muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6136, Karar No: 2023/8450, Tarih: 20.09.2023

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, aylık başvurusunun 26.03.2010 tarihli denetim raporundaki tespitler ve kesinleşen mahkeme kararına dayalı olarak reddinde mevzuata aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2016 tarihli ve 2014/438 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararıyla; "...Davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşama halinin, 20.04.2010 tarihinde... Mahallesi muhtarından nakil alarak adresini .../... adresine nakletmesi ile son bulduğu, 20.04.2010 tarihinden sonra davalı Kuruma yaptığı, yeniden aylık bağlanması talebinin reddedilmesi işlemine gerekçe olabilecek, 5510 Sayılı Yasa'nın 34. maddesinde belirtilen kız çocuklara aylık bağlanmasına ilişkin koşuları taşımadığına ya da 56. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, eşinden boşandığı halde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığına ilişkin bir tespit bulunmadığı..." gerekçesine dayalı olarak; "Davanın KABULÜNE,

Kurumun 22/10/2014 tarihli işlemin iptaliyle, 20/04/2010 tarihinden itibaren davacıya yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2017/716 Esas, 2017/802 Karar sayılı kararıyla; "... istemin 14.10.2014 tarihli başvurunun reddi yönündeki işlemin iptaline yönelik olmasına ve aylık koşullarının da bu tarihteki duruma göre değerlendirilmesi gereği bulunmasına karşın, istem de aşılmak suretiyle 20.04.2010 tarihinden itibaren aylık bağlanması gereğinin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunmuş ise de, bu aykırılığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği" gerekçelerine dayalı olarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle "1-Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle; ... 14. İş Mahkemesi'nin, 30.12.2016 tarihli, 2014/438 E, 2016/611 K sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına;

2-Davanın kabulüne, aylık başvurusunun reddine ilişkin 22.10.2014 tarih, 60991618 ... sayılı Kurum işleminin iptaliyle; davacıya 01.11.2014 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 26.11.2018 gün ve 2017/4971 Esas, 2018/9853 sayılı kararında; " Somut olayda, davacının talebine ilişkin Kurum tarafından, yeni bir araştırma yapılmadan, kesinleşen davadaki denetmen raporu gerekçe gösterilerek talebi reddedilmiştir. Kesinleşen dava dosyasından sonra artık yeni talebine ilişkin ispat külfeti davacıya geçmiştir.

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 26.11.2018 gün ve 2017/4971 Esas, 2018/9853 sayılı kararında; " Somut olayda, davacının talebine ilişkin Kurum tarafından, yeni bir araştırma yapılmadan, kesinleşen davadaki denetmen raporu gerekçe gösterilerek talebi reddedilmiştir. Kesinleşen dava dosyasından sonra artık yeni talebine ilişkin ispat külfeti davacıya geçmiştir.

Mahkemece, davacının yeniden aylık talebi için başvuruda bulunduğu 14.10.2014 tarihi sonrası için “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, hususu araştırılmalıdır. Bu kapsamda; davacı ve eşinin kayıtlı olduğu adreslerdeki tüm abonelik kayıtlarını araştırmalı, komşu ve muhtarların tanık olarak beyanına başvurmalı, Kurumdan davacı ve eşinin Medula sistemindeki kayıtlarını getirtmeli, 2014 yılından itibaren hangi şehirlerde tedavi olduklarını sorgulamalı, davacının eşinin kayıtlı olduğu adresteki yaptığı işi, emekli ise maaş aldığı bankayı tespit etmeli, davacı ve eşinin tespit edilen adreslerinde zabıta araştırması yaptırtarak adres beyanlarının doğruluğunu sorgulamalı, kirada oturdukları takdirde kira sözleşmelerini getirtmeli ve tüm delilleri topladıktan sonra varılacak sonuca göre karar verilmelidir." hususlarına işaret edilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesi 26.06.2019 tarihli ve 2019/836 Esas, 2019/926 Karar sayılı kararıyla, "...Aylık bağlama koşulları ile kesme nedenleri farklı düzenlemelere konu olup; davacının aylık bağlanması isteminin 506 sayılı Kanun'un 68/I-C Maddesi yönünden yapılacak değerlendirmeyle sonuca bağlanması zorunlu olup; yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğü öncesindeki yasalar uyarınca bağlanmış aylıklar için de uygulanma olanağı bulunduğu kabul edilen 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesindeki kesme nedeninin varlığı tespit edildiği takdirde, yeniden bağlanan aylığın da kesilmesi olanağı bulunacak veya aylık başvurusu üzerine böyle bir araştırma yapılmış ise bu durumda talep reddedilebilecektir; ancak, 2010 yılındaki denetim raporu esas alınarak, mahkeme kararı getirilmediği sürece yeni başvuru konusunda işlem yapılmayacağı yaklaşımının hukuken savunulması olanağı bulunmadığı ve 506 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinde belirtilen koşulların mevcudiyeti konusunda da çekişme bulunmadığından; sıralanan maddi ve hukuki olgular ile bozmaya konu karar gerekçesi ışığında yapılan değerlendirme sonucunda, bozma gerekçelerine uyulması mümkün görülmediği" gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

4.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.03.2022 tarih 2020/10-121 E, 2022/302 K. sayılı ilamı ile "... Somut olayda; babası 03.12.1997 tarihinde vefat eden davacının ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.2003 tarihli ve 2003/366 E., 2003/399 K. sayılı kararı ile anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, boşanmanın nüfus kayıtlarına 15.09.2003 tarihinde işlendiği, davacının 11.12.2003 tarihli tahsis talebi üzerine babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, sosyal güvenlik kontrol memuru tarafından düzenlenen 26.03.2010 tarihli ve RT-68 sayılı raporda davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığı yönünde görüş bildirilmesi üzerine davalı Kurum tarafından ölüm aylığının kesilerek 18.10.2008-17.09.2010 tarihleri arasında ödenen 12.652,05TL’nin borç çıkarıldığı, davacının bu işleme karşı açtığı davada ... 3. İş Mahkemesinin 12.06.2013 tarihli ve 2011/111 E., 2013/346 K. sayılı karar ile Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.12.2013 tarihli ve 2013/16734 E., 2013/26150 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, eldeki davada davacının 10.06.2003 tarihinden itibaren boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını, ölüm aylığının bağlanması için yaptığı 14.10.2014 tarihli başvurunun Kurum tarafından 22.10.2014 tarihinde reddedildiğini ileri sürerek ölüm aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

39. Şu hâlde yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ölüm aylığının yeniden bağlanması için 14.10.2014 tarihinde yapılan başvuru davalı Kurum tarafından kesinleşen karar dayanak alınarak reddedilmiş ise de davacının daha önce açtığı ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ... 3. İş Mahkemesince 12.06.2013 tarihli ve 2011/111 E., 2013/346 K. sayılı kararı boşanmanın muvazaalı olduğu yönünde kesin hüküm oluşturmayıp sözü edilen karar ile davacı ve boşandığı eşinin 18.10.2008-17.09.2010 tarihleri arasındaki dönemde fiilen birlikte yaşadıkları olgusu kesinleşmiştir.

40. Öte yandan kamu düzenini ilgilendiren eldeki davada kendiliğinden araştırma ilkesi uygulandığından ispat yükünün bir tarafa yüklenemeyeceği ve boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşama olgusunun aylık bağlama engeli olduğu gözetilerek 14.10.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam edip etmediği konusu açıklığa kavuşturulmalıdır.

40. Öte yandan kamu düzenini ilgilendiren eldeki davada kendiliğinden araştırma ilkesi uygulandığından ispat yükünün bir tarafa yüklenemeyeceği ve boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşama olgusunun aylık bağlama engeli olduğu gözetilerek 14.10.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam edip etmediği konusu açıklığa kavuşturulmalıdır.

41. Bu itibarla davacının ölüm aylığının bağlanması için başvuruda bulunduğu 14.10.2014 tarihi sonrası davacı ve eski eşinin MERNİS’te (Adres Kayıt Sistemi) kayıtlı adreslerinin tespiti ile bu adreslerde fiilen birlikte yaşama olgusu yönünden kolluk araştırması yapılmalı, muhtar ve komşuların tanık olarak beyanına başvurulmalı, kayıtlı olduğu adreslerdeki tüm abonelik kayıtları getirtilmeli, medula kayıtlarında 14.10.2014 tarihinden itibaren davacı ve boşandığı eşin hangi şehirlerde tedavi oldukları sorgulanmalı, davacı ve eski eşin varsa maaş aldığı banka kayıtları tespit edilip kayıtlı adresleri temin edilmeli, ayrıca kirada oturuyorlarsa kira sözleşmeleri getirtilmeli ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 06.01.2023 tarihli cevabi yazısında, "Kurumumuzdan ... tahsis numaralı dosyadan yetim- aylığı talebi bulunan haksahibi ... T.C Kimlik Numaralı ... hakkında ilgi a'daki Müzekkerenize istinaden Kurumumuz Sosyal Güvenlik Denetmenleri tarafından hazırlanan ilgideki denetim raporunda adı geçenin 14,10.2014 tarihinden sonra boşandığı eşi ile birlikte yaşamadıkları sonuç ve kanaatine varılmıştır." bilgisine yer verilmiş olup; ayrıca, 14.02.2023 tarihli işlemle davacının 14.10.2014 tarihli talebine dayalı olarak 01.11.2014 tarihinden itibaren aylığın yeniden başlatıldığı ve ödemelerin de ay içerisinde davacı adına gönderileceğinin belirtildiği" gerekçesine dayalı olarak " konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu, Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu, Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını iddia ederek 18.10.2008-17.09.2010 tarihleri arasındaki dönem yönünden Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması istemiyle açtığı davanın reddi kararının temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmesi sonrası boşandığı eşi ile ayrı yaşadığından bahisle ölüm aylığının yeniden bağlanması için yaptığı 14.10.2014 tarihli başvurunun Kurum tarafından reddedildiğini ileri sürerek Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin eldeki dava bakımından ispat yükünün davacıda olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre 14.10.2014 tarihi sonrasında birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda yapılan araştırma sonucunda toplanacak deliller değerlendirilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14728, Karar No: 2013/8472, Tarih: 18.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/14728 E.  ,  2013/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların ilköğretim okuluna girip, kapı camlarını kırarak müdür odasından ele geçirdikleri anahtarla çelik kasayı açarak hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı Yasanın 493/2. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sağır ve dilsiz olan sanıklar hakkında 765 sayılı Yasanın 58/son maddesiyle uygulama yapılmaması,

3-Sanıkların adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde haklarında 765 sayılı TCK’nun 81/2-3. maddesi ile uygulama yapılmaması ve aynı neviden olan hırsızlık suçundan mükerrir olmalarına rağmen cezalarından anılan yasanın değer azlığına ilişkin 522/1. maddesi ile indirim yapılarak aynı yasanın 522/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6090, Karar No: 2014/3215, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6090 E.  ,  2014/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı örneği temin edildiğinden ve dosyadaki bilgilere uygun olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16909, Karar No: 2014/21083, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16909 E.  ,  2014/21083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; 16/06/2014 tarihli Yargıtay ilamı ile temyiz dilekçesinin HUMK'un 433. maddesi gereğince karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebliğ parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş isede kararın yerine getirilmediği anlaşıldığından;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13487, Karar No: 2012/7213, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13487 E.  ,  2012/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 30.6.1995 tarihinde meydana gelen trafik - iş kazasında sağ femur orta diafraz kırığı sağ tibia distal diafiz parçalı kırığı sol ayak kuneiform kırığı sağ femur açık kırığı nedeniyle % 81 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

K A R A R

Dava 30.6.1995 tarihinde meydana gelen trafik - iş kazasında sağ femur orta diafraz kırığı sağ tibia distal diafiz parçalı kırığı sol ayak kuneiform kırığı sağ femur açık kırığı nedeniyle % 81 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İş kazasına uğrayan işçinin ... Üniversitesi Ortopedi Kliniğinin 30.6.1995 giriş ve 14.8.1995çıkış tarihli epikrizinde davacıda oluşan kırıklar sebebiyle 14.8.1995 tarihinde tedaviye devam notunun bulunduğu T.C.D.D. ... Hastanesinin 22.11.1995 giriş 7.12.1995 çıkı tarihli müşahade evraklarından femur plak çıkarılması eksternal fiksatör takılması operasyonu yapıldığı netromyen 2x1 başlanıldığı 8.12.2004 tarihine kadar kullanıma devam edildiği davacının 1995-2004 tarihleri arasında ... üniversitesi, T.C.D.D ... Hastanesi,... Üniversitesi Tıp Fakultesi,SSK ... hastanesinde çeşitli tarihlerde tedavi olduğu SS.Yüksek Sağlık Kurulunun 27.11.2001 tarih ve 77/3295 sayılı kararında sürekli iş göremezlik oranının %70 olarak belirlendiği Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun 28.7.2003 tarih ve 4947 sayılı mütalaasında sürekli iş göremezlik oranının %26 belirlendiği bu maluliyetin ortaya çıkışında davacının kusurunun bulunmadığı, aynı kurulun 19.3.2004 tarih ve 1039 sayılı mütalaasında ise kırık bölgesinde kallus yetersizliği osteomyeletik değişim nedeniyle sürekli iş göremezlik oranın %32 olarak belirlendiği, ancak davacıda akıntılı uzun kemik osteomyeleti ve ayak bilek hareketlerindeki eklem hareketlerini kaybı şikayetinin devam ettiği, ... ... Hastanesi Nöroloji Kliniklerinde ve ... Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde tedavisine devam edildiği son olarak Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun 30.1.2007 tarih ve 564 sayılı mütallasında sağ alt ekstremite ileri derecede atrofik, ayakta ekinizm ödem plantar bölge ve parmaklarda trofik ülserasyonlar, sağ kalçada aktif hareketlerin ileri derecede kısıtlılığı sağ diz hareketlerinin kısıtlı olduğu 3.4.2006 tarihli muayene bulgularına göre klinik olarak arızasının kalça dezartilikasyonununa eşdeğer kabul edilmesi gerektiği belirtilerek E çetveline göre sürekli iş göremezlik oranının %81 olduğu Adli Tıp Genel Kurulunun 24.5.2007 tarih ve 230 sayılı kararı ile de E çetveline göre %81 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının tespit edildiği anlaşılmaktadır.