muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10055, Karar No: 2018/4118, Tarih: 09.04.2018

. AİHM bu kapsamda el koyma ile kanuna aykırı eylem arasındaki illiyet bağının kamu makamlarınca makul bir şekilde değerlendirilmesini de başka bir güvence ölçütü olarak kabul etmektedir. El koyma ve müsaderenin muhakkak uygulanması gerektiği kabul edildiği takdirde özellikle iyiniyetli üçüncü kişiler yönünden eşyanın belirli koşullar dahilinde iadesi veya bu mümkün olamıyorsa eşya sahibinin zararının tazmini gerektiği hususu da kararlarda sıkça zikredilmektedir. Müsadere veya geçici el koyma yoluyla mülkiyet hakkına yapılan müdahalelerin bireyin menfaatleri ile kamunun yararı arasında olması gereken adil dengeyi bozmaması için öncelikle suça konu eşyanın malikinin davranışı ile suç arasında uygun bir illiyet bağının olması, iyi niyetli eşya malikine eşyanın iade edilmesi veya iyi niyetli malikin bu nedenle oluşan zararının tazmin edilmesi gerekmektedir Somut olayda, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçu kapsamında el konulan kamyon iyi niyetli üçüncü kişi konumundaki davacıya ait olduğu anlaşıldıktan sonra dahi el koyma tedbirinin fiili olarak uygulanmasına devam edilmiştir. El konulan aracın fiilen alıkonulması yerine trafik siciline şerh konulmasının niçin yetersiz kaldığı, 5271 sayılı CMK'nun 128. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen el koyma kararlarının sicile şerh verilmek suretiyle icra olunacağı düzenlendiği halde, hangi gerekçe ile araca fiilen el konulduğu mahkeme kararından anlaşılamamaktadır. Araca el konulmasına neden olan eylemle ilgili olarak davacı hakkında herhangi bir suç isnadında bulunulmamıştır. Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede, aracı kullanan davacının kardeşi hakkında cezalandırma talebinde bulunulmuş, mahkeme de davacı, katılan sıfatıyla yargılamaya dahil edilmiş ve yargılama neticesinde davacının kardeşi hakkında mahkumiyetine karar vermiştir. Mahkeme davacıyı somut olay bakımından iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu kabul ederek aracın kendisine iadesine karar vermiştir. Buna rağmen davacının aracının 4 yıl gibi bir süre alıkonularak davacının ticari amaçla taşıma işlerinde kullandığını beyan ettiği aracından elde edeceği gelirden mahrum kalmıştır.Anayasa Mahkemesi'nin 20/9/2017 tarih ve 2014/14195 başvuru numaralı kararında da belirtiği üzere suçta kullanılan veya suça konu eşyalara el konulması; bu eşyaların yeniden suçta kullanılmalarının önüne geçilmesi, caydırıcılığın sağlanması ve muhtemel bir müsaderenin sonuçsuz kalmasını önlemek gibi amaçlar taşımaktadır. Bununla birlikte kamu makamlarının söz konusu tedbirleri alırken kişilerin mülkiyet haklarının korunmasını da gözetmeleri gerekmektedir. Fiilen el koyma tedbirinin uygulanması, kişilerin geçici süreyle de olsa mülkünden yoksun bırakılması gibi ağır bir sonuca yol açmaktadır

. Bununla birlikte kamu makamlarının söz konusu tedbirleri alırken kişilerin mülkiyet haklarının korunmasını da gözetmeleri gerekmektedir. Fiilen el koyma tedbirinin uygulanması, kişilerin geçici süreyle de olsa mülkünden yoksun bırakılması gibi ağır bir sonuca yol açmaktadır. El konulan aracın müsadere edilemeyeceğinin anlaşılmasına ve davacının aracının sicil kaydına şerh konulmak suretiyle daha az zarara yol açabilecek bir yolun da varlığına rağmen yargılama sonuna kadar kamyona fiilen el konulması şeklindeki müdahalenin 5271 sayılı CMK'nun 128. maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olduğu gibi ölçülülük ilkesi ile de bağdaşmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar ışığında, davacının tazminat talebi doğrultusunda zararını karşılayacak uygun bir maddi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26628, Karar No: 2013/30530, Tarih: 24.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/26628 E.  ,  2013/30530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 5179 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar haklarında yeniden karar verilmesine yer olmadığına

2863 sayılı Kanuna ve 5179 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanıklar haklarında bir karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede, sanıklar müdafinin kararı temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından bahisle “ret” kararı verilmesini öneren görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, 27/03/2008 tarihli, 2007/362 esas, 2008/102 karar sayılı karar ile sanıklar haklarında, 2863 sayılı Kanuna ve 5179 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından 5271 sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı sanıkların ve sanıklar müdafiinin süresinde itirazda bulundukları, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2008 tarihli, 2008/533 değişik iş sayılı kararı ile itirazların reddine, suçun sübutu bakımından kararı inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olması nedeniyle Yargıtay ilgili Ceza Dairesine görevsizliğine karar verildiği, Dairemizin 07/05/2012 tarihli 2011/8873 esas, 2012/11413 karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olması nedeniyle dosyanın mahalline iadesine karar verildiği, Mahkemece dosyanın yeniden itiraz mercine gönderilmesi üzerine İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2012 tarihli, 2012/9999 müteferrik sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verildiği, bu kez mahkemece yeniden duruşma açılarak 27/03/2008 tarihli, 2007/362 esas, 2008/102 karar sayılı kararın İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2008 tarihli, 2008/533 değişik iş sayılı kararı ile kesinleştiğinden, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2012 tarihli, 2012/9999 müteferrik sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirtilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/1 maddesinde yazılı karar türleri arasında bulunmayan yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, sözü edilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 267. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7412, Karar No: 2023/4833, Tarih: 14.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7412 E.  ,  2023/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/793 E., 2016/164 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2-Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olduğu kabul edilerek; sanık hakkındaki temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz istemi; katılanın beyanının çelişkili olduğuna, verilen ceza miktarının ağır olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğine, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdurenin telefonuna erkek bir şahıs tarafından mesajlar atılmasına sinirlenen ve mağdurenin kendisini aldattığını düşünen sanığın ekmek bıçağı ile uyumakta olan mağdurenin yanına gidip boğazını sıkarak yatak odasına götürmesi, mağdurenin ellerini ve ayaklarını bağlaması, kafasına ve sırtına yumrukla vurması, kalçasını bıçakla yaralayıp kemeriyle mağdureyi darp etmesi, kaçma fırsatını bulan mağdurenin dış kapıyı açıp apartman içine doğru kaçması, sanığın arkasından gelerek mağdureyi yakalayıp yere düşürüp elindeki bıçakla yine mağdureye darbeler vurup yaralaması, sanığın olay yerinden kaçması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi kapsamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen ''soruşturmaya başlanmadan önce, mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, kendiliğinden serbest bırakma'' şartlarının hiçbirinin olayda gerçekleşmediği, dolayısıyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından; Tebliğname'de bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Mahkeme hükmünde haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının gerekçelendirildiği, ayrıca takdiri indirim maddesinin uygulanmaması nedenlerinin de kararda gösterildiği anlaşılmakla, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2.Mahkeme hükmünde haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının gerekçelendirildiği, ayrıca takdiri indirim maddesinin uygulanmaması nedenlerinin de kararda gösterildiği anlaşılmakla, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısı'nın ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ve mağdurenin 10 yıllık resmi nikahlı evli oldukları, mağdurenin telefonuna erkek bir şahıs tarafından mesajlar atılmasına sinirlenen ve mağdurenin kendisini aldattığını düşünen sanığın ekmek bıçağı ile olay sabahı uyumakta olan mağdurenin yanına gidip boğazını sıkarak yatak odasına götürdüğü, mağdurenin direnmeye çalıştığı ancak sanığın yatak çarşafını yırtıp mağdurenin ellerini ve ayaklarını bağladığı, kafasına ve sırtına yumrukla vurduğu, kalçasını bıçakla yaralayıp kemeriyle de mağdureyi darp ettiği, bina sakinlerinin, apartman görevlisi olarak çalışan mağdureyi ekmek servisi yapması için megafon aracılığıyla çağırdıkları, mağdurenin karşılık vermemesi üzerine apartman yöneticisinin kapı önüne gelip zile basması üzerine sanığın mağdurenin ellerindeki ve ayaklarındaki çarşafı çözüp mağdureyi pencere önüne götürdüğü, mağdurenin yönetici ile pencereden konuşarak Polis'i araması yönünde el işareti yaptığı, bunu fark eden sanığın mağdureyi tekrar içeri çektiği, yöneticinin 155 ihbar hattını arayıp ihbarda bulunduğu, sanığın sigarasını yakmak üzere mutfağa gitmesinden fırsat bulan mağdurenin dış kapıyı açıp apartman içine doğru kaçtığı, sanığın arkasından gelerek mağdureyi yakalayıp yere düşürüp elindeki bıçakla yine mağdureye darbeler vurup yaraladığı, sesler üzerine bina sakinlerinin dışarı çıktığı ve sanığın olay yerinden kaçtığı ancak Emniyet Ekibi tarafından aynı gün olayda kullandığı bıçak ile yakalandığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı

Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 26.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı'nın ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21654, Karar No: 2023/3257, Tarih: 22.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/21654 E.  ,  2023/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2018 tarihli ve .... sayılı kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.03.2019 tarihli ve ... sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.11.2021 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi (aleyhe);

1.Sanığın örgütün finans kaynaklarından olan Bank Asyaya örgüt liderinin çağrısı üzerine para yatırdığına, hesap açtığına,

2.FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Tekayder ve Trabzon Çevre ve Eğitim Derneğine bu yönünü bilerek üye olduğuna,

3.Bu gerekçelerle sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi (aleyhe);

1.Sanığın örgütün finans kaynaklarından olan Bank Asyaya örgüt liderinin çağrısı üzerine para yatırdığına, hesap açtığına,

2.FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Seza Hanımlar Kültür Eğitim Dayanışma ve Yardımlaşma Derneğine ve Trabzon Çevre Eğitim Derneğine bu yönünü bilerek üye olduğuna,

3.Bu gerekçelerle sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

'' ... Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede:

Sanık hakkında adına kayıtlı (0546) (...) (..) (40) nolu GSM hattı ile ByLock programını kullandığı, örgütün çağrısı üzerine Bank Asyaya para yatırdığı, örgütle iltisaklı derneklere üye olduğundan bahisle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de;

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

'' ... Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede:

Sanık hakkında adına kayıtlı (0546) (...) (..) (40) nolu GSM hattı ile ByLock programını kullandığı, örgütün çağrısı üzerine Bank Asyaya para yatırdığı, örgütle iltisaklı derneklere üye olduğundan bahisle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de;

Sanık adına kayıtlı bulunan (0546) (...) (..) (40) nolu GSM hattına ilişkin ByLock tespit değerlendirme tutanağı tamin edilmiş, yapılan incelemesinde kullanıcı İD numarasının 317006

Sanık adına kayıtlı bulunan (0546) (...) (..) (40) nolu GSM hattına ilişkin ByLock tespit değerlendirme tutanağı tamin edilmiş, yapılan incelemesinde kullanıcı İD numarasının 317006

olduğu, kullanıcı adının Zeynepinci olduğu, şifresinin kuheylan.61 olduğu görülmüş,yazışma içerikleri incelendiğinde 20.08.2015 tarihinde 63568 İD nolu kullanıcıya hitaben "iki Kasıma bugün alıyorum biletimi abla alınca saatini haber veririrm" "2 Kasım saat 10 a aldım biletimi yol maximum dört saat sürüyor, metro ile gelicem aştide inicem""bi de kapalı şansım nedir abla" şeklinde mesajlar yazdığı 63568 İD nolu kullanıcının da "canım kapalı gelmiyorsun daha önce konuşmuştuk bunu" şeklinde cevap yazdığı görülmüş, söz konusu GSM hattına ait ByLock sorgu sonucu incelendiğinde 24.12.2014 tarihinde ... İMEİ nolu cihazda ilk kez kullanıldığı tespit edilmiştir. Söz konusu GSM hattına ilişkin olarak BTK'dan temin edilen ByLock servır bilgilerini içerir CD incelendiğinde (0546) (...) (..) (40) nolu GSM hattının 24.12.2014 tarihinden 01.11.2015 tarihine kadar ByLock programına ait 46.166.164.177 İP nolu servırda 11162 bağlantı kaydının bulunduğu, 24.06.2015 tarihine kadar Trabzon İli'nde bulunan baz istasyonlarından sinyal alırken, 16.10.2015 tarihinden itibaren Bartın İli'nde bulunan baz istasyonlarından sinyal aldığı görülmüştür. Kovuşturma sırasında BTK'ya müzekkere yazılarak ByLock tespitine konu ... İMEİ nolu cihazın ayrıca Y. N. adına kayıtlı (0531) (...) (..) (..) nolu GSM hattına takılarak ta kullanıldığının, Y.N. K.'nın ByLock tespit değerlendirme tutanağında ekli kişilerden D. N.'nin babası olduğu, D. N.'nin eşi olan E. K. hakkında (531) (...) (..) (..) nolu GSM hattı üzerinden ByLock kullanıcısı olduğundan bahisle Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/196 Esas 2018/64 sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verildiği görülmüştür. ByLock tespit değerlendirme tutanağından tespit edilen yazışma tarihlerinde GSM hattının Bartın İlinde bulunan baz istasyonlarından sinyal aldığı görülmüştür. Yine ByLock içeriklerindeki yazışmalar doğrultusunda Metro şirketine müzekkere yazılarak 02.11.2015 tarihinde Bartın İli'ndeki tüm şubelerden Ankara İli'ne bilet alan yolcu listeleri temin edilerek yapılan incelemesinde sanığın adının kayıtlı yolcular arasında bulunmadığı görülmüştür. Söz konusu yazışma içeriklerinden her ne kadar GSM hattı sanık adına kayıtlı ise de gerçek kullanıcısının örgüt içi evlilik için Ankara İli'ne görüşmek amacıyla giden bekar bir bayana ait olduğu, 1966 doğumlu sanığın bu tarz konuşmalar yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ByLock programının gerçek kullanıcısının sanık olmadığı değerlendirilmiştir. Kovuşturma sırasında gerçek ByLock kullanıcısı yönünden gereğinin takdir ve ifası için Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmuştur.

Sanığın Bank ... hesap hareketleri üzerinde bilirkişi tarafından yapılan incelemeye istinaden tanzim edilen 23.01.2018 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde sanığın eşi ile ortak olarak 21.05.2004 tarihinde açtırdığı ortak hesaba 11.02.2014 tarihinde 100 Euro yatırıldığı, 28.04.2014 tarihinde çekildiği, 10.09.2014 tarihinde nakit teslimatla 100 Euro yatırılarak katılım hesabı açıldığı, 18.09.2015 tarihinde bu paranın çekildiği görülmüştür.

Trabzon Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünden alınan cevabi yazının incelenmesinde sanığın örgüte müzahir Seza Hanımlar Kültür İletişim Dayanışma ve Yardımlaşma Derneğinin 09.07.2008-05.01.2010 tarihleri arasında,Trabzon Çevre Eğitim Derneğinin 30.11.2014 tarihinden itibaren üyesi olduğu, ayrıca Trabzon Çevre Eğitim Derneğinin 16.12.2014-15.06.2014 tarihleri arasında denetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı görülmüştür.

Sanığa eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirilmesinde, sanığın örgütle organik bağ kuracak şekilde süreklilik, yoğunluk çeşitlilik arz eden eylemlerinin tespit edilemediği görülmüştür

Sanığın eyleminin örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu yönünden değerlendirilmesinde, sanığın örgüte müzahir bankada 2004 yılından itibaren eşi ile ortak hesabının bulunması, 10.09.2014 tarihinde nakit teslimatla 100 Euro yatırılarak katılım hesabı açılmış ise de, paranın yatırıldığı tarih ve miktarı nazara alındığında sanığın örgütün talimatı ile hareket ettiğine dair savunmasının aksine somut bir delil bulunmadığı görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;sanık aleyhine örgütün herhangi bir yapısında görev aldığına dair başkaca bir beyan ve tespit bulunmaması,dijital metaryallerinde atılı su yönünden bir veri tespit edilememiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin sempati düzeyinde kalıp, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince delil yetersizliği nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

Sanık ... Yönünden yapılan değerlendirmede:

Sanık hakkında örgütün çağrısı üzerine Bank Asyaya para yatırdığı, örgütle iltisaklı derneklere üye olduğundan bahisle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de;