muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13568, Karar No: 2014/15217, Tarih: 19.11.2014

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yِönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici haklar‎ı ve zararların tazmini başlıklı 19. maddesinin 6. bendinde; "Bu Yِönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme göِrevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve göِrevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yöِnetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi ‏şirketler, elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6947, Karar No: 2014/7473, Tarih: 10.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6947 E.  ,  2014/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 08/02/2009-22/08/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine ve Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Deri Tekstil Nak. Tur. Ve Taş. San. Ve Tic. Ltd. Şti'ne yükletilmesine, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13583, Karar No: 2010/842, Tarih: 01.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13583 E.  ,  2010/842 K.**

* SIT ALANI IÇINDEKI TAŞINMAZLAR

* KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI YOLUYLA IKTISAP

* YARGILAMA GIDERI

* TAŞINMAZIN KÜLTÜR VARLIĞI OLDUĞU IDDIASINA DAYANAN TAPU IPTALI VE TESCIL

* KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU (2863) Madde 11

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 12

* KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU (2863) Madde 5

* KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU (2863) Madde 3

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;
Yargıtay — Esas No: 2016/8281, Karar No: 2019/1117, Tarih: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8281 E.  ,  2019/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'in şirkette 2011 yılının Şubat ayında işçi olarak çalışmaya başladığını, sigortasının yapılmadığını öğrenince 28 Mayıs 2011 tarihinde işten çıktığını, ortak görünen diğer sanığında işçi olarak çalıştığını, şirketin sahibinin ... olduğunu, şirketin ortağı ve müdürü olarak göründüğünü soruşturma başladığında savcılıktan öğrendiğini savunması, sanık ...'in ise ...'in şirketin yarısının sahibi ve müdürü olduğunu, şirketin diğer yarısının da kendisine ait olmasına rağmen bu iş yeri ile hiç ilgilenmediğini, fatura düzenleme yetkisinin olmadığını, iş yeriyle ilgilenen kişinin diğer sanık ... olduğunu savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 2011 ve 2012 takvim yıllarında düzenlenen suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse yüzleştirme yapılması, sanık ...'in savunmasında adı geçen ...'ün açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilerek imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara veya ...'e ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, şirket müdürünün ... olduğu gözetildiğinde; suç ve cezaların şahsiliği ilkesinin bir gereği olarak, yönetici olmayan sanığın suça ne şekilde iştirak ettiğinin karar yerinde incelenip tartışılarak suçların oluşumunda varsa iştirak, rol ve sorumluluğunun belirlenmesinden sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eylemin tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4771, Karar No: 2012/5922, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4771 E.  ,  2012/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tekirdağ ...'nın 12.09.2008 tarih 2008/2503 esas 2008/6 sayılı davanamesi ile Yaşar Sengel ile ...'ın aynı kişi olduğu, bu nedenle ...'ın kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiştir. mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı Cumhuriyet Savcısı tarafından 21.11.2011 tarihinde görülmüş olup, temyiz dilekçesi 02.01.2012 tarihinde verilmiştir. Bu durumda HUMK nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13551, Karar No: 2017/16576, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13551 E.  ,  2017/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/62, Karar No: 2018/11142, Tarih: 07.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/62 E.  ,  2018/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı aboneden olan elektrik alacağının tahsili için ilamsız icra takibi başlattığını, davanın haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile alacağın %20'si tutarında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ; davaya konu aboneliğin bulunduğu yerin sadece site olmadığını genel aydınlatma yönetmeliği kapsamında kaldığını, davacının 11.08.2014 tarihinde genel aydınlatma yönetmeliği gereği abone olunmasına dair bildirimi üzerine 26.09.2014 te abone olduklarını,sitedeki abone olunan sayaca bağlı siteye komşu iki caddedeki 17 adet direğin enerjilerinin sayaçtan abone olunurken ayrıldığını, buna rağmen belirtilen direklerin genel aydınlatmalarının da istenen takip konusu bedel içine haksız olarak dahil edildiğini, alacak likit olmadığından icra inkar tazmniatı talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 11.03.2016 havale tarihli bilirkişi ek raporuna dayalı olarak; davanın kısmen kabulü ile, davalının Tire İcra Müdürlügü'nün 2014/2627 sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile icra takibinin 528,05 TL alacak ve ferileri bakımından devamına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; davalı ... bahçesinde bulunan aydınlatma direklerinin bağlı olduğu sayaçtan kullanılan elektrik enerji bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı ... bahçesindeki aydınlatma direklerinin dekoratif amaçlı olduğunu ve genel aydınlatma kapsamında olmadığından harcanan enerji bedelinden davalı ... yönetiminin sorumlu olduğunu ileri sürmüş, davalı ise, aydınlatmaların dekoratif amaçlı olmadığını, site bahçesinin kapı, tantan , bekçi vs olmaksızın 14 adet girişi olan ve herkesin kullanımına açık yer yer pazar dahi kurulan bir alan olduğunu bu nedenle genel aydınlatma yönetmeliği kapsamında bulunduğunu, ayrıca siteye bağlı sayaçtan beslenen ancak sonradan bu sayaçtan ayrılan ve site dışı olan 17 adet aydınlatma direğinin enerji bedellerinin de kendilerinden talep olunduğunu savunmuştur.

Uyuşmazlık; 26.06.2013 ile 28/08/2014 tarihleri arasında tahakkuk eden ve ödemesi Bakanlıkça yapılan site içi aydınlatma direklerinin enerji kullanım bedellerinin 27/07/2013 tarihinde yürürlüğe giren Genel Aydınlatma Yönetmeliği gereğince tahsilatının iptal edilmesi nedeniyle davacı tarafından yapılan iadesinin, davalıdan talep edilip edilemeyeceği ve dava konusu aydınlatma direklerinin tamamından site yönetiminin sorumlu tutulup tutulamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

6446 Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 6. maddesine dayalı olarak çıkartılan 27.07.2013 tarih ve 28720 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Genel Aydınlatma Yönetmeliği'nin 5. maddesi uyarınca; "(1) Dağıtım şirketi; dağıtım bölgesindeki yerleşim yerlerinde bulunan otoyollar ve özelleştirilmiş erişme kontrollü karayolları hariç, kamunun genel kullanımına yönelik bulvar, cadde, sokak, alt-üst geçit, köprü, meydan, kavşak, yürüyüş yolu ve yaya geçidi aydınlatmasından ve bunlara ait gerekli aydınlatma ve ölçüm sistemlerinin tesis edilmesi ve işletilmesinden sorumludur. Bu sorumluluk, imar planlarında bulvar, cadde veya çıkmaz sokaklar dahil, sokak olarak belirlenen meskun yerlerin tamamını kapsar.

(2) Otoyollar ve özelleştirilmiş erişme kontrollü karayolları hariç, kamunun genel kullanımına yönelik bulvar, cadde, sokak, alt-üst geçit, köprü, meydan, kavşak, yürüyüş yolu ve yaya geçidi gibi yerler ile halkın ücretsiz kullanımına açık ve ticari faaliyette bulunulmayan kamuya ait park, bahçe, tarihî ve ören yerleri gibi halka açık yerlerin aydınlatmaları ile trafik sinyalizasyonu genel aydınlatma kapsamında değerlendirilir ve enerji giderleri genel aydınlatma kapsamında ödenir. Ticari, reklam, ilan ve benzeri amaçlı panoların aydınlatmaları ile dekoratif aydınlatmalar için harcanan enerji genel aydınlatma kapsamında değerlendirilmez."

Aynı yönetmeliğin 4/1-ö maddesinde ise park ve bahçe tanımlanmış olup, Buna göre, yerleşim alanı içerisinde aktif yeşil alan olarak ayrılan bölgelerde kamu tarafından doğal yaşamı korumak için veya insanların gezmesi, eğlenmesi veya dinlenmesi amacıyla kullanılmak üzere, yeşil alan, yürüyüş yolu gibi ayrılmış ve ticari faaliyette bulunulmayan alanlar park ve bahçedir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece keşif icr edildiği, keşif tutanağında yapılan gözlem ile ilgili bilirkişi tarafından gerekli notlar alındığının belirtilmesi ile yetinildiği, akabinde elektrik mühendisi bilirkişiden kök ve ek raporlar alındığı, ... tesisat no'lu aboneliğe bağlı 56 adet bahçe tipi aydınlatma direği bulunduğu, sayacın 06/11/2014 tarihinde sökülmüş olduğunun belirtildiği, 06/2013 ila 08/2014 dönemlerine ilişkin 56 adet aydınlatma

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece keşif icr edildiği, keşif tutanağında yapılan gözlem ile ilgili bilirkişi tarafından gerekli notlar alındığının belirtilmesi ile yetinildiği, akabinde elektrik mühendisi bilirkişiden kök ve ek raporlar alındığı, ... tesisat no'lu aboneliğe bağlı 56 adet bahçe tipi aydınlatma direği bulunduğu, sayacın 06/11/2014 tarihinde sökülmüş olduğunun belirtildiği, 06/2013 ila 08/2014 dönemlerine ilişkin 56 adet aydınlatma

direğinin her birinin armatürlerinin 20 watt olduğu belirtilerek çalışma saatleri de açıklanmak üzere birim fiyat üzerinden hesaplama yapıldığı, hesap sonucuna davacının davalı ... yönetimine yürürlüğe giren yönetmelik nedeniyle abone olunması gerektiğine dair 11.08.2014 tarihinde yaptığı uyarı yazısı dikkate alınarak 12/08/2014-06/11/2014 tarihleri arası dikkate alınarak hesaplanan bedelinde yazıldığı, bu bedellere PSH bedeli iletim dağıtım bedeli okuma bedeli ve fon bedeli ve vergiler ve payların ilave olunmadığının belirtildiği , 1. ek raporda hesaba dahil edilmeyen PSH bedeli iletim dağıtım bedeli okuma bedeli ve fon bedeli ve vergiler ve payların da dahil edildiği ikinci ek raporda ise hesabın armatürlerin her birinin 125 Waat olduğunun kabulü ile yeniden hesaplama yapıldığı ve mahkemece 12/08/2014-06/11/2014 tarihleri arası dikkate alınarak hesaplama yapılan 1. ek rapora itibar edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, sitenin kamunun kullanımına tamamen açık olup olmadığının tespiti bakımından, site giriş ve çıkışlarında kapı ya da tantan kullanılıp kullanılmadığı, güvenlik görevlisi bulunup bulunmadığı, dışarıdan gelenlerin rahatlıkla siteye giriş çıkış yapıp yapamadıkları konusunda araştırma ve inceleme yapılmamış, ayrıca dava konusu yerin genel aydınlatma yönetmeliğinde tanımlanan yerlerden olup olmadığı Belediye ve diğer resmî kurumlardan soruulup araştırılmadığı gibi, davacı şirket tarafından davalı ... yönetimine yazılan 11/08/2014 tarihli yazı ; site içerisindeki mevcut dekoratif aydınlatmaların ... ve ... tesisat numarası ile kayıtlı olan genel aydınlatma abonelğiniden enerji aldığı bu aydınlatmaların yönetmelik gereği 12.08.2014 tarihine kadar aboneliklerinin yapılması aksi halde bunların enerjisinin kesileceğine dair ihtarat içermekle iki farklı abonelikten söz edildiği ancak incelemenin sadece ... tesisat numaralı aboneliğe ilişkin olarak yapıldığı, ... nolu tesisata ilişkin davacı şirket tarafından 25/02/2015 tarihli 9 nolu karar alındığı site yönetiminin sadece site içindeki 56 adet armatür nedeniyle sorumlu olduğunun belirtildiği 15.506,80 Tl faturadan 17 adet aydınlatmanın tüketimi düşüldüğü ve site yönetiminin 11.987,90 TL’den sorumlu olacağının belirtildiği yazı içeriğinden davacının da kabulünde olduğu anlaşılan site dışında ve kamuya ait caddeleri aydınlattıkları belirtilen 17 adet aydınlatma direği nedeniyle sarf edilen enerji bedelinin de dava konusu yapılan bedelin içerisinde bulunup bulunmadığının da araştırılmadığı ayrıca 08/08/2014 tarihli Periyodik kontrol protokolünde ; site içi dekoratif amaçlı kullanılan 56 adet armatür olupduğu ve , 1 x 125 Watt gücünde olduğu tespitine yer verilmiş olmasına rağmen bu husus bilirkişi raporunda ve karar yerinde tartışılmaksızın mahkemece1x 20 watt güce göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular dikkate alınarak, site bahçesinin kamunun kullanımına tamamen açık olup olmadığı, dava konusu aydınlatma direklerinin hangi sayaç veya sayaçlardan enerji aldığı ve sayaçların hangi aboneliklere ( tesisatlara) ait olduğunun belirlenmesi amacıyla yeniden keşif yapılarak, site bahçesinin genel aydınlatma yönetmeliği kapsamında kalıp kalmadığının Belediye ve diğer resmî kurumlardan da sorularak;alanında uzman bilirkişilerden oluşacak 3 lü heyetten alınacak rapor ile dava konusu abonelikler ve bunlara bağlı aydınlatma direklerine ilişkin aydınlatmalar yönünden, davacı tarafın sorumluluğu olup olmadığı, ve sorumlu ise tüketim bedeli hesap edilerek ve hesaplamada armaürlerin watt gücünün kabulünün ne şekilde yapıldığı tartışılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.