muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14522, Karar No: 2014/16278, Tarih: 06.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14522 E.  ,  2014/16278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Hırsızlık ve sahte resmi belge kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ve tanığın parayı sanığın aldığı sırada görmediklerinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eylemi tamamlandığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması ve kabule göre de, teşebbüs aşamasında kalan suçta aynı Yasanın 168/1 maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, anılan maddeler uyarınca sanığın cezasından indirim sonucu noksan cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07.02.2010 tarihinde sanığın şehir içi dolmuş minibüsünde seyir halinde iken müştekinin cebinden özel beceriyle parasını çaldığı nedeniyle yakalandığında kolluğa sahte üretilmiş ... adına düzenlenmiş sahte kimliği ibraz ettiğinin ve bu olay olmadan iki gün önce de Pendik-Kavakpınar dolmuş minibüsünde başka bir mağduru çakı bıçağı ile tehdit ettiğinden sanığı yakalayıp hakkında işlem yapan kolluk görevlisine benzer şekilde ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini ibraz ettiğinin dosyaya konulan bu olaya ilişkin tutanak ve sanığın “...” kimliği ile verdiği ifade örneğinden anlaşılması karşısında; 05.02.2010 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili olarak sanığın hakkında “başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçundan” soruşturma yapılıp yapılmadığı, açılmış dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa getirtilip incelenmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21890, Karar No: 2018/9764, Tarih: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21890 E.  ,  2018/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle koşulların değişmesi halinde kişisel ilişkinin düzenlenmesinin her zaman talep edilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta davacıdan alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/1263, Karar No: 2006/3003, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1263 E.  ,  2006/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.10.2002 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair 13.5.2005 verilen günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Açılan davada dayanılan sözleşme 03.05.1967 tarihli olup, dava ise 16.10.2002 tarihinde açılmıştır.

Davacının, tapu iptali ve tescil isteminde bulunduğu satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazın değerini 16.10.2002 tarihinde 3.000 Tl. olarak kabul etmek hayatın olağan akışına uygun düşmez. Kaldı ki, sözleşmenin tarafı olan kişiler kamu düzenine ilişkin olan mahkemenin görevini belirler şekilde sözleşme yapamazlar. Mahkemece 01.11.2004 günlü keşifde dinlenilen mahalli bilirkişi dava konusu yerin dava tarihi itibari ile dönüm değerinin 500.000.000 Tl. olduğunu ifade etmiştir. Dava konusu yerin 3013 m2 olduğu nazara dikkate alındığında; nizalı yerin değerinin 1.506.500.000 Tl. olduğu anlaşılacaktır. Söz konusu bedel dava tarihi olan 16.10.2002 tarihi itibari ile H.U.M.K.nun 8.maddesindeki 400.000.000 Tl. nin üstünde olduğundan davayı görmeye Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu aşikardır. Mahkemece kamu düzenine ilişkin olan ve resen gözetilmesi gerekli görev konusu dikkatten kaçırılarak salt sözleşmedeki bedele bakılarak ve harç kaybına da neden olacak şekilde dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine uyuşmazlığın esası incelenerek yargılamaya devamla istemin hüküm altına alınması doğru

incelenerek yargılamaya devamla istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 16.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9159, Karar No: 2012/8321, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9159 E.  ,  2012/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'na iadesine 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/204, Karar No: 2023/78, Tarih: 08.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/204 E.  ,  2023/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-e, 109/5, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.03.2015 tarihli ve 213-111 sayılı, resen temyize tabi hükmün, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 20.10.2015 tarih ve 4519-9536 sayı ile;

"Sanığın eşi olan mağdure ile aynı evde birlikte yaşadıkları, bir hafta boyunca mağdure ile ters yoldan cinsel ilişkiye girmek istediğini belirttiği, bu talebinin mağdure tarafından kabul görmemesi üzerine olay gecesi mağdurenin ellerini, ayaklarını ve ağzını bağlayıp, devamında rızası hilafına fiili livata yolu ile cinsel ilişkiye girdiği, sanığın cinsel saldırı süresince mağdurenin elleri, ayakları ve ağzını bağladığı, bağlama eyleminin cinsel saldırı suçunun cebir ve şiddet unsurunu oluşturduğu, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu mad-denin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu kapsamda değerlendirme yapıldığında mahkemece temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi sırasında dosya içeriğine uygun düşmeyecek ve TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına aykırı olacak şekilde temel cezanın üst sınıra yakın miktarda tespit edilmesi neticesinde fazla ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 04.02.2016 tarih ve 531-35 sayı ile; "sanığın resmi nikahlı eşini dosya arasında fotoğrafı bulunan çamaşır ipi ile bağladığı, vücut bütünlüğü ve anatomik yapısı kapsamında hareketini engellediği, bu durumun mağdurun hürriyetini kısıtladığı ve bu hürriyeti kısıtlama fiilinin olay anını ve zamanını aşar boyutta olduğu, olayda maddi cebirde yaralama düzeyine varacak derecede şiddet bulunduğu, resmi nikahlı eşine karşı gerçekleştirdiği ve cinsel amaçlı olarak mağdurun yardım isteyeceği ve çocukların bağırma sesi üzerine gelebileceği bir ortama sebebiyet verdiği" şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek sanığın TCK'nın 109/2, 109/3-e, 109/5, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2016 tarihli ve 96207 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1339-1759 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 22.02.2017 tarih ve 414-877 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca 21.03.2019 tarih ve 160-241 sayı ile yargılama aşamasında kamu davasından haberdar edilmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda verilen kararların tebliğ edilmesi için dosya Yerel Mahkemeye iade edilmiş, tebligat eksikliğinin giderilmesinin ardından anılan Bakanlık vekili tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2019 tarihli ve 83131 sayılı "onama" istekli ek tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği ve 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 04.03.2020 tarih ve 6947-1760 sayı ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Bakanlık vekilinin temyiz istemi reddedilip direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU

Sanık hakkında eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan şikâyet yokluğu nedeni ile verilen düşme kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin ise miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

2002 yılında evlenip 6 çocukları olan mağdure Ayten (...) ...'ın suç tarihinde 38, sanık ...’ın ise 36 yaşında olduğu,

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

2002 yılında evlenip 6 çocukları olan mağdure Ayten (...) ...'ın suç tarihinde 38, sanık ...’ın ise 36 yaşında olduğu,

29.09.2013 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; tarafların çocuğu olan ...'ın tek başına polis merkezine gelerek evde babasının annesini bağladığını ve kavga ettiklerini ve annesinin kendisine polisi çağır demesi üzerine geldiğini belirttiği, bunun üzerine ikamete gidildiği, ikamet içerisinde sanık ... mağdurenin komşularının da bulunduğu, mağdurenin, el ve ayaklarındaki iplerin çözülmüş hâlde ağlar vaziyette olduğunun görüldüğü, sanığın ise giyinik bir şekilde ayakta durduğu, mağdurenin sanığın kendisine şiddet uyguladığını belirttiği,

29.09.2013 tarihinde Farabi Devlet Hastanesinde görevli kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından mağdure hakkında düzenlenen raporda; zorla cinsel ilişki ve fiili livataya ilişkin bulguya rastlanılmadığının bildirildiği,

30.09.2013 tarihinde adli tıp uzmanınca mağdure hakkında düzenlenen rapora göre; yapılan muayenesinde; kızlık zarının geçirilen doğumlara bağlı olarak vajen duvarına çekildiği, vajen giriş ve çevresinde sıyrık, yırtık veya ekimoz tespit edilmediğinden zorla bu yolla cinsel ilişki kurulduğunun belirlenemediği, anal muayenesinde; anal sfinkter tonusunun gevşek olduğu, mukozada çatlaklar tespit edildiği, bu yolla vücuduna organ veya sair cisim sokulduğunun kabul edildiği, fiziki muayenesinde; sol dirsekte sıyrıkların mevcut olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif ve direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde olduğu,

26.01.2015 tarihinde Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunca mağdure hakkında düzenlenen rapora göre; mağdurede subklinik travma sonrası stres bozukluğu bulguları saptandığı, bu durumun ruh sağlığını etkilediği ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı,

... Anadolu Ceza Mahkemeleri Ön Bürosuna mağdure tarafından sunulan 05.03.2014 havale tarihli beyan dilekçesinde; eşinin kendisine yaptığı eylemlerine ilişkin tüm davaları geri çektiğini ve serbest bırakılmasını istediğini talep ettiği, dilekçe ekinde mağdura ait nüfus cüzdanı fotokopisi bulunduğu, dilekçe üzerinde imza, adres ve telefon bilgilerinin yer aldığı,

Anlaşılmaktadır.

... Anadolu Ceza Mahkemeleri Ön Bürosuna mağdure tarafından sunulan 05.03.2014 havale tarihli beyan dilekçesinde; eşinin kendisine yaptığı eylemlerine ilişkin tüm davaları geri çektiğini ve serbest bırakılmasını istediğini talep ettiği, dilekçe ekinde mağdura ait nüfus cüzdanı fotokopisi bulunduğu, dilekçe üzerinde imza, adres ve telefon bilgilerinin yer aldığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure Ayten ... ... Kollukta; eşi olan sanığın birkaç gündür ters cinsel ilişki yaşamak istediğini söylediğini ancak kendisinin bunu kabul etmediğini, olay günü saat 23.30 sıralarında uyumak için yatak odasına gittiğinde yanına yaklaşan sanığın yine ters cinsel ilişki kurmak istediğini söylediğini, bu teklifi kabul etmediğini ancak sanığın "Sen istesen de istemesen de bu işi yapacağım." diyerek dolabın arkasından bir adet beyaz ip çıkartarak ağzına bez parçası tıkayıp ayaklarını bağladığını, bu sırada aralarında arbedenin yaşandığını, ağzına tıkanan bez parçasından dolayı çığlık atıp yardım isteyemediğini, sonrasında sanığın zorla anal yönden ilişkiye girdiğini, ağzındaki bezin arasından çığlık atarak yardım istemesi üzerine çocuklarının odaya girdiklerini, o sırada sanık ... kendisinin çıplak olduklarını, el ve ayaklarındaki ipleri sanığın çözüp üzerine kıyafetlerini giydirmeye başladığını, sanığın zorla cinsel ilişki esnasında kendisini darp etmediğini ancak el ve ayaklarını sıkı bir şekilde bağladığından morarmaların oluştuğunu, sanıktan davacı ... şikâyetçi olduğunu,

15.07.2014 tarihinde Mahkemede önceki beyanlarına ek ve önceki beyanlarından farklı olarak; sanığın önceden de zorla fiili livata eylemlerinde bulunduğunu, bir daha yapmaması konusunda uyardığını sanığın kendisini dinlemediğini, yatak odasına girdiğinde çikolata ve su gördüğünü, sanığın zorlamasıyla bunları yiyip içtiğini, su içtikten sonra ağzından köpükler geldiğini, polislerin odaya gelmesiyle ipleri çözmeye başlayan, sanığın cezalandırılmasını istediğini,

21.10.2014 tarihinde Mahkemede; sanık hakkındaki dava ve şikâyetinden vazgeçtiğini,

Tanık ... aşamalarda özetle; sanığın babası, mağdurenin ise annesi olduğunu, olay günü saat 23.30 sıralarında annesi olan mağdurenin "Yardım edin." şeklinde bağırması üzerine yatak odasına gittiğini, babasının çıplak, annesinin ise elleri ve ayaklarının bağlı, ağzında bir bez parçasının bulunduğunu gördüğünü, annesinin "Polise haber ver." şeklindeki bağırmasıyla polise gittiğini,

Tanık ... aşamalarda; sanığın babası, mağdurenin ise annesi olduğunu, annesinin çığlık sesini duyarak odalarına gittiğini, kapıyı açtığında babasını çıplak bir hâlde, annesinin ise ağzına bir atlet sıkıştırılmış, el ve ayaklarının bağlı vaziyette gördüğünü,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ... aşamalarda; sanığın babası, mağdurenin ise annesi olduğunu, annesinin çığlık sesini duyarak odalarına gittiğini, kapıyı açtığında babasını çıplak bir hâlde, annesinin ise ağzına bir atlet sıkıştırılmış, el ve ayaklarının bağlı vaziyette gördüğünü,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda özetle; eşi olan mağdureyle daha önce de rızasıyla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiklerini, mağdurenin isteğiyle fantezi amaçlı olarak onu bağladığını ve yine rızasıyla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, suçlamaları kabul etmediğini, mağdurenin psikolojik sorunlarının olduğunu savunmuştur.

I. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlığa İlişkin Görüşler

TCK’nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiş iken 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğüne giren 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle anılan maddenin 3. fıkrasının (e) bendine "eşe" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da boşandığı eşe" ibaresi eklenmek suretiyle madde son şeklini almıştır.