muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9215, Karar No: 2012/20196, Tarih: 07.12.2012

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirketlere ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihi olan 2004 yılından dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketlerin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş Holding A.Ş'nin devir tarihi itibariyle davalı şirketlerde ortak olup olmadıkları, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle,

oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...Ş'nin temyiz istemine gelince, bu davalı hakkındaki dava husumetten ret edilmiş olup, davalının kararı temyiz etmekte hukuki yararı yoktur. HUMK'nun 427/1. maddesi gereğince davada haklı çıkmış taraf ancak hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir. Mümeyyiz davalının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle mümeyyiz davalılar vekilinin (2) nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş. dışındaki mümeyyiz davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş'nin temyiz isteminin reddine, takdir olunun 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve Yimpaş Gıda A.Ş'ye verilmesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...Ş'den alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13094, Karar No: 2010/16477, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13094 E.  ,  2010/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait ... İlçesi, ... Köyü 101 ada 121 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın ... Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, ... Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (... Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen ... Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değerinin belirlenmesinde İlçe Tarım Müdürlüğü ve Orman İşletme Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15623, Karar No: 2014/12254, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15623 E.  ,  2014/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/501-2013/229

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde HUMK'nın 432. ve 433. Maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2077, Karar No: 2016/13873, Tarih: 11.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2077 E.  ,  2016/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet dilekçesinde ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğuna ilişkin açık bir şikayetin bulunmaması nedeniyle şikayet konusu yapılmayan hususun temyiz nedeni yapılamayacağının tabii bulunmasına, HUMK 428/son madde hükmüne, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1963, Karar No: 2012/6231, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/1963 E.  ,  2012/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.04.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı açmış olduğu işe iade davasını kazanmış. Mahkemenin kararında 4 aylık boşta geçen süre ile ilgili alacağın davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespiti belirtilmiştir. Görüldüğü üzere; davacıya 4 aylık boşta geçen süre ücretinin ödenmesi hususu Hiçbir şarta bağlı tutulmamıştır. İşçiye 4 aylık boşta geçen süre ücretinin mutlaka ödenmesi gerekir. Davacının işe başlamamış olması boşta geçen süre alacağının ödenmesine engel teşkil etmemelidir. Mahkeme kararının işçi lehine bozulması gerekir kanaatindeyim. Bu nedenle de çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/2194, Karar No: 2022/2402, Tarih: 25.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2194 E.  ,  2022/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Bakırköy 13. İcra Müdürlüğünün 2013-15299 esas sayılı dosyasında 30.06.2016 tarihli sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, tanzim edilen sıra cetveli uyarınca artan ihale bedelinin 1. sırada yer alan davalıya ödenmesine ilişkin vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğunu, zira davalı bankanın bahse konu ipotekten dolayı ihale tarihi itibariyle borçludan olan alacak miktarının azami olarak 30.477,83-TL olduğunu, buna rağmen derece kararında davalı bankaca hiç tahsilat yapılmamış gibi ipotek üst sınırı olan 350.000-TL'nin belirtilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveli kararının iptali ile 1. sırasında yer alan davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkartılması ya da azami 30.477,83-TL miktar üzerinden sıraya kaydına, iptal durumuna göre müvekkilinin sıra cetvelindeki alacak miktarının yeniden tespiti ile kayıt altına alınmasına ve bakiye miktarın nemalarıyla birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı alacaklı bankanın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatmış olduğu takibe dayanak genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmelerinde dava dışı ...'ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığı, ayrıca dava dışı borçlu ...'ın 29/12/2010 tarihli konut kredi sözleşmesi imzaladığı, davalı bankaca konut kredinin ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek dava dışı borçlu ...'a ihtarname keşide edildiği, ihtarnamenin keşide edildiği 24/06/2014 tarihi itibariyle dava dışı borçlu ...'ın 29/12/2010 tarihli konut finansmanı kredi sözleşmesinden doğan yükümlülüğünün 39.550,30-TL olduğunun bildirildiği, ipotek konulan taşınmazın tapuda adına kayıtlı olduğu dava dışı borçlu ... ayrıca dava dışı .... San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı banka arasında düzenlenen genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladığı gibi işbu kredi sözleşmelerinin teminatı olarak da ipotek akit tablosunda açıklandığı üzere davalı bankanın 350.000-TL'ye kadar olan borcunu ipotekle teminat altına alındığı, sıra cetvelinin düzenlendiği 30/06/2016 tarihi itibariyle davalı bankanın dava dışı borçlular ... San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve ...'la imzalanan kredi sözleşmeleri uyarınca dava dışı borçlu şirketten 506.189,28-TL, dava dışı ...'dan ise 21.570,87-TL tutarında alacaklı olduğu ve toplamda davalı banka alacağının 527.760,15-TL olduğu ipotek akit tablosunda davalı bankanın 350.000-TL'ye kadar olan alacağı ipotek altına alınmış olup, sadece ...'ın konut finansman kredisinden kaynaklı borcunun sıra cetvelindeki davacı alacaklının alacağı olduğunu ileri sürmek usulen mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, davacı vekili gerek dava dilekçesinde gerekse istinaf dilekçesinde ipoteğin sadece konut finansmanı kredisi için verildiğini, bu kredinin de bankanın bildirdiği 30.477,83 TL dışında tamamen ödendiğini iddia etmiş ise de, ipotek konulan taşınmazın tapuda adına kayıtlı olduğu dava dışı borçlu ...'ın ayrıca ipotekten önce veya sonra doğmuş her türlü kredilerin ve kefaletlerin teminatı olarak da ipotek tesis edildiği ve ...'ın dava dışı .... San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı banka arasında düzenlenen genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladığının anlaşıldığı, ipotek sözleşmesinden önce veya sonra doğmuş borçların da teminat altına alındığı, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da tespit edilememiş olmasına göre davacı vekilinin tüm istinaf itirazları yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde aleyhine davalı banka tarafından konut finansmanı kredisinden kaynaklı ipotek tesis edilmiş ve ödenmeyen konut kredisi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılarak satış gerçekleşmiştir.

Konut kredisi sözleşmeleri sırasında teminat olarak verilen ipotek akitlerinde, konut kredisi dışındaki doğmuş ve doğacak alacaklar yönünden ipoteğin teminat olması hususunda yazılan hükümler Dairemiz yerleşmiş içtihatlarına göre geçersiz şart niteliğinde olup, yazılmamış sayılırlar.

Bu nedenle, mahkemece konut kredisinden dolayı gerçek ipotek borcu belirlenip, sıra cetvelinin davalı banka açısından belirlenecek bu miktar kadar kabul edilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, mahkemece bu husus araştırılmadan, konut kredisi dışındaki borçların da kapsama alınması doğru görülmemiş; istinaf mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 03.07.2020 tarih ve 2018/2225 Esas, 2020/1449 Karar sayılı kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 25.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14175, Karar No: 2012/12421, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14175 E.  ,  2012/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptali ile yersiz ödenen cezanın faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacıya ait işyerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen rapora göre sigortasız çalıştırılan işçinin işe giriş bildirgesinin verilmemesi ve işyeri tescilinin yapılmaması nedeniyle Kurumca resen tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı borcu ile idari para cezası ve ferilerinin geçersizliğinin tespiti ile davalı Kuruma ödenen 10.341,46 TL'nin 26.08.2004 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari para cezası ve ferilerinin geçersizliğine ilişkin dava dilekçesinin idari yargı görev alanında olması nedeniyle görev yönünden reddine,tahakkuk ettirilen prim borcunun geçersizliğinin tespitine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın (4958 sayılı Yasanın 37.maddesi ile değişik) 79. maddesinin 13. fıkrası ve 5510 sayılı Yasanın (5754 sayılı Yasa’nın 50 maddesi ile değişik) 86/c-7 fıkrası uyarınca; işverenin tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren 1 ay içinde ilgili kurum ünitesine itiraz edilebileceği, itirazın reddi halinde, işverenin kararın tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili mahkemeye başvurabileceği hükmü öngörülmüştür.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın (4958 sayılı Yasanın 37.maddesi ile değişik) 79. maddesinin 13. fıkrası ve 5510 sayılı Yasanın (5754 sayılı Yasa’nın 50 maddesi ile değişik) 86/c-7 fıkrası uyarınca; işverenin tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren 1 ay içinde ilgili kurum ünitesine itiraz edilebileceği, itirazın reddi halinde, işverenin kararın tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili mahkemeye başvurabileceği hükmü öngörülmüştür.

Öte yandan, 09.05.2007 tarihli 5655 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140. maddesinin son fıkrasınca ;İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir.

Diğer yandan, uyuşmazlıkların çözüm yeri başlıklı 506 sayılı Yasanın 134.maddesine göre ise, bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür.

Somut olayda, prim ve idari para cezasına ilişkin borcun davacıya 17.05.2004 tarihinde tebliğ edildiği, işverenin 27.05.2004 tarihinde kurum ünitesine itiraz ettiği, Kurum itiraz komisyonunun 05.08.2004 tarihinde verdiği iki ayrı karar ile davacının prim ve idari para cezasına yaptığı itirazları reddettiği, red kararlarının davacıya 16.08.2004 tarihlerinde tebliğ edildiği, davacının ise 26.08.2004 tarihinde talep edilen prim ve gecikme zammı borcunu ihtirazi kayıt ile Kuruma ödediği, aynı zamanda idari para cezasının iptali için süresi içinde idare mahkemesinde, ihtirazi kayıtla ödediği miktarın istirdadı için de iş mahkemesinde bu davayı açtığı, idare mahkemesince verilen red kararının Danıştay tarafından bozulduğu ve halen idare mahkemesindeki yargılamanın sürdüğü, dolayısıyla Kurumca tahakkuk ettirilen idari para cezasının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, dava, Kurumca tahakkuk ettirilen ve davacı tarafça ihtirazi kayıtla ödenen prim