muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8684, Karar No: 2020/1094, Tarih: 15.01.2020

3-Sanık ...’ın, müştekiler ..., ..., ..., ... ile açık kimliği tespit edilemeyen İrima’ya, sanık ...’ın, müştekiler ..., ..., ..., ..., Filiz Koç, ... ile açık kimliği tespit edilemeyen Menekşe’ye, sanık ...’nın, müştekiler Lamiya Mammodova, ... ile Özgül Ünüvar’a (Kaynar) yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediklerinin anlaşılmasına karşın, TCK.nın 43/1. maddesinin bu sanıklar hakkında uygulanmaması,

4-Müşteki ...’nın, “...sanık ... beni darp etti, bu esnada eve gelen müşteriyle onun zorlamasıyla birlikte oldum, sanığa fuhuş yapmak istemediğimi söylediğimde beni öldürmekle tehdit etti...” biçimindeki ifadesi ile sanığın, müştekinin belirttiği nedenden dolayı olmasa da onu darp ettiği yönündeki ifadesi karşısında, sanığın müştekiye yönelik fuhuş eylemini onu tehdit edip, ona karşı cebir kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmasına karşın sanık ...’nın bu müştekiye yönelik eyleminde TCK'nun 227/4. maddesinin uygulanmaması,

5-Kısmi kabule göre de;

Tüm sanıklar hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmama nedenlerinin denetime elverecek şekilde kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak (sanık ... hakkında başkaca yönleri incelenmeksizin) HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17516, Karar No: 2019/21901, Tarih: 28.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/17516 E.  ,  2019/21901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan, sadece bir tane ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanının bulunduğu heyet raporu ile yetinilerek, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1534, Karar No: 2019/4955, Tarih: 01.07.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/1534 E.  ,  2019/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece, davacı tarafın dayandığı Temmuz 1967 tarih 43 sıra numaralı tapu kaydının, tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritası ile birlikte getirtilmediği ve kayıtların yapılan keşifte mahalline yöntemince uygulanmadığı belirtilerek, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının tesisinden itibaren getirtilip dosyanın ikmal edilmesinden sonra, mahallinde yeniden keşif yapılması, tapu kaydının yöntemince uygulanarak kapsamının belirlenmesi, dava konusu taşınmazın tapu kaydının kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde, uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi gerektiğinin düşünülmesi, tapu kaydının taşınmazı kapsadığının belirlenmesi halinde ise, davalı ... tarafından, dedesi ...'in dava konusu taşınmazı, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının ilk kayıt maliklerinden olan ...'dan haricen satın almak suretiyle hak sahibi olduğu iddia edildiğine göre, ilk kayıt malikleri olan ... evlatları ..., ..., ... ve ... taşınmazı taksim edip etmediklerinin, taksim etmişler ise taşınmazın ... payına isabet edip etmediğinin ve dava tarihinde yürürlükte olan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesi uyarınca, tapu kaydının hukuki değerini yitirip yitirmediğinin belirlenmesi, tapu kaydının taşınmazı kapsadığı, hukuki değerini yitirmediği ve taksim edilmediği sonucuna ulaşıldığı takdirde, davacı taraf adına tescil edilecek taşınmaz miktarının davacının tapu kaydındaki payı ile sınırlı olacağı hususunun gözetilmesi, bundan sonra toplanan deliller uyarınca karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 123 ada 4 parsel sayılı taşınmaz 1200 pay kabul edilmek suretiyle, 120 payının isimleri ve payları açıkça gösterilmek suretiyle davacının murisi olan babası ...’ın mirasçıları adına tesciline, bakiye 1080 payın ise davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçılarından ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dava konusu taşınmazın, davacının dayandığı Temmuz 1967 tarih, 43 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı, tapu kayıt maliklerinden olan davacının babası muris ... aleyhine tapu kaydının hukuki kıymetini yitirmediği, söz konusu tapu kaydının tesisi olan Mayıs 1289 tarih, 44 sıra numaralı tapu kaydının malikleri tarafından, taşınmazın taksim edilmediği anlaşılmış olup, mahkemenin bu hususlara ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Mahkemece davacının dayandığı tapu kaydının maliklerinden ...’ın, Temmuz 1967 tarih, 43 sıra numaralı kayıtta 4/80, bu kaydın geldisi olan Temmuz 1942 tarih, 49 sıra numaralı kayıtta ise 4/80 payı olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, dosya arasında bulunan, davacının dayandığı tapu kaydı, tesisinden itibaren incelendiğinde, muris ...’in, tesis kaydının başkaca gittilerinde de payı bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; dosya, tapu işlerinden anlayan uzman bir bilirkişiye tevdi edilmeli, bilirkişiden davacının dayandığı tapu kayıtlarında, muris ...’in ne kadar payı olduğunu belirten, denetime elverişli rapor aldırılmalı ve böylece murisin pay miktarı kesin şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2848, Karar No: 2018/11221, Tarih: 26.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2848 E.  ,  2018/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 18/06/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8833, Karar No: 2016/10928, Tarih: 30.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/8833 E.  ,  2016/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... 'a yönelik sahte kredi kartı üretmek suçundan açılan dava hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında katılan ... 'un kimlik bilgileriyle sahte evrak ibraz edip kredi kartı ürettirdiği, internet bankacılığı vasıtasıyla şikayetçi kredi kart bilgileri kullanılarak çekilen nakit avansı sahte olarak ürettiği kredi kartına borç ödemesi yaptığından bahisle açılan davada; şikayetçi ..., "kredi kartını 25.05.2007 tarihinde ... Sigorta şirketinde sigorta işlemi yapmak için söz konusu kartını kullanmak üzere iş yeri sahibi olan ...'na verdiğini, ancak işyerinde işlemleri yaptırırken işyeri sahibi kartın işlem görmediğini söyleyerek kartı iade ettiği, daha sonra 07.06.2007 tarihinde söz konusu banka şubesinden gelen bir arama ile kart hesabından 2.500 TL nakit avans çekildiğine" dair beyanı, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, internet bankacılığıda kullanılan ve sanığa ait olan IP dışında delil toplanmadığının anlaşılması karşısında, şikayetçi ...'in kartından yapılan işlem nedeniyle bankadan gönderilen onay mesajının hangi telefona gönderildiği, telefonunun kime ait olduğunun, katılan ... adına üretilen karta ilişkin ilgili bankadan belgeler istenerek, belgeler üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının ve hesap hareketlerinden alışveriş yapılan işyerleri sahipleri dinlenerek sanıkla bağlantısının saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği, sübutu halinde eylemin TCK.nun 245/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11026, Karar No: 2011/4175, Tarih: 11.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2007/11026 E.  ,  2011/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılıktan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarındaki yargılama sırasında, sanıklara yüklenen eylemin teşekkül halinde ve toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu, 4926 sayılı Kanunun 5.maddesinin 1.fıkrasında 2 yıldan 6 yıla kadar ağır hapis cezası, anılan maddenin 2.fıkrasında da suçun teşekkül halinde işlenmesi halinde cezaların bir kat artırılacağının öngörüldüğü, aynı Kanunun 26.maddesine göre ağır hapis cezasını gerektiren suçlara bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2007 tarihli 2007/79-10 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile görevsizlik kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2007 tarihli ve 2007/49 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.05.2007 gün ve 23546 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2007 gün ve KYB.2007-098026 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Sanıklara yüklenen eylemin teşekkül halinde ve toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğuna ilişkin kuvvetli emarelerin bulunduğu, 4926 sayılı Kanunun 5.maddesinin 1.fıkrasında, 2 yıldan 6 yıla kadar ağır hapis cezası, anılan maddenin 2.fıkrasında da suçun teşekkül halinde işlenmesi durumunda cezaların bir kat artırılacağının öngörüldüğü, aynı Kanunun 26.maddesinde ağır hapis cezasını gerektiren suçlara Ağır Ceza Mahkemesinin bakacağı kabul edilerek görevsizlik kararı verilmesini müteakip, itirazı inceleme yetkisine sahip olan Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu dikkate alınmaksızın, Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin görevi dışında kalan suça ilişkin değerlendirme yapmasını gerektirecek biçimde, itirazın kabulü ile görevsizlik kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında yurda kaçak olarak getirilen tek bir aracın sahte belgelerle trafiğe tescil edildiği ileri sürülerek toplu kaçakçılık suçundan 4926 sayılı Yasanın 4/a-2 , 5/3, 5237 sayılı TCK'nun 54.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmış olup, sanıkların önceden anlaşarak suç işlemek amacıyla bir araya geldikleri ve eylemlerinin devamlılık oluşturduğuna dair dosya kapsamında her hangi bir delil bulunmadığı halde, Mucur Asliye Ceza Mahkemesi 08/02/2007 tarihli 2007/79-10 sayılı kararı ile hiç bir araştırma yapmaksızın tensiple eylemin teşekkül halinde kaçakçılık suçunu oluşturabileceğinden söz ederek vermiş olduğu görevsizlik kararına vaki itiraz üzerine, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2007 tarihli ve 2007/49 müteferrik sayılı kararı ile görevsizlik kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin verdiği kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE, 11.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10541, Karar No: 2019/4061, Tarih: 03.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10541 E.  ,  2019/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının yolcu olduğu motorsikletin tek taraflı kaza yapması sonucu yaralandığını ve malul kaldığını, motosikletin kaza tarihinde .... Sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı ... şirketi tarafından davacıya ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdlik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.03.2016 tarihli dilekçesi ile, bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini 29.953,14 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 29.953,14 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, yolcu olduğu ve davalı ... şirketine sigortalı motosikletin gerçekleştirdiği tek taraflı trafik kazasında yaralandığını ve malul kaldığını belirterek tazminat

talep etmiş olup soruşturma dosyasının incelenmesinde, davacının 17.12.2013 tarihinde motosikletin sürücüsü hakkında şikayette bulunduğu, sürücü ...'un ise 10/01/2014 tarihli ifadesinde davacının iddialarının doğru olmadığını, kaza yapmadığını, kazanın olduğunu beyan ettiği tarihte davacıyı motosiklete bindirmediğini, o gün kendisi ile birlikte olmadığını, davacının nerede ve ne şekilde kaza yaptığını bilmediğini, atılı suçu kabul etmediğini belirtmiş, davacı 24.01.2014 tarihli ifadesinde şikayetten vazgeçmiş, şikayet yokluğundan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece kusur konusunda alınan 21.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının iddiası dışında herhangi bir maddi delil olmadığı belirtilmiş, kazanın davacının ifadesinde geçen yer ve şekilde gerçekleştiği kabul edildiğinde dava dışı sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu, yolcu olan davacının kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

Davacının beyanları dışında, dava dışı sürücünün motosikleti ile kazanın meydana geldiği ve davacının ayağındaki yaralanmasının kazadan kaynaklı oluştuğuna dair dosyada maddi delil bulunmamaktadır.

Davacının beyanları dışında, dava dışı sürücünün motosikleti ile kazanın meydana geldiği ve davacının ayağındaki yaralanmasının kazadan kaynaklı oluştuğuna dair dosyada maddi delil bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, olay yerinde keşif yapılarak davacı keşif mahallinde dinlenip, dava dışı sürücü ...'un motosikletiyle tek taraflı olarak kaza yaptığını beyan etmesine göre motosiklet üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması ve davacının ayağındaki yaralanmanın mahiyetine göre kaza sonucu oluşan bir zarar olup olmadığının tespit edilmesinden sonra tüm dosya kapsamı ile olayın oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur durumu belirlenerek duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık önceki bilirkişiden ek rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik

yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23308, Karar No: 2016/3427, Tarih: 16.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23308 E.  ,  2016/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/85830

MAHKEMESİ : Nevşehir ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2014/702 (E) ve 2015/143 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinin anlaşılması karşısında, açıklanması geri bırakılan 7.12.2011 tarihli hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde verilen adli para cezasının 5271 sayılı CMK'nun 231/11.maddesine aykırı olarak hapis cezasına çevrilmesi suretiyle yeniden hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/2/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1839, Karar No: 2011/8701, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1839 E.  ,  2011/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 23 parsel sayılı 517,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazda davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 103 ada 9 parsel sayılı taşınmaz 11.10.2010 tarihli bilirkişi raporu krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifrazı ile dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, kalan bölümünün ise çayır vasfı ile davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4823, Karar No: 2020/772, Tarih: 17.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4823 E.  ,  2020/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davalının 22/06/2009-08/04/2012 tarihleri arasında ... Apartmanında yöneticilik görevi yaptığını, davalının son dönemlerde genel kurul yapmaktan ve apartman defter ve kayıtlarını kat maliklerine açmaktan imtina ettiğini, bu durum üzerine kat maliklerinin toplantı gerçekleştirerek davalı yöneticiden apartman defter ve kayıtlarını incelemek üzere kat malikleri arasından mali müşavire teslim etmesi ve acil bir genel kurul düzenlemesi istendiği, ancak uzun süre geçmesine rağmen bu hususları yapmaktan kaçındığı, 08/04/2012 tarihinde yapılan kat malikleri kurulunda kendisinden usulüne uygun olarak defter kayıtlar ve hesaplarla ilgili ayrıntılı izahat istendiği halde bunları veremediği, davalının ibra edilmemesi üzerine apartman hesaplarının incelenmesi için komisyon oluşturulduğunu, davalının 161.936,00 TL hesap açığının tespit edildiği belirtilerek 161.936,00 TL'nin yöneticilik görevinin sona erdiği 08/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek aylık % 5 gecikme tazminatının ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp ... Apartmanı yönetimine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının yöneticilik yaptığı dönem içerisindeki bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak hesaplanıp açıklandığı üzere gelir ve giderler arasında açık bulunduğu, davalı tarafın bu açık miktarını herhangi bir belge ile veya başkaca bir delille açıklayamadığı anlaşıldığından kasa açığı olan 80.254,97 TL'nin bu açıktan sorumlu olduğu gerekçesi ile kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/12/2017 tarih 2017/920-10112 E.-K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.