muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30664, Karar No: 2017/3791, Tarih: 13.03.2017

Davalı vekili, ... 02.07.2015 tarihinde başlayan yasa dışı eylemin asıl kaynağının, ilk başlangıç yeri ve sebeplerinin müvekkili ile ilgili olmadığını, davacının iddia ettiğinin aksine, işçiler tarafından başlatılan eylemin ne ..., ... ne de ... şirketleri ile ortaklığı bulunan Müvekkil Şirket ile bir ilgisi olmadığını, basına yansıyan haberlerden de bilindiği üzere, ....’na (MESS) bağlı işverenlerden biri olan Bosch’un işçilerinin, sendika değişikliği nedeniyle toplu iş sözleşmesini imzalamaları gecikmiş ve nihayetinde 13 Nisan 2015 tarihinde,... arasında Bosch işçileri için yürütülen toplu iş sözleşmesi müzakerelerinde mutabakata varıldığını, buna göre, Bosch çalışanlarının saat ücretlerinde artış yapıldığını, bunun üzerine, aynı iş kolunda (metal-iş) çalışan bazı işçilerin, kendi ücretlerinin Bosch çalışanlarının ücretlerine göre daha düşük kaldığı ve kendilerinin de Bosch’taki sözleşmelerle aynı statüye getirilmeleri talebiyle bağlı bulundukları ...na karşı ayaklanmaya başladığını, bu çerçevede, Mayıs 2015 başlarında olayların ilk başladığı yer olan Renault-Bursa’da, otomotiv işçilerinin “ücret zammı” talebiyle iş bırakma eylemi başlattığını, bu eylemlerin giderek büyüyerek, metal iş kolunda faaliyet gösteren ve metal sendikasına bağlı birçok işyerine sirayet ettiğini, söz konusu eylemlerin 02.07.2015 tarihinde müvekkili Arçelik-LG Klima fabrikasına da sirayet ettiğini, müvekkili işveren ile işçiler arasında o güne kadar herhangi bir sorun bulunmaz iken, ayrıca ücret ya da diğer sosyal haklar konusunda da müvekkil işyerinde bugüne kadar herhangi bir işçi tarafından yöneltilmiş bir şikayet-talep bulunmaz iken, bazı işçilerin kışkırtması sonucunda müvekkil şirkette de sendikadan istifalar başlandığını, işçilerin işi bıraktığını ve üretimin durduğunu, diğer şirketlerde gerçekleşen bu eylemleri destekleyen bir kısım Müvekkil Şirket çalışanlarının kendi içlerinde belirlediği sözcüleri şirket yönetimine, ...nın fabrikadan çıkartılmasını, kendi sözcülerinin bir protokol ile tanınmasını istediklerini, bu taleplerinin, 01.09.2014-31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi nedeniyle yasal olarak mümkün olmadığının iletilmesi üzerine de ...nın temsilcilerinin odasının kaldırılması, sendika temsilcilerinin de diğer işçiler gibi çalışmasını, kendi sözcülerinin bir protokol ile tanınarak oda ve boş zaman verilmesi gibi yasal olarak karşılanması mümkün olmayan taleplerde bulunulduğunu, daha sonraları bu taleplerine ilave olarak Müvekkil Şirket yöneticileri ile yaptıkları görüşmelerde diğer şirketlerin verdiği parasal hakları (ücret artışı iddia ettikleri hiçbir şirkette gerçekleşmemiştir) da talep ettiklerini belirttiklerini, bu esnada işyerinde gerek bu eylemleri destekleyenlerin baskısı ile gerek kendi istekleri ile ..

...ndan istifaların sürdüğünü, ancak bu nedenle Müvekkil Şirketin herhangi bir olumsuz tutumu olmadığı gibi sendikadan istifa eden hiçbir işçinin de işten çıkartılmadığını, gerek Müvekkil Şirketin yöneticileri gerek görüşmelerde bulunan diğer kişiler bizzat genel müdür dahi ister tek tek, isterlerse işçileri temsilen seçecekleri temsilci ya da sözcüleri vasıtası ile her türlü sorunlarını çözmeye bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da hazır olduklarını belirtildiğini, talepleri ile ilgili hukuken yapılabilecek her şeyin yapıldığını ve yapılacağının yazılı olarak da taahhüt edildiğini, bu doğrultuda da 10 Haziran 2015 tarihinde net 1000 TL ödeme yapıldığını, 22.06.2015 tarihinde işyerinde yapılan duyuru ile de 2016 ve 2017 yıllarında yapılacak destek ödemeleri konusunda işçilere bilgi verildiğini, müvekkili şirket’in iş barışının sağlanması ve yasaların / hukukun imkan verdiği çerçevede taleplerin karşılanması yönünde gösterilen tüm maddi ve manevi çabaya rağmen ilk olarak, Müvekkili Şirket’in işyerinde, 02.07.2015 tarihinde sabah 07:30 vardiyasında işbaşı yapmak üzere kart basarak 591 kişi giriş yaptığını, aralarından yaklaşık 150 kişilik bir grup kendilerine gerçeğe aykırı şekilde toplu mobbing uygulandığı iddiası altında üretim alanında toplanarak işbaşı yapmayarak üretimi durdurma eylemi başladığını, yasa dışı şekilde üretimi durdurduklarını, bulundukları alan itibariyle üretimin yapılmasına engel olduklarını, Müvekkil Şirket yetkililerinin (bizzat Genel Müdür’ün) tüm iyiniyetli görüşme taleplerini “ölmek var dönmek yok” sloganları atarak geri çevirdiklerini, sağduyulu davranılması için yapılan tüm çağrı, uyarı ve duyurularına (sms, yazılı, sözlü) rağmen saat 17:00 vardiyası bitiminde dahi üretim alanını ve işyerini terketmeyerek işyerini işgal ettiklerini, işçilerin 03.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00

.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin TCK karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için Şirket yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21836, Karar No: 2017/6317, Tarih: 01.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21836 E.  ,  2017/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi...'un .... ... Şubesi'nden kredi kullandığı sırada 24.02.2012-17.02.2017 tarihlerini kapsayan vefat teminatlı sigorta poliçesi tanzim edildiğini, 15.08.2012 tarihinde vefatı üzerine, davalı sigorta şirketine vefat tazminatının ödenmesi için başvuruda bulunulduğunu, başvurunun sigorta başlangıç tarihinden önce gelen kanser hastalığı nedeni ile reddedildiğinin bildirildiğini, poliçenin tanzim edildiği tarihte mevcut bir kanser hastalığının bulunmadığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL tazminatın 28.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; talebini 10.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile ... için 2.500,00 TL, ... için 3.750,00 TL ve ... için 3.750,00 TL olmak üzere, toplam 10.000,00 TL'nin 10.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, sigorta poliçesinde özel şart olarak "sigorta öncesinden gelen kanser hastalığının teminat dışında kaldığı" belirtildiği ancak; mahkemece alınan bilirkişi raporunda

murisin ölümüne sebebiyet veren kemik iliği kanseri ile sigorta poliçesinin imzalanması sırasında mevcut olan prostat kanseri arasında illiyet bağının bulunmadığının belirlenmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 511,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7945, Karar No: 2014/18771, Tarih: 21.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/7945 E.  ,  2014/18771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2009/518-2013/995

N.. N.. ile F.. T.. (N..) ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 518/995 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan F..T.. vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan F.. T.. (N..) vekili Avukat N.. Y.. geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 72 ada 7 parselin ortak muris C.. N..’dan intikal ettiğini,taşınmaz üzerinde bulunan dükkan ve 2 kat ev ile yine aynı taşınmaz üzerindeki tek katlı ev, tandır evi ve halen oto yıkama-yağlama dükkanı olarak kullanılan eklentinin müvekkili tarafından yapıldığını, taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasının sürdüğünü açıklayarak, söz konusu muhdesatın vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı F.. T.. (N..) vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın ortak muristen kaldığını, üzerindeki bina ve eklentilerin uzun yıllar önce ortak miras bırakan Cemal tarafından yapıldığını ve kullanılmaya devam edildiğini, davacının muhdesatları sahiplenmeye çalıştığını, taşınmazın tamamından davacının faydalandığını, depremden sonra yapılan iyileştirme ve güçlendirme işlemlerinin muhdesat olarak kabul edilemeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar N.. N.. ve N.. N..'ya usulüne uygun tebligata rağmen yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, 72 ada 7 parsel üzerinde bulunan ve bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2 katlı ev ve dükkanlar, B harfi ile gösterilen oto yıkama dükkanı, C harfi ile gösterilen ev, D harfi ile gösterilen odunluğun davacı tarafından inşa edildiği anlaşıldığından, mülkiyetlerinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine;hüküm, davalılardan F.. T.. (N..) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 72 ada 7 parsel,02.08.1983 tarihinde kadastro yoluyla ortak muris Cemal Nazlı adına tespit ve tescil edilmiş, 15.05.2009 tarihinde pay temliki ve birleştirmesi yoluyla davacı Necip ile davalılar Fatma, Naci ve N.. N.. adına tescil edilmiştir.

Dava konusu 72 ada 7 parsel,02.08.1983 tarihinde kadastro yoluyla ortak muris Cemal Nazlı adına tespit ve tescil edilmiş, 15.05.2009 tarihinde pay temliki ve birleştirmesi yoluyla davacı Necip ile davalılar Fatma, Naci ve N.. N.. adına tescil edilmiştir.

Dava; muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir. Bu tür davalar, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç, toplanan deliller ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı vekili, taşınmaz üzerindeki binaların müvekkili tarafından yapıldığını, vekil edenin varlıklı bir kişi olduğunu, kuyumcu dükkanı ve eczane işlettiğini bildirmiş ise de, davacının işlettiği iddia edilen işyerlerine ait resmi kayıtlar ibraz edilmemiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, taşınmaz üzerindeki harabe halde bulunan ve kullanılma imkanı olmayan evin yıkılarak, 1979 yılında davaya konu 2 katlı ev ve dükkanın inşaa edildiği, daha sonra da 1 katlı ev ile oto yıkama dükkanının yapıldığı açıklanmış, davalı tanıkları ise, ortak muris Cemal’in varlıklı bir kişi olduğunu, çalıştırdığı dükkan geliriyle uzun yıllar önce davaya konu muhdesatın yapıldığını bildirmişlerdir. Davacı Necmi’ye ait nüfus kayıtlarından bu kişinin 1960 doğumlu olduğu anlaşılmakta olup, keşif sırasında taşınmaz üzerindeki binaların 1979 yılında yapıldığı bildirilmiştir. Davacının yaşı ve binaların yapıldığı tarih dikkate alındığında taşınmaz üzerindeki bina ve eklentilerinin davacı tarafından yapıldığının kabulü hayatın olağan akışına uygun bulunmamaktadır.

Diğer yandan; dosya içerisinde bulunan taşınmaz ait fotoğraflardan bölgede yaşanan deprem nedeniyle bina üzerinde iyileştirme ve güçlendirmeler yapıldığı, düzenleme tarihi itibarı ile sunulan fatura ve belgelerin güçlendirme faaliyetleriyle ilgili olduğu anlaşılmaktadır. O halde; Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, soyut beyanlara dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı F.. T.. (N..) vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

ve 3.830,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1674, Karar No: 2014/6301, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1674 E.  ,  2014/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/346-2013/620

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 14.05.2012 tarihli çekten dolayı takip borçlusu M.. Z..den alacaklı olduğunu, bu çeke dayalı olarak borçlu hakkında 15.05.2012 tarihinde icra takibi başlatıldığını ve borçlunun taşınmazı üzerine haciz konulduğunu, taşınmazın satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalı M.. Ş..'in alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine karar verildiğini, davalının, müvekkili tarafından başlatılan icra takibi üzerine, bonoya dayalı alacağı için aynı gün takip borçlusu hakkında ihtiyati haciz kararı aldığını ve takip başlattığını, bononun tek başına alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığını, davalının alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını kanıtlamak zorunda olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinden davalının çıkarılmasını ve davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının takip borçlusunun ortağının yeğeni olduğunu, öncelikle kendi alacağının varlığını ispat etmesi gerektiğini, herhangi bir mesleği ve geliri bulunmayan davacının takip borçlusundan 130.000,00 TL bedelli çek almış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin alacağının davacının alacağından önce doğduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının alacağının 14.05.2012 keşide tarihli 130.000,00 TL bedelli çeke dayandığı, bu çekin aynı tarihte bankaya ibraz edildiği ve ödenmemesi üzerine davacının takip borçlusu hakkında 15.05.2012 tarihinde icra takibi başlattığı, davalının ise 10.01.2012 tanzim ve 10.05.2012 vade tarihli 50.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak 15.05.2012 tarihinde takip borçlusu hakkında ihtiyati haciz kararı aldığı ve 17.05.2012 tarihinde icra takibi başlattığı, bononun tek başına alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, davalının, alacağının varlığını kanıtlamaya elverişli deliller sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, sıra cetvelinde 1. sırada yer alan davalıya isabet eden paydan, öncelikle bu davaya ilişkin yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacıya ödeme yapılmasına, artan bedel olursa davalıya tahsisine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, muvazaa nedenine dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.