muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7584, Karar No: 2014/16943, Tarih: 22.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7584 E.  ,  2014/16943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/43

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin, davalı şirketten elektrik satın aldığını; davalının düzenlediği faturaların düzenli olarak ödendiğini, bu faturalara kayıp kaçak bedeli yansıtılarak tahsil edildiğinin anlaşıldığını; bunun ise, başkasının kaçak olarak kullandığı kaçak elektrik bedelinin dürüst davrananlardan tahsili sonucunu doğurduğunu; davacının kaçak elektrik kullanmadığını, 14/06/2011 tarihli faturadan 17/12/2011 tarihli faturaya kadar toplam 18.761,83 TL kaçak-kayıp bedelinin tahsil edildiğini belirterek; her faturanın son ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Elektrik piyasasında faaliyet gösteren perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin kullanıcılara yansıttıkları tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini, bunun 4628 sayılı EPK'nu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, diğer tarife uygulama tebliğleri ve Elektrik Piyasasında Gelir ve Tarife Düzenlenmesi kapsamında düzenlemeye tabi unsurlar ve Raporlamaya İlişkin Esaslar Hakkında Tebliğ Hükümleri dikkate alınarak belirlendiğini; 2011 yılı için geçerli olan tarifelerin 28/12/2010 tarih 2999 sayılı EPDK kararıyla belirlendiğini, bu karardan önceki yıllarda perakende enerji bedeli içerisinde olan kaçak kayıp bedeli ile perakende satış hizmet bedeli kapsamında alınan sayaç okuma bedelinin ana bedellerinden ayrılarak, faturalarda ayrı ayrı gösterilmesine karar verildiğini; 4628 sayılı EPK'nun 13/1 maddesinde kurul kararlarının herkesi bağladığının belirlendiğini, davalı şirketin de kurul kararlarına uyduğunu, kararları belirleyici olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı Kurumun, davacıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı Kurumun, davacıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; kanunun temel amaçları gözönünde bulundurularak, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden önce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, “Vergi Ödevi” başlıklı 73.maddesine göre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1.maddelerinin 1.fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır". hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin; 31.maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı Yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11.maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

Aynı Yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11.maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici hakları ve zararların tazmini başlıklı 19.maddesinin 6.bendinde; "Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”. hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK Kurul Kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları kayıp-kaçak bedelinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir.

Oysa ki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73.maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payı da Kanunla getirilmiş ve Kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK Kurul Kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK Kurul Kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı söylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedelle ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca Kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davacının talep ettiği dava konusu bedelin miktarı ve hesaplanması hususunda uzman bilirkişiden rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; aksi gerekçelerle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11270, Karar No: 2014/25308, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11270 E.  ,  2014/25308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, indirim nedenlerine, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde olay tarihinde sanık hakkında zorla fuhuş yaptırmak suçundan yapılan ihbar üzerine sanığı yakalama amacıyla uygulama yaptıkları sırada sanığın kullanmakta olduğu aracı ile gelerek şikayetçinin dur ihtarına uymayarak aracı üzerine sürerek hızlı bir şekilde seyrettiği, şikayetçinin kendisine dikkat etmesi sebebi ile şikayetçiye çarpmadan orada bulunan ekip otosuna çarptığı, bu şekilde sanığın aracını kişilerin hayat, sağlık veya mal varlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare ederek üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmesine rağmen, hükümde sanığın alkol aldığına ilişkin dosyada bir tespit bulunmadığı gözetilmeden; alkollü araç kullandığı kabul edilerek TCK'nın 179/3-2. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilerek, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinden “alkollü iken” ibaresi çıkartılarak yerine “tehlikeli şekilde “ibaresinin yazılması ve “TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile” ibaresinin hükümden çıkarıtlması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1784, Karar No: 2021/5129, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1784 E.  ,  2021/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen 31.05.2016 tarihli hükmü yasal 7 günlük süre geçtikten sonra 08.06.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25729, Karar No: 2012/36718, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25729 E.  ,  2012/36718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :03.10.2011 tarihli birinci açık artırma tutanağının usulüne uygun düzenlenmediğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15'er TL onama harcı temyiz edenlerden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4671, Karar No: 2014/4109, Tarih: 28.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4671 E.  ,  2014/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/286-2014/92

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davacı şirketin önceki müdürü tarafından şirket banka hesabından çekilen paranın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17323, Karar No: 2018/6325, Tarih: 25.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17323 E.  ,  2018/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden açılmamış sayılmasına, davalı ... yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... Belediye Başkanlığı hudutları dahilindeki ... Mahallesinden geçen ...nin kapalı kesitinin üstünde ... Belediyesi tarafından inşaa edilen ... Kültür Merkezi İnşaatı ve dolgu çalışmaları sırasında dere geçişinin üzerindeki dolgu ve çalıştırılan ağır iş makinaları nedeni ile yağmur suyu borularında çatlakların meydana geldiğini, tahrip olunan boruların dere kesitini kapattığını, ana rogarların tıkanması sebebi ile yağmur sularının birikmesi ile 31.10.2009 tarihinde yağan yağışlar nedeni ile su basmasına sebebiyet verildiği, anılan su basması nedeni ile müvekkili şirket nezdinde poliçe ile sigortalanan Metplas şirketinin iş yerindeki demirbaş ve emtiyalarının hasarlanmasına sebebiyet verildiğinden su basması öncesi 12.09.2009 tarihinde davalı ... idaresi tarafından ... Belediye Başkanlığına yazılan yazıda yapılan inşaat faaliyetinden dolayı sel faaliyeti yaşanacağının uyarısında bulunulduğunu, bu uyarının davalı ... tarafından takip edilmediğini, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/27 D.İş sayılı dosyasında hasar oluşumundaki kusur oranının tespit yapıldığını, İskinin tüm uyarılara rağmen işi takip etmediğinden acil önlemler alınmadığından, müvekkili şirkete sigortalı iş yerinde yaptırılan 26.11.2009 tarihli ekspertiz raporunda belirtilen 243.597,00 TL hasar bedeli saptandığını ve 09.12.2009 tarihinde bu bedelin müvekkili tarafından

sigortalısına ödendiğini halefiyet prensibi gereği ödenen hasar bedelinden %35 kusur oranına göre davalı ...'nin sorumlu olduğu 85,258,95 TL ve diğer davalı şirketin sorumlu olduğunu 36,559,55 TL olan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 121.798,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müstereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; idari yargının görevli olduğunu, müvekkiline husumet yönetilemeyeceğini ve bu nedenle davanın usulden reddine, olmadığı takdirde müvekkilinin hiç bir şekilde sorumlu olamayacağından haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili; müvekkiline her hangi bir kusur yönetilemeyeceğini, doğal afet olduğunu, dolayısı ile haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; idari yargının görevli olduğunu, müvekkiline husumet yönetilemeyeceğini ve bu nedenle davanın usulden reddine, olmadığı takdirde müvekkilinin hiç bir şekilde sorumlu olamayacağından haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili; müvekkiline her hangi bir kusur yönetilemeyeceğini, doğal afet olduğunu, dolayısı ile haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı ... açısından açılan dava müracataa bırakıldığından ve süresinde de yenilenmediğinden ... tarafından davanın açılmamış sayılmasına, Dosya içerisindeki en son ek 3 teknik bilirkişi raporundan davalı ... Ltd.Şti'nin vaki su basması sonucu oluşan sigortalı iş yerindeki hasar ve kusurdan sorumlu bulunamayacağı belirtildiğinden ... İnşaat açısından da davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/830, Karar No: 2017/7556, Tarih: 12.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/830 E.  ,  2017/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında tensiben karar verildiğinden, müşteki vekilinin davaya katılmasının mümkün olmadığı, hükmün müşteki vekili tarafından süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; müşteki kurumun davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

6352 sayılı Yasa sonrası 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılıp alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.