muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3337, Karar No: 2019/6048, Tarih: 14.10.2019

5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı Kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu-(ları)nda cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması", hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır.Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir.(CMK 289/1). Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da res’en inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafiiisi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22782, Karar No: 2014/5965, Tarih: 13.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22782 E.  ,  2014/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/03/2011

Numarası : 2010/2-2011/112

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıların asıl ve alt işveren oldukları Çorum Devlet Hastanesinde 22.01.2007'den itibaren sürekli olarak çalıştığını, tüm çalışmalarının Devlet Hastanesinde geçmesine karşın her yıl değişen taşeron şirketlerde çalışıyor gösterildiğini bildirerek iş sözleşmesinin 10.12.2009 günü işveren tarafından hiç bir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini bildirerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, resmi tatil ve dini bayram ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı S.. B.., davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, ihale yolu ile Çorum Devlet Hastanesinin "yemek hazırlama ve bulaşık yıkama" işlerinin yapılmasını diğer davalı şirkete verildiğini, anılan firmanın işlerini yürütürken bağımsız hareket ettiğini belirterek husumet itirazında bulunmuş, esas yönünden de iş aktinin feshinin haklı nedene dayandığını, şirket sorumlusu tarafından düzenlenen 24.11.2009 tarihli tutanakla davacının yemekhanede görevlerini kasıtlı yapmadığı, uyarılmasına rağmen şef ve sorumlu amirine karşı çıkarak hakeretlerde bulunduğu, yemekhanedeki malzemeleri dikkatsiz ve özensiz kullandıkları kısaca mutfak personeli olmaya uygun olmadığının tespit edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işverence iş aktinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, işverence iş aktinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan ve davalının cevap dilekçesinde bildirdiği 24.11.2009 tarihli "Tutanaktır" başlıklı şirket sorumlusu M.. A.. ve Başdiyetisyen S.. Ö.. tarafından düzenlenen belgede "S.. Yemekçilik Şirketinde yemekhanede bulaşıkçı olarak çalışan (davacı) V.. K.. ve dava dışı S.. D..'nin 20.11.2009 günü yemekhanedeki görevlerini kasıtlı yapmadıkları, kendilerini görevleri konusunda uyaran amir ve şeflerine karşı çıkacak çeşitli hareketlerde bulundukları, yemekhanedeki malzemeleri dikkatsiz ve özensiz kullandıkları için fazlaca zayiata sebep oldukları yine aynı kişilerin mesai saatlerine dikkat etmedikleri kısacası mutfak personeli olmaya uygun olmadıkları" şeklinde tespit yapılmıştır. Davalı belgeyi düzenleyenlerden M.. A..'yı tanık olarak bildirmişse de dinletmemiştir. Uyuşmazlığın çözümü açısından iş aktinin feshinin dayanağı olarak belirtilen ve dosyaya sunulan 24.11.2009 tarihli belgeyi düzenleyenlerin mahkemece re'sen dinlenilmeleri gerekir. O halde, "Tutanaktır" başlıklı belgeyi düzenleyen kişilerin mahkemece resen davet edilip tutanak içeriğindeki olayların doğruluğu olup olmadığı konusunda beyanları alınmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4183, Karar No: 2014/6897, Tarih: 03.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4183 E.  ,  2014/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/548-2013/81

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.11.2013 gün ve 2013/5047 Esas, 2013/7106 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile arsa sahibi davalı K.. C.. arasında imzalanan 19.10.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 17.05.2010 tarihinde feshedilmesinin ardından, davalıların dava dışı Y... A.Ş. ile arsanın yarısında inşaat yapılması için yeni bir sözleşme yapmak istemeleri üzerine, müvekkilinin taşınmazın tamamı üzerinde yaptığı hafriyat, inşaat, proje, harç gibi masrafların kendisine iade edilmesi şartıyla anlaşmayı kabul ettiğini, taraflarca düzenlenen 04.06.2010 tarihli protokol ile Y... İnşaat A.Ş.'nin ödeyeceği miktarın ve şeklinin belirlendiğini, daha sonra müvekkili ile davalılar arasında 11.02.2011 tarihinde arsanın kalan kısmı için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin yaptığı masrafları Y.. İnşaat A.Ş.'den tahsil edemediğini, bunun üzerine inşaatın başladığı günden beri yapılan masrafların yarısına Y.. İnşaat A.Ş, ile birlikte davalılar K.. C..'ın ve K.. C..'ın da sorumlu olduğu konusunda 08.04.2011 tarihli ödeme ile ilgili anlaşmanın imzalandığını, söz konusu masrafların davalılar tarafından ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibin davalıların haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arsa sahibi K.. C..'ın kısıtlanarak diğer davalının vasi olarak atandığını, davacının baskısı üzerine müvekkilinin 11.02.2011 tarihinde yeni bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak zorunda kaldığını, davacının göstermelik hafriyatlar ile kaçak kum çıkarttığını, masraflara ilişkin hiçbir belge sunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, arsa sahibi K.. C..'ın kısıtlanarak diğer davalının vasi olarak atandığını, davacının baskısı üzerine müvekkilinin 11.02.2011 tarihinde yeni bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak zorunda kaldığını, davacının göstermelik hafriyatlar ile kaçak kum çıkarttığını, masraflara ilişkin hiçbir belge sunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 04.06.2010 tarihli protokolle, arsanın yarısında davacı şirketin, diğer yarısında dava dışı Y... İnşaat A.Ş.'nin inşaat faaliyetlerini yürüteceğinin, sekiz ay içerisinde inşaata başlanılmadığı takdirde, arsa sahibinin sözleşmeyi tazminat ödemeksizin feshedebileceği, sözleşmenin arsa sahibi tarafından feshi halinde davacı şirketin fesih tarihine kadar yapmış olduğu masraflar ile Y... İnşaat A.Ş'nin ödemiş olacağı harç paralarını ödemekle yükümlü olduğunun kararlaştırıldığı, 08.04.2011 tarihli belgede de harcamaların yarısının Y... İnşaat A.Ş'ye ait olduğu belirtilerek, Y... İnşaat A.Ş'nin davacıya ödeyeceği parayı K.. C.. vekili olarak K.. C..'ın ödemeyi kabul ettiğinin belirtildiği, dava konusu taşınmazda, sadece hafriyat çalışması yapıldığının ihtilafsız olduğu, 04.06.2010 tarihli protokol gereğince K.. C..'ın tazminat ödemeksizin taraflar arasındaki sözleşmeyi feshetme hakkının doğduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki, yapılan masrafların davacıya ödenmesinin sözleşmenin davalı tarafça feshi şartına bağlandığı, davalı tarafça sözleşmenin feshedilmediği, 08.04.2011 tarihli ödemeler ile ilgili "Anlaşmadır" başlıklı belgede, harcamaların Y. İnşaat A.Ş'ne ait olduğunun belirtildiği, ayrıca taraflar arasında 11.02.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğinin de iddia edilmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin14.11.2013 gün ve 2013/5047 Esas, 2013/7106 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı yüklenici ile davalılardan arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunmaktadır. Yüklenici, 04.06.2010 tarihli protokol ile diğer davalının 08.04.2011 tarihli yazılı beyanına dayalı olarak protokol ve kefalet beyanındaki alacağın tahsili için takip başlatmıştır. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar üzerine Dairemizin 14.11.2013 tarihli kararıyla mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilmesi yerinde değildir. Şöyle ki, 04.06.2010 tarihli protokol üzerine taraflar arasında 11.02.2011 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup, 04.06.2010 tarihli protokol düzenleme şeklinde sözleşme yapma yükümlülüğü içeren ön sözleşmedir. Düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılması ile arsa sahibi edimini yerine getirmiş olup, arsa sahibince sözleşme feshedilmemiş, sözleşmenin ifasını beklemektedir. Diğer yandan 08.04.2011 tarihli davalıların imzasını içeren beyanın, 04.06.2010 tarihli sözleşmedeki, sözleşmenin feshi halinde arsa sahibinin yüklendiği tazminat yükümlülüğünü amaçlayan garantörlük sözleşmesi olduğu açıktır. Ancak, yukarıda açıklandığı üzere 04.06.2010 tarihli protokoldeki yükümlülükler arsa sahibince yerine getirilip, sözleşmenin arsa sahibince feshi de söz konusu olmadığından arsa sahibinin protokolden kaynaklanan borcu bulunmadığından, edimi yüklenen davalı K.. C..'ın da sorumlu olduğu bir miktar bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkeme kararının onanması gerekirken ilamda yazılı şekilde gerekçenin düzeltilmesi doğru olmadığından, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.11.2013 tarihli ilamındaki mahkeme kararının gerekçesini değiştirmeye yönelik açıklamaların ilamdan çıkarılarak, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.11.2013 gün ve 2013/5047 Esas, 2013/7106 Karar sayılı ilamında mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilmesine ilişkin gerekçelerin ilamdan çıkarılarak mahkeme kararının ONANMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25202, Karar No: 2012/23824, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25202 E.  ,  2012/23824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, işyerinin grev yasağı kapsamında olup olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ... ile belediye işyerlerinde yetkili olan davalı sendika arasında toplu iş sözleşmesi yapım sürecinde görüşmeler yapıldığını, görüşmelerin anlaşmazlıkla sonuçlanması üzerine resmi arabulucu aşamasına geçildiğini, ancak tarafların yine anlaşamadıklarını, anlaşmazlığın davalı sendika tarafından hukuka aykırı şekilde Yüksek Hakem Kuruluna taşındığını, hali hazırda müvekkili belediyede grev yasağı kapsamında yer alan işlerde işçi statüsünde personel çalıştırılmadığını, işçilerin temizlik işçisi kadrosunda yer aldığını, ayrıca belediyede grev yasağı kapsamına girecek ..., müdürlük ya da işyeri bulunmadığını, mevzuata göre yapılması gerekenin grev yasağı bulunmayan müvekkil iş yerinde grev kararı alınması olduğunu, somut olayda davalı sendikanın grev kararı alması gerekirken grev yasağı bulunmayan bir iş yerinde grev kararı almadığını ve Yüksek Hakem Kuruluna başvurduğunu iddia ederek ...’nın grev yasağına tabi olmayan işyeri olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacı belediyenin 2822 sayılı TİSGLK m. 29 ve 30 kapsamında grev ve lokavt yasağı olan işler ve işyerlerine sahip olması nedeniyle davanın reddi gerektiğini, nitekim davacının itirazının da yüksek hakem kurulunca reddedildiğini ifade etmiştir.

Müdahil Sendika vekili ise, davacının talebinin yersiz olduğunu, davacının itirazının Yüksek Hakem Kurulu’nca reddedildiğini, ayrıca benzer bir davada Yargıtay’ın ... belediyesi bakımından sendikanın yüksek hakem kuruluna başvurabileceğini kabul ettiğini ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlara ve davacı tarafından dosyaya sunulan hukuki mütalaaya dayanılarak, davacı belediyenin sadece katı atıkların toplanması ve bertaraf edilmesi, çevre temizliğinin sağlanması faaliyetlerini yerine getirdiği, davacı belediyenin işçilerinin temizlik hizmetlisi olduğu, davacı belediyede grev ve lokavt yasağı kapsamında faaliyet yürütülmediği, belediyenin bu yasak kapsamında bulunan yerlerden de olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüyle davacı belediyenin grev yasağına tabi olmayan işleri olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık davacı belediyenin yapılan işler ve işyeri itibariyle grev ve lokavt yasağı kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık davacı belediyenin yapılan işler ve işyeri itibariyle grev ve lokavt yasağı kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2822 sayılı TİSGLK’ nın 29’uncu maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu işler sayılmıştır. Buna göre; can ve mal kurtarma işlerinde, cenaze ve tekfin işlerinde, su, elektrik, havagazı, termik santrallarını besleyen linyit üretimi, tabii gaz ve petrol sondajı, üretimi, tasfiyesi, dağıtımı, üretimi nafta veya tabii gazdan başlayan petrokimya işlerinde, banka ve noterlik hizmetlerinde, kamu kuruluşlarınca yürütülen itfaiye, şehir içi deniz, kara ve demiryolu ve diğer raylı toplu yolcu ulaştırma hizmetlerinde grev ve lokavt yasaktır. Aynı yasanın 30’uncu maddesinde grev ve lokavtın yasak olduğu yerler sayılmıştır. Anılan hükme göre ise; ilaç imal eden işyerleri hariç olmak üzere, aşı ve serum imal eden müesseselerle, hastane, klinik, sanatoryum prevantoryum, dispanser ve eczane gibi sağlıkla ilgili işyerlerinde, eğitim ve öğretim kurumlarında, çocuk bakım yerlerinde ve huzurevlerinde, mezarlıklarda, Milli Savunma Bakanlığı ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı’nca doğrudan işletilen işyerlerinde grev ve lokavt yasaktır.

2822 sayılı yasanın 32’inci maddesi uyarınca da grev ve lokavt yasaklarında da toplu iş sözleşmesi yapım sürecinde taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın çözüm adresi olarak Yüksek Hakem Kurulu gösterilmiştir.

Diğer taraftan belediyelerin görev ve sorumluluklarına ilişkin 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 14’üncü maddesinde ise, “Belediye, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla; imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt ...; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır. Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000'i geçen belediyeler, kadınlar ve çocuklar için koruma evleri açar.” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere belediyelerin özellikle su, itfaiye, defin işlerinin grev yasağı kapsamında yer aldığı, belediye işyerlerinden ise mezarlıkların yine grev yasağı kapsamında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere belediyelerin özellikle su, itfaiye, defin işlerinin grev yasağı kapsamında yer aldığı, belediye işyerlerinden ise mezarlıkların yine grev yasağı kapsamında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacı ... belediyesi ile müdahil sendika arasındaki toplu iş sözleşmeleri görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlandığı, arabuluculuk aşamasında da uyuşmazlığın çözülememesi üzerine müdahil sendikanın grev kararı almayarak yetki belgesi sahibi olduğu davacının işyerlerinde uygulanacak toplu iş sözleşmesinin oluşturulması için uyuşmazlığı Yüksek Hakem Kurulu’na taşıdığı ve Yüksek Hakem Kurulu’nca uyuşmazlıkla ilgili karar verildiği, davacı tarafından grev yasağı kapsamına ilişkin itirazın ise yine Yüksek Hakem Kurulu tarafından reddedildiği görülmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Öncelikle davacı ... işyerinin grev yasağı kapsamında yer almadığının tespitini istemiş, mahkemece davacının grev yasağına girmeyen işleri olduğunu tespitine karar verilmiştir. Belediyenin grev yasağına girmeyen işlerinin de olduğu açıktır. Bununla ilgili bir tespit hükmü kurulmasına da gerek yoktur. Bu nedenle mahkemenin verdiği karar uyuşmazlığı çözen bir karar olmadığı gibi davacının talebi ile uyumlu da değildir.

Öte taraftan müdahil sendikanın resmi arabulucu aşamasından sonra Yüksek Hakem Kurulu’na başvurması ve davacının, hali hazırda müvekkili belediyede grev yasağı kapsamında yer alan işlerde işçi statüsünde personel çalıştırılmadığını, söz konusu işçilerin temizlik işçisi kadrosunda yer aldığını, ayrıca belediyede grev yasağı kapsamına girecek ..., müdürlük ya da işyeri bulunmadığını iddia etmesi birlikte dikkate alındığında; mahkemece yapılacak iş, davacı belediyeden gelen yazı cevabına göre değil, keşif yapıp belediye kayıtlarını da inceleyerek TİS kapsamındaki işyerlerinde hangi işlerin yapıldığı, işçilerin fiilen hangi işlerde çalıştırıldığı, belediyelerin görevleri arasında sayılıp da grev ve lokavt kanuni kapsamında yer alan defin, itfaiye ve su işleri gibi işlerin ne şekilde kim tarafından yerine getirildiğinin açık bir şekilde ortaya koymaktır. Bundan sonra araştırmanın sonucuna göre grev yasağına giren işyeri, ... ya da işlerin bulunması halinde davanın reddine karar verilmeli, aksi halde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Mahkeme tarafından belirtilen esaslara aykırı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı görülmüş olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8720, Karar No: 2014/11077, Tarih: 18.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8720 E.  ,  2014/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilen ve 26/02/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28/03/2011 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu, hüküm fıkrasında kanun yolu bildirim şekline ilişkin herhangi bir usulsüzlük olmadığı da gözetildiğinde sanığa daha sonra 19/03/2011 ve 28/03/2011 tarihlerinde yeniden yapılan tebliğ işlemlerinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.