muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/21125, Karar No: 2007/19332, Tarih: 30.10.2007

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl (muaccel borçlar için) devrin, alacaklılara ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.11.2001 gün ve E:2001/21-1030, K:2001/1077; Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 20.12.2005 gün ve E:2005/13301, K:2005/13520 sayılı kararları).                  Somut olayımıza gelince davacı Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğüne bağlı Ç.L.İşletmesi bünyesinde 1985-2000 yılları arasında çalışarak 2.7.2000 tarihinde işyerinde emeklilik dolayısıyla ayrılmıştır. Davacının S.S.K. Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 9.11.2001 tarihli raporu ile meslek hastalığı dolayısıyla %22 oranında malüliyeti tesbit olunmuş bu malüliyet için davacı Ankara 10.İş Mahkemesinin 2002/45 Esas ve 2003/73 Karar sayılı dava dosyası ile davalı E. Üretim A.Ş. alehine manevi tazminat açarak davacı lehine 5.000 YTL. manevi tazminata hükmedilmiş bu karar Dairemizce onanmıştır. Davacı bu kez oluşan fark maluliyet nedeniyle davalılardan manevi zararın giderilmesini istemektedir. Ç.Linyit İşletmesi 1.7.2000 tarihinde aktif ve pasifleriyle birlikte E. Genel Müdürlüğüne devr olunmuş söz konusu devir ilan edilmemiş ve dava 29.5.2006 tarihinde davalı T.Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü adına da açılmıştır.

Hal böyle olunca, ortada Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi hükmüne göre müteselsil bir borcun varlığı söz konusudur. Devreden Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü, devralan T.Genel Müdürlüğü ile birlikte devrin ilanından itibaren iki yıl sürede müteselsilen sorumludur. Bu durumda, mahkemece, olay tarihinde işverenin T. Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü olduğu, tüzel kişiliğinin tamamen ortadan kalkmayıp sadece bir işletmesinin devredildiği, devrin ilanının ise yapılmadığı, davacının müteselsil borçlulardan biri veya diğeri aleyhine dava açmakta serbest olduğu gözetilerek, davalının işveren olarak sorumluluğunun irdelenmesi gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23271, Karar No: 2017/28543, Tarih: 13.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23271 E.  ,  2017/28543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait eczanede kalfa olarak çalıştığını, davalının reçete toplama gibi yasal olmayan işlerde kendisini kullandığını, bu yüzden yargılandığını ve iki ay tutuklu kaldığını, tutuklu kaldığı süre içerisinde davalı tarafından haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yasalara aykırı eylemleri ve fiilen karıştığı olaylar nedeni ile davalının da mağdur olduğunu, sırf davacının işvereni sıfatı ile ceza soruşurmasına dahil olduğunu, davacı hakkındaki soruşturmanın detaylarının 21.06.2011 tarihinde öğrenildiğini ve 23.06.2011 tarihinde doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları nedeni ile haklı sebeple davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği kabulü edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait eczanede aylık net 2.000,00 TL ücretle kalfa olarak çalıştığını, tüketici kredisi alması için davalının bankaya gönderdiği faks içeriğininde bunu doğruladığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının kalfalık belgesi olmadığını ve asgari ücretle çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari geçim indirimi dahil aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı hakkında yürütülen ceza yargılamasına ilişkin savcılık ifade zaptında, aylık gelirinin 750,00 TL olduğu tutanağa geçirilmiştir. Sulh Ceza Mahkemesi sorgu zaptında 600,00 TL, Ağır Ceza Mahkemesinde 1.500,00 TL aylık geliri bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır. Bodrolar asgari ücret üzerinden düzenlenmiş ve sigorta primleri bu doğrultuda ödenmiştir. Eczane Teknisyenleri Derneğinden yapılan emsal ücret araştırmasında, 1998 yılından itibaren eczacı kalfası olarak çalışan emsal işçinin 1.600,00-2.000,00 TL ücret alabileceği bildirilmiştir.

Davacı iddiasını doğrulayan, tanığın aynı işyerinde çalışmasının bulunmaması, davacının kıdemi ve mesleki deneyimi ile yukarıda açıklanan aylık ücrete ilişkin deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir.

Ayrıca dava dilekçesinde yemek yardımından faydalanıldığı yönünde iddiada bulunulmadığı gibi dosyaya sunulan bordrolar ve dinlenen tanık beyanları ile de işyerinde yemek yardımında bulunulduğu kanıtlanmış değildir. Anılan sebeple yemek sosyal yardımının ilavesi ile giydirilmiş ücretin tespiti de hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücretinin hesabı konusundadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücretinin hesabı sırasında, genel tatil günleri ile davacının izinli olduğu günlerin ayrık tutulduğu açıklanmıştır. Ancak hesaplama sırasında anılan günlerin dışlanıp dışlanmadığı anlaşılamamaktadır. Belirtilen yönden denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4086, Karar No: 2022/1942, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4086 E.  ,  2022/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 17:00 sıralarında sanığa ait inşaatta çalışan ...’ın spiral testere ile çalışırken testereyi sağ bacak uyluk iç yüzüne kaydırması nedeniyle oluşan derin kesi sonucu büyük damar kesilmesinden gelişen dış kanama nedeniyle vefat ettiği, işveren sanığın işyerinde ... sağlığı ve güvenliği önlemlerini almadığı, bu konuda denetim ve kontrol yükümlülüğünü yerine getirmediği, çalışan işçileri mesleki riskler konusunda bilgilendirmediği ve ... sağlığı güvenliği önlemlerini aldırmadığı, bu suretle asli kusurlu kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9167, Karar No: 2020/155, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9167 E.  ,  2020/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu taşınmaz üzerindeki şikayet olunan haczinin iki yıllık yasal süre içinde satışının istenmemesi nedeniyle düştüğünden sıra cetvelinin hatalı olduğunu, satış avansının icra müdürlüğünün vermiş olduğu 15 günlük süreden çok sonra yatırıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, menfi tespit davası nedeniyle 14.09.2011 tarihinde ihtiyati tedbir kararı ile takibin durdurulmasına karar verildiğini, tedbirin kaldırıldığı 15.04.2013 tarihine kadar ve satış isteme süresinin işlemediğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, söz konusu taşınmaz üzerine konulan haczin düşmediği, ayrıca İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/864 Esas, 2014/915 Karar sayılı ilamı ile de bu hususta karar verildiği sıra cetvelinin yasaya, dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34041, Karar No: 2012/36772, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34041 E.  ,  2012/36772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17391, Karar No: 2017/195, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17391 E.  ,  2017/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/345, Karar No: 2010/6954, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/345 E.  ,  2010/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/15906, Karar No: 2006/19116, Tarih: 12.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15906 E.  ,  2006/19116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2006

1-Borçlunun yokluğunda verilen kararın adı geçenin vekiline tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesinden sonra iadesi;

2-Takip dayanağı çeklerin arka yüzlerini de gösteren onaylı örneklerinin gönderilmesi;

İçin dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10490, Karar No: 2016/10497, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10490 E.  ,  2016/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yargılamanın yenilenmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

1-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede,

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddî delillere ve özellikle 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin 2. bendinde yer alan “Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemesine gönderilir” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa Mahkemesinin 2012/928 başvuru numaralı, 11/12/2014 tarihli hak ihlaline ilişkin ve yeniden yargılama talebine konu kararının, mahkemece verilen bir hükümden kaynaklanmadığı, kanun koyucu tarafından çıkartılan kanun maddesinden kaynaklandığı, kaldı ki Anayasa Mahkemesince, ilgili madde de belirtildiği gibi, yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin bir karar da verilmediği nazara alınmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan

alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır. Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davanın reddine karar verilmiş ve yargılamanın iadesi talebi duruşma açılarak değerlendirilmiş iken, reddin sonucu olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi , yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi , yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasına ikinci bir bend olarak “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesap olunan 1.500,00-TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34064, Karar No: 2012/36795, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34064 E.  ,  2012/36795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.