muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7214, Karar No: 2018/5279, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7214 E.  ,  2018/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 52/2-4, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın Sinanoba A 1005 Blok yöneticisi, sanık ...’ın ise yönetici yardımcısı oldukları ve sanık ...'ın şahsını ilgilendiren manevi tazminat davasına ilişkin (Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/653 Esas) 1.423.30 TL tutarındaki yargılama giderini apartman bütçesinden ödedikleri; ayrıca sanıkların deftere yazılan giderler karşılığında teşvik edici belge almadıkları ve bu kapsamda 19.610 TL tutarındaki ödemenin inandırıcı olmayan gider pusulaları ile yapıldığının iddia edildiği olayda;

Sanık ...’ın savunmasında; Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/653 Esas sayılı dosyasında açılan manevi tazminat davasını, apartman sakini olan kişilerle apartman aidatlarını ödememeleri sebebiyle yaşadığı ihtilaf sonrasında, apartman sakinlerinin evinin kapısını tekmelemeleri ve hakaret etmeleri sebebiyle açtığını, söz konusu ihtilafın yaşanma sebebinin blok yöneticisi olması sebebiyle vekalet ücretini apartman giderinden karşıladığını, bunun suç teşkil edeceğini düşünmediğini, davayı kazandığı takdirde bu bedeli apartman bütçesine iade edeceğini savunması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, ayrıca usule aykırı şekilde apartmanın boyanması karşılığında makbuz almadığı iddiasına ilişkin olarak ise, olay tarihinde apartman yöneticisi olan sanığın hukuki durumunun tespiti açısından; apartmanın boyanması sebebiyle apartman bütçesinden yapılan harcama miktarının ne olduğu, yapılan harcamanın apartman giderlerinde gösterilen 19.610 TL'yi karşılayıp karşılamadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın hukuki durumunun bu şekilde tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Sanık ... yönünden ise; adı geçen sanığın sitede yönetici yardımcısı olduğu, savunmasında; apartman giderleri ile ilgili para ödeme konusunda kendisinin görevli olmadığını, sanık ... tarafından söz konusu ödemelerin yapıldığını beyan etmesi ve savunmasının aksine delil elde edilememesi karşısında; sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin delil elde edilemediğinden, beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

a) Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

a) Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık ...’ın tutuklu kalmamasına rağmen gerekçeli kararda TCK’nın 63. maddesi uyarınca tutuklulukta geçirdiği sürenin cezadan mahsubuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3854, Karar No: 2017/16597, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3854 E.  ,  2017/16597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25034, Karar No: 2014/27326, Tarih: 25.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/25034 E.  ,  2014/27326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 6352 sayılı Kanun'un geçici 1-b. maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine dair, Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli ve 2012/758 esas, 2013/32 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2013/130 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2013 gün ve 218051 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinde düzenlenen; " (1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup: temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c)Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.”şeklindeki hüküm ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21/12/2012 tarihli ve 2012/9715-15284 sayılı ilâmında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde düzenlenen "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ifadesinin AİHM kararlarında da belirtildiği gibi sadece basın hürriyeti ve siyasi düşünce açıklamalarını kapsamadığı, düşünce açıklama hürriyetini kullanmak suretiyle İşlenen suçları da içerdiği, düşünce açıklamalarının dış dünyaya ne şekilde aktarıldığının önem taşımadığı belirtilmesi karşısında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli kararıyla, sanığın internet üzerinden grup email adresine göndermiş olduğu suça konu sözlerinin, 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesine girdiği gerekçesiyle, kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, katılanlar vekilinin karara itirazı üzerine, merci Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli kararıyla itirazın kabulüne karar verilerek, kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldırıldığı, kesin olan bu karara yönelik kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanığın internet üzerinden grup e-mail adresine gönderdiği hakaret içeren yazıları nedeniyle, hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Madde gerekçesinde; “Basın ve ifade hürriyeti konularında yapılan değişiklikler kapsamında;

Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup, bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesi ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir.” görüşlerine yer verilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve madde gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bu düzenleme ile ifade ve basın özgürlüğünü korumayı amaçladığı görülmektedir. Bireylerin basın veya sair yayın vasıtaları yoluyla ortaya koydukları düşünce açıklamaları nedeniyle suçlanmaları ve haklarında ceza soruşturması veya kovuşturması açılmasının önlemesi amaçlanmış ayrıca ifade özgürlüğünü ihlal iddialarına ilişkin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde ülkemiz aleyhine açılan tazminat davalarının azaltılması öngörülmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ifade ve basın özgürlüğüne yaklaşımına bakıldığında;

Mahkeme basının idarenin siyasi kararlarını, eylemlerini ve ihmallerini sıkı bir biçimde denetime tabi tutarak ve vatandaşların karar alma sürecine katılımını kolaylaştırarak, demokrasinin sağlıklı bir biçimde işlemesine katkı yaptığı için basın özgürlüğüne özel önem atfetmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ifade ve basın özgürlüğüne yaklaşımına bakıldığında;

Mahkeme basının idarenin siyasi kararlarını, eylemlerini ve ihmallerini sıkı bir biçimde denetime tabi tutarak ve vatandaşların karar alma sürecine katılımını kolaylaştırarak, demokrasinin sağlıklı bir biçimde işlemesine katkı yaptığı için basın özgürlüğüne özel önem atfetmektedir.

Basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün en önemli konularından birini oluşturmaktadır. Mahkeme kararlarında ifade özgürlüğünün demokrasinin temel taşlarından birini oluşturduğunu belirttikten sonra, bu hakkın kullanılma alanlarından biri olan basın özgürlüğünün korunması gerektiğini vurgulamaktadır. Basın özgürlüğü, kamuoyuna, yöneticilerin davranışlarını tanıtmak ve halkın denetimine sunmak için en önemli araçlardandır. Basın özgürlüğü bu yönüyle halkı ilgilendiren haber ve bilgileri iletme ve aktarma özgürlüğüdür. Mahkeme basının, ‘halkın gözcülüğü’ ve ‘bekçisi’ görevini yerine getirdiğini bu nedenle, ifade özgürlüğünün kullanımında kendisine ayrıcalık tanındığını belirtmektedir.( Osman Doğru, Atilla Nalbant, “ İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi”, 2. cilt, s.207-208) .Ancak her görüş ve düşünce açıklamasının ifade özgürlüğü bağlamında korunması söz konusu değildir. Bu çerçevede, sosyal veya siyasal sorunlarla ilgili güncel veya devam eden kamusal bir tartışmaya katkı niteliğinde ortaya konulan fikirler, rahatsız edici nitelikte olsa bile korunurken, bu nitelikte olmayan amaçsız keyfi kişisel saldırılar, ifade özgürlüğü olarak değerlendirilmemektedir. (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku, D.J. Haris- M. O’Boyle- E.P.Bates- C.M.Buckley Avrupa Konseyi, 2013, s. 518)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında üyeleri arasında katılanların da bulunduğu e-mail grubuna birden fazla e -posta göndererek, karı koca olan katılanlara hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Bu yazıların içeriği incelendiğinde arkadaş olan tarafların özel hayatını ilgilendiren ağır eleştiriler olduğu, başka bir deyişle sosyal veya siyasal sorunlarla ilgili güncel veya devam eden kamusal bir tartışmaya katkı niteliğinde fikir açıklamaları olmadığı görülmektedir. Öte yandan elektronik postanın özel amaçla ve bireysel ilişkiler nedeniyle gönderildiği anlaşılmaktadır.

Kuşkusuz, getirdiği düzenleme ile demokrasinin temel taşlarından birini oluşturan basın ve ifade özgürlüğünü korumayı amaçlayan kanun koyucunun, kişiler arasındaki keyfi kişisel saldırı niteliğindeki hakaret, tehdit ve şantaj gibi eylemleri 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi kapsamında düşünmediği açıktır. Bu nedenle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29083, Karar No: 2014/27471, Tarih: 18.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/29083 E.  ,  2014/27471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/80-2013/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; Mahkemece, alacaklı vekilinin yüzüne karşı verilen kısa kararda; "1-Davanın kabulüne, 2- Davalının Turhal tcra Müdürlüğünün 2013/1398 takip sayılı dosyasındaki itirazının kaldırılmasına,” karar verilmesine karşı, gerekçeli kararda "1-Davanın kısmen kabulüne, 2- Davalının Turhal İcra Müdürlüğünün 2013/1398 takip sayılı dosyasındaki itirazının Türkiye İş Bankasının Turhal/Tokat şubesine ait 31/08/2013 tarihli 3165040 seri nolu 120.000,00 TL bedelli çeke ilişkin kaldırılmasına, diğer çeklere ilişkin talebin reddine” karar verilerek, bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7727, Karar No: 2017/5849, Tarih: 29.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/7727 E.  ,  2017/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarih ve 2015/341672 sayılı yazısı ile,

Anayasal düzeni zorla değiştirmeye teşebbüs ve terör örgütü üyelerine yardım etmek suçlarından Ankara 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, karikatür, hikaye ve benzeri evrakın fotokopilerinin çekilmesi talebinin kurum görevlilerince sözlü olarak reddedildiği gerekçesi ile anılan kurum görevlilerinin bu işlemine yönelik şikayette bulunması üzerine, şikayetin reddine dair Ankara Batı İnfaz Hakimliğinin 13.08.2014 tarihli ve 2014/4035 esas, 2014/4057 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarihli ve 2014/2992 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Ankara 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün fotokopi çektirme taleplerine ilişkin 13.08.2014 tarihli yazısında da belirtildiği üzere, ceza infaz kurumunda bulunan hükümlü ve tutukluların mahkeme kararı ve benzeri resmi belgelerinin fotokopi çektirilmesi taleplerinin kurum idaresince karşılandığı, ancak özel amaçlı fotokopi taleplerinin ise aileleri tarafından yerine getirilmesi şeklinde uygulama yapıldığı, fotokopi talebinin örgütsel haberleşme ve propaganda amacıyla kullanılmak istendiği cihetle, somut olayda adı geçen hükümlünün örgütsel haberleşme ve propaganda amaçlı karikatür, hikaye ve benzeri evrakının fotokopilerinin kurum görevlilerince çektirilmesine yol açacak şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 07.10.2015 gün ve 94660652-105-06-3334-2015-19692/63896 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte Dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-OLAY:

Ankara Batı İnfaz Hakimliğinin 13.08.2014 tarih ve 2014/4035 esas, 2014/4057 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarih, 2014/2992 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-OLAY:

Ankara Batı İnfaz Hakimliğinin 13.08.2014 tarih ve 2014/4035 esas, 2014/4057 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarih, 2014/2992 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Ankara 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak, yasadışı örgüt üyelerine yardım ve yataklık etmek suçundan Malatya (kapatılan) 1. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/410 D. İş esas, 2000/410 D. İş karar sayılı ilamı ile müebbet ağır hapis cezasından hükümlü ...'ın Ankara Batı İnfaz Hakimliğine hitaben yazdığı 13.08.2014 tarihli dilekçesi ile, cezaevi müdürlüğünce izin verilmemesi nedeniyle ekte sunduğu 3 adet karikatür, elle yazılmış dilekçeler ve yazıların, ücretinin tarafından ödenmesi koşuluyla çoğaltılmaları için fotokopinin kullandırılmasına yönelik talepte bulunduğu, Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13.08.2014 tarihli 2014/2-10 sayılı üst yazısı ile şikayet dilekçesinin; "ceza infaz kurumumuzda hükümlü ve tutukların mahkeme kararları, iddianame gibi resmi evrakları, mahkemelere ve savcılıklara müracaatı ile ilgili evrakları, hükümlülerin savunma ve müracaat haklarının kullanımını sağlayabilmeleri için bu tür fotokopiler, kurum ve infaz hakimliği kararı ile el işi faaliyetleri yapmalarına müsaade edilenlerin bu faaliyetleri yapabilmelerini sağlamak amacıyla çekilmesi gereken fotokopilerin odada stok oluşturmayacak şekilde kurum dışında çekildiği; ancak hükümlü ve tutukluların özel amaçlı yazı, mektup, şiir, kitap, makale, gazete küpürü, resim ve karikatür vb. fotokopilerinin çekiminin ise aileleri tarafından yine stok oluşturmayacak şekilde fotokopilerin çekilmesi, resmi makamlara müracaat edeceklerin evraklarının kurum tarafından çekileceğinin hükümlü ve tutuklara bildirildiği" hususu da belirtilerek Ankara Batı İnfaz Hakimliğine gönderildiği görülmüştür.