muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/922, Karar No: 2013/1938, Tarih: 27.03.2013

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacının dava açma ehliyeti olmadığını, anasözleşmeye göre kooperatife ortak olmak için site dahilinde konut maliki, oturma hakkı sahibi, genel hizmet tesislerinden birinin maliki veya kiracı olmak gerektiğini, davacının dairelerini satmak suretiyle anasözleşmenin .... maddesinin .... bendindeki ortaklık şartlarını yitirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı site dahilinde kendisine ait ... adet daireyi satmış ise de tapu kayıtlarında aynı site dahilinde 1089 ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölüm hissesini satın almış olduğu, satış tarihi olan ........1996 tarihi dikkate alındığında ihraç kararının verildiği ....02.2010 tarihinde taşınmaz maliki olduğu, her ne kadar davalı söz konusu taşınmazın davacının da aralarında bulunduğu bir kısım şahsa babalarından intikal ettiğini ve taşınmazla ilgili ayrı bir üyelik olduğunu iddia etse de resmi senette bu taşınmazın satın alındığının sabit olduğu, kooperatifin ihraca gerekçe gösterdiği anasözleşmenin .... maddesinde sadece konut maliki olma şartının arandığı, bir konut sahibi olmanın sadece bir üyelik sağlayacağı yönünde bir

hüküm bulunmadığı, maddenin bu şekilde dar yorumlanamayacağı, bu durum dikkate alındığında davacının kooperatifte taşınmaz maliki olduğundan ihraca gerekçe gösterilen konut maliki olmama gerekçesinin yerinde olmadığı, verilen ihraç kararının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının ihracına ilişkin kooperatif yönetim kurulunun ....02.2010 tarih ve 153 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kooperatiflerde ortak olma koşullarının kaybedilmesi halinde ortaklık, kendiliğinden sona ermemektedir. Somut olayda, davacıya anasözleşmenin .... maddesinde aranan site dahilinde konut maliki, oturma hakkı sahibi, genel hizmet tesislerinden birinin maliki veya kiracısı olmak koşulunu gerçekleştirmesi için makul süre ve aksi halde üyelikten ihraç edileceği uyarısını içeren ihtarname gönderilmesi, uyarının gereği yerine getirilmediği takdirde ihracına karar verilmesi gerekmektedir. Anasözleşmede ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nda anılan ortaklık koşulunu kaybedenler için ihraç öncesinde ihtar gönderilmesi öngörülmemiş ise de, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun .... maddesinde parasal yükümlülükleri için ihraç öncesinde aranan uygun süre verilmesi koşulunun da, kıyasen uygulanması gerekir. Bu uygulamanın YHGK'nın ....04.2010 tarih ve ...-149 E, 212 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere, hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olduğunun kabulü gerekir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/178, Karar No: 2016/780, Tarih: 03.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/178 E.  ,  2016/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 10.04.2014 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 18.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1737, Karar No: 2021/15493, Tarih: 07.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1737 E.  ,  2021/15493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 270. maddelerinde düzenlenen "suç üstlenme" suçu, failin yetkili makamlara gerçeğe aykırı olarak suçu işlediğini veya suça katıldığını bildirmesi ile oluşur.

İhbar, şikayet ve bildirimlerin nasıl ve hangi mercilere yapılacağı CMK.nın 158. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan hakkında kamu davası açılan ve mahkumiyet hükmü kurulan inceleme dışı sanık ...'nin yönetimindeki araç ile Şüayip Erdener isimli şahsın idaresindeki aracın karıştığı yaralamalı trafik kazası üzerine, hastanede inceleme dışı diğer sanıklar polise kazayı yapan aracı sanık ...'ün kullandığını söylediklerini beyan etmiş ve sanık ...'ın saat 01.00'de düzenlenen doktor raporuna göre alkol ölçümü yapılmış ise de, gerçek sürücü olan sanık ...'un daha önce saat 00.45'te alkol ölçümünün yapılması, kaza ile ilgili tüm belgelerin aracın gerçek sürücüsü ... adına düzenlenmesi ve kolluk ifadelerinde de gerçeğin olduğu gibi anlatılması ve sanığın kolluk ifadesi dahil hiçbir aşamada aracı kendisinin kullandığına ilişkin bir beyanının olmaması, hiçbir belgenin sanık adına düzenlenmemesi hususları birlikte değerlendirdiğinde sanığın sözlü olarak aracı kendisinin kullandığı yönündeki beyanının yetkili makama yapılmış bir bildirim olarak kabulü mümkün olmadığından unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2806, Karar No: 2012/5257, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2806 E.  ,  2012/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/05/2010 gününde verilen dilekçe ile hukuka aykırılığın tespiti ve tecavüzün durdurulması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hukuka aykırılığın tespiti, kararın yayınlanması ve tecavüzün durdurulması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının İsmet İnönü hakkındaki beyanlarının hukuka aykırı olduğunun tespiti, kararın yayınlanması ve hukuka aykırı saldırının durdurulması isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya yönelik doğrudan ve dolaylı bir saldırının sözkonusu olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalı iktidar partisi genel başkanının davalının mensup olduğu ana muhalefet partisi eski genel başkanının uygulamalarını sert bir dille eleştirdiği açıktır. Ancak; davacının kişiliğine yönelik herhangi bir saldırı yoktur. O nedenle ve matufiyet olgusu gerçekleşmediği gözetilerek hukuka aykırılığın tespitine yönelik istemin de reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/661, Karar No: 2019/6678, Tarih: 04.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/661 E.  ,  2019/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin aşamalarda; suça konu minibüsün servis aracı olduğu için kapısını açık bırakıp kontak anahtarını üzerinde bıraktığını söylemesi karşısında; sanığın kapısı açık olan araçtan para çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21599, Karar No: 2012/21563, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21599 E.  ,  2012/21563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Doğan Eğitim Hizmetleri ve Çocuk İhtiyaçları San. Tic. Ltd. Şti. (Alican Yuva) iadesine, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16447, Karar No: 2013/23447, Tarih: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16447 E.  ,  2013/23447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille bölünmüş yolda, ışıklı 4 yönlü kavşaktan orta refüj aralığından sola dönmek istediği sırada, karşı yönden seyreden katılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobilin sol önü ile sanığın aracının sol önünün çarpışması sonucu katılan sanığın aracının 14.5 metre ileri savrulması şeklinde meydana gelen olayda; her ne kadar sanık kavşakta yeşil ışıkta dönüş yaptığını iddia etse de; katılan sanık ile katılan sanığın aracında bulunan katılan Ayşe Memnune Beldağ'ın yeşilde geçtiklerini beyan etmeleri ve yine olay yerinde seyir halinde bulunan ... sürücüleri tanıklar Özdemir Manavcı ile Mustafa Kemal Şahin'in, katılan sanık ...'ın yeşil ışıkta kavşakta geçişi sırasında sanık ...'in kavşakta kırmızı ışıkta dönüş yapması nedeniyle olayın meydana geldiğini beyan etmeleri karşısında; olayın oluşuna uygun düşen bu beyanlara itibar edilerek sanığın kavşakta ışık sistemine dikkat etmeden dönüş yaptığı mahkemece de kabul edilmesine rağmen bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna,beraat kararı verilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1414, Karar No: 2018/3192, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1414 E.  ,  2018/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2017 gün ve 2017/261 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip babası sıfatıyla yargılamada şikayetçi olup kamu davasına katılan ...'e anılan hükmün istinaf incelemesini gerçekleştiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan tayin edilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun anılan cezanın 6 yıl 8 aya indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair verilen gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan ...'e tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3388, Karar No: 2023/9196, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3388 E.  ,  2023/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3543 Esas, 2022/4305 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/560 Esas, 2021/741 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, 639 ada 6 parselde kayıtlı taşınmazda 1/2 oranla müşterek mülkiyet hükümlerine göre malik olduklarını, müvekkilinin tarafların paylı malik olduğu taşınmazdaki ortak yerlerde ortak mülkiyet hükümlerine göre mülkiyet ve kullanma hakkı bulunduğunu, davalının ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle rahatsızlık vermemek ve müvekkilinin haklarını kullanırken çiğnememekle yükümlü olduğunu, davalının ana gayrimenkulün ortak yerlerinde tek başına herhangi bir değişiklik yapma hakkına da sahip olmadığını, ancak davalının ortak yerden sayılan, ikiz villayı çevreleyen bahçe ve diğer ortak alanlarda depo ile duş inşaa edildiğini, duşun etrafını bitki örtüsü ile kapattığını, yan tarafın çit ile kapatıldığını, tel çit üzerine sabit olmayan perde yapılarak tüm görüntünün kapatıldığını, her iki yan tarafın da toprak ile doldurularak bir nevi istinat duvarı oluşturulduğunu, bu durumun fiili sınır haline getirildiğini, bahçe duvarı üzerine kasıtlı olarak dikenlik yapıldığını, müvekkilinin güneşi, hava akışı ve görüşünün kapatıldığını, tel örgü yanındaki toprak zemin üzerinin seramik ile kaplandığını, davalının kendisine ait bulunan balkon yanındaki pis su borusunu emaneten onanarak o şekilde bıraktığını, müvekkilinin bulunduğu taraftaki balkon yanına kasıtlı olarak ağaç dikilerek görüntünün tamamen kapatıldığını, yine ağaç altına alanı kapatmak amacıyla çalılık ekildiğini, davalının arka taraf duvar dibine ve üstüne sınır koymak maksadıyla bir kısım bitkiler ektiğini, ortak alanı kapatarak ve geçişi engelleyecek şekilde filii sınır oluşturduğunu, tarafların müştereken malik oldukları Sığacık Mahallesi, 639 ada 6 parsel sayılı taşınmazda davalının ortak yerlere yaptığı haksız ve komşuluk hukukuna aykırı tüm müdahalesinin men'i ile kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle;müvekkilinin dava konusu evin üçüncü maliki olduğunu, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususların hiçbirinin müvekkili tarafından yapılmadığını, tarafların ikiz villanın malikleri olduğunu, iddia edildiği şekilde müvekkilinin hiçbir şekilde müdahalesinin olmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, iddia edilenlerin gayrimenkulün doğal yapısından kaynaklandığını veya davacının eski maliklerinin imalatlarından meydana geldiğini, müvekkilinin evi satın aldığında mevcut fiili bir kullanımın bulunduğunu, davacının mevcut durumu görerek satın aldığını, davacının evvelce müvekkilinin evinin eski malikine karşı dava açtığını, müvekkilinin bu davada taraf olmadığını, bu davada verilen kararların müvekkili bağlamadığını, yapılan müdahalelelerin eski malik tarafından giderildiğini, müvekkilinin gayrimenkülü satın almadan önce iyi komşuluk ilişkisi tesis etmek için davacı ile irtibata geçtiğini ve herhangi bir talebi olup olmadığını sorduğunu, davacının sadece bahçede bulunan zeytin ağacını kesmesini istediğini ve müvekkilinin de kabul etmesi üzerine ağacın kesildiğini, varlığı iddia edilen ağacın bu ağaç olduğunu, kesilen ağacın kendiliğinden sürgün vererek yeşillendiğini ve manzara kapatmadığını, bahçede bulunan çalılıklarla ilgili müvekkilin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının evinin deniz tarafına baktığını, davacının evinin müvekkilinin evinin bulunduğu tarafta hiçbir manzara, hava akımı bulunmadığını, iki ev arasında kot farkı ve bu kot farkı nedeniyle davacı tarafın önceki maliki tarafından yapılmış duvar bulunduğunu, bu duvar üzerindeki çitin sabit yapı olmayıp çok gözenekli olduğunu, hava geçirmez olmadığını, sadece küçük çocukların özellikle müvekkilin hamile olan kızının düşmesini engellemek için güvenlik amaçlı olduğunu, tüm bu nedenlerle haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri