muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15580, Karar No: 2016/17326, Tarih: 09.06.2016

Gerekçesiz kararlar, sadece adil yargılanma ve gerekçeli karar hakkının değil, aynı zamanda hukuki dinlenilme hakkının da ihlali sayılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 27. maddesine göre de hukuki dinlenilme hakkı; yargılama konusunda bilgi sahibi olunmasını, davaya konu uyuşmazlık konusunda açıklama yapılmasını, iddiaları ispatlama hakkını ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Davacı, açıklama yapmak ve uyuşmazlık konusunda bilgi sahibi olup iddiasını ispatlayabilmek için bilmeye ve bilmek için de gerekçeye muhtaçtır. Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan iyi niyet kuralı kapsamında davacının bu ihtiyacını karşılayan gerekçeyi yeterli görmek gerekir. Davacının ileri sürdüğü her delilin ve gösterdiği her tanığın gerekçeye konu edilemeyeceği ... Mahkemesi tarafından da kabul edilmektedir. ... Mahkemesi'nin bireysel başvuruya konu 2013/1015 numaralı kararı kararındaki "Mahkeme kararlarının gerekçeli olması adil yargılanma hakkının unsurlarından biri olmakla beraber, bu hak yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya ayrıntılı şekilde yanıt verilmesi şeklinde anlaşılamaz. Bu nedenle, gerekçe gösterme zorunluluğunun kapsamı kararın niteliğine göre değişebilir. Bununla birlikte başvurucunun ayrı ve açık bir yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddialarının cevapsız bırakılmış olması bir hak ihlaline neden olacaktır... Gerekçenin ayrıntısı davanın niteliğine göre değişmekle birlikte kararın hüküm kısmına dayanak oluşturacak hukuki bir gerekçenin kısa ve özet de olsa bulunmasının zorunlu olduğu." şeklindeki ifadeler de bu hususu doğrulamaktadır. Aynı kararda; "Kararların gerekçeli olması, davanın taraflarının mahkeme kararının dayanağını öğrenerek mahkemelere ve genel olarak yargıya güven duymalarını sağladığı gibi, tarafların kanun yoluna etkili başvuru yapmalarını mümkün hale getiren en önemli faktörlerdendir. Gerekçesi bilinmeyen bir karara karşı gidilecek kanun yolunun etkin kullanılması mümkün olmayacağı gibi bahsedilen kanun yolunda yapılacak incelemenin de etkin olması beklenemez (Vesim Parlak, B. No: 2012/1034, 20/3/2014, § 34)." denilmektedir.

Davacı hakkında Dairemizce verilen karar gerekçesinin genişletilmesi ve daha da tatmin edici hale getirilmesi yerine, karardan dönülmesi ve işe iade isteminin reddi yerine davacının işe iadesine karar verilmesi hatalıdır. Belirtilen nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 09.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/8555, Karar No: 2015/25089, Tarih: 06.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8555 E.  ,  2015/25089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

03.10.2010 tarihli yakalama tutanağına göre kolluk görevlilerince suça konu nüfus cüzdanındaki sahteciliğin, sanığın gerçek kimliğinin üzerinde ele geçmesi ile anlaşılabildiği, 06.12.2010 tarihli ekspertiz raporunda da "belge üzerindeki soğuk mühür izdüşümünün fotoğraf hanesi üzerinde net bir şekilde oluştuğu ve sahtecilik işleminin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkat çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetinin bulunduğunun" belirtilmesi karşısında; mahkemenin belgenin iğfal kabiliyetine haiz olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nun 63. maddesi uyarınca hükmolunan cezasından mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragraf hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” şeklinde bir paragraf yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3395, Karar No: 2015/19805, Tarih: 09.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3395 E.  ,  2015/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Mağdur'un, yaşının küçük olması nedeni ile kendisine yapılan iğnelerin daha önceleri bacaktan yapıldığını, sanığın iğneyi kalçadan yaptığını, akabinde ise yürümekte zorluk çektiğini belirtmesine rağmen, önceki iğneleri uygulayan hemşireler tanık olarak dinlenip, bahsedilen iddianın araştırılmaması,

2)Dosyada mevcut, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin raporunda, yapılan iğnenin koplikasyonunun olabileceği belirtilmekle birlikte, iğne neticesinde mağdurun sol ayağında çekme olması ve yürümekte zorlanması nedeniyle, hayatının kalan bölümünü etkileyecek bu durumuna dair raporun, mağdurun muayenesi sonucunda verilmesinin sanığın kusur durumunun tespiti açısından da önem arz etmesine nazaran, bozma kararının 1. fıkrası uyarınca dinlenecek tanık beyanları da gözetilerek mağdurun muayenesi suretiyle yeniden Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan sanığın kusurunun olup olmadığına dair rapor aldırılmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10232, Karar No: 2022/9769, Tarih: 29.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10232 E.  ,  2022/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARACABEY 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 24/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 05/01/2015 tarihinde sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz yapıldığı anlaşılmakla; erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 11/12/2014 tarihinde sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığa, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 Kanun'la ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10351, Karar No: 2013/22669, Tarih: 14.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10351 E.  ,  2013/22669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/03/2013 başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa gerekçeli kararın 25.01.2013 tarihinde Maltepe Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce tebliğ edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ...'in bütün aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini iddia ettiği, 26.05.2001 tarihli teşhis, takdiri kıymet ve teslim tutanağında... plakalı araçtan parmak izi elde edildiğinin belirtildiği, ancak araçtan elde edilen parmak izleri ile sanığa ait parmak izlerinin kıyaslandığına dair dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığı; İstanbul Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü'nün 14.03.2002 günlü yazısı ve ekindeki parmak izi inceleme tablosuna göre, 24.05.2001 günü yakınana ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayıyla ilgili olarak .... İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin olay yerindeki incelemeleri sonucunda iş yeri giriş kapısı pimapen profil üzerinden tespit edilen parmak iziyle, hakkında ölüm nedeni ile düşme kararı verilen sanık ...'ın sol el baş parmak izinin aynı olduğunun bildirildiği, olay günü yapıldığı ve parmak izinin bulunduğu iddia edilen olay yeri inceleme raporununsa dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle bahsi geçen araçtan alınan parmak izleri ile yakınanın işyerinde yapılan inceleme tutanağı ... ya da onaylı örneği ile elde edilen parmak izi ya da izleri getirtilip, elde edilen parmak izleri arasında sanık ...'e ait parmak izinin olup olmadığının bilirkişi marifetiyle araştırılmasından sonra tüm kanıtların yeniden birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre adı geçen sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7492, Karar No: 2016/3541, Tarih: 19.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7492 E.  ,  2016/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın suça konu sahte imzayla oluşturulmuş ....keşide tarihli..... bedelli suça konu çeki katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; Suça konu çekin sahibi olan ..... San. Yem. Güv. Hiz. Tic. Ltd.Şirketinin yetkili temsilcisi ...'ın dava konusu çekle ilgili olarak karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılandığı...... Asliye Ceza Mahkemesi'nin .... Esasında kayıtlı davanın soruşturma ve yargılama aşamalarında yapmış olduğu savunmalarında suça konu çekin kendisine ve şirketine ait olduğunu, katılan şireketle borç konusunda anlaşma sağlandığını söyleyerek borcu inkar etmemesi, temyiz incelemesine konu iş bu davanın soruşturma aşamasında tanık olarak beyanına başvurulan ...'ın ..... San. Yem. Güv. Hiz. Tic. Ltd.Şirketi ve sanığın ortağı olduğu .... isimli şirketin Askeriye'nin ihalesini aldıklarını ve kendisinin de onlara ekmek sattığını, karşılığında sanıktan suça konu çeki aldığını söylemiş olması, sanığın savunmasında suça konu çekin müşteri çeki olduğunu ve kendisiyle birlikte iş yaptıkları firmaya ait olduğunu savunmuş olması karşısında, sanığın suça konu çekin sahte keşideci imzasıyla düzenlendiğini bildiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delillerin neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12137, Karar No: 2023/13484, Tarih: 26.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/12137 E.  ,  2023/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/633 E., 2021/43 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/603 E., 2019/313 K.

Taraflar arasındaki meslek hatalığına dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'ın davalı şirkete ait bor madeninde ekskavatör operatörü olarak 24 yıl 6 ay çalıştığını, ağır arsenik etkisine maruz kaldığını, Meslek Hastalıkları Hastanesi raporunda ağır metal etkilenmesi teşhisi konulduğunu, malulen emekli olduğunu, SGK raporunda sürekli iş göremezlik oranının %100, işverenin %100 kusurlu olduğunun belirtildiğini, muris hayatta iken ... 18. İş Mahkemesi'nin 2015/918 Esas sayılı dosyasında meslek hastalığı nedeniyle iş göremezlik zararı, bakıcı gideri ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, bu dosyada alınan kusur raporuna göre işverenin %90 oranında kusurlu olduğunu, meslek hastalığı nedeniyle davalının kusurlu olduğunu, 05.01.2017 tarihinde müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, 18. İş Mahkemesi dosyasında murisin vefatı nedeniyle müvekkillerinin davayı takip ettiğini, bu dosyanın derdest olduğunu, davacıların vefat nedeniyle desteklerini kaybettiklerini, davacı ...'ın üniversite öğrencisi olduğunu, davacı ...'ın %92 oranında engelli olduğunu, vefat nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını belirterek davacılar ... için 100,00 TL, ... için 500,00 TL, ... için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile ... için 70.000,00 TL, ... için 70.000,00 TL, ... için 120.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemlerinden sigortalının çocuğu müvekkili Mehmet yönünden maddi tazminat istemini 41.367,41 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; derdestlik itirazları olduğunu, ... Bor İşletmesinde çalışan davacıların murisinin ağır ve tehlikeli işlerde çalışanlara ait periyodik muayene formu bulunduğunu, muayenelerin 6 ayda bir yapıldığını, gerekli iş güvenliği ve sağlığı eğitimleri verildiğini, koruyucu malzemelerin verildiğini, işyerinde toz ve gürültü ölçümlerinin yapıldığını, bölgede doğal kaynak ve şebeke sularında arsenik miktarının yüksek olduğunun tespit edildiğini, bugüne kadar işletmede çalışanlar arasında meslek hastalığına rastlanmadığını, murisin babasının aynı hastalıktan öldüğünü, annesinin ve kardeşlerinin de aynı hastalığa yakalandığını, hastalığın bölgedeki sularda kaynaklanmış olabileceğini, manevi tazminat talebinin yüksek olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacıların murisinin davalı Kuruma ait ... Bor İşletmesi'nde eskavatör operatörü olarak çalıştığı, meslek hastalığına yakalandığının SGK tarafından tespit edildiği, malulen emekli olduğu, meslek hastalığına bağlı olarak 05.01.2017 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır. ... 18. İş Mahkemesi'nin 2015/918 Esas sayılı dosyasında alınan kusur raporuna göre, olayda davacıların murisinin kusurunun bulunmadığı, davalının %90 oranında kusurlu olduğu, %10 kaçınılmazlık olduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilince derdestlik itirazında bulunulmuşsa da, ... 18. İş Mahkemesi'nin 2015/918 esas sayılı dosyasının murisin meslek hastalığına yakalandığının tespitiyle 06.03.2014-05.01.2017 tarihleri arasındaki maddi zararına ilişkin olduğu, bu dosyanın ise ölümden sonra davacıların uğradığı maddi ve manevi zarara ilişkin olduğu, derdestlik itirazının yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Davacıların, meslek hastalığı nedeniyle eş ve babaları olan desteklerini kaybettikleri, maddi ve manevi olarak zarara uğradıkları, davacılara SGK tarafından gelir bağlandığı, bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin kusur oranına denk gelen kısmının gerçek zarardan düşülmesi gerektiği, bu işlem sonunda davacı ...'ın karşılanmayan 41.367,41 TL maddi zararı kaldığı, diğer davacılar ... ve ...'nin karşılanmayan maddi zararlarının kalmadığı, maddi tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Davacıların eş ve babaları olan murislerini kaybetmeleri üzerine manevi olarak zarara uğradıkları, manevi zararlarının kısmen de olsa giderilebilmesi amacıyla tazminat ödenmesi gerektiği, olayın özelliği, tarafların kusur durumu, davacıların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, ülkenin ekonomik durumu dikkate alınarak manevi tazminat oranları belirlenmiştir." gerekçeleriyle "Davacı ...'ın maddi tazminata ilişkin davasının kabulü ile 41.367,41 TL maddi tazminatın ölüm tarihi olan 05.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacılar ... ve ...'ın maddi tazminata ilişkin davalarının reddine, davacı ...'ın manevi tazminata ilişkin davasının kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 05.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'ın manevi tazminata ilişkin davasının kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 05.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'ın manevi tazminata ilişkin davasının kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 05.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri