muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11375, Karar No: 2016/4169, Tarih: 14.03.2016

Uyuşmazlık kesinleşen dava konusu sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ilişkindir. Mahkemece 24.11.2011 günlü rapor tarihinde davacının sürekli iş göremezlik oranının arttığından bahisle sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Kesinleşen davada hükme esas alınan ve davacının meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının %36 olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas ve genel kurul kararlarında 06.12.2010 günlü muayene bulgularının da değerlendirildiği görülmektedir. Diğer bir deyişle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve genel kurul kararlarının, görülmekte olan davada söz konusu edilen 02.03.2009 tarihli Hastane raporundan sonraki muayene bulgularına göre oluşturulduğu ortadadır. Hal böyle olunca davacıdaki meslek hastalığına bağlı olarak Kurumun belirlediği %56 sürekli iş göremezlik oranının kesinleşen davada Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas ve genel kurul kararlarının dayanağı muayene bulgularından sonra ortaya çıkan yeni bir durum olup olmadığının, yöntemince araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği açıktır.

Yapılacak iş; davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu ihtisas kurulu ile gerektiğinde genel kurulundan rapor alınmak ve sorucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2800, Karar No: 2021/571, Tarih: 02.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/2800 E.  ,  2021/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar Vergi Daireleri ve SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde taşınmazın satış bedelinin müvekkili ile şikayet olunan kamu alacaklıları arasında garameten paylaştırıldığını, şikayet olunanların alacaklarının, bedeli paylaşıma konu taşınmazın malikinin, ortağı ve yöneticisi olduğu şirketin vergi ve işçi prim borçlarından kaynaklandığını, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi hükmüne aykırı olarak, asıl borçlu şirket hakkında takip yapmadan, alacağın şirketten tahsil edilip edilmeyeceği tespit edilmeden, şirket ortağı ve yöneticilerinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.Şikayet olunanlar vekilleri, sıra cetvelinin yasaya uygun olarak düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.İlk derece mahkemesince, kamu alacağından dolayı, borçlu şirket ortaklarının veya yöneticilerinin sorumluluğuna gidilebilmesi için, şirket hakkında takip yapılmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirketin malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra ortak ve yöneticiler hakkında 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre takip yapılarak, ortak veya yöneticilerin malvarlığına haciz uygulanması gerektiği, şikayete konu sıra cetvelinin bu esaslara uyulmadan düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı, şikayet olunan Vergi Daireleri ve SGK vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarih ve 1085 E., 1217 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunan kurumların tüm alacaklarının, borçlu şirket ortağı ...'ün şahsi borcundan kaynaklanmadığı, ortağı ve yöneticisi olduğu ... Dinlenme Tesisi A.Ş.'nin borçlarından kaynaklandığı, bu kapsamda kalan alacaklar yönünden asıl borçlu şirket hakkında takip yapılmadan doğrudan kanuni temsilci aleyhine takip yapılarak mallarına haciz konulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, dolayısıyla bu alacak kalemlerine sıra cetvelinde yer verilmesinin doğru olmadığı, bu itibarla ilk derece mahkemesince şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Karar, şikayet olunan Vergi Daireleri ve SGK vekilince temyiz edilmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. 6183 sayılı Yasa'nın 1. ve 2. maddesinde sayılan kamu alacaklarından dolayı limited şirket ortaklarının sorumluluğu Yasa'nın 35. maddesinde, kanuni temsilcilerin sorumluluğu mükerrer 35. maddesinde, vergi ve vergiye bağlı alacaklar yönünden kanuni temsilcilerin sorumluluğu ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesinde düzenlenmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 35 ve mükkerer 35. maddesi hükümleri uyarınca, ortağın ya da kanuni temsilcinin sorumluğuna gidilebilmesi için, borçlu şirket hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. ve müteakip maddelerine göre cebri takip yapılması ve takip sonucunda amme alacağının şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilememiş ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmış olması gerekir. 6183 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde "Tahsil edilemeyen amme alacağı" ve "Tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı" terimleri açıklanmış olup, bu tanımlar çerçevesinde ortağın ya da kanuni temsilcinin sorumluluğuna gidilip gidilemeyeceği tespit edilmelidir.213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi gereğince, limited şirketlerden tahsil edilemeyen vergi ve vergiye bağlı borçlardan dolayı kanuni temsilcinin sorumlu tutulabilmesi için vergi ve buna bağlı alacakların limited şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilememiş olması gerekir. Bu kapsamda, kamu alacaklısı idare tarafından, öncelikle şirket hakkında bir ihbarname ve ödeme emri düzenlenecek, mal varlığı araştırması yapılacak, buna rağmen alacak tahsil edilemez ise kanuni temsilcinin sorumluluğuna gidilebilecektir. Bu itibarla, şirket hakkındaki takip sonuçlandırılmadan, borçtan fer'i sorumlu olan kanuni temsilci hakkında takibe girişilmesi yasaya aykırılık teşkil etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu alacakları yönünden ise ayrı bir düzenleme mevcut olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun "Primlerin Ödenmesi" başlıklı 88. maddesinin 20. fıkrası; “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile Kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü içermektedir. Bu hükme göre, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tüzel kişi işveren şirket hakkında takibat yapmadan, doğrudan yönetici ile kanuni temsilciler hakkında 6183 sayılı Yasa uyarınca önce takibe girişme ve malvarlıklarına haciz koydurma yetkisi bulunmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun prim alacaklarından dolayı kanuni temsilcilerin sorumluluğu fer’i bir sorumluluk olmayıp birinci derecede ve doğrudan bir sorumluluktur. Kurumun şirket yöneticisi ile kanuni temsilcisinin malvarlığına haciz uygulatabilmesi için 6183 sayılı Yasa hükümleri uyarınca bir takip başlatması gerekir. (Dairemizin emsal 31.05.2016 tarih ve 3482 E., 3352 K. sayılı ilamı) Diğer yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın 17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.Somut olayda, şikayet olunan kamu idarelerince,...'ün hem şahsi borçları hem de ortağı ve aynı zamanda müdürü olduğu şirketlerin borçları nedeniyle bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydına haciz konulduğu anlaşılmıştır. Hükme esas alınan 17.02.2020 tarihli ek bilirkişi raporunda, her bir kamu alacaklısının, limited şirketten ve şahsi borçları nedeniyle ... ...'den olan alacaklarının satış tarihi itibariyle miktarı belirtilmiş ise de şirketin kamu idarelerine olan bu borçları nedeniyle şirket müdürü ve ortağı olan ...'e ait taşınmaza haciz konulabilmesi için yukarıda anılan 6183 sayılı Yasa'nın 35. ve mükerrer 35. maddesi ile VUK'un 10. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği raporda açıklanmamış ve şikayet olunan SGK'nın prim alacağının 5510 sayılı Yasa'nın 88/20. maddesinde açıklanan durumu ayrıca gözetilmemiştir.Bu durumda, ilk derece mahkemesince, somut olayda, şikayet olunan SGK'nın prim alacakları yönünden 5510 sayılı Yasa'nın 88/20

...'e ait taşınmaza haciz konulabilmesi için yukarıda anılan 6183 sayılı Yasa'nın 35. ve mükerrer 35. maddesi ile VUK'un 10. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği raporda açıklanmamış ve şikayet olunan SGK'nın prim alacağının 5510 sayılı Yasa'nın 88/20. maddesinde açıklanan durumu ayrıca gözetilmemiştir.Bu durumda, ilk derece mahkemesince, somut olayda, şikayet olunan SGK'nın prim alacakları yönünden 5510 sayılı Yasa'nın 88/20. maddesine dayalı olarak şirket yöneticisi ve kanuni temsilcisi hakkında doğrudan takip yapabileceğinin gözetilmesi, şikayet olunan vergi daireleri yönünden ise 6183 sayılı Yasa'nın 35. ve mükerrer 35. maddesi ile VUK'un 10. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, her bir kamu alacaklısının bedeli paylaşıma konu taşınmaza haciz uygulatma yetkisine haiz olup olmadığının ve haciz yetkisine sahip olan idarelerin, satış tarihi itibariyle sıra cetvelinde esas alınması gereken alacak miktarlarının tespiti amacıyla yeni bir bilirkişiden rapor alınması, alınacak bu rapor doğrultusunda, hükmün gerekçesinde, yeni sıra cetvelinin hangi esaslara göre düzenleneceğinin, alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğinin saptanması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.Açıklanan bu nedenlerle, şikayet olunan Vergi Daireleri ve SGK vekillerinin istinaf başvurusunun reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi Kararının HMK 371. madde gereğince şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, şikayet olunan Vergi Daireleri ve SGK harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4453, Karar No: 2011/2400, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4453 E.  ,  2011/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın tasfiye halinde olup, yönetim ve denetiminin BDDK ve TMSF'na ait olduğunu, bu nedenle de alacağının kamu alacağı nitelikte bulunması nedeni ile Sivrihisar 1. İcra Müdürlüğü'nün 1999/780 sayılı dosyasında düzenlenen 09.11.2009 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının diğer kamu alacakları ile garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2010 gün 2010/1182-3519 sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ilk haczin kamu alacağı için konulması halinde diğer alacaklıların imtiyazlı olmaları halinde bile bu alacağa iştirak edemeyecekleri, somut olayda ilk sırada Sivrihisar Vergi Dairesi'nin vergi borcu için konulan haczinin bulunduğu, satış bedelinin bu borcu karşılayamadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140/9. maddesi uyarınca şikayetçi bankanın harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harca hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün harca ilişkin olan ilk iki satırının karar metninden çıkarılarak yerine "5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140/9. maddesi uyarınca şikayetçinin harçtan muaf olması nedeni ile harç hususunda bir karar verilmesine yer olmadığına" cümlesi eklenerek hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3654, Karar No: 2014/8340, Tarih: 23.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3654 E.  ,  2014/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/1198-2013/121

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.10.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. Ş.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ...ada .. parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, ..ada.. parsel, . parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı S.. Ş.. temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı S.. Ş..'nin dava konusu .. sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalının dava konusu .. parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5578 Sayılı Kanunla değiştirilen 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3. şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcutken, 5403 Sayılı Kanunun 8. maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537Sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez. Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir.

Somut uyuşmazlıkta .. parsel ve ..ada ..parsel sayılı taşınmazlarda borçlular (davalı) S.. Ş.. ve D.. Ş.. paydaş durumundadır. Yukarıda bahsedilen yasal değişiklikle alacaklı (davacı) tarafından borçlu davalıların haczedilen payının doğrudan icra yolu ile satışı mümkün hale gelmiştir. Bu nedenle alacaklının (davacı) İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi gereğince yetki alarak bu parseller yönünden ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı kalmamıştır.

... parsel sayılı taşınmazlar yönünden de davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

... parsel sayılı taşınmazlar yönünden de davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda .. numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. Ş..'nin diğer temyiz itirazlarının reddi ile .. ada..parsel, .. ada ... parsel, . ada .. parsel ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün ONANMASINA, 2 numaralı bent uyarınca ..ada .. sayılı taşınmazlar yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 23.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7762, Karar No: 2016/1984, Tarih: 10.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/7762 E.  ,  2016/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18/09/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar, yakınanların ikametgahının bahçesindeki kömürlüğün kilidini kırıp, çeşitli inşaat malzemelerini ve aletleri alarak bir kamyonetin kasasına yükledikleri sırada, yakınan ...'ın farkettiği, yanlarına gidip kamyonetin kasasına baktığı, kendine ait eşyaları görünce bir ayağını kaldırıma bir ayağını da kamyonetin kasasına koyarak eşyalarını geri aşağı atmaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'un şoför mahaline geçtiği, diğer sanık ... kamyonete binerek aracı hızla hareket ettirmeleri üzerine yakınan...'ın kamyonetin kasasına düştüğü, olay yerine gelen ...'ın eşi yakınan ...'in ise aracın kapısını tutup gitmelerine engel olmaya çalıştığı, ancak sanık ...'un çaldıkları eşyalarla birlikte olay yerinden kaçabilmek için kamyoneti yakınan ...'in üzerine doğru sürdüğü, kamyonetin kasasında bulunan yakınan ...'ı ise kamyonetten düşürmek amacıyla aracı zigzaglar yaparak sağa sola hareket ettirdiği, bu şekilde yakınanı kamyonetten düşürmek suretiyle yaralayarak çaldıkları bir kısım eşyalarla birlikte olay yerinden kaçtıkları, aracın içerisinde bulunan sanık ...'un da sanık ...'un aracı bu şekilde kullanmasına engel olmayarak onun eylemine iştirak ettiği, anlaşılmasına karşın, suça konu eşyaları çalarak kamyonetin kasasına diğer sanıklarla birlikte yükleyen sanık ...'ın, yakınanların kendilerini farketmesi üzerine, diğer sanıklar ... ile birlikte kamyonete binip binmediği ve eyleme katılımın ne aşamada kaldığının tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

1- Sanıklar...'un eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık ve yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2- Yakınanlar ve tanık ...'den sorularak, sanık ...'ın konumu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilip tespit edildikten sonra sanık ...'ın suç teşkil eden haksız fiilinin nitelendirilmesinin yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

3-Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

3-Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkın korunmasına, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1635, Karar No: 2015/6106, Tarih: 19.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1635 E.  ,  2015/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile .... Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıların müşterek çocuklarının nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, davacının anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacılar, müşterek çocuklarının gerçek anne ve babasının kendileri olmasına rağmen nüfusta amca ve amcasının eşinin hanesine gerçeğe aykırı şekilde kaydedildiğini ileri sürerek nüfus kayıtlarında geçen anne ve baba adlarının iptal edilerek gerçekte annesi olan .... ve babası ..... olacak şekilde nüfusa tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.