muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4271, Karar No: 2019/548, Tarih: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4271 E.  ,  2019/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 22/09/2010 tarihinde davalının ZMSS poliçesi ile sigortacısı olduğu ve murisi ... kullandığı aracı (çekici), kantar dışındaki boş alana çıktıktan sonra aracı park etmesi akabinde kupasını bir miktar kaldırıp başını kupanın altına sokması sonrasında araç kupasının üzerine düşmesi sonucu vefat ettiğini, davacının olayda 3.kişi durumunda olup araç sürücüsü davacı murisi ... olayda kusuru olup olmadığına bakılmaksızın davalı ... şirketinin sorumlu olduğunu belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin masrafları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı tarafından sigortalanan aracın sürücüsünün tek taraflı yapmış olduğu kazada vefat etmesi nedeniyle davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, davalının sorumluluğunun bulunduğu ihtimalinde bile davacı tarafın gerçek zararını ispat etmek zorunda olduğunu ve varsa SGK tarafından davacıya ödenen ödemelerin tazminat talebinden düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ve Karayolları Trafik Kanunu 85/3.maddesinde düzenlenen kusur sorumluluğunun trafik sigorta kapsamı dışında bulunduğu, park halinde olan ve işletilme halinde sayılmayan araçta meydana gelen zararın ZMSS kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davalı aleyhine açılan destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine; yine cenaze ve defin masrafları ile ilgili dosyaya herhangi bir delil sunulmadığından bu yöndeki talebin de reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 85/1 nci maddesinde bir aracın işletilmesinden doğan sorumluluk, 85/3 ncü maddesinde ise işletilme halinde olmayan motorlu aracın sebep olduğu trafik kazasından doğan sorumluluk düzenlenmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 85/1 nci maddesinde bir aracın işletilmesinden doğan sorumluluk, 85/3 ncü maddesinde ise işletilme halinde olmayan motorlu aracın sebep olduğu trafik kazasından doğan sorumluluk düzenlenmiştir.

2918 sayılı Yasa’nın 85/1 nci maddesinde düzenlenen sorumluluğun bir tehlike sorumluluğu olduğu doktrinde ve uygulamada duruksamaya meydan vermeyecek şekilde kabul edilmektedir. Anılan Yasa’nın 85/3 ncü maddesinde düzenlenen sorumluluğun ise bir tehlike sorumluluğu olmayıp, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere bir kusur sorumluluğu olduğu ihtilafsızdır. Şu halde somut olayda ilk halli gereken husus dava dışı işletenin sorumluluğunun bir tehlike sorumluluğu mu, yoksa kusur sorumluğu mu olduğu hususudur. Bu noktada üzerinde durulması gereken en önemli husus ise aracın işletilme halinde olmasından neyin anlaşılması gerektiğidir. Bu hususta bir kısım yazarlar aracın işletilme halinde olmasından anlaşılması gerekenin (ki bu görüş mekanik görüş olarak adlandırılmaktadır.) tehlikenin motorlu aracın mekanik aksamının çalışması, özellikle motor ve ışık düzeninin çalışması veya bunlar çalışmasa dahi aracın kendiliğinden de olsa (örneğin park halinde bulunan bir aracın freninin veya vitesinin boşalarak kendiliğinden hareket etmesi gibi) hareket halinde olmasını ararken, karşı görüşte olanlar ise aracın trafiğe çıkarılmasının ve karayolunda bulunmasının işletilme halinde olduğunun kabulü için yeterli bulunduğunu ve dava konusu olayda olduğu gibi karayolu sayılan yerlerde park halinde bulunan bir aracın işleteninin sorumluluğunun da tehlike sorumluluğu olduğunu kabul etmektedirler. (Bu konudaki tartışmalar için Bkz. Tekinay/ Akman/ Burcuoğlu-Altop, Borçlar Hukuku, İst. 1985,s.710 vd, ayrıca Bkz. Çetin Aşçıoğlu, Trafik Kazalarında Hukuki Sorumluluk ve Tazminat davaları, Ank, 1989,S.37 vd).

Yasa’nın 85/3'ncü maddesinin açık hükmü karşısında mekanik sistemin benimsenmesi gerek ise de, bunun her somut olayın ve özellikle sürücüsünün amacı nazara alınarak değerlendirilmesi gerekeceği de açıktır. Örneğin kırmızı ışıkta beklemek durumunda olan bir araç sürücüsünün aracı stop etmesi veya sürücünün yol kenarındaki bir yerden adres sormak, herhangi bir şey almak için aracı kısa süreli hareketsiz bırakması, yani aracı terk maksadı taşımaması durumunda işletenin sorumluluğunun tehlike sorumluluğu olmadığını kabul etmek de yasa koyucunun amaçları ile bağdaşmayacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa dönülecek olursa müteveffa araç sürücüsünün yüklemeden sonra kantardan dışarıya çıktığı ve aracını fabrika önüne park ettiği, kantar fişini alıp geldikten sonra kullandığı tırın kupasını bir miktar kaldırdığı ve başını da kupanın altına soktuğu, kısa bir süre sonra da kupanın ani düşmesi sonucunda vefat ettiği dava konusu bu olaya ilişkin olay yeri inceleme raporunda zeminde muhtemel yağ birikintisi olduğunun belirtilmesi karşısında müteveffanın araçta bir arıza sezmesi nedeni ile aracı kısa süreli olarak terk maksadı olmaksızın durdurduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda aracın işletilme halinde olduğunun, dolayısıyla sorumluluğunun bir tehlike sorumluluğu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar kapsamında bir değerlendirme yapılması gerekirken bu husus göz önünde bulundurulmadan aracın işletme halinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8640, Karar No: 2019/4798, Tarih: 09.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8640 E.  ,  2019/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kendisine yeşil ışık yanan ve karşıya geçmek isteyen yaya katılana çarparak, vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırılmasına neden olduğu olayda, gereken dikkat ve özeni göstermeyen sanığın, eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi ve TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörülmesine rağmen, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması sebebiyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile kusur durumunun “taksir” yerine “kast” olarak belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendindeki “kastın yoğunluğu, güttüğü amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5401, Karar No: 2010/5949, Tarih: 02.11.2010

15. Hukuk Dairesi 2009/5401 E., 2010/5949 K.

**15. Hukuk Dairesi 2009/5401 E., 2010/5949 K.**

**- SÖZLEŞMEYE DAYALI İŞ BEDELİNİN TAHSİLİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 288 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 289 ]

- 1512 S. NOTERLİK KANUNU [ Madde 60 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davacılardan Ş... Y...'ın adının yazılmamış olması maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve Şükran Yaldız sözleşmeyi şirket müdürü sıfatıyla imzaladığından aktif husumet ehliyetinin bulunmaması sebebiyle ret kararı sonuç itibarıyla doğru olduğundan davacı Ş... Y...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davacılardan Ş... Y...'ın adının yazılmamış olması maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve Şükran Yaldız sözleşmeyi şirket müdürü sıfatıyla imzaladığından aktif husumet ehliyetinin bulunmaması sebebiyle ret kararı sonuç itibarıyla doğru olduğundan davacı Ş... Y...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı şirket ile davalı arasında imzalanan 21.05.2005 tarihli sözleşmeyle davacı şirket davalının yapmakta olduğu inşaatın PVC doğrama, iç kapılar ve mutfak dolaplarının yapımını üstlenmiştir. Sözleşmede yapılacak imalâtların vasıfları, birim fiyatları belirtilmiş ve 10 dairedeki toplam imalât bedelinin 58.190,00 TL olduğu, bu işler karşılığı yükleniciye 50.000,00 TL kıymetindeki zemin kat kuzey cephedeki dairenin verileceği, bedelinin 50.000,00 TL olduğu, daireden arta kalan hesabın da 4 adet çekle ödeneceği ve işin teslim tarihi kararlaştırılmıştır. Davacı taşeron edimlerini yerine getirdiğini yaptığı imalâtlar karşılığı kendisine sadece 12.190,00 TL ödeme yapıldığını, sözleşmede kararlaştırılan dairenin verilmediğini iddia etmektedir. Davalı da işin eksik bıırakıldığını, sözleşmede kararlaştırılan daireyi davacının talimatı ile dava dışı M... K...'a 50.000,00 TL'ye devrettiğini bedelinin bir kısmının nakten davacıya ödendiğini, bir kısmının da kendisi tarafından davacının malzeme satın aldığı dava dışı üçüncü kişilere ödendiğini savunmuştur. Yanlar arasındaki sözleşme tapulu dairenin devrini de öngördüğünden BK'nın 213, TMK'nun 706, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60 maddeleri uyarınca resmi yazılı şekilde yapılmadığından davacı taşeron, bu sözleşmeye dayanarak dairenin kendisine verilmesini talep edemez ise de; davalı yüklenici sözkonusu daireyi iş bedeline mahsuben davacının sattığı dava dışı üçüncü kişiye devrettiğini savunduğundan HUMK'nın 288 ve devamı maddelerince bu savunmasını miktar itibariyle yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Tapudaki devir işlemi davalı tarafından yapıldığından, bunun aksinin HUMK'nın 289. maddesi gereğince davacının açık muvafakatı bulunmaması sebebiyle tanık beyanıyla kanıtlanması mümkün değildir. Davalı tarafça da bu savunmasını doğrulayan yasal delil ibraz edilmediğinden dairenin iş bedeline mahsuben davacının talimatıyla satıldığı ve bedelinin davacıyla onun alacaklılarına ödendiği savunması kanıtlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece mahallinde konusunda uzman teknik bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sözleşme birim fiyat esasına göre düzenlendiğinden yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtların bedeli hesaplattırılıp, bundan ödendiği ihtilâfsız olan 12.190,00 TL mahsup edilerek varsa kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davalının ayıp savunması bulunmadığı ayıp ihbarı yapılmadığı ve dairenin davacı namına satılıp bedelinin ödendiği kanıtlanmadığı halde yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı Ş... Y...'ın temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9131, Karar No: 2016/468, Tarih: 18.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9131 E.  ,  2016/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların inşaat halindeki binanın önündeki açık alandan adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya niteliğindeki bir kısmı işlenmiş bir kısmı işlenmemiş ve hurda niteliğinde bulunmayan demirleri çalmak şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının ise infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve Pınar (Ögül) Kuyumcu'nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4518, Karar No: 2018/12026, Tarih: 12.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4518 E.  ,  2018/12026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya taşınmaz sattığını, sattığı yerin bir bölümüne dava dışı belediyece kamulaştırmasız el atıldığını, bu nedenle satıştan önce kamulaştırma davası açtığını, satışı da kamulaştırmadan kaynaklı haklar saklı kalmak üzere yaptığını, hatta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/269 Esas sayılı kamulaştırmasız el atma dosyasının 04/05/2009 tarihli celsesinde davalının "bu dava dosyası ile ilgili olarak benim hiçbir hak ve alacağım yoktur, doğacak sorumluluklar ve haklar tapunun eski maliklerine aittir" şeklinde beyanda bulunduğunu, dava devam ederken davalının Belediye Başkanlığı ile haricen anlaştığını ve söz konusu kamulaştırma bedelinin davalı adına banka hesabına yatırıldığını, bu bedelin miktarının 41.041,00 TL olduğunu, talebine rağmen bu bedelin iade edilmediğini, alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlattığını, başlattığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2013/1739 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali le takibin devamına, asıl alacağının %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2013/1739 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali le takibin devamına, asıl alacağının %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, dava konusu taşınmazı satmasına rağmen taşınmazın bir bölümü üzerinde yapılan kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı hakların kendisine ait olduğunu, bu hakların devrine ilişkin elinde davalı yanca imzalanmış belge bulunduğunu iddia ederek bedelin iadesine yönelik eldeki davayı açmıştır. Davalı ise belge altındaki imzaya itiraz etmiştir. Mahkemece, kamulaştırmasız el atmadan doğan tüm sorumluluk ve hakların eski malike ait olacağına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/269 Esas sayılı dosyasında tutanak bulunduğu, tutanaktaki davalı imzasının hakimin imzasının hemen altında olacak şekilde atıldığı, bu nedenle bu imzanın mahkeme huzurund ..., ... ve ... vekili avukat ... tarafından davalı ... belediyesi aleyhine ... İlçesi ... mahallesi, 457 ada 11 parsel taşınmaz ile ilgili olarak kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açılmış olup, iş bu dava yukarıda esas numarası yazılı bulunan sırada kaydı yapılmış ve halen derdesttir. 29.04.2009‘’ yazdığı, yazının hemen altında hakim imza ve mührünün olduğu, bu kısmın hemen altında da el yazısı ile ‘Yukarıdaki esas no’su yazılı dava ile ilgili olarak benim hiçbir hak ve alacağım yoktur, doğacak sorumluluklar ve haklar taşınmazın eski malikine aittir. 04.05.2009‘ yazdığı ve hemen altına da ...yazılarak imza atıldığı anlaşılmaktadır. Belge içeriğinden de anlaşılacağı gibi hakimin mühür ve imza atarak yazdığı yazı derdestliğe ilişkin olup alt tarafta el yazısı ile yazılan yazı ise kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı hakların devrine ilişkindir ve her iki yazının altındaki tarihler birbirinden farklıdır. Bu nedenledir ki davalı yana ait olduğu iddia edilen imzanın davalıya ait olduğu ve hakim huzurunda atıldığı sabit değildir. O halde, mahkemece, öncelikle davalının tatbike elverişli imzaları toplanmalı, ardından mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri alınmalı, ardından ilgili yazı ya da imzanın davalıya ait olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılarak ortaya çıkan sonuç çerçevesinde bir değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6694, Karar No: 2008/7676, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6694 E.  ,  2008/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın vekalet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve yargılamanın Sulh Hukuk Mahkemesine yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18778, Karar No: 2014/3472, Tarih: 24.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18778 E.  ,  2014/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 14. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.04.2013

No : 2013/149-2013/102

Davacı : G.. Y.. adına Av. İ.. N..

Davalılar : 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. B.. B..

2-G.. T.. adına Av. H.. Ç..

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 19.02.1998-08.04.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde son olarak 1.500,00 TL ücretle çalıştığını ve bu sürenin tespitini talep etmiş olup, davacının, davalıya ait işyerinden bildirilen 06.04.2000-01.02.2001 ve 01.10.2003-08.04.2009 tarihleri arasında çalışmalarının bulunduğu, talep ettiği dönemde başka bir işyerinden bildirilen çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin, davacının 01.10.2003 dönemi öncesi talebi için bu dönemde başka işyerinden bildirilen çalışmasının bulunduğu ve tanık beyanları doğrultusunda 01.10.2003-08.04.2009 tarihleri arasındaki çalışmasının ise Kuruma bildirilmiş olması nedeniyle davanın reddine şeklinde hüküm tesis ettiği anlaşılmıştır.

1-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Yasanın 86. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.