muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13515, Karar No: 2024/5495, Tarih: 27.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13515 E.  ,  2024/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/427 E., 2016/503 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/427 Esas, 2016/503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullandığını, ele geçen maddenin kendisine ait olduğunu belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şüphe üzerine polis tarafından durdurulduğu ve üzerindeki uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, dosya içerisindeki ekspertiz raporuyla da bu maddenin esrar olduğunun anlaşıldığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kendisine tebligat yapılmasına rağmen denetim yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şüphe üzerine polis tarafından durdurulduğu ve üzerindeki uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, dosya içerisindeki ekspertiz raporuyla da bu maddenin esrar olduğunun anlaşıldığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kendisine tebligat yapılmasına rağmen denetim yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 13.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/427 Esas, 2016/503 Karar sayılı kararınına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2960, Karar No: 2013/3658, Tarih: 30.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2960 E.  ,  2013/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

...- İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin ... ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer şikayetçi 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve şikayetçinin tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Şikayetçinin masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

c-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete (özellikle Ticaret Sicili Gazetesi) nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

d-Şikayetçi tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK 223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

e-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise şikayetçi tarafa tebliğine ilişkin belge,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulmasından,

...- Gerekçeli kararın ve şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin şikayet olunan ... ... vekili ile İflas Müdürlüğü'ne tebliğine ilişkin belgelere rastlanılmadığından varsa tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulması, temin edilemez ise posta idaresi ve mahkeme kayıtlarından araştırılarak tespiti, tebliğe çıkmamış ise tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesi, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesinden,

Sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8587, Karar No: 2014/24910, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8587 E.  ,  2014/24910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/979-2013/438

Davacı taraf 17.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi kararı temyiz ettiğini ancak temyiz harç ve giderlerini karşılayacak ekonomik durumu bulunmadığını beyan ederek adli yardım talebini de bulunmuş ise de; iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmamıştır.

Dosya daha evvel Dairemizin 19.11.2013 tarihli ilamı ile davacının adli yardım talebine ilişkin delillerini sunması hususunda dosya geri çevrilmiş ise de, davacı tarafça davacının adli yardıma muhtaç olduğunu gösterir fakirlik belgesini dosya içerisine sunmadığı ve başka bir delil de ibraz etmediği anlaşılmıştır. Bu sebeple 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/2-3. maddesi gereğince davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebi şartlarının bulunmadığı tespit edildiğinden usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi gereğince, davacıya usulüne uygunu muhtıra çıkarılması ve bu husustaki usuli eksikliğin giderilmesi için dosyanını mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8925, Karar No: 2014/1401, Tarih: 10.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/8925 E.  ,  2014/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/58276

Mahkemesi : Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.12.2011

Numarası : 2011/1054 - 2011/1804

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece cezaların alt sınından tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında gün para cezasının fazla tayin edildiği yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1- 28.01.2011 tarihli haciz tutanağı ile haczedilerek kendisine muhafaza etmesi için teslim edilen laptop ve televizyonun tamirde olduğunu iddia eden sanığın bu hususla ilgili olarak temyiz dilekçesine eklediği makbuz ve dilekçe de nazara alınarak sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzların mevcut olmaması halinde tasarrufta bulunulması nedeniyle TCK'nın 289/1. maddesinin uygulanması, anılan malların mevcut olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilerek bırakılan yemek masasının dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kırılmasına neden olması nedeniyle TCK'nın 289/3. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu ve katılanın zararının da giderilmiş olduğunun 06.07.2011 tarihli katılan vekilinin dilekçesiyle anlaşılması karşısında yasal ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan sabıkalı olduğundan bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Katılan vekilinin 06.07.2011 tarihli dilekçesi ile borcun ödenmesi nedeniyle şikayetten vazgeçmiş bulunması karşısında ödeme tarihinin tesbiti ile sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 289/2. maddesindeki indirim hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,

4- Sanık hakkında mahcuzların sahibi olması nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulanan kanun maddesinin "TCK'nın 289/1-ikinci cümle" yerine "TCK'nın 289/1-1. cümle" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6230, Karar No: 2013/7339, Tarih: 22.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6230 E.  ,  2013/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davalının takip borçlusu şirketten gerçekte bir alacağı bulunmadığı ve takibe dayanak olarak gösterilen bono muvazaalı olarak düzenlendiği halde, satış bedelinin hukuka aykırı olarak sıra cetvelinde birinci sırada pay ayrılan davalıya ödenmesine karar verildiğini, öte yandan ödeme emri tebliği geçersiz olduğundan davalının kesinleşmiş bir icra takibi bulunmadığını ileri sürerek, derece kararında davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin takip borçlusu şirket ile aralarında düzenlenen protokol gereğince, belirlenen vadede 108.000 USD teslim edilmesi karşılığında borçlu şirkete 170.000,00 TL para verdiğini, vadesinde dövizin teslim edilmemesi nedeniyle icra takibine başlandığını, alacağın gerçek bir borç ilişkisinden kaynaklandığını, borçlu şirkete yapılan ödeme emrinin tebliğinin geçerli olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispatlamakla yükümlüğü olduğu, her zaman düzenlenmesi mümkün olan belgelerden olan bononun, alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olmadığı, 02.07.2010 tarihinde teslim edilecek döviz için bir ay öncesinden yüklü miktarda ödeme yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 10.12.2012 tarih ve 4289 E, 7259 K sayılı ilamıyla, sıra cetveline karşı aynı zamanda davacı tarafından şikayet yoluyla icra mahkemesine de başvurulduğu, her iki davanın sonucunu birbirini etkileyecek olması nedeniyle davaların birleştirilmesinde ya da şikayet davasının sonucunun beklenmesinde yarar bulunduğu belirtilerek bozulmuştur.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, borçlu şirkete ödeme emri tebliğinin usulüne uygun olarak yapılmadığını, ödeme emri tebliğ edilen kişinin borçlu şirketin çalışanı olmadığını, bu bakımdan kesinleşmiş bir icra takibi bulunmayan şikayet olunana sıra cetvelinde pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, ödeme emrinin borçlu şirkete 19.07.2010 tarihinde tebliğ edildiğini, buna göre icra takibinin yasal süresi içerisinde kesinleştiğini, öte yandan tebliğdeki usulsüzlüğün ancak takip borçlusu tarafından ileri sürülebileceğini savunarak, birleşen şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, ödeme emrinin borçlu şirkete 19.07.2010 tarihinde tebliğ edildiğini, buna göre icra takibinin yasal süresi içerisinde kesinleştiğini, öte yandan tebliğdeki usulsüzlüğün ancak takip borçlusu tarafından ileri sürülebileceğini savunarak, birleşen şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada icra mahkemesi tarafından şikayetin reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 31.01.2012 tarih ve 235 E, 563 K sayılı ilamıyla şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile, ödeme emrinin tebliği tarihinde borçlu şirketin tebligat yapılan adreste faaliyetinin bulunup bulunmadığı, taşınmış ise ne zaman taşındığı hususlarının Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorularak borçluya yapılan tebligatın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespiti ve şikayetçi vekili tarafından Asliye Ticaret Mahkemesinde açılıdğı belirtilen muvazaa iddiasına dayalı davanın akıbeti araştırılarak gerektiğinde aralarındaki irtibat nedeniyle birleştirilmesi veya sonucu üzerinde durularak uygun sonuç gerekçesinde bir bir verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bozma kararı sonrasında, ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nce dosyanın birleştirilmesine karar verilmesi üzerine, ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davalının gönderdiği ödeme emri tebligatında yazan adres takip borçlusu şirkete ait adres olmadığı gibi, ödeme emrini tebliğ alan kişinin de şirket çalışanı olmadığı, polis soruşturması ile de şirketin tebliğ tarihinden 2 ay önce adresinden taşındığının belirlendiği, takip dosyasında borçlu şirketin tebliğe ıttıla ettiğine dair bir kabul de bulunmadığı, bu tespitlere göre borçlu şirkete yapılan ödeme emri tebliğinin geçersiz olduğu, kesinleşmeyen bir takip alacağının sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına ilişkin İcra Müdürlüğü işleminin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, birleşen şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunan alacağı kesinleşmediğinden sıra cetvelinden çıkartılmasına, birleşen dosyada verilen hüküm ile asıl dava konusuz kaldığından asıl davada esas hakkında hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, birleşen dosyada şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9636, Karar No: 2024/1716, Tarih: 12.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9636 E.  ,  2024/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2201 E., 2021/861K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ceza Genel Kurulu'nun 11.11.2021 tarih, 2020/1-435 esas ve 2021/548 sayılı kararında da "7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin olarak “Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.” açık hükmü gözetildiğinde elektronik tebligatta tebellüğ tarihinin elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih değil, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olduğu" açıkça belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, sanıklar müdafiinin yokluğunda verilen mahkûmiyete ilişkin kararın, sanık müdafii adına 05.04.2021 tarihinde yapılan elektronik tebligatın, 5 gün sonra 10.04.2021 tarihinde tebellüğ etmiş sayılması gerektiği, 15 günlük temyiz süresinin 25.04.2021 günü sona erdiği, ancak bu tarih resmi tatil günü olan Pazar gününe denk geldiğinden, ilk iş günü olan 26.04.2021 tarihi mesai bitiminde sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar karşısında; sanıklar müdafii tarafından 26.04.2021 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

A.Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2020 tarihli ve 2019/99135 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bentleri,109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 58 inci, 63 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bentleri,168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile; 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 26.03.2021 tarihli ve 2020/2201 Esas, 2021/861 Karar sayılı kararı istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Kararın usul ve yasaya aykırılığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü