muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20395, Karar No: 2015/20954, Tarih: 28.10.2015

Somut olayda, davacı çalıştığı ortamın temiz olmaması ( asitli ) olduğundan dolayı 30.09.2011 tarihinde istifasının kabulünü belirttiği dilekçeyi işverene vermiştir. Mahkemece meslek hastanesinden alınan rapor gerekçe gösterilerek davacının kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir. Ancak ... Meslek Hastalıkları Hastanesinden alınan raporda “ hastanın tetkik sonuçlarının arsenik yüksekliği dışında halen normal sınırlarda olduğu ve her hangi bir hastalık tanısının konulmadığı dikkate alınarak hastada arsenik yüksekliği dışında halen herhangi bir hastalığın ve çalışmasına engel olabilecek bir rahatsızlığın bulunmadığı kanaatine varılmış, bununla birlikte ilgili mevzuat gereği çalışabilir/çalışamaz kararının ilgili iş yeri hekimince verilmesinin uygun olduğu değerlendirilmiş, öte yandan arsenik zehirlenmesinin özellikle akut formunda karın ağrısı, kanlı ya da sulu ishal şikayetlerinin görülebilmesi ve hastanın idrar arsenik düzeylerinin normalin üzerinde bulunmuş olması göz önüne alınarak mevcut şikayetlerin arsenik yüksekliğine bağlı olma ihtimaline yönelik olarak adı geçenin iş yerinde ve lehim işi sırasında arseniğe maruz kalıp kalmadığının tespitinin, bu amaçla arseniğin 8 saatlik zaman ağırlıklı ortalama konsantrasyonunun ve 15 dakikalık zaman ağırlıklı ortalama maruziyet sınır değerlerini içeren işyeri ortam analizi raporlarının temininin gerektiğine ilgili raporların teminini takiben kesin kararın verilebileceğine, her meslekte ve her çalışanda olduğu kadar lehim işinde de iş yerinde maruz kalınan toksik maddeleri ilgili yönetmeliklerde belirlenmiş maruziyet sınırlarını aşması durumunda sağlığın etkilenebilme riski taşıdığına, bu sebeple kişisel ve iş yerine ait koruyucu önlemlerle çalışmasının, periyodik muayenelerle kontrolünün ve mevcut şikayetleri için mahallinde tetkik, tedavi ve kontrolünün önerilmesinin uygun olduğuna oy birliği ile karar verilmiştir. “ görüşü belirtilmiştir. Davacı davalı iş yerinde lehimci olarak çalışmış olup 30.09.2011 tarihinde iş akdi sona ermiştir. ... Meslek Hastalıkları Hastanesinden alınan rapor 10.06.2014 tarihli olup davacının iş akdinin feshinden 3 yıl sonra dahi raporda yazılı olduğu gibi davacıda arsenik yüksekliği bulunduğu belirtilmiştir. Davacının sağlığını etkileyen sebepler araştırılarak, İş Kanunu, 24/1-a 'daki koşulların işçi yönünden oluşup oluşmadığı, işçinin yaptığı işin sağlığını doğrudan etkileyip etkilemediği, buna göre iş sözleşmesini sona erdirmesinde zorunluluk bulunup bulunmadığı yönünden konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle iş yerinde keşif yapılmak suretiyle davacının tedavi dosyaları, sağlık raporları ve geçici iş göremezlik belgeleri varsa bunların da getirtilerek işçinin iş akdini haklı nedenle feshetme hakkının bulunup bulunmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesi ile haftanın 6 günü 08.00- 18.30 saatleri arasında çalıştığını ve milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları dikkate alınarak davacının 2007 yılı sonuna kadar haftanın 3 günü 08.00-17.00 saatleri arasında, haftanın 3 günü de 08.00-21.00 saatleri arasında çalışarak haftada 10,5 saat fazla mesai yaptığı , 2008 yılı başından itibaren haftada 5 gün 08.00-18.00 saatleri arasında, ayda 3 cumartesi günü de 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak 3,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiş ve davacının milli bayramlarda çalıştığının kabulü ile hesaplamalar yapılmıştır. Davacı Çorum İş Mahkemesinin 2011/517 E sayılı dosyasının 08/03/2012 tarihli 2.celsesinde tanık olarak vermiş olduğu yeminli beyanında “..2007 yılına kadar resmi tatillerde çalışıp, parasını alamıyorduk. Ancak 2007 yılından sonra yine resmi tatillerde çalışıyorduk, ancak karşılığını veriyorlardı. Dini bayram tatillerinde çalışmıyorduk. 2007 yılına kadar yıllık izinlerimizi 1 hafta olarak kullanıp tamamını kullandığımıza dair imza atıyorduk. 2007 yılından sonra ise tamamını kullanmaya başladık. Yaptığımız fazla mesaiye karşılık 2007 yılına kadar normal 1 saatlik ücretimiz ödeniyordu. 2007 yılından sonra ise % 50 zamlı almaya başladık..” şeklinde ayrıntılı açıklamada bulunmuştur. Davacının mahkeme huzurunda ki bu yeminli beyanı kendisini bağlamakta olduğundan mahkemece davacının bu beyanı dikkate alınarak fazla çalışma ücreti açısından 2007 yılına kadar olan dönem için saat ücretinin % 50 zamlı kısmının hesaplanması , 2007 yılından sonra ki fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin kabul edilmesi ve 2007 yılına kadar olan resmi tatillerin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak diğer tanık beyanlarına göre fazla mesai ve genel tatil ücretinin hesaplanması hatalıdır. Ayrıca davacı çalışma saatinin 18.30 da bittiğini belirtmiş olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep aşılarak 2007 yılı sonuna kadar haftanın üç günü çalışmanın 21.00 de bittiğinin kabul edilmesi de bozma sebebidir. Mahkemece yapılacak iş bilirkişiden belirtilen hususlarda denetime elverişli ek rapor aldırarak sonuca gitmekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/968, Karar No: 2023/3655, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/968 E.  ,  2023/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/659 E., 2022/1223 K.

KARAR : Kısmen ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar yönlerinden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına, davacı davalı kadının kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, davalı davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı davacı erkeğin kusur tespiti ve kadın lehine hüküm altına alınan tazminatlara ilişkin istinaf talebinin esastan kabulüne tarafların eşit kusurlu olduğunu tespiti ile kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların evlendikten sonra davalı erkeğin ailesi ile birlikte oturmaya başladıklarını, bu nedenle davalı erkeğin herhangi bir sorumluluk almadığını ve evlilik birliği içerisinde de sürekli ve düzenli bir işi olmadığını, ayrıca kadın adına kredi kartı çıkarıp bu kredi kartı ile kumar oynadığını, kredi borcunun da ödemeyerek kadını zor durumda bıraktığını, kadın eşinin ailesine destek olabilmek için çalışmaya başladığında erkeğin ve ailesinin baskısı altında kaldığını, iş yerine gelerek ağza alınmayacak küfürler ettiğini, tehditler ettiğini, kadının artık eşi ile konuşamadığını, her an hakarete ve tehdite maruz kaldığını, erkeğin babasının evden kovduğunu, bu nedenle çocuk ile birlikte ailesinin yanına sığındığını, erkeğin zorla kaçırarak İzmit'te dayısının evine götürdüğünü ve telefonunu elinden aldığını, kadının ailesine haber verememesi nedeni ile ailesinin polise başvurduğunu, erkeğin dosyaya sunduğu fotoğrafta çocuğun yanlış anlamamsı nedeni ile fotoğraf çekilmesine izin verdiğini , erkeğin eşcinsel iddialarının iftiradan ibaret olduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile; tarafların evlendiklerinde henüz yaşları küçük olduğunden erkeğin ailesi ile yaşadıklarını ancak bu kararın ortak alındığını, kadının çalıştığı yerde... ile eşcinsel ilişki içinde olduğunu, kadının bu ilişkisini öğrenince erkek kadını bu ortamdan uzaklaştırmak için tatile götürdüğünü, tatilden döndükten sonra kadının kaçırıldığına dair iftirada bulunduğunu, kadın iş yerinden ayrılmasına rağmen ... ile ilişkisine sor vermediğini, kadının çalıştığı sürede kazandığı parayı ailesi için harcamadığını, kadının kendisinin ve ailesinin isteği ile ortak konutu terk ettiğini, ailesinin yüz yüze ya da telefonda iken erkeğe hakaretlerde ve tehditlerde bulunduğunu belirterek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin davalı davacı erkeğe verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın karşı davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2017/434 Esas, 2018/832 Karar sayılı kararıyla; tarafların evlendikten sonra davalı davacı erkeğin ailesi ile birlikte dublex olan evin üst katında yaşamaya başladıkları, bu haliyle bağımsız evleri olmadığı anlaşılmış, davalı davacı erkeğin ayrı ev açmaması, alınan beyanlar kapsamında 17.03.2017 tarihinde kadının rızası olmaksızın zorla İzmit'e götürmesi yine çalıştığı işyerlerinde huzursuzluğa neden olarak kadının işten çıkmasına neden olması nedeniyle kusurlu olduğu, davacı davalı kadının ise... ile sürekli görüşmesi, mesajlaşması, her yaptığı iş konusunda bilgi vermesi, mesajlarını, telefonunu gizlemeye çalışması dikkate alındığında kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu bu nedenle kusurlu olduğu anlaşılmış, bu haliyle tarafların evlilik birliğinin kadının az kusurlu, erkeğin ağır kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığı gerekçesi ile her iki tarafın da davasının kabulüne, müşterek çocuğunu velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 400,00TL tedbir ve iştirak nafakalarına hükmedilmesine, kadın çalışmakta ise de aylık gelirinin asgari ücretin altında olduğu anlaşılmakla yoksulluğa düşeceği kanaatine varılarak kadın yararına aylık 300,00TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına hükmedilmesine, tarafların ekonomik sosyal durumları ve hakkaniyet gözetilerek kadın yararına 15.000,00TL maddî tazminata, kusur durumu ile çalışmasına izin verilmemesi ve kaçırılma eyleminin kişilik haklarına zarar vermesi nedeni ile kadın yararına 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile reddedilen tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve2018/3627 Esas, 2021/1199 Karar sayılı kararıyla; her iki dava yönünden hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleştiğini, İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesinin yerine olduğunu, kadın lehine hükmedilen tazminatların yerinde ve miktarlarının uygun olduğunu, kadının düzenli bir iş ve gelirinin bulunduğu ve tarafların gelirlerinin birbirine denk olduğu değerlendirildiğinde kadın lehine oluşmadığı halde yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmadığı belirtilerek davalı davacı erkeğin kusur tespiti, hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminalara yönelik istinaf talebinin esastan reddi ile hükmedilen yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin ise esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin yoksulluk nafakasına ilişkin bendinin bütünüyle kaldırılarak koşulları gerçekleşmediği için kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi ve iştirak nafakasının miktarı; davalı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi ve iştirak nafakasının miktarı; davalı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 15.02.2022 tarihli ve 2021/10657 Esas, 2022/1328 Karar sayılı kararıyla davacı davalı kadının istinaf başvurusu bulunmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesince kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarına ilişkin kadın aleyhine yeni bir hüküm kurulmadığı gerekçesi ile kadının kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, davalı davacı erkeğe yüklenen “işyerinde huzursuzluk çıkarıp eşinin işten çıkarılmasına neden olma” vakıasına dair tanık beyanlarının soyut olduğu, bu hususun başka delillerle de ispatlanamadığı gerekçesi ile erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak erkeğin bağımsız konut temin etmemesi ve eşini rızası olmadığı halde başka şehre götürdüğü kusurları ile kadına yüklenen güven sarsıcı kusurunun dosya kapsamına uygun olduğunu, kesinleşen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduğu, bu nedenle erkeğin ağır kadının az kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığı, tarafların eşit kusurlu olmaları nedeni ile kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek erkeğin adli yardım talebinin kabulüne, kadının kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur tespiti ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden bozulmasına, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda: bağımsız ev açmayan, rızası olmaksızın eşini zorla İzmit'e götüren erkek ile başka bir kadın ile normal arkadaşlığın ötesinde sürekli görüşüp mesajlaşan ve telefonunu saklayan ve bu eylemler nedeniyle eşinin güven duygusunu zedeleyen kadının eşit kusurlu olduğu, koşulları oluşmadığından her iki tarafın maddî manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek kesinleşen konularda karar verilmesine yer olmadığına, davalı davacı erkeğin kusur tespiti ve kadın lehine hükmedilen tazminatlara ilişkin istinaf talebinin esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kadın lehine hüküm altına alınan maddî ve manevî tazminata ilişkin bentlerinin kaldırılmasına, tarafların eşit kusurlu olması nedeni ile kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı kadın vekili ile davalı davacı erkek asil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı davalı kadın vekili ; kusur tespitinin hatalı yapıldığını, kadına yüklenen kusurun ispatlanamadığını, iftira atıldığını, bölge adliye mahkemesinin bozma ilamı öncesindeki kararında kadının çalışıyor olması nedeni ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasına dair kararın yerinde olmadığını, kadının hali hazırda çalışmıyor olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen tazminatların tutarının yerinde olduğunu ancak kaldırılmasına ilişkin kararın hatalı olduğunu, davacı davalı kadının çalışmıyor olması nedeni ile yargılama gideri ve harçları karşılayabilecek durumda olmadığını, bu nedenle adli yardım talebinin kabulü gerektiğini belirterek kusur tespiti, yoksulluk nafakasının ve tazminat taleplerinin reddi kararı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı davacı erkek; yüklenen kusurların hatalı olduğunu, kadını rızası dışında kaçırmadığını, evliliği kurtarmak için ailelerden uzaklaşıp birlikte zaman geçirdiklerini, kaçırmaya ilişkin herhangi bir şikayetin bulunmadığını, ayrıca ayrı evi idare edemeyeceğimizi düşünerek kadının da isteği ile erkeğin ailesinin terasında oturduklarını, ayrı dış kapının bulunduğunu, kadının görüştüğü arkadaşının sorunlu kişi olduğu ve kadınlara ilgi duyan bir kadın olduğunun bilindiğini, davacı davalı kadının da bu diğer kadınla fotoğraflarının bulunduğunu, bu nedenle tam kusurlu sayılması gerektiğini, kızı Hayat'ın kadın ve kadının annesi tarafından istenmediğini, uzun süredir çalışamadığını, geçiminin zor olduğunu, adli yardım talebinin kabulünü istediğini, kadının görümcesi ile birlikte güzellik merkezi işlettiğini, kadının nafaka ve diğer taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kusur tespiti ve reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince son kurulan hükmün bozma ilamına uygun olup olmadığı, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenemeyeceği noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince son kurulan hükmün bozma ilamına uygun olup olmadığı, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenemeyeceği noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanmaları sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4345, Karar No: 2017/9861, Tarih: 21.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4345 E.  ,  2017/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kısa kararda sadece davacı-karşı davalının boşanma davasının kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında asıl dava ve karşı boşanma davalarının ayrı ayrı kabulüne, kısa kararda davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmediği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davalı-karşı davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesine, kısa kararda davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlara faiz hükmedilmediği halde gerekçeli kararda faize hükmedilmesine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m. 298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükniûin yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2017 (Per.)