muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14942, Karar No: 2014/15895, Tarih: 01.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14942 E.  ,  2014/15895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/75030

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/261 (E) ve 2012/319 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan

hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak kurumu zarara uğrattığı ve 611,11 TL eczane gideri ve 2.620,67 TL sağlık ocağı ile hastane gideri olduğunun tespit edildiği, sanığın ele geçirilemediğinden sahteliği hususunda iğfal kabiliyeti tespit edilemeyen yeşil kartı kullanmak sureti ile kamu kurum ve kuruluşları zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanığın ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak soruşturma başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı dikkate alınarak, ilgili kurumlara yazı yazılarak, suç tarihinde sanığın, suça konu yeşil kartla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı, sanığın gerçekte yeşil kartının bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise bu kartın hangi tarihte verildiği veya iptal edildiği, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgeler, varsa yeşil kart dosyası, hastane tedavi evraklarının onaylı sureti istenerek dosya içine konulması, Sağlık Bakanlığı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde; Mustafa Gaser isimli kişinin sahte yeşil kartlar düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, Mustafa Gaser isimli kişi hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa söz konusu dosyaların onaylı suretleri getirtilerek, hukuki ve fiili irtibat bulunması halinde birleştirme hususunun değerlendirilmesi, böyle bir soruşturma bulunmuyor ise, adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri ve adresleri araştırılarak ifadelerinin alınması, yapılan sahtecilik eylemleri hakkındaki bilgileri ve sanıkla olan irtibatlarının sorulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartın nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, sahteciliğin kim tarafından ve ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, sanığın, varsa başkaları tarafından yapılan böyle bir sahteciliği bilip bilmediğinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, acilden giriş yapılıp yapılmadığı, zorunluluk halinin bulunup bulunmadığı ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususları karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2705, Karar No: 2012/4992, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2705 E.  ,  2012/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işeverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin

olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Uzmanlar Tıp Sağ. Hiz. Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13512, Karar No: 2014/4290, Tarih: 25.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/13512 E.  ,  2014/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/88-2012/187

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu S.. T.., N.. İ.. ile A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu S.. T..'ın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 17.10.2008 tarihinde davalı N.. İ..'e,onun da 20.1.2009 tarihinde davalı A.. B..'a sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun muvazaalı olması nedeniyle BK'nun 18.maddesi gereğince iptaline veya İİK 277 madde gereğince haciz ve satış yetkisi verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu S.. T.. dava konusu taşınmazı borçları nedeniyle sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı N.. İ.., dava konusu taşınmazı 70.000,00 TL bedelle alıp 75.000,00 TL bedelle sattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. B.. vekili, aciz belgesi sunulmadığını, borçlu adına kayıtlı iki taşınmazda davacının haczi bulunduğunu, dava konusu taşınmazı iyiniyetli 4.kişi olarak 75.000,00 TL bedelle aldıklarını ve kiraya verdiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre satış bedelinin düşüklüğü ve satışların kısa aralıkla yapılmış olması nedeniyle davacının alacağının tahsil edilememesi için davalının taşınmazı devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne,

İİK 283/1 madde gereğince davacıya dava konusu taşınmazın haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden yetki verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu S.. T.., N.. İ.. ile A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı borçlu hakkındaki 2008/10147 sayılı takip dosyasının kesinleşmiş olmasına, 13.1.2009 ve 8.6.2009 tarihli tarihli haciz tutanaklarının geçici aciz belgesi niteliğinde olmasına, dava konusu 17.10.2008 tarihli tasarruf yönünden taşınmazın tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değer arasında misli fark bulunmasına, davalı N.. İ..'in tapudaki satış bedeli dışında ödeme yaptığını ispatlayamaması nedeniyle 17.10.2008 tarihli tasarrufun İİK 278/3-2 madde gereğince iptale tabi bulunmasına göre davalılar S.. T.. ile N.. İ..'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu taşınmazın düşük bedelle satılması ve satışların kısa aralıkla yapılmış olması nedeniyle davalı 4.kişi A.. B.. yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.Davalı 4.kişi yönünden iptal kararı verilebilmesi için onun İİK 280/1 madde kapsamında kötüniyetli olduğunun yani davalı borçlunun içinde bulunduğu mali durumun ve zarar verme kastının davalı 4.kişi tarafından bilinmesi veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğunun davacı tarafından ispatlanması gereklidir. Bedel farkı veya kısa aralıkla satış davalı 4.kişi yönünden iptal sebebi olarak kabulü mümkün değildir. Dosya kapsamından davalı 4.kişinin kötüniyetli olduğu davacı tarafından ispatlanamadığından davalı A.. B.. hakkındaki davanın reddine, davalı N.. İ.. hakkındaki davanın İİK 283/2 madde gereğince bedele dönüşmesi nedeniyle, davalı Nedim'in dava konusu takip dosyasındaki alacak ve fer'ileriyle sınırlı olarak dava konusu taşınmazı elden çıkardığı 20.1.2009 tarihindeki değeri olan 93.000 TL ile sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar S.. T.. ve N.. İ..'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazların reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. B.. vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı A.. B..'a geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.662,67 TL kalan harcın temyiz eden davalılar S.. T.. ve N.. İ..'den alınmasına 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16831, Karar No: 2015/15428, Tarih: 15.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16831 E.  ,  2015/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/292693

Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) Anadolu 28. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/04/2014

Numarası : 2013/267 - 2014/317

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 136 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6098, Karar No: 2016/2640, Tarih: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6098 E.  ,  2016/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nın 156, 62, 50/1-a, 52. maddeler gereği 7500 TL hapisten çevrilen ve 200 TL doğrudan verilen adli para cezası

TCK'nın 209, 62, 50/1-a, 52. maddeler gereği 3750 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanıktan 35.000 TL borç para aldığı ve sanığa bu borca karşılık daha sonra 35.000 TL olarak doldurulmak üzere boş bir bono imzalayarak verdiği, katılanın borcunu ödeyemediği, bu borca karşılık katılanın bir adet ev ve üç adet dükkanı sanığa devrettiği, ancak devredilen gayri menkullerin değerinin katılanın borcundan fazla olduğu, katılan ve sanığın hesaplaştıkları ve bu hesaplaşma sonucunda katılanın sanıktan 50.000 TL alacaklı çıktığı, aralarında yapmış oldukları hesaplaşma için 23/04/2010 tarihinde şahitler huzurunda sözleşme imzaladıkları, bu hesaplaşmaya istinaden katılanın sanıktan imzalayarak vermiş olduğu ve hesaplaşmadan dolayı bedelsiz kalmış olan senedi istediği, ancak sanığın senedi iade etmediği, sanığın 23/04/2010 tarihli sözleşmeden kaynaklanan 50.000 TL'lik borcunu katılana ödemediği, bunun üzerine katılanın bu 50.000 TL'lik alacağı için sanık aleyhine icra takibi yaptığı, sanığın bu borcu ödemediği gibi daha önce katılandan 35.000 TL'lik borç için aldığı ve yapılan anlaşma gereğince bedelsiz kalan senedi 45.000 TL meblağlı olarak doldurarak katılan aleyhine icra takibi başlattığı,bu şekilde bedelsiz senedi kullanma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarının işlendiği iddia edilen olayda;

Eylemin bir bütün halinde açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında atılı her iki suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5597, Karar No: 2016/3515, Tarih: 09.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5597 E.  ,  2016/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu....aleyhine....sayılı dosyalarından takip yaptığını, borçlu adına kayıtlı bulunan araca haciz uyguladıklarını, davalının alacaklı olduğu.... İcra Müdürlüğü'nün...sayılı takip dosyasından da borçluya ait aracın haczedildiğini, satışı yapılan araçla ilgili olarak...Müdürlüğü'nce sıra cetvelinin düzenlendiğini, bu cetvelde satış bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu....Müdürlüğü'nün...sayılı takip dosyası ile davalının alacaklı olduğu dosya arasında garameten paylaştırıldığını oysaki davalının süresinde satış talebinde bulunmadığı için haczinin düştüğünü, ayrıca davalının alacağının gerçek alacak olmadığını, muvazaalı bir alacak olduğu bu nedenle sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkilinin alacaklı bulunduğu dosyalara ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağının muvazaalı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının alacaklı olduğu her iki takip dosyasında takip tarihinin, davalının takip tarihi olan 25.04.2012 tarihinden önce olduğu, davalı alacağının bonoya dayanması ve bononun taraflarca her zaman düzenlenebilir bir belge olması, davalının alacağının gerecek bir alacak olduğunu takipten önce düzenlenmiş birbirini teyid eden delillerle ispat edemediği bu nedenlerle işlemin muvazaalı olduğu kanaatine varıldığından davanın kabulü ile...Müdürlüğü'nün....sayılı takip dosyasında düzenlenen 02.12.2013 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada gösterilen haciz sırasının iptali ile; 2. sırada bulunan alacaklıya ayrılan payın davacının alacaklı bulunduğu...sayılı dosyası ile...Müdürlüğü'nün.... sayılı dosyasına ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline esastan itiraz ve sıraya şikayet birlikte ileri sürülmüşse mahkemece öncelikle sıraya şikayetin değerlendirilmesi gerekir. Şikayet edilen .....haczinin 07.05.2012 de kesinleştiği 02.05.2013 tarihinde satış talep etmeden satış avansı yatırdığı, satış talebini ise 02.09.2013 tarihinde yaptığı anlaşılmaktadır. Satış tarihinde İİK'nın 106. maddesi gereğince satış isteme süresi 1 yıldır. Şikayet edilenin satış avansı yatırdığı tarihte satış talebinde bulunmadığı ayrıca 1 yıl içinde de satış talebinde bulunmadığından haczinin düştüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkeme önce sıraya ilişkin itirazın halli ve haczin düştüğünden bahisle sıra cetvelini iptali gerekirken aynı sonuca değişik gerekçe ile varması doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/son uyarınca kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.