muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10329, Karar No: 2022/3861, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10329 E.  ,  2022/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, Buca İlçesi, Kızılçullu Mahallesi, 562 ada, 769 ve 684/A parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının kabulü ile Dairemiz ilamına atıf yapılmak suretiyle düzenleme ortaklık payı oranı yeniden belirlenerek hesaplanan bedel üzerinden ve vekalet ücretine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın tapu kaydında yer alan takyidatların hüküm altına alınan bedellere yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2019/226 E. - 2021/1006 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasına; ayrı bir bent olarak (Tapu kaydında yer alan takyidatların hüküm altına alınan bedellere yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6626, Karar No: 2012/14260, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6626 E.  ,  2012/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket nam ve hesabına ... plaka numaralı ... marka 2010 model otomobilin 22.12.2009 tarihli fatura ile satın alındığını, aracın hasara uğradığı için 25.01.2010 tarihinde yetkili servise teslim edildiğini, ancak 30 günlük servis süresi geçmiş olmasına rağmen parçaların üretimde olmadığı ve ne zaman geleceğinin belli olmadığının belirtilerek hasarlı araca kırık olan eski parçalar aynen takılmak suretiyle şirket yetkilisine teslim edildiğini ileri sürerek aracın tamirinin 30 iş günü içerisinde giderilmemesi nedeniyle malın bedeli olan 36.544,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv Ltd. Şti vekili, ihtilaf tüketici hukukuna ilişkin bulunduğundan Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğunu, müvekkilinin aracın satıcısı veya üreticisi olmadığını, hasarlı parçaların değişimi için aracın müvekkiline teslim edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu otomobilin alıcısının bir ticaret şirketi olup, ticaret şirketlerinin tüketici sayılamayacağı, dolayısı ile sanayi mallarının satış sonrası hizmetlerini düzenleyen Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 15 ve ilgili yönetmeliğin (servis ağı kurma, yedek parça stoğunu hazır bulundurma ve 30 iş günü içinde onarımı tamamlama şeklindeki) mükellefiyetlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı, öte yandan ortada ayıplı bir mal satışının olmadığı, davacının trafik kazası sonucu hasara uğrayan otomobilini tüketicinin korunması mevzuatı uyarınca yetkili servis ağı dışında kalan özel servise teslim ettiği, dolayısıyla ayıba karşı tekeffül hükümlerine dayanılarak satış parasının talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı yönünden davanın farklı nedenlerle reddedilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.10.2012 gününde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1977, Karar No: 2010/2925, Tarih: 01.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1977 E.  ,  2010/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Tescil ve alacak

Cemil Bilmiş ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Üsküdar 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 403/201 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.06.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı adına tapuda kayıtlı bulunan 719 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 200 m2 lik kısmına isabet eden ve ekli planda 27 numarayla belirlenen üzerinde vekil edenine ait binanın bulunduğu taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere arsa ve bina bedeli karşılığı olarak şimdilik 20.000 YTL maddi tazminat ve 10.000 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iddianın kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, satış vaadi mukavelesinin olmadığını, 12.12.1983 tarihli sözleşmenin sıradan bir yazışma olduğunu, parasal yükümlülüğün yerine getirilmediğini, kiracı olduğunu, bedavadan kiracı olarak kalmayı tercih ettiğini, birikmiş kira alacakları bulunduğunu, açıklayarak haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davaların reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil davasının reddine, alacak yönünden davanın kısmen kabulü ile 12.873,93 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, artan kısmın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 12.12.1983 ve 27.1.2008 tarihli protokol ve işin özü başlığını taşıyan belgelere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Dava, 12.12.1983 ve 27.1.2008 tarihli protokol ve işin özü başlığını taşıyan belgelere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve artan kısmın da reddine karar verilmiş ise de, tapu iptali ve tescil ile manevi tazminat için gösterilen gerekçe yerinde ise de, harici satış sözleşmesine dayalı alacak ve bina değeri bakımından gösterilen gerekçe yerinde bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu 719 ada 28 sayılı parsel harici satışın yapıldığı 12.12.1983 tarihinde ve bundan öncede davalı adına tapuda kayıtlı bir yerdir. Kural olarak, tapulu taşınmazların TMK. nun 706, BK. nun 213, 2644 sayılı TK. nun 26 ve Noterlik Kanununun 60 ve 89. maddeleri gereğince satışları resmi şekilde yapılmadığı sürece hukuken geçerli bir sonuç doğurmazlar ve alıcısına herhangi bir hak bahşetmezler. Sözü edilen resmi koşul bir kanıtlama koşulu olmayıp biçime bağlı bir koşuldur. Yani bir şekil şartıdır. 28 sayılı parsel içerisinde ev yeri olarak davacıya satışı sağlanan 12.12.1983 tarihli protokol bu bakımdan hukuken geçerli sayılamaz. Dava dilekçesinin kapsamından da anlaşıldığı üzere, davacı ile davalının akraba oldukları, ev yapması için davalı tarafından tapulu taşınmazın bir kısmının rızasıyla davacıya verildiği, davacının 1979 – 1980 yıllarında taşınmaz üzerinde iyi niyetle ev yaptığı ve halen de içinde oturduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle resmi şekilde satış yapılmadığından tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Yapılan anlaşma sonucu davacının ev yaptığı ve içinde oturduğu, halende aynı evde oturmasını sürdürdüğü anlaşıldığına göre, somut olayda manevi tazminatın unsurları gerçekleşmemiştir. Buna ilişkin davanın reddine karar verilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddiyle tapu iptali ve tescil davası ile manevi tazminata ilişkin hüküm bölümlerinin belirtilen nedenlerle ONANMASINA,

Taraf vekillerinin geçersiz sözleşmeden kaynaklanan arsa ve binanın bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde; tapu iptali ve tescil davası uygun görülmediği taktirde bedellerin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Tapulu taşınmazların haricen satışı geçersiz ise de, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak verilen bedellerin tahsili mümkündür. Bu tür olaylarda gözönünde tutulması gereken 7.6.1939 tarih ve 1936/31 Esas, 1939/47 Karar sayılı YİBGK. kararıdır. Sözü edilen YİBK. kararında; “…taşınmazın haricen satışına ve satışının vaadine ilişkin muameleler kanunen geçerli bulunmamış ise de, satıcının bu işle görevli memur önünde ferağın icrasını ve aksi taktirde almış olduğu bedelin iadesini taahhüt etmiş ve alıcı da aralarında takarrür eden (kararlaştırılmış bulunan) bedeli bu şartla satıcıya vereceğini taahhüt etmiş ise de, bu gibi uyuşmazlıklar, BK. nun 125. maddesine göre, 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımı süresinin başlangıcı, ferağdan cayma (dönme) ve imtina tarihidir..” denilmektedir.

Somut olayda; ferağın yani ifanın imkansız hale geldiği tarih uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır. Bu tarih BK. nun 125. maddesinde ön görülen 10 yıllık zamanaşımının başlangıcı bakımından önem taşımaktadır. 7.6.1939 tarih 31/47 sayılı YİBK. kararında; “…bu tür davalar 10 yıllık zamanaşımı hükümlerine tabi olduğu gibi, satıcının rıza ve ihtiyari ile taahhüdünü ifade edebileceğine göre, bunun icrasını beklemek zaruretinde bulunan alıcı için ancak şartın tahakkuk etmediği ve ferağ ümidi münkati olduğu (kesildiği) taktirde bedelin istirdadını davaya selahiyet geleceğinden zamanaşımının da paranın verildiği tarihten değil satıcının birrıza ferağdan nükul ve imtina ettiği (vazgeçtiği – kaçındığı – döndüğü – caydığı) zamandan başlayacağına…” denilmek suretiyle 10 yıllık zamanaşımı bakımından başlangıç tarihinin ne zaman olacağını vurgulamıştır. Sözü edilen bu YİBK. kararı ile davacı geçersiz sözleşmeye dayalı olarak verdiği bedeli alabilme hakkına sahiptir. Davacı taraf 12.12.1983 tarihinden beri satın aldığı taşınmazın tapusunu almak için beklemektedir. Ancak, davalı taraf tapunun intikalini geciktirmiştir. Davacı halen haricen satın aldığı yer üzerinde yaptığı evde oturmaktadır. Saptanan bu olgular karşısında edimini yerine getirmeyen davalı taraf olup, tapu vermekten ve ifa’dan kaçınmıştır. Daha açık bir söyleşiyle geçersiz bir sözleşmede tarafların iradeleri (rızaları) ferağın Tapu Sicil Müdürlüğü önünde yazılmak suretiyle geçerli bir sözleşme yapmak konusunda birleşir. Bu koşulla, alıcının satış parasını satıcıya ödediği kabul edilir. Satıcı geçerli bir sözleşme yapmadığı taktirde aldığı satış parasını geri vermeye mecburdur. Bu halde alıcı, satıcının ferağı vermesini bekler. Bu ümidi kesildiği taktirde verdiği parayı istemek yönüne gider. İşte satış parasının geri verilmesi davasında zamanaşımının başlangıcı bu ümidin kesildiği veya satışın yapılmasının olanak dahilinden çıktığı tarih olur. Davacının ihtarname çekme ve buna benzer bir uyarıda bulunma zorunluluğu da bulunmamaktadır. Artık ferağ imkanının ortadan kalktığı ve davacının ferağdan ümidinin kesildiği 25.4.2008 tarihinde eldeki davayı açtığına göre, BK. nun 125. maddesinde açıklanan 10 yıllık zamanaşımının başlangıç tarihinin dava tarihi olduğunun kabulü gerekir. Davalı vekilinin bu bakımdan zamanaşımına ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.

Öte yandan, taraflar arasında geçerli bulunan 12.12.1983 tarihli protokol kapsamı, tanık beyanları ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile harici satış bedelinin davalıya ödendiği konusunda duraksama söz konusu değildir. Kural olarak, sözü edilen protokolde yazılı bedelin dava tarihine kadar uyarlanarak ve denkleştirici adalet ilkeleri göz önünde tutularak, belirlenip tahsiline karar verilmesi gerekmektedir. Ne var ki, taraflar arasında yapılan ve uyuşmazlık konusu oluşturmayan 27.1.2008 tarih ve “işin özü” başlığını taşıyan protokolün 2 nolu bendi ile, 12.12.1983 tarihli sözleşmenin fes edildiği saptanmıştır. İşin özü başlığını taşıyan belgenin 4 nolu bendi ile 5 Haziran 2008 tarihinde davalı ... davacı ...’e 35.000 YTL vereceği, aynı belgenin 5. maddesi ile de, davacı ... söz konusu evi koşulsuz olarak paranın ödendiği tarihte, tahliye edip davalıya teslim edeceği öngörülmüştür. Somut olguda, taraflar arasında edimin yerine getirilmesi konusunda uyuşmazlığın bulunduğu anlaşılmıştır. Protokoldeki sıralamaya göre, davalı tarafından davacıya öncelikle 35.000 YTL verilecek, parayı alan davacı ise belirtilen tarihte evi boşaltıp teslim edecektir. Davalı taraf parayı vermediği için davacı evi boşaltmamış ve sözleşme gereği bu nedenle heriki tarafça yerine getirilmemiştir. 12.12.1983 tarihli sözleşmenin feshi ile tarafların iradeleri işin özü başlığını taşıyan 27.1.2008 tarihli anlaşma konusunda birleşmiştir (BK. m. 1 ve devamı mad.). Davacı vekili, dava dilekçesiyle harici satışın bedeli ile üzerindeki evin bedelini dava konusu yaptığı dava dilekçesi kapsamıyla sabittir. Davacı vekili dava dilekçesinin 4. sayfasında 20.000 YTL. olumlu zararın arsa ve binanın rayiç değerinin bedeli olduğunu bildirmiştir. Şu halde, 20.000 YTL maddi tazminat 12.12.1983 tarihli harici satışa konu olan arsa bedeli ile binanın rayiç değerine ilişkin bulunduğu ve fazlaya ilişkin haklarını da saklı tuttukları görülmektedir. 12.12.1983 tarihli sözleşme 27.1.2008 tarihli sözleşmeyle ortadan kaldırıldığına göre, taraflar arsa ve bina bedeli konusunda 35.000 YTL üzerinde anlaştıkları ve iradelerinin her iki istek konusunda bu yönde birleştiği anlaşıldığından tahsile konu olması gereken alacak 35.000 YTL olmaktadır. 27.1.2008 tarihli işin özü başlığını taşıyan sözleşme taraflar arasında halen geçerliliğini korumaktadır. Ancak, davacı vekili 20.000 YTL maddi tazminat istemiş ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş bulunduğundan HUMK. nun 74. maddesi gereğince istekle bağlı olmak koşuluyla mahkemece hüküm kurulması gerekmektedir. Davacı taraf faiz başlangıç tarihini belirtmediğinden, mahkemenin de kabul ettiği gibi dava tarihinden itibaren faizin yürütülmesi gerekmektedir.

Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca alacağın tahsili bakımından BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna ve 173,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden ...’a iadesine 01.06 .2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2784, Karar No: 2025/3927, Tarih: 13.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2784 E.  ,  2025/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/2. maddesi; "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. ..." hükmünü içermektedir.

Uyuşmazlık, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine dair karara itiraza ilişkin olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/2. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.05.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/704, Karar No: 2018/12352, Tarih: 05.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/704 E.  ,  2018/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri davacı anneye verilen ortak çocuklar 2001 doğumlu ... ve 2003 doğumlu ... ile davalı baba arasında sadece hafta sonları olacak şekilde kişisel ilişki kurulmuştur. Velayet kendisine verilmeyen baba ile çocuklar arasında yarıyıl tatillerinde, yaz tatillerinde, hafta sonlarında ve bayramlarda yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının, çocukların sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığına göre, belirtilen zamanlarda müşterek çocuklar ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. bendin tamamen çıkartılmasına, yerine 3. bent olarak "Velayetleri davacı anneye verilen ortak çocuklar ile davalı baba arasında, her ayın 2. ve 4. hafta sonları Cumartesi günü 09.30 ile takip eden Pazar günü 17.30 saatleri arasında, sömestr tatillerinin 2. günü 09.30 ile 7. günü 17.30 saatleri arasında, dini bayramların 2. günleri 09.30 ile 3. günleri 17.30 saatleri arasında ve her yıl 1 Ağustos 09.30 ile 30 Ağustos 17.30 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, temyiz olunan hükmün, bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Mevlüt'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17390, Karar No: 2012/24790, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17390 E.  ,  2012/24790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.