muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12602, Karar No: 2012/1227, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/12602 E.  ,  2012/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kabulüne tahliye isteminin ise kira borcu yasal sürede ödendiğinden reddine karar verilmiş kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.02.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira parasının aylık 4.000 TL olduğu, her ayın 1-5 arası peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacılar, anılan kira sözleşmesine dayanarak, 25.01.2011 tarihinde, başlattıkları icra takibinde aylık 4.000 TL üzerinden Ocak/2011 ayı kira parasının tahsilini istemişlerdir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; takibe konu kira bedelini 24.01.2011 tarihinde PTT şubesine ödediğini savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, takibe konu borcun ihtar süresi içinde alacaklı tarafından tahsil edildiğinden tahliye isteminin reddine, itirazın kaldırılmasına ve %40 icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kira borcu genellikle bir miktar paradan ibaret olup B.K:’nun 73.maddesi hükmü uyarınca, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanında mukim bulunduğu yerde ifa edilmelidir. Bu esas dışında yapılacak ödeme girişimlerinin, alacaklının kabul zorunluluğu yoktur. Buna rağmen ödemenin alacaklı tarafından kabulü halinde ödemenin usule aykırı olduğu öne sürülemez. Zira BK.’nun73.maddesi düzenleyici nitelikte olup aksi taraflarca her zaman kararlaştırılabilir.

Olayımızda Ocak ayı kira parasına ilişkin ödeme emri davalı borçluya 26.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu yasal süresi içinde verdiği borca itiraz dilekçesinde, takibe konu kira parasının 24.01.2011 tarihinde alacaklı adına PTT şubesine yatırıldığını bildirmiştir. “Ocak ayı kirası” açıklamasıyla PTT şubesine yatırılan para 17.02.2011 tarihinde alacaklı tarafından ihtirazı kayıtla kabul edilmiştir. Bu durumda ödemenin ihtar süresi içinde yapıldığı ve temerrüt koşullarının gerçekleşmediği açıktır. Ne var ki takip tarihinden sonra yapılan ödeme nazara alınarak faiz ve ferileri yönünden itirazın kaldırılması isteminin değerlendirilmesi gerekirken alacağın tümü üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2557, Karar No: 2018/336, Tarih: 15.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2557 E.  ,  2018/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un kardeşi katılan ... tarafından doldurulan çeki 2008 yılında ... isimli şirkete iş ilişkisi nedeniyle verdiği, daha sonra çek ile ilgili borcun ödendiği, ancak suça konu çekin sanıklar ... ve ...'un eline geçtiği, sanıkların çekteki tarih kısmını bir şekilde değiştirterek 30/08/2008 olan tarihi 30/08/2010 olarak düzenletip, paraf edilmesi suretiyle tahrifat yapılarak, bankaya ibraz edildiğinde, katılan bankaca kanunen ödemesi gereken miktar olan 500 TL. ödeme yapıldığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda; ekspertiz raporları ve mahkeme gözlemi ile çek keşide tarihi üzerindeki “30/08/2008” rakamlarının çizilip “30/08/2010” olarak yazılması şeklinde gerçekleştirilen tahrifatın ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirlenmesi ve ayrıca çekte gerçekleştirilen tahrifatın sanıkların eli ürünü olduğunun tespit edilememesi karşısında, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, mahkemenin sanıkların beraatine yönelik hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir..

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter derecede kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin atılı suçların unsurlarının oluştuğu ve delillerin takdirinde hata edildiğine, katılanlar ... ve ...’un beraat hükümlerinin kanuna aykırı olarak verildiği ve suç unsurlarının tamam olduğuna, o yer Cumhuriyet Savcısının unsurları tamamlanan atılı suçlardan sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13893, Karar No: 2023/1183, Tarih: 07.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13893 E.  ,  2023/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2015/628 E., 2016/34 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/628 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 50 nci maddesi uyarınca 4.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.07.2020 tarihli, 14-2016/122566 sayılı, onama talepli Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi sübuta, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci cümlesinin uygulama alanının bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın önceden tanıdığı katılan mağdureyi 21.03.2015 tarihinde yolda gördüğü ve "Gel seninle şu eve gidelim ve sana orada 200 TL.para vereyim" dediği , 23.03.2015 tarihinde ise bu kez sanığın katılanların evine yüzünü kapatacak şekilde üzerine ceket atılı vaziyette geldiği ve ikametin kapısını çaldığı, o esnada içerde bulunan katılan mağdurenin kapıyı açması üzerine onu elinden tuttuğu ve yine ona "Beni bir yere kadar götürür müsün" dediği, katılan mağdurenin bağırması üzerine ağabeyi olan tanık ...'in olay yerine geldiği, sonrasında bu olayın polise intikal ettiği sanık savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, katılan ...'nın ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından sabittir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii İle Katılanlar Vekilinin Temyizleri Yönünden Yapılan İncelemede

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii İle Katılanlar Vekilinin Temyizleri Yönünden Yapılan İncelemede

Tüm dosya içeriğine göre sanığın 21.03.2015 tarihinde yolda gördüğü katılan mağdureye "Gel seninle şu eve gidelim ve sana orada 200 TL.para vereyim" dediği, 23.03.2015 tarihinde ise katılanların evine gelerek katılan mağdurenin kapıyı açması üzerine onu elinden tutarak "Beni bir yere kadar götürür müsün" dediği olayda mağdureye yönelik sübuta eren eylemlerinde mağdurenin elini tutmak suretiyle fiziki temas kurduğu nazara alınarak sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tebliğname Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/628 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11451, Karar No: 2015/8685, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11451 E.  ,  2015/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/73274

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/235 (E) ve 2012/1365 (K)

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen S.. B..'nın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık; T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı S.. B..’nın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinin önsorun olarak belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere futbol ve diğer spor müsabakalarında şans oyunları düzenlenmesi konusu önemi gereği 7258 sayılı Kanun ile düzenlenerek; bu konuda Gençlik ve Spor Bakanlığı S.. B..'nın tek karar alıcı, uygulayıcı ve denetleyici kurum olduğu söz edilen Kanun'da düzenlenmiştir. Gerçekten, adı geçen Kanun'un 1. maddesinde “Yurtiçinde ve yurtdışında spor müsabakaları üzerine sabit ihtimalli ve müşterek bahis oyunlarını oynatmak üzere, Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı, tüzel kişiliği haiz S.. B.. kurulmuştur “ normu yer almaktadır.

7258 sayılı Kanunun 2/1-(b) maddesinde; “Spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak” ve yine aynı maddenin (e) bendinde ise, “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak” hususları Gençlik ve Spor Bakanlığı S.. B..'nın görev ve yetkisi olarak düzenlenmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

7258 sayılı Kanunun suç olarak tanımladığı (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillerin hukuki olarak takibini yapmak görevi ve yetkisi ise, anılan Kanun ile S.. B..'na verilmiştir. Gerçekten Kanun 2/1-(b,e) maddelerinde Başkanlığa, spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için;

-Gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak,

-İzinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak, görev ve yetkisi tanımıştır. Anılan düzenlemede söz edilen “gerekli yasal işlemleri yapmak” şeklindeki görev ve yetkinin suç faiilleri hakkında adli mercilere ihbarda bulunmak ile kamu davasına katılmak yetkisini de içerdiği şüphesizdir. Gerçekten Kanun'un 1. maddesinde söz edilen S.. B..'nın kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde anılan Başkanlığın, somut davaya konu edilen suçla korunan hukuki değerin sahibi olarak bu hukuki değeri koruma görevi ve yetkisi bulunduğu, bu itibarla atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır.

