muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24443, Karar No: 2023/8850, Tarih: 13.02.2023

Katılan tarafından işten çıkartılan sanık ...'ün, katılandan var olduğunu ileri sürdüğü alacaklarını tahsilde yardımcı olması için ... ilinden çocukluk arkadaşı olan diğer sanık ...'u (... lakaplı) ...'ya çağırdığı, sanık ...'un 28.03.2016 tarihinde sanık ... ile birlikte Özel Lara Anadolu Hastanesi'ne gidip katılan ile görüştüğü, sanık ...'un katılana hitaben, "...'le tartışıp onu darp etmişsin, işten çıkarmışsın, işten çıkartıldığından ...'ün onuru kırılmış, zarara uğramış" diyerek bu işi kapatalım dediği, ertesi gün 29.03.2016 tarihinde yine birlikte katılanın iş yerine gittikleri, sanık ...'ün katılanın odasına girerek işten çıkartıldığından dolayı zarar gördüğünü, bunun bedelinin 300.000,00 TL olduğunu, bu parayı ödemesi gerektiğini söylediği, katılanın bu parayı ödeyemeyeceğini belirtmesi üzerine sanık ...'ün odadan dışarı çıktığı, odada kalan sanık ...'un katılana hitaben "Kendisinin aracı olduğunu, adamların çok sinirli olduğunu" belirtip bu işi tatlılıkla halledelim dediği, çaresiz kalan katılanın, değeri 125.000,00 TL civarında olan 1 + 1 dairesini sanık ...'e devretmeyi önerdiği, sanık ...'un bu kez kendisinin ...'dan gelişine ilişkin ...'ün masrafları olduğunu, bunun karşılığında 20.000,00 TL daha vermesi halinde işin kapanacağını bildirdiği, katılanın kabul ettiği, sanık ...'un dışarıda bekleyen ...'ü çağırarak anlaşmayı ona bildirdiği, aynı gün kısa bir süre sonra sanık ...'un katılan ile yeniden buluştuğu ve sanık ...'ün anlaşmayı kabul etmediğini, 500.000,00 TL para istediğini bildirdiği, katılanın bu kadar parayı ödeyemeyeceğini söylemesi üzerine sanık ...'un "Hocam sen iyi bir insansın, çoluğun çocuğun var, her an kaza geçirebilirsin, kazanın içinde çoluğun çocuğun eşin de olabilir, iyi düşün" diyerek ölümle tehditte bulunduğu, sanıkların eşine ve çocuklarına zarar verebileceğinden korkan katılanın paniklediği, bu sırada buluştukları yere gelen diğer sanık ...'ün, "Benim onurum, gururum kırılmış, ne bir dairesi, bu iş olursa olur, olmazsa ... getir tankını topunu tüfeğini ne olacaksa olsun" demesi üzerine korkan katılanın, ikinci bir daireyi daha vermeyi önerdiği, kabul edilmesi üzerine Altınova Sinan Mahallesinde bulunan gerçekte mülkiyeti kendisine ait olup çalışanı ... adına tapulu Kepez ilçesi Koyunlar Mahallesi 11237 ada 17 parsel üzerindeki binanın B blok birinci kat 35 ve 36 no'lu bağımsız bölümlerinin satış yetkisini içerin vekaleti verdiği, bu vekaletle taşınmazların 05.04.2016 tarihinde sanık ... adına devrinin sağlandığı;

İşin kapandığını düşünen katılanın, 22.04.2016 tarihinde her iki sanığın birlikte yeniden ziyaret ettikleri, bu görüşmede sanık ...'un "Ben size iyilik yaptım, benim de mağduriyetim var, sizde onu giderin" dediği, katılanın ne mağduriyeti olduğunu sorduğunda sanık ...'un tefeciden para aldığını, 47.000,00 TL borcu bulunduğunu söylediği, içinde bulunduğu korku nedeniyle katılanın 15.000,00 TL ödemeyi kabul ettiği, üzerinde o kadar nakit paranın olmadığını söyleyerek 3.000,00 TL parayı sanık ...'a verdiği, ...'un banka iban numarasını verip kalan 12.000,00 TL'yi hesaba havale etmesini istediği, kalan paranın 29.04.2016 tarihinde ödeneceğine ilişkin bir yazı yazıp imzalayarak katılana verdiği, 29.04.2016 tarihinde sanık ...'un kalan 12.000,00 TL parayı almak için ...'ya geldiği, katılanın ...'la buluşmaya gitmeden önce güvenlik kuvvetlerine şikayette bulunup bilgi verdiği, seri numaraları tespit edilmiş olan 4.000,00 TL nakit para ile buluşma yerine giden katılanın, bu paraları sanık ...'a verdiği, buluşma yeri olarak belirlenen ... Kahvecisi isimli işyerinden çıkışta sanık ...'un güvenlik kuvvetleri tarafından üzerinde seri numaraları alınmış paralarla birlikte yakalandığı, sanık ...'un parayı aldığını telefonla bildirerek olay yerine çağırdığı sanık ...'ün de olay yerine geldiğinde yakalandığı, kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'e yönelik eylem yönünden;

Olay ve Olgular başlığı altında bulunan (C) paragrafındaki Dairemizin Kabulü kısmında belirtilen oluşa ve aynı başlık altında belirtilen delillere göre; sanık ...'ün işten çıkartılmasının nedeni olarak katılan ...'ı sorumlu tutması nedeniyle sanık ...'ün maddi olarak zarara uğradığından bahisle sanık ... ve kardeşi sanık ...'ın birlikte katılan ...'dan 15.000,00 TL para istedikleri, katılanın yanaşmaması üzerine bu kez sanıklar ... ve ...'ın birlikte yine OFM Hastanesinde doktor olarak çalışan katılan ...'ın kardeşi tanık H.T.'nin yanına giderek "Bu paranın ödenmemesi halinde ...'ın ömür boyu sakat bırakılacağını, kulağı kesik olarak hayatının bitirileceğini" söyleyerek tehdit ettikleri anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'ın tek bir yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

Katılan ...'a yönelik eylem yönünden;

Katılan ...'a yönelik eylem yönünden;

Olay ve Olgular başlığı altında bulunan (C) paragrafındaki Dairemizin Kabulü kısmında belirtilen oluşa ve aynı başlık altında belirtilen delillere göre; sanık ...'ün katılandan var olduğunu ileri sürdüğü alacaklarına dair hiç bir hukuki yola başvurmayarak önce 300.000,00 TL karşılığında 1+1 daireyi kabul edip daha sonra bununla yetinmeyip alacağının bedelini 500.000,00 TL'ye çıkararak 2. daireyi de aldığı, Ahmet Karpuzcu'nun sanık ...'e doğrudan para göndermesinin, katılan ...'ın sanık ...'ün primlerini, dışarıdaki aracılardan aldığına ilişkin beyanını desteklediği, biran için sanık ...'ün katılan ...'dan alacaklı olduğu kabul edilse dahi talep edilen miktarın alacağının çok üzerinde aşkın miktarda olduğunun kabul edildiği, sanık ...'un ... ilinden gelerek sanık ... ile birlikte defalarca katılan ...'ın iş yerine giderek sanık ...'ün zararının giderilmesini talep ederek "Hocam sen iyi bir insansın, çoluğun çocuğun var, her an kaza geçirebilirsin, kazanın içinde çoluğun çocuğun eşin de olabilir, iyi düşün" şeklinde tehdit ettiği, sanık ...'ün de "Benim onurum, gururum kırılmış, ne bir dairesi, bu iş olursa olur, olmazsa ... getir tankını topunu tüfeğini ne olacaksa olsun" diyerek katılanı tehdit ettiği, sanıkların birden fazla olmasının korkutucu etkisi ile ve sanıkların tehdit içeren söylemlerinden korkan katılan ...'ın, 2 adet taşınmazının mülkiyetini nakleden tapu senedini, 05.04.2016 tarihinde sanık ...'e devrettiği, bu nedenle sanıklar ... ve ...'un eyleminin tamamlanmış tek bir yağma suçunu oluşturduğu,

