muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16865, Karar No: 2014/12022, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16865 E.  ,  2014/12022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karakoçan Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/518-2012/822

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6992, Karar No: 2017/11426, Tarih: 17.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6992 E.  ,  2017/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 08.05.2008 tarihli kasten yaralama suçuna ilişkin raporunda TCK.nun 32/2. madde ve fıkrasından istifade edebileceğinin belirtilmesine karşın, bozma kararı sonrasında müdafii atanmadan ve CMK.nun 74. maddesine aykırı olarak gözlem altına alınmadan ayakta yapılan muayenesi sonucu düzenlenen Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 17.12.2013 tarihli raporunda, sanığın cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde ruhsal bir rahatsızlığına rastlanmadığı, TCK.nun 32/1 ve 32/2. maddelerinden istifade edemeyeceği, bu duruma göre cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, oluşan çelişkinin Adli Tıp 4.İhtisas Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle giderilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6132, Karar No: 2014/6738, Tarih: 24.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6132 E.  ,  2014/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile kesilme tarihi itibariyle aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17076, Karar No: 2016/17485, Tarih: 22.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/17076 E.  ,  2016/17485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, süresinde satış avansı yatırılmadığı ve satış istenmediğinden İİK'nun 106-110. maddeleri uyarınca haczin düştüğünü ve kendisine tebliğ edilen kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu da ileri sürerek ihalenin feshini istediği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 59. maddesi; “Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62 nci maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder” şeklinde düzenlenmiştir.

Şu durumda satış talebinin geçerli olabilmesi için satış talebi ile birlikte bir miktar avansın da yatırılması gerekir. Satış avansının yatırıldığı tarihte istem geçerli olacağından, satış talebi satış avansının yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.

Somut olayda, satışa konu gayrimenkullere 03.08.2012 tarihinde haciz şerhi konulduğu görülmektedir. Haciz tarihi itibari ile yürürlükte bulunan İİK'nun değişiklik öncesi 106. maddesine göre gayrimenkullerde satış isteme süresi 2 yıldır. Alacaklının 03.01.2014 tarihindeki satış talebi bir miktar da olsa avans yatırılmadığından geçerli sayılamayacağı, satış talebinin buna ilişkin avansın yatırıldığı 25.12.2014 tarihinde yapılmış sayılacağından; 03.08.2012 tarihinde konulan haciz, İİK'nun 110. maddesi gereğince düşmüş olduğundan mahkemece, geçerli bir haciz olmaksızın yapılan ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 2. fıkrasında ise; "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre tebligat yapılabilmesi, muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır. Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde ise, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Bir diğer anlatımla, gerçek kişilere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adreste kendisine usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasına rağmen, muhatabın adres değişikliğini bildirmemiş olması ve adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması zorunludur.

Somut olayda, borçlunun bilinen adreslerine gönderilen icra emri tebligatının bila tebliğ iade edilmesi üzerine, icra emrinin borçlunun adrese dayalı sistemde kayıtlı olan "...." adresine TK'nun 21/2. maddesine göre 05.11.2012 tarihinde, usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, aynı adrese çıkarılan kıymet takdir raporunun tebligatının ise 18.11.2014 tarihinde muhatabın tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine, satış ilanının, aynı adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 30.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

Borçlu gerçek kişi olup, satış ilanının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilebilmesi için, tebliğ tarihi itibari ile adı geçenin adrese dayalı kayıt sisteminde adresinin mevcut olmaması gerekmektedir.

Mahkemece, borçlunun, satış ilanı tebliğ tarihi itibariyle, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20273, Karar No: 2017/24842, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20273 E.  ,  2017/24842 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32204, Karar No: 2013/26022, Tarih: 21.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32204 E.  ,  2013/26022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 13.08.2010 ve 14.08.2010 tarihinde hasta olduğunu ve işe gidemediğini,durumu ustabaşıya bildirdiğini,15.08.2010 tarihinin pazar gününe denk geldiğini, 16.08.2010 tarihinde iş başı yaptığını ve 24.08.2010 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte öğleden sonra iki gün üst üste işe gelmediği gerekçesi ile iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini,ancak yapılan feshin haksız olduğunu,davalı işverenin 6 iş günü içinde fesih hakkını kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacı işçinin 13.08.2010 ve 14.08.2010 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile 16.08.2010 tarihinde kendisinden savunma istendiğini,davacının 20.08.2010 tarihinde verdiği savunmasında hastalığı nedeni ile gelemediğini beyan etmişse de bu mazereti ile ilgili belge sunmadığın,bunun üzerine 24.08.2010 tarihinde iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının 13.08.2010 ve 14.08.2010 tarihlerindeki devamsızlığının haklı bir mazerete dayandığını ispat edemediği,davalı işverenin ise haklı fesih hakkını kullanırken 6 iş günlük hak düşürücü süreyi geçirdiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür.

E) Gerekçe:

1-İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür.

Somut olayda,davacı işçi 13.08.2010 ve 14.08.2010 tarihlerinde devamsızlık yapmış, 16.08.2010 tarihinde davalı işveren savunma istemiş ve davacı işçi 20.08.2010 tarihinde hastalığı nedeni ile işe gelemediğini savunmuş ancak herhangi bir belge sunmamıştır. Davacı işçinin 13-14.08.2010 tarihlerindeki devamsızlığının hastalık gerekçesine dayandırıldığı ancak buna ilişkin doktor raporu vb. herhangi bir belgenin ibraz edilmediği, işçinin 20.08.2010 tarihli savunması ile ortaya çıkmış olup, davalı işverence yasal 6 iş günlük süre içinde ve 24.08.2010 tarihinde yapılan fesih haklı niteliktedir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16956, Karar No: 2010/2376, Tarih: 18.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16956 E.  ,  2010/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idarenin 04.04.2008 günlü yazısından dava konusu taşınmaz üzerinde 23.06.1992 tarih ve 473 yevmiye nosu ile TEK. lehine 116,36 m²'lik irtifak ... tesis edildiği belirtilmiştir.

Davacının taşınmazı 13.08.1999 tarihinde satın aldığı anlaşıldığından, Tapu Sicil Müdürlüğünden ve davalı idareden dava konusu enerji nakil hattı dışında yukarıda belirtilen ikinci bir enerji nakil hattın olup olmadığı sorularak, var ise, her iki hattın kroki üzerinde gösterildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7538, Karar No: 2019/4832, Tarih: 10.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7538 E.  ,  2019/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1, 52/1-4 , 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın cezanın yersiz ve isabetsiz olduğuna, kasıtlı olarak suçu işlemediğine, pişman olduğuna, yolu kapatacak şekilde park eden aracı sonradan gördüğüne, maddi durumunun yeterli olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, yine kısa karar ve hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/419, Karar No: 2018/1077, Tarih: 20.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/419 E.  ,  2018/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 5 parsel sayılı 43.11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bidayetten beri Tabaklar Çayı olarak kullanılmakta iken ... Belediyesi tarafından üzeri kapatılmak suretiyle 1976 yılında üzerine kargir dükkan inşa edilerek tescil hakkı doğduğu ve 1580 sayılı Belediye Yasası ve 2613 sayılı Kanun'un 22/E maddesi gereğince .... Belediyesi adına tespit ve tescil edildikten sonra kayden satılarak davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere vasfıyla paftasında gösterilmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kal'i ve davalının dereye vaki müdahalesinin men'i istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... 15.01.2014 tarihli dilekçesi ile davaya fer'i müdahil olarak katılma talebinde bulunmuş ve bu talebi 15.05.2014 tarihli celsede mahkemece kabul edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ve paftasında dere olarak gösterilmesine; davalının vaki müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir dükkan vasfındaki yapının ve Tabaklar Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve feri müdahil ... vekili tarafından temyiz; davacı ... vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı ... vekilinin tüm, davalı ve fer'i müdahilin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır” hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca; davalı aleyhine yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükümden yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak düzenlenen 2, 3, 4 nolu fıkraların hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 2. nolu fıkra olarak “harç alınmasına yer olmadığına, davacı ... tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca onandığı anlaşılmış olup davalı vekili ile fer'i müdahil Belediye vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulü ile Dairemizin 24.10.2017 tarih 2015/17230–2017/6884 Esas ve Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.