muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6801, Karar No: 2016/3686, Tarih: 16.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6801 E.  ,  2016/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ......i.'den olan alacağının tahsili için ..... sayılı dosyasında takip yapıldığını, borçlunun adına kayıtlı aracın haczedilip satıldığını, icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinde 5.318,00 TL için davacı bankaya ödeme yapılmasına, kalan 34.324,15 TL'nin ..... dairesine gönderilmesi karar verildiği, oysaki taşıt kredisi sözleşmesinin 19. maddesi göre satılan aracın davacı bankaya doğmuş ve doğacak borçlarının güvencesi olarak rehin edildiğini, borçlunun davacı bankadan kullandığı bedelin genel nakti ve gayri nakti krediler sözleşmesi gereğince 90.000,00 TL olduğu, İcra müdürlüğünce bu kısmın hesaba alınmadığını, bu nedenle sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinden birinci sırada olan rehinli alacaklar toplamı 95.200,00 TL'nin davacı bankaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı hazine vekili, davanın icra hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini ve 6183 Sayılı Kanunun 21. maddesine aykırı olarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dosyada davacı banka ile borçlu arasında düzenlenen ticari taşıt kredisi ve rehin sözleşmesinin 19. maddesine göre satılan aracın davacı bankaya doğmuş ve doğacak borçlarının güvencesi olarak rehin edildiğini, bankanın rehinli alacağının birinci sırada yer aldığı ancak 95.000,00 TL'lik borcun 5.200,00 TL'lik bölümünün cetvelde yer verildiği, davalı ... alacağının ikinci sırada yer aldığı, davaya konu aracın ... vergisinin satış bedelinden düşülerek ödendiği, anlaşılmakla, davacı tarafın sıra cetveline itirazının kabulü ile ... sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde davacı alacağına birinci sırada ve 95.200,00 TL üzerinden pay ayrılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Şikayet alacağın rehin kapsamında kalıp kalmadığına ilişkindir. Bu tür şikayetler alacağın esasına ilişkin olmayıp rehnin kapsamının belirlenmesidir. İİK'nın 142/3 maddesi uyarınca alacağın esasına veya miktarına itiraz yoksa bu tür uyuşmazlıklar şikayet yolu ile çözümlenir. Bu nedenle mahkemece HMK'nın 114-115 maddesi uyarınca davanın usulden reddi gerekirken yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

../..

S.2.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

../..

S.2.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9696, Karar No: 2022/7293, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9696 E.  ,  2022/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21.04.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen derhal ödeme, faiz ve vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

... Bölge Adliye Mahkemesi'nin esas hakkında yeniden hüküm kurduğu gözetilerek davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ye göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ilk derece mahkemesinin karar tarihindeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde yer alan (2.180,00) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.080,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3241, Karar No: 2015/5640, Tarih: 26.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3241 E.  ,  2015/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ... ve ...'ın, ...Caddede bulunan lokantalarını 10.000TL karşılığı sanığa satmak üzere anlaştıkları, sanığın parayı 25/04/2010 günü vereceğini söyleyerek katılanlardan lokantanın anahtarını istediği, katılanların anahtarı paranın ödenmesinden sonra vereceklerini söylemeleri üzerine, sanığın lokantada tadilat yapacağını söyleyerek lokantaya inşaat malzemesi getirdiği, bu bahaneyle lokantanın anahtarını aldığı, anahtar alındıktan birgün sonra katılanlar lokantaya geldiklerinde, lokantada bulunan müzik seti, fırın, buzdolabı, derin dondurucu, bulaşık makinesi, yemek masası ve birçok mutfak araç gerecinin lokantada olmadığını gördükleri ve sanığa bir daha ulaşamadıkları anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7956, Karar No: 2013/8479, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7956 E.  ,  2013/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, idari men kararının iptali davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, el atmanın önlenmesi ve idari men kararının iptali  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMK'nun 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nun 389., yine 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda idari men kararının iptali isteğinin reddine karar verilip,  gerekçeli kararda bu yönde bir hüküm kurulmayarak,  kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir; davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.05.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15249, Karar No: 2014/13383, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15249 E.  ,  2014/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/82-2013/413

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11189, Karar No: 2014/8934, Tarih: 01.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/11189 E.  ,  2014/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/239387

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2009/1063 (E) ve 2013/169 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşyerinde sayaçsız elektrik kullanıldığına dair suç tutanağında, ayrıntılı kimlik bilgileri tespit edilen sanığın hazır bulunduğunun belirtilmesi, sanığın sunduğu ve hükme esas alınan 06.08.2003 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde 30.07.2003 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sanığın, hakkında tutanak düzenlenen şirketin müdürlüğünden istifasının kabulüne ve Sencer Yörük'ün müdür olarak atanmasına karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, İstanbul Ticaret Sicili Memurluğu'ndan getirtilen 24.12.2004 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde 20.10.2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile Sencer hissesini Mustafa devretmesine ve sanığın 20 yıl süre ile şirket müdürü olarak atanmasına karar verildiğinin belirtilmesi karşısında; suç tarihinde tutanağa konu işyerinden kimin sorumlu olduğunun tespiti için, hakkında suç duyurusunda bulunan Sencer Yörük ile şirketin ortağı olduğu anlaşılan Mustafa tanık olarak dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12428, Karar No: 2010/7178, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12428 E.  ,  2010/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Tarih :22/10/2009

Nosu : 482/1103

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçlu ... ...’e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının haciz tarihinin 20.03.2007 olarak gösterildiğini, oysa bu haczin sürelerden vazgeçilmek suretiyle konulduğunu ve İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca bu durumun müvekkili aleyhinde sonuç doğuramayacağını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili ödeme ve itiraz süreleri eklendiğinde müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasında haczin 30.03.2007 tarihinde konmuş sayılacağı, şikâyetçi yanın haczinin ise 03.04.2007 tarihinde konulduğunu ve şikâyetçi haczinin satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince alınan bilirkişi raporuna göre şikayetçinin haczinin 21.03.2007, ödeme emri tebliğinin 23.03.2007 tarihinde olduğu, şikâyet olunanın haczi 20.03.2007 tarihinde konulmuş ise de İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca bu tarihin üçüncü kişilere karşı 28.03.2007 olarak kabul edileceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 275 inci maddesine göre ancak çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin mütalaasına başvurulabilir. Şikâyet haciz tarihleri ile ilgili olup, bu husus hakimin genel ve hukuki bilgi ile çözebileceği ihtilaflardandır. Herhangi bir hesaplamanın gerekmediği ve doğrudan İcra hukuku bilgisi ile çözülebilecek uyuşmazlık bakımından, konu ile ilgisi olmayan mali müşavir bilirkişiden rapor alınması yasaya açıkça aykırıdır.

2- Şikâyet olunan vekili şikâyetçinin haczinin, yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü ileri sürmüşken, bu noktanın inceleme dışında tutulması doğru görülmemiştir (İİK.m.106, 110). Satış tarihi itibariyle derdest bir haczi bulunmayan alacaklının hukuki yararı bulunmadığından sıra cetveline itiraz edemeyeceğinin gözden kaçırılması hatalıdır.

3- Şikâyet olunan tarafından genel haciz yolu ile girişilen takipte, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 20.03.2007 günü haciz koydurulmuştur. İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesine göre bu haciz, üçüncü kişilere karşı haciz isteme hakkının geldiği yedinci gün sonunda (27.03.2007 günü mesai saati bitimi itibariyle) konulmuş sayılır.

Şikâyetçi tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte koydurulan ihtiyati haciz ise ödeme süresinin dolduğu onuncu gün sonunda (03.04.2007 günü) kesin hacze dönüşmüştür (İİK.m.264).

Şikâyetçi tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte koydurulan ihtiyati haciz ise ödeme süresinin dolduğu onuncu gün sonunda (03.04.2007 günü) kesin hacze dönüşmüştür (İİK.m.264).

Şikâyetçinin İcra ve İflas Kanunu'nun 100 üncü maddesindeki şartları da taşımadığı göz önüne alındığında, aynı yasanın 268 inci maddesindeki iştirak imkânından da yararlanamayacağı tartışmasızdır. Bu halde de şikâyetin esastan reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1862, Karar No: 2009/2617, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1862 E.  ,  2009/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacaklısı bulunduğu icra takibinde, takip dayanağı bononun icra dairesine ibraz edilmediği iddiasıyla açılmış ödeme emrinin, takibin ve sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre bono aslının icra müdürünce görülüp iade edildiğinin tutanağa geçmiş olduğu gerekçesiyle ödeme emri ve takibin iptali istemlerinin aktif dava ehliyeti yokluğundan, sıra cetveline itirazın da esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34077, Karar No: 2012/36808, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34077 E.  ,  2012/36808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.