muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28727, Karar No: 2023/7325, Tarih: 18.10.2023

2. Mahkemece, sanık ... hakkında yüklenen suçları işlediği, sanık ... hakkında reçetelerin sahte olduğunu bildiğine veya diğer sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin delil bulunmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında "2014" şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin Mahkemece "2012/..." olarak düzeltilmesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.02.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3892, Karar No: 2015/8318, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3892 E.  ,  2015/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden tarafça sunulacak gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince karşı tarafa tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21203, Karar No: 2017/24171, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21203 E.  ,  2017/24171 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8971, Karar No: 2022/2673, Tarih: 21.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8971 E.  ,  2022/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.12.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 02.10.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın sorumlu müdür olarak görev yaptığı otelde İmar Kanunu'na aykırı hususlar bulunduğunu belirterek ...ismi ile Marmaris Belediye Başkanlığına hitaben bir dilekçe yazıp belediye başkanlığına teslim ettiği, yapılan incelemede ...adına atfen atılı imzanın sanığa ait olduğunun kriminal rapor ile tespit edildiği bu suretle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmışsa da 5237 sayılı TCK’nin 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için suç konusu özel belgenin hukuken korunan bir içeriğinin olması, yani; doğrudan hukuki sonuç doğuran bir sonucu içermesi, bir durum ya da olayı yansıtması gerektiği nazara alındığında; sanığın düzenlediği iddia edilen ihbar mektubu hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığından, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13924, Karar No: 2015/377, Tarih: 19.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13924 E.  ,  2015/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2014/286-2014/384

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kira borcunun ödenmemesi sebebiyle yapılan icra takibine yönelik itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davalının itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verildiği halde gerekçeli kararda kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7252, Karar No: 2012/17815, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/7252 E.  ,  2012/17815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5941 sayılı Yasa ve anılan yasada 6273 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik karşısında; sanığın 3167 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin önceki mahkumiyeti yeniden değerlendirilerek, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18981, Karar No: 2010/1081, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18981 E.  ,  2010/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22180, Karar No: 2014/11476, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22180 E.  ,  2014/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/131503

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

NUMARASI : 2002/364 (E) ve 2008/307 (K)

SUÇ : Yağma, (Değişen suç vasfı nedeniyle cebir ve şiddet kullanarak özgürlüğü kısıtlamak)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi diş hekimliği yapan katılanın evini muayene olma bahanesiyle arayarak randevu talep eden, katılanın firari sanık Me. Ç..'i tedavi ettiği sırada, iş yerine gizlice girip, katılanın başına silah dayayıp, “sesini çıkartma seni gebertirim” dedikten sonra, katılanın elleri ile ayaklarını bağladıktan sonra getirmiş oldukları koliye zorla sokup kolunda bulunan bilezikleri cebir sureti ile alan sanığın eyleminin kül halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2646, Karar No: 2019/497, Tarih: 07.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2646 E.  ,  2019/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin davacı iş sahibince haklı olarak feshi nedeniyle kalan iş ile ilgili ikinci yüklenicilere yapılan ödemenin (menfi zararın) yükleniciden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin hükmüne uyulan 06.07.2015 tarih 2014/7074 Esas, 2015/3995 Karar sayılı bozma ilamında, menfi zararın davalı ile sözleşme yapılmış olması nedeniyle kaçırılmış olan elverişli fırsatlara göre hesaplanması, davacı idarenin 26.06.2013 havale tarihli dilekçesinde bu yönteme göre yapmış olduğu zarar hesabının denetlenerek ulaşılan sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan ihtilâflarda iş sahibince sözleşmenin haklı nedenle feshi halinde sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. maddesi gereğince iş sahibi olumsuz (menfi) zararını isteyebilir. Sözleşmenin ifa edileceğine güvenmekten doğan zarar olarak tanımlanabilecek olumsuz zarar kavramına; sözleşmenin kurulması ve işin görülmesi için yapılan masraflar ile daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılmış olmasından doğan zararlar girer. Dairemizin yerleşik içtihatlarında zararın hesaplanmasında izlenecek yöntemin fesih tarihinde yüklenicinin yapmadığı, kalan imalâtların ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren teklif sahibine verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedelin (kaçırılan fırsatın) bulunup, fesih tarihinden itibaren kalan işin aynı koşullarda ve makul bir süre içerisinde ihaleye çıkılmış ve sözleşme yapılmış olması halinde ikinci yükleniciye ödenecek bedel arasındaki fark ile ikinci ihale ve sözleşmenin yapılması için

katlanılan giderler olacağı kabul edilmektedir. Yapılacak hesaplamalarda endeks kullanılmak suretiyle güncelleme yapılması mümkün değildir.

katlanılan giderler olacağı kabul edilmektedir. Yapılacak hesaplamalarda endeks kullanılmak suretiyle güncelleme yapılması mümkün değildir.

Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği gibi, davacı idarenin 26.06.2013 havale tarihli dilekçesinde menfi zarar hesabı yapılmış ise de; kalan işlerin ikinci bir yükleniciye yaptırılmış olması nedeniyle değil, sözleşme konusu iş hiç yapılmamış gibi sözleşme bedelinin tamamı üzerinden hesaplama yapıldığından söz konusu yöntem dairemiz içtihatlarına uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunun hükme esas alınan 3. ek raporunda da menfi zarar hesabı az yukarıda özetlenen yönteme göre yapılmadığından yeterli ve hükme esas alınması mümkün değildir. Itiraz üzerine aynı bilirkişi kurulundan alınan 24.08.2017 tarihli ek raporunun B/Ancak diye başlayan bölümünde yapılan menfi zarar hesabı kaçırılan fırsat esasına göre dairemizce kabul edilen ve uygulanan yönteme uygun, denetime elverişli olarak yapılmış olduğundan hüküm kurmaya yeterlidir.

Bu durumda mahkemece kaçırılan fırsat esasına göre menfi zarar hesabının Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında kabul edilen yönteme uygun olarak yapıldığı anlaşılan bilirkişi kurulunun 4. ek raporu B bölümünde hesaplanan 40.743,46 TL + KDV üzerinden kısmen kabulü gerekir ise de; bozmadan önceki kararda davanın 55.968,35 TL + KDV üzerinden kısmen kabulüne karar verildiği, davalının ilk karara yönelik tüm temyiz itirazları ve karar düzeltme talebi reddedilerek söz konusu miktar davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu ve davalı aleyhine kesinleştiğinden davanın 55,968,35 TL + KDV üzerinden kısmen kabulüne, bu miktar menfi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer yemyiz itirazlarının reddine 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/778, Karar No: 2015/2523, Tarih: 20.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/778 E.  ,  2015/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, 19.12.2009 tarihinde kolluğa müracaat eden katılanın, sanığın yaz başında tarlasına pirinç ekmeden önce aralarındaki sınırı bozup kendi arazisinden toprak attığını, yaklaşık 1,5 ay önce iki adet kavak ağacını kökten kesip sattığını, artezyenini kırdığını, kendisine sorduğunda çevreyi güzelleştireceğini söylediğini, zararını gidermediğini belirterek şikayetçi olduğu,

Aynı tarihli jandarma tutanağına göre, katılana ait arazinin içinde iki adet kavak ağacı kökü olduğu, ağacın motorla kesildiği, ağacın dallarının olay yerinde olduğu, gövdesinin olmadığı, arazide kazılmak suretiyle çukur oluşturulduğu, ayrıca sondaj borusunun toprak içinde kalan kısmında kırık olduğunun belirtildiği,

Sanığın jandarmada alınan ve yargılama aşamasında kabul ve tekrar ettiği beyanında, kendi arazisindeki kavak ağaçlarını kestiğini ve sattığını, toprağı kendi arazisinde kalan kanaldan aldığını, suçlamayı kabul etmediğini ifade ettiği,

16.10.2009 tarihli keşif tutanağında, katılana ait parsel kenarında dere yatağında kesilmiş kavak ağaçları ile 3 parsel içindeki sanığa ait kesilmiş kavak ağaçları ve 4 ile 5 parsel kenarındaki sınıra boyunca açılmış kanal ve taşınmazın ortasında bulunan katılana ait taşınmaz içindeki su borusunun görüldüğünün belirtildiği,

13.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda, 106 Ada 3 ve 5 nolu parsellerin sanığa, 4 nolu parselin katılana ait olduğu, 3 ve 4 nolu parsel sınırında 4 adet kavak ağacının olduğu, tüm kavak ağaçlarının kesildiği, niza konusu olarak 2 adet kavak ağacının bulunduğu, kesim olayının 19.12.2008 tarihinde gerçekleştiği, bunun yanında niza konusu kavak ağacının bir adedinin kesim esnasında taşınmazın sınırından geçen dereye yıkıldığı ve halen dere içinde bulunduğu,

24.11.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre, toprak kanal ve toprak atılan yer ve su borusunun davalıya ait 5 nolu parsel, krokide işaretli iki adet kavak ağacının ise davacıya ait 4 nolu parsel içinde kaldığı,

Tanık ... ve katılan tarafından yargılamaya konu kavak ağaçlarının ... tarafından kesildiği ve ona satıldığının iddia edildiği ve ...'un adresinin tespit edilemediği olayda;