muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20402, Karar No: 2010/6229, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20402 E.  ,  2010/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2896, Karar No: 2011/2912, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2896 E.  ,  2011/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalılardan ...’ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazları oğlu olan diğer davalı ...’a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece davalıların baba oğul olmaları nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına borçlu Salih ile 3. kişi Burak’ın baba oğul olmalarına, İ.İ.K.’nun 278/1 maddesine göre baba oğul arasında yapılan ivazlı yada ivazsız tasarrufların bağışlama hükmünde sayılacağının öngörülmesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.354,42 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15439, Karar No: 2022/4023, Tarih: 30.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15439 E.  ,  2022/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

16/01/2014 tarihli hüküm sanığa tefhim edildikten sonra, sanığın 20/01/2014 tarihli ''tutukluluk süresine itiraz'' başlıklı dilekçe verdiği, bu dilekçenin temyiz isteğini içerip içermediği hususunun anlaşılmaması üzerine, açıklattırılması için mahkemece sanığın bulunduğu ceza infaz kurumuna müzekkere yazıldığı , sanığın 29/01/2014 tarihli dilekçesi ile dosyasının onaylanmasını istediği ve hükmün 05/02/2014 kesinleştirildiği, sanığın CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanuni temyiz süresinden sonra 05/06/2020 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 12/06/2020 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/278, Karar No: 2019/8838, Tarih: 26.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/278 E.  ,  2019/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Belediyesinde başkan, mali hizmetler müdür vekili ve muhasebe yetkilisi olarak görev yapan sanıklar ..., ... ve ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için adı geçen Bakanlığın dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer taraftan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5110, Karar No: 2006/7721, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5110 E.  ,  2006/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 149 parsel sayılı 2616.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde 3.derece sit alanında kaldığı şerhi verilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle... ve ... ... adına tespit edilmiş iken kadastro komisyonu tutanağı ile 3.derece sit alanında olması nedeniyle zilyetlikle iktisap edilemeyeceğinden Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin komisyon kararı gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ile ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerinde yazılı şartlar gerçekleşmiş olmakla beraber; taşınmazın 3. derece Arkeolojik sit alanı içerisinde kalmış olması ve yargılama sırasında değişen ve sit alanlarında kalan taşınmazların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini öngören 5226 sayılı Kanunla değişik 2863 sayılı Kanun’un 11. maddesi gereğince iktisabının mümkün bulunmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi değerlendirmede dosya kapsamına ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Mahkemece taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacı yararına gerçekleştiği ancak sit alanında bulunması nedeni ile iktisabının mümkün bulunmadığı belirtilmek sureti ile hüküm kurulmuş isede; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama yeterli değildir. Çekişmeli taşınmaz tarım arazisi niteliğinde olduğundan bahisle davacılar adına tespit edilmiş ancak komisyonca 3. derece sit alanında bulunması nedeni ile tutanağın malikhanesi değiştirilmiştir. Taşınmaz üzerinde davacıların aralıksız, çekişmesiz, malik sıfatı ile zilyetliğinin tespitten geriye doğru 30 yılı aşkın süreye ulaştığı ifade edilmiş isede; taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda uzman ziraat mühendisinden görüş alınmaması ve ayrıca taşınmaz ormana bitişik olduğu halde öncesinin orman olup olmadığının orman tahdit harita ve mazbataları veya memleket haritası ile hava fotoğraflarının uzman orman mühendisi aracılığı ile uygulanmaması ve bu suretle arazinin niteliğinin belirlenmemiş olması doğru değildir. Öncelikle taşınmazın zilyetlikle iktisap edebilecek yer olduğunun mer’a veya orman niteliği taşımadığının yapılacak araştırma ile kesin olarak belirlenmesi gerekir. Yapılacak araştırma sonunda taşınmazın kadastro tespitinden önce kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerden olmadığı ve 5226 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacılar yararına gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekir. Mahkemece 5226 sayılı Yasada yapılan değişiklikler sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş isede; bu kabul Yasaya uygun bulunmamaktadır. Bilindiği üzere bir ülkenin zenginliklerinin, tarihi ve kültürel değerlerinin başında kültür ve tabiat varlıkları gelir. Bunların korunması ve özellikle gelecek nesillere aktarılması için herkese büyük görevler düşmektedir. Bu varlıkların korunması için tüm çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da bu konu üzerinde hassasiyetle durulmuş muhtelif tarihlerde yasa ve tüzükler çıkarılmıştır. Eski eserlerin korunması ile ilgili ilk Nizamname 29 sefer 1324 (10.4

. Bilindiği üzere bir ülkenin zenginliklerinin, tarihi ve kültürel değerlerinin başında kültür ve tabiat varlıkları gelir. Bunların korunması ve özellikle gelecek nesillere aktarılması için herkese büyük görevler düşmektedir. Bu varlıkların korunması için tüm çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da bu konu üzerinde hassasiyetle durulmuş muhtelif tarihlerde yasa ve tüzükler çıkarılmıştır. Eski eserlerin korunması ile ilgili ilk Nizamname 29 sefer 1324 (10.4.1322) tarihli Asarı Atika Nizamnamesidir. Bu Nizamnamenin 4. maddesinde; her türlü abideler, menkul ve gayri menkul Asari Atika hükümet malı sayılmış, gayrimenkul niteliğindeki Asari Atikaların kullanılması kesin olarak yasaklanmasına rağmen sit alanları hakkında her hangi bir hüküm getirilmemiştir. Asarı Atika Nizamnamesini yürürlükten kaldıran 25.4.1973 tarih ve 1710 sayılı Eski Eserler Kanunu’nun 1. maddesi ise “sit” leri taşınmaz eski eserler arasında saymış, 3. maddesinde bütün taşınır ve taşınmaz eski eserlerin Devletin malı olduğunu bildirmiştir. Aynı Yasa’nın 10. maddesi ile de “korunmaları lüzumu tesbit ve ilan olunan her çeşit eski eser tarihi ve tabii anıtlar ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki emlak ve araziye yeniden imar ihya hakkı tanınmaz ve tapu verilmez.” Kuralı kabul edilmiş, bu kurala paralel bir hüküm içeren 15. maddede ise önceki zilyetlik hakları korunmuştur. “Ne varki gerek Asari Atika Nizamnamesinde ve gerekse Eski Eserler Kanununda Kültür ve tabiat varlıkları ve bunların koruma alanları ile sit alanlarının kesin bir ayırımı yapılmamıştır. Kendinden önceki tüm kanun ve nizamnameleri yürürlükten kaldıran 21.7.1983 tarih 2863 sayılı “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu” ise; 5. maddesinde taşınır ve taşınmaz bütün kültür ve tabiat varlıklarını Devlet malı saymış, 11. maddesinde bu varlıklar ile koruma alanlarının zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyeceğini hükme bağlamıştır. Kabul edileceği üzere Anadolu çeşitli medeniyetlere sahne olmuştur. Bünyesinde doğal Arkeolojik ve Jeolojik güzellikler barındırmaktadır. Bu nedenledir ki sit alanları Anadolu’da geniş sahaları kapsamaktadır. Kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanları ise genellikle daha küçük alanlarda kalmaktadır. Bu itibarla sit alanlarında zilyetlikle mülk edinme yolunun kapanması ülke gerçeklerine tamamen ters düşmektedir. Ülke gerçekleri ve tarihi zenginliklerin korunup kollanması ve gelecek nesillere aktarılması ilkelerini nazara alarak hareket eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve Yargıtay Hukuk Daireleri içerisinde korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı barındıran taşınmazlarla, bunların koruma alanlarının zilyetlikle edinmelerinin olanaksız bulunduğu, bu niteliği taşımayan sit alanlarının ise koşulları gerçekleştiği takdirde edinilmelerine mani bir halin bulunmadığı yönünde uygulamada bulundukları halde, 14.7.2004 tarih ve 5226 sayılı Yasa’nın 5. maddesi ile 2863 sayılı Yasa’nın 11

.7.2004 tarih ve 5226 sayılı Yasa’nın 5. maddesi ile 2863 sayılı Yasa’nın 11. maddesi değiştirilmiş ve yapılan düzenleme ile sit alanlarının zilyetlik yoluyla edinilmelerine, bir başka ifade ile Yargıtay’ın uygulamasına son verilmiştir. Ne varki değişikliği içeren düzenlemede yürürlük tarihinden önce gerçekleşen hakları etkileyecek bir hükme yer verilmemiştir. Kazanılmış hakları bertaraf edecek bir hükme yer verilmediğine göre karar verirken kazanılmış hakların göz ardı edilemeyeceği kuşkusuzdur. Kaldı ki Hukuk Genel Kurulu’nun 9.3.1988 tarih 987/2-860 esas ve 988/232 sayılı kararında da belirtildiği üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici kural yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlar.

Bunun doğal sonucuda yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği, başka bir anlatımla geriye yürümeyeceğidir. Başta mahkemeler olmak üzere yasaları uygulama durumunda bulunanlar onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Türkiye Cumhuriyeti, Anayasa’nın 2. maddesi hükmünce sosyal bir hukuk Devletidir. Kazanılmış haklar her ne kadar açık bir biçimde Anayasa’da özellikle belirtilmemiş ise de, bunun Hukuk Devleti Kavramının temel taşlarından biri olduğu şüphesizdir. Anayasa’nın 87. maddesinde belirlenen Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kanun koyma, değiştirme ve kaldırmayı görevleri arasında sayan yetkisi uyarınca, kanun koyucu dilediği alanı düzenleme veya düzenlememekte serbest oluşu nedeniyle bir yasayı genel kuraldan ayrılarak geriye de yürütebilir. Ancak, yasama organının bu yetkisi Anayasa esasları ile sınırlandırılmış bulunmaktadır. Bu sınırlardan bir tanesi de tartışmasız kazanılmış hakların saklı tutulmasıdır. Yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koyması Hukuk Devleti ilkesine ve bunun sonucu olarak da Anayasa’ya aykırı bir davranış olacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, 2863 sayılı Yasa’nın 5226 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü yürürlüğe girmeden davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartları gerçekleştiğine, çekişmeli taşınmazın tesbiti 9.8.2004 yılında yapılıp 5226 sayılı Yasa 14.7.2004 tarihinde yürürlüğe girdiğine, Kadastro Hakimi taşınmazın tesbit tarihindeki hukuki ve geometrik durumunu o tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlemekle yükümlü olduğuna, yasa koyucu kazanılmış hakları bertaraf edici bir hükümde vazetmediğine göre davacıların davasının kabulüne, taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece yasadaki değişikliği kazanılmış hakları ortadan kaldıracak tarzda yorumlayıp yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de; Mahkemece kararı hükme esas alınan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu idari bir kurul olup kararlarıda idari niteliktedir. Anayasa'nın 125.maddesi gereğince her idari işlem ve eylem gibi Koruma Kurullarının kararlarıda yargı denetimine tabidir. Bu denetimi yapacak merci idari yargıdır. İlgililerin idari yargıya müracaatları için yasada öngörülen süre Anayasamıza göre bu kararın yazılı olarak tebliğ edildiği tarihte başlamaktadır. İdari karar kesinleşmeden adli yargı hakiminin bu kararı esas olarak hüküm kurması söz konusu değildir. Adli yargıda kurul kararlarının yasaya uygun olup olmadığı tartışılamayacağına göre kurul kararlarının ilgililere tebliği sağlanıp dava açılıp açılmaması durumuna göre sonucunun beklenmesi ve buna göre karar verilmesi gerekir

. İlgililerin idari yargıya müracaatları için yasada öngörülen süre Anayasamıza göre bu kararın yazılı olarak tebliğ edildiği tarihte başlamaktadır. İdari karar kesinleşmeden adli yargı hakiminin bu kararı esas olarak hüküm kurması söz konusu değildir. Adli yargıda kurul kararlarının yasaya uygun olup olmadığı tartışılamayacağına göre kurul kararlarının ilgililere tebliği sağlanıp dava açılıp açılmaması durumuna göre sonucunun beklenmesi ve buna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece kurul kararının ilgililere tebliğ edilip edilmediği, edilmişse kesinleşip kesinleşmediği konusunda hiç bir araştırma yapılmaması da usul ve yasaya aykırı, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/105, Karar No: 2011/610, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/105 E.  ,  2011/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin devamsızlık gerekçesiyle feshedildiğini ancak işyerinde uygulanan TİS'in 100.maddesi gereğince 21.dönem TİS eki ceza cetvelinin 1-e maddesinde davacının eyleminin karşılığında öncelikle 16 saatlik ücret kesme cezasının uygulanması gerekirken sıralamaya uyulmadan iş akdinin feshinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptali ile müvekkilinin işe iade edilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarının 8 aylık ücreti tutarında tayinine, çalıştırılmaması halinde bu süre içinde doğacak ücret ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iş akdinin 16-17.07.2009 günlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle 21.dönem TİS eki ceza cetvelinin 1-e maddesi 4857 sy 25/2-g md.göre haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece istek reddedilmiştir.

Davacının 16-17.07.2009 günlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği hususu çekişmesizdir. İş sözleşmesinin feshine esas alınan TİS eki ceza cetvelindeki düzenlemeye göre disiplin cezasını gerektiren eylemlerde disiplin cezalarının ağırlaştırılması hakkında sıralama öngörülmüş olup işverence sıralamaya uyulmadan iş sözleşmesinin feshi yönüne gidilmiştir.Disiplin ceza cetvelindeki sıralamaya uyulmaması feshin haksız olması sonucunu doğurur.Ne var ki sıra cetveline uyulmamasından dolayı feshin haksız olması geçerli sebep sonucunun meydana gelmesini engellemez.

Somut olayda; disiplin ceza cetvelindeki sıralamaya uyulmamış olmakla beraber fesih sebebi yapılan eylem işyerinde olumsuzluklara yol açabilecek nitelikte olduğundan işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir.

HUMK'un 436/son maddesi gereğince davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/757, Karar No: 2025/1665, Tarih: 25.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/757 E.  ,  2025/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/74 E., 2023/180 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan çekişmeli taşınmazı imar-ihya ettiğini ve 20 yıldan fazla süredir zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazın adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine; hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu edilen bölümün Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuş ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi ve Hatay Büyükşehir Belediyesi, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.07.2017 tarihli ve 2015/184 Esas, 2017/2046 Karar sayılı kararıyla; somut olayda imar-ihya ve zilyetlikle iktisap şartlarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne 02.06.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.496.63 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 11.01.2018 tarihli ve 2017/677 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğu, toplanan delillere göre davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edildiği, davanın kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