muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3385, Karar No: 2016/7529, Tarih: 06.10.2016

Yargıtay bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edildiği gibi hüküm oluşturulması zorunludur. Hükmüne uyulan bozma ilamında; “siciller üzerinde uzman bilirkişiye tahkikat yaptırılarak Nisan 1337 tarih 114 numaralı kaydın incelenmesi suretiyle neye istinaden tesis olunduğu ve iktisap sebebinin araştırılması, davacıların tutunduğu Haziran 1291 tarih ve 114 numaralı kaydın iktisap sebebinin (mevcut kaydın iktisap sütünunda bu dahi 17 no denilmesi nedeniyle) araştırılması, Haziran 1291 tarihine ait sicil üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak dayanılan kaydın mevcut olup olmadığının kesin şekilde belirlenmesi, kayıt mevcut ise yöntemince uygulanması ve kapsamının belirlenmesi, kayıt mevcut olmadığı takdirde nizalı parseller, komşu 11 sayılı parsele revizyon gören Haziran 1291 tarih 16 numaralı tapu kaydının miktar fazlasını teşkil ettiğinden ... uhdesindeki tapu kaydının muhteviyatı uyduğundan Hazineye ait tapu kaydının ihdas tarihine kadar zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığının araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda alınan raporda davacılar dayanağı Haziran 1291 tarih ve 114 sıra numaralı kaydın aslında Nisan 1337 tarih ve aynı sıra numaralı kayıt olduğu, Nisan 1337 tarih 113 sıra numaralı kaydın iktisabında geldisinin 1291 tarih 16 sıra numaralı kayıt olduğu belirtilmesine rağmen geldisinin aslında Haziran 1291 tarih 17 sıra numaralı kayıt olduğu, Nisan 1337 tarih ve 114 sıra numaralı kaydın geldisi ise iktisabında Haziran 1291 tarih 17 sıra numaralı kayıt olduğu belirtilmesine karşın Haziran 1291 tarih 16 sıra numaralı kayıt olduğu, miktar ve hudut farklılıklarının ise ilmühaberlerden kaynaklandığı kanaati bildirilmiştir. Dosya içerisinde bulunan Haziran 1291 tarih ve 114 sıra numaralı kaydın mevkii Kıllıgöz, hudutları ise “...” okumakta olup miktarı ise 120 dönümdür. Alınan raporda bu kaydın esasen Nisan 1337 tarih ve 114 sıra numaralı kayıt olduğu belirtilmiş olup, dosya içerisinde bulunan bu kayda ilişkin kayıt örneği incelendiğinde mevki, hudut ve miktar itibari ile birbirini teyit ettiği anlaşılmaktadır. Ancak bu kaydın geldisi olarak belirtilen Haziran 1291 tarih ve 16 sıra numaralı kaydın mevkii Kıllıgöz olmasına karşın hudutları “.... okumakta, miktarı ise 55 dönüm olup hudutlar ve miktar itibari ile birbirini teyit etmemektedir. Yine benzer şekilde Nisan 1337 tarih ve 113 sıra numaralı “......” mevkili “...”, “Ali” ve “...” hudutlu 103 dönüm miktarlı kaydın geldisi olarak belirtilen Haziran 1291 tarih ve 17 sıra numaralı kayıtta mevki itibari ile... Köprüsü olmasına karşın hudutları “...”, “...” okumakta ve miktarı 13 dönüm olup bu kayıtlarda miktar ve hudutlar itibari ile birbirini teyit etmemektedir

.... okumakta, miktarı ise 55 dönüm olup hudutlar ve miktar itibari ile birbirini teyit etmemektedir. Yine benzer şekilde Nisan 1337 tarih ve 113 sıra numaralı “......” mevkili “...”, “Ali” ve “...” hudutlu 103 dönüm miktarlı kaydın geldisi olarak belirtilen Haziran 1291 tarih ve 17 sıra numaralı kayıtta mevki itibari ile... Köprüsü olmasına karşın hudutları “...”, “...” okumakta ve miktarı 13 dönüm olup bu kayıtlarda miktar ve hudutlar itibari ile birbirini teyit etmemektedir. Açıklanan bu hususlar karşısında mahkemece alınan rapor, hudut ve miktar farklılıklarını açıklama noktasında yetersiz olup Nisan 1337 tarih 113 ve 114 sıra numaralı kayıtların geldi kayıtlarının hangi kayıtlar olduğu, tapu kayıtlarının tek tek mevki, sınır ve yüzölçümleri üzerinde durularak tereddüde mahal bırakmayacak şekilde açıklanmamıştır. Diğer taraftan, alınan raporda davacıların tutunduğu Haziran 1291 tarih ve 114 numaralı kaydın esasen Nisan 1337 tarih ve 114 sıra numaralı kayıt olduğu belirtildiği, aynı taşınmaz bölümünü kapsayan davalı ...'nin dayandığı tespite esas olan önceki tarihli ve doğru temele dayanan Haziran 1312 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı (Nisan 929 tarih ve 15 sıra numaralı kaydın kök kaydı) bulunduğu halde davacıların tutunduğu kayda değer verilerek uzman bilirkişi raporu ile fen bilirkişi raporu ve mahkeme kararı arasında çelişki oluşturulmuş, bunun yanında davacıların tutunduğu gayri sabit hudutlu 55 dönüm miktarındaki Haziran 1291 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kaydı, miktarı ile davacılar adına komşu 11 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğü halde bu kayda değer verilerek hüküm kurulmuş; dava dilekçeleri, önceki tarihli gerekçeli kararlar, önceki tarihli bozma ilamları irdelendiğinde aynı kayıtlara birden fazla davacının dayandığı anlaşıldığı halde mahkeme gerekçesinde davacı ... ve ... dayanağı kayıtların uyduğundan bahsedilerek dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde hüküm tesis edilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle hangi davacının hangi tapu kaydına dayandığı kesin olarak belirlenmeli, dayanak kayıtlardaki mevki, hudut ve miktar farklılıkları üzerinde yöntemince durulmalı, bu konuda 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan Haziran 1291 ve Nisan 1337 tarihlerine ait sicillerde incelenmek suretiyle rapor alınmalı, davacıların tutunduğu Haziran 1291 tarih ve 114 tarihli kaydın mevcut olup olmadığı, Kıllıgöz mevkiindeki Haziran 1291 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kaydının gittisinin Nisan 1337 tarih 114 numaralı tapu kaydı,... köprüsü mevkiindeki Haziran 1291 tarih ve 17 sıra numaralı tapu kaydının gittisinin ise Nisan 1337 tarih 113 numaralı tapu kaydı olup olmadığı net olarak belirlenmeli; diğer taraftan anılan kayıtların başka parsellere revizyon görüp görmediği, revizyon görmüş iseler tutanakların kesinleşip kesinleşmediği mercilerinden sorulup saptanmalı; fen bilirkişi kurulundan dayanak ve komşu parsel uygulamasını denetleyecek, açıklamalı kroki ve rapor alınmalı; davacı dayanağı tapu kayıtlarının miktar fazlası üzerinde ... tapusunun tesisine kadar zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı üzerinde durulmalı, uygulamada askeri haritalardan yararlanılmalı, tapu kayıt kapsamı ve zilyetlik hususları şüpheye mahal bırakmayacak şekilde saptanıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara ayrı ayrı iadesine,

06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6964, Karar No: 2020/14134, Tarih: 24.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/6964 E.  ,  2020/14134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın suç tarihinde Mersin Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığı, lise müdürü olan ... isimli şahsın hakkında soruşturma yapan Milli Eğitim Bakanlığı Müfettişi olan sanık hakkında yapmış olduğu şikayeti ile ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmanın başlatılıp soruşturmanın UYAP üzerinden katılana tevzi edildiği, sanık hakkındaki müracaatın görevle ilgili olması nedeniyle Milli Eğitim Bakanlığı'ndan 4483 Sayılı Yasa kapsamından soruşturma izni istendiği, Milli Eğitim Bakanlığı'nca soruşturma izni verilmemesine karar verilmesi üzerine bu kararın kanuna aykırı olduğunu takdir eden katılanın Danıştay 2. Dairesine soruşturma izni verilmesi yönünde itiraz ettiği, bu itirazı öğrenen sanığın, 14.04.2010 günü Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderdiği dilekçesindeki "Elbette Savcılık makamının soruştuma izni ile ilgili itiraz etme yetkisi bulunmaktadır. Ancak bu yetki keyfi olarak, bilgi ve bulgular çarpıtılarak kullanılabilecek bir yetki değildir...", "Ancak Mersin Cumhuriyet Savcısı sayın ...'ın adeta beyazı kara, karayı ak göstermek tabirinden, ifadeleri çarpıtarak yorumlaması karşısında söylecek söz bulamıyorum. Kamu adına doğrunun hakkın savunulucuğunu yapması gerekirken, yanlış yapanlara cesaret verecek, görevini yapan insanları sindirecek tarzda bir yaklaşım sergilemiştir. Öğrencinin cebindeki simit parasına tenazül eden birisiyla ağız birliği etmişcesine hiçbir belge ve bilgiye dayanmayan söz konusu iddiayı, gerçeğe aykırı bir şekilde ... ve... tarafından doğrulandığını söylemek suretiyle, şikayetçi ... ile sanki işbirliği yapıyormuş gibi izlenim vermesi Savcılık makamına olan inancımı ve güvencimi sarsmıştır...", "Bu şekilde gerçekleri bilerek çarpıtmak suretiyle görevini ve yetkisini kötüye kullanan Savcı ... Savcılık kurumuna olan güveni ve inancı sarsıcı bir tavır içine girmiştir." şeklinde sözlerle; 06.04.2010 günü Danıştay Başkankılığı 1. Dairesine hitaben yazdığı dilekçesinde ise "Mersin Cumhuriyet Savcısı ... ise, öğrencinin cebindeki simit parasına tenezzül eden birisiyle ağız birliği etmişcesine hiç bir belge, bilgi ve ifadeye dayanmayan söz konusu iddiayı gerçeğe aykırı bir şekilde ... ve ... tarafından doğrulandığını söylemek suretiyle savcılık makamına olan inancımı ve güvenimi zedelemiştir" şeklindeki ifadelerle kendisine hakaret edildiğini iddia ederek katılanın şikayetçi olması nedeniyle kamu görevlisine hakaret edildiğinden bahisle açılan dava Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı ile gönderildiği Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce eylem iftira suçu kapsamında görülerek hüküm kurulmuştur.

Sanığın, katılana yönelik olduğu kabul edilen yukarıda açıklanan ifadelerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, iftira boyutuna da ulaşmamıştır. Yapılan eleştiri mahiyetindeki ifadeler sert de olsa, savcının soruşturma devam ederken seçtiği yöntem hakkındadır.Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir. Dolayısıyla, savcının mesleki veya diğer nitelikleri hedef yapılmamıştır. Bu nedenle AİHM’e göre, savcının bu eleştirileri hoşgörü ile karşılaması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, Cumhuriyet Savcısı olan katılan hakkında bağlı bulunduğu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'ne hitaben şikayet başvurusu ve Danıştay'ın ilgili dairesine verdiği dilekçelerindeki suça konu sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı gibi suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe-şikayet hakkını" kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24379, Karar No: 2011/5517, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24379 E.  ,  2011/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5112, Karar No: 2011/7438, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5112 E.  ,  2011/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasızsız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkin davada Kilis Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; enerji nakil hattının geçmesi nedeni ile belirlenen irtifak bedelinin 122,16 TL olan değerine göre yargılama görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi de; davaya konusu taşınmazdaki değer düşüklüğünün 10.255,77 TL olduğu, bu değerin Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görev sınırı içinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 37. maddesine göre bakılacak davalarda kamulaştırma işleminin yapılmış olması aranmaktadır. Davalı idare tarafından yapılmış bir kamulaştırma işlemi bulunmadığından görev davanın değerine göre belirlenecektir.

Somut olayda dava 7.250,00 TL tazminat bedeli gösterilerek açılmış, yapılan 03.02.2011 günlü keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda da enerji nakil hattı irtifak alanının 4500,83 m2 ve taşınmazdaki değer kaybının 10.255,77 Tl olduğunun bildirildiği görülmüştür. Bu durumda,dava değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı olan 7.230,00 TL.yi aştığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Kilis Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kilis Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12589, Karar No: 2025/6055, Tarih: 10.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12589 E.  ,  2025/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/827 E., 2021/1203 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/827 Esas, 2021/1203 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/876 Esas, 2019/524 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/2399 Esas, 2020/2557 Karar sayılı kararı ile, '5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması' gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/2399 Esas, 2020/2557 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılıkların Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22980, Karar No: 2016/15973, Tarih: 14.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/22980 E.  ,  2016/15973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların evlilik dışı ilişkilerinden 2005 doğumlu...ve 2007 doğumlu .... dünyaya gelmiş, davalı baba küçükleri tanımış, küçükler babanın aile nüfusuna kaydedilmiş, küçüğün nüfus kaydı ile davacı annenin nüfus kaydı arasında gerekli bağ kurulmuştur. Davacı anne, velayetin kendisine verilmesi amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, dava kabul edilerek velayetlerin davalıdan alınarak anneye verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada "davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması" dava şartıdır [HMK m. 114-(l)-h)]. "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder [HMK m. 115-(1), (2)],

"Ana ve baba evli değilse velayet anneye aittir" (TMK m.337/1). Bu yasal düzenlemeye göre, eldeki davada küçüklerin velayetinin davacı annede olduğu tartışmasızdır. Yasa gereği velayet kendisinde bulunan davacı annenin, çocuklarının velayeti için dava açmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. O halde, mahkemece davanın, hukuki yararla ilgili dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.12.2016 (Çrş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17284, Karar No: 2014/8358, Tarih: 09.07.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17284 E.  ,  2014/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, sanık tarafından süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2830, Karar No: 2024/7783, Tarih: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2830 E.  ,  2024/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 Esas, 2022/694 Karar

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği, kararının sanık ve katılan vekiili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2021 tarihli kararıyla basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 251/3, TCK'nın 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, kazanın yaya Şeyma’nın kusuruyla gerçekleştiği, kusursuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR