muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20653, Karar No: 2012/20645, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20653 E.  ,  2012/20645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir.

Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14697, Karar No: 2012/22140, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14697 E.  ,  2012/22140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalan ve kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9869, Karar No: 2024/60, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9869 E.  ,  2024/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1884 Esas, 2023/1692 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/212 Esas, 2022/282 Karar

Taraflar arasındaki ortak alana müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirilmesi istemine ilişkin dava ve karşı davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davacı-karşı davalı istinaf yoluna başvurmuştur. Davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalının, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Balıkesir ili, Burhaniye ilçesi, ... Mahallesi 222 ada 21 parsel sayılı taşınmazda ikamet ettiğini ve aynı taşınmazın üst katında davalının 2 No.lu dairede ikamet ettiğini, taşınmazın iki kattan oluştuğu ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi olduğunu, davalının kendi dairesi olan üst kata çıkan ve daire giriş kapısının önü olan merdiven noktasına camekan yapı inşa ettiği, bu nedenle davacının ortak alan olan ve ortak kullanıma mahsus olarak kanun tarafından belirtilen çatı, baca, teras ve merdivenleri kullanamadığını, davacının taşınmazda baca temizliği yapılmasını talep ettiğini; ancak söz konusu camekan yapının kapısının kilitli olması nedeniyle baca temizliğinin yapılamadığını ve davacı ile beraberinde yaşayanların hayati tehlikesinin mevcut olduğunu, davacı ile davalının husumetli olduklarını ve Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığında haklarında bir soruşturma dosyası bulunduğunu, davalı tarafından yapılan söz konusu yapının kaldırılmasına, kat maliki davacının çatıya ve bacaya erişiminin sağlanmasına, davanın kabulü ile yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının 51/2 No.lu 1. kattaki dairenin maliki olduğu, davacı-karşı davalının ise 51/1 No.lu dairede oturduğunu, davacı-karşı davalının açmış olduğu iş bu davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, tarafların kullandığı bacanın temizliğinin düzenli olarak yapıldığını, can güvenliklerini tehlikeye atan durumun baca temizliği değil davacının çatıya koyduğu tiner ve plastik boru gibi malzemelerin oluşturduğunu, ayrıca davacı taraf terası kullanmadıklarını beyan etmiş iseler de binada kullanılabilecek bir teras bulunmadığını, davacı-karşı davalının müvekkiline ait balkonu örtecek şekilde, kendi balkonu ve pergolenin üzerine görüntü kirliliği yaratacak şekilde tahtalar çaktığı, bu pergolenin müvekkilinin evine hırsız girişini kolaylaştıracağını, bu nedenlerle davacı-karşı davalının tamamen hırsıyla kötü niyetli olarak mahkemeleri meşgul ettiğini, hukuki bir yarar ihtiva etmeyen hukuki sebep ve gerekçelerden yoksun olan iş bu davanın reddine karar verilerek karşı davalarında izah ettikleri hususlarda gözönünde bulundurularak davalarının hukuki yarar ve hukuki sebep ve gerekçeler ihtiva etmesi sebebiyle kabulüne, karşı davalıya ait kanuna aykırı pergole ve kanuna aykırı açılmaz pimapen pencerelerin yıkımına veya eski hale getirilmesine, karşı davalının ortak yerlere (bahçe, çatı, depo) müdahalesinin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve karşı davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı -karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ortak alanda kendi kısmına kalan yerler hariç hiçbir şekilde karşı tarafın alanına müdahale etmediğini, bu durumun dosya kapsamından da anlaşıldığını, bu nedenle karşı davanın kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararına itiraz ettiklerini ve davanın kabulüne yönelik verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesinde karşı dava yönünden; keşifte bina zemini arka bahçesinde ve çatı arasında yapılan incelemelerde arka bahçede beton kilit parke taşlar konulduğu, izlenen cd'de odun yığını, taş yığını, hurda makineler, bisikletler, tahtalar kovalar, kasalar ve muşambalar gibi çeşitli mazlemelerin konulmuş olduğunun görüldüğü, zemin katta onaylı mimari projede açık olarak görülen teras kısmın camekan biçiminde kapalı olduğu, şikayete konu imalatlardan olduğu, projeye aykırı olduğu ve yine zemin kat arka cephe balkonun pvc pen ile kapatılmış olduğu ve şikayete tabi imalatlardan olduğu, mimari projesine aykırı olduğu, bu kısmın açık teras olarak görüldüğü ve yine zemin kat merdiven sahanlığının pvc pen ile kapatılmış olduğu, bu imalatın onaylı mimari projesinde görülmediği, bu kısmın açık teras olarak görüldüğü, projeye aykırı olduğu, deponun içinin malzemelerle doldurulmuş olduğundan davacı-karşı davalı istinaf isteminin kabulü ile asıl dava yönünden herhangi bir istinaf talebi olmadığından asıl davaya ilişkin kısmın aynen korunarak, karşı dava yönünden davanın kabulü ile keşif anında mevcut aykırılıklar yönünden el atmanın önlenmesine, projeye uygun hale getirilmesine karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve karşı davaların kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf iddialarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı iddialarının asılsız olduğunu, davanın reddi gerektiğini, ayrıca karşı davanın kabulü yönünden verilen kararın tümüyle hukuka uygun olduğunu, istinaf mercii tarafından çatı yönünden hüküm kurulmayıp bahçedeki parke taşların kaldırılmasına yönelik vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğundan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

2. Davalı- karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı iddialarının asılsız olduğunu, davanın reddi gerektiğini, ayrıca karşı davanın kabulü yönünden verilen kararın tümüyle hukuka uygun olduğunu, istinaf mercii tarafından çatı yönünden hüküm kurulmayıp bahçedeki parke taşların kaldırılmasına yönelik vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğundan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekillerinden peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2956, Karar No: 2014/8446, Tarih: 24.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2956 E.  ,  2014/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 10.02.2006 tarihli sözleşme uyarınca yüklenici olan müvekkilinin tamamlanmamış bir kısım eksikliklerin giderilmesi için davalıların banka hesabına 20.000,00 TL teminat amaçlı para yatırdığını, sözleşmede belirtilen yarım kalan işlerden vergi borcu ve SSK borcunun müvekkili tarafından ödendiğini, binanın yapı kullanma izninin alınması için ise imar affının beklendiğini, ancak sözleşme imzalanırken yapı kullanma iznini almanın objektif olarak yani herkes için imkânsız olduğunu ve halen imkânsızlığın devam ettiğini, ifa imkânsızlığı dolayısıyla yerine getirilmeyen taahhütler nedeniyle bankadaki meblağın müvekkiline iadesi gerektiğini savunarak, davalıların hesabına yatmış olan paranın yatırılmış olduğu tarihten bugüne kadar işlemiş faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının sözleşmeye göre yapması gereken işleri yapmadığı gibi kira bedelini eksik ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında noterde düzenlenen 10.02.2006 tarihli sözleşmede davacının anahtar teslimi olarak taahhüt ettiği binayı bitiremediği, dava dışı İbrahim Küçük'e sattığı 1,2,3,4 nolu bağımsız bölümlerden aldığı paranın 20.000,00 TL'lik kısmını yarım bıraktığı ve bitiremediği işler için teminat olarak verdiği, inşaat ruhsat süresinin dolduğu, ruhsat yenilenmesi için imar affını beklediğini belirttiği ve imar affı beklenen sürede söz konusu parayı istemeyeceğini taahhüt ettiği anlaşılmış olup, daha önce yapı kullanma izin belgesi alınmış olan yerler dışında kalan dört adet dükkan, yedi adet normal ve bir adet dubleks mesken için yapı kullanma izin belgesi alınabilmesi için gerekli işlemlerin 435.000,00 TL maliyeti olduğu, bu kapsamda söz konusu teminatın iadesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki ... 3. Noterliğinde düzenlenen 15.09.1993 tarih 21809 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “oturma ruhsatı” başlıklı 10. maddesi ile, iskân ruhsatının alınması davacı yüklenici tarafından üstlenilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki ... 3. Noterliğinde düzenlenen 15.09.1993 tarih 21809 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “oturma ruhsatı” başlıklı 10. maddesi ile, iskân ruhsatının alınması davacı yüklenici tarafından üstlenilmiştir.

10.02.2006 tarih ve 4086 yevmiye sayılı, davalı arsa sahipleri ve diğer arsa sahibinin mirasçıları ile yüklenici arasında yapılan sözleşmede ise davacı yüklenici “Anahtar teslimi yapacaktım. Başka nedenlerden dolayı bitiremedim en son İbrahim Küçük'e sattığım bana kalan 1,2,3,4 nolu bağımsız bölüm 4 dükkandan aldığım paranın 20.000,00 TL'lik kısmını yarım bıraktığım bitiremediğim işler (Belediye, Vergi dairesi,SSK borcu) borcu bu işleri bitirebilmem için ruhsat süresinin dolmasından dolayı ruhsatın yenilenmesi ve imar affını beklemekteyim. İmar affı çıktığında bankada faizde teminat olarak ...-...-...-...-... adlarına 20.000,00 YTL'yi yatırdım. Bu işlerin tamamı halledilip binanın yapı kullanma müsaadesini alacağım. Geriye nekadar para artarsa parayı iade olarak alacağım. Yetmediği takdirde para ilavesi yapacağım. İmar affını beklediğimiz süre zarfında, her ne nedenle olursa olsun bankadaki 20.000,00 YTL (Yirmibin YTL)'yi istemeyeceğim.”şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı yüklenici tarafından asıl sözleşme ile üstlenilen iskân ruhsatının alınması hususu ek sözleşme ile de üstlenilmiş olup davacının ileri sürdüğü gibi imar affı alınmasının imkânsız olduğu kabul edilse dahi diğer yükümlülüklerin ifası mümkün olduğundan davacı vekilinin sözleşmenin tamamının batıl olduğu yolundaki iddiası ile ilgili gerekçede herhangi bir değerlendirme ve tartışma yapılmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, mahkemece, iskân ruhsatının alınması için mevcut yönetmeliklere göre yapılması gereken iş ve işlemler için toplam 435.000,00 TL gerektiği tespit edilmiş ise de; ileride arsa sahipleri tarafından asıl sözleşmeye dayalı olarak açılacak bir davada iskân ruhsatının alınması için gerekli masrafların tarafların itirazları da değerlendirilip tartışılarak belirleneceği ve işbu davanın eksik ve ayıplı iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış bir dava olmayıp teminat iadesine yönelik olduğu gözetilerek gerekçede belirlenen rakamın taraflar için kesin hüküm oluşturmayacağı tabiidir.

Öte yandan, 27.04.2011 olan dava tarihinin gerekçeli kararda 17.05.2011 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Öte yandan, 27.04.2011 olan dava tarihinin gerekçeli kararda 17.05.2011 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.