muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5283, Karar No: 2022/2591, Tarih: 10.05.2022

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-)Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve Türkiye Cumhuriyeti Devletini alenen aşağılamak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, Twitter adlı sosyal medya platformunda bulunan ve herkesin erişimine açık olan, kendi kullanımında olduğunu kabul ettiği ...@... kullanıcı isimli hesabı üzerinden; 31.05.2013 tarihinde duvarın üzerine "O... Ç... ...!" yazılı görsel bulunan "günün özeti. Ben yazmadım miki yazdı!", 26.12.2013 tarihinde "... 'asıl hedef benim' diyor, hedef değil asıl hırsız sensin!", 23.03.2014 tarihinde "Şiştt sessiz olun ... kapattığını sanıyor. Salak!...", 02.08.2014 tarihinde "...: Alevi ...: Zaza ...: Hırsız" şeklindeki paylaşımları dışındaki diğer paylaşımlarının kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret; yine 25.08.2013 tarihinde, "Sahi devlet katil olmak yerine kahraman olmayı seçseydi ne güzel olurdu!", 12.07.2014 tarihinde "...Derin devlet diyerek olaya mistizm katıyor ve asıl devleti aklıyoruz aslında. Bu cinayetleri devlet işledi...!", 12.05.2014 tarihinde "... Hrant'da da dinlememiş miydik? Boşuna demiyoruz devlet katil değil seri katil diye. Öfkeliyim çok!", 11.03.2014 tarihinde "Devlet katil değil seri katil.. #HoşçakalBerkinim" şeklindeki paylaşımları dışındaki diğer paylaşımlarının ise Türkiye Cumhuriyeti Devletini alenen aşağılama suçlarının unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden hükme esas alınması sonuca etkili görülmemiş; bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında Türkiye Cumhuriyeti Devletini alenen aşağılama suçu yönünden suç tarihinin, suçun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle anılan suçu oluşturan son paylaşımın yapıldığı tarih olan “12.07.2014” yerine “19.01.2015” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

II-)Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II-)Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri aşağıda belirtilenler dışındaki sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince reddine, ancak;

1-) Sanığın, Twitter adlı sosyal medya platformunda bulunan ve herkesin erişimine açık olan, kendi kullanımında olduğunu kabul ettiği ...@... kullanıcı isimli hesabı üzerinden 20.10.2014 tarihinde "Nasıl söylesem ama, ilk harflere baksana... "Hırsız ..."..." şeklindeki paylaşımı dışındaki diğer paylaşımlarının Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, eylemin zincirleme suçu oluşturduğunun kabulü ile TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-) Bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden suç tarihinin anılan suçu oluşturan paylaşımın yapıldığı tarih olan “20.10.2014” yerine “12.10.2017” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak sanığın yargılama sürecinde dosyaya yansıyan davranışları da nazara alındığında bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında yer alan suç tarihi kısmından “12.10.2017” ibaresinin çıkartılarak yerine “20.10.2014” ibaresinin yazılması, hükmün C bölümünde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci maddesinin hükümden çıkartılarak "1 yıl 16 ay" olarak hükmedilen sonuç hapis cezasının "1 yıl 9 ay" hapis cezasına indirilmesi, "ve sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak TCK'nın 50, 51, CMK'nın 231. Maddelerinin" tümcelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapmak ile halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden yapılan incelemede;

III-) Sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapmak ile halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden yapılan incelemede;

3713 sayılı Kanunun 7/2. fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.4.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; Terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda; Twitter adlı sosyal medya platformunda bulunan ve herkesin erişimine açık olan, kendi kullanımında olduğunu kabul ettiği ...@ kullanıcı isimli hesabı üzerinden 11.01.2013 tarihinde "İnsanlık tarihi kadın ile başlar. İnsanlık kadına yapılanlarla kaybeder demiş Sakine Cansız. Ve insanlık yine kaybetti." şeklinde paylaşımda bulunan ve 27.04.2019 tarihinde Habertürk isimli televizyon kanalında katılmış olduğu "Gerçek Fikri Ne" isimli programda da bu konudaki düşüncelerinin aynı olduğunu belirten sanığın eyleminin 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-) Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçu yönünden yapılan incelemede;

a-) Somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı TCK'nın 216/1 maddesinde düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Mahiyeti ve yapısı itibariyle Anayasanın 26., AİHS’nin 10. maddeleri ile teminat altına alınan düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti bağlamında suç tanımında gösterilen hassasiyetin uygulamada da gözetilmesinde zaruret bulunduğundan, kamu düzeni ve toplum huzurunu korumak gibi meşru bir amaca yöneldiğinde kuşku bulunmayan müdahalenin, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve hakkın özüne dokunmadan ölçülü/orantılı bir müdahale olup olmadığının olaysal olarak mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; suçu oluşturan “tahrik”, soyut saygısızlık ve reddin ötesinde, bir halk kesimine karşı düşmanca tavırlar gösterilmesini sağlamaya veya bu tür tavırları pekiştirmeye objektif olarak elverişli olmalıdır. Fail sübjektif olarak da bu amacı gütmeli, halk kesimini kin ve nefrete tahrik etmelidir. Bu kapsamda salt yüz çevirme, soyut bir red veya saygısızlık ifade eden bir davranışta bulunma veya bu yönde sözler sarfetme, suçun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Fiilin suç teşkil etmesi için bunların ötesinde, ağır ve yoğun bir tarzda kin ve düşmanlığa tahrikin var olması gerekir. Diğer bir tabirle etkili bir şiddet çağrısı ya da nefret söylemi içermelidir.Failin fiili, adet ve şahıs olarak muayyen olmayan toplum kesimi üzerinde kin ve nefret duygularının oluşumuna veya mevcut duyguların pekişmesine etkide bulunmalıdır.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal” olarak açıklanabilir, “kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

Türk Ceza Kanunun 216. maddesinde yer alan düzenleme, doğrudan ifadenin içeriğini hedefe alarak bir sınırlama öngörmemektedir. İfadenin iletişimsel etkisinin

muhatapları üzerinde yarattığı varsayılan etkiyi değil, somut vakıada kullanılan ifadenin yaratmış olduğu etkiyi dikkate almaktadır. (Terörizm ve İfade Özgürlüğü Paradoksu, Yard. Doç Dr. Kemal Şahin, Sy.339) Kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak varlığı gereklidir. Bu tehlike, somut bir tehlikedir. Somut tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenirken failin söz ve davranışlarının neden olduğu tehlike neticesine bakmak gerekir. Hakim, kullanılan ifadeler dolayısıyla bu tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediğini, dayanak ve noktalarını göstermek suretiyle belirleyecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda; muhalif kimliği ile de bilinen sanığın, Twitter adlı sosyal medya platformunda bulunan ve herkesin erişimine açık olan, kendi kullanımında olduğunu kabul ettiği ...@... kullanıcı isimli hesabı üzerinden farklı tarihlerdeki gündeme ilişkin olaylarla ilgili yapmış olduğu paylaşımlarının bütünü nazara alındığında; esas itibariyle objektif ve tarafsızlıktan uzak, incitici, saygınlığı zedeleyici, rahatsız edici sözlerinin suçun unsuru olan açık ve yakın tehlike hususu da nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 216. maddesinde yazılı halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

b-) Kabul ve uygulamaya göre de;

b-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., ..., ..., ..., ..., ...,., ..., ..., ..., ..., ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/771, Karar No: 2012/3381, Tarih: 08.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/771 E.  ,  2012/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı kayıt kabul ve sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların ise reddine.yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde birleşen davada davacı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ING Bank AŞ. vekili, müvekkilinin müflise kullandırdığı kredi nedeniyle toplam 251.196,88 TL’nın iflas masasına kayıt ve kabulünü istemelerine rağmen alacağın 9.361,34 TL’ nin kabul edilerek bakiye kısmın reddedildiğini, kullandırılan kredinin ödenmemesi üzerine kredi ve ipotek borçlusu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, ipotekli taşınmazın ihalede borca mahsuben müvekkilince alınmasına rağmen alacağın tam olarak tahsil edilemediğini ileri sürerek, 241.835,54 TL’nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davaların reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Müflis ... Eğitim Sağlık Ltd. Şti. İflas idaresi, iflasın açıldığı tarih itibariyle davacının alacağının hesaplanarak masaya kayıt ve kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı T.Halk Bankası AŞ. vekili, müvekkili bankanın müflise kullandırdığı krediler nedeniyle taşınmaz üzerinde üçüncü derecede ipotek tesis ettiğini, taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın birinci sıradaki ipotek alacaklısı ING Bank AŞ’ne ödendiğini, oysa davalı bankanın ipoteğinin ana para ipoteği olmadığını, limit ipoteği olduğunu, ipotekli taşınmazın beyanlar hanesinde de ipoteğin ana para ipoteği olduğunun belirtilmediğini, iflas idaresince hazırlanan sıra cetvelinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, davalı ING Bank AŞ nin ipoteğinin limit ipoteği olarak kabul edilerek sıra cetvelinin yeniden oluşturulmasına, sıra cetvelinin 20. sırasındaki alacaklarının 2. sıraya, diğer alacaklarının da 4 ve 5. sıralara alınmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, müvekkilinin taşınmaz üzerine birinci derecedeki ING Bank’ın ipoteğinden sonra gelmek üzere ikinci derecede 42.000,00 TL bedelle ipotek tesis ettiğini, sıra cetvelinde davalı bankanın alacağının fazla hesaplandığını, kredi sözleşmesi ve ipotek belgesinde belirlenen faiz oranlarının tapu kütüğüne işlenmemesi nedeniyle hesaplamada dikkate alınamayacağını ve davalı bankanın alacağının yasal faiz üzerinden hesaplanması gerektiğini, sıra cetvelinde vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, davalının alacağının itirazları doğrultusunda hesaplanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davacı ING Bank A.Ş.'nin ipoteğinin kayıtsız şartsız borç için verilmesi, sözleşmenin eki olan ödeme planında ödenecek miktarlar ve vadelerinin BK nun 101. maddesine göre açıklanması, ipoteğin doğmuş bir borç için tesis edilmesi nedeniyle ana para ipoteği olduğu, kredi sözleşmesi ile ipotek belgesinde faiz oranlarının yazılmasına rağmen tapu siciline zuhulen işlenmeyen faiz kaydının üçüncü kişilere karşı geçerli olduğu, kredinin ticari kredi olmaması nedeniyle faiz oranlarının sabit olduğu, davalı bankanın alacağına mahsuben ipotekli taşınmazı alması nedeniyle ihalenin kesinleşmesi tarihine kadar ipotek belgesinde belirlenen faiz oranı üzerinden faize hak kazandığı, iflas tarihi itibariyle hesaplanması gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 170.543,83 TL alacağın 4. sırada iflas masasına kayıt ve kabulüne, asıl davada fazlaya ilişkin istem ile birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı iflas idaresi memurları, birleşen davada davacılar T.Halk Bankası A.Ş. ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı iflas idaresi memurları, birleşen davada davacılar T.Halk Bankası A.Ş. ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı iflas idaresi memurları, birleşen davada davacılar T.Halk Bankası AŞ ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, birleşen davada davacı ...'dan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7550, Karar No: 2017/16871, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7550 E.  ,  2017/16871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7015, Karar No: 2024/9699, Tarih: 12.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7015 E.  ,  2024/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3931 E., 2024/515 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/520 E., 2023/497 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya bağlı işyerinde dava dışı alt işveren Şirket nezdinde tahmil ve tahliye işçisi olarak çalıştığını, ... Sendikası üyesi olduğunu, alt işveren Şirketin davalıdan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale ile iş aldığını, ... Sendikası ile dava dışı alt işveren Şirket arasında toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin anlaşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 09.09.2021 tarihli ve 2021/485 Esas, 2021/626 Karar sayılı kararı ile 01.12.2020 - 28.02.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin karara bağlandığı, bu toplu iş sözleşmesindeki haklardan davacının yararlandırılmadığını, ücrete bağlı hakların da eksik ödendiğini ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) vekili cevap dilekçesinde; davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı Şirketin müvekkilinin Adıyaman Bölge Müdürlüğündeki ambar ve sahalardaki taşıma ve tahliye işlerini yapmak üzere müvekkili ile 28.02.2019 tarihinde hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, söz konusu işin dava dilekçesinde iddia edildiği gibi 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendine istinaden değil, aynı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca açık ihale usulü ile yapılan ihale sonucu dava dışı Şirket üzerine bırakıldığını, yapılan işin personel çalıştırılmasına dayalı bir iş olduğunu, müvekkili kurumun kamu iktisadi teşebbüsü ve dolayısıyla kamu kurumu olduğunu, müvekkili için bağlayıcı olduğu iddia edilen toplu iş sözleşmesinde yetkilendirilmiş kamu işveren sendikası bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu alacaklardan herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI