muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17008, Karar No: 2014/17593, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17008 E.  ,  2014/17593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2008/197-2013/431

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine sigortalılık başlangıç tarihinin 19/01/1997 olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve davalı şirket vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının, davalı işyerinde 19.01.1997 – 17.09.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının ve bu süre içerisindeki prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı işverenlik yanında davalı Kurum'a bildirilen süreler dışında 01.06.2001 – 19.12.2001 tarihleri arasında 200 gün çalıştığının tespitine, prime esas kazançlara ilişkin talebin ise yazılı delil ile ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 15.11.1998 – 31.05.2001, 20.12.2001 – 15.08.2002, 14.09.2002 – 31.12.2003, 01.05.2004 – 30.02.2005 ve 01.05.2005 – 24.10.2007 tarihleri arasında aralıksız çalışmalarının bulunduğu, 04.09.2007 tarihli ve Denizbank'a hitaben yazılan belgede davacının aylık 1.500,00 TL ücret ile çalıştığını bildirildiği, belgede davalı işyerinin kaşesi ve imza bulunduğu, davacı tanıklarının da davacının talep ettiği dönemde müdür sıfatı ile kesintisiz olarak çalıştığını ve aylık 1.500,00 TL aldığını beyan ettikleri, 28.11.2001 tarihinde davalı şirket ile davacı arasında sözleşme imzalandığı ve davacının çalışmakta olan personel olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; davacının talep ettiği dönem içerisinde davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu ve bu çalışmaların aralıksız olduğu, tanıkların da davacının aralıksız olarak çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının hizmet tespitine yönelik talebinin kısmen kabul edilmesi, ayrıca davalı şirket tarafından bankalara hitaben yazılan yazıda davacının ücretinin davalı Kurum'a bildirilenden fazla olduğunun belirtilmesi, tanıkların da bu yönde beyanda bulundukları ve müdür olarak çalıştığı anlaşılan davacının asgari ücret almasının çalışma hayatının olağan akışına aykırı olacağı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının askerlik yaptığı tarihleri araştırarak talep edilen dönem ile çakışma bulunmuyor ise davacının hizmet tespitine yönelik talebinin kabulüne karar vermek, prime esas kazançlarının tespiti açısından ise; dönemin davacının talep ettiği döneme ilişkin tüm ücret bordrolarını dosya arasına almak, ayrıca emsal ücret araştırması yaparak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan A.. Ş..'ne yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29751, Karar No: 2016/8502, Tarih: 23.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29751 E.  ,  2016/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 22.10.1985 doğumlu ...' ın normalin üstünde bir zekaya sahip olduğunu ve ileri derecede kimya bilgisinin olduğunu, 12.10.2004 tarihinde evde kimya çalışmaları sırasında siyanür zehirlenmesine maruz kalması üzerine acilen davalı şirkete ait özel hastaneye kaldırıldığını, burada kendileri tarafından siyanür zehirlenmesi olduğu söylenmesi üzerine acilen müdahale edildiğini 5 saat ...' nın komada kaldığını sonradan şuurunun açıldığını ve 2 gün sonra MR ve tomografi çekilmeden beyninde hiçbir hasar olmadığı sadece psikolojik tedavi önerilerek davalılar tarafından taburcu edildiğini, psikolojik tedavi için dava dışı ...ne yatırıldığını burada durumunun daha da ağırlaşması üzerine dava dışı ...' ne götürüldüğünü, yapılan tetkikler sonucunda konuşma ve yürüme zorluğunun beyin hasarından dolayı oluştuğunu, ...' da sekonder parkinsonizm hastalığının geliştiğinin bildirildiğini, bu hastalığın toksik zehirlenmeye bağlı olarak yoğun bakım sırasında siyanür antidotları kullanılması gerekirken kullanılmaması, oksijen çadırına alınması gerekirken alınmaması yani uygulanan yanlış tedavi sonucu oluştuğunu ...' ın halen tedavisinin yurtdışında sürdürüldüğünü, tedavi için bir çok gider yapıldığını, iş gücü kaybının oluştuğunu, ... ile birlikte davacı olan anne ve babanında gerek maddi gerekse manevi yönden çok zor sıkıntılar yaşadıklarını ileri sürerek davacı ... için 100.000.00.TL maddi ve 150.000.00.TL manevi tazminat ile davacı anne ve baba içinde ayrı ayrı 100.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. ( 1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.) Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastane ve doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (Dava tarihi olan 12.10.2005 tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı B.K. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 321/1 md. ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Her ne kadar mahkemece, davalılar hakkında Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 2005/33699 Esas sayılı ceza soruşturması sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi' nin 14.08.2008 tarihli raporu ile .... Sulh Ceza Mahkemesi' nin 2009/593 Esas ve 2011/1293 Karar sayılı beraat kararı ve ceza dava dosyası içindeki Yüksek Sağlık Şurası' nın 24-25.02.2011 tarihli raporu da dikkate alınarak davalıların herhangi bir kusur ve ihmallerinin bulunmadığı, uygulanan tedavinin tıbben uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; B.K. 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkûmiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Davalı hekimler ..., ... ve ... hakkında, .... Sulh Ceza Mahkemesi' nin 2009/593 Esas sayılı ceza dosyasında taksirle yaralanmaya neden olma suçundan yapılan yargılama sonucunda alınan ... ve Yüksek Sağlık Şurası raporları sonrasında ... Sulh Ceza Mahkemesi' nin 20.11.2011 tarih ve 2009/593 Esas 2011/1293 Karar sayılı kararı ile sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm Yargıtay 12. Ceza Dairesi' nin 06.03.2013 tarih ve 2012/29159 Esas 2013/5353 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davası ortadan kaldırılmıştır. Esasa ilişkin hüküm mahiyeti arz etmeyen zamanaşımından ortadan kaldırma kararının somut olayda bağlayıcılığının olmayacağı açıktır. O halde mahkemece yapılacak iş, ceza dosyasında alınan raporlara karşı davacıların itirazları da dikkate alınarak Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek aralarında nöroloji uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1364, Karar No: 2023/1943, Tarih: 04.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/1364 E.  ,  2023/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2018 tarihli, 2018/37 Esas ve 2018/1148 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuvvette, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereğince atılı suçtan sanığın beraatına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli, 2018/2617 Esas ve 2019/1350 sayılı Kararı ile, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dosya Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

4. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli 2021/33663 Esas ve 2021/29972 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelenmesi Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairenin görevsizliğine karar verilerek dosya Daire'ye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine temyiz istemi:

Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine temyiz istemi:

Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olay değerlendirilip sanık ...' ün 2004 yılında Diyarbakır Polis Okulundaki mesleki öğrenim döneminin başlarında sohbet adı altındaki toplantılara zaman zaman iştirak etmesi, ele geçirilen dijital materyallerin tetkikinde; örgütle iltisaklı internet sitelerini takip ettiğinin saptanması şeklindeki eylemleri dışında süreklilik, çeşitlilik ve devamlılık gösteren fiil ve davranışlarının tespit edilemediği, ... Katılım Bankasına ait hesap hareketleri incelendiğinde; bahsi geçen banka nezdinde 27.01.2014 tarihinde hesap açtırdığı, ve aynı ... 4.000 TL meblağlı katılım hesabı açtığı, 05.03.2014 tarihinde ise vadesinden önce parasını çekerek hesabını kapattırdığı, parayı yaklaşık 2 ay kadar kısa bir süre hesabında tuttuğu, sanık ...' ün bankaya para yatırma eyleminin bankacılık hizmetlerinden yararlanma amacına yönelik olup örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriği ile istinaf aşamasında yapılan yazışmalar neticesinde dosyaya getirtilen Garson kod adlı gizli tanıktan ele geçirilen geçirilen dijital materyallerin incelenmesi ve bilgilerinin ilgili Başsavcılıklara gönderilmesi neticesinde polis iken meslekten ihraç edilen sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporunda sanığın AD (Emniyet içindeki FETÖ yapılanmasının etki alanının dışındaki kişilerden) olarak kodlandığının anlaşılması karşısında;

Her ne kadar sanık ... hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın, silahlı terör örgütüne üye olduğuna dair her türlü kuşkudan arınmış, somut, kesin, inandırıcı ve kanaat verici mahiyette delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmelidir. Örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilmesi mümkündür.

c) Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

c) Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ nezdindeki hesabında gerçekleştirilen bankacılık işlemlerinin, miktar ve işlem tarihleri itibariyle özellikle aksi kanıtlanamayan samimi savunmayı teyid eden sair deliller de nazara alındığında örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli, 2018/2617 Esas ve 2019/1350 sayılı Kararında, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/1 inci maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.