muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14629, Karar No: 2015/10520, Tarih: 17.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14629 E.  ,  2015/10520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/426-2014/808

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı M.. B.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle taşınmazın satış bedeli üzerinden alınacak harcın satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin oran esas alınmak suretiyle paydaşlardan tahsil edileceğinin anlaşılmış olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29632, Karar No: 2013/16823, Tarih: 09.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/29632 E.  ,  2013/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, kesintisiz takip olmaksızın, ihbar üzerine olayın gerçekleştiği köye gelmekte olan kolluk görevlilerince tesadüfen başka bir köyde görülüp yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde kalkışma hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin ve katılan şirket lehine takdir olunan dilekçe yazım ücretinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerinin ve dilekçe yazım ücretinin müteselsilen alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ve katılan şirket lehine takdir olunan dilekçe yazım ücretinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 9.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/8, Karar No: 2025/521, Tarih: 13.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/8 E.  ,  2025/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/983 E., 2024/1382 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... vekili Avukat ... 2- .. vekili Avukat ...

BİRLEŞEN 2023/783 ESAS SAYILI DOSYADA

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... vekili Avukat ..... 2- ...vekili Avukat ...

TASFİYE MEMURU : ...

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/766 E., 2024/123 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen dosyada şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Asıl dosyada şikâyet eden vekili şikayet dilekçesinde özetle, müvekkilinin dosya borçlusu sıfatına haiz olmayıp, ihaleye konu taşınmazların maliki olduğunu, sonuçlanan tasarrufun iptali davası neticesinde müvekkilin 4 adet taşınmazı için alacaklı tarafa haciz ve satış yetkisi verildiğini, söz konusu mahkeme kararının ardından taşınmazların satışa çıkarıldığını ve ihale neticesinde ilgili alıcılara ihale edildiğini, ihale bedellerinin dosyaya ödenmesinin ardından İstanbul 1. İcra Müdürlüğü’nün 2016/31310 Esas sayılı takip dosyasından 08.11.2023 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, ancak düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, alacak miktarları ve faizlerin ayrı ayrı gösterilmediğini, sıra cetvelindeki hatalar nedeniyle müvekkile iade edilmesi gereken tüm tutarların hatalı sıra cetvelinin iptal edilmemesi halinde sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan şikayet olunan tarafa aktarılacağını ileri sürerek şikâyetinin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyet eden vekili şikayet dilekçesinde özetle; muris...terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiye edilmekte olduğunu, bu nedenle İİK'nın 193. maddesi uyarınca iflasın açılış tarihi olan 08.12.2014 tarihi itibariyle muris hakkında yapılan takiplerin duracağını, bu tarihten sonra muris aleyhine faiz işletilemeyeceği dikkate alınmadan hatalı hesaplama sonucunda tanzim olunan sıra cetvelinde, şikayet olunan alacaklıların alacak miktarları fahiş olarak belirlendiğini ve İcra İflas Kanunu'na aykırı şekilde sıra cetveli tanzim edildiğini ileri sürerek, şikâyetinin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili asıl ve birleşen dosyada şikayetlerin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili asıl ve birleşen dosyada şikayetlerin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dosyada, şikayet yoluna başvurma hakkının İİK'nın 142. maddesi gereğince yalnızca alacaklılara tanınmış olduğundan şikayet edenin aktif taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesi ile şikâyetin aktif sıfat yokluğu nedeniyle reddine, birleşen dosyada, miras bırakan Hayim Benbasat'ın en yakın mirasçılarının mirası reddi üzerine Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.09.2013 tarih ve E. 2013/1025, K. 2013/1963 sayılı kararı ile terekenini iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verildiği, İİY'nin 196/1. maddesine göre iflasın açılması ile birlikte iflas masasın giren alacaklarda faiz işlemi devam edeceği, aynı Yasanın 193/1. maddesi uyarınca takibin durması faiz işletilmesine engel olmayacağı, bu bakımdan şikayet eden borçlunun başvuruda bir hukuksal yararının bulunmadığı gerekçesi ile şikâyetin hukuksal yarara ilişkin yargılama koşulu eksiliği nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dosya yönünden, şikayetçinin, satışı yapılan taşınmazların maliki olup, şikayet olunan alacaklıya yalnızca borcun tahsili amacıyla haciz ve satış yetkisi verildiği, yapılan haciz ve satış işlemleri neticesinde alacaklıların sadece alacağına karşılık gelecek meblağlar üzerinde hak iddia edebileceği, varsa arta kalan tutarların satılan taşınmazların malikine iade edileceğinden davacı taşınmaz malikinin, aynen dosya borçlusu gibi alacaklının alacağının üstünde pay ayrıldığına yönelik şikayetinde hukuki yararı bulunduğundan öncelikle davanın 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açıldığının tespiti halinde işin esasına geçilerek takip hukuku hükümlerine göre davalı alacağı hatalı hesaplanıp hesaplanmadığı, davalıya fazladan pay ayrılıp ayrılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki yanılgı ile yazılı şekilde aktif sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile asıl dosya yönünden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, birleşen dosya yönünden, mahkemenin gerekçesinde belirtildiği gibi İİK 196/1. maddesine göre iflasın açılması ile birlikte iflas masasın giren alacaklarda faizin işlemeye devam edeceği ve aynı Yasanın 193/1. maddesi uyarınca takibin durması faiz işletilmesine engel olmayacağından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile birleşen dosya şikayetçisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde kanuni düzenlemelere ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına aykırı olacak şekilde iflasın açılmasının faizlerin işletilmesine engel olmayacağından şikayetin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının belirtildiği, ancak Yargıtayın kabulüne göre ve kanun maddeleri uyarınca tasfiyenin açılmasının faizlerin işletilmesine engel olmayacağı, ancak tasfiye açılış tarihinden sonra işleyen bu faizlerin alacakların tam olarak ödenip ödenemeyeceğinin bilinemediği, iflas masasının mevcudiyetinin tespit edilemediği, hal böyleyken şu aşamada 08.12.2014 tarihinden sonra işleyen faizlerin dikkate alınamayacağı, tasfiyenin açılış tarihi itibariyle işlemiş faizlerle birlikte asıl alacakların tam ödenmesine müteakip ayrı bir sıra cetveli tanzim edilmesi gerektiği, şikayet konusu sıra cetvelinin takip hukukuna aykırı ve hatalı düzenlenmesi sonucunda terekenin zarara uğrayacağını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1-) Asıl ve birleşen dosyada şikayetin konusu, İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2016/31310 E. sayılı dosyasında düzenlenen 08.11.2023 tarihli sıra cetveline şikayettir.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikayette bulunulmuş olsa dahi, Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından ve bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur.

Asıl ve birleşen dosya bakımından, yapılan istinaf başvurusu sonucunda, birleşen dosya açısından istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl dosya açısından ise istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesi, yukarıda zikredilen “Aynı sıra cetveline yönelik şikayetlerin birlikte karara bağlanması gerekir.” ilkesine aykırı bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın birinde istinaf başvurusunun esastan reddi, diğerinde ise istinaf başvurusunun kabulü kararı hukuka uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Bozma nedenine göre birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-) Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2-) Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Asıl ve birleşen davalar şikayete ilişkindir.

2-) Bozma nedenine göre birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-) Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2-) Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Asıl ve birleşen davalar şikayete ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi hukuki yarar yokluğundan davaların reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi, asıl dosya bakımından kararı kaldırarak iade etmiş, birleşen dosya açısından ise başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, asıl dosya açısından karar kaldırılmakla bu dosya bakımından temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Bilindiği üzere Bölge Adliye Mahkemelerinin HMKnın 353/1-a.6 maddesi gereğince vermiş olduğu kararların temyiz incelemesi mümkün değildir.

Yine davaların birleşmekle bağımsızlıklarını kaybetmeyeceği, ayrı dava olma özelliklerini sürdürecekleri Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamasıdır.

Hal böyle olunca asıl dava bakımından temyiz incelemesi mümkün olmadığından, bu dosyaya yönelik temyiz talebinin reddine karar vermek gerekirken, esasa girilerek inceleme yapılıp bozma yönünde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/7381, Karar No: 2019/3727, Tarih: 11.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7381 E.  ,  2019/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Kanunda öngörülen ceza miktarlarına nazaran katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın katılan şirkete ait Alaçatı Beldesi, Alaçatı Yat Limanı G1 binasında bulunan... isimli restaurantta 05/05/2010 tarihinde müdür olarak işe başladığı ve 12/08/2011 tarihine kadar sanığın bu restauranttaki görevini ifa ettiği, bu dönemde restauranttaki içkilerin eksildiği, müşterilerden yapılan tahsilatların eksik olarak kasaya alındığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delile ulaşılamadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28272, Karar No: 2014/17356, Tarih: 18.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28272 E.  ,  2014/17356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 20.01.2011 tarihinde verilip kendisine açıklanan kararı, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17.02.2011 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9001, Karar No: 2014/10791, Tarih: 14.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9001 E.  ,  2014/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akdağmadeni İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/11

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun, örnek (7) numaralı ödeme emri tebligatının usulüne uygun yapılmadığını ve tebligattan 31.07.2013 tarihinde haberdar olduğunu ileri sürerek, şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Tebliğ işleminin usulsüzlüğü iddiasının yasal dayanağı İİK'nun 16. maddesi olup, bu yöndeki şikayetin, aynı maddenin 1.fıkrası uyarınca usulsüz tebliğ işleminin öğrenildiği tarihten itibaren 7 gün içerisinde icra mahkemesine yapılması zorunludur. Bu nedenle, mahkemece, öncelikle borçlunun, takibi ve ödeme emri tebligatını öğrenme tarihinin tespiti gerekir.

Öte yandan, borçlunun şikayeti, maddi vakıalara dayanarak ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğüne yönelik olup, bu iddia mahkemede her türlü delille ispat edilebileceğinden, öncelikle, duruşma açılarak şikayetçiye (borçluya) ve karşı tarafa (alacaklıya) anılan konudaki delillerini mahkemeye ibraz etmeleri için imkan tanınmadan talep hakkında dosya üzerinden karar verilmesi usule aykırıdır (HGK.nun 2003/12-600 E. - 2003/606 K. sayılı kararı).

Yukarıda açıklanan düzenleme ve ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; borçlu şirket adına ''Y.. S..S.., Yozgat Yolu, ...km., Y..P..., A.../Yozgat'' adresine çıkarılan örnek 7 numaralı ödeme emri tebligatının ''gösterilen adreste böyle bir şirket yoktur. Adreste bulunan S.. Y.. beyanı tebliğ yapılamadı. İade.'' şerhi ve S.. Y.'in de imzası alınarak 27.06.2013 tarihinde iade edildiği,bunun üzerine tebliğ işleminin ''H.. K.., No:...., A..i/Yozgat'' adresinde ''tebliğ evrakı işyerinde daimi amiri A.. Y.. tebliğ edilmiştir.'' kaydı yazılmak suretiyle 03.07.2013 tarihinde M. Y. imzasına yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, ödeme emrinin borçlu şirket yetkilisi S. Y. imzalı beyanı ile iade edildiği gerekçesiyle borçlunun tebligatı öğrenme tarihinin 27.06.2013 olduğu belirlenmek suretiyle şikayetin süre aşımından reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin bu yöndeki kabulünün somut olaya uygun düşmediği ve yanılgılı olduğu kuşkusuzdur. Zira, iade edilen tebliğ mazbatasındaki beyan sahibinin S.. Y.. olduğu anılan tebligattaki meşruhattan açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, adıgeçen kişinin, borçlu şirketin ortağı ya da yetkili temsilcisi olmadığı Yozgat Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 26.06.2013 tarihli yazısı ile de sabittir.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin niteliği gereği duruşma açılıp taraf teşkili sağlandıktan sonra, tebliğ işleminin usulsüzlüğü iddiasının, niteliği itibariyle her türlü delille ispatının mümkün olduğu hususu da gözetilerek, borçluya ve alacaklıya delillerini sunmaları ve var ise; tanıklarını bildirmeleri için imkan tanınması ve toplanılan tüm deliller birlikte değerlendirilerek borçlunun, takibi ve ödeme emri tebligatını öğrenme tarihinin tespit edilmesi, şikayetin süresinde olduğunun saptanması halinde ise; tebligatın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının yöntemince araştırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/325, Karar No: 2023/7678, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/325 E.  ,  2023/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1154 E., 2015/1775 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanıktan alınan tahlil sonucunda sanığın yeniden uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/1154 Esas, 2015/1775 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR