muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/67, Karar No: 2021/11242, Tarih: 11.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/67 E.  ,  2021/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

ANKARA 25. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, dava dışı sigortalı ... isimli hastaya 07/03/2016 tarihinde, ... isimli hastaya 15.03.2016 tarihinde, ... isimli hastaya 15.03.2016 tarihinde ve ... isimli hastaya 22/03/2017 tarihinde 12'şer adet Heberprot-P 75 mg flk adlı ilacın reçete edildiğini, hastaların eczanesine başvurması üzerine kendisinin söz konusu ilaçları ecza deposundan temin ederek teslim ettiğini, bahse konu ilaca ait özel uygulama sebebiyle, hastaların verdiği vekaletname ile ilaç bedelini davalı kurumdan tahsil ettiğini, ancak davalı kurumca 183.437,48 TL ilaç bedeli ödenmesi gerekirken 92.091,68 TL ödendiğini ileri sürerek, 91.345,80 TL eksik ödemenin, davalıdan fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faizleri ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı; SUT'un 4.3 maddesine göre ödemesi yapılacak ilacın bedelinin kuruma mal oluş bedelinden fazla olamayacağını, bu nedenle davacı tarafa eksik ödeme yapıldığını, kurum işleminin usul, yasa ve mevzuata uygun olduğu için davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; dava dışı hastalara reçete edilen ilacın, fatura döneminde fiyatının 4.040,05 TL olduğu, söz konusu ilacın Medula sistemindeki fiyatında indirim yapılan 05/04/2016 tarihinden önce, ilacın reçete ve fatura edilmiş olması nedeniyle davanın asıl alacak yönünden kabulüne; 91.345,80 TL alacağın 28/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı yana verilmesine, davacının ticari faiz ve fatura tarihleri itibari ile faiz istemine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazı bakımından

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazı bakımından

Dava; dava dışı hastalar adına, yurt dışından getirtilmesi gereken ilaçların temin edildiği ilaç firmasına ödenen bedelinin tamamının davalı Kurumdan tahsil edilememesi gerekçesiyle bakiye 91.345,80 TL alacağın fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkin olup, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davacının 91.345,80 TL alacağının bulunduğu belirlenmiş ise de, dava dilekçesiyle fatura tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına rağmen, istinaf mahkemesince kabul edilen miktarın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verildiği görülmektedir. Oysa ki davalı Kurumun haksız işlemi olan kısmi ödeme, yani kesinti tarihi itibariyle ödenmeyen kısım için temerrüde düştüğü açık olduğuna göre kesinti tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru olmayıp, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 5-a bendinden “dava tarihi olan 28.12.2016 tarihinden” ifadesinin çıkartılarak yerine “22.836,45 TL’lık kısmı yönünden kesinti tarihi olan 13/05/2016 tarihinden, 22.836,45 TL’lık kısmı yönünden kesinti tarihi olan 17/05/2016 tarihinden, 22.836,45 TL’lık kısmı yönünden kesinti tarihi olan 20/05/2016 tarihinden, 22.836,45 TL’lık kısmı yönünden kesinti tarihi olan 23/05/2016 tarihinden,” ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verild
Yargıtay — Esas No: 2012/11015, Karar No: 2013/8271, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11015 E.  ,  2013/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işlemin iptaline, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, zorunlu olarak kuruma geri ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, yaşlılık aylığı aldığı sırada, ... Doğalgaz AŞ'de sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediyesinin %80 hissesinin, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.07.2009 gün ve 2009/43 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığını, 5335 sayılı Yasa gereğince 22.07.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarının durdurulduğunu ve ödenen aylıkların borç çıkarıldığını, ... Doğalgaz AŞ'nin kamu tüzel kişisi olmayıp özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu ileri sürerek, Kurum işleminin iptalini, kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren bağlanmasını, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın istek gibi kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesidir. Anılan madde de;"Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacakları hükmü getirilmiş olmakla, bu tarihten sonra çalışanların yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir.HGK'nun06.04.2011 gün ve 2010/21-726-2011/68 sayılı kararı ile 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E.-615 K. Sayılı kararları aynı yöndedir.

Somut olaya gelince, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı devletin kamusal yapılanması dahilinde olup, özelleştirme uygulamaları hakkındaki 4046 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun görevlerinin ve yapısı 4. ve devamı maddelerinde de, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın kuruluş ve görevleri yer almaktadır. 4046 sayılı Yasa'nın 37. maddesinde idarenin özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğu belirtilmekte ise de, dava konusu olayla bu hususun ilişkisi bulunmamaktadır.Yine 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun ekli listesindeki "özel bütçeli idareler" başlıklı "B" bölümünde Kurum ünvanının yer aldığı görülmektedir.Bu durumda özelleştirme idaresi özel kanunla kurulmuş bir Kamu kurumu niteliğindedir. Özelleştirme idaresinin hissedarı haline geldiği Başkent Doğal Gaz A.Ş. işyerinin, özelleştirme gerçekleşinceye kadar, 5335 sayılı Yasa kapsamında kalacağı da açıktır.Anlatılan nedenlerle davacının, işyerinin özelleştirme idaresine devrinden sonra geçen çalışmalarının özel kanunla kurulmuş kamu kurumunda geçmiş sayılması gerekmektedir.Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olması ve T.İ.S. Hükümlerinden yararlanıyor bulunması çalışanan durumunu değiştirmemektedir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7344, Karar No: 2006/10728, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7344 E.  ,  2006/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 6.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin müflis .aleyhine açtığı boşanma davasında, müvekkili ve müşterek çocuk.hakkında toplam 1.350,-YTL. tedbir nafakasına hükmedildiğini; dava tarihinden itibaren işlemiş 45 aylık nafaka alacağı ile faiz toplamı olan 105.431,-YTL.nin iflas masasına kaydı için başvurulduğunu, ancak İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesine aykırı biçimde alacaklarının dördüncü sıraya kaydedildiğini ileri sürerek alacaklarının birinci sıraya yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı yasa ile değişik 206 maddesinin dava açıldığı tarih itibariyle ilama müstenit ve paylaştırmaya kadar işleyecek karı, koca ve çocuk nafakalarının birinci sıra E bendinde düzenlendiği, değişik maddede iflasın açıldığı tarihe kadar olan bir aylık nafaka alacağının talep edilebileceği, ancak bu yasa hükmünün değişiklik tarihi olan 30.07.2003 gününe kadar şikayetçinin aile hukukundan kaynaklanan nafaka alacağı dolayısı ile kazanılmış hakkı bulunduğu, şikayetçinin nafakaya ilişkin ara kararına göre birikmiş 1 yıl, 4 ay, 10 günlük toplam 22.050,-YTL. nafaka alacağının birinci sıraya kaydına karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi 30.07.2003 günü yürürlüğe giren 4949 sayılı yasa ile değiştirilmiştir. Anılan maddenin değişiklikten önceki şekline göre ilama müstenit ve paylaştırmaya kadar işleyecek karı, koca ve çocuk nafakalarının iflas sıra cetvelinde birinci sıraya gireceği kabul edilmişti. Anılan değişiklikle yasa metni “İflasın açılmasından önceki son bir yıl içinde tahakkuk etmiş olan ve nakden ifası gereken aile hukukundan doğan her türlü nafaka alacakları” şeklini almıştır. 4949 sayılı yasanın 105 nci maddesi ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 5 nci maddenin 31 nci bendine göre anılan değişiklik, yasanın yürürlüğe girmesinden sonra düzenlenecek sıra cetvellerinde uygulanacaktır. Boşanma davası 20.03.2002 günü açılmış, iflasa 26.03.2002 günü karar verilmiş; ... 3. Aile Mahkemesi de 28.09.2005 günlü ara kararı ile dava tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmetmiştir. Somut olayda sıra cetveli 17.03.2006 günü ilan edilmiş, diğer bir ifade ile 4949 sayılı yasanın yürürlüğünden sonra düzenlenmiştir. Bu itibarla 206 ncı maddenin değişiklikten sonraki halinin uygulanacağında ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş nafaka alacağının imtiyazlı olarak masaya kaydı gerektiğinde tereddüt bulunmamaktadır. Dava konusu alacak bakımından bu süre, dava tarihi olan 20.03.2002 günü ile iflasın açıldığı 26.03.2002 günü arasıdır. Öte yandan değişiklikten önceki düzenlemede nafaka alacağının ilama bağlı olması şart koşulmuş iken, ara kararlarının ilam niteliğinde bulunmadığı da göz önünde tutulduğunda, davacının kazanılmış hakkının bulunduğu yönünde oluşturulan gerekçede de isabet görülmemiştir. SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9032, Karar No: 2010/415, Tarih: 18.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9032 E.  ,  2010/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.03.2008 tarih ve 2005/710-2008/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üretim tesisi ile tesisteki emtia, demirbaş ve makinelerin davalı tarafından Sınai Ticari Yangın Sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, işyerinde meydana gelen yangın neticesinde emtiaların büyük bir bölümü ile bir kısım demirbaşın zarar gördüğünü, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 348.400 TL.nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçede emtia teminatının 400.000 TL. olarak düzenlenmiş olup, bunun 300.000 TL. sının ıslak saman emtiasına ve 100.000 TL.sının ise mantar emtiasına verildiğini, işletmede çıkan yangının açıkta depolanan saman emtiasına zarar verdiğini, zarar gören bu samanların poliçede teminat verilen ıslak samanlar olmaması nedeniyle teminat dışında olduğunu, riski yüksek olan açıkta bırakılan kuru samana teminat verilmemiş olduğunu, teminata dahil olduğu kabul edildiğinde dahi eksik sigorta uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının mantar üreticisi olup, üretimin temel hammaddesi olan saman emtiasının açıkta depolandığı, anılan emtianın tamamen yandığı, TTK.nun 1288. maddesine göre eksik sigorta şartlarının bulunmadığı, sigortalı saman emtiası ile römork ve sulama hortumunda meydana gelen zararın teminat içinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 318.870 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından yangın sigorta poliçesi ile teminat altına alınan davalıya ait mantar üretme çiftliğindeki yangın sonucunda oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı, mantar üretimi yapan bir tesis işletmekte olup, 19.09.2005 tarihinde meydana gelen yangında davacının işletmesinde açıkta depolanan saman balyalarının tamamı yanmış, bunun yanında demirbaş içerisinde yer alan römork ve sulama hortumunda da zarar meydana gelmiştir.

Davaya konu poliçe incelendiğinde, emtia teminatı 400.000 TL. olup, bu miktarın 100.000 TL.si mantar, 300.000 TL.sı ise ıslak saman emtiası üzerine olduğu belirtilmiştir.

Uyuşmazlık, açıkta depolanan ve yanan kuru samanlar ile poliçede teminat verilen ıslak samanın aynı emtia olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davaya konu poliçe incelendiğinde, emtia teminatı 400.000 TL. olup, bu miktarın 100.000 TL.si mantar, 300.000 TL.sı ise ıslak saman emtiası üzerine olduğu belirtilmiştir.

Uyuşmazlık, açıkta depolanan ve yanan kuru samanlar ile poliçede teminat verilen ıslak samanın aynı emtia olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Eksper raporunda ıslak samanın işyeri içerisinde mantarın altına serilen ve ıslak olan samanı ifade ettiği, dışarıdaki kuru samanın teminat içinde olmadığı ifade edilmiş olup, alınan bilirkişi raporları ile de, literatürde ıslak saman adı ile bir tabir bulunmamasına rağmen, kuru samanın belli oranlarda organik ve inorganik maddeler ilavesi ile nemlendirilmesi neticesinde mantar üretiminde toprağın altında hammadde olarak kullanılan materyale kompost denildiği açıklanmıştır.

Bu durumda davacının mantar üretme çiftliğinde iki tür saman emtiası bulunup, biri henüz işlenmemiş, dışarıda depolanan kuru saman balyaları olup, diğer ise, bina içerisine alınarak bir takım işlemlerden geçirilerek nemlendirilip mantar üretiminde hammadde olarak kullanılan saman emtiasıdır.

Davaya konu poliçede emtiaya verilen teminat mantar ve ıslak saman olarak belirlenmiş olup, her ikisi de işletme içerisinde kapalı alan içerisinde bulunan emtialar olup, poliçenin düzenleniş tarzı ve teminat miktarları nazara alındığında dışarıda depolanan ve yangına maruz kalan kuru saman emtiasının teminat içerisine alınmasının amaçlanmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, poliçe teminatına dahil olmayan ve dışarıda depolanan kuru saman emtiasında meydana gelen zarara yönelik talebin reddine karar verilip, sadece römork ve sulama hortumunda meydana gelen zararın poliçe kapsamında giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6504, Karar No: 2025/3637, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6504 E.  ,  2025/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4690 Esas, 2024/852 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/436 Esas, 2021/740 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.03.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... ve davacı vekili Avukat ... gelmiştir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 120 ada 1 parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalıların ise aynı ada parselde kain 11 nolu bağımsız bölümün maliki olduklarını, davalıların 7 nolu bağımsız bölümün ekli aplikasyon krokisinde belirtilen kısmına ihata duvarı çekmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu, şifahi uyarılara rağmen kaldırılmadığını, belirterek, davalıların yaptıkları müdahalenin menine, duvarın kaline ve eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri