muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7, Karar No: 2020/1925, Tarih: 12.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7 E.  ,  2020/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 158/1-L, 158/3, 43/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince verilen hükme yönelik istinaf talebinin esastan reddi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve yine aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii'nin sübuta yönelik talebine dair yapılan incelemede;

21/12/2017 tarihinde katılanın kendisini polis olarak tanıtan kişilerce telefonla arandığı, görüşmede FETÖ örgütü tarafından adına çok sayıda hat çıkarıldığını bunları yakalamak için yardıma ihtiyaçları olduğunu söyleyip evdeki altın ve paraları yönlendireceği yere bırakması gerektiğini söyleyerek katılanın toplam 60.000,00 TL değerinde ziynet eşyası ve dövizini, Bandırma Öğretmen Evi önünde park halinde bulunan vişne çürüğü renkli aracın arka lastiğin iç kısmına bıraktırdığı, ertesi gün yine katılanın arandığı, bankada bulunan 25.000,00 TL parasını dosyası tefrik edilen sanık ... hesabına göndermesini istendiği ancak sanığın olaydan şüphelenmesi üzerine parayı göndermediği, sanıklar ... ile ...'ın katılanın koyduğu yerden para ve ziynet eşyalarını aldıkları, ...'in de telefonda aracı olduğu bu suretle sanıkların paraları alarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, CD inceleme tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3196, Karar No: 2024/4574, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3196 E.  ,  2024/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/741 E., 2024/1348 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/303 E., 2023/299 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu ve temyize konu edilen toplam miktar 85.024,86 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2024 yılı temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcın istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine

04.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/5173, Karar No: 2000/8153, Tarih: 02.10.2000

4. Hukuk Dairesi 2000/5173 E., 2000/8153 K.

**4. Hukuk Dairesi 2000/5173 E., 2000/8153 K.**

**- İŞLETEN

- TRAFİK KAYDI

- TRAFİK KAZASI NEDENİYLE TAZMİNAT

- ZARAR GÖRENİN ÖLÜMÜ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 47 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 85 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 18 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar Hasan, ve arkadaşları vekili avukatı tarafından, davalılar Bünyamin ve arkadaşları aleyhine 17/06/1993 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/1999 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ve karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay sonucu yaralanmış olan davacı Fahri Çetin yargılama devam ederken başka bir nedenle ölmüştür. Bu durumda bu kişinin maddi tazminata ilişkin hakları yanında, manevi tazminata ilişkin haklarının da, (davayı açtıktan sonra ölmüş bulunması nedeniyle) mirasçılarına geçtiğinin kabulü gerekir. Adı geçen davacının mirasçıları, miras bırakanlarının manevi tazminat isteğine ilişkin olan bölümünü de usulüne uygun mirasçılık ve yetki belgesi ile takip etmiş olduklarına göre manevi tazminatında verilmesi gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan manevi tazminat hakkının mirasçılara geçmeyeceği düşüncesi ile bu talebin reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı, Cahit'e yönelen temyiz itirazlarına gelince; zarara sebebiyet veren araç trafikte adı geçen davalı adına kayıtlıdır. Davacı bu kayda dayanarak davasını işleten sıfatıyla ona yöneltmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 3 ve 19. maddeleri hükümlerine göre trafik kaydı "işleteni" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, kimliğini belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak trafik kayıt maliki, işleten konumunda olmadığını işletenin bir üçüncü kişi olduğunu kanıtlamakla, malik olmasına karşın, işleten sıfatıyla sorumlu tutulamaz. Bir araç üzerinde aynı anda iki işleten konumunda kişi olamayacağına göre, kanıtlanması olanaklıdır. İşletenin kim olduğu Karayolları Trafik Yasası'nın 3. maddesinde tanımlanmış ve aynı Yasanın 85. maddesinde de hukuki sorumluluğun işletene ait bulunduğu hüküm altına alınmıştır. Bu bakımdan işleten 2918 sayılı Yasa'nın S. maddesindeki ölçütlere göre kayıt sahibi olabileceği gibi kayıt sahibi olmayan ve araç üzerinde ekonomik yararı bulunanlarda işleten konumunda yer alabilirler. Bu bakımdan zarar gören kişi davasını açmazdan önce işletenin trafik kaydında adı yazılı kişiden başkası olduğu konusunda bir araştırma yapmakla yükümlü kılınamaz. Olağan olanı, davanın trafik kaydında adı yazılı kişiye yöneltilmesidir. Somut olayda da davacı trafik kaydına dayanarak bu davayı davalı aleyhine açmış ve onun işleten olmadığı davalının ileri sürdüğü kanıtlarla doğrulanmıştır. Bu nedenle davanın açılmasında davacının bir kusuru bulunmadığından davanın husumet nedeniyle reddi üzerine davalı yararına yargılama giderleri ve bu arada avukatlık ücretine hükmedilemez.

O halde davalı Cahit ile ilgili hükmün yargılama giderleri ve avukatlık ücretine ilişkin olan bölümünün de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına (BOZULMASINA), davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 02/10/2000 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1125, Karar No: 2015/1634, Tarih: 31.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1125 E.  ,  2015/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının imâl ettiği ürünlerin bedelinin davalı tarafça ödenmemesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itiraz nedeni ile itirazın iptâli davasından ibarettir. Mahkemece dava dilekçesi ve ekleri davalı tarafa tebliğ edilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme ile görevsizlik kararı verilmiş, karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemenin görevli olması dava şartıdır (HMK. m.114/1-c). Dava şartları ve ilk itirazlar ön incelemede sonuca bağlanır. Ön inceleme ise, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra yapılır (HMK. m.137/1, 139/1 ilk cümle). Buna göre, görevsizlik kararı verilebilmesi için; dava dilekçesinin davalıya tebliği, cevap süresinin (HMK. m. 127/1) beklenmesi, süresi içinde cevap verilmesi halinde davacıya tebliği, onun cevaba cevap verme süresinin (HMK. m.136/1) beklenmesi, verdiğinde bunun diğer tarafa tebliği ve davalının ikinci cevap süresinin beklenmesi zorunludur. Mahkemenin, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verebileceğini öngören aynı Kanun'un 138. maddesi hükmü, dilekçelerin karşılıklı verilmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Bu hüküm, hakime, belirtilen hususlar hakkında gerekmiyorsa ön inceleme duruşması yapmaksızın karar verebilme yetkisi tanır. Ön inceleme duruşması yapmaksızın dosya üzerinden karar verilebilmesi için de, davanın ön inceleme aşamasına getirilmiş olması gereklidir. Yasanın 137'nci maddesinin (1.) fıkrasında, ön incelemenin dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra yapılacağının açıkça öngörülmüş olması karşısında, dava şartlarının mevcut olup olmadığının davanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden gözetileceğine ilişkin 115/1. madde hükmü de, bu hususlarda, davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden karar verilebileceğine izin verir tarzda bir yoruma elverişli değildir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 1086 sayılı Kanundan farklı olarak iddia ve savunmanın genişletilmesi yahut değiştirilmesi yasağını dava ve cevap dilekçesinin verilmesiyle başlatmamış; bu yasağı, dilekçelerin karşılıklı verilmesinin tamamlanmasına, bazı hallerde ön inceleme duruşmasına kadar ileriye ötelemiştir. Tarafların bu haklarını kullanabilmeleri, dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesini veya bunun için kanunda belirlenen sürelerin geçmesini gerekli kılar. Bazı hallerde dava dilekçesindeki talebe göre görevli olmayan mahkemenin cevap dilekçesi, cevaba cevap dilekçesi veya ikinci cevap dilekçesinin verilmesinden sonra görevli hale gelmesi mümkün bulunmaktadır. Ayrıca 6100 sayılı Kanun, eskisinden farklı olarak, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etme hakkını davalıya da tanımıştır (m. 20/1). Görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine davaya bir başka mahkemede devam edilmemesi halinde davalıya kararı veren mahkemeden yargılama giderlerini talep etme hakkı da vermiştir (m. 331/2 son cümle). Davalının bu haklarını kullanabilmesi, dava dilekçesinin kendisine tebliğ edilmiş olmasını gerektirir.

6100 sayılı HMK'nın 114. maddesi uyarınca dava şartlarından olan görev konusunda aynı Kanunun 138. maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilebilir ise de, ancak bunun için dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek savunma hakkı tanınması gerekir. Dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmesi HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına da aykırılık oluşturmaktadır.

Bütün bu hükümlerden, dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden görevsizlik kararı verilemeyeceği sonucuna ulaşıldığından kararın usul yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 31.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bütün bu hükümlerden, dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden görevsizlik kararı verilemeyeceği sonucuna ulaşıldığından kararın usul yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 31.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemenin görevli olması HMK 114/1-c maddeye göre dava şartıdır. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir. (HMK 1. md.) “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.” (HMK 115. md.)Yasada açıkça dava şartlarının her aşamada mahkemece kendiliğinden araştırılacağı düzenlendiğinden henüz taraflara tebliğ yapılmadan tensip aşamasında dahi mahkemenin görevsiz olması halinde usulden red kararı verilebilir. HMK 137, 138 ve 140. maddedeki ön inceleme aşamasında dava şartlarının inceleneceğine dair düzenlemeler, henüz incelenmemiş ise tahkikata geçilmeden önce dava şartlarının incelenmesi zorunluluğunu belirtmektedir. Bu hükümler her aşamada dava şartlarının incelenebileceğine dair 115. madde düzenlemesine inceleme zamanı bakımından en erken zaman olarak sınır çizen bir düzenleme olmayıp incelemenin en geç ne zaman yapılması gerektiğini göstermektedir.

HMK 138. maddenin (karşılığı 143. madde) gerekçesinde bu hususa şöylece açıklık da getirilmiştir: “Usule ilişkin hususlar, şeklî nitelik taşıdıklarından yargılamanın başında, dosya üzerinden de incelenerek karara bağlanabilir. Ancak, mahkeme, kararını vermek için tarafların dinlenmesine ihtiyaç duyuyorsa, bunu da tahkikat aşamasında değil, ön inceleme oturumunda yapacaktır. Böylece dava şartları ve ilk itirazlarla ilgili sorunların, en geç tahkikat başlamadan, ön inceleme duruşması sonunda karara bağlanması amaçlanmıştır.”

Davanın gerekli tüm aşamalarının görevli mahkemece yerine getirilmesi davanın tarafları için daha teminatlıdır. Görevli mahkeme nedeniyle basit ya da yazılı yargılama usulünün uygulanması gereken hallerde uzatılmış cevap süresi (HMK 127 ve 317. md.), iddia ve savunmayı genişletme yasağının sınırları (HMK 141 ve 319. md.) gibi bazı konularda farklı kurallara yer verilmiş olduğundan dilekçeler safhası ve ön inceleme aşamasının görevsiz mahkemede yapılması açılan davanın niteliğine göre uyulması gereken usul kurallarının tam olarak uygulanmamasına da yol açacağından bu sakıncalar nedeniyle dahi belirlenebildiği en erken aşamada görev hususunun incelenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece dilekçeler safhası tamamlanmadan görevsizlik kararı verilmesi HMK 115. maddedeki kamu düzenine ilişkin açık yasa hükmüne uygun olduğundan aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/6014, Karar No: 2019/10134, Tarih: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6014 E.  ,  2019/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/05/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/10/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2, 522, 523. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının, 14/12/2004 olan sorgu tarihi ile 19/11/2015 olan ikinci hükmün verildiği tarih arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16029, Karar No: 2011/8640, Tarih: 11.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16029 E.  ,  2011/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/05/2009 tarih ve 2004/1270-2009/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...nin işlettiği, davalı ...'in maliki olduğu, davalı ... Oyak AŞ. tarafından zorunlu karayolu taşımacılık mali sigorta poliçesi ile sigortalı, davalı ... Sannan'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otobüste yolcu olan müvekkillerinin 01/08/2004 tarihinde meydana gelen kazada yaralandıklarını ileri sürerek, müvekkillerinden ... için şimdilik 3.000.000.000 TL maddi (09/04/2009 tarihinde davalı ... dışındaki davalılar yönünden 22.880,84 TL arttırılarak), 65.000.000.000 TL manevi tazminatın, ... için 1.000.000.000 TL maddi, 18.000.000.000 TL manevi tazminatın, ... için 1.000.000.000 TL maddi, 10.000.000.000 TL manevi tazminatın ve ... için 500.000.000 TL maddi, 7.000.000.000 TL manevi tazminatın (manevi tazminat yönünden davalı ... hariç tutularak) davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduklarını savunmuştur.

Davalı ... vekili, işleten araç malikinin sorumlu olduğunu, araç şoförünün kusurunun bulunmadığını, aracın sigortası bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sanan, araç şoförünün ... olduğunu, kaza sırasında aracı kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduklarını savunmuştur.

Davalı ... vekili, işleten araç malikinin sorumlu olduğunu, araç şoförünün kusurunun bulunmadığını, aracın sigortası bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sanan, araç şoförünün ... olduğunu, kaza sırasında aracı kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, davacı ... ...'ın trafik kazasında sağ el parmaklarının kırıklığına bağlı hareket kısıtlılığı nedeniyle E cetveline göre %19,2 oranında meslekten kazanma gücünden kaybettiği, 135 gün iş ve güçten kaldığı, sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi zararının 24.080,84 TL, tedavi giderlerinin 1.161,97 TL olduğu, geçici iş göremezlik zararının SSK tarafından karşılandığı, ...'ın ve ...'ın 10 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandıkları, ...’nın tedavi giderlerinin 47,00 TL, geçici iş göremezlik maddi zararının 212,16 TL olduğu, ...'ın tedavi giderlerinin 94,80 TL olduğu, geçici iş göremezlik zararının dosyada rapor olmadığından hesaplanamadığı, davacılardan ...'ın ayakta tedavi gördüğü, tedavi giderlerinin 47,00 TL, geçici iş göremezlik zararının SSK tarafından karşılanmış olduğu, olayın oluş şekli, hissettikleri acı ve ızdıraplar bir kül halinde değerlendirilerek manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle davacılardan ... ... yönünden toplam 25.080,84 TL maddi tazminatın 2.200,00 TL’sinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tüm davalılardan, bakiye 22.880,84 TL’nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... haricindeki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılardan ...’ın için 94.80 TL, ... için 47,00 TL, ... için 47,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... ... için 4.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, ... ... için 500,00 manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... hariç diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... Sey. Tur. vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... ve ...’ın tüm, davacı ... yönünden aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair, davacı ... yönünden aşağıdaki (3) nolu bent dışında kalan sair, davalı ... yönünden ise aşağıdaki (4) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.