muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9113, Karar No: 2010/8076, Tarih: 08.07.2010

Davalı vekili, taraflar arasındaki 17.08.2002 tarihli sözleşmenin kira akdi olmayıp, reklam ve prodüksiyon sözleşmesi olduğunu, kablolu yayın lisansının devri ile ilgili ve bedelinin ne kadar olduğu yönünde taraflar arasında bir sözleşme veya mutabakat bulunmadığını, reklam ve prodüksiyon sözleşmesinin davacının edimlerini yerine getirmemesi dolayısıyla 25.12.2002 tarihinde feshedildiğini, mevcut düzenlemede kablolu yayın lisansının devredilemeyeceğini, dönüşüm olduğu iddia edilen sözleşmenin müvekkilini bağlayıcı bir yönü olmadığını, davacının iddialarının müvekkili şirketin ana sözleşmesine aykırı olduğu gibi şirketin ana faaliyet amacının ortadan kalkmasına neden olacağını, anasözleşmenin 12.ve13.maddeleri uyarınca müvekkili şirket ile yapılan önemli akitlerde yönetim kurulunun oybirliğine ihtiyaç olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki 15.11.2002 tarihli makbuz başlıklı belgede "lisans hakkının devri sözleşmesi uyarınca ödenecek olan 700.000 USD' nin 145.000 USD' lik kısmının satın alan şirket yetkilisi Mehmet Sabuncu' dan teslim aldım" "satış mutabakatı sonradan getirilecek olup işbu ödeme avans olarak alınmıştır" sözlerinin yer aldığı, bu sözleşmenin bir ön sözleşme olduğunun açıkça anlaşılmakta olduğu, "satış mutabakatı" sözlerinin sözleşmeye imza koyan yetkili temsilcinin şirketin yetkili kurulları ile görüşeceği, yetkili kurulda kendi yaptığı ön sözleşmeyi onaylatacağı ve onay verildiği takdirde kat'i sözleşme yapılacağı anlamını taşıdığı, yöneticinin yetkili kurullarından onay almadan lisans hakkını satmasının mümkün olmadığı, makbuz başlıklı belgenin bir an için bir satış sözleşmesi olarak değerlendirilse dahi sözleşme karşılıklı edimleri gerektirdiğinden davacı tarafın kendi edimini yerine getirmemiş olmakla, lisans sözleşmesinin devir şartlarının gerçekleştiğinin tespitine yönelik istemin reddinin gerektiği, davacının 350.000 YTL' lik miktar için borçlu olunmadığının tespiti istemine gelince, davacı iddiası gibi bu sekiz adet çekin ödenmiş olması halinde eda davası açılması gerekirken tespit davası açılamayacağı, ancak bu çeklerin 7 adedinin karşılıksız çıktığı ödenmediği anlaşıldığından bu çekler için menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulünün gerektiği, ortada geçerli bir satış sözleşmesi olmadığından davacı taraf verdiği 350.000 YTL'lik çekler için borçlu değil ise de, davacının talebi gözetildiğinde bu isteminde reddi gerektiği gerekçeleriyle, tescile ilişkin istek atiye bırakıldığından bu hususta esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davada istem,kablolu yayın lisans bedelinin davalı iddiasının aksine 700.000 USD olup,birikmiş kira alacağıyla birlikte davalının gerçekte 790.000 USD’yi hak etmesine karşın,devir bedelinin 1.000.000 USD olduğu yolunda yaratığı muarazanın giderilmesi ve davalıya devir bedelinin ödendiğinin tespiti ile 8 adet çekten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespiti ve kablolu yayın lisans hakkının davacı adına tesciline karar verilmesine ilişkin iken,yargılama esnasında tescil istemi atiye terk edilmiştir.

Yargılama esnasında kablolu yayın lisans hakkının iptali nedeniyle ortada devredilebilecek bir lisans sözleşmesi bulunmamaktadır.Davacı tarafından bu nedenle tescil isteminden vazgeçildiği anlaşılmakta ise de;tescil istemi olmadan olumlu tespit davasının dinlenmesine hukuken olanak bulunmadığından davacının devir bedelinin ödendiği yolundaki tespit isteminin karara bağlanması mümkün değildir.Ancak,dava tarihi itibarıyla taraflar arasındaki ilişkinin lisans devir sözleşmesi tarihine kadar kira,lisans devir sözleşmesinden sonra devir sözleşmesi olarak değerlendirilerek tarafların borç-alacak durumu tespit edildikten sonra tarafların haklılık durumu belirlenerek sonucuna göre davacının istemlerinin haklılığının değerlendirilmesi gerekirken,davaya konu çeklerle ilgili davanın konusuz kaldığı gözetilmeksizin ve davalı tarafından dahi kendisine ödenen meblağın 568.495 USD olduğu yolundaki açık kabule karşın,davacı ödemeleri toplamının 450.000 USD olduğu yolundaki belirlemelerle yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ….:Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,(2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz ilam harcının istek halinde temyiz edenlere iade edilmesine, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4902, Karar No: 2024/1927, Tarih: 20.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/4902 E.  ,  2024/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/18 Esas, 2023/193 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1423 Esas, 2018/611 Karar

