muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4629, Karar No: 2019/22832, Tarih: 10.12.2019

Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre ise “Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.”

Somut uyuşmazlıkta davalı ...’nda çalışan davacı işçinin, 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi sonrasında, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında yer alan işlerde görev yapması sebebiyle ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilerek çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 18/03/2014 tarih ve 29 sayılı kararı ve eklerine göre de, davacı işçi, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiştir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, anılan madde kapsamında yapılacak devir sonucunda, devir kapsamında bulunan işçilerin tüm hak ve borçları da devralan büyükşehir belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiş sayılacağından, devreden ... Belediyesi’nin dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, davacı işçi tarafından davanın ... Belediyesi’ne karşı açılması hasımda kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, mahkemece ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 18/03/2014 tarih ve 29 sayılı kararı ve eki gereğince davacı işçinin devredildiği kurum belirlenmeli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124 üncü maddesi gereğince devralan kuruma davayı yöneltmesi için davacıya süre verilmeli, davanın devralan kuruma yöneltilmesi ve bu suretle taraf teşkilinin sağlanması durumunda dava dilekçesi ve ekleri devralan kuruma tebliğ edilmeli, devralan kurumun göstereceği deliller toplanılmalı ve daha sonra işin esası incelenmelidir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.222,20 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1370, Karar No: 2021/4714, Tarih: 15.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1370 E.  ,  2021/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17 Hukuk Dairesi’nin 21.03.2019 gün, 2016/13588 E- 2019/3401 K sayılı ilamı ile “...... davacı alacaklı, Konya 6. İcra Müdürlüğünün 2014/2543 sayılı dosyasından takip yapmışsa da borçlunun adresinde yapılmış bir haciz (İ.İ.K. 105. md.) olmadığı gibi aciz belgesinin (İ.İ.K. 103 md.) alınmamasına göre davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, kabule göre de dava konusu taşınmazın kaydında yer alan takyidatlar sebebi ile tapuda gösterilen değeri ile tasarruf tarihindeki gerçek değeri arasında misli fark bulunmadığı, davacı vekili tarafından da davalı 3. kişinin kötüniyetli olduğunu ispat eder bir delili mahkemeye sunamadığının anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına, bozma öncesi verilen delillere göre Yargıtay 17 Hukuk Dairesince verilen kararın gerekçesinin kesin bozmaya dayanmasına, temyiz dilekçesine eklenen belgelerin şu aşamada nazara alınamayacağına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10397, Karar No: 2024/21444, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10397 E.  ,  2024/21444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I L A M A N I N Y E N İ L E N M E S İ

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/535 E., 2022/842 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Önceki karar ile hükmedilen hapis cezalarının aynen infazına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi neticesinde kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillerin değerlendirilmesi neticesinde önceki kararda değiştirilebilecek bir husus bulunmadığının anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” hükmü gereğince, kararın 5271 sayılı Kanun'un 323/1.maddesi gereğince onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "aynen infazına" dair hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarındaki; "aynen infazına" dair kısımlar hükümden çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 323/1.maddesi gereğince, Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2021/535 Esas, 2022/842 Karar sayılı kararının onaylanmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y. KM/d
Yargıtay — Esas No: 2008/3661, Karar No: 2008/4795, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3661 E.  ,  2008/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.02.2001 ve 26.05.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 28.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili tarafından, duruşmasız incelenmesi istenilmekle, tayin olunan 12.02.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraf davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Eksiklik nedeniyle geri çevrilen dosyadakı eksiklik ikmal olunduktan sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı mülkiyet aktarımı ikinci kademedeki istek ise 3.650,00 YTL’den ibaret satış bedelinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Birleştirilen davada aynı nedenlere dayalı olarak ...’de davalı gösterilmiş, halen arsa sahibi davalılar üzerindeki 3 numaralı bağımsız bölüm tapu kaydının iptal ve tescili talep edilmiştir.

Davalı arsa sahipleri bağımsız bölüm tapusunun mahkeme hükmüyle ... adına tesciline karar verildiğini, kendilerinin dava açılmasına neden olmadıklarını savunmuştur.

Davalı yüklenici ... davacının dayandığı adi yazılı sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, satış bedelinin de ödenmediğini, ileri aşamada ise sözleşmedeki imzanın kendisine ait olduğunu bedelin de ödenmesi sebebiyle davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Birleştirilen davanın davalısı ... çekişmeli bağımsız bölümün biçimine uygun düzenlenen sözleşmeyle yükleniciden 20.07.2000 tarihinde satın aldığını, 29.11.2000 tarihinde yüklenicinin kendisini ibra ettiğini ancak bina yüklenici tarafından tamamlanmadığından, yapının diğer bağımsız bölüm satın alanlarla birlikte ikmal edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3 numaralı bağımsız bölüm birleşen davanın davalısı ...’in Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/776 sayılı dosyasında açılan dava sonucu bu kişi adına tescil edildiğinden, mülkiyet aktarımına ilişkin davanın reddine, dava konusu bağımsız bölümün değeri olarak bilirkişice saptanan rayiç bedeli olan 12.500,00 YTL’nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davacı ile birleşen davanın davalısı ... temyiz etmiştir.

1- Birleşen davanın davalısı ... temyiz dilekçesini harçlandırmadığı gibi mahkeme temyiz defterine de kaydettirmeyerek temyiz için öngörülen süreyi geçirdiğinden, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Hükmü davacı ile birleşen davanın davalısı ... temyiz etmiştir.

1- Birleşen davanın davalısı ... temyiz dilekçesini harçlandırmadığı gibi mahkeme temyiz defterine de kaydettirmeyerek temyiz için öngörülen süreyi geçirdiğinden, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ...’ın isteminin dayanağı 23.05.2000 günlü adi yazılı temlik sözleşmesidir. Yüklenici olan davalı ... Mirzaoğlu önce temlik işlemini imzasını inkar etmek suretiyle kabul etmemiş ise de, yapılan inceleme sonucu sözleşmedeki imzanın yükleniciye ait olduğu saptanmıştır. Diğer taraftan; davanın ilerleyen aşamasında yüklenici sözleşme içeriğini ve sözleşmede yazılan bedeli tahsil ettiğini de kabul etmiştir. O halde davacı yönünden ortada hüküm ve sonuç doğuracak bir temlik işlemi bulunmaktadır.

Gerçekten; yüklenici arsa sahibi ile mevcut arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesiyle kazanacağı şahsi hakkını sözleşmede yasaklanmadığı sürece üçüncü bir kişiye alacağın temliki sözleşmesi ile devredebilir. Alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanunu m.163 hükmüne göre de temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ancak, alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir.

Birleşen davanın davalısı ...’de aynı şekilde yüklenicinin 20.07.2000 tarihinde yaptığı temlik işlemine dayanmıştır. Yüklenici tarafından ...’e yapılan temlik işlemine ilişkin sözleşmenin noterde düzenlenmesinin bir önemi yoktur. Çünkü az yukarıda sözü edildiği üzere önemli olan Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmünce temlik işleminin yazılı yapılmasıdır.

Görülüyor ki; yüklenici, arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını temlik sözleşmeleriyle hem davacı ...’a, hem de birleşen davanın davalısı ...’e temlik etmiştir.

Uygulamada yüklenicinin aynı bağımsız bölümü değişik tarihlerde bir veya birden fazla üçüncü kişiye alacağın temliki yoluyla veya satış vaadi sözleşmesi yaparak temlik ettiği, temlik alan bir veya daha fazla kişinin aynı bağımsız bölüm üzerinde hak iddiasında bulunduğu sıkça görülen bir durumdur. Bunun gibi malikin, satış vaadi sözleşmesine konu yaptığı bir taşınmazı sonradan bir başka kişiye satış vaadinde bulunması da mümkündür. Böylesine durumlarda şahsi hakların yarışması söz konusu olur.Kural olarak da geçersiz olmadıkça veya sözleşme feshedilmedikçe yarışan şahsi haklardan önceki tarihli olanına değer tanınır. Yukarıda vurgulandığı üzere, burada satış işleminin yüklenici tarafından üçüncü kişilerden birine veya bir kaçına resmi biçimde (noterde satış vaadi sözleşmesi ile),diğerlerine adi yazılı sözleşme ile yapmış olmasının önemi yoktur. Önem arz eden husus, şahsi hak iddiasında bulunan üçüncü kişilere yapılan temlikin taşıdığı tarihtir.

Somut olayda; davacı ... 23.05.2000 günlü temlik sözleşmesine, birleşen davanın davalısı ... ise, 20.07.2000 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesine (temlik işlemine) dayandığına göre yarışan şahsi haklarda önceki tarihli olan davacı ...’ın dayanağı olan sözleşmeye değer tanınmalıdır. Böyle olunca, mahkemece, davadaki mülkiyet aktarımı isteminin hüküm altına alınması gerekirken hüküm yerinde bir gerekçe de gösterilmeksizin tescile ilişkin talebinin reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davalısı ...’in temyiz isteminin REDDİNE, 2. bent uyarınca hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, 550,00YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin harcın yatırana iadesine, 08.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25705, Karar No: 2019/12228, Tarih: 09.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25705 E.  ,  2019/12228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, şahsi kullanımı için 04.08.2011 tarihinde davalı galerici ... ile 2001 model Volvo 560 model 35 DMT 36 plakalı araç için satış mukavelesi imzaladığını, bu satış mukavelesine göre peşinatsız olarak 20 eşit taksitte olmak üzere 15.09.2011 tarihinden başlayıp 15.04.2013 tarihine kadar devam eden 2.000,00-TL tutarında senet tanzim ettiklerini, davalı ...'nın ilk dört senetten sonra senet ödemelerini yapmasına rağmen o aya tekabül eden senedi değil daha ileri tarihli senetleri geri verdiğini ve karşılığı ödenmiş olan 6 ve 8 sıra no'lu senetleri ise imha ettiğini bildirdiğini, bu senetlerden 1 sıra no'lu 15.09.2011 vade tarihli 2.000,00-TL, 2 sıra no'lu 15.10.2011 vade tarihli 2.000,00-TL, 3 sıra no'lu 15.11.2011 vade tarihli 2.000,00-TL, 4 sıra no'lu 15.12.2011 vade tarihli 2.000,00-TL, 18 sıra no'lu 15.02.2013 vade tarihli 2.000,00-TL, 19 sıra no'lu 15.03.2013 vade tarihli 2.000,00-TL ve 20 sıra no'lu 15.04.2013 vade tarihli 2.000,00-TL değerindeki senetleri ve davalı ...'ya karşılığı ödenmesine rağmen teslim edilmeyen ve ilgili icra dosyasında da bulunmayan 6 sıra no'lu 15.02.2012 vade tarihli senet ile 8 sıra no'lu 15.04.2013 vade tarihli senetlerin tamamı olarak toplamda 18.000,00-TL ödediğini, davalı galericinin 22.02.2012 tarihinde aracın satışını yapmayacağını bildirdiğini, bunun üzerine davalıya ait olan 14 adet senedin boşa çıktığını ve tarafına iade edileceğini ifade eden tutanağın tanzim edildiğini, tutanak tanzim edilirken hem aracın satılmayacağı ve senetlerini geri iade edecek olmasına rağmen davalının tutanakta da belirtildiği üzere o gün bile 2.000,00-TL parasını aldığını, daha sonra davalı ...'nın 22.02.2012 tarihli tutanaktan sonra aracın devrinin yapılacağını bildirdiğini ve bunun üzerine 3 adet senet daha olmak üzere 6.000,00-TL ödediğini, ancak davalının yine aracın satışını devretmediğini, ödediği paralar bir yana kalan senetlerini almak için davalıya bildirmesine rağmen davalının bir türlü kalan senetlerini iade etmediğini, davalı ...'nın karşılığı olmayan 11 adet senedi iade etmesi gerekirken diğer davalı ...'a verdiğini, davalı ... ile uzaktan yakından hiçbir alakası olmamakla birlikte hiçbir hak ve alacağının da bulunmadığını, davalı ...'nın Bayraklı ilçesinde pazarcılıkla uğraşan bir esnaf olduğunu, diğer yandan el altından senet alıp satan bir kişi olduğunu ileri sürerek, İzmir 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/12429 esas sayılı dosyasıyla yapılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip nedeniyle davalı ...'a nakden veya malen herhangi bir borcu olmadığının tespitine ve davalı ...'tan 18.000,00-TL alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Yasada açıklandığı üzere tüketici, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişidir. Dosya kapsamından davalı ...'un araç alım satımını mesleki amaçla yapan galerici sıfatını taşıdığı, davacının ise tüketici sıfatını haiz olduğu anlaşıldığından ihtilafın 4077 sayılı Yasa çerçevesinde çözümü gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Bu nedenle, mahkemece Tüketici Mahkemesi görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15443, Karar No: 2014/11514, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/15443 E.  ,  2014/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 18.10.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 30.10.2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz talebinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17610, Karar No: 2014/6641, Tarih: 20.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17610 E.  ,  2014/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/44607

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/282 (E) ve 2011/361 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve müştekilerin sanığın kendilerine jiletle saldırdığı yönünde iddialarının olmaması karşısında; müştekilere bu hususlar açıklattırılmadan, kolluk tarafından düzenlenen olay tutanağındaki tutanak tanıkları dinlenmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.