muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9653, Karar No: 2017/12063, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9653 E.  ,  2017/12063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; borçlu davalının müvekkili şirketin elektrik abonesi olup, ödenmeyen elektrik borcunun tahsili amacıyla, davalı hakkında icra takibi yapıldığını, vaki itiraz nedeniyle takibin durdurulduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı borçlunun icra-inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı; müvekkilinin 1981 yılından beri ...'de yaşadığını, abonelik sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olmadığını, imza incelemesi yapılabileceğini, davalının davacı kuruma 19950 nolu abonelikten dolayı borcu bulunmadığı için icra takibine yapılan itirazın haksız olmadığını, davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi incelemesine esas olmak üzere davacı tarafa abonelik sözleşmesi aslını dosyaya ibraz için kesin süre verilmesine rağmen davacı tarafça abonelik sözleşmesi aslı ibraz edilememiş olduğu ve davacının davasının sübut bulmadığı, davalının kötü niyet tazminatı talebinin ise davacının kötü niyetli olarak takip yaptığının davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/05/2014 tarihli ve 2014/1212 Esas, 2014/8405 Karar sayılı ilamı ile hükmün " ... davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile ... davalı tarafından verildiği ileri sürülen aboneliğin iptaline ilişkin 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçedeki imzanın davalıya ait olup olmadığının tesbiti amacıyla, davalı isticvap edilmek suretiyle bu husus açıklığa kavuşturularak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; isticvap ile 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçe için beyanı alınan davalının sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; isticvap ile 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçe için beyanı alınan davalının sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nun 211. maddesinde “(1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Davalının 01.10.2015 tarihli celsede 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği ve mahkemenin imza incelemesi yapmadığı anlaşılmakla, söz konusu dilekçede bulunan imzanın davalıya ait olup olmadığının kesin olarak tespit edilebilmesi için mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 169.vd. maddelerinde düzenlenen isticvap hükümlerine göre tekrar isticvap edilerek imza örnekleri alınarak, toplanmış diğer imza örnekleriyle birlikte imzanın davalıya ait olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca 25.04.2003 tarih ve 5626 sayılı dilekçedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6696, Karar No: 2012/1414, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6696 E.  ,  2012/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/2003-01/04/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz Isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14176, Karar No: 2010/22149, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14176 E.  ,  2010/22149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29384, Karar No: 2021/1673, Tarih: 18.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29384 E.  ,  2021/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-f, 62/1, 52/2-3-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-f, 39/1-2-c, 62/1, 52/2-3-4, 53 ve 51. maddeleri uyarınca erteli mahkumiyet,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın ... Eczanesi isimli iş yerinde kalfa olarak çalıştığı, 2011 yılı Şubat ayında doğum yaptığı, 09/04/2011 tarihinde iş yeri sahibi tanık ...'in eşi olan sanık ...'in katılanı arayarak işten çıkartıldığını, çıkış işlemleri için muhasebeciye gitmesi gerektiğini söylediği, daha sonra sanık ...’in katılanı evinden alarak muhasebeci olan tanık ...’ın iş yerine götürdüğü, orada katılana bir kısım evrakları imzalattığı, sanık ...'in katılana çıkış işlemleri için bankada bir hesap açılıp kapatılması gerektiğini söyleyip, katılan ile birlikte ...Akbank şubesine gittikleri, banka girişinde sanık ...'in yeğeni ve banka çalışanı olan diğer sanık ...’ın kendilerini karşıladığı, katılanın çocuğunun o tarihte rahatsız olması nedeniyle aklınının çocuğunda olduğu, sanık ...'ın bankadaki bir vezneciye yaklaşıp ona bir şeyler anlattığı, akabinde katılandan imza atmasını istedikleri, katılanın ibraz edilen belgeleri imzalaması sonrasında bankadan ayrıldıkları ve sanık ...'in katılanı evine bıraktığı, katılanın çocuğu altı aylık olunca çalışmak için tekrar ... Eczanesine müracaat ettiği, eczane sahibinin kendisine elemana ihtiyacı olmadığını söylediği, katılanın daha sonra başka bir eczanede işe girdiği, katılanın kendisinden sonra ... Eczanesinde çalışıp işten ayrılan şahıslarla görüştüğünde, bu şahısların işten ayrılırken herhangi bir belge imzalamadıklarını öğrenmesi üzerine bankaya giderek hesap hareketlerini istediği, hesabına tanık ... tarafından 5.651,33 TL havale yapıldığını, üç dakika sonra da hesaptan 5.650,00 TL para çekilmiş olduğunu gördüğü, bankaya yatırılan paranın katılanın çalıştığı döneme tekabül eden kıdem tazminatı niteliğinde olduğu, katılanın bu parayı almadığı, banka ile yapılan yazışmalarda; tanık ...'in hesabından, katılanın hesabına 5.651,33 TL paranın 21/04/2011 tarihinde havale edildiği, aynı tarihte katılanın hesabından 5.650,00 TL para çekme işlemi yapıldığı, tanık ...'in hesabından havale işleminin sanık ... tarafından yaptırıldığının belirtildiği ve buna dair dekont fotokopilerinin gönderildiği, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ...'nın birlikte hareket ederek ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak, katılana işten çıkış işlemleri prosedürünün tamamlanması gerektiğini söyleyip, bankada bir takım evraka imza attırdıkları, katılan tarafından fark edilmeden, katılan adına açılan hesaba ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğine dair açıklama ile para havalesinin yapıldığı, katılanın hesabına yatırılan paranın üç dakika sonra katılan adına açılan hesaptan onun bilgisi ve rızası dışında çekildiği, bu şekilde sanıkların üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Dosyada mevcut Akbank TAŞ Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 03/05/2013 tarihli raporda; katılanın iddialarının incelenmesi sonucunda, banka tarafından yapılan işlemlerin usule uygun bir şekilde, müşterinin bilgisi dahilinde yapıldığının ve işlemlerin gerçekleşmesi tarihinden şikayet tarihine kadar olan iki yıllık süre zarfında, katılanın hiçbir itirazda bulunmadığının belirtildiği, olayın bankaca soruşturulması sırasında, sanık ...'in sunmuş olduğu belgelerin incelenmesinde, katılanın işten çıkarılmasına konu 11/04/2011 tarihli bir ibranameyi kendi el yazısı ile "bütün hak ve alacaklarımı aldım, tebellüğ ettim" yazarak imzaladığı, aynı şekilde 4.397,36 TL tutarında "kıdem tazminatı bordrosunu" ve 1.253,97 TL tutarında "ihbar tazminatı bordrosunu” tebellüğ ettim şeklinde el yazısı ile yazıp imzaladığı yine aynı tarihte hazırlanan çalışma belgesine "bu belgenin bir nüshasını elden teslim aldım" ibaresini yazıp imzaladığının belirtildiği anlaşılmakla; imzası inkar edilmeyen 21/04/2011 tarihli banka dekontu ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklara atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin, katılanın soyut iddiası dışında sanıkların mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ve yetersiz gerekçeyle sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22117, Karar No: 2023/7799, Tarih: 18.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22117 E.  ,  2023/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/478 E., 2015/1125 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 17.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin dördüncü maddesinin (a) bendi delaleti ile birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/478 Esas, 2015/1125 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; iş yerinden izin alamadığı için denetime uyamadığını, bu durumun Jandarma tarafından da tespit edildiğini bu durumun göz önünde bulundurularak temyiz ettiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerince sanığın üzerinde yapılan aramada uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ve sanık hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/8854 soruşturma, 2014/69 Karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, ancak sanığın erteleme süresi zarfında hakkındaki denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/478 Esas, 2015/1125 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2144, Karar No: 2007/4515, Tarih: 12.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2144 E.  ,  2007/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebliğ tarihinin düzeltilmesi isteminde bulunan .... Ayakkabı, End.Tic.A.Ş. aleyhindeki ilamsız takipte, adı geçenin Ticaret sicilinde kayıtlı adresine gönderilen örnek 7 nolu ödeme emrinin muhatap adreste bulunmadığından, denilerek, tebliğ parçasının muhtara teslim edildiği ve 2 nolu ihbarında şirket adresi kapısına asıldığı belirtildiğine göre bu tebligat 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre yapılmış bulunmaktadır. Borçlu vekili şikayetinde yapılan tebligatın usulsüz olduğunu zira müvekkilinin adreste bulunmama sebebinin yazılmadığı ve komşusunun imzasının alınmadığı bu nedenle tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürmüştür.

Hükmi şahıslar adına ve adı geçen şirketin Ticaret Sicilinde yazılı adresine gönderilen tebligatın 7201 sayılı Kanununun 21. maddesine göre yapılmış olması halinde, tebliğ memurunun Tüzüğün 28. maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira muhatabın adreste bulunmaması halinde bunun nedeninin araştırılması gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Tebligat yapılan edresin, icra dosyası kapsamına göre Ticaret Sicilde yazılı borçlu adresi olduğunun da anlaşılmış olması sebebiyle, borçlu şirkete yapılan tebligat bu haliyle geçerli olup mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.