muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/258, Karar No: 2017/486, Tarih: 21.11.2017

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunduğu gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışladır.

2- Gönüllü vazgeçmenin uygulanma şartının bulunmadığı sonucuna ulaşılması karşısında; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken, uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığının değerlendirilmesine gelince;

Yerel mahkemece, sanık hakkında nitelik yağma suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeni ile 1/2 oranında indirim yapılmasına karar verildiği ve gerekçesinin; “...Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından meydana gelen tehlikenin ağırlığı da nazara alınarak 5237 sayılı TCK 35/2. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasından takdiren ½ oranında indirim yapılmış...” biçiminde gösterildiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun “Suça teşebbüs” başlıklı 35. maddesinin ikinci fıkrası;

“Suça teşebbüs hâlinde fail, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onüç yıldan yirmi yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Suça teşebbüste fail suçu tamamlamak amacıyla hareket etmesine karşın, elinde olmayan nedenlerden dolayı bunu gerçekleştirememekte, bu durumda kişiye tamamlanmış suça oranla daha az bir ceza verilmektedir.

5237 sayılı TCK’nun teşebbüsü düzenleyen 35. maddesinde; 765 sayılı TCK’nun aksine teşebbüs halinde cezanın belirlenmesi ile ilgili olarak “eksik teşebbüs - tam teşebbüs” ayrımına yer verilmemiş, adil ve eşit bir cezalandırma bakımından teşebbüs hareketinin meydana getirdiği zarar veya tehlikenin ağırlığının esas alınması öngörülmüştür.

Buna göre, suça teşebbüs durumunda hâkim, önce cezanın belirlenmesindeki ölçülere göre temel cezayı saptayacak, daha sonra bu konuya ilişkin hükümdeki sırayı takip ederek teşebbüs hükmünü uygulayacaktır. Bu hüküm uygulanırken de somut olayda ortaya çıkan zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüse ilişkin hükümde belirtilen sınırlar arasında bir ceza tayin edilecektir.

Bu bilgiler ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Buna göre, suça teşebbüs durumunda hâkim, önce cezanın belirlenmesindeki ölçülere göre temel cezayı saptayacak, daha sonra bu konuya ilişkin hükümdeki sırayı takip ederek teşebbüs hükmünü uygulayacaktır. Bu hüküm uygulanırken de somut olayda ortaya çıkan zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüse ilişkin hükümde belirtilen sınırlar arasında bir ceza tayin edilecektir.

Bu bilgiler ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bir numaralı uyuşmazlık konusunda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; mağdura ait iş yerine girip ziynet eşyasını yağma yoluyla almak için en uygun zamanı kollayan ve bu imkanı elde ettikten sonra iş yerine giren sanığın, içeride bulunan tanıklar ... ve ....'yı kendisine müdahale edilmesini önleyecek şekilde tehdit ettikten sonra ziynet eşyasını almak için vitrin camını açmaya çalıştığı sırada, tanık ...'nin alarm düğmesine yöneldiğini fark edip panikleyerek yakalanacağı korkusuyla icrai hareketlerini sonlandırarak hiçbir şey alamadan olay yerinden kaçması karşısında, suç yolunda katedilen mesafe, somut bir zararın oluşmaması ve meydana gelen tehlikenin ağırlığına göre, eylemi teşebbüs aşamasında kalan sanık hakkında yerel mahkemece TCK'nun 35. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması dosya kapsamı itibarıyla yerinde olup hak ve nasafete uygundur.

Bu itibarla, yerel mahkeme kararının onanmasını isteyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden de kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu üyesi; sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle uygulanacak indirim oranının daha fazla olması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışladır.

Öte yandan, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden bir değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Sonuç olarak, yerel mahkemece sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün TCK'nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.01.2015 gün ve 14543-444 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.01.2015 gün ve 14543-444 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2014 gün ve 291-287 sayılı mahkûmiyet hükmünün, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek, sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine; "kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden 07.11.2017 tarihinde yapılan birinci müzakerede oyçokluğuyla, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden 07.11.2017 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 21.11.2017 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.

1- 07.11.2017 tarihli oturum:
Yargıtay — Esas No: 2014/9034, Karar No: 2017/3796, Tarih: 11.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9034 E.  ,  2017/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama neticesinde beraat hükümlerinin kurulduğu 05.09.2012 tarihli celseye ilişkin düzenlenen zabtın zabıt katibi tarafından ıslak imza imzalanmadığı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde belgede e-imzanın da bulunmadığı anlaşılmakla, anılan noksanlık giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/992, Karar No: 2014/7071, Tarih: 03.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/992 E.  ,  2014/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2009

NUMARASI : 2004/222-2009/481

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz harcı yatırılmadan ve adli yardım talep edilerek temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. (HMK.’nın 334. – 340. md.) 6100 sayılı HMK.'nın 336. maddesinde, adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden isteneceği, Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin ise Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay’a yapılacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337. maddesinde ise, mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği düzenlenmiş, 11.04.2013 gün ve 6459 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile eklenen cümle ile de, talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda, dosyaya eklenen fakirlik belgesi ve diğer belgelerden talepte bulunan davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK.'nın m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne, işin esasının incelenmesine geçildi;

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden; davalı M.. P..’ün Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.1998 tarih, 1995/105 esas, 1998/787 karar sayılı kararı ile, Ankara Numune Hastanesinin 06.07.1998 tarihli sağlık kurulu raporu ile “Kronik depresif manik majör depresyonlu” olduğu belirlenerek hacir altına alındığı, eşi F.P. vasi tayin edildiği, aynı mahkemenin 03.01.2011 tarihli ek kararı ile Türk Medeni Kanunu’nun 412. maddesi gereğince kısıtlı M.. P..’ün ikamet değişikliğine izin verildiği, davalının kısıtlılık halinin devam etmekte olup, 26.06.2013 tarihinde Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vasilik görevinin 2 yıl uzatılmasına hükmedildiği görülmektedir.

Davacı, kayden maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız kullandığını ileri sürerek eldeki davayı 24.05.2004 tarihinde M.. P..’e husumet yönelterek açmıştır.

Mahkemece, davalı M.. P..’ün kendisine dava dilekçesinin tebliğ edildiği, davalının vekiline bizzat verdiği vekaletname ile davada temsil edilerek sonuca gidildiği açıktır.

Bilindiği üzere, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmeleri ile mümkündür.

Tarafların davada yer almaları, dava ile ilgili işlemleri öğrenmeleri ve kendilerine tanınan hakları kullanmaları usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Taraflara tebligat yapılmasını düzenleyen 6100 sayılı HMK.nın 27. (1086 sayılı HUMK.’nun 73.) maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan Hukuki Dinlenme Hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde açıklanan adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Mahkeme, kural olarak tarafların iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez.

Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi kural olarak mümkün değildir. Öncelikle yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi asıldır.

Somut olayda, davalı M. dava tarihi itibariyle vesayet altında bulunduğunda kuşku yoktur. O halde, dava dilekçesinin kısıtlı M.. P..’ün vasisine tebliği ve davanın vasi huzuruyla görülmesi gerekirken davadan haberdar edilmeyen davalı vasisinin yokluğunda ve savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sonuca gidilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle davalı vasisinin davada yer almasının sağlanması, böylece, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre işin esasının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/363, Karar No: 2021/242, Tarih: 02.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/363 E.  ,  2021/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ... hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu değişen suç vasfına göre Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mükerrer açılan kamu davasının reddine ilişkin İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.12.2013 tarihli ve 379-767 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.01.2019 tarih ve 6731-113 sayı ile;

"Sanık ... hakkında, Göztepe/Beşiktaş Vergi Dairesi mükellefi olan ... İnşaat Oto.Turz...Ltd.Şti'nin mükellefiyet bilgilerini kullanarak 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, mahkemenin 2012/577 Esas sayılı dosyasında suç tarihi, sanık ve suç türlerinin aynı olduğu bu nedenle dosyanın mükerrer olarak açıldığı gerekçesiyle CMK'nin 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verildiği ancak ret kararına dayanak olarak gösterilen diğer davada sanığın İkitelli Vergi Dairesi mükellefi olan Gürkan Bulduk'un mükellefiyet bilgilerini kullanarak atılı suçu işlediğinin iddia edildiği anlaşılmakla, her iki davadaki vergi mükelleflerinin farklı olduğu, sahte fatura düzenleme suçunda mükellefler farklı ise mükellef sayısınca suç oluşacağından davalar arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilmeden, davanın reddine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 14.03.2019 tarih ve 97-190 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının reddine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2019 tarihli ve 43042 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 19.06.2019 tarih ve 3506-5424 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2013 tarihli ve 34057-10238 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının mükerrer nitelikte olup olmadığı ve bu bağlamda açılan davanın reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, açılan kamu davasının mükerrer nitelikte olup olmadığının tespiti yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

...Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 14.11.2012 tarihli suç duyurusu üzerine sanık hakkında soruşturmanın başladığı,

Suç duyurusu ekinde yer alan 01.08.2012 tarihli vergi inceleme tutanağı, 08.08.2012 tarihli vergi tekniği raporu, 09.10.2012 tarihli vergi suçu raporlarında özetle; 24.01.2011 tarihli olay, yakalama, Cumhuriyet savcısı görüşme ve iş yeri arama, muhafaza altına alma ve serbest bırakma tutanağında yer alan hususlar başlığı altında, sanığın kullanımındaki Kavakpınar Mahallesi, Abdi İpekçi Caddesi, No:61/2 sayılı iş yerinde sahte fatura ve silah kaçakçılığı yapıldığı istihbari bilgisi ile 24.01.2011 tarihinde, saat 17.00 sıralarında belirtilen adreste yapılan kontrolde değişik şirketlere ait sipariş formu, malzeme formu ve fiyat teklifi belgelerinin yanı sıra ... İnşaat Oto Turizm Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına bir kısmı kullanılmış boş 1 cilt fatura, bir kısmı kullanılmış boş tahsilat makbuzu ve bir adet plastik kaşenin ele geçirildiği anlatımının yer aldığı, yine aynı raporlarda, sanığın, iş yeri adresinde yapılan aramada birçok mükellefe ait sahte belgelere rastlandığı, bu belgeler arasında mükellef kurum ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.nin mükellefiyet bilgileri kullanılarak düzenlenmiş ... İnşaat Oto Turizm Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi başlıklı irsaliyeli boş taklit irsaliyeli faturaların da bulunduğu, mükellef kurumun yasal defter ve belgelerinin incelenmesinde mükellef kurum bilgileri taklit edilen fatura tutarlarının 2010 takvim yılında toplam 2.839.770 TL, 2011 takvim yılında ise 1.274.025 TL olarak belirlendiği, ayrıca mükellef kurumun irsaliyeli fatura değil fatura bastırdığı, taklit irsaliyeli faturalarda bulunan mükellef unvanının gerçeğinden farklı yazı karakteri ile kısaltma yapılmadan yazıldığı, yine bu faturalardaki telefon numarasının mükellef kuruma ait olmadığı, bu belgelerin mükellef kurum tarafından düzenlenmediği, 2010 ve 2011 takvim yıllarında mükellef kuruma ait mükellefiyet bilgilerinin kullanılarak irsaliyeli fatura şeklinde düzenlendiği, ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.ye ait bilgiler taklit edilmek suretiyle düzenlenen irsaliyeli faturaların tamamının sahte belge mahiyetinde olduğu tespitlerine yer verildiği,

Yine suç duyurusu ekinde sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında VUK’nın 359/b maddesinde bulunan sahte belge düzenleme fiilini işlediği tespitine dayalı 17.10.2012 tarihli mütalaanın yer aldığı,

Yine suç duyurusu ekinde sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında VUK’nın 359/b maddesinde bulunan sahte belge düzenleme fiilini işlediği tespitine dayalı 17.10.2012 tarihli mütalaanın yer aldığı,

Yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2013 tarihli ve 34057-10238 sayılı iddianamesinde; “Tuzla-Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 4220308385 Vergi kimlik numaralı mükellefi ...'in Göztepe/Beşiktaş Vergi Dairesi'nin 3230471992 Vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti'nin mükellefiyet bilgilerini kullanarak 2010 ve 2011 yıllarında sahte belge düzenlediği ve bunları komisyon karşılığında yaptığı yukarıda sayılı tüm delillerden anlaşıldığından; şüphelinin üzerine atılı suçtan yargılanması yapılarak eylemine uyan yukarıda yazılı sevk maddeleri uyarında cezalandırılmasına karar verilmesi” istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 2010 ve 2011 yılları olarak, sevk maddesinin ise TCK’nın 204/1, 43 ve 53. maddeleri olarak gösterildiği,

Açılan bu kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ise İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince 19.12.2013 tarih ve 379-767 sayı ile; sanığın iddianamede anlatılan eyleminin Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçunu oluşturacağı, aynı eylem nedeniyle İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/577 esas sayılı dosyasında da yargılandığı kabulüyle sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verildiği,

Bu hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.01.2019 tarih ve 6731-113 sayı ile; açılan kamu davaları yönünden mükerrerlik bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, Yerel Mahkemenin ise önceki kararında direndiği,

Sanığın aynı eylem nedeniyle yargılandığı iddia edilen İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/577 esas sayılı dosyasının incelemeye konu dosya içerisinde yer alan evrak ve UYAP sisteminden ulaşılabilen belgelerine göre;

Sanığın aynı eylem nedeniyle yargılandığı iddia edilen İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/577 esas sayılı dosyasının incelemeye konu dosya içerisinde yer alan evrak ve UYAP sisteminden ulaşılabilen belgelerine göre;

Sanık hakkında bu dosyada yapılan soruşturma sonucunda Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2012 tarihli ve 6775-2751 sayılı iddianamesinde; “Şüphelilerin İkitelli Vergi Dairesinin 1880174917 vergi numaralı mükellefi olan ve Heskop Sanayi sitesi M-2 blok 15 - Başakşehir/İstanbul adresinde bulunan ve eşantiyon mal imalatı faaliyetinde 31.07.2011 tarihine kadar bulunan Gürkan Bulduk'un defter ve belge ve adını kullanarak sahte belge düzenledikleri ihbarı üzerine yapılan soruşturma kapsamında, şüphelilerin işlem yaptıkları iş yerine ait 2009-2010-2011 ve 2012 yıllarına ilişkin defter ve belgelerin, Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Bürosunun yapmış olduğu inceleme sonucunda, söz konusu dönemlerde şüphelilerin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediklerinden dolayı haklarında 03.04.2012 tarihli VDENR-2012-A-2035/24 sayılı vergi inceleme raporu ile buna dayanak teşkil eden vergi suçu raporunun düzenlenmiş bulunduğu ve buna göre şüphelilerinin 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi kapsamındaki suçu işledikleri belirlenmiş olmakla, tüm dosya kapsamındaki delillerin incelenmesi neticesinde; şüphelilerin üzerilerine atılı 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı, yargılanmalarının yapılarak, yukarıda yazılı sevk maddelerince cezalandırılmalarına karar verilmesi” istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 2009, 2010, 2011 ve 2012 yılları olarak, sevk maddesinin ise 213 sayılı Yasa’nın 359/b, 360, TCK’nın 43 ve 53. maddeleri olarak gösterildiği,

Açılan bu kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ise İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince 17.09.2013 tarih ve 577-534 sayı ile; sanık hakkında zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, kararın gerekçesinde sanığın iş yerinde yapılan aramalarda ele geçirilen... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.nin mükellef bilgileri kullanılarak düzenlenen faturalardan da bahsedildiği ve hükme esas alındığı,

Bu hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 11.09.2018 tarih ve 6157-6688 sayı ile bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine dosyayı yeniden ele alan İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince 13.07.2020 tarih ve 583-314 sayı ile; sanığın aynı eylem nedeniyle Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1051 esas sayılı dosyasında da yargılandığı kabulüyle sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde temyiz inceleme sırasını beklediği,