muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4677, Karar No: 2013/7230, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4677 E.  ,  2013/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yasal süresi içinde kira parasının ödenmemesi nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Kira sözleşmesinde birden fazla kiracı olması halinde, tahliye istemi bölünemeyeceğinden ve kiracılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan, tahliyeye yönelik takibin ve takip neticesinde tahliye isteminin her iki kiracıya birlikte yöneltilmesi gerekmektedir.

Somut olayda davacı tarafından 01.01.2007 tarihli kira sözleşmesine istinaden davalı hakkında icra takibi yapılmıştır. Kira sözleşmesini kiracı olarak ... )imzalamış, davacı kiralayan da taraflar arasındaki kira sözleşmesinin belirtilen sözleşme olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda, her iki kiracı hakkında da icra takibi yapılması gerekirken, sadece kiracı .. hakkında icra takibi yapılmış, kiracı Hakan Uygun hakkında ise icra takibi yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere birden fazla kiracı olması halinde tahliye istemi bölünemeyeceğinden, kiracılardan sadece birisi hakkındaki tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3552, Karar No: 2022/9562, Tarih: 28.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3552 E.  ,  2022/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.12.2017 tarih ve 2014/740 E- 2017/1155 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı ... ile davalı ... vekili, davalı ... mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.02.2021 tarih ve 2018/765 E- 2021/151 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ... ve davalı ... vekili Av. .... ile davalı ... vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; market ürünleri üreten ve toptancılığı yapan ve distribütörleri aracılığıyla da satış gerçekleştiren yüksek müşteri portföyüne sahip bir şirket olduğunu, davalılardan ...'in şirketin genel müdürü, ...'nin ise genel müdür yardımcısı ve satış pazarlama müdürü olarak 2003 yılından 22.01.2008 tarihine kadar şirkette çalıştıklarını, adı geçen davalıların haksız kazanç temin etmek amacıyla 04.01.2005 tarihinde Merpa Ltd. Şti. unvanlı bir şirket kurduklarını ve müvekkili ile distribütörlük sözleşmesi imzaladıklarını, davalıların Merpa Ltd. Şti. den davacı şirket lehine teminat almadan ticari faaliyete başladıklarını, Merpa Ltd. Şti.'nin sadece mal satışlarından 801.622,09 TL borcu bulunduğunu, Merpa Ltd. Şti'ye maliyet fiyatına ya da maliyetinin daha altında bir bedelle satış yapıldığı gibi nakliye giderlerinin de alıcı tarafından karşılanmayıp müvekkili tarafından üstlenildiğini, distribütörlük anlaşmaları gereği müşterinin yıllık cirosunun %3'ü geri dönüş olarak kabul edilirken Merpa Ltd. Şti'nin bu oranı gözetmeyerek müvekkiline cari hesap borcunu hizmet faturaları ile 2005 yılı için %16, 2017 yılı için %29, 2007 yılı için %14 gibi yüksek oranlar üzerinden ödemiş gösterdiklerini, müvekkili şirkete olan cari hesap borcunun ödenmesi için verilen senetlerin vadesi her defasında faiz alınmaksızın uzatılarak borcun ertelendiğini veya azaltıldığını, ayrıca, Merpa Ltd. Şti.'nin tahsil imkanı olmayan müşteri çek ve senetlerini müvekkili şirkete devrederek müvekkilinin cari borcundan düşülmesini sağladıklarını, müvekkili şirkete ait araçların herhangi bir kira geliri elde edilmeksizin işbu şirketin kullanımına sunulduğunu, anılan şirket adına müvekkili şirket tarafından satın alınan 3 adet araç satış bedelinin hizmet faturaları düzenlenerek ödenmiş gibi gösterildiğini, davalıların hisselerini daha sonra diğer davalılara devrettiğini, davalıların haksız menfaat temin etmeye yönelik faaliyetlerinin TTK'nın 336. maddesi gereği sorumluluklarını zorunlu kıldığını, diğer davalılarında haksız fiil hükümlerine göre müvekkili şirkete karşı sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.05.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile 2.368.529,30 TL'lik tazminat talebinin de davalılar ... ve ...'den dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar ... ile ... vekili, davanın açıldığı tarihte davanın zamanaşımına uğradığını, şirketin iddia edildiği gibi usulsüzlük sebebiyle zararı varsa bundan öncelikle yönetim kurulunun sorumlu olduğunu, kaldı ki yönetim kurulunu da şirketin genel kurulu tarafından ibra edildiğini, davacı ile Merpa arasındaki ticari ilişkiden davacı şirketin yönetim kurulunun haberdar olduğu, daha önceki müdür döneminde de benzer şirketlerin kurulduğunu, açılan ceza davasında beraat kararı verildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Davalı ... vekili; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

İlk derece mahkemesi iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; genel müdür olarak görev yapan ... ile genel müdür yardımcısı ve aynı zamanda satış ve pazarlama müdürü olarak görev yapan ...'in ticari temsilci konumunda oldukları, davalılar ... ve ...'in kendi kurdukları Merpa Ltd.Şti.'ye davacı şirketi temsilen maliyetine ve maliyetinin altında satış yaptıklarının, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak hizmet faturaları kabul ederek Merpa Ltd. Şti.'nin borç miktarını azalttıklarının, Merpa Ltd. Şti. tarafından ödenecek olan bono ve çeklerin değiştirilerek borçların vadesinin ötelendiğinin, Merpa Ltd. Şti.'ye alınan araçların bedellerinin davacı şirkete ödettirildiğinin tespit edildiği, bunun dışında davacı şirketin Merpa Ltd. Şti.'den tahsil edilemeyen alacaklarının da bulunduğu, TTK'nın 342. maddesine göre kanun veya esas sözleşmeyle kendilerine verilen görevleri hiç veya gereği gibi yerine getirmeyen müdürlerin anonim şirkete karşı verdikleri zararlardan sorumlu olacakları, bilançonun tasdikine ilişkin genel kurul toplantılarında söz konusu hususların tüm açıklıklarıyla tartışılıp değerlendirilmediği, bu sebeple bilançonun tasdikine ilişkin genel kurul kararlarının davalıların şirkete karşı sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı, dava dosyası içerisinde yer alan belgeler ile şirket defter ve belgeleri üzerinde yapılan incelemelerde davacı şirket yöneticilerinin davalıların zarar verici eylemlerinden haberdar olduklarına ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığı, dinlenen tanıklann beyanlarından da bu konuda bir kanaate ulaşılmasının mümkün olmadığı, davacı şirketi toplam 2.468.529,30 TL zarara uğrattıkları, meydana gelen zarardan davalılar ... ve ...'in müteselsil olarak sorumlu oldukları, diğer davalıların zararın oluşumunda sorumluluklarının bulunmadığı kanatine varıldığı, ıslah edilen kısım bakımından davanın zamanaşımına uğramış olduğu, davacı dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmamış ise de 26.05.2017 tarihli usulüne uygun ıslah dilekçesinde dava tarihinden itibaren avans faiz talebinde bulunduğu, bu durumda yapılan ıslahın faiz talebi yönünden geçerli olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalılar ..., ... mirasçıları ... ve ... hakkındaki davaların reddine, davacının davalılar ... ile ... hakkındaki davasının kısmen kabulü ile 100.000,00 TL'nin dava tarihi olan 30.09.2011 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faiziyle bu davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı ... ile davalı ...vekili, davalı ... mirasçıları vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili ve davalı ... ile davalı ...vekili, davalı ... mirasçıları vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... mirasçıları ... ve ...'nin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereği ayrı ayrı esastan reddine, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak, davanın kabulüne, 1.629.017,27 TL asıl alacak ile 839.512,03 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 2.468.529,30 TL tazminatın; 1.629.017,27 TL'lik asıl alacak miktarına dava tarihi olan 30.09.2011 tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ile ... mirasçıları ... ve ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili- davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davalılara isnat olunan Hizmet Sebebi ile Güveni Kötüye Kullanma suçunun 5237 sayılı TCK 155/2 maddesi dalaletiyle TCK 66/1-d maddesi gereğince 15 yıllık dava zamanaşımına tabi bulunmasına, 11.02.2008 eylem (suç) tarihi ile 26.05.2017 ıslah tarihi itibariyle ıslahın asli ceza davası zamanaşımı süresi içinde yapılmış bulunmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili- davalılar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., ... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 84.225,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4469, Karar No: 2011/7785, Tarih: 28.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4469 E.  ,  2011/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2007/629-2008/913 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.06.2011 gününde davacı vekili Avukat .....geldi, davalılar vekili davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin önceki ortağı ...’dan iki ortaklığı devir aldığını, bu kapsamda davalı kooperatif ile 16.06.2003 tarihli protokol imzalanarak devrin hüküm altına alındığını, ortaklık senetlerinin tanzim edildiğini, genel kurullara çağrıldığını, inşaatların tamamlanarak tasfiye sürecine girdiğini, müvekkiline tahsis edilen konutların tapularının başkalarına verildiğini, en son diğer davalılar adına tapuda tescil edildiklerini, konutların verilmesi isteminin kabul edilmediğini, yöneticiler hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, müvekkilinin hak sahibi olduğunu ileri sürerek, tapuların iptaline, müvekkili adına tesciline, olmadığı takdirde hüküm tarihindeki değerlerinin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, davacının hiçbir parasal edimini yerine getirmediğini, esasen ortaklık senedinin hem hiç bedel ödenmemesi hem de gerçekte bu ilişkinin hiç doğmaması nedeniyle geçersiz olduğunu, barter sistemiyle konutların dava dışı şirkete verildiğini, sözleşme gereği inşaat malzemelerinin teslim edilmediğini, davacının devir aldığını belirttiği kişinin bu şirket yetkilisi olduğunu, davacı ile müvekkili kooperatifi tanıştırdığını, edimlerin davacı tarafından yerine getirileceğini söyleyerek kooperatif yetkililerini hataya düşürdüklerini, ortaklık senetlerinin bu nedenle düzenlendiğini, ancak dava tarihine kadar edimini ifa etmediğini, ortaklık ilişkisinin kurulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dava dışı ...’dan devir almak suretiyle davalı kooperatife ortak olduğu, iki ayrı konutun tahsis edildiği, devre dair protokolde davacıdan herhangi bir aidat ve ek ücret talep edilemeyeceğinin kararlaştırıldığı, tahsis edilen konutları kooperatife ortak olmayan diğer davalıların tapudan satın aldıkları, bu davalıların kötüniyetli olduğunun kanıtlanmadığı, tapu iptal ve tescil isteminin yerinde olmadığı, protokolün peşin ödemeli ortaklık statüsü tanıdığı, ancak bu yönde genel kurul kararının olmadığı, davacı ve onun devir aldığı kişinin aidat yükümlülüğünün devam ettiği, davacının bir ödemesinin olduğunun iddia edilerek kanıtlanmadığı, bu ortaklığın öncesinin Barter sözleşmesine dayandığı, ortaklık bakımından bu sözleşmenin geçerli olmadığı, sözleşmeye göre kesinleşmiş alacağının bulunmadığı, yöneticiler hakkındaki ceza dosyasının sonucunun beklenilmesinin eldeki davaya etkisinin olmayacağı, raporlar arasında çelişki bulunduğu ileri sürülmüş ise de itirazların mahkemece değerlendirildiği, davacının ve devir aldığı kişinin ödemesi olmadığından tazminat da talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalılar duruşmaya gelmediğinden vekalet ücretine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3356, Karar No: 2013/6953, Tarih: 06.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3356 E.  ,  2013/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 04.10.2012 gün ve 286-456 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacının anneannesi ve dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazınkayden paydaşı olan ....'ın evlenerek geldiği baba hanesindeki anne, baba ve tüm kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile tablosunun ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınması, geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz olarak getirilip getirilmediğinin denetlendikten sonra dosyanın dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7722, Karar No: 2019/10137, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7722 E.  ,  2019/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 41/1-c. maddesine aykırı olarak işletme kayıt belgesi almadan faaliyette bulunmak eyleminden Gayret Eczanesi yetkilisi ... hakkında Ahmetli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 10/08/2017 tarihli ve 45-2017-02/005 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/4616 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/10/2018 gün ve 9875 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2018 gün ve KYB-2018-86641 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başkaherhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme bulunduğu, gıda takviyesi satışı yapılan eczanelerde kayıt ve onay belgesi alma zorunluluğunu getiren yönetmelik hükmünün idare mahkemesince iptal edilmiş olduğu belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinde "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde takviye edici gıda satışının yapıldığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/4616 Değişik İş sayılı kararının 5326 sayılı Kanunun 28/10. maddesi uyarınca kesin nitelikte olmasına karşın, Ahmetli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün anılan karara karşı yapmış olduğu itiraz sonrasında verilen Ödemiş Sulh Ceza Hakimliği'nin 19.12.2017 tarih, 2017/4816 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/4616 Değişik İş sayılı kararının 5326 sayılı Kanunun 28/10. maddesi uyarınca kesin nitelikte olmasına karşın, Ahmetli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün anılan karara karşı yapmış olduğu itiraz sonrasında verilen Ödemiş Sulh Ceza Hakimliği'nin 19.12.2017 tarih, 2017/4816 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.