muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16060, Karar No: 2014/19840, Tarih: 23.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/397, Karar No: 2023/1768, Tarih: 21.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/397 E.  ,  2023/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/209 E., 2015/162 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2012/209 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz isteği, suç unsurlarının oluşmadığına, sebep gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm verildiğine, suça konu belgenin sanığın üzerinde veya kullanımında ele geçirilmediğine, olaya ilişkin tutanakların gerçeği yansıtmadığına, suça konu belgenin usulsüz bir arama ile elde edildiğine, araç malikinin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, araç kiralama sözleşmesinin sanık tarafından imzalanmadığına, delillerin usulüne aykırı olarak hukuk dışı elde edildiğine ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, şüphe üzerine aracını durdurmasına yönelik olarak kolluk görevlileri tarafından yapılan anons üzerine sevk ve idaresindeki araçtan inerek kaçtığı, yolun ortasında bıraktığı aracın trafik güvenliğini tehlikeye sokması ve gerekli incelemelerin yapılabilmesi amacıyla araç ile içinde bulunan evrakın ilgili polis merkezi amirliğine teslim edildiği, araçta yapılan aramada ele geçirilen suça konu sürücü belgesinin, ilgili Cumhuriyet savcısının talimatı ile emanete alındığı anlaşılmıştır.

1. Sanığın, şüphe üzerine aracını durdurmasına yönelik olarak kolluk görevlileri tarafından yapılan anons üzerine sevk ve idaresindeki araçtan inerek kaçtığı, yolun ortasında bıraktığı aracın trafik güvenliğini tehlikeye sokması ve gerekli incelemelerin yapılabilmesi amacıyla araç ile içinde bulunan evrakın ilgili polis merkezi amirliğine teslim edildiği, araçta yapılan aramada ele geçirilen suça konu sürücü belgesinin, ilgili Cumhuriyet savcısının talimatı ile emanete alındığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, olay günü iddianamede plakası belirtilen aracı kendisinin kiraladığını, polis tarafından arandığı için üzerinde sahte sürücü belgesi olduğunu, ancak aracı kiralarken sahte sürücü belgesini kullanmadığını, daha önceden de aynı yerden bir kaç kez araç kiraladığını, kendisini tanıdıkları için belge sormadıklarını, olay tarihinde Pendik'te oturan annesine gitmekte olduğunu, olay yerinde markasını ve plakasını hatırlayamadığı bir araçtan kendi aracının önüne doğru şişe atıldığını, o sırada direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, diğer araçtaki kişilere "ne yapıyorsunuz" dediğini, az ileride ışıklarda aracının önünü kestiklerini, arabadan üç kişinin indiğini gördüğünü, ancak aracın içinin kalabalık olduğunu, kendisine doğru geldiklerini görünce aracından çıkıp korkutmak amacıyla araçta bulunan yeğeninin oyuncak silahını eline aldığını, o sırada polisin geldiğini, polisleri görünce cüzdan ve kimliği arabada olduğu halde araması olduğu için aracı orada bırakıp kaçtığını, polisin kendisini araçla giderken dur ihtarı ile durdurmadığını, zaten yukarıda anlattığı gibi ışıklarda durduğunu, polisleri görünce kaçtığını, kolluk tarafından düzenlenen tutanağı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Sanığın sevk ve idaresindeki aracın, suç tarihinden bir gün önce suça konu sürücü belgesi kullanılarak kiralanmış olduğuna ilişkin araç kiralama sözleşmesinin dosya içinde bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Araç maliki olan tanık H.E.'nin beyanı da, sanığı Serdar olarak tanıdığına, ancak aracı kiralarken üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ... adına düzenlenmiş ehliyeti sunduğuna, sanığa neden isminin farklı olduğunu sorduğunda gerçek adının ... olduğunu söylediğine, daha sonra ehliyeti kendisine iade ettiğine yöneliktir.

5. Kriminal rapor ile, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlenmiş olduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğu tespitlerinin yapılmış olduğu anlaşılmıştır.

6. Mahkeme tarafından da suça konu belgeye ilişkin olarak emanet eşyası inceleme tutanağı düzenlenerek gözlem yapıldığı görülmüştür.

7. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak ve takdiren sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim ve lehe hükümler uygulanmaksızın mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

8. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

7. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak ve takdiren sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim ve lehe hükümler uygulanmaksızın mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

8. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Pendik (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 tarihli ve 2008/978 Esas, 2010/786 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 3.600,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair hükme konu suça ilişkin olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılıp yapılmadığı hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2012/209 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5813, Karar No: 2006/8871, Tarih: 25.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5813 E.  ,  2006/8871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, bütçe kanununda yer alan idarelerden olmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4196, Karar No: 2021/6796, Tarih: 02.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4196 E.  ,  2021/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.12.2019 tarih ve 2019/667 E. - 2019/1373 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin, davalı ile davacı şirketin günümüz temsilcisi olan... tarafından kurulduğunu, şirketteki işlerin iyi gitmesi sebebiyle ortaklarca sermaye artırımı yapma gereği görüldüğünü, fakat davalının sermaye artırımı kararına rağmen kendi hissesine düşen sermaye payını ödemediğini ve bir süre sonra ortaklıktan ayrılmak istediğini belirttiğini, bunun üzerine şirket yetkilisi... ile davalı arasında 08.03.2011 tarihli hisse devri protokolünün imzalandığını, şirket yetkilisi...'nın davalının bir kısım borçlarını devir almak ve bunun karşılığında davalıya senet vermek suretiyle davalının hisselerini aldığını, fakat daha sonra davalının devir işlemleri için notere gelmemesi sebebiyle resmi devir işlemlerinin yapılmadığını, Bakırköy 37.Noterliğinin 20/10/2011 tarih ve 030236 yevmiye numaralı 'Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi' ile..., davalıya verdiği senetlerin iadesi ve şirketin tüm borçlarının ödenmesi şartıyla davalı ...'e şirketin tüm hisselerini devrettiğini, takibe konu dekontlara bakıldığında ise paranın şirket hesaplarına, davalının şirkete olan borcu sebebiyle ve şirket hisselerini satın almış olması ve şirketin yönetimini almış olması nedenleriyle yatırdığını, şirketin davalıya takip alacağındaki gibi bir borcunun olmadığını, ayrıca davalının şirkete yönelik usulsüzlükleri nedeniyle hakkında savcılığa şikayette bulunulduğunu belirterek, davalının davacıya yönelik dekontlara dayalı olarak başlattığı Bakırköy 16. İcra Müdürlüğü'nün 2012/17503 Esas sayılı takipten ve ödeme dekontlarından dolayı davacının borçlu olmadığının tespitiyle, %20'den aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin ilk olarak ...Nakış Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. olarak kurulduğunu, 18.03.2010 tarihinde ise davalı ve...'nın, temizlik toptan satışı yapmak için şirketi devir aldıklarını, ancak şirkette usulsüz işlerin farkedilmesiyle 08.03.2011 tarihli protokol ile davalının, şirketi, Taner Yazıcı'ya devrettiğini, aralarındaki protokolle kararlaştırılan bir kısım ödemelerin alındığını, ancak bir kısım ödemelerin alınmadığını, şirketin kötü durumda olması sebebiyle...'nın şirketi davalıya devretmek istediğini, davacı şirketin borçtan kurtulmak için borç içerisinde olan şirketin kendisine devredilmeye çalışıldığını ve dolandırıldığının anlaşılmasıyla devirden vazgeçildiğini, dava konusu takibin dayanağı olan dekontların, davadışı ...nin kart borcu ve... Araç kiralama firmasına olan davacı şirketin borçlarının ödemelerine ilişkin olduğunu, davalı tarafından şirket hesabına gönderilen takip konusu paraların davacı şirket temsilcisi... tarafından çekildiğini belirterek, davanın reddine ve takip konusu asıl alacak tutarına işleyecek yasal faizi ile tahsiline ve davacının %20 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı şirket hesabına gönderilen EFT makbuzlarının açıklama kısımlarında "borç-çek için-çek için verilen-kredi mevduat hesap ödemesi" ibarelerinin yer aldığı, bu şekilde davacı şirket hesabına gönderilen EFT tutarının toplam 16.270-TL olduğu, bu EFT'lerin davalı tarafından davacı şirketin borcuna istinaden gönderilen havaleler olduğu, havalelerin gönderildiği hesabın davacı şirkete ait olduğu, havale makbuzlarında ve banka hesap hareketlerinde gönderilen havalelerin açıklama kısmında hangi nedenle gönderildiğinin açıkça belirtildiği, bu bağlamda EFT havalelerine konu toplam 16.270-TL alacak yönünden davacı tarafın borçlu olduğu, ancak icra takibine konu edilen alacağın ferilerini oluşturan toplam 3.975,25-TL yönünden davalı tarafın alacaklı olduğuna ilişkin dosyaya herhangi bir delil sunmadığı, tarafların karşılıklı tazminat istemlerinin ise koşulları oluşmaması nedeniyle ayrı ayrı reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının Bakırköy 16. İcra Müdürlüğü'nün 2012/17503 esas sayılı takip dosyasında 3.975,25 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, bakiye alacak yönünden istemin reddine, tarafların tazminat istemlerinin koşullar oluşmaması nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2525, Karar No: 2023/10665, Tarih: 06.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2525 E.  ,  2023/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, 29.08.2014 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Daha sonra suç tarihinden önce başka bir soruşturmasının olduğu fark edilerek 16.08.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 29.08.2014 ve 09.08.2014 tarihli eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Denetim süresi içerisinde 12.08.2015 tarihinde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/643 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 20.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına uymamasına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/643 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararınına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/643 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararınına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.