muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24323, Karar No: 2014/24791, Tarih: 04.09.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14351, Karar No: 2015/28718, Tarih: 17.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14351 E.  ,  2015/28718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/9376

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2011/284 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, katılan L.. A... ye haklarını devreden Fortisbank A.Ş.'ye aldığı kredi borcuna mahsup edilmek üzere, keşideci imzası sahte olan suça konu çeki ciro ederek ibraz ettiğinin iddia olunduğu olayda; aşamalarda söz konusu bankada hesabı bulunduğunu ancak suç konusu çekteki imzanın kendisine ait olmadığı, kredi almadığı ve hesap açtırdığında yanında T.. H.. ile A.. C.. Ö.. olduğu, onlar hakkında şikayetçi olduğu savunması, çek üzerindeki keşideci imzası hususunda inceleme yapılmasına rağmen 2. ciranta imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu çekin Fortisbank'a geçmesine ilişkin kredi sözleşmesi, çek tevdi bordrosu ve ilgili belge asıllarının temini ile sanığın yanında olduğunu beyan ettiği kişilerin tanık olarak mahkemeye celbi, olay hakkında ayrıntılı beyanları ve bu şahıslar ile sanığın imza-yazı örnekleri alınarak ilgili belgeler ve çek üzerindeki ve arkasındaki imza ve yazıların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6989, Karar No: 2012/1802, Tarih: 22.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/6989 E.  ,  2012/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanun'la değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12698, Karar No: 2010/13873, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12698 E.  ,  2010/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babasının nikahsız eşinden olma kızı olduğunu, davalıların ise babasının nikahlı eşi ile ondan, olma oğlu olduğunu, üzerinde 3 katlı ev bulunan 3801 ada 2 sayılı parselin yarı payının davalılara satışının ehliyetsizlik ve muvazaa nedenleriyle geçersiz bulunduğunu ileri sürerek, payı oranında iptal-tescile, aksi halde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, işlemin muvazaalı biçimde yapılmadığını, miras  bırakanın davalıya da bir daire aldığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, satış işleminin mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali-tescil, aksi takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 2 sayılı parselin miras bırakan Ahmet adına kayıtlı iken, miras bırakanın yarı payını üzerinde bırakarak kalan yarı payını 22.09.2000 tarihli resmi akitte davalı eşi Z. ile davalı oğlu F..'e satış yoluyla devrettiği; 27.11.2007 tarihinde ölünce, geride mirasçı olarak eşi Z.. ile ondan olma 6 kızı, 1 oğlu ve evlilik dışı ilişkisinden olma 1 kızının kaldığı görülmektedir.

Miras bırakanın evlilik dışı ilişkisinden olma kızı N.. eldeki davayı açarak işlemin ehliyetsizlik ve muris muvazaası nedenleriyle geçersizliğini ileri sürmüş, payı oranında iptal-tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, muvazaa yönünden davanın kabulüne ve davacının payı oranında iptal-tescile karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, ehliyetsizlik iddiasına dayalı davalar tereke adına açılması gerektiğinden, davacının pay oranında istekte bulunarak açtığı eldeki davada ehliyetsizlik iddiası başından itibaren dinlenemiyeceğine göre, bu yönden herhangi bir soruşturma yapılmamış olmasının sonuca etkisi yoktur.

Muvazaa iddiasına gelince; miras bırakanın, çekişmeli taşınmazının yarı payını davacıdan mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde davalılara devrettiği, paylaştırma savunmasının da kanıtlanamadığı gözetildiğinde, davanın kabul edilmesi doğrudur. Davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, karar ve ilam harcının çekişme konusu yarı payın davacının payı olan 3/32'si üzerinden hesaplanması gerekirken, yarı payın tamamının değeri üzerinden fazla harca hükmedilmesi isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  22.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9453, Karar No: 2016/5435, Tarih: 31.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9453 E.  ,  2016/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16107, Karar No: 2014/19853, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16107 E.  ,  2014/19853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/689-2014/105

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/16107-19853

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6724, Karar No: 2013/16202, Tarih: 29.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6724 E.  ,  2013/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 27.11.2012 tarih ve 2012/17391-34983 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10028, Karar No: 2021/13065, Tarih: 05.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10028 E.  ,  2021/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2017 tarih ve 2017/552 Esas - 2017/417 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında mağdur ... Çürük’ün adının gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 16/03/2017 tarih ve 2017/552 Esas - 2017/417 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığına, suçun manevi unsurun olmadığına, mağdur ile aralarında husumet bulunmadığına, öldürme kastının bulunmadığına, sanığın meşru müdafaa hakkını kullandığına, TCK’nin 35. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna, TCK’nin 29. maddeleri uyarınca sanık lehine azami oranda indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3999, Karar No: 2016/5184, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/3999 E.  ,  2016/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.05.2015 gün ve 16/132 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 119 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın müvekkili tarafından meydana getirildiğini açıklayarak muhdesatın mülkiyetinin müvekkiline aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., davaya bir diyeceği olmadığını bildirmiş, diğer davalılar usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmaya gelmemişler, bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Doğanyuva köyü 119 ada 21 parsel üzerinde bulunan teknik bilirkişinin 03.04.2015 tarihli rapor ve krokisinde Be:2 harfi ile gösterilen sarı taralı 138,17 m2'lik betonarme evin davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelik bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Birşeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 maddeler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre 119 ada 21 parsel üzerindeki binanın davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Bir kısım davalılar vekilinin harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 119 ada 21 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılar adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Davanın değeri ise muhdesatın davalıların paylarına isabet eden değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcı ile aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nun 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapu payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken; tapu payları dikkate alınmaksızın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasına şeklinde karar verilmesi, ayrıca hesaplamalarda davacının uyuşmazlık konusu olmayan payına isabet eden kısmın da dikkate alınması doğru olmamıştır. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bu yönlerden yerinde olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekteyse de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hüküm fıkrasında 1. bentteki “....davacı ...'a ait olduğunun tespitine...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “...davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine..” sözlerinin yazılmasına, yine hükmün 3,4, ve 5. fıkralarının hükümden tamamen çıkartılmasına, yerlerine "3-Dava değeri 108.655,75 TL üzerinden alınması gereken 7.422 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 2.135,40 TL düşülerek bakiye 5.286,60 TL harcın davalılardan tapu kaydındaki payları oranında alınarak Hazine'ye gelir kaydına", "4-Davacı tarafından yapılan 1.299 TL tebligat gideri, 2.135,40 TL harç ve 795,40 TL tebligat gideri toplamı 4.229,80 TL yargılama giderinin davalılardan tapu kaydındaki payları oranında alınarak davacıya verilmesine", "5- Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince 11.092 TL vekalet ücretinin davalılardan tapu kaydındaki payları oranında alınarak davacıya verilmesine" sözlerini içeren fıkraların yazılmasına; hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca ONANMASINA, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.