muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9274, Karar No: 2006/17595, Tarih: 14.12.2006

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/16259, Karar No: 2008/6010, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/16259 E.  ,  2008/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira uyarlaması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 28 taşınmaz için 18.8.1993 tarihli sözleşme ile 49 yıl süre ile irtifak hakkı tesis edildiğini, ilk yıl kira bedelinin belirlendiğini,sonraki yılların Devlet İhale Genelgesi artış oranına göre arttırılacağının ve sonraki 3 er yıllık dönemlerde ilk yılın davalı tarafça belirlenip artışın ilk dönem gibi yapılacağının kararlaştırıldığını, 2. üç yıllık dönem başında kiranın çok yüksek belirlendiğini, bu nedenle 4. ve 5. yıl kiralarının tespiti için dava açıldığını, eldeki davanın 6. yıl kira bedeline ilişkin olduğunu ileri sürerek tespit edilen bedelin 10 448 833 113 TLden 800 000 000 TL ye indirilmesini istemiştir.

Davalı, 4. yıl kirasının sözleşmeye göre belirlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut bozmalara uyularak ve 4. ve 5.yıllar kira bedeli için açılan davada verilen bozma kararı gözetilerek davanın kısmen kabulüne, 1998 6.yıl irtifak hakkı bedelinin 3 819 094 272 TL olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 18.8.1993 tarihli ve 49 yıl süreli irtifak hakkı sözleşmesinin 6.maddesinde irtifak bedelinin üçer yıllık dilimler halinde olup, ilk yıl kirasının davalı tarafça yeniden belirleneceği, 2 ve 3. yıl artışlarının Devlet İhale Genelgesi artış oranına göre yapılacağının kararlaştırıldığı görülmüştür. Davacı, 2. üç yıl kirası yeniden belirlenirken fahiş oranda artırım yapıldığını bu nedenle 4. ve 5.yıllar kira bedelleri için dava açıldığını ve eldeki davanın 6. yıl kira bedeline ilişkin olduğunu bildirmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden 4. ve 5. yıl kira bedelleri ile ilgili olarak açılan davanın Yargıtay’dan bozularak geldiği ve henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır. Bu davanın sonucu birebir eldeki dava sonucunu etkileyeceğinden, bozma sonucu aynı mahkemenin 2007/19 esas numarasını almış olan davanın mahkemece bekletici mesele yapılarak kesinleşmesi beklenmesine ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bend gereğince temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 1.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7453, Karar No: 2023/5719, Tarih: 07.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7453 E.  ,  2023/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : Bafra Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/2786 Değişik iş

KABAHAT : 5326 sayılı Kabahatler Kanunu' na muhalefet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun ( 5326 sayılı Kanun) 32 nci maddesine muhalefet ettiği gerekçesiyle muteriz ... hakkında, Bafra Kaymakamlığının 15.12.2021 tarihli ve 1216 karar defter sıra numarası ile uygulanan 427,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/2786 Değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31922 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31922 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, Bafra Kaymakamlığının 04/10/2018 tarihli ve 2018/01 sayılı kararı uyarınca idari para cezasına konu alanı kapsayacak şekilde kamunun istifadesine açık, bahçe ve üzerinde tesis bulunmayan açık alanlarda, umuma mahsus yerlerde veya umumun istifadesine sunulan piknik ve ören yeri gibi alanlarda, nerede park halinde olduğuna bakılmaksızın her türlü aracın içerisinde ve dışında ve açıkça alkollü içeceklerin içilmesinin yasak olduğu gerekçesiyle, kabahatli ve arkadaşlarının çocuk parkı yanındaki boşlukta park halindeki araç içerisinde alkol aldıklarından bahisle 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesinde yer alan "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca 07/12/2021 tarihli tutanak tanzim edildiği, anılan tutanağına yönelik başvurunun idarî para cezası karar tutanağının geçerli olduğu, aksinin ancak başvurucu tarafından ispat edilmesi gerektiği, kamunun istifadesine açık, bahçe ve üzerinde tesis bulunmayan açık alanlarda, umuma mahsus yerlerde veya umumun istifadesine sunulan piknik ve ören yeri gibi alanlarda, nerede park halinde olduğuna bakılmaksızın her türlü aracın içerisinde ve dışında ve açıkta alkollü içeceklerin içilmesinin yasak olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, araçta bulunanlar hakkında alkol raporu düzenlendiği, kabahatli ... hakkında düzenlenen alkol raporunda sonuç olarak 0.00 promil şeklinde tespitin yer aldığı, bu halde kabahatlinin alkol kullanmadığı anlaşılmakla, kabahatli hakkında idarî para cezası karar tutanağı tanzim edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden taleplerin KABULÜNE,

2. Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/2786 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca muteriz hakkında uygulanan idari yaptırım kararının KALDIRILMASINA, dosyanın Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14643, Karar No: 2017/107, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14643 E.  ,  2017/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13331, Karar No: 2013/7377, Tarih: 07.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/13331 E.  ,  2013/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay HC-Hak Yoksunluğu

Özel Çağdaş Polikliniği mesul müdürü ve doktor olan sanığın gerçekte psikolojik rahatsızlığı bulunmayan kişilere muayene ücreti karşılığında yeşil reçete ile satılan ve uyuşturucu etkisi bulunan Rivotril, Akineton ve Xanax isimli ilaçları yazmak suretiyle gerçeğe aykırı yeşil reçete düzenleyip menfaat temin ettiği iddiasıyla açılan davada sanığın savunmasında; muayene ettiği hastalara teşhise uygun ilaçlar yazdığını söylemesi ve yüklenen suçu kabul etmemesi; hastaların beyanlarında psikolojik rahatsızlıkları bulunduğunu belirtmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla reçetelerde ismi geçen kişilerin gerçekte belirtilen rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığının araştırılıp, varsa rahatsızlıklarına ilişkin tedavi ve raporların temini ile reçetelere konu ilaçların konulan teşhislerle uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna veya Adli Tıp Kurumuna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınması; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından reçeteler nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, varsa bu konuda Sağlık Bakanlığı veya Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişlerince düzenlenmiş teftiş raporunun da temin edilmesinden sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ve eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliği ile karar karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32213, Karar No: 2012/40042, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32213 E.  ,  2012/40042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9800, Karar No: 2023/9360, Tarih: 09.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9800 E.  ,  2023/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/539 E., 2023/528 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ödeme emrinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Eskişehir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün düzenlediği ödeme emrinin 12.04.2016 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun Kapsamında; Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğünce Merkezi İdare Vergi Gelirlerinden alınan müvekkili Büyükşehir Belediye pay tutarından 2016 Ocak dönemi payından 1.455.743,99 TL, 2016 Şubat dönemi payından 3.710.531,21 TL ve 2016 Mart dönemi payından 2.043.056,61 TL olmak üzere toplam 7.209.331,81 TL kesilerek davalı Kurum hesabına aktarıldığını, sonuç olarak ödeme emrine konu olan borç kesinti nedeni ile davalı Kuruma ödenmiş durumda iken kesinti tarihinden sonra işbu ödeme emrinin düzenlenerek müvekkiline gönderildiğini, bu nedenlerle yapmış oldukları ödeme nedeniyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkili kurum aleyhine açılan 2016/25996 sayılı ödeme emrinin iptaline ilişkin davanın haksız ve yersiz olup reddi gerektiğini, 5779 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine istinaden İl Özel İdareleri, Büyükşehir Belediyeleri ile belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşların tahakkuk etmiş ve ödenmemiş borçlarının bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılacak paylarından kurumlarının talebi üzerine ilgilisine göre Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü veya İller Bankası tarafından kesinti yapılmak suretiyle tahsili yoluna gidildiğini, işveren prim borçlarına mahsup edilmek üzere gerekli kesintilerin yapılarak kesilen tutarların Müdürlüklerine gönderilmesi gereğinin T.C. Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğüne iletildiğini ancak Muhasebat Genel Müdürlüğü tarafından Eskişehir Büyükşehir Belediyesi adına gönderilen herhangi bir tutar bulunmadığını, bu nedenle işveren borçlarının icraya intikal ettirildiğini, 6183 sayılı Kanun gereği icra takibi başlatıldığını, davacıya ödeme emri gönderildiğini, davalı Kurum hesabına aktarılmış bir tutar bulunmadığını, bu nedenle açılan davanın haksız ve yersiz olup reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli ve 2016/561 E. 2016/962 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli ve 2016/561 E. 2016/962 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararıyla; Muhasebat Genel Müdürlüğünün 01.09.2016 tarihli mahkemeye verdiği cevabi yazıda; davacı Belediyenin -Ocak 2016 gelirlerinden 1.455.746 TL, 01.02.2016 tarihinde; şubat 2016 gelirlerinden 3.710.531 TL 29.02.2016 tarihinde ve Mart 2016 gelirlerinden 2.043.056 TL 31.03.2016 tarihinde aktarım yapılarak SGK'a ödendiği; SGK'nın Muhasebat Genel Müdürlüğüne yazdığı 15.02.2016 tarihli yazıya göre, davacı Belediyenin 14.01.2016 tarihi itibariyle tahakkuk etmiş prim, işsizlik sigortası primi, damga vergisi ve idari para cezası borçlarının gecikme zammı dahil toplam 5.753.587,82 TL olarak bildirildiği ve dava konusu işyerinin 2015/Kasım ayına kadar olan prim borçlarının dahil edildiği ödeme emrinde ise 2015/12. ay ve 2016/1. ay prim borçlarının da ilave edilmiş olduğu, ancak ödeme emrinin düzenleme tarihi olan 01.04.2016 tarihi itibariyle Kuruma yaklaşık 7.209.331 TL ödenmiş olduğunun Muhasebat Genel Müdürlüğü tarafından bildirilmiş olması karşısında; 2015/Kasım ayına kadar olan borçların ödeme emrinin düzenlenme tarihi itibariyle ödenmiş olduğu, 2015/Aralık ve 2016/Ocak aylarına ait prim borçlarının ödenmesi konusunda ise bir talepte bulunulmadan doğrudan icrai takibat yoluna başvurulduğu, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun hükümleri uyarınca büyükşehir belediyelerinin SGK'ya olan prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi, mümkün olmazsa 6183 sayılı Kanun hükümleri kapsamında tahsili yoluna gidilmesi gerektiğinden,mahkemenin ödeme emirinin iptaline ilişkin olarak vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.