muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1621, Karar No: 2017/3464, Tarih: 24.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1621 E.  ,  2017/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TCK'nun 87/4-1, 62 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.(ayrı ayrı)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin 19/04/2013 tarihli temyiz isteminin yasal süreden sonra yapılmış olduğu anlaşılmakla CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, sanıklar... ve...müdafileri ile yerel Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar... ve...'ın maktul ...'e yönelik kasten yaralama sonucu ölümüne neden olmak suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, subuta, sanık ... müdafiinin sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12018, Karar No: 2016/8803, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12018 E.  ,  2016/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının annesinin baba hanesinde "..." olarak geçen baba adının "..." ve evlilik hanesinde "..." olarak geçen anne adının da "..." olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece konusu kalmayan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/41505, Karar No: 2018/1900, Tarih: 19.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/41505 E.  ,  2018/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisine ait işyerinden malzeme satın aldığını, bedelin bir kısmını ödediğini ancak bakiye kalan 2.556,00 TL’nın ödenmediğinin bilgisayar kayıtlarında yazılı olduğunu, ödenmeyen bakiye bedelin tahsili amacıyla ... İcra Müdürlüğünün 2014/89 E.sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan 511,20 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının satın aldığı malzeme bedellerinin bir kısmının ödememesi nedeniyle bakiye kalan bedelin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, alınan malzemelerin bedelini peşin olarak ödediğini, davacıyı tanıdığından ara sıra 50-100 TL borçlanmalarının olduğunu ve sonradan kendisine ödediğine yönelik savunma yaparak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davalı borcunu ödediğini beyan ettiğinden ispat yükünü üzerine aldığı ancak borcu ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı savunmasında, davalıdan aldığı malzemelerin bedelini peşin ödediğini, ara sıra 50-100 TL’nı geçmeyen borçlanmalarının olduğunu ve borcunu da davacıya ödediğini beyan etmiş olup, davada talep edilen bedel kadar borcu olduğuna yönelik bir kabul beyanı yoktur. Bu durumda, davalının 50-100 TL borcu olduğu kabul edilip, aşan talep yönünden davalının borcu olduğuna dair ispat yükü davacıdadır. Davacı, talep edilen miktar dikkate alındığında 6100 sayılı HMK’nın 200. maddesi gereğince iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerekmekte olup olayda tanık dinlenemez. O halde mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda yukarıda yapılan açıklamalar da dikkate alınıp bir değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davalının savunması yanılgılı değerlendirilerek ispat yükünün davalıda olduğu ve borcun ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25035, Karar No: 2011/6283, Tarih: 05.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/25035 E.  ,  2011/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basın yoluyla hakaret suçundan sanık ... Armutçu hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2009 tarihli ve 2009/55-312 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 18/08/2009 tarihli ve 2009/781-709 sayılı karan sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2009 tarihli ve 2009/228 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 19.09.2010 gün ve 2010/56710 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 gün ve 2010/230369 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37.maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27.maddesinin 1.fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ecza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2.fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12/07/2007 tarihli. 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımım düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

T. C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde " Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 3/1 maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6 ncı madde hükmü saklıdır." 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra; işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5187 sayılı Basın Yasasının 27. maddesinin 1.fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür." 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." 5320 sayılı C.Y.Y.'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 307/1 maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." Anılan Yasanın 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır………….. 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmağa kendini görevli veya yetkili görmesi …………." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, sanık ... Armutçu hakkında basın yoluyla hakaret suçundan açılan kamu davasına bakan Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 1.12.2005 tarihli beraat hükmü kurduğu anılan kararın temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesince duruşma tutanağının katip tarafından imzalanmaması ve soruşturma belgeleriyle bilirkişi raporlarının onaysız fotokopilerden ibaret bulunması nedenleriyle başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına 5.11.2008 tarihinde karar verildiği, temyiz aşamasında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.7.2007 ve 16.7.2007 tarihli toplantılarında alınan Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılması ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesi yolundaki kararlar uyarınca dosyanın gönderildiği Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan davaya bakma görevinin 5187 sayılı Basın Yasasının 27/1-2 maddesi gereğince aynı yer 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiği, bu karara karşı süresinde yapılan itirazın Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin24.7.2009 tarihli kararıyla reddedildiği, kesinleşen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin de belirli aşamaya gelmiş derdest davaların açıldığı mahkemece görülmesi gerektiğine ilişkin Yargıtay kararları bulunduğu ve bu tür davaların görevsizlik kararı verilerek gönderilmesinin, Anayasanın davaların en seri ve ekonomik şekilde sonuçlandırılması hükümlerine aykırılık oluşturduğu gerekçesine dayanarak görevsizlik kararı verip dosyayı nöbetçi ağır ceza mahkemesine gönderdiği görülmektedir. Ortak yüksek görevli Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ise, H.S.Y.K.'nun kararları ve dosyaların bulunduğu aşama itibariyle delillerle yüz yüze gelmiş hakim ve mahkemenin yargılamayı sonuçlandırması yönündeki uygulamalara göre Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının gerekçesinin yerinde görüldüğünü belirterek, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve yargılamanın anılan mahkemede sürdürülmesine karar verdiği anlaşılmaktadır. H.S.Y.K.'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği açıktır. Yapılan açıklamalara göre merci kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, basın yoluyla hakaret suçundan sanık ... Armutçu hakkında yapılan yargılama sırasında, Bakırköy 16. ve 2. Asliye Ceza Mahkemeleri arasında çıkan görev uyuşmazlığı üzerine Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 3.9.2009 gün ve 2009/228 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin anılan yasa maddesinin 4/a fıkrası gereğince, ortak yüksek görevli Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yerinde tamamlanmasına, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2395, Karar No: 2014/4815, Tarih: 12.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2395 E.  ,  2014/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTACA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/35-2013/273

Taraflar arasında görülen davada Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2013 tarih ve 2012/35-2013/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı V.. C.. H..h'ın Ava Gayrimenkul İnşaat Turizm Emlak Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ortakları olduklarını, davalı S.. S..'nın şirketin yetkili müdürü olduğunu, şirketin bu iki ortaktan oluştuğunu, müvekkilinin davalı Vivien ve şirket müdürü S.. S.. tarafından kandırıldığını, davalı S.. S.. tarafından 02/03/2011 tarihinde şirkete ait Dalyan Beldesi'nde kain . parselin A Blok. numaralı bağımsız bölümünün davalı N.. D..'e tapuda gerçek değerinin çok altında 9.000,00 TL bedelle satıldığını, yine A Blok 1 numaralı bağımsız bölümünde 12/01/2011 tarihinde davalı M.. E..'e tapuda gerçek değerinin çok altında 9.000,00 TL bedelle satıldığını iddia ederek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının muvazaa nedeniyle iptali ile Ava Gayrimenkul Şirketi adına tapuya kayıt ve tesciline, muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil talepleri yerinde görülmediği takdirde 70.000,00 TL'nin davalılardan alınarak Ava Gayrimenkul Şirketi'ne ödenmesine, davalı şirket müdürü ve davalı şirket ortağının şirkete verdikleri zararlar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin bu davalılardan alınarak Ava Gayrimenkul Şirketi'ne ödenmesine, Ava Gayrimenkul Şirketi'ne kayyım atanarak haklı sebeple feshine ve tasfiyesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. E.. vekili, muvazaa iddiasının gerçekçi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı N.. D.. vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; tescili istenen şirketin tüzel kişiliği olması nedeni ile davanın, şirketin temsile yetkilisi veya şirkete kayyım atanmış ise kayyım tarafından açılması gerektiği gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere; davacı, ortağı bulunduğu .. Gayrımenkul İnşaat Turizm Emlak Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait taşınmazların ortaklar kurulu kararı olmadan, şirkete ortak olmayan davalı şirket müdürü tarafından diğer davalılara muvazaalı olarak satıldığı iddiasıyla davayı açmıştır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere; davacı, ortağı bulunduğu .. Gayrımenkul İnşaat Turizm Emlak Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait taşınmazların ortaklar kurulu kararı olmadan, şirkete ortak olmayan davalı şirket müdürü tarafından diğer davalılara muvazaalı olarak satıldığı iddiasıyla davayı açmıştır.

Terditli olarak açılan bu davada dava dosyası ilk istem bakımından incelendiğinde; davacının tapu iptali talebi muvazaa nedeniyle geçersizlik iddiasına dayalı olup, nisbilik ilkesine göre ancak sözleşmenin tarafları sözleşmeyle ilgili istemde bulunabilirse de, yokluk durumunda, menfaati olan herkes ilgili sıfatıyla geçersizliğin tesbiti davası açabilir. Davacının, satılan taşınmazların eski maliki olan şirketin ortağı olduğu dikkate alındığında şirket ortağı olarak bu davayı açmada menfaatinin bulunduğunun kabulü gerekir.

İkinci kademe istem olan tazminat talebi bakımından ise; dava, TTK'nın 556 maddesi atfıyla TTK'nın 309. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davası olup, bu madde uyarınca şirket müdürünün eylemiyle zarar gören pay sahiplerinin dava hakları vardır ve hükmolunan tazminat şirkete verilir. Davacı da şirket ortağı olup, terditli bu talebinde tazminatın şirkete verilmesini talep ettiğine göre bu talep bakımından da davacının aktif dava ehliyetine sahip olduğu gözden kaçırılarak tüm dava bakımından yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış,kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.03.2014tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44562, Karar No: 2016/6596, Tarih: 17.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44562 E.  ,  2016/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, Belediyesi Sosyal Yardım İşleri Müdürlüğünce 06/01/2015 tarihli yazı ile hiç bir neden gösterilmeden davacının iş akdinin feshedildiğini, fesih bildiriminde davacıya hizmet alım işi ihalesi kapsamında çalışmakta olan isimleri yazılı personellerin 31/12/2014 tarihi itibari ile ihale süresinin sona erdiğinin belirtildiğini, yazı içeriğinde davacı dahil 5 personelin isminin belirtildiğini ancak davacı dışında isimleri belirtilen personelin iş akitlerinin yenilendiğini ve halen işe devam ettiklerini belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesini istemiştir.

Davalı ... vekili, belediyenin davalı şirketten hizmet alımı ihaleleri ile hizmet satın aldığını, söz konusu ihalenin 31/12/2014 tarihinde sona erdiğini, ihale kapsamında çalışacak personelin işe alınması ....’ya bildirimi, primlerinin ödenmesi, iş akitlerinin feshi hususlarının yüklenicinin tasarrufunda olduğunu, kamu ihale mevzuatı gereğince bu hususta idarenin herhangi bir yetkisi ve tasarrufu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili davacının iddia ettiği tarihlerde şirketlerinde çalışmadığını, 30/05/2014-31/12/2014 tarihleri arasında şirketleri ile imzalanmış olan hizmet sözleşmesi gereği çalıştığını, davacının baştan beri asıl işverenin işçisi kabul edilerek davalı Belediyeye işe iadesine karar verilmesi gerektiğini, davacının taleplerinden diğer davalı Belediyenin sorumlu olduğunu, davacı işçi ile akdedilen belirli süreli iş sözleşmesinin 31/12/2014 tarihinde sona ermesi sebebi ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediğini, davalı ... ile şirketleri arasındaki ilişkinin işçi temini olduğunu davacının söz konusu taleplerinden şirketlerinin sorumlu olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, fesih yazısı olarak nitelendirilen davalı Belediyenin davacıya tebliğ ettiği 06.01.2015 tarihli yazı içeriğindeki tarihe nazaran davanın 1 aylık süre içerisinde açıldığı değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.