muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/609, Karar No: 2022/239, Tarih: 05.04.2022

Mahkemede; 46 yıllık evlilikleri boyunca eşi olan mağdur ile hiç sıkıntı yaşamadığını, sadece olay günü kendini kaybettiğini, sobanın yanında demir şişler olduğunu kabul ettiğini ancak mağdurun ne şekilde yaralandığını hatırlamadığını, her ne kadar hazırlık ifadelerinde mağduru korkutmak için şişi ona doğru uzattığını ve kaçmaya çalışan eşine bu şişin yanlışlıkla birkaç kez değdiğini söylemiş ise de olayı hatırlamadığını, eşinin kulağında herhangi bir kesik görmediğini, kafasında kırık olduğunu da kabul etmediğini, bu tür eylemleri gerçekleştirmediğini, huzurda bulunan inceleme dışı mağdur ... ile herhangi bir tartışması olmadığını, kendisine silah doğrultmadığını, evde yapılan aramada ele geçen silahın babasından kaldığını, bu silahı hiç dışarı çıkartıp kullanmadığını, söz konusu silahı babası köyde vefat ettiği için köyden alıp... ilçesinde bulanan evine getirdiğini, eşinin tartışma sırasında sobayı devirdiğini, nasıl yaralandığını bilmediğini,

Bozma sonrası Mahkemede; açıklamadığı bir şey olduğunu ancak onu da açıklamak istemediğini, kendisini bu hâle sokan kişinin oğlu olan tanık ... olduğunu, kumar ve içkiden dolayı oğlunun evinin ...'da bulunduğunu, oğlunun eşini yoldan çıkardığını, arazisini elinden almaya çalıştığını, eşinin 70 yaşında ve akıl hastası olduğunu, bunca zaman onu idare ettiğini, olay tarihinde çıldırmak üzere olduğunu o gün onu öldürebileceğini, kendisini ve ailesini perişan etmemek için onu korkutmak istediğini, olay sırasında şişin kızgın olmadığını, eşinin kendisine "Köpeksen yapabilirsin." dediğini, oğlunun korkusundan bir şey yapamadığını,

Savunmuştur.

TCK’nın “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesi;

“(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” şeklinde düzenlenmiş iken 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğüne giren 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle anılan maddenin 3. fıkrasının (e) bendine "eşe" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da boşandığı eşe" ibaresi eklenmek suretiyle madde son şeklini almıştır.

Maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında; suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi ve üçüncü fıkrasında ise; altı bent hâlinde, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe ya da boşandığı eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli hâller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun netice sebebiyle ağırlaşmış hâline, beşinci fıkrasında; cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibarıyla ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir." şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak"tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle suç, mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlügünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmemekte, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme durumunda dahi diğer unsurların da varlığı hâlinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an ise suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir süre devam etmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metninden de anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, ...-1994, .... 130, Ayhan Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, ...-1994, .... 31; Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-... Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, ...-2008, .... 363 vd.; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, ...-2002, .... 87.) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161 sayılı, 23.01.2007 tarihli ve 275-9 sayılı, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Diğer taraftan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, 6. Bası, ..., 2019, .... 465.). Cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. Emin Artuk-... Gökçen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, 18. Baskı, ..., 2019, .... 375.).

Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamaktadır. Ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanığın "Olay günü vücudunun çeşitli yerlerine çıplak elle vurup ellerini ve ayaklarını bağladığı ...'un ağzına eşarp sokup sobada kızdırdığı demir çubukları bacaklarına vurduğu ve mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı" kabul edilen somut olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanığın "Olay günü vücudunun çeşitli yerlerine çıplak elle vurup ellerini ve ayaklarını bağladığı ...'un ağzına eşarp sokup sobada kızdırdığı demir çubukları bacaklarına vurduğu ve mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı" kabul edilen somut olayda;

Mağdur ...'un kovuşturma aşamasında alınan ifadesi sırasında doğru olduğunu beyan ettiği kolluk ifadesinde sanığın elini ve ayağını bağlayıp eşarbını ağzına soktuğunu, bağırmasını engellediğini, kızgın şiş ile ayaklarına ve kalçalarına vurduğunu, suratına ve göğsüne ise yumruk ile vurduğunu, kızgın şiş ile yakmak isterken engellediği için sanığın kendisini darp ettiğini, savcılık aşamasında ise sanığın kendisinden sobayı yakmasını istediğini, sanığa torununu uyuttuktan sonra yakacağını söylediğini, bunun üzerine sanığın sinirlendiğini, tartışmaya başladıklarını, ardından sobayı yakıp diğer odada bulunan torununun yanına gittiğini, onu uyutup döndüğünde sobanın sönmüş olması nedeniyle sanığın elinde bulunan soba şişi ile sobayı karıştırdığını gördüğünü, "Ne yapıyorsun?" diye sorduğunda biraz sinirlenmiş olan sanığın sobanın söndüğünü söylediğini, ardından tekrar tartışmaya başladıklarını daha sonra sanığın elinde bulunan soba şişini vücuduna değdirdiğini, bunun üzerine bu soba şişini tuttuğunu, tutarken de yanlışlıkla, iki üç kez bu şişi bacak bölgesine değdirdiğini, tartışma sırasında sanığın, eşarbını ağzına soktuğunu, ellerini eşarpla bağladığını ancak sağlam bağlayamadığı için elini çözüp ağzındaki eşarbı çıkardığını, sanık tarafından soba şişi ile bir kez vücudunun yakılması nedeniyle olayın verdiği kızgınlık ve öfke ile kollukta o şekilde ifade verdiğini, bu ifadesinin doğru olmadığını beyan etmesi, olaya ilişkin görgü tanığının bulunmaması, düzenlenen doktor raporlarında ellerinin veya ayaklarının bağlandığına ilişkin bir bulguya rastlanmayan mağdurun kalça bölgesi ile bacak arkasında yanık izleri oluşacak şekilde yaralanması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kızgın şiş ile bacaklarını yakmak isterken mağdurun direnmesi üzerine mağduru darbettiği ardından da direncini kırmak amacıyla mağdurun ellerini bağladığı ancak sağlam bağlayamadığı için mağdurun ellerini çözdüğü, tartışmanın devamında da sanığın elindeki kızgın şiş ile ayakta duran mağduru kalça bölgesinden ve bacak arkasından yaraladığı, bu anlamda sanığın mağdurun serbestçe hareket etme olanağını ortadan kaldıracak biçimde bağladığı sabit olmadığı, bağlama eylemini devamlılığı gerektiren eziyet suçunu işleme süresi ile sınırlı olarak gerçekleştirdiği, bu eyleminin öncesinde veya sonrasında ayrıca mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılmadığı bu nedenle de sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay tarihinde sanığın eşi olan birlikte aynı evi paylaştıkları mağdurun ellerini ve ayaklarını eşarpla bağlayıp, ağzına eşarp sokarak kızgın demirle bacaklarında ve kalçasında yanıklar oluşacak şekilde yaralayıp eziyet etmesi nedeni ile sanık hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet kararı, yapılan temyiz incelemesi sonucu Yargıtay 8. Ceza Dairesince incelenerek, sanık hakkında eziyet suçundan verilen ceza onanmış, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş olup, Yerel Mahkeme kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı vererek direnmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunda çoğunluk kararı ile olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı gerekçesi ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı, olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Mağdur jandarmada sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadede, sanığın birlikte yaşadıkları evde ellerini ve ayaklarını eşarpla bağlayıp yine ağzına eşarp sokarak kızgın demirle bacaklarına ve kalçasında yanıklar oluşacak şekilde yaralayıp işkence ve eziyet yaptığını, evlendiğinden beri kendisini sürekli dövdüğünü beyan ederek şikâyette bulunmuştur. Mağdur jandarmada kalçalarındaki yaraların oturunca acıması nedeniyle ifadesini ayakta vereceğini söylemiştir. Sanığı suçtan kurtarmak veya olayı kapatmak için sonradan verilen farklı ifadeler yerine mağdurun sıcağı sıcağına jandarmada verilen bu ifadesini doğru kabul etmek gerekir.

