muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15087, Karar No: 2013/12698, Tarih: 02.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15087 E.  ,  2013/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Büyükşehir Belediyesinde görevli olduğunu, davalının 13/12/2010 tarihli .... Meclis Plan ve Bütçe görüşmelerinde ve devamında 14/12/2010 tarihli basın toplantısındaki beyanlarında, ... Büyükşehir Belediyesinde on yedi kişilik bir rüşvet çetesinin bulunduğunu ileri sürdüğünü, kendisinin de belediye çalışanı olduğunu ve adının davacının beyanlarına dayanak gösterdiği dava dışı ...'nun savcılık ifadesinde geçtiğini hakkında rüşvet almaktan dolayı soruşturma yürütüldüğünü ancak savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının kesinleşen bu karara ve aradan geçen zamana rağmen davaya konu açıklamalarda bulunduğunu bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla uğranılan manevi zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, beyanlarında davacının isim veya sıfatı gibi tanımlayıcı ibarelere yer verilmediğini, doğrudan davacının şahsına yönelik beyan, düşünce, yorumlarda bulunulmadığını, davacının haklarına doğrudan bir müdahale olmadığından matufiyetin oluşmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalınının ana muhalefet partisi genel başkanı olması nedeniyle eleştiride bulunmasının hukuka aykırılık teşkil etmediği, davacının ismi bildirilmeden genel olarak ... Büyükşehir Belediyesi'nde yolsuzluklar olduğundan bahisle halkın bilgilendirilmesinde kamu yararı olduğu ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olan olayda; davalı ana muhalefet partisi genel başkanı beyanlarında, dava dışı ... adlı şahsın ifadelerini dayanak almıştır. Dosya kapsamından, bu şahsın ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkında yürütülen dolandırıcılık iddiasına dayalı 2007/17518 sayılı soruşturma dosyası sırasındaki savunmalarında davacının da içinde bulunduğu belediye çalışanları hakkında rüşvet aldıklarına yönelik ihbarda bulunduğu ve 17.07.2007 tarihinde bu yönde ayrıca ifade verdiği anlaşılmaktadır. Sonrasında kendisi hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında 2007/253-2008/3 sayılı ilamla kamu kurum ve kuruluşları ve benzeri tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan ceza verilmiş ve karar Yargıtay 11.Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir. ...'nun bahsi geçen ihbar ve şikayeti sonucunda davacı dahil elli kişi hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2007/24740 sayılı soruşturma dosyasında 12.03.2008 tarih ve 2008/3088 sayılı kararla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Yine aynı şekilde yürütülen idari soruşturmada da 03.07.2007 tarihli muhakkik raporunda "...iddialar soyut olduğundan ilgililer hakkında soruşturma açılmasına yer olmadığına..." dair karar verilmiştir. Tüm bu gelişmelere rağmen ve davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği halde, davalı tarafından aradan 2-3 yıl zaman geçtikten sonra yapılan açıklamalarda bahsi geçen ... adlı şahsın beyanlarına atıfta bulunularak 13.12.2010 tarihli ... oturumunda "....17.07.2007 tarihinde ... diye bir yurttaş -... Büyükşehir Belediyesinde çalışıyor- gidiyor polise rüşvet çarkının nasıl döndüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, 26 sayfa. Arkasından imzalıyor ve kendisi bu itiraflarda bulunuyor...... Büyükşehir Belediye Başkanı ve diğer belediye görevlilerine isnat edilen suç Türk Ceza Kanunu 252'sine giriyor, rüşvet suçunu oluşturduğundan...." şeklindeki ve devam sözleri ile yine 14.12.2010 tarihinde yapılan basın toplantısında sarfettiği "...biz o on yedi kişilik çeteyi nasıl bire indirdin, hangi gerekçeyle bire indirdin, biz onu soruyoruz... ...'de dönen rüşvet tezgahının bir parçası olur... rüşveti biz ben alıyordum, dağıtıyordum. Bizim bir çetemiz vardı diyen adam şu anda ....da yatıyor..." şeklindeki sözlerin davacının ismi açıkça belirtilmese dahi davalı beyanlarına tarihi de verilerek dayanak gösterilen şikayetçi ...'nun soruşturma dosyasındaki 17.07.2007 tarihli ifadesinde davacının isminin açıkça zikredilmesi ve davalının konumu gereği beyanlarının basında geniş yer bulması karşısında, davacının kişilik haklarına hukuka aykırı olarak saldırıda bulunulduğu açık olup uygun miktarda bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/14991, Karar No: 2009/17702, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14991 E.  ,  2009/17702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ekinözü-... Köyü 107 ada 59 parsel sayılı 26978 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12610, Karar No: 2014/13020, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12610 E.  ,  2014/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/607-2014/252

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.144,44 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 23.07.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele

alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11941, Karar No: 2024/13944, Tarih: 07.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11941 E.  ,  2024/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/67 E. 2020/133 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/80 E. 2019/332 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 314/3, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen

mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16.02.2015 ” olarak gösterilmesi gerekirken "12.09.2014-18.01.2016 arası" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 3. Ağır Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1714, Karar No: 2025/484, Tarih: 23.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1714 E.  ,  2025/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1147 E., 2024/19 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/709 E., 2023/411 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalında Profesör ünvanı ile görev yapmakta iken Selçuk Üniversitesinde görevlendirildiğini, 25.02.2016 tarihinden 25.02.2020 tarihine kadar Selçuk Üniversitesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığını, belirtilen tarihler arasında YÖK Kararı ile Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekim Yardımcılığı görevine getirildiğini, başhekim yardımcısı olarak dört yıl görevini bifiil icra ettiğini, Selçuk Üniversitesinin 18.06.2021 tarihli yazısı ile müvekkilinin başhekimliği yardımcılığı görevi nedeni ile döner sermaye gelirinden yönetici payı olarak ayrılan tutardan ek ödeme ve mesai içi çalışmalar nedeni ile yersiz ödeme yapıldığının iddia edildiğini, değerlendirmede kamu zararının oluşmadığının tespit edildiğini, fakat takip ve tahsil edilmesi gereken bir alacağın oluştuğu iddiası ile 2016-2020 yılları arasındaki döneme ilişkin müvekkiline 383.880,74 TL fazladan ödeme yapıldığını iddia ederek tahsilini talep ettiğini, müvekkilinin usulüne uygun görevlendirilmediği iddialarının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin göreve başladığı tarihten itibaren bilfiil görevini en iyi şeklide icra ettiğini, davalı tarafça müvekkiline yöneltilen talebin kamu zararının tahsiline ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelik hükümlerine de aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; müvekkilinin davalı Üniversite nezdinde herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 40/b maddesine göre görevlendirilen öğretim üyelerine rektör yardımcılığı, dekan yardımcılığı, enstitü yardımcılığı, yüksekokul müdür yardımcılığı, bölüm başkanlığı gibi görevlerin verilmesi için yeni kurulan üniversitede olması ve yeterli öğretim üyesinin mevcut olmaması gerektiğini, Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğe göre haksız olarak ek ödeme aldıkları tespit edilenlerden bu ödemelerin geri alınacağının belirtildiğini, Selçuk Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Yönetmeliğinde yapılan değişiklikten sonra, başhekim yardımcısı olarak görevlendirilecek tıp doktorlarında aranacak şartlardan olan tıp fakültesinde görev yapan öğretim üyesi olma şartını taşımayan ilgilinin, başhekim yardımcısı olarak usulüne uygun olarak görevlendirildiği yerde fiilen görev yapmadığı, rektör yardımcısı olarak görev yaptığı, bu nedenle ilgiliye görevlendirildiği birimde elde edilen döner sermaye gelirlerinden yönetici payı olarak ayrılan tutarlardan ek ödeme yapılmasının uygun olmadığının değerlendirildiğini, bunun üzerine de Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğinin konu hakkında açıklama yaparak 15.06.2021 tarihli itibari ile güncel faizli ek ödeme tutarının 383.880,74 TL olduğunun belirtildiğini, müvekkili Üniversite tarafından davalıya ödeme bildiriminde bulunulduğunu ancak davacının söz konusu alacağı ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan asıl ve ek bilirkişi heyet raporlarına göre, geçici görevle Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevlendirilen davacının, Üniversite Rektörü tarafından tedviren Rektör Yardımcılığı, Dekan vekilliği ve Başhekim Yardımcılığı görevlerine verildiği, davacının kendisine verilen bu görevi fiilen yapması, bunun karşılığında ise söz konusu görevler için ilgili döner sermaye mevzuatından kaynaklanan "Yönetici Payı" ve "Kurumsal Katkı Payı (A)" adı altında ek ödeme almasında adı geçenin herhangi bir hileli ve aldatıcı davranışının bulunmadığı, kendisine verilen bu görevleri fiilen yürüttüğü, Anayasanın angaryayı yasaklayan hükümleri de dikkate alındığında, üst amiri tarafından verilmiş görevi yerine getirdiğinden bu görevin karşılığında kendisine ek ödeme yapılmasının kamu zararına neden olmadığı, alınan bilirkişi kök ve ek raporlarının hükme esas almaya yeterli nitelikte olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının 18.06.2021 tarihli yazıda belirtilen 383.880,70 TL nedeniyle davalı Üniversiteye borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının rektör yardımcılığı, dekan yardımcılığı ve baş hekim yardımcılığı görevlerine yasal mevzuata uygun olarak getirilmediği anlaşılmakla birlikte, bu görevleri fiilen yapmadığının davalı Üniversite tarafından ispatlanamadığı, 2547 sayılı Kanun ve Döner Sermaye Gelirlerinin Dağıtımına İlişkin ilgili Yönetmelikte bu görevlere usulüne uygun olarak getirilemeyenlere ödeme yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme olmadığı, bu yönde 18 seri nolu genel tebliğde hüküm bulunmakta ise de, davalı Üniversitenin ilgili yönetmeliğin 10. maddesi kapsamında tüm kontrol ve denetimleri sağlayarak davacıya ödemeleri yapmış olması ve davacıya yerine getirdiği bu görevler dolayısıyla ödeme yapılamayacağının kabulünün Anayasa ile hüküm altına alınan angarya yasağı ilkesine aykırılık oluşturacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Mahkeme ara kararına aykırı olarak talimat Mahkemesince bilirkişi kurulu oluşturulduğunu, bilirkişilerin emekli Sayıştay uzmanı olmadıkları gibi döner sermaye konusunda da uzman olmadıklarını, Yüksek Öğretim Kurumlarında döner sermaye konusunda uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınarak karar verilmesi gerektiğini, davacının 29.02.2016 - 13.10.2018 tarih aralığında Üniversitenin kadrolu öğretim elemanı olmadığını, bu tarihten sonrada Öğretim Üyesi olarak Üniversitede fiilen ders vermediğini, ayrıca göz hastalıkları bölümünde gelir getirici bir faaliyetinin de bulunmadığını, davacıya yönetim şemasında baş hekim yardımcısı olarak protokol biriminin bağlandığını, ancak hastanede protokol biriminin bulunmadığını, rektör yardımcısı olarak görevlendirildiğini, bu nedenle tıp fakültesinde görev yapmayan mesleki faaliyeti de bulunmayan ilgilinin baş hekim yardımcısı olarak 19.01.2019 tarihinde yapılan görevlendirmesinin de usule uygun olmadığını, Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığı Yürütme Kurulunun 15.09.1994 tarihli kararı uyarınca davacının atandığı dönemde Üniversitenin yeni kurulmuş bir üniversite olmaması nedeniyle 2547 sayılı Kanunun 40/b maddesi kapsamında görevlendirilen davacının baş hekim yardımcılığına getirilmesinin de mümkün olmadığını, 18 Seri nolu Yükseköğretim Kanunu ve Yükseköğretim Personel Kanunu Genel Tebliğinin 3. nolu bendinde; döner sermaye gelirlerinin elde edildiği birimlerde usulüne uygun olarak görevlendirilenlere döner sermaye payı ödeneceği, kadrolarının bulunduğu birim dışındaki bir birimde usulüne uygun olarak görevlendirilmemiş iseler görevlendirildikleri birim tarafından ödeme yapılamayacağının belirtildiğini, yine 9 ve 10 nolu bentlerde, idari görevleriyle doğrudan ilişkili yapmış oldukları yurt içi ve yurt dışı geçici görevlendirmeleri dışındaki nedenlerle görevlerini fiilen yapmadıkları sürelerde anılan ödemenin yapılmaması gerektiğinin belirtildiğini, 2547 Sayılı Kanunun 58. maddesine göre, gelir getirici mesleki faaliyeti bulunmayan yöneticilere (.......başhekime...) döner sermayeden ek ödeme yapılabildiğini, ancak bu yönetim görevlilerine usulüne uygun görevlendirme yapılmış olsa bile söz konusu ödemenin yapılabilmesi için ilgili görevlerin fiilen yerine getirilmesi gerektiğini, fiilen görev yapılmadan döner sermaye gelirlerinden pay verilmesinin mümkün bulunmadığının hüküm altına alındığını, 18 seri nolu genel tebliğin halen yürürlükte olduğunu, ve 2547 sayılı Kanunun 58

.......başhekime...) döner sermayeden ek ödeme yapılabildiğini, ancak bu yönetim görevlilerine usulüne uygun görevlendirme yapılmış olsa bile söz konusu ödemenin yapılabilmesi için ilgili görevlerin fiilen yerine getirilmesi gerektiğini, fiilen görev yapılmadan döner sermaye gelirlerinden pay verilmesinin mümkün bulunmadığının hüküm altına alındığını, 18 seri nolu genel tebliğin halen yürürlükte olduğunu, ve 2547 sayılı Kanunun 58. maddesinde genel tebliğ hükümlerini geçersiz kılacak bir düzenleme yapılmadığını, davacının fiilen görev yapma şartını yerine getirmediğini, tıp fakültesi göz hastalıkları bölümünde fiilen ders vermediğini, herhangi bir sağlık hizmeti sunmadığını, başhekim yardımcısı olarak da fiilen görev yaptığını kanıtlayan bir belge sunmadığını, bu sebeple davacıya yönetici payı ödemesi yapılmasının doğru olmadığını, davacının fiilen Rektör Yardımcılığı görevini yaptığını, ayrıca kanuna göre en fazla üç Rektör Yardımcısı atanabileceğini, davacının dördüncü Rektör Yardımcısı olarak atandığını, ayrıca ilgiliye döner sermayeden aylık maaşı dışında sabit bir ek ödeme de yapıldığını, ayrıca yönetici payı almasının hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca göz hastalıkları alt biriminde çalışan gelir getirici faaliyetleri karşılığında oluşan puan ortalaması ve tüm birim çalışanlarının gelir getirici faaliyetleri karşılığında oluşan puan ortalaması üzerinden A kurumsal katkı puanı hesaplanması ve bu puan dikkate alınarak döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılmasının mümkün bulunmadığını, davacıya 29.12.2016 - 13.10.2018 tarihleri arasında Profesör ünvanı dikkate alınarak 3,50 katsayı hesaplaması yerine 4.00, kat sayı ile yapılan hesaplama doğrultusunda fazla ödeme yapılmasının doğru olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.