muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6442, Karar No: 2025/4430, Tarih: 30.04.2025

Evlenmenin sosyal amacı yanında, cinsel arzuları tatmin etme gayesi de vardır. Tarafların cinsel organları normal yapıda olmasına rağmen, psikolojik sebeple de olsa uzun evlilik süresi içinde cinsel ilişki kuramadıkları anlaşılmaktadır. Bu hal evlilik birliğini temelinden sarsar. Birlikte yaşanan uzun süre içinde cinsel ilişkinin başarılamamış olması karşısında eşlerde birbirine karşı haklı bir nefretin, en azından isteksizliğin doğacağı şüphesizdir. Böyle bir durumu davacı-davalı kadın açısından bir kusur olarak kabul etmek mümkün değildir. Davalı-davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Ne zaman gerçekleşeceği belli olmayan ve ondan sonra da devam edip etmeyeceği şüpheli bulunan cinsel yakınlaşmayı beklemek için davacı-karşı davalıyı zorlamak açık bir haksızlıktır. Bu koşullar altında davacı-karşı davalı kadından evlilik birliğini devam ettirmesi beklenemez. Kadın dava açmakta haklıdır. Bu halde aile birliğinin temelinden sarsıldığı (TMK md. 166/1) kabul edilerek kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken kadının davasının yetersiz gerekçe ile reddedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve asıl boşanma davasının reddi yönlerinden kadın yararına KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve asıl boşanma davasının reddi yönlerinden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden davacı-karşı davalı kadın vekilinin fer'îlere yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

4.Davalı-karşı davacı erkek vekilnin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8861, Karar No: 2020/9581, Tarih: 07.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/8861 E.  ,  2020/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı)

Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, aralarındaki ticari ilişkiye istinaden katılana, sanıklardan ...’nin borçlu olarak göründüğü toplam 10.000 TL bedelli 5 adet senet verdikleri ancak senetlerin tahsil için icraya konulduğunda ...’nin senedin kendisi tarafından düzenlenmediği, işyerinin fiili sahibinin diğer sanık ... olduğu, senetteki imzanın Adalet’e ait olduğu gerekçesiyle itiraz ettiği, bilirkişi raporuna göre borçlusu Ak-Özenpen PVC ve Doğrama ..., alacaklısı ... olan 2.000 TL tutarındaki beş adet senette bulunan yazı ve imzaların sanıklardan ...’nin eli ürünü olmadığı, diğer sanık ...’in eli ürünü oldukları, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların katılan ile alışverişlerinin gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığı, ...'nin, Adalet'in fiilen işlettiği işyerinde fiili olarak herhangi bir iş ve işleyişe katılmadığı, bu nedenle katılanın senet bedellerinin ödenmemesi üzerine yapmış olduğu icra takibinde imzaya ve borca itiraz ettiği, sanıkların katılana karşı borç ilişkisinden doğan edimlerini yerine getirmemeleri şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle hileli hareketlerde bulunduklarının tespit edilemediği, sanık ...'in katılanla arasındaki PVC alım satımına ilişkin ticari alışveriş sonucu doğan borcunun ödenmesi amacıyla beş adet ayrı ayrı 2.000 TL'lik olmak üzere toplam 10.000 TL'lik senet düzenlediği ve bu senetleri katılana, sanık ...’nin adı bulunan işyeri kaşesinin de vurulması suretiyle verdiği, düzenlenen senetlerin gerek içerik gerekse şekil açısından sahte olarak düzenlendiğinin tespit edilemediği, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve katılan vekilinin sanıklara atılı suçların subut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9540, Karar No: 2018/2437, Tarih: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9540 E.  ,  2018/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili,... ilçesi, Göztepe mahallesi , ... sokakta bulunan 104 pafta, 410 ada ve 1 parsel sayılı taşınmazdaki davacının sahip olduğu 8/134 arsa payının ve tüm bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesi ve bu değişikliğin tapuya bildirilmesi istenilmiş, mahkemece; davanın kabulüne, davaya konu ..., ... mahallesi 410 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaa edilen bahçeli kargir apartmanın tapuda daha önce tespit edilen arsa paylarının iptali ile yeni arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

SONUÇ: Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de davacı asilin 08.03.2018 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, feragat konusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11699, Karar No: 2015/28365, Tarih: 14.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11699 E.  ,  2015/28365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/300460

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2012/1676 (E) ve 2013/815 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın katılanı kemik kırığı oluşacak biçimde, yüzünde sabit ize ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine (sağ göz kaybı) neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde bu hususun 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle nazara alınması ve eylemine uyan en ağır cezayı içeren organ kaybından 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/2-b-son maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilerek sanığa eksik ceza tayini,

