muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9594, Karar No: 2019/3897, Tarih: 18.02.2019

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshinin yaş hariç emekliliğe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, prim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir.

Yaş hariç emeklilik koşullarından olan onbeş yıl sigortalılık süresi takvim yılı süresidir.

Davacı işçi 06.09.1999 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başlayıp 24.02.2014 tarihinde iş sözleşmesini feshederek işten ayrılmış olup, 15 yıl 2 ay sigortalılık süresi bulunmaktadır.

Ayrıca davacının 3600 gün prim günü şartını sağladığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacı işçi, fesih tarihinde yaş hariç diğer emeklilik koşullarını sağlamış, bu tarih itibari ile kıdem tazminatına hak kazanmıştır. Davacının kurumdan aldığı belgeyi daha sonra ibraz etmesi hak kazanmayı ortadan kaldırmaz. Bu durum ancak muaccel olma ve temerrüt olgusunu ve faiz başlangıcını etkiler. Ayrıca davacının iş akdini feshettikten sonra başka bir iş yerinde çalışmaya başlaması çalışma özgürlüğü kapsamında olup, davacının yasanın kendisine verdiği hakkı kullanması karşısında kötüniyetli davrandığından söz edilemez. Kanunda tanınan bu hakkın amacı, işyerinde çalışarak yıpranan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlayan işçinin, emeklilik için bir yaşı beklemesine gerek olmadan iş sözleşmesini aktif sonlandırabilmesine imkân tanımaktır. Davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine, dosya kapsamına da uygun olmayan yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49835, Karar No: 2011/10990, Tarih: 23.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/49835 E.  ,  2011/10990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 30.10.2007 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.11.2007 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26196, Karar No: 2022/24830, Tarih: 07.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26196 E.  ,  2022/24830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaştırmanın sağlanamaması halinde;

a- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b- Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri tatbik edilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi,

c- Kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-d maddesinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” seçenek yaptırımına çevrilebilmesi için, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bağlantılı olması, ayrıca suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik veya çevresel etkenlerle sanık arasındaki bağı ortadan kaldırarak, sanığın yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik olması gerektiği gözetilmeden, tehdit suçundan verilen hapis cezasının, gerçekleştirilen eylemle herhangi bir bağlantısı bulunmayan “kahvehane, lokal ve benzeri oyun yerlerine gitmekten yasaklanması” tedbirine çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14285, Karar No: 2013/598, Tarih: 15.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14285 E.  ,  2013/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Vekili, davadışı ... tarafından müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğü' nün 2007/5414 takip dosyasından icra takibi yapıldığını, müvekkilinin alacaklı ile herhangi bir ticari ilişkisinin olmadığını, takibe konu alacağın takip devam ederken davalıya temlik edildiğini, takibe konu senet üzerinde bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığını, bu nedenle Pendik İcra Hukuk Mahkemesi' ne imza itirazında bulunduklarını, ancak davayı takip edemediklerinden dosyanın işlemden kaldırıldığını, müvekkilinin bahse konu takip nedeniyle herhangi bir borcunun bulunmadığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine alacağın %40' ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya ve takibe konu senetten kaynaklanan alacağı müvekkilinin davadışı ...' nden temlik aldığını, davacı ile müvekkili arasında bir ticari ilişki olmadığından davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca bahse konu alacak temlik alındığında takibin kesinleşmiş olduğunu ve borca ya da imzaya bir itirazın sözkonusu olmadığını, dolayısıyla müvekkilinin iyiniyetli 3. şahıs konumunda olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yapılan imza incelemesi üzerine düzenlenen 07.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda senet altındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığının belirlendiği, bu nedenle takip dayanağı senet altındaki imzaların davacıya ait olmadığının sabit olduğu belirtilerek, davanın kabulüne, davacının davaya konu takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takip miktarı üzerinden %40 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11847, Karar No: 2012/2415, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11847 E.  ,  2012/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, , temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27/02/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4466, Karar No: 2013/7020, Tarih: 12.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4466 E.  ,  2013/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3274 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmamıştır.

Bu durumda; İcra Müdürlüğü'nden sıra cetveli şikayetçi ya da vekiline tebliğe çıkarılmış ise tebliğ belgesinin icra dosyası içerisine konulması, tebliğ belgesi temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtları üzerinde inceleme yapılarak tebliğ tarihinin bir tutanakla tespiti ile mahkemeye bildirilmesi istenerek cevabi yazının içerisine konulmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10782, Karar No: 2019/7449, Tarih: 08.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10782 E.  ,  2019/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin Muş Devlet Hastanesince düzenlenen 09.06.2013 tarihli adli raporda "Sol kaş üzerinde 3-4 cm cilt-cilt altı kesisi" olduğunun tespit edildiği, aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen 11.11.2013 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığı belirtilmiş ise, bu konuda plastik cerrahi uzmanı veya Adli Tıp uzmanı tarafından, bu izin sözel diyalog mesafesinden, belirgin bir dikkat sarf etmeden ilk bakışta fark edilip edilemediği gibi Adli Tıp kriterlerini içerir rapor aldırılmadan, içerik itibariyle yetersiz rapor hükme esas alınarak sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi,

2) İlk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının tespit edilememesi gerekçesi ile TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması yerine en üst hadden (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30766, Karar No: 2016/9214, Tarih: 16.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30766 E.  ,  2016/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi ve atılı suçu işlediğine dair tanık ...'nin beyanı haricinde başkaca delil bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinde yer alan "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez." şeklindeki düzenleme karşısında, tanık ...'nin bilinen tüm adreslerinden ve adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinden araştırılarak duruşmaya çağrılması, sanığa yüklenen suçu oluşturan olayların aydınlatılması için tanığın duruşmada dinlenilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12647, Karar No: 2017/27, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12647 E.  ,  2017/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8515, Karar No: 2019/2929, Tarih: 13.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8515 E.  ,  2019/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02/03/2014 tarihinde müvekkillerinin murisi ...'ın sevk ve idaresindeki motorsikleti ile sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki çekiciye bağlı dorseye çarpması sonucu müvekillerinin murisinin vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davanın kısmen kabulü ile 23.643,79 TL nin davalıdan alınarak davacı ...'a, ödenmesine, 22.350,10 TL nin davalıdan alınarak davacı ...'a ödenmesine bu miktarlar dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece aktüerya hesap uzmanından alınan rapora davacılar vekilinin itirazı üzerine 3 kişilik aktüer bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar verilmiş, bilirkişilerden sadece 2'sinin imzası bulunan 07.10.2015 tarihli raporda davacıların toplam zararının 45.993,89 TL olduğu, diğer bilirkişinin ise tek başına düzenleyip imzaladığı 23.10.2015 tarihli raporda davacıların toplam destek zararının 41.088,15 TL olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece alınan aktüer raporları içerik ve usuli olarak yasaya uygun olmadığı gibi hüküm vermeye de elverişli değildir. O halde Mahkemece konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli şekilde rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.