muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3381, Karar No: 2019/8283, Tarih: 10.04.2019

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı gazetecinin davalı gazetede 24.03.2007 tarihli yazılı sözleşme ile 6 yıl 7 ay 2 gün “ Yazı İşleri Müdürü “ olarak çalışmıştır.

Davacı vekili 14.01.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesinde;

“-Davacının uzun yıllar ... Gazetesinde Haber Müdürü olarak görev yaptığını, Yazı İşleri Müdürünün bir gazetede, hangi haberlerin yayımlanacağına, hangi haberlerin gazetede yer alıp, almayacağına, tüm haberlerin hangi başlıkla yayımlanacağına karar veren, gazetenin yayın politikasını birinci derecede uygulayan kişi olduğunu, dolayısı ile davacı gazetede yayınlanacak olan haberlerin belli bir politik çizgide ilerlemesinin de görevleri arasında olduğunu, bu gün ak diyen, yarın aynı konuya kara diyen bir gazetenin tutarlı ve topluma objektif haber sunmasının imkansız olduğunu,

-2013 yılına kadar belli bir çerçevede ve davacının hayata bakışı ve manevi değerleri ile örtüşen davalı gazetenin bu tutarlı tavrından tamamen uzaklaştığını, meslek etiğine uyulmamasının davacı tarafından kabul edilemeyip, gazete yetkililerinin uyarıldığını,

-Gazetenin ..., ... haberleri, 2013 yılı haziran ayında meydana gelen gezi olaylarına ilişkin haberler ile ... ile ilgili haberlerden bahsederek, daha sonrasında bu haberlerin tam tersinin verilmeye başlanıldığını, gazetenin yayın politikasını değiştirdiğini, 5953 sayılı Basın İş Kanunu’ nun 11. Maddesinin doğrudan halkın haber alma hakkı ile ilgili olduğunu, Kanunun bu maddesinin basını 4. Kuvvet haline getiren basın özgürlüğünün temel bir düzenlemesi olduğunu, davacının yayın politikasındaki esaslı değişiklik nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan etmiştir.

Yukarıya alınan veda yazısının içeriğinden de anlaşılacağı üzere davacının istifasının asıl nedeni, çalıştığı ... Gazetesi’ nin Ülkemizi 7 Şubatlara, 17-25 Aralıklara ve en son 15 Temmuz hain darbe girişimine taşıyan, silahlı terör örgütü olduğu kesinleşmiş yargı kararları ile de sabit olan FETÖ/PDY ve liderine açıkça karşı açıkça tavır almasıdır. Yayın politikasındaki değişiklik budur.

Bu açıklama ve tespitlerden yola çıkarak, davacının 7 yıla yakın bir süre Yazı İşleri Müdürlüğü yaparak “..hangi haberlerin yayınlanacağına, hangi haberlerin gazetede yer alıp, almayacağına, tüm haberlerin hangi başlıkla yayımlanacağına karar veren, gazetenin yayın politikasını birinci derecede uygulayan..” kişi olduğu belirtilen davacının 2007 yılından 2013 yılına kadarki dönemde kendisinin belirlediği gazete politikasının Ülkemizi 7 Şubatlara, 17-25 Aralıklara ve en son 15 Temmuz hain darbe girişimine taşıyan sürecin, kumpasların gün yüzüne çıkması üzerine değişmesinin davacının (…gazeteci için şeref veya şöhretini veya umumiyetle manevi menfaatlerini ) hangi manevi değerlerini, nasıl ihlal ettiği davacı tarafından ortaya konulmamış, kanıtlanamamıştır.

Söz konusu oluşumun Milli Güvenlik Kurulu Kararında ifade edildiği şekliyle "Legal görünümlü illegal yapı " olduğunu gösteren emarelerin ortaya çıkması ile birlikte bu yapının aleyhinde konumlanan ve değişen davalı gazetenin yayın politikasının haber müdürü olan davacı işçiye Basın Kanunu'nun 11/1 maddesi anlamında haklı fesih imkanı verdiğinden söz edilemez.

Bu nedenle davacının iş akdini feshinin haklı nedene dayandığı ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından kanıtlanamadığından, davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine “…işçi lehine yorum..” ilkesi gerekçe gösterilerek kabulü hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, kısmî direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 10.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5002, Karar No: 2012/6485, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5002 E.  ,  2012/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15218, Karar No: 2012/13861, Tarih: 06.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15218 E.  ,  2012/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ...Giyim Tirikotaj Tekstil San. Tic. A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4353, Karar No: 2008/47, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4353 E.  ,  2008/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara sokmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C. Başsavcılığı'nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Anayasa'nın 141., CMK'nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve beraate ilişkin kabulün hangi delillere dayandığı açıklanmadan, iddia ve suça konu takip dosyasının özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8553, Karar No: 2011/4584, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8553 E.  ,  2011/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 104 ada 254 sayılı parsele uygulanan tapu kaydına dayanarak kadastro tespiti sırasında dere olarak tescil harici bırakılan yerin tapu kaydının kapsamında kalan bölümünün adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile teknik bilirkişinin rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 277.50 metrekarelik bölümün davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/179, Karar No: 2019/1806, Tarih: 21.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/179 E.  ,  2019/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.06.2014, 01.05.2015, 01.05.2016 ve 01.05.2017 başlangıç tarihli yazılı kira akitlerine dayanarak 01.11.2017 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.06.2014 - 31.10.2014 dönemine ilişkin kira bedeli 4.443,33 TL, 01.05.2015 - 31.10.2015 dönemine ilişkin kira bedeli 11.467,00 TL, 01.05.2016 - 31.10.2016 dönemine ait kira bedeli 17.200,00 TL ile 01.05.2017 - 31.10.2017 dönemine ilişkin kira bedeli 20.067,00 TL olmak üzere toplam 53.177,33 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 03.11.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu şirket 06.11.2017 tarihli itiraz dilekçesinde, ödeme emrine konu alacakların tamamının haksız ve dayanaksız talepler olduğunu, müvekkili şirketin ödemekle yükümlü olduğu hiçbir borcunun bulunmadığını, ödeme emrinde belirtilmiş olan 4 adet kira adı altında alacaklı taraf ile akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığını ileri sürerek borca, faize, faiz oranlarına ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, her ne kadar taraflar arasında imzalanmış kira sözleşmesi olmasa da kira sözleşmesi içeriklerinden kiraya verilen taşınmazın hisseli olması ve hissedarlardan tamamının kira sözleşmesine katılmaması halinde her bir hissedarın hissesi oranında kira bedelini hissedarın bildireceği banka hesap numaralarına ödemekle yükümlü olduğu, kiracının sözleşme tarihinde sözleşmeye imza koymamış, muvafakat etmemiş hissedarlara da talepleri halinde sözleşmeyi imzalamaları veya muvafakat göstermeleri karşılığında hisseleri oranında ödeme yapmakla yükümlü olduğunun belirtildiği, ayrıca davacının hissesine düşen miktarın net olarak sözleşmelerde belirtildiği, bu hali ile imzası inkar olunmamış kira sözleşmesinin İİK’nin 68. maddesi anlamında imzası ikrar edilen ve borç ikrarını içeren belgelerden olduğu, davacının ... 27. Noterliğinin 13.10.2017 tarih ve 20489 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile kira sözleşmelerine muvafakat ettiğini beyan etmekle takibe konu alacağını talep edildiği görülmekle, itirazın kaldırılması ile takibin devamına karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davaya dayanak oluşturan 4 adet kira sözleşmesinde davacının imzasının bulunmadığı, davalı borçlu vekilinin borca itiraz dilekçesinde, davacı taraf ile müvekkili arasında imzalanmış kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek, davacının takipte alacaklı sıfatına itiraz ettiği, davacının kira sözleşmelerine muvafakat verdiği 13/10/2017 tarihinde yürürlükte olan bir kira sözleşmesi bulunmadığı, davalı kira sözleşmelerindeki imzasını inkar etmemiş ise de, davacının kiralayan sıfatını inkar ettiği, davalı borçlunun 06/11/2017 tarihli itiraz dilekçesinde yer alan “alacaklı taraf ile aramızda imzalanmış herhangi bir kira akdi bulunmamaktadır” beyanının İİK'nin 269/2. maddesi uyarınca açıkça imzaya itiraz niteliğinde olup, uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiği, mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Tapu maliklerinin bir kısmı ve davalı arasında 01.06.2014, 01.05.2015, 01.05.2016 ve 01.05.2017 başlangıç tarihli kira sözleşmelerinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Taraflar arasında dava konusu yere ilişkin kira ilişkisi ve kira miktarı hususunda da ihtilaf bulunmamaktadır. Davaya dayanak kira sözleşmelerinde davalı ... Otelcilik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. kiracı olarak yer almakla birlikte, kiraya veren sıfatı altında tapu maliklerinin adları yazılmış ve sözleşmeler bazı tapu malikleri tarafından imza edilmişken, davacı ... tarafından imza edilmediği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmelerinin 3.2.maddesinde “kira bedeli her bir kiralayanın bildireceği banka hesap numaralarına hissedarların tapuda kayıtlı hissesi oranında kiracı tarafından yatırılacaktır. Hesap numaraları kiralayanalar tarafından kiracıya bildirilecektir. Kiracı belirlenen süre içerisinde ödemeyi yapmaz ise sözleşme kiralayan tarafından tek taraflı olarak fesih edilir. Ödeme muacceliyet kazanır. Kiraya verilen taşınmaz hisseli olması ve hissedarlardan tamamının kira sözleşmesine katılmaması halinde, kiracı net kira bedeli üzerinden her bir hissedara hissesi oranında kira bedelini hissedarın bildireceği banka hesap numaralarına ödeme yapmakla yükümlüdür. Net kira bedeli taşınmazın tüm hisseleri için kararlaştırılan bir bedeldir. Bu nedenle kiracı sözleşme tarihinde sözleşmeye imza koymamış, muvafakat etmemiş hissedarlara da talepleri halinde sözleşmeyi imzalamaları veya muvafakat göstermeleri karşılığında hisseleri oranında ödeme yapmakla yükümlüdür. Aksi durumda kiracı için temerrüt sebebidir” düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı her ne kadar dayanak kira sözleşmelerini imzalamamış ise de, davacı vekili tarafından kiracı şirkete gönderilen 13.10.2017 tarihli ihtar ile, müvekkili ...’nun 344/2400 hissenin intifa hakkı sahibi bulunduğu, 7891 ada 1 parsel nolu taşınmazın bir bölümünün bir kısım malikler ile akdolunan kira sözleşmeleri ile kiralandığı, kira sözleşmesinin 3.2.maddesi uyarınca, kira sözleşmesinde malik müvekkili ...’nun intifa hakkına sahip olduğu 344/2400 hisse için öngörülen toplam 53.117,33 TL kira bedeli alacağı olduğu, iş bu ihtarname ile müvekkili ...’nun kira sözleşmesine muvafakat ettiği, iş bu bedelin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde ödenmesi hususu bildirilmiştir. Davalı her ne kadar itiraz dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında, alacaklı taraf ile akdedilmiş herhangi bir kira sözleşmesi bulunmadığını ileri sürmüş ise de, kira sözleşmelerinin 3.2 maddesi gereğince davacı, kiracıya gönderdiği ihtarname ile yapılan kira sözleşmelerine muvafakatı ile kendi hissesi yönünden sözleşmenin tarafı olduğunun kabulü gerekir. Ayrıca davalının bu iddiaları TMK'nin 2/2 maddesi hükmü anlamında hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

Davacı tarafından, 01.11.2017 tarihinde başlatılan icra takibinde dayanak kira sözleşmelerine göre hissesine isabet eden kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Her paydaş, payı oranında kira bedellerinin tahsilini isteyebileceğinden, davacı malik/intifa hakkı sahibinin payı oranında kira bedellerini istemesinde bir usulsüzlük yoktur. Dayanak kira sözleşmelerinin 3.2.maddesi uyarınca her bir paydaşın payına düşen kira miktarı da belli olup, buna göre davacının payı oranında kira alacağı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5525, Karar No: 2019/12562, Tarih: 16.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/5525 E.  ,  2019/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankanın şubesine Bilgi Edinme ve Avukatlık Kanunu kapsamında sundukları dilekçe ile, müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu krediler nedeni ile bankaya ödemiş olduğu dosya masraflarının nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, ancak davalı bankaca taleplerine olumlu yanıt verilmediğini, kesilen miktarın müvekkili tarafından bilinmediği için görev sınırı açısından miktarın belirli olmasının önemli olduğunu, bu durumda müvekkilinin hakkını aramasının imkansız hale geldiğini belirterek, haklı olan davalarının kabulüne ve muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlıkta, taraflar arasındaki kredi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından Bilgi Edinme Kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup, mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli), bir kısmı da olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.