7258 sayılı Kanun'un 2/1-(e) maddesinde yer verilen “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek....” görev ve yetkisinin S.. B..na verilmiş olması bu bakımdan önem arz etmektedir. Öyle ki uygulanacak yaptırımların esalarını belirleme yetkisi dahi tanınan İdarenin atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır. Bu itibarla, S.. B..'nın Kanun'da açıkça ortaya konulan kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde kamu davasına katılma yetkisi bulunduğunun kabulü gereklidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

“… Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun kamu düzenine ilişkin hak ve yetkileri, görevleri ve gelirleri dikkate alındığında, kullanıcıların telsiz cihaz veya sistemlerini kurumun düzenlemeleri ve telsiz ruhsatnamesinde belirtilen esaslara uygun olarak kurmak ve kullanmak mecburiyetinde olmaları, bu konuda kurumun denetim yükümlülüğünün bulunması, rekabeti engelleyici, bozucu veya kısıtlayıcı uygulamaların giderilmesine yönelik tedbir alma yetki ve sorumluluğunun olması, işletmecilerden alınacak idari ücretler, kurum hizmetleri karşılığında ödenen ücret ve izin tarifeleri uyarınca yapılan ödemelerin bir bölümünün kurumun doğrudan gelirleri arasında sayılması hususları gözönüne alındığında, kurumdan gerekli izni almadan jammer cihazını kullanma şeklinde tarif edilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturduğu iddia edilen eylem sonucunda katılan kurumun doğrudan zarar gördüğü kabul edilmelidir.

Bu itibarla, işlendiği iddia edilen 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nın bu suçla ilgili kamu davasına katılmaya ve hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunduğundan, hükmün esasının incelenmesine geçilmelidir.”

Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda söz ettiğimiz içtihadında dayandığı gerekçelere aynen katıldığımız gözetildiğinde; S.. B..'nın (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillere ilişkin olarak suç olarak tanımlanan bu fiillerin gerçekleştirilmesine ilişkin denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak, izinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak görev ve yetkileri dikkate alındığında, somut uyuşmazlıkta 7258 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından doğrudan zarar gördüğü ve açılan kamu davasına katılma ile hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, somut uyuşmazlıkta suçla korunan ve ceza normu ile yaptırıma bağlanan hukuki değerin sahibi olan ve bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmüş olan ve davaya katılma hakkı bulunan S.. B..'nın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek öncelikle uyuşmazlığın önsorun olarak belirttiğimiz bu husus yönünden çözümlenmesi gereklidir. Bu itibarla, suçtan doğrudan zarar gören anılan Kurum'un davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilmeksizin yokluğunda muhakeme yürütülerek uyuşmazlığın çözümlenmesinin ve temyiz isteminin reddine karar verilmesinin CMK'nın 234. maddesine ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve AİHS ile güvence altına alınmış olan adil yargılanma ilkesi ile hak arama özgürlüğüne aykırı olduğu kanaatiyle Sayın Çoğunluğun temyiz isteminin reddi yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/9222, Karar No: 2013/11693, Tarih: 03.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9222 E.  ,  2013/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza komşu 110 ada 1 parselin dayanağı olan 8.4.1992 tarih 1 sıra tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 108 ada 17, 20, 21, 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ile varsa dayanakları olan tapu veya vergi kayıtlarının,

3- Davacı adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4- ... Bölge Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde sette çalışmasının ne zaman tamamlandığı ve dava konusu taşınmazın sette alanında kalıp kalmadığına dair yazı cevabının,

5- Dava konusu taşınmazın ... Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarından veya birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazlardan olup olmadığına ilişkin cevabi yazının, getirtilerek dosyasına konulması, bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2182, Karar No: 2010/8582, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2182 E.  ,  2010/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5815, Karar No: 2016/1416, Tarih: 29.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5815 E.  ,  2016/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... Bağatur yönünden davanın husumetten reddine , davalı ... yönünden itirazın 2.150,00 TL asıl alacak ve 13,78 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.163,78 TL üzerinden iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 24.04.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2.150,00 TL kira alacağı ve 2.150,00 TL depozito bedeli olmak üzere toplam 4.300,00 TL asıl alacak ile 129,00 TL işlemiş faizin tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin davalı ...'a 04.05.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra 15.03.2013 tarihinde icra takibine yapılmış olan itiraz, yasal itiraz süresi olan yedi günden sonra yapılmış olduğundan davacının itirazın iptalinin istemesinde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.