muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4977, Karar No: 2024/5357, Tarih: 04.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... ve davacı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

... ve davacı baba vekili davanın kabulü gerektiği yönünden kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı ve özellikle iadeden kaçınma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının ve davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili; davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, çocuğun mutat meskeni olan Hollanda ülkesine iadesine karar verilmesi gerekip gerekmediği, iade koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Yöne ve Kapsamına Dair Kanun`un (5717 sayılı Kanun) 4 üncü, 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 1980 tarihli Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşmenin 4 üncü, 12 nci ve 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1034, Karar No: 2011/2342, Tarih: 21.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1034 E.  ,  2011/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar savunmanının 11.06.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü yasal süreden sonra sanık ...’ın 27.04.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21 / 02 /2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6205, Karar No: 2015/9748, Tarih: 26.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/6205 E.  ,  2015/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.12.2003 tarihinde icra satış dosyasında davalı adına ihale edilen taşınmazlarla ilgili davalının ihale parasını temin edemediğini, davalı tarafından ihale bedeli ile buna bağlı vergi ve harçlarının ödenmesi halinde 1 yılın sonunda taşınmazların o tarihte ulaşacağı değerin 2,5 mislini ödemeyi taahüt etmesi üzerine davalı adına ihale bedelini ve ferilerini ödediğini, taşınmazların davalı adına tescil edildiğini, 1 yılın sonunda davalının sözlü anlaşmalarında kararlaştırılan edimini yerine getirmediğini zarara uğradığını ileri sürerek fazla hakları saklı kalmak kaydıyla 1000.000,00 TL'nin faizi ile tahsiline bu talebinin mümkün olmaması halinde davalı adına yaptığı ödeme olan 905.572,00 TL alacağının faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, icra satış dosyasından adına ihale edilen taşınmazların bedelini dava dışı 3.kişiden temin edilen paralarla ödendiğini, ayrıca dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair 10.05.2011 tarihli kararının davacı tarafından temyiz edilmiş, dairemizce hükmün davacı yararına bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya icra satış dosyasında adına ihale edilen taşınmazları alması için borç verdiğini ve geri ödemediğini bildirerek, yapmış olduğu ödemelerini istemiştir. Her ne kadar mahkemece, davacının iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı kabul edilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan Pendik 1. İcra Müdürlüğü 2003/980 talimat dosyasının içinde, davalı adına icra dosyasına gayrimenkullerin ihale bedeline mahsuben, davacı tarafından ödendiği şerhi düşülmüş olan bazı makbuzlar bulunmaktadır. O halde, mahkemece yapılacak iş, davanın esasına girmek suretiyle, davacı tarafından icra dosyasına davalı adına yatırıldığı belli olan makbuzların tespiti ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6850, Karar No: 2014/975, Tarih: 13.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6850 E.  ,  2014/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Balıkesir 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :07.06.2012

Numarası :2009/329-2012/245

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı Yılmaz Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece M.. ve İ.. Y.. hakkındaki davanın husumetten reddine, Y.. T.. San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ile davalı şirket vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici ile davalı şirket arasında davalı şirkete ait inşaatın bir kısım boya, plastik emulsion ve form plastik imalâtlarının yapılması konusunda yüklenicinin 11.04.2007 tarihli teklifi ve bunun ekindeki iş sahibi şirketin teklifi kabul ettiği anlamına gelen kaşe ve imzası ile malzeme + işçilik dahil eser sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. Davacı yüklenicinin dosya kapsamına göre sözleşme dışı bir kısım imalâtlar yaptığı da anlaşılmaktadır.

Sözleşmede, iç cephede T.. marka saten boya veya D..By Z kullanılması durumunda m2'sinin malzeme + işçilik 3,80 YTL, iç cephede Terraco marka plastik emulsion veya form plastik kullanılması durumunda m2'sinin malzeme ve işçilikle birlikte 2,80 YTL olduğu kararlaştırılmıştır. Saten boya veya Deco By Z'nin fiyatının belirlendiği kısımda bilgisayarla yazılan fiyattan sonra el yazısı ile 3,250 YTL m2'si yazılmış ise de sonradan ilave edildiği anlaşılan bu çıkıntı yüklenici tarafından imzalanmamıştır. Bu çıkıntının altındaki imza iş sahibi şirket yetkilisinin imzasına benzemektedir. Bu değişiklik yüklenici tarafından imzalanmadığından 1086 Sayılı HUMK'nın 298/I. maddesine göre yok hükmündedir.

Sözleşmede fiyatı kararlaştırılan imalâtların birim fiyatları malzeme dahil belirlenmiş olup ayrıca fiyat farkı ödeneceği belirtilmediğinden götürü bedel niteliğindedir. Dairemizin yerleşik uygulama ve içtihatlarında aksi kararlaştırılmadıkça KDV'nin götürü bedele dahil olduğu kabul edilmektedir.

Sözleşmede fiyatı kararlaştırılan imalâtların birim fiyatları malzeme dahil belirlenmiş olup ayrıca fiyat farkı ödeneceği belirtilmediğinden götürü bedel niteliğindedir. Dairemizin yerleşik uygulama ve içtihatlarında aksi kararlaştırılmadıkça KDV'nin götürü bedele dahil olduğu kabul edilmektedir.

Sözleşme dışı imalâtlarla ilgili olarak bunların iş sahibinin yararına olması ve onun tarafından kullanılması halinde bedelinin 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri gereğince yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre istenmesi mümkündür ve hesaplamanın buna göre yapılması gerekmektedir. Mahalli piyasa rayiçleri içinde KDV de olduğundan tespit edilen piyasa rayiçleri üzerine ayrıca KDV eklenmesi de mümkün değildir. Sözleşme dışı imalât bedelleri yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre istenebilir ise de; yüklenicinin talep ettiği miktar piyasa rayicinden düşük ise taleple bağlı kalınarak hesaplamada bu miktarın dikkate alınması gerekir. Davacı yüklenici 01.07.2008 tarihinde ihtarnamesine ekli Y.. İ..'a yapılan işler başlıklı listede iç cephe bölümünde saten alçı çekme için malzeme + işçilik olarak m2'si 1,80 YTL'den talepte bulunulmuştur.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu veren teknik bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla sözleşmede belirtilen Terraco saten boya ve D..By Z kullanılması durumunda malzeme + işçilik bedelini 3,80 YTL/m2, sözleşme dışı imalâtlardan saten alçı çekilmesi işinin malzeme + işçilik birim fiyatının, 1,80 YTL/m2 olarak dikkate almak ve ayrıca KDV eklememek sureti ile sözleşme kapsamındaki işlerde sözleşme fiyatları ile sözleşme dışı imalâtlarda da yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hak edilen bedel hesaplattırılıp bundan kanıtlanan ödemeler mahsup edilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı iş sahibi şirketin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı ve davalı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ile davalı Y..Turizm San. ve Tic. A.Ş. geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28009, Karar No: 2013/3904, Tarih: 12.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28009 E.  ,  2013/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediye, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5315, Karar No: 2014/19451, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5315 E.  ,  2014/19451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/53134

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/493 (E) ve 2011/718 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, "oğlunun nöbetçi öğretmen tarafından dövüldüğünü söylemesi üzerine okul yöneticisi katılanlar ile görüşmeye gittiğini ancak müdür olarak görevli katılan M.. S..'in kendisine sen dağdan mı indin niye bağırıyorsun? biçiminde sözler söylediğini" iddia etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. E..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 2 numaralı bozma yönünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13721, Karar No: 2013/14865, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13721 E.  ,  2013/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... ile davacı ...Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesin de kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile ...'ne İşletme Hakının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.