muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8336, Karar No: 2016/9205, Tarih: 25.04.2016

Davacı ile aynı işi yapan ve aynı kıdeme sahip olan ve baştan beri davalı kurumda çalışan işçi arasında oluşacak ücret farkının; işverenin eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı olup olmadığı yönünden ise aynı işyerinde çalışıp aynı kıdemde olan işçi kavramından ne anlaşılması gerektiği irdelenmelidir. Bu anlamda bir işçinin işyerindeki kıdemi, sadece onun işyerindeki çalışma süresini içermeyip, işyerinde çalıştığı sürede elde ettiği bilgi, birikim, çalıştığı pozisyonlar, aldığı ödüller ve cezalar olmak üzere bir çok unsuru içinde barındırır. Somut olayda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce başka bir kurumda çalıştığından, baştan beri davalı kurumda çalışan bir işçi ile önceki kurumda çalışılan süreler gözönüne alındığında aynı sürede çalışmış gibi görünse de; kurumsal geçmiş ve tecrübe yönünden aynı bilgi ve birikime sahip olamayacak, sadece çalışma süreleri eşit olacak, yani geniş anlamda aynı kıdemde olmayacaklardır. Olayımızda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce çalıştığı kurumda aldığı ücret seviyesinde azalma olmayacak şekilde intibak işlemi yapıldığından, ücret seviyesi yönünden davacının önceki kurumdaki kıdeminin o kurumda belirlenen şartlar çerçevesinde karşılığını yeni kurumda da aldığı ve bu hususta bir kaybının olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan devredilmeden önceki ücret seviyesi yüksek fakat çalışma süresi düşük olan bir işçinin, nakledildiği kurumdaki ücret yönünden intibakının ücret seviyesi yerine kıdemine göre yapılması durumunda daha düşük ücret alması sonucu da ortaya çıkabilecektir. Hal böyle iken davacının baştan beri davalı kurumda çalışıyormuş gibi ücret seviyesinin belirlenmesini talep etmesi hakkaniyetli olmayacaktır. Bu nedenle işverenin bu işçiler arasında eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemez. ” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12962, Karar No: 2021/13413, Tarih: 09.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12962 E.  ,  2021/13413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet; Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2019

tarihli, 2018/251 esas ve 2019/244 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 22/11/2021 tarihli dilekçesindeki “...almış olduğum hapis cezasının onanmasını, hükmün kesinleştirilip tarafınızdan tarafıma gönderilmesini istiyorum...” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 09.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/601, Karar No: 2007/1967, Tarih: 15.03.2007

5. Ceza Dairesi 2007/601 E., 2007/1967 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/601 E., 2007/1967 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- CİNSEL SALDIRI

- SUÇA TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırı suçundan sanık Mehmet'in yapılan yargılanması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmekten mahkümiyetine dair Gaziantep 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2006 gün ve 2006/113 Esas, 2006/313 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, cinsel organını mağdurun ağzına sokmak suretiyle oluştuğu kabul edilen eylemde, 5237 Sayılı Kanunun 102/2. maddesinde yazılı suçun tamamlandığı halde, teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle tayin olunan cezadan 35. madde uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; 5237 Sayılı Kanununun 53.maddesinin uygulanmaması ise mahkümiyetin kanuni sonucu olup, infaz aşamasında re'sen nazara alınacağından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerin iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2028, Karar No: 2019/3002, Tarih: 15.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2028 E.  ,  2019/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’in ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarındaki bir kısım payını davalılara temlik ettiğini, aralarında yaptıkları sözleşmeye göre kendilerine isabet eden payın davalılar tarafından devredilmediğini, temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına veya eşit olarak adlarına tescilini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, 23.05.1998 tarihli taksim sözleşmesi ile çekişmeli taşınmazların paylaşıldığını, davacıların bu sözleşmeye dayanması gerekirken muris muvazaası ididasına dayanamayacaklarını, taksim sözleşmesine göre işlem yapılması için hazır olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalı ... taksim sözleşmesine göre davacılara pay verilmesini kabul ettiğini bildirmiş, davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal tescil isteğine ilişkinidir.

Hemen belirtmek gerekir ki maddi vakıayı bildirmek taraflara hukuki nitelendirme yaparak olayı çözümleme hakime aittir. İddianın içeriğinden ve ileriye sürülüş biçiminden davada miras taksim sözleşmesine dayanılarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunulduğu açıktır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tüm mirasçılar arasında düzenlenen taksim sözleşmesine göre davacılara bırakılan ve fiilen de davacılar tarafından kullanıldığı anlaşılan 2/10 payın davacılar adına tesciline karar verilmesi bu gerekçeyle ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre bir kısım davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.364.20.TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5506, Karar No: 2017/7762, Tarih: 06.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5506 E.  ,  2017/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacı-birleşen davada Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vek. Av. ... ile asıl davada davalılar-birleşen davada karşı taraf 1-... 2- ... 3- ... vek. Av. ... 4- ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 12/11/2015 gün ve 2014/326 E. - 2015/822 K. sayılı hükmün davalılar ..., ..., Mehmet Kara vekili ve ... vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalılar ..., ..., ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... müvekkillerinin ekonomik güçlük içerisinde olduklarını belirterek, adli yardım talebinde bulunmuş, temyiz harçlarını eksik yatırmışlardır.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı 6100 sayılı HMK'nın 336/3 maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında ''talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır'' hükmüne yer verilmiştir.

1)Hükmü temyiz eden davalılar vekillerinin HMK'nın 336/2 maddesinde öngörüldüğü üzere müvekkillerinin mali durumunu gösterir nitelikte herhangi bir belge sunmadıkları görüldüğünden davalılar vekillerinin adli yardım istemlerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Temyiz eden davalılar vekillerinin adli yardım talepleri ret edildiğinden bu durumda temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin yatırılması gerektiğinden bunların ikmali için 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalılar vekillerine usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ... vek. Av. ... ve davalı ... vek. Av. ...'nun 'nun adli yardım istemlerinin ayrı ayrı reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3019, Karar No: 2024/1519, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3019 E.  ,  2024/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 19.07.2018 tarihinde davalılara ait işletmede Go-Kart adı verilen araçla geçirdiği kaza neticesinde malûl kalacak şekilde yaralandığını, kazanın oluşumunda davalıların tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, alacaklarının tam ve belirlenebilir hale gelmesinden sonra artırılmak üzere şimdilik 100,00 TL maddi tazminat ile 100,000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.06.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 361.632,81 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili; davalı şirketin, diğer davalı ... Belediyesinin iştiraki olduğunu, 15.10.1999 tarihli ve 23847 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Beden Eğitimi ve Spor Tesisleri Yönetmeliği'nin 10 uncu maddesi, 06.10.2006 tarihli ve 26311 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türkiye Otomobil Sporları Federasyonu Ana Statüsü'nün 6. maddesinin (d) ve (g) bentleri ve 11.07.2013 tarihli ve 20262901 020/4464 sayılı Gençlik ve Spor Bakanlığı oluruna dayanılarak hazırlanarı "Hobi Karting Pist Talimatı” standartlarına uyarak yapılan tüm denetimlerden geçtiğini, her yıl sözkonusu belgelerin gerekli denetimlerden geçerek yenilendiğini, işyerinde çalışanlar ve pist sorumlularının gerekli tüm eğitimleri aldıklarını, 4-5 dilde uyarı levhalari bulunduğunu, go-karta binmeden önce de görevliler tarafından gerekli uyarıların sürücülere yapıldığını, sürüş sırasında kask ve bone kullanımının mecburi olduğunu, kazanın oluşumunda davalı şirkete atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını, davalı şirketin kaza sonrasında üzerine düşen tüm sorumlulukları eksiksiz yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; davalı ... yönünden idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, ayrıca kazanın meydana geldiği işletmenin işleteni ve sorumluluk sahibi davalı ... olmadığından husumet itirazında bulunduklarını, kazanın oluşumunda davalı ... atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili; davalı ... yönünden idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, ayrıca kazanın meydana geldiği işletmenin işleteni ve sorumluluk sahibi davalı ... olmadığından husumet itirazında bulunduklarını, kazanın oluşumunda davalı ... atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıda meydana gelen yaralanmanın davalıların ayıplı hizmet sunumundan kaynaklandığı, ayıplı hizmet ile yaralanma arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, işletmenin öngörülebilen riskleri değerlendirerek gerekli tedbirleri almadığı, uyarı ikaz işaretlemelerinin kaza öncesinde saç, şal, atkı, uzun kıyafet gibi rüzgarın uçurabildiği uzun saçlı ve giysili sürücüler konusundaki tedbirlerinin yetersiz olduğu, bu konuda işletmenin ve çalışanların gerekli dikkati ve özeni göstermediği, Hobi Karting Pist Talimatlarını tam olarak yerine getirmediği, işletmeci tarafından sürücülere dağıtılması ve hobi go-kart faaliyetinde dikkat edilmesi gereken asgari unsurları belirten el broşürünün verilmediği, güvenlikle ilgili uyarı ve ikaz işaretlemelerinin yetersiz kaldığı, kullanılan go-kartların üstünde görünebilecek şekilde güvenlikle ilgili bilgiler uyarı ve ikaz içeren sticker yapıştırılmadığı, araçın sürücüye verilmesinden önçe imzalı bir sorumluluk beyanı alınmadığı, olayın meydana gelmesinde davalı Belediyenin %60, davalı şirketin %20, davacının ise bonenin tam olarak tutmaması nedeniyle saçlarını kask ile bone arasına sıkıştırması nedeniyle %20 kusurlu bulunduğu, alınan bilirkişi raporu ile maddi tazminatın 361.632,81 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 361.632,81 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili; olay ile ilgili kusur sorumluluğunun olduğunu gösterir kesinleşmiş bir yargı kararı veya tespit bulunmadığını, maddi olgunun ve sorumluluğun tespit edilmesi için ceza davasının sonucunun beklenilmesi gerektiğini, olayın öngörülemediğini, talep edilen tazminatların ıslaha yönelik zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, ayrıca davacı taraf lehine her bir talep için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı şirket vekili; olayın meydana geldiği işletmede go-kart araçlarını kullanan sürücülerin uyması gereken talimatlar, uygulanması gereken tedbirler ve dikkat edilmesi gereken hususların tamamının tabelalar ve el broşürlerinde muhtelif dillerde açıkça belirtildiğini, ayrıca işletme personelleri tarafından sözlü bilgilendirmelerin de yapıldığını, müşterilerin güvenliğini sağlamak adına işyerinde bone ve kask bulundurulduğunu, davacının kendisine hiçbir uyarıda bulunulmadığı ve file yahut kask takılmadığına yönelik ifadelerinin tamamiyle asılsız olduğunu, bilirkişi raporunda dava konusu kazada davalı ... ile davalı şirketin müştereken sorumlu olduğu belirtilmişken, 22.03.2022 tarihli bilirkişi ek raporunda davalı şirketin %60 oranında kusurlu sayılmasının çelişki arz ettiğini, ne şirketin ne de davalı Belediyenin dava konusu kazanın meydana gelmesinde bir kusuru yahut ihmalinin bulunmadığını, dosya kapsamında alınan 15.04.2022 tarihli tazminat raporunda SGK tarafından davacıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının ve dolayısıyla hesaplanan bedel üzerinden bu yönde bir indirim yapılamadığının belirtildiğini, davacı lehine hükmolunan manevi tazminat tutarının da fahiş olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu eylemin 5237 sayılı TCK'nın 89 uncu maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçu kapsamında bulunduğu, olay tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince zamanaşımı süresi 8 yıl olduğu, davaya konu olayın 19.07.2018 tarihininde meydana geldiği, buna göre gerek dava tarihi ve gerekse ıslah tarihi itibarı ile zamanamışı süresinin dolmamış olduğu, maddi ve manevi tazminat açısından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hüküm tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10 uncu maddesinde yer alan mevcut düzenlemeye uygun olduğu, davacıda meydana gelen yaralanmanın davalıların ayıplı hizmet sunumundan kaynaklandığı, ayıplı hizmet ile yaralanma arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, ayrıca olay tarihi, olayın gelişim şekli, eylemin niteliği, tarafların neticenin ortaya çıkmasına etki eden kusur durumları, yaralanmanın niteliği dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı da yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmetin ayıplı olmasına bağlı olarak gerçekleşen bedensel zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesi.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmetin ayıplı olmasına bağlı olarak gerçekleşen bedensel zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçe bilirkişi raporlarının denetime elverişli bulunmasına, davacıda meydana gelen yaralanmanın davalıların ayıplı hizmet sunumundan kaynaklandığının anlaşılmasına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3032, Karar No: 2020/4518, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3032 E.  ,  2020/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 18/12/2009 ve 21/12/2009 tarihlerinde katılanın sahibi olduğu eczaneye giderek sahte rapor ve reçeteler ile ilaç aldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, dosya içerisinde fotokopisi bulunan suça konu belge asıllarının getirtilerek duruşmada incelenmek suretiyle aldatıcılık niteliğine haiz olup olmadığı hususunda gözlem yapılması, aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun anlaşılması halinde; hasta protokol kayıtlarının incelenmesi ve reçetede imzası bulunan doktorun tanık sıfatıyla dinlenilerek suça konu reçetelerin kendisi tarafından tanzim edilip edilmediğinin sorulması ile gerekirse sanığın suç tarihi öncesi ve sonrasına ait resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınacak el yazısı örnekleri ile birlikte suça konu reçete ve raporların ön ve arka yüzündeki tüm yazıların sanığa ait olup olmadığı, yazıların kendi içerisinde benzerlik taşıyıp taşımadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan senet aslı üzerinden inceleme yaptırılarak rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2472, Karar No: 2023/9979, Tarih: 22.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2472 E.  ,  2023/9979 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/785 E., 2016/39 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlediğinden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 24.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/785 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR(İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, olay tarihinde Sinanpaşa mahallesi kuvai milliye parkı içerisinde nehir kıyısında bulunan bankta oturan ve durumundan şüphelenilen sanığın polis ekiplerince yapılan üst aramasında kağıda sarılı vaziyette uyuşturucu maddenin elde edildiği, alınan ekspertiz raporuna göre sanıktan elde edilen uyuşturucu maddenin hint keneviri bitkisi parçaları olduğu, sanığın savunmasında suçlamayı kabul ettiği, böylece üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE