muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7209, Karar No: 2016/12268, Tarih: 27.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7209 E.  ,  2016/12268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm ve sanıklar ..., ..., ..., ve ...’ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’nun ...’ta vekaleten ilçe işletme müdürü, ... ilçe işletme müdürü, ...’ın arıza servisinde ustabaşı ve ...’nın ise arıza servisi işçisi olarak görev yaptıkları, ölen ...'ın ...İlçesi ...Beldesinde bulunan tarlasında sulama işlemi yaptığı sırada tarla içerisinde dikili, yola 2 metre mesafede bulunan metal elektrik direğinin üzerindeki aydınlatma lambasının zaman içinde deforme olması nedeniyle sallanarak elektrik teli ile temas etmesi ve elektrik direğine akım vermesi sonucu ölenin direğe temas etmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak öldüğü iddia edilen olaydan bir kaç gün önce meydana gelen fırtınadan dolayı aydınlatma armatürünün ters dönmesi suretiyle daimi faza değdiği, bunun sonucunda da demir direkte elektrik kaçağının oluştuğu saptanmakla, ... hat bakım onarım ekiplerinin ihbar sistemine göre çalıştığı, kuruma gelen arıza ihbarlarına göre ekipler gönderilip arızaların giderildiği, ihbar gelmedikçe ekiplerin şebekenin herhangi bir yerinde sakıncalı bir durum olduğunu tespit etmelerinin mümkün olmadığı, ... görevlilerinin çok geniş sahaya yayılan yüzlerce kilometre uzunluğundaki enerji hatlarını ve binlerce elektrik direğini her an kontrol altında tutması ve hat tellerine yaklaşan bir yapıyı hemen tespit edip gerekli müdahaleyi yapmasının beklenemeyeceği, bu durumda, olay anına kadar tarla içinde yola 2 metre mesafede bulunan aydınlatma direği üzerindeki lambanın fırtınadan kaynaklanan nedenlerle ters dönmesi sonucu direğe akım vermesinden haberdar olmayan ... görevlileri olan sanıklara izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ...’ın haklarında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ...’nın 15.06.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64/1. Ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine yönelik kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin düşme ve beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21009, Karar No: 2012/38346, Tarih: 17.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21009 E.  ,  2012/38346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan İİK'nun 170/3. maddesine göre; "İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir".

Somut olayda, borçlunun imzaya itirazı reddedildiğine ve talebi üzerine 05.09.2011 tarihinde takip, dava sonuna kadar teminatsız olarak durdurulduğuna göre alacaklı lehine asıl alacak üzerinden inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı nedenlerle aksi yönde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır. SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21542, Karar No: 2012/20216, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21542 E.  ,  2012/20216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Üyesi ...'ı temsilen ... İş Sendikası adına vekili ... ... ile davalı ... Deri ve Kösele San. Tic. A.Ş. Adına vekili ... ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 24.01.2012 tarihli ve 2011/492 esas sayılı 2012/64 sayılı kararı Dairenin 20.04.2012 tarihli ve 2012/4315 esas 2012/8173 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ... sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18955, Karar No: 2010/1100, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18955 E.  ,  2010/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9284, Karar No: 2011/20541, Tarih: 05.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/9284 E.  ,  2011/20541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahteciliği

-Kamu kurumunun zararına olarak dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Memurun resmi evrakta sahteciliği suçu nedeniyle: Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK'nun 339/1 80, 59/2 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına yer olmadığına.

Kamu kurumunun zararına olarak dolandırıcılığa teşebbüs suçu nedeniyle: Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK'nun 504/7, 62, 522 59/2 maddeleri gereğince sanığın 6 ay 20 gün hapis cezası ve 252 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına. CMK'nun 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

I-Sanık müdafiinin “dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelen temyizinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nun 264/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinin, itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık müdafiinin “resmi evrakta sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelen temyizinde;

1-Suç tarihinde İstanbul Jandarma Bölge Komutanlığında Eczacı Asteğmen olarak görev yapan sanığın, aşamalarda sahte reçete olayından Jan. Tbp. Tğm Polat Nerkiz’in bildirmesi üzerine haberdar olunca hemen durumu jandarma ikmal merkez komutanlığına bildirerek reçetelerin ödenmemesi için ilgili personeli uyardığını, reçetelerdeki kendi imzasının taklit edildiğini, bu reçetelerin kim tarafından ne maksatla yazıldığı hususunda her hangi bir bilgiye sahip olmadığını, dispanserde görevli her hangi bir personelin doktorların ve baştabibin kaşe ve mührünü kullanarak reçete yazma imkânına sahip olduğunu beyan ettiği, dispanserde görevli hekim Polat Nergiz’in günlük vizite işlerini bitirdikten sonra poliklinik defterini kontrol ettiği sırada 05 Şubat 2002 tarihinde kendisine ait olmayan 13 adet reçetenin yazılmış olduğunu tespit ettiğini, Jandarma İkmal Merkez Komutanlığı emrinde reçete kontrol memuru olarak görev yapmakta olan Osman Şahin Jandarma dispanserinde görevli tabipler tarafından yazılıp ... Eczanesinden alınan ilaçlara

ait 2002 Şubat ayının reçetelerini ödemeye esas olmak üzere incelediği sırada, kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olan Jan. Tbp. Yzb. ... tarafından erler adına daha önce yazılan reçetelerin ön yüzlerinde çift kaşe ve imza olmasına rağmen, erler adına yazılan ve birbirini takip eden (13) adet reçetede tek kaşe ve tek imza olduğunu, imzalarının da gerçek imzasından farklı olduğunu görünce (13) adet reçeteyi ... Eczanesine kontrol edilmesi maksadıyla iade ettiğini beyan etmesi, 11.09.2006 tarihli bilirkişi raporunda, reçetelerin ön yüzündeki tarih, hasta adı-soyadı, muayeneye gönderen makam, ilaçların ve kullanılış biçimlerinin yazılı olduğu bölüm ile reçetelerin arka yüzündeki “Kalem ilacı teslim aldım” kaşe izleri üzerindeki yazı ve rakamlardan hiçbirinin sanık ...’ın eli ürünü olmadığının, 16.08.2007 tarihli ek bilirkişi raporunda bu yazı ve rakamların tümünün ...'ın eli ürünü olduğunun, 16.08.2007 tarihli ek raporda da 13 adet reçetenin arka yüzlerindeki “Reçete Mevcut... Kalem İlaç Dispanserde Yoktur” başlıklı kaşe izleri üzerine Jan. Ezc. Atğm. ...'a atfen atılmış olan imzaların ve üst kısımdaki “4 Dört” rakam ve yazıların sanık ...'in eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından hakkında hükümle birlikte suç duyurusunda bulunulan tanık ... hakkındaki soruşturma evrakı araştırılarak, dava açılmış ise davaların birleştirilmesi, birleştirme olanağının olmaması halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suçun ortaya çıkarılmasına ilişkin bilgi ve görgüsü olduğu anlaşılan tanık Polat Nerkiz’in yargılama aşamasında tanık sıfatıyla beyanı tespit edilerek, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin takdir ve tayini hakime ait olduğu cihetle, adli emanette kayıtlı suça konu reçeteler incelenerek özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, gerekçeli kararda aldatma niteliğini taşıyıp taşımadıkları tartışılarak, sahteliği ortaya koyan delillerin nelerden ibaret olduğu tespit edilip, denetime olanak verecek şekilde suça konu belgeler dosya içerisine konulduktan sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre; suç tarihinde İstanbul Jandarma Bölge Komutanlığında Eczacı Asteğmen olarak görev yapan sanığın, reçete düzenleme yetkisi ve görevinin bulunmadığı gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/1. (5237 sayılı TCK’nun 204/1.) maddesi yerine yazılı şekilde 339. maddesi ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6084, Karar No: 2012/10339, Tarih: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/6084 E.  ,  2012/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2008 gün ve 2007/212 Esas, 2008/19 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Onaylı nüfus kaydına göre mağdurenin "Raziye" olan isminin gerekçeli karar başlığında "Remziye" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Karaman Devlet Hastanesinin 19.11.2006 tarihli raporunda alınan anamezde mağdurenin 1990 yılından beri psikiyatrik hastalığı nedeni ile tedavi gördüğü, hastanın ruhsal bakımdan kendini savunamayacak durumda olduğu, suç sonunda mağdurede akut stres bozukluğu reaksiyonu denilen ruhsal rahatsızlık durumunun bulunduğunun belirtildiği yine Karaman 82. Yıl Devlet Hastanesinin 10.04.2007 tarihli raporunda da mağdurede psikotik bozukluk denen ruhsal rahatsızlığının bulunduğu, hastalığın 16 yaşından beri devam ettiği, ilaçları kullanmadığı dönemde hastanın şikayetlerinin arttığı, 2 yıl önce Konya Numune Hastanesine yatarak tedavi gördüğü, hali hazır durumu itibari ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunmadığı, fiile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının belirtilmesi karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden mağdurenin olay tarihi itibarıyla kendisinde herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise bu hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı, suçun ahlaki redaetine müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir bulunup bulunmadığı, ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği, olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve şikâyetinden vazgeçme tarihi olan 13.11.2007 tarihinde fiil ehliyetine sahip olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, soyut gerekçelerle ve eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurenin talimat yolu ile alınan 14.09.2007 tarihli celsede şikâyetçi olup katılma talebinde bulunduktan sonra, Karaman Ağır Ceza Mahkemesi aracılığı ile mahkemeye gönderdiği 13.11.2007 havale tarihli dilekçesinde, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği gözetilmeden 31.01.2008 tarihli celsedede mağdurenin katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin talimat yolu ile alınan 14.09.2007 tarihli celsede şikâyetçi olup katılma talebinde bulunduktan sonra, Karaman Ağır Ceza Mahkemesi aracılığı ile mahkemeye gönderdiği 13.11.2007 havale tarihli dilekçesinde, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği gözetilmeden 31.01.2008 tarihli celsedede mağdurenin katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1470, Karar No: 2018/2081, Tarih: 07.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1470 E.  ,  2018/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürme suçundan hükümlü ...'ın, 20/02/2017 tarihinde bulunduğu açık cezaevinden eğitim nedeniyle çıktıktan sonra geri dönüşünde kuruma alkollü gelmesi eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-g maddesi uyarınca 9 gün hücre hapsi disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Konya Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 24/02/2017 tarihli ve 2017/68 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne ve disiplin cezasının iptaline ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 09/03/2017 tarihli ve 2017/610 esas, 2017/635 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2017/486 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün eğitim nedeniyle belli saatlerde okula gitmek için cezaevi dışına çıktığı sırada yasak olduğu halde 20/02/2017 tarihli tutanak, 20/02/2017 tarihli genel adli muayene raporu, teslim tesellüm giriş çıkış belgeleri, hükümlünün 22/02/2017 tarihli yazılı savunması, öğrenci belgesi, eğitim nedeniyle kurum dışına çıkması için idare ve gözlem kurulu kararlarından anlaşıldığı üzere kuruma alkollü geldiği ve böylece disiplin suçunu işlediği sabit olduğundan, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülme 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/05/2017 gün ve 94660652-105-42-3776-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; hükümlünün eğitim nedeniyle belli saatlerde okula gitmek için cezaevi dışına çıktığı sırada alkol aldığı ve ceza infaz kurumuna alkollü bir şekilde geldiği, bu nedenle hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı ve soruşturma sonunda Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 44/2-g maddesi uyarınca dokuz gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün yaptığı şikayetin İnfaz Hakimliği tarafından kabul edilerek, disiplin cezasının kaldırılmasına karar verildiği, bu karara karşı Cumhuriyet savcısının yaptığı itirazın itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddine karar verildiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar aleyhine kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Hükümlü hakkında disiplin cezası verilmesine yasal dayanak olarak gösterilen mevzuata bakıldığında;

Hükümlü hakkında disiplin cezası verilmesine yasal dayanak olarak gösterilen mevzuata bakıldığında;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44. maddesinde; (1) Hücreye koyma cezası, hükümlünün eylemlerinin nitelik ve ağırlığına göre bir günden yirmi güne kadar, açık havaya çıkma hakkı saklı kalmak üzere, geceli ve gündüzlü bir hücrede tek başına tutulması ve her türlü temastan yoksun bırakılmasıdır.

(2) Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

g) Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak.

(3) Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

g) Her türlü ateşli silah, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.

Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 83. maddesinde; (1) Hükümlüler, kurumlarda yaşamları sırasında, kanunlarla belirtilen esas ve kurallara uymak zorundadır. Hükümlülerin, kurum içindeki yaşamları sırasında ayrıca dikkat etmeleri gereken kurallar şunlardır: ... f) Hükümlüler alkollü içkiler içemez, uyuşturucu, uçucu ve uyarıcı maddeler kullanamaz,

Şeklinde bir düzenleme içerdiği görülmektedir.

Somut olayda hükümlünün eğitim nedeniyle belli saatlerde okula gitmek için cezaevi dışına çıktığı, kurum dışında alkollü içecek içen hükümlü hakkında Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 83. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı gibi hükümlünün ceza infaz kurumuna alkollü içeceği soktuğuna, kurum içinde bulundurduğuna ya da

kurum içinde kullandığına ilişkin bir iddia ve eyleminin de bulunmaması karşısında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44. maddesinin 2. fıkra (g) bendininde uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında verilen disiplin cezasının kaldırılmasına ilişkin İnfaz Hakimliği kararına yönelik itirazın reddine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2017/486 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün KANUN YARARINA BOZMA TALEBİNİN CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.