muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19070, Karar No: 2012/16983, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19070 E.  ,  2012/16983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... ... Kurumu, ..., Samsun ... Müdürlüğü vekilleri ile Samsun ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Samsun ...'ne iadesine, 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1134, Karar No: 2013/8910, Tarih: 08.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1134 E.  ,  2013/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... eczanesinin sahibi olduğunu, davalı ile 2000 ve 2001 yıllarında ilaç temini için sözleşme imzaladığını, davalı idarenin resmi yazıyla sözleşmenin askıya alındığının ve suç duyurusunda bulunulduğunun bildirildiğini, hak ettiği ücretlerin soruşturmaların olması nedeniyle ödenmediğini, hakkındaki tüm soruşturmaların sonuçlandığını, davalı idarenin soruşturmalar bitmesine ve talep etmesine rağmen ödeme yapmadığını, reçete bedellerinin tahsili için ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığını, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı idarenin temyiz ettiğini, Yargıtay'ın ceza yargılamasının bekletici mesele yapılması için bozma kararı verdiğini ve mahkemenin ise ceza yargılamasının sonucu beklemek yerine davayı ret ettiğini ileri sürerek 101 adet fatura bedeli olan 72.582.48 TL'nın takip tarihi olan 11.03.2003 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aynı alacak için ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/304 E sayılı dosyasında dava açtığını, 2009/31 E 2009/94 K sayılı dosyasında davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kesin hüküm nedeniyle davanın ret edilmesi gerektiğini ve davacının talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında imzalana sözleşme gereğince hak sahiplerine verilen ilaçlar için düzenlenen 101 adet fatura bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı kesin hüküm itirazında bulunmuş ve talebin haksız olduğunu savunmuştur. Taraflar arasındaki 2001 yılı sözleşmesinin 8'inci maddesinde "...Bağ-Kur müfettişleri tarafından hakkında inceleme ve soruşturma yapılan eczanenin sözleşmesi askıya alınabilir ve ilaç vermesi 6 ay durdurulabilir. Ancak soruşturma süresi uzatılan eczaneler bu kapsam dışındadır. Bu durum eczaneye yazılı olarak bildirilir. Askı tarihinden itibaren eczanenin kurumdan doğmuş ve doğacak olan alacaklarının yapılmakta olan inceleme sonuçlanıncaya ve soruşturma tamamlanıncaya kadar ödenmez" hükmü bulunmaktadır. Davacı hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2004/14182 Hz. Sayılı dosyasında dolandırıcılık iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verilmiş, takipsizlik kararına yapılan itiraz ret edilerek bu karar 08.12.2004 tarihinde kesinleşmiştir.Yine Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/64357 Hz. Sayılı dosyasında dolandırıcılık iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verilmiş, bu kararına yapılan itiraz ret edilerek takipsizlik kararı 18.07.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Davacının ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/304 E sayılı dosyasında davalı aleyhine bu davaya konu faturaların tahsili amacıyla alacak davası açtığı, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, davalının temyizi üzerine 13 H.D. 2008/219 E 2008/3781 K sayılı ilamıyla "...davacı eczacı hakkındaki son soruşturmanın son soruşturmanın tamamlanıncaya kadar dava konusu fatura bedellerinin hakkında soruşturması devam eden davacıya ödenmemesi gerektiğinin kabulü zorunludur. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu karar verilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemenin bu bozma ilamına uyarak yargılamaya devam ettiği ve 2009/31 E 2009/94 K sayılı dosyada davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın 15.07.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Beyoğlu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/104 e sayılı dosyasında davacı eczanenin fatura ettiği ilaçları reçete olarak yazan ve diğer ilgili görevliler için yargılama yapıldığı ve yargılamanın halen devam ettiği ve davacının sanıklar arasında yer almadığı anlaşılmıştır. Davacı hakkındaki tüm soruşturmalar sonuçlandıktan sonra 02.07.2009 tarihinde davalıdan alacağının ödenmesini talep etmiştir. Davacının taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalıdan alacağın talep etmesi için tüm soruşturmaların sonuçlanması ve davalının temerrüte düşürülmesi gerekmektedir. Davacı hakkındaki soruşturmalar tamamlanmış ve 02.07.2009 tarihli talep yazısı ile davalı temerrüte düşürülmüş olup davacı bu tarihten itibaren yasal faiz talep edebilir. Taraflar arasındaki sözleşmede bu husus açıkça düzenlenmiş olduğundan alınan bilirkişi raporunda davacının 11.11

. Davacının taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalıdan alacağın talep etmesi için tüm soruşturmaların sonuçlanması ve davalının temerrüte düşürülmesi gerekmektedir. Davacı hakkındaki soruşturmalar tamamlanmış ve 02.07.2009 tarihli talep yazısı ile davalı temerrüte düşürülmüş olup davacı bu tarihten itibaren yasal faiz talep edebilir. Taraflar arasındaki sözleşmede bu husus açıkça düzenlenmiş olduğundan alınan bilirkişi raporunda davacının 11.11.2003 tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceğinin kabul edilmesi hatalı olmuştur.Hal böyle iken mahkemece, davacının talep edebileceği faize ilişkin bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik bilirkişi raporuna dayalı olarak 11.11.2003 tarihinden itibaren avans faizinin tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 8.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6181, Karar No: 2014/4211, Tarih: 18.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6181 E.  ,  2014/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :04.02.2013

Numarası :2011/34-2013/28

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden doğan ve temlik alınan alacağın tahsili istemiyle yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece dava dışı temlik eden yüklenici ile davalı iş sahibi arasında akdi ilişkinin varlığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı E.. B.. 31.03.2009 tarihli temliknameye dayanarak davalı iş sahibi hakkında 17.01.2008 ve 18.01.2008 tarihli faturalara dayalı olarak ilâmsız icra takibi yapmış, davalı borçlu tarafından itiraz üzerine takip durduğundan iş bu dava açılmıştır. İcra takibinin dayanağı olan irsaliyeli faturaların altında teslim alanın ismi bulunmamakla birlikte teslim alan imzası mevcut olup davacı bu imzanın davalının çalışanı ve yetkilisi olan E. B.'ya ait olduğunu ileri sürmüş ve E.B.'nın tanık olarak dinlenmesini talep etmiştir. Delil olarak sunulan 26.07.2005 tarihli ticaret sicil gazetesi örneğinden davalı şirketin irtibat bürosunun temsil konusunda V.E. B.'nın sorumlu olarak atandığı, irtibat bürosunu idare ve her konuda temsil hususunda yetkili kılındığı anlaşılmaktadır. Davalının beyanına göre E. B.nın 2009 yılına kadar davalı şirkette çalışmış olup fatura tarihleri nazara alındığında teslim tarihi itibariyle E. B.'nın davalı şirketin çalışanı ve yetkilisi olduğu anlaşıldığından ve teslim keyfiyeti maddi bir vakıya dayandığından davacının tanık olarak gösterdiği E. B.'nın dinlenmesi ve ibraz olunan irsaliyeli faturalar altındaki imzaların kendisine ait olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde davalının ticari defterlerini delil olarak ibrazdan kaçındığı, bu nedenle akdi ilişkinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19287, Karar No: 2013/17743, Tarih: 11.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/19287 E.  ,  2013/17743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda “255 Ada 1 parsel”e ilişkin hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda talep edilen “255 Ada 1 ve 1515 Ada 9 parsel”lerle ilgili hüküm kurulmak suretiyle kısa karara çelişkili gerekçeli karar oluşturulmuştur.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün 10.04.1992 gün 1992/7 E., 1992/4 K. sayılı YİBK çerçevesinde bir karar verilmek üzere  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2394, Karar No: 2007/3934, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2394 E.  ,  2007/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1) ... 2) ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 13.12.2005 gün ve 2004/330-2005/655 sayılı hükmü onayan Dairemizin 30.10.2006 gün ve 2006/5256-6025 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile 27,00 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13568, Karar No: 2014/15217, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13568 E.  ,  2014/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, Vergi öِdevi Başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".