muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26550, Karar No: 2018/7465, Tarih: 28.06.2018

Dava, taraflar arasında akdedilen eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı Tip Sözleşmesinin 5.3.2, 5.3.5 ve 4.3.6. maddelerine aykırılık nedeni ile davacı hakkında uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. 5.3.2. madde hükmü; “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” 5.3.5. madde hükmü ‘Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai Ģart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleĢme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleĢme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.’, 4.3.6. madde hükmü ‘Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.’ lafzını içermektedir. Davacı, bir adet sahte reçete ile kendi eczanelerinden ilaç temin edildiğini, reçetenin sahte olduğunu bilmelerinin mümkün olmadığını kendilerinin kimlik kontrolü yapmak gibi bir sorumlulukları olmadığını, sistem tarafından izin verilen ilacın ilgiliye teslim edildiğini bu nedenle ilgili maddenin uygulanamayacağını ileri sürerek cezai işlemin iptalini istemiştir. davalı ise Protokolün 3.2.2 maddesinde ilaç tesliminde kimlik bilgilerinin alınmasının zorunlu olduğunu belirtilerek davanın reddini dilemiştir. Bu madde hükmü ise; “Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve” ..... kalem.... ..kutu ilacı aldım" ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece yakını dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. kimlik numarası, T C. kimlik numarası olmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır.” lafzını içermektedir

. Bu madde hükmü ise; “Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve” ..... kalem.... ..kutu ilacı aldım" ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece yakını dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. kimlik numarası, T C. kimlik numarası olmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır.” lafzını içermektedir. Davacının, sahte olduğunu bilmediği reçeteye ilişkin ilacı hastanın bizzat kendisine teslim ettiği ancak gerekli kimlik kontrolünü yapmadığı hususu tartışmasızdır, uyuşmazlık protokole göre davacının böyle bir mesuliyetinin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosya kapsamından ilacın, hastanın kendisi olduğunu iddia eden kişi tarafından teslim alındığı ancak yukarıda değinilen Protokolün 3.2.2 maddesine göre davacı yanca bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu noktada ilgili madde hükümleri ihlal edilmiş olup, uygulanan cezai işlemde hukuka aykırı yön bulunmamaktadır. Öyleyse, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/53, Karar No: 2023/3785, Tarih: 13.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/53 E.  ,  2023/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2031 E., 2022/1788 K.

DAVA TARİHİ : 07.02.2017

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/102 E., 2019/433 K.

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin 15.09.1989 tarihinden bu yana üyesi olduğunu, muavin defter kayıtlarında da yaptığı ödemelerin belgelerle sabit olduğunu, davalı kooperatif yöneticilerinin kooperatif genel kurullarını, özellikle 2000 yılından sonra düzenli bir şekilde yapmadıklarını, düzenli çalışmayan kooperatif yönetimleri, genel kurullar ve kooperatif faaliyetleri ile ilgili müvekkiline uzun zamandan bu yana yazılı ya da sözlü bilgi verilmediğini, müvekkilinin yaptığı araştırmada kooperatif yönetiminin kooperatifi yasalara uygun bir şekilde yönetmediğinin anlaşıldığını, müvekkilinin Ankara 32. Noterliğinin 26.12.2016 tarih ve 28972 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile davalı kooperatife olan borç durumu ve inşaatın seviyesini öğrenmek üzere ihtarname gönderdiğini, davalı kooperatif yönetiminin verdiği 04.01.2017 tarihli cevapta her hangi bir üyelik kaydına dair belgeye ulaşamadıklarını, üye olup olmadığının belli olmadığını, ayrıca müvekkili ile ilgili bir ihraç kararı dahi alınmış olabileceğini ancak buna dair de ellerinde belge olmadığını bildirdiklerini, yine söz konusu yazıda kooperatif yönetiminin 2000 yılı ve sonrasını esas aldıklarını da beyan ettiklerini, ancak müvekkilinin davalı kooperatife üye olduğunu, davalı kooperatif tarafından düzenlenen üye kayıt formu, ödeme belgeleri, muavin kayıtları ve diğer belgelerle bu durumun sabit olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine, davalı kooperatife üye diğer üyelerin ödemiş olduğu ancak müvekkilinin kooperatife ulaşamadığı dönem işleyen birikmiş aidat borçlarının miktarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kooperatif yetkilileri; davacının taraflarına göndermiş olduğu iki ihtarnamede kendi adına ve ayrıca babası Ömer Deniz adına ait kooperatif üyelikleri ile borç tutarlarını sorgulayan yazıları gönderdiğini, ellerinde bulunan tüm belgeleri incelemelerine rağmen iddia edilen kooperatif ortaklığına dair hiçbir kayıt bulunamadığını, kooperatifin 1988 yılında kurulduğunu, davacının 28 yıl boyunca kooperatife başvurmadığını, hakkında hiçbir belge ve kayıt bulunmayan davacının kooperatif hesaplarında bulunmayan ödemelerine ilişkin olarak ödeme makbuzlarını dosyaya sunması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı kooperatife üye olduğu, mevcut olan kooperatif kayıtlarında davacının 1997 yılında üye olarak kayıtlarda yer aldığı, 2000 yılında davacının üye kaydının yanında "ihraç" şerhinin bulunduğu, davacının en son üyelik aidatını 1992 yılında ödediği, bu tarihten davalı kooperatife gönderdiği 26/12/2016 tarihli noter ihtarnamesine kadar davacının sessiz kaldığı, davalı kooperatife başvurmadığı, herhangi bir ödeme yapmadığı, aidat yükümlülüğü bulunan bir kooperatifte ortağın uzun süre kooperatife uğramaması, aidat borcunun bulunup bulunmadığını takip etmemesinin üyeliğinin sona erdiğini zımnen kabul ettiği, yani üyelik haklarından zımnen vazgeçtiği anlamına geldiği, bu durumda aradan geçen süre dikkate alındığında davacının ihraç kararını benimsediğinin kabulü gerektiği, bu durumda davanın TMK'nın 2. maddesinde öngörülen iyiniyet kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki hususları tekrar ederek, iyiniyet tartışmasının davalı taraf beyanında bulunmaksızın mahkemece hüküm dayanağı yapıldığını, tanık delillerinin değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunun subjektif olduğunu, hukuka aykırı olduğunu, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1015 E. sayılı dava dosyasının incelenmediğini, delil listelerinde yer aldığından incelenmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı kooperatifin davalıyı Genel Kurula davet etmediğini, davacının ihracına dair yapılmış hiçbir bildirimin olmadığını, değişen hesap bilgilerinin davacıya bildirilmediğini, istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek, re'sen dikkate alınacak nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 10. ve 16. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5585, Karar No: 2022/3204, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/5585 E.  ,  2022/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2022 tarih ve 2021/157143 sayılı yazısı ile Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2019 tarihli ve 2019/17346 soruşturma, 2019/9859 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.03.2020 tarihli ve 2020/887 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Şüphelinin kendisine ait facebook isimli sosyal medya hesabından "İsrailin uşağı erdoğan Kudusü seçim propagandası yapma" şeklinde paylaşımda bulunması nedeniyle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Cumhurbaşkanına hakaret suçundan başlatılan soruşturma kapsamında kovuşturma izni talep edilmesi üzerine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.10.2019 tarihli kararı ile kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.12.2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin verilen karara karşı yapılan itirazın Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğince reddine karar verilmiş ise de;

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca öncelikle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce tanzim edilen 15.10.2019 tarihli ve 75723908 - 106 - 03 - 10264 -2019-E.35717 sayılı kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair kararın, idari yargı yoluna başvurma imkanı bulunan mağdura tebliğ edilip edilmediği hususunun araştırılması gerektiği, anılan kararın mağdura tebliğ edilmediğinin tespit edilmesi halinde ilgili birim tarafından gerekli tebliğ işleminin yapılarak kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair kararın kesinleştiği anlaşıldıktan sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği cihetle,

Somut olayda, dosya kapsamına göre bu yönde bir araştırma yapılmadığı ve anılan kararın mağdura tebliğ edilip, idari yargı yoluna başvurma imkanı tanınmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14.12.2021 gün ve 94660652 - 105 - 23 - 19197 - 2021 - Kyb sayılı yazılı

istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak, dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14.12.2021 gün ve 94660652 - 105 - 23 - 19197 - 2021 - Kyb sayılı yazılı

istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak, dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

Konya Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün 01.06.2018 tarihli açık kaynak ve araştırma raporu ile facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde "erdal.kilic.1612" kullanıcı adlı, Erdal Kilic isimli facebook kullanıcısının hesabında "FETÖ Propagandası ve Cumhurbaşkanına Hakaret" içeren paylaşımlarda bulunduğu ve bahse konu hesaptan elde edilen bilgilerden polnet sisteminde yapılan araştırmada, kullanıcının açık kimlik bilgileri tespit edilen ve mernis kayıtlarında adresinin Kazakistan ülkesinde bulunduğu belirlenen ... isimli şahıs olabileceği değerlendirilmiştir.

Raporda yer alan ekran görüntüleri incelendiğinde, 16.05.2018 tarihinde "İsrailin uşağı erdoğan Kudüsü seçim propagandası yapma." şeklinde görselin paylaşıldığının belirtildiği görülmüştür.

İl Emniyet Müdürlüğünün 21.06.2018 tarihli yazısı ile hesabın kullanıcısının ayrıntılı kimlik bilgileri belirlenen ... adlı şahıs olabileceği ve veri tabanında yapılan sorgulamada hakkında adli işlem kaydına rastlanılmayan şahsın mernis adresinin Kazakistan ülkesinde olduğu belirtilerek, bahse konu açık kaynak raporu değerlendirilmek üzere Konya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olma iddiasından, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1284 ihbar dosya numarasına kaydedilen evrak, Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2018 tarih, 2018/1284 ihbar dosya no ve 2018/423 karar sayılı ihbar dosyası yetkisizlik kararı ile ihbar edilenin Elazığ nüfusuna kayıtlı olması nedeni ile Elazığı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 25.07.2019 tarih, 2019/10496 sayılı yazısı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü lehine paylaşımlarda bulunduğunun tespiti üzerine soruşturma başlatılan şahsın 16.05.2018 tarihli paylaşımının Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturabileceği değerlendirilerek, tahkikat evrakları Cumhuriyet Başsavcılığının ilgili bürosuna gönderilmiştir. Bu kapsamda evrak 2019/10578 soruşturma sayısına, 26.07.2019 tarihinde kaydedilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2019 tarihli yazısı ile Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliğinden, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yürütülen soruşturmada, çağrı üzerine başsavcılığa gelmediği ve kendisine çağrı yapılamadığı, tüm aramalara rağmen kendisine ulaşılmadığından şüpheli hakkında, ifadesinin alınması ve alındıktan sonra da serbest bırakılması hususunda CMK'nın 98/1 maddesi uyarınca yakalama emri çıkartılması talep edilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2019 tarihli yazısı ile Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliğinden, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yürütülen soruşturmada, çağrı üzerine başsavcılığa gelmediği ve kendisine çağrı yapılamadığı, tüm aramalara rağmen kendisine ulaşılmadığından şüpheli hakkında, ifadesinin alınması ve alındıktan sonra da serbest bırakılması hususunda CMK'nın 98/1 maddesi uyarınca yakalama emri çıkartılması talep edilmiştir.

Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.09.2019 tarih, 2019/2081 D.İş sayılı kararı ile şüpheli hakkında CMK'nın 98/1 maddesi uyarınca, ifadesinin alınması ve alındıktan sonra da serbest bırakılması hususunda yakalama emri çıkartılmasına karar verilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2019 tarih, 2019/21 sayılı fezlekesi ile

16.05.2018 tarihli "İsrailin uşağı erdoğan Kudüsü seçim propagandası yapma." şeklinde yorum yaparak sosyal medya hesabında paylaşımda bulunan ve yurt dışında bulunduğundan savunmasının alınamadığı belirtilen şüphelinin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediği anlaşıldığından, TCK'nın 299/3 maddesi uyarınca hakkında kovuşturma izni verilmesi Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden istenilmiştir.

Şüphelinin paylaşımının saygı sınırlarını aşan nezaket dışı bir ifade olmakla birlikte ağır eleştiri kapsamına girdiği, bu nedenle Cumhurbaşkanına hakaret eylemi kapsamında değerlendirilemeyeceği kanaatine varıldığından kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün düşüncesine, 15.10.2019 tarihinde Bakan adına, Bakan yardımcısının imzası ile olur verilmiştir.

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2019 tarih, 2019/17346 soruşturma ve 2019/9859 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile özetle, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yürütülen soruşturmada, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.10.2019 tarihli yazısı ile "soruşturma izni" verilmediğinden, şüpheli hakkında atılı suçtan kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına, ifadesi alınmayan şüpheliye kararın tebliğine yer olmadığına, "kararın kendisine tebliğinden itibaren" itiraz hakkının bulunduğuna CMK'nın 172, 173 maddeleri gereğince karar verilmiştir.

13.03.2020 tarihli müzekkere ile karar, Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanlığı Bürosu, Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürlüğüne gönderilmiştir.

13.03.2020 tarihli müzekkere ile karar, Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanlığı Bürosu, Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürlüğüne gönderilmiştir.

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığı ile Elazığ Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmek üzere Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan, 18.03.2020 havale tarihli dilekçesi ile Cumhurbaşkanı vekili, kovuşturmaya yer olmadığına dayanak teşkil eden Adalet Bakanlığının kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair idari dava konusu edilebilecek kararın taraflarına tebliği yapılmadan karar verilmesinin usule aykırı olduğunu, Danıştay 8. Dairesinin emsal kararında soruşturma veya kovuşturma izninin verilmemesine dair kararların yargı denetimi dışında tutulmasının düşünülemeyeceğini, niteliği itibari ile idari yargı denetimine tabi, kesin ve yürütülmesi zorunlu, idari davaya konu olabilecek bir işlem olduğunun belirtildiğini, bu nedenle Bakanlığın kovuşturma izni verilmemesine dair kararı kendilerine tebliğ edilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, esas yönelik olarak ise paylaşımın hakaret maksatlı ve Cumhurbaşkanını toplum nezdinde küçük düşürmeye yönelik olması nedeni ile belirttiği emsal kararlar ışığında atılı suçun yasal unsurları oluştuğunu, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına yönelik Elazığ Sulh Ceza Hakimliğine itirazda bulunmuştur.

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2020 tarihli müzekkeresi ile itiraz hususunda karar verilmek üzere soruşturma evrakı, Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmiştir.

Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliği, 24.03.2020 tarih, 2020/887 değişik iş sayılı

kararı ile CMK'nın 173/3 maddesi uyarınca itirazın reddine kesin olarak karar vermiştir. Kararın gerekçesi belirtildiği şekli ile şöyledir;

"...Tüm dosya kapsamına göre; soruşturmaya konu olan suçun 5237 sayılı TCK'nın 299. maddesinde düzenleme altına alınan "Cumhurbaşkanına Hakaret" suçu olduğu, söz konusu suçun TCK 299/3 madde uyarınca kovuşturmasının yapılabilmesinin Adalet Bakanının iznine bağlı kılındığı, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/10/2019 tarihli yazısı ile kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, bu haliyle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı, müşteki tarafından kovuşturma izni verilmemesi kararına idari yargıda dava açılabileceği, açılan davanın kabul edilmesi halinde bu durumun 5271 sayılı CMK'nın 172/2 madde uyarınca "yeni delil" olarak değerlendirilebileceği, şüpheli hakkında yeni delil elde edilmesi nedeniyle ve yeterli şüphe sebeplerinin varlığı halinde kamu davasının açılabileceği dikkate alındığında mevcut delil durumu itibariyle, itirazın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir..."