muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10889, Karar No: 2023/12446, Tarih: 06.12.2023

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hizmet cetveline göre 01.11.1993-31.03.1998 tarihleri ve 01.12.2006- 30.04.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinden bir kısım bildirimlerinin yapıldığı, ihtilaflı dönem olan 31.03.1998-01.12.2006 tarihleri arasında ise Kuruma yapılmış bildirim bulunmadığı, her ne kadar davacının 1998 Temmuz ayı ile 2002 yılı Kasım ayı arasında davalı iş yerinde çalışması bulunmamakta ise de davacının 01.11.1993-31.03.1998 tarihleri arasında Kuruma bildirilen hizmetleri nedeniyle davacının 01.11.1993 - 31.03.1998 tarihleri arasındaki dönem yönündeki talebinin hak düşürücü süreye uğramadığı, davalı tarafından davacı adına 01.11.1993 işe başlama tarihli sigortalı işe giriş bildirgesinin 11.11.1993 tarihinde Kuruma verildiği, davacının ilk sigortalı hizmetinin 01.11.1993 tarihinde başladığı, 01.11.1993 tarihi ile 30.04.1994 tarihleri arasında 180 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğu; Kat Malikleri Kurulu tarafından alınan 30.10.1993 tarihli kararda, davacının mevsimlik olarak asgari ücret üzerinden kaloriferci olarak işe alındığı, haftada bir kere merdivenlerin yıkanması, haftada iki ayrı günde de apartman çöplerinin toplanması hususunda anlaşma yapıldığı, Akşehir İlçesinin iklim durumu dikkate alındığında, Ekim-Nisan arasında kalorifer ısınmasına ihtiyaç duyulabileceği, davacının 1998 yılına kadar olan çalışmasının mevsimlik çalışma niteliğinde olmadığı, yılın 12 ayı tam zamanlı çalışmasının olduğu, diğer dönemde ise davacıya yapılan ödemelere ilişkin kayıtlardan ve tanık beyanlarından yapılan bu işler karşılığı ücret ödendiği, davacının yıl boyunca sürekli değil sonbahar ve kış aylarında mevsimlik olarak çalıştırıldığı, dolayısıyla davacının tam zamanlı ve mevsimlik olarak hizmetinin; 1994 yılı/2. dönemde 120 gün; 1994 yılı/3. dönemde 60 gün; 1995 yılı/2. dönemde 120 gün; 1995 yılı/3. dönemde 120 gün; 1996 yılı/1. dönemde 120 gün; 1996 yılı/2. dönemde 120 gün; 1996 yılı/3. dönemde 90 gün; 1997 yılı/1. dönemde 30 gün; 1997 yılı/2. dönemde 120 gün; 1997 yılı/3. dönemde 60 gün; 1998 yılı/2. dönemde (5,6,7aylar) 90 gün; 2003 yılı/1. dönemde (3. ve 4.ay) 60 gün; 2003 yılı/2. dönemde (Mayıs Ayı) 12 gün; 2003 yılı/3. dönemde (10,11 ve 12 Aylar) 90 gün; 2004 yılı/1. dönemde (1.2.3 Aylar ) 90 gün; 2008 yılı Eylül ayı 30 gün; 2008 yılı Ekim ayı 15 gün; 2009 yılı Nisan ayı 5 gün; 2009 yılı Mayıs ayı 15 gün; 2010 yılı Nisan ayı 30 gün; 2011 yılı Ekim ayı 16 gün; 2014 yılı 5-9. aylar arası 53 gün eksik bildirildiği, sonuç olarak yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından; davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı, fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 02.11.1992 - 2014 yılı Ekim tarihleri arası dönemdeki Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10'unuc fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/4275, Karar No: 2006/7141, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4275 E.  ,  2006/7141 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 219 ada 1 parsel sayılı 13053.80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinenin dayandığı tapu kaydının taşınmaza uyduğunun saptanamaması yanında taşınmaz yönünü tapu malikini yada kaçak ve yitik kişileri okuyan komşu kayıtları olmamasına taşınmazın bulunduğu köyde yada mahalde daha önce ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına, yerel bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığını ve tesbit gününden önce 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine hazinenin taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı yönündeki iddiasıyla ilgili olarak tapu kaydı dışında her hangi bir kayıt, belge ve delil bildirip ibraz edememesine ve kararda

../...

-2-

2006/4275

2006/7141

yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6903, Karar No: 2006/9460, Tarih: 03.10.2006

6. Hukuk Dairesi 2006/6903 E., 2006/9460 K.

**6. Hukuk Dairesi 2006/6903 E., 2006/9460 K.**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 288 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 289 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 17.436.160.000 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 6.724.91 YTL kira alacağının tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait dairelerde kiracı olup, 01.10.1999-01.04.2001 arası aylar kirası 9.408.000.000 TL'yi ödemediğinden kendisine ihtarname gönderildiğini, davalının ödemede bulunmayarak 18.02.2002 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünü,bu tarihten itibaren işleyen ticari faizin de 8.028.160.000 TL olduğunu belirterek toplam 17.436.160.000 TL alacağın yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ait taşınmazı kiralamadığını, taşınmazın yüklenici firma tarafından kiralandığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca davacının zamanaşımına uğramış 2000-Nisan 2001 arası aylar kirasını talep ettiğini, zamanaşımı yönünden de davanın reddedilmesini, davalı idarenin 9. Bölge Müdürlüğü'nün faaliyetlerini yürütmesi için davacıya ait taşınmazı 27.04.2001-27.04.2002 arasında bir yıl süreyle hizmet binası olarak kullanması için kiraladığını, kira paralarını sözleşmeye uygun şekilde ödediğini ve iş bitiminde de yerin tahliye edildiğini, daha önceki döneme ait ödenmeyen kira paraları ile davalının ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık kira parası talep edilen dönemde davalının taşınmazda kiracı olup olmadığı noktasındadır. Yazılı kira sözleşmesi bulunmadığından akdin varlığını buna dayanan davacının kanıtlaması gerekir.

Dava dilekçesinde gösterilen miktar itibariyle yıllık kira parası 400.000.000 TL'yi aştığından HMUK'nun 288 ve 289. maddeleri hükmü gereği bu konuda tanık dinlenmesi mümkün değildir. Bu durumda davacı dava dilekçesinde "her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21535, Karar No: 2017/3163, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21535 E.  ,  2017/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15818, Karar No: 2015/1130, Tarih: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15818 E.  ,  2015/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2013/117-2014/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı .... ile imzaladığı finansal kiralama sözleşmesi uyarınca 2 adet eksvatörü kiraladığını, eksvatörlerin davalı tarafından sigortalandığını, yıldırım düşmesi sonucu 34-00-12-2281 plakalı eksvatörün yanarak hasar gördüğünü, tazmin taleplerinin davalı tarafından reddedildiğini, Sulh Hukuk Mahkemesine yaptıkları başvuru sonucunda düzenlenen raporda "yangının yıldırım düşmesiyle meydana gelebileceği" hususunun tespit edildiğini ileri sürerek 87.500,00 Euro'nun sigortacıya ihbar tarihi olan 09.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca dövize uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz incelemesi ve araştırma raporuna göre hasarın iddia edildiği gibi meydana gelmediğinin anlaşıldığını, zararın bilinçli verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, itfaiye müdür vekili bilirkişinin verdiği raporda ve tespit dosyasına sunulan raporda yangının yıldırım düşmesi sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, hasarın teminat dışında kaldığını ispat yükü davalı üzerinde bulunduğu halde bu yöndeki savunmanın kanıtlanamadığı, sigortalının makinenin hurda haliyle kendisine verilmesini istememesi nedeniyle sovtaj bedelinin hasar bedelinden düşülemeyeği, BK uyarınca konusu para olan borcun memleket parası ile ödenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 78.750,00 Euro'nun ihbar tarihi olan 09.07.2012 tarihindeki Merkez Bankası efektif satış fiyatı üzerinden karşılığı TL'nin, aynı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, sigortalının, davacının kendi adına bu davayı açmasına muvaffakat etmesine göre davalı vekilinin dava ehliyetine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, sigortalının, davacının kendi adına bu davayı açmasına muvaffakat etmesine göre davalı vekilinin dava ehliyetine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, sigortalı iş makinesinde oluşan hasarın tazmini istemine ilişkindir. Davadan önce davalı tarafından görevlendirilen ekspertiz raporunda yıldırım düşmesinin somut olayda olduğu gibi bir yangını meydana getirmeyeceği yönünde kanaat bildirilmiş, akabinde alınan araştırma raporunda da hasarın tamamen bilinçli meydana getirildiği, yangının yıldırım düşmesi sonucu olmadığı belirtilmiştir. Tespit dosyasına ibraz edilen makine mühendisi bilirkişinin raporunda ve dava dosyasına sunulan itfaiye müdür vekilinin raporunda ise yangının yıldırım düşmesinden meydana geldiği kanısına varılmış olup bu haliyle anılan raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece, yangın nedeninin tespiti hususunda uzmanlığı bulunan yangın güvenlik uzmanı, makine mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişilerin de içinde bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetinden çelişkiyi giderici rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin dava ehliyetine ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6331, Karar No: 2025/3452, Tarih: 24.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/6331 E.  ,  2025/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2020/1924 E., 2021/2474 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından

dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 27.10.2021 tarihinde usule uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 15.11.2021 tarihinde hakaret suçundan verilen mahkumiyete ilişkin temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5542, Karar No: 2022/2546, Tarih: 22.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5542 E.  ,  2022/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TRABZON 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 672 Sayılı KHK ile eczacı olarak çalıştığı kurumdan ihraç edildiğini, hakkında örgüt üyeliği suçundan yürütülen soruşturma neticesinde takipsizlik kararı verildiğini, ihraç edilmesi sebebiyle memuriyetten yasaklı sayılmasına karşın özel eczane açıp mesleğini icra etmesinde bir sakınca bulunmadığını, davalı Kuruma SGK Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol hükümleri uyarınca sözleşme yapmak için yapmış olduğu 24/04/2018 tarihli ve 3300867 sayılı başvurunun zımnen reddedildiğini, red işleminin iptali için idare mahkemesinde açtığı davanın da red kararı ile sonuçlandığını ileri sürerek; zımmen red işleminin iptali ile davalı Kurum tarafından yaratılan muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı hakkında yapılan araştırma neticesinde sözleşme yapılmasının kamu düzenine aykırı olacağının, ayrıca sözleşme yapmama kararının ise tüm vatandaşların haklarını koruyacağının anlaşıldığını, davacı ile protokol hükümleri gereğince sözleşme yapmamasının takdir hakkı kapsamında kaldığını, takdir yetkisini ise kamu yararı ve güvenliği gereği kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddi ile dosyanın görevli ve yetkili Trabzon İdare Mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar, davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesince; taraflar arasında özel hukuk hükümlerine göre kurulacak sözleşmeden kaynaklanan bir uyuşmazlığın mevcut olduğu, uyuşmazlık uyarınca yargı yolu ihtilafının da bulunmadığı, bu neviden davaya adli yargıda ve genel mahkemelerce bakılması gerektiğinden bahisle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkemece verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın daire kararına uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrası ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde; sözleşme serbestisi ilkesi uyarınca, davalı Kurumun sözleşme yapmama şeklinde ortaya çıkan işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.