Somut olayda, yasal tanımdaki haksızlığın bütün unsurları ile oluştuğunu bilerek ve tipe uygun hareketi isteyerek gerçekleştiren sanık, kasten hareket etmiştir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu genel kastla işlenebilen seçimlik hareketli bir suç olduğuna göre, sanığın eylemini gerçekleştirirken hangi amaç veya güdü ile hareket ettiğinin bir önemi yoktur.

Sanığın eziyet amacıyla mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayıp eşarpla ağzını kapatması yaralama ve eziyet suçunu işlemesi için zorunlu olmazsa olmaz bir durum değildir. Sanığın hedeflediği eziyet suçunu, mağdurun el ve ayaklarını bağlamadan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna uygun hareketi gerçekleştirmeden işleme imkânı da vardır.

Sanığın eziyet amacıyla mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayıp eşarpla ağzını kapatması yaralama ve eziyet suçunu işlemesi için zorunlu olmazsa olmaz bir durum değildir. Sanığın hedeflediği eziyet suçunu, mağdurun el ve ayaklarını bağlamadan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna uygun hareketi gerçekleştirmeden işleme imkânı da vardır.

Eziyet suçunu işlediği zaman zarfıyla sınırlı olmak kaydıyla mağduru tutarak, yere yatırarak veya üzerine abanarak asıl hedeflediği eylemi gerçekleştirme yollarını tercih etme imkânı bulunan sanığın, mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlama ve ağzına eşarp tıkama yöntemini eziyet oluşturan eylemlere başlamadan önce gerçekleştirip eziyet oluşturan eylemlerini tamamladıktan sonraya kadar sürdürmesi nedeniyle, sanığın mağdurun ellerini ve ayaklarını kaçmasını önlemek için bağlaması ve bağırıp yardım istemesini önlemek için ağzına eşarp sokması sadece yaralama fiiline direnmeyi engelleyerek eylemi kolaylaştırma amacı taşımaz, aynı zamanda kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturur.

Yukarıda izah edilen nedenlerle sanığı isnat edilen olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna dair direnme kararının isabetli olduğu," düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre sanığın 46 yıllık eşi ve 12 evladının annesi olan 65 yaşındaki mağdureye evlilikleri boyunca sürekli şiddet uygulayıp darp ederek, tehdit ve kötü sözler sarf ederek cebir altında tutarak yaşadığı, olay gecesi normal psikolojide ve normal zekaya sahip bir insanın yapamayacağı şekilde el ve ayaklarını bağlayıp, ağzına eşarbını sokarak sobada kızdırdığı demir sopayla bacaklarını, sırtını dağlayarak eziyet ettiği, mağdurenin kendi çabasıyla bağları çözüp evlatlarına durumunu haber vererek, evine gelen kolluk tarafından hastaneye kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Sanığın bu yaşamı alışkanlık hâline getirdiği, mağdurenin de yılların verdiği yorgunluk, bıkkınlık ve korkuyla sanıkla yaşamaya devam ettiği, sanığın da bunu bildiği ve fırsat kollayarak eziyetlerine devam ettiği sabittir.

Somut olay içeriğinde sanığın eşe karşı hürriyeti tahdit suçunun tipikliğindeki tüm kanuni unsurları bilerek ve isteyerek gerçekleştiren sanığın, eziyet fiilini el ayak bağlamadan, ağzını eşarpla kapatmadan dahi yapma imkânı varken, bunu tercih etmemesi nedeniyle ve ayrıca olayda geçen süre de düşünüldüğünde özel kastı taşıyan sanığın hürriyeti tahdit suçunu da işlediği kanısında olduğumdan, bu suçtan da ayrıca cezalandırılması yolundaki direnme hükmünün isabetli olduğu," görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 217-85 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 217-85 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14272, Karar No: 2015/9230, Tarih: 28.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14272 E.  ,  2015/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Üst Cumhuriyet savcısı ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; sanığın 196 promil alkollü olduğunun saptandığı, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet Savcısı ile üst Cumhıuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21679, Karar No: 2024/5156, Tarih: 04.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/21679 E.  ,  2024/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1363 E., 2022/923 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/263 sayılı kararı ile hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/1363 Esas, 2022/923 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE