muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6522, Karar No: 2019/3694, Tarih: 18.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6522 E.  ,  2019/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurum aleyhine dava dışı 3. kişi tarafından 18.07.2007 tarihinde meydana gelen şiddetli rüzgara mukavemet edemeyen enerji nakil hattının yangın çıkarmasına dayalı tazminat davası sonucunda müvekkil kurum aleyhine verilen mahkeme kararının kesinleştiği ve dava dışı 3. kişi tarafından icraya konulması neticesinde 17.861,18 TL.nin 27.07.2012 tarihinde icra dosyasına havale edilmek suretiyle ödendiğini oysa ki taraflar arasında 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi gereğince sorumluluğun ... Elektrik Dağıtım A.Ş ye ait olduğunu, müvekkili kurumca anılan tutarların müvekkilinin hesaplarına aktarılması yönünden hukuk müşavirliğinin 09.09.2011 tarihli 5134, 22.06.2012 tarihli 4357, 31.01.2014 tarihli 4868 sayılı yazıları ile davalı şirkete ilişkin taleplerin karşılanmadığını ileri sürerek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müvekkili şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin özelleşmesinin 24.06.2010 tarihli ve 2010/42 özelleştirme yüksek kurulu kararı ile Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca ...'ın % 100 oranındaki hissesini ... Elektrik Dağıtım A.Ş ye satışına ilişkin 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi ile gerçekleştirmiş olduğu bu tarihinden önce ... ların ... ların ayrılmaz parçaları olduğunu, şirket sermayesinin tamamının ... a ait olup fiili ve hukuki devir tarihinden önceki döneme ait tüm hukuki taleplerden ...'ın sorumlu olması gerekeceğini taraflar arasında düzenlenen işletme hakkı devir sözleşmesinin 3. Kişilerin hak ve iddiaları başlıklı 7/1. maddesi 7/4. maddesi gereği davacının dağıtım faaliyeti sırasında meydana gelen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğu davacı ...'a ait bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu rücuen tazminat istemine konu alacağın dava dışı Ali Rahmen Güneş'in evinde 18.07.2007 tarihinde meydana gelen şiddetli rüzgara mukavemet edemeyen enerji nakil hattının yangın çıkarması sonucunda çıkan yangın nedeniyle uğranılan zarara dayandığı taraflar arasındaki 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin taraflar arasındaki sorumlulukları düzenleyen 7. maddesinde yazılı olan hükümler gereğince anılan tarihten sonraki sorumluluğun davalı ...ye ait olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7/4. maddesi gereğince ...'ın faaliyetlerinin yürütülmesi amacı ile sözleşmeden önceki dönemde gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunun ...'a ait olduğu ... tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler sebebiyle 3. Kişiler tarafından ileri sürülen her türlü talebin muhatabının ... olduğu dolayısıyla da mahkeme kararına istinaden davacı tarafından yapılan ödemelerden ...'ın sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26473, Karar No: 2015/11198, Tarih: 17.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26473 E.  ,  2015/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun savunması, duruşma sırasında ibraz ettiği epikrizler, hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu içeriğine göre; suç tarihinden önce yüksekten düşme nedeni ile “içinde bulunulan durumun ve sonuçlarının farkına varamadığı” nın belirtilmesi karşısında, sanığın TCK' nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde CMK’ nun 223/a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oy birlisi ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5111, Karar No: 2014/5041, Tarih: 29.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5111 E.  ,  2014/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro sırasında dere yatağı olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile fen bilirkişi raporunda (H), (L) ve (G) harfleri ile gösterilen 590,05 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, Belediye Başkanlığı da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/457, Karar No: 2013/18653, Tarih: 27.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/457 E.  ,  2013/18653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı..... Köyü Muhtarlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; davacı kararın ''deliller ve gerekçe'' bölümünün başka bir olaya ilişkin olması nedeniyle mahkemeden hatanın düzeltilmesini istemiş; mahkeme, istemin hüküm fıkrasına ilişkin olmayıp gerekçe kısmına ilişkin olması nedeniyle HMK'nın 304. maddesi uyarınca 07/11/2012 tarihli kararıyla talebi reddetmiş, davacı vekili tarafından deliller ve gerekçe kısmındaki hatanın düzeltilmesine ilişkin taleplerinin reddedilmesi hususu temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." hususları düzenlenmiştir. Şu durumda, hükmün gerekçe kısmı başka bir karardan kopya edilerek yazıldığı açık olup, davacı tarafça bu açık hatanın düzeltilmesi HMK'nın 304. maddesi gereğince istenmiş olmasına rağmen, bu maddeye göre yerel mahkemece karar verilmesi yerine, 07/11/2012 tarihli karardaki yazılı gerekçeyle istemin rededilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14057, Karar No: 2010/22373, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14057 E.  ,  2010/22373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9463, Karar No: 2023/5463, Tarih: 19.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9463 E.  ,  2023/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/512 E., 2020/201 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 318 ... maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

Temyiz incelemesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 ... maddesi uyarınca sanık müdafiinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2014/171 Esas, 2016/1 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, katılanlar vekili, suçtan zarar gören Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/1837 Esas, 2019/4635 Karar sayılı kararı ile, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının duruşmalardan haberdar edilerek kovuşturma aşamasına katılabilmesinin sağlanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/512 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.09.2022 tarihli ve 2021/62856 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, az vekalet ücretine hükmedildiğine,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.09.2022 tarihli ve 2021/62856 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, az vekalet ücretine hükmedildiğine,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile maktulün 2013 yılında tanışarak sevgili oldukları, sonrasında nişanlandıkları, maktulün yüksek lisans eğitimi almak için Nazilli ilçesinde yurtta kalması sebebiyle olay tarihinden dört gün kadar önce sanığın maktul ile görüşebilmek için Nazilli ilçesine geldiği ve birlikte otelde kalmaya başladıkları, olay günü sanık ile maktulün restoranda yemek yedikleri sırada aralarında tartışma yaşandığı ve kalmakta oldukları otel odasında da devam eden bir tartışmanın olduğu, gece saat 00.10 sıralarında maktulün tespit edilemeyen bir nedenle kalmakta olduğu otelin balkonundan düşmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda, sanığın çelişkili beyanları ve tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın nişanlısı olan maktule karşı olay gecesi cebir uyguladığı ve otelden gitmesini istediği, maktulün de otelden ayrılmak için üzerine montunu ve botunu giydiği sırada sanığın sorgusunda açıkça belirttiği üzere maktulün gitmesine izin vermeyerek balkondan aşağıya atmak suretiyle maktul ...'yi öldürdüğü vicdani kanaatine varılarak sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Otopsi raporu, bilirkişi raporları, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, uzmanlık raporu, görüntü izleme tutanağı, sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin, eksik incelemeye, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin, sübuta ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri ve Tebliğname yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin, vekalet ücretine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca katılanlar lehine, hüküm tarihinde geçerli olan 6.180,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, eksik vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/512 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararının, 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının (12) numaralı bendindeki "3.600 TL" ibaresinin "6.180,00 TL" ve hüküm fıkrasının (13) numaralı bendinin ise "Karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi uyarınca 6.810,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Kuruma ödenmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ...’nün ölen ...’yu kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin bir delil bulunmadığından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçeyle katılmamaktayız.

K A R Ş I O Y

Sanık ...’nün ölen ...’yu kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin bir delil bulunmadığından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçeyle katılmamaktayız.

Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 84 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın savunmalarında kendi beyanlarıyla ve tarafsız tanık anlatımlarıyla çelişmesi, olay günü balkon kapısı üzerinde bulunan perdenin aşağıya düşmesi ve kornişin sarkması hususunda tatminkâr bir açıklamada bulunamaması, sanığın savunmasında belirttiği ...'nin "ben sana layık değilim" ve daha sonrasında "elveda" dediğinin kabul edilmesi halinde kendisine bu sözleri söylenen bir kişinin aklına karşısındaki kişinin intihar edebileceği düşünmesi ve balkonda çıkıp ilk olarak aşağıya bakması gerekirken tanık ...’nin duruşmadaki ifadesinde belirttiği üzere sanığın balkona ilk çıktığında dik vaziyette aşağıya bakmadan durması, sanık maktul düştükten sonra ...'yi bulmak için balkona çıkıp önce balkonun sol kısmında bulunan tarafa sonra aşağıya baktığını beyan etmiş ise de maktul yere düşmeden hemen önce OTEL yazısının ''L'' harfine çarparak aracın üzerine düştüğünde ...'nin beyanına göre aracın alarmının çalması ve bu sesleri karşı apartmanın balkonunda duran tanıkların dahi duymuş olması, sanığın da evleviyetle duymuş olması ve doğrudan aşağı bakmasının gerekmesi, sanık ile maktulün daha önceden cinsel birliktelik yaşadığı hususu sabit olmasına rağmen ve sanığın eğitim ve sosyal durumu nazara alındığından birlikte olduğu bir bayanın daha önce başka biri ile cinsel birliktelik yaşadığını bilebilecek durumda olduğu dolayısıyla sanığın savunmasında belirttiği ilk kez kendisi ile birlikte olmadığı gerekçesi ile ... ile aralarında tartışma yaşandığının belirtmesinin hayatın olağan akışına uymaması, sanık ile maktulün kalmış oldukları odanın yanında kalan tanık İsa’nın beyanına göre, sanık ile maktul arasında ciddi bir tartışma yaşanması, sanığın maktule tehdit ve hakaret içeren sözler söylemesi hatta olayın sıcağı sıcağına kollukta alınan bu tanığın beyanına göre sanığın maktulün kafasını duvara vurması, maktulün düştüğü sırada sanığın balkonda bulunması hususları nazara alındığında, sanığın nişanlısı olan maktule karşı olay gecesi cebir uyguladığı ve tanık İsa'nın beyanına göre otelden gitmesini istediği, maktulün de otelden ayrılmak için üzerine montunu ve botunu giydiği sırada sanığın sorgusunda açıkça belirttiği üzere maktulün gitmesine izin vermeyerek balkondan aşağıya atmak suretiyle ...'yi öldürdüğü kanaatine varılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Dosya kapsamına göre; sanık ile ölenin evlenme niyetiyle birlikteliklerinin olduğu, aralarında husumet bulunmadığı, olayın meydana geldiği otelde birkaç gündür birlikte kaldıkları, olaydan önce alkollü içki içip tartıştıklarının ve otel odasının dağıldığının sabit olduğu ancak ölüm olayının hemen öncesinde yaşananların ve maktulün balkondan düşme anının nasıl cereyan ettiğinin kesin delillerle belirlenemediği, sadece sanığın savunmalarındaki çelişkilerin veya savunmanın hayatın olağan akışına uygun olup olmadığının mahkûmiyete yeter bir delil olarak kabul edilemeyeceği, olayı gördüğü belirlenen tanıkların aslında olayın sonrasını gördükleri anlaşılmaktadır. Sanığın olay tarihinde öleni balkondan atma ihtimali olduğu kadar, psikolojik tedavi gören ve sanıkla tartışan ölenin de sinirlenerek intihar etme ihtimali bulunmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da belirtildiği üzere ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" Esas şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabilecektir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Yukarıda delilleri özetlenen olayda ...’nin nasıl öldüğü noktasında kesin bir kanaate varılamamakta olup öleni, sanık ...’ın öldürdüğüne ilişkin mahkûmiyetine yeter, kesin bir delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle kurulan mahkûmiyet hükmünün BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

19.09.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 28.09.2023 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.