muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5006, Karar No: 2015/2625, Tarih: 10.06.2015

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Yukarıda belirtildiği gibi meşru ve hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller nasıl hukuka aykırı ise aynı şekilde usulsüz arama sonucunda elde edilen ve suçun maddi konusu olan hukuka aykırı "delil" gösterilip sorularak alınan savunma da hukuka aykırıdır. İşte “hukuka aykırı delillerin dolaylı, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ifadesiyle bu husus kastedilmektedir.

Somut olayda, 5846 sayılı Kanuna aykırı olarak sanığın işyerinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun119/3-4. maddeleri uyarınca gündüzleyin bir defa arama yapılmasına karar verilmesi üzerine 25.09.2009 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen deliller arasında, sanığın ikrarı, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, zincirleme suç hükümleri yönünden gerekli araştırmaya ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/5638, Karar No: 2018/4979, Tarih: 05.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5638 E.  ,  2018/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21799, Karar No: 2015/1356, Tarih: 27.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21799 E.  ,  2015/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen malullük aylığının yeniden bağlanmasına ve biriken aylıkların yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12028, Karar No: 2013/18371, Tarih: 05.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12028 E.  ,  2013/18371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı-\*karşı davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı-karşı davalı vekili müvekkilinin davalı-karşı davacıya ait işyerinde 1998 yılının Haziran ayında çalışmaya başladığını ancak sigortasının 8 Kasım 1999 tarihinde başlatıldığı gibi kesintisiz ve sürekli çalışmasına rağmen çalışmalarının eksik ve kesintili bildirildiğini son ücretinin 2.000,00 TL net olduğunu, genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, davacının izinlerini eksik kullandırılıdığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını,iş akdinin 2008 Ocak ayı itibari ile sonaerdiğini, davacıya 03/12/2007 tarihli sözleşmeye istinaden 8.600,00 TL ödendiğini 10.000,00 TL'nin ise haksız kesintilerle 7.814,00 TL olarak ödendiğini, davacıya devri taahhüt edilen aracın devrinin yapılmadığı gibi izinsiz olarak otoparktan alındığını, verilen ibranamenin geçerli olmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili davacı-karşı davalı işçinin çalışmalarının kesintili ve aralıklı olduğunu, 8/11/1999'dan 31/12/2007 tarihine kadar çalıştığını, davacı işçinin stajyer olduğunu, şirkette genel müdür yardımcısı pozisyonu bulunmadığını, bu nedenle Unvan ve ücret konusundaki iddialarının yerinde olmadığını, davacının kimya

mühendisliğinde okuduğundan yıllık izinlerini fazlası ile kullandığını, fazla mesai yapmadığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, davacı işçiye 03/12/2007 tarihli sözleşme ile rekabet etmemesi için 18.600,00 TL para ve Audi marka aracın teslim edildiğini ancak davacının buna rağmen davalı şirketin geçmişte iş yaptığı çeşitli kurumlarla firmalara müvekkili şirketin bilgi ve kodlarını kullanarak iş yaptığını rekabet yasağına aykırı davrandığını beyanla davanın reddine, karşı dava olarak 31/12/2007 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine, 18.600,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte istirdadı ile 10.000,00 TL manevi tazminat ile rekabet yasağına aykırı davranışları nedeni ile ... Vakfı için 1.000,00 TL, ... Belediyesi için 1.000,00 TL, ... Ecza Deposu için 500,00 TL maddi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, alınan bilirkişi raporlarına itibarla davacı-karşı davalı işçinin taraflar arasındaki ikale sözleşmesine, rekabet yasağına aykırı davranmadığı, kıdem ve ihbar tazminatına, yıllık izin ücretine hak kazandığı, diğer alacak taleplerinin yerinde olmadığı, karşı davanın ise ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkinin “bozma sözleşmesi” yoluyla sona erip ermediği hususu uyuşmazlık konusudur.

Bozma sözleşmesi (ikale) yasalarımızda düzenlenmiş değildir. Sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak daha önce kabul edilen bir hukuki ilişkinin, sözleşmenin taraflarınca sona erdirilmesi mümkündür. Sözleşmenin, doğal yollar dışında tarafların ortak iradesiyle sona erdirilmesi yönündeki işlem ikale olarak adlandırılır.

İş Kanununda bu fesih türü yer almasa da, taraflardan birinin karşı tarafa ilettiği iş sözleşmesinin karşılıklı feshine dair sözleşme yapılmasını içeren bir açıklama (icap), ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur.

Bozma sözleşmesinde icapta, iş ilişkisi karşı tarafın uygun irade beyanı ile anlaşmak suretiyle sona erdirmeye yönelmiştir. Bu sebeple, ikale sözleşmesi akdetmeye yönelik icap, fesih olarak değerlendirilip, feshe tahvil edilemez.

Bu anlamda bozma sözleşmesinin şekli, yapılması, kapsam ve geçerliliği Borçlar Kanunu hükümlerine göre saptanacaktır. Buna karşılık iş sözleşmesinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erdirilmesi, iş hukukunu yakından ilgilendirdiği için ikalenin yorumunda iş sözleşmesinin yorumunda olduğu gibi, genel hükümlerin yanı sıra iş hukukundaki “işçi yararına yorum” ilkesi de göz önünde bulundurulacaktır.

Borçlar Kanunu'nun 23-31 maddeleri arasında düzenlenmiş olan irade fesadı hallerinin, bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi yapma konusundaki icap veya kabulde bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en çok bir ay içinde işe iade davası açmış olması hayatın olağan akışına uygun düşmez.

Borçlar Kanunu'nun 23-31 maddeleri arasında düzenlenmiş olan irade fesadı hallerinin, bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi yapma konusundaki icap veya kabulde bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en çok bir ay içinde işe iade davası açmış olması hayatın olağan akışına uygun düşmez.

İş ilişkisi taraflardan her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün olduğu halde, bu yola gitmeyerek karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde de durmak gerekir. Her şeyden önce bozma sözleşmesi yapma konusunda icapta bulunanın makul bir yararının olması gerekir. İş ilişkisinin bozma anlaşması yoluyla sona erdirildiğine dair örnekler 1475 sayılı İş Kanunu ve öncesinde hemen hemen uygulamaya hiç yansımadığı halde, iş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesinin ardından özellikle 4857 sayılı İş Kanunu sonrasında giderek yaygın bir hal almıştır. Bu noktada, işveren feshinin karşılıklı anlaşma yoluyla fesih gibi gösterilmesi suretiyle iş güvencesi hükümlerinin bertaraf edilmesi şüphesi ortaya çıkmaktadır. Bu itibarla irade fesadı denetimi dışında, tarafların bozma sözleşmesi yapması konusunda makul yararının olup olmadığının da irdelenmesi gerekir. Makul yarar ölçütü, bozma sözleşmesi yapma konusundaki icabın işçiden gelmesi ile işverenden gelmesi ve somut olayın özellikleri dikkate alınarak ele alınmalıdır.

Taraflar arasındaki iş ilişkinin “bozma sözleşmesi” yoluyla sona erip ermediği hususu uyuşmazlık konusudur.

Bozma sözleşmesi yoluyla iş sözleşmesi sona eren işçi, iş güvencesinden yoksun kaldığı gibi, kural olarak feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamayacaktır. Yine 4447 sayılı Yasa kapsamında işsizlik sigortasından da yararlanamayacaktır. Bütün bu hususlar, iş hukukunda hâkim olan ibranamenin dar yorumu ilkesi gibi, hatta daha da ötesinde, ikale sözleşmesinin geçerliliği noktasında işçi lehine değerlendirmenin gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Bozma sözleşmesinde kıdem tazminatının ödenmesi kararlaştırıldığı takdirde, kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda;

Bozma sözleşmesinde kıdem tazminatının ödenmesi kararlaştırıldığı takdirde, kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda;

Taraflar arasında imzalanan 03/12/2007 tarihli sözleşme ile iş sözleşmesinin tarafların karşılıklı anlaşması ile 31/12/2007 tarihi itibari ile sonlandırılmasına karar verilmiş, bu anlaşma uyarınca davacıya 18.600,00 TL nakit para ödenmesi, ayrıca 2000 model Audi marka aracın hemen teslimi ve devrinin 2010 yılı sonuna kadar verilmesi karar altına alınmıştır. Aracın davacı işçiye sözleşme tarihinde tutanak ile teslim edildiği, davalı-karşı davacı şirket tarafından 2009 yılında geri alındığı, sözleşmeye göre nakit ödemesi yapıldığı tarafların beyanlarından anlaşılmaktadır. Bu hale göre taraflar arasında ikale sözleşmesi yapılmıştır. Bu sözleşmede ayrıca rekabet yasağına ilişkin düzenleme yapılmış olması sözleşmenin ikale sözleşmesi olma niteliğini ortadan kaldırmamaktadır. Esasen bu husus yani ikalenin varlığı mahkemenin de kabulündedir. Davacıya yapılan nakit ödeme ve araç teslimi iş sözleşmesinin sonlandırılması nedeni ile davacıya şirketteki hizmetleri karşılığında sağlanan bir menfaat olup rekabet etmemesi karşılığında öngörülmemiştir. Bu itibarla davacı-karşı davalı yararına hüküm altına alınan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden 03/12/2007 tarihli sözleşmeye göre işçiye ödenen miktar belirlenerek mahsup edilmeli ve bakiye alacaklar varsa hüküm altına alınmalıdır. Bu maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı-karşı davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı-karşı davacıya iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1406, Karar No: 2014/4725, Tarih: 19.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1406 E.  ,  2014/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2011/760-2013/856

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının dava dışı borçlu aleyhine başlattığı Konya 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/14609 E. sayılı takip dosyasında borçlunun emekli ikramiyesi hakkı doğmadan emekli ikramiyesi için yazılan haciz yazısının hiçbir geçerliliğinin olmadığını, emekli ikramiyesi hakkının doğumundan sonra gönderilen ilk haciz yazısının müvekkiline ait dosyadan gönderildiğini, ayrıca davalının alacağının muvazalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek dosyaya yatan paranın müvekkilinin başlattığı Konya 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1802 E. sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili alacağının gerçek olduğunu, davacının takibinin muvazaalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ispat yükü üzerinde olan davalının alacağın varlığını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, yatan paranın İcra Müdürlüğü'nce davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da hem sıraya hem alacağın esasına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m. 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK'nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. Hem sıraya ve hem de alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların birlikte ileri sürülmesi halinde mahkemece kural olarak, önce sıraya yönelik uyuşmazlığın çözülmesi, bu itirazın yerinde olmadığının anlaşılması halinde ise davalı alacağının varlığına ve miktarına yönelik itirazın incelenmesi gerekir.

Davacı, davalının alacağının hem sırasına hem de esasına itiraz etmiş olup, mahkemece öncelikle sıraya ilişkin itiraz incelenmeli, sonucuna göre esasa ilişkin itirazın incelenmesine geçilmelidir.Mahkemece, bu ilkelere aykırı olarak sıraya ilişkin itirazı incelenmeksizin muvazaaya ilişkin itiraz incelenmiştir.

Davacı, davalının alacağının hem sırasına hem de esasına itiraz etmiş olup, mahkemece öncelikle sıraya ilişkin itiraz incelenmeli, sonucuna göre esasa ilişkin itirazın incelenmesine geçilmelidir.Mahkemece, bu ilkelere aykırı olarak sıraya ilişkin itirazı incelenmeksizin muvazaaya ilişkin itiraz incelenmiştir.

Öte yandan, borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, alacak ve diğer haklarının haczi İİK’nın 89. maddesi çerçevesinde mümkün kılınmıştır. Bu hükümle, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle söz konusu mal, alacak ve hakların haczine imkân tanınmış, tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine üçüncü kişinin itiraz yolu açık tutulmuştur. Kendisine birinci haciz ihbarnamesi gönderilen kimsenin, bu haciz ihbarnamesine itiraz etmemesi halinde, mal yedinde ve borç zimmetinde sayılır. Üçüncü kişinin ihbarnameye süresi içinde itiraz etmesi halinde, usulüne uygun bir haczin varlığından bahsedilemez. Elinde borçluya verilmesi gereken bir mal ya da para bulunan üçüncü kişinin, gerçeğe aykırı itirazı halinde dahi hacizden söz edilemez ve alacaklının hakları ancak aynı yasanın 89/4 ve 120/2. maddeleri çerçevesinde korunabilir.

Borçlunun üçüncü kişi ile arasındaki bir hukuki ilişkiye dayanan henüz doğmamış olmakla beraber doğması muhtemel alacakları için İİK.nın 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderilebilir. Üçüncü kişilerde hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği anılan maddede gösterilmiştir. Bu yola tevessül etmeden, sadece haciz tezkeresi ile konulan haciz aynı Yasa'nın 88. maddesi kapsamında menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir; bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların tezkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir. Öte yandan bu yöntemde üçüncü kişinin itirazına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Haciz ihbarnameleri ile borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi, borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede (aylık kira bedeli, emekli ikramiyesi ve yüklenici lehine tahakkuk eden hak edişler vb. gibi) üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır. Anılan yasa hükümlerinin uygulanmasından vazgeçilerek, bir diğer ifade ile haciz ihbarnamesi göndermek yerine müzekkere ile alacak üzerine haciz konulması aynı Yasa'nın 88. maddesinde düzenlenen menkul haczi hükümlerine tabidir. Diğer yandan, üçüncü kişi nezdinde bulunan alacak için haciz talebi halinde, haciz tarihi belirlenirken gözetilecek tarih, haciz yazısının yazıldığı tarih değil, üçüncü kişiye ulaşıp, kayda işlendiği tarihtir.

Para ya da alacak hacizlerine ilişkin işlemler, kural olarak İİK'nın 88. maddesi hükmü uyarınca menkul mal haczini düzenleyen hükümlere göre yapılır. Borçluya ait nakit parayla karşılaşan icra memuru, İİK'nın 88. maddesi hükmü çerçevesinde bu parayı haczedebilir. Üçüncü kişinin elindeki bir paranın İİK’nın 89. maddesine göre değil de, taşınır hacizlerine ilişkin 88. maddesine göre haczedilmesinde, tıpkı taşınırlarda olduğu gibi, paranın somut olarak üçüncü kişi elinde mevcut olması gerekir. Henüz mevcut olmayan bir paranın taşınır hükümlerine göre haczine yasal olanak bulunmamaktadır. Bu bakımdan üçüncü şahıstaki para alacağının da anılan 110. madde hükmüne kıyasen hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde icra dosyasına celbinin istenmesi gerekir. Aksi halde haciz düşer (Satış talebi, para hacizlerinde dosya celbinin istenmesi suretiyle yapılır.)

Somut olayda, dava dışı borçlu A. E..'in 18.02.2011 tarihinde emekli olduğu, bu tarih itibariyle emeklilik ikramiyesine hak kazandığı, davalının alacaklı olduğu 2010/14609 E sayılı dosyada borçlunun emeklilik ikramiyesinin hacziyle ilgili 16.02.2011 tarihinde İİK'nın 88. maddesi hükmü çerçevesinde yazı yazıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, yazının hangi tarihte SGK'ya ulaştığı araştırılarak, borçlunun emeklilik ikramiyesine hak kazandığı 18.02.2011 tarihinden önce ulaştığının tespiti halinde davalının dava dışı borçlunun emeklilik ikramiyesi üzerinde geçerli bir haczinin bulunmadığı gerekçesiyle sıraya ilişkin şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline; yazının 18.02.2011 veya daha sonraki tarihlerde ulaştığının tespiti halinde mevcut bir paranın haczi için davacının 05.04.2011 tarihli haciz yazısından önce yazı yazılmış ve ulaşmış olacağından ve sıraya ilişkin şikayetin reddi koşulları oluşacağından, şimdiki gibi davalı alacağının muvazaalı olduğu iddialarının incelenmesine geçilmesi gerekirken, doğrudan muvazaa iddialarının incelenmesiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3)Kabule göre; Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.