muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8626, Karar No: 2013/7261, Tarih: 26.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8626 E.  ,  2013/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı; 2011/1-175 Esas ve 2011/210 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin hüküm fıkrasında başvuru şekli ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlık CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık ...'un 22/01/2010 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemekle;

Sanığın bir fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/41, Karar No: 2019/175, Tarih: 07.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/41 E.  ,  2019/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 382-182

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 62, 52/2, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.03.2015 tarihli ve 110-99 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 21.12.2016 tarih ve 16176-11724 sayı ile;

"Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü ekspertiz raporuna göre, sanıkta ele geçen silahın ateşleme iğnesi ve tırnağının mevcut olmadığı, çap ve tipine uygun fişekleri patlatamadığının ve bu haliyle 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığının, silah ile birlikte ele geçen 21 adet merminin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğunun belirtilmesi karşısında; tabancadaki arızanın esaslı bir müdahale mi, yoksa ustalık istemeyen basit bir müdahale mi gerektirdiğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra Kanun kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde, Dairemizin süregelen uygulamalarına göre, mermi bulundurma suçlarında mermilerin 50 ve daha az olması halinde 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesine uyan suçun oluşacağı dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 14.07.2017 tarih ve 40-369 sayı ile; değişen suç vasfına göre sanık ...'ın pek az sayıda mermi bulundurma veya taşıma suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/4 ve TCK'nın 62, 52/2, 53, 54 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.02.2018 tarih ve 21933-1644 sayı ile;

"02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen yasak niteliğe haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması," nedeninden bozulmasına karar verilmiştir.

Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi ise 28.03.2018 tarih ve 382-182 sayı ile bozma kararına direnmiştir.

Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi ise 28.03.2018 tarih ve 382-182 sayı ile bozma kararına direnmiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2018 tarihli ve 46473 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 27.12.2018 tarih ve 8056-15573 ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp yapılmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden direnme kararı verilmesinin, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, Özel Dairenin bozma kararından sonra sanığın hazır bulunduğu 28.03.2018 tarihli oturumda, bozma ilamına karşı önce sanıktan, sonra sanık müdafisinden diyeceklerinin sorulduğu, ardından hazır bulunan sanığa son söz hakkı tanınmadan duruşmaya son verilip direnme kararı verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nın 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nın "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Bununla birlikte, yürürlükten kaldırılmış bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 251. maddesinin son fıkrasındaki; “Sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur” şeklindeki düzenlemenin yeni usul kanununda yer almamasının nedeni, aynı yöntemin yeni yasada kabul edilmemesi değil, 216. maddenin son fıkrasındaki “Hükümden önce son söz hazır bulunan sanığa verilir” ibaresinin bu anlamı da kapsamasıdır.

Bununla birlikte, yürürlükten kaldırılmış bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 251. maddesinin son fıkrasındaki; “Sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur” şeklindeki düzenlemenin yeni usul kanununda yer almamasının nedeni, aynı yöntemin yeni yasada kabul edilmemesi değil, 216. maddenin son fıkrasındaki “Hükümden önce son söz hazır bulunan sanığa verilir” ibaresinin bu anlamı da kapsamasıdır.

Temyiz mercisince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam olunduğunda, dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken "Son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da "Kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği" ilkesinin doğal bir sonucu olarak aynen geçerli olacaktır. Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün tesis ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken "Son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması hâli, gerek "Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı" ilkesine, gerekse CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484.); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149.) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin yapılan değerlendirmede;

Yerel Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında sanık ile sanık müdafisinin bozma ilamına ilişkin görüşü alındıktan sonra, hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 382-182 sayılı direnme kararına konu hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5599, Karar No: 2023/4606, Tarih: 22.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5599 E.  ,  2023/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/263 E., 2022/538 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/199 Esas, 2020/53 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi yollaması ile 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarih ve 2020/2166 Esas, 2020/2881 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2021/295 Esas, 2022/3769 Karar sayılı kararı ile;

"CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, tanık ...in, sanık ...’dan uyuşturucu madde istemesi üzerine, iletişim tespit tutanağı ve ...in bilgi sahibi sıfatıyla verdiği ifadesinden anlaşıldığı üzere, diğer sanık ...’ı arayarak tanık ...e madde temininde yardım etmesini istediği, sanık ...’ın da kabul etmesi üzerine ... ile ...in telefonda konuşarak buluşma konusunda anlaştıkları ve buluşarak uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği olayda, söz konusu yerin TCK’nın 188/4-b maddesi kapsamında kalan yerlerden olduğu anlaşılmışsa da,

Sanık ...’nın eyleminin tanık ...e, uyuşturucu madde temin edilmesine yardım etme niteliğinde olduğu, ancak alışverişin yapılacağı yeri bildiğine veya alışverişinin yapıldığı anda olay yerinde bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/263 Esas, 2022/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi yollaması ile 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

...in olayın sıcağında ve planlı projenin bitirilmesi sonrası Tape kayıtları da yüzüne okunarak alınan samimi beyanlarında, olay günü ...dan uyuşturucu madde temin etmek istediğini, ...nın da uyuşturucu satıcısı olan ...'ı arayıp ...i ...'a yönlendirdiği, ...in 200,00 TL parasının olduğunu ve bu miktarda uyuşturucu talebinin olduğuna dair üstü kapalı mesajlar çekildiği, bunun üzerine ...tarafından ...'ın aranarak buluşma yeri ayarladığı ve tarafların buluşarak kıraathanede oturdukları süre zarfında, fiziki takip tutanaklarına yansıdığı şekliyle ...'ın kıraathane içerisinde tuvalet olarak değerlendirilen yere girip çıkması sonrası masaya oturup kısa süre sonra tarafların tokalaşmasının ardından ...in olay mahallinden ayrıldığı, sanık ... ile diğer sanık ...'ın kendi içinde çelişen savunmalarına itibar edilmeyerek, Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağı kapsamında yapılan değerlendirmede, olay günü ...in, ...dan uyuşturucu madde temini yönünde görüştüğü, ...nın ise ...'a müşteri temini ve üstü kapalı kendisine de uyuşturucu madde ister mahiyette "Abi...yanına gelecekmiş, 200 lirası varmış... görüver sana zahmet 200 lira para var onda ...Benim durumlarım su sıralar bildiğin gibi abi o yüzden ben bosum daha önce yaptın güzellikler için Allah razı olsun abimm bu cocuğun isini görüver, sana zahmet 200 lira para var onda" mesajlar çekerek ...i ...'a uyuşturucu

madde ticaretine aracılık yapma kastıyla yönlendirdiği, fiziki takip tutanağından anlaşıldığı üzere ...ile ...'ın buluşarak kıraathaneye geçerek kısa bir süre süre oturduktan sonra ...'ın kıraathane içine girip bir süre sonra gelip ...le tokalaştığı aşamada, kolluk tespitinden anlaşıldığı şekliyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında olan yerlere yakın mesafede ticari kastla hareket ederek 200,00 TL karşılığında uyuşturucuyu vermek suretiyle tereddütsüz şekilde atılı suçu işlediği kanaatiyle aksi yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, ... ile ...in tokalaştığı yerin kolluk tespitinden anlaşıldığı şekliyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında olan yerlere yakın mesafede bulunsa da sanık ...'nın eyleminin yardım etme niteliğinde olduğu ve alışverişin yapılacağı yeri bildiğine veya alışverişinin yapıldığı anda olay yerinde bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte yeterli delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının koşullarının bulunmadığı anlaşılarak sadece uyuşturucu madde satma suçuna yardım ettiği anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/263 Esas, 2022/538 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi

hükmünün,

Hüküm fıkrasında sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamen tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19516, Karar No: 2010/2686, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19516 E.  ,  2010/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.