muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15263, Karar No: 2013/17321, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15263 E.  ,  2013/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun ödenmemesi nedeni ile yapılan takibe itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Birleşen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 04.12.2012 tarih 2012/785 Esas ve 2012/1682 Karar sayılı dosyasında açılan dava ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Dava konusu alacağın takip tarihi 20.12.2011 ve 21.12.2011 olduğundan; 28344 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 11. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesindeki "yüzde kırk" oranının "yüzde yirmi" olarak değiştirilmesine ilişkin değişikliğin 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği ve davada uygulanamayacağı gözetilmeden ve gerekçesi de gösterilmeden davalı borçlu aleyhine %40 yerine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25722, Karar No: 2014/6522, Tarih: 10.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25722 E.  ,  2014/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kendi adlarına asaleten, ..., ... ve ...'a velayeten 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... sigorta A.Ş. vekili avukat ... 3-... Turizm İnşaat Pazarlama Tic. A.Ş. vekili avukat ... 4-... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.03.2012 gün ve 2010/307 2012/121 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararının ve davacıların temyiz dilekçesinin, davalı ...'a Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlemlenmekle birlikte, 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için muhataba daha önce aynı adreste usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması zorunludur. Adı geçenin bu adresini değiştirmesi, yeni adresini tebligatı çıkaran mercie bildirmemesi ve ikinci tebligatın gerçekleşmeden geri çevrilmesi halinde anılan maddenin uygulanması mümkündür. Somut olayda dosyanın incelenmesinde, davalıya çıkarılan dava dilekçesi tebligatlarının değişik adreslerden iade geldiği, ıslah dilekçesinin ise “Sorgun Mah. 8011 sok. No:8/1 .../...” adresine daha önce usulüne uygun bir tebligat olmaksızın 35.maddeye göre tebliğ edildiği, mahkeme kararının ve davacıların temyiz dilekçesinin de yine aynı adrese 35. maddeye göre tebliğ edildiği, halbuki davalıya bu adreste daha önce yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmadığı anlaşıldığından, 35. madde gereğince tebligatın yapılması doğru değildir. Bu durumda, açıklanan hususlar dikkate alınarak mahkeme kararı ve davacıların temyiz dilekçesinin davalıya Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi geçirildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/14357, Karar No: 2003/1741, Tarih: 17.02.2003

9. Hukuk Dairesi 2002/14357 E., 2003/1741 K.

**9. Hukuk Dairesi 2002/14357 E., 2003/1741 K.**

**- İHBAR TAZMİNATI

- İŞ (HİZMET) AKTİNİN FESHİ

- KIDEM TAZMİNATI**- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğinden hizmet aktinin davacı işçi tarafından 1475 sayılı iş Kanununun 16/ll-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği anlaşıldığından kıdem tazminatının hüküm, altına alınması doğru ise de, hizmet akdinin feshedenin haklı da olsa aynı Yasanın 13. maddesi gereğince ihbar tazminatı talep etmesi mümkün olmadığından ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16936, Karar No: 2023/23496, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16936 E.  ,  2023/23496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/742 E., 2016/219 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan ve şikâyetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Şikâyetçi vekilinin, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden gönderdiği 27.08.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile ilgili olarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Tebliğname düzenlenmesinin gerektiği anlaşılmakla, anılan hükme ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3279, Karar No: 2008/7563, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3279 E.  ,  2008/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... İlçesi ... Köyü, 135 ada 22, 23 ve 25 sayılı parseller hakkında bu köyde bir kısım kişilerin zilyetliğinde olduğu kadastro tespit tutanağının iktisap sütununda yazılarak ... ... ... Vakfı adına kadastro tespit tutanağının düzenlendiği anlaşıldığından, bu parseller hakkında Orman Yönetiminden başka Hazine ya da tespit tutanağında zilyet olarak yazılı kişiler tarafından kadastro mahkemesinde dava açılıp açılmadığının mahkeme esas defteri üzerinde gerekli inceleme yapılarak düzenlenecek tutanağın dosyaya konulması; ayrıca, aynı konuda Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılarak alınacak cevabi yazının,

2) Taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 4. madde gereğince orman kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak yapılmış ise, buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15.05.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14054, Karar No: 2013/23093, Tarih: 18.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/14054 E.  ,  2013/23093 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/14054

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu fakirlik ilmuhaberi ibraz ederek adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemece, borçlunun duruşmadaki ekonomik-sosyal durumu ile ilgili beyanları esas alınarak adli yardım talebi reddedilmiş, süresinde dava harcı yatırılmadığından itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinde "muhakeme sırasında tesbit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409 uncu maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması, noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır" hükmü yer almaktadır.

