muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/30123, Karar No: 2012/16048, Tarih: 09.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30123 E.  ,  2012/16048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4967, Karar No: 2012/6186, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4967 E.  ,  2012/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8667, Karar No: 2007/2286, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8667 E.  ,  2007/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında abonelik ilişkisi bulunduğunu, kaçak elektrik kullandığından bahisle davalı yanca işlem yapılarak müvekkilinden 4.233.810.000 TL' yi ödemesi istenmişse de, müvekkilinin kaçak enerji kullanmadığını belirterek anılan tutar kadar davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sürerken müvekkilinden 6.588.640.000 TL tahsil edildiğini bildirerek bu meblağında 21.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüyle, davacının davalıya 1.771.039.049 TL borçlu olduğunun tespitine, bu tutarın 29.07.2003 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle davacıdan tahsiline, ancak davacının istenilen bedeli davalıya ödemiş olduğu anlaşıldığından, kaçak tutanağının düzenlendiği 29.07.2003 tarihinden ödeme tarihine kadar hesaplanacak yasal faizden sorumlu tutulmasına, bu miktar dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, 29.07.2003 tarihli sayaç değiştirme tutanağı altındaki imzalı beyanında sayacın labaratuar inceleme sonuçlarını kabul ettiğini açıkça bildirmiştir. 01.08.2003 tarihli sayaç inceleme ve tespit raporunda ise " sayacın ölçüm mühürlerinin genişletilerek sökülüp, tekrar yerine takıldığı, pense gibi bir aletle sıkıldığı, klemens ve alem bobininin yanık olduğu, numaratör tamburlarında çizikler bulunduğu" belirtilmiş ve buna göre kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmiştir. Mahkemece bu belgeler üzerinde durulup değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24089, Karar No: 2014/22012, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24089 E.  ,  2014/22012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/710-2014/102

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14296, Karar No: 2013/1751, Tarih: 24.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14296 E.  ,  2013/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri annelerine bırakılan müşterek çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, çocukların üstün yararının dikkate alınması yanında, babalık duygularının tatmin edilmesi de gerekmektedir. Davalı-davacı baba ile müşterek çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki bu duyguyu tatmin etmeye yeterli değildir. Müşterek çocuklarla baba arasında bayramlarda ve her ay kurulan kişisel ilişkinin yatılı olmasında çocukların babalarının güvenini hissetmeleri onların gelişimini olumlu yönde etkileyecektir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 3. paragrafındaki "velayetleri davacı anneye verilen müşterek çocuklar ile davalı-davacı baba arasında her ayın 1 ve 3. haftaları" sözcüklerinden sonra gelen "Pazar günleri ile dini bayramların 2. günü saat 10.00 - 17.00" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "Cumartesi saat 10.00'dan Pazar günü 17.00'e, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00" sözcüklerinin aynen yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6763, Karar No: 2018/11129, Tarih: 25.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6763 E.  ,  2018/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekillerinin temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 24.06.1992 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya sürekli iş göremezlik oranına göre bağlanan gelir ve yapılan ödemelerden oluşan kurum zararının 506 sayılı Yasa’nın 26. Maddesi kapsamında rücuan tazminini talep etmiştir.

1-Dava dosyasının incelenmesinde; 24/06/1992 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %12,20 oranında meslekte kazanma gücü kaybı bulunduğu tespit edilen sigortalıya 22.10.2003 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, yargılama safhasında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan 02.06.2010 tarihinde alınan raporda, kazazedenin, ayağının iyileştiği ve maluliyetinin bulunmadığının belirtildiği, 19.04.2018 tarihli Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporda, “sigortalı ...'in 85/8529 sayılı Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri tüzüğü hükümlerine göre iş kazası sonucu meydana gelen arızasının maluliyetine sebep olacak şekilde araz bırakmadığı kurumuzun 21.05.2010 tarihli muayenesinden itibaren ayak bileğinde araz tespit edilmediği sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı ,SSK raporunda mevcut olduğu bildirilen hareket kısıtlılığının 21.05.2010 tarihli muayenemizde iyileşmiş olduğu” şeklinde belirleme yapıldığı anlaşılmıştır.

Sürekli iş göremezlik oranının tespitinde izlenecek yol, 506 sayılı Yasanın 109. (5510 sayılı Yasanın 95.) maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile, Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel (Üst) Kurulu'ndan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece öncelikle, Yüksek Sağlık Kurulu’ndan sürekli iş göremezlik oranı hakkında rapor alınmalı, alınacak raporun, mevcut Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporu ile çelişkili olması halinde, Adli Tıp Üst Kurulu’ndan rapor alınmak suretiyle işgöremezlik derecesinin azalma veya iyileşme yoluyla nasıl bir değişikliğe uğradığı ve bu değişiklerin başlangıç tarihinin kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece öncelikle, Yüksek Sağlık Kurulu’ndan sürekli iş göremezlik oranı hakkında rapor alınmalı, alınacak raporun, mevcut Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporu ile çelişkili olması halinde, Adli Tıp Üst Kurulu’ndan rapor alınmak suretiyle işgöremezlik derecesinin azalma veya iyileşme yoluyla nasıl bir değişikliğe uğradığı ve bu değişiklerin başlangıç tarihinin kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir.

2-Sigortalının İş göremezlik derecesinde çelişki yoksa ve arazın ilk defa 21.05.2010 tarihi itibari ile iyileştiği anlaşılıyorsa , bu kabule göre en azından anılan tarihe kadar ödenen fiili ödemelerin hüküm altına alınmaması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2878, Karar No: 2023/1905, Tarih: 18.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2878 E.  ,  2023/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/220 E., 2022/551 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

Avcı

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... 2- ... İnşaat Malzemeleri

Nakliyat Taahhüt Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

...

DAVA TARİHİ : 20.11.2020

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/550 E., 2021/679 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayet olunan ... vekilinin başvurusunun kabulüne, kamu düzeni gereğince kaldırılmasına ve sıra cetvelinin iptalinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu olan toplam miktar 97.196,89 TL olup, temyize konu edilen toplam miktar 10.999,13 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL ’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27385, Karar No: 2013/13064, Tarih: 17.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27385 E.  ,  2013/13064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 19.02.2009 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 23.11.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1198, Karar No: 2010/8083, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1198 E.  ,  2010/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19719, Karar No: 2012/17809, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19719 E.  ,  2012/17809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/04/2005-26/10/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekilinin ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ve Tic. A.Ş. iadesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.