muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7418, Karar No: 2012/1379, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7418 E.  ,  2012/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili ile diğer davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılar bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı A.. Ç..'e iadesine 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37779, Karar No: 2014/3993, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37779 E.  ,  2014/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25673, Karar No: 2015/2474, Tarih: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25673 E.  ,  2015/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/191-2014/195

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan S.. K.. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan S.. K.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara yaş cins ve verim durumuna göre maktuen değer belirlenerek muhdesat bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan S.. K.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10724, Karar No: 2014/17006, Tarih: 22.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10724 E.  ,  2014/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde; adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK.nun 334-340.maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren temyiz dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden davalı tarafından alınması gerekli olan temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu nedenle, temyiz eden davalı tarafın; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarının tamamlaması için HUMK.nun 434/3.maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12842, Karar No: 2016/1615, Tarih: 09.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12842 E.  ,  2016/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.08.2014 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 16.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.02.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davalı asil geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2488, Karar No: 2007/5886, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2488 E.  ,  2007/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gaziantep 3. İcra Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalının yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davalı ile dava dışı borçlu arasında İcra ve İflas Kanunu'nun 111 nci maddesi uyarınca taksitlendirme yapıldığı ve anılan maddenin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca 106 ncı maddedeki sürenin, taksitlendirme süresi boyunca işlemeyeceği, bu itibarla da davalı haczinin düştüğünden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 111/III ncü maddesinde düzenlenen taksitlendirme sözleşmesi, yasada da açıkça belirtildiği gibi icra dairesinde yapılabilir. Haliyle sözleşme gereğinin yerine getirilmesinin, bir diğer ifade ile ifasının da icra dairesinde yapılması ya da harici bir ödeme söz konusu ise, sözleşmede belirtilen taksit dönemi içinde alacaklı yanca ödemenin beyan edilmesi ve tahsil harcının yatırılması gerekir. Ancak bu suretle aynı maddenin son fıkrası hükmünün uygulanması mümkün olabilir.

Somut olayda borçlu yanca icra dosyasına para yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı gibi, davalı alacaklının da taksit konusu tutarı haricen aldığına ilişkin bir beyanı ve gerekli kesintilere ilişkin makbuza rastlanamamıştır. Bu durumda mahkemece, davalı ile dava dışı borçlunun yaptığı taksitlendirme sözleşmesinin ifa edilip edilmediği ve dolayısıyla satış isteme süresinin işlemeye başlayıp başlamadığı hususu araştırılmak, gerekirse bu konuda davalıdan delilleri sorulmak ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5188, Karar No: 2010/14585, Tarih: 28.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/5188 E.  ,  2010/14585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili, karşı dava ise; yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlik Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un borçlanmanın geçerliliği için yurda kesin dönüşü şart kılan 3’üncü maddesinin 1’inci fıkrasında yer alan “...yurda kesin dönüş yapanlar, kesin dönüş...” sözcüklerinin Anayasa Mahkemesinin 25.04.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 12.12.2002 tarih ve 36/198 sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, artık yurt dışında geçen çalışmaların borçlanılması işleminin geçerliliği için yurda kesin dönüş zorunlu olmayıp, yurda kesin dönüş koşulu yerine getirilmeksizin yapılan borçlanma geçerlidir. Ancak yurda kesin dönüş yapılıncaya kadar borçlanma hukuken askıya alınarak 3201 sayılı Kanun’un 6’ncı maddesine göre yurda kesin dönüş yapılmadıkça yaşlılık aylığı bağlanamaz. Şayet bağlanmışsa aylık kesilerek fuzulen ödenen yaşlılık aylıklarının Kurumca geri istenmesi mümkündür. Hukuken askıya alınan yaşlılık aylığının, yurda kesin dönüşün gerçekleştiği tarihi takip eden aybaşından itibaren yeniden ödenmeye devam olunması gerekir. (HGK; 05.02.2003 gün, 21-790/61)

Somut olayda; ......’da geçen çalışmalarını 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanarak kendisine 01.06.1996 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davalı/karşı davacının, 28.02.1999 tarihine kadar Fransa Sigorta Merciinden hastalık parası aldığının anlaşılması karşısında; 28.02.1999 tarihinde yurda kesin dönüş yaptığının kabulü ile yaşlılık aylığının takip eden aybaşı olan 01.03.1999 tarihinden itibaren yeniden ödenmeye başlanması ve bağlı olarak iadeye konu yersiz aylıkların buna göre belirlenmesi gerekirken, kesin dönüş tarihi Aralık 1998 kabul edilerek 01.01.1999 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı ödenmesine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının birinci bendinin a ve b alt bentlerinde yer alan “01.01.1999” tarihleri ayrı ayrı silinerek, yerlerine, ayrı ayrı “01.03.1999” tarihinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının birinci bendinin a alt bendinde yer alan “1.414,06” rakamı silinerek, yerine, “1.624,86” rakamı yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37782, Karar No: 2014/3996, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37782 E.  ,  2014/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18083, Karar No: 2022/9550, Tarih: 26.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/18083 E.  ,  2022/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : EREĞLİ (KONYA) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2020/9790 esas sırasında kayıtlı bulunan Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2015 gün 2014/439 esas ve 2015/216 karar ve Dairemizin 2021/9445 esas sırasında kayıtlı bulanan Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 gün 2016/303 esas ve 2016/673 karar sayılı dosyaları ile birlikte incelenmiştir.

1- Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1000 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğine ilişkin evrakın fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 09.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının sanığa tebliğ edildiği, ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 09.12.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine 17.03.2015 tarihinde yükümlünün başvurduğu ve tedbirin infazına başlanıldığı, 30.06.2015 tarihli görüşmeye katılmaması üzerine 10.07.2015 tarihli uyarı yazısının bila tebliğ iade edildiği, dolayısıyla herhangi bir uyarının yapılmadığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Dosya arasındaki 09.08.2014 tarihli olay yakalama ve rızaen teslim tutanağına göre inceleme dışı Süleyman Alper isimli şahısta uyuşturucu madde ele geçtiği, Ereğli (Konya) İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 13.01.2015 tarihli ve 2014/299 sayılı ekspertiz raporunda, Süleyman Alper isimli şahısta ele geçen esrarın sarılı olduğu kağıt parçası üzerinde sanık ...’ın “sol el başparmak” izinin tespit edildiğinin belirtildiği, akabinde sanığın idrarında, Ereğli (Konya) Devlet Hastanesi’nin 30.06.2015 tarihli ve 2559721 sayılı toksikoloji raporu ile morphine/opioid pozitif tespit edildiği, buna göre sanık yönünden suç tarihinin 30.06.2015 olduğu, Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2015 tarihli ve 2015/1754 esas numaralı iddianamesiyle sanığın idrarında, morphine/opioid pozitif tespit edildiğinden bahisle Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/996 esasına kayıtlı kamu davasının açıldığı ve 05.11.2015 tarihli birleştirme kararı ile söz konusu davanın incelemeye konu dava ile birleştirildiği anlaşıldığından, 1 numaralı bozma sebebinin sonucuna göre;

a) Sanığın 30.06.2015 tarihli eylemi, 09.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş ise, TCK’nın 191/2. fıkrası gereği usulüne uygun olarak verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığından TCK’nın 191/6. fıkrası kapsamında doğrudan dava açılamayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak bu eylemler tek suç kabul edilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi,

b) 30.06.2015 tarihli eylem, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenmiş ise, incelemeye konu 07/03/2014 tarihli suçun ihlal nedeni olarak sayılıp sayılmayacağının belirlenerek ihlal nedeni olarak belirlendiği takdirde TCK’nın 191/5. fıkrasının “ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerekeceğinden, eksik inceleme ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

4- UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında; 17.01.2014 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 16.05.2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 gün 2014/677 esas ve 2015/20 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün kesinleştiği, sanık hakkında; 16.08.2014 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 25.11.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2015 gün 2015/645 esas ve 2015/433 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 23.05.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, sanık hakkında; 22.10.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 22.05.2019 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.10.2019 gün 2019/418 esas ve 2019/729 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasına hükmedildiği ve Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 14.09.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, sanık hakkında; 18.01.2014 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 25.03.2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 gün 2014/439 esas ve 2015/216 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 26.09.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, sanık hakkında; 25.05.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 10.03.2016 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.06.2016 gün 2016/303 esas ve 2016/673 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 26.09.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu anlaşılmakla,

17.01.2014 tarihli eyleme ilişkin, kesinleşen Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 gün 2014/677 esas ve 2015/20 karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına konulması,

Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu 18.01.2014, 16.08.2014, 25.05.2015 ve 22.10.2015 tarihli eylemlere ilişkin dosyaların incelemeye konu suça ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi,

1 numaralı bozma sebebinin sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu 18.01.2014, 16.08.2014, 25.05.2015 ve 22.10.2015 tarihli eylemlere ilişkin dosyaların incelemeye konu suça ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi,

1 numaralı bozma sebebinin sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- 1, 3 ve 4 numaralı bozma sebeplerinin sonucuna göre;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları yönünden ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlenmiş olması da gözetilerek,