muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7219, Karar No: 2023/1571, Tarih: 15.03.2023

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından sunulan belgelerin ya da delillerin delil olup olamayacağı değerlendirilmeden karara dayanak alındığını, her zaman ve herkes tarafından basılacak olan katalogun delil olarak kabul edildiğini, davacı tarafından sunulan faturalarda ürünlerde marka isimleri olmadığı halde faturaların delil olarak kabul edildiğini, davacı firmanın 7 nci ve 9 uncu sınıftaki emtiaları, motorlu taşıtlar ile ilgili ölçüm ürünleri olduğunu, oysa müvekkili firmaya ait ürünlerin ölçüm ile ilgili aletler değil ve hiç bir ek enerji katkısına ihtiyaç duymadan doğrudan elle çalışan aletler olduğunu, davacı firmanın 7 nci ve 9 uncu sınıftaki ürünleri daha çok teknik bilgiye sahip kişilerin kullanması söz konusu olduğunu, markaların farklı yazılış şekilleri ile anlamsal bütünlüğü farklı olduğu için benzer olarak nitelendirilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetli olmadığını, Mahkeme tarafından, davalı marka başvurusu kapsamında 08 nci sınıfta yer alan “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler” malları ile davacı markalarının tescilli olduğu 07. sınıfta yer alan “basınçlı hava ile çalışan el aletleri” ve 09 uncu sınıfta yer alan “motorlu taşıt araçlarını bakımı ve tamiri için gerekli mekanik, optik, elektrikli ve kimyasal ölçüm ve test aparatları, çelik metreler, ölçme mastarlan, sürgülü kumpaslar ve mikrometik vidalar” mallarının benzer olduğunu ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulama şartlarının oluştuğu sonucuna varılmasının isabetli bulunmadığını, anılan Kanun maddesi anlamında bir benzerlik olmadığı sonucuna varılmasının zorunlu bulunduğunu, davacının itiraza mesnet markaları dikkate alındığında 8. sınıfta tescilli olmadıkları ve benzer ya da ilişkili malları da içermediklerinin görüleceğini, YİDK kendisine sunulan deliller üzerinden bir inceleme yaparak kararını oluşturacağını, YİDK tarafından yapılan incelemede, davacı tarafından iddialarını ispatlar ve kendisinin 08. sınıfta yer alan mallarda önceye dayalı gerçek hak sahibi olduğunu gösterir, ibareyi Türkiye’de bilinir hale getirdiğini ve ibare üzerinde Türkiye’de bir hak elde ettiğini ispatlar yönde yeterli delilin sunulmadığını, somut olayda başvuru kapsamında 8 nci sınıftaki bir kısım emtianın yer aldığı ve davacının 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında tescile engel olma hakkının bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların markalarının benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı, davacı şirket tarafından sunulan delillere göre "VİGOR" markasının 2013 yılından itibaren Türkiye'de "makine, cihaz ve taşıt onarımı ile ilgili motorsuz aletler" mallarında yoğun olarak kullanıldığı, dava konusu markanın başvuru tarihi olan 20.07.2017 tarihinden önce "VİGOR" ibaresi üzerinde sayılan mallarda kullanıma dayalı hak elde etmiş olduğu, davacı şirket tarafından sunulan dokümanlardan "VİGOR” markasının davaya konu markanın başvuru tarihi itibariyle "makine, cihaz ve taşıt onanmı ile ilgili motorsuz aletler" bakımından yoğun kullanımı nedeniyle ilgili sektörde bilinen bir marka olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları kapsamında "Makine, cihaz ve taşıt onanmı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler; Her türlü malzemeden mamul alet sapları" yönünden benzer bulunduğu, davacının itirazına mesnet olarak gösterdiği 2013/88550 sayılı "VİGOR" ve 2013/88541 sayılı "VIGOR" markalarının kapsamlarının sadece 07, 09, 20 nci sınıftaki mallardan oluştuğunun kabulünün yerinde olmadığı, anılan markalarla ilgili davaların YİDK kararı esnasında da zikredildiği ve bu hususun Kurumca dikkate alınması gerektiği, davacının itirazına mesnet bu markalarının başvurularının kapsamlarında, kesinleşen yargı kararları dikkate alındığında "8 nci sınıftaki, Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Elektrikli- elektriksiz, buharlı ütüler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları." mallarının da bulunduğu, davacının itirazına mesnet markasının kapsamında bulunan bu mallar ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan aynı/benzer mallar yönündene 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu, bu nedenle davacı tarafın talebi dikkate alınarak YİDK kararının iptaline ve davalı adına kayıtlı 2017/65679 nolu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 8 inci sınıfta tescilli markası bulunmadığını, yapılan mal benzerliği değerlendirmesinin çok geniş bir yorum olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, ilgili malların tüketicisinin uzman kişiler olduğunu, YİDK kararının verildiği esnada eskiye dayalı kullanıma ilişkin yeterli delil sunulmadığını, yargılama aşamasında YİDK iptali davası için eklenen delillere muvafakatları bulunmadığını, önceye dayalı kullanımı ispatlayamadıklarını, YİDK kararının, karar tarihindeki mevcut durum üzerinden verileceğini, davacının o tarihte 8 inci sınıfta tescili bulunmadığını, idarenin yargılama sürecini bekleme yetki ve sorumluluğu bulunmadığını, buna ilişkin emsal kararlar bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1700, Karar No: 2009/2290, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1700 E.  ,  2009/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, kayyum sıfatıyla İstanbul Defterdarlığı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz tapuda, 1892 yılında öldüğü bildirilen ... oğlu ... adına kayıtlıdır. Davada dayanılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde vaad borçlusu olan kişiler iddiaya göre kayıt maliki ... oğlu ...’nın mirasçılarındandır. ..., Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.09.1996 tarih, 1995/344 esas 1996/918 karar sayılı ilamı ile Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/1161 esas ve 1991/1408 karar sayılı mirasçılık belgelerinden vaad borçlularının kayıt maliki ... oğlu ... mirasçıları arasında yer aldığı görülmektedir. Ne var ki, ... oğlu ... mirasçılarını belirleyen ve yukarıda sözü edilen mirasçılık belgeleri Hazine’nin açtığı dava sonucu Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2005 tarih 2001/501 esas, 2005/1177 sayılı ilamı ile iptal edilmiş ve ... oğlu ... mirasının Hazineye intikal ettiği hükmen saptanmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan saptamaya göre, ... oğlu ... mirasçıları vaad borçluları değil sözü edilen kişinin mirasçısı Hazine ise, dayanılan sözleşmeler kuşkusuz hüküm ve sonuç meydana getirmez.

O halde mahkemece, Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılan Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/501 esas sayılı dava dosyası sonucu beklenilmeli ve eldeki dava hakkında bu sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/51388, Karar No: 2010/13375, Tarih: 21.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/51388 E.  ,  2010/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/17750

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

NUMARASI : 2006/655

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mahkumiyet hükmüne esas alınan kaçak elektrik tespit tutanağının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden onaysız fotokopisi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 209/1.maddesine aykırı davranılması,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7015, Karar No: 2011/3263, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7015 E.  ,  2011/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile ihbar olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar hakkında elektrik kullanım bedelini ödememeleri nedeniyle başlatılan takibin davalıların itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin söz konusu işyerinde kiracı oldukları dönemde tüm elektrik bedellerini ödediğini, takibe konu borcun işyerini tahliye ettikleri tarihten sonrasına ait olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tahakkuk ettirilen borcun elektrik sayacının yanlış okunmasından kaynaklı olduğunun belirlendiği, ancak davacı idarenin bu yanlış okuma yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı gibi iddianın doğruluğu bir an kabul edilse bile bu işyerinde mevcut sayacın 30 A tipinde olup, üzerinden sürekli olarak 60 amper akımın geçmesi halinde uzun süre dayanmasının mümkün olmadığı, 90 amperlik bir akımın geçmesi halinde ise sayaç ölçü devrelerinin hasar görmüş olacağının teknik bilirkişilerce belirlendiğinden davacının iddiasının yerinde görülmediği, bu itibarla da davalıların tahakkuk ettirilen fark tüketim bedelinden sorumlu olmayacakları gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Usul yasası hükümlerine göre hükmü temyiz etme yetkisi davanın taraflarına aittir. Davanın ihbar edilmesi ihbar edilene taraf sıfatı kazandırmayacağından ve bu nedenle temyiz hakkı mevcut olmadığından ihbar edilen ... vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Davacı vekilince, hükme esas alınan 02.03.2009 tarihli Ek Rapor’a gerekçeleri de gösterilmek suretiyle itiraz edilmiştir. Bu durumda mahkemece davacı vekilinin itirazları üzerinde durulup yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4449, Karar No: 2017/16681, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4449 E.  ,  2017/16681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5805, Karar No: 2012/8364, Tarih: 26.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5805 E.  ,  2012/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 1658 ada 1 parsel sayılı taşınmaz malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 14.12.2000 tarihinde imar-ıslah uygulaması nedeniyle 10097 ada 17 parsel sayısını alarak 155,83 m² yüzölçümlü arsa niteliği ile davalı olarak tescili yapılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın malik hanesinin açık olduğunu ileri sürerek Hazine adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 10097 ada 17 parsel sayılı 155,83 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline ve malik hanesinin bu şekilde doldurulmasına, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın davalı ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 10097 ada 17 parsel sayılı taşınmazın öncesi 1658 ada 1 parsel sayısı altında 1954 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında birden fazla tapunun kapsamında kaldığından ve Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, taşınmaz üzerinde bulunan 276 adet gecekondu şeklindeki binalar tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

14.12.2000 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu davalı ...’in üzerinde binası olan bölüm 10097 ada 17 parsel sayısı altında davalı olarak tapuya tescil edilmiş, üzerindeki binanın davalı ...’e ait olduğu tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4660, Karar No: 2022/11343, Tarih: 01.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4660 E.  ,  2022/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk derce ve istinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 01/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26615, Karar No: 2013/13773, Tarih: 06.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/26615 E.  ,  2013/13773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, yağma suçunun olayın başından beri sanıkla işbirliği içerisinde hareket eden ancak aşamalarda tanık sıfatıyla dinlenen ve hakkında işlem yapılmayan ... ile birlikte işlendiği halde, 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve yağmalanan suça konu cep telefonu olaydan sonra telefon alım satım işi ile uğraşan ... ... isimli kişiye yakalanamayan bir kişi tarafından satılmak istenirken, adı geçenin durumdan şüphelenerek polise haber vermesi üzerine, telefonun zapt edilerek mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşında rızaya dayalı iade koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 168.maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.