muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1614, Karar No: 2021/11017, Tarih: 01.11.2021

Gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

F) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

1)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “ 21.04.2011 ve 23.05.2011 ” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın “ 28.06.2011” olarak yazılması,

2)Sanık ...’nin savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 21/04/2011 tarihinde gizli soruşturmacılara ve 23.05.2011 tarihinde de ...’a uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğundan, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

G) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 24.02.2018 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA,

H) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 08.08.2017 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA,

01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3061, Karar No: 2022/2723, Tarih: 12.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3061 E.  ,  2022/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi SGK vekili ile şikayet olunan Konya Vergi Dairesi vekili şikayet olunan ... vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TL’ye ve 01.01.2021 tarihinden itibaren de 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, Konya 9. İcra Müdürlüğünün 2014/2851 E. sayılı dosyasında 14.07.2017 tarihinde düzenlenen şikayet konu sıra cetvelinde dağıtımı yapılan miktar 40.569,77 TL’dir. Uyuşmazlık konusu sıra cetveline giren miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 10.02.2021 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin ve şikayet olunanlar ... ile Konya Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, şikayetçi SGK ve şikayet olunan Konya Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcın talep halinde ...'e iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7878, Karar No: 2015/4810, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7878 E.  ,  2015/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ve davalının ortak borçlu ... aleyhine yaptıkları icra takibi sonucu borçlunun taşınmazına haciz konulduğunu ve taşınmazın ihale ile satıldığını, satış sonrası, davalının icra dosyası olan... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/145 esas sayılı dosyasında satış bedelinin davalıya ödenmesine, satış bedelinin davalı alacağını bile karşılamaması nedeniyle sıra cetveli düzenlenmemesine karar verildiğini, oysa davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının muvazaa iddiasını ispatlayamadığı ayrıca sıra cetveline yönelik şikayetinin daha önce reddedildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dava, sıra cetveline muvazaa nedeniyle itiraz ile hacizli taşınmazın satış tutarından davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesi talebine ilişkindir. Bu tür uyuşmazlığın çözümünde öncelikle, davalı alacağının muvazaalı olup olmadığının incelenmesi zorunlu olup, ispat yükü Dairemizin istikrarlı kararlarında belirtildiği üzere davalı yana aittir. Yani alacağın gerçek olduğunu ispatlayacak taraf davalıdır.

Şu halde, bu esaslar dahilinde inceleme yapılarak bir hükme varılması gerekirken, ispat yükünün davacı tarafa yüklenerek muvazanın ispat edilemediği gerekçesi ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçlarının istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2580, Karar No: 2023/4081, Tarih: 07.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/2580 E.  ,  2023/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/131 Esas, 2018/474 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 202 nci maddesinin 7 nci ve 2 nci maddeleri, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrası, 5 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/220 Esas, 2019/1191 sayılı Kararı ile duruşmasız yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle;

1. Örgüt yöneticisinin talimatları doğrultusunda Bank ... hesabı açtığı ve para yatırdığı,

2. Sanığın sohbet adı altında örgütsel toplantılara katıldığının tanık beyanları ile sabit olduğuna,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirmede değişen suç vasfı ve mahiyetiyle silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirmede değişen suç vasfı ve mahiyetiyle silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun' un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre tanıklar M.G. ve H.K.'nin beyanlarından 2012 yılına kadar "sohbet" adı altında örgütsel toplantılara katıldığı anlaşılan, örgüt liderinin talimat dönemiyle uyumlu olacak şekilde para yatırdığı bilirkişi raporundan ve açık ikrarından tespit edilen sanık hakkında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Kabul ve uygulamaya göre ise;

İlk Derece Mahkemesi tarafından silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan sanığın mahkumiyetine dair kararı hukuka aykırı olduğunu değerlendiren Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1, 2 nci madde ve fıkraları gereğince usulüne uygun duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2 nci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek sanık hakkında duruşma açmaksızın dosya üzerinden istinaf talebinin kabul ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararını kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/220 Esas, 2019/1191 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak ancak farklı gerekçeyle, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2011/12742, Karar No: 2012/1467, Tarih: 15.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12742 E.  ,  2012/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme konusu taşınmazların miras bırakanları ... tarafından muvazaalı olarak davalılara temlik edildiğinin kesinleşmiş mahkeme kararıyla sabit olduğunu, davalıların 2006'dan beri taşınmazları ekip biçtiklerini, kendilerinin faydalanmasına izin vermediklerini ve elde edilen geliri mirasçılara dağıtmadıklarını ileri sürüp, payları oranında elatmanın önlenmesi ve 2007 yılından bu yana ecrimisil verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların iştirak halinde malik olmaları sebebiyle taşınmazlardan tek başına dahi istifade edebilecekleri, davalı ...'ün taşınmazlara elattığı hususunun ispat edilemediği, ecrimisil yönünden ise intifadan men edildiklerinin ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişmeli taşınmazlara davalıların elattığının kanıtlanamamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9139, Karar No: 2013/15607, Tarih: 10.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/9139 E.  ,  2013/15607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/03/1997-15/05/2002 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve işverenler Hatice ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hâkim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu

nedenle hâkim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nın bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hâkimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalılar Hatice ..., ..., ... ve ... vekilleri ile Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işveren Hatice ..., ..., ... ve ...'a iadesine, 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7088, Karar No: 2014/8839, Tarih: 02.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7088 E.  ,  2014/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/9-2013/595

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan H. Araç Kiralama AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği M. Ö.'nun davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek davacı anne ve baba için toplam 20.000,00 TL destek, 500,00 TL cenaze gideri ve 25.000,00'er TL manevi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 08.10.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 6.983,73 TL artırdıklarını beyan etmiş, 11.09.2013 tarihli dilekçe ile yargılama sırasında sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığını belirterek davacı anne için bakiye 5.365,50 TL, davacı baba için 1.618,23 TL talep ettiklerini belirtmiştir.

Davalılar, sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacının ıslah dilekçesi ile talep ettiği 6.983,73 TL'nin reddine, davacıların bozma öncesi talep ettiği 20.000,00 TL destek ve 500,00 TL cenaze giderine ilişkin talebin konusuz kalması nedeni ile esasına ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, Davalı A. Sigorta A.Ş'den talep edilen manevi tazminatın reddine, davacı anne ve baba için 15.000,00'er TL manevi tazminatın sigorta dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalılardan H. Araç Kiralama A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, işleten sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.