2) Kabule göre de; katılanın yüzünde sabit ize neden olan yaralanma ile birlikte kemik kırığı da meydana geldiği dikkate alınarak, sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinin tatbiki suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3) TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca kendi alt soyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15839, Karar No: 2014/5561, Tarih: 21.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/15839 E.  ,  2014/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 22.03.2012 tarih ve 2011/113-2012/83 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.03.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, taraflar arasında dava dışı %30 hissenin davacı ...'e devri konusunda 06.10.2010 tarihinde anlaşma yapıldığını, anlaşma gereğince davalıya 50.000 TL'nin peşin ödendiğini ve toplam 225.000 TL bedelli 8 adet bono verildiğini, hisse devrinin daha sonra 14.10.2010 tarihinde noterden yapılan sözleşme ile gerçekleştirildiğini, devir bedeli alınmış olmasına rağmen bonoların iade edilmeyerek takibe konulduğunu ileri sürerek, asıl davada 14.01.2011 vadeli 25.000 TL bedelli, birleşen davada 14.03.2011, 14.04.2011, 14.05.2011 ve 14.06.2011 vadeli her biri 25.000,00 TL bedelli bonolardan dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, yapılan protokole göre 50.000,00 TL nakit ile geri kalan kısmın 8 adet bono verilmek sureti ile ödenmesi gerektiğini, bunun dışında başkaca bir ödemenin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 14/10/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ve0 6/10/2010 tarihli protokol birlikte değerlendirildiğinde dava konusu bonoların hisse devir bedeline mukabil düzenlendiği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, noter senedinde bedelin ödendiği ibaresi yazılı ise de devir bedelinin nakit olarak ödendiğine dair delil sunulmadığı, bonoların verilmesi ile bedelin de bu şekilde ödenmiş olduğunun kabul edileceği, dava konusu bonoların davalının elinde bulunması, takibe konulması ve ödendiğine dair belge sunulmaması nedeniyle davacının ödeme iddiasının kabul edilebilir nitelikte olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9549, Karar No: 2024/2079, Tarih: 26.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9549 E.  ,  2024/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1869 E., 2023/1861 K.

DAVA TARİHİ : 30.07.2021-13.09.2021

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden karar verme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/46 E., 2023/168 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi, yoksulluk nafakasının kaldırılması ve iştirak nafakasının arttırılması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin arttırılması davasının kabulüne, yoksulluk nafakasının kaldırılması ve iştirak nafakasının arttırılması davalarının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kişisel ilişkinin arttırılması davası yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kişisel ilişkinin arttırılması davasının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Burhaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/101 esas 2020/128 Karar sayılı ilamıyla boşandığını, kararın kesinleştiğini, anlaşmalı olarak boşandığını, ortak çocuk Ada'nın velâyetinin anneye verildiğini, Ada Zeytinci için 750,00 TL iştirak nafakası, anne davalı ... için 250,00 TL yoksulluk nafakası verildiğini, nafakanın her yıl tüfe oranında artacağını, müvekkili ve davalının sağlıklı bir bir iletişimi bulunmadığını, tarafların tek ortak noktalarının ortak kızları olduğunu, Ada'nın şu anda 3 yaşında olduğunu, babasını ayda 2 kez toplam 7 saat görebildiğini, ortak çocukla sağlanan görüş günü Ada'nın baba sevgisinden uzak kalmasına sebep olduğunu, davalı yanın ortak çocuk Ada'nın 15 dakika dahi geç bırakılmasına sabır göstermediğini, her görüş gününde olay çıkartıp çocuğu vermemekle müvekkilini tehdit ettiğini, davalı yan için mahkeme ilamı bir koz olarak kullanıldığını, müvekkilinin kızına doğum günü partisi yapmak istediğini ancak davalı tarafından doğum günü yapmaya hakkının olmadığı ile suçlandığını, davalının müvekkilinin annesini hiç sevmediğini, bununla ilgili kızına öğütler verdiğini, Ada'nın babaannesine geldiğinde babaannesini öpmek istemeyip annem kızıyor dediğini, davalının görüş günlerinde müvekkile kızını gösterdiğini, Mahkeme ilamına uygun davrandığını, fakat bu görüş günleri kızının büyümesi ve baba sevgisine ihtiyacı olması karşısında müvekkiline yetmediğini, Ada'nın 15 dakika bile geç bıraktığında çıkan gerginliğin zamanla Ada'yı psikolojik olarak etkileyeceğini, bunların yaşanmaması için öncelikle müvekkilinin velâyeti talep ettiğini, yaş küçüklüğü olması sebebiyle müvekkiline velâyetin verilmeyeceğinin bilindiğini, müvekkili ile davalının boşanırken davalının çalışmadığı için yoksulluk nafakası kararlaştırıldığını, nafakanın şu anda 290,00 TL olduğunu, davalının kendisine Burhaniye merkezde kıyafet satan butik açtığını, dükkanın davalının üzerine olup olmadığını bilinmediğini, müvekkilinin asgari ücret aldığını, kızına 870,00 TL iştirak nafakası verdiğini, ancak yoksulluk nafakası ile birleşince aylık 1.160,00 TL olduğunu, maaşından geriye 1.665,00 TL kaldığını, geçinmesinin oldukça zor olduğunu, müvekkilinin üzerine kayıtlı evinin olduğunu, bu evi ailesinin aldığını, bu evde ailesi ile yaşadığını, bu nedenle kişisel görüş günlerinin Mahkemece arttırılması ile birlikte yatıl kişisel ilişki düzenlenmesini, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendisini anlaşmalı boşanmaya razı etmek için mevcut protokolü imzaladığını, mahkeme huzurunda kabul ettiğini, her ne kadar mahkeme tarafından kararlaştırılmış nafakanın daha sonra azaltılması ve hatta tamamen kaldırılması davasını açmak tarafların hakkı ise de tarafların bu haklarını kötüye kullanmaları halinde davanın açılmasının kötü niyete dayandığını, kaldırılması istenen nafaka yönünden kendisinin ekonomik durumunda bir iyileşme ya da davacının ekonomik durumunda bir kötüleşmenin söz konusu olmadığını, boşanmadan önce asgari ücret ile çalıştığını, her ay düzenli bir gelirinin olduğunu, boşanmadan sonra giyimle ilgili bir iş yeri açtığını ancak iş yeri açmasıyla birlikte pandemi döneminin başladığını, o tarihten son 2 aya kadar masrafları bile çıkaracak bir kazancının olmadığını, son 2 ayda da hala masraflardan artacak kazancının olmadığını, iş yeri kirasının aylık 2.100,00 TL, ev kirası aylık 1.800,00 TL, ayrıca iş yeri açarken 76.200,00 TL kredi aldığını, toplam borcunun 105.637,79 TL olduğunu, ortak çocuğun masrafları da dikkate alınırsa ekonomik sıkıntı içinde olacağının anlaşılacağı, davacının ekonomik durumunun daha iyi olduğunu, kendi evinde oturduğunu, ev kirası ödemediğini, lastikçi firmasında muhasebeci olarak çalıştığını, aldığı ücretin resmi kayıtlarda asgari ücret olarak gösterilmek de ise de vasıflı işçi olup onun dışında da gelirinin olduğunu, davacının bakmakla yükümlü olduğu kimsenin olmadığını, çocuğun davacı baba ile görüşmeleri hususunda kendisinin kusurlu davrandığına ilişkin iddiaların doğru olmadığını, bu konuda sorun çıkarmadığını, davacı taraf protokolde yazılı görüşme koşullarına uymadığını, görüşme saati dolduğunda çocuğun kendisine getirilmesi için aradığında davacının çocuğun uyuduğunu söylediğini, saatinde kendisine göndermediğini, kendisinin de bu duruma inanmadığında çocuğunun uykuda olduğuna ilişkin fotoğrafını çekip kendisine göndermesini istediğini, davacının o zaman fotoğrafı göndermediğini, ortak çocuğu denize götürdüğünü, güneş kremi sürmediği için çocuğun vücudunun güneşten dolayı kızardığını, yine 3 yaşında olan çocuk 5 yaşını doldurduğunda zaten baba ile görüşme gün ve saatlerinin değişeceğini, bu nedenle davanın açılmasına gerek olmadığını bu nedenle haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkil ile davalı yanın 10.03.2020 tarihinde Burhaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/101 esas 2020/128 karar tarihi ilamıyla boşandığını, kararın 12.03.2020 tarihinde kesinleştiğini, ortak çocuk Ada'nın velâyetinin anneye verildiğini, ortak çocuk için her yıl Tüfe oranında arttırılmak üzere 750,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalı yan iş bu dava yılı içinde ortak çocuk için 870,00 TL iştirak nafakası ödediğini, her ne kadar nafakanın TÜFE oranında arttırılmasına kararlaştırılmışsa da söz konusu artışın günümüz ekonomik koşulları içerisinde yeterli gelmediğini, ekonomik hayatın her geçen gün pahalılaştığını, tarafların aralarında kararlaştırılmış oldukları nafakanın belirlendiği tarihten sonra dünya genelinde etkisini gösteren Covid-19 pandemisi yaşandığını, davacı ve davalının ortak çocukları Ada Zeytinci'nin bu davanın ikame tarihi itibariyle 3 yaşını doldurduğunu, tarafların ortak çocukları gündüz bakım evine başlama yaş grubunda olup, gündüz bakım evlerinin ücretsiz bir şekilde eğitim vermediğini, pandemi sonrası her yerde yaşanan zam furyası kreşi ve gündüz bakım evi ücretlerinde de yaşanmış olup ortalama bir kreş ve yahut gündüz bakım evi ücreti aylık yaklaşık 1

.500,00 TL olduğunu, ortak çocuğun sosyalleşmesi, gelişiminin daha iyi desteklenmesi, yeni hobiler edinmesi, eğitiminin en iyi şekilde sağlanması için söz konusu kreş ve yahut gündüz bakım evine gitmesinin zorunlu olduğunu, tüm bu giderlerin anne tarafından karşılanmasının mümkün olmayacağını, davacı müvekkilinin kendi ayaklarının üzerinde durabilmek ve ortak çocuğun hayat standartlarını daha yükseltmek için bir iş yeri kurduğunu ancak işlerin istediği gibi gitmediğini, davacı müvekkilinin ortak çocuğun geleceği ve onun hayat konforunu yükseltmek için var gücüyle çalışmakta olup davalı babanın da elini taşın altına koyması gerektiğini, ortak çocuğun gelişiminin en iyi şekilde sağlanabilmesi için davalının gerekli desteği vermesi gerektiğini, davalının bir akrabasının yakının Petlas oto lastiği firmasında muhasebeci olarak çalıştığını, SGK kayıtlarına göre gelirinin asgari ücret olduğunu, ancak muhasebeci gibi kalifiyeli bir elemanın asgari ücretle çalıştığının kabulünün mümkün olmadığını, iş verenin akrabası olması nedeniyle kayıt dışı veya elden ilave gelirinin bulunması ihtimalinin yüksek olduğunu, davalının barınma ihtiyacı için kira ödemediğini, ailesi ile birlikte yaşadığı için temel ihtiyaçları için de harcama yapmadığını, davalı yanın hayatını idame ettirirken sadece kişisel ihtiyaçları için harcama yapmakta olduğunu, ortak çocuğun yaşı, eğitimi ve hayat pahalılığı, tarafların sosyal ekonomik durumu dikkate alındığında davalının ödemiş olduğu iştirak nafakasında iyileştirmeye gidilmesi, davacı müvekkilinin bu yükün altından tek başına kalkmasının mümkün olmadığını, bu nedenle Burhaniye Aile Mahkemesinin 2021/311 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, davalarının kabulüne, davalının Ada Zeytinci için ödemiş olduğu 870,00 TL iştirak nafakasının dava süresince tedbiren 1.500,00 TL olarak arttırılmasına, her yıl Ocak ayında TÜFE oranında attırılmak üzere 1.500,00 TL iştirak nafakası olarak arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2022 tarih, 2021/311 Esas ve 2022/189 sayılı kararı ile asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiş, davalı-davacı vekili tarafından yapılan istinaf istemi neticesinde dosya Bölge Adliye Mahkemesi'nin 20.01.2023 tarih ve 2022/1686 Esas ve 2023/129 Karar sayılı ilamı ile istinaf isteminin kabulü ile Mahkeme kararının kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasının yazılı yargılama usulüne tabi olduğu, bu nedenle dava dilekçesinin duruşma günü ile birlikte tebliğ edilmesinin, yazılı yargılama usulüne aykırı olarak dilekçeler aşaması henüz tamamlanmadan tahkikat aşamasına geçilerek ve mahkeme tutanaklarında davanın basit yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmek suretiyle yasa hükmüne uyulmayarak,hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yargılama yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu durumun kamu düzenini ilgilendirdiği ve re'sen gözetilmesi gerektiği, kabule göre de; davacı-davalı cevaba beyan dilekçesi ile, anlaşma protokolündeki 5 yaşından sonraki kişisel ilişki ile ilgili bir talebinin olmadığını, 3 yaştan 5 yaşa kadar olan maddenin değişimini talep ettiklerini bildirmesine rağmen, mahkemece sadece 3 yaşından 5 yaşına kadar olan kişisel ilişki hakkında karar verilmesi gerekirken, talep aşılmak suretiyle, anlaşmalı boşanma kararında ortak çocuğun5 yaşından sonraki dönemine ilişkin düzenlenen bütün kişisel ilişkinin değiştirilmesinin doğru olmadığı, gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilmiştir.