muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2945, Karar No: 2018/4252, Tarih: 22.10.2018

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in, maktul ... ile mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit suçları ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in, maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ..., ... ve ...'in, tehdit suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, teşdide, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; maktul ... ile mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit .../...

suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise, maktul ...'a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...'a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Mahkemenin 10.03.2014 tarih, 2013/43 esas ve 2014/36 karar sayılı kararı ile maktul ...'a yönelik olarak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında fail sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla tehdit suçlarından mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından beraat kararları verildiği, anılan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.05.2016 tarih, 2016/2400 esas ve 2016/2281 karar sayılı ilamı ile maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in TCK'nun 37. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'in ise TCK'nun 39. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği yönündeki gerekçe ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece bozma ilamına uyma yönünde karar verilmesine karşın bozma ilamı etkisiz kılınacak şekilde maktul ...'a yönelik olarak, sanıklar ... ve ...'in fail sıfatıyla, sanıklar ..., ... ve ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından beraatlerine karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarları, temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçirilen süreler ve bozma sebebine göre sanıklar ... ve ...'in tahliye taleplerinin REDDİNE, 22/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9407, Karar No: 2023/7903, Tarih: 20.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/9407 E.  ,  2023/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/913 E., 2023/150 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/826 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 Sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/826 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2020/9035 Esas, 2022/6397 Karar sayılı kararı ile;

" Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/826 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2020/9035 Esas, 2022/6397 Karar sayılı kararı ile;

" Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "

mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yapılan yargılama ile İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli ve 2022/735 Esas, 2022/991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılama ile İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/913 Esas, 2023/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 24.02.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

" Yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde,Tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Suç tarihinde Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü birimlerince yapılan kontrolde sanıkta özellikleri İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16/05/2011 tarihli ekspertiz raporunda belirtilen uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın uyuşturucu kullandığına dair beyanı ve ele geçen uyuşturucu madde miktarı göz önüne alınarak sanığın kullanmak maksadı ile uyuşturucu madde bulundurduğu, sanığın kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçu sübut bulmakla Sanık hakkında Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 08/02/2012 tarih 2011/924 esas 2012/121 karar sayılı ilamı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği kararın 08/03/2012 tarihinde kesinleştiği sanığın dosyanın gereği için Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 03/09/2012 tarih ve 2012/242 sayılı yazısı ile müdürlüğe başvurması için gerekli bildirimin 05/06/2012 tarihinde tebliğine rağmen başvurması gereken 10 günlük

yasal sürede herhangi bir başvurusunun olmadığı 5402 sayılı kanunun 5 maddesi ve ilgili yönetmeliğin 83/2 maddesi gereğince sanık hakkındaki dosyanın kaydının bildirime uymama nedeniyle kapatılarak bila infaz iade edildiği sanığın savunmasında kuyuya düştüğü için psikolojisinin bozulduğunu bu nedenle denetime uyamadığını beyan ettiği sanıkla ilgili internette çıkan yazılar incelendiğinde kuyuya düşme tarihinin 24/03/2012 olduğu halbuki denetimli serbestlik müdürlüğünden sanığa gönderilen tebligatın tebliğ tarihinin 05/06/2012 olduğu sanığın mazeretinin geçerli olmadığı anlaşılmakla sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun sübut bulduğu, sanığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 2012/1433 esas, 2013/359 sayılı ilamı ile TCK 191/1,62 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve CMK 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 02/04/2013 tarihinde kesinleştiği, İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2014 tarih ve 2013/518 sayılı yazısı ile İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 2012/1433 esas 2013/359 sayılı dosyasının yeniden ele alınmak üzere ihbarda bulunulduğu, sanığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 2012/1433 esas 2013/359 karar sayılı ilamı ile belirlenen denetim süresi içerisinde İstanbul Anadolu 32 Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/518 esas 2014/335 karar sayılı ilamı ile 01/11/2013 tarihli eylemlerine yönelik hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın 09/09/2014 tarihinde kesinleştiği, buna göre sanığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 2012/1433 esas 2013/359 sayılı ilamına konu denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlediği ve sanık ...' ın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu sübut bulduğu" gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/913 Esas, 2023/150 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9423, Karar No: 2017/6242, Tarih: 13.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9423 E.  ,  2017/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/08/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 24/08/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/395, Karar No: 2017/407, Tarih: 18.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/395 E.  ,  2017/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava; kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebliğat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebilğat yapılacak kimse veya yukarıda ki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnemeyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır. Madde burada, iki hali birlikte düzenlenmiştir. Bunlardan ilki "adreste bulunmama", diğeri ise "tebellüğden imtina" dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebliğat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebliğatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü öngörülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını "tahkik etme" görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebliğat Kanunu'nun 23/7 ve Tebliğat Yönetmeliğinin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliği işleminde, muhatabın adreste bulunmadığı tespit edilmişse de ismini vermekten kaçınan ve hangi dairede oturduğu belirlenmeyen, " en yakın komşusuna" beyanı esas alınarak mahalle muhtarlığına yapılan tebligatın usulsüz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan verilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine 18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1382, Karar No: 2023/1403, Tarih: 12.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1382 E.  ,  2023/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/91 E., 2021/85 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : S.S. ... Damızlık Ve Sığır Yetiştiriciliği vekili Avukat ...

BİRLEŞEN 2012/121 ESAS SAYILI DAVADA

ŞİKAYETÇİ : Sosyal Güvenlik Kurum Başkanlığı vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... San. A.Ş.

BİRLEŞEN 2013/63 ESAS SAYILI DAVADA

ŞİKAYETÇİ : Türkiye Halk Bankası A.Ş. Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-S.S. ... Damızlık Ve Sığır Yetiştiriciliği vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ... 3-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 25.10.2011

HÜKÜM/KARAR : Kabul - Red

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl dosyada ve Birleşen 2012/121 Esas sayılı dosyada şikayetin kabulüne, Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekili ve Birleşen 2012/121 E. dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl Dosyada şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait 2 taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada yer verilen S.S ... Kooperatifi'nin haczinin düştüğünü, 5. sırada bulunan Gümrük Müsteşarlığı İstanbul Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü’nün gümrük vergisi alacağının tamamen ve öncelikle ödenmesinin hatalı olduğunu, garame paylaşımının da hatalı yapıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen 2012/121 Esas sayılı dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekili şikayet dilekçesinde; 6183 Sayılı Yasa gereği amme alacaklarının rüçhan hakkı olmasına rağmen müvekkiline pay verilmediğini, sıra cetvelinin yasaya aykırı düzenlendiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayetçi Türkiye Halk Bankası A.ş. vekili şikayet dilekçesinde; sıra cetvelinde birinci sırada yer alan kooperatifin haczinin düştüğünü, vergi dairelerinin düşen bu hacze iştirak etmelerinin mümkün olmadığını, Tuna Vergi Dairesinin sadece 655 parsel sayılı taşınmaz üzerinde haczi bulunmasına rağmen satış bedelinin tümü üzerinden pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl dosya ve Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayet olunan kooperatif vekili cevap dilekçesinde; süresinde satış istendiğini, haczin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl dosya ve Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayet olunan kooperatif vekili cevap dilekçesinde; süresinde satış istendiğini, haczin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayet olunan Susurluk Vergi Dairesi vekili cevap dilekçesinde şikayetin icra müdürlüğünün işlemine yönelik olması ve sıra cetvelinde pay ayrılmaması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, aynı sıra cetveline ilişkin başka bir dosyada şikayetlerinin bulunduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayet olunan ... cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2013 tarihli 2011/132 Esas, 2013/142 Karar sayılı kararı ile; Karacabey İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/119 Esas ve 2010/182 Karar sayılı dosyasında şikayet olunan kooperatifin haczinin düşmediğine karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, vergi daireleri alacakları ile gelir idaresi ve gümrük müdürlüğü alacağının öncelikli alacak olduğu, her birinin birbirinden bağımsız teşkilatlar olduğu, alacaklarının da ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, şikayetçi Halk Bankasının, Tuna Vergi Dairesine yönelik şikayeti bakımından ise Tuna Vergi Dairesine yapılan ödemenin Halk Bankası'nın alacağını etkilemediği bu nedenle hukuki yararı bulunmadığı, gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Asıl dosyada şikayetçi vekili ve birleşen dosyalarda şikayetçiler ..., Sosyal Güvenlik Kurumu ve Halk Bankası AŞ. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 14.09.2015 tarihli 2014/10334 Esas, 2015/5852 karar sayılı ilamı ile; dosyaların birleştirildiği, birleştirilen davaların taraflarına duruşma gün ve saatini belirtir tebligatların yapılmadığı, HMK'nın 27. maddesi, Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı, iddia ve savunma hakkının kullanılması ve adil yargılanma hakkı gereğince, tarafların duruşmaya çağrılmadan, ve taraf teşkili sağlanmadan, hüküm verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.10.2016 tarihli 2015/130E., 2016/113 K. sayılı kararı ile; asıl dosyada sıra cetvelinde 1. sırada yer alan kooperatifin haczinin düşmediği, ilk haciz 3. kişi alacağına ilişkin olduğundan her amme idaresinin garameye dahil edilerek pay almasında hukuka aykırılık bulunmadığı, şikayetçi Halk Bankası'nın birleşen davasında; şikayetçi bankanın alacaklarının tahsil edildiğini beyan ettiği, bu nedenle davanın konusunun kalmadığı, şikayetçi SGK'nın birleşen davasında bu kurumun özerk bütçeli bir devlet kuruluşu olduğu, 6183 sayılı yasanın 21. maddesine göre rehinden önceki hacze iştirak edemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.