muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3257, Karar No: 2016/6856, Tarih: 28.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3257 E.  ,  2016/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 262 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda 499.913,03 TL bedele hükmedildiği ve kamulaştırma bedeline faiz verildiği halde gerekçeli kararda, 488.763,53 TL bedele hükmedilirken, faize hükmedilmemesi nedeniyle çelişki yaratılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6823, Karar No: 2008/7518, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6823 E.  ,  2008/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı ve soyadı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 6 ve 7 parsellerde paydaş anneleri ... ...'ın yanlış yazan baba adı ve soyadının düzeltilmesi ve diğer paydaş ...'nin baba adının düzeltilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Davalı taraf davanın reddini savunmuş, Mahkemece tapu kayıt maliki ... kızı ... ...'in kimlik bilgilerinin ... ... kızı ... ... olarak tashihine, paydaş ...'ye dair talebin reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Her ne kadar, tapu kayıt maliki ...'nin tapulama tutanağında adı geçmediği ve nüfusta kaydına rastlanmadığı gerekçesiyle adı geçenin tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemi reddelmişse de, Mahkemece eksik incelemeye dayalı verilen bu karar doğru olmamıştır.

Mahkeme tarafından yapılması gereken, dava dilekçesi ekinde sunulan cilt 74, sayfa 23 ve 61 sıra numaralı fotokopi örnek, Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilerek tasdikli bir örneğinin getirtilip; burada yazılı iktisabı sağlayan nedenler ve diğer bilgiler nazara alınarak 215 ada 7 parsele giden kaydın mülkiyete ilişkin bilgileri değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Ayrıca, davacıdan alınacak bilgi dahilinde, kaydında düzeltme yapılması istenen ... ... kızı ...'ye ait nüfus bilgilerinin nerede tespit ettirilerek bu yerden adı geçenin anne, baba ve kardeşlerinin nüfus kayıt örnekleri istenmeli, sözü edilen bu iki kayıt birlikte düşünülmeli, kuşku halinde taşınmaz başında keşif yapılarak hem davacıların varsa bu kişiden gelen miras haklarına kolay kavuşacakları düzeltme yolu ile kabul edilmeli, yok ise mülkiyet nakline neden olunamayacağından ...'ye ilişkin düzeltme isteminin reddine bundan sonra karar verilmelidir. Karar açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14746, Karar No: 2009/20082, Tarih: 18.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/14746 E.  ,  2009/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  : 21.2.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/32783, Karar No: 2014/34519, Tarih: 18.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/32783 E.  ,  2014/34519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili AV. ...’un vekaletnamesi 11/01/2011 tarihinde sona ermiştir. Kısa kararın tefhim edildiği duruşmada bulunan davalı vekilinin adı belli değildir. Davalı adına temyiz talebini AV. ... yapmıştır.

Dairemizin ilk geri çevirme kararına rağmen AV. ...’un temyiz dilekçesi tarihi olan 11/04/2011 tarihinde ve kısa karar tarihi olan 09/03/2011 tarihinde geçerli vekatlenamesi gönderilmemiştir.

Yine, Dairemizin ilk geri çevirme kararına rağmen davalı asıla (davalı şirkete) gerekçeli karar da tebliğ edilmemiştir.

Bu itibarla;

1-) Davalı vekili AV. ...’un 11/04/2011 tarihinde ve 09/03/2011 tarihinde geçerli vekaletnamesi var ise gönderilmesi,

2-) Davalı vekili AV. ...’un belirtilen tarihlerde geçerli vekaletnamesi olmadığının veya böyle bir vekaletnamenin usulüne göre verilen sürede ibraz edilmediğinin anlaşılması halinde bunun Mahkemece tutanak altına alınması ve tutanağın dosyaya eklenmesi,

3-) Davalı vekili AV. ...’un belirtilen tarihlerde geçerli vekaletnamesinin temin edilememesi halinde iş bu Dairemiz geri çevirme kararının ve Mahkemenin gerekçeli kararının, dosyada vekaletnamesi olan davalı vekillerinden birine tebliğ edilmesi; bu tebligatın yapılacağı vekilin vekaletnamesinin tebligat tarihinde geçerli olmasına önemle ve özellikle dikkat edilmesi,

4-) Davalının tebliğin yapılacağı tarihte hiçbir vekilinin bulunmadığının anlaşılması halinde bizatihi davalı asıl olan şirkete iş bu Dairemiz geri çevirme kararının ve Mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edilmesi,

5-) Yukarda açıklanan şekilde tebliğin yapılmasını müteakip temyiz süresinin sonuna kadar beklenmesi,

6-) Tebliğe dair belge, tutulması halinde yukardaki 2 nolu şıkta belirtilen tutanak ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi ile birlikte gönderilmesi için;

Dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6401, Karar No: 2012/8521, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6401 E.  ,  2012/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17/10/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 07/12/2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 ve 2011/595 Esas, 2012/407 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı ilke olarak benimsenmiş olmakla birlikte temyize esas konularda inceleme yapılabilmesi için sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket adına çıkartılan ödeme emri tebligat parçasının aslının veya onaylı örneğinin dosya içerisinde bulunması gerekmektedir. Anılan eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13211, Karar No: 2022/2885, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13211 E.  ,  2022/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı yönünden reddine, davalı yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Sakarya İli, Ferizli İlçesi, Değirmencik Mahallesi 183 ve 185 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kabulü ile 2020 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınmak suretiyle kamulaştırma bedeli belirlenerek ve fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ile faiz hükümleri yeniden HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32429, Karar No: 2021/3121, Tarih: 17.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32429 E.  ,  2021/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1)TCK.'nın, 158/1-h, 43/1, 168/1-4, 62, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

2)TCK.'nın, 204/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

3)TCK.'nın, 207/1, 43/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

4)TCK.'nın, 207/1, 62, 51. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

3)TCK.'nın, 207/1, 43/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

4)TCK.'nın, 207/1, 62, 51. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müşteki ...'nın yetkilisi olduğu Karacalar Pazarlama Ltd. Şirketinde dağıtım ve pazarlama, tahsilat işlerinde çalıştığı ve şikayetçinin temsilcisi olduğu şirketle alış veriş yapan firma yetkililerince de bu şekilde bilindiği, sanığın kendisine verilen görev ve yaptığı iş gereği şirketten mal alan, aralarında müştekiler ..., ... ve ... isimli firma yetkililerinin de bulunduğu kişilerden çalıştığı şirket adına nakit olarak tahsil ettiği ve müşteki şikayetçi ...'ya ödemesi gereken bir kısım şirket alacaklarını, bono mukabilinde yapmış gibi bonolar düzenlediği ve tahsil ettiği paraları mal edindiği, sanığın işten ayrılmasını müteakip müşteki ... tarafından diğer müştekilerle yapılan görüşmeler sonucunda anlaşıldığı, alınan bilirkişi raporuna göre müştekilerin isimleri kullanılarak düzenlenen senetlerdeki imzaların ..., ... ve ...'ün eli ürünü olmadığı, 15/07/2011 tanzim ve 15/01/2012 tediye tarihli 141,20 TL değerindeki senedin üzerindeki yazı ve rakamların ve borçlu adına atılan imzaların; 253,70 TL değerindeki senedin ön yüzündeki bir kısım yazı ve rakamların ve borçlu adına atılan imzaların; 15/01/2012 tediye tarihli 338,70 TL değerindeki senedin üzerindeki bütün yazıların ve borçlu adına atılan imzaların; 166,20 TL değerindeki senet üzerindeki bütün yazıların ve borçlu adına atılan imzaların; 31/12/2011 tediye tarihli 685,85 TL değerindeki senedin üzerindeki bir kısım yazı ve rakamların; 08/06/2011 tanzim ve 08/07/2011 tediye tarihli 1166 TL değerindeki senedin üzerindeki bir kısım yazı ve rakamların; 1374,10 TL değerindeki senet aslının ön yüzündeki bütün yazıların ve borçlu adına atılan imzaların sanığa ait olduğunun, ancak 685,85 TL değerindeki senet üzerindeki borçlu atılan imzalar ile, 1166 TL değerindeki senet üzerindeki borçlu adına atılan imzaların sanığın eli ürünü olduğu beyanına imkan verecek nitelik ve yeterlilikte uygun kaligrafik bulguların tespit edilemediğinin bildirildiği, sanığın suçtan doğan zararı soruşturma aşamasında müşteki ...'a ödediği, diğer müştekilerin borçlarını müşteki ...'un üstlenmesi nedeniyle bir zararlarının olmadığı, bu suretle sanığın üzerine atılı yedi kez resmi belgede sahtecilik ve tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1)Gerekçeli kararın 1. paragrafında iddianame tarih ve numaraları doğru yazılmasına rağmen dava ile ilgisiz suç ve sevk maddelerine ilişkin çelişkili ibareler yazılması,

1)Gerekçeli kararın 1. paragrafında iddianame tarih ve numaraları doğru yazılmasına rağmen dava ile ilgisiz suç ve sevk maddelerine ilişkin çelişkili ibareler yazılması,

2)Müşteki ...'nın yetkilisi olduğu Karacalar Pazarlama Ltd. Şirketinde dağıtım ve pazarlama, tahsilat işlerinde çalışan ve müşterilerden nakit tahsil ettiği paraları peşin almayıp müşterilerden bono aldığı şeklinde gösteren sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık olmadığı, hizmet ilişkisinden kaynaklanması sebebiyle 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince sübut bulması halinde uzlaştırmaya tabi TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağından suç vasfında hataya düşülmesi,

3)Resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarının mağdurunun kamu olması sebebiyle tek zincirleme resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerekirken ayrı ayrı hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6919, Karar No: 2011/8966, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6919 E.  ,  2011/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ...'e dava dilekçesinin Tebligat Kanununun 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapıldığı, ancak adı geçen davalının annesi olan diğer bir davalı tarafından tebliğ zarfının mahkemeye iade edildiği ve davalı ...'in 25 yıldır kayıp olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinde yazılı köyde bulunmayan, adresi bilinmeyen ve kayıp olduğu açıklanan kişiye yapılmış olan tebligat işlemleri geçersizdir.

Bu geçersiz tebligattan muhatabın haberdar olduğuna dair dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, duruşmalara katılmamış olması da davalının tebligattan ve davadan haberdar olmadığını göstermektedir.

Mahkeme kararının davalıya bildirilmesi için aynı adrese çıkarılmış olan tebligat evrakının "muhatabın köyde bulunmadığı, adresinin bilinmediği"nden bahisle iade edilmesi üzerine mahkemece Tebligat Yasasının 35.maddesi gereğince tebligat yapılması yoluna gidilmiştir.

Sözü edilen madde uyarınca tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, yukarıda açıklandığı üzere bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının davalıya tebliği işlemi de geçerli değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararı davalıya usulünce tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılması için iade edilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3279, Karar No: 2013/6298, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3279 E.  ,  2013/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan kredili satış sözleşmesi ile müvekkilinin davalıdan 5 adet araç satın aldığını, ancak ödemelerini aksattığını, bu sebeple de rehinli araçların başka alacaklılar tarafından haczedilerek satışa çıkarıldığını, davalıya 631.421,00 TL ödeme yapıldığını, davalının haksız ve hukuka aykırı olarak 94.584,00 TL fazla para tahsil ettiğini belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine , haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil olan paranın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'sinin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; huzurdaki davanın istirdat talepli açılmış olduğunu, yapılan fazla ödemeyi talep edebilecek olanların araçlar üzerinde hacizleri bulunan kendi rehinlerinden sonra gelen haciz alacaklıları olduğunu, davacı tarafın taraf olma ehliyeti bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; paraların paylaştırılması aşamasında birden fazla alacaklı olması halinde davalıya fazla ödeme yapıldığı iddiasının ancak diğer alacaklılar tarafından sıra cetveline itiraz davası açılması veya sıra cetveline karşı şikayet yoluna gidilmesi suretiyle çözümlenmesi gerektiği, malları haczedilen ve satılarak paraya çevrilen borçlunun dosya alacaklısına fazla ödeme yapıldığı iddiasını menfi tespit ve istirdat davası açmak suretiyle ileri sürmesi imkanının olmadığı, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı,ayrıca aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 11.11.2009 tarihli kredili satış sözleşmesi uyarınca davalı lehine 5 adet araç üzerinde menkul rehni tesis edildiğini, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip sonucunda araçların satıldığını, satışı yapan icra müdürlüğünce davalıya fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazla ödemenin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece rehinli araçların satışından sonra öncelikle rehinli alacaklıya pay ayrıldığı, rehinli alacaklının alacağından fazla olan bedelin diğer alacaklılara ödeneceği davacının menfi tespit ve istirdat davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.