muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3361, Karar No: 2015/5197, Tarih: 23.02.2015

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15982, Karar No: 2015/2484, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15982 E.  ,  2015/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR(KAPATILAN) 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/313-2013/372

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı S.. A.. yönünden reddine, davalı M.. A.. yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin ............Mühendislik Müteahhitlik Bürosu olarak 1972'den bu yana Devlet kurumlarının ihalelerine girerek iş yaptığını, davalı S.. A.. kendisine gelerek birlikte iş yapmayı teklif etmesi üzerine müvekkilinin kabul ettiğini davalı ile ortak oldukları sırada müvekkilinin yaklaşık üçyüz bin civarında vergi ve SGK borcu bulunduğunu, davalı Suat'ın davacıyı diğer davalı M.S. A. ile tanıştırdığını, bu davalının tarafların birlikte girdikleri işlerdeki hak edişleri kendi hesabına aktarılması şartıyla davacının borçlarını ödemeyi kabul ettiğini, bundan sonra birlikte gerek davalı Suat ile birlikte kurdukları .......... Mühendislik LTD. ŞTİ. adına, gerek davacıya ait ........... Mühendislik adına, gerek de davalı Suat'a ait ........ isimli firma adına ihalelere girerek birlikte iş yaptıklarını, davacının girdikleri işlerdeki hakedişleri davalı M.S. hesabına aktarmasına rağmen davalı M.S.'in talebiyle davacı adına olan pek çok taşınmazı teminat olarak bu davalı adına tescil edildiğini, davacıdan 400.000TL tutarlı senet alındığını, davacıya ait araçların satılarak paraya çevrildiğini, tüm işlerde davacının iş bitirme belgesi, alet ve makinaları kullanılmasına rağmen davacıya hiçbir ödeme yapılmadığını iddia ederek (şimdilik) 20.000TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının davacıya ait Müteahhitlik karnesini kullanmaktan başka davacıyla aralarında bir hukuki ilişki olmadığını, yapılan işlerde davacının tek kuruş sermeyesinin olmadığını, tanıştıkları dönemde davacının zaten müflis durumda olduğunu, davacının tacir olup bedelsiz olarak hiçbir taşınmazı başkası adına devretmeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının davacıya ait Müteahhitlik karnesini kullanmaktan başka davacıyla aralarında bir hukuki ilişki olmadığını, yapılan işlerde davacının tek kuruş sermeyesinin olmadığını, tanıştıkları dönemde davacının zaten müflis durumda olduğunu, davacının tacir olup bedelsiz olarak hiçbir taşınmazı başkası adına devretmeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının ......... Ltd Şti'nin ticari defterlerinde yer alan alacağına ilişkin taleplerini ancak bu şirketten talep edebileceği, davacının bir diğer iddiası olan bir kısım ihale bedellerindeki hak ediş alacaklarını davalıya ödemesi nedeniyle oluşan alacağına ilişkin ise, bu iddiayı tevsik edici belge sunulmadığı, dolayısıyla davacının davalı S.. A..'te davaya konu alacağının bulunmadığı, ortaklık ilişkisinden kaynaklanan alacağın varlığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davalı S.. A..'e yönelik davanın reddine, davalılardan M.S. A. 'e yönelik davanın 6100 sy HMK'nın 307 vd maddeleri gereğince feragat nedeniyle bu davalı hakkındaki davaya ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacı, davalılar ve dava dışı ........ Mühendislik San Tic Ltd.Şti arasında adi ortaklık ilişkisinin bulunup bulunmadığı ile varsa adi ortaklık faaliyetinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Adi ortaklık sözleşmesi geçerlilik yönünden herhangibir şekle tabi olmayıp, sözlü yapılan adi ortaklık sözleşmesi geçerli ise de inkarı halinde bu ortaklığın varolduğunu ileri süren kişinin bu ortaklığı, uygulanması gerekli HUMK'nun 287-288 ve 290 maddeleri gereğince (yasal sınır aşıldığından) ispatı gerekir.

Medeni Kanun madde 6 gereğince, "Kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

Somut olayda, davanın devamı sırasında davacı tarafından, davalılardan M.. A.. aleyhine açılan davadan tüm sonuçları ile birlikte, bu davalıya şamil olarak vazgeçildiğinden, mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 307 vd. maddesi gereğince feragat nedeniyle bu davalıya ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Diğer davalı S.. A.. aleyhine açılan davada ise; davalı S.. A.. tarafından, taraflar arasında ortaklık ilişkisinin varlığı reddedildiğinden ispat yükü, aralarında ortaklık ilişkisi olduğunu ileri süren davacı tarafa ait olacaktır.

Somut olayda; davacı iddia ve taleplerinin bir kısmı ise davacı ile dava dışı .......... Mühendislik San Tic Ltd.Şti arasındaki ortaklık ilişkisinden kaynaklandığı iddia edilen alacağa ilişkin olup, bahsi geçen dava dışı şirket aleyhine usulüne uygun açılan bir dava olmadığından bahisle açılan davada inceleme konusu yapılmamış ise de;

Somut olayda; davacı iddia ve taleplerinin bir kısmı ise davacı ile dava dışı .......... Mühendislik San Tic Ltd.Şti arasındaki ortaklık ilişkisinden kaynaklandığı iddia edilen alacağa ilişkin olup, bahsi geçen dava dışı şirket aleyhine usulüne uygun açılan bir dava olmadığından bahisle açılan davada inceleme konusu yapılmamış ise de;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı iddiasına göre, davalı S.. A.. (.......... İnşaat Taahhüt Turz Maden San ve Tic) tarafından ihalesi üstlenilen işlerde davacının maddi ve mesleki katkısı olduğu, kendisine ait araçların bu işlerde kullanıldığı, yani bir bakıma bu işlerle ilgili olarak davalı S.. A.. ile arasında gizli bir adi ortaklık ilişkisinin bulunduğunu iddia ettiği halde bu işlerin yapılması sırasında taraflar arasında bir adi ortaklık olduğunun ispatı yönünden dava dosyası içinde somut ve sağlıklı delillerin mevcut olmadığı belirtilmektedir.

O halde davacı; davalı S.. A.. ile aralarında ortaklık kurduklarına ilişkin iddiasını usulüne uygun yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, delil listesinde "yemin" deliline de dayanmış olduğundan, davacıya iddiasını ispat zımnında, davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak, yaptırılacak yeminin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6349, Karar No: 2019/14634, Tarih: 11.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6349 E.  ,  2019/14634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un, temyiz dışı sanık Gülşen'in resmi kayıtlarda görülen maliki olduğu Arsin ilçesindeki ... Eczanesini fiilen işlettiği, temyiz dışı sanık ...'nin de bu eczanede işçi olarak çalıştığı, diğer temyiz dışı sanıklar Şener, Recep, Emine ve Ferhat'ın ise Arsin Sağlık Ocağı'nda doktor olarak görev yaptıkları, ... Eczanesinde yapılan denetimler sırasında 37 adet yeşil kart sağlık karnesi, 35 adet SGK sağlık karnesi 3 adet emekli sandığına ait sağlık karnesi ve 24 adet Bağ-Kur'a ait sağlık karnesinin ele geçirilmesi üzerine katılan kurum tarafından başlatılan soruşturma üzerine eczanede ele geçirilen reçetelerde 385 adedinin arkasındaki "ilaçların alındığına" dair yazı ve imzaların hasta veya yakınlarına ait olmayıp eczanenin sahibi olan sanık ...'a ait olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanığın kullanılmayan ilaçları hasta olan reçete sahipleri tarafından kullanılmış gibi gösterip Sosyal Güvenlik Kurumunu zarara uğratıp üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve nitelikli resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı ve eylemine uyan resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 17/11/2005 ile inceleme tarihleri arasında 17/11/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, tanıklar beyanları, müfettiş raporu, SGK yazıları, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından, ... isimli hastanın uzun yıllardır hipertansiyon hastası olduğu ve ilgili ilaçları kullandığı ve söz konusu raporu oğlu İsmail ile birlikte Of Devlet Hastanesinden aldığının anlaşıldığı, ülke şartlarına göre hastaların sürekli olarak kullandığı ilaçları önce alıp daha sonra muayene olarak reçete düzenlendiği veya ilaç alırken sistemdeki arızalardan dolayı ilacın mağdur olmamaları için hastalara verildiği, sağlık karnesinin alınarak sistemin işler hale geldiğinde resmi işlemlerin yapıldığı, ayrıca sağlık karnelerinin zaman zaman hasta yakınları tarafından da kullanıldığı, zaman zaman da hasta yakınlarının hasta adına ilaç ve muayene işlerini takip ettiği, bazen de hastaların yakınlarının ilaçlarını da yazdırdıkları, bu nedenle davaya konu reçetelerin arka sayfasının hastalar tarafından imzalanamadığı, kurum müfettişlerince hastaların veya ilacı alan kişilerin imza eksikliğinin giderilmesinin istenmesi üzerine hastalara tekrar ulaşmanın zorluğu nedeniyle eczane sahibi sanık ...'un reçetenin arka sayfalarını imzaladığı, bozma sonrası alınan bilirkişi raporuna göre ... ve ... adına alınan ilaçlar ile teşhisin uyumsuz olduğu belirtildiği, ancak uzman görüşüne göre alınan bu ilaçların mantar enfeksiyonlarında, kolesterol yüksekliğinde, bakteriyel enfeksiyonlarda, ağrı kesici ve iltihabi durumlarda kullanıldığı ve bu ilaçların toplam değerinin 106 TL'den ibaret olduğu, bu ilaçların doktor muayenesine gerek duyulmadan eczaneden alınıp kullanılır nitelikte ilaçlar olduğu gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3264, Karar No: 2019/7480, Tarih: 04.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3264 E.  ,  2019/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacı İstemi :

Davacı şirket vekili, müvekkili şirketin imalat ve ihracat işi yaptığını, bünyesinde çok sayıda işçi çalıştırdığını, tüm işçilerin yasal haklarının koruduğunu, işçilerin meslek hastalığına yakalanması sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumuna veya yargı yoluna başvurduğunu, meslek hastalığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, işçilerin meslek hastalığına yakalanmadığını, davalı işçide %18,2 maluliyet oranının tespit edildiğini, bu rapora itiraz ettiklerini, SGK müfettiş raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini beyan ederek, davalı işçinin maluliyet oranının tespiti ile maluliyet oranına göre geçici iş göremezlik geliri ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevapları :

Davalı işçinin vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacı işverenin kusursuz olduğu iddasını kabul etmediklerini, iş yerindeki işlerin tehlikeli ve zararlı işler kapsamında bulunduğunu, sağlıksız bir ortamın olduğunu, haksız ve yersiz açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı kurum vekili, davalı işçideki meslek hastalığının tespiti için sevk işlemi yapıldığını, mevcut raporlar ve belgeler neticesinde meslek hastalığının tespit edildiğini, haksız ve yersiz açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece mahkemesince, 06/12/2018 tarihli kararda, davanın kabulüne, davalı işçideki hastalık başlangıcının 14/05/2014, meslekte kazanma güç kayıp oranının ise Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 29/11/2016 tarihli raporundan itibaren ve artma kaydıyla %35,2 olarak tespitine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporu göz önünde bulundurularak, davacı tarafın iddiasının aksine davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, en az kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği sübuta erdiği, davanın reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu, bu yönüyle davalı tarafın istinaf itirazının haklı olduğu; davanın kabulüne karar verildiği halde davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesinin hatalı olduğu, bu yönüyle de davacı istinafının haklı olduğu değerlendirilerek, davacının ve davalının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına karar verilmiş ve davanın reddine hükmedilmiştir.

E) Temyiz Talebi :

E) Temyiz Talebi :

Davacı vekili, Maluliyeti kabul etmediğini, davalı işçinin çalıştığı tüm iş yerinlerinin tespiti ile meslek hastalığının belirlenmesi gerektiğini, davacıdaki hastalığın pnömokonyoz olarak nitelendirilmemesi gerektiğini, bu hususta birçok bilimsel araştırma bulunduğunu, müvekkili aleyhine hiç vekalet ücreti verilmemesi gerektiğini, açıklanan ve re’sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :Dava, davalı işçide, kurum tarafından belirlenen, meslek hastalığına bağlı %18,2 meslekte kazanma güç kayıp oranının haksız olduğu iddiasına dayalı tespit talebine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir." Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu' nun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır

. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu' nun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir. Çelişkinin Yüksek Sağlık Kurulu ile Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan sağlık kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11/10/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01/09/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.Somut olayda, davalı ... tarafından tespit edilen %18,2 meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitine karşı dava açıldığı, yargılama aşamasında alınan Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'nun 03/06/2016 tarihli raporunda, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26/08/2014 tarihli rapora istinaden, davalı sigortalıdaki meslekte kazanma güç kayıp oranının %18,2 olarak tespit edildiği; sonrasında Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 24/07/2017 tarihli raporunda, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 29/11/2016 tarihli raporundan itibaren artma kaydıyla meslekte kazanma güç kayıp oranının %35,2 olarak belirlendiği, çelişki nedeniyle alınan Adli Tıp Kurumu ikinci üst kurulu raporunda ise meslek hastalığı başlangıç tarihinin 14/05/2014, ... Meslek Hastalıkları Hastane'sinin 29/11/2016 tarihli raporundan itibaren artma kaydıyla %35,2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.Davanın, meslek hastalığın tespitine ve yine meslek hastalığının belirlendiği 14/05/2014 tarihi itibariyle %18,2 meslekte kazanma güç kayıp oranına karşı açıldığı anlaşılmakla, davanın konusu ile sınırlı şekilde, 14/05/2014 tarihi itibariyle meslek hastalığı bulunup bulunmadığının ve varsa yine 14/05/2016 tarihinde meslekte kazanma güç kayıp oranının belirlenmesi gerekirken, buna aykırı şekilde artma kaydıyla sonraki tarih itibariyle tespit yapılması ve hüküm tesisi hatalı olmuştur.Yapılacak iş; dava konusuyla sınırlı olarak 14/05/2014 tarihi itibariyle meslek hastalığı bulunup bulunmadığının ve varsa yine 14/05/2016 tarihinde meslekte kazanma güç kayıp oranının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması, alınacak Adli Tıp 3. İhtisas Kurul raporu ile dosyadaki Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu raporları arasında çelişki bulunması halinde yine aynı tarih itibariyle tespitlerin yapılabilmesi amacıyla Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan rapor alınarak sonucu gidilmesinden ibarettir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir ve Bölge Adliye Mahkemesinin hükmü bozulmalıdır.G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.