muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5129, Karar No: 2020/2548, Tarih: 02.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5129 E.  ,  2020/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18/05/2015 gün ve 2014/1442 - 2015/616 sayılı kararı kabul - onayan Daire'nin 21/06/2018 gün ve 2018/2409 - 2018/4683 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, dava dışı Güven Finans Factoring Hizmetleri A.Ş.’nin 1.921.346 payına sahip olduğunu, müvekkilinin ise Güven Finans Factoring A.Ş.’nin 4800 payına sahip olup şirkette maaşlı pazarlama elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin, davalıya ait 650.000 payı devraldığını, noter devir sözleşmesinden önce de taraflar arasında adi yazılı anonim şirket hisse devri sözleşmesi imzalandığını, hisse devir sözleşmesi yapılırken şirket hisselerinin tamamının dava dışı Bayramoğlu Factoring Hizmetleri A.Ş’ye rehin sözleşmesi ile 17.09.2009 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile rehnedilmiş olduğunun müvekkilinden gizlendiğini, hisse devir sözleşmesi yapılırken hisselerin ayıplı olduğunu, müvekkilinin rehin ve hacizleri bilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek 650.000.- TL’nin 26.12.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, her ne kadar mahkemenin, dava konusu edilip iadesi istenen semenin davalıya ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığı yönündeki gerekçesi dosyada mübrez Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesi içeriği gözetildiğinde yerinde değilse de davacının devraldığı hisseler üzerinde rehin bulunduğunu bilmediği yönündeki iddiasının dosya kapsamınca yerinde görülmemiş olmasından kararın sonucu itibariyle doğru bulunmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4435, Karar No: 2017/16676, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4435 E.  ,  2017/16676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/96, Karar No: 2007/127, Tarih: 14.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/3-96 E., 2007/127 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/3-96 E., 2007/127 K.**

**- EKSİK İNCELEMEYE DAYALI HÜKÜM

- ŞİRKETİN MAHİYETİ

- TİCARİ İŞLER

- ÜCRET İSTEME HAKKI**- 233 S. KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜ... [ Madde 22 ]

- 233 S. KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜ... [ Madde 3 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 277 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Soma Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.7.2005 gün ve 2004/445-2005/347 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 28.2.2006 gün ve 2005/14822-2006/1544 sayılı ilamı ile,

(...Davada, davalıların kuruma ait aracı usulsüz kullanımları sonucu oluşan zararın tazmini istenilmiş; mahkemece, istemin davalı Münevver yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tazminatın her iki davalıdan tahsili istendiğine ve diğer davalı Selahattin'in Genel Müdür olarak sözkonusu taşıtın usulsüz kullanımından sorumlu olup olmadığı ve bu yönde hakkında taşıt kanununa aykırı davranıştan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığından, 14.3.2007 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığından, 14.3.2007 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davacı şirketin uğradığı zararın tazminine ilişkin olup, davalılardan Selahattin Topuz davalı şirketin genel müdürüdür. Dava usulsüz taşıt kullanımı nedeniyle uğranılan zararın tahsiline ilişkin olarak genel müdür aleyhine açıldığına göre açılan dava hukuki nitelikçe bir sorumluluk davasıdır. 233 sayılı KHK'nin 3/3 ncü maddesi "Teşebbüslerden iktisadi devlet teşekkülü olanlar, anonim şirket şeklinde kurulabilir Anonim şirket şeklinde kurulan iktisadi devlet teşekküllerinde Türk Ticaret Kanunu'nun 277 nci maddesinde sözü edilen beş kurucunun bulunması şartı aranmaz" hükmünü haiz bulunduğundan ve davacı şirkette Türkiye Elektrik Üretim İletim A.Ş.'ne bağlı bir bağlı ortalık niteliğinde bulunduğundan davada öncelikle 233 sayılı KHK.'nin 22 vd. maddeleri uyarınca bağlı ortaklığın sermaye durumu ve buna göre denetçileri ve genel kurulu bulunup bulunmadığının araştırılması ve varılan bu sonuç çerçevesinde sorumluluk davasının ne şekilde açılması gerektiği açıklığa kavuşturulmalıdır. Zira, KHK.nin 22 vd. maddelerinde sermayenin %91'inin kamu iktisadi kuruluşlarına ait olması halinde bağlı ortaklığın genel kurulu ve denetçisi olmayacak, ancak sermaye yapısının belirtilen şekilde olmaması halinde denetim kurulu veya genel kurulunun bulunması söz konusu olabilecektir.

Böyle bir araştırma sonucunda şayet davacı şirketin genel kurulu ve denetçileri var ise davacı açılmasına şirket genel kurulu karar verecek ve dava şirketin denetçileri tarafından açılacak, genel kurulunun ve denetçilerinin bulunmaması halinde ise, dava açmaya Yargıtay 11 nci Hukuk Dairesi ve Yüksek Hukuk Genel Kurulu'nun emsal nitelikli kararlarında belirtildiği üzere (HGK. 20.12.1989 T, 1989/11-545, 1989/667) davacı şirket yönetim kuruluna ait olacaktır. Zira, 233 sayılı KHK'de sorumluluk davasının ne şekilde ve kimin tarafından açılacağına ilişkin hükümler bulunmadığından Kararnamenin 23/2. maddesi de "Bağlı ortaklıklar, bu Kanun Hükmünde Kararname'de saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabidir." hükmünü haiz bulunduğundan uygulanması gereken hükümler TTK'nu hükümleri olacaktır.

Açılan davanın bir sorumluluk davası olup olmadığı davadaki ispat külfetinin hangi tarafta olduğu hususu bakımından da önemi haizdir. Zira davanın sayın çoğunluk tarafından kabul edildiği üzere BK'nun 41 vd. maddeleri uyarınca açılmış bir dava olarak kabulü halinde kanıt yükü davacı şirkete ait olacak, şirket doğduğu dosya içeriği ile sabit bulunan zarardan davalı genel müdürün sorumlu olduğunu kanıtlayacak, açılan davanın bir sorumluluk davası olması halinde ise TTK'nun 338 nci maddesi uyarınca kusur karinesi mevcut olduğundan ispat külfeti davalıda olacak ve davalı zarardan sorumlu olmadığını kanıtlamak suretiyle zararı ödemekten kurtulabilecektir.

Davada üzerinde durulması gereken bir diğer husus ise 233 sayılı KHK'de hüküm bulunmayan hallerde uygulanması gereken özel hukuk hükümlerinin hangileri olduğu ve bunları sırası hususudur. Yukarıda da belirtildiği üzere davacı bir anonim şirket olduğundan TTK'nun 1. maddesi uyarınca burada uygulanacak hükümler öncelikle anonim şirket hükümleri olmak gerekir. Bu sebeple çoğunluğun uyuşmazlıkta TTK. hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yönde yani davacı şirketin 233 sayılı KHK. Hükümlerine tabi olup olmadığı anasözleşmenin ne gibi hükümler içerdiği incelenmediği gibi dosya içeriğinden de anlaşılamamaktadır. Yüksek özel dairenin bozması ise sadece davalı adına Taşıt Kanununa Muhalefet suçundan bir dava açılıp açılmadığına yöneliktir. Mahkemece bozmaya uyulup yapılan araştırmada bir ceza davası açıldığı ve bir mahkumiyet kararı verildiği anlaşılırsa BK'nun 53 ncü maddesi uyarınca hukuk hakimi ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı ile bağlı olduğundan uğranılan zararın davalı genel müdürden tahsili mümkün olacak, şayet ceza davası açılmamış veya açılıp beraatla sonuçlanmış ise bu takdirde şirket zararının tahsili mümkün olmayacaktır.

Açılan davanın sorumluluk davası olup olmadığının tespitinde özellik arz eden bir diğer husus ise davalının ibra edilip edilmediği hususudur. Zira davacı şirketin hesaplarını inceleyen yetkili kurul zararı bilerek davalıyı ibra etmiş ise artık davalı genel müdür aleyhine açılan bu davada tazminata hükmetmek mümkün olmayacaktır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının değişik gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluk kararına karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2022/20657, Karar No: 2025/11912, Tarih: 21.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/20657 E.  ,  2025/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/269 E., 2020/330 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/229 E., 2018/510 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4, 62/1, 53, 58/9, 221/5 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren ... ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi, olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (evik, cürüm işlemek için örgütlenme, syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (toroslu özel kısım syf.263-266, alacakaptan cürüm işlemek için örgüt syf. 28, özgenç genel hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; örgütle organik bağ içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde bulunduğu tespit edilemeyen sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan faaliyetleri dikkate alındığında sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; örgütle organik bağ içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde bulunduğu tespit edilemeyen sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan faaliyetleri dikkate alındığında sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Yozgat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10519, Karar No: 2008/12784, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10519 E.  ,  2008/12784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:,

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 150 ada 52 parsel sayılı 22066,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline, (A)= 8792,84 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B)= 13274,38 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre yapılarak 03.08.1978 tarihinde ilan edilmiş, Orman Yönetiminin ve köylülerin itirazı sonucu henüz kesinleşmemiştir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda kısmen kabulüne şeklinde karar oluşturulmuştur. Daha sonra gerekçeli kararda ise orman ve ... bilirkişiler tarafından harfler ... konulduğu için; orman bilirkişiler taşınmazın orman olan bölümünü (A) harfi ile gösterdikleri halde ... bilirkişi aynı bölümü (B) harfi ile gösterdiğinden mahkemece bu duruma dikkat edilmeden, ... bilirkişi raporuna atıf yapılarak, taşınmazın ... bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ancak orman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve memleket haritasına göre orman olmayan bölümü orman olarak tescil edilmiştir.

Oysa; oluşturulup duruşma tutanağına geçirilerek okunan kararın, H.Y.U.Y. madde 388’de belirtilen biçimde hüküm sonucunu içermesi gerekmektedir (H.Y.U.Y. md. 381.II; 388. II; 389; 489.II). Bu nedenle, yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 13/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.