muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10163, Karar No: 2017/60, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10163 E.  ,  2017/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29819, Karar No: 2013/26881, Tarih: 26.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29819 E.  ,  2013/26881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 296 promil alkollü olarak motosiklet kullanırken düşerek, kendi yaralanmasına neden olduğunda şüphe bulunmayan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/143, Karar No: 2017/416, Tarih: 15.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/143 E.  ,  2017/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.09.2015 gün 2014/8346 Esas, 2015/6017 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 2. sırada yer aldığını, 1. sırada yer alan ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12 sayılı dosyasının sıra cetveline dahil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, taşınmaza 14.01.2010 tarihinde haciz konulduğunu, bu tarihten itibaren iki yıl içinde usulüne uygun satış talebinde bulunulmadığından haczin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, süresinde satış istendiğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, düzenlenen sıra cetvelinde 3. sırada yer aldıklarını, ikinci sırada yer verilen Şereflikoçhisar İcra Müdürlüğü'nün 2010/85 Esas sayılı dosyasında taşınmaz üzerindeki haciz tarihinin hatalı tespit edildiğini, kendi takip dosyalarının sıra cetvelinde ikinci sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 15. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12 sayılı takip dosyasında 14.01.2010 tarihinde ihtiyati haczin konulduğu, 16.01.2010 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, 04.01.2012 tarihindeki satış talebi ve 12.01.2012 tarihinde de satış avansının yatırılması ile süresinde satış istendiği, satış tarihi itibari ile düşmediği, her ne kadar İcra Müdürlüğü tarafından satış talebinin reddine karar verilmiş ise de devamında gerekli avansın dosyaya depo edilmesi ile önce kıymet takdiri ve kesinleşme işlemlerinin yapılması gerektiği ve sürelerin muhafaza edileceğinin belirtilmiş olduğu, birleşen dosya yönünden ise ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1182 sayılı dosya alacaklısı ... A.Ş.'nin alacağı için ikinci sırada yer verilebileceği gerekçesi ile asıl dosyada şikayetin reddine, birleşen dosyada şikayetin kabulüne dair verilen karar asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.09.2015 tarih ve 2014/8346 E., 2015/6017 K. Sayılı ilamı ile onanmıştır.

Asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 73,20 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8926, Karar No: 2013/4854, Tarih: 25.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8926 E.  ,  2013/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan aleyhine Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2005/590 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatan sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının yargılamasında, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini, katılanı tanıdığını, senetteki imzaları katılanın yanında imzaladığını, olay tarihinde ihtiyacı olanların müşteri çeklerini alarak Şirinoğlu Factoring şirketi arasında aracılık hizmeti yaparak prim aldığını, senedin bedelini şirkete ödediğini, müştekinin şirkete gelerek müteakip defalar borç para alıp ödediğini, en son suça konu senet bedeli tutarında borç para aldığını, bir kısmını ödediğini, kalan borç için de icra takibi başlattığını, senedin bedelini şirkete kendisinin ödediğini beyan etmesine karşılık, katılanın sanığın ismini ilk kez adresine gelen ödeme emri ile öğrendiğini, sanıkla hiçbir alışverişinin olmadığını, imzasını taklit eden sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmesi, dosyada 25.10.2005 tarihli Adli Tıp Raporu dışında mevcut bilirkişi raporlarına göre suça konu senet üzerindeki keşideci imzalarının katılana ait olmadığının belirlenmesi, sanık yönünden hiçbir imza ve yazı incelemesi yapılmaması ve katılanın Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesine açmış olduğu 2005/872 esas sayılı menfi tespit davasının kabulüne karar verilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, senedin tanzim tarihi itibariyle adı geçen şirket ile sanığın iş bağlantısı olup olmadığı anılan factoring şirketi ile katılana ait şirketin kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle araştırılıp, tarafların mukayese esas yazı ve imza örnekleri alınarak suça konu senet üzerindeki yazıların ve imzaların taraflara aidiyeti hususunda yeniden bilirkişiye başvurulduktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3564, Karar No: 2015/10289, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3564 E.  ,  2015/10289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE

SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/42-2014/254

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2014 tarih ve 2014/42-2014/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/40220 sayılı tanınmış "s. markası ve bu marka ile satışa sunulan cipslerin ambalajında kullandığı 2010/66663, 2010/6679, 2010/66667 ve 2010/66673 sayılı "S.+Şekil" ibareli markalarının bulunduğunu, davalının müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde ürettiği cips ambalajlarında "S." ibaresini kullandığını, ayrıca müvekkilinin ürün ambalajını da taklit ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah beyanı ile maddi tazminat talebini toplam 70.752,78TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin "G." markasının bulunduğunu, müvekkilinin "G. S." şeklindeki kullanımının davacının markalarıyla iltibas oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre; "S." ve "s." ibarelerinin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, aynı emtia üzerinde kullanıldığı, söz konusu bu kullanımın ürünün potansiyel alıcısı olan tüketici nezdinde iltibas yaratacağı ve KHK'nın 61. maddesi kapsamında markaya tecavüz oluşturacağı, davalıya ait ürünlerin üzerinde kullanılan karakter ve şekiller ile tasarımların markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı, manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının davacı tarafa ait tescilli marka hakkına tecavüz ve bu suretle haksız rekabette bulunduğunun tespitine, "S." ibaresini içeren ürün ambalajları, kutu sair tanıtım malzemelerinin imalinin, satışının ve dağıtımının önlenmesine, 7.500,00 TL manevi, 756,00 TL maddi tazminatın tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tescilli marka ve ürün ambalajına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece tescilli marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, ürün ambalajı kullanımının haksız rekabete yol açtığına ilişkin talep reddedilmiştir. Ürün ambalajı kullanım suretiyle haksız rekabetin varlığının belirlenebilmesi özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir değerlendirme niteliğindedir. Bu bakımdan, aralarında tasarım uzmanı bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir heyetten tarafların piyasaya sundukları ürünlere ilişkin ambalajlar arasında 6102 sayılı TTK 54 vd. maddeleri uyarınca iltibas tehlikesi ve haksız rekabet oluşturacak derecede benzerlik bulunup bulunmadığı hususunda Yargıtay denetiminde elverişli görüş istenilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bankacı ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan rapora itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Öte yandan, davacı, dava dilekçesinde maddi tazminat talebinin açıkça 556 sayılı KHK'nın 66/a maddesi uyarınca "marka tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, marka sahibinin markanın kullanması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre" hesaplanmasını istediği halde, KHK'nın 66/b maddesine göre "davalı şirketin markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre" tazminat hesaplayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi doğru olmadığı gibi, manevi tazminatın da KHK 66/a maddesi uyarınca hesaplanacak maddi tazminat dikkate alınarak takdir edilmesinin tabi olması karşısında, mahkemece verilen kararın maddi ve manevi tazminat yönünden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4511, Karar No: 2020/1465, Tarih: 02.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4511 E.  ,  2020/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, dolayısıyla kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyete karar verilmesi,

2- Kabule göre;

A- Hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise; bu suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B- Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin dosyasının aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

C- Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası yerine, TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

D- Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, söz konusu iptal kararının dikkate alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/318, Karar No: 2023/1378, Tarih: 28.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/318 E.  ,  2023/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/303 E., 2022/995 K.

DAVA TARİHİ : 29.03.2021

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/199 E., 2021/622 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ortak çocuğun velâyetinin annede olduğunu ve mahkemenin boşanma kararıyla birlikte çocukla baba arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, kararın verildiği tarih itibariyle çocuğun yaşının küçük olmasından dolayı verilen kişisel ilişki kararı yeterli ise de, şu an çocuğun büyümüş olması nazara alındığında kişisel ilişki kararının yetersiz kaldığını, saatlerinin kısa olması, gece yatılı olmaması sebebiyle davacının ortak çocuk ile yeteri kadar vakit geçiremediğini,bu amaçla her ayın 2. Ve 4. hafta sonuna denk gelen cumartesi ve pazar günleri ile dini bayram, babalar günü ve çocuğun doğum gününde gece yatılı olacak şekilde davacı ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hafta sonu çalışmakta olup ortak çocuğa bakabilecek durumda olmadığını, ortak çocuğa yeterli ilgi ve alakayı gösteremeyeceğini, çocuğun hafta sonu yatılı olacak şekilde davacıya verilmesi halinde hem maddi hem de manevi ihtiyaçlarının karşılanmayacağını, ortak çocuğun görüşme günlerinden sonra tekrar alındığı vakit orada kaldığı süre zarfında birçok kötü söz öğrendiğini, bu durumun çocuğun fiziksel ve psikolojik gelişimini kötü yönde etkilemekte olduğunu, davacının ikametinde bulunan çocuklar tarafından ortak çocuğun oyun adı altında sürekli dayak yediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI