muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6737, Karar No: 2016/8936, Tarih: 12.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6737 E.  ,  2016/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Somut olayda, sanığın marketten çay alırken 94 TL para üstünü aldıktan sonra, kasa görevlisine elinde tuttuğu 100 TL yi göstererek iki tane 50 TL yapmasını istediği bu arada müştekinin dikkatini dağıtarak müştekiye 100 TL vermeden iki tanede 50 TL parayı alıp marketten ayrılması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen TCK'nın 142/2-b maddesindeki elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceri ile alınması suçundan uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14615, Karar No: 2015/16207, Tarih: 10.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14615 E.  ,  2015/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/14615

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/808-2015/412

Dava dilekçesinde, kayyımlık kararının kaldırılması talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

27,70 TL Onama H.

27,70 TL Peşin H.

-------------------------

Karşılaştırıldı
Yargıtay — Esas No: 2010/5793, Karar No: 2010/17117, Tarih: 27.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/5793 E.  ,  2010/17117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan beraatine ilişkin 15.02.2005 tarihli karara yönelik katılan vekilinin temyizini inceleyen ve sanığın hükümden önce 21.12.2004 tarihinde öldüğünden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar veren Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 23.01.2006 tarih ve 2005 / 5208 esas 2006 / 77 karar sayılı ilamı hüküm kesinleştiği halde, mahkemece dosyanın yeniden esas kaydı yapılarak sanık hakkında aynı suçtan yapılan yargılama sonucunda sanığın ölümü sebebiyle kamu davasının yeniden düşürülmesine ilişkin 24.05.2007 tarihli karar hukuken geçersiz olduğundan katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26565, Karar No: 2023/625, Tarih: 18.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26565 E.  ,  2023/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/59 E., 2021/97 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.01.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... duruşmaya geldiler. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ikamet ettikleri Adana ili, ... ilçesi, ... kasabası yanında bulunan davalı şirkete ait kömür depolama sahasının sağlıklarına; bağ, bahçe, ağaç ve tarlalarına zarar verdiğini, kasabadaki tüm konutların ekonomik değerini tamamen yitirmesine neden olduğunu belirterek maddi zararlarının tazminine, mevzuata aykırı olarak kurulan davalı işletmenin faaliyetinin sonlandırılmasına (müdahalesinin men'ine) karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin haksız bir eylemi bulunmadığından herhangi bir sorumluluğundan bahsetmenin de mümkün olmadığını, ilgili mevzuat kapsamında her türlü tedbir ve önlemlerin alındığını ve alınmaya da devam edildiğini, dava dilekçesinin yasal şartları bulunmadığından kesin süre verilerek dava sebebinin ve talep sonucunun 74 davacı bakımından ayrı ayrı açıklattırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 21.01.2016 tarihli ve 2013/115 - 2016/67 sayılı karar ile davalı şirket kurallara uygun bir şekilde tesisi işletse de, yine de davacıların maddi zararlarının olduğu, ancak davalının gerek ÇED raporu, gerekse mevzuata uygun çalışması sebebi ile men kararı verilemeyeceği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, müdahalenin men'i talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2013/115 Esas, 2016/67 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2013/115 Esas, 2016/67 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.01.2019 gün ve 2016/5933-2019/91 sayılı ilamında; "Bir haksız fiilden birden fazla kişi zarar görebilir. Bu zarar, şahıs veya mal varlığı değerlerine ilişkin olabileceğinden her mutazarrır yönünden ayrı ayrı meydana gelir. Maddi hukuk bakımından geçerli olan bu belirlemenin usul hukuku bakımından sonucu aynı haksız fiilden kaynaklansa da her zarar görenin dava ve talep hakkının diğerinden bağımsız olmasıdır. Yani zararları aynı haksız fiilden kaynaklanmış olsa bile zarar görenlerin açacağı tazminat davalarında zorunlu dava arkadaşlığı değil ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusu olur (HMK 57/1-C). İhtiyari dava arkadaşları aynı dava dilekçesi ile dava açmış olsalar bile davaları birbirinden bağımsızdır (HMK 58).

Öte yandan, davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda mahkeme ayrı olarak açılmış davaları birleştirebileceği gibi yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için birlikte açılmış davaların ayrılmasına da karar verebilir (HMK 167). Bu konuda kanun hakime takdir hakkı tanımıştır. Ancak hakim takdir hakkını, yargılamanın makul süre içerisinde bitirilmesini ve düzenli bir şekilde yürütülmesini emreden usul ekonomisi ilkesini de gözeterek kullanmak durumundadır.

Bu genel açıklamadan sonra somut olaya bakıldığında; Her ne kadar davacılar vekilince, Adana ili, Ceyhan ilçesi, Kurtpınarı Kasabası sakini oldukları ve davalı şirketin faaliyetleri sebebiyle zarar gördüklerini iddia ettiği 74 davacı adına bir dilekçe ile tek dava açılmış ve mahkemece de esasen ortada 74 ayrı dava olduğu düşünülmeksizin yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; yürütülen yargılama ve sonucunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesini sağlamak açısından birlikte açılmış olan davaları ayırmak, her bir davacının talebini açıklattırmak, mülkiyet ve zilyetlik durumlarını gözetmek suretiyle husumet ehliyetini tayin ve tespit etmek, sonrasında davacıların isteklerinin esası ile ilgili karar vermektir. "gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; tefrik işleminden önce davacılar vekilinin dava dilekçesini somutlaştırması gerektiği, bu konuda davacılar vekiline süre verildiği, davacı vekilinin 29.09.2020 tarihli celsede yeniden süre verildiği takdirde her müvekkili yönünden somut zararlarını açıklar şekilde dilekçe sunacağını bildirdiği, buna rağmen somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesince; tefrik işleminden önce davacılar vekilinin dava dilekçesini somutlaştırması gerektiği, bu konuda davacılar vekiline süre verildiği, davacı vekilinin 29.09.2020 tarihli celsede yeniden süre verildiği takdirde her müvekkili yönünden somut zararlarını açıklar şekilde dilekçe sunacağını bildirdiği, buna rağmen somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamına göre mahkemece öncelikle yapılması gereken işlemin dosyaların tefrik edilmesi olması gerekmekteyken dosyalar tefrik edilmeden önce davacıların somut zararının karşılanması yönünde ara karar verilmesinin hatalı olduğunu, sözlü yargılama için gün tayin edilmediğini, müvekkili davacıların adli yardımdan yararlandırılmaları talep edilmesine rağmen bu hususta da karar verilmediğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; haksız eylem ve çevre hukukuna dayalı müdahalenin men’i ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3.Değerlendirme

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde düzenlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından mali yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin mali durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir.

Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından mali yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin mali durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir.

Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Başka bir deyişle söz konusu iddia veya savunmada açıkça haksız durumda bulunmamak ve haklı olduğu yolunda hâkimde yaklaşık bir kanaat oluşturabilmek gerekir. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmasının engellenebilmesi için haklılık koşulu özenle incelenmelidir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

Öte yandan talepte bulunanın mali gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle mali yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir. Haklılık koşulunun ispatında ispat ölçüsü, yaklaşık ispattır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacılar vekilinin 25.02.2021 tarihli dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunduğu, 25.02.2021 tarihli celsede mahkemece davacılar vekilinin her bir davacı yönünden talebini somutlaştırması halinde dosyanın tefriki ile adli yardım talebinin değerlendirilmesi yönünde ara karar kurulduğu, 27.04.2021 tarihli hüküm celsesinde ise HMK'nın 330/6. Maddesi gereğince adli yardım talebinde bulunan kişiler yönünden yargılama giderlerini karşılayacak durumda olmadığını gösteren mali durumlarına ilişkin belgeler mahkemeye sunulmadığından davacıların adli yardım taleplerinin reddine karar verildiği aynı celse davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardım talebinin incelenmesi” başlıklı 337. maddesinin 1. fıkrasında, mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği, ancak talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı düzenlenmiştir. 2. fıkrada ise “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü yer almaktadır.

Şu durumda; mahkemece davacılar vekilinden hangi davacılar yönünden adli yardım talep edildiğinin açıklattırılması, adli yardım talep edilen davacıların yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadıklarını gösteren mali durumlarına ilişkin belgeleri açıklama dilekçesi ile birlikte ibraz etmeleri gerektiği hususunda davacılar vekilinin ihtar edilmesi, akabinde her bir davacı yönünden adli yardım talebinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, adli yardıma ilişkin kararın HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu gözetilerek itiraz olması durumunda itiraz prosedürünün işletilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

8.400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,

18.01.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10562, Karar No: 2021/245, Tarih: 20.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10562 E.  ,  2021/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... (... Eczanesi) arasındaki itirazın iptali davasına dair Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06/11/2014 tarihli ve 2013/85 E. -2014/592 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairemizin 15/01/2020 tarihli ve 2016/27197 E.- 2020/151K. sayılı ilamına karşı taraf vekillerince süresi içinde kararın düzeltmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müfettişlerce hazırlanan soruşturma raporlarına göre, davalı tarafından ... Cerrahisi Dal Merkezi çalışanları ile ortak hareket etmek suretiyle usulsüz reçeteler düzenlendiğini, reçete arkasındaki imzaların reçete sahibi kişilere ait olmadığını, sigortalıların bilgisi dışında reçete düzenlendiğinin belirlendiğini, bu nedenlerle sözleşmenin 6.3.3. ve 6.3.19. maddeleri uyarınca davalıya borç bildiriminde bulunulduğunu, ödenmemesi üzerine davalı hakkında Ankara 24.İcra Müdürlüğü'nün 2011/13368 Esas dosyası ile 223.819,26 TL cezai şart, 18.386,00 TL yersiz ödeme ve 6.233,30 TL faiz olmak üzere toplamda 248.438,56 TL borcun tahsili amacıyla takip başlatıldığını, yapılan takibe davalı tarafından haksız itiraz edildiğinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; sigortalının bilgisi dışında reçete yazılmış ise bunun tarafınca tespit edilemeyeceğini, ilaç alımı sırasında karne sahibinin görülmesinin gerekli olmadığını, ilaç alım sırasında reçete arkasının imzalandığını, reçetelerin sahte olmadığını, hastaların doktora gittikleri ve ilaçları aldıkları yönünde beyanda bulunduklarını, hakkında ceza davası açıldığını ve henüz sonuçlanmadığını, müfettiş raporunun esas alınamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, hasta ... ait reçetelerin adına çıkarılan sağlık raporuna uygun olarak düzenlendiğinden bu olayla ilgili cezai şartın tahsili işleminin yerinde olmadığı, kuruma fatura edilen 21 adet reçeteye yönelik hastaların ilaçları aldıklarını beyan etmeleri nedeniyle cezai şartın tahsiline yönelik işlemin yerinde olmadığı, 36 adet reçetenin sigortalının bilgisi dışında düzenlenerek kurumun zarara uğratılması eyleminde ise, sigortalıların reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığı ve reçetelerdeki ilaçları almadıkları yönündeki beyanlarına itibar edilerek bu yöndeki cezai şartın davacıdan tahsili işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13368 esas sayılı dosyasında

davalı borçlunun 27.383,10 TL cezai şart, 1.408,17 TL işlemiş faiz, 2.738,31 TL yersiz ödeme olmak üzere toplam 31.529,58 TL yönelik itirazının iptali ile faiz dışındaki alacaklara takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulamak suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine 13. Hukuk Dairesi'nin 15/01/2020 tarihli, 2016/27197 E. ve 2020/151 K. sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Onama kararına karşı taraflarca karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, sahte ilaç raporuna dayanılarak reçete düzenlenmesi, reçete arkasındaki imzaların sigortalılara ait olmaması ve 36 reçetenin sigortalıların bilgisi dışında düzenlenmiş olması nedeni ile davalı hakkında 6.3.3. ve 6.3.19.maddeleri uyarınca uygulanan cezai işlemlerin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Somut olayda, davalı eczane hakkında 36 adet reçetenin, sigortalıların bilgisi dışında düzenlenmiş olması nedeni ile cezai işlem uygulanmış, ilgili cezai işlemin, sigortalıların müfettiş raporundaki beyanları esas alınarak tesis edildiği anlaşılmıştır. Ne var ki, sigortalıların bir kısmının müfettiş raporundaki beyanları ile ceza yargılamasındaki beyanlarının çeliştiği belirlenmiştir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın 31.maddesi uyarınca, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında cezai işleme esas alınan sigortalıların mahkemece tanık olarak dinlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesince verilecek mahkumiyet kararı ve ceza mahkemesinde kabul edilen maddi vakıalar hukuk mahkemesini bağlar. Somut olayda, her ne kadar mahkemece, bilirkişi heyetinin hazırlamış olduğu rapor, denetime ve hüküm kurmaya elverişli görülmüş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; davaya konu işlemler nedeniyle davacı eczacı ve çalışanları hakkında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/50 Esas sayılı dosyasında devam eden yargılamada davalı ve çalışanları hakkında mahkumiyetlerine karar verildiği, ancak kararın istinaf aşamasında olup henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Davalı eczacının, kurumu zarara uğratmak kastıyla hareket edip etmediği, bir başka ifadeyle davalı hakkında uygulanan cezai şartın unsurlarının oluşup oluşmadığı ceza davası sonucunda belli olacaktır. Hal böyle olunca, ceza davasının sonucunun HMK’nın 165. maddesi de gözetilerek bekletici mesele yapılması ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi zorunludur. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile davalı yararına bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının bütün, davalının sair düzeltme isteminin reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile 13.Hukuk Dairesi'nin 15/01/2020 tarihli, 2016/27197 E. ve 2020/151 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçeler ile davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyen davalıya iadesine, 20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.