muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7564, Karar No: 2012/7836, Tarih: 05.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7564 E.  ,  2012/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2009/269817

MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/06/2009, 2006/613 (E) ve 2009/317 (K)

SUÇ : İhmali davranışla adam öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılan sıfatı bulunmayan Nurullah'ın gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde çıkartılabilir fazlalık olarak kabul edilmişt

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Pratisyen doktor olan sanığın, hastayı doğru şekilde değerlendirememek, özensiz davranıp teşhisi öngörememek, doğru tanı koyamamak ve ciddi rahatsızlığı olan hastayı uzman doktora danışmadan acil serviste tutup sonrasında evine göndermekten ibaret dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle, talepte bulunulmasına rağmen 5237 sayılı TCK.nun 53/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b)TCK.nun 85/1, 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL.den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 18.200 TL yerine 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

c)Katılanlar kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde lehlerine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1708, Karar No: 2020/3133, Tarih: 08.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1708 E.  ,  2020/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : ... Dış Ticaret Ltd. ŞTİ'nin davasının kısmen kabulü ile 18.900 TL maddi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'in davasının reddine

Davacı ... Dış Ticaret Ltd. ŞTİ'nin tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ...'in talebinin ise reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/468 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacı ... Dış Ticaret Ltd. ŞTİ'ye ait olan 7.880 kg çaya ve davacı ...'e ait 65 EV 535 plaka sayılı kamyona 25/02/2008 tarihinde kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında fiilen el konulduğu, yapılan soruşturma sonucunda, 16/10/2008 tarihinde dosyanın şüphelileri olan şahıslar hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına, el konulan kamyonun ve çayların sahiplerine iadesine karar verilip, verilen kararın 05/01/2009 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Anayasanın 35. maddesinin birinci fıkrasında "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir." denilmek suretiyle mülkiyet hakkı güvenceye bağlanmıştır. Ancak mülkiyet hakkı sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, bu hakkın kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına müdahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen Anayasanın 13. maddesinin de göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Anılan madde uyarınca temel hak ve özgürlükler, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmaksızın Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) özellikle el koyma ve müsadere yoluyla yapılan müdahalelere ilişkin verdiği kararlarda, keyfi müdahalelerden korunmak amacıyla mülkiyet hakkına müdahale teşkil eden önlemlerin kanun dışı veya keyfi ya da orantısız olamayacağına vurgu yapmaktadır. (Ali Esen - Türkiye, Başvuru No: 74522/01, 24/7/2007). Kişilerin Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının korunması ile sahip olunan bu hakkın kamu yararına aykırı olarak suçta kullanılması durumunda nasıl orantılı bir şekilde sınırlandırılabileceğine ilişkin sorun yine AİHM kararları ile aydınlatılmaya çalışılmış ve özellikle mülkün varsa resmi siciline devredilmesinin önlenmesi amacıyla şerh konulması, bazı durumlarda yargılama sonunda verilebilecek müsadere kararının sonuçsuz kalmasının önlenmesi ile mülkün yine suçta kullanılmasının önüne geçilmesi maksadıyla alıkonulabileceği hususları üzerinde durulmuştur. AİHM içtihatları ışığında ulusal mevzuatımız değerlendirildiğinde; 5271 sayılı CMK'nın taşınmazlara, hak ve alacaklara el konulmasını düzenleyen 128. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen el koyma kararlarının sicile şerh verilmek suretiyle icra olunacağı hükme bağlanmış olup, ulaşım araçlarına fiilen el konulacağına yani alıkoymaya ilişkin ise herhangi bir atıf yapılmamış olmakla birlikte 5607 sayılı Kanun kapsamında kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında alıkoymaya ilişkin bir takım istisnalar bulunmaktadır. Adli olaylarda mülkiyet hakkına müdahale edilirken Anayasanın 35. maddesi başta olmak üzere yukarıda zikredilen kanun maddeleri de göz önünde bulundurularak orantılı bir karara varılması elzemdir. AİHM bu kapsamda el koyma ile kanuna aykırı eylem arasındaki illiyet bağının kamu makamlarınca makul bir şekilde değerlendirilmesini de başka bir güvence ölçütü olarak kabul etmektedir. El koyma ve müsaderenin muhakkak uygulanması gerektiği kabul edildiği takdirde özellikle iyiniyetli üçüncü kişiler yönünden eşyanın belirli koşullar dahilinde iadesi veya bu mümkün olamıyorsa eşya sahibinin zararının tazmini gerektiği hususu da kararlarda sıkça zikredilmektedir

. AİHM bu kapsamda el koyma ile kanuna aykırı eylem arasındaki illiyet bağının kamu makamlarınca makul bir şekilde değerlendirilmesini de başka bir güvence ölçütü olarak kabul etmektedir. El koyma ve müsaderenin muhakkak uygulanması gerektiği kabul edildiği takdirde özellikle iyiniyetli üçüncü kişiler yönünden eşyanın belirli koşullar dahilinde iadesi veya bu mümkün olamıyorsa eşya sahibinin zararının tazmini gerektiği hususu da kararlarda sıkça zikredilmektedir. Müsadere veya geçici el koyma yoluyla mülkiyet hakkına yapılan müdahalelerin bireyin menfaatleri ile kamunun yararı arasında olması gereken adil dengeyi bozmaması için öncelikle suça konu eşyanın malikinin davranışı ile suç arasında uygun bir illiyet bağının olması, iyi niyetli eşya malikine eşyanın iade edilmesi veya iyi niyetli malikin bu nedenle oluşan zararının tazmin edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçu kapsamında el konulan kamyon iyi niyetli üçüncü kişi konumundaki davacı ... ait olduğu anlaşıldıktan sonra da el koyma tedbirinin fiili olarak uygulanmasına devam edilmiştir. El konulan aracın fiilen alıkonulması yerine trafik siciline şerh konulmasının niçin yetersiz kaldığı, 5271 sayılı CMK'nın 128. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen el koyma kararlarının sicile şerh verilmek suretiyle icra olunacağı düzenlendiği halde, hangi gerekçe ile araca fiilen el konulduğu, mahkeme kararından anlaşılamamaktadır. Anayasa Mahkemesinin 20/9/2017 tarih ve 2014/14195 başvuru numaralı kararında da belirtiği üzere suçta kullanılan veya suça konu eşyalara el konulması; bu eşyaların yeniden suçta kullanılmalarının önüne geçilmesi, caydırıcılığın sağlanması ve muhtemel bir müsaderenin sonuçsuz kalmasını önlemek gibi amaçlar taşımaktadır. Bununla birlikte kamu makamlarının söz konusu tedbirleri alırken kişilerin mülkiyet haklarının korunmasını da gözetmeleri gerekmektedir. Fiilen el koyma tedbirinin uygulanması, kişilerin geçici süreyle de olsa mülkünden yoksun bırakılması gibi ağır bir sonuca yol açmaktadır. El konulan aracın müsadere edilemeyeceğinin anlaşılmasına ve davacının aracının sicil kaydına şerh konulmak suretiyle daha az zarara yol açabilecek bir yolun da varlığına rağmen soruşturmanın sonuna kadar kamyona fiilen el konulması şeklindeki müdahalenin 5271 sayılı CMK'nın 128. maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olduğu gibi ölçülülük ilkesi ile de bağdaşmadığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, davacı ...' e ait olan kamyona fili el koyma tarihi olan 25/02/2008 den, kamyonun iadesine ilişkin kararının kesinleştiği 05/01/2009 tarihine kadar oluşan maddi zararın tespiti için bu süreçte, aracın ortalama ne kadar kazanabileceğinin Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonundan sorulup, bakım, sigorta, amortisman, şoför vs. giderleri de dikkate alınmak suretiyle net kazancı belirlenerek, maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

2-Davacı ... Dış Ticaret Ltd. ŞTİ'ye ait olan 7.880 kg çaya kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 25/02/2008 tarihinde el konulup, 16/10/2008 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi ile sahibi olan şirkete iade edilmesine karar verildiği, verilen kararın 05/01/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip, 10/04/2009 tarihinde 7840 kg çayın davacı şirkte teslim edildiği görülmekle, davacının iade edilemeyen 40 kg çayın el koyma anındaki piyasa koşullarına uygun fiyatı esas alınarak, tespit edilen miktarın talep uyarınca el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi, diğer yandan iade edilen 7840 kg çaya ilişkin el koyma anındaki değeri esas alınarak, yalnızca, 25/02/2008 tarihinden iade kararının kesinleştiği 05/01/2009 tarihine kadar işleyecek yasal faizin maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden, davacının muhtemel kazanç kaybına göre zarar hesabı yapan dosya kapsamında mevcut 28/09/2015 tarihli rapor uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacılar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/558, Karar No: 2012/3116, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/558 E.  ,  2012/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduk. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ilgiliye iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1399, Karar No: 2008/4168, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1399 E.  ,  2008/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

İİK’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ... nun İİK’nun 331., 5237 sayılı TCK’nun 52/2.maddeleri gereğince 3.600.00.YTL. ve 600.00 YTL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, diğer sanıkların beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili ve müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen suç, İİK’nun 331.maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında;

1-Sanık ... ...’nun, hakkında başlatılan haciz istemli takipten kısa süre önce taşınmazını ...’a sattığının iddia edilmesi, diğer taraftan sanık ... ...'nun da annesi ile birlikte hisselerini sattıklarını belirtmeleri, taşınmazı satın alan sanıklar ... da taşınmazı emlakçılık yapan ...'dan satın aldıklarını söylemeleri karşısında sanık ... annesinin de taşınmazdaki hissesini ...'a satıp satmadığı araştırılmadan ...'ın satış tarihinde emlakçılık yapıp yapmadığı sorulmadan,

2-Sanık ... ... taşınmazını Şişli 3. İcra Müdürlüğünün 2004/9679 sayılı dosyası ile borçlu olduğu ... isimli şahsa olan borcunu ödemek maksadıyla sattığını savunması karşısında, Şişli 3. İcra Müdürlüğünün 2004/9679 esas sayılı takip dosyası getirtilip alacak, borç miktarları borcun kaynağı gibi hususlar incelenmeden, eksik araştırma ile sanıkların hukuki durumlarının takdir edilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 3.6.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2082, Karar No: 2013/2700, Tarih: 26.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2082 E.  ,  2013/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... dosyasında, bedeli paylaşıma konu araca ....06.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, ödeme emrinin borçluya ........2011 tarihinde tebliğ edildiğini ve takibin yasal süre içerisinde kesinleştiğini, şikayet olunan ...'ın alacaklı olduğu ... dosyasında ise aynı araca 05.07.2011 tarihinde haciz konulduğunu, fakat şikayet olunanın, ... müdürlüğünden takip talebine ilişkin tebligat mazbatasını elden alıp, ... PTT Müdürlüğü'ne götürdüğünü ve oradan bir görevliyi yanına alarak tebligat yaptırdığını, ayrıca borçlu şirkete yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun .... maddesine de aykırı olduğunu, şikayet olunan ...'in takibine dayanak teşkil eden çekin ise, keşideci çekin imzalandığı tarihten önce öldüğü halde ölümünden sonra çek keşidesinin mümkün olmaması nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde satış bedelinin tamamen müvekkilinin alacaklı olduğu ... dosyasına ödenmesine, bunun mümkün olmaması halinde birinci sırada yer alan ... dosyası ile birlikte müvekkiline garameten pay ayrılmasına karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... dosyasında yapılan tebligatın usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, alacağını üçüncü bir kişiye temlik eden müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, öte yandan alacağın varlığına ve miktarına ilişkin itirazların genel mahkemede ileri sürülmesi gerektiğini, bu bakımdan ... mahkemesinin görevsiz olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin, takibinin dayanağı olan kambiyo senedi İİK'nın 100. maddesine sayılan belgelerden olmadığından, ilk hacze iştirak edemeyeceği, borçlu şirkete yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve çek geçersizliğine ilişkin iddialar yargılamayı gerektirdiğinden ... müdürlüğünce re'sen dikkate alınamayacağı, ayrıca alacağını üçüncü bir kişiye temlik eden ...'e husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin, ... yönünden esastan, ... yönünden ise usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya yöneliktir.

Şikayetçi tarafından, şikayete konu sıra cetvelinin .... sırasında yer alan ...'ın alacaklı olduğu ... takibinde yapılan ödeme emri tebliğinin usülsüz olduğu ve .... sırada yer alan şikayet olunan ...'in alacaklı olduğu dosyadaki takibe konu çekin ise geçersiz olduğu ileri sürülmüştür.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya yöneliktir.

Şikayetçi tarafından, şikayete konu sıra cetvelinin .... sırasında yer alan ...'ın alacaklı olduğu ... takibinde yapılan ödeme emri tebliğinin usülsüz olduğu ve .... sırada yer alan şikayet olunan ...'in alacaklı olduğu dosyadaki takibe konu çekin ise geçersiz olduğu ileri sürülmüştür.

Şikayetçi alacaklı, sıra cetvelinde haciz tairhine göre pay ayrılan davalı alacaklının takip dosyasından borçluya ödeme emri tebliğinin Tebligat Kanunu'na aykırı olduğunu, takip kesinleşmeden konulan haczin geçersiz olduğunu, bu nedenle pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürmüştür. ... hukukunda, kural olarak, şikayet hakkı takibin taraflarına aittir. Ancak, İİK'nın 142. maddesinin son fıkrası hükmüyle bu kurala bir istisna getirilmiştir. İİK'nın 142.maddesinin son fıkrasında "Ancak itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla tetkik merciine arz olunur" hükmü yer almaktadır. Başka bir anlatımla, satış bedelinin borçları ödemeye yetmemesi üzerine sıra cetveli düzenlenirse, alacaklılar, diğer alacaklıların ... dosyalarındaki takip hukukuna aykırı işlemlerin kendi sırasına etkili olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz edebilir.

Ödeme emrinin tebliği; takibin kesinleşmesi, haciz hakkının doğup doğmadığı ve sonuç olarak satış bedelinin paylaştırılmasına dair sıra cetvelinin düzenlenmesiyle doğrudan ilgili olduğundan, davacı alacaklının tebligatın yasaya uygun bulunmadığını, yani usulsüzlüğünü ileri sürerek, sıra cetveline itirazı mümkündür. ... ....H.D.'nin ....05.1997 tarih ve 309 E., 4989 K.; 09.03.2006 tarih ve 730 E., 288 K.; Dairemizin ....01.2012 tarih ve 2001/4415 E., 2012/... K.sayılı ilamları bu yöndedir.

Somut olayda, bu hususun tespit edilmesinde ve böylelikle şikayet olunan ...'ın kesin haciz tarihinin belirlenmesinde, şikayetçinin hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur. Şikayetçinin bu yönde yaptığı şikayet esas itibariyle sıraya ilişkin olduğundan, ... mahkemesi görevli olup, mahkemece, işin esasına girilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda, inceleme ve araştırma yapılması ve öncelikle şikayetçinin terditli taleplerinden birincisi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, kendisine garameten pay ayrılmasına ilişkin terditli taleplerinden ikincisinin tartışılması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, şikayet olunan ...'in takibinin dayanağı olan çekin geçersiz olduğu ileri sürülmüştür. Sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın mad.142/...), sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK’nın mad. 142/son) ileri sürülmelidir. Şikayetçinin itirazı, anılan şikayet olunan alacaklının alacağının dayanağı olan çekin geçersizliğine, diğer anlatımla alacağının doğumuna (esasına) yönelik olduğundan şikayet olunan ... yönünden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözönünde bulundurularak, dosya tefrik edilip, ayrı bir esasa kaydının yapılması ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan HMK'nın 114/c bendi ve 115/.... maddesi uyarınca mahkemece dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararda, çekin geçersiz olduğuna ilişkin iddiaların yargılamayı gerektirdiği sonucuna doğru olarak varıldığı ve bu gerekçe ile yetinilerek önce görev yönü gözetilmeden, anılan şikayet olunanın alacağını üçüncü bir kişiye temlik ettiğine ilişkin ilave gerekçeye de dayanılarak, bu şikayet olunan yönünden, şikayetin usülden reddine karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.