muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14758, Karar No: 2022/11254, Tarih: 29.09.2022

verilmiş, daha sonrasında yer alan fıkrada ise "Yukarıdaki cetvelde zikredilmemiş bulunan maluliyetlerin nisbeti, daha az vahim olsalar bile, bunların ehemmiyet derecelerine göre ve cetvelde yazılı nisbetlere kıyasen tayin olunur." denilmiştir.

Davacının maluliyetinin; poliçe şartlarında ve klozlarında düzenlenmiş olan maluliyet cetvelinden hangisi kapsamında kaldığı belirlenmelidir. Şayet maluliyeti cetvelde belirtilen maluliyetlerden herhangi biri kapsamında değilse bunun organın işlev ve önem derecelerine göre cetvelde yazılı oranlara göre kıyasen belirlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde, bir meblağ sigortası olan ferdi kaza sigortacısı olan davalının sorumluluğunun, öncelikle illiyet bakımından, illiyet var ise tespit edilen sakatlık oranının Genel Şartlar'a ekli cetvellere göre konusunda uzman bir Doktor Bilirkişi marifetiyle kıyasen tespitinden sonra meblağın hesaplanması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14868, Karar No: 2015/1840, Tarih: 09.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14868 E.  ,  2015/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2007/255-2013/311

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, kronik psikoz hastası olduğunu, rahatsızlığı nedeniyle çalışma gücü kaybı olup çalışamadığını, çeşitli işlerde çalışmaya teşebbüs ettiğini; ancak, rahatsızlığının bu işlerde çalışmasına engel olduğunu, sürekli bakıma muhtaç olduğunu; barınma, tedavi, gıda gibi temel ihtiyaçlarını sağlayamadığını ileri sürerek; aylık 300.00 YTL yardım nafakasına hükmedilmesini ve nafakanın her yıl DİE yıllık enflasyon oranlarında arttırılarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Raporu ile, davacının; şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyette ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği tespit edilmediği; menfaatlerini, müdrik ve telkinlere mukavim olabileceği, kendi hür iradesi ile eylem ve işlemlere girişebileceği tıbbi kanaatine varıldığı; bu duruma göre, davacının fiil ehliyetine haiz olup, kendisine vasi veya müşavir tayinine mahal bulunmadığı ve Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü kapsamında sürekli maluliyet oranı tayinine yer olmadığı tesbit edilmiş olmakla yardım nafakası talebinin davacının yaşı; çalışmaya engel bir sağlık sorununun olmadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Herkes yardım etmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu-alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK. 364 md.)

Genel olarak Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E-688 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere “...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği...” kabul edilmiştir.

Dosya içeriğince mevcut 27.07.2006 tarihli Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu ile davacıya kronik psikoz tanısı konulduğu ve sürekli özür oranının %60 olduğu ve 05.01.2006 tarihli Kasımpaşa Askeri Hastanesinin Sağlık Kurulu muayene fişi ile de psikotik bozukluk nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı bildirilmiştir.

Dosya içeriğince mevcut 27.07.2006 tarihli Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu ile davacıya kronik psikoz tanısı konulduğu ve sürekli özür oranının %60 olduğu ve 05.01.2006 tarihli Kasımpaşa Askeri Hastanesinin Sağlık Kurulu muayene fişi ile de psikotik bozukluk nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı bildirilmiştir.

Yargılama sırasında alınan üç ayrı Adli Tıp Kurumu Raporu ile davacıda herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği tespit edilmediği, fiil ehliyetine haiz olduğu, malüliyet oranı tayinine yer olmadığı tespit edilmiş ise de; davanın açıldığı tarih itibariyle işsiz olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut bir işin varlığına rağmen çalışamadığı da savunulup kanıtlanmış değildir. Ülkemizdeki mevcut ekonomik durum gözetildiğinde davacının iş bulma imkanı da güçtür. Hal böyle olunca hiçbir mal varlığı ve geliri bulunmayan davacıya davalı babanın yardım etmesi kanuni bir zorunluluk olduğu gibi ahlaki bir görevin yerine getirilmesi olarak kabul edilmelidir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kaldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle, kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Ne varki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde, TMK.'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davalı babanın ve dava dışı annenin ekonomik sosyal durumları ayrıntılı olarak araştırılarak; tarafların ekonomik sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4.maddesi ) de gözetilerek uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

Mahkemece; anılan ilkeler gözardı edilerek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11880, Karar No: 2012/23067, Tarih: 12.12.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...Turizm İnş San ve Tic AŞ.'ye iadesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9586, Karar No: 2014/6604, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9586 E.  ,  2014/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (4 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçların niteliğine etkisi bakımından mağdurelerin nüfus kayıtları getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örnekleri temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23355, Karar No: 2013/239, Tarih: 14.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23355 E.  ,  2013/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde borçlu İSKİ'nin banka hesabındaki parasına haciz konulmuş olup; borçlu İSKİ ilamın  kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin olduğu bu nedenle mallarının haczedilemeyeceğinden haczin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayeti reddedilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın l. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'una eklenen geçici 6.maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 19/10/2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda, anılan maddenin olayda uygulanması gerekmektedir.

O halde mahkemece, haczedilmezliğe ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

O halde mahkemece, haczedilmezliğe ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/386, Karar No: 2011/1902, Tarih: 16.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/386 E.  ,  2011/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma, soruşturmanın gizliliğini ihlâl etmek, hakaret, iftira ve adli yargılamayı etkilemeye teşebbüs etmek suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma evresi sonucunda düzenlenen 13/03/2009 tarihli ve 2009/8563 soruşturma, 2009/17697 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 31/08/2009 tarihli ve 2009/1325 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 09.12.2009 gün ve 69413 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve 289773 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına, 14/01/2009 tarihinde TRT2 kanalında yayınlanan "Büyüteç" adlı programın konuşma kayıtlarını içeren DVD dökümüne göre, şüphelilere isnat edilen eylemlerle ilgili dosyaya yansıyan kamu davasının açılmasını gerektirecek "yeterli şüphenin" bulunmadığı, dolayısıyla şüphelilere isnat edilen eylemlerle ilgili Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/03/2009 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usûl ve kanuna uygun olduğu gözetilmeden itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı CYY'nın 170/2. maddesinde; "soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler", hükmü ile dava açma görevi 'yeterli şüphe' ölçütüne bağlanmış ve aynı yasanın 172. maddesinde de; "Cumhuriyet savcısı soruşturma evresi sonunda, kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir,," hükmüne yer verilerek, özü itibariyle kişi haklarını ihlal edici niteliği bulunan kamu davasının yalnızca yasal koşulları oluştuğunda açılması, aksi takdirde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi istenilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. ve Anayasanın 36. maddesinde düzenlenerek güvence altına alman adil yargılanma hakkının soruşturma evresinde de gözetilmesi gerekmekte ve 5271 sayılı CYY'nın 160/2. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının şüphelinin lehine olan delilleri de toplama ve haklarını koruma yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu nedenle, suç işlendiğine ilişkin bir durumu öğrenen ve CYY'nın 160/1. maddesi uyarınca kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere işin gerçeğini araştırmaya başlayan C. savcısı soruşturma evresinde elde ettiği delilleri değerlendirerek, yeterli şüphenin ve kovuşturma olanağının bulunup bulunmadığını inceledikten sonra bir karar vermekle yükümlüdür.

İncelenen dosyada, yakınan ve ihbar edenler vekillerince verilen 16.1.2009 ve 26.1.2009 tarihli dilekçelerle, TRT-2 adlı televizyon kanalında 14.1.2009 tarihinde yayınlanan Büyüteç adlı programda, Kanada'da bulunan Tuncay ... adlı kişi ile canlı yayında gerçekleştirilen röportaj sırasında Cumhuriyet Halk Partisi'ne ve yayın tarihinde parti genel başkanı olan ...'a hakaret ve iftira edildiğinin ve Ergenekon adlı örgüt tarafından işlendiği ileri sürülen suçlarla ilgili soruşturmanın gizliliğinin ihlal edildiğinin ileri sürüldüğü, başlatılan soruşturma sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.3.2009 tarihli ve 17697 sayılı işleme konulmasına ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda, hakaret, iftira, soruşturmanın gizliliğini ihlal ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarıyla ilgili olarak kovuşturmaya yer olmadığına, görevi kötüye kullanma eylemine yönelik olarak da 4483 sayılı Yasanın 4/son maddesi uyarınca dilekçenin işleme konulmasına yer olmadığına karar verilmiş ve yakınanlar tarafından yapılan itiraz sonunda Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.8.2009 tarihli ve 1325 sayılı kararda bu yöne ilişkin itirazın reddine karar verildiğinden, görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin kararın kesinleştiği ve yasa yararına bozma isteminin kapsamı dışında kaldığı saptanmıştır.

Yasa yararına bozma isteyen tebliğname kapsamında bulunan suçlar; hakaret, iftira, soruşturmanın gizliliğini ihlal ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarıdır.

Şüpheliler hakkında ileri sürülen soruşturmanın gizliliğini ihlal suçu, 5237 sayılı TCY'nın 285. maddesinde düzenlenenmiş olup, Yasanın Millete ve Devlete Karşı Suçlar' başlığı altındaki Dördüncü Kısım altında ve 'Adliyeye Karşı Suçlar' başlığını taşıyan ikinci bölümü içerisinde yer almakta ve bu suçla adliyeye ilişkin yararlar ile adil yargılanma hakkı korunmaktadır. TCY'nın aynı bölümü içerisinde bulunan ve şüphelilerden ..., ... ve ...'in işlediği ileri sürülen adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçu da yasanın 288. maddesinde düzenlenmiş olup, bu suçla da adliyenin yararları ile adil yargılanma hakkı korunmaktadır. CYY'nın 260/1. maddesinde yasa yollarına başvuru hakkı şüpheli, sanık, katılan ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören kişilere tanınmış ve aynı yasanın 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı suçtan zarar gören kişinin itiraz hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

1-İhbar edenler vekillerince C.Başsavcılığına verilen dilekçede Ergenekon davası olarak bilinen soruşturma dosyasıyla ilgili olarak gizliliğin ihlal edildiği ileri sürülmüş ve Ankara C. Başsavcılığınca soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ve bu karar itiraza tabi bir karar niteliğinde ise de, işlendiği ileri sürülen söz konusu suçtan dolayı zarar görmüş olmayan ihbar edenlerin CYY'nın 260 ve 173. maddeleri uyarınca yasayoluna başvuru haklarının bulunmaması karşısında, şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında soruşturmanın gizliliğini ihlal suçu nedeniyle ve şüpheliler ..., ... ve ... bakımından ayrıca adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçu nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itirazı inceleyen merciin, itiraz edenlerin yasa yoluna başvurma haklarının bulunmadığını gözetmemiş olması,

2-Ankara C.Başsavcılığının şüpheli ... hakkındaki hakaret ve soruşturmanın gizliliğini ihlal suçlarıyla ilgili iddialar bakımından ve elde edilen delillere göre; suça konu yayının haber dairesine ve ilgili program yapımcısına bağlı biçimde ve canlı gerçekleştirilmesi, canlı yayında röportaj yapılan kişinin aniden söylemiş olduğu sözler dolayısıyla genel müdür olan şüphelinin cezai sorumluluğunun bulunduğuna veya suça iştirak ettiğine ilişkin yeterli şüphenin bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının yasaya uygun bulunması,

3-Şüpheliler ..., ... ve ... haklarında soruşturmanın gizliliğini ihlal, hakaret ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarından dolayı ve şüpheli ... hakkında soruşturmanın gizliliğini ihlal ve hakaret suçları nedenleriyle yürütülen soruşturma bakımından; 5187 sayılı Basın Yasasının 26. maddesindeki dava açma sürelerine benzer şekilde, 2954 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Yasasının 28/son maddesinde yer alan "Bu madde kapsamına giren suçlardan ve haksız fiillerden dolayı yayının yapıldığı tarihten başlayarak 60 gün içinde açılmayan davalar dinlenmez" hükmü uyarınca, yasada yer alan 60 günlük hak düşürücü sürenin (bkz; Erol Çetin, Son Değişikliklerle Basın Hukuku, 4. Bası, Ankara 2008, s. 119) geçirilmiş olması durumunda, kovuşturma olanağının bulunmaması dolayısıyla CYY'nın 172/1. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığı karan verilmesinin zorunlu bulunması ve incelenen dosyada gerek merciin inceleme, gerek Ankara C.Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığı kararı tarihinde bu sürenin geçirilmiş olduğunun anlaşılması,

Nedenleriyle, yasaya uygun bulunan kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itirazı inceleyen merciin, itirazın reddine karar vermesi gerekirken, itirazın kabulüne karar vermiş bulunması yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nın 309/4-a. maddesi uyarınca; Sincan 1.Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 31.8.2009 tarihli ve 2009/1325 değişik iş sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin merci mahkemesince yerine getirilmesine, 16.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6842, Karar No: 2017/3070, Tarih: 06.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6842 E.  ,  2017/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt terkini davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 17.04.2015 gün ve 2015/1720 Esas, 2015/2652 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili,....2. İflas Dairesi'nin 2011/1 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili alacağının 23. sırada yer aldığını, ancak müvekkilinden önce 3. ve 8. sıralarda sıra cetvelinde yer verilen davalı alacaklının esasen müflis şirketin yönetim kurulunda görev yaptığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıya sıra cetvelinde ayrılan 3 ve 8. sıraların iptaliyle, müvekkilinin alacağının bu sıralara alınarak davalının alacağı payın müvekkilinin alacağı oranında müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla olarak kaydedilen 2.014.634,00 TL alacağın davacının 23 no'lu alacağına mahsuben davacıya ödenmesine dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/1720 E., 2015/2652 K. sayılı ilamı ile davalı vekilinin temyiz istemi yönünden İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra yapıldığından reddine karar verilmiştir. Davanın kısmen kabul edilen kısmı süresinde temyiz edilmediğinden kesinleşen kısım dışında kalan davacının temyiz itirazları yönünden ise İİK'nın 234/1. maddesi gereğince, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınladığı, gazete asıllarının gönderildiği, sıra cetvelinin davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin 15.06.2011 tarihinde kayıt başvurusunda bulunduğu, ancak başvuru sırasında tebliğ için masraf yatırmadığı, davacının alacak başvurusunun sıra cetvelinin 23. sırasına kaydedildiği, 21.01.2015 tarihli yazı cevabına ekli olarak fotokopisi gönderilen 09.06.2012 tarihli Bugün gazetesinde sıra cetvelinin yayınlandığı, bu bilgilere göre kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı vermeyen davacı tarafça, en son gazete ilanının yapıldığı 09.06.2012 tarihinden itibaren İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 28.06.2012 tarihinde davayı açtığı anlaşıldığından, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek sonucu itibari ile doğru olan kararın düzeltirek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.