muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1376, Karar No: 2021/3372, Tarih: 24.02.2021

KARŞI OY :

Dosya kapsamına göre ... isimli güvenlik şirketinde çalışmakta iken iş akti feshedilen sanık ...’ın diğer sanık ... ile birlikte işyerine giderek aynı işyerinde güvenlik müdürü olarak çalışan katılanı yanlarına çağırdıkları, sanık ...’un katılana “otur lan şuraya, gözlüğünü çıkar” şeklinde sözler sarfettiği, sanıkların kavga etme niyetinde olduğunu anlayan katılanın işten ayrılıyorum diyerek uzaklaştığı sırada sanık ...’un katılanın yakasından tutarak kendisine doğru çekmesi nedeniyle katılanın gözlüğünün yere düştüğü, eğilip almaya çalıştığı sırada sanık ...’un gözlüğe basarak kırdığı, katılanı yakasından tutarak kaldırmaya çalıştığı, katılanın gitmek için kapıya yöneldiği esnada diğer sanık ...’in katılanı tuttuğu, sanık ...’un katılanın belindeki ruhsatlı silahını alarak kafasına dayadığı, bu sırada silahın bir el ateş aldığı, katılanı dışarı çıkardıkları esnada sanık ...’un katılanın ayaklarına doğru iki el ateş ettiği, katılanı zorla geldikleri aracın yanına götürüp bindirmeye çalıştıkları, katılanın binmemek için direnmesi üzerine sanık ...’un silahın kabzasıyla katılanın kafasına vurması nedeniyle kafasında aşırı bir kanamanın meydana geldiği, bunun üzerine sanıkların olay yerinden ayrıldığı, katılanın basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek nitelikte ve kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı, olaydan yaklaşık 30 dakika sonra sanık ...’in güvenlik şirketine ait araçla olay yerine geldiği, polis memurlarınca sorulduğunda silahın aracın torpidosunda olduğunu söylediği, katılana ait silahın bu şekilde emniyet mensupları tarafından teslim alındığının anlaşılması karşısında, sanıkların TCK’nın 149/1-c-d maddesinde tanımlanan yağma suçunu işledikleri, silahın olaydan sonra iadesinin suçun sübutuna etkisinin bulunmadığı, sanıkların kastının belirlenmesinde esas alınamayacağı ancak, TCK’nın 168. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yağma suçundan sanıkların beraatine ilişkin yerel mahkeme kararının onanmasına dair I numaralı sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/9532, Karar No: 2019/12060, Tarih: 09.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/9532 E.  ,  2019/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde olağanüstü dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12.05.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra 22.08.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan; sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21529, Karar No: 2012/19473, Tarih: 21.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21529 E.  ,  2012/19473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; Beraat

2-Sanık ... Atalay, 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK'nın 62, 51, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine, sanık ... Atalay'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... Atalay müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in suça konu binayı 27.12.2005 tarihinde sattığı tapu kayıtlarından anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... Atalay hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın kusurunun bulunmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul II No'lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.09.1995 tarihli kararı ile 2. grup korunması gerekli kültür varlığı olarak tesciline karar verilip 1995-1996 yıllarında tapuya şerh edilen ahşap binanın, 27.12.2005 tarihinde sanık tarafından satın alındığı, binanın 1995 yılından itibaren çökme sürecine girdiği, dosya kapsamındaki Temmuz 2006 tarihli rapor ile binanın tamamen ortadan kalktığının tespit edildiği, sanığın aşamalardaki tutarlı savunmalarında suça konu binayı kendisine babasının aldığını,

alındığında binanın çürük olduğunu, binayı kimin yıktırdığını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, suça konu eylemi sanığın gerçekleştirdiğine dair somut, her türlü şüpheden uzak delil elde edilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunla değişik 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesindeki gün para cezasının asgari haddinin 5 gün adli para cezası olduğu dikkate alınıp lehe kanun karşılaştırması yapılmadan yazılı şekilde sanık aleyhine olacak şekilde ceza tayini,

Kabule göre de;

a) Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunla değişik 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesindeki gün para cezasının asgari haddinin 5 gün adli para cezası olduğu dikkate alınıp lehe kanun karşılaştırması yapılmadan yazılı şekilde sanık aleyhine olacak şekilde ceza tayini,

b) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken, sanığa verilen cezanın ertelenmesinin gerekçe gösterildiği, oysa, şartları varsa hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesindeki erteleme hükümlerinden önce uygulanması gerektiği, sanığın geçmişinde hükümlülükler bulunmadığı, katılanın kurumun somut zararının tespit edilmediği gözetilmeden, sanığa verilen cezanın ertelenmiş olması ve ertelemenin sanık lehine olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... Atalay müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1387, Karar No: 2023/499, Tarih: 09.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1387 E.  ,  2023/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1355 E., 2021/1460 K.

