muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2673, Karar No: 2022/5489, Tarih: 07.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2673 E.  ,  2022/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ......

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, davalının sözleşmenin 5.3.15. maddesi uyarınca 2.864,92 TL cezai şart ve bir kez uyarılma işlemi uygulandığını, ilaçların satışının davalının kurduğu ve yönettiği ... ismi verilen sistem ile yapıldığını, davalının sistemin atlatıldığı ve vatandaştan alınması gereken muayene katılım payının alınmadığı belirtilerek 04/02/2015 tarih 681145 sayılı işlemi ihdas ettiğini oysa reçeteyi silen eczanenin kendi eczanesi olmadığını, reçeteyi silen eczane ile bir ilgisi bulunmadığını, sisteme girilmiş ve daha sonra silinmiş reçeteyi görme imkanının bulunmadığını, ceza miktarının yanlış hesaplandığını, cezai şart ve reçete bedeli tahsili talebinin uygun olmadığını ileri sürerek; hukuka aykırılığın tespitini, işlemin iptalini ve muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı; 2 adet katılım payı atlatılmış reçetenin kuruma fatura edildiği tespit edilerek eczacıdan savunma alındığını, protokolün 5.3.15 ve 6.17. maddesi uyarınca her fiil için ceza hesaplandığını, aynı protokolün 4.3.6. maddesi gereği 2 adet reçete bedelinin faizi ile iadesinin talep edildiği savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının 200 TL borçlu olduğunun tespitine, bu miktar itibari ile ve bir kez uyarılma anlamında işlemin geçerliliği tespit edildiğinden; bu miktar harici belirlenen 2.664,92 TL cezai şart bedeli, 2.673,60 TL reçete bedeli tahsili işleminin iptaline dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 13/11/2018 tarihli ve 2016/23037 E.- 2018/10638 K. sayılı kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, eylemin ne şekilde gerçekleştiğine ve cezai işleme konu reçetelerin ne şekilde sistemde atlatıldığı ile sistemin çalışma şekli ile protokole aykırılığın ne şekilde gerçekleştiğine dair somut ve aydınlatıcı bilgiler bulunmadığı, bu nedenlerle de cezai işlemin yerinde olup olmadığının denetlenemediği, mahkemece denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile davacıdan yapılan 2.864,92 TL cezai şart bedeli ve 2.673,60-TL reçete bedeli olmak üzere toplam 5.538,52 TL'lik kesinti işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine ve iptaline, murazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile davacıdan yapılan 2.864,92 TL cezai şart bedeli ve 2.673,60-TL reçete bedeli olmak üzere toplam 5.538,52 TL'lik kesinti işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine ve iptaline, murazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonucunda bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir. (9.5.1960 gün 1/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak oluşabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak durumu doğabilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir.

Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır (04/02/1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda; mahkemece, 16/06/2016 tarihli kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Hükmün yalnızca davalı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle verilen ilk karar, davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Bu halde, mahkemece;16/06/2016 tarihli karar davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozma sonrasında davalının usuli kazanılmış hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9041, Karar No: 2024/5874, Tarih: 16.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9041 E.  ,  2024/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/68 E., 2023/1311 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Düzce 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/199 E., 2022/889 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî manevî tazminat taleplerinin reddine, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, boşanmanın fer'ileri ile ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tedbir nafakası, maddî, manevî tazminat ve miktarları ile ziynet alacağı davası vekâlet ücreti yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre davalı erkek vekilinin temyizine konu ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası vekalet ücreti yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının, müvekkiline bağımsız konut açmadığını ve ailesi ile birlikte yaşamak zorunda bıraktığını, davalının annesinin evliliklerine müdahale ettiğini, ne söylerse onun yapıldığını, bağırıp çağırdığını, hakaret ettiğini, müvekkilini istemediğini söylediğini, müvekkilini evden zorla gönderdiklerini, müvekkiline hiçbir eşyasının hatta kimliğinin dahi verilmediğini, davalı ve ailesinin müvekkiline kötü muamelede bulunduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, aksi takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile ziynet alacağı bedelini 20.692,00 TL 'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini

beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine evliliğin mutlak butlan ile iptali davası açılmış, davalı ... tarafından ise davaya cevap ve karşı dava dilekçesi ile boşanma ve ziynet alacağı davası açılmış, Düzce 2 Aile Mhkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2017/162 Esas, 2019/814 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiş, karar taraflarca istinaf edilmemesi üzerine 12.02.2020 tarihinde kesinleşmiştir. Evliliğin mutlak butlanı sebebiyle iptali davasından tefrik edilen karşı boşanma ve ziynet alacağı davasının yargılamasına devam edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2019 tarih ve 2017/784 Esas, 2020/471 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasındaki evlilik birliğinin Düzce 2. Aile Mahkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2017/162 Esas, 2019/814 Karar sayılı mutlak butlan sebebiyle iptal edildiği ve kararın 12.02.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından boşanma hakkında karar verilmesine yer olmadığına, maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin ayrı ayrı reddine, ziynet alacağı davasının kabulü ile 5 adet reşat altın, 5 adet 20'şer gramlık bilezik ve ortalama 12 gram 1 adet zincirin davalı erkekten alınarak davacı kadına aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde ziynetlerin toplam bedeli olan 20.692,00 TL nin dava tarihi olan 05.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince evlilik iptal edilmiş olsa da boşanmanın fer'î talepleri yönünden davaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki evlilik birliğinin Düzce 2. Aile Mahkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2017/162 Esas, 2019/814 karar sayılı mutlak butlan sebebiyle iptal edildiği ve kararın 12.02.2020 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, davalının ailesi ile birlikte yaşadıkları, davalının annesinin davacıyı istemediğini söyleyerek davacıyı tanıdıklarına kötülediği, davalının davacının kolu ve boğazını sıkarak dışarı atıp evi terke zorladığı, davalı ve ailesinin davacıya kötü muamelede bulundukları, boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının yeniden evlendiği 27.07.2022 tarihine kadar geçerli olmak üzere 300,00 TL tedbir nafakasına, davacının 27.07.2022 tarihinde evlendiği gözetilerek bu tarihten sonrasına dair tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına, tarafların kusur durumu, sosyal ve ekonomik durumları, ihlâl edilen menfaatlerin ağırlığı dikkate alınarak, davacı lehine 15.000,00 TL maddî 15.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının kabulü ile 5 adet reşat altın, 5 adet 20'şer gramlık bilezik ve ortalama 12 gram 1 adet zincirin davalı erkekten alınarak davacı kadına aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde ziynetlerin toplam bedeli olan 20.692,00 TL nin dava tarihi olan 05.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları, ziynet alacağı davası vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında Düzce 2. Aile Mahkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2017/162 Esas, 2019/814 karar sayılı dosyası ile görülen evliliğin butlanına ilişkin davanın kabul edilerek evliliğin iptal edildiği ve kararın 12.02.2020 tarihinde kesinleştiği, iş bu davanın boşanma yönünden konusuz kaldığı, ancak fer'ileri yönünden devam edildiği, yargılama aşamasında davacının 27.07.2022 tarihinde yeni bir evlilik yaptığı, evlilik öncesinde de 25.05.2022 tarihinde doğum yaptığı, İlk Derece Mahkemesince davacı kadın lehine tedbir nafakasının yeni evlilik tarihine kadar devamı yönündeki kararında isabetsizlik görülmediği, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve gerekçesinin doğru olduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları, ziynet alacağı davası vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan ve evliliğin iptali ile konusuz kalan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine tedbir nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 158 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 158 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davasında aleyhine hükmedilen vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin ziynet alacağı temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11019, Karar No: 2013/8275, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11019 E.  ,  2013/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, yaşlılık aylığı aldığı sırada, ... Doğalgaz AŞ'de sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediyesinin %80 hissesinin, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.07.2009 gün ve 2009/43 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığını, 5335 sayılı Yasa gereğince 22.07.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarının durdurulduğunu ve ödenen aylıkların borç çıkarıldığını, ... Doğalgaz AŞ'nin kamu tüzel kişisi olmayıp özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu ileri sürerek, Kurum işleminin iptalini, kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren bağlanmasını, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın istek gibi kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesidir. Anılan madde de;"Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacakları hükmü getirilmiş olmakla, bu tarihten sonra çalışanların yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir.HGK'nun06.04.2011 gün ve 2010/21-726-2011/68 sayılı kararı ile 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E.-615 K. Sayılı kararları aynı yöndedir.

Somut olaya gelince, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı devletin kamusal yapılanması dahilinde olup, özelleştirme uygulamaları hakkındaki 4046 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun görevlerinin ve yapısı 4. ve devamı maddelerinde de, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın kuruluş ve görevleri yer almaktadır. 4046 sayılı Yasa'nın 37. maddesinde idarenin özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğu belirtilmekte ise de, dava konusu olayla bu hususun ilişkisi bulunmamaktadır.Yine 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun ekli listesindeki "özel bütçeli idareler" başlıklı "B" bölümünde Kurum ünvanının yer aldığı görülmektedir.Bu durumda özelleştirme idaresi özel kanunla kurulmuş bir Kamu kurumu niteliğindedir. Özelleştirme idaresinin hissedarı haline geldiği Başkent Doğal Gaz A.Ş. işyerinin, özelleştirme gerçekleşinceye kadar, 5335 sayılı Yasa kapsamında kalacağı da açıktır.Anlatılan nedenlerle davacının, işyerinin özelleştirme idaresine devrinden sonra geçen çalışmalarının özel kanunla kurulmuş kamu kurumunda geçmiş sayılması gerekmektedir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olması ve T.İ.S. Hükümlerinden yararlanıyor bulunması çalışanan durumunu değiştirmemektedir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.