muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3876, Karar No: 2013/3974, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3876 E.  ,  2013/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2928, Karar No: 2020/2978, Tarih: 14.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2928 E.  ,  2020/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 128 ada 22 parsel sayılı 1.770,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1.383,27 metrekare yüzölçümlü olarak; yine 128 ada 23 parsel sayılı 3.717,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1.927,64 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı bulunan 128 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 128 ada 22 parsel yönünden açılan davanın reddine, 128 ada 23 parsel yönünden açılan davanın kısmen kabulüne, “dava konusu 128 ada 22 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişinin 29.12.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 46,04 metrekarelik bölümün, parselin yüzölçümünden düşülerek parselin 1.337,23 metrekare yüzölçümlü olarak tutanağının olağan yoldan kesinleştirilerek tapu kütüğüne aktarılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine, 128 ada 23 parsel sayılı taşınmaza, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 46,04 metrekarelik bölümün eklenmek suretiyle, parselin 1.973,68 metrekare yüzölçümlü olarak tutanağının olağan yoldan kesinleştirilerek tapu kütüğüne aktarılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine” karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu ölçü krokisi, tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ada raporu ve hava fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılmadığı, davacı adına kayıtlı taşınmazların yüzölçümlerinde oluşan miktar farklılığının hangi hatadan kaynaklandığı da açıklanmadığı halde söz konusu rapor hükme esas alınmış, rapor denetime elverişli olmadığı ve dava konusu taşınmazların yüzölçümündeki eksikliğin hangi sebepten veya hangi parselden/taşınmazdan kaynaklandığı belirlenmediği için yöntemince taraf teşkili de sağlanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların yüzölçümündeki azalmanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi ve bu madde uyarınca yürürlüğe giren "Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilindeki Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik" hükümlerine aykırı olduğu belirlendiği takdirde, uygulama kadastrosuna itiraz niteliğindeki bu davada, komşu parsel maliklerinin, tescil harici taşınmazlar yönünden ise ilgili tüzel kişilerin davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, dava konusu taşınmazların uygulama kadastrosu tespit tutanakları dava açılmakla itirazlı hale geldiği ve mahkemece yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporu doğrultusunda düzeltme yapılmasına karar verildiği halde, hüküm yerinde taşınmazların bilirkişi raporu doğrultusunda tesciline karar verilmesi gerekirken, olağan yoldan kesinleştirilerek tapu kütüğüne aktarılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12449, Karar No: 2018/1618, Tarih: 07.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12449 E.  ,  2018/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili davacıların miras bırakanı ...'nın ... A.Ş ... şubesinden kullandığı bireysel tüketici kredisi nedeniyle 29/09/2011 başlangıç tarihli ... sigorta nolu poliçe ile 5.200,00 TL miktarlı, 23/11/2010 başlangıç tarihli ...nolu 6.000,00 TL miktarlı 2 adet vefat teminatlı uzun süreli kredi grup hayat sigortaları yaptırdığını, miras bırakanın 16/02/2012 tarihinde ölümü üzerine 29/09/2011 başlangıç tarihli ve 23/11/2010 başlangıç tarihli 2701839 numaralı hayat sigortalı poliçelerden teminatların ödenmesi için talepte bulunduklarını, davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını, tazminat talebi için istenen belgelerden ölüm belgesinde TÜİK'in talebi üzerine ölüm sebebi olarak hipertansif kalp hastalığı kroner yetmezliği sebebinin gösterilmesinin, TÜİK'in ani kalp durmasını istatiki bilgi olarak kabul etmemesinden dolayı sehven bu şekilde yazıldığını aslında ölüm sebebinin kalp krizine bağlı ani kalp durması olduğunu, aynı doktor tarafından 06/04/2012 tarihli belge düzenlenerek bildirildiğini, ancak sigorta şirketinin düzeltme yazısını kabul etmeyerek ödeme yapmamakta direndiğini, miras bırakanın bilinen ve davalı Kurumun formunda bildirilmeyen tansiyon hastalığı ile ölüm sebebi olan ani kalp krizi sonucu kalp durması arasında bir bağlantı bulunmadığını, bildirilmeyen tansiyon hastalığının kalp krizine sebep olmadığını, bu nedenle vefat teminatının ödenmesine engel olmadığını, davalının TTK 1290'a göre cayma hakkını kullanması için belirlenen 1 aylık süreden sonraki cayma süresinin geçerli olmadığını, belirterek 16/02/2012 tarihinden itibaren faizi ile birlikte 11.200,00 TL sigorta tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili ölen sigortalı ...'nın poliçeler düzenlenirken doldurduğu sağlık beyan formunda var olan hastalıklarını beyan etmediğini, oysa sigortalının ölüm tarihinden itibaren 3 yıl önce 2009 yılında hipertansif kalp hastalığının bulunduğunun tespit edildiğinin ve sigortalının bu rahatsızlıktan dolayı öldüğünü, sigortalının bu rahatsızlıkları bildirmesi halinde sigorta şirketinin, sigorta tazminatını reddedeceğini veya detaylı tıbbi inceleme talep edeceğini, sigortalının bunları bildirmemekle sigortacıya yanlış yanıltıcı beyanda bulunduğunu, bu sebeple poliçeler de belirtilen teminatların ödenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece toplanan deliller, tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, 11.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir

.Mahkemece toplanan deliller, tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, 11.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, ölen sigortalının hipertansiyon rahatsızlığı ile ölüm sebebi arasında bir bağlantı bulunduğunun bilirkişi raporuyla ispat edilememesine göre, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 573,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 07.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5530, Karar No: 2014/3074, Tarih: 13.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/5530 E.  ,  2014/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/32872

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/1035 (E) ve 2012/1226 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıktan daha sonraki tarihte elde edilen suça konu tabancanın, dos- yada mevcut 02.11.2012 ve 06.11.2012 tarihli ekspertiz raporu içeriklerine göre; başka bir kasten yaralama olayında da kullanıldığının anlaşılması, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının mütemadi suç niteliğinde bulunması, hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçek- leştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturması karşısında, mükerrer cezalandırmayı önle- mek açısından sözü edilen olay nedeniyle sanık hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmış ise iddianame tarihleri araştırılıp saptanarak sonucuna göre davaların birleştirilmesi, yada o davalar sonuçlanıp kesinleşmişse dosyaları getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- İddianamedeki anlatıma göre, sanığın olay yerinde suça konu tabancaya dolduruş yaparak mağduru tehdit etmesi, mağdurun kaçmaya başlaması üzerine silahı yere doğru ateşlemesi şeklindeki eylemine ilişkin olarak açılan davada herhangibir karar verilmemesi,

b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir

hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5621, Karar No: 2008/1136, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5621 E.  ,  2008/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim şartları topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu ... arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranının %5, kuru ... arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın kuru ... arazisi olduğu saptanmış olduğu halde %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça ... arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki ... Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyaya getirtilen İlçe ... Müdürlüğünün 3.2.2005 günlü yazısına ekli 2004 yılı ürün veri cetvelinde yörede sofralık, kurutmalık ve şaraplık olarak üçtür üzüm yetiştiriciliği yapıldığı ve herbirinin dekara verim satış fiyatı açısından farklılık arzettiği tespit edilmiş olup, bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazda ne tür üzüm yetiştiriciliği yapıldığı belirtilmeden ve bu verilerde yeralan üretim giderinin sulu yada kuru nitelikteki bağlardan hangisine ait olduğu saptanmadan daha düşük üretim gideri alınarak kamulaştırma bedeli hesalanmış olması,

3-Dava konusu taşınmaza bağ niteliği veren omcaların değerinin hesaplanan m2 değeri içerisinde olduğu halde ayrıca ve mükerreren 28 adet omca için bedel takdir edilmesi,

4- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet...Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet...Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

5- Devlet...Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

6-Dava konusu taşınmazın davacı idare tarafından 232 m2'si kamulaştırılmış olup, bu kısma ait tapu kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken 232.000 m2'nin tapu kaydının iptaline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 7.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.