muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4995, Karar No: 2019/8166, Tarih: 13.03.2019

Dikkat edilirse hem kanun maddesi hem de İHAM davadan ve yargılamadan bahsetmektedir. Soruşturma sırasında yapılan işlemler bu uygulamanın dışındadır. Eğer ilkenin soruşturma sırasında yapılan işlemleri de kapsadığı kabul edilirse davaya bakacak hakim bulmakta sıkıntı yaşanır ki Kanun Koyucu bu endişeyle 5320 sayılı Kanunun 11. maddesini düzenleme gereği duymuştur. Bu düzenlemeye göre soruşturma aşamasında savcı gibi soruşturma yapmak zorunda kalan hakim (CMK 163. md) kovuşturmaya katılamayacaktır. ...daki başka bir nedenle bir şekilde dava hakkında soruşturma sırasında karar veren, mesela, tutuklama kararı veren hakim kovuşturmaya bakabilecektir. Dolayısıyla yargılamının yenilenmesi sürecini bu bağlamda yorumlamak ve değerlendirme gerekir.

CMK yargılamanın yenilenmesini üç aşamada ele almıştır.

Sürecin ilk aşaması yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule şayan olup olmadığının değerlendirilmesi aşamasıdır. (CMK 318. md.) İstem kabul edilir ise ikinci aşamaya geçilir. Bu aşamada mahkeme delil toplama işini gerçekleştirecektir. Kanun bu aşamanın soruşturma aşamasındaki usüllere göre yapılacağını açıkca hükme bağlamıştır. Hakim bu aşamada savcının soruşturma aşamasında yaptığı gibi tüm delilleri toplar. Deliller toplandıktan sonra 3. aşamaya geçilir, bu yargılamanın yenilenmesi ve ardından duruşma açılması aşamasıdır. Yani kovuşturma başlar. (...nun 321. md)

Aynı hakimin tüm aşamalarda görev alabileceğini kabul ettiğimizde delilleri toplayan ve duruşma açılmasına karar veren hakimle duruşmayı yapan hakimin aynı kişi olmasını kabul etmiş oluruz ki bu bir nevi savcı ve hakimin aynı kişi olmasına tekabül edecektir. Bu durum ...nun 23. maddesine kesin aykırılık oluşturur.

...nun 23/3. madde ve fıkrası "Yargılamanın yenilenmesi halinde" önceki yargılamada görev alan hakimin aynı işte görev alamayacağını hükme bağlamıştır. Yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine dememiştir. ...nın 311 ve devamı maddelerinde 3. aşama olan duruşma açılmadan önceki aşamaların tümüne "Yargılamanın yenilenmesi istemi" üzerine verilecek karardan bahsetmektedir. Son aşamaya "Yargılamanın yenilenmesi" demektedir. ...nın 315. maddesi yargılamanın yenilenmesi kabul edilemez derken yine son aşamadan bahsetmekte, duruşma açılması kabul edilemez demektedir. ...nın 316 ila 321. maddelerinde ise yargılamının yenilenmesi isteminden bahsetmektedir. ...nun 321/2. madde ve fıkrası ise "Yargılamanın yenilenmesine ve duruşma açılmasına karar verir" şeklindedir. Kanun koyucu "Yargılamanın yenilenmesi istemi" tabiri ile "Yargılamanın Yenilenmesi" tabirini bilinçli olarak kullanmıştır. Dolayısıyla ...nın 23. maddesinin hakimin davaya bakamayacağıhali son aşamasıyla sınırlı tutmuştur. Bu nedenle Yargılamanın Yenilenmesi halinde demiştir. Bu nedenlerle kararı veren hakim yargılamının yenilenmesi istemi hakkında bir karar verebilecektir.

Tabii ki yargılamayı yapan hakim ile yenileme istemi hakkında karar verecek hakimin aynı kişi olmasının sakıncaları vardır. Ancak Kanun koyucu bu sakıncaları kabul edilebilir, katlanılabilir sakıncalar olarak görmüş ve yasağı duruşma aşamasına hasretmiştir. Bunun yanında verilecek kararların itiraza tabi olduğunu hükme bağlayarak, tarafsızlık endişesini ortadan kaldırmıştır. İtiraz mercii yeni bir karar verecek ve endişe ortadan kalkacaktır.

Bunun yanında karar veren hakimin istemi değerlendiremeyecek olmasının sakıncalarıda vardır. Bu kabul edildiğinde hakim tarafların kişiliğini bilmediği davanın öncesi hakkında bilgi sahibi olmadığı ve yargılama sürecine vakıf olmadığı için hem vereceği karar zaman alacak hem de verilecek karar tam anlamıyla tatmin edici olmayacaktır. Bu sakıncanın giderilmesi için CMK da düzenlenen itiraz müessesesinde olduğu gibi istemi karar veren mahkemenin ya da hakimin değerlendirip buna ilişkin görüşünü gerekçesine yazmasında büyük yarar vardır. Zaten ret kararı itiraza tabidir ve itiraz edildiğinde farklı bir hakim ya da heyet dosyayı inceleyerek kararı veren hakimin gerekçesini de dikkate alarak yeni bir karar verecektir. Ayrıca bunun sakıncalarından bir diğeride bir süre sonra karar verecek hakim ya da heyet bulmakta zorluklar yaşanacak olmasıdır. Yukarda belirtildiği gibi 5320 sayılı Kanunun 11. maddesi bu mülahazalara dayandırılarak ihdas edilmiştir. Aynı dava hakkında birden çok yenilenme isteminin bulunması halinde özellikle küçük adliyelerde istemi değerlendirecek hakim bulmak mümkün olmayacaktır. Buna ilişkin İstanbul Anadolu Adliyesi 14. Asliye Ceza Mahkemesinin(Ümraniye 2. Asliye Ceza) 2009/2237 Esas, 2011/667 Karar nolu kararı örnek olarak gösterilebilir. İstemin bir çok kez tekrarlanması nedeniyle davayı en son 18. Asliye Ceza Makemesi incelemiştir.

Bu nedenlerle ...nun 23/3. madde ve fıkrasında hükme bağlanan yasağın sadece ...nun 321/2. maddesinde belirtilen yargılamanın yenilenmesi ve duruşma açılması aşamasından sonrasını kapsadığı önceki aşamalar için yasağın bulunmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/3129, Karar No: 2015/17697, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3129 E.  ,  2015/17697 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/283-2013/675

Dava dilekçesinde, küçükler olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ve temyizin reddine dair ek karar kayyım tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacı K.. Y.. ile davalı H.. Y.. çocukları olarak kayıtlı bulunan 15.01.2001 doğumlu Çiğdem ile 29.03.2007 doğumlu İbrahim'in baba kaydının davalı M.. B.. olarak düzeltilmesi istenilmiş olup bu istem babalık davasıdır. Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Bu bağlamda mahkemenin gerekçeli kararının Cumhuriyet savcısı ve Hazineye tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2019/11480, Karar No: 2020/2525, Tarih: 25.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11480 E.  ,  2020/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan sanık ...‘ın Tekirdağ 2 Nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı 17.12.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer sanık ...’ın temyiz itirazları yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13081, Karar No: 2013/14874, Tarih: 21.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13081 E.  ,  2013/14874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davada, miras bırakan ... mirasçılarından ... ve ... ayrı ayrı imzalı dilekçe ibraz ederek davaya muvafakat ettiklerini bildirmişlerdir. Ancak dilekçeleri mahkeme hakimi, yazı işleri müdürü ve katip tarafından usulen kimlik tespiti yapılmak suretiyle onaylanmamıştır. Buna göre, anılan mirasçıların çağırılıp, dosya arasındaki dilekçelerinin kendilerine okunmak suretiyle doğruluğunun belirlendikten sonra kimlik tespitlerinin mahkeme hakimi, yazı şleri müdürü ve katip huzurunda yapılması, bu şekilde imzaları onaylanan dilekçelerin dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine İADESİNE, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6008, Karar No: 2014/24358, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6008 E.  ,  2014/24358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın dayanağı olan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği Ulusal Yargı Ağı sistemi üzerinden yapılan incelemede kararın henüz kesinleşmemiş olduğunun anlaşılması nedeniyle tazminat isteminin reddine ilişkin hükme yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1635, Karar No: 2021/3922, Tarih: 14.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2021/1635 E.  ,  2021/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Mahkemesi Kararı : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-)İTİRAZ KONUSU:

Sanık ... hakkında Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli ve 2017/245 - 2017/297 sayılı kararıyla "Silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan neticeten 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/2995 - 2017/2517 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun sonuç cezanın 7 yıl 15 ay hapis cezası olarak düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine iş bu kararın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1799 - 2018/2506 sayılı kararıyla onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2021 tarih ve KD - 2021/34362 sayılı yazısı ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1799 - 2018/2506 sayılı kararının KALDIRILMASI talep edilmiştir.

II-)İTİRAZ NEDENLERİ:

Mezkur ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2021 tarih ve KD - 2021/34362 sayılı yazısı ile;

“Sanığın 05.01.2021 tarihli dilekçe ile müdafinin olmadığını, kendisini savunamadığını, suçsuz olduğunu beyanla itiraz talebinde bulunması üzerine yapılan incelemede,

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yargılanan ve hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulurken sanığın, müdafii yardımından faydalandırılmadan cezalandırıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 314/2.maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı Kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafii istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Yargıtay Yüksek 16. Ceza Dairesinin 10.09.2018 gün ve 2018/1799 Esas, 2018/2506 Karar sayılı "temyiz davasının esastan reddi ile hükmün onanmasına" dair ilamının kaldırılması,

Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” şeklindeki gerekçe ile kararın kaldırılması için itiraz isteminde bulunulmuştur.

III-)İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

Dairemiz ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlığın/itirazın konusu: kovuşturma aşamasında tutuksuz olarak yargılanan sanığın, re’sen atanacak bir müdafii yardımından yararlandırılmasının gerekip gerekmeyeceğine dairdir.

Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” şeklindeki gerekçe ile kararın kaldırılması için itiraz isteminde bulunulmuştur.

III-)İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

Dairemiz ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlığın/itirazın konusu: kovuşturma aşamasında tutuksuz olarak yargılanan sanığın, re’sen atanacak bir müdafii yardımından yararlandırılmasının gerekip gerekmeyeceğine dairdir.

Somut olayda; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutuksuz yargılanan ve hükümle birlikte tutuklanan sanık ...’ın sorgu ve savunmasının alınması sırasında müdafiinin bulunmadığı anlaşılmakla:

Talep konusu ilamın dayandığı yargılama ve hüküm tarihi itibariyle gerek Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Daireleri tarafından CMK'nın 150/3. maddesinde zorunlu müdafii atanması için öngörülen hapis cezasının alt sınırının, suçun temel şekline göre belirlenmesi gerektiğini kabul ettiği bir vakıadır. Ancak Dairemiz bilahare Anayasanın 36/1 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1 maddeleri ile teminat altına alınan "Adil yargılanma hakkı" bağlamında CMK'nın 150/3. maddesinin, sözleşmenin 6/3-c maddesi ve müstekar AİHM içtihatları (Pakelli/Federal Almanya Davası. B.No: 8398/78, 25.04.1983, Salduz. Poitrimol-Fransa, 23 Kasım 1993 ve Demebukov - Bulgaristan, başvuru no: 68020/01, 28 Şubat 2008, Dayanan/Türkiye davası, başvuru no:7377/03 Talat Tunç/Türkiye Davası, B. No: 32432/96, 27.03.2007) doğrultusunda yeniden yorumlanması

gerektiğini değerlendirerek yasada öngörülen hapis cezasının alt sınırının, suçun temel şekline göre değil ve fakat uygulanması zorunlu nitelikli haline göre belirlenmesi gerektiğine karar vermiştir.

Bu nedenlerle, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK’nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda "silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırın beş yıldan fazla olduğu" nazara alındığında, sanık hakkında, "silahlı terör örgülü üyesi olmak" suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafii istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunduğu anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-)Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1799 - 2018/2506 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

KARAR:

1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-)Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1799 - 2018/2506 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-)Sanığın üzerine atılı silahlı örgüt suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/2. maddesi ile müsnet suç için uygulanması zorunlu olan TMK'nın 5/1. maddesinin uygulanması sonucunda öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150/3. maddesi uyarınca sanığa barodan zorunlu müdafii tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9923, Karar No: 2013/2415, Tarih: 25.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9923 E.  ,  2013/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle Yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile tek yön işaret levhasının bulunduğu sokaktan bu levhayı gözetmeyip ters yönden gelip bölünmemiş iki yönlü ana caddeye ters yönden girip, sağa dönüş yaptığı sırada, yolun sağ köşe kavşak kenarında bekleyen mağdur kamyonetinin sağ yanı ile çarpması ve mağdurun yere düştüğü sırada,sağ arka tekeri ile de mağdurun sağ ayağının üzerinden geçmesi sonucu yaralanması ile sonuçlanan olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu kabulüyle yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, bilinçli taksir şartlarının bulunmadığına, verilen cezanın ağır olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1864, Karar No: 2012/4046, Tarih: 07.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1864 E.  ,  2012/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, şikayetçilerin alacağının, iş akitlerinin feshi nedeniyle doğan işçilik alacağı olduğunu, İİK'nun 140 ve 206 maddelerine aykırı olarak müvekkillerinin önceliği gözetilmeden sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin düzenlendiği icra dosyasında şirketlere yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, ilk dokuz sıradaki ihtiyati hacizlerin ancak diğer alacaklılar ile garameye girerek pay alabileceklerini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen ... Teknik Müh. Mim. Mak. İnş. İth. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, İİK'nun 206 maddesinin iflas sıra cetveline ilişkin olduğunu, şikayetçilerin ilama dayanmayan alacaklarına öncelik tanınmasının mümkün olmadığını, ikinci sıradaki alacaklının sıra cetveline itiraz etmemesi ve ilk iki sıradan geriye para kalmaması nedeniyle şikayetçilerin pay alamayacağını savunarak, şikayetlerin reddini istemiştir.

Şikayet edilen ... Rulman Mak. İnş. Oto San. Tic. Ltd. Şti. vekili, şikayetçilerin elinde İİK'nun 100. maddesinde sayılan belgelerden bulunmadığını, dolayısıyla önceliklerinin olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçlunun iflas etmediği anlaşıldığından somut olayda İİK'nun 206 maddesinin uygulanamayacağı, şikayetçilerin takiplerinin işçi alacağına dayalı ilamsız takip olduğu ve İİK'nun 100. maddede belirlenen belgelere dayanmadığı, derece kararında süreler doğru belirlendiği gibi ikinci sırada bulunan ... vekilinin herhangi bir şikayetinin olmaması karşısında şikayetçilerin sırasının hiçbir şekilde değişmeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18676, Karar No: 2010/3713, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18676 E.  ,  2010/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1471, Karar No: 2021/6646, Tarih: 20.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1471 E.  ,  2021/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanlığı'ndan alınmasına, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10350, Karar No: 2010/16984, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10350 E.  ,  2010/16984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre davanın ret edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacılar vekili dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın 13.02.1998-15.03.1999 tarihli 1/1000 ölçekli revizyon uygulama imar planında park alanı ve yolda kaldığını bu haliyle tasarruf imkanı bulunmadığını belirterek mülkiyet hakkının davalı idareye devrine karşılık fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla yer bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmaza, davalı idarece davacıların kullanım hakkını kaldıracak şekilde fiilen el atılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin imar planındaki park ve yol alanı olarak ayrılma durumunun fiili el atma sayılmayacağı görüşüne katılmamaktayız. Şöyle ki;