muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/810, Karar No: 2015/268, Tarih: 30.06.2015

Kovuşturmada; poliste verdiği ifadesini tekrar ederek, 27 Kasım günü internetteki bir arkadaşlık sitesinden sanıkla tanıştığını, küçüklerle arkadaşlık yapmadığı için yaşını sorduğunu, yaşı uygun olunca kendilerine yakın olan Natilius isimli alışveriş merkezinde buluştuklarını, eve gitme teklifini kabul etmediğini ancak üzerinde cüzdanının olmadığını, eşofmanlı olduğunu ve üstünü değiştireceğini söyleyince sanığın evine gittiğini, sanığın bakkaldan bir şeyler aldığını, eve geldiklerinde içeri gir diye ısrar etmesi üzerine girip oturduğunu, evin dükkândan bozma giriş katında genel durumu itibarıyla aile ile yaşamaya müsait olmadığını, evde oturduğu sırada sanık öpmek için hamle yapınca iteklediğini, böyle bir niyetle gelmediğini ve böyle bir ilişki istemediğini söylediğini, ancak sanığın sinirlenerek tokat attığını ve “siz böylesiniz, iyilikle anlamazsanız zorla yaparım” dediğini ve "kaç zamandır ilişkiye girmedin" diye sorduğunu, yedi aydır ilişkiye girmediğini söyleyince yüzüne tokat attığını, saçını çektiğini, zorla oral ve anal seks yaptığını, çok acı ve ızdırap çektiğini, çok korktuğunu, öldürebilir, kezzap atabilir korkusuyla bağıramadığını, üç saat kadar zorla birlikte olduğunu, yüzüne vuracağı sırada engel olmak isterken darbenin eline geldiğini ve elinin morardığını, eşinden 2007 yılında ayrıldığını, darp cebir görmediğini, sanığın evine gittiğinde de hiçbir yerinde darp, cebir izi ve morluk olmadığını, vücudundaki tüm lezyonları sanığın yaptığını, fotoğrafları sanığın çektiğini, bunları aleyhine kullanabileceğini, her istediğinde ona gitmesi gerektiğini, istediklerini yapmaması halinde fotoğrafları internete koyacağını ve herkese göstereceğini söylediğini, evde iki kez anal bir kez vajinal yoldan kendisiyle ilişkiye girdiğini, evden birlikte çıktıklarını, sanıktan asla para talep etmediğini, sanığın sadece taksiciye 10 Lira verdiğini, olaydan sonra biran önce eve gitmeyi, banyo yapıp yatmayı ve bütün bunların yaşanmamış olmasını dilediğini, ertesi gün aklının başına gelmiş olabileceğini düşünürken yedi kere telefon edip mesaj atması üzerine 28 Kasım tarihinde polise gidip şikâyetçi olduğunu beyan etmiş,

Sanık kollukta; müşteki ile 27.11.2011 günü öğlen saatlerinde internet ortamında “Badoo” isimli sohbet ve arkadaşlık sitesinde tesadüfen tanıştığını, birbirlerine telefon numaralarını verdiklerini ve aynı gün evine yakın olan alış veriş mağazası önünde saat 16.00 sıralarında buluşup eve gitmek üzere yürümeye başladıklarını, kendisine ne içeceğini sorduğunda bira içmek istediğini söylemesi üzerine büfeden bira ve sigara aldığını, evde bira içerek müzik dinlediklerini, aradan biraz zaman geçtikten sonra müştekinin evlenip boşandığını, yedi aydır cinsel ilişkiye girmediğini ve cinsel ilişkiye girmek istediğini söylemesi üzerine rızası dâhilinde kendisi ile ters ve normal yoldan ilişkiye girdiğini, kesinlikle tokat atmadığını, her hangi bir zorlama olmadığını, sağ ya da sol elindeki morluk ve şişliğin önceden olduğunu, üç saat birliktelik yaşadıktan sonra gitmek istediğini söyleyip para istediğini, üzerinde bulunan 20 Lirayı verdiğini, ilişki sırasında fotoğraf çekmesini isteyince kendisine ait cep telefonu ile fotoğraf çektiğini, ilişki bittikten sonra şikayetçinin fotoğrafları tek tek inceleyerek beğenmediklerini sildiğini, cep telefonunda fotoğrafların kayıtlı olup olmadığını bilmediğini, kesinlikle tehdit ve şantajda bulunmadığını, kendisini defalarca aradığını, bugün de üç dört kez telefonla aradığını, ancak sürekli bir aramasının olmadığını, tecavüz olayının asılsız olduğunu ifade etmiş,

Cumhuriyet savcılığında; emniyette olayla ilgili ifade verdiğini, müşteki ile internette tanıştığını ve tanıştıktan bir saat sonra buluştuklarını, birlikte Acıbadem de bulunan bahçe içerisinde, zemin kattaki evine gittiklerini, burada alkol aldıklarını ve rızası ile ilişkiye girdiğini, zorla alıkoymadığını, tehdit etmediğini, görüntüleri de rızası ile çektiğini, şantaj yapmadığını, elindeki morluğun buluştuğunda mevcut olduğunu belirtmiş,

Sorguda; internet ortamında "........." adlı kanalda tanışıp birbirlerine telefonlarını verdiklerini, sorusu üzerine bekar ve yalnız kaldığını söylediğini, anlaşarak N..... alışveriş merkezinin önünde buluştuklarını, sonra kendisine ait eve gittiklerini, giderken marketten bira ve sigara aldığını, isteği ile cinsel ilişkide bulunduğunu, şikayetçinin kocasından ayrıldığını ve yedi aydır cinsel ilişkiye girmediğini söylediğini, olayın pazar günü meydana geldiğini, cinsel ilişki sonrası para isteyince üzerinde bulunan 25 Liranın 20 Lirasını katılana verdiğini, zorlayarak veya şiddet kullanarak ilişkiye girmediğini, eve giderken market sahibinin gördüğünü, evin çevresinde de işyerleri olduğunu, zorla ilişkiye girilecek bir yer olmadığını, kendisine 20 Lira para verince surat yaptığını, konuşma sırasında eşinin kendisini sürekli dövdüğünü söyleyerek elindeki morluğu gösterdiğini, eşinden ayrılma sebebinin uyuşturucu olduğunu söylediğini, müştekinin telefonla arayarak buluşma teklifinde bulunduğunu beyan etmiş,

Kovuşturma aşamasında; olay günü facebook isimli arkadaşlık sitesinde müşteki ile tanıştığını, müştekinin ısrarla internetteki kimlik bilgilerinin doğru olup olmadığını, yaşının 32 olup olmadığını, evde yalnız olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de evde annesi ve babası birlikte yaşadığını, ancak olay günü yalnız olduğunu söylediğini, daha sonra Natilius alışveriş merkezinde buluştuklarını, buluşunca doğrudan eve yöneldiklerini, giderken bakkaldan alkol ve yiyecek bir şeyler aldığını, eve girerken bakkalda, yan komşuları olan döşemeci ile ecza deposunda çalışanların kendilerini gördüklerini, beraber yürüyerek eve çıktıklarını, evde alkol aldıklarını, katılanla rızası ile ilişkiye girdiğini, üç saat kadar beraber olduklarını, bu sırada kocasından ayrıldığını yedi aydır ilişkiye girmediğini söylediğini, bir elinin üzerinde yara ve kalçasında geniş çaplı bir morartı olduğunu, kocasının kendisine kötü davrandığını ve uyuşturucu kullandığını, elindeki morartıyı eski eşinin yaptığını, kalçasındaki morartıyı da bilmediğini, uyuşturucu hap ve esrar kullandığını söylediğini, dosyadaki fotoğrafları da kendi rızasıyla çektiğini, saat 19.30 sıralarında evden beraber çıktıklarını, para istediği için cebindeki 25 Liranın 20 Lirasını verdiğini ve ayrıldıklarını, akşam evine varıp varmadığını sormak için telefonla aradığını, bunun dışında görüşmediklerini savunmuştur.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanın tüm aşamalarda özde değişmeyen biçimde ayrıntılı ve birbirleriyle uyumlu anlatımlarda bulunması, sanığın üzerinde usulüne uygun olarak yapılan arama sonucunda elkonulan cep telefonunda katılanın anlatımlarını doğrulayacak şekilde ilişkilerini gösteren birçok pornografik görüntülerin bulunduğunun belirlenmesi, katılana ait telefonda yapılan incelemede sanık tarafından katılana gönderilen tehdit içerikli kısa mesajların tespit edilmesi, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen rapordaki bulguların katılanın iddialarına uygun olması, katılanın sanığa iftira atması için bir nedenin bulunmaması, sanığın savunmasında katılanın elindeki morluğun eşi tarafından yapıldığını söylediğini beyan etmesine karşın katılanın eşinden 2007 yılında boşanmış olması nedeniyle böyle bir morluğun suç tarihine kadar dört yıl varlığını korumasının mümkün olmaması hususları birlikte gözönüne alındığında; sanığın üzerine atılı cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; sanığın cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi; itirazın kabulü gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu itibarla; sanığın cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi; itirazın kabulü gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12413, Karar No: 2014/867, Tarih: 10.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12413 E.  ,  2014/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/12413

Karar No : 2014/867

Tebliğname No : KYB - 2013/297201

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık Y.. U.. hakkında Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 18.05.2012 tarihinde 2010/3560 esas ve 2011/294 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.09.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

a) Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 10.03.2011 tarihinde 2010/3560 esas ve 2011/294 karar sayı ile, sanığın TCK'nın 191/2. maddesi gereğince sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

b) İnfaz aşamasında, Tekirdağ Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nce sanığın tedavisinin 27.03.2012 tarihinde bittiği ve bu tarihten itibaren 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirilmesine başlandığının bildirilmesi üzerine, aynı Mahkemece 18.05.2012 tarihinde 2010/3560 esas ve 2011/294 karar sayı ile, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereğini yerine getirdiği gerekçesiyle TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği,

c) Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 14.05.2013 tarihli yazısı ile sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereğini yerine getirmediğinin bildirildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine başlandıktan sonra, Tekirdağ Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün 04/04/2012 tarihli ve 2012/54 DS sayılı yazısı ile sanığın tedavisinin bittiği ve denetimli serbestlik tedbirine başlandığının bildirildiği, ancak bu yazının mahkemesince sehven sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin tamamını yerine getirdiği şeklinde anlaşılarak sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, bilahare Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 14/05/2013 tarihli ve 2012/9323 DS sayılı yazısı ile sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine yanlışlığın fark edildiği cihetle, denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşılan sanık hakkında yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2012 tarihli hükmünün bozulması istenmiştir.

Kanun yararına bozma isteği yerinde görüldüğünden; Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2012 tarihli 2010/3560 esas ve 2011/294 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası ile aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12583, Karar No: 2014/1154, Tarih: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12583 E.  ,  2014/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz ve ecrimisil bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükmedilen bedele davanın açıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken el atma tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

2-Hükmedilen bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerekirken davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi,

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki "01.01.1982 yılından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "dava tarihi olan 07.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin ve hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresi yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/747, Karar No: 2020/1592, Tarih: 01.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/747 E.  ,  2020/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2019 tarih ve 2018/363 esas 2019/86 karar sayılı ilamı ile TCK'nin 81/1, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf talebinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmasız yapılan inceleme neticesinde; "sanık hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine’’ dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.04.2019 gün ve 2019/1195 E 2019/1207 K sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik incelemeye, meşru müdafaa şartlarının oluştuğuna, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, katılan vekilinin tahrik oluşturacak bir hareket olmadığı, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, trafikteki tartışma sonrası sanığın ikamet ettiği yere kadar gelerek küfürlü bir şekilde onu çevreden soruşturması sonrasında pense ile basit tıbbi müdahale ile giderebilek nitelikte yaralaması sonucu; maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak söz ve davranışlar karşısında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca, haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, asgariye yakın düzeyde indirim yapılması yerine yazılı biçimde asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5686, Karar No: 2013/3010, Tarih: 06.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5686 E.  ,  2013/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İcra İflas Yasasının 78/2. madde ve fıkrasında öngörüldüğü üzere ödeme emrinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde haciz istenip istenmediği ve aynı Kanunun 106 ve 110. maddelerinde yazılı bir yıllık yasal sürede satış isteğinde bulunulup bulunulmadığı saptanıp bu sürelere uyulduğunun tesbit edilmesi durumunda; muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun failinin, yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili merci tarafından istendiğinde kendisine teslim edilen yerde iade etmekle yükümlü olduğu gözetilerek, sanığın yetkili müdür olarak çalıştığı şirketin başka bir adrese taşınmasına karşın, haczedilen malların fabrikanın eski adresinde muhafaza edildiği biçimindeki savunması doğrultusunda; hacizli malların aynen mevcut olup olmadığı araştırılıp bu mallar üzerinde tasarruf edilmişse sanığın mahkumiyetine aksi durumda beraatine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10560, Karar No: 2006/13339, Tarih: 20.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10560 E.  ,  2006/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2006

Dosyada davacı vekiline karar tebliğine ilişkin tebligat parçası bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise tebligat parçasının konulması, yapılmadı ise davacı vekiline tebligat yapılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19465, Karar No: 2022/2773, Tarih: 17.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/19465 E.  ,  2022/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarih ve 2016/262 - 2016/300 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle; 3713 sayılı TMK'nın 7/2, 62, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden 24.10.2019 gün ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3 maddesinde yapılan değişiklik ile 31. maddesiyle CMK'nın eklenen geçici 5/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilme imkanı getirildiğinden ve sanık vasisi tarafından yasada belirtilen sürede temyiz edilmekle yapılan incelemede,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3713 sayılı Kanunun 7/2. fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.4.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda 03.03.2013 günü BDP(Barış Demokrasi Partisi)nin Barbaros mahalle temsilcilik açılış töreninde düzenlenen basın açıklamasında, sanığın "Biji Serok Apo" şeklinde slogan atma eyleminin, 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde yazılı, silahlı terör örgütü propagandası suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilerek;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, sanık hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.