muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5458, Karar No: 2014/15752, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5458 E.  ,  2014/15752 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 13.01.2014 gün ve 2013/374-2014/16 sayılı hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11885, Karar No: 2009/17508, Tarih: 25.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11885 E.  ,  2009/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalılar miras bırakanı ... adına kayıtlı ... Köyü 101 ada 28 sayılı parsel ile 105 ada 24 sayılı parselin orman olduğu iddiasıyla, tapu kayıtlarının iptalini ve Hazine adına tescilini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile 101 ada 28 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 105 ada 24 sayılı parsel ile ilgili davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... tarafından 28 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmliştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1995 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 28 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5754, Karar No: 2021/4330, Tarih: 28.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5754 E.  ,  2021/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 24.03.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1 haftalık yasal süresinden sonra 01.04.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31518, Karar No: 2012/36885, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/31518 E.  ,  2012/36885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/13455, Karar No: 2012/20514, Tarih: 12.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13455 E.  ,  2012/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 tarih ve 2010/115-2010/538 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 25.02.1999 tarihinden itibaren tescilli “....+Şekil” ibareli markanın sahibi iken 27.06.2007 tarihinde şirketin o tarihteki genel müdürü olan İlhan Adiloğlu tarafından söz konusu markanın usulsüz olarak çoğunluk hissesi ve yönetimi kendisinde bulunan davalı şirkete devredildiğini, usulsüz olarak yapılan bu devrin öğrenilmesi üzerine müvekkilince söz konusu devir işleminin iptali için dava açıldığını, yargılama sonucunda devir işleminin iptaline karar verildiğini, iptal kararının verilmesinden sonra henüz karar kesinleşmeden davalı şirketin “ETS+eser+Şekil” ibaresini tescil ettirmek için diğer davalı kuruma başvurduğunu, bu başvuruya müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, ancak marka devrinin iptaline ilişkin ilam gözetildiğinde dava konusu YİDK kararının dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, YİDK'nun 2010-M-212 sayılı kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davaya dayanak gösterilen mahkeme kararının inceleme tarihinde kesinleşmemiş olması nedeniyle iptali istenilen kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “eser” ibaresi üzerinde müvekkili şirketin eskiye dayalı kullanım hakkının bulunduğunu, iptali istenilen YİDK kararının verildiği tarihte davacı adına tescilli bir markanın olmadığını, dolayısıyla kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “eser” ibaresi üzerinde müvekkili şirketin eskiye dayalı kullanım hakkının bulunduğunu, iptali istenilen YİDK kararının verildiği tarihte davacı adına tescilli bir markanın olmadığını, dolayısıyla kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin marka başvurusu ile itiraza dayanak yapılan marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, markaların kapsadıkları hizmetlerin de aynı/benzer tür oldukları, davacının 25.02.1999 tarihinden geçerli olmak üzere markasını tescil ettirdiği, davacı şirketin daha önce ortağı ve yöneticisi olan İlhan Adiloğlu'nun davacı şirket adına kayıtlı markayı kendisinin çoğunluk hissesine sahip olduğu davalı şirkete devrettiği, açılan dava sonucunda devir işleminin iptaline karar verildiği, bu dava devam ederken dava konusu başvurunun yapıldığı, 556 sayılı KHK'nin 35. maddesi uyarınca itirazları incelemekle yetkili ve görevli Markalar Dairesi Başkanlığı ve Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun aynı KHK'nin 7. veya 8.maddesindeki itiraz sebeplerini araştırıp buna göre karar vermekle görevli olduğu gibi ileri sürülmesi halinde başvuru sahibinin başvurusunda kötü niyetli olup olmadığını araştırmakla görevli bulunduğu, davacının davaya konu başvuruya itiraz ederken "ESER" esas unsurlu markanın asıl sahibinin müvekkili olduğunu, davalının yasaya aykırı bir işlemle markayı kendi adına devrettiğini, bu konuda dava açtığını, mahkemenin lehine karar verdiğini, yargı kararının sonucunun beklenmemesi halinde haksız bir uygulamaya izin verilmiş olacağını ileri sürdüğü ve buna ilişkin henüz kesinleşmeyen mahkeme kararını ibraz ettiği, kural olarak davalı idarenin sürmekte olan yargılama ve marka iptali davalarının sonuçlarını beklemek durumunda olmadığı, ancak somut davada, davacıya ait markanın davalı tarafça haksız bir işlemle devrinin sağlandığı, buna ilişkin kesinleşmemiş olsa da mahkeme kararının bulunduğu, buna rağmen davalı idarenin, diğer davalı şirketin tescilinde kötü niyetli olup olmadığını tartışmak yerine itiraz tarihinde itiraza dayanak markanın şeklen davalı adına kayıtlı olduğunu gerekçe göstererek itirazı reddetmesinin 556 sayılı KHK'nin 35. maddesine uygun bulunmadığı, her ne kadar davacının itiraza dayanak yaptığı marka, gerek itiraz tarihi gerekse YİDK kararı tarihinde davalı şirket adına tescilli olduğundan ücreti yatmamış ve hükümden düşmüş ise de, söz konusu markanın, esasen davacı adına kayıtlı bir marka olduğu ve davacının marka üzerinde 556 sayılı KHK'nin 8/3. maddesi anlamında üstün hakkının olduğu, davalı şirketin daha önceki marka hakkını ve mahkeme kararını bertaraf etmek için MK'nun 2.maddesine aykırı olarak kötü niyetle hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK’nun 09.02.2010 tarih ve 2010-M-212 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12965, Karar No: 2017/5876, Tarih: 09.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/12965 E.  ,  2017/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

23/06/2011 tarihli iddianamede; sanığın, mağdura kendisini sigortada müdür olarak tanıtıp, mağdurun eşinin ölmesi nedeniyle sigortadan maaş bağlatma konusunda yardımcı olacağını belirtmek suretiyle mağdurdan para alarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 09/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21557, Karar No: 2014/20511, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21557 E.  ,  2014/20511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2014/2-2014/192

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10571, Karar No: 2013/7102, Tarih: 18.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10571 E.  ,  2013/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, annesinin Hacettepe Üniversitesi Hastanesinde yatmakta iken ameliyat olduğunu, refakatta kalıp bakımını yapabilmek için ücretsiz izin talebinde bulunduğunu davalı bankanın da 14.6.2011 tarihli üretsiz izin talep formunü doldurtarak imzalattığını bu formun matbu bir evrak olup boş kısımlarının kendisine doldurtulduğunu, bu formda yer alan "ücretsiz izin dönüşünde uygun kadro olmaması halinde mevcut görevime başlatılmayacağımı kabul ediyorum" ibaresinin sözleşmede basılı olarak yer aldığını, ayrıca form imzalatılmadan izin verilmediği için formu bu şekliyle imzalamak zorunda kaldığını, iradesinin fesadına uğratıldığını, ücretsiz izin süresinin 20.12.2012 tarihinde bittiği için işe yeniden başlayabilmek için davalı bankaya dilekçesi ile başvurduğundan iş akdinin yukarıdaki gerekçe nedeni ile 20.12.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili işyerinde işletmesel bir karar neticesinde yeniden yapılanmaya gidilmesi ve bu nedenle de istihdam fazlasının ortaya çıkması nedeniyle norm kadro bulunmadığından ücretsiz izin dönüşü davacının iş akdinin feshedildiğini, feshe gerekçe olarak da davacının ücretsiz izne ayrılırken imzalamış olduğu talep formunun dayanak yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme davacının annesi gibi birinci dereceden bir yakınının hastalığı nedeniyle zorunlu olarak annesine refakat edebilmesi için ücretsiz izin isteme hali gözetildiğinde, davacının davalının göstereceği tüm şartları kabul etmek zorunda kalacağı, ücretsiz izin talep formunun matbu şekilde düzenlendiği, bu haliyle şartları kabul etmek yönündeki iradesinin fesada uğramış olduğu ve norm kadro fazlalığının ispatlanamamış olması nedeniyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Somut olayda davacının ücretsiz izin talep formunda ücretsiz izin dönüşünde boş ve uygun kadro bulunmaması halinde görevin başlatılmayacağını kabul ettiği, dönüşünde Çanakkale İli içinde niteliklerine uygun boş kadro bulunmadığından iş akdinin davalı işverence ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiği feshe gerekçe olarak da davacının ücretsiz izne çıkarken imzalamış olduğu talep formu dayanak yapılmış, talep formunda yer alan işyeri "İzin Uygulama Esasları" na ilişkin işyerinde uygulanan yazılı düzenleme dosyaya ibraz edilmemiştir.

Mahkemece insan kaynaklarında uzman bir bilirkişi aracılığıyla iş yerinde keşif yapılarak organizasyon şeması da incelenmek suretiyle davacının müracaat tarihi olan 20.12.2011 tarihinde davacının Çanakkale İlinde bulunan işyerlerinde çalışabileceği uygun bir boş kadro olup olmadığı belirlenerek işyerinde uygulanmakta olan "İzin Uygulama Esasları" ile ilgili işyeri düzenlemesi hükümleri de incelenmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu insan kaynaklarında uzman olmayan bilirkişinin hazırladığı rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.4.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.