muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20006, Karar No: 2014/11244, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20006 E.  ,  2014/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, öz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde geceleyin saat 23:30 sıralarında, birlikte hırsızlık yapmak amacıyla ... ... İlköğretim Okulu'na giderek, okulun çatısında bulunan okula ait paratoner demirlerinden iki tanesini yanlarında getirdikleri demir saplı keser ve pense ile keserek, bahçeye attıkları, olayın vatandaşlar tarafından görülerek Emniyet Müdürlüğü'ne bildirilmesi üzerine suça sürüklenen çocukların suç üstü okulun çatısında yakalandıkları ve hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı somut olayda;

1-Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen adli para cezasının TCK 51. maddesine aykırı olarak ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından, TCK'nın 35. maddesinin TCK'nın 143. maddesinden önce uygulanarak aynı Kanun'un 61. maddesine muhalefet edilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyer hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6728, Karar No: 2021/4237, Tarih: 01.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6728 E.  ,  2021/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TARSUS 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen raporlara dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemlerini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

d) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2374, Karar No: 2011/2702, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2374 E.  ,  2011/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinin feshi, meni müdahale, gecikme tazminatı ve kira alacaklarının tahsili; karşı dava ise sözleşme kapsamı ve sözleşme dışı iş bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada sözleşmenin ileriye dönük feshine, gecikme tazminatı ve kazanç kaybı isteğinin kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Antalya 3. Noterliği’nde taraflarca imzalanan 04.04.2005 gün 6987 yevmiye nolu taşeronluk sözleşmesi başlıklı sözleşme ile davalı-karşı davacı yüklenici, davacı-karşı davalı iş sahibine ait binanın dış cephe, çatı, balkon, sıhhi tesisatlar, dairelerin panjur, apartmanın ortak alanlarında bakım-onarım ve ince işlerini yapıp teslim etmeyi üstlenmiş, sözleşmenin 3. sayfasında iş bedeli olarak 6055 ada 2 parsel C Blok 2. kat 7 nolu ve 9. kat 20 nolu iş sahibine ait dairelerin yükleniciye verileceği kararlaştırılmıştır. Yanlar arasındaki sözleşme, iş bedeli karşılığında tapuda pay devrini içerdiğinden TMK’nın 706, BK’nın 213, Tapu Kanunu’nun 26 ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri gereğince noterde düzenleme şeklinde veya tapuda resmi biçimde yapılması gerekirken noterde imzalanmış ancak düzenleme şeklinde satış vaadi sözleşmesi biçiminde yapılmadığından geçersiz ise de, dosya kapsamı ile iş bedeli olarak verilmesi kararlaştırılan 7 nolu dairenin yüklenicinin sattığı dava dışı 3. kişiye devredilmesi (tapuda pay devri) ve işin %99 seviyesinde yüklenici tarafından tamamlanmış olması sebebiyle akit geçerli hale geldiğinden, geçersizlik iddiasında bulunulamaz.

Davacı-karşı davalının ikmâl inşaatının süresinde bitirilememesi sebebiyle talep ettiği 75.000,00 TL alacak BK’nın 106/II. maddesinde tanımlanan gecikme tazminatı niteliğindedir. Madde kapsamına göre alacaklı gecikme tazminatı isteyebilmek için ifayı talep (ifayı beklemek) zorunda olduğu gibi, Dairemiz ile Yargıtay içtihatlarında sözleşmede aksi açıkça kararlaştırılmış olmadıkça müspet zarar kapsamındaki gecikme tazminatının sözleşmenin feshi halinde istenemeyeceği kabul edilmektedir. Yanlar arasındaki sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadığı ve davacı yanca sözleşme feshedilip, davalı yüklenici tarafından da karşı davada feshe dayalı talepte bulunulduğundan davacının müspet zarar kapsamındaki 75.000,00 TL’lik gecikme tazminatı isteminin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/16612, Karar No: 2014/9018, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16612 E.  ,  2014/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/81306

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/607 (E) ve 2011/671 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden istinabe yoluyla alınan savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentte TCK'nin 53/1-a,b,c,d,e bentlerinde yazılı haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, ancak 5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8631, Karar No: 2013/2577, Tarih: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8631 E.  ,  2013/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; hükümde başvuru şeklinin gösterilmemesi ve süre başlangıcının “tefhim ve tebliğ” şeklinde yanıltıcı gösterilmesi nedeniyle, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanına kendi resmini yapıştırarak kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı 11.06.2008 günlü ekspertiz raporunda, “belgenin tanzimi esnasında fotoğraf hanesi üzerine gelen lamine kaplamanın kesilerek alınmış olduğu, fotoğraf hanesinde sökülme emarelerinin bulunduğu, mevcut fotoğrafta soğuk mühür izi görüntüsünün olmadığı, nüfus cüzdanının düzenli görünüme sahip olması ve kimlik ibraz etmek amacıyla cüzdan ve benzeri bir kaplık içerisinde kullanılması durumunda ilk nazarda dikkat çekmeyeceğinden, belgenin aldatma kabiliyetini haiz olduğunun” belirtilmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı nüfus cüzdanı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu da kararda tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5861, Karar No: 2021/9538, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5861 E.  ,  2021/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP’tan yapılan incelemede, Cumhuriyet Savcısının dosyaya 10.12.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesi sunduğu ve gerekçeli kararın yazımı sonrası dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini istediği, ancak gerekçeli kararın yazımı sonrası dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmediği ve tebliğnamede Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine ilişkin görüş de bulunmadığı anlaşılmakla;

Dosyanın Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ile Cumhuriyet Savcısınca ek temyiz dilekçesi sunulması halinde bu dilekçesi de eklenip bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1650, Karar No: 2025/204, Tarih: 16.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1650 E.  ,  2025/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1519 Esas, 2023/1453 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/276 E., 2021/190 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/17308 başvuru numaralı "Aterosklerol" ibareli marka başvurusunun davalı şirketin 97/019832 numaralı "Aethoxysklerol" ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine benzerlik ve kötüniyet gerekçeleriyle Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının benzer olmadığını, markaların hitap ettiği uzman doktorların ve eczacıların özel bir tüketici grubu olduğunu, bunların söz konusu markaları karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, bu ilaçların hastalara doktor kontrolünde ve reçete ile verildiğini, markaların okunuşlarının da farklı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve 2018/17308 sayılı markanın tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “Aethoxysklerol” ibareli markasının Türkiye ve yurt dışında tanınmış bir marka olduğunu, davacı şirketin, müvekkilinin eski distribütörü olan firmada çalışan ürün müdürü olan bir şahıs tarafından, müvekkilinin anılan firmayla distribütörlük ilişkisi sona erdikten sonra kurulduğunu, davacının, müvekkili ile arasında idari/ekonomik ilişki varmış izlenimi yaratarak taraf markalarını ilişkilendirme çabası içinde olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmışlığından haksız menfaat sağlamaya çalıştığını, müvekkilinin “Aethoxysklerol” markalı ilacının “bir iğne yardımıyla varis içine girilip bir ilaç verilerek o varisin kurutulması ya da yok edilmesi” yöntemi ile yapılan skleroterapi ilacı olduğunu, markaların görsel, fonetik ve anlamsal açıdan benzer bulunduğunu, taraf markalarını taşıyan ilaçların etken maddesinin aynı olduğunu, ilaçların kutularının ve ampullerinin tasarımının da birebir aynı yapılmasının davacının kötüniyetini ortaya koyduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "Aterosklerol" ibareli başvurusu ile davalı firmanın "Aethoxysklerol" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibarıyla görsel ve sesçil olarak hedef kitlesi olan kişileri, bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde (...tarafların markalarının kullanılacağı “skleroterapi” ilaçları, “yüksek riskli ilaç” kategorisine girerler ve bu yüzden de hitap ettikleri tüketici/alıcı/kullanıcı kitlesinin bilinç/bilgi/dikkat/özen seviyeleri çok yüksektir. Ancak tüketicinin seviyesinin bu derece yüksek olması, birbirlerine son derece benzer iki ibarenin birebir aynı ilaç üzerinde kullanılması durumunda karıştırılma ihtimalinin olmayacağı sonucunu vermemektedir. Uygulamada, hekimin elektronik ortamda veya kağıt olarak reçetelemesi ve ilacın eczaneden temini sürecinde eczane teknikeri, depo sipariş elemanı, depo reyon elemanları da devrede olabilmektedir, ki; bu kişilerin, ilaçların markalarının okunuşları aynı olduğu hususu da gözetildiğinde, markaları karıştırması ihtimal dahilindedir....) bilinç düzeyi yüksek de olabilecek tüm tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, hedef kitle olan tüketicilerin dava konusu 05. sınıftaki mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının "Aterosklerol" ibareli marka başvurusunu gördüğünde davalının "Aethoxysklerol" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, taraf markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan bağlantılı işletmeler tarafından piyasaya sunulan mallar algısı oluşabileceği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. hükmündeki iltibas koşullarının oluştuğu, marka işlem dosyası incelendiğinde davalının, Türkiye'deki distribitör firmasının yetkilisi olup da sonradan davacı şirketin kuruluşunda yer alan kişinin varlığı şeklinde iddia ve bu çerçevede sunulan delillere göre benzerlik düzeyi çok yüksek taraf markalarına yansıtılmasının tesadüf olamayacağı düşüncesiyle SMK'nın 6/9. hükmüne göre yapılan davalı Kurum değerlendirmesinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının varis hastalığını tedavi eden ilaçlar için kullanıldığı, içerisinde eczacı, kalp-damar cerrahisi uzmanı bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre taraf markalarının harf benzerliğinin onları görsel, işitsel ve anlamsal olarak yakınlaştırdığı, markaların 05. sınıf malların dikkat seviyesi yüksek tüketicileri tarafından bile karıştırılabileceği, SMK'nın 6/1. hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin gerçekleştiği, davalı şirketin ilacını en çok kullanan hekim grubunun belirli olduğu ve bu sınırlı grup hekimler arasında ilacın adının telaffuzunun davacı şirketin başvurusundaki gibi "Aterosklerol" şeklinde olduğu, ilacın paramedikal ortamlarda bu şekilde anıldığı, taraf markalarının kullanıldığı ilaçların etken maddesinin "Lauromacrogol" olması sebebiyle dava konusu markada “Aterosklerol” ibaresinin kullanılmasının teknik bir zorunluluktan kaynaklanmadığı, söz konusu marka başvurusunun, davalı şirketin markasıyla karıştırılacağı bilinerek yapıldığı ve kötüniyetli olduğu, davacı tarafça kabul edildiği üzere davacı şirket ortaklarından Ö. Caferoğlu'nun daha önce davalı şirketin distribütörlüğünü yapan şirketin ortağı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından ve davacı şirketin yukarıda anılan ortağının daha önce, davalı şirketin distribütörlüğünü yapan şirketin ürün müdürü olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketin distribütörlüğünü yapan şirketin ortağı olduğunun yazılmasının sonuca etkili bulunmamasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.