muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14549, Karar No: 2014/12450, Tarih: 24.09.2014

Mahkemece; 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu madde 66'da öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre ve 20/09/1986 tarihli sözleşmenin yapıldığı tarihten 10 yıllık zamanaşımı süreleri geçmiş olduğu gerekçesi ile davanın süre yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir (TMK'nun md.706, BK.md.213, Tapu Kanunu md.26 ve Noterlik Kanunu md.60). O nedenle geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler. Ancak, taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava BK.nun 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Mahkemece davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, 07.06.1939 tarih, 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre tapulu taşınmazın harici satış sözleşmesine konu edilerek ödenen satış bedelinin, sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle iadesine ilişkin BK'nun 125. maddesine (6098 sayılı BK.nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi, satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği gözönüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir.

Somut olayda taraflar arasındaki harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarih kadastro mahkemesi tarafından verilen kararın kesinleştiği tarih olan 26.10.2011'dir. Bu dava ise 18.06.2012 tarihinde yani İfanın imkansız hale geldiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmıştır. O halde mahkemece, işin esasına girilip, toplanacak deliller doğrultusunda hasıl olacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ile davanın reddini doğru görülmemiştir.

2-) Türk Medeni Kanunu'nun 641.maddesine göre; mirasçılar tereke borçlarından müteselsilen sorumludurlar. Alacaklı müteselsil borçlulara veya borçlulardan bazısına karşı dava açabilir. Bu halde davalı olan müteselsil borçlular arasındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığıdır. Davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, her bir davalı hakkında bağımsız dava bulunması nedeniyle, her davalı ayrı iddia ve savunmada bulunmak zorundadır. Davalılardan bir kısmının ileri sürdüğü zamanaşımı def'inin, böyle bir savunmada bulunmayan diğer davalılara sirayeti söz konusu olamaz. ( Kuru Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Altıncı Baskı, Cilt III, 2001, syf 3340 vd.)

Somut olayda, davalılardan yalnızca S.süresinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, diğer davalı E. ise ileri sürmemiştir. Mahkemece bu yön dikkate alınmadan, zamanaşımı def'inde bulunmayan davalı hakkındaki davanın da reddi doğru değildir.

Somut olayda, davalılardan yalnızca S.süresinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, diğer davalı E. ise ileri sürmemiştir. Mahkemece bu yön dikkate alınmadan, zamanaşımı def'inde bulunmayan davalı hakkındaki davanın da reddi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/304, Karar No: 2017/3133, Tarih: 29.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/304 E.  ,  2017/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 22/10/2015 tarih ve 2015/586-2015/928 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında müvekkiline devredileceği, tüm malvarlığının geçirileceği hususunda anlaşmaya varıldığını, buna göre arafından yapılacak ödemelerin müvekkile ait olacağını, Bakanlık tarafından gönderilen ödeneklerin davalının eline geçtiğini, davalının bu ödeneklerin büyük bir kısmında kesinti yaptığını, müvekkilin eğitim kurumunu Temmuz 2008-Ekim 2009 tarihleri arasında işlettiğini, ödeneklerin büyük bir kısmının kurumun önceden kalan borçlarına harcandığını, müvekkili tarafından devir için 103.800 TL'nin ödendiğini, ayrıca kuruma 25.000 TL değerinde iki adet araç aldığını, gerekli devir işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek 128.000 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, taraflar arasında varılan sözlü anlaşmaya göre 103.800 TL karşılığı eğitim kurumunun davacıya devredildiğini, ancak davacının önceki işleteni adına borçları, binanın doğalgaz ve su borçlarının 4/5'ini ödemesi ve 2.000 TL aylık kira vermesinin de gerektiğini, davacının bu yükümünü yerine getirmediğini, ödemeleri yapmadığını, primlerinin ödenmediğini, borçların tarafına yıkıldığını, bu ödemeler zamanında yapılsaydı 2010 yılı başında resmi devrin gerçekleşeceğini, tüm ödeneklerin davacı ve kardeşi tarafından alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin iki adet araç bedeli 25.000 TL yönünden davasından feragat ettiği, mülga Borçlar Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca, davacının devrin gerçekleşeceği inancı ile iyiniyetli olarak elde ettiği kârı iade ile yükümlü olup olmadığının ayrı bir davanın konusu olduğu, işletme davalıda kaldığından davacının verdiği devir bedelini isteyebileceği, geçerli bir devir sözleşmesi gerçekleşmediğine göre tarafların birbirlerinden aldıklarını iade ile yükümlü oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 103,800 TL'nin 22.09.2010 tarihinde itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.317,94 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16547, Karar No: 2014/4648, Tarih: 08.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16547 E.  ,  2014/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/438-2013/134

