muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2238, Karar No: 2015/1062, Tarih: 25.03.2015

Yerel mahkeme hükmünün gerekçesinde ayrıca aradaki cirantaların “muhtemelen mevhum şahıslar”olduklarından söz edilmiştir. İhtimallere dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Kaldı ki, TTK.nun 589/1.maddesinde “mevhum şahısların imzalarını taşısa bile”diğer imzaların sıhhatine bu yüzden halel gelmeyeceği açıkça hükme bağlanmıştır. Bu hüküm karşısında yerel mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesinde de isabet bulunmamaktadır.

TTK.nun 599.maddesine dayalı iddianın ispat külfeti davacı borçludadır. Hamilin, bile bile borçlunun zararına hareketle senedi devraldığı yolundaki iddia tanık dahil her türlü delille ispat edilebilir. Nitekim, davacı vekili bu konuda tanık dinletmiştir. Ne var ki, davacı tanıklarının tümü, davacı-borçlu, dava dışı Nurettin Mutlu, davalı-lehdar M.. M.. arasındaki ilişkilerden bahsetmişler, diğer cirantalar ve davalı-hamil E.. G..’i tanımadıklarını beyan etmişlerdir. Başka bir anlatımla, davacı tanıkları, davalı-hamilin, senedi bile bile borçlunun zararına hareket ederek kötüniyetle iktisap ettiği konusunda herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de bu yöndeki iddiayı kanıtlamaya elverişli ve yeterli nitelikte değildir. Yerel mahkemenin “ hayatın olağan akışı”kapsamındaki değerlendirmeleri tamamen varsayımlara dayalı yorumlardan ibaret olup, subjektif nitelikteki bu değerlendirmelere itibar edilmesi halinde kambiyo hukukunun kamu düzenine ilişkin ilke niteliğindeki kurallarının giderek eylemli durumda uygulanmayacağı tehlikeli bir ortam yaratılmış olur.

Yerel mahkeme hükmünün gerekçesinde, hamilin, açık kimliğini ve adresini bilmediği bir kişiye yüklü miktarda borç vermesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği belirtilmiş ancak, davacı borçlunun yüklü miktardaki borcunu bizzat kendisi değil de, bir başkası vasıtasıyla lehdara ödediği halde senedi niçin geri almadığı, senedi yırttığını söylediğini bildirdiği arkadaşından da hesap sormadığı şeklindeki olayların, hayatın olağan akışına nasıl uygun düştüğü açıklanmamış, böylece mahkemenin gerekçesi bu yönden de kendi içinde çelişki yaratmıştır.

Şunu da belirtmek gerekir, davacı, ödeme sonucunda, senedin arkadaşı Nurettin’e verildiğini iddia etmiş, lehdar M.. M.. de ifadesinde bu şekilde beyanda bulunmuş ise de, “ibraname”başlıklı belgede senedi bizzat borçlu-davacıya teslim ettiğini yazıp, belge altını imzalamıştır. Dava dışı Nurettin Mutlu, Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, iddia edildiği gibi davacı adına davalı M.. M..'e ödeme yapmadığını, ondan senet almadığını, böyle bir olay yaşanmadığını beyan etmiştir. Dosyaya sunulan ibraname başlıklı belge her zaman düzenlenmesi mümkün olan adi yazılı belgelerden olup lehdarı bağlarsa da, bundan haberi olmayan iyiniyetli hamili bağlamaz.

Davacının şikayeti üzerine yürütülen hazırlık soruşturması takipsizlik kararıyla sonuçlanmış, itiraz da reddedildiğinden takipsizlik kararı kesinleşmiştir. Bu durumda ortada ceza mahkemesine açılmış bir dava ve kesinleşmiş bir ceza mahkumiyeti kararı bulunmadığından somut olayda 818 sayılı BK'nun 53. md. çerçevesinde hukuk hakimini bağlayıcı bir hüküm de mevcut değildir. Takipsizlik kararı kapsamındaki davalı ifadesi ise bu davanın sonucunu etkileyecek nitelikte bir delil olarak kabul edilemez. Zira, davalı-hamilin dava konusu senedi, davacının borçlu olmadığını bile bile devraldığı yolunda “ikrar” niteliğinde bir beyanı bulunmamaktadır.

Sonuç olarak, davalı E.. G.. yetkili hamil olup, senedi ciro yoluyla devralırken bilerek borçlunun zararına hareket ettiği iddiası davacı tarafça ispat edilemediğinden ve bu nedenle davacının şahsi def’i niteliğindeki ödeme iddiasını iyiniyetli hamile karşı ileri süremeyeceği TTK.nun 599.maddesi hükmü gereği olduğundan yerinde görülmeyen direnme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyoruz.

KARŞI OY YAZISI

Davacı-keşideci keşidecisi olduğu bononun bedelini üçüncü bir kişiyle lehtara göndererek bonoyu ondan aldırdığını ancak üçüncü kişinin bonoyu yırttığından bahisle kendisine vermediğini, daha sonra bu bononun son hamili tarafından takibe konulduğunu, belirterek; dava konusu bononun bedeli lehtara ödendiği için bedelsiz olduğunu ve son hamilin bu durumu bilerek kötüniyetli takip yaptığını ileri sürerek menfi tespit talebinde bulunmuştur.

Davalı-bono lehtarı davacı-keşideciye verdiği ve dosyaya sunulan ibranamede bono bedelini keşideciden alarak bonoyu keşidecinin kendisine iade ettiğini bildirmiştir.

Davacı-keşideci tarafından yapılan şikayet üzerine Cumhuriyet Savcılığı'nda yapılan soruşturmada üçüncü kişi davacı keşidecinin bono bedelinin kendisi aracılığıyla ödendiği iddiasını reddetmiş, bononun son hamili ise ifadesinde çeki beyaz ciro ile aldığı kendisinden önceki cirantanın açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediğini bonoyu bu şahısa daha önce elden verdiği para karşılığında aldığını bildirmiştir.

Yerel mahkemece davacı-keşidecinin davalı-lehtara yönelik davasını lehtarın verdiği ibranameye dayanarak ve davalı-son hamile karşı açtığı davayı ise bu şahsın hayatın olağan akışına aykırı açıklamalarını kötüniyetinin delili sayarak kabul etmiştir.

Yerel mahkemenin özel daire bozma kararına karşı direnmesi üzerine bu kere Hukuk Genel Kurulu'nca yerel mahkeme kararının onanmasına ikinci görüşmede ve oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Dava konusu bono bedeli 250.000,00 USD'dir.

Davacı-keşidecinin davayla ilgili iddiasının doğru olmadığı dosyaya delil olarak sunulan verdiği ibraname içeriğinden ve iddiada adı geçen üçüncü kişinin Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinden anlaşılmıştır.

Yerel mahkemenin özel daire bozma kararına karşı direnmesi üzerine bu kere Hukuk Genel Kurulu'nca yerel mahkeme kararının onanmasına ikinci görüşmede ve oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Dava konusu bono bedeli 250.000,00 USD'dir.

Davacı-keşidecinin davayla ilgili iddiasının doğru olmadığı dosyaya delil olarak sunulan verdiği ibraname içeriğinden ve iddiada adı geçen üçüncü kişinin Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinden anlaşılmıştır.

Gerçekten 250.000,00 USD bedelli bir bono bedelini ödeyecek olan keşidecinin bu parayı üçüncü kişi eliyle göndermesi ve sonra ödenen bononun akıbetini araştırmaması hayatın olağan akışına uygun değildir.

Öte yandan davacı-keşideci tarafından dosyaya sunulan davalı-lehtarın adi yazılı şekilde hazırlanmış ibranamesi her zaman düzenlenebilecek belgelerden olması nedeniyle davalı-lehtarı bağlamakla birlikte davalı-son hamili bononun bedelsizliği yönünden bağlamaz.

Dava konusu bononun davalı-son hamil yönünden bedelsizliği ispatlanmış sayılamayacağından onun iyiniyetli hamil olup olmadığının araştırılmasına da gerek bulunmamaktadır.

Bu hususun bir tarafa bırakılması halinde ise; davalı-son hamilin Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinde, çeki beyaz ciro ile aldığı kendisinden önceki cirantanın açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediğini söylemesi ve bu şahsa bononun ciro ve tesliminden önce bono bedeli kadar büyük bir parayı elden vermiş olması hayatın olağan akışına uygun değilse de bu beyanlar davalı -son hamilin bononun bedelsizliğini bildiği sonucuna varmak için yeterli ve elverişli değildir.

İşbu davada hem davacı-keşidecinin ve hem de davalı-son hamilin dava konusu bonoyla ilişkileri konusundaki beyanları hayatın olağan akışına ve makul bir kişinin davranış biçimine uygun değildir. Bu olgudan hareket eden yerel mahkemenin somut olay adaletini gerçekleştirmek için sarfettiği fikri mesaiye ve vardığı sonuca büyük bir saygı duyulması gerekmektedir.

Ancak bir olgunun hissedilmesi ve hatta bilinmesi hüküm kurmak için yeterli sayılamaz. Hükmün dayandırıldığı olgunun hissedilmesi veya bilinmesi değil ispatlanması gerekir.

Bu bakımdan yerel mahkemenin davalı-son hamilin kötüniyetli olduğu kabulüne dayalı kararı yerinde olmadığından direnme kararının bozulması gerekirken onama şeklinde gerçekleşen saygıdeğer çoğunluğun kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/743, Karar No: 2021/8713, Tarih: 10.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/743 E.  ,  2021/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/628 E. - 2019/449 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ...İli,... İlçesi,...t Mahallesi 4277 ada 2 parsel sayılı taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle yapılan müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5814, Karar No: 2015/2098, Tarih: 03.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5814 E.  ,  2015/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2011/422-2014/44

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiracı tarafından kiralayanlar aleyhine açılan depozito bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine, birleşen dava ise,kiralayanlar tarafından kiracı aleyhine açılan eski hale getirme ve tamir süresi kirası bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemlerine ilişkindir. Mahkeme, asıl davanın reddine,Birleşen davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaline, takibin 17.105,08 TL üzerinden devamına,asıl alacak 17.105,08 TL'sına takip tarihinden itibaren davacının talebini aşmamak üzere avans faizi uygulanmasına, davacıların %40 tazminat talebinin reddine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı-karşı davalı ve davalılar-karşı davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiracı vekilinin asıl ve birleşen davada verilen hükme,karşı davacı kiralayanlar vekilinin birleşen davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiracı vekilinin asıl ve birleşen davada verilen hükme,karşı davacı kiralayanlar vekilinin birleşen davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Asıl davada davacı kiracı vekili, dava dilekçesinde, davacı ile davalılar arasında düzenlenen 01/03/2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalılara ait fabrika binasının 2 yıl süre ile kiralandığını ve sözleşmenin 10.maddesi uyarınca 21.000 Usd depozito verildiğini, davacı kiracının mecuru 28/02/2011 tarihinde tahliye ettiğini ve davacının kiralayanlara sözleşmenin 2.ve 4.maddelerinde belirtilen hususlarla tüm borçlarını yerine getirdiği halde kiralayanların kiralananda zarar ve ziyan bulunduğu gerekçesiyle depozitonun iade edilmediğini, depozitonun tahsili için İstanbul 5.İcra Müdürülüğünün 2011/7007 sayılı dosyası ile davalılar aleyhine takip başlattıklarını,davalıların bu takibe mecurda 42.500 TL tutarında zarar meydana geldiğinden bahisle itiraz edip depozitoyu iade etmediklerini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kiralayanlar vekili, cevap ve birleşen davada verdikleri dava dilekçelerinde,davacı kiracının kiralananı 28.2.2011 de boşaltıp, anahtarı aynı gün davalıların şöförüne teslim ettiğini, kiralanan yerin temiz ve bakımlı olarak teslim edildiğini, ancak kira sözleşmesi müddetince taşınmazın hor kullanılması, en ufak koruma işleminin dahi uygulanmaması nedeniyle taşınmazda zarar ve ziyan oluştuğunu, depozitonun iadesi için gerekli şartların oluşmadığını, zarar ve ziyan miktarının Büyükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/22 d.iş sayılı dosyasında 42.500 TL olduğunun ve 2 ayda eski hale getirilebileceğinin tespit edildiğini, eski hale getirme bedeli ve 2 aylık tamir süresi kirası toplamı 79.834 TL'den 21.000 USD depozito karşılığı mahsup edildikten sonra kalan miktar

olan 47.914 TL'nin tahsili için kiracı aleyhine İstanbul 14.İcra Müdürlüğünün 2011/8776 esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını, her iki dava arasında fiili irtibat nedeniyle birleştirme kararı verilmesi gerektiğini belirterek davacının davasının reddini savunmuş, mahkemece, her iki davanın birleştirilmesi ile yapılan yargılama sonucunda,kiralanana verilen hasar bedeli ve 45 günlük tamir süresi kira bedelinden kiracının depozito alacağının mahsubundan sonra birleşen davada kiralayanların alacağının 17.105,80 TL olması nedeniyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile, itirazın kısmen iptaline, takibin 17.105,08 TL üzerinden devamına,asıl alacak 17.105,08 TL'sına takip tarihinden itibaren davacının talebini aşmamak üzere avans faizi uygulanmasına,davacıların %40 tazminat talebinin reddine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda hükme esas alınan davalı-karşı davacı kiralayanlar tarafından yaptırılan tespit sonucu hazırlanan 12.5.2011 tarihli tespit raporu ve bu tespit raporu esas alınarak yargılama sırasında mahkemece aldırılan 17.3.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 16.9.2013 ve 10.2.2014 tarihli ek bilirkişi raporları hükme esas almaya ve yargıtay denetimine elverişli değildir. Tespit raporunda ve tespit raporu esas alınarak hazırlanan diğer raporlarda kiralanandaki hasarlar tek tek ayrıntılı olarak tespit edilmemiş,hasarlı alan ve malzemeler genel ifadelerle gösterilmiş,hasar gören yerlerin m2 si,malzemelerin marka,modelleri ayrıntılı şekilde yazılmamış,hasarlı yerlerin ve malzemelerin tamiri ve eski hale geterilmesi ya da yerine ikame edilecek yeni malzemelerin ayrı ayrı birim fiyatları gösterilmemiş,genel ifadeler ile nasıl hesaplandığı anlaşılamayan bir hasar bedeli belirlenmiş,yıpranma payları düşülmemiş,soyut ifadelerle yargıtay denetimine izin vermeyen bu raporlar hükme esas alınmıştır.

Bu nedenle, mahkemece öncelikle,yeniden konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilerden yeniden rapor aldırılmalı, gerektiğinde yerinde keşif yapılmalı,kiralanandaki hasarların ayrıntılı şekilde, m2, büyüklük, model, marka vs. gibi özellikleri tespit edilmeli, tespit edilen hasarlı yerler ve malzemelerin yıpranma payları düşülerek ayrıntılı bir şekilde, yargıtay denetimine elverişli kalem kalem birim fiyatları belirlenip hasıl olacak sonuca göre kiralananda meydana gelen hasar bedelinin tespiti gerekirken yazılı şekilde eksik ve yetersiz tespit ve bilirkişi raporları esas alınarak hüküm verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, kiralanana verilen hasarın eski hale getirilme süresinin 45 gün olarak kabulünde usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak, hasarın tamiri için gereken 45 günlük süre kirasının hesabında davacı-karşı davalı kiracı tarafından tahliyeden önce son ödenen aylık kira parası üzerinden hesaplanması gerekirken hatalı şekilde kiralananın yeniden kiralandığı 3.kişi ile düzenlenen kira sözleşmesindeki kira parası esas alınarak hesaplanması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı kiracı ve karşı davacı-davalı kiralayanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Asıl ve Birleşen davalarda verilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2803, Karar No: 2024/2886, Tarih: 25.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2803 E.  ,  2024/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/95 E., 2023/47 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında davanın kabulüne, 4.091,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusu miktardan reddedilmekle, vekâlet ücretleri yönünden istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşen İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin babası ...'ün 20.12.2013 tarihinde iş kazası sonucu vefat ettiğini, babasının vefatından sonra davalı anne ...'ün, müteveffanın çalıştığı Ecza Deposu isimli şirketten ve Hür Sigorta'dan yüklü miktarda tazminat adı altında paralar aldığını, davacının öldüğü tarihte ve davalı tarafından alınan paralar sırasında, müvekkilinin 18 yaşından küçük olduğunu, davalının bu paraları aldıktan sonra hiçbir şekilde müvekkiline hakkı olan parayı vermediğini, kendi hesabına yatırdığını ve paralar ile kendi adına bir kısım mallar edindiğini, müvekkilinin miras hissesi oranında tazminat paralarında hakkı olduğunu belirterek alacağın miras payı oranında davalının hesabına geçtiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 60.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının hakkı olan parayı fazlasıyla aldığını, dürüstlük kurallarına aykırı bir şekilde iş bu davayı açtığını, müvekkilinin söz konusu tazminatın bir kısmını davacının düğün masrafı için kullandığını, müvekkilinin davacıya düğün sonrasında 50.000,00 TL nakit parayı, sonrasında 10.000,00 TL kredi çekip davacıya verdiğini, hala kredinin taksit ödemelerini yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya miras payı ölçüsünde ödenen tazminat miktarı dikkate alınarak davanın kabulüne, 4.091,63 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı lehine 9.200,00 TL vekâlet ücreti takdirine karar verilmiştir.

2.Davalı vekilinin istinaf başvurusu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 11.05.2023 tarihli, 2023/880 E., 2023/894 K. sayılı kararı ile 341 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar yönünden reddedilmiştir.

3.Mahkeme kararı 11.05.2023 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

2.Davalı vekilinin istinaf başvurusu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 11.05.2023 tarihli, 2023/880 E., 2023/894 K. sayılı kararı ile 341 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar yönünden reddedilmiştir.

3.Mahkeme kararı 11.05.2023 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü 21.03.2024 tarihli kanun yararına temyiz dilekçesinde; Mahkemece, davacı vekilinin, istemlerinin 4.091,63 TL olduğunu belirtmek suretiyle davanın kısmen kabulü ile feragat edilen bölüm yönünden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken davanın kabulüne denilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava değerini aşan miktarda davacı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kanun yararına temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekâlet ücreti konusunda olup kanun yararına bozma koşulları oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Huku

1.6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2.Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun`un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3.4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 362 nci, 363 üncü maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) 13 üncü madde.

3. Değerlendirme

1.03.09.2022 tarih ve 31942 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin "Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret" başlıklı 13 üncü maddesi;

"(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez

(3) Maddî tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez..'' hükmünü amirdir.