muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29079, Karar No: 2016/1078, Tarih: 18.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29079 E.  ,  2016/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalı şirketlere ait işyerinde 22/09/2008-05/01/2011 tarihleri arasında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, hizmet akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, her iki davalı şirketin bağlantılı olduğunu ancak, sanki farklı işverenler bünyesinde çalışıyormuş gibi gösterilerek müvekkilin iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının engellenmek istendiğini,davalıların hizmet süresi boyunca sık sık işe giriş çıkış işlemi yaparak dönemsel olarak müvekkili işten çıkartıp yeniden işe başvuru formu doldurtarak işe aldıklarını ileri sürerek kıdem,ihbar tazminatı,ücret, fazla çalışma,resmi tatil ücreti,yıllık izin,asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....... vekili,davalı şirketlerin bağlantılı olduğuna ilişkin iddianın asılsız olduğunu, şirket ortaklarının farklı kişiler olduğunu ve şirketlerin değişik adreslerde faaliyet gösterdiğini, davacının müvekkili şirketteki çok kısa süreli olan çalışmasını diğer şirketle birleştirmek istediğini, şirkette 01/01/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkili şirket ile Kiptaş Pendik Aydos Evleri arasında yapılan hizmet alımı sözleşmesinin sona ermesiyle davacının da hizmet akdinin 30/06/2010 tarihinde sona erdiğini, hizmet süresi 1 yıldan az olan davacının kıdem tazminatına ve izin ücretine hak kazanamadığını, belirli süreli hizmet sözleşmesi sebebiyle de ihbar tazminatına da hak kazanmadığını, davacının şirkette 01/01/2011 tarihinde tekrar girişinin yapıldığını ancak davacının çalışmaya gelmediği ve bu nedenle 07/01/2011 tarihinde işyeri ile ilişiğinin kesildiğini, işyerine hiç gelmeyen davacının 01/01/2011 ile 05/01/2011 tarihleri arasındaki süresinin ücretini talep edemeyeceğini, davacının şirkette asgari ücretle çaıştığını,müvekkil şirkette fazla mesai yapılmadığı gibi resmi bayramlarda da çalışma olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... .... Şti vekili, müvekkilinin Pendik Aydos evleri projesinin 2010 yıl sonunda bittiğini, davacıya Tuzla 2. Etap projesi teklifi yapıldığı ancak teklif yazısını imzalamadığını ve kendi iradesi ile işe gelmediğini, davacının müvekkili nezdinde 01/07/2010 ile 31/12/2010 tarihleri arası çalıştığını, çalışma süresine göre kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışması ve tatil çalışması olmadığını, davacıya asgari geçim bedellerinin ödendiğini belirterek müvekkili hakkındaki davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece,davacı işçinin,aynı projede aralıksız ihale alan her iki şirkette sıra ile çalışma yaptığını,ihaleyi alan son alt işveren Otorite Şirketinin işyeri ve işçi devri hükümleri uyarınca alacaklardan sorumlu olduğu ve davalı ... Şirketinin ise devreden alt işveren konumu ile devir tarihindeki ücret ve sürelere göre sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalıardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davacı ile davalı ... Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden,davacı işçinin 10.02.2009-31.12.2009 tarihleri arasında davalı ... Şirketinde,01.01.2010-30.06.2010 tarihleri arasında davalı ... Şirketinde, 01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arasında davalı ... Şriketinde, 01.01.2011-07.01.2011 tarihleri arasında davalı ... Şirketinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Ticaret sicili kayıtlarına göre her iki davalı şirketin ortakları ve şirket adresleri farklı olmakla birlikte davalı şirketlerin aynı projede ihale almak suretiyle faaliyette bulundukları ve davacı işçinin ara vermeden ardışık bir şekilde her iki davalı nezdinde sırayla çalışma yaptığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalara göre tanık anlatımları ve özellikle işe giriş ve çıkış tarihlerinden davacı işçinin çalıştığı dönem boyunca aynı yerde güvenlik görevlisi olarak her iki davalının da sorumluluğunda çalıştığı,davalı şirketler arasında işyeri devri bulunmayıp birlikte istihdam ilişkisinin mevcut olduğu ve davacı işçinin hüküm altına alınan hak ve alacaklarından müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları anlaşıldığından yazılı olduğu üzere sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3-Kabule göre de;müteselsil sorumlu olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gibi taktir edilecek vekalet ücretinin de reddedilen miktarı geçemeyeceği gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19025, Karar No: 2014/15518, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19025 E.  ,  2014/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2013

NUMARASI : 2011/206-2013/509

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2526, Karar No: 2013/4654, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2526 E.  ,  2013/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ......2012 gün ve 2012/5128 Esas, 2012/7680 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl dosyada şikayet olunan, birleşen dosyada şikayetçi ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosyada şikâyetçi ... Başkanlığı vekili; borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kurum alacağının ... Ulus. Nak. Ltd. Şti.’nin prim borcundan kaynaklandığı halde kendilerine pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyetçi ... vekili, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan vergi dairesi takibinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 inci maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

... dışındaki şikâyet olunanlar vekilleri asıl ve birleşen şikâyetlerin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, gerek şikayetçi ... Başkanlığı’nın ve gerek ... Vergi Dairesi’nin takiplerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesine aykırı olduğu, ...... Tic ve San Ltd Şti' nin aciz halinde bulunduğu tesbit edilmeksizin yöneticinin mal varlığına haciz konulmasının düzenlemeye uygun düşmediği gerekçesi ile asıl dosyada ... Başkanlığı vekilinin şikayetinin reddine, birleşen dosyada ... vekilinin şikayetinin kabulüne dair verilen karar, asıl dosya şikayetçisi ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, asıl dosyada şikâyet olunan, birleşen dosyada şikayetçi ... vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

... Başkanlığı’nın limited şirket müdürüne ait mallar üzerine haciz koyması, ancak müdür hakkında bir takip yapması ile mümkün olabilmektedir. Öte yandan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre konulan ihtiyati hacizlerin, aynı Yasa’nın .../I maddesindeki iştirak hakkından yararlanmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu ihtiyati hacizler, ancak kesinleşmeleri

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un ... inci maddesinde tebligatların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na göre yapılacağı belirtilmiştir. Atıf yapılan Yasa’nın 102 nci maddesinde gösterilen “bırakma” usulü ile tebligat ise sadece tebligatın muhatabına yönelik olarak yapılabilir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un ... inci maddesinde tebligatların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na göre yapılacağı belirtilmiştir. Atıf yapılan Yasa’nın 102 nci maddesinde gösterilen “bırakma” usulü ile tebligat ise sadece tebligatın muhatabına yönelik olarak yapılabilir.

Somut olayda ... Başkanlığı tahsilât memuru tarafından muhatabın eşinin önüne bırakılmak suretiyle yapılan ödeme emri tebligatı geçerli olmadığından, ihtiyati haczin de kesin hacze dönüşmediği ve hacze iştirak edemeyeceği tartışmasızdır. Bu yön gözetilmeden verilen yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken hataya dayalı olarak onandığı anlaşıldığından, asıl dosyada şikayet olunan ve birleşen dosyada şikayetçi ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ......2012 gün ve 2012/5128-7680 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, asıl dosyada şikayet olunan ve birleşen dosyada şikayetçi ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ......2012 gün ve 2012/5128-7680 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2037, Karar No: 2019/10161, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2037 E.  ,  2019/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmaktan ... hakkında Küçükçekmece Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 2017/İST/KÜÇ/065 sıra sayılı kararı ile uygulanan 1.544,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/09/2017 tarihli ve 2017/4465 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/02/2018 gün ve 12461 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2018 gün ve KYB-2018-11559 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başkaherhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme bulunduğu, gıda takviyesi satışı yapılan eczanelerde kayıt ve onay belgesi alma zorunluluğunu getiren yönetmelik hükmünün idare mahkemesince iptal edilmiş olduğu belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde bebek-çocuk ek gıdaları ve keçiboynuzu özü ürünlerini sattığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10616, Karar No: 2025/3372, Tarih: 08.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10616 E.  ,  2025/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1165 E., 2024/1832 K.

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Kaldırılması - Yeniden Düzenlenmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kilis 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/428 E., 2024/378 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kişisel ilişki süreleri, vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı anne anlaşmalı boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması ya da tekrar düzenlenmesi talebiyle eldeki davayı açmıştır .İlk Derece Mahkemesince, çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin sınırlandırılmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, boşanma ilamındaki kişisel ilişkinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı anne tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun yaşı, uzman raporunda babanın Pazar günleri çocukla kişisel ilişki kurulmasını istediğini belirtmesi göz önüne alınarak annenin kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, boşanma dosyasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması ile yerine baba ile çocuk arasında her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 10.00’dan 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.Hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir.

Somut olayda, velayeti annede olan çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi, çocuğun artık dört yaşına yakın olduğu değerlendirildiğinde yetersiz görülmüştür. Çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, annenin velayet hakkını da engellemeyecek sekilde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kişisel ilişki süresi yönünden kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2-a bendinin kişisel ilişkiyi düzenleyen “her ayın 1. ve 3. haftası Pazar günü saat 10.00’dan 17.00’ye kadar” kısmının kaldırılarak yerine "her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin ilk hafta Pazartesi günü saat 10.00'dan aynı hafta Pazar günü saat 18.00'e kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10.00'dan 20. günü akşam saat 18.00'ye kadar" cümlesinin eklenmesi suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11656, Karar No: 2018/12962, Tarih: 15.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/11656 E.  ,  2018/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Belediye başkan adayı olan sanığın, seçim oylarının sayımı nedeniyle çıkan tartışma sonrasında yaptığı konuşmada katılanın adının hiç geçmemesi ve suça konu ifadelerin TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması ve dolayısıyla matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu konuşmanın bulunduğu CD'nin, denetime imkan sağlayacak şekilde bilirkişiye çözümü yaptırılarak dosya içerisine konulmaması,

b) Seçim günü oylar sayıldığı sırada bir şahsın oy çuvalı ile birlikte ilçe orman işletme müdürlüğü binasına girdiği ve aynı yerde Adalet ve Kalkınma Partisi ilçe başkan yardımcısının da görüldüğüne dair iddiaların ortaya atıldığı, buna dayanarak bir kısım şahısların Adalet ve Kalkınma Partisi yetkililerinin oy çuvalını çaldıkları şeklinde iddiaların dile getirildiği, akabinde meydana gelen olaylar ile ilgili olarak Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan 2014/666 nolu soruşturma dosyasının bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu dosyanın bir suretinin incelenmek üzere bu dosya içerisine alınmaması,

c) 6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması" şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.