muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12156, Karar No: 2021/13437, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12156 E.  ,  2021/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitinin mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 37. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kadastro tespitinin mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu İstanbul İli, ... İlçesi, ... Köyü, 1 pafta, .....,....,...,..., parsel sayılı 28 adet taşınmazın, 1962 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında dava dışı kişiler adına tespit edildiği, davacıların murisleri tarafından açılan tapu iptal davasının taşınmazın orman niteliğinde bulunması nedeniyle orman idaresinin katılımı ile yapılan yargılama sonucu davaların parsel bazında tefrikinden sonra, Pendik Kadastro Mahkemesi'nin Yargıtay aşamasından geçerek kesinleşen kararları ile 01/03/2006 tarihinde hükmen tescil kararı ile orman vasfı ile hazine adına tapuya tescil edildiği, davacıların eski tapu ve zabıt kayıtlarına dayalı olarak eldeki tazminat davasını açtıkları anlaşılmıştır.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca yazılı gerekçelerle esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı Hazine yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7964, Karar No: 2015/16155, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7964 E.  ,  2015/16155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.11.2014

No : 2013/2198-2014/2031

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 04.06.2013 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli TR-4 belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11881, Karar No: 2012/23068, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11881 E.  ,  2012/23068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/07/2003-15/10/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...Turizm İnş San ve Tic AŞ'ye iadesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/467, Karar No: 2018/2980, Tarih: 08.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/467 E.  ,  2018/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili; ..... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/1130 Esas sayılı icra dosyasının borçlusu olan .....adına kayıtlı ....plakalı aracın 24.06.2015 tarihinde açık arttırma ile 12.900,00 TL bedelle satıldığını ve satışın kesinleştiğini, icra müdürlüğünün 07/07/2015 tarihli kararı ile takibe konu alacağın yediemin alacağı olması ve dosyada para kalmamasından dolayı aracın aynından doğan .... borcuna aktarım yapılamadığının ifade edildiğini ve sıra cetveli düzenlenmesine yer olmadığına karar verildiğini, .... alacağının vergi konusu aracın aynından doğması sebebiyle rüçhanlı alacak olduğunu, ....., tellaliye ve dosya masrafları ödendikten sonra kalan ihale bedelinden tahsil ve cezaevleri harçları da kesildikten sonra yediemin ücretinin alacaklı yana ödenmesi gerektiğini, aracın otopark ücretinin satış bedelinin %30'unu geçemeyeceğini, davaya konu olayda satış bedelinin 12.900,00 TL, yediemin ücretinin ise belirtilen oranın çok üstünde bir rakam olduğunu, ayrıca davacı ... dairesinin trafik para cezası alacağının da bulunduğunu, icra müdürlüğünce satış bedelinden bu alacağın da ödenmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek .... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/1130 Esas sayılı dosyasında verilen derece ve .... kararının iptaline ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili öncelikle davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine; ve şikayet edenin iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 142. maddesine göre cetvel suretinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceğini, itirazın alacağın esas ve miktarına tahakkuk etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesinden istenebileceği, şikayetin haciz sıra cetvelindeki alacağın sıra ve esasına ilişkin olduğu gerekçesiyle şikayetin HMK 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine karar vermiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İcra dairesinin, sıra cetvelini yaparken, takip hukuku hükümlerine aykırı hareket ettiği, yapılan işlemin somut olaya uygun olmadığı veya şikâyet eden kendi ya da diğer alacaklıların sırasının yanlış olduğunu iddia etmekte ise, sıra cetveline karşı icra dairesinin

../..

S.2.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İcra dairesinin, sıra cetvelini yaparken, takip hukuku hükümlerine aykırı hareket ettiği, yapılan işlemin somut olaya uygun olmadığı veya şikâyet eden kendi ya da diğer alacaklıların sırasının yanlış olduğunu iddia etmekte ise, sıra cetveline karşı icra dairesinin

../..

S.2.

bağlı olduğu icra hukuk mahkemesinde şikâyet yoluna başvurulur. Somut olayda şikayetin konusu, sıra cevelinde Motorlu Taşıtlar Vergisine, Yediemin ücretinden önce pay ayrılıp ayrılmayacağına ilişkindir. Bu husus alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp sıraya ilişkin olduğundan İİK'nın 142/2. fıkrası gereğince icra hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bu nedenle icra hukuk mahkemesinin talebin esası ile ilgili bir karar vermesi gerekirken görevsiz olduğu düşüncesiyle şikayetin usulden reddine karar vermesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9550, Karar No: 2014/3057, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9550 E.  ,  2014/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/58733

Mahkemesi : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/12/2011

Numarası : 2011/135 - 2011/538

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin kusura, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde sanığın idaresindeki araçla gece meskun mahal sınırları içinde aydınlatması bulunan S. ilçesi G.. Bulvarı üzerinden Uşak istikametine seyiri sırasında aynı istikamette seyretmekte olan ölen R.. T..'ın idaresindeki araçla sanığın aracına arkadan çarpması neticesinde R.. T..'ın öldüğü, katılan S.. T..hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın aşamalarda “Arkadaşlarını S.. otogarına bıraktıktan sonra Uşak istikametine yavaş bir şekilde ilerlerken, S..istikametine tekrar dönmek için aynaları kontrol ederek sola doğru sinyalini vererek güvenlik şeridine geçtiğini, 15-20 metre gittikten sonra sol şeritten döneceği sırada aracında bir ses duyduğunu ve aracının savrulduğunu” beyan ettiği ölenin eşi olan mağdurun da "gece saat 23:50 civarında P... kasabasından eşinin idaresindeki .. plakalı Wosvagen marka araç ile S.. ilçesine doğru seyir halinde iken hızlarının 100 - 110 km arasında olduğunu eşini uyarıp, yavaş gitmesini istediğini, eşinin hızını azalttığını, devamlı sol şeritte seyrettiğini, kaza olmadan önce kazaya karışan diğer kamyonu eşinin ve kendisinin fark ettiklerini, kamyonun yolun sağında ilerlediğini, eşinin kamyonu görünce kornaya bastığını ve sellektör yaptığını, önlerinde sağ şeritte seyreden kamyonun sola doğru kavis yaparak döndüğünü, eşinin araca çarpmamak için idaresindeki aracı sağa doğru kırdığını ancak araca kasa kısmından çarptıklarına" ilişkin beyanları ile araçlarda meydana gelen hasarlara ilişkin fotoğraflar da incelenip değerlendirilerek kusurun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için bir kezde Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek üçlü bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4737, Karar No: 2020/6918, Tarih: 09.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/4737 E.  ,  2020/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 16 - 2018/100195

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Numarası : 2018/707 - 2018/1102

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2017

tarih ve 2015/281 - 2017/172 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme, Silahlı

terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne üye

olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Resmi

belgede sahtecilik, İftira

Hüküm : 1-Sanıklar .... TCK'nın 314/2, 53, 58/9-6, 63, 54, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bir kısım sanıklar ve müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkan sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf aşaması ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I)KatılanNaci Mumcu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

a)Silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçlarından verilen hükümlere ilişkin olarak;

Bölge Adliye Mahkemesinin, katılan ...'nun sanıklara atılı silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçlarının niteliği

itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılmasına imkan bulunmadığından CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verdiği istinaf başvurusunun reddine dair karar, anılan maddenin son cümlesine göre itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarih ve 2018/289 Değişik iş sayılı kararıyla bu hususta bir karar verildiğinden temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

b)Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlere ilişkin olarak;

Resmi belgede sahtecilik suçuna konu edilen fizik takip tutanaklarında katılan ... hakkında herhangi bir tespitte bulunulmamış olduğu nazara alınarak; sanıklara yüklenen suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan katılanın davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup temyize hak vermeyeceğinden katılan vekilinin temyiz talebinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II)Sanıklar...hakkında iftira suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;