muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20862, Karar No: 2014/15889, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20862 E.  ,  2014/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8980, Karar No: 2012/13535, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8980 E.  ,  2012/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip borçlusu " ... Ltd.Şti.", muteriz " ... Ltd.Şti." ve dava dilekçesine ekli vekaletnamede adı geçen " ... Ltd.Şti.'nin" aynı ya da farklı şirketler olup olmadığının tespiti bakımından, anılan şirketlerin ticaret sicil kayıtlarının gönderilmesi amacıyla dosya Dairemizin 21.02.2012 tarihli kararı ile mahalline geri çevrilmiş ise de, mahkemece, anılan bu eksiklik tam anlamıyla giderilmediğinden, yeniden yazışmaya mahal verilmeksizin yukarıda bahsedilen her üç şirketin ticaret sicil kayıtlarının yeniden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5537, Karar No: 2017/8870, Tarih: 12.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/5537 E.  ,  2017/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Camicedit Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 1 parsel sayılı 209,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bidayetten beri .... Çayı olarak kullanılmakta iken .... Belediyesi tarafından üzeri kapatılmak suretiyle 1976 yılında üzerine kargir dükkan inşa edilerek tescil hakkı doğduğu ve 1580 sayılı Belediye Yasası ve 2613 sayılı Kanun'un 22/E maddesi gereğince .... Belediyesi adına tespit ve tescil edildikten sonra kayden satılarak davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere vasfıyla paftasında gösterilmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kal'i ve davalının dereye vaki müdahalesinin men'i istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... 15.01.2014 tarihli dilekçesi ile davaya feri müdahil olarak katılma talebinde bulunmuş ve bu talebi 15.05.2014 tarihli celsede mahkemece kabul edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ve paftasında dere olarak gösterilmesine; davalının vaki müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir dükkan vasfındaki yapının ve Tabaklar Deresinin üzerini, kapatan beton zeminin kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz, davacı Hazine vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı Hazine vekilinin tüm, davalı ve fer'i müdahilin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır” hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca; davalı aleyhine yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden temyiz isteminin bu nedenlerle kabulü ile harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak düzenlenen 2, 3, 4 nolu hüküm fıkralarının hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 2. nolu fıkra olarak “harç alınmasına yer olmadığına, davacı Hazine tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca onandığı anlaşılmış olup davalı vekili ile fer' müdahil Belediye vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulü ile Dairemizin, 19.09.2017 tarih 2015/13676-2017/5474 Esas ve Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4648, Karar No: 2012/1743, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4648 E.  ,  2012/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmuyetine dair Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2007 gün ve 2006/321 Esas, 2007/170 Karar sayılı hükümle temyiz isteminin reddine ilişkin 23.07.2007 tarihli Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın 12.06.2007 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 19.07.2007 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmış ise de; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.02.2007 gün ve 2007/46-39 ve 13.02.2007 gün 2007/8-31 sayılı Kararlarına göre, hazır olan sanığın yüzüne karşı verilen kısa kararda temyiz süresinin başkaca bu konuda açıklama yapılmaksızın "tefhim ve tebliğden" itibaren başlayacağı yazılıp başvuru süresinin tereddüde yer vermeyecek şekilde gösterilmemesi nedeniyle süresinden sonra yapılan temyiz isteminin eski hale getirme yoluyla açılmış temyiz davası sayılmak süretiyle temyiz isteği kabul edilerek Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesinin 23.07.2007 tarihli Ek Kararı kaldırılarak gereği düşünüldü:

Oluşa göre, sanığın daha önce aralarında cinsel taciz iddiası nedeniyle kamu davası devam etmekte olan müştekiden özür dilemek amacıyla takip ederek "beni neden şikayet ettin, senden özür dilerim, kime şikayet edersen et, istersen polise et, polis bana ne yapabilir" şeklinde gerçekleşen eyleminin herhangi bir suç unsuru taşımamasına rağmen anılan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurularak sanığın beraatine yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18355, Karar No: 2010/2107, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18355 E.  ,  2010/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvruma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31492, Karar No: 2013/6364, Tarih: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31492 E.  ,  2013/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2010 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 12.10.2000 tarihli oturumda "... sok. ... no: 16 Şişli -İstanbul" adresini bildirmesine karşın, 13.03.2002 tarih ve 2001/1138-2002/156 sayılı ilk kararın sanığın iddianamedeki adresinde birlikte oturan kardeşine yapıldığı, 6.8.2003 tarihli dilekçesinde sanık, adresi ... olduğu halde kararın kendisine tebliğ edilmediğini, cezaevine alınması sırasında kararı öğrendiğini ifade ederek kararı temyiz ettiği, karar usulsüz olarak sanığa tebliğ edildiğinden, temyiz istemi süresinde olmasına karşın, mahkemece 19.8.2003 tarih ve 2003/75 sayılı temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın 22.8.2003 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanık tarafından yine 13.3.2002 tarih ve 2001/1138-2000/3015 sayılı ilk karara yönelik temyiz istemini içeren 16.10.2003 tarihli dilekçe verildiği, Mahkemece 24.10.2003 tarih ve 2003/97 sayılı temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak; ilk kararın usulsüz tebligatı ardından sanık tarafından verilen her iki dilekçenin bu ilk karara yönelik olduğu ve buna göre temyizin süresinde olup, 13.3.2002 tarih ve 2001/1138-2002/156 sayılı ilk karar sanık ... ... hakkında kesinleşmediğinden, temyiz isteminin reddine ilişkin kararların kaldırılarak, sonraki 15.6.2005 ve 14.2.2006 tarihli kararların sanık bakımından yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 10 yıllık asli zamanaşımının mahkumiyete ilişkin ilk karar tarihi olan 13.03.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK' nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6941, Karar No: 2007/7554, Tarih: 15.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6941 E.  ,  2007/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.7.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Tarım ve Köyişleri Bakanlığını temsilen hazine vekili davalının 128 ada 21 sayılı mera parseline elatmasının önlenmesini ve 100.00 YTL. eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiş, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.

Dava, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından açılmış meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesinde meraların hukuki durumu belirlenmiş, 5.maddesinde ise mera olarak tahsis edilecek yerler sayılmış 6.madde de tesbit ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı bildirilmiştir.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralarda Hazinenin mülk sahibi olarak dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6.maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tesbit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup, Bakanlığın yetkisi tesbit, tahsis ve tahsisin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığın genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu bilgiler ışığında, gerek meni müdahale gerekse tazminata ilişkin istemin davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmaya göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1364, Karar No: 2018/1188, Tarih: 13.06.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1364 E.  ,  2018/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.11.2012 gün ve 2010/557 E., 2012/482 K. sayılı karar, davalılar ... Yatırım Sanayi ve Ticaret A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.02.2014 gün ve 2013/4775 E., 2014/1718 K. sayılı kararı ile;

“…Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Güneş Gazetesi'nin, Venüs isimli ekinin 12/12/2010 tarihli nüshasında "Şahan çok çabaladı yine de yakalandı!" başlığıyla yapılan haberin gerçeğe aykırı olduğunu, söz konusu gecede kardeşini vatani görevine uğurlamadan önce aile dostları ve akrabaları ile yemek yediklerini, çapkınlık yaparak samimi olduğu iddia edilen sarışın şahsın öz kuzeni olduğunu, hayal ürünü ve gerçeğe aykırı olan haberle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu haberin toplumsal ilgiye matuf ve magazinsel nitelikte bir haber olduğunu, hukuka uygunluk kriterine sahip olan haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, gerçeğe aykırı haber yapılması halinde davacının onur ve saygınlığının zedelenmesinin doğal olup, kamuoyunca tanınan biri olması veya bu tür görüntü ve haberlerle sıklıkla gündeme gelmesinin hukuka aykırılığı ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, Güneş Gazetesi'nin, Venüs isimli ekinin 12/12/2010 tarihli nüshasının ilk sayfasında "Şahan çok çabaladı yine de yakalandı!" başlığıyla yapılan haberde; "... önceki akşam bir arkadaşının doğum gününde felekten bir gece geçirdi. Yaklaşık yirmi kişilik bir grup halinde mekana gelen ... ve arkadaşları geceyi Zuma Restaurant'ta yemek yiyip sohbet ederek açtılar...Geç saatlere kadar eğlenen ..., mekan çıkışı hanımlarla aynı kareye girmemek için çok çabaladı ama başarılı olamadı...." şeklinde ifadelere ve fotoğraflara yer verilmiştir.

Dosyaya sunulan belgelerden, davacı ...'ın annesinin babası ile dava dışı İrem Onarım'ın babasının annesinin kardeş olup, davacı ile dava dışı İrem Onarım'ın kuzen olduğu anlaşılmaktadır. Bunun yanısıra davalı vekili tarafından dosyaya sunulan ve davacı ile ilgili olarak yazılı ve görsel medyada yer alan haberlerden, davacı ...'ın sürekli kamuoyunun gözü önünde olan ve özel yaşantısıyla sık sık gündeme gelen şöhret sahibi bir kişi olduğu anlaşılmaktadır.

Davaya konu olayda; davalının gazetesinde yayınlanan haberlerin ve resimlerin haber verme ve kamu oyunu bilgilendirme hakkına binaen hazırlanmış, görünen gerçekliğe uygun, güncel bir magazin haberi olduğu, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi bulunduğu, basının maddi gerçekliği araştırmak ve kanıtlamak yükümlülüğü bulunmadığı, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalı yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve böylece davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir…”

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu ve davalı ...'ın muhabirliğini yaptığı 12.12.2010 tarihli Güneş Gazetesi’nin Venüs isimli ekinde “Şahan çok çabaladı yine de yakalandı” başlığıyla bir haberin yayınlandığını, söz konusu haberin gerçek dışı olduğunu ve bu haberler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürerek 10.000,00-TL manevi tazminatın ihlal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dava konusu haberin toplumsal ilgiye matuf ve magazinsel nitelikte bir haber olarak nitelendirilmesi gerektiğini, hukuka uygunluk kriterlerine sahip olan bu haberin davacının kişilik haklarını rencide edecek bir unsur taşımadığını ve davacının iddia ettiği gibi şahsa yapılan bir saldırının da bulunmadığını, dolayısıyla açılan manevi tazminat davasının reddinin gerektiğini savunmuştur.