muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19515, Karar No: 2023/3425, Tarih: 12.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 25.03.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile yargılamanın usulsüz olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonunda ve toplanan deliller değerlendirildiğinde ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/57095 sayılı soruşturma numarası ile sanık ...'ın 11.05.2014 tarihinde...Mahallesi üzerinde 3 içimlik esrar maddesi, 2 içimlik Jameika diye tabir edilen Bonzai maddesi ile yakalandığı, ele geçen bu maddelerin 23.05.2014 tarihli ekspertiz raporunda esrar maddesi ve MAM-2201 maddesi olmak üzere uyuşturucu madde olduklarının tespit edildiği, sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.09.2014 tarihinde kamu davasını açılmasının ertelenmesi ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi ve tedaviye tabi tutulması yönünde karar verildiği bu kararla denetimli serbestliğe tabi tutulduğu ancak sanığın denetimli serbestliğe uymadığı böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği delillerden ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9603, Karar No: 2014/2183, Tarih: 30.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9603 E.  ,  2014/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, tek yönlü, hafif eğimli, 6.20 m genişliğindeki yolda seyrederken durakta duraklayan belediye otobüsünü solladığı sırada otobüsten inerek sola doğru karşıdan karşıya geçişinin tamamlamak üzere olan yayaya aracının sol ön kısmı ile çarparak ölümüne neden olduğu olayda, mahkemenin kabule esas aldığı, sanığa dikkatsiz ve tedbirsizce davranarak, aracının hızını yolun ve mahallin durumuna uydurmayarak, dikkatini yeterince seyir yönüne vermediğinden tali kusur yükleyen bilirkişi raporu oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusuru bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanın cezanın az olduğuna, ertelenmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafındaki “1 yıl” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8325, Karar No: 2020/9394, Tarih: 24.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8325 E.  ,  2020/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın müdür olarak görev yaptığı iş yerinin önünde park halinde olan katılana ait araca zarar verilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda katılana ait araca zarar vermediğini belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, buna karşılık, soruşturma aşamasındaki beyanlarında, iş yerinin sahibi olduğunu bildikleri şahsın katılana ait araca zarar verdiği yönünde beyanda bulunan ve katılanın oğlu olan ... ve katılanın yanında çalışan ...'in kovuşturma aşamasında beyanlarının alınmaması ve olayı gerçekleştirenin sanık olup olmadığı konusunda yüzleştirme işlemi yapılmaması karşısında, olayın görgü tanıkları olan ... ve ...'in tanık sıfatıyla beyanları alınmadan eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2-Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun tespiti halinde; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12820, Karar No: 2020/1127, Tarih: 29.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12820 E.  ,  2020/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK’nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nun ... Turizm Taşımacılık Tekstlik Gıda Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, katılanların ise ...Turizm İnşaat Ltd Şti'nin sahibi ve yetkilisi oldukları, sanık tarafından ticari alışverişe dayalı olarak İstanbul ilinden kargo yolu ile gönderilen suça konu 01/10/2008 keşide tarihli, 15.000 Euro bedelli çekin, 06/10/2008 tarihinde katılan firma tarafından bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine sanık ... hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan şikayet üzerine sanığın çekteki keşideci imzasına itiraz ettiği, keşideci imzasının sanığa ait olmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın suça konu çeki bir başka kişiye imzalatmak suretiyle katılan firmaya gönderdiği ve çek bedelini ödemediğinin iddia edildiği olayda,

...4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/407 Esas, 2011/548 Karar sayılı dosyası kapsamında aldırılan bilirkişi raporunda, suça konu çekin de içinde yer aldığı çeklerin sanık tarafından katılanların yetkilisi olduğu ...Turizm İnşaat Ltd Şti'ne hesabı cari ilişkisinden kaynaklanan alacak tutarına mahsuben verilmiş çekler olduğunun açıkça belirtilmesi ve bu hususun katılanlar tarafından kabul edilmesi karşısında, davaya konu çekin önceden oluşan borca karşılık verildiği gerekçesine dayanan mahkemenin nitelikli dolandırıcılık suçundan kurduğu beraat hükmünde ve sanığın savunması,katılan beyanları ve dosya kapsamından, atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sabit olduğu gerekçesi ile resmi belgede sahtecilik suçundan kurduğu mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki nitelikli dolandırıcılık suçundan bozma isteyen düşünceye sonuca etkili olmayacağından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3510, Karar No: 2023/8609, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3510 E.  ,  2023/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/201 Esas, 2022/2261 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/10 Esas, 2020/1242 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacı site yönetiminde bulunduğu, dava konusu A Blok altındaki işyerinin maliki olduğu, tapu kayıtları ve belediye kayıtlarında 39 m² olduğu görülen davalıya ait işyerinin 65 m² olduğu tespit edildiği, davalının 26 m² A Blok ortak kullanım alanını işgal ettiği sonucuna varıldığından binanın ortak kullanım alanının işgalinin önlenmesi ile eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle açılan davada aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davaya konu taşınmaza 09.03.2015 tarihi itibarıyla maliki olduğunu, 09.03.2015 tarihi öncesinde davalının davaya konu taşınmazda kiracı olduğunu, davalının ne kiracılık döneminde ne de malik olduğu dönemde taşınmazda açma/genişletme işlemi yapmadığını davanın esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne müdahalenin meni ile taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

.2015 tarihi itibarıyla malik olduğunu, o dönemki yönetim ile müvekkili arasında husumet oluştuğunu, iş bu dava açılmadan önce müvekkilinin plana aykırılıktan haberi dahi olmadığını, taşınmazın genel iskan alınmadan da bu şekliyle müteahhit tarafından tamamlandığını, bu haliyle taşınmaza iskan verildiğini, dolayısıyla müvekkilinin, taşınmazdaki plana aykırılıkları bilmediği gibi bilmesinin de kendisinden beklenmemesi gerektiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (6100 sayılı Kanun) gerekçeli kararların nasıl yazılması gerektiği açık olmasına rağmen davanın başından itibaren iddia ettikleri hususları değerlendirilmediğini, davacı tarafın müdahalenin meni davasına aktif dava ehliyeti olmamasından dolayı iş bu davanın usulden reddi gerektiğini, öncesinde sundukları dilekçelerindeki talepleri hususunda araştırma yapılmadığını, bilirkişi raporunda "yönetim kurulu başkanı ve yardımcısı tarafından imzalanan kararda" diyerek belirtilmesine rağmen mahkemece gerekçeli kararda bu hususta değerlendirme yapılmadığını, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini, o dönem kat maliki olan yöneticinin bu davayı sadece kendisi ve yardımcısının imzasıyla açamayacağı gibi bu eksikliğin giderilmesi ve varsa özellikle kat malikleri tarafından yetkilendirildikleri kararları sunması için yerel mahkemece araştırma yapılmasının gerektiğini, gerek kanun maddelerinde gerekse yer alan Yargıtay kararlarında da görüleceği üzere dava konusu olayda dava açma hakkının sadece kat maliklerine tanındığını, kat maliki olan yöneticinin ise dava açma yetkisinin bulunmadığını, iş bu sebeplerle site yönetimin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, husumete yönelik itirazların dava aşamasında da ileri sürüldüğünü ancak yerel mahkeme tarafından dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunda değerlendirme yapılırken genişletilmenin yapıldığı yerin her ne kadar sığınak olarak belirtilmişse de projede o kısmın sığınak olarak geçmediğini, bu şekliyle dahi hükme esas alınacak bir rapor olmadığının kabul edilmesi gerektiğini ve bu raporun dayanak olduğu kararın kaldırılması gerektiğini, binanın projesinin genel olarak değerlendirilip, sığınağın mevcutta kaç metrekare olduğu, bina metrekaresi baz alındığında sığınağın yeterli olup olmadığı hususları göz önünde bulundurularak taşınmazın durumunun değerlendirilmesi gerektiğini ayrıca müvekkilinin dava dolayısıyla söz konusu aykırılığı öğrendiğinden 2018 yılında imar affından yararlanmak istediğini ve Yapı Kayıt Belgesi aldığını, belgenin duruşma esnasında elden sunulduğunu ancak taraflarınca yapılan incelemede belgenin dosyada mevcut olmadığını görüldüğünü, imar barışının usuli müktesep hakkın istisnası olduğunu, imar barışının usule uygun yapılmış olduğunu ve yapı kayıt belgesi alınmış ise bu hususun derdest davalar yönünden de incelenmesi gerektiğini, müvekkili aleyhine mesnetsiz açılan dava nedeniyle hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin iptaline karar verilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını

elden sunulduğunu ancak taraflarınca yapılan incelemede belgenin dosyada mevcut olmadığını görüldüğünü, imar barışının usuli müktesep hakkın istisnası olduğunu, imar barışının usule uygun yapılmış olduğunu ve yapı kayıt belgesi alınmış ise bu hususun derdest davalar yönünden de incelenmesi gerektiğini, müvekkili aleyhine mesnetsiz açılan dava nedeniyle hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin iptaline karar verilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından projeye aykırı imalatların yüklenici tarafından binanın ilk inşası sırasında yapıldığı hususu kanıtlanamadığı gibi, el atmanın önlenmesi yönünden de taşınmazın halen davalının fiili hakimiyeti ve mülkiyetinde olduğu göz önünde bulundurulduğunda davada taraf sıfatının bulunduğu, projeye aykırılık ve ortak alanlara haksız el atma nedeniyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18736, Karar No: 2023/3421, Tarih: 12.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18736 E.  ,  2023/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/1257 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 04.02.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunması, adli rapor, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, hazırlık tutanakları ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın daha önceden soruşturma kapsamında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası doğrultusunda 2014/45868 soruşturma nolu 2015/331 karar nolu kararı ile 13.02.2015 tarihinde kamu davasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararla denetimli serbestliğe tabi tutulduğu ancak sanığın denetimli serbestliğe uymadığından uyuşturucu kullanmakta ısrarcı olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için

karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/1257 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.