muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/193, Karar No: 2005/2, Tarih: 01.02.2005

G.... Haydarpaşa Eğitim Hastanesine ait hasta çıkış belgelerine göre;

Sanık Erkan T....'ın 14-25.5.1999 tarihleri arasında toksik madde bağımlısı (optiat bağımlılığı) tanısı ile yatırıldığı, üç ay istirahat kararıyla taburcu edildiği,

10-21.10.1999 tarihleri arasında toksik madde bağımlılığı tanısı ile yatırıldığı, sonunda muayene kaydı ile dört ay istirahat verildiği,

Anlaşılmaktadır.

İzmir Devlet Hastanesi Ortopedi 1. Servisine ait onaysız yazı fotokopilerinde, Erkan T....'ın, 10-23.9.1997 tarihlerinde trafik kazası nedeniyle tedavisinin yapıldığı, tedavi esnasında kullanılan ilaçlar arasında D...... isimli ilacın da yer aldığı, sol isahium çift dal kırığı ve sacrum kırığı teşhisi konulup, yatak istirahati ve medikal tedavi uygulandığı, hastanın sık sık D...... 1 (100 mg) ampul yaptırmak istediği, hastaya D...... olduğu söylenerek N......./SF ampul yapıldığında ya da SF ile 1 cc ye tamamlanarak 25 mg D...... yapıldığında, ağrılarının geçtiği, rahatladığı, ancak hastanın bunu öğrenmemesi için yanındaki izleme formuna hastaya söylenen tedavi yapıldı şeklinde yazıldığı, bu formun gerçek tedaviyi belirtmek için düzenlendiği, hastanın klinik çalışanlarından habersiz olarak morfin aldırtıp kendi kendine yaptığı, ilaç bağımlısı olarak değerlendirilen hastada, D...... ampul tedavisinin kesildiği, hastanın madde bağımlısı olduğu bilgilerine yer verilmiştir.

Afyon Sağlık Müdürlüğünün 17.1.2000 gün ve 14 sayılı yazısı ile, 'A.......' isimli ilacın kırmızı reçeteye tabi uyuşturucu niteliğinde bulunduğu, satışının serbest olmadığı bildirilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığınca düzenlenen 14.4.2000 tarihli raporda; pembe renkli naylon torbadaki orijinal (A.......) adlı ilaç kutusu ile flasterle sarılı plastik kutunun her birinin içinden beşer adet olmak üzere toplam 10 adet üzerinde (2 ml ampul A.......) orijinal yazılar olan ampullerin 'P....... H...........' etkin maddesi içerdiği,

Adli Tıp Kurumu, 5. İhtisas Dairesinin 12.6.2000 ve 27.11.2000, Genel Kurulun 25.1.2001 tarihli raporlarında; "P....... HCI" etken maddesi içeren (10) adet "A....... Ampul"ün TCY.nın 403. maddesi kapsamındaki uyuşturucu maddelerden olduğu, kırmızı reçete ile kontrollü olarak satıldığı,

Adli Tıp Kurumu Kimyasal Tahliller Dairesinin 26.10.2000 tarihli raporunda; A....... isimli ilaç ampullerinin her birinde 100 mg P....... HCI etkin maddesi bulunduğu, 10 adet A....... ampulde toplam 1 gram P....... HCI etkin maddesi olduğu,

Belirtilmiştir.

Sağlık memuru olan Ümit S......'ın 4-7.10.1999 tarihleri arasında B....... Dr. H.İbrahim Özsoy Hastanesi'nde ameliyathanede görevli sağlık memuru olduğu ve 4.10.1999 tarihinde hastane ameliyathanesinde nöbetçi olduğu bildirilmiştir.

Dosyada fotokopisi bulunan Mesleki Mevzuat isimli kitabın 864. sayfasında 100 mg A....... ampulün kırmızı reçeteye bağlı ve azami dozunun 15 ampul olduğu belirtilmiştir.

Sanık Ümit S...... vekili tarafından temyiz dilekçesine eklenen belgelerde,

Belirtilmiştir.

Sağlık memuru olan Ümit S......'ın 4-7.10.1999 tarihleri arasında B....... Dr. H.İbrahim Özsoy Hastanesi'nde ameliyathanede görevli sağlık memuru olduğu ve 4.10.1999 tarihinde hastane ameliyathanesinde nöbetçi olduğu bildirilmiştir.

Dosyada fotokopisi bulunan Mesleki Mevzuat isimli kitabın 864. sayfasında 100 mg A....... ampulün kırmızı reçeteye bağlı ve azami dozunun 15 ampul olduğu belirtilmiştir.

Sanık Ümit S...... vekili tarafından temyiz dilekçesine eklenen belgelerde,

Erkan T.... adına düzenlen 19.9.1999 tarihli kontrole tabi ilaçlara mahsus 978448 nolu reçetenin incelenmesinde, reçetenin Mehmet F..... Ö......n Sağlık Ocağı hekimi 4344 diploma nolu Müge Bilge tarafından düzenlendiği, ilaçların A....... ampul, 3-1, 15 lik (üç) tek ampul olduğu, 9.9.1999 tarihinde üç kutu A....... ampulün, Hasan Tahsin Caddesi, No 137/A Basınsitesi/İzmir'de bulunan Özburcu Eczanesi yetkilisi Ecz. Burhan Yolaçan tarafından verildiği kontrol numarasının 580 olduğu saptanmıştır.

33. Bölge Eczacı Odası Başkanı tarafından sanık Ümit S......'a gönderilen 25.6.2001 tarihli yazıda; A....... 5x2 ml ampulün 100 mg/2 ml P…

……. HCI içerdiği, D...... 5x2 ml ampulün de 100 mg/2 ml P…

……. HCI içerdiği, A....... ampul ile D...... ampulün aynı kimyasal maddeyi içerdiği ve eşdeğer oldukları belirtilmiş,

Türk Tabipler Birliği Odası Manisa Bölgesi Ahmetli İlçe Temsilcisi Dr. Ediz A.... imzasıyla ilgili makama hitaben yazılan 28.6.2001 tarihli yazıda; L... İlaç Sanayi tarafından üretilen A....... isimli ilacın, her 2 ml.lik ampulün 100 miligram P......... HCI içerdiği, ilacın, narkotik ağrı kesici ve kuvvetli spazm etkiye sahip olduğu, ameliyat sonrası, ağrılar, kırık, çıkık, doğum ve benzeri durumlar gibi şiddetli akut ağrılı böbrek ve genital sistem, sindirim sistemi, safra yolları ve iskelet sistemindeki ağrılı durumlarda kullanıldığı, hekim tarafından kırmızı reçete ile yazılabileceği, maksimum dozunun 15 ampul, üç kutu ile sınırlı olduğu, gerek görüldüğünde her beş günde bir yazılabileceği,

A....... ampulün piyasada 5x2 mililitrelik ampul şeklinde bulunmadığı, aynı zamanda A....... ampulün, H........ İlaç firmasının üretip piyasaya ve daha ziyade hastane ve buna benzer yataklı kurumlarda D...... ismiyle verdiği, etken madde olarak her iki ilacın aynı olduğu, A....... ve D......'in eşit oldukları,

Özel daire bozmasından sonra İzmir Eczacı Odası Başkanı Levent Kamacık tarafından ilgili makama yazılan 14.3.2002 tarihli, 9. Bölge Eskişehir Eczacı Odası Genel Sekreteri Hasan Babayiğit'e ait 28.5.2002 tarihli yazılarda; A....... 5x5 ampulün, Devlet Hastaneleri, SSK. Hastaneleri, Özel Hastaneler ve Ecza depolarına, üretici firma tarafından alım satımını engelleyen yasal bir düzenlemenin bulunmadığı, hastane ambalajı olarak da anılan bu ilacın sadece yukarıda adı geçen kurumlarda tüketilmesinin söz konusu olmayıp, aynı zamanda eczanelerde de kırmızı reçete karşılığında satışının mümkün bulunduğu,

Belirtilmiştir.

Belirtilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince düzenlenen 28.4.2000 tarihli raporda;21-28.4.2000 tarihleri arasında müşahadeye tabi tutulan sanık Erkan T....'ın muayene, müşahade, yapılan tetkikler ve adli dosyasının incelenmesinde, uyuşturucu müptelası olmadığı, bozmadan sonra Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.11.2003 tarihli ve Genel Kurulca düzenlenen 18.3.2006 tarihli raporlarda ise; sanık Erkan T....'ın, A....... kullanımının iptila (bağımlılık) düzeyinde olduğu bildirilmiştir.

Bu kanıtlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hukuk devletinde ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "in dubio pro reo" kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Somut olayda; sanık Erkan'ın ilaçların reçete ile alındığına ilişkin savunmaları, sanık Ümit vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 19.9.1999 tarihli "Kontrole Tabi İlaçlara Mahsus Reçete" fotokopisi, İzmir Eczacı Odası Başkanı ve Eskişehir 9. Bölge Eczacı Odası Genel Sekreteri tarafından gönderilen yazılardaki anılan ilacın aynı zamanda eczanelerde de satışının mümkün olduğuna ilişkin açıklamaları birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle sunulan reçetenin onaylı bir örneğinin getirtilerek, Sağlık Bakanlığı İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğü'nde görevli uzmanlardan seçilecek bir bilirkişiye dosyanın inceletilip, emanette bulunan suç konusu "A......." isimli ilaca ait kutunun fotokopisi ve L... laboratuarları A.Ş.'nin 15.2.2000 tarihli yazısı karşısında suç konusu "A......." isimli ampul ilaçların 19.9.1999 tarihli reçetede yazılı ilaçlar olup olamayacağı, bu ilaçların sadece hastanelerde ve ecza depolarında bulunan ilaçlardan mı yoksa eczanelerde de satışı mümkün olan ilaçlar olup olmadığı konusunda gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla eksik soruşturmaya dayanan ve kuşkuyu gidermek yerine sanıklar aleyhine yorumlayan Yerel mahkeme direnme kararı isabetsiz olup, bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan 6 kurul üyesi, Yerel Mahkeme direnme kararının isabetli olduğu yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

Bu itibarla eksik soruşturmaya dayanan ve kuşkuyu gidermek yerine sanıklar aleyhine yorumlayan Yerel mahkeme direnme kararı isabetsiz olup, bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan 6 kurul üyesi, Yerel Mahkeme direnme kararının isabetli olduğu yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Bu aşamada, Yerel Mahkemece uyulan 2. bozma nedeni konusunda ince-leme yapılmasına YER OLMADIĞINA,

3- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 1.2.2005 günlü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, yasal oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15315, Karar No: 2014/12512, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15315 E.  ,  2014/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/1050-2013/178

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7084, Karar No: 2013/21572, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7084 E.  ,  2013/21572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2012 tarih ve 2011/470-2012/14 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.11.2013 günü hazır bulunan davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 23.4.2002 tarihli hisse devir ve satış sözleşmesi ile Finansman Sağlanması Sözleşmesinin yapıldığını, Karadeniz Ege Elektrik Üretim A.Ş’nin hisselerini davalı şirkete devir temlik edildiği, sözleşmenin amacının davalının sağlayacağı finansman ve davacının sağlayacağı danışmanlık ve projeler sayesinde Ege Bölgesinde enerji üretimi faaliyetlerinin yapılacağı, devredilen şirket hisselerinin %10’nun 24 ay sonra davacıya devir edileceğinin kararlaştırıldığını, devir karşılığında davacı tarafından ödenecek ödemelerin kural olarak Arges Enerjinin şirketten alacağı temettü ödemelerinden yapılacağı, ancak davalının şirket hisselerinin %10’nu devir etmediğini, müvekkilinin devir edilen şirketin yönetim kurulunda temsilinin engellendiğini ve sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ileri sürerek, davalının sözleşmesel yükümlülüklerini ifa etmesine mahkum edilmesine, 26.4.2004 tarihinden itibaren sözleşmenin 3.maddesinde öngörülen faizin işletilmemesine, hisselerin devir bedeline hükümde açıkça yer verilmesine, devrin mümkün olmaması halinde %10 oranındaki hisselerin hüküm tarihindeki rayiç değerinin 2.500.000 TL’den aşağı olmamak üzere tazminat olarak ödenmesine, dava konusu şirketin mal varlığının azaltılmış olması halinde hisselerin 26.4.2004 tarihindeki rayiç değerlerinin tesbit edilerek bu tarihten itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının sözleşmeye dayalı edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Hekem heyeti tarafından yapılan yargılama sonucu, iddia, savunma, bilirkişi raporuna göre davacının davalı şirkete karşı açtığı davanın kısmen kabulü ile davalı ...nin davacıya 1.486.848. TL tazminat ödemesine, bu tutara karar tarihinden itibaren faiz yürütülmesine iptal davası yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Karar İstanbul Ticaret Odasının, İstanbul ticaret Mahkemelerine tevzii edilmesi için yazdığı 06/12/2011 gün ve 158274 sayılı yazısı ile taraflar arasındaki uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin

23/11/2011 tarihli kararı ile hükme bağlandığını ve gerekli harçların ikmali ve hükmün kesinleşmesi için dava dosyası ve dizi pusulası ile mahkemeye gönderilmiştir. Mahkemece Hakem Kararlarına ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 407 ve devam maddelerinde düzenleme yapıldığı ve HMK 436/3. maddesi gereğince Hakem Kararı yazıldıktan sonra, Hakem tarafından taraflara tebliğ edilecek ve kararın aslı dosya ile birlikte mahkemeye gönderilerek mahkemece saklanması talep edileceği düzenlendiğinden, iş bu davanın Hakem Kararı dosyası ve karar aslının saklanması talebi olarak değerlendirildiği, kararın taraflara tebliğ edilmesi üzerine, kararın tahkim kararında davalı olarak gözüken Karadeniz Holding A.Ş. tarafından temyiz edildiği, 6100 sayılı HMK'nın 448.maddesi gereğince bu yasa tamamlanmamış tüm işlere uygulanacağından, kararın verildiği tarih itibariyle, kararın verilmesinden sonraki usulü işlemlere yasanın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu sebeple Hakem kurulu (İstanbul Ticaret Odası Hakem Heyeti Başkanlığı) tarafından intikal ettirilen dosyanın kararın HMK'nın 436.maddesi gereğindeki şekli düzenlemeleri taşıdığı ve taraflara tebliğ edildiği, mahkemece HMK.436/3 maddesi gereğince dosya ve kararın saklanmasına karar vermek gerektiği, ancak dosya da kararın tebliği üzerine yapılan bir temyiz başvurusu bulunmakta olup, uygulamaya ışık tutması bakımından dosyanın temyiz incelemesi için ilgili Yargıtay Dairesi'ne gönderilmesinin uygun olacağı gerekçesiyle İstanbul Ticaret Odası Hakem Mahkeme Kararı başlığını taşıyan 215-10 ve 23/11/2011 hakem heyeti kararı aslının ve eki dosyaların, HMK 436/5 maddesi gereğince mahkememizce saklanmasına, esasın bu şekilde kapatılmasına, mahkemece taraflara yapılan tebligat üzerine kararın tahkim dosyasının davalısı Karadeniz Holding A.Ş. tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve tahkim sözleşmesinin tarihi, tahkim uyuşmazlığının çözüm süreci ve kararın verildiği tarih dikkate alınarak, uygulamaya ışık tutması bakımından davanın temyiz incelenmesinin sonuçlandırılması için dosyanın ilgili Yargıtay Dairesine Temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Mümeyyiz davalı vekili tarafından temyiz edilen karar Hakem Heyeti tarafından verilen 23.11.2001 tarihli ve milli tahkime tabi karar olup, 6100 sayılı HMK'nın 451. maddesindeki yürürlük hükmü ile 448. maddesindeki bu Kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı hükmü uyarınca yapılan değerlendirmede karar tarihi itibariyle bu Kanun'un tahkime ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiş olup, Kanun'un 439. maddesi uyarınca hakem kararına karşı yalnızca tahkim yerindeki mahkemede iptal davası açılması mümkün olduğundan HMK'nın anılan 451 ve 448. maddeleri de nazara alınarak mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı ...Ş. vekili tarafından yapılan temyiz isteminin REDDİNE, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/112, Karar No: 2017/5182, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/112 E.  ,  2017/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı-karşı davacı kadın vekiline gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davalı-karşı davacı vekiline yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı-karşı davacı kadın vekiline tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/25977, Karar No: 2017/3065, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25977 E.  ,  2017/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.