muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9209, Karar No: 2015/5525, Tarih: 25.03.2015

(7)Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlü olur.

(8)Yukarıdaki hükümlere aykırı olan Toplu İş Sözleşmesi ve iş sözleşmesi hükümleri geçersizdir.

(9)İşçinin iş kanunları ve diğer kanunlara göre sahip olduğu hakları saklıdır”.

Bireysel sendika özgürlüğü, kolektif sendika özgürlüğünün temelidir ve bu ikisi bir bütünü oluşturur. Çalışanların örgütlenmesi önündeki tüm engeller, toplu sözleşme düzeninin varlığını tehdit eder. Sendikal nedenle yapılan fesih, bu engellerden biridir. Feshin ilk bakışta iş sözleşmesi ve işçi üzerinde etkisini göstermesi yanıltıcıdır. Bu haksız fiil, temelde sendikaya ve nihayet toplu sözleşme düzenine yönelmektedir. Farklı ifadeyle, işveren işçiyi işe alırken ve çalıştırırken sendikal nedenle ayrım yapıyorsa ya da bu nedenle işçiyi işten çıkarıyorsa, aslında sendikayı işyerinden çıkarmak ya da toplu sözleşme düzenini etkisiz kılmak istemektedir. Haksız fiilin sebebi ve hakkın özü bakımından yapılan bu tespit, devletin yükümünün, hak sahibinin yetkilerinin ve ilgili hukuk kuralının barındıracağı yaptırımın belirlenmesinde temel dayanak olmalıdır. Yaptırım belirlenirken, sendikal nedenle yapılan feshin, ilk bakışta iş sözleşmesi ve işçi üzerinde etkisini gösteren fakat temelde sendikaya ve nihayet toplu sözleşme düzenine yönelik bir haksız fiil olduğunu gözden kaçırmamak gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,0 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,0 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,0 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 149,0 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11012, Karar No: 2007/16135, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11012 E.  ,  2007/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .....,Köyü 113 ada 13 parsel sayılı 83,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tesbit edilmiştir. Davacı, 13 parselin aslında 1200 m2 olduğunu, bir kısmının tespit harici bırakıldığını, eksik ölçülen kısmın 13 parsele ilavesi iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli 113 ada 13 parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz ve tespit harici bırakılan yerin adına tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 09.07.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 02.12.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, hasımsız açıldığından yargılama sırasında mahkemenin kendiliğinden Orman Yönetimini davaya dahil etmesi bu yönetime taraf sıfatı vermeyeceği gibi açılan bu davaya Yönetimince usulen müdahale edildiğine ilişkin kayıt ve belge de bulunmadığından, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15727, Karar No: 2012/13859, Tarih: 06.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15727 E.  ,  2012/13859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 28/04/2004- 23/09/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işverenin ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Kaptan Otelcilik Tur. ve Tic.A.Ş.'ne iadesine, 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/543, Karar No: 2014/210, Tarih: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/543 E.  ,  2014/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ... (Karadeniz) Geyhan'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinden verilen 16.07.2010 gün ve 2010/28 Esas, 2010/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Kanunun 35. maddesinde, sosyal inceleme raporu alınması zorunluluğu öngörülmeyip, gerektiğinde alınmasının hükme bağlandığı ve sanığın da suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olduğu anlaşıldığından bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/764, Karar No: 2020/2635, Tarih: 11.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/764 E.  ,  2020/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Dairemizin 11.12.2018 tarih, 2018/5958 Esas - 2018/19246 Karar sayılı bozma ilamının sanık aleyhine olduğu ve bu nedenle 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığa aleyhe bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan, sanık müdafiinin beyanları ile yetinilmesi suretiyle hüküm kurularak 1412 sayılı CMUK'un 326/2 maddesine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih ve 2015/225 Esas- 2015/455 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-d-son, 87/3, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası verilerek bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelendiği, ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, sanık aleyhine bir temyiz bulunmadığı ve hükmün Dairemiz tarafından bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozmadan sonra kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kazanılmış hakkın ceza miktarı ile birlikte ertelemeyi de kapsayacağı düşünülmeden, sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmeyerek CGK'nin 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12746, Karar No: 2006/15411, Tarih: 13.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12746 E.  ,  2006/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 06.05.2005 tarih, 6531/9911 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı S.C.Y. vekili tarafından borçlu M. B. hakkında 25.000.000.000.TL. asıl alacak ve eklentilerinin tahsili için kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiş ve adı geçen borçluya örnek 163 nolu ödeme emri gönderilmiştir.

Borçlu tarafından İcra Mahkemesine sunulan itiraz dilekçesinde, senedin lehtar bölümünde tahrifat yapıldığı ileri sürülmüş ve takibin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.             Mahkemece iddia yerinde görülmeyerek istemin reddedilmesinden sonra, borçlu vekilinin temyizi üzerine Dairemizce lehtar hanesindeki tahrifatın çıplak gözle görülebilecek nitelikte olduğu belirtilmiş ve düzeltmede paraf olmadığı gerekçe gösterilerek hüküm bozulmuştur.

Alacaklının karar düzeltme istemi üzerine senet aslı celbedilerek incelendiğinde, takip dayanağı bononun lehtar hanesinde S.C.Y. isminin yazılı olduğu ve bu ibarede bir tahrifatın bulunmadığı saptanmıştır. Dairemizin bozma kararına neden olan maddi yanılgının icra dosyasında konulu olan fotokopide senedin arka yüzündeki ibarelerin ön yüzündeki lehtar bölümüne yansımasından kaynaklandığı anlaşılmış ve alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 06.05.2005 tarih ve 2005/6531 E. - 2005/9911 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 11.20.YTL. onama harcının mahsubuna bakiye 1 YTL. harcın temyiz edenden alınmasına, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6812, Karar No: 2019/4422, Tarih: 17.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/6812 E.  ,  2019/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve ... Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8801, Karar No: 2014/7918, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8801 E.  ,  2014/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/101976

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/757 (E) ve 2012/33 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın evrakı ayrılan T. O.. ile birlikte bir araçla geldikleri mesire alanında mağdura ait motosikleti çaldıkları, olayın ihbar edildiği polisin motosikleti kullanan Tolga ile arkasında oturan sanık Z.. S..'nu kovalamaca sonucu yakaladığı, sanık Z.. S..'nun savunmasında motosikleti gördüklerini, Tolga'nın motosiklete binelim dediğini, kendisinin "binmeyelim, bir şey olur" dediğini, Tolga motosiklete binince ve mağdurda bağırınca arkasına binmek zorunda kaldığını beyan ettiği görülmüş ise de sanığın arkadaşı ile birlikte bir araçla mesire alanına gelmiş olmaları, motosikleti arkadaşı Tolga ile birlikte bulunduğu yerden çalıştırarak uzaklaşmış olmaları ve sanığın kovalamaca sonucu yakalanmış olması, tevilli yollu ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın başından itibaren evrakı ayrılan Tolga ile birlikte hırsızlık kastıyla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık Z.. S..'nun yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3692, Karar No: 2024/5245, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3692 E.  ,  2024/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1831 E., 2024/14 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/186 E., 2023/143 K.

Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davanın yapılan yargılaması sonucu verilen hükmün davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince, davalı tarafın şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı, başka bir deyişle 6100 sayılı Kanun'un 334/1 inci maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalının adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve iş bu kararın, davalı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/2 nci maddesinde "Talepte bulunan kişi, iddiasını özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır." hükmüne, aynı Kanun'un 334/1 inci maddesinde ise "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açılanan Kanun maddeleri uyarınca, ödenmesi gereken temyiz harç ve giderlerinin miktarı da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin 13.03.2024 tarihli, 2024/2952 Esas, 2024/3065 Karar sayılı kararına yönelik itirazının REDDİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/852, Karar No: 2015/1682, Tarih: 23.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/852 E.  ,  2015/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/803-2014/911

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe itiraz edilmesi ve yasal süresi içerisinde kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve borçlunun tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından dava dilekçesi ekli ve duruşma gününü bildirir tebligatın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden ve bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığından bahisle temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Nitekim taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanun'unun 20-21 ve Tebligat Kanun'unun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30-31. maddelerine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanun'unun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 Sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür. Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanun'unun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebliğ zarfına yazılması zorunludur.