muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/937, Karar No: 2017/213, Tarih: 04.04.2017

2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşü düzenlemek” fiili; hazırlıklar da dahil olmak üzere toplantı veya yürüyüşün yapılabilmesi için gerekli her türlü işlemi yapmak; “yasadışı toplantı ya da gösteri yürüyüşünü yönetmek” fiili; topluluğun dağılmaması, amaçlanan doğrultuda devam etmesi için topluluğa ya da etkin bazı kişilere gerekli talimatları vermek, duruma göre insiyatif geliştirmek, gerekli idare işlemlerini yapmak, topluluğu hareketlendirmek ve yönlendirmek; “kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşünü düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılmak” fiili ise, bu toplantı veya yürüyüşü düzenleyen ve yönetenlerden olmamakla birlikte, bizzat toplantı ve yürüyüşte hazır bulunarak bu kişilerin hareketlerini paylaşmak anlamına gelmektedir.

2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç seçimlik hareketli bir suç olup, bu suçun oluşması için failin “düzenlemek”, “yönetmek” veya “düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılmak” fiillerinden birini işlemesi suçun oluşması için yeterlidir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra, 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen dördüncü fıkranın kapsamına 2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan üç seçimlik hareketinde mi yoksa yalnızca “düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılma” fiilinin mi girdiği hususu üzerinde durulmalıdır.

2911 sayılı Kanunda, asıl olarak kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşlerine katılmayı düzenleyen ve yaptırım altına alan hükümler, 32/1. maddesinde tanımlanan toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılıp dağılma ihtarı ve zor kullanılmaya rağmen dağılmamakta ısrar etme ile 33/1. maddesindeki toplantı ve gösteri yürüyüşüne, aynı Kanunun 23 maddesinin (b) bendinde sayılan silah ve araçlarla katılma fiilleridir. 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinde, 2911 sayılı Kanunun sadece 28. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma suçunun belirtilmesi, aynı Kanunun 32 ve 33. maddelerinin zikredilmemesi nedeniyle, bu maddelerde yaptırım altına alınan suçları işleyen fail, örgüt adına suç işleme suçunun istisnası niteliğinde düzenlemeler getiren 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin dördüncü fıkrasından yararlanamamaktadır. Bu sebeple fail, bu suçların yanı sıra diğer şartların da varlığı halinde silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan da ayrıca cezalandırılmaktadır. O halde, asıl olarak kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşlerine katılma suçunun düzenlendiği 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerinin, 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında değerlendirilmemesine rağmen, 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinde düzenlenen üç seçimlik hareketin de bu fıkra kapsamında olduğunu ileri sürmek imkan dahilinde değildir.

Öte yandan; 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinde “2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 28 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma suçu” tabiri kullanılmak suretiyle, 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinde tanımlanan üç seçimlik hareketten yalnızca “düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılma” eylemi kanun koyucu tarafından bilinçli tercih edilmiştir. Diğer seçimlik hareketler olan “düzenlemek” ve “yönetmek” fiillerine bu bentte yer verilmemiştir. Bu bakımdan 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesindeki kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşlerini "düzenleyen” ve “yöneten” failler, diğer şartların da varlığı halinde ayrıca silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan da cezalandırılacaklar, ancak “düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılma” fiillerini işleyen kişilere silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan ayrıca ceza verilmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Amacı Türkiye Cumhuriyetinin hâkimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını silahlı mücadele vererek devlet idaresinden ayırıp bu bölgede Marksist-Leninist ilkelere dayalı bir Kürt devleti kurmak olan PKK terör örgütü elebaşısı...'ın sözde doğum gününün kutlanması için çeşitli internet sitelerinden eylem çağrılarında bulunulduğu, bu kapsamda TUHAD-FED tarafından 03-04.04.2011 tarihlerinde Halfeti ilçesinde etkinlik düzenlenmesi için karar alınıp valilik makamına başvuru dilekçesi verildiği, sanığın da arasında bulunduğu düzenleme kurulu üyelerince herhangi bir ikaz veya uyarının yapılmadığı gösterinin; açılan pankartlar, terör örgütünü simgeleyen ve alanda gezdirilen sözde bayraklar, atılan sloganlar, platformdan yapılan yayınlar ve platforma örgüt elebaşının afişinin asılması gibi eylemler nedeniyle kanuna aykırı hale dönüştüğü olayda; toplantı ve gösterinin bildirimde yazılı amaç dışına çıkmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan sanığın eyleminin, 2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşünü "düzenleme" suçunu oluşturduğu ve 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi kapsamında kalmadığı, bu suretle sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan dolayı ayrıca cezalandırılmasının usul ve yasaya uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2017 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3112, Karar No: 2013/22219, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3112 E.  ,  2013/22219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2/e, 51, 51/3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet,erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun, sanığa ait inşaatta fayans işçisi olarak çalışmakta iken, ayağının hortuma dolanarak kayması neticesinde kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralanması olayı ile ilgili olarak olayda 17 gün sonra Cumhuriyet Savcılığına şikayet dilekçesi verdiği, dinlenen tanıkların olayı görmediği, inşaatta beraber çalıştığı mağdurun kardeşinin dahi 14.01.2009 tarihinde olaydan yaklaşık 5 ay sonra dinlenildiği ve görgüye dair bilgisinin olmadığı anlaşılmakla; mağdurun sanığa ait işyerinde düşüp yaralandığına dair kesin, her türlü şüpheden uzak, inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/173, Karar No: 2020/948, Tarih: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/173 E.  ,  2020/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Çocuğunu tasarlayarak öldürme, çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi

HÜKÜM : Sanık ... yönünden;

- Çocuğunu tasarlayarak öldürme suçundan beraat,

Sanık ... yönünden;

- Çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçundan TCK'nin 82/1-d-e, 83/1-2-3, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, müşteki Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul kız bebeğe karşı eyleminin sübutu kabul ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul erkek bebeğe karşı nitelikli kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verildiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sanık ...’a az ceza verildiğine, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan bakanlık vekilinin sanık ... hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanık ... hakkında maktul kız bebeğe karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında maktul kız bebeğe karşı ihmali davranışla kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a- Oluş ve kabule göre; sanığın kendi öz çocuğu olan 2 günlük maktul bebeği Erzurum ili ile Tekman ilçesi arasında dere kenarı olan bir yere bıraktığı, bıraktığı yerin herkesin görebileceği mutad yerlerden olmadığı, ıssız bir alan olup bebeğin bulunmamasının ihtimal dahilinde bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın eylemi nedeniyle hakkında TCK'nin 82/1-d-e maddesi ile hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde TCK'nin 83/3. maddesi ile hüküm kurulması,

b- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, Cumhuriyet savcısının ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2020 gününde Üyeler ... ve ...'in sanık ... hakkındaki hükmün onanması gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu, diğer yönlerden oy birliği ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

b- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, Cumhuriyet savcısının ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2020 gününde Üyeler ... ve ...'in sanık ... hakkındaki hükmün onanması gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu, diğer yönlerden oy birliği ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında yenidoğan bebeğini 2 günlük iken yalnız başına dere kenarına bıraktığı daha sonra yapılan aramalara rağmen bulunamadığı sabit olup Hınıs Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda sanığın TCK’nin 82/1-d-e, 83/3. maddeleri gereğince kurulan hükmün yerinde olduğunu ve onanması gerektiğini düşündüğümüzden Daire çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2010/15522, Karar No: 2011/2401, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15522 E.  ,  2011/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12523, Karar No: 2013/4392, Tarih: 25.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/12523 E.  ,  2013/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasının kesin ve tazmini nitelikte adli para cezası olduğu, CMUK 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK. nun 58/6. maddesi uyarınca, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin de mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi ile 5275 sayılı yasanın 108/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2379, Karar No: 2022/1219, Tarih: 08.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2379 E.  ,  2022/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı arasında danışmanlık hizmeti bulunduğunu ve bu nedenle davalıya avans olarak ödenen 180.000 USD’nin davalı tarafından tahsil edildiğine ilişkin makbuzun dosyaya sunulduğunu belirterek yapılan avans ödemesinin iadesi için yapılan icra takibine, davalının yaptığı itirazın iptaline ve %20 'den aşağı olmamak üzere hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile arasında danışmanlık hizmeti sözleşmesi bulunmadığını, icra takibine konu parayı almadığını, ayrıca ödemenin kim tarafından yapıldığına ilişkin makbuzda açıklama olmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu alacağın dayanağı olan makbuzun, kim tarafından hangi sebep ile düzenlendiği, gerçekte kime avans olarak verildiği, davacı tarafından TMK'nın 6 ve HMK'nın 200 ve devamı maddeleri gereğince, usulüne uygun olarak ispat edilemediği, davacı ticari defter ve kayıtları ve yemin delili ile dava konusu makbuza konu ödemenin davacı şirket tarafından avans olarak kullanıldığını ispat hakkını kullanmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesince, taraflar arasında hizmet ilişkisi kurulsun ya da kurulmasın, ödemenin "maslat tadilat projesi için" yapıldığının belirtildiği, davalının ödemeye konu belge altındaki imzayı kabul ettiği, ancak belgedeki diğer yazıları, yapılan ödemeyi ve davacı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi inkar ettiği, makbuzun kaybedildiğine veya çalındığına yönelik herhangi bir soruşturma dosyası olmadığı, Yargıtayın yerleşik içtihatları gereğince açığa imza atanın bunun sonucuna katlanacağı,makbuz aslının davacıda bulunması, davalının imzasını kabul ettiği makbuz içeriğinde, davalıya tadilat projesi için 180.000 USD ödeme yapıldığının ifade edilmesi karşısında, davalıya 180.000,00 USD ödeme yapıldığının sabit olup, davalının imzasını kabul ettiği makbuz içeriğinin aksini de usule uygun delillerle ispatlayamadığından bahisle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne, asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 102. maddesinde, “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.” düzenlemesi yapılmıştır.

Dosyada toplanan deliller ve TBK'nın 102. Maddesi (Mülga BK. 86.madde) dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde, davacı taraf her ne kadar söz konusu makbuzun avans niteliğinde olduğunu beyan etmiş ise de bunu ispatlar nitelikte yazılı delil sunamamıştır. Yukarıda belirtilen kanun maddesi gereğince ödemenin avans niteliğinde yapıldığını ispat yükü davacı tarafta olup, davacı mahkemece verilen süreye rağmen ticari defterlerini sunmamış, yine mahkemece dava konusu makbuzun, avans olarak verilen para için tanzim edilip edilmediği konusunda, temel ilişki ve avans iddiasının ispatı için yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış, 01/06/2017 günlü ara kararda verilen süreye rağmen yemin teklif etme hakkı kullanılmamıştır. Bu durumda davacı dava konusu makbuzun avans ödemesine ilişkin tanzim edildiği iddiasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bölge adliye mahkemesince ispat külfeti yer değiştirilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi Kararının KALDIRILMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2475, Karar No: 2020/7353, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2475 E.  ,  2020/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili, dahili davalılar ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü (devredilen) tarafından muayene ve tedavileri ile yükümlü bulunduğu ...’in 07.06.2003 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeni ile 09.06.2003-29.07.2003 tarihleri arasında Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde sağlanan tedavisi için 11.962.660,000 TL,

ameliyatında kullanılan tıbbi malzeme karşılığında anlaşmalı ...Tıbbi Mam. İmalat adlı firmaya 8.828.054.000 TL ve ilaç bedeli olarak da ilgili eczanelere 44.575.000 TL olmak üzere toplam 20.835.289.000,00 TL ödeme yapıldığı, buna göre, hastane masrafları için ödenen 11.962.660,000 TL’nin ödeme tarihinden itibaren 26.05.2005 tarihine kadar hesaplanan 3.898,49 YTL faiz, tıbbi malzeme masrafı olan 8.828.054.000,00 TL’ye ödeme tarihinden 26.05.2005 tarihine kadar hesaplanan 2.258,26 YTL faiz ve eczane ödemesi 44,56 YTL’ye 26.05.2005 tarihine kadar hesaplanan 15.58 YTL faizin toplamı 6.172,33 YTL faiz olmak üzere toplam 27.007,59 YTL alacağın 26.05.2005 tairihinden işletilecek yasal faiz ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini ıslah ile 20.835,29 TL, faiz 13.394,63 TL ile birlikte toplam 34.229,92 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ...Ş aleyhine açılan davanın reddine, davanın ıslah talebi de dikkate alınarak davalı Güneş Sigorta A.Ş yönünden asıl alacak 20.835,29 TL üzerinden diğer davalılar ..., ... Ağrı Seyahat Ltd. Şti. ve ... varisleri yönünden ise 34.229,92 TL üzerinden kabulüne, davalı Güneş Sigorta A.Ş. poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak kaydıyla, davalılardan ... varisleri de miras payları oranında sorumlu olmak kaydıyla, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, asıl alacak 20.835,29 TL 26.5.2005 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, Davalı Güneş Sigorta A.Ş yönünden, yasal faizin dava tarihinden itibaren uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili, dahili davalılar ..., ... tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre dahili davalılar ..., ... tarafından sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargılama sırasında 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik