muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18648, Karar No: 2022/4003, Tarih: 30.03.2022

. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda, 13/07/2017 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 03/08/2017 tarihinde vaka sorumlusu ile görüşmeye katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 24/08/2017 tarihli ve 2017/2917 İİDK sayılı uyarı kararının 25/08/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının şüpheliye bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 21/05/2018 tarihindeki vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin anlaşılması karşısında, şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde,

Kabule göre de,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan Mahkemenin denetimli serbestlik tedbiri ihlalinin kasıtlı olmadığından bahisle sanık hakkında kamu davası açılamayacağı kabulü ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması halinde, sanık hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/692 esas, 2018/759 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 24/03/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/05/2017 tarihli ve 2017/15478 soruşturma, 2017/300 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/692 esas, 2018/759 sayılı kararı ile, sanığın denetimi kasti olarak ihlal etmediği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, anlaşılmıştır.

1-Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden ve kesinleşmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40.maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2.maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171,172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği,

2-5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında;

2-5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında;

Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/06/2017 tarihli ve 2017/744 DS sayılı çağrı yazısının 06/07/2017 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 13/07/2017 tarihinde Genel Yükümlü Bilgilendirme Formu ve Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi hazırlandığı, 03/08/2017 tarihli 2.vaka sorumlusu ve 1.bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının şüpheliye 25/08/2017 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra 21/05/2018 tarihli grup/seminer çalışmasına ve aynı tarihli 11.vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, dosya arasındaki denetim planının incelenmesinden, şüphelinin uyarılmasından sonra 03/10/2017, 17/10/2017, 31/10/2017, 14/11/2017, 28/11/2017, 12/12/2017, 26/12/2017, 09/01/2018, 23/01/2018, 06/02/2018, 26/03/2018 ve 30/04/2018, tarihli görüşme ve seminerlerine katıldığının anlaşıldığı, sanığın uyarılmasını takiben müdürlüğe başvurarak 12 ayrı tarihteki yükümlülüklerini yerine getirmesinden sonra 21/05/2018 tarihinde yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa ısrar uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan “ısrar şartının” gerçekleşmemesi nedeniyle mahkemece durma kararı verilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle , kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamedeki “kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi” gerektiğine ilişkin bozma isteminin yerinde olmadığı,

3- Eskişehir 2.Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın ısrar iradesinin bulunmadığı gerekçesiyle “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş ise de,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında, ısrar iradesinin gerçekleşmediği gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerektiği, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğine ilişkin şekil şartı yerine getirilmediği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi halinde aynı suçtan tekrar kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Kanun’un 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği, ayrıca, dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen ceza verilmesine yer olmadığı kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması da kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma isteminin kısmen değişik gerekçe ile kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/692 esas, 2018/759 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3047, Karar No: 2020/10198, Tarih: 01.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3047 E.  ,  2020/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının cumartesi dahil pazar hariç haftanın 6 günü 07.00-22.00 arası çalıştığını, ulusal bayram genel tatil günleri günde 12 saat çalıştığını ve karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil , hafta tatili ücreti ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu ile kurulmuş devlete bağlı teşekkül olduğunu, kuruluşun aynı kanunun 18. madde kapsamında Bakanlar Kurulu izni ile mümkün olduğunu, bütçelerinin genel bütçeden İl Özel İdaresi tarafından aktarılan miktar ile oluştuğunu, 6772 sayılı Kanun 1. maddesinde tanımını bulan müesseselerden olduğunu, ilave tediye yasal zorunlululuk olmasına karşın böyle bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise işyerinin ilçe özel idare iş hanında bulunan tahsilat bürosu olduğunu, kurumun resmi kurum olduğunu, resmi çalışma saatleri dışında faaliyet göstermediğini, tahsilatların günlük olarak bankaya yattığını, mesai saatleri dışında tahsilat yapılmadığını, davacının iddiasının yerinde olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2- Davacı işçinin hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Hafta tatili ücret alacağı bakımından da aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları esas alınarak davacının 6 aylık sulama döneminde hafta tatillerinde çalıştığı kabulü ile yapılan hesaplama mahkemece yapılan indirim ile hüküm altına alınmıştır. Ne var ki davacı dava dilekçesinde cumartesi dahil pazar hariç haftanın 6 günü 07.00-22.00 arası çalıştığını belirtmiş olup dava dilekçesindeki bu açık kabulü dikkate alınmaksızın hafta tatili ücret alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8060, Karar No: 2018/18821, Tarih: 19.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8060 E.  ,  2018/18821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... olarak görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kararı temyiz eden davacı vekili tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, davacı tarafın temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 19.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2869, Karar No: 2018/1917, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2869 E.  ,  2018/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 26.02.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4744, Karar No: 2020/7442, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4744 E.  ,  2020/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; dosya içerisinde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığınca hazırlanan 28/01/2011 tarihli inceleme raporunda 06.09.2010 tarihli kazanın iş kazası olarak kabul edildiği, ancak kazanın meydana gelmesinde işverenin sigortalıların sağlığını koruma ve işgüvenliği mevzuatına aykırı hareketi tespit edilemediğinden 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 76/4 fıkrası gereğince işlem yapılmasına gerek bulunmadığı belirtilmişse de dosyada yer alan Bağımsız ve Ek Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığında imzaya yetkili ... tarafından imzalanan bila tarihli "Not" başlıklı yazıda, müfettiş tahkikat raporuna göre 5510 sayılı Kanunun 21. Maddesinin uygulanması gerekiği belirtildiğinden SGK tarafından bağlanan gelirlerin rücuya tabi olduğu, bildirilmiştir. İnceleme raporu ve Not başlıklı yazı içeriği birbiri ile çelişkili olup dava dışı SGK'ya inceleme raporu ve Not başlıklı yazı eklenerek yazılacak müzekkerede çelişkilerin giderilmesinin istenmesi, kazanın iş kazası olarak kabul edilmesi nedeniyle kazada vefat eden ... 'ın yakınlarına bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin zarar sorumlusuna rücu imkanı bulunup bulunmadığı, bu konuda açılmış rücu davası bulunup bulunmadığı, açılmış ise akıbetinin ne olduğu hususları

sorularak, gelecek yazı cevabına göre eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7098, Karar No: 2015/16924, Tarih: 15.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7098 E.  ,  2015/16924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı K.D.Tüketim Malları Deri Tekstil İnş. Tan.ve Tic. A.Ş. vekili Av. A.. Ç.. ile davalı T.. D.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Erzurum 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13/01/2015 gün ve 2012/288 E. - 2015/18 K. sayılı hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak mahkemece 15/04/2015 tarihli ek kararla davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu ek kararın da davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

15/04/2015 tarihli ek kararı temyiz eden davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmamaktadır.6100 sayılı HUMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca temyiz harçlarının yatırılması konusunda işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.