muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1850, Karar No: 2022/13835, Tarih: 09.11.2022

VI-ESASIN İNCELENMESİ:

Davacı vekili, 7143 sayılı Yasa’nın 23. Maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Ek Madde 18’de düzenlenen bayram ikramiyesinin, davalı vakıf üyesi olan müvekkiline de ödenmesi gerektiğinin tespiti ile ödenmeyen bayram ikramiyelerinin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davada çözümlenmesi gereken husus, davacının söz konusu düzenlemeden yararlanıp yararlanamayacağı ile yararlanması durumunda söz konusu ödemeden kimin sorumlu olacağına ilişkindir.

506 sayılı Yasa’nın Geçici 20. Maddesi nazarında yardım sandığı niteliğinde bulunan davalı vakfın amacına ilişkin vakıf statüsünün 3. Maddesi “Vakfın amacı, şirket personelinin iş kazası, meslek hastalığı, hastalık, analık, malullük, emeklilik-yaşlılık ve ölüm, eşlerin analık, eş ve çocukların hastalık halinde, bu statüde yazılı şartlarla gerekli sosyal sigorta yardımlarını sağlamaktır. Vakıf, bu statüde yer alan diğer sosyal yardımları da sağlar. Vakıf, bu statüde belirtilen hususlarla belirtilen her türlü işleri yapabilir.” hususlarını düzenlemiş olup, yardımların Sosyal Sigortalar Kanununa göre sağlananlardan aşağı olamayacağına ilişkin 4. Maddesinin (A) bendinde, “Bu statüye göre, yardıma hak kazanılmasına mukabil, 506 sayılı Sosyal Sigorta Kanunu ile ek ve tadillerinde ve mezkur Kanun gereğince yürürlüğe konulacak tüzüklerde belirtilen sigortalılık süre ve durumuna ve yardıma hak kazanma esaslarına göre yapılmasına hak kazanılan her türlü yardımlar” ile (A) fıkrasında sözü edilen kanun ve tüzüklerde belirtilen sigortacılık süre ve durumuna ve yardıma hak kazanma esaslarına göre yapılmasına hak kazanılan yardımlar, bu statüye göre yapılmasına hak kazanılan yardımlardan üstün olduğu takdirde bu statüde gösterilen yardımlar yerine, 506 sayılı Kanun ve ek tadillerine ve tüzüklerine göre yapılmasına hak kazanılan her türlü yardımların vakıfça aynen sağlanacağına ilişkin (B) bendi düzenlemesine göre vakıf iştirakçilerine yapılacak sosyal sigorta yardımlarının Sosyal Sigorta Kanuna göre sağlananlardan aşağı olamayacağı belirgin olup, 5510 sayılı Yasa’nın 104. Maddesi’nde, 506 sayılı Yasa’ya yapılan atıfların 5510 sayılı Yasa’yı da kapsayacağına ilişkin düzenlemenin de bulunması, diğer yandan 5510 sayılı Kanun’un Ek-18. Maddesinde, “Kurumca bu kanun ve ilgili mevzuat uyarınca gelir ve aylık ödemesi yapılanlara…” hükmündeki “Kurum” tabirinden, aynı yasanın 3. maddesine göre “Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı” nın anlaşılması gerektiğinin belirtilmesi, yine aynı yasanın Ek-18. Maddede yer alan “… bu kanun ve ilgili mevzuat uyarınca gelir ve aylık ödemesi yapılanlara…” hükmünün 5510 sayılı Kanun’u amaçladığının anlaşılması karşısında, uzun veya kısa vadeli sigorta kollarından aylık ve gelir bağlanan sigortalılar ile bunların hak sahiplerine verilmekte olan bayram ikramiyesi ödemesinden, davacının da yararlanması gerektiği ile yine anılan statünün 4. Maddesi gereği ödeme yükümlüsünün davalı vakıf olması gerektiğine ilişkin yaklaşım isabetli bulunmuştur.

Diğer taraftan, işbu dava ile birlikte Dairemize gelen toplam 81 adet dosya hakkında, aynı mahkemece aynı tarihlerde duruşma yapılıp karar verildiği anlaşılmış olup, vekalet ücretinin, HMK’nın 323. Maddesinin (ğ) fıkrası gereği yargılama giderleri arasında sayılması, aynı yasanın 332. maddesinde, yargılama giderlerine mahkemece re’sen hükmedileceğinin belirtilmesi, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 1. Maddesinin “Mahkemelerde, tüm hukuki yardımlarda, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sonlandıran her türlü merci kararlarında ve ayrıca kanun gereği mahkemelerce karşı tarafa yükletilmesi gereken avukatlık ücretinin tayin ve takdirinde, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu ve bu Tarife hükümleri uygulanır.” hükmü ile 22. Maddesinin “İhtiyari dava arkadaşlığının bir türü olan seri davalar ister ayrı dava konusu yapılsın ister bir davada birleştirilsin toplamda on dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam avukatlık ücretine, toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %50’si oranında avukatlık ücretine, toplamda yüz dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %40’ı oranında avukatlık ücretine, toplamda yüzden fazla açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %25’i oranında avukatlık ücretine hükmedilir. Duruşmalı işlerde bu şekilde avukatlık ücretine hükmedilmesi için dosyaya ilişkin tüm duruşmaların aynı gün aynı mahkemede yapılması gerekir.” hükmüne amir olması karşısında, bu davaların seri dava olarak nitelendirilip, avukatlık ücretinin AAÜT’nin 22. maddesi dikkate alınarak tam ücretin % 40’ı olarak belirlenmesi gerekirken, tam ücrete hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: İlk Derece Mahkemesi hükmünün, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (4) nolu bendindeki “3.400,00” ibaresinin silinerek yerine “1.360,00”ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı ... A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfına iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8047, Karar No: 2015/5843, Tarih: 26.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8047 E.  ,  2015/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından temyiz yolu ile incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Davalı ..., maddi durumunun elverişli bulunmadığından gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuş, mahkemece 30.06.2014 tarihinde talebin kabulüne, davalı ...'ın adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. Anılan Kanunun 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabileceği, HMK'nın 337/1. Maddesinde de duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında ilgili Dairece bir karar verilir. Bu nedenle, davalı ...'ın temyiz yoluna başvuru sırasında adli yardım talebi hakkında mahkemece karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkemenin adli yardım talebinin kabulüne dair kararının kaldırılmasına karar verilerek Dairemizce incelenmesine geçildi,

1-Temyiz eden davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK'nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davalının adli yardım isteminin reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlemesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nın 434. maddesinde (HMK'nın 366 maddesi yollamasıyla 344. maddesi), temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nın 434/III. maddesinde (HMK'nın 368 ve 344. maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Mahkemece, karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2171, Karar No: 2019/1666, Tarih: 18.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2171 E.  ,  2019/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmeyen sanığın, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, arkadaşları ile birlikte bulundukları yerin cam kenarında beyaz peçete içinde kağıda sarılı daralı 2.8 gr olan uyuşturucu maddeyi cam kenarına kendisinin bıraktığını ve kullanmak için bulundurduklarını söylemek suretiyle ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12653, Karar No: 2022/8001, Tarih: 31.05.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12653 E.  ,  2022/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun reddi kararına karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalı ve davacı taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili, 08/03/2017 tarihinde davalıya sigortalı aracın müvekkiline yaya halde iken çarpması sonucunda meydana gelen çift taraflı trafik kazasında, davacının yaralanarak malul kaldığını, sigorta şirketine yapılan başvurudan sonuç alamadıklarını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 42.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, başvuranın itirazının kabulüne, UHH kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 23.330,46 TL’nin 06/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava trafik kazasından kaynaklı cismani zarar dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasının davalı ... nezdinde sigortalı olan aracın ,yaya haldeki davacıya çarpması sonucunda meydana geldiği, olaya ilişkin kaza tespit tutanağının tanzim edilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan bir kısım Savcılık soruşturma dosyası tahkikat evraklarında kazanın .... Mah. ..... Sok No: 33 ..... Apartmanı Kepez adresinde meydana geldiği belirtilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklı cismani zarar dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasının davalı ... nezdinde sigortalı olan aracın ,yaya haldeki davacıya çarpması sonucunda meydana geldiği, olaya ilişkin kaza tespit tutanağının tanzim edilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan bir kısım Savcılık soruşturma dosyası tahkikat evraklarında kazanın .... Mah. ..... Sok No: 33 ..... Apartmanı Kepez adresinde meydana geldiği belirtilmiştir.

Soruşturma aşamasında Antalya C.Başsavcılığı'nca Em. Trafik ve Makina Başmühendisi Bilirkişi ....den alınan 11/09/2017 tarihli kusur raporunda, yaya ...'nin 2511. Sokaktaki kavşağın başlangıcından karşıya geçmek isterken .... Sokaktan gelen .... plakalı aracın sol ön köşesi far hizasında yayaya çarptığı, bu kazanın oluşumunda sürücünün seyir halinde iken 2508. Sokakta oluşan kavşağa yaklaşırken aracının hızını azaltıp 2508. Sokaktan yaya ve taşıt gelebileceğini düşünüp kontrollü geçiş yapması gerekirken bu hususa uymayarak kavşağa kontrolsüz girerek, kavşak başlangıcında karşıya geçmeye çalışan yayaya çarpması sonucunda, 2918 sayılı Trafik Kanunu'nun 52/2 maddesinde değinilen "Sürücüler kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltıp kavşağa kontrollü girmek zorundadırlar kuralını ihlal etmesi nedeniyle Asli kusurlu olduğu, yaya çocuk ...'nin ise aynı kanunun 68/b maddesinde değinilen "Taşıt yolunun karşı tarafına geçmek isteyen yayaların taşıt yolunu, yaya ve okul geçidi ile kavşak giriş ve çıkışları dışındaki bir yerden geçmeleri yasaktır." kuralını ihlal ettiği, yayaların, ışıklı işaret levhası veya yaya geçidi bulunmayan yerde ve yetkili kişilerin bulunmadığı kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını gözönüne almak zorunda olduğu, bu nedenle, yayanın tali kusurlu olduğu, tespit edilmiştir.

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada 2018/679E-2018/1031K sayılı karar ile soruşturma aşamasında alınan yukarıda izah edilen kusur raporu hükme esas alınarak, sürücü hakkında Adli Para Cezası ile mahkumiyete kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada 2018/679E-2018/1031K sayılı karar ile soruşturma aşamasında alınan yukarıda izah edilen kusur raporu hükme esas alınarak, sürücü hakkında Adli Para Cezası ile mahkumiyete kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Eldeki davada İtiraz Hakem Heyetince 21/11/2018 tarihinde İTÜ Makine Fak. Öğrt. Üyesi Prof. Dr. ....'dan kusur raporu alınmıştır. İncelenmesinde; Soruşturma dosyasında alınan kusur raporunda hernekadar kazanın, .... Sokak ile ..... Sokak kavşağında meydana geldiği ifade edilmiş ise de soruşturma dosyası tahkikat evraklarında, kaza yerinin, ... mah. ..... Sok No:.... Apartmanı Kepez adresi olduğunun belirtildiği, dolayısıyla soruşturma aşamasında alınan kusur raporunda kaza yerinin ve kusur belirlemesinin hatalı olduğu, kazanın kavşakta değil,yaya geçidi ve ışıklı trafik işareti olmayan 2513. Sokak içinde davacının karşıdan karşıya geçtiği esnada meydana geldiği, davacı yaya ....'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 158. maddesine göre yaya geçidinin ve ışıklı trafik işaretinin olmadığı yerde karşıdan karşıya geçmeden önce yoldaki araç trafiğine dikkat etmesi, emniyetli şekilde uygun olan anı beklemesi, yola girmeden önce sağına soluna bakarak, gelen araçları kontrol etmesi gerekirken bu kurallara uymaması, yaklaşan araçlara ilk geçiş hakkını vermeden uygun olmayan zamanda karşıya geçmeye çalışması nedeniyle %75 asli kusurlu olduğu, sürücünün ise meskun mahalde ara sokakta daha yavaş ve dikkatli seyretmesi ve karşıya geçmek için yola giren yayaya korna çalması ve sert fren tedbirine başvurması gerekirken bu kurala uymaması nedeni ile %25 tali kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince Soruşturma dosyasındaki 11/09/2017 tarihli kusur bilirkişi raporu ile eldeki davada alınan 21/11/2018 tarihli kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeden,21/11/2018 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranları hükme esas alınarak, (davalının %25 kusuruna göre) başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.İki rapor arasında kazanın meydana geldiği yer ve kusur dağılımı bakımından çelişki bulunduğundan dosya bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, ceza mahkemesi dava dosyasının dosya içine getirtilip, İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden, olay yerini açıklığa kavuşturacak ve kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b-Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan 20/02/2018 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Bilirkişi Raporunda, davacının kazadan kaynaklı kalıcı maluliyet oranının %10,3 olduğu belirtilmişse de işbu rapordaki dayanak yönetmelik kaza tarihinde yürürlükte olmadığından hükme esas alınması doğru olmamıştır.

O halde İtiraz Hakem Heyetince; davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek, davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları da eklenerek (eksik varsa temin edilerek), dosya kapsamında hükme esas alınan raporun da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından rapor alınıp, sonucuna göre,karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

c-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı lehine tam ve nispi olarak 2.799,66 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

c-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı lehine tam ve nispi olarak 2.799,66 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve (2/b-c) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.