muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9251, Karar No: 2023/12955, Tarih: 20.12.2023

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; istikrar bulmuş içtihatlar gereği salt imar hukukundan ... davaların idarenin ve İdare Mahkemelerinin görev alanında olduğunu, Adli Mahkemelerin bu tür bir davaya bakabilmesi için komşuluk hukuku ihlali yahut Kat Mülkiyetinden ... hakların ihlal edilmiş olması gerektiğini, bu davanın da salt imar hukukundan ... bir talep olduğunu, İmar hukuku açısından pergolenin ana yapıya bir zarar verip vermediğinin incelenmesi gerektiğini, dava edilen pergolenin davacının kat mülkiyetinden ... haklarını kullanmasına engel olmadığını, bu alanın ortak alan olmadığını, pergolenin yıkılmasının davacılara sağlayacağı hukuki bir menfaati olmadığını, davacıların pergolenin yıkılması için Belediye Başkanlığına müracaat ettiklerini, dosyanın incelemede olduğunu, davacının 2006 yılında karara çıkan men-i müdahele konulu kararı esasa alarak sanki durum aynı imiş şeklinde bir yorum yapmak istediğini, 9 yıl önceki kararın mesnet alınmasının mümkün olmadığını, davacının vitrin diye bahsettiği ışıklandırma penceresinin proje değişikliğinde iptal edildiğini, olağanüstü toplanan Genel Kurul kararı ile Yönetim Planının değiştirildiğini, davaya konu alanın kullanımının davalıya tahsis edildiğini, doğu cephesindeki yolun imar planı değişikliği ile ticari hüviyet kazandığını, doğu cephesinin niteliği değişmekle davalının menfaatinin yükseldiğini, davacının mülkiyet hakkından ... haklarını kullanmasına bir engel olmadığını, bu nedenlerle öncelikle kal talebi açısından görevsizlik kararı verilmesini, davacı davasında hukuki menfaate sahip olmadığından davanın esastan reddine, aksi kanaat halinde davacının davasında haklı olmadığından ve kötüniyetli olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kar kaybı talebi 33.200,00 TL'ye çıkarılmış ise de mahkemece bu talep açısından kısmen kabul kararı verildiğini ve 20.000,00 TL üzerinden hüküm kurulduğunu, mahkemenin gerekçesinin hukuka aykırı olduğunu, 2 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, olaya uygulanması gereken zamanaşımı süresinin 10 yıl olup ıslah tarihi itibarıyla 10 yıllık zamanaşımı süresinin henüz dolmadığını, mahkemece kar kaybı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu talep yönünden vekâlet ücretine hükmedilmediğini, kararın kaldırılmasının gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı istinaf dilekçesinde özetle; davacının kendi dükkanının önünün çekme alanını kendisi kullandığından bu davayı açmakta kötü niyetli olduğunu, her dükkanın yola bakan cephesindeki çekme alanını kendisi kullanmasının temayül olduğunu, uygun yarar karinesinin bulunduğunu, davanın idari yargının görev alanında olduğunu, ortak alana dair bilirkişi raporunun kabul edilebilir olmadığını, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/296 Esas ... dosyasına aykırı karar verildiğini, vitrinin kim tarafından yıkıldığının araştırılmadığını, raporun denetime elverişli olmadığını, davacının mülkiyet hakkını kullanımına engel bir durumun olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiğini böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 ... Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 ... Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 ... Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet ... aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15511, Karar No: 2018/7672, Tarih: 12.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15511 E.  ,  2018/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin müşterek çocuğu ...'in 24/6/2012 tarihinde davalı tarafından trafik sigortası ile sigortalanan aracın çarpması sonucu hayatını kaybettiğini, olaydan sonra sigortalı araç sürücüsü ... hakkında ... 32.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/872 E.sayılı dosyası ile açılan davada, olayın meydana gelmesindeki kusurun tamamen maktulde olduğu nedeniyle beraat kararı verdiğini, ancak ... Kararlarına göre maktulün kusuru olsa da araç sürücüsünün de dikkat yükümlülüğünü yerine getirmediği için oluşan kazadan ve zarardan sorumlu olduğunu, müvekkillerinin maddi destekten yoksun kaldıklarını belirterek ... için 1.000,00 TL maddi,...için 1.000,00 TL maddi ve ayrıca 1.000,00 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 3.000,00 TL'nın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olayda sigortalının kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, ceza dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; ceza dosyasındaki kesinleşen maddi olgular karşısında sigortalı araç

sürücüsünün olayda kusurunun bulunmaması, davacıların desteği ...'in ise olayda asli ve tam kusurlu olması nedeni ile açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 12.9.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10883, Karar No: 2014/12929, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10883 E.  ,  2014/12929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/832-2014/287

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32107, Karar No: 2015/2988, Tarih: 18.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/32107 E.  ,  2015/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/380364

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/192 (E) ve 2013/298 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının 29/10/2006 olan suç tarihi ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13550, Karar No: 2017/16575, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13550 E.  ,  2017/16575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8600, Karar No: 2022/6032, Tarih: 13.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8600 E.  ,  2022/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde, öz kızı olan katılan mağdura aldığı deri montun yırtılmış olduğunu görmesi üzerine sinirlenerek, mağdurun odaya gitmesini ve çıkmamasını söylediği, bu şekilde mağdura ceza verdiği, mağdurun da babasından korkması nedeni ile odadan çıkmayarak orada beklediği olayda; katılan mağdur ve müşteki beyanları ile sabit olduğu üzere, mağdurun bulunduğu oda kapısının kilitli olmaması da dikkate alındığında, sanığın hürriyeti kısıtlama kastı ile hareket ettiğinden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen hakkında beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30761, Karar No: 2014/4648, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30761 E.  ,  2014/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/134504

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/1072 (E) ve 2011/1344 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10922, Karar No: 2014/12926, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10922 E.  ,  2014/12926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/437-2014/282

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23800, Karar No: 2007/1250, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23800 E.  ,  2007/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 05.10.2006 tarih, 15386/18357 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160.YTL para cezasının ve     27.00.YTL karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.