muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7926, Karar No: 2022/8804, Tarih: 12.09.2022

Temyiz

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

1. Mahkemece dava dışı .... Belediyesinin 15.09.2021 tarihli cevabi yazısında "...'ın 27.10.2011 tarihi ve öncesinde toplu ... sözleşmesine bağlı olarak çalışıp çalışmadığını kanıtlayan bir evrak kaydına rastlanılmadığı"nın bildirildiği gerekçesiyle davacının, davalı Bakanlığa devrinden önce yararlanmakta olduğu bir toplu ... sözleşmesinin bulunmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelere göre davacının 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi kapsamında davalı Bakanlığa devrinden önce .... Belediyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Adı geçen Belediye kapatılarak... mahallesi ... Belediyesine bağlanmıştır. Buna göre davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu ... sözleşmesi olup olmadığının var ise davacının bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakkı bulunup bulunmadığının, ... Belediyesinden yapılan araştırma sonucuna göre belirlenmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2. Diğer yandan Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma kararında açıkça davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu ... sözleşmesi yok ise üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 05.12.2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden yararlanmasına engel bulunmadığı; ancak bu takdirde davacının 27.10.2011 tarihinde davalı işyerine devredildiğinin, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A), (B) ve (C) bentlerinin devir tarihinden önce işyerinde çalışan işçilere ilişkin iyileştirme ve ücret zamlarına ilişkin olduğunun ve dolayısıyla davacıya bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin düzenlemelerinin en erken 2012 yılından itibaren bir başka anlatımla toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (D) bendinden itibaren uygulanabileceğinin gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir. Oysa Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozmanın bu bendi gözetilmeden işçinin ücretine öncelikle toplu ... sözleşmesinin 17 inci maddesinin (A) bendi kapsamında iyileştirme yapıldığı bundan sonra 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulandığı görülmektedir.

Şu hâlde (1) numaralı bozma bendi gereği yapılacak araştırma sonucuna göre davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmelerinden 5.12.2011 tarihinden itibaren yararlanabileceği belirlendiği takdirde yapılması gereken; ilk bozma kararında da belirtildiği üzere 31.12.2011 tarihli işçi ücretine, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A) bendinde düzenlenen iyileştirme yapılmadan 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulanması olmalıdır. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/17567, Karar No: 2014/24779, Tarih: 20.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17567 E.  ,  2014/24779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2009/184-2013/552

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez duruma geldiğini iddia eden sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 03.07.2009 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ile M93.1-yetişkin kienböck hastalığı tanısı(mesleki) ile Z57.8-mesleki diğer risk faktörlerine maruz kalma(mesleki) tanısı konulduğu, mesleki tanı olarak E-6,b-aşırı yükleme sonucu veter kılıfı ve periost hastalıkları(mesleki) tanısı konulduğu, 1 yıl sonra kontrolüne karar verildiği, aynı hastanenin 16.07.2010 tarikli Sağlık Kurulu Raporu ile yine M93.1-yetişkin kienböck hastalığı(mesleki) tanısı konulduğu ve meslekte kazanma gücü azalma oranı tespiti için rapor ve eklerinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğü Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığına gönderilmesine karar verildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından yetişkin kienböck hastalığının mesleki olmadığına karar verildiğinden Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezince dosya hakkında Sağlık Kurulu tarafından mesleki yönden yapılacak işlem bulunmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İş kazası veya meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında işçide oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranı, hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının maluliyeti oranında indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde de maluliyet oranı mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır. Bu nedenle maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasanın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesi göz önüne alındığında belirtilen prosedürün uygulanmadığı ve maluliyetin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; maluliyet oranının 5510 sayılı Yasanın 95. maddesin de belirtildiği şekilde davacıda meslek hastalığı oluşup oluşmadığını belirleyip, meslek hastalığı oluşmuş ise davacıda meydana gelen meslekte kazanma gücünün hangi oranda olduğu tespit ettirilerek çıkacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5861, Karar No: 2013/21302, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5861 E.  ,  2013/21302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.01.2012 tarih ve 2009/668-2012/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan Çoruh Elek. Dağ. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı kurum vekili, kurumlarına ait Gümüşhane Kuşakkaya TV verici istasyonuna ait enerji nakil hattı ve trafonun AG çakışından, kurumlarının bilgisi dışında Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından diğer davalı ... Dolmuşları Derneğine 11/03/2005-30/07/2008 tarihleri arasında yasal prosedüre uyulmaksızın müstakil abonelik tesis edildiğini ileri sürerek yapılan enerji kullanımından kaynaklanan hat katılım payı ve işletme ve bakım masrafları nedeniyle oluşan 4.156,00 TL'nin 11/03/2005 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacıya borçlarının bulunmadıklarını, kaldı ki zamanaşımı süresinden sonra dava açıldığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalılardan ÇEDAŞ'ın davacıya ait enerji nakil hattından kendisine AG şebekesi tesis etmesi ve bu AG temininden başka aboneleri yararlandırması sebebiyle elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 13. maddesine göre AG temininden yararlanılan toplam güne göre hesaplanan hat katılım payından sorumlu olduğu, davacının enerji nakil hatlarının kullanımından dolayı tip protokol ve yıllara ait ücret tarifelerine göre hat katılım payı ve bakım işletme masrafı olmak üzere toplam 4.156,00 TL alacağının bulunduğu, davalı S.S. Fatih Dolmuş Kooperatifi ile Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında abonelik sözleşmesi bulunduğundan davalı S.S. Fatih Dolmuş Kooperatifinin davacı kuruma karşı sorumlu tutulamayacağı, davacı kurumun ödeme yapması için davalı ÇEDAŞ'a

gönderdiği 3 Eylül 2008 tarihli yazı ile ödeme için 30 gün süre verildiği, temerrüdün bu tarihte gerçekleştiği gerekçesiyle davalılardan Fatih SS Dolmuş Kooperatifi yönünden davanın reddine, davalı ...Ş. yönünden davanın kabulü ile 4.156,00 TL işletme ve bakım masrafı alacağının 03/10/2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile 748,08 TL KDV alacağının davalı ÇEDAŞ'tan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan Çoruh vekili temyiz etmiştir.

gönderdiği 3 Eylül 2008 tarihli yazı ile ödeme için 30 gün süre verildiği, temerrüdün bu tarihte gerçekleştiği gerekçesiyle davalılardan Fatih SS Dolmuş Kooperatifi yönünden davanın reddine, davalı ...Ş. yönünden davanın kabulü ile 4.156,00 TL işletme ve bakım masrafı alacağının 03/10/2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile 748,08 TL KDV alacağının davalı ÇEDAŞ'tan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan Çoruh vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mümeyyiz davalı ...Ş vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, davalılardan SS Fatih Dolmuşları Derneği'nin yapmış olduğu enerji kullanımından kaynaklı hat katılım payı bedelini diğer davalı ...Ş'ye ödeyip ödemediği araştırılmadan bu davalı bakımından davanın reddi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 273,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Elek. Dağ. A.Ş.'den alınmasına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4999, Karar No: 2010/9915, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4999 E.  ,  2010/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki kat malikleri kurulu kararının iptali davasına dair Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2008 günlü ve 2007/113-2008/578 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 16.11.2009 günlü ve 2009/3272-10220 sayılı ilama karşı, davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında davalılardan ...’na Yargıtay kararı ve mahkeme kararının Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edildiği, oysa bu davalının açık adresine daha önce yapılmış geçerli bir tebligat olmadığı anlaşılmakla, yapılan bu tebligatların usulsüz olduğu saptanmıştır.

Mahkemece davalı ...’nun açık adresi tespit edilerek mahkeme kararı ve Dairemizin bozma kararının tebliği ile tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelmesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31116, Karar No: 2016/4089, Tarih: 25.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31116 E.  ,  2016/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 23.09.2002-06.04.2012 tarihleri arasında bahçıvan olarak 1.069 TL net ücret ile çalıştığını, sigortalılık süresinin 21 yıl, prim ödeme gün sayısının 4217 güne ulaştığını, yaş hariç emekliliğe hak kazandığını, iş akdini emekliliği hak etmesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini, ileri sürerek, kıdem tazminatı, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkilleri şirketinde 16.02.2007 tarihinde bahçıvan olarak işe başladığını, akdin sonlandığı tarihe kadar çalıştığını, raporlu olduğu dönemde 01.04.2012 tarihinde dava dışı .... şirketinde işe başladığını, 02.04.2012 tarihinde işe gelmek yerine noterden ihtarname gönderdiğini, ekinde sunulan SGK yazısının tarihinin 16.02.2012 olup, bu tarihte davacının raporlu olduğunu ve ihtarname öncesinde SGK yazısını şirkete sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, daha sonra sözleşmesini emekliliği hak etmesi nedeniyle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin feshinin yaş hariç emekliliğe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin feshinin yaş hariç emekliliğe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, prim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir. Yasal hakkını kullanan işçinin, ayrılmadan önce ve çalışırken iş bulduğu savunulmadığı sürece bu hakkını kullanması, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez.

Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca “herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen madde, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararlandırmak ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanılmasını yasanın korumayacağını belirtmiştir. Bu nedenle iş ilişkisinde de fesih hakkını kullanan tarafın bu kurala dikkat etmesi gerekir. Kaldı ki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun fesih hakkını düzenleyen 435. maddesinde bu kuraldan açıkça söz etmektedir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. maddesinde açıkça “Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçinin, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girer ve bu nedenle iş sözleşmesini feshederse doğrudan, yeni işverenin de bazı koşullarda işçi ile birlikte sorumlu olacağı” açıkça düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. maddesinde açıkça “Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçinin, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girer ve bu nedenle iş sözleşmesini feshederse doğrudan, yeni işverenin de bazı koşullarda işçi ile birlikte sorumlu olacağı” açıkça düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi yasal koşullara sahip olmasına rağmen, önce iş bularak 01.04.2012 tarihinde “....” sicil numaralı işyerinde çalışmaya başlamış, daha sonra ise iş sözleşmesini yaş hariç emeklilik koşullarını taşıdığı gerekçesi ile ....tarihinde feshetmiştir. Davacı işçi Medeni Kanunu’nun 2. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. maddesi düzenlemesi karşısında fesih hakkını dürüstlük kuralına uygun kullanmamıştır. Davacının iş akdini yeni bir iş bulup, iş sözleşmesi imzalaması üzerine sona erdirdiği açıktır. Hakkın kötüye kullanımını hukuk korumamalıdır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.