muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8781, Karar No: 2022/9503, Tarih: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8781 E.  ,  2022/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.07.2021 tarih ve 2021/117 E. - 2021/278 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Kablo TV+Şekil” ibaresini, 09., 35., 37., 38., 41. ve 42. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığının, 2016/02200 kod numarasını alan başvuruyu 556 sayılı KHK m.7/1-a ve m.7/1-c uyarınca tümden reddettiğini, anılan karara karşı yapmış oldukları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini ancak başvuruya konu marka işareti somut ve soyut ayırt ediciliğe sahip bir işaret olduğu gibi tescil talep edilen mal ve hizmetler bakımından cins ve vasıf da bildirmediğini, müvekkilinin önceki tarihli “Kablo” ibareleri markalarının başvuru markası bakımından kazanılmış hak teşkil ettiğini, ayrıca müvekkili “Kablo” ibaresini uzun süreli kullanım ve yoğun reklam tanıtım faaliyetleriyle kullanımla ayırt edici hale getirdiğinden 556 sayılı KHK’nın 7/son maddesine göre başvurunun reddedilemeyeceğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, “Kablo TV” ibaresinin davacı Türksat ile bütünleşecek şekilde uzun yıllardır kullanıldığı, 2007 yılında 2007/11355 sayı ile ilk olarak tescille kullanılmaya başladığı, markasal kullanımın yoğun şekilde tanıtım ve reklam faaliyetleriyle aralıksız devam ettiği, Türkiye’de ortalama tüketici tarafından kablo tv denildiğinde akla “Türksat bünyesinde bir televizyon platformu” geldiği ve kaynak gösterme işlevi bakımından tüketici algısında “radyo ve tv hizmetleri” bakımından kuvvetli bir bağ oluşturulduğu, netice itibariyle, 556 sayılı KHK m.7/son kapsamında “kablo-tv” markasının “radyo ve televizyon hizmetleri” bakımından kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığı,söz konusu başvuru markasının sadece bir sözcük markası olmayıp marka başvurusunun aynı zamanda sözcük altında yer alan şekli de kapsadığı, bu işaretin markadaki konumlandırma ve pozisyonu ''gülen yüz'' şeklinde logosal bir görünüm arz ettiği , bu itibarla, başvuru markasının içerdiği şekil unsuru itibariyle, ayırt edilicilik gücü düşük olsa da, 556 sayılı KHK'nın m.7/1-a, 7/1-c ve 7/1-d bentleri uyarınca tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6627, Karar No: 2010/8216, Tarih: 14.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6627 E.  ,  2010/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası ... 'nın, 80 parsel sayılı taşınmazını yeğenleri olan ...,...'ya mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı şekilde temlik ettiğini, sonradan davalı ...,... mirasçıları olan bir kısım davalıların, çekişme konusu taşınmazı önceden başka taşınmazlar yönünden haklarında aynı sebeple dava açılmasından dolayı diğer davalılar ... ve ...'ya devrettiklerini, davalıların kötüniyetli olduklarını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ...,...'ın taşınmazı edinimlerinde iyiniyetli oldukları gerekçesiyle haklarındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle tazminat isteğine ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 19.807.60.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 14.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13355, Karar No: 2019/2726, Tarih: 04.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/13355 E.  ,  2019/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma kaleminde dosya kayıt işleminden sorumlu zabıt katibi olan sanığın, aynı adliyede görevli başka bir memur hakkında zimmet suçundan soruşturması tamamlanarak iddianamesi yazılıp bizzat Cumhuriyet savcısı tarafından kendisine teslim edilen dosyayı, gerekli dikkat ve özeni göstermeyip kaybettiği ve bu şekilde ihmâli davranışla görevini kötüye kullandığı iddia ve kabul edilen olayda; sanığın norma aykırı davranışı neticesinde objektif cezalandırma şartları olan "kamu zararı", "kişi mağduriyeti" veya "kişilere haksız menfaat sağlama" unsurlarından hangisi veya hangilerinin oluştuğu karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazate'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11833, Karar No: 2014/36, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/11833 E.  ,  2014/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/363375

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/76 (E) ve 2011/111 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 28.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 350 adet aktif arılı kovanı bulunan sanığın, O.. S..'e 8.700 kg bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini, beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1031, Karar No: 2017/9835, Tarih: 03.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1031 E.  ,  2017/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ...ilçesi, ... Mahallesi 106 ada 8/A parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi kurulu raporu denetlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, 2013 yılı verilerine göre bulunan m2 birim bedeline TEFE katsayısı uygulanmak suretiyle m2 birim bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

3-Kabule göre de;

a) Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

b) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, ilk karar ile ödenmesine hükmedilen kamulaştırma bedeline 09.11.2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince

Hükmün böylece BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8760, Karar No: 2017/1829, Tarih: 22.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8760 E.  ,  2017/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mutlak Butlan Sebebiyle Evliliğin İptali, Aksi Halde

: Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın tarafından erkeğin davası, kusur belirlemesi ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 137. maddesinde, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilmeyeceği ve tahkikat için duruşma günü verilemeyeceği hükme bağlanmış, 139. ve 140. maddelerinde ise; dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra yapılacak ön inceleme duruşmasına davet ve ön inceleme duruşmasının usulü ve yapılacak işlemler gösterilmiştir. Somut olayda, davacı-davalı erkeğin cevaba cevap dilekçesi davalı-davacı kadına tebliğ edilmemiş, dilekçeler aşaması tamamlanmadan mahkemece ön inceleme duruşması ve tahkikat duruşmaları yapılarak karar verilmiştir. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-davacı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1962, Karar No: 2021/3296, Tarih: 20.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1962 E.  ,  2021/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin ekonomik durumu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı erkek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/33276, Karar No: 2013/8117, Tarih: 07.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33276 E.  ,  2013/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 10.07.2012 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 25.04.2012 tarih, 2010/ 7642 E ve 2012/ 14341 K sayılı bozma kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Davacı işçi eğitim ve öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenmediği için iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, günlük yüzde bir fazlasıyla sözü edilen ödeneği ve kıdem tazminatını talep etmiştir.

Mahkemece, eğitime hazırlık ödeneği ile kıdem tazminatı kabul edilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararında, öğretim yılına hazırlık ödeneğinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında çalışan öğretmenlere özgü olduğu, 625 sayılı Yasa ile 5580 sayılı Yasalarda bu ödeneğin düzenlenmediği gerekçesiyle davacı işçinin sözü edilen ödeneğe hak kazanmadığı kabul edilmiş, mahkemece hüküm altına alınan her iki isteğin de reddinin gerektiği açıklanmıştır.

Mülga 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 33. maddesinde, “Özel okullarda yöneticilik ve eğitim - öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez.

Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler Bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak özel okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden vergi kesilmez” şeklinde kurala yer verilmiştir.

5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinde de aynı yönde düzenleme bulunmaktadır.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32. maddesinde ise,   “Eğitim ve öğretim Hizmetleri Sınıfına dahil öğretmen unvanlı kadrolarda görevli olup; fiilen öğretmenlik yapanlara (ilköğretim ve okul müdürleri ile yardımcıları, cezaevi okullarında çalışan öğretmenler, yönetici, eğitim uzmanı ve eğitim uzman yardımcıları dahil (Mülga ibare: 13/06/2010-5984 S.K/mad.4) ) her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içinde Milli Eğitim Bakanı tarafından belirlenecek tarihte Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarda, öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenir.

Bu ödenek damga vergisi hariç diğer vergi ve kesintilere tabi tutulmaz” hükmü mevcuttur.

Her yıl bütçe kanunlarıyla ayrıca Bakanlar Kurlu kararına gerek olmaksızın öğretim yılına hazırlık ödenekleri belirlenmiş ve ek cetvelde miktarları yayınlanmıştır.

Öğretim yılına hazırlık ödeneği sosyal hak kapsamında olup, her yıl bütçe kanunlarıyla miktarı belirlenen bir alacak olmakla gerek 625 sayılı yasanın 33 ve gerek 5580 sayılı yasanın 9. maddesi hükümleri gereğince işveren tarafından özel okullarda görev yapan öğretmenlere işverenler tarafından ödenmelidir.

Her yıl bütçe kanunlarıyla ayrıca Bakanlar Kurlu kararına gerek olmaksızın öğretim yılına hazırlık ödenekleri belirlenmiş ve ek cetvelde miktarları yayınlanmıştır.

Öğretim yılına hazırlık ödeneği sosyal hak kapsamında olup, her yıl bütçe kanunlarıyla miktarı belirlenen bir alacak olmakla gerek 625 sayılı yasanın 33 ve gerek 5580 sayılı yasanın 9. maddesi hükümleri gereğince işveren tarafından özel okullarda görev yapan öğretmenlere işverenler tarafından ödenmelidir.

Dairemizce daha önce yapılan temyiz incelemesi sırasında yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerin bir bölümü gözden kaçırılarak karar verilmiş olup verilen hüküm maddi hataya dayalıdır. Dairemiz bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir. Dosya ve eklerinin incelenmesinden aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 8.70 TL'sinin davacıya arta kalanın yükletilmesine, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21796, Karar No: 2017/1259, Tarih: 09.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21796 E.  ,  2017/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen maddi-manevi tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, reddedilen maddi-manevi tazminat talepleri ile kadının nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Sabahaddin'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Merve'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.02.2017 (Prş.)