muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15088, Karar No: 2012/23576, Tarih: 06.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/15088 E.  ,  2012/23576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

07/04/2009 tarihinde yüzüne karşı karar verilen sanığın CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 29/04/2009 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28931, Karar No: 2019/11270, Tarih: 13.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28931 E.  ,  2019/11270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 27.09.2012 tarihinde yapılan ihaleyi kazanarak 1180, 1416, 1570 ve 1794 parti numaralı orman emvallerini satın aldığını, ancak süresi içerisinde kesin satışını yaptırmayarak bedeli zamanında ödememesi nedeniyle ihalenin feshedildiğini ve ikinci ihale ile başkasına ihale edildiğini, davalının ihalesi üzerinde kalan emvallerin satışını yaptırmayarak bedelin zamanında ödenmemesi nedeniyle idareyi zarara uğrattığını, oluşan gecikme nedeniyle idare aleyhine zarar oluştuğunu ileri sürerek, iki ihale arasında bedel farkı ve dava konusu partilerin satış tutarının ilk ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günleri ile ikinci ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günleri arasında geçen süreler için ihale şartnamesinin 14. maddesinde kabul edilen %18 faiz oranı üzerinden hesaplanan gecikme cezası toplamı olan 3.959,04 TL'nin her bir ihale yönünden ihalelerin en son bedel ödeme günlerinden (05.03.2014, 24.02.2014, 03.03.2014) itibaren, T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranına göre tahakkuk edecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 3.959,04 TL'nin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, dava konusu her bir ihale yönünden ihalelerin en son bedel ödeme günlerinden (1416 nolu partilenin ihalesi yönünden 806,33 TL bedel için 05.03.2014 ve 1794 nolu partininin ihalesi yönünden 690,09 TL bedel için 05.03.2014'den ve 1180 nolu partininin ihalesi yönünden 1.112,25.TL bedel için 24.02.2014'den ve 1570 nolu partinin ihalesi yönünden 1.350,37 TL bedel için 03.03.2014'den) itibaren ayrı ayrı işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, Ek zarar (2998 nolu partilenin ihalesi yönünden 308,61 TL, 3000 nolu partininin ihalesi yönünden 308,61 TL) üzerinden reeskont faizi taleplerinin ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Davacı eldeki davada, iki ihale arasında idare aleyhine oluşan bedel farkı ile şartnamenin 14. maddesinde hükme bağlanan gecikme zararını talep etmiş, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda gecikme cezası ve bedel farkı hesaplanmış ve mahkemece de bu bedele hükmedilmiştir.

Davacı eldeki davada, iki ihale arasında idare aleyhine oluşan bedel farkı ile şartnamenin 14. maddesinde hükme bağlanan gecikme zararını talep etmiş, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda gecikme cezası ve bedel farkı hesaplanmış ve mahkemece de bu bedele hükmedilmiştir.

Somut olayda, mahkemece kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; davanın kabulüne, şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise; “bilirkişi raporuna göre davacı idarenin toplam 3.959,04 TL alacağı bulunduğu, ek zarar adı ile hesaplanan miktarın asıl borca eklenilmesi ve toplamı üzerinden faiz yürütülmesinin faize faiz yürütülemeyeceğine ilişkin Borçlar Kanunun 104/son hükmüne aykırı olacağı bu nedenle ek zarar hesaplaması üzerinden faiz hesaplaması talebinin yerinde olmadığı(19 HD.,18.01.2011, 2010/5424E. 2011/202K) mahkememizce aldırılan bilirkişi raporunda her ne kadar iki ihale arasındaki idare aleyhine bedel farkı nedeniyle oluşan zarar dolayısıyla ilk ihale bedeline göre şartnamenin 14. madde hükmü uyarınca hesaplanan %18 lik tutara gecikme cezası denilmişse de bunun aslında ek zarar olduğu mahkememizin hüküm fıkrasında sehven davalıdan tahsiline karar verilen toplam zarara reeskont faizi işletilmesi yazıldığı ve yine sehven parantez içinde (2998 nolu ....308,61 TL 3000 nolu partinin ihalesi yönünden 308,61TL) ibaresinin yazılmış olduğu bu hususun tashihe düzeltilmesi olanağı bulunmadığı” şeklinde gerekçe oluşturularak, kısa karar (hüküm) ile gerekçeli karar arasında çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ile kısa karardaki hükmün az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarıda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4603, Karar No: 2022/15531, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4603 E.  ,  2022/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-...... Makina Sanayi ve Ticaret LTD. Şti. temsilen müdür ...'in hükmü temyiz isteminin incelenmesinde:

Yüzüne karşı verilen 24/12/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13/01/2016 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Katılan ..., Katılan ... vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve....A.Ş. vekili'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

İflas eden şirket olan ... Tesisat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alacaklı olması nedeni ile hileli iflas suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ... A.Ş.'nin hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, ... A.Ş. vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... A.Ş.'nin delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, davaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ..., katılan ... vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6425, Karar No: 2022/8903, Tarih: 08.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/6425 E.  ,  2022/8903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müsadereye ilişkin hükümde, TCK'nın 54/4. madde ve fıkrası yazılması gerekirken 54/1. madde ve fıkrasının yazılması mahallinde giderilebilecek yazımı hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/393 Esas - 2012/170 Karar sayılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan almış olduğu 10.04.2013 kesinleşme tarihli hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında TCK 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın; hakkında verilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1917, Karar No: 2025/2767, Tarih: 13.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1917 E.  ,  2025/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2023/1276 E., 2024/60 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2022/497 E., 2023/286 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, davalının 1/3 oranında payına sahip olduğu bağımsız bölümü 22.500,00 TL bedel karşılığında 12.06.2005 tarihinde yapılan sözlü satış sözleşmesi ile satın aldığını, taşınmazın zilyetliğin de o tarih itibariyle teslim edildiğini, taşınmazın satış bedelinin davalıya ait hesaba daire satın alma bedeli açıklaması ile ödendiğini ancak taşınmazın tapuda devredilmediğini, 18.07.2022 günü davalının ortak tanıdıkları vasıtası ile dairenin kilidini değiştirdiğini, davalıya ulaşıp taşınmazın devrini talep etme girişiminde bulunsa da irtibat kurmanın mümkün olmadığını, bu durumda müvekkilinin taşınmazın devrini alamayacağını anladığını ileri sürerek; 13.06.2005 tarihinde ödenen 22.500,00 TL'nin uyarlama ve denkleştirici adalet kuralları gözetilerek temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14.06.2023 tarihli değer artırım dilekçesi ile talebini 416.548,20 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının alacağının zamanaşımına uğradığını, davacının 2005 yılında müvekkilinin 1/3 payına sahip olduğu daireyi satın almak istediğini, daha sonra taraflar arasında bedel konusunda bir anlaşma dahi yapmaksızın davacı tarafından müvekkilinin hesabına 22.500,00 TL ödeme yapıldığını, akrabalık ilişkilerine istinaden davacıya dairenin kullanımının verildiğini, davacıya defalarca taşınmazın devrinin yapılamayacağının söylendiğini, sadece 1/3 pay davalıya ait iken yapılan ödeme ile taşınmazın devrinin yapılacağını düşünmenin ve bu düşünce ile 17 yıl boyunca beklemenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca davacının kendisine bir ev almasına rağmen taşınmazı boşaltmamasının iyi niyetli olmadığını gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 18.07.2022 tarihinde anahtarın değiştirildiğinin tespiti ile ferağ umudunu yitirmiş olacağı, davalının paşdaş olması ve başka malikler bulunmasının tek başına ferağdan ümidini kesmesini gerektirmeyeceği, davalı tarafından davacının taşınmazdan tahliyesi veya kira bedeli talebi gibi herhangi bir talepte bulunulduğu ispatlanamadığı gibi, davacının abonelikleri alması ve tadilat yaptırmasının tapu devrine inandırıldığını gösterdiği, bu nedenle davalının zamanaşımı itirazının reddi gerektiği, taşınmazın harici satım sözleşmesi ile davacıya devredildiği, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak herkesin verdiğini geri alması gerektiği, denkleştirici adalet ilkesince tespit edilen değerin dava tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile ödenmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 416.548,20 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihinin, satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği göz önüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için, ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarih olduğu, 18.07.2022 tarihi itibariyle davacının tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı, dava konusu taşınmaz için davacı tarafından davalıya ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre ifanın imkansız hale geldiği tarihteki ulaşacağı alım gücünün, bilirkişiden denetime elverişli rapor alınmak suretiyle tespit edildiği, raporun hükme esas alınmasının yerinde olduğu gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 2005 yılı itibariyle taşınmazın tapuda devredilmeyeceği hususunu bildiğini, davacının aradan geçen 17 yıl sonunda denkleştirici adalet ile iade talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, harici satım sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin denkleştirici adalet kurallarına göre iadesi istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 2005 yılı itibariyle taşınmazın tapuda devredilmeyeceği hususunu bildiğini, davacının aradan geçen 17 yıl sonunda denkleştirici adalet ile iade talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, harici satım sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin denkleştirici adalet kurallarına göre iadesi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, zamanaşımın 18.07.2022 tarihi itibariyle başlamasına sözleşme nedeniyle davacının ödediği bedeli denkleştirici adalet ilkesine göre, davalıdan isteyebilecek olmasına, hükme esas alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1511, Karar No: 2020/3820, Tarih: 06.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1511 E.  ,  2020/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma 2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet 2- Tedavi ve Denetimli Serbestlik

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarihli ve 2011/785 esas ve 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde :

Adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesine ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu konuda bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesine ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu konuda bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.