muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11530, Karar No: 2019/8201, Tarih: 08.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11530 E.  ,  2019/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 02/06/2015

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafından, “A2 sınıfı” ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/266, Karar No: 2023/7917, Tarih: 20.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/266 E.  ,  2023/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/82 E., 2015/540 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 20.02.2014 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlemesi nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/82 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık karara itiraz ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİ KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, sanık hakkında başlatılan soruşturma sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden hakkında dava açıldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 20.12.2014 tarihli eyleme ilişkin ele geçen maddeye ilişkin analiz raporunun dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sisteminde aslı veya onaylı örneğinin denetime imkan

IV. GEREKÇE

1. 20.12.2014 tarihli eyleme ilişkin ele geçen maddeye ilişkin analiz raporunun dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sisteminde aslı veya onaylı örneğinin denetime imkan

verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 24.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/82 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20280, Karar No: 2012/20646, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20280 E.  ,  2012/20646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır.

Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4702, Karar No: 2010/5716, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4702 E.  ,  2010/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu kaydında baba ismi tashihi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2006/3393-13622 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R-

Davacılar, dava konusu 120 ve 921 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında paydaş olan murisleri "..."nun yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece 120 parsel sayılı taşınmaza ilişkin istemin kabulüne, 921 parsel sayılı taşınmaza ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2006/13393-13622 sayılı kararı ile onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu 921 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının incelenmesinde; tapu kayıtlarına dayanılarak tespit yapıldığı görülmüştür. Tespitin dayanağı 11.04.1964 tarihli, 28 sıra numaralı tapu kaydının iktisap sütunu 120 parsele revizyon gören 11.04.1964 tarihli, 27 sıra numaralı tapu kaydının iktisap sütunu ile aynı olup tapu malikleri de aynı kişilerdir.

Dava konusu taşınmazın 20160/1512000 hissesi ... oğlu ...'ya aittir. Davacıların murisi ...'nun kardeşleri olan ... oğulları ..., ..., ... ... ve ...'in (ölümü nedeniyle mirasçıları ... ve ...'in) de taşınmazda 20160'şar payları bulunmaktadır. Tapu maliklerinden ... oğlu ... ...'nin baba adı "..." iken "..." olarak İzmir Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.10.1987 tarihli, 1987/778-71 Esas ve Karar sayılı ilamı ile düzeltilmiştir.

Ayrıca dava dışı 186 parsel sayılı taşınmazda davacıların murisi ...'nun payı bulunduğu, tapu kaydında "..." olan baba adının "..." olarak düzeltildiği ve derecettan da geçerek kesinleştiği dosya içinde mevcut 2003/800 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinden anlaşılmıştır. Bilirkişi eski kadastro müdürü ... raporunda; tapu kayıtlarında yaptığı inceleme sonucunda 1927 tarihli tapu kaydının "... ... oğlu ... şeklinde yapılan Osmanlıca tercümede okuma hatası olduğu ve bundan sonraki tapu tedavüllerin de bu hatanın devam ettiği, dolayısıyla iş bu kayıtta davacıların murisi "..."ın baba adının yanlış okuma sonucu "..." yazıldığı belirtilmiştir.

27.10.2004 tarihli keşifte dinlenen 1339 doğumlu tanık ... da beyanında; 1927 yılında bu yerin Hermestre isminde bir kişiden satın alındığını, o zaman soyadı bulunmadığından tapu kayıtlarında soyadının yazılı olmadığını, baba adının "..." olmasına rağmen "..." olarak yanlış yazıldığını, burada "... oğlu ..."ın hissesinin bulunduğunu, diğer paydaşların da ...'ın kardeşleri olduğunu beyan etmiştir.

27.10.2004 tarihli keşifte dinlenen 1339 doğumlu tanık ... da beyanında; 1927 yılında bu yerin Hermestre isminde bir kişiden satın alındığını, o zaman soyadı bulunmadığından tapu kayıtlarında soyadının yazılı olmadığını, baba adının "..." olmasına rağmen "..." olarak yanlış yazıldığını, burada "... oğlu ..."ın hissesinin bulunduğunu, diğer paydaşların da ...'ın kardeşleri olduğunu beyan etmiştir.

Dosyada mevcut İzmir İli ... İlçesi, ... Cilt No:7, Hane No:6 olan nüfus kaydının incelenmesinde; "... oğlu ..."nun .., ..., ... ... ve ... isminde kardeşleri bulunduğu, bunlardan ...'nun öldüğü ve mirasçılarının eşi ... ve çocukları ... ve ... olduğu görülmüştür. Dava konusu parsellere revizyon alınan tapu kayıtlarının malikleri ile nüfus kaydı örtüşmektedir. Mahkemece tapulama mahkemesinin 1969/125 Esas, 1975/158 Karar sayılı ilamı yanlış yorumlanarak davacıların murislerinin 921 sayılı parselde payı olmadığı kanaatine varılmış olması doğru değildir. Tapulama mahkemesindeki davada; 921 parsel sayılı taşınmazın miktarında değişiklik yapılmış, mülkiyet hanesine dokunulmamıştır. Bu parselin tespit malikleri arasında 1/5'er payla "... oğulları ..., ..., ... ..., ... ve ..." de yer almaktadır. Mahkemece davanın dava konusu parseller yönünden kabulüne karar vermek gerekirken bu hususlar gözardı edilerek 921 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan hükmün 921 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2006/13393-13622 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek yatırana iadesine, 13.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7550, Karar No: 2012/13174, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7550 E.  ,  2012/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1558, Karar No: 2016/339, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1558 E.  ,  2016/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/1558

KARAR NO : 2016/339

T.C.

YARGITAY

Hukuk Genel Kurulu

ESAS NO : 2015/22-1558

KARAR NO : 2016/339 Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :....İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/303-2014/452

DAVACI : .... vekili Av. ...

DAVALI : ......vekili

Av. ....

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; .... İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.2013 gün ve 2013/453 E., 2013/749 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 14.03.2014 gün ve 2013/36614 E., 2014/6002 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “......Büyükşehir Belediyesi (Münfesih......)” gösterildiği ve direnme kararının “..... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı......nin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4532, Karar No: 2016/1243, Tarih: 29.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4532 E.  ,  2016/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dava dosyası içerisinde sıra cetvelinin düzenlendiği.... İcra Dairesi'nin 2005/18144 Esas sayılı dosyasının fotokopisi bulunmakta ise de, dosya içerisinde sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğine ilişkin belgeye rastlanılmamıştır. 22.12.2014 tarihli sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin icra dosyası içerisine konulması, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.