muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16911, Karar No: 2014/12302, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16911 E.  ,  2014/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/307-2013/354

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline ve davalı E..L.. Ltd. Şti. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2864, Karar No: 2020/3941, Tarih: 01.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2864 E.  ,  2020/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis ... Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. A.Ş.'nin eski işçilerinden olup davalı şirketten 10.980,38 TL asıl alacağının olduğunu, bu alacağın tahsili için başlattıkları takip sırasında davalı şirket hakkında 24.12.2009 tarihinde iflas kararı verildiğini, müvekkilinin alacağının ... 11. İcra İflas Müdürlüğünün 2009/34 sayılı iflas dosyasına bildirildiğini, müvekkil alacağının işçi alacağı olduğu halde sıra cetvelinde öncelikli olarak kaydedilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağının sıra cetvelinde öncelikli olarak kaydedilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece şikayetin süre yönünden reddine dair verilen kararın Dairemizin 01.07.2015 tarihli kararıyla taraf teşkili sağlanmadan karar verilmiş olması gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, takip dayanağı bonoların işçilik alacaklarına karşılık verildiğine dair bonolarda herhangi bir açıklama bulunmadığı, bonoların işçilik alacaklarına karşılık verildiğine dair bir tespit yapılamadığı gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Kural olarak işçi alacakları peşin ödenmelidir ancak işveren tarafından ücret karşılığı senet verilmiş olması o alacağın işçilik alacağı niteliğini değiştirmez. Bu noktada dikkat edilmesi gereken husus, işçilerin iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş kıdem ve ihbar tazminatları dahil alacaklarının İİK md. 206 kapsamında öncelikli olduğunun tespitidir. Şikayetçinin işten çıkış tarihi nazara alındığında, iflastan önce iş ilişkisi sona ermiş olduğu için öncelikli alacağı bulunmamaktadır. Bu itibarla sonuç itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle res’en usul ve kanuna uygun bulunan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11342, Karar No: 2015/13561, Tarih: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11342 E.  ,  2015/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2012/75-2014/583

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından duruşma ve adli yardım istemli temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dahili davalılar vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde duruşma ve adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları ve duruşma tebligat giderleri alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde hüküm içermektedir.

Diğer taraftan; 6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesine göre; kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılabileceği düzenlemiştir.

Bu açıklamalardan sonra, dahili davalılar vekilinin adli yardım talebine eklediği belgeler ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dahili davalıların kendilerinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için gereken temyiz harcını kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun oldukları anlaşılmaktadır.

Ancak, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemin niteliği ve gerekli tebligat gideri nazara alındığında; HMK. nun 335/2 maddesi uyarınca adli yardım talebinin kısmen kabulüne, dahili davacıların temyiz harçlarından geçici olarak muafiyetine, duruşma tebligat giderlerine yönelik istemin ise reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle, Yargıtay duruşma davetiyelerinin tebliği için gerekli olan 20 TL posta pulunun yatırılması için temyiz eden tarafa süre verilmesi, duruşma tebligat giderlerinin yatırılmaması halinde ise durumun tutanakla belirlenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14471, Karar No: 2017/3718, Tarih: 14.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14471 E.  ,  2017/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2013/195-2015/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekilli; müvekkili şirket adına tescilli "..." ibareli markalarının bulunduğunu ve daha çok mobilya ve ev aksesuarları üretimi üzerine çalıştıklarını, 2010/02138- 4.1 sıra no'lu kanepe ürünü, 2012/03321-6 ve 9 sıra no'lu masa ve sehpa ürünleri, 2012/03322-6 ve 10 sıra no'lu konsol ürünü ve 2010/05871 no'lu kanepe/koltuk ayağı başlıklı tasarımların müvekkili adına TPE nezdinde tescilli olduğunu, bahsi geçen tasarımların hemen hemen aynısının davalı yanca üretilip satıldığının değişik iş tespit dosyasında alınan rapor ile sabit olduğunu ileri sürerek tescilli tasarımlara tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men'ine ve 20.000 TL manevi tazminatın ilk tespit tarihi olan 08.03.2013 tarihinden işleyecek değişir oranlı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin uzun yıllardır kendisine ait özel tasarımlarla çeşitli mobilyalar imal ettiğini, tasarımları konusunda ... firması olan "..." adlı mobilya firmasından esinlendiğini, dava konusu ürünlerin niteliği gereği benzerlikler yaşanmasının olağan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin uzun yıllardır kendisine ait özel tasarımlarla çeşitli mobilyalar imal ettiğini, tasarımları konusunda ... firması olan "..." adlı mobilya firmasından esinlendiğini, dava konusu ürünlerin niteliği gereği benzerlikler yaşanmasının olağan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yanın işyerinde tespit olunan ürünlerin davacı adına TPE nezdinde tescilli 2010/02138-4-1 sıra no'lu kanepe, 2012/03321-6 nolu masa ve 2012/03321-9. sıra no'lu sehpa ve 2012/03322-6 konsol tasarımından doğan haklarını ihlal ettiği, ancak 2010/05871 nolu kanepe/koltuk ayağı başlıklı tasarımdan doğan hakları ihlal teşkil etmediği, benzer görülen tasarımlar yönünden davalı eylemlerinin tasarım hakkına tecavüz oluşturduğu, eylemin ağırlığı ve birden fazla tasarıma yönelik yoğunluk arzeden ihlalin boyutu, tarafların ekonomik durumuna göre takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete uygun düşeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/23 D. İş sayılı dosyasında tespit edilen kanepe, masa, konsol üretim ve piyasaya sunması eyleminin davacıya ait 2010/02138-4, 2012/03321-6 ve 9, 2012/03322-6 sıra nolu tasarımlara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine bu eylemlerin durdurulmasına ve men'ine, takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın 08.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,33 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/985, Karar No: 2014/10583, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/985 E.  ,  2014/10583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM-ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.07.2012 gün ve 74-699 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 24.10.2013 tarih 2013/13794 Esas, 2013/14497 Karar sayılı geriçevirme kararının 2.bendi yerine getirilmemiştir. Dava konusu 2 sayılı imar parselinin oluşumuna esas kadastral parsellere ait mülkiyet durumunu gösterir çap (tapu) kayıtları ile dayanak belgelerinin temini" ile evrakına eklenmesi, eksiğin tamamlanıp tamamlanmadığının bizzat mahkeme hâkimi tarafından kontrol edilerek, yeniden geri çevirmeye mahal verilmemesi; aksi takdirde yetkili makamlara ihbarda bulunulacağının belirtilmesine, dosyanın yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12251, Karar No: 2012/4144, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12251 E.  ,  2012/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, kalp rahatsızlığı nedeniyle tedavisinde kullanılan ilaçlı stent için ödediği 4133,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. madde)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, tedavisinin yapıldığı 22.10.2008 tarihinde ve halen kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle...Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde, “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ... yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan...Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; ... görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren ...’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında ... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; ... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından ...’na devir tarihlerine göre... görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından ...’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 22.10.2008 tarihinde başladığı gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2596, Karar No: 2014/7644, Tarih: 28.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2596 E.  ,  2014/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/169-2013/580

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde üst sırada yer alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya isabet eden paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı borçluya ait ya da onun tarafından gönderilen araçların tamir, bakımını yaptığını ve gerektiğinde yedek parça kullandığını, ayrıca alacağını alamadığı için borçluya ait bir taşınmazın harici satışı için anlaştıklarını fakat işlemin de tamamlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının alacağını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı ve tamir alacağı için belirtilen araçların dava dışı borçluya ait olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı yan dava dışı borçlu ile aralarında süregelen tamir, bakım ve yedek parça tedarik sözleşmelerinin mevcudiyetine dayanmış, bunlarla ilgili olarak da bir kısım belgeler sunmuştur. Her ne kadar mahkemece bu belgelerde yer alan araç plakalarının sorgulanmasında, araçların borçluya ait olmadığı saptanmış ise de bunların önceki maliklerinin araştırılması cihetine gidilmemiştir.

Bu durumda mahkemece araç tamir, bakım ve yedek parçaları konusunda uzman bir bilirkişiden belgelerin doğruluğu ve mali müşavir bir bilirkişiden de davalının diğer kayıtları ile sunulan belgelerin uyumu konusunda rapor alınmak ve davalının bu yöne ilişkin savunması üzerinde durulmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.