muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1285, Karar No: 2022/3256, Tarih: 05.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1285 E.  ,  2022/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı, hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. (TMK'nin mad. 301). Bu dava, ana ve çocuk tarafından babaya, baba ölmüş ise mirasçılarına karşı açılır. Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olduğundan, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesine göre, görevli mahkeme, aile mahkemesidir. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Bu husus gözetilmeksizin davaya Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de; dava, babalığın tespitine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır.

Babalık davasına dair hak düşürücü süreler ise TMK m. 303’de düzenlenmiştir. Buna göre, babalık davası, çocuğun doğumundan önce veya sonra açılabilir. Çocuğun açacağı babalık davası yönünden; hak düşürücü süreyi düzenleyen ikinci fıkra, Anayasa Mahkemesi’nin 27/10/2011 tarihli ve 2010/71 Esas, 2011/143 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, davanın hak düşürücü süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde mahkemece, davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılarak, dava Cumhuriyet savcısına ve Hazine’ye ihbar edilerek, çocuk ve çocuk adına kayyım tarafından açılan babalık davalarında her hangi bir hak düşürücü süre olmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 05.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/32100, Karar No: 2016/11662, Tarih: 09.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32100 E.  ,  2016/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Müştekinin soruşturma aşamasında; 20 yıldır evli olduğu eşinin, kendisini sürekli dövdüğünü, daha önceki tarihlerde de polise müracaat ettiğini, olay tarihinde de saat 00.30 sıralarında eşinin evde alkol alıp kendisine hakaret edip elleri ile kendisini darp etmeye başladığını, kafasına yüzüne yumruk ile vurduğunu, pense ile iki dişini kırıp ikisini de söktüğünü beyan etmesine göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 96/2-b maddesindeki eziyet suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Müşteki hakkındaki Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04/07/2014 ve 31/03/2015 tarihli adli raporlarında diş kırığı ilgili kemik kırığı skorlaması yapılmadığının bildirildiği halde; müştekinin yeniden adli raporu alınırken müştekideki diş kaybının işlev kaybı veya zayıflamasına neden olup olmadığı yönünde görüş sorulması gerektiği halde; bu yönde rapor alınmadan ve adli tıp uygulamaları ile Dairemizin yerleşik içtihatlarında diş kırığının kemik kırığından sayılmadığı hususu nazara alınmadan sanığın cezasından TCK'nin 87/3. maddesine göre artırım yapılması,

b) Sanığın cezasından TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılırken ise; '1 yıl 12 ay 15 gün hapis cezası' yerine, '2 yıl 15 gün hapis cezası' şeklindeki uygulamayla sanığa fazla ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8087, Karar No: 2019/7512, Tarih: 20.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/8087 E.  ,  2019/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ..., 2- ..., 3- ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/01/2015. tarih ve 2012/597-2015/41 sayılı hükmün Dairemizin 24/05/2017 tarih ve 2015/16010-2017/6251 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, keçi yetiştiriciliği ile uğraştığını, davalılardan 11.05.2012 tarihinde toplam 222 adet keçi ile 28 adet erkek teke satın aldığını, karşılığında toplam bedeli 75.000,00 TL olan iki adet çek verdiğini, aynı gün keçileri alıp kendi çiftliğine getirdiğini ve iki keçinin öldüğünü, 3 gün sonra ise hayvanlarda hastalık olduğunu tespit ettiğini, davalılarla görüştüğünü ve keçileri iade ettiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesince tespit yaptırdığını, yapılan tespitten sonra davalıların çekleri iade etmediğini ve Çiftçi Mallarını Kormayı arayarak hayvanları iade almak istemediklerini bildirmeleri üzerine davacının hayvanları geri almak zorunda kaldığını, davalıların davacıyı hayvanlardaki hastalık konusunda aldattığını, davalılardan alınan hayvanlardaki hastalık nedeniyle birçok hayvanın öldüğünü ve davacının zarara uğradığını ileri sürerek çeklerin ödemelerinin dava süresince tedbiren durdurulmasına ve çeklerin iptaline, bu talebi kabul edilmemesi halinde ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla değişik iş dosyası ile tespit edilen ölümlerin maddi değerine karşılık 73.500,00 TL, hastalık için uygulanan tedavi masraflarına karşılık 9.088,85 TL, veterinere fatura karşılığı yapılan harcamaya ilişkin 550,00 TL ve hastalık nedeniyle çiftliğin karantina altına alınmasından dolayı süt gelir kaybına karşılık 25.000,00 TL olmak üzere 108.138,85 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.05.2017 tarihli ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.05.2017 tarihli ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, satılan hayvanların ayıplı olması nedeniyle hayvan satış bedeline ilişkin düzenlenen çeklerin iptali olmadığı takdirde uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunun yeterli ayrıntı ve açıklamaları içerdiği, dosya kapsamındaki resmi kurumlarca hazırlanmış belgelerin, ayrıca diğer delillerin nazara alınması suretiyle hazırlandığı anlaşıldığından rapora itibar edilerek hükme esas alındığı, rapora göre, davaya konu hayvanların ölümüne sebep olan hastalığın sürüde satın alma işlemi esnasında bulunmadığı ve hastalık bulaşımının satın alma işleminden sonra gerçekleştiği sonuç ve kanaatine varılarak meydana gelen ölümlerden davalıların sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun satıcının ağır kusurunun sonuçları başlıklı 225. maddesinde " Ağır kusurlu olan satıcı, satılandaki ayıbın kendisine süresinde bildirilmemiş olduğunu ileri sürerek sorumluluktan kısmen de olsa kurtulamaz" düzenlemesi yer almaktadır. Yargılama aşamasında dinlenen Veterniner Hekim ...'ün beyanında, davacı ve davalıların hayvanlarının kontrolünün kendisi tarafından yapıldığı, davalılar tarafından cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen belge içeriğiyle teyit edildiği şekilde, davalıların hayvanlarının satış işleminden önce 21.04.2012 tarihinde keçi vebasına yakalandığı ve veteriner tarafından tedavi uygulandığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle somut olayda, satıcı davalıların ağır kusuru vardır. Buna ek olarak, dosyaya kazandırılan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/33 Değişik İş nolu dosyasında yapılan tespitte, davacıya davalılar tarafından satılan hayvanların, davalılar tarafından, satıştan sonra iade alındığı ve tespit işleminin davalıların çiftliğinde yapıldığı, bu haliyle davalıların hayvanlardaki ayıbı kabul ettiği de görülmektedir. Yukarıda anlatılan bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının ayıplı hayvan satışından dolayı uğradığı zarar için tazminat talep hakkının var olduğunun kabulü ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur. Hükmün bu husus yönünden bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2017 tarih ve 2015/16010 Esas ve 2017/6251 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 24.05.2017 tarih ve 2015/16010 Esas 2017/6251 Karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda yazılı gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/51, Karar No: 2007/10, Tarih: 11.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/51 E.  ,  2007/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Tashihi karar istemine konu kararın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olmasına göre dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9500, Karar No: 2018/1726, Tarih: 08.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9500 E.  ,  2018/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (ikişer kez), sanık ...'ın temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ve temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 15.12.2011 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6994, Karar No: 2008/1482, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6994 E.  ,  2008/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de konu itibariyle davalı vekilinin duruşma istemini reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı alacağının gerçeği yansıtmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre dava dışı borçlunun davalı yanca yapılan takibe, ödeme emrinin tebliğinden önce muttali olduğu, borcu kabul ederek bedeli paylaşıma konu taşınmazı mal beyanı olarak gösterdiği ve taşınmaz üzerine haciz konulduğu gerekçesiyle davanın 22.091,34 YTL.lik kısmının kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tür davalarda ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalının alacağının varlığını ve miktarını ispatlayamadığı ilkesine değinilmiştir.

Anılan ilke gerek öğretide (bkz., KURU, B.: İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İstanbul 2004, s.633) ve Dairemiz uygulamasında yerleşmiş durumdadır. Ne var ki, davalı alacağının muvazaalı olduğu yönündeki iddia, muvazaanın üçüncü kişilerden mal kaçırmak amacıyla yapılmış olduğu düşüncesine dayanır. Somut olayda davalı, dava dışı borçlu ile arasındaki geçmiş hukuki işlem ve ilişkileri açıklamıştır. Öte yandan ödeme emrinin icra dairesinde borçlu tarafından tebellüğ edilmesi, borcun kabulü, sürelerden feragat alacağın muvazaalı sayılmasına tek başına yeterli delillerden değildir. Davalı alacaklı ile dava dışı borçlu arasında çeşitli hukuk davaları açıldığı ve ceza kovuşturmaları yapıldığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Kaldı ki, bir başka alacaklı tarafından aynı mahkemede açılan sıra cetveline itiraz davası, davalının gerçekten alacaklı olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Delillerin takdirinde yanılgıya düşerek ve hukuki dayanaktan yoksun, yetersiz bilirkişi raporu çerçevesinde oluşturulan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.02 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2011/14074, Karar No: 2011/13429, Tarih: 24.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/14074 E.  ,  2011/13429 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ...'ın gazeteci ...'a gönderilmek üzere yazdığı mektubun içeriğinde, suçu ve suçluyu öven ifadelerin bulunması sebebiyle Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 91/3. maddesi gereğince mektubun gönderilmeyerek, kurumda saklanmasına dair Kurum Disiplin Kurulu Başkanlığının 05.08.2010 tarihli ve 2010/561 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile disiplin kurulu kararının iptaline, iletinin ilgisine gönderilmesine ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 04.10.2010 tarihli ve 2010/834-726 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair (TEKİRDAĞ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2010 tarihli ve 2010/1188 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ...'ın göndermek istediği mektupta yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.08.2011 gün ve 42027 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.09.2011 gün ve KYB-2011/266762 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, ... 1 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın cezaevinden göndermek istediği mektubun birinci sayfasında yer alan ifadeler ile ikinci sayfasının 11, 12, 13, 14, .... 19. satırlarında yer alan " ... Kürt halkı önderi sayın ...'ın koşullarının ve özgürlüğüne ilişkin adımların atılması... var olan tüm askeri ve siyasi operasyonlar durdurulmalı ve diyalog yolları açılmalıdır. ... Tüm siyasi tutsaklar serbest bırakılmalıdır ..." şeklindeki ifadelerin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2011 tarih, 2011/5182-3465 esas ve sayılı kararı ile 23.02.2011 tarih, 2011/2483-1208 sayılı kararları da gözetilerek, yasadışı PKK terör örgütünün propagandası niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve buna bağlı olarak,

Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (9.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22960, Karar No: 2012/4432, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22960 E.  ,  2012/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2011 gününden başlayarak aylık 10.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Gerekçedeki rakam ile kısa karar ve hüküm fıkrasındaki rakam arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14537, Karar No: 2012/5962, Tarih: 29.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/14537 E.  ,  2012/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Antalya-Bozova Meyve ve Sebze Tahıl Pazarlama ve Soğuk Hava Deposu Birliği'nde müdür ve muhasebeci olarak görev yapan sanıklar hakkında 09/12/2005 tarihli iddianame ile katılan Mehmet Ali Yarbaşlı’nın 1998 yılında tahakkuk eden 65.000.000 TL huzur hakkı parasını bu şahsın yerine imza atarak zimmetlerine geçirdikleri iddiası ile dava açıldığı, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2003 tarih ve 2002/212 Esas, 2003/116 Karar sayılı beraet kararının ise 1998, 1999, 2000 yıllarında kestikleri faturaların dip koçanlarını yok edip bedellerini de kayıtlara intikal ettirmemek suretiyle 1.032.846.000 TL’yi zimmetlerine geçirdikleri iddiasına ilişkin olduğu, bu itibarla derdest davaya konu fiil nedeniyle sanıklar hakkında önceden açılmış bir dava veya verilmiş bir hükmün varlığından söz edilemeyeceği, dolayısıyla duruşmaya devamla İlyas Tek ve İsa Metin isimli şahısların huzur hakkı paralarının zimmete geçirilmesine ilişkin davanın akıbeti de araştırılarak tüm kanıtlar toplanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mükerrer dava açıldığı gerekçesiyle kamu davasının reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1377, Karar No: 2018/4356, Tarih: 08.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1377 E.  ,  2018/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... 4-... ile davalılar 1-...Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi Tasfiye Memurları a-... b-... c-... 2-... Grubu İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. 3-... Deri Mamulleri San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.03.2015 gün ve 2013/312-2015/156 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2017 gün ve 2015/6945-2017/2366 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacılara yükletilmesine, 08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.