muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/37997, Karar No: 2023/1440, Tarih: 22.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/37997 E.  ,  2023/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/93 Esas, 2013/136 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine, terör örgütü propagandası yapma suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5 madde ve fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli, 2021/849 Esas ve 2021/871 sayılı Kararı ile sanık hakkında; Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/141 sayılı Kararı ile "terör örgütü propagandası yapmak" suçunu işlediğinden bahisle, 10 ay hapis cezası hükmedilerek, Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/93 Esas, 2013/136 Karar sayılı kararında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı ihbarda bulunulmakla; açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7/2, 2. cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 31/3, 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/584 Esas ve 2022/756 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.10.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

2. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.10.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

2. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. İlçede gerçekleştirilen yürüyüşte slogan atmadığına,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Somut olay, sanığın aşamalarda alınan beyanları, adli sicil ve nüfus kayıtları, CD çözüm ve tespit tutanağı, olay tutanağı, olay görüntülerini içerir CD, sanığın aşamalarda alınan savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 15.02.1999 yılında Kenya ülkesinde yakalanarak ülkemize getirilmesinin yıl dönümü nedeniyle BDP ilçe teşkilatı tarafından protesto gösterisi organize edildiği, saat 11.00 sıralarında parti binası önünde toplanan yaklaşık 180 kişilik grubun içerisinde yer aldığı, görüntü kayıtlarının S1110013 isimli görüntü dosyasının 00.55 saniyesinde terör örgütünün sözde marşı olan gerilla marşını söyleyen grubun içerisinde bulunduğu, S1110011 isimli görüntü dosyasının 00.58 saniyesinde "BE SEROK JİYAN NABE" (başsız özgürlük olmaz- terör örgütü lideri Abdullah Öcalan için söylenen yaygın slogan) şeklinde terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde slogan atması eyleminin fikir ve düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olamayacağı, propaganda suçu şekli bir tehlike suçu olup silahlı terör örgütü lideri lehine sloganlar atarak terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu işlediği sabit görülerek eylemine uyan 3713 sayılı Kanun'un 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 7/2-b-2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile değişik 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2-b/2 maddesi " Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde slogan atılması eyleminin 7/2

.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 7/2-b-2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile değişik 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2-b/2 maddesi " Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde slogan atılması eyleminin 7/2. maddesi gereğince cezalandırılacağı düzenlemesini getirmiş olup, sanığın diğer göstericiler ile birlikte attığı "BE SEROK JİYAN NABE" (başsız özgürlük olmaz- terör örgütü lideri Abdullah Öcalan için söylenen yaygın slogan) şeklindeki sloganı PKK terör örgütünün destekçisi olduğunu belli edecek nitelikte olup bu düzenleme bu suç yönünden suçun unsurları ve yaptırımı yönünden sanık lehine yeni bir hüküm ihdas etmediği, suç olmaktan çıkartmadığı, yenilik getirmediği ve eylemin suç olma niteliğini devam ettirdiği görülmekle suç tarihinden sonra yüyürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un sanık lehine hükümler getirmediği, sanığın silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçunda alt hadden uzaklaşmayı gerektirecek bir neden görülmediğinden Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesine göre temel ceza alt sınırdan belirlenmiş, sanığın yargılama süresindeki olumlu tutum ve davranışları sanık lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek sanığa verilen cezada TCK'nın 62 inci maddesi gereğince indirim yapılmış, verilen sonuç cezanın 2 yılın altında olması, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmayışı, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaate varılması ve sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerini kabul etmesi dikkate alınarak bu suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmış, örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçu yönünden değerlendirmede; yasal düzenlemeye göre sadece örgüt adına prapaganda suçu işleyenler kişilerin propaganda eyleminden sorumlu oldukları ayrıca örgüte üye olmamakla birlikte terör örgütü adına suç işlemek suçundan dolayı ceza verilemeyeceğinden, sanığın bu suç yönünden eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle ve bu düzenleme sanık lehine hüküm getirdiğinden sanığın beraatına karar verilmekle, bu karar 19.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli, 2015/45 Esas ve 2015/141 Karar sayılı yazısı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı ihbarda bulunulmuş olup ihbar sonrası yapılan incelemede; Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli, 2021/849 Esas, 2021/871 sayılı Kararı ile sanık hakkında "terör örgütü propagandası yapmak" suçunu işlediğinden bahisle, cezalandırılmasına karar verilmiş olup, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğnamedeki onama talepli görüşte (2) bendinde gösterilen nedenle isabet bulunmamıştır.

2.Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanun'un mer’i 7/2 inci maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11.4.2013-6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17.10.2019-7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27.3.2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

…….

Tarihi seyir içinde Kanunun 12.4.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7’inci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.2.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanunla, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 7.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanunla yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde, örgütle ilgili olsun veya olmasın şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propaganda yapanların cezalandırılmasının öngörüldüğü ifade edilmiştir.

18.7.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanunla, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

Maddede 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunla suçun unsurları açısından en ciddi değişikliğe gidilmiştir. Buna göre ancak; “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma” durumunda fiil suç teşkil edecektir. Böylece düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu konudaki kriterine uygun hale getirilerek son halini almıştır.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanun'un 10 maddesi ile, 7 inci maddenin 2 inci fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3 üncü fıkra eklenmiştir.

Nihayet 17.10.2019 tarih, 7188 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi ile de 7 inci maddenin 2 inci fıkrasının son cümlesinden önce gelmek üzere “Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz.” cümlesi eklenmiştir. Görüldüğü gibi, safahatta yapılan her değişikliğin ifade ve basın özgürlüğü lehine geliştiği çok açıktır.

TDK’ya göre propaganda; “bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen çalışma, yaymaca” anlamına gelmektedir.

TMK 7/2, 1. cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

TMK 7/2, 1. cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda 15.02.2012 günü BDP(Barış Demokrasi Partisi) tarafından düzenlenen protesto gösterisinde, sanığın terör örgütünün sözde marşı olan "bugün devrim çarkı geniş dönüyor" marşını söyleme ve "be serok jiyan nabe" şeklinde slogan atma eyleminin, 3713 sayılı Kanun'un 7/2 inci maddesinde yazılı, silahlı terör örgütü propagandası suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilerek;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, sanık hakkında TCK’nın 215 inci maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle incelenen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/584 Esas ve 2022/756 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10323, Karar No: 2020/2055, Tarih: 04.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10323 E.  ,  2020/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri, kendisine yapılan 16/04/2013 tarihli tebligata rağmen ibraz etmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında; UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında, aynı mükellefiyet yönünden 2010-2011-2012 yılına ait defter ve belgeleri kendisine yapılan 30/09/2013 tarihli tebligata rağmen ibraz etmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarih ve 2014/40 esas, 2014/503 karar sayılı ilamıyla mahkumiyetine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın hukuki sorumluluğunun açıkça tespit edilmesi bakımından, Vergi Denetim Kurulu ... 16/04/2013 tarih ve AGB-A-3320/174-80 sayılı yazısı ile 2008, 2009, 2010 takvim yıllarına, 25/09/2013 tarihli yazı ile de 2010-2011-2012 takvim yılına ait hesaplarının incelenmesinin talep edildiği, aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama ile ilgili yıllara ait hesapların incelenmesinin talep edildiği yazıların birbirine yakın tarihli olması da dikkate alınarak, anılan yıllara ait hesapların incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken, birbirine yakın iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri Vergi Denetim Kurulu Antalya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdiki, belge basım-teslim formu gibi belgelerle sabit olan defter veya belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi gerektiğinden, katılan idareden, ibrazı istenen 2008-2009-2010 takvim yılına ilişkin defter veya belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin denetime olanak verecek biçimde dosyaya intikalinin sağlanması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre;

a) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

b) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 16/04/2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 02/05/2013 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış yazılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre;

a) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

b) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 16/04/2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 02/05/2013 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış yazılması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulamasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14005, Karar No: 2011/13317, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14005 E.  ,  2011/13317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4787, Karar No: 2018/8409, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4787 E.  ,  2018/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.