muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/826, Karar No: 2023/8360, Tarih: 04.10.2023

2) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/629 Esas, 2015/929 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9769, Karar No: 2016/346, Tarih: 18.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9769 E.  ,  2016/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 13.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18057, Karar No: 2018/9479, Tarih: 23.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18057 E.  ,  2018/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden ... için kabulüne, diğer davalılar için karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sırasıyla sürücüsü, malik-işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları ... plakalı aracın müvekkillerinden Hale ve Ercan'ın öz oğulları davacı ...'e çarparak maluliyetine neden olduğunu, müvekkillerinin olay nedeniyle maddi ve manevi zarar gördüklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 8.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, anne Hale için 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi, baba Ercan için 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ... yönünden maddi tazminat talebini 25.883,00 TL'ye yükseltmiş, tüm tedavi giderleri ile anne ve baba için maddi tazminat taleplerini atiye bırakmıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın; ... için maddi tazminat yönünden kabulü ile 25.883,00TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, anne ve baba için talep edilen maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile, ... için 25.000,00 TL ve anne ve baba için ayrı ayrı 5.000,00'er TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.119,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12393, Karar No: 2012/3113, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12393 E.  ,  2012/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33156, Karar No: 2015/19345, Tarih: 14.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33156 E.  ,  2015/19345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Davacı vekili, Dairemizin 16.12.2014 gün ve 2014/20245 E, 2014/22754 K. sayılı Mahkemenin 20.01.2014 tarihli kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve davanın REDDİNE dair kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle; davalı şirkette 29 işçi çalıştığı ve çalışan sayısının 30' dan az olması nedeniyle dava şartı eksikliğinden Mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmişse de dosyada bulunan ... kayıtlarının incelemesinde bu sayının 30'u aştığının tespit edildiği, bu durumun Dairemizce de yeniden incelenmesini ve ayrıca davalı şirket kendisini vekille temsil ettirmediği halde şirket yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olduğu bu nedenlerle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı belirtilmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 27.10.2014 tarihli müzekkere cevabında davacının, davalıya ait 20 sıra numaralı "genel işler" iş kolunda faaliyet gösteren işyerinde çalıştığı, davalının Türkiye'de aynı iş kolunda faaliyet gösteren 21 işyeri daha bulunduğu ve davacının çalıştığı işyeri ile birlikte bu işyerlerinde fesih bildirim tarihinde toplam 29 işçinin çalıştığı belirtilmiştir. Ayrıca ...'na da müzekkere yazıldığı ve 20.10.2014 tarihli müzekkere cevabında Türkiye genelinde Isparta'da 7 adet ve ...'da 2 adet ve Tekirdağ'ın Çorlu ilçesinde 2 adet işyeri bulunduğu belirtilerek 14 adet dönem bordrosu ve işyeri kayıtları sunulmuştur. Bu işyerlerinin karşılaştırılması sonucu Çalışma Bakanlığı listesinde bulunmayan Tekirdağ/Çorlu 4 8121 01 01 1078233 059 03 03 sicil nolu işyerinde (aynı işkolu) fesih tarihinde 07.07.2013 tarihinde Dönem bildirgesinde 8 adet çalışanın daha bulunduğu tespit edilmiştir. Böyle olunca Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmakla; davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin 16.12.2014 gün ve 2014/20245 E, 2014/22754 K. sayılı Mahkemenin 20.01.2014 tarihli kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve davanın REDDİNE dair kararı ortadan kaldırılmalı ve davalının, mahkemenin 20/01/2014 tarihli kararına yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüyle Dairemizin 16.12.2014 gün ve 2014/20245 E, 2014/22754 K. sayılı Mahkemenin 20.01.2014 tarihli kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin usul ve kanuna uygun olan 20/01/2014 tarihli kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

BY
Yargıtay — Esas No: 2013/675, Karar No: 2013/1124, Tarih: 19.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/675 E.  ,  2013/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda zabıta tarafından borçlu şirketin kayıtlı adresinde yapılan araştırma sonunda düzenlenen tutanakta, borçlu şirket yetkililerinin aynı adreste ... Akaryakıt İnş. Ltd. Şti adı altında ticari faaliyette bulunduklarını belirtmelerine rağmen borçlu şirketin akıbetinin ne olduğu konusunda bir bilgi bulunmaması karşısında, borçlu şirketin kayıtlı adresinde yeniden zabıta araştırması yaptırılarak, borçlu şirketin kayıtlı adresinde veya bir başka adreste faal olup olmadığı saptanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12476, Karar No: 2011/13408, Tarih: 03.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12476 E.  ,  2011/13408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; esasa ilişkin karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 26.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalının hükmü temyiz etmesi üzere Dairemizin 09.11.2010 günlü 2010/11102-12398 esas ve karar sayılı ilamı ile davanın tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olması nedeniyle dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak esasa ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun "Hükmün kapsamı" başlıklı 297/2.maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bozmadan sonra bozma ilamına uyularak verilen karar yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden hükmün diğer yönlerinin kesinleşmiş olduğundan bahisle "aynı konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Ayrıca dava açılırken nispi harca tabi olan işlerde, dava sonunda davanın reddine karar verilmesi veya davanın usule ilişkin bir nihai kararla sonuçlanması veya davanın konusuz kalması üzerine maktu karar ve ilam harcı alınması gerekir. Eldeki davada, dava konusuz kalmış olmasına rağmen davalıdan maktu karar ve ilam harcı alınmasına hükmetmek gerekirken, nispi karar ve ilam harcı alınmasına karar verilmesi de doğru görülmemiş, beriltilen sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Hükmün yukarıda açıkladığımız nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 03.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4313, Karar No: 2021/138, Tarih: 19.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/4313 E.  ,  2021/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... Deri San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ihbar olunan Türkiye Genel Sigorta A.Ş. arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2014 gün ve 2013/169 - 2014/233 sayılı hükmün Dairenin 13.11.2018 gün ve 2015/18962 - 2018/10565 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 520,95 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8824, Karar No: 2018/5782, Tarih: 20.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8824 E.  ,  2018/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Sanıklar M.....

Hurşit için, TCK'nın 155/2, 62, 52, 53.

Sanık ... için, TCK'nın 165/1, 62, 50, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar Hurşit, Eren ve Kara Memet'in mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan .... Şti.' nin 28/03/2006 tarihli, dosya içinde örneği bulunan vekaletname ile Av. ... sanık ...'ın 27/04/2005 tarihli vekaletle Av. ....i, sanık ...'ın 11/01/2007 tarihli vekaletle Av. ...'i; sanık ...'nun 26/02/2007 tarihli vekaletle Av. ...'yı vekil olarak tayin ettiği, Av. ... ise sanık ... Kan müdafii olarak barodan görevlendirildiği, vekalet ve müdafiilik ilişkisinin sona erdiğine ilişkin dosya içinde herhangi bir beyan veya belge olmadığı, 04/06/2013 tarihli kararın adı geçenlerin yokluğunda verildiği ve gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgeye rastlanmadığı (katılan vekiline tebligat yapılmadığı, sanıklara ise doğrudan tebliğ yapıldığı) ve gerekçeli kararın sanık ...'in yargılama aşamasında verdiği adres dışında doğrudan mernis adresine çıkartıldığının anlaşılması karşısında; yapılmışsa belgesinin eklenmesi aksi halde Tebligat Yasası'nın 11. maddesi hükmüne göre vekille takip edilen işlerde, tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, vekalet/müdafiilik ilişkisi devam ediyorsa, gerekçeli kararın, katılan vekiline, sanık ... vekili Av.... sanık ... vekili Av. ...'e, sanık ... vekili Av. ...ya, sanık ... Kan müdafii Av....a ve Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesi gözetildiğinde, sanık ...'in yargılama aşamasında verdiği adrese (3988 sok. 18 parsel 19 blok, daire 3 Uydukent/Pendik) tebligat yapılmadan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, yasa yol ve yöntemini gösterir biçimde adı geçen sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, buna ilişkin belge ile sunarlarsa temyiz dilekçeleri de eklendikten sonra yeniden temyiz dilekçesi verildiğinde bu konulardan ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14722, Karar No: 2009/16092, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14722 E.  ,  2009/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 106 ada 32 parsel sayılı 5220 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.