muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5788, Karar No: 2021/14159, Tarih: 02.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5788 E.  ,  2021/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 73/1.maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi Samsung Elektronics Co. Ltd. ve Beats Electronics LLC. firmalarının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetlerinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, Üye ...'ın yerel mahkeme kararının özellikle katılma hakkı yönünden esastan incelenmesi gerektiğine dair karşı oyu ve oyçokluğu ile 02/11/2021 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nın 73/1, CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi: “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibariyle CMK’nın 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. Maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1 maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1 maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/427, Karar No: 2023/2396, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/427 E.  ,  2023/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.02.2022 Tarihli ve 2021/1813 Esas, 2022/203 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin ... Pendik/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.10.2022 Tarihli ve 2022/1578 Esas, 2022/1277 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki bildirmiş olduğu son ikamet adresinin ... Merkez/Kırıkkale olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... 1 Merkez/Kırıkkale olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5508, Karar No: 2016/4876, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5508 E.  ,  2016/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, asıl işveren...Devlet Hastanesinde alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin haklı neden olmadan ve tek taraflı olarak işçilik alacakları ödenmeden feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında yapılmış herhangi bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığını, kendilerinin işveren sıfatının bulunmadığını, asıl işveren değil ihale makamı olduklarını, davacının işçilik alacaklarından kendilerinin değil ihaleyi alan yüklenici firmanın sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığını davalının ispatlayamaması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile 1997-07.09.2007 arası davalı bünyesinde çalıştığını beyan etmesine rağmen davacının talebini aşar şekilde hizmet süresini 08.08.1993 tarihinden itibaren belirleyen ve alacakları bu hizmet süresine göre hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3- Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j) (Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir. Genel bütçeye dahil olan davalı ...’na Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davacının peşin olarak yatırdığı harcın yargılama giderine katılarak harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18112, Karar No: 2009/830, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/18112 E.  ,  2009/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILR : ... VE ARKADAŞLARI

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.07.2005 gün ve 2005/4420-9183 sayılı bozma kararında özetle; "Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bilirkişi raporu ile aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda taşınmazın konum gösterimleri birbirinden tamamen farklı ve çelişkilidir. Ayrıca; çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tutanak örnekleri ile dayanakları getirtilerek çekişmeli parselin çevresinin durumu da araştırılmamıştır. O halde; mahkemece, memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planı getirtilip üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu İlbistanlı Köyü 113 ada 2 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamından önce 12.04.2002 ve 30.09.2004 tarihlerinde yapılan keşiflerde dinlenen uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yapılan araştırma ve incelemede çekişmeli taşınmazın eğiminin % 3-6 ve % 7-8 olduğu, 1954'de bütünlemesi yapılan, 1953 çekim tarihli ... fotoğrafları ile 1957 basım tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alanda kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ise de, Dairece araştırma ve incelemenin yetersiz olması nedeniyle bozulmuştur. Bozmadan sonra 22.03.2007 tarihinde yapılan keşifte dinlenen son bilirkişi kurulu raporunda ise; çekişmeli

-2-

2008/18112 - 2009/830

-2-

2008/18112 - 2009/830

taşınmazın ortalama eğiminin % 15-24 olduğu, önceki bilirkişi kurulu tarafından eğimlerin hatalı ölçüldüğü, 1954'de bütünlemesi yapılan eski tarihli memleket haritasında kısmen yeşil renkte makilik alanda, kısmen de orman açıklığı içinde kaldığı, ancak açık olan kısımların 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre ormaniçi açıklığı konumunda orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış ve mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak; Dairenin, taşınmazın memleket haritasında yeşil ve açık alan olarak gösterilen bölümlerinin belirlenmesi için 08.10.2007 gün ve 10149-11928 sayılı geri çevirme kararı üzerine alınan ve ... Bilirkişi H.... Nurdoğan tarafından düzenlenen 23.12.2008 tarihli ek rapor ve krokisinde taşınmazın (A) ve (B) harfiyle gösterilen bölümlerinin yeşile ... ormanlık alanda, (C) harfiyle gösterilen 19657.42 m2 bölümünün ise, beyaz renkli açık alanda kaldığı, dosyadaki fotoğraflardan da anlaşılacağı gibi, taşınmazın eğiminin % 12'nin altında olduğu, taşınmazın yola ve komşu ... arazilerine bitişik olduğu, dört tarafının orman arazileri ile çevreli olmadığı, bu nedenle de taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesine göre orman içi açıklığı konumunda değerlendirilemeyeceği dikkate alınarak memleket haritasında beyaz renkli açık alanda kalan ve ... Bilirkişi H.... Nurdoğan tarafından düzenlenen 23.12.2008 tarihli ek rapor ve krokisinde (C) harfiyle gösterilen 19657,42 m2 yüzölçümündeki bölüm yönünden davacı ... Yönetiminin davasının reddine, tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline ve orman olduğu saptanan (A) ve (B) bölümlerine ilişkin davanın kabulüne ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde taşınmazın tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin iade kararı üzerine alınan bilirkişi H.... Nurdoğan'ın 23.12.2008 günlü ek rapor ve krokisinde (A) ve (B) ile gösterilen bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, aynı krokide (C) ile gösterilen bölüme ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölüm yönünden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 26/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11113, Karar No: 2015/9829, Tarih: 12.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11113 E.  ,  2015/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/11113

KARAR NO : 2015/9829

T.C.

YARGITAY

6. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2014/11113

KARAR NO : 2015/9829 Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Foça Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/303-2014/98

DAVACI : R.. T..

DAVALI : A.. C..

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.10.2011 başlangıç tarihli ve 30 gün süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 600 TL olup, peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı anılan sözleşmeye dayanarak 03.09.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 400-TL Ekim/2012 kirası ile aylık 600 TL'den Kasım/2012 ile Eylül/2013 arası toplam 7.000-TL kira alacağının 528,16-TL faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya 06.09.2013 tarihinde tebliği üzerine davalı, yasal itiraz süresi sonrası 16.09.2013 tarihinde itiraz dilekçesini sunmuştur. Davalı borçlunun süresinde yapmış olduğu bir itiraz bulunmadığından takip kesinleşmiştir. Bu durumda kesinleşen takipten dolayı davacı alacaklı hukuki yararı olmadığından itirazın iptalini isteyemez. O halde belirtilen itirazın iptali isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan; ödeme emrinin davalı borçluya 06.09.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, dava ise yasal 30 günlük ödeme süresi dolmadan 01.10.2013 tarihinde açılmıştır. Dava tarihi itibari ile temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden, bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16760, Karar No: 2010/17707, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/16760 E.  ,  2010/17707 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde iptali istenen ödeme emrine konu tutar 686,06 TL’dir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 17.08.2010 günlü karar taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden, 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Somut olayda, dava konusu edilen tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/7552, Karar No: 2015/16000, Tarih: 02.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7552 E.  ,  2015/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2010/883-2011/168

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı asıl borçluların davalı bankadan kullanmış oldukları kredinin dayanağı olan 09.09.2008 tarihli kredi sözleşmesinde imzasının bulunmadığını, ancak iş bu kredi alacağı için davalı bankaya taşınmazı üzerinde ipotek tesis ettiğini, taşınmazını asıl kredi borçlusuna tapuda ipotekli olarak devrettiğini, davalı bankanın kredi alacağını tahsil etmek için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatarak ipoteği paraya çevirdiğini, bakiye alacağı için kesin rehin açığı belgesi alarak kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzası bulunmayan müvekkiline karşı icra takibi yaptığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu icra takibine esas resmi senette 500.000 TL ye kadar borçtan sorumlu olduğunu kabul ettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; ipotekli taşınmazın maliki olan davacıya karşı başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte taşınmaz satılarak bakiye alacak için davacı borçlu hakkında İİK'nın 152. md. hükmü uyarınca borç ikrarı niteliğindeki rehin açığı belgesinin düzenlendiği, bu belgeye dayanılarak ancak borçlu aleyhine takip yapılabileceği, ipotek veren 3. kişinin kalan kısımdan sorumlu olacağına dair bir düzenlemenin bulunmadığı, ipotek veren 3. kişinin sorumluluğu ayni sorumluluk olup ipotek konusu taşınmazın değeri ile sınırlı olduğu, bu durumda rehin açığı belgesine dayanılarak 3. kişi aleyhine takip yapılamayacağından davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespitine ve %40 kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı ipotek veren 3. şahıs hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte davacı adına düzenlenen kesin rehin açığı belgesine dayanılarak başlatılan ilamsız icra takibinde İİK'nın 72. maddesi hükmü uyarınca borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davacı lehine %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmiştir. Bilindiği üzere İİK'nın 72/5. md. hükmünde “Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı

.../...

anlaşılan takip konusu alacağın (Değişik ibare: 6352 - 2.7.2012 / m.15) yüzde yirmisinden” aşağı olamaz” denilmiştir. Somut olayda davacı hakkında başlatılan ilamsız icra takibinin dayanağı olan İİK'nın 152. md. hükmü uyarınca tanzim edilen kesin rehin açığı belgesi davacı -ipotek veren 3. şahıs hakkında yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip sonunda Gölbaşı İcra Müdürlüğünce düzenlenmiştir. Bu durumda davalı bankanın iş bu belgeye dayanarak davacı hakkında ilamsız icra takibi başlatmakta haksız ve kötü niyetli olduğu değerlendirilemez. O halde somut olayda anılan yasa maddesindeki koşullar gerçekleşmediğinden davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.