muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3354, Karar No: 2012/11643, Tarih: 05.07.2012

Davalının karar düzeltme dilekçesine eklemiş olduğu, İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 24.02.2012 günlü kararın incelenmesinden; davalının, 2009 yılı AYKOME bütçesinin kabulüne, davalının kurum payının belirlenmesine ilişkin işlemin iptali için idare mahkemesinde dava açtığı, İdare mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda; “…Türk Telekom’un 2005 yılında özelleştirilmesi sonrasında davacı şirketin özel hukuk statüsüne tabi olduğu gerçeği karşısında, uyuşmazlık konusu olayın çözümlenebilmesi için anılan mevzuat çerçevesinde AYKOME’nin Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nden katkı payı isteme yetkisinin bulunup bulunmadığı, bu paralelde Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin katkı payı ödeme mükellefiyetinin bulunup bulunmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Sayıştay tarafından hazırlanan “Büyükşehir Belediyelerinde Altyapı Faaliyetlerinin Koordinasyonu” konulu mayıs/ 2008 Performans Denetim Raporunda “…5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile AYKOME yönetmeliğinde, altyapı faaliyetlerinde koordinasyonun en önemli aracı olan ortak program kapsamına, yalnız kamu kurumlarının yatırımlarının alındığı; AYKOME’de yer alan kurumların hukuki statülerinin farklılık gösterdiği (Türk Telekom’un özelleştirildiği); mevcut yasal düzenlemelere göre, AYKOME Kurulu’nun ortak program kararları, kamu kurum ve kuruluşları için bağlayıcı olmasına rağmen, özel kurum ve kuruluşlar için herhangi bir bağlayıcılığı bulunmadığı; Türk Telekom’un 2005 yılında özelleştirilerek özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirketi hüviyetine sahip olduğu, buna karşılık 2006 yılında özelleştirme öncesi yatırım programı hazırlama usul ve esaslarına uyduğu, ancak uygulamanın devam etmesine yönelik yükümlülüğünün bulunmadığı; Telekomünikasyon ve elektrik dağıtım şirketlerinin paylarının eşit ve küsuratsız rakamlar olarak belirlenmiş olmasının, katkı paylarının bir maliyet hesabına dayanmadığını açıkça gösterdiği” yönünde tespit ve incelemelere yer verilmiştir. Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; AYKOME bütçesinin, belediye ile birlikte ancak kamu kurum ve kuruluşlarınca finanse edilebileceği, Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin özel hukuk hükümlerine tabi olması karşısında; AYKOME’nin uyuşmazlığa konu tutarı Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nden talep etme yetkisinin mevzuat çerçevesinde bulunmadığı; her ne kadar 1994 yılından beri belirlenen tutarların şimdiki adıyla Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nce ödendiği görülmekte ise de, katkı payı ödenmesine ilişkin dava konusu uygulamanın devamı yönünden Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idarece tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı…” gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, anılan bu kararın temyiz edildiği ve halen kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

İstanbul 7. İdare Mahkemesince verilen 24.02.2012 günlü 2011/1262 Esas ve 2012/297 Karar sayılı bu kararın, eldeki bu davanın sonucu üzerinde etkili olacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, yerel mahkemece, yukarıda açıklanan idare mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlarla birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu nedenle, davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli ve Dairemizin 06.12.2011 günlü bozma kararı kaldırılmalı ve yerel mahkeme kararı, yukarıda gösterilen değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 06.12.2011 gün ve 2010/11804-2011/13057 sayılı bozma kararının kaldırılmasına; yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki karar düzeltme istemlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve aşağıda yazılı tashihi karar ret harcı ile HUMK'nun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 203.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14394, Karar No: 2014/21593, Tarih: 26.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14394 E.  ,  2014/21593 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davalı işyerine işe iadesine karar verilmesini; işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davalı işyerine işe iadesine karar verilmesini; işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının davalı firma nezdinde 01.11.2010 tarihinde " Tıbbi Satış Temsilcisi" olarak işe başladığı, 31.01.2013 tarihinde davalı işverence ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle iş akdinin feshedildiği, davacının tecrübeli sayılabilecek nitelikte bir ilaç tanıtım elemanı olduğunun kabulü gerektiği, Ocak 2012'de eğitimini aldığı, yazılı ve basılı dökümanların kendisine verildiği, firmaca danışma ve destek hizmeti verildiği de dikkate alındığında toplamda iki adet ilacın sekiz ay gibi bir sürede hekim nezdinde tanıtımını yapabilecek düzeye çoktan gelmesi gerektiği; bu konuda görev ve işine gerekli özen ve ihtimamı göstermediği, eğitimini takiben gerekli çalışma ve hazırlıkları yapmadığı, tanıtımı yapacağı ürünlerin içerik ve etki gibi en temel konularında dahi yetersizliğin söz konusu olduğu, olayın davacının mesleki yetersizliği olarak kabul edilmesi gerektiği, davacı firmaca kullanılan programın çalışmadığı savunmasının doğru olmadığı, istisnaen iki gün dışında sistemin kullanıma açık olduğu, davacının ziyaret programını uygulamadığından bildirimde bulunmadığı, ayrıca gerçekleştirdiği ya da gerçekleştiremediği ziyaretlere ilişkin aylık raporlamasını da yapmadığının anlaşıldığı, davacının görev mesleki faaliyetini gerçekleştirmemek sureti ile işine gereken dikkat özen ve ihtimamı göstermediği sonucuna varıldığı, davacının görev gereği hazır bulunması gereken yer ve saatte hazır bulunmadığı ve bu hazır bulunmayış nedenini de mücbir ve belgeli bir biçimde kanıtlayamadığı, bu itibarla davacının görevini ihmal ettiği sonucuna varıldığı; yukarıdaki olaylar birlikte değerlendirildiğinde; gerçekleşme tarihleri ve dönemi itibariyle 30.07.2012-02.01.2013 tarihleri arasında yaklaşık beş ay gibi kısa bir dönemde; tıbbi satış temsilcisi olarak görev yapmakta bulunan davacının kendisine verilen eğitimin üzerinden altı aydan fazla zaman geçmesine ve bu sürede çalışmasına karşın halen dahi tanıtmak durumunda olduğu ilaçla ilgili olarak mesleki yetersizliğinin sözkonusu olduğu, yine aynı dönemde asli görevine ilişkin hekim ziyaretlerinin ve raporlamanın aksaması biçiminde tespitin bulunduğu, son olarak da görevlendirildiği hastanede bulunması gereken saatte görevi başında bulunmayarak ziyaret programını aksatması karşısında; feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Her şeyden önce fesih bildiriminde, işverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. İşveren fesih sebebini açık ve seçik, hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ifade etmelidir. Buna göre, işveren, fesih sebeplerini, işçinin iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli neden sayılıp sayılmayacağını, feshin geçersizliği istemi ile dava açılması halinde başarılı olup olamayacağını dikkate alarak, açık ve kesin olarak göstermelidir. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Gerçekten de, fesih, mevcut hukuki durumu yeniden şekillendirdiğinden, işçinin, bu beyandan sözleşme ilişkisinin sona erdirildiğini yeteri kadar emin bir şekilde çıkarabilmesini sağlayacak şekilde yanlış anlaşılmaya mahal vermeyecek şekilde açık ve seçik olmalıdır. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, Kanunu’nun 21. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe de dayanamaz. İşverenin bildirdiği nedenle bağlılığı, nedenin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesini emreden kuralın gereğidir.

Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca da, “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir.İşçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında davranışı nedeniyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde belirtilen gün ve saatte hazır bulunmadığı ve de buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır. Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işverence yapılan fesih bildiriminde; "01.10.2010 tarihinden bu yana devam etmekte olan iş akdiniz, 03.01.2013 tarihli savunmanızdaki açıklamanız yeterli görülmeyerek 4857 sayılı İş Kanunun 18. maddesine istinaden 31.01.2013 tarihi itibarı ile feshedilmiştir." denilerek davacının sözleşmesi feshedilmiştir. Davalı işverence 02.01.2013 tarihinde ... Doğu İlçeler 1. bölgesinde çalışacağının programında belirtilmesine rağmen sabah göreve başlama saati olan 08:30'da görev bölgeniz Terme Devlet Hastanesinde bulunmadığınız tespit edilip sözlü uyarıda bulunulduğu belirtilerek davacının savunmasının talep edildiği ve davacının 03.01.2013 tarihli savunmasında Çarşamba İlçesinde görev yapan bir doktorun talebi üzerine kendisini araçla hastaneye bıraktığını ancak görevine kaldığı yerden devam edip gerekli ziyaretleri tamamladığını belirttiği anlaşılmıştır. Bu savunma yazısının altına 07.01.2013 tarihinde davalı işverenin Bölge Müdürü ... ve Satış Müdürü Kemal Gürkan Ertan tarafından yazılı ihtar cezasının uygun olduğu notunun düşüldüğü ancak bu durumdan 23 gün sonrasında ise 31.01.2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğinin 01.02.2013 tarihinde davacıya bildirildiği tespit edilmiştir. Davacı tanığı ...'in beyanında geçen yöneticinin kendi arkadaşını ...'dan alıp ...'a görevlendirmek için yapılmış bir fesih olduğu yönündeki beyanı ve davalı tanığı ...'ın davacı çıktıktan sonra onun yerine ... bir hafta içerisinde Samsun'a aldıkları yönündeki beyanla birlikte değerlendirildiğinde bu yönde bir talebin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Davacının 03.01.2013 tarihinde verdiği savunmada geçen olay tek başına fesih nedeni sayılabilecek ağırlıkta ve ölçüde bulunmamaktadır. Bu nedenle davanın kabulüne karar vermek gerekirken daha önce ihtar verilen ve fesih bildiriminde açıkça belirtilmeyen nedenlerle feshin geçerli nedene dayandığı yönündeki Avukat bilirkişi tespitine göre davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 24.30 TL harcın mahsubu ile kalan 0.90 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 24.30 TL harcın mahsubu ile kalan 0.90 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6.Davacının yapmış olduğu 399.10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Artan delil ve gider avansının ilgilisine iadesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32195, Karar No: 2012/40037, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32195 E.  ,  2012/40037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20617, Karar No: 2017/3155, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20617 E.  ,  2017/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1329, Karar No: 2016/1077, Tarih: 21.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1329 E.  ,  2016/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı duruşmasız, davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ..., İhbar Olunan .... Şti.vekili avukat Gonca Yalçın'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Konut Projesi” kapsamında inşa edilen bağımsız bölümü 18.07.2006 tarihinde davalı ...’den satın aldığını, bağımsız bölümde ve ortak alanlarda ayıp ve eksiklikler bulunduğunu,... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/164 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan değer azalmasından şimdilik 5.000,00-TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah ile talebini arttırmıştır.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik ifa nedeniyle davanın kısmen kabulüne, 5.000,00-TL’nin dava tarihinden, 3.150,85-TL’nin ıslah tarihi 06.02.2014 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.