muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11503, Karar No: 2023/12420, Tarih: 05.12.2023

Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

Davacı ... T.C kimlik numaralı ...'ın davalı ... Limited Şirketine ait 108092.09 sicil numaralı iş yerinde 15/02/1992-18/11/1997 tarihleri arasında asgari ücretle sigortalı niteliğinde kesintisiz olarak çalıştığının ve 1994/1. dönemde 120 gün, 1994/2. dönemde 75 gün, 1994/3. dönemde 60 gün, 1995/1. dönemde 105 gün, 1995/3. dönemde 75 Gün, 1996/1. dönemde 120 gün, 1996/2. dönemde 120 gün, 1996/3. dönemde 120 gün, 1997/1. dönemde 120 gün, 1997/2. dönemde 120 gün, 1997/3. dönemde 78 gün, olmak üzere 1.113 gün çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; hak düşürücü sürenin gözetilmediğini, davanın yöntemince ispat edilemediğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, özellikle; davalı şirketin kuruluş sözleşmesindeki iki ortaktan birinin ... ... olması, işbu dosyadaki davacının talep ettiği dönemdeki çalışmalarını doğrulayan tanık beyanları ile özellikle; davacının Kuşadası 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin 2007/112E ve 2015/493 K sayılı kararı ile 01.03.1999 – 01.03.2007 yılları arasında aralıksız olarak ... ... yanında çalıştığına karar verilmiş olması nedeni ile ilk derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın isabetli olduğu, ayrıca; kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işveren nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 1992 – 1998 yılları arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde çalıştığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işveren nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 1992 – 1998 yılları arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde çalıştığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25004, Karar No: 2022/1930, Tarih: 11.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/25004 E.  ,  2022/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3532, Karar No: 2015/4420, Tarih: 15.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3532 E.  ,  2015/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :24.03.2014

Numarası :2011/302-2014/171

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece iki defa keşif kararı verilmesine karşın aynı bilirkişilerle keşife gidilmesi ve rapor alınması usule aykırı ise de davacı tarafından ayıplı olduğu iddia edilen hususların tespiti yaptırılmadan tesisin çalışır hale getirilmesine ve böylece ayıbın varlığının usulen kanıtlanamadığına, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasının sonuca etkili olmayacağının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6230, Karar No: 2021/11840, Tarih: 23.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6230 E.  ,  2021/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAŞKANLAR KURULU

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kesin kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi istemine ilişkin talebi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Y A R G ITAY K A R A R I

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yetkileri Hakkında Kanunun 35 inci maddesinde; Bölge adliye mahkemesi Başkanlar kurulunun görevleri düzenlenmiş olup, anılan maddenin birinci fıkrasının üçüncü bendinde de, “3. Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek,” hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen hüküm ile, ilgili bölge adliye mahkemesi başkanlar kurulunca; benzer olaylarda verilen kesin nitelikteki kararlar arasındaki uyuşmazlık ile ilgili Yargıtay’dan karar verilmesini istemeleri halinde izleyecekleri usul detaylı olarak düzenlenmiş olup, burada başvurunun gerekçeli olarak, başkanlar kurulunun kendi görüşünün de eklenmesi suretiyle yapılacağı açıkça kural altına alınmıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 31/05/2021 tarihli ve 2021/10 Esas sayılı başvurusunda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2021/392 Esas - 2021/416 Karar sayılı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2020/1103 Esas - 2020/1008 Karar sayılı kesin kararları arasında, uyarlama davalarında ihtiyati tedbir kararı verilip verilemeyeceği hakkında görüş farklılıkları nedeniyle uyuşmazlık bulunduğu bildirilerek, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un "Başkanlar Kurulunun Görevleri" başlıklı 35 inci maddesinin birinci fıkrasının üçüncü bendi gereğince uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir.

Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1375 Esas sayılı dosyasında; davacı, kiralananda nargile kafe olarak faaliyet gösterdiğini, Covid - 19 salgını nedeniyle iş yerinin Mart 2020 döneminde kapatıldığını, Haziran - Ekim 2020 döneminde açılmışsa da nargile vb. tütün mamullerinin yasaklanması nedeniyle neredeyse hiç gelir elde edemediğini, bu dönemde gelirlerinin %95,43 oranında düştüğünü belirterek 1 Nisan 2020 tarihinden itibaren işleyen kiraların ve bu karar tarihinden itibaren işleyecek kiraların 6.600 TL'den 1.980 TL'ye düşürülerek ödenmesi ve bu kararın altı aylık süreçlerde gözden geçirilmesi hususunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve 1 Nisan 2020'den Covid - 19 etkisinin sona ereceği tarihe kadar aylık kira bedelinin 1.980 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın esasını halleder nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2021/392 Esas - 2021/ 416 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın niteliğinin yargılamayı gerektirdiği ve uyuşmazlığın esasını halleder nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/753 Esas sayılı dosyasında; davacı, davalı tarafın maliki olduğu taşınmazın restaurant olarak 01/01/2020 başlangıç tarihli, 8 yıl süreli ve aylık 23.000 TL bedelli kira sözleşmesi ile kiralandığını, pandemi süreci nedeniyle bir çok iş yerinin kapandığı, ticari faaliyetlerinin bitme noktasına geldiği ve aylık kira bedellerinin ödenemez durumda olduğunu, iş hacminde meydana gelen düşüş nedeniyle TBK'nun 138. maddesinde ön görülen şartların oluşması nedeniyle kira bedelinin 01/05/2020 tarihinden itibaren ve Covid-19 salgının etkili olduğu dönem boyunca geçerli olmak üzere aylık 11.500 TL'ye uyarlanması ve aylık 11.500 TL olarak ödenmesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın esasını çözer nitelikte olduğundan ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği, davacının tacir olup davalı kiralayan ile yazılı bir sözleşmesinin bulunduğu, bu aşamada kira sözleşmesinin uyarlanması için yaklaşık ispata elverişli delil bulunmadığı gerekçesiyle, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2020/1103 Esas - 2020/1008 Karar sayılı kararı ile Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2020/753 Esas sayılı dava dosyasında verilen 10/08/2020 tarihli ara kararın kaldırılmasına, ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, davacının 01/01/2020 tarihli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğu kiralananın aylık kirasının taleple bağlı kalınarak 01/05/2020 tarihinden itibaren işleyen henüz ödenmemiş kiraların ve bu karar tarihinden itibaren işleyecek kiraların aylık 11.500 TL olarak ödenmesi hususunda ihtiyati tedbir konulmasına, ihtiyati tedbirin mahkemece HMK'nın 396/1 maddesi uyarınca 6 aylık süreler içerisinde ve toplanan delil durumuna, alınan tedbirler ve tedbirlerin davacı üzerindeki etkilerine göre yeniden değerlendirilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15.Hukuk Dairesinin ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin benzer olayda verdikleri kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu görülmektedir. Bu uyuşmazlığın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun uyarınca giderilmesi talep edilmektedir. Daha önce, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kesin kararları arasındaki benzer nitelikteki uyuşmazlığın giderilmesi istemi üzerine Dairemizin 04/06/2021 tarihli ve 2021/3452 Esas -

2021/6001 Karar sayılı kararıyla; " Covid-19 salgın (pandemisi) hastalığının doğrudan veya salgının önlenmesi amaçlı kısıtlayıcı ve yasaklayıcı idari tedbirlerden olumsuz etkilenme nedeniyle kira bedelinin uyarlanması davası ile, sözleşmenin imzalanmasından sonra meydana gelen, toplumun büyük kısmını etkileyerek tarafların sosyal, ekonomik dengesini bozan salgın sonrasında taraflardan biri için edimin ifasının katlanılamayacak hâle gelmesi nedeniyle kira sözleşme koşullarının (bedelinin) değişen koşullara uyarlanması talep edilmektedir. Burada uyarlama istemindeki amaç sözleşmenin feshi veya dönme değil, sözleşmenin ayakta tutulmasıdır. Uyarlama davaları inşai davalardan olup, yargılama sonucu verilen mahkeme kararı ile sonuç doğurur. Pandemi nedeniyle açılan uyarlama talepli dava sürecinin uzaması halinde etkilerinin dahada ağırlaşması söz konusu olacaktır. Dava açılmasıyla başlangıçta verilecek tedbir kararlarının; pandeminin seyri, alınan tedbir kararlarının esnetilmesi ve sıkılaştırılmasından kaynaklı olarak olumsuz etkilenen kiracıların faaliyet gösterdiği sektördeki etkileri, kiracının indirimli kirayı ödemedeki suistimali ve kiracının yargılamayı uzatmaya matuf hareketleri gibi hallerde mahkemece talep üzerine her zaman değişikliğe gidilebileceği ve dava sonucunda tarafların alacaklarını faizi ile tahsil imkanı dikkate alınarak her somut dosya bazında değerlendirilmesi gerektiği izahtan varestedir. Tedbir kararı verilmemesi durumunda; doğrudan veya önleme amaçlı idari kararlar nedeniyle pandemiden kaynaklanan ekonomik darlığa bağlı olarak kira bedelinin eksik ödenmesi nedeniyle Türk Borçlar Kanunu'nun 315. maddesi uyarınca sözleşmenin feshi ile temerrüt nedeniyle tahliyesi mümkün hale gelir. Uyarlama davalarında amaç taraflar arasındaki sözleşmenin ayakta tutulması ile gerçekleşen olağanüstü durumlar karşısında başlangıçta var olan edimler arasındaki adaletin yeniden tesis edilmesidir. Uyarlama talepli olarak açılan davalarda ihtiyati tedbir kararı verilmediğinde, dava sonuna kadar kira sözleşmesinin ayakta tutulması bazı hallerde mümkün olmayabilir. Uyarlama davasından beklenen, sözleşmenin gerçekleşen olağanüstü duruma rağmen koşulların değiştirilmesi ile ayakta tutulmasıdır. Açılan davada esas hakkındaki hükme kadar taraflar açısından davanın uzamasından kaynaklanan sakıncaları gidermek ve geçici hukuki koruma sağlamak, böylelikle davacının açmış olduğu davayı kazanması halinde dava konusu olan şeye kavuşmasını daha dava sırasında güvence altına almak mağduriyetin önüne geçmek amacıyla tedbir kararı verilebilir

. Uyarlama davasından beklenen, sözleşmenin gerçekleşen olağanüstü duruma rağmen koşulların değiştirilmesi ile ayakta tutulmasıdır. Açılan davada esas hakkındaki hükme kadar taraflar açısından davanın uzamasından kaynaklanan sakıncaları gidermek ve geçici hukuki koruma sağlamak, böylelikle davacının açmış olduğu davayı kazanması halinde dava konusu olan şeye kavuşmasını daha dava sırasında güvence altına almak mağduriyetin önüne geçmek amacıyla tedbir kararı verilebilir. Aksi halde özellikle pandeminin doğrudan doğruya etkisi nedeniyle veya salgın önleme amaçlı idari tedbirler nedeniyle faaliyetleri yasaklanan veya kısıtlanan sektörlerdeki işletmelerin kiracıları işletme cirolarının azalması nedeniyle aşırı ifa güçlüğüne düşüp kiralarını ödeyememe durumunda kalıp, uyarlama davasının sonuçlanmasına kadar temerrüt nedeniyle sözleşmenin feshiyle kiralanandan tahliye edilebilecek ve uyarlama davası ile amaçlanan sözleşmenin ayakta tutulması amacına ulaşılamayacak, yargılama sonucu verilecek uyarlama kararı bir şekilde işlevsiz hale gelecektir." gerekçesiyle, salgın (pandemi) hastalık sebebiyle kira bedelinin uyarlanmasına ilişkin davalarda, davanın ve uyuşmazlığın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğine ilişkin verilen ret kararının usul ve yasaya uygun bulunmadığı, HMK'nın 389 vd. maddelerindeki koşulların bulunması halinde ihtiyati tedbir kararı verilebileceği şeklinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasındaki görüş ve uygulama uyuşmazlıklarının giderilmesine karar verilmiştir.

Somut uyumazlık; pandemi nedeniyle kira bedelinin uyarlanmasına ilişkin davalarda ihtiyati tedbir kararı verilip verilemeyeceğine ilişkin olup, Dairece verilen 04/06/2021 tarihli ve 2021/3452 Esas - 2021/6001 Karar sayılı kararla bu durumda, koşulların bulunması halinde ihtiyati tedbir kararı verilebileceği şeklinde karar verilmiş olmakla, uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 31/05/2021 tarihli ve 2021/10 sayılı kararına istinaden iletilen mevcut talep yönünden daha önce karar verildiğinden yeniden uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, 23/11/2021tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5373, Karar No: 2024/3580, Tarih: 06.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5373 E.  ,  2024/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/21 E., 2023/239 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 08.03.2011 tarihli yazısı ile ilaç alım sözleşmesi kapsamında olarak eczane tarafından hak sahiplerine verilen ilaçlar için düzenlenen reçeteler ve eklerindeki 49 adet "ilacı teslim aldım" yazı ve imzasının sigortalı ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesine dayalı olarak, reçete bedelleri toplamının beş katı tutarında 23.782,30 TL para cezası ile birlikte birinci kez uyarılma işlemi ve ayrıca 14 reçetenin sahte olduğu gerekçesiyle taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ile reçete bedelleri toplamının on katı tutarında 10.000,00 TL para cezası ile birlikte iki yıl süreyle sözleşme imzalamama işlemi yapıldığının bildirildiğini, yazı ve imzaların hak sahipleri veya yakınlarına ait olduğunu, yasa ve sözleşmeye aykırı herhangi bir işlem gerçekleşmediğini, sahte olduğu belirtilen 14 adet reçetede herhangi bir sahtelik olmadığını, işlemlerin haksız olduğunu ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, Kurumun 08.03.2011 tarihli yazısıyla bildirilen; 23.782,30 TL ceza ile 15.03.2011 tarih itibarıyle davacı müvekkilinin 1.kez uyarılmasına dair işlemin ve 14 adet reçetenin sahte olduğuna dayalı olarak tesis edilen 10.000,00 TL ceza, sözleşmenin feshi ile iki yıl süreyle yeni sözleşme yapılmamasına dair işlemlerin haksız ve hukuka aykırı olduklarının tespiti ile bu kararların iptaline, sözleşmenin taraflar arasında geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 14 adet reçetenin sahiplerinin bilgisi dışında düzenlendiğini, reçete sahiplerinin bu reçetelerde yazılı ilaçları eczaneden almadıklarını, reçetelerin arkalarındaki yazı ve imzaların adına reçete düzenlenmiş kişilere veya yakınlarına ait olmadığını, 49 adet reçetedeki ilaçların ise alındığını ancak reçete arkasındaki imzaların sahte olduğunun tespit edildiğini, İdare ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan 2009 yılı tip sözleşme ve eki niteliğindeki Protokol hükümleri gereğince ve müfettiş raporu doğrultusunda işlem yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI