muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8847, Karar No: 2021/2069, Tarih: 11.02.2021

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12958, Karar No: 2015/11464, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12958 E.  ,  2015/11464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2015

NUMARASI : 2014/72-2015/275

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın TMK'nın 1007. maddesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 20. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12946, Karar No: 2006/12741, Tarih: 20.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12946 E.  ,  2006/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2006

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri  tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu ölen K.Ç. ’in  hak sahibi olan  davacıların    manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M. Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 08.03.2006 gün ve 102 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  meslek hastalığı ile ölüm  arasındaki  illiyet bağını  belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. . Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12179, Karar No: 2012/8878, Tarih: 02.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12179 E.  ,  2012/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Taksirle öldürme (sanık ... hakkında)

2- Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

3- Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

Uygulama : 1- Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından tüm sanıkların Beraatine,

2- Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine, taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından verilen beraat kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçu açısından sanıkların eylemlerinin kanunda suç olarak düzenlenmediği ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu açısından ise bu suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekillerinin, sanıkların atılı suçları işlediklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-) Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde; tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında yasal olmayan nedenlerle alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3531, Karar No: 2014/5124, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3531 E.  ,  2014/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 09.07.2009 günlü temsilciler kurulu toplantısının ve yapılan bütçenin iptali istenilmiştir. Mahkemece konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13048, Karar No: 2010/16469, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13048 E.  ,  2010/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait ... İlçesi, ... Köyü 101 ada 117 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın ... Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, ... Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (... Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen ... Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10594, Karar No: 2017/2449, Tarih: 28.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10594 E.  ,  2017/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.11.2013 gününde verilen dilekçe ve 08.02.2016 tarihinde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 29.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3583, Karar No: 2021/9144, Tarih: 28.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3583 E.  ,  2021/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2006 tarihli tip sözleşmenin imzalandığını ve Türk Eczacılar Birliği ile imzalanan 2006 tarihli Protokole atıf yapıldığını, davalının hiçbir denetim yahut inceleme yapmadan ve delil bulunmaksızın Bağkur İl Müdürlüğünce yapılan fesih işlemine dayalı olarak 11/08/2006 tarihli ve 05803 sayılı bildirim ile sözleşmeyi feshettiğini, SSK’lı hastaların reçeteleriyle ilgili bir durum olmamasına rağmen eczane ekranının haksız şekilde karartıldığını ileri sürerek, kurum işleminin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı kurum; 27/07/2006 tarihli Bağkur İl Müdürlüğü yazısı ile davacıya ait eczanede tahrif edilmiş reçetelerin kuruma fatura edilerek bedellerinin tahsil edildiğinin teftiş neticesinde tespit edilmesi üzerine Bağkur tarafından sözleşmenin feshedildiğini, ilgili kurumun bildirimi üzerine işlem yapıldığını, dava dilekçesinin soyut iddialar içerdiğini, kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, sözleşmenin feshine ilişkin idari kararın kaldırılmasına karar verilmiş; karara karşı, davalı kurum istinafa başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının müfettiş huzurunda 02/03/2006 tarihinde verdiği ifadede, reçetelerdeki tarih değişikliğini ve doz değişikliklerinin kendileri tarafından yapıldığını

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, sözleşmenin feshine ilişkin idari kararın kaldırılmasına karar verilmiş; karara karşı, davalı kurum istinafa başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının müfettiş huzurunda 02/03/2006 tarihinde verdiği ifadede, reçetelerdeki tarih değişikliğini ve doz değişikliklerinin kendileri tarafından yapıldığını

beyan ettiği, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/342 Esas 2008/40 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda 3 adet sağlık karnesi ve 599 adet ilaç küpürüne ilişkin reçetelerde davacının bilgisi dahilinde tarih, ilaç kutu adedi ve kullanım dozlarının değiştirilerek tahrif edildiğinin mahkemece kabul edildiği, ancak tahrifatın çıplak gözle görülmesi nedeni ile iğfal kabiliyeti bulunmadığından davacı hakkında beraat kararı verildiği, böylece davacının reçetelerde tahrifat yaptığının kabul edildiği, 2006 yılı TİP sözleşmesinin V.5. maddesinde dava dışı olan ve birleşen Bağkur ile sözleşmenin feshi halinde birleşen SSK'nında sözleşmeyi feshedeceğinin düzenlendiğini, imzalanan sözleşmeye ek protokolün V.1.d bendi gereğince de reçete üzerinde tahrifat yapılması üzerine kurumun sözleşmeyi fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine, Dairece verilen 16/11/2020 tarihli ve 2020/1075 E. 2020/6629 K. sayılı kararla; uyuşmazlığa konu SSK İl Müdürlüğünün fesih işleminin dayanağının, Bağ-Kur İl Müdürlüğünce yapılan fesih işlemi olduğu, her iki fesih işleminin de dayanağı olan eylemin tek olduğu, Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/396 E 2015/353 K sayılı kararı ile Bağ-Kur İl Müdürlüğü’nün dayanak fesih işleminin kaldırıldığı ve kararın kesinleştiği, ayrıca iki kurumun SGK çatısı altında birleştiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ilk derece mahkemesi kararının yerinde ve infaz edilebilir nitelikte olduğu, dairece yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir: "....Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir..."

Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir..."

Zira, artık burada ilk derece mahkemesinin bir kararı mevcut değildir; bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır, bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir. Bölge adliye mahkemesi, yaptığı değerlendirmede bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyma kararı verecektir. Bu kararın anlamı, bölge adliye mahkemesinin vermiş olduğu önceki kararının hatalı olduğu ve Yargıtay'ın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yaparak bir karar vereceğidir. Bozmaya uyma kararı ile bozma kararı lehine olan taraf için bir usuli müktesep hak doğar (Pekcanıtez Usul-Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017 III.Cilt, Sh.2302 vd.).

Somut olayda; bölge adliye mahkemesi tarafından, bozma kararına uyulduğuna göre, bundan sonra yapılacak iş; bozmaya uygun olarak, yeniden esas hakkında karar vermekten ibarettir. Buna rağmen, bölge adliye mahkemesince Yargıtay bozma ilamı yanlış yorumlanarak, daha öncesinde kaldırılmasına karar verdiği, dolayısıyla hükümsüz hale gelen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalının yaptığı istinaf başvurusunun tekrardan incelenerek esastan reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmek üzere dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14150, Karar No: 2021/9810, Tarih: 14.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14150 E.  ,  2021/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.