muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4153, Karar No: 2022/13837, Tarih: 09.11.2022

Birinci fıkrada belirtilen ödemenin yapılmasında;

a) İş kazaları ve meslek hastalıkları sigortasından sürekli iş göremezlik geliri almakta olanlara, gelir bağlanmasına esas olan sürekli iş göremezlik derecesi oranı,

b) Hak sahiplerinin hisseleri oranı,

c) İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerden, ölümü iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmayanların hak sahiplerine, sigortalıya gelir bağlanmasına esas olan sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden hak sahiplerinin hisseleri oranı,

ç) Yabancı ülkelerle akdedilen sosyal güvenlik sözleşmeleri uyarınca kısmi gelir veya aylık alanlara, ülkemiz mevzuatına tabi olarak geçen prim ödeme gün sayılarının, sosyal güvenlik sözleşmesine göre nazara alınan toplam prim ödeme gün sayısına olan oranı, esas alınır.

Birden fazla dosyadan gelir ve aylık alanlara en fazla ödemeye imkân veren bir dosya üzerinden ödeme yapılır.

Bu madde kapsamında yapılan ödemeler evlenme ödeneği hesabında dikkate alınmaz.

Bu madde kapsamında yapılan ödemelerden kesinti yapılamaz ve bu ödemeler haczedilemez.

Yersiz yapıldığı anlaşılan ödemeler, ilgilinin varsa almakta olduğu gelir veya aylıklarından %25 oranında kesilmek suretiyle, yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Bu madde kapsamında yapılacak ödemeleri karşılamak amacıyla gerekli olan tutar, yazılı talebe istinaden ayrıca fatura aranmaksızın Hazinece Kuruma ödenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile ödeme tarihlerini belirlemeye Kurum yetkilidir.” hususları düzenlenmiştir.

VI-ESASIN İNCELENMESİ:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı Vakıf vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekili, 7143 sayılı Yasa’nın 23. Maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Ek Madde 18’de düzenlenen bayram ikramiyesinin, davalı vakıf üyesi olan müvekkiline de ödenmesi gerektiğinin tespiti ile ödenmeyen bayram ikramiyelerinin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davada çözümlenmesi gereken husus, davacının söz konusu düzenlemeden yararlanıp yararlanamayacağı ile yararlanması durumunda söz konusu ödemeden kimin sorumlu olacağına ilişkindir.

506 sayılı Yasa’nın Geçici 20. Maddesi nazarında yardım sandığı niteliğinde bulunan davalı vakfın amacına ilişkin vakıf statüsünün 3. Maddesi “Vakfın amacı, şirket personelinin iş kazası, meslek hastalığı, hastalık, analık, malullük, emeklilik-yaşlılık ve ölüm, eşlerin analık, eş ve çocukların hastalık halinde, bu statüde yazılı şartlarla gerekli sosyal sigorta yardımlarını sağlamaktır. Vakıf, bu statüde yer alan diğer sosyal yardımları da sağlar. Vakıf, bu statüde belirtilen hususlarla belirtilen her türlü işleri yapabilir.” hususlarını düzenlemiş olup, yardımların Sosyal Sigortalar Kanununa göre sağlananlardan aşağı olamayacağına ilişkin 4. Maddesinin (A) bendinde, “Bu statüye göre, yardıma hak kazanılmasına mukabil, 506 sayılı Sosyal Sigorta Kanunu ile ek ve tadillerinde ve mezkur Kanun gereğince yürürlüğe konulacak tüzüklerde belirtilen sigortalılık süre ve durumuna ve yardıma hak kazanma esaslarına göre yapılmasına hak kazanılan her türlü yardımlar” ile (A) fıkrasında sözü edilen kanun ve tüzüklerde belirtilen sigortacılık süre ve durumuna ve yardıma hak kazanma esaslarına göre yapılmasına hak kazanılan yardımlar, bu statüye göre yapılmasına hak kazanılan yardımlardan üstün olduğu takdirde bu statüde gösterilen yardımlar yerine, 506 sayılı Kanun ve ek tadillerine ve tüzüklerine göre yapılmasına hak kazanılan her türlü yardımların vakıfça aynen sağlanacağına ilişkin (B) bendi düzenlemesine göre vakıf iştirakçilerine yapılacak sosyal sigorta yardımlarının Sosyal Sigorta Kanuna göre sağlananlardan aşağı olamayacağı belirgin olup, 5510 sayılı Yasa’nın 104. Maddesi’nde, 506 sayılı Yasa’ya yapılan atıfların 5510 sayılı Yasa’yı da kapsayacağına ilişkin düzenlemenin de bulunması, diğer yandan 5510 sayılı Kanun’un Ek-18. Maddesinde, “Kurumca bu kanun ve ilgili mevzuat uyarınca gelir ve aylık ödemesi yapılanlara…” hükmündeki “Kurum” tabirinden, aynı yasanın 3. maddesine göre “Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı” nın anlaşılması gerektiğinin belirtilmesi, yine aynı yasanın Ek-18. Maddede yer alan “… bu kanun ve ilgili mevzuat uyarınca gelir ve aylık ödemesi yapılanlara…” hükmünün 5510 sayılı Kanun’u amaçladığının anlaşılması karşısında, uzun veya kısa vadeli sigorta kollarından aylık ve gelir bağlanan sigortalılar ile bunların hak sahiplerine verilmekte olan bayram ikramiyesi ödemesinden, davacının da yararlanması gerektiği ile yine anılan statünün 4. Maddesi gereği ödeme yükümlüsünün davalı vakıf olması gerektiğine ilişkin yaklaşım isabetli bulunmuş ise de, davanın yasal dayanaklarından olan “7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı kanunlarda Değişiklik yapılmasına ilişkin Kanun'un 23.maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na ilave edilen Ek Madde 18 de “…Birden fazla dosyadan gelir ve aylık alanlara en fazla ödemeye imkân veren bir dosya üzerinden ödeme yapılır…” şeklinde düzenleme mevcut olması ve davacının 01.02

.maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na ilave edilen Ek Madde 18 de “…Birden fazla dosyadan gelir ve aylık alanlara en fazla ödemeye imkân veren bir dosya üzerinden ödeme yapılır…” şeklinde düzenleme mevcut olması ve davacının 01.02.1989 tarihinden itibaren babası üzerinden 5434 sayılı Yasa kapsamında aylık alması karşısında, mahkemece, söz konusu düzenleme nazarında araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, işbu dava ile birlikte Dairemize gelen toplam 81 adet dosya hakkında, aynı mahkemece aynı tarihlerde duruşma yapılıp karar verildiği belirgin olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin “seri davalarda ücret” başlıklı 22. maddesinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalı Vakıf vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20849, Karar No: 2013/7908, Tarih: 21.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20849 E.  ,  2013/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2023/11526, Karar No: 2024/4468, Tarih: 16.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11526 E.  ,  2024/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1431 Esas, 2023/1879 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/87 Esas, 2022/674 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle...köyü 248 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, göl alanında kalması nedeniyle terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tek bir yıla ait veriler üzerinden değerlendirme yapmak yerine son beş yıla ait verilerin kullanılması gerektiğini, objektif değer artışının hatalı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, verim miktarları ve ürün fiyatlarının resmî verilerden yüksek alındığını, kararın tescil yönünden kesin olması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tek bir yıla ait veriler üzerinden değerlendirme yapmak yerine son beş yıla ait verilerin kullanılması gerektiğini, objektif değer artışının hatalı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, verim miktarları ve ürün fiyatlarının resmî verilerden yüksek alındığını, kararın tescil yönünden kesin olması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen objektif değer artışının %30 - 50 oranında uygulanması gerektiği, münavebeye alınan ürünlerin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün ve yapılan yargılamanın usul ve yasaya, Yargıtay yerleşik içtihatlarına uygun olduğu anlaşıldığından davacı ve bir kısım davalı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Bir kısım davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... köyü 248 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline ve baraj gölü sahasında kaldığından tapudan terkinine karar verilmesi yerindedir.

2. Arazi niteliğindeki ... köyü 248 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline ve baraj gölü sahasında kaldığından tapudan terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15879, Karar No: 2014/4316, Tarih: 06.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15879 E.  ,  2014/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/33-2013/257

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2013/33-2013/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 12/02/2012 tarihinde eşi S..S.. adına Fransa'ya 4.800 EURO para, davalı para transfer şirketi acentası olan TC Ziraat Bankası Adapazarı Şubesi aracılığı ile gönderildiğini, ancak havalenin alıcı muhatap S.. S.. henüz Fransa'ya gitmeden pasaport dahi çıkartmadan aynı gün ilgiliye ödendiği TC Ziraat Bankası Adapazarı Şubesinin 19/12/2012 tarih 3345-150 sayılı yazısı ile anlaşıldığını, 3.kişiye ödeme yapıldığını, hatalı ödeme nedeniyle kendisinin zarara uğradığını, TC Ziraat Bankası Adapazarı Şubesinin Türk Ticaret Kanunun 119/2.maddesine göre davalı Para Transfer şirketinin acentası hükmünde olduğundan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.184,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep doğrultusunda WU merkezi havalenin 12/02/2012 tarihinde Fransa'da S.. S.. adlı kişiye ödendiğini, teyit belgesinin gönderilmiş olduğunu, müvekkili bankanın acentalık sıfatıyla bu işlemi gerçekleştirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; transfer edilen paranın davacının eşi tarafından alınmasının imkansız hale getirildiği, davalı .. Union Financial Services'in acente sıfatıyla Ziraat Bankası Adapazarı Şubesince paranın transfer edildiği, gerçek alıcı kimlik tespiti ile müracaatı olmaksızın Fransa'da bu paranın ödendiği, acenta aleyhine doğrudan doğruya dava açılamayacağından ..Union Financial Services firmasına izafeten husumet yöneltilebileceği, acentelik sözleşmesi uyarınca acentenin yaptığı işlemlerin müvekkili nam ve hesabına olduğu, bu nedenle acentenin zarardan doğrudan sorumlu olmayacağı, davacı tarafından havale edilen paranın ..Union Firmasının Fransa Paris şubesince yanlış kişiye ödenmesinde .. Union Firmasının sorumlu tutulabileceği, finansal şirkete izafeten Ziraat Bankası Adapazarı Şubesine dava açılmasının usulüne uygun olduğu, yurt dışına transfer edilen paranın transfer edildiği gerçek kişi haricinde başka birine ödenmesinde transfer şirketinin sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne 11.184,00 TL bedelin 21/01/2013 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte Western Union Financial Services Şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, gönderilenden başkasına ödenen havale nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Davalı taraf cevap dilekçesi ile havale yapılması sırasında davacıya güvenlik kodu verildiğini, alıcının bu güvenlik kodunu ve geçerli kimlik belgesini ödeme noktasına ibraz etmesi halinde havale edilen miktarın alıcıya ödendiğini, davacının güvenlik kodunu koruma konusunda gerekli özeni göstermemesi nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını savunmuştur. Mahkemece bu savunma dikkate alınarak, gerektiğinde bu tür havalenin işleyiş biçimi bakımından teyit belgesinde yazıldığı belirtilen koşulların ve davalının iddialarını irdeleyen bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22899, Karar No: 2012/39895, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22899 E.  ,  2012/39895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalılar K. T.-M.K. T. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu hakkındaki takibin kesinleşmesinden sonra 3. şahıslar U.D. Ve Tic. Lld. Şti. ile T. Uluslararası D. Tic. A.Ş'ne gönderilen 89/1 haciz ihbarnamelerine, adı geçen şirketler tarafından süresi içinde itiraz edildiği, alacaklı vekilinin ise gerçeğe aykırı beyanda bulunan şirket yetkililerinin tazminata mahkum edilmeleri istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK'nun 89/4. maddesi gereğince üçüncü kişi, haciz ihbarnamesine süresi içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü kişinin verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü kişinin İİK'nun 338/1. maddesine göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Bu tazminat talebi ceza davasından ayrı olarak bağımsız bir dava konusu da yapılabilir (HGK'nun 24.06.1998 tarih ve 1998/8-537 E., 1998/540 K. sayılı kararı). İcra mahkemesi tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.

Diğer yandan hükmi şahıslar hakkında bu madde kapsamında açılacak tazminat davasının bizzat hükmi şahsa yöneltilmesi gerekir. Şirket yerine, şirket yetkilileri hakkında açılan davanın dinlenme kabiliyeti yoktur. Somut olayda, tazminat davasının da ceza davası gibi 3.kişiler U.D.Ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi İ. Adil T.ile T.Uluslararası D. Tic. A.Ş yetkilileri M. K.T. ve K. T.hakkında açıldığı anlaşılmaktadır.

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece 3.kişi U.D. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi İsmail Adil Tuzcu hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu doğru hükmün onanması gerekmiştir.

2- Davalılar M. K. T.ve K. T.'ın temyiz itirazlarına gelince:

Üçüncü kişi T.Uluslararası Denizcilik Tic. AŞ. yetkilileri M. K. T. ve K.T. hakkında açılan davanın yukarıda açıklanan nedenlerle pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ: 1-Davacının temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddi ile davalı İsmail Adil Tuzcu yönünden sonucu doğru olan mahkeme kararının ONANMASINA,

2- Davalılar M. K. T.ve K. T.'ın temyiz itirazlarına gelince:

Üçüncü kişi T.Uluslararası Denizcilik Tic. AŞ. yetkilileri M. K. T. ve K.T. hakkında açılan davanın yukarıda açıklanan nedenlerle pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ: 1-Davacının temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddi ile davalı İsmail Adil Tuzcu yönünden sonucu doğru olan mahkeme kararının ONANMASINA,

2-Davalılar M. K.T. ve K.T.'ın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle  İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.