muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28074, Karar No: 2013/25699, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28074 E.  ,  2013/25699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'un 232/2-c maddesi gereğince Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.88 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6951, Karar No: 2016/6080, Tarih: 04.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6951 E.  ,  2016/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/06/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ...'un kendisine asaleten diğer davalılara vekaleten süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, iddia ve savunma sınırı aşılarak kişilik haklarına saldırı sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, kurucusu ve hissedarı olduğu Elmas Bıçakları Ltd Şirketi'nin içinin davalı kardeşleri İhsan ve Mikail tarafından sahtecilik, dolandırıcılık ve emniyeti suistimal suçları işlenmek suretiyle boşaltılarak şirketin gayri faal hale getirildiğini, davalı kardeşleri ile aralarında bu nedenle görülen çok sayıda dava bulunduğunu, açılan davalarda davalıları diğer davalı Avukat ...'un temsil ettiğini, davalı Av. ...'un Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1950 esas sayılı dosyasının 14/03/2012 tarihli duruşmasında "müştekinin akıl sağlığının yerine olmadığına dair bir adet rapor sunuyorum" diyerek belge sunduğunu, yine Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/372 esas sayılı dosyasının 10/04/2012 tarihli duruşmasında "......'ın ağır ruhsal bunalım yaşadığı ve Ruh Hastalıkları Hastanesinden alınan raporuna göre şizofren olduğu belirtilmekle davacının dava ehliyeti yönünden, akıl sağlığı açısından rapor alınmasını talep ediyorum." diyerek aynı belgeyi sunduğunu, sunulan raporun hile ile özel doktoruna göstereceğiz denilerek dilekçe ile hastaneden alınan ilaç raporu olduğunu, kendisine akıl hastası, şizofren denilerek kişilik haklarının ağır şekilde ihlal edildiğini belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı hakkında şizofren olduğu yönünde düzenlenmiş bir rapor bulunmadığı halde, ön rapor ibraz edilirken "akıl sağlığının yerinde olmadığı" ve "şizofren olduğu" şeklindeki beyanların kullanıldığı, davacı ile davalı kardeşler arasında uzun süredir devam eden husumetin bulunduğu, davalı avukatın da bu davalar sebebiyle taraflar arasındaki husumetin varlığından haberdar olduğu, taraf ehliyetinin araştırılmasını talep etmek yerine ısrarla belirtilen şekilde beyanda bulunarak savunma hakkı sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, özel doktora verileceği talebiyle davacının Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Psikiyatri servisinde ''ağır strese reaksiyon ve uyum bozuklukları'' tanısıyla tedavi gördüğüne ve uygulanan programa ilişkin açıklamaları içeren 17/11/2011 tarihli raporla ilgili davacının şikayeti nedeniyle davalılar hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçu nedeniyle ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 53. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 74 maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul olunmaktadır. Dava dilekçesinde davacıya ait raporun hile ile elde edilerek görülmekte olan dava dosyalarına sunulduğu belirtildiğinden, dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9264, Karar No: 2013/15127, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9264 E.  ,  2013/15127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2008/6192 takip sayılı dosyasından,9.10.2008 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak davasının kabulü ile mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasını %40 tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili ,dava konusu haczin borçlunun tebligat adresinde ve borçlu şirket temsilcisinin huzurunda yapıldığını,davacı ile borçlu arasındaki işyeri devrinin muvazaalı olduğunu,muvazaalı olmasa bile işyeri devri nedeniyle davacının İİK 44 ve BK 179. maddesi gereğince borçtan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi ile %15 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Borçlu savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliler ve bilirkişi raporu gereğince dava konusu haczin borçlunun tebligat adresinde yapıldığı,anılan adresin borçlunun Ticaret sicil adresi olduğu,davacı ile davalı borçlu arasındaki devir işlemlerinin İİK 44 maddesinde belirtilen doğrultuda yapılmadığı,BK 179.madde gereğince devralanın borçtan sorumluluğunun devam edeceği gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/108, Karar No: 2024/3382, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/108 E.  ,  2024/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1946 Esas, 2023/2206 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1798 Esas, 2021/805 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının kat malikleri tarafından oy birliği olmadan ve karar alınmadan projeye ve yönetim planına aykırı davranarak çatı tarafına ve binanın içine, haksız olarak kendine alan çevirdiğini ve ortak alana müdahalede bulunduğunu, davalının ortak mülkiyete haksız müdahalesinin önlenmesini ve ortak yere izinsiz olarak yaptırılan kapalı alanların eski haline getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin kat maliklerinin haklarına herhangi bir müdahalede bulunmadığından davacının açmış olduğu iş bu davada hukuki yararı da bulunmadığını, bu sebeple davacının açmış olduğu davanın usul ve esas yönünden reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından apartmanın ortak kullanım alanlarına el atıldığı iddiasıyla müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesinin talep edildiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nda (634 sayılı Kanun) apartman yöneticisinin görev ve yetkileri ayrıntılı şekilde düzenlendiğini, 634 sayılı Kanun'u gereğince yöneticinin, mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlı olan ortak alana el atmanın önlenmesi davası açmasına dair görev ve yetkisinin olmadığını, yöneticiye kat malikleri kurulu kararı ile yetki verilmiş olmadıkça müdahalenin önlenmesi davasının açılamayacağını, davacı vekilinin, 11.01.2021 tarihli celsede kat malikleri kurulu kararı ibraz ettiğini, ancak davacı yanın sunmuş olduğu kat malikleri kurulu kararının, 634 sayılı Kanun'un 29 uncu ve 30 uncu maddelerine aykırı olarak düzenlendiğini, iş bu kararın usule göre toplantı yapılmadan sadece azalardan alınan imza ile düzenlendiğini, kaldı ki 02.10.2019 tarihinde düzenlendiği iddia edilen kararda sadece azaların ve site yöneticisinin imzasının bulunduğunu, alınan kararın usulüne göre kat malikleri kurulunca toplantı yapılması suretiyle imzalanılmadığı gibi karar yeter sayısının da yerinde olmadığını, davacının sunmuş olduğu kat malikleri kurulu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu sebeple davacının kat malikleri kurulunca yetki almadığının ortada olduğunu, somut olayda davacının apartman yöneticisi olarak tüm kat malikleri adına talepte bulunmuş ise de, dosya verilerinde hukuka uygun şekilde kat malikleri kurulu kararı olmadığından dava açma yetkisi bulunmadığını, bunun yanı sıra apartman yöneticisi olan davacı, kat maliki olarak iş bu davaya devam edebilecek ise de; dava açan vekile verilen vekaletnamenin sadece site yöneticisi sıfatı ile verilmiş olduğundan, yönetici adına kat maliki olarak açılan bir davadan söz edilemeyeceğini, davacının apartman yöneticisi olarak dava açabilmesi adına dosya verilerinde hukuka uygun kat malikleri kurulu kararı bulunmaması ve kat maliki olarak böyle bir dava açabilecek ise de dava açan vekile verilen vekaletname sadece site yöneticisi sıfatı ile verilmiş olduğundan, davacının aktif husumeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin haksız olarak kendi kusuruyla bir fiil gerçekleştirmediğini, müvekkilinin haksız olarak işgal ettiği diğer bir deyişle müştemilat olarak kullandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin belirtilen alanı hiçbir zaman depo olarak kullanmadığını, keza dosya verilerinde belirtilen alanın depo olarak kullanıldığına ilişkin somut bir delilin olmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından müdahalenin men'ine karar verilen alanın herkesin kullanabileceği bir alan olduğunu, müvekkili tarafından şahsi olarak kendisine tesis edilmediğini, bu nedenle müvekkilinin davacının mülkiyet hakkını sınırlamadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13578, Karar No: 2014/15228, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13578 E.  ,  2014/15228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, Vergi öِdevi Başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".