muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11862, Karar No: 2016/4505, Tarih: 09.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11862 E.  ,  2016/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibine dayalı kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak ... kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır.Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Olayımıza gelince; Davaya ve icra takibine konu 01/10/2012 başlangıç tarihli, beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İş bu yazılı kira sözleşmesi ile boş tarla, serada sebze ekimi ve serada sebze yetiştiriciliği için davalıya kiralanmış ve sözleşmenin özel şartlarının 3.maddesinde de kiralananda sebze ekimi yapılacağı tekrarlanmıştır. Bu durumda sözleşmenin bu niteliğine göre kiralananın taraflar arasında TBK.nun 357.maddesinde tanımı yapılan hasılat (ürün) kirasına ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat (ürün) kirası olduğu anlaşıldığına göre borçlu kiracıya gönderilen ödeme emrinin TBK.nun 362.maddesine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan yasa maddesine uygun olarak düzenlenmeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmayacağından, 60 gün yerine 30 gün ödeme süresi verilen bu ödeme emrine dayanılarak tahliye kararı verilemez, Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/670, Karar No: 2007/1292, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/670 E.  ,  2007/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 6860 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmazın 3488,13 m2'si kamulaştırılmış, geriye 3191,87 m2'lik tek parça kalmıştır. Kamulaştırılan alan dışında kalan bölümün gerek yüzölçümü, gerekse konum ve geometrik durumu itibarıyla tarımsal işletme bütünlüğünün etkinlenmeyeceği ve herhangi bir değer kaybına uğramayacağı düşünülmeden artan kesim için %5 oranında değer kaybına hükmedilmesi,

2- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10538, Karar No: 2014/32792, Tarih: 20.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10538 E.  ,  2014/32792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasını satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında suç eşyasını satın almak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 165. maddesi uyarınca ceza tayininde hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte adli para cezasında hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının psikiyatri veya adli tıp uzmanı vasıtasıyla tespit ettirilmesi gerektiği gözetilmeden çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanından alınan raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubunda bulunan sanık hakkında TCK'nın 53/4 maddesi hükmü karşısında aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6570, Karar No: 2015/3208, Tarih: 09.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6570 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Selçuk Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :09.07.2014

Numarası :2013/322-2014/180

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, ... M... M.. Z.. I..S..No:...de bulunan 13 bağımsız bölümlü bloğun alt yapı, elektrik, su, telefon hatları, duvar, duvar sıvası, balkon mermerleri, perde beton, küpeşte, beton üstü koruma panellerini yaptığını, davalının payına düşen iş bedelini ödemediğini, bu alacağının tahsili için yapmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini iddia ederek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini, davalı ise; dava dışı S..Ç..'ye borcunu naklettiğini, S...'in de bu borcuna karşılık davacıya 7.500,00 TL tutarında senet verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Borcun nakli müessesesi zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 173 ila 181. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Borcun nakli müessesini borcun iç yüklenilmesi ve borcun dış yüklenilmesi olarak ayırmak gerekir. Borcun iç yüklenilmesi; asıl borçlu ile borcu nakil alan üçüncü kişi arasındaki sözleşmeyi ifade eder. Böyle bir sözleşmenin geçerliliği herhangi bir şekle tabî olmadığı gibi, alacaklı bakımından sonuç doğurabilmesi için ise alacaklının açık muvafakatı gerekmektedir. Borcun dış yüklenilmesi ise, aynı Kanun'un 174. maddesinde düzenlenmiş olup, alacaklı ile borcu nakil alan üçüncü kişi arasındaki sözleşmeyi ifade etmektedir. Borcun dış yüklenilmesinin gerçekleşmesi için icap ve kabul iradelerinin birleşmesi yeterli olup, geçerliliği için herhangi bir şekil şartına gerek yoktur. Şu halde, borcu nakil alan üçüncü kişinin icabının alacaklı tarafından kabul edilmesiyle borcun nakli sözleşmesi kurulur. Alacaklının kabulü açıkça olabileceği gibi zımni de olabilir. Borcun yüklenilmesi, borç ilişkisinde taraf değişimine yol açan hukuksal bir kurumdur. Borcun yüklenilmesinde, borç ilişkisinin konusu değişmediği halde, taraflarında bir değişim meydana gelmektedir. Borcu üstlenen kişi, alacaklı ile borcun dış yüklenmesini yaptığı anda, artık asıl borçlu borçtan kurtulur, onun yerini borcu yüklenen kişi alır. Buna göre, borcu üstlenen kişi borçluya karşı borcun iç yüklenilmesi anlaşmasından doğan edimini, alacaklı ile borcun dış yüklenilmesi anlaşmasını yaptığı anda ifa etmiş olur. Bu itibarla, borcun dış yüklenilmesi sözleşmesinin kurulmasından sonra alacaklı alacağını ancak, borcu yüklenen üçüncü kişiden isteyebilir, borcu nakleden asıl borçludan isteyemez (Ahmet Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler sh.803-822,Eren Fikret, a.g.e., sh.1200-1203; Uygur Turgut, Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Sorumluluk ve Tazminat Hukuku, 8. cilt, Seçkin, Ankara, 2003, sh.4450-4452; Tekinay, S.Selahattin/Akman Sermet/Burcuoğlu Haluk/Altok Atilla, Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1993, sh.273-276).

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde: Davalı cevap dilekçesinde davacıya olan borcunun S..Ç..'ye nakledildiğini savunmuş, davacı ise dava dilekçesinde değinmemekle birlikte 11.06.2014 günlü duruşmada imzası tahtında, davalının borcunun S..Ç.. tarafından ödeneceğinin, onun tarafından ödenmemesi halinde kendisinin ödeyeceğini belirttiğini beyan etmiştir. Davacı bu beyanıyla "borca katılma" müessesinin gerçekleştiğini iddia etmekteyse de, bu iddiasını ispatlayamamıştır. Bu durum karşısında davacı alacaklı ile dava dışı S.. Ç.. arasında borcun dış yüklenilmesi sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerekmektedir. Az yukarda açıklandığı üzere de, borcun dış yüklenilmesinin gerçekleşmesi halinde, davacı yüklenici alacağını ancak, borcu yüklenen dava dışı S..Ç..den isteyebileceğinden, borcun naklini yapan davalı iş sahibinden isteyemez. Bu sebeple davalı iş sahibi aleyhine açılan davanın tümden reddi gerekirken, borcun nakli sözleşmesinin gerçekleşmediği düşüncesiyle davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19507, Karar No: 2023/9757, Tarih: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19507 E.  ,  2023/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/609 E., 2022/291 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54730 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02/07/2014 tarihli ve 2014/16 esas, 2014/343 karar sayılı ilamında yer alan, ".. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir. Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açıktır. .... Nitekim madde gerekçesi, mutat olarak girilebilen işyerlerine gündüz ya da çalışma saatlerinde girilmesinin hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle suç oluşturmayacağını, ancak halka açık olmayan, çalışma saatleri dışında girilmesinin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağını vurgulamaktadır..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın olay günü Keşan İlçesi Kurtuluş Caddesi üzerinde faaliyette bulunan marketten, saat 17:00 sıralarında marketin açık olduğu zaman diliminde ve işyerinin hizmet verdiği sırada reyondan bir adet sucuk alıp ücret ödemeden marketten ayrıldığı, ilgili işyerinin mutat olarak girilebilen yerlerden olduğu, gündüz ya da çalışma saatlerinde söz konusu işyerine girilmesinin hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde;

2-Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa usulüne uygun şekilde ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanık ...'in suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 17.00 sıralarında A101 isimli iş yerine müşteri gibi girdiği ve iş yeri içerisinden değeri 14,50 TL olan sucuğu çaldığı olayda, bahse konu iş yerinin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2019/609 Esas, 2022/291 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, verilen kararın niteliği itibariyle 2 no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26035, Karar No: 2017/3055, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26035 E.  ,  2017/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11770, Karar No: 2017/7544, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11770 E.  ,  2017/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Taraflar arasında 01.02.2012 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan taşınmazın davalı tarafından kendi adıyla eczane olarak işletildiğini, davalının 2014 Haziran ayı kirasını ödemediğini , sözleşmenin 14. maddesindeki muacceliyet şartı gereği 2015 Ocak ayına kadar olan kira bedellerinin tahsili için davalı hakkında İzmir 26. İcra Dairesi'nin 2014/8173 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Davalının ilk birkaç aylık kira bedelini peşin vermek için davacıya 10.000 TL ve 2.500 TL depozito verdiğini, taraflar arasında ilk aylar kira bedelinin bu paradan mahsup edileceğinin kararlaştırıldığını ancak daha sonra davacının ihtiyacı olduğunu söylemesi nedeniyle aylık kiraların ayrıca ödendiğini, davalı müvekkilinin kiralananın yanındaki hastanenin taşınması nedeniyle iş yapamadığından taşınmazı 01.06.2014 tarihinde tahliye ettiğini; Davacının anahtar tesliminden imtina etmesi üzerine kiralananın anahtarlarının 09.07.2014 tarihinde anahtar teslim tutanağı ile Notere tevdii edildiğini belirterek davanın reddine ve davalı lehine %20 icra tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının İzmir 26. İcra Dairesinin 2014/8173 sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelendiğinde; Taraflar arasında 01.02.2012 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 25.06.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aylık 3.262 TL hesabı ile 2014 yılı Haziran ayı ila