Mahkemece, 07.02.2013 tarihli celsedeki borçlu beyanı esas alınarak adli yardım talebi reddedilmiş, borçluya harcını yatırması için uygun bir süre verilmeden harç yatırılmadığından bahisle aynı celsede karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Oysa borçlunun harç yatırmaması adli yardım talebinde bulunmasından kaynaklanmakta olup, adli yardım talebinin reddi nedeniyle Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca takip eden celseye kadar harcın yatırılması için borçluya süre verilmesi gerekir.

O halde mahkemece, borçluya, başvuru harcı ile peşin harcı yatırması için Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca süre tanınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek  yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14691, Karar No: 2013/12648, Tarih: 26.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14691 E.  ,  2013/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün Hazineye tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5361, Karar No: 2019/2028, Tarih: 12.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5361 E.  ,  2019/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/10/2017 tarih ve 2015/1195-2017/872 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan 24.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin Çelik Makas Konfeksiyon San. Tic. Ltd. Şti.'ndeki %4 hissesinin davalıya satıldığını, ancak bu sözleşmenin 15.04.2003 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini, hisse satış bedeli olan 100.000 TL'nın davalıya iade edildiğini, ortaklar kurulunca davalının hissesinin %2'ye inip müvekkilinin %4 hisse sahibi olduğunun karar altına alındığını, pay defterine de bu şekilde kaydedildiğini, Ticaret Sicil Memurluğu'nun ise fesihnamenin yetersiz olduğunu, hisse devir sözleşmesine dönüştürülmesi gerektiğini belirterek tescil işlemini gerçekleştirmediğini, %4 hissenin müvekkiline devri hususunda açılan davanın reddolunduğunu, bu kez davalıya hisse devrinin sağlanması için ihtar gönderilmesine rağmen kötüniyetle gereğinin yapılmadığını, davalının bu şekilde hem feshedilen sözleşme uyarınca şirketin %4 hissesini, hem de hisse devir bedellerini uhdesinde tutarak sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilinin engellenen %4'lük ortaklık payı nedeniyle zarar gördüğünü, davalının ise sebepsiz zenginleşmeye devam ettiğini ileri sürerek şirket bilançosunun aktif-pasif rayiç değerlerinin belirlenerek rayiç değer üzerinden %4 paya isabet eden maddi zararlarının tespitini, şirketin karlılık performansına göre ileriye dönük 10 yıllık karlılık miktarının gözetilip belirlenen karşılık tutarından %4 maddi zararın ilavesiyle şimdilik 10.000 TL'nın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlık hakkında kesin hüküm bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, hisse devir sözleşmesinin geçerli olduğunu, davacının 2003 yılı Mart ayında silah ruhsatını yenilemek istediğinde şirketteki hisselerini devredip ayrılış yaptığından ruhsatını yenilemeyeceği için sadece bu silah ruhsat işlemlerinin gerçekleşebilmesi için taraflar arasında fesihnamenin düzenlendiğini, feshin bunun dışındaki hiç bir işlemde kullanılmadığını, fesihnameye rağmen davacının hiç bir ortaklar kurulu kararında imzasının bulunmadığını, şirket işlemlerinde şirket ortakları listesinde görünmediğini, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi kararı ve bu dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda da feshin geçerli bir pay devri sözleşmesi olarak kabul edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından hisse devri için açılan ve kesinleşen ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/364 Esas ve 2011/26 Karar sayılı ilamı gereğince davacının iddia ettiği hisselerin davalıya ait olduğu dolayısıyla dava dilekçesi itibariyle bilirkişi raporunda belirtildiği gibi hisselerin devir edilmemesinden kaynaklı bir maddi kayıptan ve karlılık zararından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7383, Karar No: 2015/7270, Tarih: 12.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7383 E.  ,  2015/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2011/411-2014/79

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de; temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırıldığına ilişkin belgeye rastlanmamıştır. Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili tarafından anılan harçlar yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa yatırması için anılan vekile HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14301, Karar No: 2012/13344, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14301 E.  ,  2012/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.