muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8090, Karar No: 2023/1165, Tarih: 13.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8090 E.  ,  2023/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1356 E., 2022/1112 K.

DAVA TARİHİ : 25.04.2017

KARAR : Davanın açılmamış sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/235 E., 2022/200 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece

Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Kurum tarafından 22.12.2016 tarih 43454482-118.01.01-E.6936874 sayılı yazı ile hakkında 96.940.000 TL cezai işlem uygulanacağının bildirildiğini, cezai işleme gerekçe gösterilen nedenlerin haksız, yersiz ve gerçek dışı olduğunu belirterek cezai işlem uygulanacağı konusundaki uyarı cezasının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kurum müfettişleri tarafından yapılan inceleme sonunda davacının sağlık hizmeti sunmadığı halde sunmuş gibi Kuruma fatura ettiği anlaşıldığından 2012 yılı sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 11.1.15 inci maddesi uyarınca davacı hakkında cezai işlem tesis edilmesinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/1 inci maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesine karşın, davacı tarafından anılan yasa hükmünde belirtilen biçimde öngörülen üç aylık süre içerisinde yenilenmediği anlaşıldığından aynı maddenin 5 inci fıkrasına göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman doktor muayeneleri, tanımlama sistemi ile müracaat eden hastalar, enjeksiyon ve kontrol hastalarının olduğunu tespit ettiklerini, bu hastalar için eczane ilaç kontrolü yapılması halinde tıp merkezlerinden hizmet aldıklarının görüleceğini, hastaların %80 oranında biyometrik tanımlama sistemi ile tıp merkezi'nden hizmet aldığından davanın kabulüne karar verilmesini beyanla istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman doktor muayeneleri, tanımlama sistemi ile müracaat eden hastalar, enjeksiyon ve kontrol hastalarının olduğunu tespit ettiklerini, bu hastalar için eczane ilaç kontrolü yapılması halinde tıp merkezlerinden hizmet aldıklarının görüleceğini, hastaların %80 oranında biyometrik tanımlama sistemi ile tıp merkezi'nden hizmet aldığından davanın kabulüne karar verilmesini beyanla istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Harçlar Kanunu'nun 32 inci maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmadığından yerel mahkemece verilen kararın davacı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının açtığı davanın nispi harca tabi davalardan olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 16 ıncı maddesi şu şekildedir;

“Değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerler esastır...

Değer tayini mümkün olan hallerde dava dilekçelerinde değer gösterilmesi mecburidir. Gösterilmemişse davacıya tespit ettirilir. Tesbitten kaçınma halinde, dava dilekçesi muameleye konmaz. Noksan tesbit edilen değerler hakkında 30 uncu madde hükmü uygulanır.”

2. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 28 inci maddesi şu şekildedir;

“ (1) sayılı tarifede yazılı nispi harçlar aşağıdaki zamanlarda ödenir.:

a) (Değişik: 23.7.2010-6009/18 md.) Karar ve ilam harcı,

Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın tebliğinden itibaren bir ay  içinde ödenir. Şu kadar ki, ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davalarında peşin alınan harcın oranı yirmide bir olarak uygulanır. Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez...”

3. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesi şu şekildedir;

Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın tebliğinden itibaren bir ay  içinde ödenir. Şu kadar ki, ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davalarında peşin alınan harcın oranı yirmide bir olarak uygulanır. Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez...”

3. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesi şu şekildedir;

“Muhakeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409 uncu maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması, noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.”

4. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 32 inci maddesi şu şekildedir;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe mütaakıp işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.”

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 28. maddesine göre; uyuşmazlığa konu dava açılırken, davacıdan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin peşin alınması gerekirken, eksik harç alınmış olması nedeniyle mahkemece davaya devam olunabilmesi için harcın aynı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca tamamlanması yoluna gidilmiş olması ve davacıya eksik harcı yatırması için verilen süreye rağmen eksik harcı ikmal etmemiş olması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasının ve 6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi uyarınca süresinde harcın tamamlanıp davanın yenilenmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olmasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12680, Karar No: 2015/23512, Tarih: 08.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12680 E.  ,  2015/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi 3. kişi banka vekili, borçlu aleyhine yapılan icra takibinde; borçlu şirkete ait hesap hareketlerinin müvekkil bankadan istenmesinin Bankacılık Kanunu’nun 73. maddesi kapsamında müşteri sırrı niteliğinde olduğu iddiasıyla icra müdürlüğünce gönderilen müzekkerenin iptalini talep etmiş, Mahkemece, Bankacılık Kanunun 73. maddesine göre banka adına hareket eden şahısların banka müşterilerine ait sırları bu konuda kanunen açıkça yetkili kılınan mercilerden başkasına açıklayamayacağı, icra müüdrlüğünce bankalara ve 3. kişilere haciz ihbarnamesi ve haciz müzekkeresi gönderebileceği ancak hesap hareketlerini isteyemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile müzekkerenin iptaline karar verilmiştir.

İİK' nun 367. maddesi uyarınca İcra veya İflas dairelerinin borçlunun mevcuduna dair isteyeceği bütün malümatı hakiki ve hükmi her şahıs derhal vermeğe ve talep halinde mevcudu bu dairelere teslime mecburdur.

Bankacılık Kanunu’nun 73. maddesi uyarınca; “ Kurul başkan ve üyeleri ile Kurum personeli, Fon Kurulu başkan ve üyeleri ile Fon personeli görevleri sırasında öğrendikleri bankalara ve bunların bağlı ortaklık, iştirak, birlikte kontrol edilen ortaklıkları ve müşterilerine ait sırları bu Kanuna ve özel kanunlarına göre yetkili olanlardan başkasına açıklayamaz ve kendilerinin veya başkalarının yararlarına kullanamazlar. Kurumun dışarıdan destek hizmeti aldığı kişi ve kuruluşlar ile bunların çalışanları da bu hükme tâbidir. Bu yükümlülük görevden ayrıldıktan sonra da devam eder.”

Kanundaki bu kısıtlamalar bankaların mensupları ve diğer görevlilerin sıfatları nedeniyle öğrendikleri bankalara ve müşterilerine ait sırları ihtiyari ve keyfi olarak açıklamalarına engel nitelikte olup, cebri icrayı etkiler bir kısıtlama anılan maddede yer almadığından cebri icrayı kapsamaz.

O halde, mahkemece şikayetçi bankanın isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11347, Karar No: 2014/13805, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11347 E.  ,  2014/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/68-2013/223

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 25.01.2006 -31.07.2009 tarihleri arasında davalılara bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam edilmesine rağmen, bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacının müvekkillerine bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığından fazla çalışma yapılmadığını, işçinin hak kazandığı tüm yıllık izinlerini kullandığını ve resmi ve dini bayramlarda çalıştı ise karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, işçinin ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını şahit beyanları ile ispatladığı ve işverence yıllık izinlerini kullandırıldığına ilişkin delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 25.01.2006-31.07.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüştür. Dosya içerisinde mevcut sosyal güvenlik kurumu kayıtlarının incelenmesinde, ,davalılardan T.. G.. H.. Ltd. Şti' ne bağlı gerçekleştiği ileri sürülen dönem içerisinde, 31.12.2006-18.04.2007 tarihleri arasında davacının çalışmasının kayden kesintiye uğradığı görülmektedir .

Mahkemece, yukarıda gösterilen tarihler arasında davacının çalışmasının fiilen kesintili uğrayıp uğramadığı ve bu dönemde asıl işveren olan İstanbul B.. Belediyesine ait iş yerinde çalışmaya devam edip etmediği hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın, hizmet süresinin 25.01.2006-31.07.2009 tarihleri arasında çalışmanın kesintisiz gerçekleştiği kabul edilerek belirlenmesi isabetsizdir.

3- Taraflar arasında işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından da uyuşmazlık sözkonusudur.

3- Taraflar arasında işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından da uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120.  maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14.  maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı T.. G.. Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından iş yerinin 19.01.2009 tarihinde diğer davalı şirkete devredildiği anlaşıldığından, devreden işveren konumunda olan davalı T.. G.. Hizmetleri Ltd. Şti sorumlu olduğu kıdem tazminatı miktarı devir tarihinde işçinin almakta olduğu aylık ücret miktarı esas alınarak belirlenmelidir . Bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu ise taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık noktasını oluştur.

4- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu ise taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık noktasını oluştur.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda; davalı A.. G.. Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından ibraz edilen ücret bordrolarının bir kısmında ulusal bayram genel tatil günlerin çalışma karşılığı zamlı ücret tahakkuku yapıldığı görülmektedir. Ayrıca davalı işveren tahakkuk bulunan bu dönemlere ilişkin ödeme yapıldığını iddasına dayanak olarak banka ödeme listelerini dosya içerisine sunmuştur. Bu durumda davacıya ait banka hesap özeti celp edilerek ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenip ödenmediği denetlenmeli ve ödeme yapılmış ise ilgili dönemler dışlanarak yapılacak hesaplama doğrultulusunda hüküm kurulmalıdır.

5-Öte yandan; davacı dava dilekçesinde toplam otuziki günlük yıllık izin alacağı bulunduğunu iddia etmiştir. Bu husus dikkate alınmadan, hak kazandığı yıllık izin ücretinin kırkiki günlük süre esas alınarak belirlenmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine aykırı ve isabetsizdir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2588, Karar No: 2014/3601, Tarih: 12.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/2588 E.  ,  2014/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 14/06/2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/06/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7857, Karar No: 2015/4036, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7857 E.  ,  2015/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1-.... İcra Müdürlüğü'nün 2012/25275 E. sayılı takip dosyasında, sıra cetvelinin şikayeçi vekiline tebliğine ilişkin tebliğ parçasına rastlanılmadığından İcra Müdürlüğü'nden sıra cetvelinin tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı sorulup, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenmesi, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin İcra Müdürlüğü'nce araştırılarak mahkemeye bildirilmesi, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip, mahkemeye gönderilmesi,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen, şikayetçi tarafından başlatılan ve sıra cetveline konu olan .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/10407 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/16629, Karar No: 2023/1762, Tarih: 16.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/16629 E.  ,  2023/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/136 E., 2022/185 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunu esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2020/148 Esas, 2021/339 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/185 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Cezaevinde ele geçen 153 sayfalık yazının hukuka aykırı delil olduğuna,

-Gizli tanık beyanının savcılık tarafından yönlendirildiğine,

-Y.C.'nin elde edilen yazılarda müvekkilin adının adının geçmesinin yargılama boyunca tartışma konusu edilmediğine,

-Eylemlerinde çeşitlilik ve süreklilik unsurlarının oluşmadığına,

-Hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı elde edildiğine,

-Örgüt üyeliği suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına,

-Gizli tanık delili ile mahkumiyet olamayacağına,

-Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü