muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3402, Karar No: 2021/5554, Tarih: 26.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3402 E.  ,  2021/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak ve tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı ve davalı ... ile ... Termal Tatil Sağlık ve Turizm Yatırımları A.Ş.'nin istinaf başvurularının esastan reddine, davalı ...'in istinaf başvurusunun süre yönünden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından adli yardım talepli ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucu Dairemizce davalıların adli yardım talebinin reddine dair verilen 10/02/2021 tarihli ve 2020/11944 E.- 2021/1202 K. sayılı ilama karşı davalılar vekilinin itirazda bulunduğu anlaşılmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin 10/02/2021 tarihli ve 2020/11944 E.- 2021/1202 K. sayılı ilamı ile; temyiz eden davalıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve verilen karara karşı davalılar vekilinin itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

6100 HMK.’nun 337/2. maddesi gereğince Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine yönelik karara yapılan itirazı inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9790, Karar No: 2013/1139, Tarih: 28.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9790 E.  ,  2013/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar... vdl. aleyhine 18/06/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan.. ...'ün Taraf gazetesinde 02.03.2009 tarihinde yayınlanan köşe yazısında; kendisinin 01.03.2009 tarihli köşe yazısını olduğundan çok farklı yorumlayarak, kamuoyuna yanlış tanıtarak, düşüncelerini gerçekmiş gibi lanse ederek, kendisini toplum gözünde töhmet altında bıraktığını, gerek kişilik, gerekse mesleki onur, şeref ve haysiyetini doğrudan doğruya ve ağır bir şekilde sarstığını belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu yazının Anayasa, Basın Kanunu ve AİHS'nin 10. maddesi çerçevesinde, ifade özgürlüğü kapsamında kalan bir düşünce yazısı olduğunu, tamamının incelenmesi gerektiğini, yazarın amacının ...'in katlinin nedeni olan sosyopolitik iklimin eleştirisinden ibaret olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; dava konusu yazı ile eleştiri sınırlarının aşıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, yazıdaki ifadelerin bir kısmının davacıyı küçük düşürücü, hakaret içeren nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yazının davacıya yönelik ağır eleştiriler içerse de davacıyı aşağılama ve küçültme kastıyla yazılmadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1437, Karar No: 2013/2299, Tarih: 10.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1437 E.  ,  2013/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu şirketin ... Kipa Kitle Paz. Tic. ve Gıda San. A.Ş.'deki hak ve alacaklarının paylaşımı için düzenlenen ....04.2011 tarihli sıra cetvelinde garameten pay ayrılan davalının alacağının, gerçek bir alacak olmadığını, yapılan borçlanma işleminin muvazaalı ve diğer alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin dosya alacağının yargılama giderleri de dahil, davalıya ayrılan garame payından ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır tanıdığı dava dışı borçlu şirketin yetkilisi ....'a 300.000,00 TL borç verdiğini ve karşılığında da dört adet bono düzenlendiğini, dava dışı borçlu şirketin de bonolara kefil olduğunu, muvazaalı bir durum olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı alacaklı ile dava dışı borçlu arasındaki dava konusu borcun borçlu şirketin defterlerinde yer almadığı, bu hali ile davalı ile dava dışı borçlu şirket arasında yapılmış olan borçlandırma işleminin muvazaalı olabileceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ....04.2011 tarihinde düzenlenen sıra cetvelindeki davalıya ayrılan garame payından davacı alacağının yargılama giderleri ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Bu tür davalarda amaç, davalı ile dava dışı borçlunun muvazaalı borç yaratmak suretiyle alacaklı durumundaki diğer kişilerden mal kaçırma işleminin, davacıya karşı ileri sürülememesini sağlamaktır. Bunun için borçlandırıcı işleminin daha önce yapılmış olup olmaması da önem taşır.

Somut olayda, davalının bonoya dayalı ... takip tarihi ....01.2011 olup, davacı ise bu tarihten sonra keşide edilmiş ....02.2011 ve ....03.2011 tarihli çeklere dayalı olarak ... takibi başlatmıştır. Davacının takibinin dayanağı olan çeklerin keşide tarihleri dikkate alındığında, davalının takibinin dayanağı olan bonoların davacının çeklerinden daha önce düzenlenmiş olduğu anlaşıldığından, davalının alacağının davacının alacağından daha önce doğmuş olduğunun ve davacı yönünden muvazaa yaratmayacağının kabulü gerekir.

Ancak, davacı tarafça takibin dayanağı çeklerin, davalının takip tarihinden önce, davacı ile dava dışı borçlu arasında mevcut bir borç ilişkisine dayandığı iddia edildiğine göre, mahkemece davacının defter kayıt ve belgeleri incelenip, muvazaalı alacağın borcun

Ancak, davacı tarafça takibin dayanağı çeklerin, davalının takip tarihinden önce, davacı ile dava dışı borçlu arasında mevcut bir borç ilişkisine dayandığı iddia edildiğine göre, mahkemece davacının defter kayıt ve belgeleri incelenip, muvazaalı alacağın borcun

doğumundan sonra yaratılabileceği yönündeki karine de dikkate alınmak suretiyle davacının alacağının davalı alacağından önce doğup doğmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17385, Karar No: 2020/1895, Tarih: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17385 E.  ,  2020/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezanın türü ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık hakkında mağdurlar ... ve Kudret'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanık hakkında kurulan hükümlerin B) 6. ve C) 6. fıkralarında CMK'nin 231. maddesinin "Sanığın celp edilen kayıtlarına, olaydan pişmanlık duymamasına, sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde vicdani kanaat hasıl olmaması sebebi ile hakkında CMK 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' gerekçesiyle uygulanmamasına karar verildiği, B) 7. ve C) 7. fıkralarında ise sanık hakkında TCK'nin 51. maddesinin ''Sanığın geçmişte sabıkasız olması ,şahsi ve sosyal haline nazaran cezasının ertelenmesi haline ileride suç işlemekten çekineceği hakkında mahkememizde kanaat hasıl olduğundan sanığın cezasının TCK 51. maddesi gereğince ERTELENMESİNE'' gerekçesiyle uygulanmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

Kabule göre de;

b)Sanığın temyiz dilekçesine eklediği 04.08.2015 tarihli Ege Üniversitesi Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre ''Epilepsi'' hastası olduğunu bildirmesi karşısında, CMK'nin 74. maddesi gereğince gözlem altına alınmasına lüzum bulunup bulunmadığı hususunda uzman görüşüne başvurulduktan sonra, olumlu görüş bildirilmesi durumunda gözlem altına alınmasına karar verilerek, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c)Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurların adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezalarında (1/2) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

d)5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 10 ay 15 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 10 ay 15 gün” olacağı gözetilmeden, sanık için “1 yıl” süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

e)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/962, Karar No: 2020/1499, Tarih: 02.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/962 E.  ,  2020/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazetecilik AŞ aleyhine 10/02/2014 gününde verilen dilekçe ile (internet) basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/09/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Gazetecilik AŞ’nin yayın sahibi olduğu www.gazetevatan.com’’ isimli internet sitesinde 29/01/2014 tarihinde yer alan ‘’...’ın fezlekesiyle ilgili flaş gelişme’’başlıklı haberde davacının şahsiyet haklarına tecavüz niteliğinde, şeref, haysiyet ve onuruna yönelik gerçek dışı, suç isnadı içeren, iftira ve hakaretlerde bulunulduğunu, davacı hakkında fezleke bulunduğu iddiasının doğru olmadığını, , dava konusu haber nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davaya konu haberin basın özgürlüğü çerçevesinde hukuka uygun olarak kaleme alındığını, kişilik haklarına saldırı kastını içermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin muhalefet parti başkan yardımcısının ifadelerine atıfta bulunularak yayınlandığını, yayının haber niteliği taşıdığı, güncel olduğu , haberin bir söylenti ve iddia niteliğinde bulunduğu, basının somut gerçekliği araştırma yükümlülüğü bulunmadığı,haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, siyasi kişilerin sert eleştirilere katlanma yükümlüğünün bulunduğu, haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde yayınlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu haberde “ CHP Genel Başkan Yardımcısı ..., yolsuzluk ve rüşvet operasyonu ile ilgili olarak hakkında fezleke hazırlanan bakan sayısının 7 olduğunu ileri sürdü. Fezlekelerden beşinin Adalet Bakanı ... ile eski Bakanlar ..., ..., ... ve ... hakkında olduğu öne sürüldü. İddiayı gündeme getiren ... , diğer 2 kişinin ismini vermezken , kulislerde söz konusu isimlerin eski Ulaştırma ve Denizcilik Bakanı ... ile Devlet Bakanı ... olduğu söylentisi yayıldı.’’ ifadelerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı tarafından 05/02/2014 tarihinde ...'e noter aracılığı ile gönderilen ihtarname ile, 30/01/2014 tarihli Sözcü gazetesinde yer alan ve iş bu davaya konu haber içeriğiyle aynı olan iddialar ile ilgili olarak, başlatılacak hukuki sürece esas olmak üzere; haberde yer alan şekilde davacının ismini de zikretmek suretiyle hakkında fezleke olduğuna dair bir iddiada bulunup bulunmadığının bildirilmesinin istendiği, sözü geçen ihtarnameye ... tarafından yine noter aracılığı cevap verildiği, gönderilen cevabi ihtarnamede ise, “Cumhuriyet Halk Partisi'nin Merkez Yönetim Kurulu (MYK) gündemiyle ilgili düzenlediğim basın toplantısında, haklarında fezleke düzenlenen bakanların isimlerini zikretmedim." ifadelerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Anayasal güvence altında bulunan basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı BK. m. 49 (TBK m. 58) ve MK. m. 24 hükümleri ile belirlenmiştir. Bu bağlamda haber verme hakkı; gerçeklik, kamu yararı, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Bu kurallardan birisine aykırı davranış durumunda, haber verme hakkının kullanıldığından ve hukuka uygunluk nedeninin varlığından söz edilemez.

Somut olayda; dava konusu haberde davacı Bakan hakkında fezleke bulunduğuna dair iddialarda bulunulduğu, haberin kaynağı olarak da CHP Genel Başkan Yardımcısı ...'in basın açıklamasının gösterildiği, yapılan habere ilişkin başka herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı, söz konusu basın açıklamasında davacının isminin geçmediği , davaya konu haberde kamuyararı bulunmadığı, görünür gerçeğe uygun olmadığı, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davaya konu haberde geçen iddialar davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak niteliktedir. O halde, mahkemece uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5151, Karar No: 2017/11241, Tarih: 18.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5151 E.  ,  2017/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık, hüküm ve temyiz, evlat edinmede ana-baba rızasının aranmamasına ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren 20.01.2017 tarih 2017/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3373, Karar No: 2015/8187, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3373 E.  ,  2015/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/297770

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/136 (E) ve 2012/273 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6326, Karar No: 2006/7392, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6326 E.  ,  2006/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.9.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Az yukarıda sözü edildiği üzere geçit ihtiyacının davacının sübjektif arzusuna göre değil fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca karşılaştırılması gerekir. Somut olayda; geçit Hazineye ait 10082 parsel üzerinden istenmiş, mahkemece de geçit bu parsel üzerinde kurulmuştur. Oysa fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi geçidin 10082 parsel ile dava dışı 8577 parsellerin ortak sınırından kurulmasını gerektirir. O yüzden mahkemece davacıya 8577 parsel maliki aleyhine de dava açmak üzere olanak sağlanmalı açılan davalar birleştirilmeli davacının geçit ihtiyacı 10082 ve 8577 parsellerin ortak sınırından karşılanmalıdır. Değinilen durumun değerlendirilmemesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 26.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7782, Karar No: 2021/5443, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7782 E.  ,  2021/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KDZ. EREĞLİ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- ... yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- ... yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

25/08/2013 tarihli olay tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın da aralarında bulunduğu bir grubun park edilmiş bir aracın önünde ayakta durdukları esnada şüphe üzerine kolluk görevlilerince yanlarına gidildiği, ... plaka sayılı aracın tamponunun altında ve yaklaşık 3 metre uzağında toplam net 1.2 gram uyuşturucu madde bulunduğu, dosya kapsamından sanığa ait olduğunun anlaşılması karşısında sanığın atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

29.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.