muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16233, Karar No: 2014/806, Tarih: 22.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16233 E.  ,  2014/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 14/02/2013

Numarası : 2010/423-2013/73

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, asıl dava ve birleştirilen dava dosyasında davalıya ait işyerinde 2001 yılından 2010 yılı Eylül ayına kadar aralıksız kalfa olarak çalıştığını, aylık ücretinin 2.000,00 TL olduğunu, 2 yıllık ücret alacağının ödenmediğini, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve 2 yıllık ücret alacağının dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının evrak takipçisi olarak işe başladığını, kalfalık yapmadığını, hizmet süresinin kesintili olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışmasının ve ücret alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiş ayrıca cevap dilekçesini de zamanaşımı savunması yönünden ıslah etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini ücret alacağının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının eczacı kalfası mı yoksa evrak takipçisi olarak mı çalıştığı, ücretinin ne olduğu, eczacı kalfası olması halinde fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kimi zaman çalışma yaşamında çeşitli sebeplerle, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçekte alınan ücretle örtüşmediği görülmektedir. Bu durumda kabule konu edilecek alacak kalemlerinin belirlenmesi bakımından gerçek ücretin tespiti önem kazanmaktadır. İşçinin çalıştığı süre, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve benzer işi yapan işçilere ödenen ücretler gibi hususlar göz önünde tutulduğunda işçiye ödenen ücret hususunda tereddüt oluştuğunda tanık ifadeleri dikkate alınmalı ve ancak tanık ifadeleri ile şüphe giderilemediği halde işçinin meslekte geçirdiği süre, davalı işyerindeki çalışma süresi, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve meslek odalarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Davacının işe girdiğinde dosyada bulunan vekaletnamelerden de anlaşılacağı üzere evrak takipçisi olarak işe başladığı işe devam ederken de 14.08.2009 tarihinde de eczacı kalfası olarak sertifika aldığı, Eczacı Teknisyenleri Derneğinin yazısında da 20.03.2009 tarihinde kurulan Derneğin Yönetim Kurulunda görev aldığı ve işlerinin yoğunluğu nedeniyle istifa eden davacının halen derneğin 41 nolu üyesi olduğunun bildirildiği, buna ek olarak davalının, davacının eşini Cumhuriyet Savcılığına 25/10/2010 tarihinde şikayet ettiği ve dilekçesinde davacının kalfa olarak çalıştığını beyan ettiği ve Alanya Sulh Ceza Mah. 2010/969 E. sayılı dosyasında da aynı beyanların tekrar edildiği dosyada bulunan belgelerden anlaşılmıştır. Dosyadaki delillere göre davacının eczacı kalfası olarak çalıştığı kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen kıstaslar çerçevesinde emsal ücret araştırması yapılırken davacının mesleki kıdemi ve ücret araştırmasına verilen cevap yazılarından anlaşılacağı üzere mezuniyet durumu, bilgisayar kullanıp kullanmadığı hususları açık bildirilerek yeniden müzekkere yazılmalı ve gelen cevaba göre ücret miktarının belirlenmesi gereklidir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ve bordroda sembolik olmayan fazla mesai ücreti tahakkuku varsa ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan nöbetçi eczane kayıtları ve Eczacılar Odasının hangi bölgedeki eczanelerin hangi saate kadar çalışabileceğine dair kayıtlar ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek eczacı kalfası olan davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, gerekirse ek rapor aldırılmak suretiyle hesaplanmalı sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1344, Karar No: 2016/1035, Tarih: 09.11.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1344 E.  ,  2016/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05.07.2012 gün ve 2010/1362 E., 2012/408 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 02.07.2013 gün ve 2012/16186 E., 2013/12701 K. sayılı kararıyla;

(….Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Büyükşehir Belediyesinde görevli olduğunu, davalının 13.12.2010 tarihli T.B.M.M. Meclis Plan ve Bütçe görüşmelerinde ve devamında 14.12.2010 tarihli basın toplantısındaki beyanlarında, .... Büyükşehir Belediyesinde on yedi kişilik bir rüşvet çetesinin bulunduğunu ileri sürdüğünü, kendisinin de belediye çalışanı olduğunu ve adının davacının beyanlarına dayanak gösterdiği dava dışı ...nun savcılık ifadesinde geçtiğini hakkında rüşvet almaktan dolayı soruşturma yürütüldüğünü ancak savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının kesinleşen bu karara ve aradan geçen zamana rağmen davaya konu açıklamalarda bulunduğunu bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla uğranılan manevi zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, beyanlarında davacının isim veya sıfatı gibi tanımlayıcı ibarelere yer verilmediğini, doğrudan davacının şahsına yönelik beyan, düşünce, yorumlarda bulunulmadığını, davacının haklarına doğrudan bir müdahale olmadığından matufiyetin oluşmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının ana muhalefet partisi genel başkanı olması nedeniyle eleştiride bulunmasının hukuka aykırılık teşkil etmediği, davacının ismi bildirilmeden genel olarak .... Büyükşehir Belediyesi'nde yolsuzluklar olduğundan bahisle halkın bilgilendirilmesinde kamu yararı olduğu ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olan olayda; davalı ana muhalefet partisi genel başkanı beyanlarında, dava dışı ...adlı şahsın ifadelerini dayanak almıştır. Dosya kapsamından, bu şahsın .... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkında yürütülen dolandırıcılık iddiasına dayalı 2007/17518 sayılı soruşturma dosyası sırasındaki savunmalarında davacının da içinde bulunduğu belediye çalışanları hakkında rüşvet aldıklarına yönelik ihbarda bulunduğu ve 17.07.2007 tarihinde bu yönde ayrıca ifade verdiği anlaşılmaktadır. Sonrasında kendisi hakkında Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında 2007/253-2008/3 sayılı ilamla kamu kurum ve kuruluşları ve benzeri tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan ceza verilmiş ve karar Yargıtay ....Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir. ...'nun bahsi geçen ihbar ve şikâyeti sonucunda davacı dâhil elli kişi hakkında .... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2007/24740 sayılı soruşturma dosyasında 12.03.2008 tarih ve 2008/3088 sayılı kararla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Yine aynı şekilde yürütülen idari soruşturmada da 03.07.2007 tarihli muhakkik raporunda "...iddialar soyut olduğundan ilgililer hakkında soruşturma açılmasına yer olmadığına..." dair karar verilmiştir. Tüm bu gelişmelere rağmen ve davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği halde, davalı tarafından aradan 2-3 yıl zaman geçtikten sonra yapılan açıklamalarda bahsi geçen ...adlı şahsın beyanlarına atıfta bulunularak 13.12.2010 tarihli T.B.M.M oturumunda "....17.07.2007 tarihinde ....diye bir yurttaş -.... Büyükşehir Belediyesinde çalışıyor- gidiyor polise rüşvet çarkının nasıl döndüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, 26 sayfa. Arkasından imzalıyor ve kendisi bu itiraflarda bulunuyor.... Büyükşehir Belediye Başkanı ve diğer belediye görevlilerine isnat edilen suç Türk Ceza Kanunu 252'sine giriyor, rüşvet suçunu oluşturduğundan...." şeklindeki ve devam sözleri ile yine 14.12.2010 tarihinde yapılan basın toplantısında sarfettiği "...biz o on yedi kişilik çeteyi nasıl bire indirdin, hangi gerekçeyle bire indirdin, biz onu soruyoruz... ....'de dönen rüşvet tezgahının bir parçası olur... Rüşveti biz ben alıyordum, dağıtıyordum. Bizim bir çetemiz vardı diyen adam şu anda Ergenekon'da yatıyor..." şeklindeki sözlerin davacının ismi açıkça belirtilmese dahi davalı beyanlarına tarihi de verilerek dayanak gösterilen şikâyetçi ...'nun soruşturma dosyasındaki 17.07.2007 tarihli ifadesinde davacının isminin açıkça zikredilmesi ve davalının konumu gereği beyanlarının basında geniş yer bulması karşısında, davacının kişilik haklarına hukuka aykırı olarak saldırıda bulunulduğu açık olup uygun miktarda bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir..."

gerekçesiyle oyçokluğu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalının ana muhalefet partisi genel başkanı olması nedeniyle eleştiride bulunmasının hukuka aykırılık teşkil etmediği; davacının ismi belirtilmeden genel olarak Kayseri Büyükşehir Belediyesinde yolsuzluklar olduğundan bahisle halkın bilgilendirilmesinde kamu yararı olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekilince temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçelerle oyçokluğu ile bozma kararı verilmiş; mahkemece önceki gerekçeler tekrar edilip genişletilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık dava konusu ifadeler dikkate alındığında, matufiyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle işin esası ile ilgili yasal düzenlemelerin üzerinde durulması gerekmektedir.

4721 sayılı TMK’nın '' saldırıya karşı '' başlıklı 24. maddesi:

''... Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hâkimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir…” şeklindedir

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 49.maddesi ise;

''...Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir...'' düzenlemesini içermekte olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 126. maddesi:

''... Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır” hükmünü amirdir.

Belirtilmelidir ki, manevi tazminat isteme hakkı kural olarak, ancak saldırının kişilik haklarına doğrudan yönelik olduğu kişiye tanınmıştır. (UYGUR,T: Açıklamalı İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, C. 1., İstanbul 1990, s.689)

Buna göre eldeki uyuşmazlıkta Türk Medeni Kanunu ve 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun anılan maddelerinde belirtilen “hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse” ve “şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi” şeklindeki ifadelerin somut olayda davacıyı hukuki koruma altına alıp almadığının açıklığa kavuşturulması gerekir. İşte bu sorun uygulamada matufiyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği yönündeki inceleme ile çözülmektedir.

Buna göre eldeki uyuşmazlıkta Türk Medeni Kanunu ve 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun anılan maddelerinde belirtilen “hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse” ve “şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi” şeklindeki ifadelerin somut olayda davacıyı hukuki koruma altına alıp almadığının açıklığa kavuşturulması gerekir. İşte bu sorun uygulamada matufiyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği yönündeki inceleme ile çözülmektedir.

Matufiyet kelime anlamı olarak yöneliklik, yönelmiş olmaklık olarak tarif edilmektedir (YILMAZ , E.: Hukuk Sözlüğü, b.7, Ankara 2002, s.784).

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 07.07.2010 gün ve 2010/4-377 E ve 2010/365 K sayılı kararında da kabul edilmiştir.

Özellikle kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemini içeren davalarda konu olan matufiyet şartı açıkça kanunda yer almamakla birlikte Yargıtay içtihatlarıyla hukukumuza girmiştir. Matufiyet şartının içtihatlarda adı, sanı, kimliği belli olmasa da ona yöneldiği konusunda kuşku bırakmayacak şekilde ithamlara, yönelimlere yer veren ifadeler olduğu kabul edilmektedir.

Yargısal kararlarda yayın ile şeref ve haysiyetine veya özel yaşamına dolayısıyla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden yönünden varlığı aranan önemli bir koşul olarak tarif edilmiş, matufiyetin varlığını kabul için o yayında ya kişinin adından açıkça sözedilmesi veya konumunun sıfatının gösterilmesi ya da bunlardan söz edilmese dahi yayın içeriğinden bu kişinin amaçlandığı, yayının ona yönelik olduğunun anlaşılması veya anlaşılabilir olması şartları aranmıştır.

Gerçekten, hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa hem isim zikredilmiş hem de hakaret vaki olmuş sayılır.

Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde davacının .... Büyükşehir Belediyesinde genel sekreter yardımcısı olarak görev yaptığı, davalının ise ana muhalefet partisi olan ... Partisi’nin genel başkanı olduğu, davalının 13.10.2010 tarihinde TBMM Meclis Plan ve Bütçe görüşmeleri sırasında "...17.07.2007 tarihinde....diye bir yurttaş -.... Büyükşehir Belediyesinde çalışıyor- gidiyor polise rüşvet çarkının nasıl döndüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, 26 sayfa. arkasından imzalıyor ve kendisi bu itiraflarda bulunuyor...Büyükşehir Belediye Başkanı ve diğer belediye görevlilerine isnat edilen suç Türk Ceza Kanunu 252'sine giriyor, rüşvet suçunu oluşturduğundan...." şeklindeki ve 14.12.2010 tarihli basın toplantısındaki "...biz o on yedi kişilik çeteyi nasıl bire indirdin, hangi gerekçeyle bire indirdin, biz onu soruyoruz... ... dönen rüşvet tezgahının bir parçası olur... Rüşveti biz ben alıyordum, dağıtıyordum. Bizim bir çetemiz vardı diyen adam şu anda Ergenekon'da yatıyor..." ifadelerini sarf ettiği anlaşılmaktadır.

Davalının TBMM oturumundaki ve basın toplantısındaki ifadelerinin tamamı incelendiğinde; davalı tarafından davacının ismi ve sıfatı belirtilmeden ...’nun ifadelerine atıfta bulunulmasının ve .... Büyükşehir Belediyesi'nde yolsuzluklar olduğunu söylemesinin ortalama bir okur ya da dinleyicinin davalının sözlerinin muhatabının davacı olduğunu anlamasına yeterli olmadığı için davalının ifadelerinin davacıya matuf olmadığı ve böylece matufiyet unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

O halde, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin davanın matufiyet unsuru gerçekleşmediğinden reddine ilişkin yerel mahkemece verilen direnme kararı yerinde olup onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...

19.H.D. Bşk.

...

15.H.D. Bşk.

...

14.H.D. Bşk.

...

16.H.D. Bşk.

...

17.H.D. Bşk.

...

21.H.D. Bşk.

...

20.H.D. Bşk.

...

1.H.D. Bşk.

...

18.H.D. Bşk.

...

8.H.D. Bşk.

...

23.H.D. Bşk.

...

22.H.D. Bşk.

...

13.H.D. Bşk.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

.
Yargıtay — Esas No: 2012/5045, Karar No: 2012/8806, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5045 E.  ,  2012/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2062, Karar No: 2025/3420, Tarih: 29.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2062 E.  ,  2025/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20270, Karar No: 2012/16389, Tarih: 02.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/20270 E.  ,  2012/16389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın aşamalarda alınan beyanlarında, suça konu motosikleti arka tekerine demir koymak suretiyle kilitlediğini beyan etmesi karşısında, öncelikle yakınana motosikletin arka tekerinin kaldırılmak suretiyle bulunduğu noktadan götürülüp götürülemeyeceği hususu sorulup, dosya kapsamından Ege Mosan marka olduğu anlaşılan motosikletin bir kişi tarafından arka tekeri kaldırılmak suretiyle bulunduğu yerden götürülüp götürülemeyeceği hususu da araştırılıp, şayet motosiklet arka tekeri kolayca kaldırılıp götürülebilecek nitelikte ise; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1, motosikletin götürülebilmesi için kilidin mutlaka kırılması gerekiyor ise bu takdirde aynı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturacağı düşünülüp değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.