muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/143, Karar No: 2013/1771, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/143 E.  ,  2013/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden.... Tic. Ltd. Şti'ye iadesine

31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4615, Karar No: 2011/1468, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4615 E.  ,  2011/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre davacı... davacı ...'ün sigorta şirketi olduğu anlaşıldığından sigorta poliçesi ...'e ödeme yapılmış ise ödeme belgelerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/724, Karar No: 2013/203, Tarih: 06.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/13-724 E.  ,  2013/203 K.**

* DİRENME KARARI

* YENİ GEREKÇEYE DAYALI YENİ HÜKMÜN, DİRENME KARARI SAYILAMAYACAĞI

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 429

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “menfi tespit, bono ile araç iadesi, iade mümkün olmazsa bedellerinin tahsili istemlerine ilişkin ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkeme’since davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.03.2006 gün ve 2005/15 E., 2006/92 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 03.02.2010 gün ve 2010/18968 E., 2011/1574 K sayılı ilamı ile;

(...Davacı, kendisinin sahibi olduğu V… Ecza Deposu Ltd. Şti’nin aldığı ilaçlara karşılık davalıya ait A…. Eczacılık Ltd. Şti’ne toplam 111.000,00 TL tutarındaki çekleri verdiğini, alınan ilaçların bozuk ve ayıplı çıkması üzerine Bakanlıkça toplatılması nedeniyle davalı ile şahıslar olarak 17.1.2003 tarihli protokolü düzenlediklerini, protokol gereğince davalıya toplam 30.000TL tutarında 12 adet bono ve kendisine ait 06 GIR 49 plakalı aracı verdiği halde davalının çekleri iade etmediğini, bu durumda araç bedeli ve bonolardan dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalıya 50.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti ve bonolar ve aracın iadesini, mümkün olmazsa bonoların bedeli olan 30.000,00 TL ve araç bedeli olan 20.000,00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya toplam 50.000,00 TL tutarındaki çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine dair talebinin reddine, davacı tarafından davalıya verilen bonoların iptaline, araç bedeli olan 21.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından  temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, protokol kapsamında davalıya verdiği kendisine ait 06 GIR 49 plakalı aracın bedelinin davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece bilirkişi raporu ile belirlenen araç bedelinin davalıdan tahsiline hükmolunmuştur. Davaya konu 06 GIR 49 plakalı aracın dava tarihi itibariyle ve halen davacı adına trafik sicilinde kayıtlı olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Aracın mülkiyeti davalıya devredilmediğine göre her zaman davalıdan geri alınabilir. Öyle olunca mahkemece davacının araç bedelinin tahsiline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul  ve  yasaya  aykırı olup,  bozma nedenidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,    menfi tespit, bono ile araç iadesi, iade mümkün olmazsa bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, taraflar arasındaki protokolün davalıya yüklediği edimler yerine getirilmediği gerekçesiyle protokol uyarınca davalıya tevdi edilen bonoların iptaline ve araç bedeli 21.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda ise; Yüksek Özel Daire’ce bozma ilamında  davaya konu aracın trafik kaydına göre halen maliki olan davacının her zaman için araç iadesini talep edebileceği belirtilerek bedelinin davalıdan tahsiline yönelik kararın bozulması sonrasında yerel mahkemece bozmadan esinlenerek yapılan keşif ile aracının pert-total olduğunun  belirlenmesi ve iadesinin mümkün olamayacağı mahkemece kabul edilerek, direnme olarak adlandırılan temyize konu kararın gerekçesi olarak açıklanmış ve ayrıca bozmaya konu ilk kararda davalıdan tahsiline hükmedilen araç bedelinin 21.000,00 TL olmasına rağmen yerel mahkemece direnme hükmü olarak nitelenen kararda araç bedeli 17.000,00 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın bu haliyle, bozmadan esinlenerek oluşturulmuş, Özel Daire denetiminden geçmeyen tamamen yeni gerekçeye dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye aittir.

Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın bu haliyle, bozmadan esinlenerek oluşturulmuş, Özel Daire denetiminden geçmeyen tamamen yeni gerekçeye dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın  13. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde  karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15178, Karar No: 2018/9175, Tarih: 17.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15178 E.  ,  2018/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi altına alınmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın hastalığının TCK'nin 32 maddesinin 1. fıkrasına uyduğuna dair Bartın Devlet Hastanesi tarafından 22.01.2015 tarihinde düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1703, Karar No: 2024/5369, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1703 E.  ,  2024/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1873 E., 2022/1889 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması üzerine Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/167 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1873 Esas, 2022/1889 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle suçun canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasfına, iştirakin derecesine,

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle sübuta, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktule ile sanık ...'in 1996 - 2020 yılları arasında evli kaldıkları, suç tarihinde birlikte alkol alan sanıkların sanık ...'e ait otomobille olay yerine gelerek maktuleyi beklemeye başladıkları, maktulenin iş yerine ait servisle geldiğini gören sanık ...'in önce maktuleyle birlikte servisten inen tanık... ile konuştuğu, ardından kendisini gördüğü için kaçmaya başlayan maktuleyi kovalamaya başladığı, kısa bir müddet sonra yakaladığı maktuleyi çok sayıda bıçak darbesi vurarak öldürdüğü, sanık ...'in beklemekte olduğu yere geri dönerek onunla birlikte olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle hareket ettiğinin kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin delil bulunmadığı, Sanık ...'in diğer sanığı araçla olay yerine götürüp getirme şeklindeki eylemlerin suça yardım olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanıklara yönelen, haksız bir söz ve davranış bulunmadığı haksız tahrik teşkil eden takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçeler ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1873 Esas, 2022/1889 Karar sayılı kararında, katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafiilerince öne sürelen temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1710, Karar No: 2013/5384, Tarih: 01.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1710 E.  ,  2013/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme ve yaralama suçuna yardım, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık, tehdit ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs, suçluyu kayırma

HÜKÜM :Sanık ... - 5237 sayılı TCK 81, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'a yönelik; 5237 sayılı TCK 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'na yönelik; 5237 sayılı TCK 86/2, 86/3-e, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'a yönelik; 5237 sayılı TCK 86/2, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- 6136 Sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'yü tehditten 5237 sayılı TCK 106/1-1.cümle, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'nün ... tarafından tehdit edilmesine yardım eden olarak iştirakten 5237 sayılı TCK 106/2-a, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'yü öldürmeye teşebbüs suçundan, CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca Beraatına

Sanık ... - ...'e yönelik; 5237 sayılı TCK 81, 21/2, 39/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'a yönelik; 5237 sayılı TCK 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'na yönelik; 5237 sayılı TCK 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'a yönelik; 5237 sayılı TCK 86/2, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'nün ... tarafından tehdit edilmesine yardım eden olarak iştirakten 5237 sayılı TCK 106/2-a, 39/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'yü öldürmeye teşebbüs suçundan, CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca Beraatına

Sanık ... -5237 sayılı TCK 283/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ... - Suçluyu kayırma suçundan TCK.nun 283/3.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık ... : Suçluyu kayırma suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca Beraatına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanıklar Şeref ve Halil'e verilen ceza miktarlarına göre, müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin,

b)Maktul ...'ın eşi olan katılan ...'ün, sanık ...'in 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanıklar Halil, Berjen ve ...’nın suçluyu kayırma suçlarından cezalandırılmaları için açılan davalara katılma ve verilen hükümleri temyiz etme hakları olmadığından, vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

1-a)Sanıklar Şeref ve Halil'e verilen ceza miktarlarına göre, müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin,

b)Maktul ...'ın eşi olan katılan ...'ün, sanık ...'in 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanıklar Halil, Berjen ve ...’nın suçluyu kayırma suçlarından cezalandırılmaları için açılan davalara katılma ve verilen hükümleri temyiz etme hakları olmadığından, vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'in 6136 sayılı kanuna muhalefet, maktulü olası kasıtla öldürmeye yardım, katılanlar ..., ... ve ..."i olası kasıtla yaralamaya yardım, katılan ...'i tehdit, tehdite yardım ve kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'un, maktulü olası kasıtla öldürmeye yardım, katılanlar ..., ... ve ...’i olası kasıtla yaralamaya yardım, katılan ...’i tehdite yardım ve kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'in suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede:

a)Kaçak olması nedeniyle, hakkındaki davaların tefrikine karar verilen sanık ...’in yakalanması için makul bir süre beklenerek savunmasının alınması ve delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi.

b)Olay mahallinde, olayın meydana geldiği saatlerdeki hava ve aydınlatma şartlarında, olay yeri inceleme raporu ve krokisi de uzman bilirkişi marifetiyle uygulanmak suretiyle, savunma, mağdur ve tanık anlatımlarının denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması, keşifte sanıkların bulundukları ve ateş edilen yerden işyeri içerisindeki ve önündeki kişilerin görülüp görülmediği, tanınıp tanınmayacağı, atış mesafesi, olay saati ve iş yerinin çalışma saatleri de dikkate alındığında normal olarak çalışılan bir yerde insanların olduğu bir hedefe doğru etkili ve elverişli silahla atış yapıldığında, mutlak olarak ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelip gelmeyeceğinin belirlenmesi ve sanıkların hukuki durumlarının buna gören tayini gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı olduğundan sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ... ve müdafiinin katılanlar ... ve ... vekilleri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA) 01/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.