muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6648, Karar No: 2023/1337, Tarih: 06.03.2023

. Hukuk Dairesinin 2011/13387 E.- 2012/19698 K. ve 03.12.2012 tarihli, "w hotels - W-KİNG” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında; davacının markalarının 37 ve 43. sınıf hizmetleri içerdiği, bir markanın kullanılmamasının korunmamasını gerektirmediği, hizmetlerin aynı sektörde birlikte sunulması, benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbirleri yerine ikame edilebilme olanaklarının bulunması ve özellikle işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin iltibas kavramı içerisine dahil edilmesi karşısında davalı başvurusu ile davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerin aynı tür sayılmalarının zorunlu bulunduğunun belirlendiği, buna göre davalı tarafın başvurusunda yer alan 41 inci mal ve hizmetler ile davacının itirazına mesnet markalarının kapsamında yer alan yukarıda belirtilen emtianın/hizmetlerin, hitap ettiği tüketici kesiminin özellikleri dikkate alındığında, hizmetlerin aynı sektörde birlikte sunulması, benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbirleri yerine ikame edilebilme olanaklarının bulunması ve özellikle işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin iltibas kavramı içerisine dahil edilmesi karşısında davalı başvurusu ile davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerin aynı tür sayılmalarının zorunlu bulunduğu, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki 41 inci sınıf hizmet alımlarında aynı markayı taşıyan hizmetlerden yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu derhâl ve hiç düşünmeden ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığı, anılan hizmetlerle ilgili satın alma süresi içerisinde davacının W ibareli seri mahiyetteki markalarını taşıyan sınıf hizmetlerden satın almak isterken davalının işaretini taşıyan hizmetleri satın alma yönünde tercihte bulunabilecekleri, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, davalı başvurusunun davacı markalarının serisi içerisine sızmış bulunması ve her iki işaretin bütüncül olarak göz ve kulakta bıraktığı izin bu kabulünü zorunlu kıldığı, somut uyuşmazlıkta 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin 1 inci bendinin koşullarının bulunduğu, mahkemece, davacının tanınmışlık ile ilgili olarak herhangi bir ispat vasıtasına dayanmamış olduğu gibi, davalının başvurusunun, davacı markaları açısından tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği kanaatine varılamadığı için 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin 4 ve 5 inci bendinde yer alan koşulların oluşmadığı belirtilmiş ise de, emsal içtihatlar nazara alındığında mahkemenin bu gerekçesinin yerinde bulunmadığı kanaatine varıldığı, nitekim, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2019/3818 E., 2020/2265 K

. Hukuk Dairesinin 2019/3818 E., 2020/2265 K. ve 02.03.2020 tarihli, "w hotels - W WORKSHOP Design&Management + Şekil” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında, davacı markalarının (w hotels) özellikle otelcilik ve restoran hizmetleri yönünden tanınmış olduğu, (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2015/12558 E., 2017/464 K. ve 24/01/2017 T.), 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesinin gerektiği belirtildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2019/1232 E., 2019/7964 K. ve 09.12.2019 tarihli, "w hotels - WX” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında, davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "W" ibaresinden oluştuğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin asıl ve ayırt edici unsurunun bir bütün olarak WX olmasına rağmen ilk bakışta W kelimesinin göze çarptığı, benzerliğin bulunduğu, davacının markalarının 43 üncü sınıf hizmetleri tümden içerdiği, davacının "W" ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde, geçici konaklama ve bununla beraber yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 43/1-4 inci sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, davacı markalarının ayırt edici gücünun ve etkileme alanının zayıflayacağı, davacının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/4 maddesi hükmüne dayanarak da davalı şirketin başvurusunun tesciline itiraz edebileceğinin belirlendiği, bu hususlar birlikte irdelendiğinde de, davacı markalarının özellikle otelcilik ve restoran hizmetleri yönünden tanınmış olduğu, davacının "W" ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde, geçici konaklama ve bununla beraber yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki dava konusu 41 inci sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, davacı markalarının ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı, davacının 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin beşinci fıkrasına göre de davalı şirketin başvurusunun tesciline itiraz edebileceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle, taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin 1 inci bendi anlamında benzerlik bulunmadığını, 6 ıncı maddesinin 1 inci bendi anlamında tescil engelinin bulunmasından söz edilebilmesi için markaların benzer olması ve kapsadığı mal ve hizmetlerin de aynı/benzer olması ve iltibas ihtimalinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğini, YİDK kararı ile tescil kapsamındaki davacı markası kapsamındaki mal ve hizmetlerine benzer olanların çıkarıldığını, temyize konu mahkeme kararında bu dava için emsal nitelikte olmayan Yargıtay kararlarına değinilerek başvuru konusu marka kapsamında bulunan eğitim öğretim hizmetleri dergi kitap gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi okuyucuya ulaştırılması için gerekli hizmetlerinin (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması dahil) davacının itiraza mesnet markaları kapsamında kalan mal ve hizmetler ile benzer olduğu sonucuna varıldığını, yine 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin 5 inci bendi şartlarının da oluşmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacıya ait 2012/95746, 2012/91392, 2012/42220, 2009/47491, 2007/29942 sayılı "W HOTELS WORLDWIDE", "W", "W", "W", "W HOTELS" ibareli markalarının, davalının 2017/47621 sayılı ve “W en otel” ibareli marka başvurusu yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin 1,5,9 uncu bentleri çerçevesinde tescil engeli olup olmadığı, YİDK kararının yerinde bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin 1 inci ve 5 inci bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12526, Karar No: 2012/20771, Tarih: 14.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12526 E.  ,  2012/20771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/597-2012/393 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/12/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalı vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalılara "Hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı bir belge karşılığında 24.220 DM yatırdığını, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği ve yüksek oranda faiz garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 23.555,87 YTL'nın davalılardan tahsilini, davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalı şirket yöneticisinin yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, bu para karşılığı verilen hisse senedi devir ve kabul sözleşmesinin hükümsüz olduğu, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı ... Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. AŞ. ile davacının hukuki bir ilişkisinin mevcut olmadığı gerekçesiyle, bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbiti ile yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 23.555,87 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş. dışındaki davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı ... Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş.’nin ortağı olduğunu ve TTK'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin taktirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri Yimpaş AŞ.’den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş AŞ.’nin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ... Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş'nin temyizine gelince, bu davalı hakkındaki dava husumetten ret edilmiş olup davalının kararı temyiz etmekte hukuki yararı yoktur. HUMK'nun 427/1. maddesi gereğince davada haklı çıkmış taraf ancak hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir. Mümeyyiz davalının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle mümeyyiz davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş. dışındaki mümeyyiz davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş'nin temyiz isteminin reddine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Yozgat İht. Mad. Paz. A.Ş. dışındaki davalılara verilmesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin ise davalı ... Yozgat İht. Mad. Paz. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, alınmadığı anlaşılan 21.15 TL temyiz ilam harcının davalı ... Yozgat İht. Mad. Paz. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... ve Yilpaş Holding A.Ş.'ne iadesine, 14/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12378, Karar No: 2014/26107, Tarih: 19.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12378 E.  ,  2014/26107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/55698

Mahkemesi : Antalya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2013

Numarası : 2013/792 - 2013/1102

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.30 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18067, Karar No: 2006/21472, Tarih: 16.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18067 E.  ,  2006/21472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2006

Davacı vekiline, Yargıtay onama ilamının tebliğine ilişkin dosyada tebligat parçası bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise parçasının, yapılmadı ise onama ilamı tebliğ edilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10259, Karar No: 2016/2949, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/10259 E.  ,  2016/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, .......... Bankası A.Ş'nin ........ nolu çekini keşideci olarak imzalayıp, mahkum olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte arkasına ilk ciranta olarak katılan ...'un kaşesini vurup imzasını taklit etmek suretiyle sahte belge düzenlediklerinin iddia olunması, sanığın “ .........nu tanırım, kendisi üzerine herhangi bir işyeri açamadığı için iddianamede bahsi geçen ......... yapı market adlı işyerini benim üzerime yapmıştır ancak, marketle fiilen kendisi ilgilenmekte idi. Ben markette onun yanında çalışıyordum, o tarihte cahildim, iddianamede bahse konu çeki keşideci olarak benim imzaladığım doğrudur, tekrar ettiğim gibi cahil bir dönemime denk geldi, bu çeki .......in talimatı doğrultusunda imzalamıştım, o tarihte çekin bile ne olduğunu bilmiyordum, dolayısı ile bu çekle ne yaptıklarını, çekin arkasına kimin ciro imzası attığını ve kimin icraya verdiğini bilmiyorum. Ben çeki ........'in yanında imzaladım ve ...... benden çeki aldı, ne yaptığını bilmiyorum..” şeklindeki savunması,beraat eden sanık ...'in de “.. Diğer sanıklar benim bayimdi ancak iddianamede tam tersi olarak yazılmış. Buradaki şahıs ....... ve ......, benden mal aldılar. Buna karşılık bana çek verdiler. ....... isimli şahıs bana mal alıp çek getireceğini ancak bayinin sahibi olarak ...'nın görüneceğini, çeklerin onun adına olacağını söyleyerek ...'yı akrabası olarak tanıttı. Ben de .........'ya tamam dedim ancak çeklerde kendisinin de cirosunu istediğimi söyledim. O da “tamam” dedi. Daha sonra ........ bana ...'nın dava konusu çekini getirdi ve bana dayısı olarak bahsettiği ... isimli şahsın da cirosunu aldığını, böyle daha garanti olacağını söyledi. Ben, .......'e kendisini tanıdığımı, bu nedenle çekin arkasında onun imzasının bulunmasını istediğini söyledim. O da benim yanımda çekin arkasını ciro ederek imzaladı. Ben, ...'u tanımıyorum. Ben, daha sonra malı verdim.” yönündeki beyanı karşısında, sanığın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek birinci ciranta olarak katılana ait kaşeyi basıp katılan yerine imza attığına dair somut delillerin de nelerden ibaret olduğu gösterilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.