muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14133, Karar No: 2023/7795, Tarih: 24.10.2023

TMK 7/2, 1 inci cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda 23.09.2014 günü saat 17.50 sıralarında Demokratik ... Kadın Hareketi organizesinde IŞİD saldırılarına maruz kalan Şengal, Kobani ve Rojava halklarına destek amacıyla Mersin İstasyon Meydanında yaklaşık 500 kişinin toplandığı protesto gösterisinde, sanığın "Öcalan Öcalan" şeklinde slogan atma eyleminin, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek, meşru gösterecek veya övecek şekilde 3713 ... Kanun'un 7/2 inci maddesinde yazılı, silahlı terör örgütü propagandası suçunun unsurlarını oluşturmadığı anlaşılmakla incelenen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.01.2017 ... ve 2016/202 Esas, 2017/116 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8412, Karar No: 2007/8916, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8412 E.  ,  2007/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapuda isim tahsisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.3.2007 gün ve 2007/2364-2947 sayılı ilamı ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına hatalı yazılan baba adı düzeltimi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece istek reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir

Dairemizce hüküm 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz edildiğinden davacının temyiz istemi reddedilmiştir.

Davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacıya hüküm 29.12.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, karar 10.1.2007 tarihinde 15 günlük yasal süre içersinde temyiz edilmiştir. Böyle olunca, temyiz isteminin reddine dair Dairemizin 19.3.2007 tarih 2364-2947 sayılı ilamı maddi hataya dayalıdır. Temyiz isteminin reddine dair Dairemiz ilamı kaldırılmasına karar verildikten sonra davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Az yukarıda sözü edildiği üzere dava tapuda baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davacı kayıtta ... olarak yazılan baba isminin ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Gerçekten, davacının kimlik bilgilerinin bulunduğu Mardin ili merkez ilçe ... mahallesi 14 de kayıtlı nüfus bilgilerinden baba adının “...” değil “...” olarak yazıldığı görülmektedir. Bu bilgileri yaptırılan zabıta araştırması ve Nüfus Müdürlüğünden gelen yanıtlarda doğrulamaktadır. İddia kanıtlandığından davanın kabulü yerine işin idari yargı görevinde kaldığından söz edilerek reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.3.2007 gün ve 2007/2364 Esas 2947 Karar sayılı ilamımızın KALDIRILARAK hükmün izah edilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50086, Karar No: 2010/4084, Tarih: 15.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50086 E.  ,  2010/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 11.12.2007 tarihli kararı 1412 sayılı CMUK.nun 3109.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 26.12.2007 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1108, Karar No: 2012/3126, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1108 E.  ,  2012/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5551, Karar No: 2021/15062, Tarih: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5551 E.  ,  2021/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 221 ada 72 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak; üzerindeki yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülmek suretiyle, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı yönünden kabulü ile yapı bedelinin dava tarihine endeksleme yapılarak tespiti doğru görülmediğinden, yeniden hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11606, Karar No: 2017/11725, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11606 E.  ,  2017/11725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... mahallesi 407 ve 409 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak,

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki dönemde el atılan taşınmazla ilgili davada harcın nispi olarak hesaplanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; harca ilişkin 5. bendin çıkartılarak yerine,(alinmasi gereken 1970,94 T L harçtan peşin alinan 25,20 TL harcin mahsubu ile bakiye 1945.74TL harcin davali idareden alinarak ile Hazineyi gelir kaydina,pesin harcın davalı idareden tahsili ile davaciya odenmesine,) cümlesinin yazilmasina

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2102, Karar No: 2020/1981, Tarih: 17.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2102 E.  ,  2020/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden reddine; diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihi 09/10/2009 olmasına rağmen karar başlığında 24/04/2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

1) Davalılardan ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, hırsızlık eylemi nedeni ile meydana gelen kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve müteveffa ...'nin mirasçısı olan dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili; davalılar tarafından, ... SSK Bölge Hastanesi ecza deposundan, 103 kalem, 4484 adet ilacın çalındığını, başka hastanelerde de benzer hırsızlık olayları yaşandığını ve davalıların bir kısım ilaçlarla birlikte yakalandıklarını, davalıların hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiğini belirterek, çalınan ilaçların kuruma maliyet bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen ilk kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21/06/2017 gün 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı ilamı ile “ ...zarar miktarının ispat külfetinin davacı kuruma ait olduğundan bahisle, dava reddedilmiş ise de davacının mevcut deliller itibariyle iddiasını tam olarak ispatlayamaması, zarar miktarının net olarak belirlenemiyor olması, istemin tümden reddini gerektirmez. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. (TBK'nun 50.) maddesinde; “Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder.” düzenlemesine yer verildiğine göre, anılan düzenleme uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir maddi tazminata karar vermek gerekir.." şeklindeki gerekçe ile bozulmuş, davalılardan ...'in karar düzeltme talebi üzerine,

Dairemizin 13/03/2018 gün 2017/5031 esas ve 2018/1792 karar sayılı ilamı ile Dairemizin 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı bozma kararının bu davalı yönünden kaldırılmasına ve davacının, davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş; bozma sonrası davalılardan ... yönünden hırsızlık eyleminin ispatlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiş; diğer davalılar yönünden ise kısmen kabul kararı verilmiştir.

a) Dosya kapsamından; mütefeveffa ...'nin mirasçısı dahili davalı ...'nin mirasın hükmen reddi talebi ile dava açtığı, ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/418 esas ve 2016/257 sayılı kararı ile davanın kabulüne, ... yönünden müteveffa ...'nin mirasının hükmen reddine karar verildiği kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, bu dosyanın kesinleşmesi beklenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Dahili davalı ...'nin murisi olan ...'nin dava konusu olayın akabinde vefat ettiği ve hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, eldeki davada davalı ... dışındaki davalılarla beraber ... çetmeli'nin de bu eyleme iştirak ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği ne var ki, mirasçı ... hakkında olaya ilişkin yürütülen soruşturma evraklarının bulunmadığı, hakkındaki delillerin dosya kapsamından tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Şu durumda, ... hakkındaki soruşturma dosyasının getirtilerek, murisin olaydaki durumunun ve katkısının araştırılarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda 1 (a ve b) bentlerinde gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1308, Karar No: 2021/8266, Tarih: 07.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1308 E.  ,  2021/8266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunmadığı savunması ve yakalama tutanağı ile temyiz dilekçesi altında atılan imzalarının farklı olması karşısında Ceyhan İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından 29/03/2016 tarihinde yakalanan ve aynı gün Ceza İnfaz Kurumuna teslim edilen şahsın parmak izi ile sanığın parmak izi incelemesinin yaptırılarak, ayrıca cezaevinde çekilen fotoğraflar karşılaştırılıp Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar eden kişinin sanık olup olmadığının kesin ve net bir şekilde tespiti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4075, Karar No: 2015/492, Tarih: 15.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4075 E.  ,  2015/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.06.2010 tarih 2009 /46 esas 2010/ 58 sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 12.07.2010 tarihinde kesinleştiği,... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 tarih 2011/33 esas, 2012/27 sayılı kararı ile sanık hakkında, dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçu nedeniyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün 19.06.2012 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.04.2013 tarihli ve 2009/46 esas, 2010/58 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış olup, CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağının belirtildiği,somut durumda, hükmün açıklanmasına dayanak alınan kararda, sanığın taksirli suç nedeniyle cezalandırıldığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6103, Karar No: 2017/5262, Tarih: 13.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6103 E.  ,  2017/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde süreli/geçici işçi statüsünde çalışmaya başladığını, işyerinde akdedilen toplu iş sözleşmesi tarafı Yol-İş Sendikası üyesi olduğunu, 2001/Şubat ayından itibaren belirsiz süreli kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, 2001 yılından önce süreli ve geçici kadroda geçen çalışmalarının nazara alınmaması sonucu toplu iş sözleşmesine göre hatalı intibak yapıldığını, işverenlerin işçilere eşit davranma yükümlülüğünün bulunduğunu, davalının bu eşit davranma yükümlülüğüne de aykırı davrandığını ve süreli ya da geçici işçi statüsünde geçen çalışmaları nazara almayarak yapmış olduğu hatalı intibak işlemi sonucu ücretlerinin ve ücrete bağlı yıpranma primi akdi, ikramiye, ilave tediyelerinin eksik ödendiğini iddia ederek belirtilen alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak davacının intibak düzeltilmesi imkanı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.