DAVA TARİHİ : 01.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 E., 2021/43 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu aynı Kanunun 348 nci maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetveline konu edilen toplam miktar 59.295,19 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayet olunan vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6389, Karar No: 2013/11362, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6389 E.  ,  2013/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14427, Karar No: 2013/2187, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14427 E.  ,  2013/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girdiğinden genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesine göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından muaf tutulduğu ve Kamulaştırma Yasası'nın 29. maddesine göre yargılama giderlerinin davacı idare üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmeden karar ve ilam harcının davalılardan alınmasına karar verilmesi; davanın niteliği gereği davacı idare yararına da tarifeler üzerinden maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın (6) numaralı bendinde yer alan “Alınması gerekli 21,15 TL karar ve ilam harcın peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile 2,75 TL karar ve ilam harcının davalılardan alınarak hazineye irat kaydına” ibaresinin metinden çıkartılarak yerine “Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresinin yazılmak, yine gerekçeli kararın (7) numaralı bendinde yer alan "2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” sözcükleri yerine ”Davacı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.200,00 TL vekalet ücretinin de davalılardan alınarak davacıya verilmesine" sözcüklerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12045, Karar No: 2014/13795, Tarih: 08.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12045 E.  ,  2014/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2009/34-2013/71

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının, dava konusu yirmibeş parça taşınmazda mirasbırakan M.. Y..'ın paydaş olduğunu ancak tapu kaydında mirasbırakanın İbrahim olan baba adının yazılmadığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı; dava konusu taşınmazlarda "Mehmet", "T. İ. oğlu M." ve "Osman biraderi Mehmet(namı diğer M.İ.)" isimli paydaşların bulunduğu; paydaş Topal İbrahim oğlu Mehmet'e ilişkin kaydın önce İ. oğlu M. olarak tescil edildiği bilahare 2005 yılında T. İ. oğlu olarak tashih edildiği, Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/14 E. 2004/252 K. sayılı kararı ile paydaş Mehmet'in soyisminin Yılmaz olarak düzeltilmesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği ancak henüz tapuya yansımadığı, dava konusu taşınmazlarda paydaş olan "Osman"ın da Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1993/1136 E. sayılı kararıyla soyismini Y., baba adını İ. olarak düzelttirdiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut nufüs ve tapu kayıtları, veraset ilamları ve diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazlardaki paydaşlardan dava dışı O.. Y..'ın davacının amcası olduğu, bu itibarla paydaş Osman'ın kardeşi Mehmet'in(namı diğer M. İ.) davacının babası M.. Y.. olduğu, kayıtları tashih edilen T.İ. oğlu M.'in ise davacının dedesinin babası olduğu sonucuna ulaşılmaktdır.

Ne var ki davacı, dava dilekçesinde, İbrahim oğlu M.. Y..'ın paydaş olduğunu ancak tapu kaydında mirasbırakanın baba adının yazılmadığını belirtip tapu kaydında düzeltim talep etmişse de, Mehmet isimli birden fazla paydaşı bulunan taşınmazlarda M.. Y.. isimli bir paydaş bulunmadığından davacının, tam olarak hangi paydaş yönünden kayıt düzeltimi talep ettiği anlaşılamamaktadır.

Bu durumda, davacıya süre verilip dava dilekçesi açıklattırılmadan ve tam olarak hangi kayıtların düzeltilmesinin istendiği belirlenmeden, mahkemece malik Mehmet'in baba adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, davacıya süre verilip dava dilekçesi açıklattırılmadan ve tam olarak hangi kayıtların düzeltilmesinin istendiği belirlenmeden, mahkemece malik Mehmet'in baba adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Diğer taraftan, yerleşik Yargıtay uygulamaları ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesi uyarınca tapu kaydında düzeltim davalarının çekişmesiz yargı işlerinden sayıldığı ve çekişmesiz yargıda feri müdahalenin mümkün olmadığı dikkate alınmadan B.. E..'in müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hâl böyle olunca mahkemece, dava dilekçesininin açıklattırılması, dava konusunun tam olarak belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2864, Karar No: 2018/7083, Tarih: 14.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2864 E.  ,  2018/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2009/457-2015/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 20/10/2008 tarihli sözleşme ile ... Salonu isimli işyerinin 30.000 TL bedelle davalılara devredildiğini, ödemelerin 31/08/2009 tarihine kadar aylık taksitler halinde devredene ödenmesinin kararlaştırıldığını ve davalıların aynı tarihte 8.000 TL peşinatı ödeyerek işyerini fiilen teslim aldıklarını, 31/10/2008 tarihinde 2.000 TL'yi de ödediklerini, ancak bu tarihten sonra geri kalan taksitler toplamı olan 20.000 TL'yi ödemediklerini, söz konusu işyerinin davalılar tarafından işletildiğini, davalıların temerrüdü nedeniyle vadesi gelen taksitler için haklarında icra takipleri başlatıldığını, ancak davalılar tarafından takibe ve borca itiraz edildiğinden borçluların itirazının iptali ile ... . İcra Müdürlüğü'nün 2009/929 Esas sayılı takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ...'ın davalılara belli bir dönem danışmanlık yapması, işi öğretmesi, mevcut müşterilerin devamını sağlaması şartı ile işyerinin devraldığını, ancak davacının devrettiği işyerinin kiralayanı ile kendi arasında hukuki problemler olduğu, bu nedenle kiralayanın davalılara davacının dükkana gelip gitmesi halinde kira aktini bozacağını söyleyerek taahhütname imzalatmış bulunduğunu, davacıdan faydalanamayacaklarını anladıklarından işyerini devir almaktan vazgeçtiklerini ve bu durumu davacıya bildirdiklerini, davacının paraya ihtiyacı olduğundan mevcut peşinat olarak 8.000 TL'nin ödenmesi halinde devir ile ilgili başka bedel talep etmeyeceğini belirtmesi üzerine davalıların 8.000 TL'yi ödedikleri ve karşılıklı olarak işyeri devir sözleşmesini yırtarak feshettiklerini, davacının 8.000 TL aldığını gösteren belgeyi aynı gün imzalayarak verdiğini, borçları bulunmadığını savunarak davanın reddine, davacının haksız yere icra takibi yapmasından dolayı %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; para makbuzunu ibraname haline dönüştürdükleri iddiası ile özel belgede sahtecilik suçundan davalılar hakkında ... . Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/37 esas nolu kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda davalıların beraatine karar verildiği, 20/10/2008 tarihli işyeri devir sözleşmesi aslının ortadan yırtılmış ve yapıştırılarak icraya konulması nedeniyle sözleşmenin feshedilmiş sayılması gerektiği, davalı tarafın dosyaya sunduğu 20/10/2008 tarihli para makbuzunun geçerli bir ibraname niteliğinde olduğu, davacının devir sözleşmesinden dolayı bakiye alacağının bulunmadığı, davalının sunmuş olduğu para makbuzunun belge niteliğinde olduğu, ibranamede davacının 20/10/2008 tarihli işyeri devir sözleşmesinin iptal edildiğini, bu sözleşmeden dolayı hiç bir alacağı kalmadığını kabul ettiği, davacının para makbuzu ve ibranamenin aksini yazılı delil ve belge ile ispatlayamadığı, alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirmesi nedeniyle taraflar lehine icra tazminatına hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının ve davalı tarafın kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında işyeri devri nedeniyle ödenmesi kararlaştırılan taksitlerin tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ispat yükü başlıklı 190. maddesi "(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece, ispat yükü yanlış değerlendirilerek davanın reddine karar verilmişse de davacı taraf işyerinin devrine ilişkin düzenlenen 8.000 TL'lik makbuzun peşinat ödemesi ile ilgili olduğunu ve üzerinde yer alan ibranın bilgisi ve rızası dışında davalılarca yazıldığını iddia etmiş, ceza mahkemesinde de işyerinin devrine ilişkin düzenlenen 8.000 TL'lik ödeme makbuzunun üzerinde yer alan ibraya ilişkin yazının daha sonradan davalı ... tarafından doldurulduğu kabul edilmiş olduğuna göre söz konusu makbuz üzerindeki ibraya ilişkin yazının tarafların iradesine aykırı olarak doldurulmadığını ispat yükü davalılarda olup, mahkemece ispat yükü yanlış değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.