muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21757, Karar No: 2023/480, Tarih: 08.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ün temyizi; sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

2.Sanık ...'ün temyizi; çekte imzasının veya adının yazılı olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün diğer sanık ...'ten almış olduğu suça konu 33.750,00 TL bedelli çeki katılan ...'ya verip nakit para almak suretiyle sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerine dair kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'in savunmasında söz konusu 33.750,00 TL bedelli çeki diğer sanık ... ve Hamit Samancı'nın getirdiğini çekte keşideci imzası bulunup diğer kısımların boş olduğunu, bu çekin diğer kısımlarını kendisinin doldurduğunu savunduğu, sanık ...'in ise 33.750,00 TL bedelli çeki kendisine sanık ...'in getirdiğini ve katılan ...'nın kardeşi olan Ahmet Sarıkaya'dan almış olduğu borç paraya karşılık teminat olarak verdiğini savunmuş olduğu belirlenmiştir.

3. Sanıkların eylemi neticesinde atılı suçlara ilişkin olarak;

Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 18.07.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre çekin külliyen sahte olarak tanzim edildiğini, aldatma kabiliyetini haiz olduğunun, çekin ön yüzünde bulunan el yazıları ve arka yüzünde bulunan "... T.C. 19585209616" yazılarının sanık ...'e ait olduğunun, çekin ön yüzündeki ... adına atılı keşideci imzasının ...'a ait olmadığının tespit edildiğinin bildirilmiş olduğu anlaşılmıştır.

4. Mahkemesince suça konu çek duruşmaya getirtilerek incelenmiş ve özelliklerinin duruşma tutanağına geçirildiği belirlenmiştir.

5. Mahkemesince sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı belirtilmiş ise de; sanık ...'in bankanın maddi varlığı olan çeki kullanmak suretiyle katılan ...'dan menfaat temin etmiş olduğu daha sonra katılan tarafından külliyen sahte oluşturulan çekin keşidecisi olan ... adına icra takibinde bulunulması suçun oluşumu veya vasfı yönünden değişiklik yaratmayıp sanığın suça konu 33.750,00 TL bedelli çeki verip menfaat temin etmek suretiyle "Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan hakkında kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olması nedeniyle Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Temyiz Sebepleri Yönünden

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında, sanıkların savunmaları, katılanın suça konu çekin kendisine sanık ... tarafından verildiğine ilişkin beyanı ile dosya kapsamındaki Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 18.07.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre çekin külliyen sahte olarak tanzim edildiğinin, aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun çekin ön yüzünde bulunan el yazıları ve arka yüzünde bulunan "... T.C. ..." yazılarının sanık ...'e ait olduğunun, çekin ön yüzündeki ... adına atılı keşideci imzasının ...'a ait olmadığının belirlenmiş olması nedeniyle mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleride reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7594, Karar No: 2015/10386, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7594 E.  ,  2015/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2013/746-2014/391

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkillerinin oğlu Ş... Ö...'in olay günü Ziraat Bankasının hizmet binasının onarım işinde çalışırken, binaya yakın geçen davalı şirkete ait elektrik tellerine çarpılarak vefat ettiğini, davalı şirketin üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, emniyet ve güvenlik tedbirlerini almaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, davacıların oğullarının ölümü nedeniyle duydukları acının hafifletilmesi amacıyla ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, davacı tarafın, aynı olayla ilgili maddi tazminat davasını Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/666 Esas sayılı dosyasında, ayrı bir dava olarak açtıklarını, her iki davanın konusunun, taraflarının aynı olduğunu, bu nedenle davaların birleştirilerek görülmesini, talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesince;

Kural olarak, bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir. Davalardan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı var sayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda aynı olayla ilgili olarak, davacılar vekili tarafından, davalı kurum aleyhine maddi tazminat davası açıldığı, dosyanın Yargıtayda temyiz aşamasında olduğu, henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; aynı olayla ilgili, aynı taraflar arasında daha önce açılmış olan ve Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/666 Esasında görülmekte olan dava dosyasının bekletici mesele yapılarak, orada verilip kesinleşecek olan karar doğrultusunda bu dava dosyasında da bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay Bozma İlamına uyulmuş, Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/666 esas sayılı dava dosyasının kesinleşmesi beklenmiştir.

Mahkemece Yargıtay Bozma İlamına uyulmuş, Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/666 esas sayılı dava dosyasının kesinleşmesi beklenmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı M.. Ö.. yararına 17.500,00 TL manevi tazminatın, davacı S.. Ö.. yararına 17.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden (31.10.2007) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemenin 09.02.2012 tarihli kararı ile, davacıların her biri lehine 10.000,00'er TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın davalı vekilinin temyizi üzerine bozulduğu, mahkemenin Yargıtay Bozma İlamı sonrası verdiği 02.09.2014 tarihli karar ile, davacıların her biri lehine 17.500,00'er TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, bozma kararına uyulmakla; orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Mahkemece, Bozma ilamı öncesi davacıların her biri lehine hükmedilen 10.000,00'er TL manevi tazminat miktarları dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, davalının usuli kazanılmış hakkı dikkate alınmadan her bir davacı lehine 17.500,00'er TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6742, Karar No: 2019/1462, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/6742 E.  ,  2019/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18427, Karar No: 2007/20951, Tarih: 12.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18427 E.  ,  2007/20951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, icra dosyasının Babaeski İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine ilişkin kararının itiraz eden bu borçlu yönünden hüküm ifade edeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6652, Karar No: 2019/5791, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6652 E.  ,  2019/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki beyanı ve sanık ...’ın soruşturma aşamasındaki savunmasına göre müştek... ’ın iş yeri tezgahının arka kısmında ayakta durur vaziyette iki elinin işaret parmakları arasına kilitlediği bilezikleri şahsa doğru uzattığı sırada diğer sanık ...’ın bilezikleri müştekinin elinden zorlayarak aldığı ve sanıkların iş yerinden kaçarak uzaklaştığı şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c-d maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte iş yerinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığını değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10055, Karar No: 2014/11224, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10055 E.  ,  2014/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/667-2014/97

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta

hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8575, Karar No: 2013/7490, Tarih: 27.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8575 E.  ,  2013/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki kooperatif üyeliği devir sözleşmesi uyarınca ödenmeyen devir bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, kooperatif üyeliği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığından hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9498, Karar No: 2006/13199, Tarih: 27.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9498 E.  ,  2006/13199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %12,1  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 30.3.2006 gün ve 447. sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 1.12.1997 tarihinde %.0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının %12,1 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  özellikle S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nun davacıdaki meslek hastalığından dolayı maluliyet oranının %0 olduğunu belirleyen 10.3.2000 tarihli raporu ile davacıda meslek hastalığı bulunmadığına ilişkin 25.6.2002 tarihli raporları arasındaki çelişkiye de dikkat çekilerek, öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin  diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.