muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4626, Karar No: 2016/5870, Tarih: 18.11.2016

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a)Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b)Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4)(Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./15.mad) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5)(Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./15.mad) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır."

Madde 128- (1) "Yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde yapılan yazılı veya sözlü başvuru, iddia ve savunmalar kapsamında, kişilerle ilgili olarak somut isnadlarda ya da olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde, ceza verilmez. Ancak, bunun için isnat ve değerlendirmelerin, gerçek ve somut vakıalara dayanması ve uyuşmazlıkla bağlantılı olması gerekir."

Madde 267 - (1) "Yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin maddî eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması hâlinde, ceza yarı oranında artırılır.

(3)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş mağdurun aleyhine olarak bu fiil nedeniyle gözaltına alma ve tutuklama dışında başka bir koruma tedbiri uygulanmışsa, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan mağdurun bu fiil nedeniyle gözaltına alınması veya tutuklanması hâlinde; iftira eden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükümlere göre dolaylı fail olarak sorumlu tutulur.

(5)Mağdurun ağırlaştırılmış müebbet hapis veya müebbet hapis cezasına mahkûmiyeti hâlinde, yirmi yıldan otuz yıla kadar hapis cezasına; (İptal bölüm: Anayasa Mah. 10.04.2013 tarih ve 2013/14 E. ve 2013/56 K.) hükmolunur.

(6)Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7)(İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 17.11.2011 tarihli ve E.: 2010/115, K.: 2011/154 sayılı Kararı ile.)

(8)İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(6)Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7)(İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 17.11.2011 tarihli ve E.: 2010/115, K.: 2011/154 sayılı Kararı ile.)

(8)İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(9) Basın ve yayın yoluyla işlenen iftira suçundan dolayı verilen mahkûmiyet kararı, aynı veya eşdeğerde basın ve yayın organıyla ilân olunur. İlân masrafı, hükümlüden tahsil edilir."

Madde 271- (1) "İşlenmediğini bildiği bir suçu, yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar eden ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uyduran kimseye üç yıla kadar hapis cezası verilir."

İddia ve savunma dokunulmazlığı, adli veya idari makamlar karşısında hakkını savunmak ve kullanmak isteyen kimselerin, herhangi bir tereddüte kapılmadan veya kimseden korkup çekinmeden, bu hakkı serbestçe kullanabilmeleri için getirilmiş bir bağışıklıktır.

Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınan "hak arama özgürlüğü" kapsamında Türk Ceza Kanununun 128. maddesinde iddia ve savunma dokunulmazlığı düzenlenmiştir. İddia ve savunma hakkının, her türlü etkiden ve korkudan uzak bir şekilde kullanılması, bu hakkı kullanırken kullanan kişinin herhangi bir endişeye kapılmaması gerekir. Bu serbesti dava konusu olayın aydınlanması veya bir hakkın ortaya çıkmasına hizmet edecektir.

Anılan maddeye göre "yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde yapılan yazılı veya sözlü başvuru, iddia ve savunmalar kapsamında, kişilerle ilgili olarak somut isnatlarda ya da olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde, ceza verilmez. Ancak bunun için, isnat ve değerlendirmelerin, gerçek ve somut vakıalara dayanması ve uyuşmazlık ile bağlantılı olması gerekir.

Ceza Genel Kurulunun 17.07.2007 tarih ve 2007/4-105 E. 2007/174 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; bu hakkın kullanımının bazı koşullara bağlı olduğu, bu koşulların ;

a) Eylemin iddia ve savunma niteliğindeki evrak ile yazılı olarak veya iddia veya savunması sırasında sözlü olarak yapılması gerektiği (şekil şartı),

b) Eylemin, yargı organlarına verilen dilekçelerde veya bu organlar huzurunda yapılması zorunluluğu (yer şartı),

c) Hak kullanılırken sınırın aşılmamasının gerekli olduğu (ölçülülük şartı),

Şeklinde sıralanabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, bu kararda belirtilen şekil, yer ve ölçülülük koşullarının oluştuğundan söz etmek mümkündür. Zira, ölçülülük koşulunda önemli olanın eylemin şikayet konusu ile ilgili olduğu gibi iddialara da katkıda bulunmasıdır.

b) Eylemin, yargı organlarına verilen dilekçelerde veya bu organlar huzurunda yapılması zorunluluğu (yer şartı),

c) Hak kullanılırken sınırın aşılmamasının gerekli olduğu (ölçülülük şartı),

Şeklinde sıralanabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, bu kararda belirtilen şekil, yer ve ölçülülük koşullarının oluştuğundan söz etmek mümkündür. Zira, ölçülülük koşulunda önemli olanın eylemin şikayet konusu ile ilgili olduğu gibi iddialara da katkıda bulunmasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında; iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar ve şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma veya kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, iddiaların maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği halde kimseye suç atmak biçiminde olmaması halinde Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanmak niteliğinde bulunduğu belirtilmektedir.

Ayrıca Cumhuriyet savcısının soruşturma aşamasında sadece yeterli şüphe oluşup oluşmadığını değil şüphelilere isnat edilen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığını da takdir edip değerlendirebileceği, aksi halde yasal unsurları bulunmayan dolayısıyla suç olarak kabul edilmeyecek olaylar yargılama aşamasına taşınacak bu da kişilerin lekelenmeme hakkını ihlal edebileceği gibi gereksiz ve haksız yargılamalara neden olabileceği gözetildiğinde itirazın reddinde hukuka aykırılık görülmemiş olduğundan kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 07.08.2015 tarih, 2015/1768 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi....
Yargıtay — Esas No: 2016/15805, Karar No: 2020/3530, Tarih: 16.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/15805 E.  ,  2020/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan Muteber Aktaş tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, miras bırakan adına kayıtlı 121 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev ve müştemilatın kendisi tarafından yaptırıldığını belirterek dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, keşifte ki beyanında da “.... Ben babam öldükten sonra kardeşlerime bu evi birlikte yapalım dedim. Onlar bizi ilgilendirmiyor. Biz buraya gelmeyeceğiz, sen istersen yap istersen çık, istersen de evi yaptır dediler. Bende bunun üzerine zaten oturulmaz durumda olan evi dış duvarları hariç yıkarak yeniden yaptırdım,..” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davalılardan ..., açılan davaya bir itirazlarının olmadığını ve aynen kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece, “.. dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanıklarının dava konusu taşınmazın davacının murisine ait olduğunu, ancak murisin vefatından sonra davacı tarafından taşınmaz üzerindeki evin dış taş duvarları hariç çatısı da dahil olmak üzere tamamının yıkılarak davacı tarafından yeniden yapıldığını beyan ettikleri, halen de söz konusu evin davacı ve ailesi tarafından kullanıldığı anlaşılmakla davacının dava konusu taşınmazların üzerindeki evi kendi imkanları ile yıkıp yeniden yaptığı..” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhtesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Somut olayda, tapu kaydına göre davacı ve davalılar, dava konusu 12 ada 2 parsel sayılı taşınmazda iştirak halinde maliktirler. Davacı asil, mahalli bilirkişi ve davacı tanığı beyanlarından, davaya konu edilen binanın, eski dış duvarları kalacak şekilde diğer kısımlarının davacı tarafından yeniden yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Davaya muhdesat olarak konu edilen binanın tamamının davacı tarafından bedelinin karşılanması suretiyle, kendi nam ve hesabına yapılıp meydana getirildiği kanıtlanamamıştır. Dış duvarları dışında kalan bölümlerin davacı tarafından yaptırılan ince işleri iyileştirme niteliğindedir. İyileştirme niteliğindeki işlerin bedelleri ise sebepsiz zenginleşme niteliğindeki eda davasına konu edilebilirler. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalılardan ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17860, Karar No: 2013/30724, Tarih: 25.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17860 E.  ,  2013/30724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, nafaka ve tazminatların miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı (koca) tarafından ise tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşine hakaret eden davacı kadının eylemine karşılık, eşini tehdit edip fiziksel şiddet uygulayan ve hürriyetini tahdit eden kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı anne...'da, davalı baba ise ...'da ikamet ettikleri toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mahkemece; velayeti anneye bırakılan çocuklar ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesis edilirken, tarafların farklı şehirlerde oturdukları hususu gözetilmeden kişisel ilişki tesis edilmiştir. Çocuk ile anne-baba arasında kişisel ilişki düzenlenirken; çocuğun yararı analık ve babalık duygularının tatmini de önemlidir. Bu durumda velayet annede olan çocuk ile baba arasında tarafların birbirine uzak farklı şehirlerde ikamet ettikleri de gözetilerek daha uygun kişisel ilişki düzenlenmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine "her ayın 3. Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü saat 17:00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. günü 17:00'e kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10:00'dan 31. günü 17:00'e kadar" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2013 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2021/882, Karar No: 2022/799, Tarih: 08.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/882 E.  ,  2022/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

Asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/03/2014 ve 07/08/2014 günlerinde verilen dilekçeler ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 10/10/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı vekili, karşı taraftan davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 08/02/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl davada davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı- birleştirilen dava davalısı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Asıl ve birleştirilen dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı vekilleri, müvekkillerinin paydaşı olduğu dava konusu 1863 ada 6 ve 7; 2738 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarda 07.08.2012, 09.08.2012, 27.12.2012, 27.08.2013 ve 25.09.2013 tarihlerinde davalıya satılan hisselerin önalım hakları nedeniyle müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Asıl davada davacı vekili bedelde muvazaa iddiasında bulunmuş ve 09.05.2019 tarihli duruşmada dava konusu hisselerin tüm takyidatlardan ari olarak müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, resmi senetlerde gösterilen satış bedelinin gerçek değerin çok altında olduğunu, önalım bedelinin keşfen belirlenmesi gerektiğini, dava tarihi ile satış tarihi arasında 1 yıldan fazla zaman geçtiğini ve tapuda gösterilen satış bedeline itibar edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, resmi senetlerde gösterilen satış bedelinin gerçek değerin çok altında olduğunu, önalım bedelinin keşfen belirlenmesi gerektiğini, dava tarihi ile satış tarihi arasında 1 yıldan fazla zaman geçtiğini ve tapuda gösterilen satış bedeline itibar edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 23.02.2016 tarih, 2015/14235 Esas, 2016/2067 Karar sayılı ilamıyla, “Davacılar, sözleşme doğrultusunda feragat ettiklerini belirtmişler, sözleşme içeriği ve beyanlar itibariyle feragatin, davalı ile anlaşma ihtimali nedeniyle olduğu anlaşılmaktadır. Davadan feragat ile dava konusu uyuşmazlık esastan sona erdiğinden şarta bağlı feragat geçerli değildir. Bu nedenle asıl ve birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi hatalıdır. Diğer taraftan, HMK'nın 313/4. maddesine göre sulh sözleşmesi şarta bağlı olarak yapılabilir ise de davalı şirket tarafından verilmesi taahhüt edilen mesken ve işyeri niteliğindeki bağımsız bölümlerin parsel ve bağımsız bölüm numaraları da belirlenmek suretiyle 22.01.2015 tarihli sözleşmenin niteliği, uyuşmazlığı çözümleyecek nitelikte olup olmadığı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Karar düzeltme istemi ise Dairenin 12.09.2017 tarih, 2016/12537 Esas, 2017/6098 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl dava davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Asıl dava davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Devir Hakkının Kısıtlamaları” üst başlığı altında “Yasal önalım hakkı” kenar başlıklı 732. maddesinde, “Paylı mülkiyette bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını tamamen veya kısmen üçüncü kişiye satması hâlinde, diğer paydaşlar önalım hakkını kullanabilirler.” hükmünü içermektedir.

Aynı Kanunun 734. maddesinde ise, “Önalım hakkı, alıcıya karşı dava açılarak kullanılır. Önalım hakkı sahibi, adına payın tesciline karar verilmeden önce, satış bedeli ile alıcıya düşen tapu giderlerini, hakim tarafından belirlenen süre içinde hakimin belirleyeceği yere nakden yatırmakla yükümlüdür.” hükmü yer almaktadır.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olduğundan önalım bedeli, tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olduğundan önalım bedeli, tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Dava konusu payın satışına ilişkin hukuki işlemin tarafı olan davalı, kimse kendi muvazaasına dayanarak lehine hukuki sonuç doğmasını isteyemeyeceğinden ve davacı bu hukuki işlemde 3. kişi durumunda olduğundan davacıya karşı bedelde muvazaa iddiasında bulunamaz. Diğer taraftan önalım hakkını kullanan paydaşa karşı, sözleşmenin taraflarından biri (alıcı) tarafından satış bedelinde muvazaa bulunduğunun ve gerçekte bedelin daha fazla olduğunun ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; asıl ve birleştirilen davada davacılar tarafından dava konusu 1863 ada 6 ve 7; 2738 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarda 07.08.2012, 09.08.2012, 27.12.2012, 25.09.2013, 27.08.2013 tarihli satış işlemleriyle davalıya satılan hisselere yönelik önalım hakkına dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunulmuştur. Davalı ise, gerçek satış bedelinin tapuda gösterilenden daha yüksek olduğunu ileri sürerek bedelde muvazaa iddiasında bulunmuştur.

