muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/852, Karar No: 2023/8362, Tarih: 04.10.2023

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 26.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/564 Esas, 2015/873 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14123, Karar No: 2016/1130, Tarih: 01.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/14123 E.  ,  2016/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı davalardan olup kendisini vekille temsil ettiren taraflar lehine hisseleri oranında, Avukatlık Asgari Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Kendisini ayrı vekil ile temsil ettiren davalılar ..., ... ve ... yararına ayrı ayrı maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm 6.paragrafında yer alan “…kendisini vekille temsil ettiren davalılara maktu olarak hesaplanan 1.100,00 TL ücreti vekaletin” sözcüklerinin hükümden çıkarıltılarak bunun yerine, “…kendisini ayrı vekil ile temsil ettiren davalılar ..., ... ve ... yararına ayrı ayrı maktu olarak hesaplanan 1.100,00 TL ücreti vekaletin" cümlesinin yazılmasına, hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5956, Karar No: 2013/30957, Tarih: 24.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5956 E.  ,  2013/30957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/75676

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2010/24 (E) ve 2011/742 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde havaalanı girişinde X-ray cihazından geçtikten sonra sanığın annesi olan tanık M.. Ç..'ın "oğlum cüzdanını unutmuşsun al," dediği, sanığın da müştekiye ait olan cüzdanı alarak cebine koyduğu, ancak diğer tanık H.. K..'un "cüzdan sana ait değil ise yetkililere teslim et" diyerek uyardığı, buna rağmen sanığın cüzdanı teslim etmediği ve havaalanından ayrılarak Bursa'ya doğru yola çıktığı, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, "benim cüzdanıma benzeyen siyah renkli bir cüzdan aldım. Pantolonumun cebine baktığımda cüzdanım yoktu. Ben de cüzdanımı pantolonumun cebine koydum ...... Kendisini polis olarak tanıtan bir erkek şahıs bana sen de başkasına ait cüzdanın olduğunu söyledi. Ben de pantolonumun her iki cebine baktığımda 2 adet siyah renkli cüzdan olduğunu farkettim. Birinin bana ait olmadığını anladım" şeklinde beyanda bulunduğu yine yargılama aşamasında talimatla alınan savunmasında, "havaalanında polis anons yapınca ben de kontrol ettim, daha sonra gelerek cüzdanı sahibine iade ettim." şeklinde çelişkili beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, tanıkların birbiri ile örtüşen beyanı, sanığın savunması ve dosyadaki tüm belgelerden, sanığın havaalanı girişinde Xray cihazından geçtikten sonra müştekinin cüzdanını alarak cebine koyduğu, tanık H.. K..'un cüzdanı polise teslim etmesi için kendisini uyardığı, daha sonra havaalanından ayrıldığı annesi ve tanık Halil'in uçaktan indirilmesi nedeniyle kendisini telefonla aramaları üzerine geri dönmek zorunda kaldığı ve cüzdanı bu şekilde iade ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın açıklanan eylemi müsnet suçu oluşturduğu ve sübuta erdiği halde, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7550, Karar No: 2014/17429, Tarih: 29.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7550 E.  ,  2014/17429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2014/22-2014/8

Taraflar arasında görülen adi ortaklığın tasfiyesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı Z.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasındaki adi ortaklığın hükmen tasfiyesi ile HMK m. 107/2 uyarınca tasfiye nedeniyle hisseye düşecek bedelin, (ortaklığa katılım bedelinin ve ödenmemiş kâr bedellerinin) şimdilik 25.000 TL'sinin mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ortaklığa ait 2 adet 1,5 .... General Elektrik marka MR cihazının ve ...-M A.Ş.'nin Ankara 100. Yıl Hastanesinde kurulu MR cihazının ve davalıların mülkiyetinde olan taşınmazların 3. şahıslara devrinin engellenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu işlemin ticari işletmeyle ilgili olup, 6102 sayılı TTK'nın 4-a maddesinde, TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğunun belirtildiği; aynı Yasanın 5/3 maddesi uyarınca, Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev ilişkisi niteliğinde bulunduğu; davanın, 6102 Sayılı TTK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açıldığı; davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin Konya Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiş, hüküm, davalı Z.. A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, adi ortaklığın hükmen tasfiyesi, hisseye düşecek bedelin, (katılım ve kâr payının) tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; bu tür davalara hangi mahkemenin bakacağı hususundadır.

Hangi davaların ticari dava olduğu 6102 sayılı TTK'nın 4.maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, özel kanunlarda bazı davalara ve işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir( TTK. m.5 ). Bu hükümlerde sayılan ticari davalar mutlak ve nispi ticari dava olmak üzere ikiye ayrılır.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi gereğince, bir davanın ticari dava olabilmesi için; uyuşmazlığın, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekir.

Somut olayda, mahkemece; uyuşmazlığın ticari işletmeden kaynaklandığı ve 6102 sayılı TTK'nın 4-a maddesinde TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş ise de; uyuşmazlık, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece; uyuşmazlığın ticari işletmeden kaynaklandığı ve 6102 sayılı TTK'nın 4-a maddesinde TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş ise de; uyuşmazlık, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Adi ortaklık sözleşmesi; iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir(TBK. 620/1 md.). Bu sözleşme türü Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir. Bu nedenle, adi ortaklığın feshi ve tasfiyesine ilişkin davalara bakma görevi de genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerine aittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle görevsizlik karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28439, Karar No: 2020/4211, Tarih: 04.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28439 E.  ,  2020/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin demirci ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı hesaplanırken kıdem tazminatı tavanının aşılıp aşılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; mahkemece, kıdem tazminatının hüküm altına alınması yerinde ise de, fesih tarihindeki kıdem tazminatı tavanına dikkat edilmeksizin yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır. Hal böyle olunca, feshin gerçekleştiği 13.05.2015 tarihindeki kıdem tazminatı tavanı olan 3.541,37 TL aylık ücret nazara alınıp kıdem tazminatı hesaplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

E.D
Yargıtay — Esas No: 2012/10012, Karar No: 2012/8340, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10012 E.  ,  2012/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Çukurova Tıp ve Cerrahi Merkezi Özel Sağlık Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20277, Karar No: 2014/18451, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20277 E.  ,  2014/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK'nın 53/3.fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyları dışındaki kişiler açısından TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

2- TCK'nun 51.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hapis cezalarının ertelenmesi sırasında TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca denetim süresi belirlenirken bu sürenin mahkum olunan cezanın alt sınırından ... olamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanıklar hakkında hapis cezasının ertelenmesi hususunda denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

4- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca,

Sanıklar hakkında ayrı ayrı kurulan 1 ve 2 nolu hükmün 8.fıkralarında yer alan TCK’nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine "Sanıkların TCK.nun 53/1.maddesinin ...-b-d bentlerinde belirtilen haklardan TCK.nun 53/2.maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının aynı yasanın 53/3.maddesi gereğince kendi altsoyları yönünden uygulanmamasına, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, 53/1-e bendinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmamasına, " ifadesinin ayrı ayrı eklenmesi,

Sanıklar hakkında ayrı ayrı kurulan 1 ve 2 nolu hükmün TCK’nun 51/3.maddesinin uygulanmasına ilişkin 6.fıkralarında yer alan “...1 yıl 8 ......” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine “... 1 yıl 11 ... 10 gün...” ibaresinin ayrı ayrı yazılması,

Sanıklar hakkında ayrı ayrı kurulan 1 ve 2 nolu hükmün TCK’nun 51/7.maddesinin uygulanmasına ilişkin 7.fıkralarının başına “TCK’nun 51/7.maddesi uyarınca” ibaresinin ayrı ayrı eklenmesi ile,

... lehine hükmedilen vekalet ücretini düzenleyen bölümün hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle sanık ... yönünden üyeler ... ve ...’ün karşı oyu ve oyçokluğuyla diğer sanık ... yönünden oybirliğiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Malen sorumlu şirkete gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmış ise de; malen sorumlu şirketin yetkili temsilcisi ....’in verdiği vekaletnameye istinaden malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece nakil aracının müsaderesine karar verilirken “...eşinin şirketinde hisse sahibi olması, eşinin ne iş yapacağını ve nasıl davranacağını çok iyi biliyor olması, zaten asıl aracı kullananın eşi olduğunun yapılan iş gereği kaydın sadece ....'te olduğu düşünülerek ....'in bilgisi dalihinde olayların gerçekleştiği, ayrıca 58.570 paket sigaranın mutlaka taşınması için bir araç gerekeceği..." şeklinde gerekçe gösterildiği ve aracın ruhsat sahibi olan ...... Limited Şirketinin ortaklık durumunun araştırılmadığının anlaşılması karşısında;

Dava konusu müsaderesine karar verilen 42 ZH 483 plakalı aracın suç tarihi itibariyle ruhsat kayıtları getirtilerek, aracın kayden maliki olduğu iddia edilen .... Limited Şirketinin ... sicil kayıtları itibariyle suç tarihindeki ortaklık yapısının ve şirketin temsil durumunun araştırılıp, araç ruhsat sahibi olduğu iddia edilen ...... Limited Şirketinin iyiniyetli 3.kişi durumunda olup olmadığı da tespit edilip, mahkemece suça konu aracın müsaderesi için 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13.maddesinde belirtilen müsadere şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesinden sonra şartların oluştuğunun kabul edilmesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 54/3.maddesince müsaderenin hakkaniyete uygun olup olmadığı da tartışılarak sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY