muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1911, Karar No: 2017/2015, Tarih: 27.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1911 E.  ,  2017/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen 01/01/2001 başlangıç tarihli 5 yıl süreli yazılı kira sözleşme gereğince davalının kiracı olduğunu, kira sözleşmesinin 01.01.2006 tarihinde sona erdiğini, TBK.'nun 347.maddesi gereğince davalıya 08.07.2014 tarihli ihtarnamenin 12/07/2014 tarihinde tebliğ edildiğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

Davacının dayandığı 01.01.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözlemesinden sonra düzenlenen 01.01.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile taraflar arasındaki kiracılık ilişkisi yenilenmiştir. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan 01/01/2013 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine değer verilerek kira sözleşmesinin 01/01/2014 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça TBK.nun 347.maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan koşullar gerçekleşmeden açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü ile taşınmazın tahliyesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8516, Karar No: 2015/10239, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8516 E.  ,  2015/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanunun yapılandırma hükümlerinden yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen şekilde karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda, salt tarım Bağ-Kur sigortalılığına dair hüküm kurulmuş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığına dair hüküm yanında, 6111 sayılı Kanunun yapılandırma hükümlerinden yararlandırılma talebine dair de karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda "davacının konusu kalmayan ve kesinleşen sigortalılık dönemleri bakımından 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına" yönelik hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda bu hususun yazılarak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturduğundan, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bu husus bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2314, Karar No: 2013/3769, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/2314 E.  ,  2013/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhkameleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; ana ve baba adının değiştirilmesi isteğine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde ; evlatlık olarak kendisini evlat edinenler M.Ş.ile N. S. nüfusunda kayıtlı olduğunu, halen nüfus kayıtlarında gerçek anne ve babasının isimlerinin yazılı bulunduğunu ileri sürerek , gerçek anne ve baba adının nüfus kayıtlarından silinerek yerlerine kendisini evlat edinenlerin adlarının ana ve baba adı olarak yazılmasını talep etmiştir. Eşler tarafından birlikte evlat edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat edinen eşlerin adları yazılır. (TMK.md.314/4) Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere uyuşmazlığın dayanağı evlatlık ilişkisinden kaynaklanmakta ve Türk Medeni Kanununun ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunda değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinde bakılır. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınması zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/580, Karar No: 2011/1388, Tarih: 09.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/580 E.  ,  2011/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/342009

