muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1024, Karar No: 2023/9088, Tarih: 25.10.2023

Sanık 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" İddia, sanık savunması, nüfus ve sabıka kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Olay tarihinde kolluk güçlerinin Mance Mahallesi Dedeosman Caddesi üzerinde rutin olarak yaptıkları bir denetim sırasında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinde yapılan aramada adli emanetin 2014/5421 sırasına kayıtlı şüpheli maddenin ele geçirildiği, Diyarbakır Kriminal Polis

Laboratuarının ekspertiz raporuna göre söz konusu maddenin uyuşturucu maddelerden sayılan eroin maddesi olduğunun tespit edilmesi üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca 25.11.2014 tarih ve 2014/307 sayılı kararla dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın sanığa 10.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne 04.03.2015 tarihinde infazı için gönderildiği, ancak sanığın 14.3.2015 tarihinde erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği"nin anlaşıldığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/490 Esas, 2015/1485 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/490 Esas, 2015/1485 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3354, Karar No: 2013/3275, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3354 E.  ,  2013/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/.../2011 tarih ve 2011/155-2011/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'nun 576955 sicil numarasında kayıtlı Cey Dizayn Modüler Mobilya ve Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin kurucu ortağı olduğunu, ana sözleşme gereği ... yıl süre ile müdür tayin edildiğini, 16.01.2007 tarihinde ise şirketteki hisselerinin tamamın...'a devrederek şirketten ayrıldığını ve ... ve Nursel Sicimoğlu'nun şirket müdürü seçildiğini, bu durumun Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, buna rağmen Ticaret sicil Memurluğu kayıtlarında müvekkilinin halen şirket müdürü olarak göründüğünü, bu durumun düzeltilmesi ve müdürlük kararının kaldırılması için ....2010 tarihinde ...'na müracaat ettiğini ancak memurluğun talebini yerine getirmediğini ileri sürerek ...'nun ....02.2001 tarih ve 16431-24593 sayılı kararının kaldırılmasını, davacının sicildeki müdürlük kaydının silinmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin mevzuata uygun işlem yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şirket ana sözleşmesinin 8. maddesiyle davacının şirket müdürü olarak seçildiği, 16/01/2007 tarihli ortaklar kurulu kararının 1. maddesi uyarınca davacının hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığının bildirildiği, anılan ortaklar kurulu kararının 4. maddesinde şirket hisse devirleri neticesinde şirketin temsil yetkisinin değiştirildiği, ana sözleşmenin 9. maddesinde yapılan açıklamalar aynı kalarak bu sefer...'nun şirket müdürü olarak seçildikleri, bu hususun tescil ve ilan olunduğu, bu halde şirketten ayrılan ve müdür sıfatına haiz ortağın istifa etmesine gerek olmadığı gerekçesiyle ...'nun ....02.2011 tarihli, 16431-24593 sayılı kararının kaldırılarak davacının Ticaret Sicil Müdürlüğü'ndeki kaydının silinmesine karar verilmiştir. ../...

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret sicil memurluğu kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret sicil memurluğu kararının iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacının, dava dışı Cey Dizayn Mödüler Mobilya ve Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürlüğünden, şirketteki payını devrederek ayrıldığının anılan şirket yönetimince ticaret siciline bildirilmediği, davacının şirket müdürü olmadığının tescil ve ilanı için yaptığı başvurusunun, bu halde işletilecek yasal prosedür hatırlatılarak dolaylı şekilde davalı tarafından ret edildiği uyuşmazlık konusu değildir. ... 556'ncı maddesi yollamasıyla ...’nın 300/8. maddesi uyarınca limited şirket yönetim kurulu üyelerinin ad ve soyadları tescili zorunlu hususlardandır. İstifa gibi meydana gelen değişiklerin de aynı Yasa’nın 33. maddesi uyarınca tescil ve ilan ettirilmesi gerekmektedir.

...’nın 30. maddesine göre tescil, ancak ilgililer veya mümessilleri yahut hukuki halefleri tarafından yaptırılabilir. Yine bu Yasa’nın 36. maddesi uyarınca sicil memurluğu kararlarına karşı ancak mahkemeye ilgililer itiraz edebilecektir. Ticaret Sicil Tüzüğü’nün 31/.... maddesinde “ilgili” tacirin hükmi şahıs olması halinde onun yetkili organları veya temsilcileri olarak açıklanmıştır. Somut olayda davacı, dava dışı limited şirketin yönetiminden ayrılan eski ortağı konumundadır. Davacının müdürlük görevinden ayrıldığının tescil ettirilmesi yönetim kurulunun görevi dahilindedir. Ayrıca bu ayrılmanın tescil ve ilanı, esasen dava dışı şirketle ilgilidir. Kendisine düşen yükümlülükleri yerine getiren davacının, müdürlük görevinden ayrıldığının tescil ve ilanında artık doğrudan doğruya bir hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde, mahkemece davanın reddine karar verilemesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7892, Karar No: 2015/6099, Tarih: 30.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7892 E.  ,  2015/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/255-2014/475

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin nafaka alacağı nedeniyle borçlu A.Ş.F.hakkında Denizli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3919 esas sayılı dosyası kapsamında takip başlattıklarını, borçlu adına kayıtlı taşınmazlar üzerine haciz koydurduklarını, taşınmazların paraya çevrilmesinden sonra taşınmazlar üzerinde birden fazla hacizler bulunması nedeni ile sıra cetveli düzenlendiğini, satış bedelinden müvekkiline pay ayrılmadığını, müvekkilinin alacağının nafaka alacağı olup aynı zamanda ilama dayalı olduğunu, İİK'nın 101/son maddesi gereği önceki hacizlere iştirak edebilecekleri gibi esasen alacaklarının nafaka alacağı olduğunu, İİK'nın 206/5-b maddesi uyarınca imtiyazlı olması nedeniyle öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle müvekkilinin birikmiş ve sıra cetveli tanzim gününe kadar oluşan alacakları ödenecek şekilde sıra cetveli yapılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine şikayet olunanların alacaklısı oldukları dosyalardan konan hacizler önceki tarihli ise de şikayetçinin alacağının nafaka alacağı olduğu ve İİK'nın 101/son maddesi uyarınca hiçbir merasime gerek kalmaksızın önceki hacizlere iştirak edebileceği gibi İİK'nın 206/5.c maddesi uyarınca nafaka alacakları imtiyazlı alacak olduğundan satış bedelinden öncelikle nafaka alacağının ödenmesi artan para olursa diğer dosyalara ödeme yapılması gerektiği ve ancak satış tarihine kadar oluşan alacak istenebileceği gözetilerek şikayetin kabulü ile 07.04.2014 tarihli sıra cetvelinin Denizli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3919 esas sayılı dosyasına konu paraya çevirme tarihi itibariyle oluşmuş alacağın imtiyazlı alacak olarak kaydını teminen iptaline karar verilmiştir

Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçiden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1935, Karar No: 2018/3975, Tarih: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1935 E.  ,  2018/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 20.01.2015 tarihinde mahkumiyet hükmü kurularak bu hükmün sanık tarafından süresinde temyiz edilmesine rağmen sanık hakkında aynı suçtan dolayı 21.04.2015 tarihinde tekrar mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de bu mahkumiyet hükmünün yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, ... ve ... isimli kişilerin seni sigortalı işe alacağız diyerek kendisini notere götürdüklerini ve bir takım kağıtlara imza attırdıklarını, kendisi adına iş yeri açıldığını bilmediğini ve suçsuz olduğunu savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a-)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve ...'ya ait olduğunu söylemesi halinde; ... ve ...'nın tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b-)...ve ...’nın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...’ya veya ...'ya ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c-)Faturalardaki yazı ve imzaların,...’ya veya ...'ya ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d-)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...’ya veya ...'ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-)Faturaları kullandığı belirlenen ... Dış Ticaret LTD Şirketi hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

d-)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...’ya veya ...'ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-)Faturaları kullandığı belirlenen ... Dış Ticaret LTD Şirketi hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb-)Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc-)Faturaları kullanan ... Dış Ticaret LTD Şirketi yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

dd-)Sanığın 08.06.2006 tarihli vekaletnameyle vekalet verdiği ...’in CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

e-)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa-)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb-) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) Kabule göre de;

a-)Sahte fatura düzenlemek suçlarında suç tarihinin son fatura tarihi olduğu, 08.02.2008 tarihinden itibaren sahte fatura düzenlemek suçunun hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu, bu tarihten önce ise 18 ay olduğu gözetilerek suç tarihi net olarak tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun degerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17880, Karar No: 2012/38054, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/17880 E.  ,  2012/38054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. paragrafı ile, yargılama giderlerine ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 201,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5805, Karar No: 2025/4454, Tarih: 13.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/5805 E.  ,  2025/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1083 E., 2020/1077 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/1083 Esas, 2020/1077 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/52 Esas, 2019/703 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/58 Esas, 2019/50 Karar sayılı kararı ile; "...sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına müdahilin ... gösterip göstermediğinin tespit edilmeden hüküm kurulduğu..." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan ilk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/58 Esas, 2019/50 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/713 Esas, 2020/105 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.