muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14, Karar No: 2022/487, Tarih: 28.06.2022

... ilinde patlayıcı düzenekleriyle yakalanan...'ın ilk beyanlarında örgüt üyesi olduğunu ve bomba eğitimi aldığını kabul ettiği, yapılan bir ihbar üzerine saldırıya katıldığı iddiasıyla gözaltına alınan Zahide ...'in beyanlarında eşi ... ...'in PKK silahlı terör örgütüne sempatisi olduğunu, saldırıdan iki gün önce evine önceden tanımadığı kişiler geldiğini, bu kişilerden bir tanesine eşinin Mahmut diye hitap ettiğini, birinin isminin ... olduğunu, ... Kırdağ isimli kişiyi tanıdığını ve bu kişinin evlerine gelip gittiğini, Mahmut isimli kişinin elinde bir ayakkabı kutusu ile cebinden düşen bir ... ruhsatı gördüğünü, eşi ... ...'in bu kişilerle ilgili sorularını cevaplamadığını ve saldırıdan hemen sonra eşinin evi terk ettiğini anlattığı ve ayrıca ...'de bomba düzenekleriyle yakalanan...'ı ... kod olarak teşhis ettiği, yine ... kod...'a ülkeye geldiği andan itibaren yardım eden kişinin de Reşo kod ... Kırdağ olduğunun... tarafından ifade edildiği, nihayetinde olayın ... ..., Faruk Taştan, ... Kırdağ ve ... tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin oluşan başka dosya sanıkları olan bu kişiler hakkında yargılamaları yürüten ilk derece mahkemeleri ve Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından da kabul edildiği, öte yandan;

Tanık Zahide ...'in sanık ...'ı tanımadığını beyan ettiği, saldırıyla ilgilerini kabul etmeyen ancak haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri kesinleşen ... ..., Faruk Taştan ve ... ...ın beyanlarında da sanık ...'ın isminin geçmediği ancak saldırıda kullanılan aracı tanık ... ...'dan satın aldığı tespiti sonucu saldırıya iştirak ettiği kabul edilen ve hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'un saldırıyı sanık ...'ın gerçekleştirdiğini ve hatta cezaevinde aralarında yaptıkları konuşmada bunu kabul ettiğini iddia ettiği, saldırıda kullanılan aracı da satın almadığını beyan ettiği ancak ... ...'ın ...'la ilgili teşhisini kesin olarak tekrarladığı, sonuç olarak olaya ilişkin yapılan soruşturmada sanık ... aleyhine bir delile ulaşılamadığı,

Sanık ...'ın saldırıya katıldığına ilişkin yalnızca dört farklı tanık anlatımı bulunduğu, bu tanıkların hiçbirinin beyanının ... ilinde saldırı öncesinde ve sırasında yaşanan oluşa ilişkin olmadığı, olaydan sonra bulundukları PKK silahlı terör örgütüne ait kamplarda sanıkla veya kamp komutanlarıyla yaptıklarını iddia ettikleri konuşmalara dayandıkları ya da tamamen soyut beyanlarda bulundukları,

Sanık ...'ın yaklaşık 13 yıl PKK silahlı terör örgütünün kırsal alanda bulunan yapılanması içinde faaliyet gösterdiği, örgüt içinde örgüt elebaşılarının koruması ya da özel kuvvet gibi adlandırmalarla anıldığı,

Yerel Mahkemenin; tanık beyanlarının sanığın üzerine atılı devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil niteliğinde bulunmadığına işaret ederek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurduğu,

Anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemenin; tanık beyanlarının sanığın üzerine atılı devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil niteliğinde bulunmadığına işaret ederek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurduğu,

Anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesinde önemli yer tutan tanıklık, yargılamaya konu fiilin fail tarafından işlenip işlenmediği ya da nasıl işlendiği konusunda yargılama makamının kanaate ulaşmasını sağlayan kanıtlardan birisidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.11.2013 tarihli ve 251-454 sayılı kararında da belirtildiği üzere tanık, kendisine karşı yürütülmeyen bir ceza soruşturmasında, olay hakkında beş duyu ile edindiği algılamaları ifadesiyle açığa vuran kişidir. Yani tanık bir olayın tanığı olmuş ya da öyle olduğu varsayılan bir kimsenin beş duyusu ile öğrendiği bilgileri tanık dinlemeye yetkili makam önünde anlatmasıdır. Tanık, tanıklığının konusunu oluşturan hususlar hakkında bildiklerini veya gördüklerini tam olarak açıklamakla yükümlüdür. Herkes tanık olma ehliyetine sahip olduğundan çocuklar ve akıl hastalarının da tanıklığına başvurabilecektir. Önemle belirtmek gerekir ki tanığın anlatımlarına itibar edilip edilmeyeceği yargılama makamının takdirindedir.

Öte yandan amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Yukarıda geniş şekilde yer verilen oluş ve mahkeme kabulü ile tanıklık ve masumiyet karinesi kapsamında yapılan açıklamalara göre, her ne kadar PKK silahlı terör örgütü üyesi dört tanık tarafından sanık ...'ın ... Valisi Hikmet Tan'a yapılan suikast eylemini gerçekleştirdiği beyan edilmiş ise de; söz konusu beyanların eylemin planlanmasına ve ... ilinde gerçekleşen oluşuna ilişkin beş duyuyla edinilmiş bilgi niteliğinde bulunmadığı, dört tanığın değişik zamanlarda benzer nitelikte beyan vermesinin de bu durumu değiştirmediği, üçüncü kişilerin anlatımıyla veya duyum ve tahmine dayalı beyanlarla maddi gerçeğe ulaşmanın mümkün bulunmadığı, sanığın suçu kabul etmediği, olaya katıldığına ilişkin başkaca bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla sanığa atılı devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun kanıtlanamadığına hükmederek sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, aynı yönde Özel Daire tarafından verilen onama kararı usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/28269, Karar No: 2013/33976, Tarih: 31.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28269 E.  ,  2013/33976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.04.2013 tarih, 8875/14444 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13082, Karar No: 2011/139, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13082 E.  ,  2011/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Yeşilköy Köyü 129 ada 26 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14991, Karar No: 2017/15893, Tarih: 04.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/14991 E.  ,  2017/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair 06/02/2015 tarihli tek hekim tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığından bahisle hakkında TCK'nin 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, TCK'nin 57/1. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 04/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20793, Karar No: 2014/23182, Tarih: 02.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20793 E.  ,  2014/23182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/7-2013/27

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, posta çeki hesabına uygulanan haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 nolu Protokolün 1. maddesinde; "....Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokolün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokolün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokolün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, borçlu belediye başkanlığının posta çeki hesabına haciz konulduğu, ilgili PTT müdürlüğünden hesap dökümlerinin istendiği ve mahkemece, gelen hesap ekstreleri üzerinde yapılan inceleme sonucu “..hesaplara yatan paraların genelde emlak vergilerine, vergilere ait olduğunun tespit edildiği..” gerekçesi ile haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Ne var ki hesapla ilgili olarak PTT müdürlüğünden gönderilen cevabi yazıların incelenmesinde 6100 Sayılı HMK'nun 266. maddesi gereğince hesaplarının niteliklerinin sağlıklı bir şekilde tespitinin bilirkişi incelemesini zorunlu kıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece şikayetin konu olan posta çeki hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaptaki paraların nitelikleri tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece şikayetin konu olan posta çeki hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaptaki paraların nitelikleri tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7412, Karar No: 2023/5314, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7412 E.  ,  2023/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1451 E., 2022/1421 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/450 Esas, 2023/1741 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve 9-2022/141609 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, adli muayene raporlarının mağdure anlatımlarını teyit ettiği, sanığa ait vücut sıvısının mağdurenin kıyafetlerinde tespit edildiği, sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatiyle bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/450 Esas, 2023/1741 Karar sayılı bozma kararı, olayın oluş şekli, mağdure ve şikayetçi ... ile tanıklar ... ve Adalet'in aşamalardaki çelişkili beyanları, şikayetçi ...'nin kovuşturma evresinde vermiş olduğu 29.09.2021 tarihli dilekçesinde mağdurede saptanan kızarıklıkları intikal günü yapılan doktor muayenesinden 3-4 gün önce fark ettiğini belirtmesi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, usul ve kanuna uygun olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 28.03.2023 tarihli ve 2023/450 Esas, 2023/1741 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY