muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/208, Karar No: 2013/2211, Tarih: 08.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/208 E.  ,  2013/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı Türkiye İş Bankası vekili, davalı iflas idaresi vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekilleri ayrı ayrı (asıl ve birleşen davada), 07.03.2002 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada gösterilen 35 alacağın gerçek alacak olmadığını ileri sürerek, bu alacakların sıra cetvelinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair kararın Yargıtay 19.Hukuk Dairesi'nin 12.02.2009 gün ve 2009/670-955 esas-karar sayılı ilamı ile "kayıt terkin davalarında husumetin alacağına itiraz edilen alacaklılara yöneltilmesi gerektiği, iflas idaresi aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı, ispat külfetinin davalı alacaklılarda olduğu, alacakların sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan birbirini doğrulayan belgelerle ispat edilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dava hakkında verilen kararın kesinleştiği,

davalılarden ...'nin alacağının 2.350,40 TL ve ...'nın alacağının 6.299,76 TL olduğu gerekçesiyle, asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava da ise, ... hakkındaki davanın reddine, davalılardan Süleyman'ın alacağının 6.299,76 TL ve Mevlüt'ün alacağının 2.350,40 TL olarak sıra cetvelinde yer almasına, adı geçen iki davalının bakiye alacakları ileri diğer davalıların tüm alacaklarının sıra cetvelinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı Türkiye İş Bankası vekili, davalı iflas idaresi vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmişlerdir.

1-Davacı İş Bankası vekilinin temyiz nedenleri yönünden:

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı İş Bankası vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Dava, iflas sıra cetvelinde yer alan bir kısım alacakların terkini istemine ilişkindir.

1-Davacı İş Bankası vekilinin temyiz nedenleri yönünden:

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı İş Bankası vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Dava, iflas sıra cetvelinde yer alan bir kısım alacakların terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Yargıtay 19.Hukuk Dairesi'nce bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında da belirtildiği üzere davalılardan ...'nın alacağı fatura karşılığı mal satımına, ...'nin alacağı ise eser sözleşmesine dayanmaktadır. Davalılar işçi statüsünde olmadıkları gibi alacakları da İİK'nun 206/1.maddesine göre işçilik alacağı niteliğinde değildir. Yasa'nın satış veya eser sözleşmelerinden doğan alacaklara, herhangi bir rüçhan veya imtiyaz hakkı vermediği gözardı edilerek bu davalıların alacaklarının sıra cetvelinde 1.sırada gösterilmesi doğru değildir.

2-Davalı iflas idaresi vekilinin temyiz nedenleri yönünden:

Bozma ilamında da değinildiği gibi kayıt terkini istemine ilişkin davaların, alacakları itiraza uğrayan alacaklılara karşı açılması gerekir. İflas idaresine husumet yöneltilemeyeceğinden iflas idaresi aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemez. Esasen, bozma ilamına uyulmakla davalı iflas idaresi yönünden usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Buna rağmen, asıl ve birleşen davada davalı iflas idaresi aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

3-Davalı ... vekilinin 02.01.2012 havale tarihli dilekçesinin, davacı İş Bankası'nın temyizine karşı davalının cevapları yanında temyiz talebini de içerdiği, ancak temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından, temyiz talebinin bu nedenle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı İş Bankası A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1-b) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı İş Bankası A.Ş. Vekilinin diğer temyiz itirazlarının, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2425, Karar No: 2015/3930, Tarih: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2425 E.  ,  2015/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/344-2014/638

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak nitelik itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece ,aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde ,aylık 2.407,00 TL olan kira parasının 01.04.2013 ila 01.04.2014 dönemi için aylık 6.000,00 TL + KDV olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı şirketin, 01.04.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi bitiminden sonra yenilenen 01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve yeni malik olan davacının iktisap ile sözleşmenin tarafı haline geldiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01/04/2009 başlangıç tarihli sözleşme ile stopaj kiracıya ait olmak üzere aylık kiranın 2.200 TL olarak kararlaştırıldığı, aynı sözleşmenin hususi şartlar bölümünde yer alan 22.madde hükmüne göre yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında her yıl kira artışı yapılacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket taşınmazı iktisap etmekle kiraya verenin halefi haline gelmiş olup kira sözleşmesindeki şartlar ile bağlıdır.01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi sona ermediğinden kira parasının tespiti sözleşmedeki artış esasları gözetilerek yapılabilir. Mahkemece bir önceki dönem kirası belirlenerek sözleşme süresi içerisinde kalan davaya konu dönem kirasının tarafların tacir olduğu da gözetilerek sözleşmedeki artış hükmüne göre tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nefaset kurallarına göre kira bedelinin tesbitine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3905, Karar No: 2020/892, Tarih: 04.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3905 E.  ,  2020/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29/04/2016 gün ve 2015/508 - 2016/446 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/05/2018 gün ve 2016/11266 - 2018/3452 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının HBD Tekstil Ltd. Şti.'nin ortaklarından biri iken bu şirketteki tüm hisselerini 24.03.2010 tarihinde Halil Sorkunlu ve İbrahim Alan'a devrettiğini, devir sırasında şirket yönetimi ile devrin gerçekleşmesinden önceki bir husus nedeniyle ortaya çıkacak tüm borç ve zararları karşılamayı taahhüt eden bir garanti sözleşmesi imzaladığını, HBD şirketinin 31.05.2010 tarihinde tüm aktif ve pasifleri ile devir suretiyle müvekkili davacı ile birleştiğini, Denizli Gümrük Müdürlüğünün 29.05.2014 tarihli yazısı ile 19.10.2006 tarihinde HBD şirketi tarafından alınmış olan yatırım teşvik belgesinin iptal edildiğini öğrendiklerini, bu belge ile vergi ve fonlardan istisna sağlandığını, belgenin re'sen iptal edilmesi nedeniyle HBD tarafından ithal edilen makinelerin vergilerinin faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğini, HBD’nin yönetimi tarafından devir sırasında bu belge ile ilgili bilgi verilmediğini, bu belgenin devir sırasında müvekkili şirkete teslim edilmediğini, şirketin iptal sebebiyle yüklü bir vergi ödeme tehlikesine düştüğünü, teşvik belgesi kapsamında makineler için Ekonomi Bakanlığı hesabına 200.- TL ekspertiz ücreti yatırmak zorunda kaldıklarını, teknik danışmanlık ve araştırma ve iş takibi hizmetleri için YMM Rıza Çelikkol ile anlaştıklarını ve müvekkil şirket tarafından 17.000.- TL danışmanlık ücreti ödendiğini, davalının garanti sözleşmesi kapsamında bu borçtan mes'ul olduğunu ileri sürerek 17.200.- TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4285, Karar No: 2017/16656, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4285 E.  ,  2017/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21760, Karar No: 2013/14040, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21760 E.  ,  2013/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, dosya içeriğindei Tokat Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 19.02.2010 tarihli raporda ve Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği bilindiğinden, 1.46 promil alkollü olarak trafikte ... kullanan sanık yönünden atılı suçun oluştuğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8920, Karar No: 2014/6679, Tarih: 08.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/8920 E.  ,  2014/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2006/202-2013/121

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davadaki davacı A.. A.. vekilince duruşmalı ve asıl davada ve birleşen davalarda davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ve birleşen dosya davacı A.. A.. vek. Av. M. E..U.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten ilaç aldığını, ilaç bedeli olarak iki adet 2005 vade tarihli senetler verdiğini, sonradan bu senetlerin yenilenerek 2006 vade tarihli 250.000'şer TL'lik bonolar verildiğini, davalının bedelsiz kalan senetleri icra takibine koyduklarını, 2006 vadeli sonradan verilen senetlerin ise bedelleri ödenerek geri alındığını, buna rağmen yeni alınan senetlere protesto çekildiğini, olsa olsa senetlerin yeniden sahte imza ile ortaya çıkarıldığını ileri sürerek 30.01.2006 tanzim tarihli 25.02.2006 ve 25.03.2006 vade tarihli senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2006/610 esas sayılı davada davacı D.. K.. vekili 2006 vadeli iki adet senedin avalisti durumunda bulunan D.. K..'nun sözkonusu senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını iddia ederek bu durumun tespiti ve senetlerin müvekkili yönünden iptalini istemiştir.

Birleşen 2006/290 Esas sayılı dava dosyasında davacı A.. A.. vekili, davalının borcun yenilenmesi sonucu hükümden düşürülen 30.10.2005 vadeli ve 14.12.2005 vadeli senetleri icra takibine koyduğunu, oysa bu senetlerinde BK 114. maddesi uyarınca borcun yenilenmesi nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek başlatılan takibin iptaline ve müvekkilinden tahsil edilen 50.214 TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada ve birleşen davalarda davalı vekili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş 2005 vade tarihli senetlerde kısmi ödeme yapılması üzerine, bakiye alacak için davacının 2006 vadeli iki adet senet verdiğini, ancak bu senetlerinde ödenmeyince, protesto edildiğini, davacının başka alacaklıları hacze başlayınca 2005 vadeli senetleri takibe koyduklarını, icra dosyasında bakiye kalan 50.022 TL'yi tahsil ettiklerini belirterek, davacı borçludan başka alacakları kalmadığını, davacının elindeki 2006 vadeli senetlerin sahte olduğu beyanlarıyla davaların ayrı ayrı reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, bonolar, davalı beyanı karşısında asıl davanın kabulüne, 25.02.2006 vadeli 25.000 TL bedelli, 25.03.2006 vade tarihli 25.000 TL bedelli senetler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, birleşen 2006/610 sayılı dava yönünden davacı D.. K..'nun 25.02.2006 vadeli ve 25.03.2006 vadeli senetler yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, birleşen 2006/290 Esas sayılı dava yönünden, davalı elindeki 25.000'şer TL'lik sonraki iki adet senedin ayrıca davalı tarafından tahsiline kalkışılmasının davalı beyanı karşısında mümkün olmayacağı ve ayrıca takibe konulamayacağı gerekçesiyle bu davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dosyadaki davacı A.. A.. vekili ve asıl ve birleşen davalardaki davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl davanın davacısı A.. A.. eczacı olup, davalı ecza deposundan 2005 yılında ilaçlar alıp, karşılığında 30.10.2005 ve 14.12.2005 vadeli bonolar verdiğini, bu bonoların vadesinde ödenmediğini bunun üzerine tarafların bir araya gelerek 30.01.2006 tarihli protokol imzaladıklarını, anılan protokole göre ödenmeyen borçların yerine, borcun 50.000 TL bedelle sabitlenip, 25.02.2006 ve 25.03.2006 vade tarihli iki adet bonoların verildiği dosya içeriği ile sabittir.

Davacı yan, iş bu davasında protokol gereği verilen 2006 vade tarihli iki adet bononun bedellerinin davalıya ödenip geri alındığını, buna rağmen davalının protokolden önce verilmiş olan ve elinde bulunan iki adet 2005 vade tarihli bonoları icra takibine konu etmesi üzerine icra dosyasına ikinci kez 2006 tarihinde ödeme yapıldığını iddia etmiştir.

2006 vade tarihli iki adet bononun borçlu davacı elinde olması, bu bono bedellerinin ödendiğine karine teşkil eder. Bunun aksini davalı kanıtlamak durumundadır. Öte yandan 2006 vade tarihli bono bedellerinin ödenerek geri alındığının kabulü halinde, asıl borçla ilgili olarak, 30.01.2006 tarihli protokolle hükümsüz kalan 2005 vade tarihli iki adet bono nedeniyle yapılan icra takibindeki ödeme, mükerrer ödeme durumundadır.

Hal böyle olunca, mahkemece açıklanan bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden asıl ve birleşen davadaki davacı A.. A.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, asıl davada ve birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı A.. A.. yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davalardaki davalıdan alınıp, anılan davacıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.