muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2377, Karar No: 2024/8667, Tarih: 13.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2377 E.  ,  2024/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/661 Değişik İş

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : İtirazın kabulü kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Pendik (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2007 tarihli ve 2006/263 Esas, 2007/46 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan hükümlü ...'un, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl hapis ve 900,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu karar Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.05.2008 tarihli ve 2007/8633 Esas, 2008/5705 Karar sayılı ilamı ile düzelterek onanmasına karar verilerek kesinleşmiştir.Hükümlü tarafından yapılan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmamış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 karar sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talep, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.08.2022 tarihli ve 2006/263 Esas, 2007/46 Karar sayılı ek kararı ile reddedilmiştir. Hükümlü tarafından yapılan itiraz başvurusunun İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/661 Değişik iş sayılı kararı ile kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/59390 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

“... sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, kararın 20/02/2007 tarihinde verildiği ve 15/05/2008 tarihinde Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli kararında kesinleşmiş hükümlere ilişkin her hangi bir iptal kararının bulunmadığı, kesinleşmiş kararlara ilişkin düzenlemenin halen yürürlükte olduğu, kaldı ki Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, 1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un seri muhakeme usulü başlıklı 250 nci maddesinin birinci fıkrası; "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır: ..." (1-b) 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 13 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 15 inci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen suçlar.

" şeklinde düzenlenmiştir.

2. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 31 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde; "d) 1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." hükmünün yer aldığı anlaşılmıştır.

3. 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edildiği belirlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, bununla birlikte mahkûmiyetine ilişkin Pendik (kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2007 tarihli kararının, Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen iptal kararından önce verildiği ve 15.05.2008 tarihinde kesinleştiği, iptal kararının kesinleşmiş dosyaları kapsamadığı, iptal kararının yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş dosyalar hakkında seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/661 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12005, Karar No: 2006/4461, Tarih: 25.04.2006

19. Hukuk Dairesi 2005/12005 E., 2006/4461 K.

**19. Hukuk Dairesi 2005/12005 E., 2006/4461 K.**

**- İLK İTİRAZ

- TEBLİGAT

- USULSÜZ TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 35 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 187 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 195 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, bonoya dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince 02.12.2004 tarihinde tebliğ edilmişse de, davalı yan mahkemeye verdiği 28.06.2004 tarihli dilekçesinde dava dilekçesinin tebliğinin usulsüz olduğunu, davanın varlığını tapu kütüğüne konan ihtiyati tedbir kararı ile öğrendiğini belirterek mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz etmiştir.

Anılan Yasanın 32. maddesi hükmüne göre tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır, muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.

Anılan yasa hükmü karşısında dava dilekçesinin, en geç dilekçenin verildiği 28.06.2005 tarihinde tebliğ edildiğinin kabulü gerekir.

HUMK.nun 187/2 maddesi gereğince, iik itirazlardan olan yetki itirazının aynı Yasanın 195. maddesi gereğince 10 günlük cevap süresi içerisinde bildirilmesi gerekir.

Somut olayda davalıya dava dilekçesinin tebliğ tarihi olan 28.06.2005 tarihinden itibaren 10 günlük yasal cevap süresi geçirildikten sonra yetki itirazında bulunulduğundan, mahkemece süresinde yetki itirazında bulunulmadığı gözetilerek, yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5999, Karar No: 2006/9245, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5999 E.  ,  2006/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yazılı "alınması gerekli 12,20 YTL. harçtan peşin alınan 11,20 YTL. harcın mahsubu ile bakiye 1,00 YTL. harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcüklerinin metinden çıkartılmasına, yerine "Davacı İdare karar harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14540, Karar No: 2011/24332, Tarih: 12.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/14540 E.  ,  2011/24332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 04.02.2009 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 12.02.2009 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3939, Karar No: 2025/2812, Tarih: 14.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3939 E.  ,  2025/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2019/893 E., 2022/541 K.

Mahkeme bozmaya uyularak verilen kararı; asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 432/4 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; karşı davada hüküm altına alınan ve karşı davalı vekilince temyize konu edilen toplam miktar 3.400,00 TL olup, Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 5.810,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu itibarla, davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin asıl davaya yönelik gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl davada; müvekkili ile davalılar arasında 22.01.2011 tarihli ve bir yıl süreli, aylık 1.700,00 TL bedelli maliki olduğu taşınmazı "kuaför ve güzellik salonu" olarak kullanılmasına ilişkin kira sözleşmesi imzalandığını, taşınmazın aynı tarihte davalılara tesliminin sağlandığını, sözleşmedeki artış hükmü uyarınca uzayan dönemde kira bedeli 1.785,00 TL olarak belirlendiği halde davalıların kira bedelini ödemediklerini, bunun dışında 2011 yılı Kasım ve Aralık aylarına ilişkin kira bedellerini de eksik ödediklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, müvekkilinin davalılardan 22.069,87 TL alacaklı olduğunun tespitine; 01.03.2016 tarihli duruşmada ise davayı eda davası olarak ıslah ettiğini bildirerek 22.069,87 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; sözleşmede davalılardan ...'in kiracı olup davalılardan ...'nın ise kefil olarak yer aldığını, dava dışı belediye tarafından taşınmazın kuaför salonu olarak işletilemeyeceği gerekçesiyle ruhsat verilmediğini, davacı kiraya verenin gerekli girişimlerde bulunmadığını, yenilenen kira döneminde talep edilen artış oranının fazla olması nedeniyle sözleşme uyarınca artış yapılarak davacının banka hesabına 1.785,00 TL olarak ödendiğini, ruhsatsız çalıştıklarının ihbar edilmesi üzerine işyerinin mühürlenip 10.08.2012 tarihinde cebren tahliye edildiklerini, esnaf olduklarından sözleşmedeki muacceliyet şartının geçersiz olduğunu, kefil olan davalının talep edilen kira bedelinden sadece bir yıl süre ile sorumlu olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada; aylık kira bedelinin 1.785,00 TL olarak belirlenmesini, 3.400,00 TL depozito bedelinin ihtarname tebliğ tarihi olan 15.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 600,00 TL hurdaya çıkan korunmayan eşyalar için maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 01.03.2016 tarihli kararla; asıl davada davalı kefil ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, 2.380,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine; karşı davada, karşı davacı ...'in maddi tazminat davasının reddine, depozito bedeline ilişkin davanın kabulü ile 3.400,00 TL'nin 13.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte karşı davalı ...'den tahsiline; davacı tarafın ve karşı davacının kötüniyet tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairece verilen 07.10.2019 tarihli ilamla; kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının çelişkili olması gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairece verilen 07.10.2019 tarihli ilamla; kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının çelişkili olması gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kiraya veren, davalı ...'nın kiracı, diğer davalı ...'in kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladıkları, kira bedelinin 22.01.2011 kira dönemi için 1.700,00 TL olarak belirlendiği ve kira sözleşmesi yapılırken davalıdan 3.400,00 TL depozito bedelinin alındığı, uzayan kira dönemine ilişkin kira bedelinin taraflarca aylık 1.785,00 TL olarak belirlendiği, kiralananın 10.08.2012 tarihinde Beyoğlu Belediyesi tarafından tahliye ettirilerek davacıya teslim edildiği, buna göre davalı kiracı tarafından 22.01.2011- 10.08.2012 tarihleri arasında kullanıldığı, Vakıfbankın 30.01.2014 tarihli cevabi yazısında davalı kiracının aylık kira bedellerini yukarıda belirtilen meblağlar üzerinden muntazam bir şekilde yatırdığı, sadece son aya ilişkin kira bedelini yatırmadığı, davacının hor kullanmadan kaynaklı zarar talebini dava dilekçesinde belirtmeyip sonradan dosyaya sunulan beyan dilekçeleri ile istediği, fakat davalının davanın genişletilmesi niteliğindeki bu iddiaya muvafakat etmediği, depozito bedelinin davalıya iade edildiğine dair dosyada bir delil bulunmadığı, talep uzayan döneme ilişkin ödenmeyen kira alacağına ilişkin olduğu, davalı ...'in kira sözleşmesi ile ilgili olarak devam eden dönemler için herhangi bir kefaleti bulunmadığı gerekçesiyle; asıl davada kefil davalı ...'e yönelik alacak davasının reddine, davalı ...'ya yönelik davanın kısmen kabulü ile 1.785,00 TL kira alacağının tahsiline, fazlaya ilişkin 20.284,87 TL istemin reddine; karşı davada davacı ...'nın depozito bedeline ilişkin davasının kabulü ile 3.400,00 TL depozito bedelinin 13.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsiline, maddi tazminat, davacıların kötü niyet tazminatı ve davacı ...'in tüm taleplerinin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kefil değerlendirmesinde sözleşmenin başlangıç tarihine göre 818 sayılı Borçlar Kanunundaki düzenlemenin gözetilmesi gerektiğini, buna göre kefaletin geçerli olduğunu, kira miktarında sözleşmedeki artış hükmünün esas alınması gerektiğini, ödemelerin ihtirazı kayıtsız kabul edilmesinin davacının eksik kira bedelini kabul ettiği yönünde ikrar veya teamül oluşturmadığını, sözleşmedeki muacceliyet şartının tarafların tacir olması nedeniyle geçerli olduğunu, davalılarca ödeme yapılmadığını, ödeme kayıtlarının davalının kullandığı kredilere ilişkin olduğunu, taşınmaza verilen zarar nedeniyle depozitonun iade edilemeyeceğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, asıl davada eksik ödenen kira bedeli ve uzayan dönem için ödenmeyen kira bedellerinin tahsili; karşı davada 3.000,00 TL manevi tazminat, 600,00 TL maddi tazminat ve 3.400,00 TL depozito bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.03.2006 tarihli ve 2006/6-78 E., 2006/88 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere; yazılı şekilde düzenlenmiş, süresi ve ödenecek kira paralarının miktarı açıkça gösterilmiş bir kira sözleşmesini kiracının kefili sıfatıyla imzalayan kişi; sözleşmede gösterilen kira süresi boyunca kefil sıfatıyla kiraya verene karşı sorumludur. Zira, böylesi bir durumda, kefilin sorumluluğu süre ve miktar itibariyle belirlidir. Uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için; öncelikle bu hususun sözleşmede kararlaştırılmış olması, bunun yanında, kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve hangi miktarla sınırlı olacağının açıkça gösterilmiş olması gerekir. Ne kadar uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; Mahkemece davacı tarafça delil listesinde bildirilen, kira bedellerinin ödendiği İşbankasına ait hesap dökümü içeriği ve davacı vekilinin 23.07.2013 havale tarihli dilekçesinde, uzayan kira döneminde aylık kira bedelinin 1.785,00 TL olduğunun bildirilmesine göre ödemeler sonucunda hükmedilen bedelin yerinde olmasına, davalı tacir olmadığından muacceliyet koşulunun geçerli olmamasına ve uzayan döneme ilişkin kira bedelinden kefil ...'in sorumluluğunun bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2.Davacı vekili tarafından temyiz olunan asıl davaya ilişkin Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24682, Karar No: 2013/17166, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24682 E.  ,  2013/17166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamada herhangi bir yanlışlık bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanık ...’in hırsızlık suçuna katıldığına ilişkin diğer sanık ...’ün sonradan geri aldığı suç atma niteliğindeki anlatımları dışında sanığın hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Sanık ...’ün kolluk tarafından alınan 29/01/2010 tarihli ifadesinde, Mucur İlçesi küçük bir yer olduğundan ve herkesin birbirini tanıması sebebiyle Kırşehir İl merkezine giderek burada gezmeye ve hırsızlık, yağma gibi olayları gerçekleştirmeye karar verdiklerini, ancak Ahmet'in kilolu ve yaşlı olduğunu, bundan dolayı koşamayacağını ve yakalanacağını söyleyerek olaylarda gözcülük yapacağını, kendisinin ise olaylara direkt girmesi gerektiğini söylemesi üzerine, bu konuda anlaştıklarını ve bu şekilde karar verdiklerini, olay günü Kırşehir İline geldiklerini, bir müddet çarşıda gezdikten sonra, Ahmet'in Mucur durağına gidip seni bekliyorum, sende kendine dikkat ederek yakalanmadan bir şeylere bak ve geç kalmadan yanıma gel dediğini" beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, iştirakinin 5237 sayılı TCK'nın 39/2-a maddesine uyan suça yardım etme niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.