muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13573, Karar No: 2014/15223, Tarih: 19.11.2014

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10961, Karar No: 2014/29245, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10961 E.  ,  2014/29245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2009/866-2013/618

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, I.. G..'nün hamileliğini B.. H.. kadın doğum uzmanı Dr.S.. A.. gözetiminde geçirdiğini, normal doğumunun gerçekleşeceğinin söylendiğini, müvekkiline suni sancılara rağmen gerçekleşmeyen doğum üzerine, sezeryanla doğum talebinde bulunulduğunu ama doktor S.. A..'ın ısrarla doğumun normal olacağını belirttiğini, Dr.S.. A..'ın Dilber adındaki temizlikçi kadını karnına bastırması için çağırdığını ve bu ihlal neticesinde çocuklarının beyin kanaması geçirdiğini ve dolayısıyla vücut tamlığının ihlal edilerek yaralandığını, doğumdan sonra çocuklarının kafasının belirgin biçimde 5-10 cm uzadığını ve kafasının arkasında kan olduğunu gördüklerini, bebeği başka hastaneye sevk etmek istediklerini ancak hiçbir şekilde bebeğin kendisine teslim edilmediğini, Dicle Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından çocuklarına Hipoksik iskemik ensefelopati sekeli, psikomotor gerilik ve mikrosefali teşhisi konulduğunu, çocuklarını iyileştirmek adına tedavi harcamaları yaptıklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile olay tarihinden itibaren işleycek yasal faizi ile birlikte I.. G.. için 100.000,00 TL, C.. G.. için 100.000,00 TL manevi, H..A..G.. için 200.000,00 TL manevi tazminatın ve 2.000,00 TL maddi tazminata hükmedilerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hasta ile hekim arasındaki vekalet sözleşmesinden doğan tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hasta ile hekim arasındaki vekalet sözleşmesinden doğan tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun vekâlet akdini düzenleyen 502 ve devamı maddeleri uyarınca davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup,en hafif kusurunda bile sorumludur. (TBK.nun 395 ve 396. md.) O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nun 510/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Önemli bir diğer düzenleme de Avrupa Biyotıp Sözleşmesidir. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler vestandartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir.Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler vestandartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir.Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Somut olayda mahkemece Adli Tıp Kurumunun doktorlara atfedilebilecek kusur bulunmadığı yönünde raporu üzerine Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinden kurul raporu alınmış, normal doğum sonrasında bebekte meydana gelen rahatsızlığın komplikasyon olduğunun mütalaa edilmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir. Ancak her iki rapor da taraf itirazlarını karşılar, her türlü şüpheden ari şekilde hükme dayanak oluşturmaya yeter mahiyette değildir. Mahkemece üniversite hastanelerinde görev yapan konusunda uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile taraf iddia ve savunmaları değerlendirilerek neticesine göre hüküm kurulması gerekmektedir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3941, Karar No: 2019/31, Tarih: 07.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3941 E.  ,  2019/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılının Kasım ayında davalı ...Ve Arama Genel Müdürlüğünde sayısal verilerin bilgisayar ortamına aktarılması ve veri hazırlama personeli olarak çalışmaya başladığını, ihale ile işi alan çeşitli firmalar nezdinde aynı işi sürdürdüğünü, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, iş akdinin en son davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının alt işverenlerin işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, ve işin bitimi nedeniyle sone erdiğini, davacının her türlü hak ve alacaklarından alt işverenlerin sorumlu olduğunu beyan ederek açılan davanı reddini savunmuştur.

Davalı şirket yetkilisi ..., davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Ve Arama Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı davalı ... Ve Arama Genel Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak veri hazırlama ve kontrol işletmeni görevinde çalışmış olup, 2006 Kasımdan iş akdinin feshedildiği 31.05.2013 tarihine kadar davalı ... Ve Arama Genel Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Dosya kapsamına alınan sigortalı hizmet dökümüne göre davacının,

Somut olayda davacı davalı ... Ve Arama Genel Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak veri hazırlama ve kontrol işletmeni görevinde çalışmış olup, 2006 Kasımdan iş akdinin feshedildiği 31.05.2013 tarihine kadar davalı ... Ve Arama Genel Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Dosya kapsamına alınan sigortalı hizmet dökümüne göre davacının,

17/11/ 2006 – 31/ 12/ 2006, 01/03/2007 – 31/12/2007, 24/03/2008 – 31/12/2008, 27/01/2009 – 31/12 /2009, 08/02/2010 – 31/12/2010, 01/03/2011 – 31/12/2011 ve 01/06/2012 – 31/05/2013 tarihleri arasında farklı alt işverenler nezdinde davalı ... bünyesinde çalışmalarının bildirildiği, davacı tanıklarından ... In, davalı ... iş yerinde şirket işçisi olarak 2003 yılından itibaren veri hazırlama kontrol işlerinde sigortalı olarak çalışmaya başladığını ve 31/05/2013 tarihi itibari ile, diğer çalışanlarla birlikte davacı dahil iş akdinin sona erdirildiğini, davacının da kendisinden bir müddet daha sonra işe başladığını ve çalıştığı iş şirketler değişse de, çalışmalarının aynı yerde aynı iş olarak devam ettirildiğini, ... ın, 2002 yılından 2013 yılının Haziran ayı başına kadar Veri Hazırlama elemanı olarak aralıksız sürekli olarak hizmet satan şirketlerden sigortalı gösterilmek suretiyle çalıştığını, davacının da, kendisinden daha sonra aynı iş yerinde birlikte aynı işi yaptıklarını, davacının da kendisi gibi devamlı yaptığı işin değişmediğini beyan ettiği, davalı tanıklarından ... nın, kendisinin 1997 yılı itibari ile çalıştığını davalı iş yerinde son 8 yıldır Genel müdürlükte şube müdürü olarak çalıştığını, davacıyı iş yerinden tanıdığını, davacının son 1 yıldır kendisinin çalıştığı birimde hizmet satın alınan şirketler nezdinde veri hazırlama işçisi olarak çalıştığını, ... ın ise kendisinin davalı kurum nezdinde 2008 tarihi itibari ile çalışmakta olduğunu şef vekili kadrosu ile çalıştığını, davacının kendi biriminde son 1 yıldır şirketten sigortalı gösterilmek sureti ile veri giriş işçisi olarak çalışmaktayken sigortalı gösterilen ... Şirketinin ihale süresi sona ermesi sebebi ile, iş akdinin sona erdirildiğini beyan ettiği görülmüştür. Mahkemece davacının 17/11/2006 - 31/05/2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı kabul edilmiş ise de hizmet döküm cetvelinde çalışmanın kesintisiz olarak devam etmediği, çalışmalar arasında 1 ay, 3 ay ve 6 ay gibi çalışma bildirilmeyen dönemlerin olduğu görüldüğünden tanıklar tekrar dinlenerek ve özellikle işin mahiyeti de göz önünde bulundurularak davacının hizmet döküm cetvelinde çalışmasının bildirilmediği dönemlerde de davalı işveren yanında çalışmasının olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre belirlenecek çalışma süresi üzerinden talep konusu alacaklar hesaplattırılarak, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde davacının davalı iş yerinde 17/11/2006 - 31/05/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabulü ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28207, Karar No: 2017/3071, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28207 E.  ,  2017/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında, şikayet dilekçesinde, sanıkların bazı yerlerdeki inşaatlarını güvendikleri akrabaları üzerine devrettiklerini bildirmesi karşısında, bu devirlerin neler olduğu açıklattırılıp, devir yapılmış ise alacaklıyı zarara sokmak kastıyla yapılıp yapılmadığı ve şikayet dilekçesinde bildirilen diğer eylemler yönünden Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olup, bu kapsamda şikayetçi tarafa bozma ilamında belirtilen devir iddialarını açıklaması için kesin süre verildiği ancak müşteki bu konuda gerekli açıklamayı yapmadığı, devre konu olduğunu iddia ettiği taşınmaz bilgilerini de sunmadığı, diğer yandan sanıklar hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış olup bu şekilde sanıkların atılı suçu işledikleri ispat edilemediğinden beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14426, Karar No: 2014/13808, Tarih: 29.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14426 E.  ,  2014/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/819-2014/184

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28076, Karar No: 2013/25702, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28076 E.  ,  2013/25702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'un 232/2-c maddesi gereğince Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.53 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.