muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13352, Karar No: 2025/6578, Tarih: 30.04.2025

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda özetle ''... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, 49. Sokak 3397 ada 4 parselde bulunan ... Sitesi (A) Blok D:1 adresindeki taşınmazın 2011 tarihli Bağcılar Belediye Başkanlığınca onaylı mimari projesi incelendiğinde; zemin katta, salon ve mutfak balkonunun önündeki bahçede belirlenmiş bir zemin terası bulunmamakta olup yerinde yapılan incelemede; dava konusu dairenin salon bölümü ve mutfak balkonunun önündeki bahçede yer alan, zemini seramik kaplı, ekli fotoğraflardan da görüleceği üzere proje hilafı olarak 10,00 metre x 3,30 metre ebatlarındaki yaklaşık 33 m² alanın yaklaşık 15 santimetre yüksekliğinde beton ile çevrelendiği ve zemin terası oluşturulduğu, bu terasın üstünün açılır kapanır tente ile kapatıldığı ve etrafının açık olduğu, bunun yönetim planına aykırı olduğu, bina ortak alanı olan bahçenin projesine uygun hale getirilmesindeki izlenecek yolun söz konusu taşınmazın yönetim planına ve onaylı mimari projesine aykırı olarak 10,60 metre x 3,30 metre ebatlarında zemin terasının oluşturulduğu, buraya takılan tentenin kaldırılması ve zemin terasının beton ve seramiklerinin kırılması, yıkım sonrası ortaya çıkan molozların ve atıkların nakliye yolu ile ortamdan uzaklaştırılması, projesine uygun olarak söz konusu dairenin önündeki bahçe peyzajının yeniden yapılması'' olarak belirtildiği, davacı vekili tarafından taleplerinin tentenin kaldırılmasına ilişkin olduğu, zemin terasının beton ve seramiklerinin kaldırılmasına ve bahçe peyzajının yeniden yapılmasına ilişkin taleplerinin olmadığına ilişkin 26.02.2021 tarihinde beyanda bulunulduğu, davacı ...'in 3397 ada 4 parsel sayılı taşınmazda bulunan sitede (A) Blok 5 numaralı dairenin maliki olup aktif husumete sahip olduğu, davalının da (A) Blok 1 numaralı dairenin maliki olup pasif husumete sahip olduğu, tapu kaydında şerhli 17.05.2013 tarihli yönetim planının 21 inci maddesinde ''A,B.C.D,E,F.G bloklar için “Toplu Yapı Yönetim Kurulu”, I blok için ise blok yönetimi müsaade etmedikçe blok yapının ön, yan veya arka cephelerine, bağımsız bölümlerin pencere, balkon veya teraslarına, dışardan görünen veya dışarı sarkan levha veya tabela asamazlar veya cam bölmelerin gerisine ışıklı veya ışıksız levha, tabela, afiş, isim vb. vasıtası araçlar kayamazlar, balkon veya teraslara binanın genel görüntü ve güzelliğini bozacak şekil veya renkte güneşlik koyamaz, buraları cam balkonla vs. kapatamaz ve güvenlik önlemleri alamazlar

. vasıtası araçlar kayamazlar, balkon veya teraslara binanın genel görüntü ve güzelliğini bozacak şekil veya renkte güneşlik koyamaz, buraları cam balkonla vs. kapatamaz ve güvenlik önlemleri alamazlar.” düzenlemesine yer verildiği, yine planın 23 üncü maddesinin ikinci fıkrasında ise ''Gerek pencereler (pencerelerin içi ve dışı'' gerekse dış cephe üzerinde flama ,tanıtıcı bayrak,tabela,levha ve benzerlerinin bulundurulmasının yasak olduğu'' düzenlemesinin yer aldığı, mimari proje incelenerek verilmiş bilirkişi raporu, yönetim planı ve bilirkişi raporuna ekli fotoğraflar incelendiğinde, bilirkişi raporunda satış vaadi sözleşmesinde tahsisli alan olarak belirtilen yerin projesinde olmadığının belirtildiği, sabit şekilde yapılan tentenin kaldırılmasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davalının istinaf nedeninin yerinde olmadığı, davacının istinaf nedenine ilişkin olarak ise; anataşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine ilişkin davaların mülkiyet hakkına dayanılarak açıldığı, 634 sayılı Kanun'un yöneticinin görev ve yetkilerini düzenleyen 35 inci maddesinde mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlantısı olan müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi davası açma yetki ve görevinin bulunmadığını, ancak kat mülkiyeti hukukunun özelliği itibarıyla uygulamada kat maliki olmayan yöneticinin, kat malikleri kurulu tarafından yetkilendirilmesi halinde böyle bir davayı açabileceği, somut davada davacı ...'in site yönetimi adına davayı açtığı, dosya arasına alınan tapu kaydına göre davacının malik olmadığı ve kat malikleri kurulu tarafından verilen bir yetki de bulunmadığından bu davacı yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi kararı yerinde olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8455, Karar No: 2018/21083, Tarih: 21.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8455 E.  ,  2018/21083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraf vekillerince, Dairemizin 26.04.2018 tarihli, 2018/3859 E. ve 2018/9332 K. sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemiz ilamında, davacının davalı işyerinde yetkili sendikanın temsilcisi olmadığı gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/02/2006 – 02/03/2016 tarihine kadar kaporta operatörü olarak çalıştığını, Tüm Otomobil Metal İşçileri Sendikasının kurucu üyesi ve yönetim kurulu asıl üyesi olduğunu, Mayıs 2015 olaylarından sonra Türk Metal Sendikası’ndan ayrılarak Birleşik Metal İş Sendikasına üye olduğunu, Türk Metal Sendikasının işveren sendikasıyla imzaladığı toplu iş sözleşmesinden dayanışma aidatı ödeyerek yararlandığını, iş akdi feshedilirken Tüm Otomobil Metal İşçileri Sendikası’nın yönetim kurulu asıl üyesi olduğunu, feshin sendikal nedenle yapıldığını iddia ederek, feshin geçersiz olduğunun tespitine, davacının temsilcilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, bir yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata, aksi halde 8 aylık ücret ve hakları tutarında sendikal tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01/03/2016 tarihinde yapılan yasa dışı eylemlere öncülük edenlerden olduğunu, davacının ve diğer öncülerin eylem ve baskıları sonucu müvekkili işyerinde hat duruşları yaşandığını, maddi kayıplar meydana geldiğini, işverenin tüm iyi niyetli çabalarının sonuçsuz kaldığını, işyerinde demokratik hak kullanımını aşan, ölçüsüz ve işverene zarar vermeyi amaçlayan eylemler yapıldığını, şirket çalışanlarının istedikleri sendikaya üye olma haklarının bulunduğunu, davacının iddiasını 2015 yılının Mayıs ayında gerçekleşmiş olan yasa dışı eylemlere dayandırarak haklı çıkma çabası içinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ve aynı tarihte iş akitleri feshedilen işçilerin diğer çalışanlara oranla farklı bir davranış, söylem ya da eylemlerinin bulunduğuna ilişkin dosyada somut bir delil bulunmadığı gibi güvenlik kamerası görüntülerinde de davacının ve diğer çalışanların zorlama ya da baskı kurmak suretiyle çalışmadıkları yada çalıştırılmadıklarına ilişkin bir görüntü de bulunmadığı nazara alındığında davalı tarafından yapılan feshin tamamen sendikal nedene dayandığı ve haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf:

Karara karşı taraflar istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi’nce davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine, davacının sendika temsilcisi olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davacının işe iadesine, davacının temsilcilik süresini aşmamak kaydı ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine, davacının kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde işe başvurması şartıyla, davalı işverence altı iş günü içinde işe başlatılmaması halinde iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer haklarının temsilcilik süresince ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalı taraf temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

Davacı iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedenle yapıldığını iddia ederek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince feshin sendikal nedene dayandığı kabul edilerek feshin geçersizliğine karar verilmiştir. Taraflar bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuş Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalının istinaf talebi esastan reddedilmiştir. Dosyada dinlenen tanıkların beyanları ile bilgi belgelerden feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik yoktur.

Davacı vekili ise, müvekkilinin Otomotiv ve Metal İşçileri Sendikası Genel Merkez Yönetim Kurulu asıl üyesi olduğunu, işe iade ile birlikte sendikal tazminata da hükmedildiğini ancak 6356 Sayıl Kanunun 24.maddesinin 5.fıkrasına ilişkin olarak karar verilmediğini, müvekkilinin yöneticilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer haklarının ödenmesine, müvekkilinin işe başlatılmaması halinde iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer haklarının yöneticilik süresince ödenmeye devam edilmesine karar verilmesini talep ederek istinaf kanun yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davacının sendika işyeri temsilcisi olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararını ortadan kaldırarak 6356 sayılı Kanun’un 24. maddesi uyarınca hüküm kurulmuştur.

Davacının, 07.06.2015 tarihinde Türk Metal Sendikası’nda istifa ederek 06.08.2015 tarihinde Tüm Otomobil Metal İşçileri Sendikası’na üye olduğu, aynı zamanda bu Sendika’nın kurucu üyesi ve yönetim kurulu asil üyesi olduğu, davalı işyerindeki yetkili Türk Metal Sendikası ile imzalanan toplu iş sözleşmesinden ise dayanışma aidatı ödeyerek yararlandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davalı işyerinde yetkili olmayan bir sendikanın kurucu üyesi ve yönetim kurulu üyesi olan davacının, 6356 sayılı Kanun kapsamında işyeri sendika temsilciliğinin güvencesinden yararlanıp yararlanmayacağı noktasındadır.

6356 sayılı Kanun’un 24. maddesinde; “(1) İşveren, işyeri sendika temsilcilerinin iş sözleşmelerini haklı bir neden olmadıkça ve nedenini yazılı olarak açık ve kesin şekilde belirtmedikçe feshedemez. Fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde, temsilci veya üyesi bulunduğu sendika dava açabilir.

(2) Dava basit yargılama usulüne göre sonuçlandırılır. Mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay kesin olarak karar verir.

(3) Temsilcinin işe iadesine karar verilirse fesih geçersiz sayılarak temsilcilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer hakları ödenir. Kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde temsilcinin işe başvurması şartıyla, altı iş günü içinde işe başlatılmaması hâlinde, iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer hakları temsilcilik süresince ödenmeye devam edilir. Bu hüküm yeniden temsilciliğe atanma hâlinde de uygulanır.

(4) İşveren, yazılı rızası olmadıkça işyeri sendika temsilcisinin işyerini değiştiremez veya işinde esaslı tarzda değişiklik yapamaz. Aksi hâlde değişiklik geçersiz sayılır.

(5) Bu madde hükümleri işyerinde çalışmaya devam eden yöneticiler hakkında da uygulanır.” hükmü,

Aynı Kanun’un “İşyeri sendika temsilcisinin atanması ve görevleri” başlıklı 27. maddesinin birinci fıkrasında da, “ Toplu iş sözleşmesi yapmak üzere yetkisi kesinleşen sendika; işyerinde işçi sayısı elliye kadar ise bir, elli bir ile yüz arasında ise en çok iki, yüz bir ile beş yüz arasında ise en çok üç, beş yüz bir ile bin arasında ise en çok dört, bin bir ile iki bin arasında ise en çok altı, iki binden fazla ise en çok sekiz işyeri sendika temsilcisini işyerinde çalışan üyeleri arasından atayarak ... beş gün içinde kimliklerini işverene bildirir. Bunlardan biri baş temsilci olarak görevlendirilebilir. Temsilcilerin görevi, sendikanın yetkisi süresince devam eder.” hükmü yer almaktadır.

2 Haziran 1971 tarihinde ILO tarafından kabul edilen 135 sayılı İşçi Temsilcileri Sözleşmesi ülkemizce 25.11.1992 tarihinde kanunlaşmış 11.12.1992 tarih 21432 Mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

2 Haziran 1971 tarihinde ILO tarafından kabul edilen 135 sayılı İşçi Temsilcileri Sözleşmesi ülkemizce 25.11.1992 tarihinde kanunlaşmış 11.12.1992 tarih 21432 Mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

1982 Anayasasının 90. maddesinin son fıkrasında “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi de yer almaktadır.

135 sayılı ILO sözleşmesinin 1. maddesinde “İşletmelerdeki işçi temsilcileri, kanunlara toplu sözleşmelere veya yürürlükteki sözleşmelere dayalı diğer düzenlemelere uygun hareket etmeleri koşulu ile işten çıkarma dahil kendilerine zarar verebilecek ve işçi temsilcisi sıfatını taşımalarından veya bu sıfatla faaliyetlerde bulunmalarından, sendika üyesi olmalarından veya sendika faaliyetlerine katılmalarından ileri gelecek her nevi işleme karşı etkili bir korumadan yararlanırlar.”

3. maddesinde “Bu sözleşmenin uygulanmasında "işçi temsilcileri" deyimi ulusal mevzuat ve uygulama ışığında; Ya sendika temsilcileri, şöyle ki; sendikalarca veya bu tür kuruluşların üyelerince seçilen veya atanan temsilciler; Ya da seçimle gelen temsilciler, şöyle ki; ulusal mevzuat veya toplu sözleşme hükümlerine göre işletmenin işçileri tarafından serbestçe seçilen ve ilgili ülkede, sendikalara tanınan özel ayrıcalıklı faaliyetleri içermeyen görevlere sahip temsilciler, anlamına gelir.” düzenlemeleri yer almaktadır.

Aynı sözleşmenin 4. maddesinde ise “Ulusal mevzuat, toplu sözleşme, hakem kararları veya mahkeme kararları, bu Sözleşmede sözü edilen kolaylıkları ve korunmaya hak kazanacak işçi temsilcileri tipini veya tiplerini belirleyebilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

6356 sayılı Kanun’un 24. ve 27. maddeleri ve 135 sayılı ILO sözleşmesinin 1, 3 ve 4. maddeleri değerlendirildiğinde ulusal mevzuatımız 6356 sayılı Kanun, ILO sözleşmesinin 4. maddesinde yer alan düzenleme kapsamında korumadan yararlanacak temsilcileri yetkili sendika tarafından atanan işyeri temsilcileri olarak belirlemiş, 6356 sayılı Kanun 24. maddesinde korumadan temsilcilik süresince yararlanılacağı kabul edilmiştir.

Davacı ise, Tüm Otomobil Metal İşçileri Sendika’nın kurucu üyesi ve yönetim kurulu asil üyesi olup, davalı işyerindeki yetkili sendika ise Türk Metal Sendikasıdır. Davacı 6356 sayılı Kanun’un 27. maddesi kapsamında işyerindeki yetkili sendikasının temsilcisi olarak atanmamıştır. Başka bir değişle davacı 6356 sayılı Kanun kapsamında sendika temsilcisi olmadığından anılan Kanun’un 24.maddesi ile sağlanan güvenceden yararlanmak için gerekli koşula sahip değildir.

Davacı ise, Tüm Otomobil Metal İşçileri Sendika’nın kurucu üyesi ve yönetim kurulu asil üyesi olup, davalı işyerindeki yetkili sendika ise Türk Metal Sendikasıdır. Davacı 6356 sayılı Kanun’un 27. maddesi kapsamında işyerindeki yetkili sendikasının temsilcisi olarak atanmamıştır. Başka bir değişle davacı 6356 sayılı Kanun kapsamında sendika temsilcisi olmadığından anılan Kanun’un 24.maddesi ile sağlanan güvenceden yararlanmak için gerekli koşula sahip değildir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebinin de esastan reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının başvurusu, işe başlatılıp başlatılmama şartına bağlı olmaksızın tazminatın 6356 sayılı Kanun’un 25. maddesi uyarınca taktiren davacının 1 yıl 1 aylık ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 191,49 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Temyiz edenin sıfatına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak oybirliği ile 21.11.2018 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3889, Karar No: 2018/2080, Tarih: 21.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3889 E.  ,  2018/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 17.05.2012 tarihli duruşma tutanağında üye hakim Mevlüt Gülbudak'ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9394, Karar No: 2025/583, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9394 E.  ,  2025/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1084 E., 2024/2390 K.

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/927 E., 2024/127 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından davanın kısmen kabulü ile kişisel ilişkinin sınırlandırılması yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı anne, velâyeti kendisine verilen ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması ya da azaltılması talebiyle davayı açmıştır. Dava dilekçesinde, ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan son iki buçuk ay içindeki kişisel ilişkinin davalı babanın ofisinde gerçekleştiğini, ofis şartlarının çocuk ile kişisel ilişki kurulması yönünden uygun olmadığını belirtmiştir. Davalı baba ise ikamet adresinin bulunduğunu, çocuğun talebi nedeniyle ofiste kişisel ilişki kurulduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, alınan uzman raporları dikkate alındığında, tutarlı olmayan tanık beyanları ile ortak çocuğun beyanının dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı anne tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, tekrar uzman raporu aldırılmış, ortak çocuk duruşmada dinlenmiş olup ortak çocuğun beyanı esas alınarak ofis şartlarının çocuğun gelişimi açısından uygun olmadığı değerlendirilerek ev ortamı temin etmeyen baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kısıtlanması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, boşanma davasında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kişisel ilişki kararının kaldırılmasına, kişisel ilişkinin her ayın 1. ve 3. Pazar günleri, dini bayramların 2. günü ve babalar gününde yatısız, her yıl Temmuz ayında ise 15 gün yatılı olacak şekilde düzenlenmesine karar verilmiştir. Karar davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.