muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2484, Karar No: 2014/9824, Tarih: 27.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2484 E.  ,  2014/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/113-2012/644 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.05.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının yaptıkları sözleşmeye göre müvekkilinin dava dışı limited şirketteki hisselerinin davalıya devrine ilişkin anlaşma yapıldığını, hisse devrinin gerçekleştirildiği halde davalının devir bedelinin 37.000,00 TL’lik kısmını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe yapmış olduğu itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin davacının hisselerini başkasına devretmesi nedeniyle hükümsüz kaldığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı limited şirketteki tüm hisselerini devrettiği halde davalı tarafından devir bedelinin 37.000,00 TL eksik ödendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 52.039,23 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar taraflar arasında düzenlenen 12.07.2009 tarihli adi yazılı protokolde tarafların ortağı olduğu dava dışı limited şirketteki davacıya ait hisselerin davalıya devredileceği kararlaştırılmış ise de, anılan tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK hükümleri gereğince limited şirketin tek ortaklı hale gelmesinin mümkün olmaması nedeniyle davalı tarafça hissenin kendisine değil de kendisinin göstereceği kişiye devredileceğinin kabul edilmiş bulunmasına ve davalının belirtilen yasal düzenlemeye rağmen hisse devir bedelini ödemeyi kabul etmiş olmasına, protokolde imzası bulunan ve bu nedenle dinlenmeleri usulen uygun bulunan tanıkların iddiayı doğrulamasına ve hissenin davalının eşine devrini öngören 13.07.2009 tarihli ortaklar kurulu kararında da imzası bulunan davalının davada yaptığı savunmanın ve temyiz itirazların TMK’nın 2. maddesi ile bağdaşmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.650,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19524, Karar No: 2012/17807, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19524 E.  ,  2012/17807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 07/11/2010 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12161, Karar No: 2015/15776, Tarih: 08.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12161 E.  ,  2015/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlulardan ...'nin imza ve borca itirazlarını bildirerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece imzaya itirazın kabul edilerek takibin durdurulmasına ve tazminat ile para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince, icra mahkemesi, müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen dikkate alır.

Somut olayda, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibin dayanağı olan senette, lehtarın ... olmasına rağmen ... olarak yazıldığı tüzel kişiliğinin senette gösterilmediği, bu sebeple senedin kambiyo senedi vasfında olmadığı anlaşılmaktadır. Bu belgeye dayanılarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılamayacağı hususunun mahkemece re'sen gözetilerek takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, imzaya itirazın esası incelenerek sonuca gidilmesi doğru değil ise de, alacaklı temyiz talebinde bulunduğundan, aleyhe bozma ilkesi gereğince takibin durdurulmasına karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak, İİK.nun 170/a maddesinde tazminat ile para cezasına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediğinden ve sözkonusu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 02/10/2014 tarih ve 2013/873 Esas - 2014/661 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminat ve para cezasına ilişkin bentlerinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/405, Karar No: 2023/8519, Tarih: 09.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/405 E.  ,  2023/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanık hakkında Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/529 Esas, 2015/596 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü motosikletle seyir halinde olan sanığın görevlilerce durdurulduğu, yapılan usulüne uygun aramada sanığın montunun cebinde kullanmak amaçlı esrar elde etmeye elverişli hint kenevir bitkisi ele geçirildiği, bu olayla ilgili yapılan soruşturma sonucunda Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.03.2015 tarihinde sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, aynı kararda sanığın 1 yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmedildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle yasa yolu bildirimi yapıldığı anlaşıldığından tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunun 21 inci, maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/529 Esas, 2015/596 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2407, Karar No: 2019/647, Tarih: 06.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2407 E.  ,  2019/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava bakımından davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava asıl dava ile 2012/34266 ve 2012/34265 sayılı ödeme emirlerinin iptali, birleşen dava ile 2013/45864 ve 2013/45866 sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden; dava konusu ödeme emirlerinin 2010/12-2013/1 dönemlerine ilişkin olduğu, davcacının ...10. Noterliğinden 02.06.2010 tarihli hisse devri sözleşmesi ile dava dışı borçlu ... Ltd Şti'nin %10 hissesini devir aldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 297. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiş olup, birleşen dava hakkında bir karar verilmemesi isabetsiz görülmüştür.Yapılacak iş; birleşen davada işin esasına girilerek, ilgili deliller toplanarak, dosyada mevcut bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre olumlu-olumsuz karar vermekten ibarettir. Ayrıca, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Kabule göre de; yukarıdaki düzenleme karşısında maktu vekalet ücreti yerine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde temyiz eden ve sıfatına göre SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18406, Karar No: 2015/10546, Tarih: 02.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/18406 E.  ,  2015/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 09.05.2010 keşide tarihli ve 3.500,00 TL bedelli bono dolayısıyla alacaklı olduğunu, senedin arka yüzünde yer alan traktörün temiz kağıdı getirildiği takdirde ödeme yapılacağına ilişkin şartın yerine getirildiğini ve davalının traktörü üzerine aldığını ileri sürerek 3.500,00 TL'nin ödeme tarihi olan 30.07.2010 tarihinden işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu senedin arka yüzünde yer alan şartın davacı tarafından yerine getirilmediğini, bu nedenle traktörü kayıt maliki ...'ten 27.08.2010 tarihinde satın aldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında geciktirici şarta bağlı bir sözleşme bulunduğu ve davacı tarafından temiz kağıdı getirilemediğinden şartın gerçekleşmediği bu aşamada sözleşmenin ifasının istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının kambiyo senedi niteliği taşımayan 09.05.2010 tanzim ve 30.07.2010 vade tarihli sened dolayısıyla alacaklı olduğunu ileri sürdüğü 3.500,00 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Geciktirici şartın gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; Mahkemece senet borçlusu ...'ın dava dışı kayıt malikine traktörün devri için herhangi bir ödeme yapıp yapmadığı ve dolayısıyla davacının herhangi bir alacağı bulunup bulunmadığı araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 60,00 TL harcın istek halinde iadesine, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9, Karar No: 2020/2660, Tarih: 23.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/9 E.  ,  2020/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava bakımından,; Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Çocukların Maddi, Davacılar Baba ve Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemleri Hakkındaki Hükümler Yönünden Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacıların dava dilekçesi ve ıslah ile eş için 176.445,80 TL maddi, çocuk ... için 6.007,44 TL maddi, çocuk ...için 10.976,33 TL maddi, baba için 60.000,00 TL manevi, kardeşler için 25.000,00’er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, baba lehine 10.000,00 TL, kardeşler lehine 5.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Telekominikasyon A.Ş.‘nin bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2019 tarihli kararda başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı ... Telekominikasyon A.Ş. tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2019 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 58.800,00 TL'dir.Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocukların maddi, davacılar baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 58.800,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocukların maddi, davacılar baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı Eşin Maddi Tazminat İstemi Hakkındaki Hüküm Yönünden