muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12106, Karar No: 2015/7206, Tarih: 16.11.2015

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde

hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanığın işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/16092, Karar No: 2012/570, Tarih: 30.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16092 E.  ,  2012/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlandırılmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/06/2000 tarih ve 2000/5524-6333 sayılı bozma kararında özetle: "Dava 10.01.1957 tarihinde açılmış, dava konusu ... köyünde 1969 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. Bu durumda dava orman sınırlandırılmasına itiraza dönüşmüştür. Bu nedenle mahkemece yeniden yapılacak keşifte eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı uygulanarak taşınmazın öncesi belirlenmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu 03.07.2006 tarihli krokide 16513 m2'lik alanın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 21/05/1970-21/05/1971 tarihinde ilanı yapılıp bu dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır. Arazi kadastrosu ise davanın devamı sırasında yapılmış olup, 18.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2021/8724, Karar No: 2022/676, Tarih: 18.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8724 E.  ,  2022/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının sürücüsü olduğu araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL sürekli iş göremezlik zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, dosyaya sunulan maluliyet raporunda davacının bizzat muayene edilmediği, fotokopi evraklar üzerinden raporun düzenlendiği gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince yapılan itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik zararı istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ya da üniversitelerin adli tıp bölüm başkanlıklarının, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01/06/2015 tarihinden sonra Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak davacının başvuru yaparken sunduğu Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp ABD. Tarfından düzenlenen 29/04/2019 tarihli raporda; kazada çene, el ve ayak yaralanmaları olduğu, 29/04/2017 tarihli raporda ilk müdahalenin Denizli Devlet Hastanesinde yapıldığı ancak ertesi gün 30/04/2017 tarihli Pamukkale Devlet Hastanesi yoğun bakım servisi raporunda anevrizma (aortta baloncuk) şüphesi ile hastanın kendilerine gönderildiği sol pnömotoraks nedeniyle toraks tüpü taklıdığı belirtilmiş devamında 12/02/2019 tarihli raporlarda ise solunum problemi nedeniyle davacının hastaneye başvuruları belirtilmiş olupÖzürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre %20 oranında maluliyet, 120 gün geçici iş göremezlik 60 gün bakıcıya ihtiyacı bulunduğu belirtilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın gerekçesinde; sunulan maluliyet raporunda, 29/04/2017 kaza tarihli Denizli Devlet Hastanesi'nce düzenlenmiş genel adli muayene raporunda; davacıda çene, el ve ayak yaralanmaları olduğu, Özel Denizli Cerrahi Hastanesi tarafından düzenlenen 12/02/2019 tarihli raporda solunum şikayetleri değerlendirildiği, söz konusu raporun bu hüküm çerçevesinde değerlendirilmesi üzerine, üç Adli Tıp Uzmanı Bilirkişi tarafından hazırlanmış olması, başvuru sahibinin kaza sonrası Beyin Cerrahi Yoğun Bakım Servisi'nde ve Göğüs Cerrahi Servisinde tedavi görmüş olup solunum rahatsızlığının ve başka rahatsızlıklarının bulunduğunun anlaşılmış olması sebebiyle, sağlık kurulunun oluşumu ve muayenenin yapılmaması bakımından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe uygun olmadığı gerekçesiyle davacının itirazının reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile bağdaşmamaktadır.

Davacı vekilince dosyaya sunluan Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp ABD. tarafından düzenlenen 29/04/2019 tarihli rapor, İtiraz Hakem Heyetince eksik ve hatalı değerlendirilmiştir. Zira davacıda kaza tarihi itibariyle el, ayak ve çenede yaralanma olduğu ilk müdahalede tespit edilmiş ertesi gün sevk edildiği Pamukkkale Hastanesi yoğun bakımında anevrizma (aortta baloncuk) şüphesi ile hastanın kendilerine gönderildiği sol pnömotoraks nedeniyle toraks tüpü taklıdığı belirtilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, raporda verilen maluliyet yönünden kaza ile illiyetli olup olmadığı yönünde şayet tereddüt oluşmuş ise oluşan tederrütün giderilmesi için yeniden maluliyet raporunun alınması gerekirdi.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacının tüm tedavi evraklarının getirtilerek, davacının muayenesi yapılmak suretiyle ve kaza ile illiyet bağının da tespit edilerek Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi’nden ya da Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıklarından olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun, yeni bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2505, Karar No: 2023/5792, Tarih: 30.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2505 E.  ,  2023/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1017 E., 2022/1938 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karabük Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/642 E., 2022/294 K.

Taraflar arasındaki evlat edinmede ana baba rızasının aranmaması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili dava dilekçesinde özetle; 06.08.2021 tarihinde doğan bebek ...'ın müdürlüklerince hazılanan sosyal inceleme raporu ve Komisyon karar tutanağında, evlat edinme hizmet modelinden yararlandırılmasının çocuğun üstün yararına olacağının belirtildiği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 311 inci maddesi gereği ...'ın evlat edindirilmesi için ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı anne ... ve baba ...'nın evlilik dışı birlikteliklerinden ikinci çocukları olan...’nun 06.08.2021 tarihinde dünyaya geldiği, davalının yeni doğan çocuk...'yu 16.08.2021 tarihinde Karabük Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne teslim ettiği, tarafların 23.08.2021 tarihinde kuruma başvuruda bulunarak yeni doğan çocuk...’nun babaanne Nebahat'a teslim edilmesini talep ettikleri, Karabük Aile Mahkemesinin 2021/483 Esas 2021/535 Karar sayılı ilamı ile çocuk... hakkında acil koruma kararı verildiği, Karabük Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından alınan 08.10.2021 tarihli komisyon kararı ile çocuk... hakkında anne baba rızası aranmaksızın evlat edinme hizmet modelinden yararlandırılması kanaatinin oluştuğu, anne ve babanın dünyaya gelen ilk çocuklarını da kuruma teslim ettikleri, tarafların adli sicil kayıtlarının bulunduğu, uyuşturucu madde kullanım öykülerinin bulunduğu, tasvip edilmeyen yaşam tarzlarının bulunduğu, çocuğun bakım ve sorumluluğunu yerine getirecek bilince sahip olmadıkları, çocuğun doğumundan sonra davalılar tarafından bakım ve gözetiminin sağlanmadığı, bakımının kurum tarafından yapıldığı, çocuk hakkında evlat edinme talebinin bulunduğu, anne ve babanın küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmedikleri anlaşıldığından davanın kabulüne karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile Küçük ...'ın evlat edindirme işlemleri bakımından anne ve babasının rızasının 4721 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca aranmamasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Küçük...'nun kurum tarafından evlat edindirmek amacıyla bir aileye yerleştirildiğini, bu işlemden sonra eldeki davanın açılmasına olanak bulunmadığını, ana baba rızasının aranmamasının hukuka aykırı olduğunu, annelik haklarının zedeleneceğini ileri sürerek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Küçük...'nun kurum tarafından evlat edindirmek amacıyla bir aileye yerleştirildiğini, bu işlemden sonra eldeki davanın açılmasına olanak bulunmadığını, ana baba rızasının aranmamasının hukuka aykırı olduğunu, annelik haklarının zedeleneceğini ileri sürerek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2021 doğumlu küçük ...'ın 23.03.2021 tarihinde aile yanına yerleştirilmiş olduğu, küçüğün kurum yurtlarına yerleştirilmesi evlat edinme davasından önce rıza aranmaması davasının açılmasına engel değil ise de aile yanına yerleştirilmesinin evlat edinme davasında önce ayrı bir dava olarak evlat edinmede ana/baba rızasının aranmaması davasına engel teşkil ettiği, küçüğün aile yanına yerleştirilmiş olmasına göre, ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden, açılan davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle, aracı kurumun başvuru süresini geçirmediğini, çocuğun anne ve babasının çocuğa bakmadıklarını, kararın çocuğun üstün yararına aykırı olduğunu, çocuğun anne ve babasının ileride açılacak davada, evlat edinecek aileye ulaşarak para isteme yahut tehdit eylemlerinin yaşanabileceğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinmede ana baba rızası aranmaması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, aile yanına yerleştirilen çocuk konusunda ana baba rızası aranmaması hususunun evlat edinme davasından önce incelenip incelenemeyeceği, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 310 uncu, 311 inci, 312 nci, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 310 uncu, 311 inci, 312 nci, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/669, Karar No: 2023/719, Tarih: 23.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/669 E.  ,  2023/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1239 E., 2021/2039 K.

DAVA TARİHİ : 22.11.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/566 E., 2021/96 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; sıra cetveline itiraz eden davacı alacağı toplamı 28.902,78 TL olup, davanın kabul edilmesi halinde dahi davacıya ödenebilecek miktar, en fazla borçludan olan toplam alacağı kadar olabileceğinden ve bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.