muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12744, Karar No: 2013/3217, Tarih: 22.02.2013

Davalılar, davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin takdirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri ... A.Ş.'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin

davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Kabule göre de davalı taraf, davacının sahibi olduğu hisselerin bir kısmını üçüncü kişilere devrederek bedelini almış olduğunu savunmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) nolu bentlerde gösterilen nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1129, Karar No: 2020/4156, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1129 E.  ,  2020/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasına yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis bankada olan alacağının kayıt ve tahsili için yaptığı başvurunun reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinini iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince şikayetin süresinden sonra olduğu gerekçesiyle istemin HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine dair verilen karara karşı şikayetçi vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce şikayet olunan bankanın iflasının 16.11.2017 tarihinde açıldığı, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106. ve Yönetmeliğin 20. maddesi gereğince, iflas tasfiyesinin yürütülmesi için iflas idare memuru adaylarının TMSF tarafından belirlenerek iflas müdürlüğüne bildirildiği, İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/7-6 D.İş sayılı kararı ile gösterilen adaylardan iflas idare memurlarının seçilmesine karar verildiği, iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre TMSF tarafından gerçekleştirildiği, tasfiye kapsamında tüzel kişiliğe haiz TMSF tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde olan sıra cetveli uyuşmazlığının çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabülü ile şikayetin yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından, yeniden şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına,19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince şikayetçi olunandan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2993, Karar No: 2007/3539, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2993 E.  ,  2007/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... kaydındaki "..." olan baba adının "...", "1932" olan doğum tarihinin "1934" olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davacının tapu kaydındaki baba isminin "..."olarak, doğum tarihinin "1934" olarak düzeltilmesine ve ayrıca talep olmadığı halde ana adının "..." olarak eklenmesine de karar vermiştir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin doğum tarihi ve ana adı yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Kaldı ki davacının anne adının tapu kütüğüne ilavesi yolunda bir istemi de yoktur. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin ve talep de aşılarak anne adının mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1845, Karar No: 2010/5105, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1845 E.  ,  2010/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yargıtayca incelenmesine gerek görülen Tekirdağ Tapulama Mahkemesine ait 1981/245-1985/50 sayılı dava dosyasının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1988 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2461, Karar No: 2024/7522, Tarih: 23.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2461 E.  ,  2024/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İlamlı takipte, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunarak haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin kısmen kabulü ile dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın şikayet edenin haline münasip ev alması için gerekli olan 870.000,00 TL’den aşağı olmamak üzere satışının yapılmasına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 82. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir. Bununla birlikte, şikayet tarihi itibariyle satış isteme sürelerinin henüz dolmadığı hallerde ise şikayetin incelenmesi sırasında haczin ayakta olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve haczin düştüğünün tespiti halinde, şikayetin konusuz kaldığının kabulü gerekeceğinden, şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekecektir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için İcra Müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. İİK’nın 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak İcra Müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz üzerine 06.06.2022 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 08.06.2022 tarihi itibarı ile haciz ayakta ve geçerli ise de; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi 18.01.2024 itibarı ile alacaklının, bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği ve yerel mahkemece de satış işlemlerinin durdurulmasına dair tedbir talebinin reddedildiği görülmekle yargılama esnasında düşmüştür.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince haciz düşmekle konusu kalmayan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve 6100 sayılı HMK'nın 331. maddesinin 1. fıkrası uyarınca şikayetin yapıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken şikayetin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının re'sen görülen nedenlerle kısmen kabulü ile ile Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 18.01.2024 tarih ve 2023/1716 E.-2024/95 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14398, Karar No: 2015/19935, Tarih: 09.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14398 E.  ,  2015/19935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2012/1107-2014/115

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti ile tescili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile dahili davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti ile tescili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1- Bağış sözleşmesi, Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekilde resmi olarak yapılması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın 1/2 paydaşı olan davacılar N... ve N... G...'nın murisi İ... S... S...'in ölümünden önce "trafo merkezi kurulmasına bedelsiz muvafakat ettiğinin" beyan edildiği 24.02.1982 tarihli dilekçenin geçerli bir bağış işlemi olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazda İ... S... S...'den gelen pay yönünden davacılar N... S... ve N... G...'nin TEDAŞ aleyhine açmış olduğu kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti ile tescili talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi; doğru olmadığı gibi,

2- Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığı açıkça tespit edilememiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığının (gün, ay ve yıl olarak) kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre "09.10.1956 ile 04.11.1983 " tarihleri arasında el atılmış ise maktu harç ve vekalet ücretine; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin ise nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi, gerektiğinden,

Bu durumda; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığının (gün, ay ve yıl olarak) kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre "09.10.1956 ile 04.11.1983 " tarihleri arasında el atılmış ise maktu harç ve vekalet ücretine; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin ise nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi, gerektiğinden,

Davacılar ile dahili davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1126, Karar No: 2020/4157, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1126 E.  ,  2020/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 8. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis bankada olan alacağının kayıt ve tahsili için yaptığı başvurunun reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek reddedilen alacağının birinci sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince şikayetin süresinden sonra olduğu gerekçesiyle istemin HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine dair verilen karara karşı şikayetçi vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce şikayet olunan bankanın iflasının 16.11.2017 tarihinde açıldığı, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106. ve Yönetmeliğin 20. maddesi gereğince, iflas tasfiyesinin yürütülmesi için iflas idare memuru adaylarının TMSF tarafından belirlenerek iflas müdürlüğüne bildirildiği, ... 15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/7-6 D.İş sayılı kararı ile gösterilen adaylardan iflas idare memurlarının seçilmesine karar verildiği, iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre, TMSF tarafından gerçekleştirildiği, tasfiye kapsamında tüzel kişiliğe haiz TMSF tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde olan sıra cetveli uyuşmazlığının çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabülü ile şikayetin yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temiz onama harcı peşin alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına,19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın bir örneğininde ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/704, Karar No: 2011/118, Tarih: 14.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/704 E.  ,  2011/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstem sıra cetvelinin iptaline yöneliktir.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin şikâyetçi Vergi Dairesine 23.8.2010 günü tebliğ edildiği, yasal 7 günlük süreden sonra yapılan (İİK.m.142) şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre şikâyetçi Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2547, Karar No: 2019/5412, Tarih: 18.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2547 E.  ,  2019/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2004/5008 E. sayılı dosyasından borçlunun satışa konu taşınmazdaki hissesine haciz konulduğunu, taşınmazın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/15 satış dosyasından ortaklığın giderilmesi yoluyla satıldığını, davalının nafaka alacağının imtiyazlı olduğu gerekçesiyle 1. sıraya konulduğunu, davalının dava dışı borçlu ile anlaşmalı olarak boşandığını, aylık 5.000,00 TL nafakanın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, nafaka alacağının muvazaalı olmadığını, davacının ortaklığın giderilmesine ilişkin davada muvazaa iddiasında bulunduğunu ve müvekkili lehine karar verilmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 11.11.2014 tarih ve 2014/155 E., 2014/467 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair kararı davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin, 02.12.2015 tarih ve 2015/2280 E., 2015/7837 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının muvazaa iddiasının sulh hukuk mahkemesinde açılan davada da savunma olarak ileri sürüldüğü ve muvazaa olgusunun bulunmadığına ilişkin bu kararın kesinleştiği, bu durumda aynı iddianın yeniden dinlenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. .

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, boşanma ve nafakanın muvazaalı olduğuna ilişkin iddia üzerinde durularak karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, toplanan deliller değerlendirilmeden ve gerekçelendirilmeden önceki hükmün, tekrar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.