Davacı A.. A.. vekili tarafından, davalı N.. Ü.. vd. aleyhine 28.09.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleştirilen 1. davada davacı E.. D.. tarafından 04.08.2011 günlü dilekçe ile davalı A.. A.. vd. aleyhine tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat birleştirilen 2. davada ise davacı N.. H.. vd. tarafından 16.11.2011 günlü dilekçe ile davalı A.. A.. vd. aleyhine tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davaların kabulüne dair verilen 05.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı-davalı A.. A.. vekili ile duruşmasız temyizi davalı A.. P.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.04.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı-davalı A.. A.. vekilleri Av. İ.. D.. ve Av. C.. A.. ile karşı taraftan birleştirilen dava davacısı E.. vekili Av. A.. T.. ve birleştirilen diğer dava davacıları vekili Av. E.. G....ile davalı A.. P.. vekili Av. O.. P.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleştirilen birinci dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat; birleştirilen ikinci dava, adi yazılı ve sözlü sözleşmeler ile satış vaadi sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece; asıl davanın reddine, birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-davalı A.. A.. vekili ile davalı A.. P.. vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı Yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince;

“Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Ve, “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Aynı Yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince;

“Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Ve, “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut olayda, mahkemece yargılamanın bitirildiği 05.04.2013 tarihli oturumda oluşturulan kısa kararında “…Birleştirilen davalar yönünden davanın kabulü ile dava konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile taşınmazın tamamı .. pay kabul edilerek 110/845 arsa payının birleşen dosyanın davacısı E.. Dü.. adına, 60/845’er arsa payının ise birleşen dosyanın davacıları N.. H.., L.. M.., N.. Ö.., E.. D.., İ.. G.., S.. Ç.., Y.. Y.. adına, 60/845’er den iki payın davacı Ş.. B.. adına ve 60/845 payın M... Ü..mirasçıları N.. S.. ve S.. Ü.. adına dosyadaki veraset ilamındaki payları oranında tapuda tesciline…” şeklinde, sonradan yazılan gerekçeli kararda ise “…Birleştirilen davalar yönünden davanın kabulü ile dava konusu .. ada ..parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile taşınmazın tamamı 845 pay kabul edilerek 110/845 arsa payının E..D.. adına 60/845’er arsa payının ise N.. H.., L.. M.., N.. Ö.. E.. D.., İ.. G.., 55/845 arsa payının S.. Ç.., Y.. Y.. adına, 60/845’erden iki payın toplamı 120/845 payın Ş.. B.. adına ve 60/845 payın Mu.. Ü.. mirasçıları N.., S.. ve S.. Ü.. adına dosyadaki veraset ilamındaki payları oranında tapuda tesciline…” şeklinde hüküm kurulmuştur. Kısa kararda birleştirilen dava davacıları S.. Ç.. ve Y.. Y.. adına 60/845’er payın tesciline ilişkin hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda 55/845 arsa payının S.. Ç.., Y.. Y.. adına tesciline şeklinde hüküm kurulduğundan, temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin birleştirilen davaların davacılarından alınarak davacı-davalı A.. A.. ile davalı A.. P..’ya verilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/284, Karar No: 2015/721, Tarih: 05.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/284 E.  ,  2015/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

2297 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davaların en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

03.06.2009 tarihli iddianamede, “... Müdür vekili olarak görev yapan şüphelinin 06.08.2007-24.02.2009 tarihleri arasında müştekileri usta öğretici göstererek kurs açtığı ya da açılmış olup, devam etmeyen kursları devam ediyor gösterip, ek ders ücret çizelgeleri düzenlediği, bu çizelgelere kurum müdürü olarak imza atmış olup, çizelgeleri düzenleyen hanesindeki memur imzalarını zaman zaman taklit ederek imzaladığı ve bu çizelgelere istinaden ... Müdürlüğünce düzenlenecek ödeme emri belgelerinde banka hesap numarası olarak kendisine, kuruma ve eşine ait hesap numaralarını vererek ek ders ücretlerinin kendi hesabına yatırılmasını sağladığını ve bu şekilde toplamda 29.449,29 TL kamu zararına sebebiyet verdiğinden” demek suretiyle "zimmet ve sahtecilik" suçları tavsif edilmiştir.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10890, Karar No: 2011/14922, Tarih: 05.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10890 E.  ,  2011/14922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın, 37390 ada 4 parsel 2 nolu bağımsız bölümdeki taşınmazın aile konutu olduğunu, bu taşınmaz üzerine eşi A... A... tarafından kendisinin rızası bulunmadan davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini, yapılan işlemin bu nedenle geçersiz olduğunu belirterek ipoteğin kaldırılmasını istemiş, davalı koca, eşinin ipotek işleminden haberinin bulunmadığını, davaya konu taşınmazın aile konutu olduğunu belirtmiştir.

Davalı banka vekili; davacının ipotek işlemine rızasının bulunduğunu, buna dair yazılı olurunun olduğunu belirterek “R... Açıklaması” başlıklı belgeyi sunmuştur.

Davacı tarafından; “Aile konutunun ipotek verileceği halde rıza örneği – Rıza Açıklaması” başlıklı 12.05.2005 tarihli belgede yer alan imzanın kendisine ait olmadığı ileri sürülmüştür. Mahkemece alınan 1.9.2009 tarihli bilirkişi raporunda belge altındaki imzanın Hacer Akyüz'ün el ürünü olmadığı bildirilmiştir.

Davacı ile eşi Aslan'ın aile konutu olan taşınmaz, hak sahibi olan koca tarafından davacı eşin açık rızası bulunmadıkça devredilemez, taşınmaz üzerindeki haklar sınırlanamaz. ( TMK. md.194) Toplanan delillerden dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu taraflar arasında tartışmasızdır. Zira davalı banka da buna istinaden ipotek tarihinde aile konutu üzerine ipotek tesisi için eşin rıza açıklaması isimli belgeyi almıştır. Ancak belge altındaki imzanın davacı kadına ait olmadığı anlaşılmıştır. Davalı banka basiretli bir tacir gibi davranmamıştır. Davalı bankanın yapılan işlemin aile konutuyla ilgili ve işlemini tarafı davalı Aslan'ın evli olduğunu bildiği, bu sebeple iyniyetli olmadığı anlaşılmaktadır. İpotek işlemi davacı eşin açık rızası bulunmadığı için geçersizdir. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere bozma gerekçesi yönünden oyçokluğuyla karar verildi. 05.10.2011 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17231, Karar No: 2017/568, Tarih: 24.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17231 E.  ,  2017/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2013 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/322, Karar No: 2022/785, Tarih: 31.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/322 E.  ,  2022/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalılar ... ile ... vekili ve davalı... Tem. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda kararın bozulmasına karar verilmiş, davacı vekili ve davalılar ... ile ... vekilinin karar düzeltme istemi üzerine karar yeniden bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar ... ile ... vekili ve davalı... Tem. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Bursa ili, Nilüfer ilçesi, Altınşehir mahallesi 1095 ada 3 parselde kayıtlı anataşınmazın (A) bloğunda 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, davalı ...’nin C blokta mesken olarak kayıtlı 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin, davalı ...’nin de B blokta bulunan tapuda mesken olarak kayıtlı 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, ancak davalılar Oya ve ...’ye ait mesken nitelikli bağımsız bölümlerin Akuğur Alışveriş Merkezleri... Tem. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından işyeri (market) olarak kullanıldığını, oysa ki Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 24/2. maddesine göre tapuda mesken olarak kayıtlı olan bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılabilmesi için kat maliklerinin oy birliği ile karar vermesi gerektiğini, dava konusu bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılması konusunda kat malikleri kurulunca ittifakla verilmiş bir karar bulunmadığını belirterek söz konusu bağımsız bölümlerin işyeri (market) olarak kullanılmasının men'i ile mesken niteliğine dönüştürülmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın daha önceden taşınmazların işyeri olarak kullanılması için muvafakatinin olduğunu, dava konusu bağımsız bölümlerin uzun süreden beri işyeri olarak kullanıldığını, davacının bunu bildiğini, dava konusu bağımsız bölümlerin kullanılmasına zımnen muvafakat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı... Tem. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, diğer davalılar Sultan ve ...'nin kiracısı olduğunu, 2009 yılından beri taşınmazın market olarak kullanıldığını, davacı da dahil bütün kat maliklerinin rızası olduğunu, bu konunun kat malikleri kurulunda çözümlendiğini, işyeri açma esnasında ne davacı ne de diğer komşular tarafından ikaz edilmediğini, müvekkilinin kat maliklerinden izin alması neticesinde ilgili belediyeye müracaat ile işyeri açma ruhsatı verildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

7. Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.07.2013 tarihli ve 2011/1279 E. 2013/1398 K. sayılı kararı ile; taşınmaza ait proje, mimari proje, tapu kaydı, tüm bilgi ve belgelerin celbedildiği, ayrıca dosya içine sunulan davacı imzasının bulunduğu muvafakatnamenin ikinci sayfasında, ... ismi karşısında atılı olan imzanın, bu kişiye ait olup olmadığının tespiti açısından dosya bilirkişiye verilerek aldırılan raporda, muvafakatnamedeki imzanın ...'e ait olmadığı, ismin yanında "V" harfi bulunmakta olup, bu imzanın vekâleten yerine atıldığının anlaşıldığı ancak davacının bu imzayı kabul etmediği, zımni muvafakat iddialarının da yerinde bulunmadığı, projenin uygulanması açısından mahallinde bilirkişiler refakatiyle keşif yapıldığı, alınan rapora ve ekli projesine göre, dava konusu B ve C bloktaki bodrum katın yaklaşık alanının 500 m2 olarak tek bölüm hâlinde kullanıldığı, ara bölme duvarlarının kaldırıldığı, projeye aykırılık bulunduğu, taşınmazın projede esasında, "mesken" olarak kayıtlı olduğu, hem tasdikli mimari projesinde, hem de tapu kayıtlarında, dava konusu (B ve C bloklarında) bulunan (9, 10 nolu) bağımsız bölümler mesken niteliğinde olup, mahallindeki kullanım şeklinin proje ve tapu kayıtları ile örtüşmediği, Nilüfer Belediyesinden işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmış ise de, bu işlemin Kat Mülkiyeti Kanunu’na aykırılığı gidermeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1095 ada 3 parsel arsa üzerinde kurulu apartmanlardan B blok altında davalılardan Sultan Biçkiye ait 9, 10 nolu bağımsız bölümler ile, C blok altında davalılardan Oya Biçkiye ait 9, 10 nolu bağımsız bölümlerin, davalılardan Akuğur Alışveriş Merkezleri, Fen Uğursan Temizlik Gıda Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından işyeri (market) olarak kullanılmasının men'i ile, dosya içindeki 08.10.2012 tarihli bilirkişi raporu, ayrıca 21.05.2013 tarihli ek bilirkişi raporu ve ekindeki projede belirtilen sarı renkli ara bölme duvarlarının projeye uygun hâle (mesken hâline) getirilmesi için kiracıya 60 işgünü süre verilmesine, aksi hâlde kararın aynen infazına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

8. Mahkemenin bu kararı süresi içinde davalılar ... ile ... vekili ve davalı... Tem. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

9. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 21.04.2014 tarihli ve 2014/3021 E. 2014/7440 K. sayılı kararı ile; “…Davacı dava dilekçesinde, davalılara ait mesken niteliğinde olan taşınmazların ara duvarlarının kaldırılmak suretiyle iş yeri olan diğer bağımsız bölümlerle birleştirilerek davalı şirket tarafından market olarak kullanıldığını belirterek meskenlerin iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.