Haşmet ...'ı kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanıklar..., ..., ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanıklar hakkında mağdurlara yönelik eylemlerinden açılan kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına ilişkin (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/05/2008 gün ve 80/124 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar .... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürme, sanıklar .... ve ...ın öldürmeye yardım ve mağdurlar ..., .... ... ...ı yaralamaya yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden sanıkların üzerine atılı suçun mahkemece tespit olunan niteliğine ve temas ettiği maddelerdeki cezanın üst sınırına göre, suç tarihi olan 07.12.1999 tarihinden, karar tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi geçmesi nedeniyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi mahkemece takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve ...müdafiinin sübuta, vasfa, sair nedenlere, sanık ... müdafiinin sübuta, vasfa, sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında öldürme suçundan kurulan resen temyize tabi bulunan hüküm ile sanıklar Halil Fikri, Fatih ve Erkan hakkında öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet, mağdurları yaralamaya yardım suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 09.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9864, Karar No: 2011/3003, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9864 E.  ,  2011/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2009 tarih ve 2006/46-2009/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalının İlhan Kömür ve Tarım Ürünleri Tic. Ltd. Şti.’nin ortakları olduğunu, Dörtyol'daki şirket merkezinin daha sonra Kayseri'ye nakledildiğini, 08.07.1997 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirketi temsil ve ilzama ... ve ...’nın müşterek imza ile 3 yıl süre ile yetkili kılındığını, ancak davalının yedinde bulunan karar defterinde müvekkillerin haberi olmadan şirketi temsil ve ilzama kendisini tek başına yetkili kılan 10.02.1998 tarih ortaklar kurulu kararı aldığını ve sahte imzalar atıp kararı da noterde onaylattığını, tek imza ile şirket adına bir çok tasarrufta bulanarak şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, 10.02.1998 tarihli ortaklar kurulu kararının iptalini, temsil hakkından azlini, tasarruflarının yok sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, davalıların iyi niyetli olmadığını, tarafların müştereken yaptıkları işlemlerin varlığının bu hususu doğruladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 10.02.1998 tarihinde şirket müdürü ...'ın münferiden koyacağı imza ile şirketi 5 yıl süre ile temsil edeceğine dair ortaklar kurulu kararı alındığı, davacıların bu kararı sahte imza vasıtası ile alındığı iddiası üzerine görülen Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/967 Esas 2004/688 Karar sayılı dosyada, şirket yetkilileri ... ve ... imzasını içeren ibranamedeki imzanın ...'ya ait olmadığı yönünde rapor alındığı, ancak zaman aşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırıldığı, sahte olduğu iddia edilen ortaklar genel kurul kararının yer aldığı şirket karar defteri aslının dosyaya ibraz edilemediği, davalının şirket müdürü olduğu halde defterin kendi yedinde olması gerekir iken Asliye Ceza Mahkemesine verdiği ifadede defterin Şehmuz Konu adlı kişi ile davacılara gönderdiğini beyan ettiği, noterlikçe gönderilen evrak aslında ise imzalı bir örnek bulunmadığı, bu nedenlekarar defterinde ve notere sunulan belgelerde imza incelemesinin yapılamadığı, davalının başlangıçta defterin kendisinde olduğunu ikrar ettiğinden, defterleri karşı tarafa verdiği hususundaki ispat yükünün davalıda olduğu, yemin teklifi üzerine davacıların karar defterinin ellerinde olmadığına dair yemin ettikleri, davalının 10.02.1998 tarihli kararın yazılmasından sonra karar defterini imzalanması için defteri davacılara gönderdiği beyanından alınan kararın hep birlikte toplanılıp, müzakere edilerek alındığına dair davalı savunmasının da yerinde olmadığı, her ne kadar imzanın sahteliği konusunda defter aslının bulunamaması nedeniyle imza incelemesi yapılamamış ise de, defteri ibraz etmeyenin elinde olduğu halde saklayıp gizleyenin davalı olduğu, defterin davacılara teslimine ilişkin herhangi bir belge ve tutanak ibraz edilmediği, 11.02.1998 tarihli kararın tescilinden sonra davalının sahibi olduğu Şenozan A.Ş. ile 22.04.1998 tarihli protokolü, 13.05.1998 tarihli sözleşmeyi, 24.06.1998 tarihli sözleşmeyi yaptığı, TTK. 547 maddesine aykırı olarak yetkili müdür olduğu şirket ile ortağı olduğu şirket arasında muamele yasağına aykırı ve kendi hesabına iş gördüğü, yaptığı bu işlerin oldukça önemli nitelikli işler olduğu, ibra, satış sözleşmesi, taahhütname imzalanması gibi imzaların ticari hayatın olağan akışına uygun olmadığı, elinde tek başına yetkili olduğuna ilişkin karar olmasına rağmen 14.05.1998 tarihli çek çıkış bordrosunda, 13.05.1998 tarihli sözleşmede, 24.06.1998 tarihli temlik anlaşmasında davacılardan ...'nın da imzası olduğu, bu durumun davalının ortaklar kurulu kararını diğer ortaklardan gizlediği kanaatini doğurduğu gerekçesiyle 10.02.1998 tarihli ortaklar kurulu kararının hukuken yok hükmünde olduğunun tespiti ve buna bağlı olarak yapılan tüm işlemlerin iptali ve davalının şirket müdürlüğünden azline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Ancak, şirket adına şirketin amaç ve kapsamıyla örtüşen işleri yapmakla yetkili ve görevli olan davalı ...’ın yaptığı işlemlerin geçersiz olduğuna ilişkin somut deliller ortaya konulmadan, 3. kişileri de kapsayacak şekilde davalı müdürün yapmış olduğu tüm işlemlerin iptaline karar verilemez. Bu itibarla mahkemece bu husustaki talebin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/707, Karar No: 2011/769, Tarih: 14.12.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/14-707 E., 2011/769 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/14-707 E., 2011/769 K.**

**- SALAHİYETİN HANGİ ZAMANDAN İTİBAREN NİHAYET BULACAĞI

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 9 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 10 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 13 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 33 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 34 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 35 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 37 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 396 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 398 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Tapu iptali ve tescil,tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bandırma Asliye 2.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.3.2010 gün ve 44-96 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 21.9.2010 gün ve 7710-8958 sayılı ilamı ile,

(...Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek tazminat istemine ilişkindir.

Davalı S......., vekil olan diğer davalının hile ile kendisinden vekaletname aldığını ve azile rağmen vekalet görevini sürdürdüğünü, satışın sonuç doğurmayacağını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı M....., satışın verilen yetkiye dayanılarak yapıldığını ve geçerli olduğunu, mülkiyet nakline ilişkin istemin kabulünü, bedele ilişkin istemin reddini savunmuştur.

Mahkemece, mülkiyet aktarımı isteminin reddine, tazminata yönelik davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, vekillikten azledildiğini bilmeyen vekil ve üçüncü kişi tarafından tapuda yapılan işlemin müvekkili bağlayıp bağlamayacağı noktasında toplanmaktadır.

BK'nun 396. maddesi hükmü vekâletin sona erme sebeplerini düzenlerken, vekâletten azil ve istifanın her zaman mümkün olduğunu açıklamıştır. Görülüyor ki, burada iş akdi veya istisna akdi gibi diğer sözleşmelerin aksine, vekalet akdinin feshinde önemli sebeplere dayanmak ve feshi ihbar sürelerine uymak gibi bir yasal zorunluluk getirilmemiştir (Prof.Dr.Haluk Tandoğan, Özel Borç ilişkileri, C. II, Ankara 1987 s.618).

Azil ve istifa beyanı yenilik doğuran tek yanlı bir işlemdir ve irade beyanının karşı tarafa ulaşması ile vekâlet ilişkisini "tasfiye edilmesi gerekli" bir ilişki durumuna sokar (Hatemi/Serozan/Arpacı Borçlar Hukuku Özel Bölüm. İstanbul 1992 s.435).

Azil ve istifa beyanı yenilik doğuran tek yanlı bir işlemdir ve irade beyanının karşı tarafa ulaşması ile vekâlet ilişkisini "tasfiye edilmesi gerekli" bir ilişki durumuna sokar (Hatemi/Serozan/Arpacı Borçlar Hukuku Özel Bölüm. İstanbul 1992 s.435).

Azil ve istifa beyanı herhangi bir şekle tabi değildir. Bu husus üstü kapalı olarak da yapılabilir. Verilmiş olan vekâletle bağdaşmayacak hukuki eylemler aracılığıyla da azil ve istifa mümkündür. Örneğin müvekkil işi kendisi görürse ya da vekil tarafından kiraya verilmesi gereken ev veya dükkânı satarsa ya da vekâlete bağlı olan temsil yetkisini geri alırsa yahut verilen vekâletle bağdaşması olanaksız koşullar koyarsa, durum böyledir. Bununla birlikte, BK.m 396. 2.fıkrada uygun olmayan zamanda vekâletten azil veya ondan istifa eden kimsenin, diğer tarafın zararını tazminle yükümlü olduğu açıklanmıştır. Yine, BK'nun 398.maddesi; vekilin vekâletinin son bulduğunu öğrendiği andan önce yaptığı işlerden, müvekkilinin veya mirasçılarının, vekâlet mevcut imiş gibi sorumlu olacaklarını hükme bağlamıştır.

BK'nun 37. maddesi ise, hem temsilcinin hem de onunla işlem yapan üçüncü kişinin "temsil yetkisinin son bulduğunu bilmeleri halinde" işlemi geçerli ve temsil olunanı da bununla bağlı saymaktadır. Bu madde ilk planda üçüncü kişiyi değil, doğrudan doğruya temsilciyi korumak amacıyla yasaya konmuştur. Bununla beraber hükmün temsilci yanında iyi niyetli üçüncü kişiyi de koruduğu açıktır. BK'nun 37. maddesi bakımından temsil yetkisi ister BK'nun 34. maddesi gereğince, ister 35. maddede sayılan sebeplerle son bulması arasında herhangi bir ayrım öngörülmemiştir. Gerçekten 37. maddenin iyi niyetli temsilciyi korumaya yönelik amacı, geri alma beyanı kendi iktidar alanına ulaştığı halde, herhangi bir sebeple bunu önermemiş olan temsilcinin de bu maddenin öngördüğü korumadan yararlanması gerekir. Ne var ki "varmanın" ispatı ilke olarak "öğrenmenin" de ispat edildiği anlamını taşıyacak olup varmaya rağmen geri almayı öğrenmediği konusunda ispat yükü temsilciye ait bulunmaktadır.

BK m. 37'nin uygulanabilmesi için hem temsilcinin, hem de onunla işlem yapan üçüncü şahısların temsil yetkisinin son bulduğunu bilmediklerini veya TMK'nun 3.maddesi gereğince beklenen özeni göstermiş olmalarına rağmen öğrenemediklerini ispat etmeleri gerekir.

Temsil yetkisinin geri alınması halinde BK'nun 36/2 maddesi ile 33/2, 34/3 ve 37.maddelerinin karşılıklı uygulama alanları şöylece özetlenebilir.

1-Hem temsilci hem de üçüncü kişi iyi niyetli ise, uygulanacak hüküm BK'nun 37. maddesidir.

2-Üçüncü kişi iyi niyetli temsilci kötü niyetli ise,

a)Yetki belgesinin temsilci tarafından temsil belgesi geri alınmadan önce üçüncü kişiye ibraz edilmesi ve temsil olunanın geri almadan, üçüncü kişiyi haberdar etmemesi durumunda;

aa)Temsil olunanca bilinen veya bilinmesi gereken üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK m.34/3'dür.

bb)Temsil olunanca bilinmeyen ve bilinmesi de gerekmeyen üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.36/2'dir.

2-Üçüncü kişi iyi niyetli temsilci kötü niyetli ise,

a)Yetki belgesinin temsilci tarafından temsil belgesi geri alınmadan önce üçüncü kişiye ibraz edilmesi ve temsil olunanın geri almadan, üçüncü kişiyi haberdar etmemesi durumunda;

aa)Temsil olunanca bilinen veya bilinmesi gereken üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK m.34/3'dür.

bb)Temsil olunanca bilinmeyen ve bilinmesi de gerekmeyen üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.36/2'dir.

b)Yetki belgesinin, temsilci tarafından temsil yetkisi geri alındıktan sonra üçüncü kişiye ibraz edilmesi ve temsil olunanın geri almadan üçüncü kişiyi haberdar etmemesi durumunda,

aa)Temsil olunanca bilinen veya bilinmesi gereken üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.33/2'dir.

bb)Temsil olunanca bilinmeyen ve bilinmesi de gerekmeyen üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.36/2'dir. (Turgut Uygur Borçlar Kanunu - Sorumluluk ve Tazminat Hukuku Ankara 2003 Cilt: 1 sayfa: 1226 v.d.).

BK'nun 398.maddesine göre vekilin, vekilliğinin (BK.m.396 ve 397 uyarınca) sona erdiğini öğrenmeden önce yaptığı işlemler, vekillik vereni ya da mirasçılarını bağlayacağı yukarıda açıklanmıştır. Belirtelim ki yasa hükmü, vekile vekillik veren arasındaki iş ilişkiyi düzenlemiştir. Dış ilişkiler, yani vekilin üçüncü kişilerle yapmış olduğu işlemler yönünden özellikle BK.m.37'deki hüküm uygulanacaktır.

Gerçekten vekillik, vekil ile vekillik veren (müvekkil) arasında bir iç ilişkiden ibarettir. Öyle ki, böylece aralarında bir borç ilişkisi meydana gelir. Hak ve borçlar bu ikisini ilgilendirir. Vekillik sözleşmesine dayanan temsil ise, etkisini dış ilişkide gösterir. Örneğin temsil edilenle üçüncü bir kişi arasında bir hukuksal ilişki kurulmasını sağlar. (Prof.Dr.Selahattin Sulhi Tekinay, Borçlar Hukuku 1979 s:160, Prof.Dr.Kenan Tunçomağ, Borçlar Hukuku 1976 c:1 s.409).

Burada önemle belirtilmelidir ki, yukarıda da değinildiği gibi "vekâletten azli" ve böylece de temsil yetkisinin kalkmış bulunduğunu öğrenen vekilin, bu durumu bilmeyen üçüncü kişilerle vekillik veren adına yaptığı hukuksal işlemler vekillik vereni ya da mirasçılarını bağlamaz. Eş deyişle azli bilen vekilin vekâletnameye dayanarak yaptığı işlem vekillik vereni iyi niyetli üçüncü kişilere karşı borç altına sokmaz. Buna benzer biçimde BK'nun 37.maddesi de konuyu düzenlemiş olup, bu maddenin 2.fıkrasında; üçüncü şahısların yetkinin son bulduğunu öğrendikleri durumların, bu durumun istisnası olduğu açıklanmıştır.

Öyle ise, yasa koyucu tarafından gerek temsilcinin, gerekse onunla işlem yapan karşı tarafın yetkinin sona erdiğini bilmeden yaptıkları hukuki işlemlerin temsil olunan bakımından, sanki temsil yetkisi devam ediyormuş gibi sonuç doğuracağı hükme bağlanmıştır. Gerek temsilci, gerekse karşı taraf bu yetkinin son bulduğunu biliyorlarsa bu madde uygulanmayacaktır.