muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4736, Karar No: 2014/5988, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4736 E.  ,  2014/5988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalılar vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi istemi ile İİK'nun 269 vd. maddeleri gereğince yapılan icra takibinde, borçluya gönderilen ödeme emrinin Türk Borçlar Kanunu'nun 315/2 ve 362/2 inci maddelerinde yazılı ihtarı (kira sözleşmesinin niteliğine ve süresine göre 30 veya 60 gün içerisinde takibe konu kira parasının ödenmesi gerektiği) ve kanuni müddet geçtikten sonra icra mahkemesinden borçlunun kiralanan yerden çıkarılması istenebileceği tebliğini ihtiva etmesi gerekir. Ayrıca borca itiraz edilmesi halinde, İİK'nun 269/b maddesi gereğince icra mahkemesinden itirazın kaldırılması yanında kiralananın tahliyesi de talep edilecekse, TBK'nun 315/2 veya 362/2 maddeleri gereğince verilen ödeme süresinin beklenilmesi bundan sonra davanın açılması gerekir. Ödeme için kanunda öngörülen süre sona ermeden kiralananın tahliyesi talep edilemez.

Olayımıza gelince; Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 10/08/2010 başlangıç tarihli 4 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiralananın sera olarak sebze yetiştiriciliğinde kullanılmak üzere kiraya verildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın niteliğine göre hasılat (ürün) kirası söz konusu olup Türk Borçlar Kanunu'nun 362.maddesi gereğince, davalı kiracıya 60 günlük ödeme süresini içeren ödeme emrinin tebliğ edilmesi gerekirken otuz gün ödeme süreli ödeme emri düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş olduğundan tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatına ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla

eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14170, Karar No: 2011/16890, Tarih: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14170 E.  ,  2011/16890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 01.03.2011 tarih, 2010/33557 Esas, 2011/2189 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezası ile  38,20 TL ilam harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3687, Karar No: 2019/2196, Tarih: 15.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/3687 E.  ,  2019/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın 25.03.2011 tarihli duruşmada müdafi talebinde bulunması nedeniyle kendisine zorunlu müdafi görevlendirildiği, zorunlu müdafiinin 17.11.2011 tarihli “Evlilik nedeniyle Denizli ili dışında ikamet edeceğimden ve bir süre avukatlık mesleğini icra edemeyeceğimden dolayı bu tarihe kadar tüm dikkat ve özeni göstererek yerine getirmiş olduğum CMK görevime artık devam edemeyeceğim, ilgi ve bilginize sunmuş olduğum iş bu hususun mahkeme aracılığıyla müvekkile bildirilmesini ve yeni görevlendirilme yapılması amacıyla Denizli Barosu Başkanlığına yazı yazılmasını saygıyla arz ve talep ederim.”

şeklinde istifa dilekçesi sunduğu, ancak bu hususun sanığa tebliğ edilmediği, 31.01.2012 tarihli celsede sanık ve müdafiinin yokluğunda sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; öncelikle sanığa baro tarafından bir müdafii görevlendirilmesi sağlanıp, keyfiyetin ve kendisine zorunlu bir müdafii atandığının sanığa bildirilerek, müdafiin hukuki yardımından faydalandırılması gerektiği gözetilmeden, müdafi isteyip istemediği hususunda tekrar beyanı da alınmamak suretiyle mahkûmiyet hükmü kurularak CMK'nın 150/1. maddesine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

Dosyanın Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 15.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6030, Karar No: 2013/7584, Tarih: 29.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6030 E.  ,  2013/7584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ilama dayalı işçi alacağının sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektiği halde, alacakları imtiyazlı olmayan şikayet olunan vergi dairelerine müvekkilinden önce pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını, kamu alacakları için konulan haczin şikayetçinin haczinden önce olduğunu, bu nedenle sıra cetvelinin doğru düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ....07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4949 sayılı Yasa ile İİK'nın 206. maddesinde kamu alacakları için belirlenen ön sıranın kaldırıldığı, bunun yerine özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacakların üçüncü sıraya alınacağının düzenlendiği, 6183 sayılı Yasa'nın .... maddesinde de malın aynından doğan vergi alacaklarının rüçhanlı olduğunun belirtildiği, şikayet olunan vergi dairesi alacaklarının ise bu nitelikte bir alacak olmadığı gibi her hangi bir imtiyazının da bulunmadığı, bu nedenle dördüncü sırada yer alması gerektiği, şikayetçinin ilama dayalı işçi alacağının vergi alacağına göre öncelikli olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve alacaklının talebi doğrultusunda yeniden sıra cetveli hazırlanmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekili, temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve şikayet olunan ...'nün bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde haczi bulunmadığı gibi, esasen şikayete konu sıra cetvelinde kendisine pay da ayrılmamış olmasına göre, anılan şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 206. maddesi, anılan Yasa'nın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu madde hükmü, iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile ilgili takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır. .../...

Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş olan haciz ise, bu alacağa kamu alacağı sahibi olmayan alacaklıların iştiraki de mümkün değildir. 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Zira, İİK'nın 100. maddesi, 268/.... madde hükmünde yer alan istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan ... takipleri bakımından uygulanabilir. Diğer bir anlatımla, anılan 100. maddedeki düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil ise bu hacze kamu alacağı, koşulları olmuş ise iştirak edebilir. 6183 sayılı Kanun'un .../.... maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İİK'nın 140. maddesinin ikinci fıkrasında 206. maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden ve kamu alacağı sahibi olmayan alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez. İşçi alacakları iflas halinde birinci sırada imtiyazlı ise de, hacze iştirak halinde İİK'nın 100. madesindeki sayılan koşullara sahip olmaması halinde haciz tarihi daha önce olan alacaklıların önüne geçemez. Somut olayda, şikayetçinin haczi ....09.2008 tarihli ve şikayet olanan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün haczi ......2004 tarihli olduğundan, satış tutarından masraflar düşüldükten sonra kalan ....115,69 TL satış bedelinin tamamı ilk haciz sahibi şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödenmiştir. Esasen ikinci sırada yer alan diğer şikayet olunanın satılan taşınmaz üzerinde bir haczi de bulunmamaktadır. Üçüncü sırada yer alan şikayetçinin takibinin dayanağı olan ilamda dava tarihi ......2004 tarihi olup, bu tarih ..

....09.2008 tarihli ve şikayet olanan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün haczi ......2004 tarihli olduğundan, satış tutarından masraflar düşüldükten sonra kalan ....115,69 TL satış bedelinin tamamı ilk haciz sahibi şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödenmiştir. Esasen ikinci sırada yer alan diğer şikayet olunanın satılan taşınmaz üzerinde bir haczi de bulunmamaktadır. Üçüncü sırada yer alan şikayetçinin takibinin dayanağı olan ilamda dava tarihi ......2004 tarihi olup, bu tarih ... Vergi Dairesi'nin haczinden önce olsaydı dahi kamu alacağı olan ilk hacze iştirak koşulları taşımadığı gözönünde bulundurularak şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu benette açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ......2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2293, Karar No: 2015/9397, Tarih: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2293 E.  ,  2015/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/185-2012/381

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/09/2012 gün ve 2010/185 - 2012/381 sayılı kararı onayan Daire'nin 04/11/2014 gün ve 2013/16045 - 2014/16754 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek kişilerin diğer davalı limited şirketin eşit paya sahibi ortakları olduklarını, davalılar H. T. A.ile İ.. A..'ın kurucu müdür bulunduklarını, davalı şirketin kuruluşundan beri ortaklar kurulu toplantısı yapmadığını, müvekkili ortağın bilgi almasına izin vermediklerini, defter ve kayıtların usulüne uygun tutulmadığını, şirketin kar marjı yüksek olmasına rağmen borçlandırıldığını, hatta borç içinde olduğu gerekçesiyle sermaye artırımına karar verildiğini, sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının usulüne uygun toplanmadığını, 5 gün öncesinden haber verilmediğini, bilgi ve belgelerin sunulmadığını, müdür davalıların görevlerini yapmadıklarını ileri sürerek, 18.01.2010 tarihli ortaklar kurulunda alınan kararların iptaline ve müdürlerin azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin 17.08.2007 tarihinde tüzel kişilik kazandığını, her ortağın kişisel olarak 6.250,00 TL tutarında toplam 25.000,00 TL kişisel sermaye ile kurulduğunu, zaman içinde sermaye ihtiyacı doğduğunu, durumun kayıtlarla sabit olduğunu, ortaklar kurulunun tüm şekil şartlarına uyularak yapıldığını, azil koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin 17.08.2007 tarihinde tüzel kişilik kazandığını, her ortağın kişisel olarak 6.250,00 TL tutarında toplam 25.000,00 TL kişisel sermaye ile kurulduğunu, zaman içinde sermaye ihtiyacı doğduğunu, durumun kayıtlarla sabit olduğunu, ortaklar kurulunun tüm şekil şartlarına uyularak yapıldığını, azil koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sermaye arttırımına ilişkin 18.01.2010 tarihli ortaklar kararının sermayenin üçte ikisini temsil eden ortaklarca alındığı, şirket ana sözleşmesinin "sermaye" ile ilgili 6. maddesi değiştirilerek şirket sermayesinin 25.000 TL'den 225.000 TL'ye çıkarılmasına oy çokluğuyla karar verildiği, karara muhalif kalan şirket ortağı davacı muhalif kaldığı noktaları tutanağa yazdırdığı, ana sözleşmesinin değiştirilen 6. maddesinde sermayenin 200.000 TL daha arttırıldığı belirtildikten sonra artan sermayenin tahsil yönteminin düzenlendiği, buna göre arttırılan 200.000 TL sermayeyi ortak Hüsnü Tezer Albudak'ın şirketten alacağı 186.000 TL, ortak İ.. A..'ın şirketten alacağı 7.000 TL, ortak Ç.. B..'in şirketten alacağı 7.000 TL'nin peşin olarak sermayeye ilavesi ile taahhüt borçlarının ödeneceğine karar verildiği, arttırılan sermayenin tahsil biçiminin ortaklar arasında eşitsizliğe yol açacak bir niteliği bulunmadığı, TTK'nın 161. maddesine göre, davalılar H. T. A. ve İ.. A..'ın azlini haklı gösteren sebeplerin bulunmadığı, özellikle bu davalıların görevini yerine getirmesinde basiretsizliğinin veya ağır ihmalinin yahut idarede iktidarsızlığının sabit olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/11/2014 tarihli kararı ile değişik gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/553, Karar No: 2008/563, Tarih: 24.09.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/18-553 E., 2008/563 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/18-553 E., 2008/563 K.**

**- ARAŞTIRMA GÖREVLİSİ KADROSU

- İSTİRDAT

- MENFİ TESPİT DAVASI

- YÜKLENME SENEDİ**- 2547 S. YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU [ Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "menfi tespit ve istirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin Asliye 2.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 31.10.2006 gün ve 260-671 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 17.4.2007 gün ve 1825-3483 sayılı ilamı ile;

(...Dava dilekçesinde, davacı D.... E....'nin üniversitede araştırma görevlisi olarak çalışırken 2547 Sayılı Yasanın 35.maddesi gereğince yüksek lisans eğitimi yapmak üzere Orta Doğu Teknik Üniversitesine gönderildiğini, ancak bir süre sonra istifa ederek ayrıldığını, davalı üniversitenin davacıdan yüklenme senedi uyarınca 6.900.470.000 TL anapara alacağı ile cezai şart tazminatı 3.450.325.569 TL istediğini, yapılan ödeme üzerine bu kez de 4.119.912.000 TL işlemiş faiz talep edildiğini, icra korkusu üzerine dava tarihine kadar 3.201.365.500 TL'nin da ödendiğini, davacının yapmış olduğu görevin karşılığı olan ücreti ve maaşı aldığını, tek taraflı konulan cezai şart ve faizin istenmesinin doğru olmadığını, ödenen paraların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte istirdadı, ödenmeyen kısımdan ise borçlu olmadıklarının tespitini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı D.... E....'nin davalı Üniversite tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35.maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere Orta Doğu Teknik Üniversitesine gönderilmesi ve eğitimi sırasında istifa ederek görevinden ayrılması konusunda bir anlaşmazlık yoktur. Adı geçen maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında,kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme öngörülmemiştir. Ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir.