muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4650, Karar No: 2022/5272, Tarih: 26.04.2022

Çözümlenmesi gereken sorun; 26/10/2016, 27/10/2016, 28/10/2016 ve 31/10/2016 günleri için işveren tarafından işçilere iş verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı işyerinde keşif yapılmış ve 30.10.2020 tarihli bilirkişi heyet raporu alınmıştır. Bilirkişi raporunda açıklandığı üzere işyerinde iş emirleri formenlere verilmekte, işçilerin yönlendirilmesi formenler tarafından yapılmaktadır. İşçiler aldıkları sözlü emir ve talimatlara göre üretim yapmaktadırlar. İşveren, üretim iş emri formunu sipariş durumuna göre bir hafta veya 10 günde bir formenlere verdikten sonra iş emirleri, bilirkişi raporundaki tespitlere göre, işin durumuna göre bitirilmektedir. Dinlenen davalı tanıkları iş yerinde işçilere iş emirlerini ilettiklerini, işçilerin anılan günlerde yapmaları gereken iş olduğunu ancak işçilerin iş yapmama eylemi nedeniyle iş yapmadıklarını bildirmişlerdir. İşyerinde en son 19.10.2016 tarihli üretim iş emri formunun düzenlendiği, 16102-16103-16104 numaralı iş emirlerinin verildiği, dinlenen davalı tanık beyanlarına göre bu iş emirlerinin 26/10/2016, 27/10/2016, 28/10/2016 ve 31/10/2016 günleri itibari ile tamamlanmadığı anlaşılmıştır. İşyeri çalışanı Ramazan Akay kollukta verdiği 15.11.2016 tarihli ifadesinde "... sendika başkanı da fabrikaya girin, burada başladığınıza dair kartı çektirin ve fabrikada herkes makinanın başına otursun demiş, bizde aynı şekilde fabrikada makinaların başında oturduk, bu oturma eylemimiz 3 gün sürmüştür, her gün bu şekilde gidip geliyorduk, fabrikada bütün çalışabileceğimiz malzemeler bulunmakta idi, fakat biz grup halinde çalışmadık, yani kısacası sendika başkanımızın söylediği şeyleri uyguladık,..." şeklinde beyanda bulunmuştur. Ramazan Akay, bu ifadesini Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/57 esas 2020/409 karar sayılı dosyasında doğrulamış ve aynen tekrar etmiştir.

26/10/2016, 27/10/2016, 28/10/2016 ve 31/10/2016 günlerinde davacı ve arkadaşları tamamlanmayan ve tamamlanması gereken iş emirleri olmasına, kendilerine iş verilmesine rağmen, formenlerin sözlü uyarılarına, işyerinde işçilerin toplu olarak bulunduğu alanlarda ve yemekhanede yapılan yazılı uyarılara, çalışmaları yönündeki toplu olarak sözlü yapılan anonslara, cep telefonlarına yazılı mesaj göndermek şeklinde yapılan uyarılara uymayarak 4 gün iş yapmama eylemine devam ettikleri, iş veren tarafından iş verilmesine karşın 4 günlük iş yapmama eyleminin kanunsuz grev yaptıkları sabittir.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmış, hatırlatma toplu şekilde sözlü ve toplu alanlara asılmak suretiyle yazılı biçimde ve yine cep telefonlarına yazılı mesaj göndermek şeklinde yapılmış, bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren ispat yükünü yerine getirmiştir. Hatırlatmanın işçi bazında tek tek işçinin imzasına yazılı olarak yapılması gerekmez.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmış, hatırlatma toplu şekilde sözlü ve toplu alanlara asılmak suretiyle yazılı biçimde ve yine cep telefonlarına yazılı mesaj göndermek şeklinde yapılmış, bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren ispat yükünü yerine getirmiştir. Hatırlatmanın işçi bazında tek tek işçinin imzasına yazılı olarak yapılması gerekmez.

Davacının, işyerinde 26/10/2016, 27/10/2016, 28/10/2016 ve 31/10/2016 günlerinde yapılan kanunsuz greve katıldığı sabit olup işverence yapılan fesih haklı bir fesih olduğundan bu yöne ilişkin davalı istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, haklı nedenle yapılan fesih nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizde açılan bu dava 11 adetlik seri davadan biri olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 22.maddesi gereğince davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Sonuç olarak; davalı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olduğu, yargılamada eksiklik bulunmamakla birlikte, kanunun olaya uygulanmasında İlk Derece Mahkemesince hata edildiği ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak, yeniden esas hakkında karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

KARAR: Gerekçesi Yukarıda İzah Edildiği Üzere;

Davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kısmen kabulü ile; ... 4. İş Mahkemesi'nin 27/11/2020 tarih, 2019/582 esas, 2020/891 karar sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK 353/1-b-2 bendi uyarınca KALDIRILMASINA,

I-1-Haklı nedenle yapılan fesih nedeniyle davanın REDDİNE,” kesin olmak üzere oy birliği ile karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 06.12.2018 Tarihli 2018/2999 Esas 2018/1939 Karar Sayılı Kararı

“...

1-Feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Davacı vekili feshin geçersiz olduğunu iddia etmekte olup davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığını savunmaktadır.

Davacıya tebliğ edilen (01.11.2016) tarihli fesih bildiriminde özetle;."...26.10.2016 tarihinde diğer işçilerle birlikte işi durdurarak işinizi yapmamak ve çalışmamak suretiyle başlattığınız kanun dışı eyleminizi (...) defalarca yaptığımız ilan, SMS ve uyarılara rağmen 27.10.2016, 28.10.2016 ve 31.10.2016 tarihlerinde devam ettirerek çalışmadığınız (...) tespit edilmiştir (...) Bu itibarle gerek 6356 sayılı kanunun 70. Maddesi, gerekse 4857 sayılı iş kanununun 25/II maddesi (h) fıkrasına göre iş sözleşmeniz 31.10.2016 tarihi itibariyle ihbarsız ve tazminatsız feshedilmiştir..." denilmiştir.

Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından 08.11.2016 tarihinde işyerinde yapılan teftiş sonucunda, 24 işçinin hizmet akdinin devam ettiği, teftiş tarihi itibariyle işyerinde herhangi bir sendika ile imzalanmış toplu iş sözleşmesi bulunmadığı, Birleşik Metal İş Sendikasının işverenliğin merkez büro ve fabrika işyerine ilişkin olarak yetki tespiti başvurusunda bulunduğu, Bakanlıkça yapılan inceleme sonucunda işyerlerindeki toplam toplam 104 işçiden 55'inin adıgeçen sendikaya üye olduğu, bu nedenle sendikanın yasanın aradığı gerekli çoğunluğu sağladığı hususlarının işverenliğe bildirildiği, bildirim üzerine işverenliğin ... 30. İş Mahkemesinde yetki tespitine itiraz davası açtığı, davanın devam etmekte olduğu, işyeri işçilerinden......'un hizmet akdine uygun olmayan davranışları nedeniyle savunmasının istendiği, işçinin savunmasında iddiaları kabul etmediği, davacı işçinin Kandıra Noterliği aracılığıyla 4857 sayılı İş Kanunun 25/II maddesi uyarınca feshedildiği, işyerinde çalışan 56 işçinin, Erhan...'un işten çıkarılması üzerine bu işçi ile birlikte 18:30-20:41 saatleri arasında işyerini terketmeyerek işyerinde bulundukları,bu durumun kolluk kuvvetlerince tutanakla tespit edildiği, işverenlikçe 26-27-28-31.10.2016 tarihlerinde mesaiye gelmelerine rağmen çalışmadıkları yönünde tutanaklar tutulduğu, işverenin başvurusu üzerine 27.10.2016 tarihinde kolluk kuvvetlerinin tuttuğu tutanakta işçilerin mesai saati olmasına rağmen çalışmadıkları ve faaliyette bulunmadıklarının tespit edildiği, işçilerin işbaşı yapmaları için işyerinde ilanla ve SMS ile çağrı yapıldığı, bu süreç neticesinde işçilerden 56'sının iş sözleşmesinin 31.10.2016 tarihinde işverence noter aracılığıyla feshedildiği, toplam 57 işçiden tespit tarihine kadar işe geri alınan bulunmadığı tespit edilmiştir.

Davacı tanıkları ... ve ...duruşmada alınan aynı yöndeki beyanlarında özetle; sendikaya üye olduktan sonra yetki yazısı işverene gelince işverenin işçilere karşı tavırlarının değiştiğini, sözcü olarak seçtikleri......'un bölüm amiri olan... ile görüştüğünde, bölüm amirinin kendisine işveren tarafından sendikaya üyelikten sonra en ufak hatada tutanak tutulması için talimat verdiğini söylediğini, sözcü olan...'ın,...Bey'e...'a sendika konusunda baskı yapıldığını, bu tür baskıları yapmamalarını istediğini söylediğini,...Beyin, "muhatabım değilsiniz muhatabım gelsin" dediğini, 10 gün sonra 18.00 sıralarında...'ın işten çıkartıldığını, ... Hanım'ın yeni sipariş alınmadığında bundan sonra işe gelip oturup gideceklerinin söylendiğini, işlerinin bitmesine rağmen işyerini terketmediklerini, amaçlarının arkadaşlarının işten ayrılmalarına çözüm bulmak olduğunu, ...'ın işten çıkartılmasına bir çözüm bulunmasının istendiğini, bu dönemde sipariş alınmadığı için işlerinin olmadığını, iş verilmediğini, makinalara dokunulmaması, işlem yapılmaması talimatı verildiğini, bu süreçte işlerine devam etmeleri konusunda duyurunun yemekhanede yapıldığını, ancak zaten işlerinin başında olduklarını belirtmişlerdir.

Davalı tanığı Erol CAN duruşmada alınan beyanında özetle; Ekim 2016 tarihinde işyerine sendika yetki belgesi geldiğini, işverenin bu yetkiye yasal itiraz hakkını kullandığını, 12.10.2016 tarihinde işçilerden......'un yanına gelerek 18.30'a kadar kamyonu yüklemesini, 18.30'dan sonra fazla çalışma yapmayacaklarının söylediğini, daha sonra üretim müdürü...'ın yanına gittiğini, aralarında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmediğini, ertesi gün fabrika sahibi olan ...'in geldiğini, yemekten döndüklerinde işçilerin toplandıklarını gördüğünü, işçilerden......'un...Bey'e anlaşma yapalım masaya oturalım, kilidimiz zincirimiz hazır, kapıya kilidi vururuz, bundan sonra olacaklardan biz mesul değiliz, birimize zarar gelirse hepimiz aynı şekilde tepki vereceğiz dediğini, bundan sonra......'dan savunma istendiğini, daha sonra da iş aktinin feshedildiğini, o akşam 18.30'da servise binecekleri esnada fabrikanın ortasında işçilerin toplandığını,......'un işten çıkartılmasına tepki olarak toplandıklarını, bunun iki saat kadar sürdüğünü, saat 21.00'de kolluk kuvvetlerinin çağrıldığını, Kaymakam, Belediye başkanı ve emniyet amirinin geldiğini, bir anlaşma sağlanamadığının söylendiğini, ertesi gün 26 Ekim'de işe geldiklerinde dışarıda sendikalı yetkililerin olduğunu, işçilerin fabrikanın önünde toplandıklarını, saat 09.00'da işçilerin içeriye girdiklerini, makinelerin başında beklemeye başladıklarını, çalışmadıklarını, iş emirlerinin günlük olarak verilmediğini, bu durumun 26-27-28 ve 31 Ekim tarihlerinde devam ettiğini, bu süre zarfında işyerinin telefonlarına SMS atıldığını, SMS'lerde yaptıklarının suç olduğunun, çalışmalarının gerektiğinin, yanlış yolda olduklarının, herkesin işinin başına dönmesinin söylendiğini, ayrıca bu bildirimin çeşitli yerlere asıldığını, yemekhanede bu bildirimlerin okunduğunu, bu dönemde izinli olduğu için iş akti daha sonra feshedilen üç kişi olduğunu, bunlarn... ...ve ... olduğunu, bu kişilerin o hafta izinli olduklarını, ancak işbaşı yaptıktan sonra 02.11.2016 tarihinde aynı eylemlere devam ettiklerini, bu kişilere diğer işçilerin atıldığı, çalışmaları gerektiğinin söylendiğini, buna rağmen bu işçilerin bunun sendikal karar olduğunu, direnişte olduklarını, çalışmayacaklarını söylendiklerini, bu süreçte üretilen malzemelerin geri iade edildiğini, müşteri kaybettiklerini belirtmiştir. Diğer davalı tanığı... beyanında özetle; Eylül 2016 tarihinde işçilerin sendikal başvurusu olduğunu öğrendiklerini,......'un kendisiyle görüşmek istediğini, ... ile birlikte odasına geldiklerini, kendisine işverinin yapacağı her işleme iki kat karşılık vereceklerini, bundan sonra measiye kalmayacaklarını, bu sürecin ne kadar uzarsa onların da buna karşılık herşeyi yapmaya hazır olduklarını söylendiğini, masasının üzerindeki delgeçi göstererek bu boyda kilit ve zincir aldıklarını, gerekirse fabrikaya kilit vuracaklarını işverene söylemesini istediklerini, aynı gün öğlen işçilerin işverinin etrafında toplandıklarını,..

... ile birlikte odasına geldiklerini, kendisine işverinin yapacağı her işleme iki kat karşılık vereceklerini, bundan sonra measiye kalmayacaklarını, bu sürecin ne kadar uzarsa onların da buna karşılık herşeyi yapmaya hazır olduklarını söylendiğini, masasının üzerindeki delgeçi göstererek bu boyda kilit ve zincir aldıklarını, gerekirse fabrikaya kilit vuracaklarını işverene söylemesini istediklerini, aynı gün öğlen işçilerin işverinin etrafında toplandıklarını,...'ın kendisine söylediklerini işçileri arkasına alarak ...'e söylediğini, bunları söylerken tehditkar bir tavrı olduğunu, el kol hareketleri de yaptığını, bu olaydan sonra......'un savunmasının istendiğini, iş aktinin feshedildiğini, bunun üzerine işçilerin 4 gün boyunca yani 26-27-28 (yarım gün), 31 Ekim 2016 tarihlerinde çalışmadıklarını, sadece makinelerin başında durduklarını, çay saatlerinde molaları kullandıklarını, yemeklerini yediklerini, ancak çalışmadıklarını, işlerinin işlerinin başına dönmesi için uyarıldıklarını, bu nedenle iş akiterinin feshedildiğini,... ...,...'ın izinli olduğunu, ancak bu işçilerin de izin dönüşü eylemlerine devam ettiğini, arkadaşlarının yaptığı eyleme destek verdiklerini söylediklerini, şirketin bu dönemde maddi zarara uğradığını belirtmiştir.

Yerel mahkemece bilirkişi heyetinden rapor aldırılmıştır.

... 6. İş Mahkemesinin 2016/1564 E. Sayılı dosyası için Polis Memuru bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, eylemin birinci gününde işçilerin sendika başkanının konuşmasını dinleyip slogan attıkları, ancak çevreye zarar verici bir eylemde bulunmadıkları, 2. 3. 4. Günlerde işçilerin makinelerin başında oturdukları ve faaliyette bulunmadıkları yönünde tespitlerin olduğu, 31.10.2016 tarihinde işveren temsilcisi olduğu düşünülen bir kişinin işçilerin taleplerinin karşılanmasının mümkün olmadığı yönünde işçilere hitaben konuşma yaptığının tespit edildiği belirtilmektedir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

İş görme edimi işçi tarafından işverenin verdiği talimatlara uygun olarak yerine getirilmelidir. İşverenin talimatlarının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile getirilebilecek sınırlamalar ile işçinin eğitimi, yeteneği ve takati gibi hususlara aykırılık oluşturmamalıdır.

1475 sayılı Yasada işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmaması haklı fesih nedeni olarak sayılmış ve işçinin bu anlık durumu yeterli görülmüşken, 4857 sayılı Yasa ile işçinin “görevi yapmamakta ısrar etmesi” kuralı getirilmiştir. Bu noktada işverenin hatırlatmasının ardından sadece bir kez görevi yapmama yeterli sayılmamalıdır. İşçinin görevi yapmama eylemi hatırlatmanın ardından devamlılık arz etmelidir.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmalıdır. Bu hatırlatmanın sözlü ya da yazılı biçimde yapılması mümkündür. Bu konuda ispat yükü de işverendedir.

İşçinin görev tanımının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça öngörülmüş olması işverenin hatırlatma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

İşçiye yapılacak hatırlatmada/uyarıda, işçiye yapması istenen görev açık biçimde bildirilmeli ve işin tamamlanmasına yetecek bir süre öngörülmelidir. Bildirimde, görevin hatırlatılması yeterlidir. Görevin gereklerinin yerine getirilmemesi durumunda iş sözleşmesinin feshedileceği hususunun ayrıca bildirilmesi gerekmez. Ancak, işveren tarafından işçiye bu yönde bir bildirim yapılmış ise, işçinin yeni bir eylemi gerçekleşmedikçe, önceki eylemlerine dayanılarak iş akdi feshedilemez.

İşçinin, verilen görevin bir kısmını yapmış olması halinde, bu davranışının nedenleri üzerinde durulmalı ve işverenin haklı fesih imkânının olup olmadığı, gerekirse uzman bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

İşçinin, verilen görevin bir kısmını yapmış olması halinde, bu davranışının nedenleri üzerinde durulmalı ve işverenin haklı fesih imkânının olup olmadığı, gerekirse uzman bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

Somut olayda davacı işçi olarak çalışmakta olup işyeri çalışma düzeni ve bilirkişi heyeti tarafından işyerinin işleyiş düzenine ilişkin bilirkişi heyet raporuna yansıyan bilgilerden; iş emirlerinin kendilerine değil formenlere verildiği, verilen iş emrinin yerine getirilmemesinden doğrudan işçilerin sorumlu olmadıkları, formenler tarafından verilen emir ve talimatlara rağmen işçi işini yerine getirmiyor ise formen tarafından işçinin yapmakla ödevli olduğu görevin işçiye hatırlatılması gerekmektedir. Dosya kapsamında işverence işçilerin yapmakla ödevli bulundukları görevleri yapmamaları nedeniyle usulüne uygun şekilde uyarılmadıkları, bu konuda tutanak tutulmadığı ve işverence yemekhanede duyuru yapılması, SMS gönderilmesi gibi uygulamanın yasanın aradığı hatırlatma unsuru mahiyetinde bulunmadığı, işçilere genel olarak değil her bir işçiye somut olarak hangi görevin yapılmadığı, yapılması gereken görevin hangi sürede tamamlanması gerektiği hususunda açık hatırlatma mahiyetinde bulunmadığı, bu nedenle 4857 sayılı iş Kanunun 25/II-(H) bendi kapsamında yapılan feshin kanuna ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığı, bu nedenle yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır.

2-Feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık konusudur. Davacı vekili müvekkilinin iş akdinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmekte olup, davalı vekili ise feshin sendikal nedene dayanmadığını savunmaktadır.

Birleşik Metal İş Sendikasının cevabi yazıları ile Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının tespitleri yukarıda aktarılmıştır. Belirtilen tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davalı işyerinde Birleşik Metal İş Sendikasının örgütlenmeye çalıştığı, sonunda işyerinde çoğunluğun sağlanması üzerine 19.09.2016 tarihinde Bakanlığa başvuruda bulunduklarını ve 26.09.2016 tarihinde çoğunluğun sağlandığına dair yazının verildiğini, davalı işyerinde çalışanlardan 62'sinin sendikaya üye olduğu, işverene yapılan bildirimden sonra işverenin sendikaya üye olan tüm işçileri işten çıkardığını, davacının da yürütülen örgütlenme çalışmalarına katıldığı, yazı tarihinde davalı işyerinde sendika üyesi çalışan işçi kalmadığı, baskı sonucu 7 üyenin üyelikten istifa ettiği anlaşılmakla feshin sendikal nedene dayandığı anlaşılmış olup, yerel mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı yönündeki tespitinin dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna uymadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine,

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine,

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

B-Kamu düzeni açısından maddi-hukuki durumun incelenmesinde; ilk derece mahkemesinin kararında Dairemizce re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırılık hallerinden hiç birisinin bulunmadığı saptanmıştır.

HÜKÜM :Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

A-Davalı tarafın istinaf başvuru talebinin ESASTAN REDDİNE,

B-Davacı vekilinin İSTİNAF BAŞVURUSUNUN KABULÜNE;

HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ... 3. İş Mahkemesinin 17.04.2018 tarih ve 2016/720 Esas 2018/258 Karar sayılı KARARININ KALDIRILMASINA,

C-Davanın KABULÜ ile;

1-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

2-Davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının SENDİKAL FESİH NEDENİ DİKKATE ALINARAK takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

3-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğinin tespitine,”

kesin olmak üzere oy birliği ile karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 2018/2304-2305 Esas, 2018/4623-4624-4625-4626-4627-4628-4629-4630-4631-4632-4633-4634-4635 Esas, 2018/2999-3000-3001-3002-3003-3004-3005-3006-3007-3008-3009-3010-3011-3012-3013-3014-3015-3016-3017-3018-3019-3020-3021-3022 Esas sayılı kararları

Yukarıda esas ve karar numarası verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında da özetle; feshin haksız ve geçersiz olduğu, ayrıca sendikal nedene dayandığını kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Başvuru konusu Bölge Adliye Mahkemesi kararları arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı ve işçilerin sendikal tazminata hak kazanıp kazanmadıkları noktasındadır.

B. İlgili Hukuk

1. Avrupa Sosyal Şartı’nın (Sosyal Şart) 5 inci maddesine göre; “Akit Taraflar, çalışanların ve çalıştıranların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için, yerel, ulusal ve uluslararası örgütler kurma ve bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak veya geliştirmek amacıyla ulusal mevzuatın bu özgürlüğü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi taahhüt ederler.”

Sosyal Şart’ın 6 ıncı maddesinin dördüncü fıkrasında, menfaat uyuşmazlığı durumunda çalışanların ve işverenlerin, daha önce yapılan toplu sözleşmelerden doğabilecek yükümlülüklere bağlı olmak koşuluyla grev hakkı dahil, toplu eylem hakkının tanınacağı ifade edilmiştir.