muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4823, Karar No: 2020/772, Tarih: 17.02.2020

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “634 sayılı Kanunun 38. maddesine göre yöneticinin kat maliklerine karşı bir vekil gibi sorumlu olduğu dikkate alındığında, ... Apartmanına ilişkin yöneticinin görev ve sorumluluğunda olan aidat, avans gideri ve benzeri para hareketlerinin yatmış ise yatırılan bankadan, yönetici tarafından toplanmış ise buna ilişkin makbuz ve belgelerin incelenerek Yargıtayın kararlık kazanmış “Kat Mülkiyeti Kanununun 36. maddesi uyarınca yönetici, anataşınmazın yönetimiyle ilgili tüm gelir ve giderleri yöntemince tutulacak deftere işlemeye ve giderlerin belgelerini bir dosyada saklamaya mecbur ise de; yöneticinin gerek yasal yetkisi içerisinde kalan hususlarda ve gerekse kat malikleri kurulu kararları doğrultusunda yaptığı harcamaları gösteren belgelerin fatura olması esas olmakla birlikte bunların mutlaka fatura veya kasa fişi niteliğini taşıması zorunluluğu aranmamakta, gerçekleşmiş bir iş veya işlem için harcama yapıldığını gösteren yazılı ve imzalı belge yeterli sayılmakta ve hatta aciliyet ve zorunluluk nedeniyle yapılan ve belgesiz olarak deftere işlenen

gider konusu işin yapıldığının ve gösterilen miktarın uygunluğunun tespit edilmiş olması dahi yeterli kabul edilmektedir.” uygulaması da dikkate alınarak, belgeli ve belgesiz harcamaların yerinde incelenerek, yöneticinin görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin varsa ceza soruşturmasına ilişkin dosyadaki evrakların da celbedilerek dosyadaki bilirkişi raporları arasındaki kasa açığı olarak belirtilen rakamlar arasındaki bariz fark dolayısıyla bu çelişkileri de gideren gerekçeli ve somut belge ve harcamalara dayalı, hüküm kurmaya elverişli rapor alınması doğrultusunda eski yöneticinin sorumlu olduğu miktar tespit edilerek buna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 348,43TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, yöneticinin sorumluluğu esasına dayanan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de hükme esas alınan ve dosyada mevcut bulunan raporlar arasında aşırı derecede farklılıklar bulunmaktadır. Mahkeme raporlar arasındaki farklılığın nedenini Vergi Usul Kanununa göre harcama belgesi sayılanların dışındaki belgelerin harcama belgesi kabul edilip hesap yapıldığı gerekçesine dayandırmış ise de tarafların sunduğu harcama belgelerinin bozma ilamı doğrultusunda bir iş veya işlem için yapıldığının ve anataşınmaz için bu harcamaların gerçekleştirildiğinin somut olarak da tespiti gerekmektedir. Bu kapsamda sadece dosyadaki belgeler üzerinde hesap bilirkişileri rapor düzenlemiş olmakla bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 36. maddesi uyarınca yönetici, anataşınmazın yönetimiyle ilgili tüm gelir ve giderleri yöntemince tutulacak deftere işlemeye ve giderlerin belgelerini bir dosyada saklamaya mecbur ise de; Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamalarında yöneticinin gerek yasal yetkisi içerisinde kalan hususlarda ve gerekse kat malikleri kurulu kararları doğrultusunda yaptığı harcamaları gösteren belgelerin fatura olması esas olmakla birlikte bunların mutlaka fatura veya kasa fişi niteliğini taşıması zorunluluğu aranmamakta, gerçekleşmiş bir iş veya işlem için harcama yapıldığını gösteren yazılı ve imzalı belge yeterli sayılmakta ve hatta aciliyet ve zorunluluk nedeniyle yapılan ve belgesiz olarak deftere işlenen gider konusu işin yapıldığının ve gösterilen miktarın uygunluğunun tespit edilmiş olması dahi yeterli kabul edilmektedir. O halde mahkemece yapılan harcamaların gerçekleşmiş bir iş veya işlem için yapıldığının yerinde denetlenmesi (örneğin musluk tamirinde musluğun değiştiği hususunun yerinde tespit edilmesi gibi) için hükme esas alınan bilirkişiler ve ayrıca bir inşaat bilirkişisi ile yerinde yeniden keşif yapılıp rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 17/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3265, Karar No: 2019/1439, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3265 E.  ,  2019/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... hakkında ... .... ... Müdürlüğü 2014/7634 esas sayılı ve ... .... ... Müdürlüğü 2014/7110 esas sayılı dosyaları üzerinden takip başlattıklarını, takibin kesinleştiğini, işveren ... Gümrüksüz Mağaza İşl. Ve Tic. A.Ş. ye maaş haciz müzekkeresi gönderildiğini, müzekkereye verilen cevapta maaş üzerinde başkaca haciz bulunduğunun bildirildiğini, haricen yaptıkları araştırmada ... .... ... Müdürlüğünün 2014/4278 esas sayılı dosyası ile borçlunun maaşına haciz konulduğunu öğrendiklerini, ... ... ... Müdürlüğü dosyasında alacaklının ... olduğunu, alacaklı ve borçlunun kardeş olduğunu, borçlunun ... müdürlüğüne gelerek ödeme emrini elden alıp takibi aynı gün kesinleştirdiğini, borçlunun yaşamını devam ettirebilmesi için zorunlu eşyaları da dahil tüm menkul mallarının haczedildiğini ancak muhafaza talep edilmediğini, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek hatalı olarak düzenlenmiş maaş haciz sırasının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davalı borçlu arasında gerçek bir borç ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin anne ve babasının davalı-borçluya ev alması için yüklü miktarda borç verdiğini, alacağın muvazaalı olduğunun davacı tarafından yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., duruşmada hem kardeşine hem de bankaya borçlu olduğunu, bankaya olan borcunu ödemek için görüşme yaptığını ancak ödeyebileceğinin üstünde talepte bulunmaları nedeni ile anlaşmaya varamadıklarını, ablası ile Kıbrıs'ta birlikte çalıştıklarını, Kıbrıs' tan ayrılırken ablasının kendisine bir araba bıraktığını ...'nın ayrıca ailesinin Ukrayna' da ev satarak kendisine para gönderdiğini bu nedenle kardeşine borçlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre, davalı ...'nın diğer davalı ...' e bir araba verdiği bunun dışında aralarında alacak verecek ilişkisi bulunmadığı, ...' da satıldığı iddia edilen evin davalıların anne ve babasına ait olduğu, takip konusu senedin taraflar arasında her zaman düzenlenebilecek nitelikte bir belge olduğu, borçlunun maaşının tamamına ve primlerine haciz konulmasına muvafakat vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dolayısıyla takibe konu alacağın muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

...-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Ancak İİK'nın 142. maddesi uyarınca haczedilen mal alacaklıların alacağına yetmemesi halinde sıra cetveli yapılır. Borçlunun maaşına yazılan haciz yazılarının sıraya konularak bu sıra ile ödeme yapılması sıra cetveli değildir. Mahkemece de yerinde yapılan değerlendirme ve yargılamaya göre; dava, takip konusu yapılan alacağın Borçlar Kanunu hükümlerince muvazaalı olduğu iddiasına dayalı maaş haczinin iptali istemine ilişkindir. Bu durumda İİK'nın 140. maddesine göre düzenlenen bir sıra cetveli bulunmadığı halde varmış gibi hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/.... maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasında " haczinin" kelimesinden sonra gelmek üzere "davacının alacağı ödenene kadar maaştan davacı alacağının ödenmesine" cümlesinin ilave edilmesine sonra "birinci" kelimesi ile başlayan cümlenin tamamen karardan çıkarılması suretiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10807, Karar No: 2012/18031, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10807 E.  ,  2012/18031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/05/2011 tarih ve 2009/26-2011/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TÜRKAK ve uluslararası kapsamda akredite olarak belgelendirme hizmetleri sunan yabancı ortaklı şirket olduğunu, davalının da aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının kendi web sayfasında potansiyel müşterilere yönelik olarak “Uyarı nedenlerimizi okumanızı rica ederiz” başlığı ile bilgilendirme yazısı yayımladığını, ancak davalının kasten müvekkilini kötülemek ve ticari itibarını zedelemek istediğini, haksız rekabete sebebiyet verdiğini belirterek söz konusu yazının 1,6,7,8 ve 10. maddelerinin yayından kaldırılmasına, haksız rekabet yaptığına ilişkin mahkeme ilanının davalının web sayfasının aynı bölüm ve sayfasında aynı punto ile yayınlanmasına ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin web sayfasında yer alan yazının piyasadaki tüketicileri bilinçlendirme amacı taşıdığını, yazının içeriğinde davacının ticaret unvanına yer verilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının web sayfasında yayınlanan yazının 6.maddesinde yapılan açıklamadan sonra davacının Türkiye temsilcisi olduğu 1224 numaralı BM Trade Certification Şirketi'nin örnek olarak gösterilmesinin, 1. ve 7. maddelerde yasal zorunluluk olmamasına rağmen ITT ve Fabrika Üretim Kontrol İşletmeleri için İSO9001:2000 akreditasyonunun ve yine bu işlemler için TÜRKAK'tan akredite olunmasının zorunlu olduğu izleniminin yaratılmasının TTK'nun 57/1-2-3-4 fıkraları uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği, söz konusu yazının 8 ve 10.maddelerinde haksız rekabet teşkil eden eylemler bulunmadığı, bir kişiyi kendi internet sayfasında kendisi aleyhine bir ilanı yayınlamak zorunda bırakmanın yasal olarak mümkün olmayıp, davacının hükmün gazetede ilan edilmesine yönelik bir talebinin bulunmadığı, yazının etkisini göstereceği 2009 yılında davacı şirketin kar elde ettiği, manevi tazminat yönünden BK. m 49'da belirtilen yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemenin kar elde edildiğinden bahisle manevi tazminat talebinin reddi gerekçesi doğru değil ise de, manevi tazminat yönünden BK'nun 49. maddesi şartlarının gerçekleşmemiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde mahkemece verilecek hükmün davalı internet sayfasının aynı bölümünde aynı puntolar ile yayınlanması suretiyle ilanına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece hükmün ilanına yönelik talep yukarıda yazılı gerekçe ile reddedilmiştir. TTK'nun 61. maddesinde, ''Mahkeme, davayı kazanan tarafın talebiyle, masrafı haksız çıkan taraftan alınmak üzere hükmün katileşmesinden sonra ilan edilmesine de karar verebilir. İlanın şekil ve şümulünü hakim tayin eder.'' denilmiştir. Bu kapsamda, her ne kadar davacı ilanın şeklini kendisi belirleyerek talepte bulunmuş ise de, bu talebin esasen bir ilan talebi niteliğinde olup, ilanın şekli ve şümulünün hakim tarafından takdir edileceği değerlendirilerek ve takdir yetkisi kullanılarak kararın ilanına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilan talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18963, Karar No: 2013/18159, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18963 E.  ,  2013/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp

sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılan ... S.A'nın müşterisi olan ve adı geçen bankanın ... ülkesindeki şubesinde hesabı bulunan ... S.A isimli şirketin herhangi bir talimatı olmamasına rağmen 30.8.2007 tarihinde adına açılmış hesabından sanığın sahibi bulunduğu ... Ecza Deposunun Garanti Bankası ... Şubesindeki ... numaralı hesabına 894.648,00 dolar havale edildiği, bu paranın sanık tarafından ilgili hesaptan çekildiği, daha sonra yine aynı şirketin aynı bankadaki hesabından 464.458,00 doların sanığın aynı hesabına sahte işlemler ile havale edildiği, bu durumun ... ilgili şirket tarafından fark edilmesi üzerine katılan banka aracılığıyla Türkiyedeki vekillerine ulaşıldığı, akabinde katılan vekillerinin söz konusu 464.458,00 doların ilgili bankadan sanık tarafından çekilmesinin önlenebilmesi amacıyla mahkemeden ihtiyati tedbir kararı aldıkları, daha sonra sanığın havalenin yapıldığı ve hesabının bulunduğu bankaya para çekmek için gittiği esnada kolluk güçlerince yakalandığı olayda, mahkemenin bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunda 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunda 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara

yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, haksız menfaat miktarının toplam 1.794.019 TL olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının iki katı olan 3588038 TL'yi bulacak şekilde en az 179401 gün tespit edilerek, aynı yasanın 62/1. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 149501 gün adli para cezasıyla cezalandırılması, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek neticeten sanığın 2990020 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, gün para cezası eksik belirlenerek artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sanığa 1.968,225 TL adli para cezası verilmesi, yine sanığın eylemini, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.