muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16600, Karar No: 2014/6145, Tarih: 02.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16600 E.  ,  2014/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/351447

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/107 (E) ve 2011/408 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Halk Partisi'ne ait ..... plaka sayılı seçim minibüsüne taş atarak aracın sağ ön kapı camına zarar verdiği anlaşılmakla mala zarar verme suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-08.10.2009 tarihli faturadan zararın tamamının yargılama sırasında giderildiği anlaşılmakla, gidermenin tüm sanıkların ortak iradesi ile olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal inceleme yaptırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

3-5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/796, Karar No: 2012/3121, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/796 E.  ,  2012/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin

olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13539, Karar No: 2022/3837, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13539 E.  ,  2022/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce davacı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalılar vekilleri yönünden ise kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Eskişehir İli, Odunpazarı İlçesi, Kanlıpınar Mahallesi, 15986 ada 140 ve 141 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce; ilk derece mahkemesinden verilen karar düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olduğundan, bölge adliye mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektimediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nin 2020/1060 E. - 2021/1643 K. sayılı karar ilamının;

(9) numaralı bendinde yer alan; (3.400,00) sayısının çıkartılmasına, yerine (4.080,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10832, Karar No: 2008/13104, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10832 E.  ,  2008/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R \_

Dairemizin 15.11.2007 tarihli geri çevirme kararında 18.10.2006 tarihli geri çevirme kararının 2 numaralı bendinin ikmal edilmediği kadastro tespitine dayanak tapu kaydının gönderilmesine ilişkin 1 numaralı bendinde Ağustos 1340 tarih 35 sıra numaralı kaydın eski yazı olması nedeniyle gönderilmediği belirtilerek, davalılar ....kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve eski yazı olan Ağustos 340 tarih 35 numaralı tapu kaydının Türçe'ye çevrilmek suretiyle evrak arasına konulduktan sonra gönderilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davalılar ... ve ...'e mahkeme kararının tebliğ edilmediği, tespite dayanak tapu kaydının eski yazı olan Ağustos 340 tarih 35 numaralı kaydının yeni yazıya çevrilmeyip aynı adanın başka parseline uygulanan Şubat 1341 tarih 134 numaralı tapu kaydının onaylı suretinin gönderildiği görülmüştür.

Bu kere öncesi geri çevirme kararlarının gerekleri yapılarak tebligatlar ve Ağustos 340 tarih 35 numaralı kaydın Türçe'ye çeviriside yaptırılarak eksiklikler tamamlandıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden MAHALLİNE İADESİNE, 06.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16203, Karar No: 2007/19326, Tarih: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16203 E.  ,  2007/19326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının başvurusu üzerine icra müdürü İİK.nun 89 ve bunu izleyen maddeleri uyarınca haciz işlemini yapmak zorunda olup memurun bu konu da bir takdir hakkı bulunmamaktadır. (HGK.nun 31.03.2004 gün ve 2004/12-202 2004/196 K. Sayılı kararı) haciz işlemine karşı borçlu ve üçüncü kişiler şikayette bulunma hakları vardır.

Somut olayda haciz konusu basit beton zemin üzerine demirden yapılmış portatif ayaklardan oluşan iskelet üzerine giydirilen muşabba çadırlar olup menkul niteliğindedir. İcra müdürlüğünün mahcuzun taşınmazın parçası haline geldiğinden bahisle haciz işlemi yapılması talebinin reddi kararının iptali yerine şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30369, Karar No: 2014/14708, Tarih: 16.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30369 E.  ,  2014/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme, Özel Belgede Sahtecilik

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, İstanbul ili ... ilçesinde ... Şti. Yetkilisi olan sanıkların, şikayetçilerin bilgisi dışında kimlik belgesi fotokopisini kullanıp sahte telefon abonelik sözleşmeleri düzenleyerek Avea hattı çıkarttıklarının iddia edildiği olayda; sanık ...'ün ifadesinde, olay tarihinde ... şirketin ortağı ve yetkili temsilcisi olduğunu, alt bayilerin aldığı talepler imza, dilekçe üzerine alınan bilgiler ve başvuru sahibinin kimlik bilgileri ile imzasının yer aldığı belgelerin kendilerine geldiğini, kendilerinin de alt bayiden gelen talep üzerine hattı açtıklarını, müşteri ile birebir yüz yüze gelmedikleri için müşterinin kim olduğunu, imzaların ve belgelerin gerçekten başvuran tarafından sunulup sunulmadığını, kontrol imkanlarının olmadığını, o tarihte sözleşmelerin hangi alt bayiden geldiğini de tespit edemediklerini, 2009 yılından sonra bu usulün değiştiğini, sözleşmenin hangi alt bayiden geldiğinin tespit edilebilir hale geldiğini, suç kastının olmadığını, sanık ...'nin ifadesinde, dosyadaki hatların kendilerinin aracılığı ile konuşmaya açıldığını, bunu Barlin iletişim hizmetleri kaşesinin yer almasından dolayı tespit ettiğini, ana bayi olarak 80 yakın alt bayi ile çalıştıklarını, o tarihlerde hangi sözleşmenin hangi alt bayiden geldiğini tespit etme imkanlarının olmadığını, alt bayilerin ilgiliden aldıkları kimlik fotokopisi ile abonelik sözleşmesini düzenletip, ilgilinin imzasını aldığını ve kendilerine gönderdiklerini, kendilerinin de bu şekilde hattı açtıklarını, daha sonrada Avea arşiv merkezine gönderdiklerini, 2010 yılı ortalarından sonra olumsuzluklar fark edilip sözleşmelerin hangi alt bayiden geldiğinin yeni sistem kurularak tespit edilir hale getirildiğini, alt bayilerin sözleşmelere kodunu yazdığını, bu şekilde hangi sözleşmenin kim tarafından hazırlandığının tespit edildiğini beyan etmeleri, dosya içerisindeki sözleşme fotokopileri üzerinde sadece ana bayinin ismi ve kodunun yer alması karşısında, sanıklara atılı suçlar sabit olmadığından beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sübuta, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1989, Karar No: 2023/9401, Tarih: 02.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1989 E.  ,  2023/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/680 E., 2015/775 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237

sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.10.2014 tarihli ve 2014/57385 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2015 tarihli ve 2015/20539 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/680 Esas, 2015/775 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, "...temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI, " yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın yapılan üst aramasında esrar ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 9 uncu maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte "önleme araması kararı" veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 22.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/680 Esas, 2015/775 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.