Taraflar arasındaki kat malikleri kurulu toplantısının iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden hüküm kurulmak sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.02.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... gelmiş, davalılar vekili duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu bağımsız bölümde bulunan dükkan 144 m² olup şuan itibarıyla fiilen ikiye bölünüp kullanıldığını, dükkan m²sinin büyük olması sebebiyle kiraya vermenin imkansız olduğundan dolayı fiili olarak ikiye bölündüğünü, müvekkilinin mimarlık bürosuna başvurduğunu ve bu dükkanın ikiye bölünmesi için mimari proje yaptırdığını, bu proje ile büyükşehir belediyesine başvurduğunu, büyükşehir belediyesinin ise imar tadilatı için apatman sakinlerinin muvafakatının olması gerektiğini bildirdiğini, müvekillinin kat maliklerinin muvafakatını almak için apartman yöneticiliğine başvuruda bulunduğunu, apartman sakinleri malikleri 23.10.2015 tarihinde toplandığını haklı ve zorunlu taleplerini haksız ve hukuka aykırı olarak hiçbir gerekçe göstermeden reddettiklerini, bu proje kapsamında söz konusu dükkanın ikiye bölünmesi işlemi için bu davayı açtıklarını, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi gereğince müdahalesini, yargılama giderleri ile ücreti vekâletin davalılar üzerine bırakılmasını dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... Apartmanı Yöneticiliği adına ...'un cevap dilekçesinde özetle; görülmekte olan dava, gayrimenkulün yönetimi ile ilgili olmayı tüm kat maliklerini ilgilendirdiğini, bu nedenle tüm kat maliklerinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının bağımsız bölüm olarak ihdas edilmek istediği dükkan için kapı ve pencere bulunmadığını, eczane olarak kullanılan mevcuttaki dükkanın girişi ve cephesinin ön tarafta olduğunu, diğer yarısının usulsüz olarak kapatıldığını, oluşturulmak istenen yeni bağımsız bölümün giriş kapısının kör cepheye açılmak istendiğini ve bu durumun plana ve imara aykırı olduğunu, oluşacak yeni bağımsız bölümün diğer bağımsız bölüm numaralarını etkileyeceğini ve tapu masraflarının oluşacağını, ikiye bölme işleminin binanın mimarisini ve statiğini etkileyeceğini, haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya karşı verilen cevap dilekçesinde ve bilirkişi raporuna sundukları itirazlarında da davacının bağımsız bölüm olarak ihdas etmek istediği yerin binanın kör cephesine bakan noktasında olduğunu, davaya konu dükkanın cephesinin ön tarafa baktığını, dükkanın daha sonradan ikiye bölündüğünü, dükkanın diğer yarısının da usulsüz olarak kapatıldığını, istenen bağımsız bölümün giriş kapısının kör cepheye açılmak istendiğinin, bu durumunda plana ve imara aykırı olduğunu, yeni bağımsız bölümün davacının yeni bir cephe ihdas etmesiyle binanın estetik bütünlüğünü bozduğunu, belediyenin genel mimari bütünlüğünü bozucu davranışlara onay verilmesinin kabul edilemeyeceğini, Yargıtay yerleşik içtihatlarında da bu yönde kararların bulunduğunu, Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve hükmün kaldırılmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca uyuşmazlığın esasına ilişkin yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, haklılığın dosya kapsamı ile ispatlandığını, alınan kararların usulsüz olup iptalinin gerekeceğini, dükkanın fiilen zaten 2 bağımsız bölüm şeklinde kullanıldığını, açılan kapının ortak alanda olmayıp camekan kısmında bulunduğunu, eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 23.10.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali ile hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tek bir bağımsız bölümün iki ayrı bağımsız bölüm olarak tapuya tescili için tüm kat maliklerinin onayı gerekmektedir. Davacının tadilat projesi yaptırmak sureti ile maliki olduğu bağımsız bölümü iki ayrı bağımsız bölüm haline getirdiği ve dış cepheden giriş tesis ettiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kat maliklerinin iradesi yerine geçerek tadilat projesine onay verilmiş sayılamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12955, Karar No: 2023/5658, Tarih: 04.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12955 E.  ,  2023/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir. Bununla birlikte, şikayet tarihi itibariyle satış isteme sürelerinin henüz dolmadığı hallerde ise, şikayetin incelenmesi sırasında haczin ayakta olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve haczin düştüğünün tespiti halinde, şikayetin konusuz kabulü gerekeceğinden, şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekecektir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için İcra Müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. İİK’nın 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak İcra Müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, takibin kesinleşmesi üzerine alacaklının şikayete konu taşınmaza haciz konulmasına ilişkin talebinin icra müdürlüğünce 7.03.2019 tarihinde kabulüne karar verildiği ve taşınmazın tapu kaydına 11.03.2019 tarihinde haciz şerhi işlendiği görülmüştür. YHGK’nın 22.3.2006 tarih ve 2006/12-149 E. - 2006/86 K. sayılı kararında da işaret edildiği gibi, satış isteminin varlığının kabulü için bu konudaki açık talebin yanında satış giderlerinin de yatırılması gerekmektedir. Somut olayda şikayet tarihi olan 11.04.2019 itibariyle haczin ayakta ve geçerli olduğu, Alaşehir İcra Müdürlüğü'nün 2019/1104 Esas sayılı dosyasından gelen 19.09.2023 tarihli cevabi yazıdan da anlaşıldığı üzere alacaklı tarafından şikayete konu taşınmaz üzerindeki hacze ilişkin satış talebinde bulunulmadığı görülmüştür. Açıklandığı üzere, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 15.09.2021 tarihi itibariyle alacaklının, yasal 1 yıllık sürede satış talep etmediği, sonuç olarak İİK'nın 110/1. maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki iş bu haczin karar tarihinden önce düştüğü anlaşılmıştır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince; şikayetin incelenmesi sırasında haciz düştüğünden konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve HMK'nın 331/1 maddesi uyarınca tarafların şikayet tarihindeki haklılık durumlarına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 25.10.2022 tarih ve 2021/3336 E. - 2022/2366 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesinin 15.09.2021 tarih ve 2019/87 E. -2021/288 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 4.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/27830, Karar No: 2021/1104, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27830 E.  ,  2021/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 05/11/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 27/11/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2, Karar No: 2024/164, Tarih: 22.05.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/2 E.  ,  2024/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2020/30819

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 187-390

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine ilişkin Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.10.2015 tarihli ve 187-390 sayılı hükmün, katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.04.2023 tarih ve 13270-2048 sayı ile; "...Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 99 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrasının ilk cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.09.2014 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu," gerekçesiyle bozulmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 14.06.2023 tarih ve 30819 sayı ile; "...Suç tarihi itibariyle TCK'nın 102/2, 102/3-a, 102/5, 31/2 maddeleri gereğince cezalandırılması istenen suça sürüklenen çocuğun 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 102/2, 102/3-a maddelerine temas ettiği, her iki halde de suç tarihinde 13 yaşı içinde olan suça sürüklenen çocuk yönünden olağan dava zamanaşımının 10 yıl, TCK'nın 67/4 maddesi gereğince kesintili dava zamanaşımının 15 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son usuli işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 16.09.2014 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar 10 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, keza 2012 yılı yaz ayları olarak belirtilen suç tarihine göre de 15 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin dolmadığı" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.10.2023 tarih ve 8673-6776 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuğa yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair hüküm Özel Dairece onanmakla kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuğa yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair hüküm Özel Dairece onanmakla kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece suça sürüklenen çocuk hakkında dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle verilen düşme kararının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihlerinde 33-34 yaşlarında olan katılan mağdurenin 30.05.2013 tarihinde hamile olduğunun anlaşılması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında alınan beyanında teyzesinin oğlu olan, 13-14 yaşındaki suça sürüklenen çocukla 2012 yılı yaz aylarından itibaren birden fazla defa zorla cinsel ilişkiye girdiğini iddia ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise katılan mağdurenin zorlamasıyla aralarında bir defa cinsel ilişkinin gerçekleştiğini savunduğu, 29.10.2013 tarihinde dünyaya gelen bebeğin biyolojik babasının %99,99 ihtimalle suça sürüklenen çocuk olabileceğinin Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporla tespit edildiği,

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2014 tarihli ve 3601-138 sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 102/3-a, 102/5, 43 ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun sorgusunun 16.09.2014 tarihinde yapıldığı; 02.10.2015 tarih ve 187-390 sayı ile de beraatine karar verildiği,

Hükmün katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.04.2023 tarih ve 13270-2048 sayı ile; suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verildiği,

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 04.06.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; hafif mental retardasyonu bulunan katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı,

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 31.10.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda; hafif mental retardasyon ve post travmatik stres bozukluğu tanıları konulan katılan mağdurenin, kendisine yönelen eylemlerin hukuki mahiyetini anlama yeteneğinin gelişmediğinin ve ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği,