muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14693, Karar No: 2007/1737, Tarih: 23.02.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/14693 E., 2007/1737 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/14693 E., 2007/1737 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- MADDİ MANEVİ TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.05.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve maddi-manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın elatma istemi yönünden kabulüne, tazminat istemi yönünden kısmen kabulüne dair verilen 09.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, hasılat kira ilişkisinden kaynaklanan muarazanın giderilmesi, kar kaybı zararının tahsili ve manevi tazminat istemleri ile açılmıştır.

Davalı, kira sözleşmesinin haklı olarak Belediye Encümen kararıyla feshedildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine 9.650.79 YTL. kar yoksunluğu zararı ile 5000.YTL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davacı tarafın fazla isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 29.07.2003 başlangıç tarihli Beton Elamanları Üretim Tesisi kirası 3 yıl sürelidir. Kira süresi 29.07.2006 tarihinde bitmesi gerekirken davalı Belediye Encümen kararı ile 21.04.2004 tarihinde feshedilmiş, davacı kiracı feshe karşı koyarak kiralanan alanı terk etmemiştir.

Somut olaya uygulanması zorunlu Borçlar Kanunun 286.maddesince birden fazla seneler için akdedilmiş kira sözleşmesinin ifa süresi içinde feshi için sözleşmenin taraflarından biri veya her ikisince akdin icrasına tahammül edilemez bir hale getiren sebeplerin gerçekleşmesi gerekir. Bu halde dahi fesih ancak iki taraftan her birinin diğerine tam bir tazminat vermek ve kanuni ihbar

sürelerine riayet etmek şartıyla mümkündür. Somut olayda ise, Encümence saptanan ve fesih için gösterilen gerekçelerden bazılarının varlığı yaptırılan incelemede bilirkişice belirlenmiş ise de, bu olgu davalı kiralayan bakımından akdin bütününe göre icrasını tahammül edilemez hale getirdiğini kabule yeterli değildir. Dolayısıyla, esasen eylemli olarak devam etmekte olduğu anlaşılan kira ilişkisinde davalı kiralayan Belediye'nin çıkardığı muarazanın giderilmesinde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. Ancak;

Davada, kiralayan Belediye'nin kiralanan alana ve kiralananın şantiye giriş kapısına hafriyat dökerek kullanıma engel olunduğu iddiası ile kiralanandan yararlanılamayan günlere karşılık kar yoksunluğu zararı da istenmiş, mahkemece bu istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. Ancak;

Davada, kiralayan Belediye'nin kiralanan alana ve kiralananın şantiye giriş kapısına hafriyat dökerek kullanıma engel olunduğu iddiası ile kiralanandan yararlanılamayan günlere karşılık kar yoksunluğu zararı da istenmiş, mahkemece bu istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Kar kaybı, kardan yoksun kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Bu zarar kiralayanın kusuruyla meydana gelmiş ve kiracının mal varlığında ilerde meydana gelecek çoğalmayı engellemişse kuşkusuz bir yöntemle bulunacak kar kaybı zararının hüküm altına alınması gereklidir.

Ancak, davalı kiralayan fesih ihbarına rağmen kiralananı boşaltmamış, sözleşme ilişkisi eylemli olarak devam etmiş, kiralanan yer kiracı davacının zilyetliğinde kalmıştır.

Davacının bu isteminin nedeni kiralanan alana ve kiralanan alanın giriş kapısı önüne dökülen malzemeler nedeniyle kiralanandan yararlanılmamasıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacının istemesi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararının uygulanması için düzenlenen 07.06.2004 günlü tutanakta gerek kiralanan şantiyede işçi olarak çalışan kişi, gerekse davacının şirket müdürü olduğunu beyan eden G…

….. G.., davalı Belediye tarafından şantiye kapısına konulan hafriyat malzemeleriyle, kiralanan alandaki hafriyat artıklarının kepçe kullanarak azami 10 saatte kaldırılabileceğini ifade etmiştir.

Görülüyor ki; davacının kar kaybı zararına neden olduğunu ileri sürdüğü davalı Belediye'nin döktüğü hafriyat malzemeleri nihayet bir gün içinde ve yine davacı kiracının olanaklarıyla ortadan kaldırılabilecektir.

Bu durumda davacının isteyebileceği kullanılacak kepçenin saat başı çalışma ücretiyle, kepçeyi kullanacak kişi için ödenecek yevmiyeden ibarettir. Davacı, makine imkanı ile bir gün çalışarak kiralanan sahayı yeniden kullanılır hale getirecek iken bunu yapmamış, beklemek suretiyle zararın ortaya çıkmasına kendisi sebebiyet vermiştir. Borçlar Kanunun 44.maddesi hükmünce hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanma olanağı yoktur. Bu nedenle, zararın ortaya çıkmasına kendi kusuruyla neden olan davacı şirketin kar mahrumiyeti istemi reddedilmelidir.

Diğer taraftan, gerek Türk Medeni Kanunun 25. gerekse Borçlar Kanunun 49.maddelerine bakıldığında manevi tazminata ilişkin hükümlerin kişinin kişiliğe ilişkin olan hakları, başka bir ifadeyle kişisel varlıkla ilgili zararları gidermek amacıyla düzenlendiği görülür. Bu hükümler mal varlığına ilişkin zarar halini kapsamamaktadır. Her sözleşme ilişkisi bozulduğunda az veya çok o sözleşmenin tarafları manevi bir üzüntüye, manevi bir zarara düşebilirler ise de, bu üzüntü asla Türk Medeni Kanunun 25 ve Borçlar Kanunun 49.maddelerinde korunan kişisel hakların ihlal edilmesi ile ortaya çıkan bir elem değildir.

Açıklanan bu nedenle, sözleşme ilişkisinin ihlali sebebiyle davacı yana manevi tazminat takdiri ve bunun hüküm altına alınmasıda doğru olmamıştır.

Açıklanan bu nedenle, sözleşme ilişkisinin ihlali sebebiyle davacı yana manevi tazminat takdiri ve bunun hüküm altına alınmasıda doğru olmamıştır.

Karar bütün bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1684, Karar No: 2016/2285, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1684 E.  ,  2016/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2015

NUMARASI : 2015/378-2015/573

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2015 tarih ve 2015/378-2015/573 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının müvekkili şirkete kuruluş tarihi olan 28/06/2013 tarihinden itibaren ortak olduğu ve kuruluş ile birlikte şirkete tek yetkili müdür olarak atandığını, hisselerini devrettiği 12/01/2015 tarihine kadar müdürlük görevine tek başına devam ettiğini, davalının ortaklıktan ayrılmasından sonra şirketin tüm banka ve muhasebe kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalının tek yetkili müdür olduğu dönemde usulsüz, kanuna ve ana sözleşmeye aykırı işlemleri ile şirketi zarara uğrattığının tespit edildiğini, davalıdan 29/05/2015 tarihli ihtarname ile 17/06/2015 tarihinde yapılacak olan genel kurula katılması ve faaliyet raporunu sunmasının istendiğini, ancak davalının genel kurula katılmadığını, genel kurulda davalı müdürün ibra edilmemesine ve hukuki sorumluluk davası açılmasına oybirliği ile karar verildiğini ileri sürerek davalının şirketi uğrattığı zarar nedeniyle şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiillerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın davacı tarafından 12/01/2015 tarihli protokole dayandırılarak ikame edildiğini, söz konusu protokol ile bu tarih öncesindeki faaliyetlerinden dolayı ibra edildiğini, protokolün son maddesinde "Bu protokolden doğan ve sözleşme ile ilgili tüm ihtilaflarda .... ili mahkemeleri yetkilidir" hükmünün yer aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava, davacı şirket müdürlüğünden ayrılan davalının hukuki sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, tacirlerin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabileceği, davalı ile davacı şirket ortakları arasında akdedilen 12/01/2015 tarihli protokolün son maddesi hükmüne göre .... ili Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket eski ortağı ve müdürü olan davalı aleyhine açılmış sorumluluk davası olup, mahkemece taraflar arasındaki protokolde yer alan yetki şartı nedeniyle mahkemenin yetkisiz olduğuna karar verilmiştir. Ancak 6100 sayılı HMK'nın 17. madde hükmü “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” şeklindedir. HMK 17. maddesinde yalnızca tacir veya kamu tüzel kişilerinin kendi aralarındaki uyuşmazlıkta yetki sözleşmesi yapabilecekleri düzenlenmiştir. Bu hükmün mefhumu muhalifinden tacir veya kamu tüzel kişisi olmayan kişilerin yetki sözleşmesi yapamayacakları anlaşılmaktadır (KURU/ARSLAN/YILMAZ; Medeni Usul Hukuku, Ankara 2013, 24. Bası, s. 154.). Bu yasal düzenleme karşısında, tacir olmayan davalı ile imzalanan protokolde yer alan yetki şartı geçerli kabul edilemeyeceğinden, mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yetki sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1967, Karar No: 2022/2456, Tarih: 29.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1967 E.  ,  2022/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-4, 52, 52/4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.10.2014 günü saat 19:40 sıralarında, sanık sürücü ... idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri içinde, 8.20 metre genişliğinde, aydınlatmanın olduğu, bölünmüş, tek yönlü, eğimsiz, virajlı, asfalt kaplama yolda Çevre yolundan, Ankara istikametine seyri sırasında geldiği olay mahalli yol bölümündeki kavşakta, sola U dönüşü yaptığı sırada, seyrine göre yolun solundan sağına karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'a kaldırımın 2.3 metre yakınında çarpıp üzerinden geçmesi sonucu yayanın vefatı ile sonuçlanan olayda;

Bozma üzerine yapılan yargılamada dosyanın tevdii ile düzenlenen 05/03/2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu raporunda, sanığın Çevre yolunu takiben Ankara istikametine seyri sırasında kaza mahalli kavşak noktasına geldiğinde sola U dönüşü yaptığı esnada, seyir yönüne göre yolun sağ tarafından kaplamaya girerek kavşak başından karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'a çarparak üzerinden geçtiğinin kabulü ile sanık hakkında üzerine atılı suç bakımından asli kusurlu olduğunun tespitine yer verildiği,

Ancak dosyada heyetimizce izlenen mevcut kamera kaydında yayanın kamyona göre yolun sol tarafında yol içinde yürüdüğü, karşıdan karşıya geçtiği yerin kavşak başı olmadığı aracın seyir istikametine göre yolun sağından kaplamaya girerek çapraz doğrultuda, keşif üzerine düzenlenen olay yeri basit krokisinden anlaşıldığı üzere, refüj başı olarak gösterilen yeşil alana doğru geçtiği ve burada kaplama üzerinde aracın istikametine göre yolun sol tarafında kalacak şekilde yürümekte olduğu esnada U dönüşü yapan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin altında kaldığı anlaşılmakla, sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa, kusura, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin kusura, sanık hakkındaki cezanın az olduğuna ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa, kusura, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin kusura, sanık hakkındaki cezanın az olduğuna ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Heyetimizce izlenen kaza anı görüntüsü göz önünde bulundurularak yukarıda kabul edildiği şekilde gerçekleşen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanığın tali kusuru ile bir kişinin ölümüne neden olduğu dikkate alınarak, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan 50/4 ve 50/1-a. maddeleri ile adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18277, Karar No: 2022/10750, Tarih: 21.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18277 E.  ,  2022/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 21/09/2022 Çarşamba günü davacı vekili Av. Gizem Tuğçe Akhan ile davalı vekili Av. Kadri Gökhan Sultan geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 19/12/2018 tarih 2017/4017 Esas 2018/8111 Karar sayılı ilamında özetle “Dönemin ana muhalefet partisi lideri olan davalı tarafından yaşanan güncel olaylara ilişkin olarak açıklamalarda ve davacı ...e yapılan yardım ve bağışlara yönelik eleştirilerde bulunulduğu, davaya konu ifadelerin, Yargıtay, AYM ve AİHM’nin istikrar bulmuş içtihatlarına göre; ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı ve davacı ...in şöhret ve itibarına saldırı oluşturmadığı anlaşıldığından mahkemece istemin tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmeyerek kararın davalı yararına bozulması gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 36,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdar alınmasına 3.815,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19258, Karar No: 2011/4555, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19258 E.  ,  2011/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33311, Karar No: 2024/6018, Tarih: 06.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/33311 E.  ,  2024/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/392 E., 2016/243 K.

SUÇ: Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/392 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.)Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 67.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b.)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçların sübut bulmadığına ve yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

b.)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçların sübut bulmadığına ve yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in 20.05.2014 tarihinde katılan ... Otel Ekipmanları Mutfak San. ve Tic. A.Ş.'den mutfak ekipmanı aldığı ödemeyi suça konu 33.685 TL bedelli çekle ödediği, borç süresinde ödenmeyince çekle ilgili icra takibi başlatıldığı, icra takibinin de sonuçsuz kalması üzerine bankaya müracaat edilerek çek başına düşen bedelin talep edildiği, bankanın çek üzerindeki keşideci imzasının şirket yetkilisine ait olmadığını tespit edip ödeme yapmadığı, katılanın şikayeti ile başlatılan soruşturmada, çekteki keşideci imzasının sanığa ait olduğu, ancak sanığın sadece iki gün 24-26.02.2014 tarihleri arasında şirketi temsile yetkili olduğu, yetkinin kaldırılmasının kararının 29.05.2014 tarihinde gazete de ilan edildiği, suça konu çek karşılığı sanığın aldığı mallar için faturanın 20.05.2014 tarihinde kesildiği, malları 20.05.2014 tarihinde teslim aldığı, çeke vade tarihi olarak 03.08.2014 tarihi koyarak çeki imzaladığı böylelikle sanığın şirketi temsile yetkisi olduğu algısının oluşturulup çek keşide ettiği sanığın bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık, iddianameye konu çeki nisan 2014'te kendisinin keşide ettiğini, çeki keşide ettiği tarihte imza yetkisinin kaldırıldığından haberi olmadığını, imza yetkisi kaldırılmış ise firma sahibi ... ile ... ve isminin sahte olduğunu öğrendiği ...'ın yanında şirket için çalışmaması gerekirken çalıştığını, kimseyi dolandırmadığını savunmuştur.

3. Katılan vekili, müvekkil şirketin olayla ilgili zararının giderilmediğini, şikayetçi olduklarını, katılmak istediklerini belirtmiştir.

4. Sanığın imza yetkisinin kaldırılmasına ilişkin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan dosyaya celp olunan ilan sureti içeriği, Manisa Ticaret ve Sanayi Odasının 20.05.2015 tarihli cevabi yazısı, katılan şirket tarafından çek borçlusu hakkında yürütülen icra takibine ilişkin dosyaya celp olunan ödeme emri sureti dosya arasına alınmıştır.

5. Mahkemece suça konu çek duruşmada incelenip, özellikleri zapta geçirilmiş, suça konu çekin 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen zorunlu unsurları taşıdığı ve aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE