muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3213, Karar No: 2017/2717, Tarih: 20.02.2017

Ancak bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilmeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Somut olayda öncelikle dava konusu alacaklarda kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı incelenerek tüzel kişiliği sona eren il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi durumunda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu olduğunun gözetilmesi gerekir. Dosyaya yatırım izleme komisyon kararı sunulmuş olup, söz konusu kararda büyükşehir belediyesine devredilen işçiler arasında davacıların da isimlerinin olduğu hususu dikkate alındığında ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Kurulu aleyhine yöneltilen davada davalı yönünden temsilde yanılma söz konusu olmakla öncelikle davanın doğru tarafa yönlendirilmesi gerekmektedir.

2-Davalı tarafça temyiz aşamasında davacıların intibaklarının düzeltilmesi ve ödemelerin yapılması gerektiğini düzenleyen belgeler, intibak düzeltilmesinin yapılması için 14.01.2014 tarihli il özel idaresi kararı, ödeme emri belgesi, bordrolar, ödemelerin yapılmasına dair banka hesap numaraları gibi yazılı belgeler sunulmuştur. Ödeme hakkı ortadan kaldıran itiraz niteliğinde olup, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece davacı işçiden davalının ödemeye ilişkin savunmasına ve sunulan belgeye diyecekleri sorulup, banka kayıtları getirtilerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenmeli, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalının itirazlarına ve ödeme savunmasına yönelik rapor alınmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19565, Karar No: 2014/7595, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19565 E.  ,  2014/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABÜK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2010/515-2013/162

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, davalı H.. A.. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Mehmet kızı H.. A.. adına taşınmaz kaydı bulunmadığından bu kişi bakımından pasif husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise çekişme konusu taşınmazların temliklerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Mehmet kızı H.. A.. adına taşınmaz kaydı bulunmadığından bu kişi bakımından pasif husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise çekişme konusu taşınmazların temliklerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeye konu 135 ada 4 nolu parselin 20.03.2010 tarihinde senetsizden miras bırakan adına tespit edildiği, H.. A.. mirasçılarının 12.08.1971 tarihli harici gayrimenkul satış senedi sunarak 13.11.1945 tarih 8 ve 9 sıra nolu tapu kaydı bulunan taşınmazın murislerine satıldığını iddia ederek tespite itiraz etmeleri üzerine komisyonca yapılan tahkikat ve inceleme neticesinde taşınmazın 13.12.1945 tarih, 8 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilerek harici satış olgusuna değer verilerek Şaban kızı H.. A.. adına tespit ve tescil edildiği, davaya konu 135 ada 5 nolu parsel T.Sani 1945 tarih, 7 sıra nolu tapu kaydı ile, 130 ada 9 nolu parsel ise T.Sani 1945 tarih, 9 sıra nolu tapu kaydı ile muris adına kayıtlı iken 5 nolu parseli 14.05.1985 tarih, 8 sıra nolu tapu ile, 9 nolu parseli, 14.05.1985 tarih, 9 sıra nolu tapu ile Şaban kızı H.. A..'a sattığı, Hatice'nin 06.06.1994 tarihinde ölümü ile 29.07.1994 tarih, 1 ve 2 sıra nolu tapu kayıtları ile taşınmazların mirasçıları olan eşi Y.. A.. ile çocukları Ö.. A.., M.. Y.. ve Vasfiye Bilgay adlarına elbirliği mülkiyet olarak kaydedildiği, miras bırakan Yunis'in, paylı mülkiyet esasının kabulünden sonra 24.09.1994 tarih, 3 ve 4 sıra nolu tapu kayıtları ile paylarını eşit olarak çocukları olan diğer paydaşlara satış suretiyle devrettiği, 20.03.2010 tarihinde gerçekleştirilen kadastro tespiti sırasında 135 ada 5 nolu parsele 24.09.1994 tarih, 3 sıra nolu tapunun, 130 ada 9 nolu parsele 29.07.1994 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının revizyon görerek eşit paylarla Ö.. A.., M.. Y.. ve Vasfiye Bilgay (Altın) adına tespit ve tescil edildiği, çekişmeye konu 638 ada 8 nolu parselin ise senetsizden Hatice Altun adına tespit ve tescil edildiği, ölümü ile murisinde aralarında bulunduğu mirasçılarına intikal ettiği ,muris Yunis'un bu taşınmazdaki payını da 29.07.1994 tarihinde eşit paylarla çocuklarına satış suretiyle devrettiği, 1921 doğumlu olan miras bırakan Y.. A..'ın 20.10.2002 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak 3. eşi davalı Mehmet kızı Hatice, ilk eşi Feride'den olma çocukları olan davacılar Y.. A.., M.. A.., dava dışı R.A. ile ikinci eşi Şaban kızı H.. A..'dan olma çocukları olan davalılar Ö.. A.., Vasfiye Bilgay ile M.. Y..'ın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; davalı Mehmet kızı H.. A..'ın çekişmeye konu taşınmazlar ve temliklerle ilgisinin bulunmadığı saptanmak suretiyle bu davalı yönünden pasif sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, kadastroda 135 ada 5 nolu parsel ile 130 ada 9 nolu parsel olarak tespit ve tescil edilen taşınmazların kadastro öncesinde miras bırakan adına kayıtlı iken ikinci eşi olan ve kendisinden önce ölen Şaban kızı Hatice'ye temlikiyle eşinden intikal eden 638 ada 8 parseldeki miras payının davalı çocuklarına temlikinin, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun saptanmak suretiyle bu taşınmazlar yönünden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalılar vekilinin 135 ada 4 nolu parselle ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki; tapulu taşınmazın kadastro tespiti sırasında tapu malikinden başkası üzerine tespit edilmesi yanlış tapulama tespiti niteliği taşır. Zira tesbit tutanağını düzenleyen görevlilerin tapulu bir taşınmazı tapu maliki dışında bir kişinin üzerine tespit edebilmeleri için, Türk Medeni Kanunu'nun 706. maddesi, Borçlar Kanunu'nun 213. (TBK.'nın 237.) Tapu Kanunu'nun 26. maddesi, 1512 sayılı Noterlik Kanununun 60. ve 84. maddelerine uygun olarak düzenlenmiş resmi bir belge aramaları, resmi bir belge bulunmayıp tapulu taşınmaz haricen satılmışsa 766 sayılı Tapulama Kanununun 32/e, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddelerinde öngörülen koşulların üzerine tespit gören kişi yararına gerçekleşip gerçekleşmediğini incelemeleri veya miras bırakanın 766 sayılı Tapulama Kanununun 32/b, 3042 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddelerine uygun olarak tesbit tutanağına muvafakat beyanını almaları gerekir. Bunlar yapılmadığı takdirde muris muvazaasına dayalı olarak değil, tapulama tespitinin yanlış yapıldığından bahisle iptal ve tescil davası açma yoluna gidilmelidir. Zira çap kaydı miras bırakanın doğrudan muvazaalı temliki ile değil, resmi tespit memurlarının yanlış tasarrufları ile oluşmuştur.

Somut olaya gelince, çekişmeye konu 135 ada 4 nolu parselin kadastro tespiti sırasında miras bırakan adına tespit edildiği, ancak itiraz üzerine kadastro komisyonunca yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 06.05.2010 tarihli kadastro komisyon tutanağında, taşınmazın miras bırakan Y.. A.. adına kayıtlı 13.12.1945 tarih, 8 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilerek, haricen Şaban kızı H.. A..'a satışına ilişkin sunulan 12.08.1971 tarihli gayrimenkul harici satış senedine değer verilerek taşınmazın miras bırakanın ikinci eşi olan Şaban kızı H.. A.. adına tespit edildiği ve tutanağın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

O halde, 135 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın muris muvazaası koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11026, Karar No: 2011/2953, Tarih: 08.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/11026 E.  ,  2011/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı sigortalıya, sağlık harcaması sebebiyle yersiz ödenen 7.463,00 TL'nin ödeme tarihinden faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı almakta olduğu anlaşılan davalılardan ...'in, gördüğü tedavi sebebiyle iki adet Med-sf-12-00 adlı malzemenin diğer davalı firmadan temin edildiği, 16.11.2006 tarihli fatura bedelinin 13.091,81 TL olduğu, Kurum tarafından 13.023 TL'nin firma adına yatırıldığı belirgindir. Daha sonra Kurum tarafından yapılan araştırmada, anılan malzemenin bir adetinin karşılığının,......Sandığı arasında imzalanan protokol sonucu kullanılmaya başlanan ortez-protez kütüğünde 2.780 TL, iki adeti için 5.560 TL olduğu iddia edilerek, fazladan ödenen miktarın işbu davaya konu edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılan yargılamada, anılan malzeme bedelinin protokol dışı olduğuna dair başka dosyalarda yapılan yazışmalara ve değerlendirmelere dayanılmış, ayrıca ......., fatura bedelinin rayice uygun olduğuna ilişkin görüşü de dikkate alınarak sonuca varılmıştır.

Sigortalı tarafından ödeme başvurusunun yapıldığı tarihte yürürlükte olan .....Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliği’nin 23. maddesinde ise, “Ortez-protez bedelleri ile tedaviler süresince kullanılan iyileştirme vasıtalarının cins ve miktarı ile ödenecek bedelleri her yıl yayımlanan Bütçe Uygulama Talimatında belirlenen fiyatlar ve diğer sosyal güvenlik kurumlarının uyguladığı fiyatlar dikkate alınarak Kurumca belirlenen esaslar dahilinde ödenir. Söz konusu tıbbi malzeme ve

cihazların doğrudan doğruya veya anlaşmalı yerlerden teminine Kurumca karar verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Ancak, ilgili faturada yer alan malzemenin cinsi, nitelikleri herhangi bir tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilerek, 2007 yılı öncesi Bütçe Uygulama Talimatı ve/veya Emekli Sandığı ve diğer sosyal güvenlik kurumlarının ilgili protokollerinde yer alıp almadığı, almıyor ise bu Kurumların bu malzeme için yaptığı ödemeler (yargı kararları gereği yapılan ödemeler de dahil olmak üzere) sorulmamıştır.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8536, Karar No: 2022/7242, Tarih: 17.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8536 E.  ,  2022/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. S. ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığı, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, kararın bozulmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,17.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/673, Karar No: 2023/3069, Tarih: 10.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/673 E.  ,  2023/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince yasal şartları oluşmadığından reddine,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları yönünden:

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Ancak;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanıklar hakkında olaya özgü, ilgili ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden:

Hükümden sonra gelen İdris Sevih'in ifade tutanağının 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi gereğince duruşmada okunup tartışılmasından ve anılan şahsın tanık sıfatıyla usulüne uygun olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktirinde zorunluluk bulunması,

C)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden:

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

C)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden:

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

5726 sayılı Kanun'un 9/8 maddesi sarahati de gözetildiğinde, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olduğu kesin olarak kanıtlanamayan sanığın, örgüte müzahir Aktif Sen Sendikasında ve Adana Eğitim Gönüllüleri Derneğinde görevler almaktan ve örgütle iltisaklı Bank Asyadaki hesabına, örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla para yatırmaktan ibaret eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

D) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilerek,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin suçun sübutu/ vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı istenerek CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanıklar ..., ... ve ... hakkında olaya özgü, ilgili ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

E) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden:

UYAP'tan alınarak incelenen nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra, 05.01.2022 tarihinde vefat ettiği görülmekle, ölüme ilişkin kayıt mahallinden araştırılarak TCK'nın 64/1. maddesi gereğince hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,