muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15412, Karar No: 2014/33911, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15412 E.  ,  2014/33911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2009/229-2013/711

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, hamile olan davacının davalı hastanede kadın doğum doktoru olan diğer davalı T.. K..'ın takipli hastası olduğunu,kontroller sırasında göbek fıtığı olduğunun tespit edilmesi üzerine sezeryan ve göbek fıtığı ameliyatlarının birlikte yapılabileceğinin kendisine söylendiğini,davalı kadın doğum doktoru ile Genel Cerrah olan davalı doktor D.. B..'nın sezeryan ve göbek fıtığı ameliyatlarını gerçekleştirdiklerini,davacının operasyondan sonra fenalaştığını, yapılan tetkiklerden sonra mesane kesiği ve sağ üreter yaralanması teşhisi konulduğunu, davalı doktorların ameliyat sırasında bu yaralanmaya neden olduklarını, teşhisin çok geç konulabildiğini ve bu süreçte davacının tekrar ameliyat olmak zorunda kaldığını belirterek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere , 5.000TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun raporuna dayanılarak, davalıların kusurunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı Saadet'in davalı hastanede sezeryan ve göbek fıtığı ameliyatlarının yapılması sırasında davalıların gerekli özen ve ihtimamı göstermemeleri nedeniyle üriner sistem yaralanmasına neden oldukları iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle vekil konumunda olan ve ameliyatı gerçekleştiren/tedaviyi yapan doktorun bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerekir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek, davalıların kusurlarının bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu olgular karşısında, Adli Tıp Kurumu raporunun olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli olmayıp davacıların iddialarını karşılamaktan uzak olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının davalı hastanede yapılan hamilelik ve göbek fıtığı takibine, tedavisine ve ameliyatlarına ilişkin tüm belgeler, raporlar ve bütün kayıtlar getirtilerek tüm dosya birlikte gönderilip, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, Öğretim Üyelerinden oluşturulacak aralarında “Kadın Hastalıkları ve Doğum” ve "Genel Cerrah" uzmanın da yer alacağı konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, yapılan hasta takibi, tedavisi, sezeryan ve göbek fıtığı ameliyatında yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği hususunda, davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri göz ardı ederek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8642, Karar No: 2014/13730, Tarih: 29.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8642 E.  ,  2014/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/649-2014/14

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın konunun müşteri sırrı ve ticari sır niteliğinde olduğunu belirterek talebin reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı bankaya yazılan müzekkereye ilgili bilgi ve belgeler eklenerek cevap verildiği böylelikle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14566, Karar No: 2023/1636, Tarih: 30.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14566 E.  ,  2023/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muahkemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık ...'nin incelenen nüfus kaydına göre, Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/668 Esas, 2010/737 Karar sayılı kararı gereği 01.04.1994 olan doğum tarihinin 01.04.1987 olarak değiştirildiği, kararın 07.02.2011 tarihinde kesinleştiği, yine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verdiği düzeltilerek istinaf başvurularının reddine dair kararın temyiz kapsamı dışında bulunduğu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 tarihli ve 2014/4131 Soruşturma numaralı iddianamesi ile; Demokratik Toplum Partisi’nin Mersin il teşkilatınca sözde Nevruz şenliği adı altında Mersin Zeytinlibahçe caddesi Metropol yanında bulunan miting alanında halka açık toplantı düzenlendiği, PKK terör örgütü ve örgüt başı lehine sloganların atıldığı, miting alanından ayrılan topluluğun PKK/KONGRA-GEL terör örgütünün bayraklarını açarak yürüyüşe geçtiği, güvenlik güçlerinin uyarılarını dikkate almayarak yolun trafiğe kapatıldığı, güvenlik güçlerine ve araçlarına, Çakmak Caddesi ve GMK bulvarındaki araçlara, işyerlerine saldırıda bulunularak maddi hasar verildiğinden bahisle suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 152/2-a, 31/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2014/233 Esas, 2018/357 Karar sayılı kararı ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ...'nin kamu malına zarar verme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

3.Suçtan zarar gören kurum vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/2965 Esas, 2019/307 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığına veya İçişleri Bakanlığına izafeten Mersin İl Emniyet Müdürlüğüne açılan kamu davası ihbar edilmeden yokluğunda karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3.Suçtan zarar gören kurum vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/2965 Esas, 2019/307 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığına veya İçişleri Bakanlığına izafeten Mersin İl Emniyet Müdürlüğüne açılan kamu davası ihbar edilmeden yokluğunda karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

4.Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/72 Esas, 2019/506 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmının gereği yerine getirilerek aynı hüküm kurulmuştur.

5.Katılan kurum vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/2171 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu; suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında, kamu malına zarar verme suçu için öngörülen 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımının 21.03.2007 olan suç tarihinden itibaren Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli kararından önce gerçekleştiği gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı yerine yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi, kanuna aykırı görülmüş, Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/72 Esas, 2019/506 Karar sayılı kararının KALDIRILARAK, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm fıkrasına, kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihinden itibaren dolmuş olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 66/1-2 maddesi delâletiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8.maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE ilişkin ibarelerin yazılması suretiyle, katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocukların atılı kamu malına zarar veme suçunu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocukların üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine kararı verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocukların üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine kararı verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulamasında suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ... hakkında kurulan beraat kararları yönünden bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin gözetilmemesi nedeniyle kararın kaldırılarak kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Güvenlik güçlerinin araçlarına molotof kokteyli ve taşla zarar verilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a ve 31/3.maddelerinde belirtilen yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddeleri gereği 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... ile Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu, üzerlerine atılı eylem için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden itibaren gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan düşme kararı ile sanık ... hakkında atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/2171 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8.maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞÜRÜLMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... ile Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/2171 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17403, Karar No: 2009/2804, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17403 E.  ,  2009/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, .... Köyü 366 ve 386 parsel sayılı 2200 m2 ve 2200 m2 yüzölçümündeki taşınmazların tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, yörede yapılan ve 12.04.2005 tarihinde ilan edilerek 12.10.2005 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2B madde uygulaması ile dava konusu taşınmazların hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını belirterek davalılar adına olan tapu kaydının iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların 2/B alanında kalması nedeniyle tapu kayıtlarının iptaliyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1982 yılında yapılmış ve 17.09.1995 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede orman kadastrosu 1968 yılında yapılmış ve 18.11.1969 tarihinde kesinleşmiştir. 31 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan aplikasyon ve 2B madde uygulaması 12.04.2005 tarihinde ilan edilerek 12.10.2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemenin kendiliğinden davaya dahil edilmiş olması taraf sıfatı vermeyeceği gibi, Orman Yönetiminin usulüne uygun harcını da vermek suretiyle davaya müdahalesini gösterir bir dilekçesinin de bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 19/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24578, Karar No: 2016/4528, Tarih: 31.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24578 E.  ,  2016/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında....Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.02.2014 gün ve 2012/74-2014/146 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere duruşma tutanakları, karar tebliğ mazbataları ve gerekçeli karar dışında herhangi bir belgenin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.