muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10053, Karar No: 2018/3707, Tarih: 17.05.2018

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Dicle Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ye devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ...tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/4872, Karar No: 2015/6212, Tarih: 27.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4872 E.  ,  2015/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/377-2014/563

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. .. 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup davacı,miras bırakanının dava konusu 1499 ada 10 ve 1522 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Baba kızı Hanımzer” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin “Baba kızı H.. C..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme,davacının miras bırakanının nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı,bu nedenle tapu kayıtlarının düzeltilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle,tapu kaydında malik olarak görünen “Baba kızı Hanımzer'in davacının annesi H.. C..”olduğunun tespitine karar vermiştir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Ancak,somut olaya bakıldığında;hüküm kurmaya elverişli ve yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Davacının dosya kapsamına alınan nüfus kayıtlarına ve Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazısına göre;davacının kaydının 1978 yılında yersel yazım yoluyla tesis edildiği ve annesinin adının Hanımzer olarak geçtiği ancak annesi ile babası arasında resmi evlilik olmadığı,hanesinde annesinin kaydı olmadığı gibi düşünceler alanında da her hangi bir açıklama bulunmadığından Hanımzer'in kaydına ulaşılamadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

./..

Öte yandan;mahkemece gerçekleştirilen zabıta araştırmasında H..'in kızlık soyadının “Y..” olduğu belirtilmiş,H..r adına kayıtlı bir başka taşınmaz olan 983 ada 7 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2001/358 E.-2002/713 K. sayılı ilamında “Baba kızı H..” kaydı “Baba kızı H.. C..(Y..)” olarak düzeltilmiş,dolayısıyla kayıt malikinin nüfusa kayıtlı olup olmadığı hususu yeterince araştırılmamış,davacı ile kayıt maliki arasında miras ilişkisi bulunup bulunmadığı da saptanmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca;öncelikle davacının kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığının tespit edilerek irtibatının sağlanması,dosya kapsamında yer alan zabıta araştırması ve Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/358 E.-2002/713 K. sayılı kesinleşen kararı uyarınca kayıt malikinin nüfusa kayıtlı olup olmadığının detaylı bir şekilde soruşturularak kaydının bulunması halinde H..'e ait nüfus kayıtlarının dosya kapsamına alınması toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Tapu Müdürlüğünün temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10189, Karar No: 2015/44609, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10189 E.  ,  2015/44609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/225865

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2011/43 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdurun, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre TCK'nın 149/1-e maddesinin uygulanma koşullarının taktiri gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından; 10/01/1996 doğumlu 18 yaşından küçük sanık hakkında, oturumların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafi olanağı olmadığından;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/2. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden;

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık İ.. B..'ten alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık İ.. B.. hakkında hükmolunan yargılama giderlerinden toplam “693,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16441, Karar No: 2017/7924, Tarih: 31.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16441 E.  ,  2017/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davcıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4852, Karar No: 2007/9157, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4852 E.  ,  2007/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirkete ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalı ...’a isabet ettirildiğini, oysa ilk haczin kendi dosyalarından konulduğunu; kıymet takdir raporu ile satış ilanlarının kendilerine ulaşmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalı yanın haczinin 29.04.2005, davacı yanın iki ayrı dosyadaki hacizlerinin ise 01.08.2005 tarihli olduğu ve sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4656, Karar No: 2010/185, Tarih: 21.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4656 E.  ,  2010/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Tescil davasında orman incelemesi yapılmış bulunduğuna göre, 26.01.2009 tarih 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararı gereğince hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9309, Karar No: 2008/8134, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9309 E.  ,  2008/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Yüksek Yedek Parça ve Gıda San. A.Ş. aralarındaki tazminat davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 18.03.2008 gün ve 786/40 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14. maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik alacağı istemine ilişkin olup belirgin şekilde 14. maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 29.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66449, Karar No: 2013/9944, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66449 E.  ,  2013/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafinin hazır bulundukları oturumda katılma talebine karşı itirazda bulunmadıkları gibi esasa ilişkin beyanda da bulundukları görülmekle, sonuca etkili olmadığından, sanık ve müdafine diyecekleri sorulmadan katılma kararı verilmek suretiyle CMK'nın 238/3 maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın suç tarihinde...İlçe Tarım Müdürlüğüne yaptığı başvuru dosyası ile... köyünde bulunan taşınmazlar ile ilgili olarak zirai faaliyette bulunduğunu belirterek doğrudan gelir desteği almak için başvuruda bulunduğu, sanık tarafından zirai faaliyette bulunulduğu beyan edilen parsellerin hisseli parseller olduğu bu hisseli parsellerin kullanılması hususunda hisse sahipleri adına muvafakatnameler tanzim edildiği, muvafakatnamelerde ismi bulunan hissedarlardan müştekiler ... ve ...'nın isimlerinin karşısında bulunan imzaların hissedarlara ait olmadığı sanığın hissedarlar yerine imza attığından bahisle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın doğrudan gelir desteği ödemesi için müracaat ettiği arazilerin tamamında tarımsal faaliyette bulunduğunun sabit olması ve müştekilerin sanığın kendilerinin yerine imza atmasında muvafakatlarının bulunması nedenleriyle katılan aleyhine zararın oluşmadığı anlaşılmakla sanığın yüklenen suçlardan beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2013/10189, Karar No: 2015/44609, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10189 E.  ,  2015/44609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/225865

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2011/43 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdurun, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre TCK'nın 149/1-e maddesinin uygulanma koşullarının taktiri gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından;

10/01/1996 doğumlu 18 yaşından küçük sanık hakkında, oturumların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafi olanağı olmadığından;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/2. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden;

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık İ.. B..'ten alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık İ.. B.. hakkında hükmolunan yargılama giderlerinden toplam “693,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/559, Karar No: 2015/8558, Tarih: 19.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/559 E.  ,  2015/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2006/866-2014/138

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2014 tarih ve 2006/866-2014/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin uzun grubuna ait şirketlerden olduğu ve 2004 tarihinde bu şirketlerin yönetim ve denetimi TMSF tarafından el konulduğunu, davacı şirketin 14.04.2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirkete 2002-2003-2004 faaliyet yıllarında şirketi zarara uğrattıkları için eski yönetim kurul üyeleri olan davalılar aleyhinde sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, yöneticilerin basiretli bir tacir gibi şirketi yönetmediklerini şirketin borç yükünü arttırdıklarını, davalıların 92.080 TL tutarındaki gideri batmakta olan İ.Bankasının sermaye artışına katılmak suretiyle zararı doğurduklarını, ayrıca 01.07.2003 tarihi 2.240.000 TL'yi İmar bankasının hissesini almak suretiyle değersiz bir yatırıma yönelerek zararın büyümesine neden olduklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili ıslah dilekçesiyle, talep sonucunu 2.332.080,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar vekilleri, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını, zaman aşımı süresinin dolduğunu, sorumluluk davasının şartları oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin kasasından bulunan paranın maddi durumu çok kötü olan dava dışı İ. Bankasının hisse senedi alımı şeklinde aktarması işleminde davalıların kusurlu oldukları, ancak 92.080 TL miktarın sadece dava dışı İ.Bankasının sermaye artımı için kullanıldığı, bankanın sermaye artım gitmesinin bankanın içinde bulunduğu durumu daha güçlendireceği zannı ile hareket etmiş olmaları nedeniyle bu kalem yönünden aktarımın zararlandırıcı bir işlem kabul edilemeyeceği, ancak davalılardan E.. A..'in mirasçısı A.. A..'in mirası reddettiği gerekçesiyle, dahili davalı A.. A.. yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine,

diğer davalılar aleyhinde açılan davanın kısmen kabulüne, 2.240.000,00 TL tazminatın 10.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren, 2.230.000,00 TL'ye de ıslah tarihi olan 05.08.2008 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizinin uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı S.. B.. vekili temyiz etmiştir.