muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1114, Karar No: 2015/622, Tarih: 06.04.2015

4- Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak;

a- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 tarih ve 10-137/146, 03.02.1998 tarih ve 6-326/7, 04.02.1997 tarih ve 10-12/9 sayılı kararlarında kabul edildiği üzere; bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği, sanığın yargı mercii önündeki eylemini sınırlandırarak güvence fonksiyonu teşkil eden iddianamede, dava konusu edilen eylemin, başka bir olaya dayanılmadan bağımsız olarak, açıkça ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirtilmesinin gerektiği gözetilerek;

Sanıklar hakkında, silahlı terör örgütüne üye olma suçunun açıklanması sırasında bu suçun delili olarak bahsedilen terör örgütünün propagandasını yapma eyleminden cezalandırılmaları için sevk maddesinin gösterilmediği ve usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, iddianamenin çizdiği sınır dışına çıkılarak, ek savunma ile sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 225. maddesine aykırı davranılması,

b- Kabul ve uygulamaya göre: Sanık ...'nın atılı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu işlemediğini savunması karşısında; Anayasanın 22. maddesi uyarınca; herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir ve haberleşmenin gizliliği esastır. Kanunda belirtilen nedenlerle ve usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Anayasanın 38/6. maddesinde de “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez.” denilmektedir.

Anayasanın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk mevzuatımızdan sayılan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. maddesi uyarınca, herkes özel hayatına, aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir. Diğer taraftan, Sözleşmenin 8. maddesinde güvenceye alınan özel hayat ve haberleşme hürriyetine ilişkin kişi haklarına aykırı şekilde elde edilen delilin soruşturma veya kovuşturmada kullanılması, Sözleşmenin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlal edebilecektir.

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (CMK) 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (CMK) 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde

Sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve

sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

İncelenen dosyada sanıkların, katalog kapsamındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçundan haklarında iletişimin denetlenmesi kararı uygulanması sırasında başkalarına gönderdikleri cep telefonu mesajları ile silahlı terör örgütünün propagandasını yaptıkları kabul edilerek bu suçtan da ayrıca mahkumiyetlerine hükmolunmuş ise de, yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan mesajların aynı Kanunun 138/2. maddesi gereğince bu suçun delili olarak kullanılamayacağı gözetilmeden, hükme esas alınıp yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

c- 28.04.2012 tarihli propaganda içerikli mesajın, sanık ...’in kullandığı GSM hattından gönderilmediği, aksine başkası adına kayıtlı GSM hattından, sanık ...’in kullandığı GSM hattına gönderildiği nazara alınmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

d- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık ...’nın, propaganda teşkil ettiği kabul edilen cep telefonu mesajının gönderildiği 07.05.2012 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı dikkate alınmaksızın, hakkında tayin olunan cezadan, TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla cezaya hükmolunması,

d- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık ...’nın, propaganda teşkil ettiği kabul edilen cep telefonu mesajının gönderildiği 07.05.2012 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı dikkate alınmaksızın, hakkında tayin olunan cezadan, TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6866, Karar No: 2012/13156, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6866 E.  ,  2012/13156 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ ELATILAN TAŞINMAZ BEDELİNİN TAHSİLİ

* İMAR KANUNU (3194) Madde 18

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: KAMULAŞTIRMASIZ ELATILAN TAŞINMAZ BEDELİNİN TAHSİLİ DAVASINDA, FİİLEN ELATILMAYAN PARSEL ÜZERİNDEKİ AĞAÇLAR VE YA­PILARIN BEDELİNİN ÖDENMEMESİ GEREKTİĞİNDEN, AĞAÇLAR VE YAPILAR YÖNÜNDEN AÇILAN DAVANIN REDDİ GEREKİR.

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine iliş­kindir.

S… havzası mutlak koruma alanında kalan taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görül­memiştir. Ancak;

3194 sayılı Kanun’un 18/10. maddesi uyarınca fiilen elatılmayan parsel üzerindeki ağaçlar ve yapıların bedelinin ödenmemesi gerektiğinden, ağaçlar ve yapılar yönünden açılan davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22813, Karar No: 2012/26757, Tarih: 12.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/22813 E.  ,  2012/26757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, manevi tazminatın miktarı reddedilen yoksulluk ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakimin görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle yoksulluk ve iştirak nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.11.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/18821, Karar No: 2011/19568, Tarih: 24.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18821 E.  ,  2011/19568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Seydişehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.7.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/504, Karar No: 2014/1607, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/504 E.  ,  2014/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili davalı ...'ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece tasarrufun amacının mal kaçırmak olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. İptal davasından maksat İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde yazıldığı gibi alacağın tahsilini temin için borcun doğumundan sonra borçlu tarafından yapılan tasarrufların iptaline hükmettirmektir. Aynı yasanın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir.Somut olayda dava konusu taşınmaz 27.01.2009 tarihinde dava dışı Emine İnal tarafından davalı ...'a satılmıştır. Buna göre borçlu tarafından yapılmış bir tasarruf bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece “davacı tarafından yapılmış bir tasarruf bulunmaması nedeniyle davanın reddine” karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın değişik gerekçe ile reddine karar veril-

miş olması doğru olmasa da sonucu itibariyle verilen red kararı doğru olmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9204, Karar No: 2024/382, Tarih: 15.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/9204 E.  ,  2024/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1605 E., 2023/2091 K.

DAVACILAR : 1. ...

2. ... Mirasçıları:

a. ... b. ... c. ...

d. ... e. ... f. ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 04.04.2016

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Taraf Vekillerinin İstinaf Başvurularının

Kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararı Kaldırılarak

Yeniden Esas Hakkında Hüküm Kurulmak Suretiyle Davanın

Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/255 E., 2023/94 K.

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'nın...Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğü sırada HIV virüsü taşıyan kan verildiğini, HIV virüsü taşıyan kanın verilmesinden sonra hastanede bu virüse karşı tedavilere başlanıldığını ve tedavinin halen devam ettiğini, müvekkili ...'nın tedavisi için Van'dan İstanbul'a taşınmak zorunda kaldıklarını, bir kısım tedavi masrafının aile tarafından karşılandığını, müvekkillerinden ...'nın diğer müvekkilinin babası olduğunu, hastanede yapılan araştırma sonucunda HIV virüsü taşıyan kanın davalıdan temin edildiğinin öğrenildiğini, virüslü kanın müvekkiline verilmesinde hem hastanenin hem de davalının sorumluluğu bulunduğunu, olaya ilişkin ceza soruşturmasının devam ettiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere davacılardan ... için 5.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminatın, davacılardan ... için 5.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın Sağlık Bakanlığı ve bağışçıya karşı açılması gerektiğini, davaya konu olayda müvekkili tarafından teknolojik veriler ile gerekli testlerin yapıldığını ve testlerin negatif sonuçlanması nedeniyle bağışçının kan bileşenlerinin müvekkili tarafından alındığını, müvekkilinin tüm tıbbi sorumluluklarını yerine getirdiğini ve gerekli özeni gösterdiğini, davacıya söz konusu virüsün bulaşmasına neden olan bağışçı tarafından doldurulan form ve yapılan tetkikler neticesinde bağışçının kan bağışına uygun olmadığına dair bir emare bulunmadığını, bağışçıya yapılan tetkiklerde virüse rastlanamamasının nedeninin bağış yapıldığı dönemde virüsün pencere döneminde olması olduğunu, bağışçıya yapılan testin pozitif sonuç verebilmesi için bağışçının virüse maruz kaldıktan sonra 2-12 hafta geçmesi gerektiğini, müvekkilinin meydana gelen talihsiz olayda kusuru olmadığını, davacı baba ...'nın tazminat talep edemeyeceğini, talep edilen miktarların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ...'nın 2014 yılında tedavi gördüğü sırada davacıya HIV virüsü taşıyan kanın verildiği, virüslü kanın davalı tarafından tedarik edildiğinin sabit olduğu, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davacı ...'nın iş görmesini engelleyecek şekilde maluliyeti bulunmadığı, ancak ilaç fark bedelleri yönünden maddi zararının bulunduğu, diğer davacı ...'nın ise oğlu olan ...'nın tedavisi için İstanbul'a taşındığı, yine oğlunun tedavisi için belgelenmesi mümkün olmayan bir kısım tedavi gideri yapmasının olağan olduğu, bu tazminat kalemleri yönünden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun(6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi gereğince 4.900,00 TL maddi tazminat talep edebileceği, her ne kadar davacının aktif maluliyeti bulunmasa da davacı ...'nın hastalığının her zaman tekrar etmesinin mümkün olması, hastalığı taşımakta olduğu süreç içerisinde hem kendisinin hem de çevresinin olayın toplumsal olarak algılanmasındaki tezatlıklara maruz kalmasının mümkün olması, bu yönde sosyal baskının değişik düzeyde ve değişik zamanlarda psikolojik etkilenimler gösterebilecek olması, davacının HIV virüsü taşıması nedeniyle gerek virüsün pozitif olduğu dönemdeki süreç ve gerekse de bunun negatif olsa bile her zaman tekrarlanma ihtimali ile ömür boyunca yaşabileceği tedirginlik halinin olağan olması ve söz konusu virüsün toplumsal çevrede salt bir hastalık değil, gayri ahlaki durumlara yorumlanabilecek nitelikte algı yaratması hususları dikkate alındığında davacı ...'nın manevi yönden de zararının olduğu, davalı kurumun virüslü kanın temin edilmesi yönüyle doğrudan kusur sorumluluğu olmasa dahi tehlike sorumluluğu bulunması nedeniyle ortaya çıkan ağır sonuçtan bu kapsamda tazmin borcu olduğu, diğer davacı ...'nın ise ağır zarara uğrayan davacı oğlu ...'ya bağlı 6098 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamında manevi zarara uğradığı, talep edilen manevi tazminat miktarlarının olay tarihi ve olayın meydana geliş şekliyle uyumlu olduğu, davacı ...'nın yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle mirasçılarının davaya devam ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacılardan ... için 400.000,00 TL, davacılardan ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacılardan ... için 1.160,64 TL, davacılardan ... için 4.900,00 TL maddi tazminatın 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu raporlarıyla birlikte davacı ...'nın HIV virüsü taşıyıcısı olduğunun, her zaman için hastalık yani AIDS ve pozitif duruma geçebileceğinin, enfeksiyonların da baş gösterebileceğinin, hayatının her anlamda olumsuz olarak etkileneceğinin, sürekli risk altında olduğunun ispatlandığını, raporlarda da belirtildiği üzere HIVRNA'nın her an pozitif olabileceği gibi, pozitif olmasa da davacı ...'nın immün sistem baskılanması yaşadığını, her an başka hastalık ve yan etkilerle karşı karşıya olduğunu, bu nedenle davacı ... için aktüerya raporunda %100 malul olduğu üzerinden hesaplama yapılmasının doğru olduğunu, uzman doktor ve eczacı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda HIV taşıyıcısı birinin kullandığı ilaçların ağır yan etkileri ile HIV'den kaynaklı vücutta oluşacak diğer sorunların ve hastalıkların detayları ile belirtildiğini, üstelik davacı ...'nın bu ilaçları HIV virüsü testleri negatif de olsa pozitif de olsa kullanması gerektiğini, Yönetmelik kapsamında halihazırda maluliyet tayini yapılamamasının ve davacı ...'nın muayene olduğu anda aktif patoloji saptanmamasının aktüerya hesabı yapılmasına engel olmadığını, çünkü tüm raporlarda davacı ...'nın karşılaştığı ve her an karşılaşacağı fiziksel ve manevi sorunların detaylı bir şekilde açıklandığını, Adli Tıp Kurumu raporları ile uzman doktor ve eczacı bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde davacı ...'nın %100 malul olduğu kabul edilerek aktüerya hesabı yapılmasının hukuka uygun olduğunu, hesap raporunun 2023 sonrası için Yargıtay’ın uygulamada kabul ettiği asgari ücret artış oranının yıllık % 10 olduğu ve peşin ödeme nedeniyle her yıl için yapılacak indirimin de aynı oranda hesaplanması gerektiği belirlemesinin asgari ücrete geçmiş yıllarda ve şu an uygulanan artış oranı %10'nun üzerinde olması nedeniyle hatalı olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili kurumun bağışçılara tüm testleri eksiksiz uyguladığını, gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, bağışçı kan verdiği sırada virüsün pencere döneminde olması nedeniyle testlerin negatif çıktığını, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığından maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi raporlarıyla davacının aktif maluliyeti bulunmadığının tespit edildiğini, yalnızca ihtimaller ışığında müvekkili kurum aleyhine fahiş miktarda manevi tazminatlara hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkilinin harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili kurumun bir ihmali ve kusuru olmadığının sabit olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusu yönünden hükmedilen maddi tazminatın istinaf sınırı altında olduğundan davalının hükmedilen maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun miktar itibarıyla reddinin gerektiği, davalının temin etmiş olduğu kan ile davacı ...'ya HIV virüsü bulaştığı, davalının iş bu eyleminin haksız fiil teşkil ettiği ve davacıların eylem sonucu üzüntü ve sıkıntı çektiği izahtan vareste olduğundan 6098 sayılı Kanun'un 58 inci maddesindeki manevi tazminatın yasal koşullarının oluştuğu, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yerinde olduğu, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu raporları ile davacının kalıcı maluliyeti olmadığının tespit edildiği, bu nedenle davacı vekilinin %100 maluliyet üzerinden maddi tazminata hükmedilmesi isteğinin yerinde olmadığı, ancak davalı harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi yerinde olmadığından davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun isabetli olduğu, maddi tazminatın reddedilen bölümü üzerinden davalı lehine takdir edilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedileni geçemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince davalı lehine fazla vekalet ücretine hükmedildiğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, davacılardan ... için 400.000,00 TL, davacılardan ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacılardan ... için 1.160,64 TL, davacılardan ... için 4.900,00 TL maddi tazminatın 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri