muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13180, Karar No: 2023/5309, Tarih: 25.09.2023

Somut olayda, dava konusu taşınmaz üzerine 08.07.2021-02.08.2022 tarihlerinde haciz konulduğu, şikayet tarihi dikkate alındığında meskeniyet şikayetinin konusunun 08.07.2021 tarihli hacze ilişkin olduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 23.05.2022 tarihi itibarı ESAS NO : 2022/13180

ile haczin ayakta ve geçerli olduğu; ancak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilen 01.11.2022 tarihi itibarı ile alacaklının, bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği, bu nedenle taşınmaz üzerindeki iş bu haczin İİK'nın 110/1. maddesi uyarınca karar tarihinden önce düştüğü açıktır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, yargılama sırasında haciz düştüğünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 01.11.2022 tarih ve 2022/1668 E., 2022/1787 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4269, Karar No: 2017/84, Tarih: 18.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4269 E.  ,  2017/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dairemizin 09.....2015 tarihli geri çevirme kararı ile, temyiz isteminde bulunan davalı ... ... .....ve Ticaret Limited Şirketi'ne ilişkin ....05.2013 tarihli imza sirkülerine göre; davalı şirketi bir yıl süre ile .... ..... . ... isimli kişinin münferiden temsile yetkili olduğu, hükmün ise ....09.2014 tarihinde davalı şirketi temsilen Yiğiter ..... . ... tarafından temyiz edildiği, temyiz tarihi itibariyle imza sirkülerindeki münferiden temsile ilişkin bir yıllık sürenin geçtiği, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle davalı şirketi temsile yetkili kişiler ve temsil yetkilerinin kapsamı sorularak Yiğiter ..... . ...'ın münferiden temsile yetkili olduğunun belirlenmesi halinde işlem yapılmaksızın dosyanın iadesi, anılan şahıs dışında başka bir yetkilinin de birlikte imzası gerektiğinin belirlenmesi halinde diğer kişi ya da kişilere temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi istenilmiş, mahkemece, Dairemizin geri çevirme kararı doğrultunda ilgili ticaret sicil memurluğundan celp edilen yazıda, şirketi ....07.2015 tarihli karar ile on yıl süreliğine ...'ın münferiden temsile yetkili olduğu belirtilmiş, ...'ın ..... .... Noterliği'nin ....07.2015 tarihli vekaletnamesi ile şirket iş ve işlemlerinde ........ . ..... isimli kişiyi vekil tayin ettiği, vekaletnamede dava takip yetkisinin de verildiği, şirketi temsil yetkisine sahip asıl kişi olan ... ya da şirketin yetkili avukatının temyizi benimseme dilekçesi vermesi gerekirken ........ . .....'ın ....05.2016 havale tarihli dilekçe ile şirket adına olan temyiz istemini benimsediğini bildirdiği görülmüştür.

Avukatlık Kanunu'nun 35/.... maddesine göre; kanun işlerinde ve hukuki meselelerde mütalaa vermek, mahkeme, hakem veya yargı yetkisini haiz bulunan diğer organlar huzurunda gerçek ve tüzel kişilere ait hakları dava etmek ve savunmak, adli işlemleri takip etmek, bu işlere ait bütün evrakı düzenlemek, yalnız baroda yazılı avukatlara ait bir haktır.

Bu itibarla, şirket temsil yetkisine sahip asıl kişi olan ... veya şirketin yetkili avukatına temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyize muvafakat edip etmedikleri hususu sorulup, temyize muvafakat etmeleri hâlinde imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlenmesi, aksi hâlde, temyiz isteminin mahkemece HUMK'nın 432/.... maddesi uyarınca reddedilmesi için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16664, Karar No: 2022/8692, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16664 E.  ,  2022/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17413, Karar No: 2013/9759, Tarih: 09.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17413 E.  ,  2013/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavi gideri alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve temyiz edenin sıfatına göre aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir…. Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan

sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; Mahkemece, davacının, tedavinin başladığı 27.12.2007 tarihinde Emekli Sandığı'ndan aylık almakta olan sigortalı olduğu ve uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek; davanın, yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1629, Karar No: 2015/6094, Tarih: 19.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1629 E.  ,  2015/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : Nüfus Müdürlüğü - ...

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ..... 1. Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi tarafından ise, davacının anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacı, gerçek annesin .... ve babasının .... olmasına rağmen nüfusta dedesi ... ve ninesi ... hanesine gerçeğe aykırı şekilde kaydedildiğini ileri sürerek, nüfus kayıtlarında geçen anne ve baba adlarının iptal edilerek gerçekte annesi olan ... ve babası ... olacak şekilde nüfusa tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6, Karar No: 2015/1902, Tarih: 24.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6 E.  ,  2015/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflâs Kanunu’nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 4.870,00 TL'dir.

5311 sayılı Kanun ile İİK'na eklenen geçici 7. madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı Kanun'un 363. maddesine göre, sıraya dair şikayetin red veya kabulüne dair kararlar, sırası şikayet edilen alacak tutarının anılan temyiz sınırını geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur. Somut olayda, şikayetçi vekili, müvekkiline 1. sırada pay ayrılması gerekirken 1.700,00 TL alacak için 42. sırada yer verilerek pay ayrılmadığını ileri sürmüş olup, hükmü temyiz eden şikayet olunan lehine sıra cetvelinde 1. derece rehin alacağı olan 11.143.096,14 TL için satış bedeli bu alacağı karşılamadığından satış bedeli olan 1.353.645,20 TL'nin tamamı ayrılmıştır. Mahkemece şikayet kabul edilmekle şikayetçiye 1.700,00 TL alacağı için öncelikli pay ayrılması gerektiği belirlenmiş ve buna göre yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir. Buna göre şikayet olunan aleyhine yaratılan niza ve sonucunda verilen karar ile şikayet olunana ayrılan paydaki eksilme şikayetçinin alacak miktarı olan 1.700,00 TL olup, uyuşmazlık konusu bu miktar 4.870,00 TL'nı geçmediğinden, 29.07.2012 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenlerle, kararı temyiz eden şikayet olunan vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12033, Karar No: 2021/9045, Tarih: 16.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/12033 E.  ,  2021/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

K A R A R

Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/1324 Esas, 2016/1084 Karar sayılı kararı ile, davacı ...Ş ile davalı ... arasındaki itirazın iptali davasının kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusu için gerekli harç ve masrafın yatırılmaması gerekçesiyle davalı tarafın temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek kararın da davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 2017/5242 Esas, 2019/2708 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafın HMK’nin 336/2. maddesinde belirtildiği şekilde mali durumu gösterir bir belge sunmamış olması gerekçesiyle adli yardım talebi reddedilmiş, bu karar davalıya tebliğ edilmiş, süresinde itiraz etmesi üzerine HMK’nin 337/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosya ilgili daireye gönderilmiş, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı gereğince ilgili dairenin kapatılması üzerine, dosya, 01.07.2021 tarihinde dairemize devredilmiştir.

Yapılan incelemede;

Taraflar arasında görülen davada, itirazın iptaline ilişkin yapılan yargılama sonucunda verilen kararı davalı temyiz etmiş, nisbi temyiz harcını ödemeksizin sadece maktu harç ödemiş ve adli yardım talebinde bulunmuştur.

Davalı dilekçesi ekinde herhangi bir belge de ibraz etmemiş, dosya içerisinde bulunan icra dosyasının incelenmesinde davalının bir kısım malvarlığı üzerinde haciz bulunduğunu, bu şekilde davalının acz içinde olduğunun anlaşıldığını belirtmiş, adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazının kabul edilerek ret kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Hal böyle olunca; dilekçe ile dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı vekilinin usul ve yasaya uygun bulunmayan adli yardım talebinin reddine karar verilmesi doğru olup, vaki itirazın reddine, buna göre Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 2017/5242 Esas, 2019/2708 Karar sayılı ilamının 3 numaralı bendine göre gereği yapılmak üzere dosyanın Denizli Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/11375, Karar No: 2016/4169, Tarih: 14.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11375 E.  ,  2016/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığına bağlı olarak % 36,00 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, artarak % 56,00 oranına yükselmesi nedeniyle, % 20,00 fark için maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının kesinleşen K sayılı davasında meslek hastalığı sonucu %56 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, yapılan yargılama sonunda meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının %36 olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas kurulu ile genel kurulu raporları esas alınarak maddi ve manevi tazminatın belirlendiği anılan dosyanın incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda 28.10.2008 günlü hastane raporundaki bulgulara göre, davacıda meslek hastalığı bulunmadığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı kararına davacı tarafça yapılan itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 28.01.2009 günlü kararla davacıda meslek hastalığının bulunduğuna, sürekli iş göremezlik oranının %56,00 olduğuna ve yükümlülük süresinin uzatılmasına karar verdiği karar verdiği, bu karar üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığınca 02.03.2009 tarihli hastane raporuna dayanılarak, davacıda %56 oranında iş göremezliğin bulunduğu ve 28.10.2011 tarihinde kontrolünün gerektiğine karar verildiği, 24.11.2011 tarihli kontrol sonucu davacının kontrol kaydının kaldırıldığı, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun da 12.12.2014 günlü kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %56 olduğunu ve kontrolünün gerekmediğini karara bağladığı görülmektedir.

Uyuşmazlık kesinleşen dava konusu sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ilişkindir. Mahkemece 24.11.2011 günlü rapor tarihinde davacının sürekli iş göremezlik oranının arttığından bahisle sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.