muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21169, Karar No: 2017/10136, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21169 E.  ,  2017/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32898, Karar No: 2013/21031, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32898 E.  ,  2013/21031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 53/6, 52/2-4 maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın zararını gidermediği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, ertelemeye, sürücü belgesinin geri alınmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargılama giderinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda alınması yerine suçları oranında alınmasına karar verilmesi,

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlar vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılanlar yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından vekalet ücreti tayinine ilişkin 2-7. paragrafın çıkartılması, yargılama giderlerine ilişkin 9. paragrafındaki “408,95-TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “408,95-TL yargılama gideri, 274-TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 682,95-TL” ifadesinin, “suçları oranında” ibaresinin çıkartılarak yerine “sebebiyet verdikleri oranda” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/451, Karar No: 2009/560, Tarih: 25.11.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/1-451 E., 2009/560 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/1-451 E., 2009/560 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI

- YARGILAMA GİDERLERİ**- 5216 S. BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ KANUNU [ Madde 7 ]

- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 3 ]

- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 79 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3998 S. MEZARLIKLARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "elatmanın önlenmesi ve yıkım" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Zonguldak İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi)'nce davanın kabulüne dair verilen 13.03.2008 gün ve 2007/266 E.,

2008/70 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili ve davalılar Ahmet ve Fatma vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Birinci Hukuk Dairesi'nin 27.11.2008 gün ve 2008/10171 E., 2008/12508 K. sayılı ilamı ile; (...Asıl ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiyle açılmış, mahkemece davalılar Ahmet ve Fatma yönünden davanın kabulüne dair verilen karar davacı ile adı geçen davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar Ahmet ve Fatma tarafından, davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elatıldığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşıldığından, davalılar Fatma ve Ahmet'in temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının temyizine gelince;

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış, daha sonra görevsizlik kararı ile dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş ve mahkemece de Sulh Hukuk Hakimliğinde yapılan keşifler esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Asliye Hukuk Mahkemesindeki dava, Sulh Hukuk Mahkemesindeki davanın devamı sayıldığından yargılama giderlerinin davanın bir bütün olduğu gözetilip buna göre hüküm altına alınması gerekirken, Sulh Hukuk Mah-kemesindeki yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru değildir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden: Davacı vekili

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden: Davacı vekili

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle 25.04.1945 günlü 1944/7 E., 1945/9 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının; kendisini görevsiz sayan mahkemenin görevsizlik kararının temyiz incelemesi sırasında gözönüne alınabileceği, görevsiz mahkemece verilen kararın, kesinleşmesi ile tarafları ve görevli mahkemeyi bağlayacağına ilişkin bulunmasına ve somut olayda; Sulh Hukuk Mahkemesi kararının taraflar yönünden kesin hüküm oluşturması, böylece yargılama giderlerinin görevli mahkemede dikkate alınmasına ilişkin hükmün davacı yönünden usuli kazanılmış hak doğurduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Sonu ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 25.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22733, Karar No: 2014/10763, Tarih: 29.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/22733 E.  ,  2014/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, yetişkin olduğu için evrakı ayrılan ... Bıyık isimli arkadaşı ile birlikte internette gördükleri yazı ve resimlerden etkilenerek, sprey boya ile Cevizlibağ istasyonunda park halinde bekleyen tramvayın dış cephesini boyayıp, resimler yaptıkları somut olayda; suça sürüklenen çocuğun arkadaşı ile birlikte internette gördükleri resimlerden etkilenip zarar verme kastları olmaksızın tramvaya yazı yazdıklarını savunduğu, mahkemenin suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmasına karşın, görsel medyada gösterilen yayınlardan etkilenerek kişisel beğenisini yansıtan, resim yeteneğini ortaya koyan ve ulaşım aracından istifade eden kişiler yönünden de estetik anlamda rahatsız edici olmayan tarzda yazı ve resim yaptığı, eyleminde oluş itibarı ile haksızlık içeriğinin az olduğu gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ...'ın, hakkındaki soruşturma evrakı ayrılan sanık ..... ile birlikte mülkiyeti kamuya ait tramvaya, sprey boya ile boyayıp, resim yapmak suretiyle zarar verdikleri olayda; “ceza sorumluluğunu etkileyen herhangi bir yasal neden bulunmadığı halde”, mahkemece haksızlık içeriğinin az olduğundan bahisle TCK 152/1-a maddesine uyan suçtan CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesine dair kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle;

Belirtilen kararın ONANMASINA dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3887, Karar No: 2012/21658, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3887 E.  ,  2012/21658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddine

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak şekilde belirtilmesi gerekmekte olup, hükümlü ...'in yüzüne karşı tefhim olunan 29.05.2009 günlü hükümde hükümlü ... yönünden temyiz süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmediği, sadece hazır olmayanlar yönünden temyiz süresinin kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde başlayacağının belirtildiği anlaşılmakla hükümlü müdafiinin 09.09.2009 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlüler ..., ... ve ... müdafii ile hükümlü ...'in, suçun sübut bulmadığına, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18361, Karar No: 2010/2119, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18361 E.  ,  2010/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvruma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7012, Karar No: 2018/935, Tarih: 08.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7012 E.  ,  2018/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... verilen 21/03/2016 tarih ve 2014/246-2016/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2011/92075 sayılı ".. ...." marka başvurusuna, müvekkilinin ".... ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, ... kararıyla reddedildiğini, oysa davalı şirket markasında “....” sözcüğünün ürün ambalajında küçük harflerle yazılması nedeniyle ayırt edici unsur “...” kelimesi olduğunu ve bu durumun da her iki marka arasında iltibasa neden olacağını, her iki markanın tüketici kitlesi, pazarlama yolları ve satışa sunulduğu veya sunulacağı mağazaların aynı olduğunu, söz konusu ürünlerin günlük tüketime yönelik olduğunu, bu ürünler alınırken tüketicilerin daha az dikkat gösterdiğini, bu nedenlerle .... kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüz sayılmasını talep etmiştir.

Davalı .... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davaya konu markalar incelendiğinde markalar arasında gerek görsel gerekse işitsel benzerlik olmayıp karıştırılma veya ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını, markaların farklı ürün ve emtia sınıfları için tescil edildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında iltibasa yol açacak şekilde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/237, Karar No: 2013/1916, Tarih: 05.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/237 E.  ,  2013/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Elektrik enerjisi hırsızılığı suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2012 tarih 6-921 sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 27.11.2012 gün, 26124-46859 sayılı ilam ile “sanık hakkında 03.07.2012 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın ele alınması nedeniyle, duruşma yapılarak karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2013 gün, 2-2012/252470 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 Sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Katılan kurumun zararını ödemiş olan sanık hakkında 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK' nın 223/4-(a) maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği bu nedenle duruşma açılmamasının sonuca etkili olmadığına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 27.11.2012 gün, 26124-46859 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında; sanığın vekalet ücretini de kapsayan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Hüküm fıkrasından, sanıktan vekalet ücreti alınmasına ilişkin (2) numaralı bent ile sanıktan 214 TL yargılama gideri alınmasına ilişkin (3) numaralı bendin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13188, Karar No: 2013/17037, Tarih: 02.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13188 E.  ,  2013/17037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ... vekili ve davalı ...vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın niteliğine göre hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür harca tabi bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118 ve 120. maddeleri gereğince başvurma harcı ile nisbi karar ve ilam harcının peşin alınmasının yanı sıra, davaya devam edilip, karara bağlanarak çekişmenin giderilebilmesi açısından 6100 sayılı HMK'nin 120. maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 26, 27, 28, 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü işlemin yerine getirilmesi ve harcın alınması zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (res'en) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32. maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe takip eden işlemlerin yapılamayacağı ifade edilmiştir.

Öte yandan, Vakıflar İdaresi 5018 sayılı Yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “... Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim,harç ve katılım payından istisnadır.” Hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olmadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih 18-777 esas ve 2008/788 sayılı kararı ile benimsenmiştir.

Bu durumda, davacı ... İdaresinin harç yatırmaksızın dava açtığı ve yargılama sırasında harç ikmal edilmediği halde, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.