muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/827, Karar No: 2023/3674, Tarih: 31.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/827 E.  ,  2023/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/51 Esas, 2016/156 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/9427 Esas, 2017/8403 Karar sayılı kararı ile özetle, atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyet kararları verilmesi sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/80 Esas, 2017/118 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilerek suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/80 Esas, 2017/118 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilerek suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. Bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/7667 Esas, 2017/6524 Karar sayılı kararı ile Mahkemece, 14.04.2016 tarihli ilk hükümle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair verilen kararın 21.02.2017 tarihinde suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi yerine mahkûmiyetine hükmedilmesinin hatalı olduğundan bahisle oy çokluğuyla bozulması sonrasında Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnilmesine karar verilmesine rağmen çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümler kurulması suretiyle daha öncekinden farklı karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin 27.04.2017 tarihli kararının direnme mahiyetinde olmadığı gözetilerek tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine hükmedildiği gerekçesiyle ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

5. İkinci bozma kararı üzerine Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2018/36 Esas, 2018/74 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

6. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2018/7127 Esas, 2018/6430 Karar sayılı kararı ile direnme kararında belirtilen gerekçelerin reddi ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

7. Tevdii kararı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.04.2022 tarihli ve 2018/ (Kapatılan)14-530 Esas, 2022/275 Karar sayılı kararı ile atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığının gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulmasına ve mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

8. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozması üzerine Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/251 Esas, 2022/314 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

8. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozması üzerine Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/251 Esas, 2022/314 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine, suça sürüklenen çocuk ile tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, olaydan sekiz gün sonra rapor alınması sebebiyle katılan mağdurede bulgu olmamasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuk ile katılan mağdure arasında husumet ve iftira atılmasını gerektirecek bir durum bulunmadığına, tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesince; "Katılan mağdurenin alınan doktor raporunda; kızlık zarının ve vajinal bölgesinin sağlam olduğunun, fiili livata bulgusuna rastlanılmadığının, iz ve zorlamanın bulunmadığının belirtilmesi, katılan mağdure ve suça sürüklenen çocuğun anneanneleri tanık ...'nın köye gittiklerinde katılan mağdurenin yanından hiçbir zaman ayrılmadığını ve suça sürüklenen çocuğun eve gelmediğini beyan etmesi, katılan mağdure ve suça sürüklenen çocuğun teyzeleri tanık ...'nin köye salı günü gittiğini, çarşamba günü kendi çocuklarıyla birlikte katılan mağdure ve katılan mağdurenin kardeşleri de dahil olmak üzere suça sürüklenen çocuğun ailesinin evinde yemek yediklerini, katılan mağdure ve suça sürüklenen çocuğun yanlarından hiç ayrılmadıklarını, ayrıca havanın çok soğuk olduğunu, kızı ... ve katılan mağdurenin evin üst katında oyun oynadıklarını, dışarı çıkmadıklarını ifade etmesi, katılan mağdurenin mahkeme aşamasında çelişkili ve tutarsız beyanlarda bulunması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğa atılı eylemin şüphede kalması, bu şüphenin de suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanması gerektiği; faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir

. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir. Tüm bu hususlar bir bütün olarak gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğa atılı çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığının kabulü ile... " şeklindeki gerekçelerle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/251 Esas, 2022/314 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13156, Karar No: 2015/14423, Tarih: 10.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13156 E.  ,  2015/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/548

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yetkilisi olduğu A.. İnş. Tic. Ltd. Şti. ile davadışı senet lehtarı N..A..arasında 27.09.2012 tarihinde gayrimenkul satış sözleşmesi tanzim edildiğini, sözleşme gereği Neriman Aldemir' in A.. Ltd. Şti.' nin banka hesaplarına gerekli ödemelerini yaptığını, ancak A.. İnş. Tic.Ltd.Şti'nin daireleri teslim edemediğini, bunun üzerine ödenen meblağın iadesi mümkün olmadığından bahse konu şirketi borçlandırmaya yetkili müvekkili tarafından şirket adına N.. A.. lehtar olduğu iki adet senet verildiğini, senetler vadesinde ödenmeyince N.. A.. tarafından A.. İnş.Ltd. Şirketi' ne protesto keşide edildiğini, senetlerin daha sonra davalıya ciro edilmiş olup, davalı tarafından İnegöl 2. İcra Müdürlüğü' nün 2013/4519 sayılı icra dosyasından icra takibine konulduğunu, müvekkilinin senetlerde borçlu veya kefil olmadığını, senetlerdeki şirket kaşesi üzerindeki iki adet imzanın varlığına dayanılarak müvekkilinin ad ve soyadının sonradan yazılarak, müvekkilinin senet borçlusu gösterilmeye çalışıldığını, protesto keşidesinden sonra ciro edilerek davalıya devredilmiş olması nedeniyle senetlerin devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi olup, taraflar arasında alacağın temlikine ilişkin bir sözleşme bulunmadığını, senetlerin müvekkili adı olmayan ilk halinin fotokopisinin müvekkilinde olduğunu beyanla, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, müvekkili hakkında yapılan icra takibinin iptaline ve davalı aleyhine icra tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu senetlerde biri şirkete, diğeri şahsa ait olmak üzere iki ayrı imza olduğunu, senetlerin müvekkiline bu şekilde verildiğini, davacının bahsettiği iç ilişkilerin müvekkilini ilgilendirmediğini, davacı tarafça icra takibine itiraz edilmediğini, ayrıca davadışı şirketin dosyadaki satış sözleşmesinde tek imza kullandığının görülmekte olduğunu, bu nedenle senetlerdeki 2. imzanın davacıyı bağlayacağını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, kural olarak, senette keşideci bölümünde şirket temsilcilerinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirket, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulünün zorunlu olduğu, zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzasının yeterli olduğu, şirket kaşesi dışına atılan imzanın aval olarak değerlendirileceği(HGK' nın 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı), dava konusu bononun ön yüzünde yer alan şirket kaşesinin üzerinde iki imza bulunduğu, bu bakımdan sorumluluğun davadışı şirkete ait olup, ikinci imzanın şirket kaşesi dışında bir yere atılmaması nedeniyle davacının şahsi sorumluluğunun sözkonusu olamayacağı, her ne kadar tahrifat iddiası yönünden İnegöl 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/266 E.sayılı dosyasında ceza yargılaması devam etmekte ise de, davacının ad ve soyadının sonradan yazılarak senet metninde tahrifat yapıldığı iddiasının yukarıda yapılan açıklamalar karşısında dava sonucuna da tesiri bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile; İnegöl 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4519 sayılı icra takip dosyasında davacının takip konusu senetlere yönelik toplamda 75.000-TL asıl alacak ve bu alacağa bağlı fer'iler yönünden borçlu olmadığının tespitine, takibin davacı yönünden iptaline, davalının senetleri ödememe protestosundan sonra ele geçirmiş olup, bu devrin alacağın temliki hükümlerine göre değerlendirilmesi ve ceza dosyasına göre lehtar olan davadışı N..A.. hakkında sahtecilik suçundan dava açılmış olmasına göre, davalının davacıya karşı takibinde haksız olsa da kötüniyetli hareket ettiği ispatlanamadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu senet üzerindeki davacı F.. O..' un isminin sonradan yazıldığına ilişkin sahtecilik iddiasıyla ceza mahkemesinde dava açıldığı, bu davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. BK 53. (TBK 74) maddesi uyarınca ceza mahkemesindeki maddi olguyu tespit eden mahkumiyet kararı hukuk hakimini bağlayıcı niteliktedir. Mahkemece, ceza mahkemesi sonucunda verilecek kararın kesinleşmesi beklenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21828, Karar No: 2016/1660, Tarih: 11.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21828 E.  ,  2016/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 02/12/2006-31/12/2006 tarihleri arası hariç 25/09/1999-30/06/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının aldığı ücretle birlikte tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... Konfeksiyon Deri Teks. San. Tic. Ltd. Şti. Ve ...'a yükletilmesine,

11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4998, Karar No: 2012/6194, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4998 E.  ,  2012/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29107, Karar No: 2013/20744, Tarih: 17.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29107 E.  ,  2013/20744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki Toroslar Lisesi kantininden gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı yasanın 142/1-b maddesinin uygulanmış olması, her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Okul müdür yardımcısı mağdur ..., mahkemede alınan ifadesinde zarar giderilmesi için herhangi bir başvurunun olmadığını bildirmişse de, kantin işletmecisi olan mağdur ...'ın 14.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile tüm zararının giderildiğini bildirmesi karşısında; okul bahçesi içerisinde bulunan kantinin daraba kilidi ile pencere ve vitrin camının kırılmış olması nedeniyle meydana gelen zararın da giderilip giderilmediği mağdur ...'dan sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3579, Karar No: 2011/6483, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3579 E.  ,  2011/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin global ekonomik kriz bahane edilerek iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının iş akdinin işverence ekonomik kriz nedeniyle ücret indirimini kabul etmemesi gerekçesiyle feshedildiği, fesihte gerekçe gösterilen ekonomik kriz iddiasında bulunulmuşsa da; bu iddianın kanıtlanamadığı, ayrıca bu hususta fesihten önce düşünülmesi gereken hizmet içi eğitim, başka birimde görevlendirme gibi önlemler alınmadığı, çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde bulunan ücret indiriminin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı, fesihin son çare olması ilkesinin ihlal edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.