muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1799, Karar No: 2025/2366, Tarih: 24.04.2025

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; sahteliği iddia edilen belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde bir tespitte bulunulamadığını, davacının azilnamede sahtelik iddiasından hiç bahsetmediğini, aksine vekaleti kendisinin verdiğini beyan ettiğini, üstelik sahteliğini iddia ettiği vekaletnamede de davacı imzasının altına el yazısı ile isim ve soy ismini yazdıktan sonra "okudum" yazarak imzasını attığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

2.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararıyla; hem Adli Tıp Kurumu hem de Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınan imza incelemesine göre, imzanın davacıya ait olup olmadığının tespitinin yapılamadığı, fakat inceleme konusu belge üzerinde yazılı bulunan "..." ibareli el yazıları ile davacının mevcut mukayese el yazıları arasında benzerlikler görüldüğünün bildirildiği, davacının zorla imza attırıldığından bahisle bir iddiasının bulunmadığı, noterlerin çalışma sistemine göre yoklukta imza atılarak vekaletname verilmesinin mümkün görünmediği, en ufak bir şüphede gerekli tedbiri işlemlerin yapıldığı, davacının vekaletnamedeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairece verilen 07.12.2022 tarihli ilamla; bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmediği belirtilerek, hükme esas alınan Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen raporu ile Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporunda, dava konusu belgedeki imzanın davacıya ait olduğu ya da olmadığının açıkça tespit edilmediği, İlk Derece Mahkemesince; Adli Tıp Kurumunun imza incelemesinde üst ve son merci olmadığı gözetilerek, üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden (grafoloji alanında uzman) oluşturulacak bilirkişi heyetinden, dava konusu belgedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına ilişkin yeniden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılıp ve İlk Derece Mahkemesi kararı davacı yararına bozulmuştur.

2.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mimar ... Güzel Sanatlar Fakültesinden seçilen üçlü bilirkişi heyetinin yaptığı incelemede, söz konusu belge üzerindeki imzanın kişiye atfedilecek karakteristik özellikler içermeyen basit bir tersim içermesi bakımından ... eli ürünü olup olmadığına karar verilemediği, ancak ...'in imzasındaki (B) harfi ve el yazıları ile inceleme konusu belge üzerindeki isim, soyisim ve okudum kelimesi karşılaştırıldığında harflerin yapısı, biçimi, tersimi, yuvarlak harflerin başlangıç ve bitişi, noktalı harflerin yapılışı bakımından benzerlikler tespit edildiğinin bildirildiği, 26.10.2015 tarihli ve 25742 yevmiye numaralı vekaletname içeriği incelendiğinde, davalılardan ...'in vekil tayin edildiği, işlemi yapan noterin davalılardan ... olarak göründüğü, 17.06.2016 tarihli azilname ile daha önce vekil tayin edilen davalı ...'in azledildiği, azilnamedeki imzanın ilk vekaletnamedeki imzadan farklı olması üzerine işlemi yapan noterin davacının imza örneğini aldığı ve işlemden önceki örnek imzam başlıklı belgeye davacının imza atmasını istediği, atılan imzanın önceki işlemdeki imza ile benzerlik göstermesi üzerine azilname belgesinin düzenlendiği, azilname içeriğine göre davacıdan önceki imzasının farklı olmasından dolayı imza örneği alınmasına rağmen davacının vekaletnamedeki imzanın kendisine ait olmadığından bahsetmediği, noter katibi olarak görev yapan davalı ...'ın tanığı ...'in beyanında; davaya konu vekaletnameyi kendisinin düzenlediğini, davacının huzurda imzasını attığını, başkatibe imza için gönderdiğini, başkatibin de tekrar davacıya böyle bir vekaletname verip vermediğini sorduğunu, verdiğini beyan etmesi üzerine imzasını attığını, imzanın davacıya ait olduğunu beyan ettiği, dinlenen davacı tanıklarının ise yapılan işlemi görmediklerini, davacıdan vekaletname için imza istediklerini ve atmadığına dair duyuma dayalı bilgilerinin olduğu, davacının zorla imza attırıldığından bahisle bir iddiasının bulunmadığı, noterlerin çalışma sistemine göre yoklukta imza atılarak vekaletname verilmesinin mümkün görünmediği, en ufak bir şüphede gerekli tedbiri işlemlerin yapıldığı, kaldıki işlemi yapan noter katibinin şüpheye mahal vermeyerek net bir şekilde imzanın davacı tarafından atıldığını belirttiği de gözetilerek, davacının vekaletnamedeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; vekaletnamedeki imzanın sahte olduğu gerekçesiyle ihtar çekmek istemesine rağmen, noter çalışanlarının bu şekilde ihtar çekilemeyeceğini ancak azilname gönderilebileceğini belirttiklerini, bunun üzerine müvekkilinin dava dosyasında bulunan azilnameyi tanzim ederek gönderdiğini, üç ayrı bilirkişi raporunu da aynı konulara aynı şekilde cevaplar verdiğini, imzanın müvekkilinin el ürünü olup olmadığının kesin olarak tespit edilemediğini, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin tanık beyanlarının kendi görsel olarak izlenimlerini ve gördüklerini içerdiğini, davalı tanığının aynı zamanda noterlikte çalışan maaşlı bir kişi olduğunu, taraflı beyan verdiğini, belge üzerindeki imzanın müvekkilinin el ürünü olup olmadığının kesin olarak tespit edilmediğini ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; vekaletnamedeki imzanın davacıya ait olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu, davacının kendisine zorla imza attırıldığı iddiasının bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7009, Karar No: 2021/6647, Tarih: 29.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7009 E.  ,  2021/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velayet-Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kişisel ilişkinin değiştirilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 16.04.2019 tarihinde kesinleşen ilamla boşanmışlar, velayetin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Davacı baba velayetin değiştirilmesi olmadığı takdirde çocuk ile baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisi talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesince velayetin değiştirilmesi talebinin reddine, yatılı kişisel ilişki kurulması talebinin ise kabulüne karar verilmiş, bu karar hakkında davacı anne tarafından istinaf kanun yolu inceleme talebi üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir. Ortak çocuk ... 2017 doğumlu olup, dosyada toplanan belgelerden viral ensefalit hastası olduğu ve zaman zaman nöbetler geçirdiği, tek psikolog görüşünü içeren iki sosyal inceleme raporlarında da çocuğun sağlık durumu dikkate alınarak çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yatılı olmayacak şekilde kurulması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Velayet kendine verilmeyen eş, ortak çocukla kişisel ilişki kurma hakkına sahiptir (TMK md. 182/1, 323). Ancak çocuğun mevcut rahatsızlığının yatılı kişisel ilişki düzenlenmesine engel bir sonuca yol açıp açmayacağı, yatılı kişisel ilişki kurulmasının çocuğun sağlık durumunu olumsuz etkilenip etkilenmeyeceği konusunun dosyada yeteri karar araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu ve çocuğun sağlık durumu dikkate alınarak, içinde çocuk hastalıkları ana bilim dalından doktorlarında yer aldığı üniversite yada eğitim araştırma hastanesinden konuya ilişkin heyet raporu alınmak sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile verilen karar doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/5794, Karar No: 2021/7113, Tarih: 23.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5794 E.  ,  2021/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ve bir kısım davalılar tarafının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 14,90 TL bakiye temyiz harcının davacıya,

14,90 TL bakiye temyiz harcının bir kısım davalılara yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33171, Karar No: 2016/3246, Tarih: 02.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/33171 E.  ,  2016/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/257, Karar No: 2012/209, Tarih: 16.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-257 E.  ,  2012/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : İstanbul 6.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ   : 20.12.2011

Taraflar arasındaki "icra takibine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.11.2009 gün ve 2009/1510 E- 2009/2450 K.sayılı kararın incelenmesi (borçlu) davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 15.06.2010 gün ve 2010/3309-15246 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, İcra Hakimliğinin kararlarına karşı temyiz süresi İcra İflas Kanununun 363.maddesi gereğince tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün olup; kararın yüze karşı verilmesi halinde bu süre tefhimden, yoklukta verilmesi halinde ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacaktır.

Somut olaya gelince:

İstek, icra takibine itiraz ilişkin olup, İcra Mahkemesince hükme bağlanmıştır.

Yerel Mahkemece itirazın reddine ilişkin 20.12.2011 tarihli direnme kararı, taraf vekillerinin  yüzüne karşı verilmiştir.

İtiraz eden/borçlu vekili ise hükmü yasal 10 günlük süreden sonra 04.01.2012 tarihinde harcını yatırmak suretiyle temyiz etmiş; dilekçesi aynı tarihte havale ve kaydolunmuştur.

Hal böyle olunca; yasal temyiz süresi geçtikten sonra verilmesi nedeniyle, incelenme olanağı bulunmayan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle, itiraz eden/borçlu vekilinin süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE,  16.03.2012 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20357, Karar No: 2012/2919, Tarih: 23.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/20357 E.  ,  2012/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (h) bentlerine aykırı biçimde geceleyin, konutta, birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (d) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması; atılı suçlara doğrudan katılan sanık ... hakkında TCK’nun 37. maddesi yerine 39. maddesinin uygulanması; olayın başlangıcında yakınana etkili eylemde bulunulduğu, devamında da tutulduğu yerde el ve ayaklarının bağlandığı ve koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında özgürlüğü kısıtlama suçunda etkin pişmanlık hükmünün uygulanması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 23/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2486, Karar No: 2015/2484, Tarih: 12.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/2486 E.  ,  2015/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'un mahkumiyetlerine; sanık ...'un beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii, katılan vekili ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 28/10/1989 tarih ve 795 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı ve aynı zamanda ... ve ...Tabiat Parkı içerisinde bulunan 6.048 metre karelik suça konu taşınmazın, 17/02/1983 tarihi itibariyle sanık ...; 15/01/2010 tarihi itibariyle de sanıklara ait ...İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 18/09/1997 tarihli “korunması gerekli kültür varlığı” şerhinin bulunduğu, sanıklar tarafından motel olarak işletilen tek katlı, yığma briket yapıların, bölgenin 1. derece doğal sit alanı niteliğiyle tescilinden önce, ... Belediyesince düzenlenen 31/07/1979 tarihli inşaat ruhsatı ile 28/07/1983 tarihli yapı kullanma izin belgesine istinaden inşa edilip kullanıldıkları, sanık ...'un ... Belediyesi İmar Müdürlüğü'ne sunduğu 23/01/2009 tarihli dilekçe ile, motelde tadilat yapmak üzere ruhsat istediği, belediye tarafından konunun iletildiği ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünce, istem konusu tadilatın, Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu uzmanları denetiminde olmak kaydıyla yapılabileceğinin, motele ait konaklama yapılarının çatı formlarının değiştirilmesine yönelik projenin ise Kurul'da değerlendirilmesi gerektiğinin, 17/02/2009 tarihli yazı ile belediyeye bildirildiği, ardından Koruma Bölge Kurulu'nun 13/03/2009 tarih ve 4489 sayılı kararı ile, motel olarak kullanılan 2 blok, 22 odanın çatı formlarının değiştirilmesini öngören tadilat projesinin uygun olduğuna karar verildiği;

Daha sonra sanık ... tarafından ... Belediye Başkanlığı'na sunulan 05/08/2009 tarihli dilekçe ile, mevcut mevzi imar planına göre ilave kat ve çevre düzenleme projesinin değerlendirilmesi için gereğinin yapılmasının istendiği, belediyece konunun iletildiği Koruma Bölge Kurulu'nun 19/08/2009 tarih ve 4994 sayılı kararı ile, motel olarak kullanılan 2 blok, 22 odaya ilave kat ve gazino tanımlı binaya teras çatı yapılmasını öngören tadilat projesinin uygun olduğuna karar verildiği, Kurul'un aynı tarihli toplantısında alınan 4992 sayılı karar ile de, aralarında ...Tesisleri'nin de yer aldığı toplam beş işletmeye yönelik olarak hazırlanan 1/1000 ölçekli mevzi imar planı revizyonunun uygun bulunduğu, Kurul kararlarına dayanılarak ... Belediyesince suça konu işletmede gerçekleştirilecek inşai faaliyet için 22/10/2009 tarihli dört adet yapı ruhsatı düzenlendiği;

Adı geçen kurum bünyesindeki İmar İşleri Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrollerde, mevcut binaların temel dahil kaldırılarak yeni bina inşa edildiği belirlenip, 09/12/2009 tarihli tutanak düzenlenmek suretiyle mühürleme işlemi uygulandığı, aynı kurum görevlilerince tanzim edilen 22/01/2010 tarihli tutanakta da, motel odaları temel dahil tamamen kaldırılarak yeniden yapılan inşaatın mühürlenmek suretiyle durdurulduğunun belirtildiği;