muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9211, Karar No: 2015/5527, Tarih: 25.03.2015

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,0 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,0 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,0 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 149,0 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2027, Karar No: 2022/19746, Tarih: 28.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2027 E.  ,  2022/19746 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.01.2022 tarih ve 2021/5150 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.02.2022 tarih ve KYB-2022/11755 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f, 136/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis, 1 yıl hapis ve 1.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2018 tarihli ve 2016/351 esas, 2018/89 sayılı kararına yönelik sanık tarafından yapılan istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2018 tarihli ve 2016/351 esas, 2018/89 sayılı ek kararının "Gıyabında verilen kararın sanığın talimat mahkemesinde bildirdiği adresinden farklı bir adrese 11/05/2018 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, muhatabın dağıtım saatlerinde çarşıda olduğundan bahisle mahalle muhtarına tebliğ edilmesini takiben, muhatabın kapısına ihbar kağıdı yapıştırılarak isim ve imzadan imtina eden komşusuna haber verildiğine dair şerh düşüldüğü ve istinaf başvurusunun reddine dair kararın bu tebliğ tarihi esas alınarak verildiği anlaşılmakta ise de; Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilâmlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu,

Keza sanığın talimat mahkemesinde bildirdiği adrese 29/05/2018 tarihinde yapılan tebligatta da, muhatabın dağıtım saatlerinde çarşıda olduğundan bahisle mahalle muhtarına tebliğ edilmesini takiben, muhatabın kapısına ihbar kağıdı yapıştırılarak isim ve imzadan imtina eden komşusuna haber verildiğine dair şerh düşüldüğü ancak yukarıda anılan Yargıtay ilâmlarında da belirtildiği üzere tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle sanığa yapılan bu tebligatın da geçersiz olduğu cihetle, sanığın 01/06/2018 havale tarihli istinaf dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosyanın istinaf incelemesi yapılabilmesi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi ve talebin bu yönden kabulü gerekirken, yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 10. maddesinde yer alan “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresi olan 26.12.2017 tarihli sorgusunda bildirdiği adresi yerine, bir başka adreste yapılan 11.05.2018 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sorgusunda bildirdiği adreste yapılan 29.05.2018 tarihli tebliğ işlemi sonrasında ise, sanık tarafından 01.06.2018 tarihinde hükmün yasal süresi içinde istinaf edilmesi nedeniyle, sanığın istinaf talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosyanın istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli, 2016/351 Esas ve 2018/89 Karar sayılı ek kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11097, Karar No: 2019/4591, Tarih: 06.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11097 E.  ,  2019/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın yaralanması hakkında düzenlenen Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.07.2013 tarihli geçici raporunda “sol taraf kulak önünde sol kaş arkasında yaklaşık 5-7 cm'lik kesi ve dermabrazyon” belirtildiği, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.08.2013 tarihli kesin raporunda yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği ancak yüzde sabit iz bakımından raporda bir değerlendirme bulunmaması karşısında, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4879, Karar No: 2014/3422, Tarih: 09.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4879 E.  ,  2014/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Her bir sanık için ayrı ayrı ; 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-h,53/1,63 mad. uyarınca 12'şer yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafıinin sübuta, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vs.ye, sanık ... müdafıinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta vs.ye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili

bölümdeki zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına, sanık...’dan alınmasına karar verilen (929.40) TL yargılama giderinin (57.40) TL olarak, sanık ...’den alınmasına karar verilen (498.40) TL yargılama giderinin (78.40) TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

09.06.2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 12.06.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/12887, Karar No: 2023/19686, Tarih: 12.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12887 E.  ,  2023/19686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/825 E., 2016/56 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyizinin, sanığın şikayetçiler tarafından darp edildiğine, tarafsız olmayan tanıkların beyanlarının hükme esas alındığına, hükmün bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın başka bir adli olay sebebi ile Polis Merkezinde avukat görüşme odasında beklediği sırada "Beni burada tutamazsınız" diye bağırmaya başladığı, bu sırada aynı odada başka bir konudan dolayı beklemekte olan bayanlar da bulunduğundan, polis memuru şikayetçi ... tarafından "Suça karışman durumunda güvenlik sertifikan iptal edilir, bu şekilde davranma sakin ol" şeklinde ikaz edilmesi üzerine polis memurunun omuzuna vurarak "Senin a..na koyarım, şerefsiz, sen beni tehdit mi ediyorsun, ...benim savcı tanıdıklarım var, ... Savcıyı arayacağım, hepinizi mahvederim" diye bağırdığı, kısa süreli arbede yaşandığı, arbede sırasında şikayetçi ...'nun yere düştüğü, sanığın etkisiz hale getirildiği, kelepçe takıldığı esnada polis memuru ...'ın da şahsın tekmelerine ve ısırıklarına maruz kaldığı, alınan adli tıp raporları ile sabit olduğu üzere müşteki polis memurlarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı böylece atılı suçları işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, şikayetçilerin ve tanıkların beyanları ve 21.03.2013 tarihli tutanak karşısında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Sanığın savunmasında avukat görüşme odasında darp edildiğini beyan etmesi, beyanının sanığa ait adli rapor ve tanıklar M.S, ile E. G.'nin beyanı ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 29, hakaret suçundan ise aynı Kanun’un 129 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve somut olayda; hakaret eyleminin avukat görüşme odasında gerçekleştiği kabul edilen eylemde hakaret suçunun "aleniyet" öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4333, Karar No: 2021/12888, Tarih: 13.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4333 E.  ,  2021/12888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında maddi tazminata ilişkin asıl davanın ve manevi tazminata ilişkin birleşen davanın yargılması sonucunda; asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; miktar yönünden duruşma talebi reddedilerek temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar asıl davada, çocukları ...'ın 08.04.2008 tarihinde devamlı olarak gittiği davalıya ait hastaneye ishal, yüksek ateş ve buna bağlı şikayetlerle götürüldüğünü ve salgın olduğu söylenerek geri gönderildiğini, 10.04.2008 tarihinde çocukta hiçbir iyileşme belirtisi görülmemesi nedeni ile tekrar aynı hastaneye getirildiğini, her zamanki doktorunun seminerde bulunması nedeni ile onun yerine bakan ve acilde görevli pratisyen bir hekimin tekrar inceleyip bazı ilaçlar yazarak geri gönderdiğini, küçüğün durumunun daha da ağırlaşması üzerine tekrar aynı hastaneye getirilerek burada aynı doktor tarafından üstün körü incelendiğini, ateşler içinde küçük ...'ın kendisinden geçmiş bir halde yatarken tesadüfen orada bulunan bir başka doktor tarafından çocuğun menenjit geçirme ihtimali bulunduğunun söylenmesi üzerine saat 18:00 sularında kendilerince 473,00-TL yatırılarak hastanenin ambulansı ile İstanbul Üniversitesi ... Tıp Fakültesi acil kısmına kaldırıldığını ve burada yapılan muayenede çocuğun 5 günden ziyade süredir menenjit hastalığının etkisinde bulunduğunu ve ilk aşamada sadece bir iğne ile sorun giderilebilecekken mesleki hata nedeni ile bu hastalık mikrobunun tamamen beyne yerleşmiş

durumda bulunduğunu öğrendiklerini, küçük ...'nın 10.04.2008 tarihinde yoğun bakıma yatırıldığını ve tüm müdahalelere rağmen 02.05.2008 tarihinde vefat ettiğini, küçük ...'ın vefatından davalı hastanenin sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden; birleşen davada ise her bir davacı için 10.000,00-TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek banka faizi ile davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile 10.000,00'er TL'nin olay tarihi olan 10.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 14.11.2019 tarih ve 2016/23410 Esas ve 2019/11332 Karar sayılı ilamıyla “...sözlü yargılama ile ilgili HMK.'nun 186. maddesinde gösterilen usule riayet edilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan..” gerekçesiyle usulden bozulmuştur. Mahkemece, bu kez bozmaya uyularak asıl davada davacıların maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, birleşen davada davacıların manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile davacı ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HMK. 33. maddesi (HUMK'nın 76. maddesi) gereği hakimin görevidir. Davacılar davalı hastane çalışanı doktorun ihmali ve yanlış tedavi sonucu zarara uğradıkları iddiası ile eldeki tazminat davasını açmışlardır. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 15/12/2010 tarihli raporunda, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 19/02/2014 tarih ve 703 karar sayılı raporunda ve yine İstanbul Üniversitesi ... Tıp Fakültesi Dekanlığınca belirlenen üç kişilik çocuk enfeksiyon hastalıkları, çocuk kardioloji ve çocuk endokrinoloji uzmanı profösör doktorlardan oluşan 02.03.2015 tarihli heyet raporunda doktorun tıbbi bir hata yapmadığı, var olan semptomlara göre doğru tedavi uygulandığı, menenjitten şüphelenilmesi üzerine ilgili müdahale yapılarak sevkedildiği ve Dr. ...’ya atfı kabil kusur bulunmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu bilirkişi raporları ile Üniversiteden alınan bilirkişi raporu esas alınarak davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, tedavi yapan doktorların hastanenin kadrolu veya sözleşmeli doktoru olmadığı, kayıt dışı çalıştırıldığı, davacıların hastaneden bekledikleri şifa yerine vahim neticeler ile karşılaşarak manevi olarak yıkıma uğradıkları, davacılar ve davalı hastane arasındaki hizmet sözleşmelerine aykırı olarak kayıt dışı doktora muayene yaptırıldığı ve neticede bekledikleri hizmeti alamadıkları, olay nedeniyle acı ve elem duydukları gerekçesiyle manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece davalının kusurunun bulunmadığı kabul

edilmiş olup bu yön davacılar tarafından temyiz edilmemekle kesinleşmiştir. Öyle ki manevi tazminata hükmedilebilmesi için yalnız eylem ile ortaya çıkan sonuç arasında illiyet bağı bulunması yeterli olmayıp, bunun yanında diğer şartlarında bulunması gerekmektedir. Buna göre gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem ve bu eylem nedeni ile bir zarar yani bu zarar ile eylem arasında bir illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır.

Somut olayda davalı hastane çalışanı doktorun kusuru bulunmadığına göre ve bu gerekçe ile de mahkemece maddi tazminat talebi reddedildiğine göre aynı gerekçe ile manevi tazminatın şartları oluşmadığından davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi