muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3671, Karar No: 2016/5775, Tarih: 09.03.2016

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. .... ....sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. ....nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan .... Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce .... Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresi'nde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında ..... Büyükşehir Belediyesi'nin de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davanın hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamakta ancak komisyon kararının 3.maddesinde, devir tutanaklarında sehven yer verilmeyen ancak daha sonra ortaya çıkacak personel, hak, alacak, borç ve teminatların taşıtların -iş makinaları hariç- taşınırların ve devam eden davaların ilgili olduğu bakanlığa, büyükşehir belediyesine, belediye bağlı kuruluşuna, YİKOB'na devredilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

2-Kabul şekli bakımından da; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının mevsimlik işçilikte geçen 9 yıl 23 günlük hizmet süresine göre mevcut derece ve kademesine 5 derece 9 kademe eklenmiş ise de, istek dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmelerinin 98 ve 99.maddelerindeki düzenlemelere göre her iki yılda bir 1 (bir) derece kazanılacağından davacı 9 yıl 23 günlük hizmet süresine göre 4 dereceye hak kazanacaktır. Hal böyle olmasına rağmen yanılgılı değerlendirme ile 4 derece yerine 5 derece eklenmek sureti ile davacının mevcut derecesinin 1 derece fazla belirlenmesi ve fark alacaklarının da buna göre hesaplanması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7753, Karar No: 2014/4735, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7753 E.  ,  2014/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/118136

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.12.2010

NUMARASI : 2009/1127 Esas, 2010/1241 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden 18.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3032, Karar No: 2019/18859, Tarih: 25.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3032 E.  ,  2019/18859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadıığı ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/393 E. - 2018/1162 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun .... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yargılama devam ederken, dava konusu taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattının kaldırıldığı ve son durum itibariyle herhangi bir fiili ve hukuki el atma olmadığı anlaşıldığından, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı, yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11322, Karar No: 2019/4213, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11322 E.  ,  2019/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği,

Somut olayımızda; sanığın müştekiye ait aracı çaldıktan sonra gezmek amacıyla kullandığı sırada müşteki ...'nun aracına çarparak zarar verdiği anlaşılmakla; araca zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun ise taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5587, Karar No: 2013/21375, Tarih: 16.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5587 E.  ,  2013/21375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetim sonucunda 2 adet reçeteye konu edilen ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibi veya yakınına ait olmadığından bahisle 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca uyarı ve para cezası uygulandığını, reçetelerdeki ilaçları kullanan... reçetelerinin yakın...n tarafından alındığını ileri sürerek haksız cezanın iptali ile 10.770,00 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş,

Davacıya ait eczanede yapılan denetimde 2 adet reçeteki imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesi ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca cezai işlem yapılmıştır. Yapılan yargılama sonucunda protokole aykırı davranıldığından bahis ile davanın reddine karar verilmiştir. 1.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün, davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.3 maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde “ Bu protokolün yürürlük tarihinden

önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde ;Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine,bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır.Yine.... protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz “ hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca sunulan 2012 protokolünde yazılı müracaat şartı arandığına göre davacı eczacının davalı kuruma müracaat edip etmediği araştırılmalı yapılan araştırma sonucunda kuruma müracaat etmediğinin anlaşılması halinde davacıya kuruma müracaat etmesi için süre tanınmalı ve diğer .... Protokolüne eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın bozulmasına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5579, Karar No: 2017/7512, Tarih: 20.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5579 E.  ,  2017/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 87 parsel sayılı taşınmazını davalıların ekip biçmek suretiyle kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın bir kısmını harici satış senedine istinaden kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle paya vaki elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının paydaşı olduğu çekişme konusu 87 parsel sayılı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın el attıkları saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmakla birlikte paya vaki elatmanın önlenmesi yerine mutlak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekir ise de temyiz edenin sıfatına göre bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 256.05 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10661, Karar No: 2014/21623, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10661 E.  ,  2014/21623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararı kendisine tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Ve 433. Maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek;

2- Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14464, Karar No: 2011/5462, Tarih: 23.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/14464 E.  ,  2011/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19.10.2006 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.11.2006 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın süresinden sonra vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE), 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2539, Karar No: 2024/4230, Tarih: 22.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2539 E.  ,  2024/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 E., 2022/448 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan işverenlere ait iş yerinde 01.01.2001-20.02.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre yönünden davanın reddinin gerektiğini, bir dönem davacıyı istihdam eden ..., ..., ... İnş. Müh. Elek. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve MYB Müşavirlik İnş. Nak. Med. San. Tic. Ltd. Şti. ünvanlı işverenler arasındaki ticari bağın araştırılması ve bu farklı işverenlerin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacı işçinin ikame ettiği işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının sonuçlanmasının beklenmesini, Kurum kayıtlarının esas olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.06.2016 tarih ve 2011/564 - 2016/953 E.K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunması üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.12.2018 tarih ve 2017/5449 - 2018/9375 E.K. sayılı ilamı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının hizmet cetveli incelendiğinde; 09.12.2002-31.12.2002 döneminde dava dışı ... İnş. Müh. Elk. Taah. San. Tic. Ltd. Şti’den, 15.08.2003-12.11.2003, 30.11.2004-23.12.2004 tarihleri arasında davalı şirketin farklı sicil numaralı işyerlerinden, 10.05.2005-19.05.2005 tarihleri arasında dava dışı ... Sağlık Eczanesi iş yerinden 09.09.2005-24.10.2005, 01.08.2006-11.09.2006 ve 07.09.2006-26.10.2006 tarihleri arasında davacı şahsa ait farklı sicil numaralı işyerlerinden bildirim yapıldığı, ihtilaflı dönem bordrolarının mevcut olmadığı, dosyada tanık dinlenmeden davacının işçilik alacakları dosyasında dinlenen tanık beyanları yeterli görülerek hüküm kurulduğu, kamu düzenine ilişkin bu tür davalarda Mahkemece gerçek durumun resen araştırılıp sonuca gidilmesi gerektiği, somut olayda davacının yaşı dikkate alındığında askerlik yaptığı dönem araştırılmadan ihtilaflı dönem bordro tanıkları dinlenmeden, dava dışı işverenler nezdindeki çalışmalar dikkate alınmadan hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, yapılacak işin; ihtilaflı dönemde davacının hizmet cetvelinde bildirimi olan davalı işyerleri dönem bordrolarını getirtmek, (farklı sicil numaralı davalı işverenlerin tamamı) dönem bordrolarında kayıtlı çalışanlardan re’sen belirleyerek gerçek çalışma yönünden bordro tanıklarının beyanını almak, davacının çalışmalarının kesintili geçip geçmediğini netleştirmek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle iş yerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanları; yoksa iş yeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince bilgilerine başvurmak, davacının askerlik yaptığı dönemi araştırarak tespit talep ettiği dönemle çakışması halinde askerlik öncesi ve sonrası makul süreyi dışlamak, davalı şahıs ile davalı işveren şirket arasında organik bağ olduğu açık olmakla birlikte tespite konu edilen dönemde Eczane ve ... İnşaat iş yeri arasında davalılar ile organik bağ olup olmadığını araştırmak, organik bağ olmadığı takdirde tespite konu edilmeyeceğini dikkate almak ve bu durumda hak düşürücü süreyi değerlendirmek, toplanan tüm deliller sonrası gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek, kabule göre de 09.12.2002-02.02.2007 tarihleri yerine 09.12.2012-02.02.2007 şeklinde hükümde yazılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, eksik inceleme ile verilen hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar