muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7697, Karar No: 2021/3018, Tarih: 16.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7697 E.  ,  2021/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından; sanığın tarlasına gitmek amacıyla kullandığı ve 2001 yılından önce ilk defa açıldığı bilirkişi raporuyla tespit edilen yolu tutanak tarihinde temizlemek suretiyle yeniden açma yaparak orman alanını işgal suçunu işlediği ve zamanaşımı süresinin belirlenmesi esnasında suç tutanağının düzenlendiği yeniden açma yapılan tarihin esas alınması gerektiği tespit edilerek yapılan incelemede; karar tarihinde zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen suçun cezasının üst haddine göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 21.02.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nin 322. maddesinin verdiği yetkiyle, 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27551, Karar No: 2015/29284, Tarih: 20.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27551 E.  ,  2015/29284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi gereğince davacının davranışları sebebi ile müvekkili şirket tarafından geçerli sebeple sona erdirildiğini ve kıdem ve ihbar tazminatları başta olmak üzere davacının tüm hakedişlerinin kendisine ödendiğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; ”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de tekrarlanmış; 294/3. maddesinde de “hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2. maddesinde ise “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda davacı lehine işverenin işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının 4 aylık brüt ücreti tutarı olarak, davacının işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde kazanılacak olan ve kararın kesinleştiği tarihe kadar gerçekleşen en çok 5 aya kadar ki ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının davacının 5 aylık bürüt ücreti ve boşta geçen süre ücretinin ise 4 aylık bürüt ücreti olarak hükmedilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi oluştuğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10/04/1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8324, Karar No: 2013/16214, Tarih: 03.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8324 E.  ,  2013/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyiz kanun yoluna başvurusu sırasında adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardım konusu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. ve müteakip maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Şöyle ki:

Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ise ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.

Adli yardım kararı, ilgiliye, yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak sorumlu tutulmama, yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet, dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi, davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini imkânlarını sağlar. Mahkeme, talepte bulunanın, yukarıda sayılan hususlardan bir kısmından yararlanmasına da karar verebilir. Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder.

Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden istenir. Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.

Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. Adli yardım talebinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz. Ancak, adli yardım talebi reddedilirse, sonradan gerçekleşen bir sebebe dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir. Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz.

Adli yardımdan yararlanan kişinin mali durumu hakkında kasten veya ağır kusuru sonucu yanlış bilgi verdiği ortaya çıkar veya sonradan mali durumunun yeteri derecede iyileştiği anlaşılırsa adli yardım kararı kaldırılır.

Adli yardımdan yararlanan kişinin mali durumu hakkında kasten veya ağır kusuru sonucu yanlış bilgi verdiği ortaya çıkar veya sonradan mali durumunun yeteri derecede iyileştiği anlaşılırsa adli yardım kararı kaldırılır.

Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur. Adli yardımdan yararlanan kişinin haksız çıkması hâlinde, uygun görülürse yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler hâlinde ödenmesine karar verilebilir. Adli yardımdan yararlanan kişi için mahkemenin talebi üzerine baro tarafından görevlendirilen avukatın ücreti, yargılama gideri olarak Hazineden ödenir. (6100 sayılı Yasa Md. 334 ilâ 340).

Davacı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması neticesinde, davacının üzerine kayıtlı oturduğu evin ve SGK’dan aldığı malullük aylığı bulunmasına göre davacının ödemesi gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olmadığı anlaşılmakla davacının adli yardım talebinin reddine,

2-6100 sayılı HMK’nun 95. İla 100. maddeleri arasında eski hale getirme kurumu düzenlenmiştir. Kanunda, elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimsenin eski hâle getirme talebinde bulunabileceği, süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamayacağı, eski hâle getirmenin dilekçeyle birlikte işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmesi gerektiği açıklanmaktadır.

İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hâle getirme talebinde bulunmasının mümkün olduğu, ancak nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hâle getirme talebinde bulunulabileceği, ilk derece mahkemeleri veya bölge adliye mahkemelerinde eski hâle getirme talebinin ön sorunlar hakkındaki usule göre; Yargıtayda ileri sürülecek eski hâle getirme talebinin ise temyiz usulüne göre yapılıp, inceleneceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, 19.12.2012 tarihli dilekçesiyle sağlık sorunu nedeniyle 10.12.2012 tarihli duruşmaya katılamadığını bu celsede talepleri hakkında karar verildiğini bildirip sağlık ocağından alınan raporu dilekçesine eklemek suretiyle usul işlemlerinin mahkemece eski hale iadesine karar verilmesiyle davaya konu alacakların miktarının ıslah yoluyla artırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 28.12.2012 tarihinde verilen ek kararla; talepten önce 10.12.2012 tarihinde esas hakkında karar verildiği, eski hale iade talebine konu bir işlem bulunmadığı ve nihai karara karşı temyiz yolunun açık olduğu gerekçesiyle talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosya üzerinden yapılan inceleme ile karar verilmiştir.

Mahkemece, 28.12.2012 tarihinde verilen ek kararla; talepten önce 10.12.2012 tarihinde esas hakkında karar verildiği, eski hale iade talebine konu bir işlem bulunmadığı ve nihai karara karşı temyiz yolunun açık olduğu gerekçesiyle talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosya üzerinden yapılan inceleme ile karar verilmiştir.

Davacı vekilinin yatak istirahatli bir raporunun bulunmadığının ve vekaletnamesinde bir başka avukatı tevkil yetkisinin olduğu anlaşılmakla eski hale getirme talebinin reddine.

3-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

4-Davacı vekili müvekkilinin davalı şirket nezdinde Hacettepe Üniversitesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından müvekkilinin raporlu olduğu dönemde haksız olarak feshedildiğini, çalışma koşulları nedeniyle gırtlak ve akciğer kanseri olduğunu müvekkilinin hastalığının meslek hastalığı olduğunu, işverenin gerekli tedbirleri almadığını beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, öğlen tatili ve geçici iş göremezlik ücreti alacağıyla maddi ve manevi tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının müvekkilinden alacağının bulunmadığını, iddialarının maddi ve hukuki gerçeklikten yoksun olduğunu, meslek hastalığının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar, tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin talepleri bu davadan ayrılarak, davacının iş akdini emeklilik nedeniyle feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatı isteyemeyeceği, işverence yıllık izinlerin kullanıldığının veya ücretinin ödendiğinin kanıtlanamadığı, davacıya SGK tarafından maluliyet nedeni ile gelir bağlanması sebebiyle geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin talebin işverene yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 18. maddesinde 4/a bendine tabi sigortalılara kuruma yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarında istirahat raporu alınmış olması şartıyla iş kazası veya meslek hastalığı sebebiyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için, hastalık sebebiyle geçici işgöremezliğe uğraması sebebiyle iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi ödenmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin 3. gününden başlamak üzere her gün için yatarak tedavilerde 17. maddeye göre hesaplanan kazancının yarısı, ayakta tedavilerde ise 2/3'nin geçici iş göremezlik ödeneği olarak ödeneceği, 4857 sayılı Kanunun geçici iş göremezlik ödeneği başlıklı 48. maddesi “İşçilere geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi gerektiği zamanlarda geçici iş göremezlik süresine rastlayan ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatilleri, ödeme yapılan kurum veya sandıklar tarafından geçici iş göremezlik ölçüsü üzerinden ödeneceği, hastalık nedeni ile çalışılmayan günlerde Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin aylık ücretli işçilerin ücretlerinden mahsup edileceği bildirilmiştir.

Bu durumda yapılacak iş; davacının hastalık nedeniyle mi yoksa meslek hastalığı nedeniyle mi geçici işgöremezliğe uğradığını tespit edip, geçici iş göremezlik süresini, davacıya SGK tarafından ödenmesi gereken miktarı da belirleyip davacıya geçici iş göremezlik döneminde ödenmesi gereken ücret miktarını tespit edip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, işin esasına girilip davacının bu talebinin incelenmesi gerekirken; davacıya SGK tarafından maluliyet nedeni ile gelir bağlanması sebebiyle geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin talebin işverene yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının adli yardım ve eski hale getirme taleplerinin reddine, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10344, Karar No: 2014/22033, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10344 E.  ,  2014/22033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararı kendisine tebliğ edilmeyen davalı ...'a vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Ve 433. Maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ve;

2- Temyiz eden davalı ... İl Özel İdaresi vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başka
Yargıtay — Esas No: 2015/16476, Karar No: 2016/1676, Tarih: 15.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16476 E.  ,  2016/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri tarafından, davalılar ..... ve diğerleri aleyhine 06/11/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan ...'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının, davalılardan ..... ile ...'na yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... hakkındaki davanın reddine, davalılardan ...'na yönelik istemin husumet nedeniyle reddine ve ..... hakkındaki davanın ise yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

a) Davacının .....ne ilişkin temyizi incelendiğinde;

2560 sayılı ..... Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yasa gereğince,.....'nün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiş; 2560 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde ise, kanun hükümlerinin diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Şu durumda, davalı ...'nün 2560 sayılı Kanun kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu kabul edilmelidir. Mahkemece, bu davalı hakkındaki davanın idari yargı yolu bakımından reddi yerinde olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davacının davalı ...'na yönelik temyizine gelince;

..... çalışanı olan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan davalılardan ..., Anayasa'nın 129/5. maddesi kapsamında kamu görevlisi sıfatını taşımadığından bu davalıya yönelik istemin husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4923, Karar No: 2016/4821, Tarih: 14.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4923 E.  ,  2016/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların maliki,sürücüsü ve trafik sigortacısı bulunduğu araç ile davacının sürücüsü olduğu motorsikletin kazası sonucu sağ ayak topuğu parçalanan müvekkilinin aylarca süren tedavisi sonrasında askerlik görevini de ifa edememiş ve çürüğe çıkarılmış olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 5.000,00 TL maddi (geçici ve sürekli iş göremezlik) ve 15.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 TL tazminatın kazanın meydana geldiği 15/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte (Davalı ....... maddi tazminattan poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 11/11/2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 36.363,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... .... vekili,davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 21.363,58 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 15/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak ve faizden dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sorumlu olduğuna), 4.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 15/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iki taraflı yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalı ... vekili’nin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.