Katılan ...'ın sanıklardan bir daha kendisini rahatsız etmemelerini istediği, ancak sanıklar ... ve ...'ün 22.04.2016 tarihinde birlikte yeniden katılanın iş yerine gelerek ...'un tefecilere 47.000,00 TL borcu olduğundan bahisle para talep ettikleri, sanıkların daha evvel de kendisini tehdit etmeleri nedeniyle ve birden fazla kişi olmalarının korkutucu gücünden korkan katılanın, sanıklardan kurtulmak için 15.000,00 ödemeyi kabul ederek aynı gün 3.000,00 TL parayı sanık ...'a verdiği, kalan 12.000,00 TL paranın alınacağına dair sanık ...'un katılana yazılı belge verdiği anlaşılmakla; sanıkların katılanın 2 adet taşınmazını zorla aldıktan sonra yenilenmiş kasıt ile sanık ...'un 47.000,00 TL tefeciye borcu olduğundan bahisle 3.000,00 TL para almaları şeklinde gelişen eylemleri nedeniyle, sanıklar ... ve ...'un eyleminin ayrıca tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/2291 Esas, 2019/441 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/2291 Esas, 2019/441 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16111, Karar No: 2017/25299, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16111 E.  ,  2017/25299 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10775, Karar No: 2018/257, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10775 E.  ,  2018/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle sigorta başlangıç tarihinin 20.11.1991 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 20.11.1991-25.11.1991 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 20.11.1991 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının hizmet tespitine yönelik talebinin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Yasa'da yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanun'un 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16), dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere Yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez. Davacıya ödenen ücretten sigorta primi kesilen hallerde, davacının iş ve sosyal sigorta mevzuatının öngördüğü sigorta hak ve yükümlülüklerini yerine getirmesi nedeniyle Kurumun Yasa'dan kaynaklanan denetim ve inceleme görevini yapmaması karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacının sigortalı çalışmalarının Kurum'a kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Halen yürürlükte olduğu şekliyle dava açma süresi beş yıl olup, hak düşürücü süredir. 506 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihte beş yıl olan hak düşürücü süre 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanunun beşinci maddesiyle on yıla çıkarılmışken, 01.06.1994 tarih ve 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle tekrar beş yıla indirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 20.11.1991 tarihli işe giriş bildirgesinin ... sigorta sicil no lu “...” ünvanlı işyerince davacı adına düzenlenmiş olup bildirgenin 02.12.1991 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettiği, işyerine ait tescil dosyasının getirtilmediği, dönem bordrosunun Kurum’a verilmediğinin Mahkemeye bildirildiği, davacı tarafından işyeri önünde çekilmiş fotoğrafların dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kurum kayıtlarına intikal eden 20/11/2011 tarihli işe giriş bildirgesinin mevcut olduğu anlaşılmakla, davacının isteminin hak düşürücü süreye uğradığından bahsedilemeyeceğinden Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, Kurum kayıtlarına intikal eden 20/11/2011 tarihli işe giriş bildirgesinin mevcut olduğu anlaşılmakla, davacının isteminin hak düşürücü süreye uğradığından bahsedilemeyeceğinden Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; işe giriş bildirgesinde yer alan ... sigorta sicil no lu işyerine ait işyeri tescil dosyasını getirtmek, davacının sigorta sicil numarasının Kurum’un hangi ünitesince verildiği ve hangi yılın serilerinden olduğunu sormak, davalı işyerinin eczane olması sebebi ile ilgili Eczacılar Odasından ihtilaflı dönemdeki kayıtları istemek, davacının davalı eczanedeki çalışmasının oda kayıtlarına geçip geçmediğini, davacının ihtilaflı dönemde eczanede nöbetçi kalıp kalmadığını araştırmak, dava konusu dönem bordrolarının Kurum’a verilmediği bildirildiğinden SGK ilgili İl Müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının askerlik yaptığı süreleri tespit etmek ve hak düşürücü sürenin oluşmayacağı da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

18.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/199, Karar No: 2007/165, Tarih: 21.03.2007

1. Hukuk Dairesi 2007/12-199 E., 2007/165 K.

**1. Hukuk Dairesi 2007/12-199 E., 2007/165 K.**

**- HÜKMÜN VASIFLARI

- KARARDA METNİNDE ARANAN KOŞULLAR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 24.11.2005 gün ve 2005/1132-1815 sayılı kararın incelenmesi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 25.4.2006 gün ve 2006/6333 E, 2006/8820 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmıştır. Keza HUMK.nun 381.maddesi (kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur). Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar,Hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Ayrıca bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Öte yandan Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı ve 10.9.1991 gün 281-415 sayılı ve 25.9.1991 gün 355-440 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 22-25 sayılı kararı).

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.