muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5932, Karar No: 2014/14122, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5932 E.  ,  2014/14122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/528

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı K.. Ş... Vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13810, Karar No: 2011/2743, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13810 E.  ,  2011/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 2008 ve 2009 yıllarında çiçek satışı yaptığını, bedellerinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki haksız itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Adalet ve Kalkınma Partisi Amasya İl Başkanlığının kendisinden satın aldığı çiçek bedellerini ödemediğinden bahisle başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.Siyasi Partiler Kanunun 71.maddesi hükmüne uygun olarak, takibe itiraz edenler, parti genel merkezinden ,yetkili parti organlarından davaya ve takibe konu çiçek alımı ve borçlanma hususunda icazet alındığını ve onaylandığını,partiyi temsile yetkili olduklarını iddia ve ispat etmemişlerdir.

Davalı olarak gösterilen parti il başkanlığının hükmi şahsiyeti yoktur. İl başkanlığı Adalet ve Kalkınma Partisinin teşkilat birimidir. Bu nedenle temsilcide yanılma olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, öncelikle gerçek hasım 2010/13810 2011/2743

Olan ve hükmü şahsiyeti bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi genel başkanlığına husumetin yöneltilmesi için davacıya süre verilmeli ve böylelikle doğru hasma davetiye gönderilerek davaya devam olunması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA,ikinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1997, Karar No: 2017/6396, Tarih: 29.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1997 E.  ,  2017/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkeğin açmış olduğu dava, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasıdır. Davalı-davacı kadının birleşen davası ise Türk Medeni Kanununun 197. maddesine davalı bağımsız tedbir nafakası davasıdır. Mahkemece kısa kararda "Açılan davanın kısmen kabulüne'’ hükmedildiği halde gerekçeli kararda "Davanın kabulüne” karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Ayrıca kısa kararda kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası davası yönünden hüküm tesis edilmemişken gerekçeli kararda davalı-davacı kadının birleşen davasının kabulüne karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında yine çelişki yaratılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, (tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8266, Karar No: 2013/10419, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8266 E.  ,  2013/10419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 152 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, Belediye fen memurunun kendisini aldatması nedeni ile hatalı olarak imza attığını, arsasının bir tarafından ifraz işlemi yapılması için istemde bulunduğunu, ancak iki tarafından yol geçirildiğini ileri sürerek ifraz işleminin iptalini, ifraz işlemi kesinleşmiş ise bu kısmın 152 parsel sayılı taşınmazla birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari nitelikli ifraz işleminin iptalinin istenmesi sebebi ile yargı yolu sebebiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, ifraz ile ilgili işlemin ayakta olduğu dikkate alınarak yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1208, Karar No: 2022/1895, Tarih: 28.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1208 E.  ,  2022/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

1. Konkordato isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesince talep eden şirket tarafından adi alacaklılar yönünden teklif edilen konkordato talebinin tasdikine, rehinli alacaklılar yönünden teklif edilen konkordato talebinin reddine dair verilen kararın talep eden şirket ve bir kısım alacaklılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince verilen tasdik kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ve talep eden şirketin konkordato tasdik talebinin usulden reddine ilişkin verilen 05.07.2021 tarihli ve 2021/683 E., 2021/1076 K. sayılı kararın konkordato talep eden ve bir kısım alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2021/4882 E., 2022/1680 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece bozmaya uyularak karar verilmiştir.

2. Karar konkordato talep eden vekili ve alacaklı Türkiye ... Bankası A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

4. Talep, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 285 vd. maddelerinde düzenlenen konkordato istemine ilişkindir.

5. İlk derece mahkemesince verilen kararın konkordato talep eden şirket ve bir kısım alacaklılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince verilen tasdik kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ve talep eden şirketin konkordato tasdik talebinin usulden reddine ilişkin verilen hükmün talep eden şirket ve bir kısım alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuştur.

6. Bozma üzerine bölge adliye mahkemesince 14.06.2022 tarihli celsede açıkça bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

7. Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden hüküm kurulmuş, talep eden şirket ve alacaklı Türkiye ... Bankası A.Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine dosya Özel Daire tarafından temyiz olunan kararın eylemli direnme niteliğinde olduğu belirtilmek suretiyle Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

8. Somut olayda; açıkça bozma ilamına uyulmuş ve uyma hususu gerekçeli kararda da vurgulanmış olup, ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı bulunmadığı açıktır.

9. Bu nedenle dosya, temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz isteminin incelenmesi için dosyanın YARGITAY 6. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 28.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12938, Karar No: 2012/20181, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12938 E.  ,  2012/20181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Eroğlu Giyim San Tic AŞ.vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Eroğlu Giyim San Tic AŞ.'ye iadesine, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9861, Karar No: 2012/16542, Tarih: 02.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9861 E.  ,  2012/16542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 185.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 49.907,54 TL'lik kısmının kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalıya ait daireyi 29.6.2001 tarihinde 21.197 TL ye satın aldığını, ancak davalının açmış olduğu tapu iptal ve tescil davası sonucunda “temlik tarihinde davalının hukuki ehliyete haiz olmadığı” gerekçesiyle tapusunun iptali ile davalı adına tesciline karar verildiğini, bu nedenle taşınmazın değeri kadar zarara uğradığını ileri sürerek, taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri olan 185.000 TL’nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ise daireyi satın aldığında 20.000 TL tutarında iyileştirme gideri yaptığını, bu nedenle dairenin rayiç değerinin 206.197 TL olduğunu belirterek bu miktarın tahsilini istemiştir.Davalı vekili, davacının satış bedeli olarak 15.000 TL ödediğini, satışın mutlak butlanla batıl olduğunu, davacının kötüniyetli olup, gerçek değerini bilmesine rağmen, daireyi rayiç değerinden çok daha düşük bedelle satın aldığını, davacının halen dairede oturduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın iyileştirme dahil olmak üzere dava tarihindeki rayiç değeri olan 116.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline dair verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.03.2010 gün ve 2009/8777 E 2010/2493 K sayılı ilamı ile;

“1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.2-Dava, taraflar arasındaki 29.6.2001 tarihli taşınmaz satış sözleşmesi ile davalı tarafından davacıya devredilen tapu kaydının, daha önce açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda, “temlik tarihinde davalının hukuki ehliyete haiz olmadığı” gerekçesiyle iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiş olması nedeniyle, davalının sebepsiz zenginleşmesine dayanılarak açılan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri olan 116.000 TL’nin ödetilmesine karar verilmişse de, taraflar arasındaki satım akdi, temlik tarihinde davalının hukuki ehliyete haiz olmaması nedeniyle Türk Medeni Kanununun 15. maddesi ile Borçlar Kanununun 19–20. maddeleri ve 28.07.1941 gün ve 4/21 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, mutlak butlanla batıl olduğundan, baştan beri geçersizdir. Davacı, geçersiz sözleşmeye dayanarak taşınmazın rayiç değerini tazminat olarak isteyemez; sadece ödediği bedeli sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilir. O halde mahkemece geçersiz satış sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin, taraflardan tüm delilleri sorulmak suretiyle tespiti ile, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sözleşme mutlak butlanla batıl olduğu halde, yazılı şekilde taşınmazın rayiç değerine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.Bozmaya uyan mahkemece; tarafların satış bedeline ilişkin delilleri toplanılarak dosya hukukçu bilirkişiye tevdi edilmiş, davacının ödediği satış bedeli olan 15.000 TL ile iyileştirme gideri olan 10.000 TL nin toplamının denkleştirici adalet ilkesinin uyarlanması sonucunda ulaştığı miktarı belirleyen bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 49.907,54 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının taşınmazın bulunduğu çevrede emlakçılık yaptığı, davaya konu taşınmazın davacı aracılığı ile kiraya verilmiş olması nedeniyle tarafların birbirini tanıdığı, davalının bu tanışıklık nedeniyle zaman zaman davacının bürosuna gittiği, satım akdinin düzenlendiği tarihte davalı satıcının hukuki işlem ehliyetini ortadan kaldıracak şekilde ruhsal rahatsızlığının bulunduğu anlaşılmaktadır.Tüm bu açıklamalar ışığında; davalıyı tanıyan ve davaya konu taşınmazın gerçek değerini bilen davacının, taşınmazı gerçek değerinin altında satın aldığı sabit olduğuna göre iyiniyetli olduğundan söz edilemez. Bu durumda, davalının iade yükümlülüğü sebepsiz zenginleşme hükümlerine tabi olmakla birlikte, esas olarak iade sorumluluğunun kapsamı satış bedeli ile sınırlıdır

.Tüm bu açıklamalar ışığında; davalıyı tanıyan ve davaya konu taşınmazın gerçek değerini bilen davacının, taşınmazı gerçek değerinin altında satın aldığı sabit olduğuna göre iyiniyetli olduğundan söz edilemez. Bu durumda, davalının iade yükümlülüğü sebepsiz zenginleşme hükümlerine tabi olmakla birlikte, esas olarak iade sorumluluğunun kapsamı satış bedeli ile sınırlıdır. Buna göre mahkemece, tespit edilen satış bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu bedelin denkleştirici adalet ilkesinin uyarlanması sonucu ulaştığı miktara karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bundan ayrı, davacı, 25.04.2008 tarihli dilekçesi ve daha sonraki dilekçelerinde, bu davanın konusunun, yapılan iyileştirmeler nedeniyle taşınmazın ulaştığı rayiç değere yönelik olduğu açıkça belirtilmiştir. Dava dilekçesinde, istem bu şekilde açıkça belirtilmemiş ise de, davacının sonraki dilekçelerindeki açıklamalarına karşı, davalı tarafça HUMK’ nun 185/2. maddesi kapsamında iddianın genişletilmesi itirazında bulunulmadığı gibi, bozma ilamında da davalı tarafın iyileştirme giderlerine yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemece, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince iyileştirme giderlerine hükmedilmesi doğrudur. Ancak, davacı, dava konusu taşınmazı bu davanın açıldığı tarihten sonra tahliye etmiştir. Bu nedenle, davacı tarafça yapılan iyileştirme giderinin tahliye tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.