muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5461, Karar No: 2009/313, Tarih: 23.01.2009

2-Yanlar arasında imzalanan 11.05.2001 tarihli sözleşmenin 15.1.1. maddesinde, sözleşmede belirtilenler dışında yüklenicinin taahhüt konusuna giren bütün malzeme, işçilik ve nakliye bedel ve giderlerinin artması sebebiyle hiçbir fiyat farkı ve tazminat isteyemeyeceği kararlaştırılmıştır. Yine 88/13181 sayılı kararname sözleşme eki değildir.

AG-OG Elektrik Dağıtım Şebekeleri ve OG Dağıtım Hatları Bakım Onarım Sözleşmesinin 41/9. maddesinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Anılan Şartnamenin 39 ve 40. maddelerinde yüklenicinin geçici ve kesin hakedişlere ne şekilde itiraz edeceği açıklanmıştır. Hakedişlere maddelerde belirtilen şekilde itiraz edilmediği takdirde yüklenici tarafından geçici ve kesin hakedişlerin olduğu gibi kabul edilmiş sayılacağı benimsenmiştir. Şartnamenin bu hükümleri HUMK’nın 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup görevi gereği mahkemece kendiliğinden gözetilir. 2862 Sayılı Kararname 01.03.2001 ile 31.12.2001 tarihleri arasındaki süre için yürürlüğe konulmuştur. Kararnamenin 18.08.2001 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle bu tarihten sonra düzenlenen 3-4-5-6-7-8-9-10-11-12 nolu hakedişlerin itirazsız olarak imzalanması ve 13 nolu hakedişin 31.12.2001 tarihinden sonraki imalâtları kapsaması nedeniyle bu hakedişler açısından fiyat farkı talep hakkı düşmüş ise de, geriye etkili

olarak yürürlüğe konulduğundan 29.06.2001 tarih 1 numaralı ve 02.08.2001 tarih 2 numaralı hakedişle kararnameden önce düzenlenmiş olması sebebiyle davacının Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi’nin 39. maddesi hükmüne göre itirazda bulunmasına olanak yoktur. Karar düzeltme istemi üzerine getirtilen 14 nolu kesin hakedişle ilgili tutanak ve idareye verilen dilekçeye göre davacının kesin hakedişe şartnamenin 40. maddesine uygun biçimde itiraz ettiği de anlaşılmaktadır.

Sözleşmelerde 88/13181 sayılı fiyat farkı kararnamesi ek olarak kabul edilmediğinden bu kararnamenin devamı niteliğinde çıkartılan 2001/2862 sayılı kararnamenin yanlar arasındaki ihtilafa doğrudan doğruya uygulanması mümkün değildir. Yüklenici kural olarak yüklendiği işi sözleşme fiyatları ile yapmak zorundadır.

Sözleşmelerde 88/13181 sayılı fiyat farkı kararnamesi ek olarak kabul edilmediğinden bu kararnamenin devamı niteliğinde çıkartılan 2001/2862 sayılı kararnamenin yanlar arasındaki ihtilafa doğrudan doğruya uygulanması mümkün değildir. Yüklenici kural olarak yüklendiği işi sözleşme fiyatları ile yapmak zorundadır.

Türk Hukuk Sisteminde akit serbestisi(=sözleşme özgürlüğü) asıldır. Bu kural dayanağını Anayasanın 13 ve 48 inci maddelerinden alır. Kişinin temel haklarından olan sözleşme özgürlüğü Borçlar Hukukunun da ana kurallarındandır. Sözleşme özgürlüğü ile kastedilen ise, tarafların yapacakları sözleşmelerinde içerik ve koşullarını diledikleri biçimde saptamada serbest olmalarıdır. Kuşku yok ki, bu özgürlük de yasaların gösterdiği sınırlar içinde kullanılabilir. Eğer sözleşmede işin bedeli için bir fiyat şekli kararlaştırılmış ve bu fiyata başkaca fark verilmeyeceği hükme bağlanmışsa yüklenici eseri bu fiyatla yapmak zorundadır. Aksi takdirde sözleşmeden beklenen yarar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Sözleşmede böyle bir hüküm varken de tek taraflı olarak fiyat farkı istemek sözleşme özgürlüğü prensibine uygun düşmez ve Medeni Kanunun 2.maddesindeki dürüst davranma kavramıyla bağdaşmaz.

Kural yukarıda söylendiği gibi olmakla birlikte; Kamu sektörüne dahil idarelerin ihalesi yapılmış ve yapılacak işlerde ihale usul ve şekillerine göre fiyat farkı hesabında uygulayacakları esaslarda değişiklik yapılmasına ilişkin esasların yürürlüğe konulmasına dair 2001/2862 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı 18.8.2001 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış, Kararnamenin 5.maddesinin 3 üncü bendinde ise, “Geçici 17.maddesinin 1/a veya 2/b bentlerine göre uygulamayı seçen müteahhit veya taşeronların sözleşmelerinde bu kararnamenin uygulanmayacağını yada fiyat farkları ödenmeyeceğini veya yılı içinde fiyat farkları için başka usul ve esaslara göre ödeneceğini... belirten hükümler olsa dahi bu hükümlerin 1.3.2001-31.12.2001 tarihleri arasında uygulanmayacağı” kararlaştırılmıştır.

Görülüyor ki, taraflar arasındaki uyuşmazlık; yüklenicinin sözleşme uyarınca fiyat farkları ile 2001/2862 sayılı kararname uyarınca fiyat farkından yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Görülüyor ki, taraflar arasındaki uyuşmazlık; yüklenicinin sözleşme uyarınca fiyat farkları ile 2001/2862 sayılı kararname uyarınca fiyat farkından yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, konu 24.11.1986 tarih ve 1986/2-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da tartışılmış ve bu kararın sonuç bölümünde Bakanlar Kurulunca çıkartılan ve çıkartılacak Kararnamelere dayanılarak açılan davalarda, bu Kararnamelerin genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, kamu iktisadi teşebbüsleri ve mahalli idareler açısından geçerli hukuki sonuçlar doğurabileceği, Kararnamelerin uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ise, olayların özellikleri dikkate alınarak hakim tarafından saptanacağı sonucuna ulaşılmıştır. Demek ki, İçtihadı Birleştirme Kararında ulaşılan sonuç uyarınca, Kararnamenin uygulanması mutlak değildir. Kararname uygulama koşullarının oluşup oluşmadığına olayların özelliğine bakarak hakim karar verecektir. Hakimin yararlanacağı yasal dayanak da İçtihadı Birleştirme Kararında Türk Medeni Kanununun 2. Maddesi olarak gösterilmiştir. İçtihadı Birleştirme Kararında ortaya konan ilkeyi daha iyi anlayabilmek için bir örnek vermek gerekirse; Sözleşmesinde ifa için 1-2 ay gibi... kısa bir süre kararlaştırılmışsa, bu sürede yüklenicinin fiyat artışlarından etkilenebileceği düşünülemeyeceğinden amacı yüklenicileri fiyat artışlarından korumak olan Kararnamede aksine hüküm olsa bile yüklenicinin fiyat farkı istemesi, dolayısıyla Kararname fiyat farlarını talep etmesi olayın özelliğine, Türk Medeni Kanununun 2.maddesindeki dürüst davranma kuralına uygun düşmez. İşte, İçtihadı Birleştirme Kararında “Kararnamelerin uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine olayın özelliklerine göre Hakimin saptayacağına” ilişkin sonuç bölümünde kastedilen budur. Daha açığı, prensip olarak uygulanması gereken kararname hükümlerinden yüklenici her zaman istifade edemeyebilecektir. Kuşkusuz, yüklenicinin Kararname hükmünden yararlanamayacağı durum yukarıdaki örnekle de sınırlı tutulamaz. Bunun için her zaman olayın özelliğine ve yüklenici talebinin Medeni Kanununun 2.maddesinde ilke olarak benimsenen dürüst davranma kuralına uygun düşüp düşmediğine bakmak gerekir.

Kararnamenin amacı mağdur olan yüklenicilere fiyat farkı verilmesinden ibarettir. İşin yarım kalmaması, sıhhatli bir eserin meydana getirilmesi ve işin sürüncemede bırakılmaması hedeflenmiştir. Davacı yüklenicinin kararnameden faydalanabilmesi için sözleşme gereği ödenen bedel ve fiyat farkları dışında yapılan işten dolayı fazlasıyla mağdur olduğunun belirlenmesi ve bu hususun hakim tarafından takdir olunması gerekir.

Kararnamenin amacı mağdur olan yüklenicilere fiyat farkı verilmesinden ibarettir. İşin yarım kalmaması, sıhhatli bir eserin meydana getirilmesi ve işin sürüncemede bırakılmaması hedeflenmiştir. Davacı yüklenicinin kararnameden faydalanabilmesi için sözleşme gereği ödenen bedel ve fiyat farkları dışında yapılan işten dolayı fazlasıyla mağdur olduğunun belirlenmesi ve bu hususun hakim tarafından takdir olunması gerekir.

Bu durumda yüklenici kesin hakedişe yöntemine uygun biçimde itirazda bulunduğundan 1 ve 2 nolu ara hakedişlere giren imalâtlarla ilgili talepte bulunması mümkündür. Bu halde mahkemece yapılması gereken iş yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan kararnameden önceki dönemde yapılan ve 1 ile 2. hakedişlere giren imalâtlar yönünden işin nevi, zorluk derecesi, mahiyetini etkileyecek unsurlar, fiyat farkı verilmesi halinde eserin baliğ olacağı miktar, işin süresi gibi hakkaniyetin takdirine yeterli diğer bulgular konusunda rapor alınarak, davacının yaptığı işten aldığı bedel ile alınacak bedelin karşılaştırılması yapılmak ve davacının fiyat farkına hak kazanıp kazanmayacağı TMK’nın 2. maddesi de gözetilip dava buna göre sonuçlandırılmalıdır. Davanın şimdiki gibi kabulü halinde davadan önce temerrüt ihtarı olmadığından hüküm altına alınan miktara dava ve ıslah tarihlerinden faiz yürütülmelidir.

Mahkeme kararının yukarıda açıklanan ve eksik inceleme gerekçesiyle bozulması gerekirken Dairemizce yazılı şekilde bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davacının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 28.01.2008 gün 2007/371 Esas, 2008/471 Karar sayılı bozma ilâmının 2. bendinin kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 23.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4377, Karar No: 2018/4112, Tarih: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4377 E.  ,  2018/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... mahallesi 743 ada 6 sayılı parsel 3.924,11 m2 yüzölçümüyle ve tarla vasfıyla davalılar murisi ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davalı parselin orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 743 ada 6 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve taşınmaz tapulama dışı bırakılmış, 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince orman kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine, 29/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31359, Karar No: 2014/22552, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31359 E.  ,  2014/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/06/2012 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/06/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5065, Karar No: 2016/8444, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5065 E.  ,  2016/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçeşinde; müvekkilinin davalının kızı olduğunu, davacının Matematik bölüm öğrencisi olduğunu, davacının geliri olmadığını, davalının maddi destekte bulunmadığını ileri sürerek 750 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, talep edilen nafakanın fahiş olduğunu, bu nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, davacıya aylık 250 TL nafakayı ödemeyi kabul ettiğini bildirerek nedenle fazlaya ilişkin istemin reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 250,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 250,00 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri gözönünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; 1997 doğumlu davacının, ... ... , Matematik bölümü öğrencisi olduğu, davalı babasının ise emekli ve aylık 1.855.70 TL gelirinin olduğu, bir aracının bulunduğu dosya içeriği ile anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; nafakanın niteliği, davacının eğitim durumu ve ihtiyaçları ile davalı babanın gelir durumu birlikte nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, hak ve nesafete göre daha uygun oranda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; nafakanın niteliği, davacının eğitim durumu ve ihtiyaçları ile davalı babanın gelir durumu birlikte nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, hak ve nesafete göre daha uygun oranda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4492, Karar No: 2025/3082, Tarih: 05.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4492 E.  ,  2025/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1859 Esas, 2024/1045 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/294 E., 2022/132 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2001 yılında "Tövbeler Olsun" adlı müzik eserini yazıp besteleyip, 2011 yılında Müzik Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'ne (MESAM) bildirdiğini, davalının, müvekkilinin eserinin umuma arzından sonra 2012 yılında yazip MESAM'a bildirdiği "Hayatı Tesbih Yapmışım" adlı eserin müvekkilinin bestesinin kullanılarak ve intihal edilerek yazıldığının MESAM Teknik Bilim Kurulu Raporu ile de sabit olduğunu, davalının intihal eyleminin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) kapsamında müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek, "Hayatı Tesbih Yapmışım" adlı eserin müvekkilinin "Tövbeler Olsun" adlı eserinden intihalle yazıldığının/türetildiğinin tespitine, Hayatı Tesbih Yapmışım adlı eserin bestesinin müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının intihal olduğunu idda ettiği tınıların halk müziğinin anonimleşmiş ezgileri olduğunu, davacının eserinden eski tarihli benzer ezgileri içeren eserlerin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı eserinden önce aleniyet kazanın ... formlarının da karşılaştırmalı olarak incelendiği 10.02.2022 ve 28.04.2022 tarihli kök ve ek raporlara göre, "Hayatı Tespih Yapmışım' isimli eserin anonim bir ... olmadığı, benzer şekilde, “Tövbeler olsun' ile dava dışı 'Değmezmiş sana', 'Gün Olur Hesap Döner', “Elinden Geleni' isimli eserlerin de anonim ... niteliğinde olmadığı, müzik piyasasında arabesk/fantezi diye isimlendirilen kategoriye dâhil edilebilecek eserlerden olduğu, Tövbeler Olsun ve “Hayatı Tespih Yapmışım' isimli eserlerin yapısal olarak farklı oldukları, 'Tövbeler Olsun'un diğerine göre daha hızlı olup introsu, ara nağmesi ve nakaratının farklı olduğu, düzenlemesinin flamenko tarzına benzetildiği, buna karşılık “Hayatı Tespih Yapmışım ” isimli eserin “Tövbeler Olsun” isimli esere göre daha ağır bir tempoda, tek bir müzik teması üzerine inşa edildiği, düzenlemesi ile Ankara oyun havasına büründürüldüğü, ara nağme, şan giriş kısmı ve nakaratının, aynı müzik cümlesinin farklı yorumlarından oluştuğu, “Tövbeler Olsun' isimli eserin şan girişinde yer alan 4 ölçülük kısım ile 'Hayatı Tespih Yapmışım ' isimli eserin ana temasının başlangıç kısmı ile çok büyük oranda benzeşse de, bu 4 ölçülük kısmın, tam bir müzik cümlesi oluşturmadığı, ve sonrasındaki müzik ifadelerinin farklılaştığı, dava dışı 'Değmezmiş Sana', 'Gün Olur Hesap Döner”, “Elinden Geleni” isimli eserlerin, “Tövbeler Olsun” isimli ... ile benzer biçimde şan giriş kısımlarının ilk 4 ölçülerinin farklı oranlarda benzediği, bu eserlerden “Değmezmiş Sana' isimli eserde, müzik motifi ve seyir özellikleri bakımından orta dereceli bir benzerlik mevcutken, 'Gün Olur Hesap Döner' isimli eserde ise ilk 4 ölçüde bu benzerliğin çok kuvvetli olduğu, başka bir açıdan bakıldığında 'Gün Olur Hesap Döner” ve “Hayatı Tespih Yapmışım ' isimli eserlerin çok büyük oranda aynı olduğu, bu iki eserin dışında “Elinden Geleni' isimli eserde ise dava konusu kısımda kuvvetli bir benzerliğin olmadığı, şarkı formu veya benzeri, çok karmaşık olmayan müziklerde dava konusuna benzer motif ve müzikal ifadelerin, anonim ezgiler kategorisinde yer almasa da, arabest /fantezi tarzı müziklerde rastlanılan vazgeçilmez biçim özelliği olduğu, “Tövbeler Olsun” ve “Hayatı Tespih Yapmışım' isimli eserlerinin benzeyen kısımları arasındaki ilişkinin intihal boyutunda olmayıp piyasadaki benzerleri gibi esinlenme kapsamında kaldığı, davacının eserinin bestesinin, yeni bir müzik türü veya melodisi itibariyle daha önce hiç yapılmayan yepyeni bir müzik eseri niteliği bulunmadığı, karşılaştırılan eserler kapsamında, davacının ... sahipliğinden kaynaklanan herhangi bir mali hak/manevi hakkına tecavüzün söz konusu olmadığı, bu bağlamda FSEK'in 21. maddesi kapsamında değerlendirilecek izinsiz işlemeden de söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada mevcut bilirkişi raporları incelendiğinde, her iki heyetçe hazırlanan bilirkişi raporunda da davalıya ait "Hayatı Tespih Yapmışım" isimli şarkının bestesi ile davacıya ait "Tövbeler Olsun" isimli şarkının bestesinin benzer oldukları, 22.02.2021 tarihli raporda her iki şarkıda sözlerin aynı anda duyulduğu kısımda benzerlik bulunduğu, bu kısımdaki benzerliğin oranının %48 olduğu tespitine yer verildiği, davalı tarafça davacının hak iddia ettiği "Tövbeler Olsun" isimli müzik eserinin daha önce piyasaya sürülmüş başka müzik eserleri ile benzer olduğunun savunulduğu, bu eserlerin isimlerinin bildirildiği, bu konuda önceki tarihli raporlarda bir değerlendirme yapılmadığından, Mahkemece bu savunma doğrultusunda dava konusu olmayan müzik eserleri ile davacının hak iddia ettiği müzik eserinin karşılaştırılması için yeniden bilirkişi raporu alınmasının yerinde olduğu, en son alınan 10.02.2022 tarihli bilirkişi raporu ve 28.04.2022 tarihli ek rapor gibi önceden alınan 22.02.2021 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu "Hayatı Tespih Yapmışım" isimli şarkının bestesi ile davacının hak iddia ettiği "Tövbeler Olsun" isimli şarkının bestesinin kısmen benzer olduklarının tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu benzerliğin, şarkıların girişindeki 4 ölçülük kısımda olduğu, bu kısmın bestenin çok küçük bir kısmını oluşturması ve benzer kısmın ayrıca davacının kendi hususiyetini ifade etmesine yeter bir uzunlukta olmadığı, üstelik "Tövbeler Olsun" isimli şarkıdan önce piyasaya sunulduğu tespit edilen başka müzik eserleriyle benzer olması nedeniyle orijinal de olmadığının tespit edildiği, bu nedenle konusunda uzman bilirkişiler tarafından hazırlanan 10.02.2022 tarihli kök rapor ve 28.04.2022 tarihli ek raporun kendi içinde çelişkili olmadıkları, diğer bilirkişi raporuyla da çelişki içermedikleri, bu deliller karşısında davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait eserden intihalle oluşturulduğu iddia olunan bestenin davacıya ait olduğunun tespiti talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.