muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6173, Karar No: 2014/10356, Tarih: 13.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/6173 E.  ,  2014/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/325959

Mahkeme :PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :09.06.2010 – 2009/1431 esas ve 2010/450 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

1-Hükme esas alınan 11.10.2009 tarihli olay tutanağının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden, onaysız fotokopiye dayanılarak hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4639, Karar No: 2017/8348, Tarih: 14.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/4639 E.  ,  2017/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/05/2012 gününde verilen dilekçe ile alacağın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı hazine tarafından, 2820 sayılı ... Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ... Partisi'nin Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, inceleme sonucunda partinin ... İl teşkilatında 128.863,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 128.863,00 TL nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan en son bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 E-2009/4 K. sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen ... ... Partisi (...) nin başvurusu üzerine ... İnsan Hakları Mahkemesi (...) nin 12/01/2016 tarihli "... ... Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, ... kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2244, Karar No: 2019/326, Tarih: 07.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2244 E.  ,  2019/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu aracın satış bedelinin öncelikle olarak davalı kuruma ödendiğini, oysa ki davalı alacağının, eşyanın aynından doğan kamu alacağı niteliğinde olmadığını, müvekkiline ilk sırada pay ayrılması gerektiğini ileri sürürek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Davalı vekili, kurumlar vergisi alacağı nedeniyle bedeli paylaşıma konu araca haciz uygulandığını, müvekkiline ilk sırada pay ayrılmasının yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı kurum alacağının, eşyanın aynından doğan kamu alacağı niteliğinde olmadığı, bu nedenle satış bedelinden öncelikle olarak pay alamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın, davacıya tahsisine, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçluya ait mahcuzun satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da hem sıraya hem alacağın esasına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın madde 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK'nın madde 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda, davacı taraf, alacağının niteliğine göre davalı ... dairesine ilk sırada pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürmüş olup bu itiraz davalının alacağının esasına ya da miktarına yönelik olmadığından, anılan yasal düzenlemeler uyarınca, itirazı inceleme görevi ... mahkemesine aittir.

Bu durumda, ... mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, İİK'nın 142/son ve HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün, re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6405, Karar No: 2023/1066, Tarih: 22.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6405 E.  ,  2023/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2005/533 Esas- 2013/271 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı/ temlik alan TMSF vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı/ temlik alan TMSF vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; TMSF'nin 13.02.2004 tarihli ve 13 sayılı 09.02.2004 tarihli ve 51 sayılı kararları ile Uzan Grubuna ait şirketlerin ortaklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine el koyduğunu, yapılan denetim neticesinde kasada olması gereken nakit ve çek tutarları ile mevcutlar arasında fahiş farklar bulunduğunun tespit edildiğini, tanzim edilen denetim raporu uyarınca şirket kasasındaki açığın fiktif olarak ödenmiş gibi gösterilen Apel ödemelerinden kaynaklandığını, bu tespit yapılırken aynı zamanda şirketin ortağı olarak resmi kayıtlarda gözükmelerine rağmen şirket yönetiminin belirli bir grup tarafından yürütüldüğünü, resmi kayıtlara göre şirket ortağı görünen kimselerin ise muvazaalı şekilde ortak sıfatını taşıdıklarını, şirket zararının 30.06.2003 tarihinden beri ödenmeyen toplam 100.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile belirtilen tutarın şimdilik 5.560,00 TL'nin şirket ortakları, yönetim ve denetim kurulu üyeleri bakımından 30.06.2003 tarihinden itibaren şirket çalışanları bakımından ise, çalıştıkları dönem itibariyle zararın meydana geldiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, temlik alan davacı TMSF vekili, 31.05.2007 havale tarihli dilekçesi ile 5.560,00 TL olarak açılan davayı 100.000,00 TL olarak ıslah ettiklerini, zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar ve davalı vekilleri davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Bir kısım davalılar ve davalı vekilleri davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 02.04.2003 tarihinde kurulduğu anlaşılan Asem Güzellik ve Solaryum Hizmetleri A.Ş.'nin ortakları tarafından taahhüt edilen sermayenin şirket ortakları tarafından ödenmediği halde ödenmiş gibi gösterildiği, bu tutardaki sermaye payı kadar şirketin zarara uğratıldığının anlaşıldığı, dava dışı Mavi Reklam Film San. ve Tic. A.Ş.'nin, bilirkişiler tarafından incelenen 2003-2004 yılı defterleri ve yardımcı-muavin hesaba ait bilgisayar çıktılarına göre 30.06.2003 tarihi itibariyle davacı şirketten 100.000,00 TL tutarında tahsilatın kaydedilmiş olduğu, 31.12.2004 tarihi itibariyle 104.316,97 TL davacı şirkete borç bakiyesinin göründüğü, pay sahipleri olarak görünen davalıların sınırlı sorumlu olduklarından ve bu sıfatları nedeniyle de şirketin zararından sorumlu tutulamayacağı, davalılar ..., ....'ın hakim ortak sıfatı ile sorumlu oldukları, tüzel kişilik perdesinin aralanması ile yönetimde talimatları ile şirkete yön veren ve kararların oluşmasını sağlayan hakim ortakların şirket zararından sorumlu olduklarının kabulü gerektiği, şirkette hizmet sözleşmesi ile çalışanların verilen kararların alınmasında ve denetiminde söz sahibi olmadıklarından, davalılar ..., ..., ve ...'ın zarardan sorumlu olmadıkları, yönetim ve denetim kurul üyeleri ..., ..., ..., ... ve...ın sorumlu tutulması gerektiği, davalılardan ...'ın ise dava tarihinden önce vefat ettiği, ölü şahıs hakkında dava açılamayacağı gerekçesiyle davalılardan ...'ın dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından bu davalı hakkında açılan davanın reddine, davalılar .......haklarındaki davanın kabulüne, Toplam 100.000,00 TL'nin 30.06.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselselen tahsili ile davacıya ödenmesine, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/ temlik alan TMSF vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 26.03.2016 tarih, 2016/3251 E. ve 2016/6984 K. sayılı kararıyla, kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/ temlik alan TMSF vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 26.03.2016 tarih, 2016/3251 E. ve 2016/6984 K. sayılı kararıyla, kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/ temlik alan TMSF vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı/ temlik alan TMSF vekili, ortakların doğan olarak apel borcunu ödemeleri gerektiğini, dava konusu zarardan doğrudan sorumlu olduklarını, şirketin zarara uğratılmasında kusurlu olan çalışanların da müteselsilen sorumlu tutulacaklarını, usulsüz fiilleri organize ve iştirak eden, onaylayan, yürüten, talimat veren görevlilerin de açık sorumluluklarının bulunduğunu, şirket ortak ve çalışanlarının kusursuzluklarını ispatlaması gerektiğini, müvekkili aleyhine nispi vekalet ücreti taktirinin hukuki olmadığını ileri sürerek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2.Davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekili, onama kararının gerekçesiz olduğunu, kasa açığını gösteren geçerli bir tutanak ya da tespitin bulunmadığını, hangi hukuka aykırı eylem ve işlemin hangi davalının eylemi ile nedensellik bağı oluşturduğunun açıklanmadığını, ıslah tarihi itibariyle talep hakkının zamanaşımına uğradığını, sadece denetçilerin dava açıp ıslah isteyebileceğini, davacı sıfatı bulunmayan yönetim kurulunun temlik edemeyeceğini, dava dışı şirketin ticari defterlerini ibraz etmeyen TMSF’nin delil kararttığını, TMSF’nin düzenlediği defterlerin hükme esas alınamayacağını, davanın konusunun değiştiğini, temlikin muvazaalı yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 440 ıncı maddesi.

2.6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun (6762 sayılı Kanun) 309, 359 uncu maddeleri,

3.5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 133 üncü maddesinin son fıkrası

4.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi,

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekilinin tüm, davacı/temlik alan TMSF vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

3.5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 133 üncü maddesinin son fıkrası

4.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi,

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekilinin tüm, davacı/temlik alan TMSF vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Yargıtay, karar düzeltme talebi üzerine, 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları hükümlerine göre yerel mahkeme hükmünü düzelterek onayabilir. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yazılı gerekçeyle onanmışsa da davacı TMSF'nin eldeki davayı kanuni halef sıfatıyla takip ettiği dikkate alınarak 5411 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca maktu vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde haklarında davanın reddine karar verilen davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmediğinden davacı/ temlik alan TMSF vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz onama kararı kaldırılarak, kararın bozulması gerekir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun’un 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar ..., ..., ..., ..., ...vekilinin tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

2.Karar düzeltme istenilen Dairemiz ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davacı/ temlik alan TMSF vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer alan “10.050,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “1.320,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye 314,30 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3475, Karar No: 2011/10051, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3475 E.  ,  2011/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin yasa gereği yasa metnine uygun olarak "Bu vakfın amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağıtımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerin kurumlarca karşılanamayan kısmı vakıfça karşılanabilir” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tescili,

2-Kabule göre de; mahkemece senet değişikliğine ilişkin noter senedinin tesciline hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken mevcut senedin 3.maddesinde yalnızca bir bölümünün iptaline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14791, Karar No: 2016/10392, Tarih: 02.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14791 E.  ,  2016/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin davalı ...'ın adli yardım talebinin reddine dair 18.04.2016 günlü ve 2016/3879 E- 2016/5985 K. sayılı kararının itiraz yolu ile incelenmesi istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan ve 11/04/2015 tarihinde yürlüğe giren yasa gereğince, yapılan inceleme sonucu adli yardım talebinin reddine dair hükme yönelik itirazın incelenmesi için dosyanın aşağıda gösterilen Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın adli yardım talebinin reddine yönelik itirazın incelemesini yapmakla görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19213, Karar No: 2020/6335, Tarih: 24.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19213 E.  ,  2020/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’de fiili olarak 27.04.2005 tarihinde işe başladığını davalı firmanın SGK beyanına göre 05.09.2013 tarihine kadar bu iş yerinde çalıştığını, bilahare davalı ... otomotiv ile diğer davalı ... arasında personel devri yapılarak iş ortaklığı nedeniyle 6.9.2013 tarihinde davalı ... şirketine girişinin yapıldığını, sonrasında davalılar arasındaki anlaşma nedeniyle ... A.Ş. den 02.10.2013 tarihinde çıkış yapılarak tekrar eski iş veren davalı ... A.Ş. ye 03.10.2013 tarihinde giriş yapıldığını ve yine 03.10.2013 tarihinde çıkışının yapıldığını, iş akdi feshedilene kadar boya ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işverence feshedilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatı hakkının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının davalı şiıkette 27.04.2005 tarihinde işe başladığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını davacının 01.10.2006 - 05.09.2013 tarihleri ile 03.10.2013 tarihleri arasında çalışmış olup, 06.09.2013-02.10.2014 tarihleri arasında davalı şirket çalışanı olmadığını, davalı şirketin iflas erteleme talebinde bulunması ile sabit olan ekonomik sıkıntıları çerçevesinde verilen işletmesel kararlar ile davacının iş akdinin haklı sebeple feshettiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.