muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25853, Karar No: 2016/1883, Tarih: 22.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25853 E.  ,  2016/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ............. katılana ait tekstil işyerinde müdür olarak, sanık ............ muhasebeci, sanık ...... ise sevkiyatçı olarak görev yaptıkları sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle, katılanın bilgi ve rızası dışında, işyerine ait malı ........... bir yere göndermek üzere kargoya verdikleri, durumun katılan tarafından farkedilerek kargonun ilgili yere gönderilmeden geri alındığı, böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların rutin olarak yapılan bir işlem kapsamında malları, gelen sipariş talebi üzerine kargoya verdikleri, söz konusu malın kendi nam ve hesaplarına işyerinden çıkarttıklarının ispatlanamadığı, gönderinin gönderildiği.... isimli kişinin, katılana ait işyeriyle daha önce çalışan bir kişi olduğu, katılanın, zaman zaman gönderici adının farklı yazılması hususunda verdiği talimat çerçevesinde bu gönderide de, gönderici adının farklı bir isim olarak yazılmadığı, gönderi, henüz gönderilmeden geri getirildiği, ortada katılana ait bir zararın da oluşmadığı ve sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı ve yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5121, Karar No: 2010/7343, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5121 E.  ,  2010/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında; tarım arazilerindeki değerlen- dirmenin taşınmazın yer aldığı ilçede ekilmesi mutad olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının –doğru istatistiki bilgilere dayandığı bilinen- İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesini ve raporların buna göre düzenlenmesini öngörmektedir. Münavebeye alınan ürünlerde ise, herhangi bir işlemden geçirilmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Durum böyleyken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda, münavebeye alınan şekerpancarı için İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde, fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek pancar posasının da gelir kapsamına alınarak yüksek gelir belirlenmesi ve dolayısıyla taşınmaza fazla bedel biçilmiş olması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20158, Karar No: 2014/1188, Tarih: 28.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20158 E.  ,  2014/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/05/2013

Numarası : 2011/858-2013/303

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, haksız olarak iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ücretlerini talep etmiştir.

Davalı O..A.Ş, davacının kendi işçileri olmadığı gibi ihbar olunan şirket ile aralarında 4857 sayılı Yasa'nın 2.maddesi anlamında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, kaldı ki davalı şirketin 30.03.2004 tarihinde kurulduğunu belirterek bu tarihten önceki alacaklar yönünden dahi sorumlu olmasının mümkün olmadığını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren ile feri müdahil arasında ki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş akdine haklı neden olmadan son verildiği gerekçe gösterilerek bakiye alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı işveren ile feri müdahil arasında ki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş akdine haklı neden olmadan son verildiği gerekçe gösterilerek bakiye alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı işçi, davanın ihbar edildiği S.. A.Ş'nin işçisidir. Nitekim davalı O.. B..A.Ş ise hazır beton işi ile iştigal etmekte olup taşıma işini ise S.. A.Ş'ye vermiştir. Hal böyle olunca davalı O.. B.. A.Ş ile ihbar olunan ve katılma talebinde bulunan S... A.Ş arasında 4857 sayılı Yasa'nın 2.maddesi anlamında asıl-alt işveren ilişkisi kurulmuş olup bu halde davacı işçinin alacaklarından her iki işverende asıl-alt işveren olarak birlikte sorumludurlar. Böylesi bir durumda önem kazanan husus tarafların sorumluluğunun hangi tarihte başladığının tespitidir. Nitekim örneği dosyaya sunulan Ticaret Sicil Gazetesi örneğine göre davalı O.. B.. A.Ş 30.03.2004 tarihinde Ticaret Siciline tescil edilerek kurulmuştur. Ayrıca davalı O..B.. A.Ş ile S.. A.Ş arasında ki sözleşme de 01.06.2004 tarihinde oluşturulmuştur. Hal böyle olunca davalı O..B.. A.Ş'nin gerek kurulmasından önceki dönemde doğan gerekse ihbar olunan S..A.Ş ile arasında ki sözleşme ilişkisi başlamasından önce ki dönemde doğan işçi alacaklarından sorumlu tutulmasına yasal olarak olanak yoktur. O halde mahkemece davacı işçinin yıllık izin ,kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin olarak davalı O.. B.. A.Ş'nin sorumluluğunun başlangıcı olarak 01.06.2004 tarihi esas alınmak suretiyle hesaplanarak davalı O.. B.. A.Ş'den tahsiline karar verilmesi gerekirken gerek davalı şirketin kurulmasından önceki döneme ilişkin gerekse davalı şirket ile ihbar olunan şirket arasında ki asıl-alt işveren ilişkisi başlamadan önceki döneme ilişkin doğan işçi alacaklarından dahi sorumlu tutulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9980, Karar No: 2009/11462, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9980 E.  ,  2009/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Şişli 3.İcra Mahkemesi

Tarih :25.03.2008

No :828-359

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçlu ... ’a ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde avukatlık ücret alacağının öncelikle ayrılmadığını, masrafların yanlış hesaplandığını; aleyhine şikâyet olunan ... Pazarlama Dağıtım AŞ.ne fazla pay ayrıldığını, zira ipotek borçlusu olarak dört kişi bulunduğunu ve borçlunun sadece 1/4 oranında borçtan sorumlu tutulabileceğini, ipoteğin tesisinden sonra oluşabilecek alacakların kapsam dışı bırakılması gerektiğini ve adı geçenin alacaklı olduğu takip dosyasında borçluya ödeme emri tebliğ edilemediğini ileri sürerek birinci sıraya alınmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince vekâlet ücretinin İcra ve İflas Kanunu'nun 138 inci maddesinde sayılan ve bütün alacaklıları ilgilendiren alacaklardan olmaması nedeniyle öncelikle ayrılamayacağı ve aleyhine şikâyet olunan şirket lehine 40.000,-TL tutarlı ipotek tesis edildiği gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Aleyhine şikâyet olunan ... Paz. Dağt. Tic. AŞ. lehine tesis edilen ipoteğin akit tablosunda “doğmuş ve doğacak alacaklar için 40.000.000.000,-TL” limitle teminat teşkil ettiği yazılı olduğuna göre bu ipotek üst sınır ipoteğidir. Üst sınır ipoteğinde ipotek alacaklısına limitten fazla pay ayrılamaz. Limiti aşan alacak için ayrıca takip yapılıp haciz konulmadığı sürece pay ayrılması yasaya uygun değildir.

İcra Mahkemesince bu yönler gözetilmeden adı geçene limiti aşacak biçimde 72.164,-TL.nin ayrılmasında isabet görülmediğinden, sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, şikayetin reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)) sayılı bentte açıklanan nedenle şikâyet edenin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/3793, Karar No: 2013/759, Tarih: 17.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3793 E.  ,  2013/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İstek davacının halası olduğunu iddia ettiği ölü...'in gerçekte baba adının ...olmasına rağmen, 1948 tarihinde Türk Vatandaşlığına geçişi sırasında nüfusa kayıt işleminde yanlışlıkla baba adının Kasım olarak yazılmış olması sebebiyle ...'nin baba adının düzeltilmesine ilişkin olup, mahkemenin ilk kararının 18. Hukuk Dairesinin 05.10.2010 tarihli temyiz incelemesinde onandığı, 21.02.2011 tarihli karar düzeltme incelemesinde de yine aynı dairesinin onama kararını kaldırarak" ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerektiği" yönünde bu kez bozma kararı oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, gerek yerel mahkeme, gerekse Yargıtay 18. Hukuk Dairesi tarafından dava; nüfus kayıt düzeltim davası olarak vasıflandırıldığı ve bozmaya uyan Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından da temyize konu karar verildiğine göre; davanın Türk Medeni Kanununun 282. ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı davalarından olmadığı, nüfusta kayıt düzeltilmesine ilişkin bulunduğu, açıklanan sebeplerle dosyayı temyizen inceleme görevinin de Yargıtay 18. Hukuk Daresine ait olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu Dairece de görevsizlik kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olduğundan temyiz incelemesini yapacak Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle dosyayı incelemekle görevli bulunan dairenin belirlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.01.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11292, Karar No: 2023/3070, Tarih: 10.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11292 E.  ,  2023/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak verilen mahkumiyet.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve diğer sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanık ...'ın duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince yasal şartları oluşmadığından reddine,

5271 sayılı Kanun’un 295. maddesinde, temyiz gerekçesi/nedeni bildirmek için öngörülen yedi günlük sürenin, hak düşürücü niteliğine ilişkin sonuçların incelemeye konu kararda ya da bu kararın tebliğine dair mazbatada açık ve anlaşılır biçimde gösterilmediği anlaşılmakla temyizin süresinde ve gerekçeli olduğu kabul edilmiş, tebliğnamedeki sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair düşüncede hukuki isabet görülmemiştir.

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak:

Sanık ...'ın örgütsel toplantılara katılmak, örgüte müzahir Aktif Sen Sendikasının denetim kurulunda görev almak, örgütle iltisaklı Bank Asyadaki hesabına örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla para yatırmak ve askeri okullara örgüt adına eleman yönlendirmekten ibaret eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin eleştiri dışında doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uydukları, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak:

a)Sanık ... yönünden;

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak:

a)Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği de gözetildiğinde, örgütle iltisaklı sendikada görev almak ve sosyal medya hesabında örgütü meşru gösteren paylaşımlarda bulunmaktan ibaret sempati düzeyinde kalan eylemleri dışında, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamadığından ispat edilemeyen müsnet suçtan beraati yerine delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

b)Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları yukarıda ilgili bölümde açıklandığı üzere, maddi gerçeğin ve suç kastının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve sanıklar ..., ... ve ...'nın savunmalarının denetlenmesini teminen, hesap açma tarihinden itibaren Bank ... hesap dökümlerinin tamamına ilişkin olarak inceleme yaptırılıp örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı, bankanın TMSF’ye devri sonrası gereçekleşen hesap hareketleri ile katılım hesabına para yatırdıkları son tarihin tespiti hususlarında uzman bilirkişi marifeti ile denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca kurulan mahkumiyet hükümlerine esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan; ... hakkında tanıklar Mehdi Orhan ve Bilgehan Kolağasıoğlu'nun, ... hakkında ise tanık Mehdi Orhan'ın doğrudan aleni duruşmada sanıkların huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180 inci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanunun 181 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS’nin 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve Anayasanın 36 ıncı maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden ifade tutanaklarının okunması ile yetinilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın ve diğer sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin belirtilen sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.