehlikeli şekilde araca yaklaştıkları” gördüğü yönündeki beyanları dikkate alındığında, yaşları küçük olan kursiyer öğrencilerin kurs bitim saatinde güvenlikli bir biçimde servis aracına binmeleri hususunda gerekli gözetim, denetim ve özen yükümlülüğüne uygun hareket etmeyen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10205, Karar No: 2007/11362, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10205 E.  ,  2007/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 9.2.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapuda davacının baba adının ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesine dair verilen 14.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 4.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3405, Karar No: 2013/7811, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3405 E.  ,  2013/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/166, Karar No: 2018/4012, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/166 E.  ,  2018/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.