muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18638, Karar No: 2022/3712, Tarih: 24.03.2022

Somut olayda; 26/11/2018 tarihli uyarılı davetname yazısından sonra yapıldığı anlaşılan 30/11/2018 tarihli tebliğ mazbatası incelendiğinde, bu tebliğ mazbatasının üzerinde "denetimli serbestliğe gönderme yazısı - 22/10/2018, çağrı yazısı - çağrı yazısı vardır" şeklinde ibare bulunduğu, 26/11/2018 tarihli uyarılı davetname yazısına ilişkin bir ibare yer almadığından söz konusu yazının tebliğinden bahsedilemeyeceği, bu tebligatın içerisinde 26/11/2018 tarihli uyarılı davetname yazısının bulunduğu kabul edilse bile, 26/11/2018 tarihli uyarı yazısının doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmiş sayılamayacağı ve sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmediği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre, mahkemesince; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2019 tarihli, 2019/127 esas ve 2019/469 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 24/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/779, Karar No: 2019/2674, Tarih: 13.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/779 E.  ,  2019/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralama suçuna yardım

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Tasarlayarak öldürme suçundan, TCK.nin 82/1-a, 29, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

1- Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım suçundan, TCK.nin 86/1, 86/3-a-e, 39/2-c, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası,

2- Tasarlayarak öldürme suçuna yardım suçundan, TCK.nin 82/1-a, 39/2-c, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2018 tarih, 2017/55 esas ve 2018/86 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin, 30.07.2018 tarihinde tebliğ edilen karara

yönelik süresinden sonra gerçekleşen 31.08.2018 tarihli temyiz isteminin CMK’nin 291/1 ve 298. maddeleri uyarınca; sanık ... hakkında; mağdure ...’ı kasten yaralamaya yardım etme suçundan kurulan ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olan ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebi de bulunmayan hükme ilişkin temyiz talebinin, CMK’nin 286/2-a ve 298. maddeleri uyarınca; katılan Bakanlık vekilinin mağdure ...’a yönelik kasten yaralama suçu haricindeki suçlardan açılan davaya katılmaya ve kurulan hükmü temyize yetkisi olmadığından temyiz talebinin CMK’nin 298. maddesi uyarınca; CMK’nin, 7079 sayılı Kanunun 94. maddesiyle değişik 299/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Sanık Sanık ... hakkında; maktul ...’ı tasarlayarak kasten öldürme, sanık ... hakkında; maktul ...’ı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf yoluna başvurulması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 10.07.2018 tarihli ve 2018/1901 esas, 2018/1873 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık ... müdafii tarafından; sübuta, suç vasfına, katılanlar ... ve ... vekilince; sanık ...’in asli fail olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2018 tarihli ve 2018/1901 esas, 2018/1873 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 13/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8983, Karar No: 2015/9304, Tarih: 23.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8983 E.  ,  2015/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2012/494-2013/570

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, tazminat istemi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı Rıza vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.06.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat G.A ile diğer temyiz eden vekili Avukat A.A geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı V.. Ç.. gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazların davalı Rıza’ya teminat amaçlı temlik edildiği iddiasına dayalı tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne, tazminat isteğiyönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davanın 6100 sayılı HMK'nun 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairece “6100 sayılı HMK’nun 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan 6100 sayılı HMK’nun 114/2, 115/2 ve 120/2. maddelerinden söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda; 08.11.2013 tarihli kısa kararda; “Davacının davasının Kabulü ile, Urla ilçesi 4543 ada 11 parsel sayılı taşınmaz ile Torbalı ilçesi 696 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının 1.000.000.TL tazminatın davalıdan alınmasına ilişkin talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, 28.11.2013 tarihli ara karar ile, 08.11.2013 tarihli kısa kararda davalı V.. Ç.. yönünden hüküm kurulmadığından 6100 sayılı HMK’nun 304/1 ve 2.maddeleri gereğince dosya resen ele alınarak tavzih kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle yeniden duruşma günü açılarak tarafların tavzih duruşmasına davet edildiği, 26.12.2013 tarihli tavzih duruşmasında ise; “ davalı V.. Ç.. yönünden hüküm kurulmadığından kısa kararın tavzihi ile, davalı Vedat yönünden davanın reddine” karar verildiği ve aynı tarihli gerekçeli kararın da bu doğrultuda oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

./..

./..

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388., 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 305. maddesinde düzenlendiği üzere hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

Somut olaya gelince; değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda yer almadığı halde, “Davalı V.. Ç.. yönünden davanın Reddine” şeklinde kısa kararın tavzih edilmesi, kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuş olması doğru değildir. Öte yandan açıklanan şekilde hüküm oluşturulması, hükmün değiştirilmesi sonucunu doğurduğundan 6100 sayılı HMK’nun 305. maddesinde düzenlenen hükümlerin tavzihi kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi aynı Yasanın 304.maddesinde düzenlenen hükmün tashihi olarak nitelendirilerek karar oluşturulmuş olmasının da usul ve yasaya uygun olduğu söylenemez.

Davacının ve davalı Rıza ’in temyiz itirazların açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün 10.4.l992 günlü, 1992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflar vekilleri için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/227, Karar No: 2014/1912, Tarih: 27.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/227 E.  ,  2014/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/227-2013/87

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 01/10/2013 tarih, 2013/21618 Esas - 2013/30964 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcının mahsubuna, bakiye 1,95 TL harcın alınmasına, 27/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1055, Karar No: 2017/13786, Tarih: 28.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/1055 E.  ,  2017/13786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, “TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” biçiminde değiştirilmek, “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın” karardan çıkarılmak ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine '' İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/06/2013 tarih, 2011/270 esas, 2013/223 sayılı karardaki hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/117 esas, 2012/733 karar sayılı ilamının esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6372, Karar No: 2020/1348, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/6372 E.  ,  2020/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; CMK'nın 223/2-b maddesi ile beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

... Belediyesi Fen İşleri bünyesinde kadrolu işçi olarak kanalizasyon arıza ve temizlik işlerinde çalışan ... ve ..., olay günü saat 17.30 sıralarında fosseptik çukurda meydana gelen arızayı gidermek için seyyar merdiven ile aşağıya indikleri ve çukurun içerisinde bulunan metan gazı sonucu katılan ...'in geçici doktor raporuna göre hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, ...'in ise öldüğü olayda,... Belediyesi su ve kanalisazyon işleri müdür vekili ve kanalisazyon ekipleri sorumlusu olarak görev yapan sanıkların 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamında kalıp kalmadığının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesinden sonra sanıklar hakkında soruşturma izni alınmasının gerekip gerekmediği değerlendirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/9776, Karar No: 2018/6422, Tarih: 05.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/9776 E.  ,  2018/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 21.03.2016 günlü duruşma tutanağı ve gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11184, Karar No: 2012/127, Tarih: 16.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11184 E.  ,  2012/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 1962 yılında yapıldığı anlaşılan genel arazi kadastro paftasının kadastro müdürlüğü'nden getirtilerek,

2) Tespit harici bırakılma nedeninin ilgili yerlere sorularak alınacak cevabi yazıların,

3) Dava konusu taşınmazlara sınır veya yakın komşu taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları varsa dayanak belgeleri ile davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek,

4) Davacı gerçek kişi ile babası yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip,

5) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; orijinal kadastro paftasında dava konusu taşınmazın gösterilmesi suretiyle kendisinden imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13662, Karar No: 2011/14625, Tarih: 13.12.2011

20. Hukuk Dairesi 2011/13662 E., 2011/14625 K.

**20. Hukuk Dairesi 2011/13662 E., 2011/14625 K.**

**- TAPU SİCİLİNİN TUTULMASINDAN KAYNAKLANAN TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1007 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Nezih Güney tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Nezih 05.10.2007 günlü dilekçesiyle Hazine aleyhine, S…

… köyü 766 parsel sayılı taşınmazın 06.03.1953 tarihinde idari karar ile özel mülkiyete geçtiği 19.03.1990 tarihinde de kendisine satıldığı, orman kadastrosuna itiraz davalarının kadastro mahkemesinin 1991/157-1992/12 sayılı kararı ile red edildiği, Orman Yönetiminin açtığı davanın kabulüne ilişkin Ç... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1103-2006/77 sayılı kararının kesinleşmesiyle tapu kaydının iptal edildiği, zararının karşılanması için Valiliğe ve Hazineye başvurduğu ancak isteğinin kabul edilmediği, bu nedenle, doğan zararından, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000,00.-TL tazminatın davalı yönetimlerden alınarak kendisine verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, Medeni Yasanın 1007. maddesi gereğince açılan tazminata ilişkindir.

S... köyü 766 parsel sayılı 5250 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 26.04.1973 tarihinde kesinleşen genel kadastroda 4400 m2 yüzölçümündeki Nisan 1953 tarih ve 431 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Mehmet Niyazi Bozoğlu adına tesbiti kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş, 19.03.1990 tarihinde Nezih Güney'e satılmıştır. Tapu kaydının beyanlar hanesinde orman ya da 2/B şerhi yoktur.

Nezih tarafından davalı Orman Yönetimi aleyhine 09.05.1991 tarihinde S... köyü 766 sayılı parselin orman kadastrosu sınırları içinde bırakılmasına işleminin iptali istemiyle dava açmış, mahkemce çekişmeli parselin tesbitine esas alınan tapu yadının 4753 sayılı Yasa hükümlerine göre 1953 yılında oluştuğu, ve çekişmeli parseli kapsadığı, ancak uzman bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, taraf vekillerini temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.05.1993 gün ve 1992/10028 - 4733 sayılı kararı ile onandıktan ve karar düzeltme isteminin de aynı dairenin 24.09.1993 gün ve 1993/8317 - 7105 sayılı kararı ile red edildikten sonra kesinleşmiştir.