muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10008, Karar No: 2012/8342, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10008 E.  ,  2012/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8763, Karar No: 2014/2372, Tarih: 28.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8763 E.  ,  2014/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/97-2013/558

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait makinelerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklarından önce pay ayrılan her iki Gümrük Müdürlüğünün gümrük vergisi ve KDV alacaklarının öncelikli olup olmadığı hususunda tereddüt olduğunu, satışa konu makinelerin yatırımı teşvik belgesi kapsamında ithal edilen mallar olup olmadığını ispatlamaları gerektiğini, diğer şikayet olunan belediyenin emlak vergisi ve çevre temizlik vergisi alacağı için toplam 68.245,77 TL’nin kendi alacaklarından önce ödendiğini, çevre temizlik vergisinin taşınmazın aynından kaynaklanmadığını ve müvekkili lehine tesis edilen ipotekten önce ödenemeyeceğini, belediyenin 2010 yılında söz konusu borçlar için 42.854,46 TL’nı bildirmesine rağmen 2012 yılında aynı borçlar için 68.245,74 TL’nin bildirdiğini ileri sürerek, Gümrük Müdürlükleri açısından alacaklarının 6183 sayılı Kanun’un 21. maddesi gereğince rüçhanlı alacak olarak kabul edilemeyeceğinden sıra cetvelinden çıkarılmalarına, şikayet olunan belediye açısından da taşınmazın aynından kaynaklanmayan alacaklarının sıra cetvelinden çıkartılarak rüçhanlı alacağın belirlenmesine, sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilen alacakların müvekkiline ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre Ambarlı Gümrük Müdürlüğü tarafından bildirilen 22.630,00 TL alacağın, ithalata dayalı kapatılmayan teşvik belgesi kapsamında vergi alacağının doğduğu, Malatya Gümrük Müdürlüğünün rüçhanlı alacağının bulunduğunun tespit edilemediği, Belediye'nin taşınmazın aynından kaynaklanan vergi alacağının 43.500,00 TL olduğu bildirimiş ise de, dosyada mevcut her iki raporda miktar farklılığı bulunmakla birlikte Kirazlı Belediyesi'nin ve Halkalı Gümrük Müdürlüğünün alacaklarının bulunduğunun belirtilmesi, şikayet eden tarafından alacakların miktarına itiraz edilmemesi, bu kurumların alacaklarının öncelikli olması, Malatya Gümrük Müdürlüğü tarafından gönderilen 21.05.2013 tarih 9283 sayılı yazı ekinde yer 13.01.2005 tarih 3 sayılı, 14.01.2005 tarih 5 sayılı gümrük beyannamelerinde vergiden muaf olduğunun belirtilip KDV alınmamış olması, yatırım teşvik kapsamında olan fabrikanın satılmış olması nedeni ile şikayet olunanların alacaklarının ipotekten doğan alacağa öncelikli olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Şikayetçi yanın itirazı, bedeli paylaşıma konu malların teşvik kapsamında alınan mallardan olup olmadığı ve dolayısıyla vergi alacağının, bunların aynından doğduğu ve ipoteğe göre rüçhanlı durumda bulunup bulunmadığı noktasındadır. Kural olarak yatırımı teşvik nedeniyle alınmayan vergilerin, mevzuata aykırı davranılması nedeniyle alınması gerekli hale gelmesi durumunda, bu vergi alacağı rehinli alacaklardan önce ödenir. Ancak bunun için bedeli paylaşıma konu malın teşvik mevzuatı uyarınca gelen mallardan olması gerekir. Bu durumda icra mahkemesince, Malatya Gümrük Müdürlüğü alacağı bakımından bedeli paylaşıma konu malların, teşvik belgesi kapsamında olup olmadığının net olarak saptanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7048, Karar No: 2018/6343, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7048 E.  ,  2018/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, ... ... ve ... ... isimli şahıslarla ortak olarak kurduğunu, 5-6 ay sonra muhasebecileri ... ... ve ... ... şirketi kapatmaları için talimat verdiklerini, sonradan ... ...’ın şirketi kapatmadığını öğrendiğini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin

getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmasında adı geçen şirketin diğer ortakları ve şirketin muhasebecilerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ...’a...e, ....’a veya...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ....’a, ....e, ....a veya....'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ....’a, ....e, ....a veya....'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 2 kez hüküm kurulması,

4- Kabule göre;

a) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulurken ve takdiri indirim yapılırken belirlenecek sonuç hapis cezasının 18 ay 22 gün yerine, 18 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11642, Karar No: 2010/11308, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11642 E.  ,  2010/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2003 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, ... Köyü 101 ada 766 parsel sayılı 3000 m2; 101 ada 767 parsel sayılı 5000 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliği ile Ocak 1975 Tarih, 39 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmazlara uygulanan tapu kaydının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zamanaşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddi ile taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1979 yılında seri bazında yapılan ve sonuçları 05/12/1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3402 Sayılı Yasa uygulamalarına esas olmak üzere 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma ise temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2334, Karar No: 2017/722, Tarih: 07.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/2334 E.  ,  2017/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 25.01.2009 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve masraflardan oluşan Kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21 ve 23. maddeleridir.

Dosya kapsamına göre, Kurum müfettiş raporunda ...mah. ... cad. No:23 ... adresinde faaliyet gösteren taverna işyerinin açma ve çalışma ruhsatının davalı adına düzenlendiği, kazalının hizmet bildiriminin yapılmadığı, davalının alınan beyanında sahibi olduğu işletmeyi ... isimli şahısla kontrat yaparak kiraya verdiğini, fiili olarak... isimli kişilerin de gelire ortak olarak birlikte işlettiklerini, kira gelirini 4 kişiden eşit aldığını, kazalıyı tanımadığını beyan ettiği, bahsi geçen 4 kişinin alınan beyanlarında kar ortağı olduklarını doğruladığı, sonuç olarak, davalının iddialarına ilişkin somut belge ibraz edilemediği, işverenin davalı olduğunun kabulü gerektiği kanaatinin bildirildiği, dosyaya sunulan kira sözleşmesi tarihisiz olup, kira başlangıcı 20.12.2006, süresinin 7 yıl olduğu, kiracı olarak ...., kefil olarak ... tarafından imzalandığı, ekinde kontrat şartlarının yer aldığı, davalı ile .... vekili tarafından imzalanan 14.05.2012 tarihli sözleşme ve ibraname başlıklı belgenin sunulduğu, .... aleyhine görülen ceza davasının bulunduğu, kazalı tarafından açılan iş kazası ve iş göremezlik oranının tespiti talepli dava ile tazminat davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların

./..

beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Borçlar Kanununun 53.maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekir.

./..

beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Borçlar Kanununun 53.maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekir.

Mahkemece, öncelikle, dava konusu iş kazasının olduğu işyerinin davalı adına "2152" sicil sayılı "müzikhol" unvanı ile 03.06.1996 tarihinden itibaren tescili olduğu, 2009 yılı Ocak ayında bordro verildiği, davalının vergi mükellefi olup, adına işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunması karşısında davalının işveren sıfatının bulunduğu gözetilmeli; bununla birlikte ceza davasının sonucu araştırılarak, ceza davasında mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerektiği değerlendirilmeli; iş kazası ve iş göremezlik oranının tespiti talepli davanın kesinleşmesi beklenerek, davalı ... ile birlikte işveren olduğu kabul edilenlerinde işverenlik sıfatının bulunduğu dikkate alınmalı; tazminat davasının sonucu araştırılarak dosya arasına getirtilip incelenmeli, böylece İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden yukarıda yapılan tüm açıklamaları irdeleyen, kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varsa çelişki de giderilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü öngörülmüş olup, Mahkemece, davalının anılan madde uyarınca sorumlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, maddenin açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmadığının gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.