muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/31512, Karar No: 2019/14001, Tarih: 11.11.2019

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- İstanbul Anadolu 16. Sulh Ceza Mahkemesince, "haber içeriğine göre, tekzip talep edenleri rencide edici, kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan yorum niteliğinde haber yapıldığı, yapılan haberin basın hak ve özgürlüğünü aşacak aşacak nitelikte olduğu" gerekçesi ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı,

Yine benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 11/03/2019 tarihli ve 2018/8289 esas, 2019/5452 karar sayılı ilâmında "...başvuran otel ve yöneticileri hakkında, abartılı ve keskin bir dille sunulmuş olsa da kaba bir hakaret veya açık bir suçlama içermeyen, "gezici Koç'un ödülü ayağına geliyor" ve "çapulculara destek verdiler" gibi başlıklarla eleştiri sınırları içinde kalan, somut olaylarla toplumun güncel algı seviyesine hitaben çarpıcı ve dikkat çekici başlıklar atılmak istendiği, yazı içeriklerinin ise yukarıda özetlendiği gibi somut bir olayın kendince yorumlanması ve tüzel kişi yöneticilerinin eleştirilmesinden ibaret olduğu, sırf başvuran tüzel kişinin şeref ve haysiyetinin rencide edilmesi amacıyla kötü niyetli olarak haber yapılmasının söz konusu olmadığı, somut bir olayın hemen ardından güncel bir takım yorumlarda bulunulduğu, bu nedenle haberin basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, ....sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere, Yeni Akit Gazetesi’nin 12/10/2013 tarihli nüshasında “Koç'un Ödülü Kabulü, İşlenen Suçun İtirafı” başlığı ile yayımlanan haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden,

2- Tekzip metninin yayınlanması için Üsküdar 20. Noterliğince Yeni Akit Gazetesi sorumlu müdürü Zekeriya Say'a gönderilen tebligatın, daimi çalışana tebliğ edildiği, ancak muhatabın işyerinde geçici olarak olmamasının sebebinin ve evrakı alan kişinin muhatap adına tebliğ almaya yetkili memur veya müstahdem olup olmadığının açıkça yazılmadığı, dolayısıyla tebligatın bu haliyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20. maddelerine aykırı ve usulsüz olduğu nazara alınmadan,

İtirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair birden fazla sebep içeren kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde; öncelikle sorumlu müdüre ve devamla mahkemeye başvuru usulünün incelenmesi gerektiği, en sonunda metnin basın özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması gerekeceği değerlendirilmekle;

Kanun yararına bozmaya konu somut uyuşmazlıkta, düzeltme ve cevabı yayımlaması için noter kanalıyla talep edilen sorumlu müdüre gönderilen düzeltme ve cevap metnini içerir tebliğ mazbatasının aslının veya bir örneğinin dosya içerisinde bulunmadığı, bunun yerine sadece "ptt.gov.tr" internet adresi üzerinden bir çıktı alındığı, tebliğin daimi çalışana tebliğ sebebinin ve şeklinin belirlenemediği,

Kanun yararına bozmaya konu somut uyuşmazlıkta, düzeltme ve cevabı yayımlaması için noter kanalıyla talep edilen sorumlu müdüre gönderilen düzeltme ve cevap metnini içerir tebliğ mazbatasının aslının veya bir örneğinin dosya içerisinde bulunmadığı, bunun yerine sadece "ptt.gov.tr" internet adresi üzerinden bir çıktı alındığı, tebliğin daimi çalışana tebliğ sebebinin ve şeklinin belirlenemediği,

2-) Öte yandan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Düzeltme ve Cevap" başlıklı 14/3. maddesinin; "Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar." hükmünü içermesi karşısında;

Madde metnine göre, talep edenin iki ay içinde göndereceği düzeltme ve cevap metninin sorumlu müdüre tebliği üzerine yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, 15 günlük hak düşürücü süre içinde, bulunduğu yer Sulh Ceza Hakiminden yayımın yapılmasına karar verilmesini isteyebileceğinin düzenleme altına alındığı,

Ancak uyuşmazlığa konu somut olayda, başvuranın noter kanalıyla göndermiş olduğu düzeltme ve cevap metnini içeren ihtarnamenin sorumlu müdürün çalıştığı gazetenin adresinde işyerinde daimi çalışana 09.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, düzeltme ve cevap metninin 10,11,12/12/2013 günleri yayımlanmadığı, buna göre başvuranın en geç 15 gün içinde (en son 27.12.2013 Cuma günü) bulunduğu yer Sulh Ceza Hakimliğine başvurması gerekirken, 30.12.2013 Pazartesi günü başvurduğu anlaşılmakla,

Yukarıda yazılı nedenlerle; dosya içerisinde sorumlu müdüre noter kanalıyla gönderildiği anlaşılan düzeltme ve cevap metnini içerir tebliğ mazbatasının aslı veya aslı gibi örneğinin dosyaya celbinin sağlanmasıyla birlikte talep edenin Sulh Ceza Hakimliğine hak düşürücü süre içinde başvurup başvurmadığı yönünden de kanun yararına bozma istemine gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5007, Karar No: 2012/6490, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5007 E.  ,  2012/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/99, Karar No: 2021/14545, Tarih: 29.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/99 E.  ,  2021/14545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda; sanığın ... Park AVM'de bulunan ... mağazasından 129.90 TL değerindeki deri montun alarm sistemini söküp montla birlikte mağazadan çıkarken yakalandığı anlaşıldığından, özgülenen değer nedeniyle suç tarihi itibariyle suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5799, Karar No: 2018/171, Tarih: 10.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5799 E.  ,  2018/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2014/212-2015/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "turuncu hesap+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için ...’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2011/08818 kod numarasını aldığını, davalı şirketin başvuruya 2006/40354, 2009/17289, 2009/36384 kod numaralı "turuncu 24 kredisi", "denizbank turuncu mobil", "denizbank turuncu çek+şekil" ibareli markalara benzer olduğu gerekçesiyle yaptığı itiraz üzerine ...'nin başvuruyu 2006/40354 sayılı marka ile benzer bularak 36.sınıftaki "finansal ve parasal hizmetler" yönünden kısmen reddettiğini, ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da ... YİDK kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin başvurusu ile davalının markaları arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, benzer bir başvuru ve aynı yönde tesis edilen YİDK kararının ... 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/52 E, 2013/24 K. sayılı kararıyla iptal edildiğini, bu kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini ileri sürerek ... YİDK kararının iptaline, marka başvurularının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu markaların benzer olduğunu, tüketici nezdinde markalar arasında iltibasa neden olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin markaları ile dava konusu başvurunun benzer olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, başvuru kapsamındaki hizmetlerin redde dayanak markalar kapsamındaki hizmetlerle aynı veya benzer olduğunu, taraflar arasında kesinleşen ... 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/52 E, 2013/24 karar sayılı dosyasında verilen kararın kuvvetli delil olarak kabul edilmesi gerektiği, anılan dosyanın aynı taraflar arasında davacı başvurusu olan 2010/4217 sayılı "Turuncu Hesap" ibareli başvuruya davalının 2006/40354 sayılı markasına dayalı olarak bu davayla aynı hizmetler yönünden kısmen reddine ilişkin YİDK kararının iptali talebini konu aldığı, başvuruda yer alan "şekil" unsurunun başvuruyu redde dayanak markadan uzaklaştırdığı ve karıştırma ihtimalini bertaraf edecek düzeyde farklılaştırdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... YİDK kararının davacı başvuru sahibinin itirazının reddine dair bölümü yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7843, Karar No: 2012/12948, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7843 E.  ,  2012/12948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 20.05.2010 günü tefhim edilen hükmü bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 28.05.2010 günü temyiz ettiğinden, temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17185, Karar No: 2015/7948, Tarih: 08.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/17185 E.  ,  2015/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 6. fıkra uyarınca infazın ertelenmesine, 7. fıkra gereğince sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına dair Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/12/2011 tarihli ve 2011/666 esas, 2011/1254 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine dair İstanbul Anadolu 31. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2013 tarihli ve 2011/95 esas, 2011/152 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 08.09.2015 tarih ve 2014/18480/59087 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarih ve 2015/313998 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 31. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2011/95-2011/152 sayılı ek kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3360, Karar No: 2011/10154, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3360 E.  ,  2011/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4195, Karar No: 2013/3275, Tarih: 17.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4195 E.  ,  2013/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, mağdur ...'ı kasten yaralama ve mağdur ...'yi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin sanık sıfatıyla eksik incelemeye, sübuta, teşdiden ceza tayininin yersizliğine, katılan sıfatıyla sanıklar ... ve ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ...'nin, mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan verilen hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi

altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ...'nin, mağdur ...'yi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

a) Sanık ...'ın, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'nin elinde bulunan demir parçası ile oğlu ...'ye birkaç kez vurduğu, ellerini ve ayaklarını bağlayarak evin bir odasına kilitlediği, ...'nin arkadaşları olan ..., ... ve sanık ...'ın mağdur ...'nin evinin önüne gelerek ...'yi dışarıya çağırmaları üzerine ...'nin elinde bulunan demirle onları kovaladığı, ...'a sopa şeklindeki demirle vurduğu, sanık ...'ın ise ...'yi bıçakla yaraladığı olayda, mağdur ...'nin olayın ardından alınan ve aşamalarda değişiklik göstermeyen ifadeleri ile ...'in 09.04.2011 tarihli duruşmadaki savunmasında gürültü üzerine arkasına döndüğünde ...'ın yerde yattığını, ...'nin de kanlar içinde yaralı vaziyette ayakta olduğunu gördüğüne dair anlatımlarının mahkumiyet için kesin ve yeterli bir kanıt oluşturduğu gözardı edilerek; sanığın, atılı suçtan cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi;

b) Sanık ... hakkında mağdur ...'yi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde; iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 109/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir temel ceza tayini yerine, ayrı bir artırım maddesi olan aynı kanunun 109/3 maddesinde yer alan hususların teşdit sebebi kabul edilerek 4 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık ... müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10320, Karar No: 2006/10808, Tarih: 11.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10320 E.  ,  2006/10808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 22.9.1982 tarih 9 sıra nolu, 16.10.1987 tarih 3 sıra nolu, 23.9.1982 tarih 10 sıra nolu 6.9.1983 tarih 5 sıra nolu, 9.8.1983 tarih 5 sıra nolu, 17.7.1986 tarih 5 sıra nolu, 6.12.1989 tarih 1 sıra nolu, 6.2.1992 tarih 1 sıra nolu 21.2.1992 tarih 10 sıra nolu 12.7.1994 tarih 4 sıra nolu 24.7.1992 tarih 2 sıra nolu ve 20.9.1994 tarih 50 sıra nolu tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokileri ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş iseler bunlara ilişkin dava dosyaları merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 11.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.