muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9210, Karar No: 2024/5584, Tarih: 10.09.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ile karşı dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; karşı davalının iddialarının tamamen yalan olduğunu, karşı davalının şizofren rahatsızlığı yaşadığı ancak memur olmasına engel teşkil edebileceği için müvekkilinin doktra götürme teklifini reddettiğini ayrıca karşı davalının kendisine çocukken cin musallat olduğunu annesinede olduğunu kendisine de bu yolla geçtiğini söyleyerek müvekkilini rahatsız ettiğini, davacının, müvekkiline anlatımlarında; "TV gündüz programları seyrederek ordaki karakterleri kendi üstünde düşünür benide böylemi yapacaksınz diye arayıp aynı tekrarı yapar hastanede çalışırken modumun düşmesine sebeb olurdu. Sık sık evin içinde ateş yanıyor,seni çalışırken evin içinden hastanedeki çalışmanı burdan seyrediyoryam, yoğun bakıma dansözler geliyor burdan seyrediyorum diye şizofren hareketleri vardır vs." dediğini, müvekkilinin hiçbir zaman bir yapıya, bir cemaate veya bir derneğe para göndermediğini, tüm gelirlerini evine, eşine, mutluluğuna harcadığını, müvekkilinin, davacının ihtiyaclarını her ay maaş aldığında tedarik ettiğini, harçlığını eksik etmediğini, bu harcamalar hariç ailesinin evine çelik kapı ve mobilyalar için harcama yaptığını, sadece karşı davalının değil ailesininde ihtiyacını karşıladığını, karşı davalının şiddet gördüğü iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin tekme atması ve küfür etmesinin asla olmadığını, karşı davalının kardeşi Ümit Bahar'ın müvekkili için "abi sen baba adamsın, babamızın yapmadığı iyilikleri yaptın, evimize harcamalar yaptın" dediğini, ablası içinde "dikkatli ol çok yalan söylüyor" diyerek uyarma gereği duyduğunu, karşı davalının çalışmak için başvurduğu Kayseri İŞKUR , Melikgazi yüksek öğretimin kredili yurtları , BİM, A-101 vs. gibi kurumlardan kabul edilmediğini, müvekkilinin kimseye hakaret etmediğini, cinsel birliktelikten ve aynı odayı kullanmaktan kaçınmadığını, sorumluluklarını her daim yerine getirdiğini, sorumluluğunu yerine getirmeyen karşı davalının kendisinin olduğunu, teyzesinin kısır olduğunu söyleyerek, gizli gizli doğum kontrol hapları kullanak çocuk sahibi olunmasını engellediğini, müvekkilinin, karşı davalının evini terk edip gittikten sonra kendisine eve dön çağrısı yaptığını ancak karşı davalının bu çağrıyı reddettiğini, karşı davalının her yönden tam kusurlu olduğunu, asıl davanın ve tüm taleplerin reddine, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, müvekkili lehine 3.000,00 TL tedbir- yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin baskıcı yapıda olduğu, eşinin çalışmasına ve sosyal çevresiyle görüşmelerine engel olacak şekilde müdahaleler gösterdiği, eşinin yalnızlaşmasına neden olacak şekilde kendisini ibadete adadığı, eşinin ailesi müşterek konutlarına geldiğinde odaya kapanıp ibadet ettiği, eşine gerekli ilgiyi göstermediği, anlatılan durumların evlenmeden önce sosyal ve konuşkan olan kadının içe kapanmasına, sessizleşmesine ve yaşanan olayların psikolojik olarak etkisinde kalmasına neden olduğu, neticesinde kadının haklı sebeple müşterek konuttan ayrıldığı, davalı-davacı erkek karşı dava dilekçesinde eşine bir kısım kusur izafelerinde bulunmuş ise de dinletmiş olduğu tanık anlatımları yahut dosya kapsamındaki diğer delillerle kadının kusurlu davranışlarını ispatlayamadığı, erkeğin tam kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığı, ortak hayatı yeniden kurmalarının ve bir araya gelmelerinin mümkün olmadığı, evlilik birliğinin devamında taraflar ve toplum yönünden korunmaya değer hukuki yarar kalmadığı anlaşılmakla kadının boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, boşanmaya sebep olan olaylar yönünden kadının kusurlu davranışlarını ispatlayamayan erkeğin karşı davasının reddine, davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine, kadın yararına 40.000,00 TL maddî tazminata, 40.000,00 TL manevî tazminata, davalı-davacı erkeğin yoksulluk nafakası isteminin reddine, davalı-davacı erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, ziynet alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilince başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, kusur belirlemesi, reddedilen kendi davası ve fer'îleri, kadın lehine verilen tazminatlar, kadının boşanma davasının kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, kusur belirlenmesi, reddedilen kendi davası ve fer'îleri, kadın lehine verilen tazminatlar, kadının boşanma davasının kabulüne itiraz ederek kararın tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip miktarlarının uygun olup olmadığı, kadının davasının kabulünün, erkeğin boşanma ve fer'îlerine ilişkin davasının ise reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11911, Karar No: 2017/16606, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11911 E.  ,  2017/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/617, Karar No: 2021/7147, Tarih: 15.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/617 E.  ,  2021/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : MERSİN 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2018/146 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 18/10/2019 tarih ve 2017/24 E. -2019/657 K. sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 14.11.2011 tarih ve 2011/70 sayılı yönetim kurulu kararı gereğince şirket yönetim kurulu üyesi olan davacı ...'ın şirketteki 35.577 hisse karşılığı 1.778.850,00 TL'sini şirketin yönetim kurulu başkanı ...'a devrettiğini, bu kararın T.C. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı İç Ticaret Genel Müdürlüğü'nün 18.12.1998 tarih ve TSM-001-231 sayılı iç genelgesinin ikinci maddesinde öngörülen hisse devir sözleşmesinin noterce tasdiki şartının yerine getirilmemesi ve ödeme-hisse devirleri hususunda mutabakat sağlanamaması nedeniyle hukuka aykırılık teşkil ettiğini, TTK’da öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde alınmadığından yok hükmünde olduğunu ileri sürerek,

14.11.2011 tarih ve 2011/69 nolu ve 2011/70 numaralı yönetim kurulu kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/46 E. sayılı dosyasında ihtiyati tedbir kararına aykırı davranmaktan müvekkili ve diğer yönetim kurulu üyeleri aleyhine açılan davada müvekkilinin hisselerini devretmediği, hisselerin aynen korunduğunun beyan edildiğini, davalı şirket anasözleşmesinin 7. maddesinde hisse devri konusunda TTK’nın 416. maddesinin uygulanacağı düzenlenmiş olup 28.10.2010 tarih 44 nolu ve 25.03.2010 tarih 63 nolu yönetim kurulu kararlarında belirtildiği üzere nama yazılı şirket hisseleriyle ilgili muvakkat ilmühaber bastırılmış olduğundan bastırılan ilmühaberlerin ciro edilmesi gerektiğini belirterek, 14.11.2011 tarih ve 2011/70 sayılı yönetim kurulu kararında bahsedilen ...’ın tüm hissesini dava dışı ...’a devrettiğine dair ibarelerin geçersizliğinin ve müvekkilin davalı şirketin halen 1.778.850.- TL karşılığı olan 35.577 adet hissesinin sahibi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu yönetim kurulu kararının oy birliği ile alındığını, davacının muhalefeti ya da olumsuz oyu olmadığını, davacının imza inkarında bulunmadığı gibi irade fesadına da dayanmadığını, şirketin bastırılmış nama yazılı hisse senedi bulunmadığını, çıplak payın da alacağın temliki hükümlerine göre devredilebileceğini savunarak ıslah edilen davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili birleşen davada; asıl davadaki iddialarını tekrar ederek European Tobacco Sigara ve Tütüncülük San. Tic. AŞ'nin 14/11/2011 tarih ve 2011/70 sayılı yönetim kurulu kararında "...'ın hissesini 1.778.850,00 TL karşılığı olan 35.577 adet hissesini ...'a devrettiğine" dair ibarenin geçersizliği ile ...'ın halen European Tobacco Sigara ve Tütüncülük San. Tic. A.Ş.'de hisse sahibi bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu hisse devrinin, kanun ve ana sözleşme hükümlerine uygun olarak yapıldığı, işlemin tarafı olan davacının, işlemi gerçekleştirirken irade fesadına uğradığına dair iddiasının bulunmadığı, hisselerin hata, hile, ikrah yolu ile devredildiği hususunun da iddia ve ispat edilemediği, anonim şirkette çıplak payların devrinin şekle bağlı olmadığı, ortaklık pay senedi çıkarmamış olsa bile çıplak payların da devredilebileceği, dosyamıza konu pay devrinin yazılı olarak yapılması ve şirkette ortak olan diğer yönetim kurulu üyesine yazılı devir yapılması nedeni ile pay devrinin şirket pay defterine işlenip işlenmediği hususunun bir öneminin kalmadığı, yönetim kurulu kararlarında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davalı şirketin yönetim kurulunun 14.11.2011 tarih ve 2011/70 sayılı kararıyla davacı ...’ın davalı şirketteki hissesini davalı ...’a devrettiğine dair kararın geçersizliğinin ve davacının davalı şirketin halen ortağı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

-/-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davalı şirketin yönetim kurulunun 14.11.2011 tarih ve 2011/70 sayılı kararıyla davacı ...’ın davalı şirketteki hissesini davalı ...’a devrettiğine dair kararın geçersizliğinin ve davacının davalı şirketin halen ortağı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

-/-

Anonim Şirketlerde pay senetleri hamiline veya nama yazılı olabilir. Hamiline yazılı pay senetlerinin devri şirket ve üçüncü kişiler arasında zilyetliğin geçirilmesi ile hüküm ifade eder. Nama yazılı paylar ise ilke olarak herhangi bir sınırlandırmaya bağlı olmaksızın devredilebilir. Devir, ancak kanunla veya esas sözleşme ile sınırlandırılabilir. Bu kapsamda, bedeli tamamen ödenmemiş nama yazılı paylar yine ilke olarak ancak şirketin onayıyla devredilebilir. Yasal düzenlemelere bakıldığında, hisse devir tarihi ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 411. maddesinde ''Nama yazılı hisse senetleri yerini tutmak üzere çıkarılan ilmuhaberlerin nama yazılı olması lazımdır. Bunların devri nama yazılı hisse senetlerinin devrine ait hükümlere tabidir. Hamiline yazılı hisse senetleri yerine tanzim olunan nama yazılı ilmuhaberler ancak alacağın devri hakkındaki hükümlere göre devrolunabilir. Şu kadar ki; devir şirkete karşı ancak ihbar tarihinden itibaren hüküm ifade eder.'' , aynı Yasa'nın 416. maddesinde ''Nama yazılı hisse senetleri, esas mukavelede aksine hüküm olmadıkça devrolunabilir. Devir ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olur. Şu kadar ki; devir, şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder.'' ve yine 417. maddede ise, ''Şirket, nama yazılı hisse senetleri sahiplerini ad, soyad ve adresleriyle bir pay defterine kaydeder. Hisse senedinin yukarıdaki maddeye uygun olarak devredildiği ispat edilmedikçe devralan pay defterine yazılamaz. İdare meclisi, kaydın yapıldığını hisse senedine işaret eder. Şirkete karşı ancak pay defterinde kayıtlı bulunan kimse ortak sıfatını haizdir.'' hükümleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, şirket ana sözleşmesi incelendiğinde, 6. maddesinde, hisse senetlerinin nama yazılı olduğu, 7. maddesinde de hisselerin devri hakkında Türk Ticaret Kanunu’nun 416. maddesi hükümlerinin uygulanacağına dair düzenlemelerin yer aldığı görülmüştür. Davacı tarafça da, şirket yönetim kurulunun 28.10.2008 tarih ve 44 nolu ve 25.03.2010 tarih ve 63 nolu kararlarıyla nama yazılı şirket hisseleriyle ilgili muvakkat ilmühaber bastırılmasına karar verdiği, yine 22.03.2011 tarih ve 67 nolu kararıyla nama yazılı hisse senedi ihraç edilmesine karar verdiği, 18.05.2011 tarih ve 5447-5448 numaralı matbaa faturasından da hisse senetlerinin basılmış olduğu iddia edilmiş ve birleşen davada dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde “yönetim kurulunun 22.03.2011 tarih ve 067 nolu kararı uyarınca ihraç edilmiştir” ibaresini taşıyan davacı ... namına yazılı hisse senedi örneğine yer vermiştir. Tüm bunlara rağmen davalı vekili, dilekçelerinde ve duruşmadaki beyanlarında 14.11.2011 tarihli devir tarihi itibarıyla nama yazılı hisse senedinin basılmadığını savunduğu halde mahkeme kararının gerekçesinde, davacının, şirketin hisselerinin nama yazılı olduğu ve hisse senetlerinin hangi tarihte basılmış olduğu iddiaları ile örneğini sunduğu hisse senedi ve matbaa faturasıyla ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece, tarafların iddia, savunma ve delilleri kapsamında, şirket yönetim kurulu kararlarının ve ticaret sicil kaydının eksiksizce dosya içerisine alınıp incelenerek, şirketin hisselerinin devir tarihi itibariyle basımı yapılan nama yazılı hisse veya ilmuhaber senedi niteliğinde mi yoksa çıplak pay niteliğinde mi olduğu, hisse devrine dair alınan yönetim kurulu kararının devir şartlarını taşıyıp taşımadığı ve geçerli olup olmadığının tespiti ile sonuca varılması gerekirken, davacının ibraz ettiği ilmuhaber ve hisse senedi ihracına dair yönetim kurulu kararları, basılı hisse senedi örneği, matbaa faturası hiç değerlendirilmeksizin hisselerin çıplak olduğu ve bu nedenle alacağın temliki yoluyla yapılan devrin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin birleşen dava davalısından alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18704, Karar No: 2014/18352, Tarih: 15.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/18704 E.  ,  2014/18352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/341

Dava dilekçesinde, davalı derneğin İstanbul Şubesinin 07.02.2010 tarihli genel kurul toplantısının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı derneğin İstanbul şubesinin 07.02.2010 tarihli genel kurul toplantısının iptalini, 27.12.2011 tarihli dilekçesi ile de; şube genel kurul toplantısının yapılması için kayyım atanmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK’nun 294.maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Somut olayda, taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın kabulü ile derneğin 07.02.2010 tarihli genel kurul toplantısının iptaline" denildiği ve kayyım atanması talebi hakkında hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda, "davanın kabulü ile derneğin 07.02.2010 tarihli genel kurul toplantısının iptaline, davacı vekilinin kayyım atanması talebinin reddine," şeklinde karar verilerek çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır. Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmayacak şekilde bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.