muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3307, Karar No: 2016/1896, Tarih: 28.03.2016

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca maktu vekalet ücreti 500,00 TL olmasına rağmen 1.000,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle birleşen dosyada şikayetç... yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7'nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi...z itirazının reddiyle, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın (HÜKÜM) bölümünün 2/b no'lu bendinde yazılı “1.000,00” rakamının hükümden çıkarılarak "500,00 TL" rakamının yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10163, Karar No: 2016/2896, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10163 E.  ,  2016/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçeleri davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2459, Karar No: 2022/1794, Tarih: 30.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2459 E.  ,  2022/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayet olulnan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, sıra cetvelinde tüm paranın şikayet olunanın ipotek dosyasına ödendiğini, ipoteğin süreli olduğu için teminat fonksiyonunun kalmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan şirketin dava dışı borçlu şirketten ipotek süresince alacaklı olduğu ticaret defterler üzerinde yapılan inceleme ile sabit olduğundan ipotek takibinin hükümsüz olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; ipoteğin süreli olduğu ve sürenin takip tarihi itibariyle sona erdiği göz önüne alınmaksızın sıra cetveli düzenlenmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

İpotek süresinin sona ermiş olması, ipoteğin sona ermesi ve sicilden terkin edilmesi için yeterli değildir. Sürenin dolmasının ipotek hakkını sona erdireceğini kabul edilmekle birlikte, ipoteğin tapu sicilinden terkin edilebilmesi için belirlenen süre içinde ipotek alacaklısının alacak hakkının doğmamış olması veya alacağın sona ermesi gerekir. Somut olayda dava konusu ipotek, 10.06.2009 tarihli 2 yıl süreli olarak tesis edilmiş ise de taşınmaz üzerine konulan ipoteğin borç karşılığı olduğu; şikayet olunanın 03.07.2013 tarihinde Silivri 2. İcra Müdürlüğünün 2013/3327 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla İcra takibi başlattığı, itiraz ile takibin durduğunu, Bakırköy 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/394 Esas, 2014/229 Karar sayılı dosyasında itirazın iptaline ve takibin devamına karar verildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İpoteğin süreye bağlanmasının ipotek borçlusu yararına bir vade anlamını taşıdığı, sürenin geçmesiyle ipoteğin kendiliğinden ortadan kalkıp yok sayılmayacağı bu gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2274, Karar No: 2019/106, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2274 E.  ,  2019/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

Dava dilekçesinde, davacının yurt içindeki ofis çalışmasında son ücretinin 1.906,00 TL olduğu; yurt içindeki şantiyelerde çalıştığı dönemde aylık ücretinin, ofis çalışmasındaki aylık ücret tutarına göre yüzde elli oranında artırılarak belirlendiği, yurt dışındaki çalışmasında ise aylık ücret tutarının yüzde yüz oranında artırılarak belirlendiği iddia edilmiştir. Bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ise, dava dilekçesinde “1.906,00 TL” şeklindeki yazımın maddi hataya dayalı olduğu belirtilerek, “1.906,00 TL” miktarı, “1.969,00 TL” şeklinde düzeltmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının ücret bordrosuna göre son aylık ücret tutarı net 1.969,00 TL ise de, dava dilekçesinde yazılı “1.906,00 TL” miktarı ile bağlı kalınması gerektiği kabul edilerek, son aylık ücret tutarının net 1.906,00 TL olduğu esas alınmıştır. Ne var ki, yukarıda da belirtildiği üzere, davacı vekili, dava dilekçesindeki “1.906,00 TL” şeklindeki yazımı “1.969,00 TL” şeklinde düzeltmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “maddi hataların düzeltilmesi” başlıklı 183. maddesinde “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir” hükmü bulunmaktadır. Bu itibarla, dava dilekçesinde gösterilen “1.906,00 TL” miktarının, bilahare “1.969,00 TL” şeklinde düzeltildiğinin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

Ayrıca, davacının bir diğer iddiası, yurt içindeki şantiye çalışması döneminde ve yurt dışındaki çalışma döneminde, aylık ücretin ofis çalışmasına göre daha yüksek tutarda (yurt içindeki şantiye çalışmasında yüzde elli artırılarak, yurt dışında ise yüzde yüz artırılarak) belirlendiğine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesindeki söz konusu iddia bakımından, deliller tartışılmayarak herhangi bir değerlendirme yapılmamış; varılan sonuçta hangi delillere neden üstünlük tanındığı açıklanmamış, kısacası karar gerekçesine yer verilmemiştir. Bu durum, Anayasanın 141. maddesi ve 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi amir hükümlerine aykırıdır. Anılan sebeple, bahsi geçen iddia karşısında, emsal ücret araştırması yapıldıktan sonra dosya kapsamındaki deliller birarada ve gerekçeli olacak şekilde değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

3-Kabule göre de, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda talepten daha fazla tutarda hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, söz konusu rapora itibar edilmesine göre, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine yönelik taleplerde, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması yerine, fazlaya ilişkin istemin reddine şeklinde hüküm sonucu tesis edilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm altına alınan, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının net mi brüt mü olduğunun hüküm sonucunda gösterilmemesi, infazda tereddüte yol açacak nitelikte olduğundan hatalıdır.

Davalının kendisini vekille temsil ettirmemesine rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi bir diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11477, Karar No: 2015/15854, Tarih: 06.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11477 E.  ,  2015/15854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.12.2014

No : 2014/658-2014/613

Rücuan tazminat davasının, bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılaması sonunda; davalı O.. U.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine ilişkin verilen hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini davacı ve davalılardan O.. U.. avukatlarının istemesi ve davalı avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.10.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı asil O.. U.. adına Av. P.. Ç.. ile davacı SGK Başkanlığı adına Av. A. B., davalı TC S.. B.. adına Av. E. S. Y.ve davalı G.. A... adına Av. T. Y. geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmaması ile temyiz nedenlerine göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Harçlar Kanunu’nun 8. maddesindeki, “Bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvel alınmış olan karar ve ilam harcı, müteakip hükme ait harçtan mahsup olunur.” düzenlemesi gözetilmeksizin, “Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına” karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükümdeki “Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına” ibaresi silinerek yerine, “Başvuru ile karar ve ilam harcı toplamı 7583,64 TL. nin davalı O.. U..'dan alınarak hazineye gelir kaydına, bozma konusu yapılan ilk karar nedeniyle davalı tarafından varsa yatırılan karar ve ilam harcı miktarının mahsubuna,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan O.. U..'dan alınmasına, davacı Kurum yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı Ohran Uğur'a yükletilmesine, 06.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13293, Karar No: 2012/18673, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13293 E.  ,  2012/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 gün ve 2005/387-2010/1056 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/07/2012 gün ve 2011/5063-2012/11693 sayılı kararı aleyhinde bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Dekaş Deniz Klavuzluk A.Ş.'de ortak olduklarını, şirketin klavuzluk hizmetleri alanında faaliyet gösterdiğini, Med Marine Klavuzluk ve Römorkaj Hizmetleri İnşaat ve Sanayi A.Ş. ile birlikte İskenderun körfezinde çalıştıklarını, bu ortaklığın davalıların yönetiminde bulunduğu 01.08.2003 tarihinde sona erdirildiğini, Med-Marine’nin buna karşı dava açtığını, bu davadaki tedbir kararı nedeniyle şirketin zor duruma düştüğünü, Dekaş’ın römorkör hizmeti almak için Marin Römorkör ve Klavuzluk A.Ş ile anlaştığını, bunun sonucunda şirket karlarının azaldığını, diğer yandan Med-Marine de klavuzluk hizmeti vermeye başladığından iş kaybına uğradıklarını, şirkete ait römorkörlerin Marin şirketine yok pahasına satıldığını, 2004 yılında yöneticilere başarı primi adı ile ödemeler yapıldığını, meydana getirdikleri zarardan müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek şirketin 2003-2004 yıllarındaki zararının davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminatın şirkete gelir kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, şdavanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez bir kısım davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, bir kısım davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/965, Karar No: 2012/2716, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/965 E.  ,  2012/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... İcra Mahkemesi'ne açtığı dava dilekçesinde, dava dışı borçlu...'in taşınmazlarının satılarak paraya çevrildiğini satış bedelinin alacaklılar arasında taksimi için ... tarafından tanzim edilen 17.05.2010 tarihli sıra cetvelinde davalı ... Müdürlüğünün haczinin 11.08.1998 tarihli olup beş yıllık tahsil zamanaşımına uğradığı gözetilmeyerek bu davalıya da yer verilmiş olmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili borçlunun 2001 ile 2010 yılları arasında muhtelif tarihlerde ödemeler yaptığını, bu ödemelerin zamanaşımını kestiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

... İcra Mahkemesi'nin 27.01.2010 tarih ve 2010/64 esas 2010/7 karar sayılı kararıyla, davacının sıra cetvelinde hem davalının sırasına, hem de alacağın esasına itiraz ettiği, İİK'nun 142. maddesince davaya genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

... İcra Mahkemesi'nin görevsizlik kararı 07.02.2011 tarihinde kesinleşmiş, davacı vekili tarafından verilen 28.04.2011 havale tarihli dilekçeyle dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi istenmiş ve dosyanın gönderildiği ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre dava dışı borçlu...'in 2011 ile 2010 yılları arasında muhtelif tarihlerde davalı ...'ne ödemeler yapmasının bu davalı yönünden tahsil zamanaşımı kestiği ve adıgeçen davalının alacağının zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya ve alacağa itiraza ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)1086 sayılı HUMK'nun 193/3 maddesi uyarınca, görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içerisinde dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesi için taraflarca talepte bulunulması gerekir.

Mahkemece, davacı tarafça görevsizlik kararının kesinleştiği 07.02.2011 tarihinden itibaren yasal 10 günlük süre geçtikten sonra 28.04.2011 tarihinde görevli mahkemeye gönderilmesinin istenmesi karşısında davanın, HUMK'nun 193/3 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın esasına ilişkin gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/798, Karar No: 2017/20116, Tarih: 11.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/798 E.  ,  2017/20116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın Son ... Sürücü Kursunun müdür ve kurucusu, sanık ...'in ise aynı kursta direksiyon hocası olarak görev yaptığı, sanıkların sürücü kursunu satmaya karar vermeleri üzerine katılanın kursu devralmak istediği, sanıklarla katılanın, kursun devrine ilişkin 04/11/2011 tarihli bir protokol düzenleyerek 2.000 TL'si peşin, kalan 25.000 TL için 14/11/2011 tarihini, 20.000 TL için de 30/12/2011 tarihini vade göstererek anlaşmaya vardıkları; ancak, sanıkların anlaşmaya aykırı hareket ederek sürücü kursunu başkalarına devretmek ve katılandan peşin olarak aldıkları 2.000 TL'yi iade etmemek suretiyle atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar ile katılan arasındaki uyuşmazlığın alım satım aktinden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4245, Karar No: 2015/8407, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4245 E.  ,  2015/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... Gen. Müd. vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.