muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4188, Karar No: 2014/2706, Tarih: 18.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/4188 E.  ,  2014/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2012/783-2012/352

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j. bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, başvurma-peşin ve karar harcından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Belirtilen hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

"492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j bendinde Genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağından davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yapılan harç giderinin talebi halinde davacıya iadesine," sözcüklerin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13852, Karar No: 2013/11945, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13852 E.  ,  2013/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2012 tarih ve 2011/334-2012/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "emtia nakliyat abonman sözleşmesi" ile sigortalıya ait çamaşır makinelerinde kullanılan rulo sac ithalatının davalı ... firması tarafından yapıldığını, davalı ... firması tarafından numune alma işlemi sırasında sac rulosunda hasar meydana getirildiğini, emtiadaki hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek 5.870,00 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 29.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, numunenin ihbarda bulunulan ... Müdürlüğü tarafından alındığını, sac rulosunda zarar meydana geldiği sırada müvekkili şirketin nezaret yükümlülüğü de dahil rulo ile ilgili herhangi bir sorumluluk ve yükümlülüğü bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gümrükte numune alma işleminin davalı firma gözetiminde gerçekleştirildiği,davalının numune alma işlemi sırasında gerekli dikkat ve özen göstermeyerek zarara sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 313,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28685, Karar No: 2012/34295, Tarih: 15.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28685 E.  ,  2012/34295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2008 tarih 2008/295-2008/1170 sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2011 tarih ve 2011/31756-2011/24178 sayılı ilamı ile oy birliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2012 tarih ve 2009/128080 sayılı yazısı ile “duruşmalardaki davranışlarını ve suçun işlenmesindeki eğilimleri ile CMK’nin 231. maddesi bir bütün olarak ele alındığı kararın özünde sanığın kişilik özelliklerini yansıtarak sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönündeki kanaatinin CMK’nin 231 maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı” gerekçesi ile itiraz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/467 Esas, 2012/1087 sayılı Kararı ile daireye gönderilmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2012 tarih ve 2009/128080 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 19.12.2011 tarih ve 2011/31756-2011/24178 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vaki talepleri yerinde görülmekle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne;

2) Dairemizin 19.12.2011 tarih ve 2011/31756-2011/24178 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına;

Dosyanın yeniden incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı yasanın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1023, Karar No: 2022/19496, Tarih: 21.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/1023 E.  ,  2022/19496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, iftira

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından hükümden sonra temyiz dilekçesi ekinde sunulan... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından tanzim edilmiş heyet raporuna göre, "sınır zeka potansiyeli ve Atipik psikoz" olduğu belirtilerek sanığın TCK.nın 32/1. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilmiş olmakla; sanığa ait tüm tedavi belgeleri ilgili kurumdan istenmesi ve 5271 sayılı CMK.nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınarak kendisine bir müdafii tayin edilmesi ile atılı suçların işlendiği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemlerin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6204, Karar No: 2020/2140, Tarih: 09.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/6204 E.  ,  2020/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava bakımından; Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ve davalılardan ... ile ...Mesken San.A.Ş. vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan ... ile ... Mesken San.A.Ş. vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 58.800,00 TL olduğu, davacıların dava, birleşen dava ve ıslah dilekçesi ile toplamda anne ... için 73.241,80 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, davacı baba ... için 42.582,69 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, kardeşler ... ve ... için 20.000,00 er TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 19/11/2013 tarihli kararda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen 04/07/2019 tarihli kararda ise davalılar ... Mesken San.A.Ş. ve ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353-(1)b)1. maddesi gereği ayrı ayrı esastan reddine, davacılar vekilinin sair istinaf

taleplerinin reddine, anne ve baba yönünden hükmedilen manevi tazminat, reddedilen maddi tazminat nedeniyle hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 37 İş Mahkemesi' nin 2016/924 E- 2018/221 K. sayılı kararının HMK’nın 353/(1) b) 2. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilerek, davacı anne ... lehine 73.241,80 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, davacı baba ... için 5.210,21 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, kardeşler ... ve ... için 7.500,00 er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği ve iş bu kararın davacılar vekilince temyize getirildiği anlaşılmaktadır.

1-Davacı anne, baba ve kardeşler yönünden kısmen reddedilen manevi tazminata ve davacı baba için kısmen reddedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Davacı anne, baba ve kardeşler yönünden kısmen reddedilen manevi tazminata ve davacı baba için kısmen reddedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 58.800,00 TL olduğu ve bu kararın davacılar vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen ve reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı temyiz sınırının altında kaldığı açıktır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat ve davacı baba için reddedilen maddi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı anne ...’ in maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 09/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9031, Karar No: 2006/9323, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9031 E.  ,  2006/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunun ek raporunda sadece bozmanın 2. bendindeki endekste yapılan hata düzeltilmiş, bozma ilamının 1. bendindeki hususlar dikkate alınmaksızın önceki raporlar gibi değerlendirme yapılmıştır.

Ayrıca 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı yasayla 5436 Sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 Sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı tarifesine giren yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden bakiye 1 YTL karar harcının davacıya yükletilmesine karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9908, Karar No: 2022/1131, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9908 E.  ,  2022/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Hazine vekili 21/08/2019 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiklerini bildirmiş olmakla,vaki feragat nedeniyle Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyizine gelince;

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; dava konusu Adana İli Seyhan İlçesi Kurtpınar Mahallesi 628 parsel sayılı taşınmazın Ceyhan Kadastro Mahkemesinin 2004/4 Esas-2008/22Karar sayılı kadastro tespitine itiraz davası sonucu oluşan tapu kaydında tapu maliki olarak görünen davalı sayısı, vefat eden tapu maliki ve bu bağlamda veraset ilamı sayısının çokluğu ile aynı isimde birden fazla davalı bulunduğu göz önüne alındığında; davalılar ile tapu malikleri arasındaki hukuki irtibat kurulamadığından dosya kapsamındaki tüm davalıların T.C. Kimlik numaraları ile UYAP sistemine kaydı sağlanıp mükerrer taraf girişi tespit edilirse gerekli düzeltmeler yapıldıktan ve hak sahipliği gözetilerek taraf teşkilinde eksiklik varsa bu eksiklik de giderildikten sonra; dosyada mevcut veraset ilamları yeterli ise bu ilamlar kullanılarak, yeterli değil ise eksik veraset ilamları ilgilisinden temin edilerek her bir davalıya düşecek bedeli gösterir şekilde hesap bilirkişisinden ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden, infazda tereddüt uyandıracak şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Yukarıdaki bent uyarınca gerekli düzenlemeler yapıldıktan sonra; dosyada vekili olan davalılar da bulunduğu gözetilerek vekile tebligat çıkartılması gerekirken, gereksiz yargılama masrafı ve zaman kaybına sebebiyet verecek şekilde asillere tebligat yapılması,

Doğru görülmemiştir.

2- Yukarıdaki bent uyarınca gerekli düzenlemeler yapıldıktan sonra; dosyada vekili olan davalılar da bulunduğu gözetilerek vekile tebligat çıkartılması gerekirken, gereksiz yargılama masrafı ve zaman kaybına sebebiyet verecek şekilde asillere tebligat yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3174, Karar No: 2013/3971, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3174 E.  ,  2013/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili,davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3746, Karar No: 2014/10413, Tarih: 01.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3746 E.  ,  2014/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/333-2012/243

Taraflar arasındaki Tasarrufun İptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davalı borçlu ... İnşaat Sanayii ve Ticaret Ltd.Şti.'nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı iki adet taşınmazı 31.12.2008 tarihinde davalı M.. S..'a sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiş, 1.10.2012 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazların cebri icra yoluyla dava dışı Türkiye Halk Bankasına satıldığından takip konusu alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... İnşaat Sanayii ve Ticaret Ltd.Şti. Vekili, Beyoğlu Mahkemelerinin yetkili olduğunu,davacının daha önce aynı konuda açtığı dava nedeniyle bu davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini, aciz belgesi sunulmadığını, taşınmazların gerçek bedelle ve borçtan önce satıldığını, müvekkili şirketin faaliyet konusunun inşaat sektörü olması nedeniyle satışın muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. S.. vekili, müvekkilinin ikametgah mahkemesinin yetkili olduğunu, taşınmazları iyiniyetle ve gerçek değerinden aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia,savunma, toplanan delillere göre,dava konusu taşınmazların tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen değerleri arasında misli fark bulunmadığı,davalı M.. S..'ın kötüniyetli olduğunun ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm ,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanununun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır.