muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20680, Karar No: 2017/24724, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20680 E.  ,  2017/24724 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31792, Karar No: 2013/29893, Tarih: 19.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31792 E.  ,  2013/29893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gece 23:15 sularında sanığın idaresindeki otomobili ile cami duvarına çarpması ile sonuçlanan olayda, olaydan yarım saat sonra alınan doktor raporuna göre sanığın 79 promil alkollü olduğu, polis memuru ...'in sanığın agresif tavır içinde olup bağırdığını, ayakta durmakta zorlandığı, söz ve tavırlarının hırçın olduğu yolundaki beyanı birlikte değerlendirildiğinde, tespit edilen alkol miktarı yanında, dışa yansıyan davranışlarına göre sanığın atılı suçun unsurlarının oluştuğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden takdirde yanılgıya düşülerek beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6007, Karar No: 2014/16196, Tarih: 16.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6007 E.  ,  2014/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/02/2014

Numarası : 2012/729-2014/99

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 08/06/2004 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedlidiği tarih olan 01/02/2012 tarihine kadar davalının işlettiği Başkent Üniversitesi Adana uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü kantininde kasiyer olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve UBGT alacaklarının davalı işverenden tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının hastane yakınlarındaki bir eczane ile ilişki kurduğu ve hasta yönelendirmesi yaptığı gerekçesiyle doğruluk ve bağlılığa aykırı eylemleri nedeniyle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının beyanında geçen Beczanesine ortak olduğu ve bu eczaneye reçete ve hasta yönlendirmesi şüphesi ile savunmasının alındığı, alınan savunmasında davacının işverenin şüphesini giderecek herhangi bir savunma yapamadığı, mahkemede dinlenen tanıklarda işverenin şüphesini giderecek ve davacının işverene bağlı doğruluk ve dürüstlük kurallarına uygun çalıştığı yönünde kesin ve inandırıcı beyanlarda bulunmadıkları dikkate alınarak işverenin güvenini sarsan doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunan davacının iş akdinin işverence feshinin haklı olduğu anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle kıdem ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene haklı fesih imkânı tanımaktadır.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı hakkında Sağlık Bakanlığı İletişim Merkezi'ne (SABİM) yapılan 04.01.2012 tarihli ihbar üzerine davalı şirket tarafından 30.01.2012 tarihinde davacının iş akdini feshettiklerine dair yazı ve ekleri Adana İl Sağlık Müdürlüğüne bildirilmiştir.Bu yazı ekinde davacıdan alınan 27.01.2012 tarihli savunma ve davalı şirketçe davacının izlenip gözlemlenmesine dair görevli kişi ifadeleri sunulmuştur. H.. M..Y... imzalı 27.01.2012 tarihli tutanakta M.. Ç.. hakkında yaklaşık 4 ay önce "eczacı kalfası olarak çalışan bir arkadaşının olduğu ve hastanede hasta recetelerinin bu kişiye yönlendirildiği" şeklinde duyum aldıklarını, bunun üzerine Güvenlik sorumlu Yrd. T.. B.. ile kantin çalışanı N.. A..'a konunun takip edilmesi konusunda bilgi verildiğini, özellikle onkoloji bölümünde hastaların kantine reçete getirerek "burada yardımcı olunuyormuş" söyleminin olduğunun kantin garsonları tarafından ifade edildiğini, Fakat M.. Ç.. hakkında reçetelerin alınıp birilerine iletilmesi veya telefonla okunması konularında somut bir tespit yapılamamış olduğu bildirilmiştir. Davacıdan soru -cevap şeklinde alınan savunmada da davacı kesinlikle böyle bir yönlendirmenin olmadığını, eczanede yeğeni M...Ç..ın çalıştığını ve aile reçetelerinin haricinde kesinlikle ilaç alınmadığını bildirilmiştir. Duruşmada dinlenen davalı tanıkları davacının çevre eczacılarla, gözlemlerine göre normal bir ilişkisi olduğunu, davacının işten neden çıkartıldığını bilmediğini ifade etmiştir. Davacı tanıkları da birlikte çalıştıkları dönemde böyle birşey yaptığını hiçbir şekilde görmediklerini beyan etmişlerdir. Mahkemece de tanık beyanları ve davacının savunması dikkate alındığında davalının şüphesinin giderilemediği ve bu nedenle feshin haklı nedene dayandığı ifade edilmiştir.

Her ne kadar davalı işveren, davacının söz konusu eczaneye reçete götürme ve reçetelerin telefonde eczacıya okunması yönünde iddia olunan eylemleri nedeniyle somut bir tespit yapılamadığını ve davacı tarafından yönlendirme yapıldığını ispat edememiş ise de, SABİM'e yapılan ihbar ve kantin garsonlarının bazı hasta yakınlarının davacıyı sordukları yönünde ifadesi ve davacının savunmasında 1. nolu cevabında -her ne kadar temyiz dilekçesinde davalı tarafça böyle ifade vermesi durumunda haklarının ödeneceği yönündeki baskı nedeniyle B...eczanesine bir dönem ortak olduğu şeklinde beyanda bulunmuşsa da böyle bir ortaklığının bulunmadığı savunmasında bulunmuşsa da- B... eczanesine 6 ay öncesinde bir miktar para verip ortak olduğunu ve daha sonra 2 ay önce verdiği parayı alıp ortaklıktan ayrıldığını ilişkisini kestiğini beyan ettiği ve davacının yeğeninin de bu eczanede çalışması nedeniyle eczaneye ilaç yönlendirmesi yapıldığı şüphesi nedeniyle işverence yapılan feshin, şüphe feshi olduğu bu tür fesihte işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe nedeniyle aralarındaki bağlılık ve güven ilişkisinin zedelenmesine yol açtığından iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kaldırdığı için işverence akdin devam ettirilmesi beklenilemeyeceğinden feshin geçerli nedene dayandığı anlaşılmıştır.

İşverenin feshi, geçerli nedene dayandığından, somut delillerle iddia edilen hususlar ispatlanamadığından haklı fesih koşulları oluşmamıştır. Kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken redine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7162, Karar No: 2013/18968, Tarih: 16.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7162 E.  ,  2013/18968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesi içeriğine, davalı tarafın temliknameyi temyiz dilekçesi ekinde sunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366.'nun ve HUMK. 438.'nun maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16448, Karar No: 2016/8205, Tarih: 09.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16448 E.  ,  2016/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Davalı şirketin tasfiye halinde olduğu, dosya kapsamına göre adı geçen şirketin tasfiye memurunun Yusuf OKUCAN olduğu dikkate alındığında, şirkete yapılan gerekçeli karar tebligatının usulsüz olduğu ortadadır. Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı şirkete kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6085, Karar No: 2018/4390, Tarih: 05.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6085 E.  ,  2018/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup,sanık savunmanının itirazı üzerine, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05.06.2014 gün ve 2014/540 Değişik İş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararın 5271 sayılı CMK’nın 271/4.maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; sanık savunmanının bu yöndeki temyiz isteminin inceleme dışı bırakılarak, sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

Oluş ve dosya kapsamına göre yağma suçunun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinin (d) bendiyle uygulama yapılması gerekirken aynı kanunun 148/1 maddesinden uygulama yapılarak noksan cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan,Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2167, Karar No: 2020/6811, Tarih: 07.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2167 E.  ,  2020/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; okul müdürü olan sanığın, müdür yardımcılığı talebini uygun görmemesi ve bu görevi mağdur ...’e vermesine öfkelenen katılanın, sanığın makam odasında beraberinde mağdur ... ve tanık ....’in de olduğu halde konuştukları sırada katılanın öfkeli olması nedeniyle sanığın cep telefonunun ses kayıt özelliğini açarak konuşmaları kaydetmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kendisine işlenmesi kuvvetle muhtemel eylemleri delillendirme amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket etme bilinciyle hareket etmediği anlaşıldığından yerel mahkemenin beraate ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiş; sanığa isnat edilen ve iddianamede verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu olarak nitelendirilen eylemin, iddianame anlatımı gözetilerek TCK’nın 133/2. madde ve fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu niteliğinde olduğu, ancak; hukuki nitelendirmenin sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, ceza yerine beraate, ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6206, Karar No: 2021/5076, Tarih: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6206 E.  ,  2021/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesi sevk maddeleri arasında gösterilmemiş ise de, Dairemizin 22.10.2019 tarih, 2019/10824 Esas - 2019/19254 Karar sayılı bozma ilamında sanık hakkında yargılamaya konu eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddelerinin kapsamında kaldığının belirtildiği ve bozma ilamının sanığın yüzüne karşı okunarak diyeceklerinin sorulduğu anlaşılmakla, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması gerekçesi ile kararın bozulmasını talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-c maddesi ile 1 kat arttırılması, bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-c-son maddesi uyarınca cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza doğru olarak hesaplandığından ve sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19216, Karar No: 2013/2039, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/19216 E.  ,  2013/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın kaldırılmasına ve davalının mecurdan tahliyesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın kabulüne, borçlunun itirazının kaldırılmasına karar verilmiş, tahliye istemi hakkında karar verilmemiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.