muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30665, Karar No: 2017/3792, Tarih: 13.03.2017

.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin TCK karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için Şirket yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30922, Karar No: 2019/12390, Tarih: 11.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/30922 E.  ,  2019/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-BİR.DOS.DAVALI : ... vekili avukat ...

DAVALI-BİR.DOS.DAVACI : ...

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada muarazanın men'i ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada;

Davacı eczacı, davalı kurum ile arasında sözleşme imzalandığını, davalı kurumun 20.07.2005 tarihli yazısı ile yapılan sözleşmenin 7 yıl süreyle fesih edildiğini bildirdiğini, aynı şekilde 08.08.2005 tarihli yazısı ile de sözleşmenin ilgili maddeleri uyarınca 77.867,83 TL'yi en geç on gün içinde davalı kurum adına bankaya yatırması, ilgili dekontu da davalı kuruma göndermesinin istediğini, davalı kurumun gerek sözleşmenin feshine ilişkin kararı gerekse de istenilen paraya yönelik kararına dayanak yapılan olay ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/19500 Esas, 2004/10174 Karar sayılı soruşturma evrakı tanzim edildiğini daha sonra takipsizlik kararı verildiğini, olayda kusurunun olmadığını iddia ederek, davalı kurum tarafından alınan sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ilişkin ve 77.867,83 TL’nin istenmesine ilişkin kararların uygulanmasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Birleşen davada;

Davacı idare, davalı eczacının dava dışı sigortalı İdris Tokkaş'ın eşi adına düzenlenen ... karnesine yazılan 50 adet Zometa 4 mg adlı ilacı kuruma fatura ettiğini, yapılan incelemede ilaçların küpürlerinin sahte olduğunun anlaşıldığını ve sözleşmenin bu nedenle feshedildiğini, davalının sözleşme uyarınca kuruma fatura edip tahsil ettiği miktarın 5 katı miktarı ödemesi gerektiğini ileri sürerek 77.867.83 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ana davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun davaya konu 20.07.2005 tarih ve B13.1BKG4270000-79087 sayılı yazısı ile sözleşmenin 7 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptaline, davalı İdare tarafından talep edilen 77.867,84 TL'den (eski 77.867.835.195,00 TL) 60.721,24 TL miktarın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/351 Esas sayılı dosyası yönünden ise; davanın kısmen kabulü ile 12.144,26 TL'nin ödeme tarihi olan 31.05.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının bu konuyla ilgili olarak ödemiş olduğu 3.827,25 TL'nin mahsubuna, davalının davacı Kurumdan olan 8.317,01 TL alacağının hükmedilen miktardan mahsubu (takas) hususunun süresinde yapılmadığından reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ana dava davalısı, birleşen dava davacısının tüm, ana dava davacısı, birleşen dava davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurum, eczacı hakkında 2004 yılı Eczane protokolünün III. Uygulanacak Esaslar kısmının 22. Maddesi hükmü uyarınca sahte küpür bedeli olan 12.144,26 TL ile ödeme tarihinden itibaren tahakkuk eden 5.002,22 TL faizi ve sahte ilaç tutarının beş katı olan 60.721,34 TL toplamı olan 77.867,83 TL cezai işlemi uygulamıştır.

Mahkemece, ana davada; davalı idarenin davacı eczacıya uygulamış olduğu cezai işlemin 60.721,24 TL için iptaline karar vermiş 17.146,60 TL miktar olan sahte küpür bedeli ve tahakkuk eden faiz yönünde ret kararı vermiştir.

Birleşen davada ise; 12.144,26 TL'nin ödeme tarihi olan 31.05.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının bu konuyla ilgili olarak ödemiş olduğu 3.827,25 TL'nin mahsubuna, davalının davacı Kurumdan olan 8.317,01 TL alacağının hükmedilen miktardan mahsubu (takas) hususunun süresinde yapılmadığından reddine karar verilerek mükerrer faize karar verilmiştir.

Şöyle ki; Kurum eczacıya 08.08.2005 tarihinde yazmış olduğu yazıda ödeme tarihinden itibaren sahte küpür bedeli olan 12.144,26 TL için tahakkuk eden 5.002,22 TL faiz istemesine göre, mahkemece ana davada cezai işlem yönünde iptal kararı verirken sahte küpür bedeli içinde 5.002,22 TL işlemiş faize de karar vermiştir. Birleşen davada sahte küpür bedeli olan 12.144,26 TL için ödeme tarihi olan 31.05.2005 tarihinden itibaren faize karar verilmesine göre 5.002,22 TL mükerrer faize karar verilmiştir. Yine eczacı tarafından sahte küpür bedelinin 3.827,00 TL’lik kısmı 31.05.2011 tarihinde Kuruma ödenmesine göre bu miktar için Kurumun reçete bedelini eczacıya ödeme tarihi olan 31.05.2005’ten 31.05.2011 tarihine kadar faiz hesabına gidilerek kalan miktar için ödeme tarihinden faize karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözetilmeyerek mükerrer faize karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, ana dava davalısı, birleşen dava davacısının tüm, ana dava davacısı, birleşen dava davalısının sair temyiz itirazlarının reddine, yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın ana dava davacısı, birleşen dava davalısının yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1194, Karar No: 2007/1417, Tarih: 26.04.2007

7. Hukuk Dairesi 2007/1194 E., 2007/1417 K.

**7. Hukuk Dairesi 2007/1194 E., 2007/1417 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Adnan tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı taraf kendi adına tesbit edilen dava dışı 211 ada 23 ve 289 ada 1 parsel sayılı taşınmazların çevresini oluşturan dava ve temyize konu taşınmazın, kadastro sırasında tesbit tutanağının düzenlenmediği, yol niteliği ile kadastro dışı bırakıldığı, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Kural olarak tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkında açılan davalarının Genel Mahkemede görülmesi zorunlu olup, Kadastro Mahkemesinde görülmesi olanaksız olduğu gibi Kadastro Mahkemesinin görevi tutanağın düzenlenmesiyle başlar. Öte yandan, görev, kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12080, Karar No: 2007/14246, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/12080 E.  ,  2007/14246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1.S.H.

TARİHİ :18.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2010/14915, Karar No: 2010/21466, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14915 E.  ,  2010/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5200, Karar No: 2019/6509, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5200 E.  ,  2019/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/02/2014 tarih ve 2010/407-2014/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olup mevcut durumu öncesinde %49,9 hisse sahibi olduğunu, üçüncü kişilerle olan ihtilaflar nedeniyle diğer ortağın talebi üzerine hisselerini sonradan geri almak üzere, inançlı olarak davalı ... ...’e devrettiğini, şirkette çalışan statüsüne geçerek taraflar arasında imzalanan 14.08.2007 tarihli protokol gereği müdür olarak çalışmalarına devam ettiğini, ancak davalıların hisse iadesi yapmadığını, protokol hükümlerine uygun hareket etmediklerini, müvekkilinin ortaklıktan doğan haklarını engellediklerini, kar payı alamadığını, müvekkilinin davalı şirketi tesis için tasfiye ettiği eski şirketine ait müşteri portföyünün davalı şirket tarafından ele geçirildiğini, müvekkilinin aylık ücretinin tam olarak ödenmediğini, müdürlük sıfatı elinden alınarak işine son verildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin 2005 yılından bu yana alamadığı kar payı için 3.000,00 TL, müşteri portföyü için 6.000,00 TL, protokole göre ödenmesi gereken ücretler bakımından 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 manevi tazminatın her bir alacağın doğumundan itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; husumet ve takas itirazında bulunarak davacının şirkete borcunun bulunduğunu, müvekkilinin Alman menşeli Leopold Volz Beteiligungs und V. Geselschaft MBH unvanlı şirketin ürettiği “Volz” marka ürünlerin ülkemizdeki tek satıcısı olduğunu, öncesinde tek satıcının davacının eski şirketi olduğunu ancak aldığı ürün bedelini ödeyememesi nedeniyle 216.160,91 Euro borçlandığını, bu nedenle davacının ve Alman menşeli Volz şirketi ile ortaklaşa müvekkili şirketi kurarak davacının eski şirket borçlarının kurulan yeni şirkete aktarıldığını, davacının münferit imza ile temsilci olarak 322.503,44 TL borçtan kurtulduğunu, davacının müvekkilini yıllarca yönettiğini, davacının müşteri portföyüne ihtiyacın olmadığını, davacının kendi isteği ile paraya ihtiyacı olduğundan hisselerini satmayı teklif ettiğini, bu teklifin kabul edildiğini, zira davacının şirketi iyi yönetemeyip borç altına soktuğunu, alınan ilke kararları uygulayamadığını, şahsi borcundan dolayı şirkete haciz geldiğini, hisse devir sözleşmesi ile davacının hisselerinin Alman menşeli şirkete ve diğer davalıya devredildiğini, bedelinin davacının banka hesabına gönderildiğini, inançlı işlemin bulunmadığını, 14.08.2007 tarihli protokolün taraflar arasında değil Alman menşeli Volz şirketi, davacı ve dava dışı şahısla imzalandığını, protokol koşullarının gerçekleşmesi halinde davacıya aynı hisselerin satılacağının kararlaştırıldığını, davacının protokol hükümlerine uymadığını, hisse devri sonrasında da davacının Alman menşeli Volz şirketinin güvenini sarstığını, Alman şirketine olan borcun 400.000 Euroya ulaştığını, başka firmalara borçlandığını, şirkete giren üç adet çekten birini şahsi işlerinde harcadığını, diğer ikisinin bulunamadığını ve bu konuda açıklamada yapmadığını, davacının müvekkiline şahsi borcunun arttığını, diğer ortak Alman menşeli Volz şirketine bilgi vermeksizin krediler kullandığını, şirkette yapılan denetimde davacının hataları tespit edilerek kararlar alındığını ve yeni müdür atandığını, davacıya satış müdürü olarak görevine devam etmesi teklifi yapıldığını ancak davacının kabul etmeyerek karşılıklı mutabakat sonucu işten ayrıldığını, tazminatlarının ödendiğini, davacının ayrılması sonrasında şirketin kâra geçerek borçlarını büyük oranda ödediğini, davacının ortak olduğu dönemde kâr dağıtılmadığını, şirketin zarar ettiğini, davacının ihtirazi kayıtsız hisseleri satması sonrasında hissedar olmadığından kar payı talep edemeyeceğini, davacının maaş ödemelerinde müdür olduğu dönemde yetkili olduğunu, maaşını alamadığına dair iddialarının bu nedenle yerinde olmadığını, işten ayrıldıktan sonra da yeni şirket kurduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iddialarını ispatlayamadığı, şirket ortaklığından hisselerini devrederek ayrıldığı, ayrıca müdürlük görevinin devamı sırasında yaptığı hatalı işlemlerden dolayı müdürlük görevinden alındığı, ortak olduğu dönem içerisinde şirket genel kurulunca alınmış kâr payı dağıtımına ilişkin karar olmadığından davacının kâr payı talebinde bulunamayacağı, davacının şirketteki sıfatı itibariyle şirket ortağı ve şirket müdürü olarak görev yaptığı, şirket müdürü olarak yaptığı bu tür hizmetlerinden dolayı zaten kendisine ücret ödenmekte olup kazandırdığı müşterilerden dolayı portföy tazminatı talep edemeyeceği, diğer taleplerinin ise toplanan delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle davalı ... ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı şirket yönünden açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş ancak davalı şirket vekili lehine tek vekalet ücretine hükmedilmiş olup reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri bakımından davalı şirket lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken anılan davalı lehine tek vekalet ücretinin takdiri doğru olmayıp kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hüküm fıkrasının 5. numaralı bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılarak yerine “Davalı ... Müh. Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. ve 12. maddeleri uyarınca reddedilen 10.000,00 TL maddi tazminat talebi bakımından 1.500,00 TL, reddedilen 1.000,00 TL manevi tazminat talebi bakımından ise 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Müh. Ltd. Şti.’ne

verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle davalı şirket yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.