muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/603, Karar No: 2011/2004, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/603 E.  ,  2011/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu Alibozlu köyü 419 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında doğum tarihi ile “Elife” yazılı isminin “Sultan Elife”, “...” yazılı baba adının da “Ali” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının, edinme sebebi sütununda özetle “......’in 1945 yılında ölümü ile karısı ... ve evlatları .... ve kendisinden evvel ölen oğlu ...’in tek oğlu ...i terk ettiği, 1973 yılında yapılan rızai taksimle 419 parselin ....’a isabet ettiği...” yazılıdır. Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının aksine, dinlenilen davacı tanığı ...ise, tutanakta 1945 yılında vefat ettiği yazılı “...”in, davacının kayınbabası olduğu ve taşınmazın kayınbabası tarafından davacıya verildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece yapılması gereken; kadastro tutanağında belirtilen edinme sütununun denetimi açısından, davacıya ait anne-baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydı ile davacı tanığının beyanının denetimi açısından da davacının eşine ait anne-baba ve tüm kardeşlerine ait nüfus aile kaydı getirtilmeli ayrıca tapu maliki görünen “... kızı, Elife Okuş” kimlik bilgileri ile nüfus araştırması yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7844, Karar No: 2017/16899, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7844 E.  ,  2017/16899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/247, Karar No: 2012/208, Tarih: 16.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-247 E.  ,  2012/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20.12.2011

Taraflar arasındaki "icra takibine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.11.2009 gün ve 2009/1511 E- 2009/2451 K.sayılı kararın incelenmesi (borçlu) davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 15.06.2010 gün ve 2010/3312-15244 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, İcra Hakimliğinin kararlarına karşı temyiz süresi İcra İflas Kanununun 363.maddesi gereğince tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün olup; kararın yüze karşı verilmesi halinde bu süre tefhimden, yoklukta verilmesi halinde ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacaktır.

Somut olaya gelince:

İstek, icra takibine itiraz ilişkin olup, İcra Mahkemesince hükme bağlanmıştır.

Yerel Mahkemece itirazın reddine ilişkin 20.12.2011 tarihli direnme kararı, taraf vekillerinin yüzüne karşı verilmiştir.

İtiraz eden/borçlu vekili ise hükmü yasal 10 günlük süreden sonra 04.01.2012 tarihinde harcını yatırmak suretiyle temyiz etmiş; dilekçesi aynı tarihte havale ve kaydolunmuştur.

Hal böyle olunca; yasal temyiz süresi geçtikten sonra verilmesi nedeniyle, incelenme olanağı bulunmayan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle, itiraz eden/borçlu vekilinin süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE, 16.03.2012 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12208, Karar No: 2015/6905, Tarih: 27.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12208 E.  ,  2015/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin vekalet ücretine ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafinin ise bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık hakkında tayin edilen temel cezadan bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılırken TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/2 ve 1/3 oranları arasında artırım yapılabileceği gözetilmeksizin 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2. 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, ... Birliğinin görüşü de alınarak ... Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılan vekilinin CMK'nın 234. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsilinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; mahkemenin takdiri de dikkate alınarak hükmün 2. bendindeki “1/6 arttırımla 9 ay 10 gün ” ibaresinin yerine “1/3 arttırımla 10 ay 20 gün” ibaresinin yazılması ve yargılama giderlerine ilişkin 9. bendindeki “1077,16 TL nin” ibaresinin yerine “1077,16 TL yargılama gideri, 310,00 TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 1387,16 TL” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13379, Karar No: 2012/11937, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13379 E.  ,  2012/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı işverenin ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 21.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17080, Karar No: 2011/17970, Tarih: 02.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/17080 E.  ,  2011/17970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle başka kadınla karı-koca hayatı yaşayan davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun ve Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.02.11.2011 (Çrş)

KARŞI OY YAZISI

Eşine "sen pezevenksin, şerefsizsin" diye ağır hakaret eden, "onu süründüreceğim, ayağındaki dona kadar alacağım" diye tehdit eden, başkalarına eşinin ters yönden ilişkide bulunmak istediğini söyleyerek aile sırlarını yayan davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunu düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/7141, Karar No: 2023/7973, Tarih: 06.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/7141 E.  ,  2023/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/1311 Değişik iş

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2020 tarihli ve 2019/132691 Soruşturma, 2020/80883 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/1311 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 23.03.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.06.2022 tarihli ve 2021/19909 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100748 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100748 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müşteki şikayetinde, şüpheli...'ya vekaletname vermemesine rağmen sanki vekaletname vermiş gibi vekaleten müşteki adına yapı denetim hizmet sözleşmesine imza attığını, bu sözleşme nedeniyle de ... Yapı Denetim Ltd. Şti. yetkililerinin hakkında ... 2. İcra Müdürlüğünün 2019/5444 sayılı dosyasından icra takibi başlattıklarını beyan etmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan 2019/132691 sayılı soruşturma evresi sonunda "...müştekinin bu konuda kendisine vekaletname verdiğini, iddia edildiği gibi yapı denetim sözleşmesine müştekinin imzasını taklit ederek atmadığını, aldığı vekaletname gereğince kendisine verilen yetki kapsamında kendi imzasını atarak sözleşmeyi tamamladığını beyan ettiği, aynı şekilde sözleşmenin diğer tarafı olan ... Yapı Denetim firmasının sahibi olan Selimhan Demir de aynı şekilde beyanda bulunarak...'nun savunmasını teyit ettiği, dosya arasında mevcut 21 Temmuz 2015 tarihinde 24851 yevmiye nolu...2. Noterliğinde düzenlenen vekaletnamenin gerekli yetkiyi... adına içerdiği nazara alındığında şüpheliler hakkında atılı suçtan kamu davası açmak için yeterli şüphe oluşturacak soyut iddia dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla ..." şeklindeki gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüpheli...'nun ...İnşaat Limited Şirketinin ortağı olduğu ve aynı zamanda yüklenici olarak faal çalışan ve inşaatlar yapan bu firmanın yetkilisi olduğu, diğer şüpheli Selimhan Demir'in ise ... yapı denetim firması adına hareket ettiği, soruşturma dosyasında bulunan 21 Temmuz 2015 tarihli ve 24851 yevmiye nolu vekaletname incelendiğinde, şüpheli...'ya inşaat ile ilgili yetkiler verildiği, yapı denetim ile ilgili yetkiler verilmediği, yapı denetim ile ilgili yetkilerin ...ve ... isimli kişilere verildiği,

Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 2. maddesine göre “Yapı denetim kuruluşları ve görevleri :– Bu Kanun kapsamına giren her türlü yapı; Bakanlıktan aldığı izin belgesi ile çalışan ve münhasıran yapı denetimi ile uğraşan tüzel kişiliğe sahip yapı denetim kuruluşlarının denetimine tabidir. Yapı denetim hizmeti; yapı denetim kuruluşu ile yapı sahibi veya vekili arasında akdedilen hizmet sözleşmesi hükümlerine göre yürütülür. Yapı sahibi, yapım işi için anlaşma yaptığı yapı müteahhidini vekil tayin edemez.” şeklinde düzenlemeleri içerdiği,

Hem ilgili Kanun hükümleri hem de söz konusu vekaletname uyarınca, düzenlenen yapı denetim sözleşmesine şüpheli...'nun müşteki adına vekaleten imza atma yetkisinin bulunmadığı halde müşteki adına hareket ederek 02/10/2017 tarihli yapı denetim hizmet sözleşmesini imzaladığının anlaşılması karşısında, şüpheli... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılması için yeterli şüphenin elde edildiği, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;