Mahkemece, sulh sözleşmesinin ifasının mümkün olmadığı ve dava konusu hisselerin satış tarihleri üzerinden bir yıldan fazla süre geçtiği, sulh sözleşmesinde davacıya 4 adet daire ile 2 adet dükkan verilmesinin kararlaştırıldığı, tapu harç ve giderlerinden kurtulmak amacıyla asgari seviyede gösterilen tapudaki değere itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davalının bedelde muvazaa iddiası kabul edilmiş ise de, davalı tarafından satış bedelinin tapuda gösterilen miktardan fazla olduğu yasal delillerle kanıtlanamamıştır. Öte yandan, yukarıda da belirtildiği üzere, davalı dava konusu taşınmazlardaki pay satışlarına ilişkin satış akitlerinin tarafı olduğundan ve hiç kimse kendi muvazaasına dayanamayacağından davalının bedelde muvazaa iddiasında bulunması açıkça hakkın kötüye kullanılmasıdır. Bu durumda mahkemece, davalının bedelde muvazaa iddiası kabul edilerek, belirlenen önalım bedelinin verilen kesin süre içerisinde depo edilmesine ilişkin ara karara uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi açık bir yanılgıya dayanmaktadır.

O halde mahkemece, davacı tarafa dava konusu payların tapudaki satış bedelleri ile davalı tarafından ödenen harç ve masraflardan oluşan önalım bedelini depo etmek üzere uygun bir süre verilerek oluşacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece, değinilen hususlar gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, davacı tarafa dava konusu payların tapudaki satış bedelleri ile davalı tarafından ödenen harç ve masraflardan oluşan önalım bedelini depo etmek üzere uygun bir süre verilerek oluşacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece, değinilen hususlar gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca asıl dava davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,Yargıtay duruşma vekalet ücreti 3.815,00TL'nin davalıdan alınarak asıl dava davacısı ...’ya verilmesine, peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Ana ve birleştirilen davalarda, şufa hakkına dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunulmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın usulden reddi kararı sonrası, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesi kararı bozmuş, bilahare yapılan karar düzeltme talebide reddedilmiştir. İlk derece mahkemesi bozma kararına uyarak gerekli araştırmayı yaparak sulh ile ilgili elle tutulur bir çözümün bulunmadığını tespit ederek, davacılara, belirlemiş olduğu satış bedeli ve eklentilerini yatırmaları için kesin mehil vermiştir.

Davacıların kesin mehil süresi içinde eksik olan 1,977,226,48 TL yatırmamaları sonucu, mahkemece her iki davanın da reddine karar verildiği, hükmün asıl dava davacısı ve davalı şirket tarafından temyizi üzerine dairemizce gerekli incelemenin yapılması sonucu sayın çoğunluk tarafından yukarıda benimsenen gerekçelerle bozma kararı verildiği açıktır.

Sayın çoğunluğun gerekçeleri dışında esasen muhalif görüş olarak bizde bozma kararı verilmesi kanaatinde bulunmakta isek de, neticeden farklı gerekçelerle bozma kararı verilmesi kanaatindeyiz.

Sayın çoğunluk kısaca depo edilmesi gereken bedelin tapuda işlem sırasında gösterilen bedel ve eklentilerinden oluşması gerektiği ve davalı alıcının bedelin tapuda düşük gösterildiği ve yeniden değerlendirme yapılması itirazını kabul etmediği, bu durumu davalıya karşı hakkın kötüye kullanılması olarak benimsediği açıktır.

Olayımızda toplam 5 adet parselde 2012 ve 2013 yılında yapılan hisse satışlarından dolayı, davalı alıcıya karşı önalım talebinin 26/03/2014 tarihinde ileri sürüldüğü, yargılamaların bugüne kadar devam ettiği açıktır.