muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4606, Karar No: 2018/9757, Tarih: 18.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4606 E.  ,  2018/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Yemcilik Temizlik İlaç Müt. Pos. Dağ. Hizm. Tur. Teks. Der. Nak. Pet. Gıda Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/06/2015 tarih ve 2013/393-2015/508 sayılı hükmün Dairemizin 19/04/2018 tarih ve 2016/14760-2018/4877 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3385, Karar No: 2018/4854, Tarih: 26.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3385 E.  ,  2018/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalının müvekkili sitenin eski yöneticisi olduğunu, davalının görev yaptığı döneme dair usulsüzlük ve eksikliklerini mahkemeye sunmak üzere sitenin mali müşavirlik görevini yürüten ... tarafından hazırlanmış mali raporunda tespit ettiklerini, site yönetimi işveren primlerinden 573,33 TL, ...’ya yapılandırmadan ...177,68 TL, İzsu gecikme zamları toplamı ....616,73 TL, adli para cezası 3.000,00-TL, gelir stopajı için 63,57 TL, Gelir İdaresi Başkanlığına 93,53 TL tefe tüfe zammı olmak üzere toplam 7.524,84 TL zararın sözkonusu olduğunu, davanın kabulü ile yargılamanın ilerleyen aşamalarında açıklığa kavuşacak fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının yönetimin zararına sebebiyet vermiş olduğu ancak kendi bütçesinden yaptığı fazladan ödemeler nedeniyle apartman yönetimini kâra geçirdiği, açılan davanın sübut bulmadığı, davalının dava öncesinde yapmış olduğu fazladan ödemeler nedeniyle yönetime borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalının yönetimin zararına sebebiyet vermiş olduğu ancak kendi bütçesinden yaptığı fazladan ödemeler nedeniyle apartman yönetimini kâra geçirdiği, açılan davanın sübut bulmadığı, davalının dava öncesinde yapmış olduğu fazladan ödemeler nedeniyle yönetime borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki belge ve bilgilerin incelenmesinden; mahkemece muhasebeci ve hukukçu bilirkişiden alınan 05.03.2014 ek tarihli rapora göre, .... prim ödemelerinin ve ... fatura ödemelerinin zamanında kasa bakiyelerinin fazladan olduğu ve ödeme yapılmasına yeterli bakiyelerin mevcut olmasına rağmen zamanında ödenmediği, gelir spotaj vergisinin vadesi geçtikten sonra ödendiği bu nedenle zamanında yapılmayan ödemelerden dolayı fazladan 7.101,31 TL ödendiği, yine muhasebeci ve hukukçu bilirkişilerden oluşan farklı heyetten alınan ....11.2014 tarihli rapora göre davalının 634 sayılı KMK'nın 35. maddesinde belirlenen görevlerini süresinde ve gerekli şekilde ifa etmemesi sonucunda oluşan toplam zararın ve bu sebeple davalının davacıya olan toplam borcunun 7.101,31 TL olduğunun rapor edildiği, hükme esas alınan serbest muhasebeci ve hukukçu bilirkişilerden oluşan farklı heyetten 04.11.2015 tarihli raporda ise, davalının toplam ....467,98 TL zarara sebebiyet vermişse de, ... tarafından kendi bütçesinden yönetim yararına 10.300,05 TL ödeme yaptığı, bu haliyle yönetim bütçesini zararlandırdığı değil 5.832,07 TL artıya geçirdiğinin görüldüğü raporlanmıştır. Mevcut durum itibariyle alınan raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece alınan raporlar arasındaki çelişkiler giderilip davalının varsa takas mahsup talebi de değerlendirilerek tarafların görev yaptığı süreler ve sorumlulukları açısından yapılan harcama ve ödeme belgelerinin site kayıt defterleri ile birlikte incelenmesi, davalının varsa sorumlu olduğu miktarın tespit edilmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine .../06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17378, Karar No: 2017/194, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17378 E.  ,  2017/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1572, Karar No: 2016/2536, Tarih: 23.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1572 E.  ,  2016/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla bebeğini kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 83/1-2-3, 35/2, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası

1-)Yokluğunda verilen gerekçeli kararın şikayetçi ... Bakanlığı Bingöl İl Müdürlüğü vekiline 18.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kurum vekilinin CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 26.01.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın yeni doğan bebeğine karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine;

Ancak;

a-Sanığın, doğumdan hemen sonra dere yatağına bıraktığını iddia ettiği mağdurun, bırakıldığı yerde beş gün sonra bulunduğunda götürüldüğü Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde görevli uzman doktor tarafından düzenlenen 31.08.2013 tarihli, 42242 sayılı rapor ile Adli Tıp Kurumu Bingöl Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.02.2014 tarihli ve 40 sayılı rapor arasında, mağdurun yaşamsal tehlike geçirip geçirmediği konusunda çelişki bulunduğu anlaşılmakla; ilk raporu düzenleyen uzman doktorun düzenlediği raporun içeriği konusunda tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından sonra, mağdura ait tüm tedavi evrakının dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mevcut bulgulara göre mağdurun TCK'nun 86. maddesi kapsamında raporunun aldırılması, vücudunda tespit edilen ekimotik lezyonların, mağdura karşı gerçekleştirilen şiddet sonucu mu yoksa doğum sırasında yada açık alanda bir süre kalmasından mı kaynaklandığının belirlenmesi, sanığın, koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan yeni doğan ve yaşı itibariyle kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdura karşı herhangi bir şiddet uygulamaksızın ıssız bir yere kendi haline bıraktığının tespit edilmesi halinde eyleminin TCK'nun 97. maddesinde düzenlenen terk suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5606, Karar No: 2015/8171, Tarih: 11.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5606 E.  ,  2015/8171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/132-2013/258

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2011/132-2013/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, "T. S. K. B.İ" ibaresinin müvekkillerinin mirasbırakanı Orhan Turhan tarafından 1895 yılında kullanılmaya başlandığını, onun ölümü ile kullanma hakkının müvekkillerine geçtiğini, ancak 2000 04276 nolu "T.S. B.SB", 2005 49729 nolu "T. S. B. SB" ve 2005 49730 nolu "T.S. K. B. SKB" ibareli markaların usul ve yasaya aykırı olarak tescil ettirildikten sonra davalı B.. G..'a devredildiğini, ibarenin müvekkillerine ait olduğunun markanın kullanıldığı işyerinin kiralanmasına ilişkin müvekkileri ve S.. A.. ile dava dışı H. O.arasındaki kira mukavelelerinde de kabul edildiğini, markayı tescilden önce maruf hale getirenin gerçek hak sahibi olacağını, somut olayda kötüniyetin varlığının sabit olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, kararın ilanını talep ve dava etmiş, dava konusu markaların kesinleşen mahkeme kararı ile S.. A..'ye devri üzerine davaya bu şirkete karşı devam edileceğini bildirmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Davalı B.. G.. vekili, kira sözleşmesine dayanarak hak sahipliği iddiasında bulunulamayacağını, ayrıca davacıların sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradıklarını savunmuş, birleşen Beyoğlu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2008/63 Esas sayılı dosyasında davacı vekili, 2000/04276 ve 2005/49730 sayılı markaların hak sahibinin müvekkili olduğunu, "M. S. B." adı altında ticaret yapan davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "T. S. K.Börekçisi" markasının ilk kez hangi tarihte ve kim tarafından kullanıldığı kesin olarak belirlenememekle birlikte 1970 yılından sonra markanın kullanıldığı işyerinin bulunduğu gayrimenkulün davacıların miras bırakanı O.T. tarafından satın alındığı ve vergilerinin ödendiği, daha sonra bu markanın 1970-1984 yılları arasında O. T. ve H. O. isimli kişiler tarafından adi ortaklık yoluyla birlikte kullanıldığı, 1984 yılında ise davalı S.K. Börekçisi Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin kurulduğu, bu şirketin ortakları arasında A.. T.., A. T., F. T., Ö.. T.. , H.O., G. O., M.H. O. ve A. R. O.'un bulundukları, "S. K. B." ibaresinin 1984 yılında davacıların da iradesiyle kurulan şirkete isim olarak verildiği, 1984 yılından iş bu davanın açıldığı 2009 yılına kadar, dava konusu markaların şirket tarafından kullanılmasına tarafların itirazda bulunmadıkları, davacıların hal ve hareketleri ile bu markalar üzerinde herhangi bir haklarının bulunmadığını kabul ettikleri, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi tarafından verilen kararın kısmen kesinleşmesi üzerine dava konusu markaların S.. A.. adına tescil edildiği, kira sözleşmesindeki markanın T. Ailesine ait olduğuna ilişkin kaydın sözleşmenin taraflarını bağlayacağı, birleşen davanın takip edilmediği gerekçesiyle, asıl dava yönünden davalı B.. G.. hakkındaki dava konusuz kaldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirket hakkındaki davanın reddine, birleşen davanın çılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dava yönünden davacılar vekili, birleşen dava yönünden davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve birleşen davaya ilişkin karar başlığında davalı olarak E. A. yerine feri müdahillerin isimlerinin yazılması maddi hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve birleşen davaya ilişkin karar başlığında davalı olarak E. A. yerine feri müdahillerin isimlerinin yazılması maddi hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Asıl davaya yönelik temyiz istemine gelince; dava, kötüniyete dayalı marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafça davalı şirketin faaliyetini sürdürdüğü ve mülkiyeti kendilerine ait işyeriyle ilgili olarak yapılan 01.02.1989 başlangıç tarihli ve sonraki tarihli kira sözleşmelerinin özel şartlar bölümünde uyuşmazlık konusu "S. K. B." tanıtma işaretinin davacılara ait olduğu ve kira sözleşmesinin feshi halinde bu ibarenin işyerinde kullanım hakkının sona erdirileceği hususu kabul edilmiştir. Bahsi geçen kira sözleşmesindeki açık hüküm mahkemece tartışılarak uyuşmazlık konusu ibarenin davalı şirket tarafından davacıların izni ile kullanılıp kullanılmadığı ve dava konusu ibare üzerindeki üstün hakkın hangi tarafa ait olduğununun tartışılmaması suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davalı vekilinin tem temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz harcı birleşen davada davalı Emin Akyel'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl davada davacılara iadesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2021, Karar No: 2018/7627, Tarih: 11.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2021 E.  ,  2018/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "6100 sayılı HMK'nın 124. maddesinde dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir şeklinde düzenleme getirildiği, somut olayda mahkemece 08.02.2012 tarihli celsede davacıya yüzölçüm eksikliğinin hangi parselden kaynaklandığının, parsel numarasının ve maliklerinin bildirilmesi ve davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verildiği, davacı vekili tarafından 17.05.2012 tarihli dilekçe ile komşu parsellerin numaralarının ve maliklerinin bildirildiğine göre, mahkemece HMK’nın 124. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 683 parsel sayılı 1500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 28322 ada 35 parsel numarasıyla ve 1.070,21 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilen taşınmazın tutanağı davalı hale getirilmiş ve ... mirasçıları ... ve müşterekleri davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava ve temyize konu davanın kabulüne çekişmeli 684 parsel ve 683 parsel nolu taşınmazların, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince düzenlenmiş uygulama (yenileme) tespitlerinin iptaliyle, eski 683 nolu parselin, harita mühendisi bilirkişi kurulunun 14.01.2014 tarihli rapor ve krokisinde (C) ile gösterilen 104,91 metrekarelik kısmının bu parselden ifrazıyla 684 nolu parsele eklenerek, eski 684 nolu parselin 28322 ada 36 parsel sayısıyla ve 1.421,75 metrekare yüzölçümüyle; eski 683 nolu parselin ise (C kısmının miktarının bu parsel yüzölçümünden düşülmesiyle oluşan) 28322 ada 35 parsel sayısıyla ve 965,3 metrekare yüzölçümüyle tapuya tescil edilmek üzere yüzölçümlerinin düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu halleriyle tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.