muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17698, Karar No: 2014/5836, Tarih: 26.03.2014

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak, davacı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-i bendi anlamında tanınmış marka olup olmadığının tespiti için alınan mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda, davacı markasının ülkemizde kullanımının olmadığı, eğlence hizmetleri sektöründe kullanılması nedeniyle markanın ülkemizdeki ilgili tüketici kitlesinin geniş yorumlanması gerektiği ve toplumun büyük bir kısmını oluşturduğu, davacı markasının anılan KHK'nın 7/1-i maddesi gereğince tanınmış kabul edilebilmesi için müzik ve eğlence hizmetlerinin tüketici kitlesi tarafından bilinmesi gerektiği ancak bu bilinirliğin ispatlanamadığı mütala edilmişse de 556 sayılı KHK'nin 7/1 -(i) bendi ve Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi uyarınca menşe ülkesinde tescilli olan bir markanın, Paris Sözleşmesi'ne üye bir başka ülkede tescilli olmasa dahi tanınmış marka olarak kabul ve himaye görmesi için, tanınmışlığının tespitinde Türkiye'nin de üyesi olduğu Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı (WIPO) tarafından belirlenen ve bağlayıcı olmamakla birlikte uygulama ve öğretide de kabul gören 1999 tarihli ''WIPO Tanınmış Markaların Korunmasına İlişkin Ortak Tavsiye Kararları''ndan yararlanılmakta olup, söz konusu tavsiye kararlarına göre, tanınmışlığın tespitinde genel olarak toplumun ilgili kesiminde markanın bilinme ve tanınma derecesi; markanın kullanıldığı coğrafi alan, kullanım süresi ve kullanım derecesi; marka promosyonlarının kapsadığı coğrafi alan, promosyon süresi ve derecesi; markanın tanınmışlığını ya da kullanım derecesini yansıtacak derecedeki tesciller ya da tescil başvurularının kapsadığı coğrafi alan; markanın yetkili makamlar tarafından tanınmış marka olarak kabulüne dair uygulama örnekleri ; markaya atfedilen değer gibi kriterlerin dikkate alınarak değerlendirilmesi gereklidir.

Bu kriterler arasında yer alan ''toplumun ilgili kesimi'' deyiminden anlaşılması gerekenin ne olacağı hususu da, söz konusu WIPO tavsiye kararlarında markanın ait olduğu mal ve hizmet türünün mevcut ve gelecekteki müşterileri; dağıtım kanallarında yer alan kişiler; markanın ait olduğu mal ve hizmet türleriyle iş yapan çevreleri olarak açıklanmıştır. Ayrıca, tanınmışlığın ''toplumun ilgili kesimi''nin tamamında değil ancak her somut olayın özellikleri dikkate alınarak ''önemli bir kesiminde'' gerçekleşmesi koşulu yeterli kabul edilmelidir. Çünkü, her markanın kullanıldığı mal ve hizmet türlerinin özellikleri bakımından Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer ve 6. maddesi anlamında ilgili sektördeki tanınma oranının da birbirinden farklı olacağı tabiidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa dönüldüğünde, yukarıda belirtildiği üzere tanınmışlığın tespitinde markanın ''toplumun ilgili kesimi'' tarafından bilinme derecesinin belirlenmesinde; öncelikle Türkiye'de hiç kullanılmayan bir markanın, eğlence hizmetleri yönünden bu hizmetten yararlanan orta düzeyde tüketiciler nezdinde tanınmış olduğunun kanıtlanamadığına ilişkin mahkemenin görüşüne itibar edilemez.

Zira, Türkiye'de kullanılmasa dahi dava konusu ''L P'' markasının eğlence hizmetleri alanında pek çok ülkede ve OHİM nezdinde tescil ediliği, özellikle menşei ülkesi Almanya'da eylemli biçimde kullanıldığı ifade edilmiştir. Bu durumda, anılan markanın Türkiye'de ilgili olduğu sektörün kimlerden oluştuğu ve bu sektörün önemli bir kısmı tarafından tanınmış marka olarak algılanıp algılamadığının belirlenmesi gerekir. Paris Sözleşmesi kapsamında toplumda ilgili kesiminin önemli bir bölümünde, markanın tanınmışlık düzeyine erişmiş olup olmadığı belirlenirken, her somut olayın özellikleri dikkate alınacağından, Türkiye'de kullanılmayan bir eğlence hizmeti markasını bilemeyecekleri doğal olan ortalama tüketicilerin sayısal çoğunluğunun değil, bu alanda ticari faaliyette bulunan ve hizmet üreten kişi ve kuruluşların, ilgili sektörün önemli bölümünü oluşturacağının kabulü ile bu kesimi nezdinde dava konusu markanın tanınmış olup olmadığının değerlendirmesi gereklidir.

O halde, yukarıda açıklanan hususlarda inceleme ve araştırma yapılarak, gerektiğinde aralarında ilgili sektör temsilcisinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi isabetli olmadığından kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3518, Karar No: 2015/8799, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3518 E.  ,  2015/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının içinde yolcu olarak bulunduğu dava dışı ..... idaresinde bulunan ve dava dışı ....'a ait otomobil ile dava dışı ....'ın sürücüsü ve işleteni olduğu minibüsün çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacının yaralandığını, sol ön kolunda parçalı kırık oluştuğunu, ameliyat edildiğini ve koluna atel takıldığını, müvekkilin .... merkezinde sigortalı sözleşmeli usta öğretici olarak çalıştığını, asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiğini, kaza nedeniyle sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini 28.606,25 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sigortalının kusurlu olması halinde poliçe limiti dahilinde sorumluluklarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 26.963,41 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 26.963,41 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının asgari ücretin üzerinde geliri olduğunu belirtmiş, hükme esas alınan Av. ....... tarafından düzenlenen 02.09.2013 tarihli aktüer raporunda ise alternatifli olarak hesaplama yapılarak davacının asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü halinde kalıcı ve 3 aylık geçici iş göremezlik zararının 26.963,41 TL olacağı, dosya içindeki kazadan önceki Mayıs 2012 tarihine ait son maaş bodrosuna göre aldığı 831,70 TL dikkate alınarak aylık gelirinin asgari ücretin 1,124 katı olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığında ise davacının kalıcı ve 3 aylık geçici iş göremezlik zararının 28.606,25 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece davacının bodrosunun ek ders ücretine ilişkin olduğu, ek dersin aylık gelire dahil edilemeyeceği gerekçesiyle davacının asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek aktüer raporunda alternatifli olarak hazırlanan hesaplamalardan bu doğrultuda asgari ücrete göre yapılan hesaplama sonucu bulunan rakama hükmedilmiştir. Ancak mahkemece davalının sözleşmeli usta öğretici olarak çalıştığı ....merkezinden davacının kaza tarihinden öncesine ait tüm bordroları getirtilmeden ve bu bodrolar değerlendirilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu halde Mahkemece davacının kaza tarihinden öncesine ait tüm maaş bordrolarının çalıştığı kurumdan getirtilmesi, davacının bordrosunun ek derse ait olup olmadığı, davacının bunun dışında bir maaş alıp almadığının çalıştığı kurumdan sorulması ve alıyor ise bunlara ilişkin bordroların da getirtilmesi ve tüm bunlar değerlendirilerek davacının aylık gelirinin belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16092, Karar No: 2013/15800, Tarih: 01.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/16092 E.  ,  2013/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık hakkında C.M.K'nun 231/5. maddesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara, sanık müdafii tarafından Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz edildiği ve yapılan itirazın kabul edilerek yeniden yapılan yargılamada, 6008 sayılı Yasanın 7. maddesiyle değişik CMK'nun 231/6/son maddesi uyarınca sanıktan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulduğu, sanığın kabul etmesi nedeniyle Van 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen ilk hükmün yeniden kurulduğu ve bu karara karşı herhangi bir yasa yolu başvurusunun bulunmayıp temyizen incelenecek bir karar bulunmadığı anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3610, Karar No: 2019/5080, Tarih: 28.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3610 E.  ,  2019/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanık ...'ın savunmasında, Barka Maden İnşaat Petrol Ürünleri Nakliyat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ortağı ve 2007 yılı itibarıyla müdürü olduğunu ancak şirket işleri ile ortağı ...'ın ilgilendiğini, 2007 yılında sahte fatura düzenleyip kullanmadığını söylemesi; sanık ...'ın da benzer şekilde şirket işleri ile kendisinin ilgilendiğini, 2007 yılında yapılan tüm mal alış ve satışlarının faturalı olduğunu, bu faturaların gerçek durumu yansıttığını savunması karşısında suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-2007 takvim yılına ait sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2-Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların her ikisinin de bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Kabule göre;

a)Sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan haklarında TCK'nin 43.maddesi tatbik edilmek suretiyle cezalarında artırım yapılması,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7234, Karar No: 2013/5479, Tarih: 02.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7234 E.  ,  2013/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi ihmal, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ...; 765 sayılı TCK.nun 230/1, 80, 647 sayılı Yasanın 4, 6 , 72. maddeleri uyarınca 1.345 TL APC- Erteleme

Sanık ... ;765 sayılı TCK.nun 339/1, 80, 59/2, 31. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün HC ve Erteleme- TCK.nun 158/1-d-e-i, 43/1, 168/1, 62/1, 52/2, 53, CMK.nun 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay HC ve 3320 TL APC, hak yoksunluğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5 yıl denetim süresi

I- Katılan kurum vekilinin tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlere, sanık ... müdafiinin ise sanık ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

29.12.2008 tarihinde yokluğunda verilip 26.01.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, katılan kurum vekilinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 03.02.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik süresinden sonra olan; sanık ... müdafiinin ise ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, sanık ... müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının meriince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında "görevli ihmal" suçundan kurulan hükme yönelen müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

2

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "görevi ihmal" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

1- Suç tarihinde eczane işleten sanığın Emekli Sandığı ile arasında sözleşme bulunduğu ve Emekli Sandığı sağlık yardımından yararlanan karne sahiplerine sağlık raporlarının alınması ve ilaçlarının temininde yardımcı olacağını söyleyerek, sağlık karnelerini alıp, bu karnelerle memur olmaları nedeniyle haklarında ayrı soruşturma bulunan çeşitli hastanelerde görevli doktorlara sahte içerikli sağlık kurulu raporu düzenlenmesini sağladığı ve bu sağlık kurulu raporları ile de sanıklar ... ve ...'ya sahte içerikli reçeteler düzenletmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, iddianamede belirtilen sağlık kurulu raporlarını düzenleyen doktor sanıklar hakkında İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/282 esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığının belirlenmesi; karne sahiplerinin beyanlarında kendilerinde bulunmayan hastalıklarla ilgili sağlık kurulu raporu düzenlenmiş olduğunu, sağlık kurulu raporu almak için doktora muayene olmadıklarını belirtmeleri, sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi, sanığın birkısım eylemlerinin anılan dosyadaki doktor sanıkların eylemleriyle doğrudan bağlantılı olması ve suç vasfının tayin edilebilmesi bakımından sözkonusu dava dosyasının getirtilip incelenmesi, dosyaların birleştirilmemesi halinde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneğinin dosya arasına alınması, gerektiğinde adlarına sağlık kurulu raporu çıkartılan hastalarda raporlardaki rahatsızlıkların bulunup bulunmadığı yönünden araştırma yapılması, suça konu reçeteler ve sağlık kurulu raporları aslı getirtilerek aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması ve belge asıllarının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulması; sonucuna göre toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, kabule göre de, memur olmayan sanık ...'ın ancak anılan sağlık kurulu raporlarını düzenleyen doktor sanıkların eylemlerine iştirakının tespiti halinde memurun resmi belgede sahteciliği suçundan cezalandırılabileceği de gözetilmeden; eksik araştırma ve yeterli olmayan gerekçe ile sanığın ne şekilde memurun resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği de karar yerinde açıklanıp tartışılmadan hüküm kurulması, yasaya aykırı;

2- 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; 765 sayılı Yasanın 339/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinin karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden uygulanma yeri bulanmayan 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesi ile karşılaştırma yapılarak hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3

2- 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; 765 sayılı Yasanın 339/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinin karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden uygulanma yeri bulanmayan 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesi ile karşılaştırma yapılarak hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02..04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.T
Yargıtay — Esas No: 2016/16121, Karar No: 2017/25361, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16121 E.  ,  2017/25361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12241, Karar No: 2015/10639, Tarih: 02.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12241 E.  ,  2015/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2013/731-2015/156

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın estetik amaçlı işlem nedeniyle tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 02/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.