muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12707, Karar No: 2016/6658, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12707 E.  ,  2016/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Kasabası 170 ada 83 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 26.04.2016 gününde temyiz edenlerden davalı ... vd. vekili Av.... ile davacı vekili Av.... ve aleyhine temyiz olunan davalı ... vd. vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 3309.45 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın 1650 m² kısmı kapama bağ, 1659,45 m² kısmı ise açık tarla kabul edilmiştir. Davaya konu taşınmaz üzerinde verim çağında 15 yaşında 2 adet asma, 8 yaşında 21 adet ceviz,15 yaşında 1 adet ceviz, 25 yaşında 1 adet ceviz, 8 yaşında 5 adet elma, 15 yaşında 6 adet erik, 35 yaşında 1 adet erik, 8 yaşında 10 adet erik ağacı olmak üzere toplam 47 ağacın bulunduğu anlaşılmış olup, bahse konu ağaçların kapama bağ kabul edilen kısımda mı yoksa açık tarla olarak kabul edilen kısımda mı kaldığı çelişkiye yer bırakmayacak şekilde tesbiti ile ağaçların kapama bağ kabul edilen kısımda kaldığının tesbiti halinde ağaçlara kapama bağ kısmında yer almaları nedeni ile ayrıca bedel verilmeden, ağaçların açık tarla kısmında kaldığının tesbiti halinde ise taşınmazın açık tarla kabul edilen 1659.45 m² kısmı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde kamulaştırma bedelinin tespiti,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu taşınmaz üzerinde verim çağında 15 yaşında 2 adet asma, 8 yaşında 21 adet ceviz, 15 yaşında 1 adet ceviz, 25 yaşında 1 adet ceviz, 8 yaşında 5 adet elma, 15 yaşında 6 adet erik, 35 yaşında 1 adet erik, 8 yaşında 10 adet erik ağacı olmak üzere toplam 47 ağacın bulunduğu ve bu ağaçların dava tarihi itibariyle enkaz bedeli de düşülmek suretiyle rayiç değerlerinin toplam 2778 TL olduğu belirtilmiş ise de mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeden bu ağaç bedellerinin kamulaştırma bedeline eklenmemiş olması,

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına bankaya yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38272, Karar No: 2010/8252, Tarih: 29.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/38272 E.  ,  2010/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dışı Ayrancılar Belediye Başkanlığı işyerinde çalışırken 5747 sayılı yasa kapsamında davalı ...’na devredilen davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının 5747 sayılı yasa ile Belediye ye bağlanan Belde işçilerinden olduğunu, devir ile 172 personelin istihdam fazlası olduğunu, personel giderlerinin karşılanamaz hale geldiğini, 5393 sayılı yasanın norm kadro uygulaması gereği davacının çalıştırılmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya yapılan yazılı fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği, feshin bu nedenler geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve 4 aya kadar boşta geçen süre ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiği tespitine ve davacının işe başlatılmaması halinde peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ve kıdem tazminatının kararın kesinleştirilmesine kadar çalıştırılmadığı içi doğmuş bulunan ücret ve diğer haklardan mahsubuna karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davacı vekili özelikle ödeme bulunmadığından mahsup kararı verilmesini temyiz nedeni yapmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Kanunu’nun 21/4 maddesi uyarınca feshin geçersizliğine karar verilip, işçi işe başvurduğunda, işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatı, yukarıdaki fıkra hükümlerine göre yapılacak ödemeden mahsup edilmesi gerekir.

Kanunu’nun 21/4 maddesi uyarınca feshin geçersizliğine karar verilip, işçi işe başvurduğunda, işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatı, yukarıdaki fıkra hükümlerine göre yapılacak ödemeden mahsup edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi 29.05.2009 tarihli bildirimle feshedilmiş ve fesih bildiriminde fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmemiştir. Mahkemece fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve kesin olarak bildirilmemesi nedeni ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacıya fesih tarihinde bildirim süresine ait ücret ve kıdem tazminatı ödenmemiştir. Ödenmeyen bu tazminatların boşta geçen süre için belirlenen ücret ve diğer haklardan mahsubuna karar verilmesi hatalı olduğu gibi bu mahsubun işe başlatılmaması koşuluna bağlanması da yasaya açıkça aykırıdır. Zira yasa mahsubu işe başlatılma koşuluna bağlamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 81.70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.000,-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 29.3.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4699, Karar No: 2018/4724, Tarih: 27.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4699 E.  ,  2018/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 11.01.2012, 09.05.2012, 19.07.2012, 02.11.2012, 10.01.2013, 04.04.2013 tarihli duruşma tutanaklarında ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4623, Karar No: 2016/1477, Tarih: 24.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4623 E.  ,  2016/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 13.12.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz ettikten sonra, 21.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile onanmasını talep ederek temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15691, Karar No: 2013/18369, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15691 E.  ,  2013/18369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idare adına tescili istendiğine göre, mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken hazine adına terkinine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2-g nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine ”Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesi yazılması ve hüküm fıkrasının 2-b bendinde yer alan "hazine adına terkin ve tesciline" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "davacı adına tapuya tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/21343, Karar No: 2023/280, Tarih: 25.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/21343 E.  ,  2023/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2018 tarihli 2018/460 Esas ve 2018/655 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 ncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2018/1679 Esas ve 2020/444 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1-Sanığın POS cihazı almak amacı ile Bank Asyada hesap açıp para yatırdığını, yatırılan paranın üç ay vadesiz hesapta, on beş ... ise talebi olmaksızın açılan vadeli hesapta kaldığını, vadesinden önce paranın çekildiği,

2-Bilirkişi raporunun özenle hazırlanmadığı, esaslı noktalarda hatalar içerdiği, mahkemece eksik araştırma yapıldığı,

3-Sanığın örgüt elebaşının talimatına uyarak Bank ...ya para yatırmasının söz konusu olmadığı,

4-Sanığa ait sosyal medya paylaşımlarının ve tanık beyanlarının sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği,

ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2-Bilirkişi raporunun özenle hazırlanmadığı, esaslı noktalarda hatalar içerdiği, mahkemece eksik araştırma yapıldığı,

3-Sanığın örgüt elebaşının talimatına uyarak Bank ...ya para yatırmasının söz konusu olmadığı,

4-Sanığa ait sosyal medya paylaşımlarının ve tanık beyanlarının sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği,

ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme tarafından aldırılan 25.04.2018 tarihli sanığa ait Bank ... hesaplarına ilişkin raporu incelendiğinde; sanığın iddianamede de belirtildiği gibi 04.02.2014 tarihinde Bank ... Katılım Bankasında vadesiz mevduat hesabı açtığı ve aynı tarihte ... Garanti Bankası hesabından 50.000-TL EFT ile bu hesaba para girişinin yer aldığı, gelen bu tutar ile 13.05.2014 tarihinde de vadeli hesap açıldığı görülmüştür. Bu şekilde sanığın FETÖ/PDY terör örgüt liderinin çağrısı üzerine Bank ... Katılım Bankasındaki hesabına bankayı desteklemek amacıyla para yatırdığı kanaatine varılmıştır.

Sanığın ... Çevre Eğitim Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinde 30.08.2013-30.11.2014 tarihleri arasında Yönetim Kurulu yedek üyesi, 30.11.2014-30.04.2016 tarihleri arasında Yönetim Kurulu asil üyesi olarak görev yapmasının, Yargıtay 16.Ceza Dairesinin 2017/3695 E-2018/729 sayılı Kararı göz önünde bulundurulduğunda örgüt üyeliğinden cezalandırma için tek başına yeterli olamayacağı, ayrıca sanığın bu derneğin faaliyetlerine aktif olarak katıldığına ilişkin bir tespitin bulunmadığı, zaten bu yönde bir iddia da olmadığı, tek başına dernek üyeliğinin de örgüt üyeliğine delil teşkil etmeyeceği, bunlardan başka sanığın terör örgütüne üye olduğuna dair ve örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir bir delil de bulunmayışı karşısında, sanığın eyleminin örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilemeyeceği ancak sanığın yukarıda belirtildiği şekilde Bank Asyaya örgüt liderinin çağrısı üzerine bankayı destekleme amacıyla para yatırdığının anlaşıldığı ve para yatırma şeklindeki sabit olan eyleminin örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suretiyle silahı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kanaati varılmış ve yukarıda anlatılanlar ışığında sanık hakkında neticeten 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de, Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, Bank ... nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği, 04.02.2014 tarihinde POS cihazı almak için hesap açtırdığı ve hesabına parayı bu nedenle yatırdığını bildiren sanığın, savunmasının aksine başkaca delil edilememiş olması karşısında sanığın örgüte yardım etme kastı ile hareket ettiğinin her türlü şüpheden uzak delillerle ispat edilememiş olmasına göre atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle incelenen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2018/1679 Esas ve 2020/444 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5470, Karar No: 2009/6712, Tarih: 11.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5470 E.  ,  2009/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI(ANKARA) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın 13 adet taşınmazını 1.12.1978 tarihinde ve satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "asıl ve birleşen davaların davacılar E.. , A... , N.... , G... .ve S.. .. yönünden HUMK.'nun 409/5-6 maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına" davacılardan S... A... T....  yönünden asıl davanın feragat nedeniyle reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı S... yönünden asıl davanın feragat nedeniyle reddine, asıl ve birleşen davaların diğer davacılar bakımından HUMK.'nun 409/5-6 maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına karar  verilmiştir.