muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1423, Karar No: 2011/3836, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1423 E.  ,  2011/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada, Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, küçüğün Türk Medeni Kanunu'nun 337. maddesi gereğince vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesince evlilik dışı doğan çocuğun babası tarafından tanınmış olduğu anlaşılmakla, velayetin askıda bulunduğu ve öncelikle velayet konusunda karar verilmesi gerektiği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi ise, velayeti kendisinde bulunan velinin ölüm, yaş küçüklüğü gibi nedenlerle velayet yetkisini kullanamaması halinde küçüğe vasi tayini için açılan davada davanın babaya ihbar edilmesi ve baba tarafından velayet davası açılması halinde bu davanın vesayet davasında bekletici mesele yapılması zorunlu olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Çocuk, anasının evlilik dışı ilişkisinden doğmuş, baba ile soybağı 10.02.2010 tarihinde tanıma (TMK.md.295) ile kurulmuştur. Annenin yaşı küçük olup, çocuğun velisi yoktur. Yasa, ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa, hakimin, çocuğun menfaatine göre vasi atayacağını veya velayeti babaya vereceğini hükme bağlamıştır (TMK.md.337/2). Baba ile soybağı tanıma ile kurulduğuna göre, babanın velayeti alma hakkı mevcuttur. Aslolan velayet olduğuna göre, sulh hukuk mahkemesi tarafından davanın, babaya ihbar edilmesi, beyanın alınması, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, velayeti baba talep etmediği taktirde davanın sonuca bağlanması gerekir. ( Y. 2. HD. 2010/4292 – 16873 E-K sayılı ilamı ) Bu durumda uyuşmazlığın Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/906, Karar No: 2012/3124, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/906 E.  ,  2012/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/25958, Karar No: 2017/3068, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25958 E.  ,  2017/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4425, Karar No: 2014/9188, Tarih: 17.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4425 E.  ,  2014/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında;TCK'nın 79/1-b, 35,31/3,62,52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık Cengiz Demir hakkında;TCK'nın 79/1-b, 35, 62, 52, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşı küçük olan sanık ...'nun duruşmasının gizli yapılması ve hükmün dahi gizli tefhim olunması gerekirken, duruşmanın açık yapılıp hükmün açık olarak tefhim olunması telafisi mümkün olmadığından, adli sicil kaydında hükmün açıklanması geri bırakılan bir suç kaydının olduğu anlaşılan sanık ... hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanması şartları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafii ile malen sorumlunun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21837, Karar No: 2010/6440, Tarih: 05.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/21837 E.  ,  2010/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2010/31064, Karar No: 2011/1070, Tarih: 26.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/31064 E.  ,  2011/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 13.11.2008 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 28.11.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 26/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22132, Karar No: 2015/10798, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22132 E.  ,  2015/10798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere davacı Hazine, kadastro yolu ile davalı adına oluşan 682 parselin kadastro öncesinde ve sırasında dere yatağı olduğu iddiası ile tapu iptali ve terkin isteğinde bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10069, Karar No: 2018/7944, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/10069 E.  ,  2018/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kesinleşen işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen belgeler ile tanık beyanlarına göre davacının haftanın beş günü 8.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı, ayda iki hafta Cumartesi günleri toplantı yapıldığı ve bu nedenle 09.00-12.00 arası çalıştığı, davacının bu şekilde haftada 15.5 saat fazla çalışma yaptığı ancak fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu gerekçesiyle haftada 10 saat fazla çalışma kabul edilmiş ve davacıya yapılan prim ödemeleri de davacının kabulü doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmiştir. Davacının ayda iki hafta tatili gününde çalıştığı kabulüne göre hafta tatili ücret alacağı talebi de hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki, Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Davacı tanıklarının beyanlarından, davalı işverene karşı davaları olduğu bir başka deyişle davacı tanıkları ile davalı işveren arasında husumet bulunduğu anlaşılmaktadır. Husumetli tanık anlatımları yan deliller ile desteklenmedikçe hükme esas kabul edilemez. Davalı tanık anlatımlarından ise davacının fazla çalışma yaptığı ve hafta tatillerinde çalıştığı sonucuna varılamamaktadır. Dosya içerisinde, davacı tarafından bazı Cumartesi ve Pazar günleri için toplantı yada eğitim olduğuna ilişkin mail ve duyurular ve nöbetçi eczane aksiyonları, kahvaltı, acil servis ve gazete aksiyonu gibi bazı aylara ait aksiyonlar sunulmuştur. Ne var ki, bu belgelerin hiç birinden davacının haftalık çalışma saatlerinin davacının iddia ettiği şekilde olduğunun belirlenebilmesi mümkün değildir. Davacının iş sözleşmesine göre yıllık 270 saate kadar olan fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu ve davacının ödenen prim alacaklarının mahsup edilerek fazla çalışmanın hesaplanması talebi dikkate alındığında, yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmiş olması doğru bulunmamıştır.

Hafta tatili ücret alacağı bakımından ise; sadece davacının sunduğu belgelerden haftanın 7 günü çalıştığının tespit edilebildiği haftalar olup olmadığı belirlenerek var ise bu haftalar ile sınırlı olarak hafta tatili ücret alacağının kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3175, Karar No: 2024/5301, Tarih: 27.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3175 E.  ,  2024/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2122 Esas, 2023/400 Karar

HÜKÜM : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ :Aydın 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI :2017/228 E., 2020/59 K.

Taraflar arasındaki ortaklıktan çıkma ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı şirkette 1333 hisse karşılığı ortaklığı bulunuğunu, müvekkilinin, şirket işletmesinde fiilen ortaklarıyla ve sigortalı çalıştırdıkları elemanları ile birlikte şirkete hissesi oranında koyması gerekli taahhüt ettiği sermaye olan 25.000,00 TL'yi şirketi devreden ortak hesabına yatırdıklarını, müvekkilinin ihtarnamesine karşı, davalıların cevaplarında soyut ve mesnetsiz iddialarda bulunduklarını, şirketin muhasebesi ile ilgilenmediği için şirketin ekonomik açıdan kötü durumda olduğunu bildirdiklerini, ancak limited şirkette muhasebe ile ilgilenme görev ve yetkisinin asli olarak ortaklar kurulunca atanan şirket müdürüne ait olduğunu, şirketin zarar etmesi durumunda asli sorumlunun kasadaki paraları toplama ve muhasebesini yapma yetkisinin bir tek kendisinde olan şirketin ortaklarından ve aynı zamanda tek müdürü olan ...'e ait olduğunu, müvekkilinin 01.11.2016 tarihinde diğer ortaklar tarafından iş yerine girmesine, çalışmasına fiilen ve fiziken engel olduklarını, ailesinin yanında müvekkiline hakaret edildiğini, iftira atıldığını, müvekkiline karşı kaba kuvvet kullanmak suretiyle ortaklığı sürdürmesine ve iş yerine girmesine engel olunduğunu, bu hususun Cumhuriyet Başsavcılığında soruşturma aşamasında bulunduğunu, müvekkilinin şirketten hiç bir hakkını almadan göndermeyi düşünerek yıldırma politikası uygulandıklarını, müvekkilinin şirket hesaplarına ulaşamaması ve alacağının, payının tehlikeye girmesi nedeniyle şirketin hesaplarını tutması, kontrol etmesi yönünde şirkete hesap kayyumu atanmasını, müvekkilinin şirketteki hissesinin, sermaye payının ve ayrıca bilirkişi raporu ile tespit edilecek kar payının alması gereken davalı şirket ortaklarınca (... ve ...) müvekkile ödenerek şirketten çıkartılması, müvekkilinin yaptığı şahsi cironun şirkete ait hesaplar, kredi kartları ve mali kayıtların bilirkişi ile incelenerek ve tesbit edilerek müvekkile verilmesini, davalı şirket ortaklarından biri veya hepsinin müvekkilinin sermaye payını ve alamadığı kar payını, şahsi çalışması ile yaptığı cirosunu ödemek istemezlerse de şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası haklı sebeple şirketin feshine karar verilmesine, akabinde sermaye payları ve almaları gereken tasfiye bakiyesi haklarının tespit edilip dağıtılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP