muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9265, Karar No: 2011/9516, Tarih: 15.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/9265 E.  ,  2011/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Osmangazi İlçe Nüfus Müdürlüğünün 03.12.2007 tarihli yazısında, sanığın 25.10.2005 tarihinde T09-36674 seri numaralı nüfus cüzdanını çıkarttığı bildirildiğinden sanığın nüfus cüzdanının onaylı örneği temin olunarak karşılaştırılıp sanığın savunması araştırılmadan ve Nüfus Müdürlüğü yazısına ekli 25.10.2005 tarihinde nüfus cüzdanını değiştirmeye ilişkin belge örneklerine rastlanılmadığından ilgili belgeler temin edilip incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığa ait suç tarihinden önceki resmi kurumlar, bankalar ve diğer kuruluşlardaki imza örnekleri celp edilerek ayrıca ayakta ve oturarak çok sayıda imza örneği alınarak hazırlıkta alınan imza örnekleri ile birlikte kovuşturma evresinde alınan imzalarla, nüfus müdürlüğünde alınan imzalara üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1360, Karar No: 2016/6045, Tarih: 05.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1360 E.  ,  2016/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ölüm tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı bağlanmasına, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının velayetindeki 29/03/2014 tarihinde ölen babaları dolayı, sadece 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetleri dikkate alınarak ölüm tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm (yetim) aylığına hak kazandıklarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının Kuruma başvuru tarihi olan 24/10/2014 tarihi takip eden ay başı olan 01/11/2014 tarihinden geçerli olmak üzere, müteveffa mirasçıları ölüm sigortasından yetim aylığı bağlanmasına ve bağlanacak aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ile müteveffa 15/09/2010 tarihinde boşandıkları, 29/03/2014 tarihinde vefat ettiği, müteveffa 08/06/1993-05/10/2007 tarihleri arasında toplamda 974 gün sigortalı çalışmasının bulunduğu, 25/06/2008-29/03/2014 tarihleri arasında da toplam 2074 gün Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğu, davacının çocuklarına velayeten müteveffa babalarından dolayı yetim aylığı bağlanması için Kurum'a yaptığı başvurunun, müteveffanın Bağ-Kur sigortalılığı nedeniyle de 2.701,91TL prim borcunun bulunduğu gerekçesiyle reddedildiği, davacının çocuklarına 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında yetim aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartların

oluştuğu, mahkemece aylığın Kurum'a başvuru tarihi olan 24/10/2014 tarihi takip eden ay başından itibaren bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından aylık başlangıç tarihi 5510 sayılı Kanun'un 97. maddesi gereğince 5 yıl içerisinde talep edildiğine göre, ölüm (yetim) aylığının aynı kanunun 35. maddesi gereğince muris ölüm tarihi olan 29/03/2014 tarihini takip eden aybaşından itibaren bağlanması gerekir.

Öte yandan; davacının davasında haklı çıktığı anlaşılmasına ve davacının kendisini dava ve duruşmalarda bir vekil ile temsil ettirmesine göre; davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

05.04.2016 gününde oy birliğiyle ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/16272, Karar No: 2012/7077, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16272 E.  ,  2012/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını, takibe konu çekin keşide tarihinde tahrifat yapılarak, değiştirildiğini ve yeni bir çek düzenlenmiş gibi işleme konulduğunu ayrıca çekteki imzanın da müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, çekin sahte olduğunu iddia ederek imzaya, borca ve fer’ilerine ilişkin gecikmeli olarak yapılan itirazlarının kabulü ile lehlerine tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, çeki mevcut hali ile dava dışı ... Polis Turizm Ltd. Şti.’nin borcu nedeniyle müvekkiline ciro ederek verdiğini savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre takibe konu çek üzerindeki imzanın şirket çalışanı ...’e ait olup, davacı şirket yetkilisinin 20.04.2010 tarihli celsede daha önce ...’in, bilgileri ve talimatları ile birkaç kez çek imzaladığını beyan ettiği, yine çeki alarak davalı firmaya veren dava dışı ... Turizm Ltd. Şti. sahibi tanık ...’in, ...’in aynı şekilde keşide ettiği veya kaşe üzerine imzalayarak verdiği toplam 10-15 çekin ödendiğini beyan etmesi karşısında her ne kadar çekler üzerindeki imza davacı şirket yetkilisine ait değil ise de, yetkisiz temsilci ...’in ... Turizm Şirketine daha öncede aynı şekilde çek imzalayarak vermesi ve bu çeklerin ödenmesi, davacı şirket yetkilisinin de duruşmada yetkisiz temsilcinin daha önce keşide ettiği bir kısım çeklerin ödendiği yönündeki beyanı dikkate alındığında davacı şirketin takibe konu çekten sorumlu olduğu, çekin keşide tarihinde tahrifat olduğu, bu nedenle çekin süresinde bankaya ibraz edilmediği ancak TTK.’nun 730/14. maddesi yollamasıyla aynı kanunu 644. maddesine göre hamilin sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak keşideciye müracaat hakkı bulunduğu, bu halde davacının takip konusu çeklerden dolayı sebepsiz zenginleşmediğini ispatlaması gerektiği fakat bu yönde delil bildirmediği gibi iddiası dahi bulunmadığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine, takip konusu alacağın %40'ı oranında tazminatın davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1662, Karar No: 2018/2738, Tarih: 18.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/1662 E.  ,  2018/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının yöntemince uygulanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 162 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın dayandığı 13.08.1963 tarih ve 58 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı tarafın dayandığı tapu kaydının geldisi olan ve çekişmeli taşınmazı kapsadığı anlaşılan .... 288 tarih ve 123 sıra nolu tapu kaydının malikleri ... oğlu ...oğlu ... mirasçılarından sadece ... miras payının intikalini sağlayarak, miras payı olan nısıf tarlanın 1/12 payını 13.08.1963 tarih ve 58 sıra numaralı tapu kaydı ile davalı ...’a satmıştır. Davalının pay satın aldığı bu kayıt son tedavül kaydı olup, sonraki tarihte başkaca tedavülü bulunmamaktadır. Dosya içine getirtilen nüfus kayıtlarında, kayıt maliki A...’nın nüfusta kaydının olmadığı, Hüseyin oğlu İzzet’in ise 1915 yılında öldüğü görülmektedir. Yargılama sırasında mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarından, çekişmeli taşınmaza 1953 yılından beri davacı ve murisinin zilyet oldukları, davalı tarafın ise çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde; davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının; ... tespit tarihi itibarı ile yürürlükte olan 3402 sayılı Kanun'un 13/B-c maddesi gereğince, Şahver dışındaki maliklerin payı yönünden tapu kaydının hukuki kıymetini yitirdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davacının davasının kısmen kabulü ile taşınmazın 23/24 payının davacı, 1/24 payının ise davalı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz istemleri açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1838, Karar No: 2012/14551, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1838 E.  ,  2012/14551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihinin, 2002 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren yazının, sanığın yetkilisi olduğu şirkete tebliğ edildiği belirtilen 01.06.2006 tarihini izleyen 16. gün olan 17.06.2006 olduğu kabulüyle yapılan incelemede;

Yetkilisi olduğu şirkete ait 2002 takvim yılı defter ve belgelerinin ibrazı istemini içeren yazının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin dosya içerisinde tebliğ alındısı bulunmamakla birlikte, Vergi Denetmen Yardımcısı ... ve sanık tarafından imzalanan 11.07.2006 tarihli 'tutanak' başlıklı belgede; 2002 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren yazının 01.06.2006 tarihinde mükellef kuruma tebliğ edildiği hususunun belirtilmiş olması, sanığın ise savunmasında; 2006 yılında kendisinden tekrar istenen 2002 takvim yılına ait yasal defterleri işyeri değişikliği nedeniyle bulamadığını ve bu nedenle ibraz edemediğini beyan etmesi karşısında, defter ve belge ibrazı istemini içeren yazıdan haberdar olduğu anlaşılan ve yasal defterleri bulamadığı için ibraz edemediğini savunan sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tebliğ alındısının dosyada bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6481, Karar No: 2019/3155, Tarih: 14.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/6481 E.  ,  2019/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Davanın reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A- Sanığın hakaret eylemine ilişkin verilen hükmün temyizinde;

Eyleme, yükletilen suça ve davanın reddi kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İncelemeye esas Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/06/2012 tarihli iddianamesiyle sanığın katılana 02/11/2011, 12/01/2012 ve 25/02/2012 tarihlerinde gönderdiği mesajlar nedeniyle dava açıldığının anlaşılması karşısında, Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/583 esas, 2013/655 sayılı kararıyla sanığın katılana 30/01/2012–06/05/2012 tarihleri arasında mesaj atmak suretiyle tehdit ettiği kabul edilip sanık hakkında TCK’nın 106/1-2. cümle, 29 ve 62. maddeleri uyarınca verilen cezaya ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu mesajların incelemeye esas dosyanın iddianamesinin düzenlediği tarihten önce atılmış olması nedeniyle eylemlerin bir bütün halinde zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığı ve Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nce sanık hakkında atılı suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip kesinleştiği de gözetilerek sanık hakkında TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi, 43/1 ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen cezadan Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/583 esas, 2013/655 sayılı kararıyla verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3585, Karar No: 2013/4237, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3585 E.  ,  2013/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Kararın temyiz incelemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olup, tashihi karar talebini inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle, dosyanın Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/619, Karar No: 2010/7445, Tarih: 27.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/619 E.  ,  2010/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2009

NUMARASI : 2008/235-2009/200

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davacılar vek.Av.D. A.. geldi. Aleyhine temyiz olunan Davalı vek.Av.S..E.geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin, vasiyetçinin mirasçıları olan kardeşleri olduğunu; murisin, Tekirdağ 1.nci Noterliğinin 22.05.2003 tarih, 6129 Yevmiye Nolu vasiyetnamesi ile, vasiyete konu taşınmazlarını ve banka hesaplarındaki paralarının tamamını davalı (yeğeni) H,'a vasiyet ettiğini; vasiyetçinin okur yazar olmadığını, bu durumda dava konusu vasiyetnamenin kanunun aradığı şekil şartlarını taşımazı gerektiğini; oysa, vasiyetnamenin noter tarafından vasiyetçiye okunduğu belirtilmediği gibi, vasiyetnamede; şahitlerin, vasiyetname metninin kendileri önünde resmi memur tarafından vasiyetçiye okunduğu hususunda beyanlarının da bulunmadığını; bu nedenle, vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olmadığını; ayrıca vasiyetçinin yaşlı olup vasiyetname yapma ehliyetinin de bulunmadığını iddia ederek; vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; vasiyetnamenin yapılış şekli, içeriği ve tanık beyanları vasiyetçinin vasiyetinin kendi iradesi ile düzenlendiğini yansıttığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mirasbırakanın okur yazar olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, vasiyetçinin, düzenlenen vasiyetnamenin son arzularına uygun olduğunu beyan etmesi yeterli değildir. Tanıkların da, vasiyetçinin kendi önlerinde beyanda bulunduğunu ve onu tasarrufa ehil gördüklerini ifade edip, bu sözlerin yazılması ile de yetinilmeyip vasiyetnamenin kendi yanlarında resmi memur tarafından vasiyetçiye okunduğunu ve onun vasiyetnamenin son arzularını içerdiğini beyan ettiğini de belirtmeleri ve bu beyanlarının altını imzalamaları gerekmektedir. TMK.nun 535. maddesindeki öngörülen ilkeler geçerlilik şartıdır. Bunlardan birinin eksikliği vasiyetnameyi geçersiz kılar. Tanıkların, vasiyetnamenin vasiyetçiye kendi yanlarında resmi memur tarafından okunduğuna ilişkin bir beyanları bulunmamaktadır. Aksine, okur yazar olmayan vasiyetçinin vasiyetnameyi kendisinin okuduğu ifade edilmektedir.

Dava konusu vasiyetname kanunda açıklanan şekil kurallarına uygun olarak yapılmamıştır. O halde, vasiyetnamenin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 750 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/309, Karar No: 2015/2325, Tarih: 02.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/309 E.  ,  2015/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istimarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'a kaydedilmeden gönderilmesi ve süre tutum dilekçesi veren katılanlara gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanılmaması nedenleriyle söz konusu eksikliklerin ikmal edilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek, döndüğünde ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanların temyizi hakkında da görüş bildirilmesi için ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1905, Karar No: 2020/2718, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1905 E.  ,  2020/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya kullandırılan kredi kapsamında rehin sözleşmesi imzalandığını, şikeyetçinin rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlattığını, şikayet olunanın ise kiralayan sıfatı ile hapis hakkı sahibi olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunann ilk sırada yer aldığını, rehin hakkının hapis hakkından öncelikli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağının 26.09.2012 tarihli rehin sözleşmesine dayandığı, şikayet olunaın ise mahkeme ilamından anlaşılacağı üzere hapis hakkının 2012 Eylül ve Ekim ayı kiraları için tanındığı, kira sözleşmesinin başlangııç tarihinin 01.07.2012 olduğu, sözleşmede ödemenin peşin olacağının ve her ayın 1 ve 5. günü arasında olduğunun yazdığı, bu durumda 05.09.2012 kira borcunun son ödeme günü olduğu ve hapis hakkının bu tarihten itibaren geçerli olduğu ve öncelik hakkının hapis hakkında olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3140, Karar No: 2014/19290, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3140 E.  ,  2014/19290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan kurum vekilinin, sanık hakkındaki hükmün onanması istemini içerir 31.01.2013 havale tarihli temyize karşı cevap dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın, mesul müdürlüğünü yaptığı işyerinin ruhsatsız olduğu gerekçesiyle katılan kurum tarafından 19.01.2011 ve 12.02.2011 tarihlerinde mühürlenmesine rağmen 22.01.2011 ve 13.02.2011 tarihli fek tutanakları içeriğine göre mührü bozarak işletmeye devam ettiğinin iddia ve kabul edilmesi, 22.01.2011 ve 13.02.2011 tarihli tutanakları sanığın mesul müdür olarak imzalaması, sanığın kollukta verdiği ifadesinde ve mahkemedeki savunmasında Astorya isimli restoranın hem barmeni hemde sorumlu müdürü olduğunu, işyerinin mühürlendiğini bildiğini ancak ruhsat başvurusu yapılması nedeniyle zabıtalardan haricen başvuru yapıldıktan sonra işyerini açabileceğini öğrenmesi üzerine kapıyı açıp servise başladığını savunması karşısında; mahkemenin atılı suçun sübuta erdiğine dair kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eksik araştırma yapıldığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.