muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6569, Karar No: 2016/3665, Tarih: 21.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6569 E.  ,  2016/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre; sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

Olay günü, başka suçtan işlem yapılacağı sırada kolluk kuvvetlerine suça konu nüfus cüzdanını ibraz ettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, dosyada mevcut kriminal rapora göre nüfus cüzdanının arka ve ön yüzünde soğuk damga izi bulunmasına rağmen, bu hususun belirtilmediği, heyetimizce yapılan incelemede "suça konu nüfus cüzdanı üzerindeki sanığa ait fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunduğu" tespit edildiğinden nüfus cüzdanında gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekmeyecek nitelikte olduğu, iğfal kabiliyetini haiz olduğu, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin,yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesinin bazı kısımlarını iptal etmiş olması,

b) Suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi ile ayrıca hüküm fıkrasına "suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23973, Karar No: 2006/29934, Tarih: 26.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23973 E.  ,  2006/29934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Belediye Başkanlığı vekili şikayetinde, yapılan takip sonucunda belediyeye ait ...Bankası Pendik şubesindeki hesaplarına haciz konduğunu yasa uyarınca haczi kabil olmayan mevduat hesabına konan haczin kaldırılmasını talep etmiş mahkemece dosyanın infaz edildiğinden konusu kalmadığından "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği görüldü.

5393 Sayılı Belediye Yasası 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda haciz tarihi itibari ile olayda anılan yasanın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır, taşınmaz malları haczolunmaz. Ayrıca 277 sayılı kanunun 1. maddesine göre 5237 sayılı belediye gelirleri kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları belediye vergi ve resimleri hükmündedir bu paralarında haczi kabil değildir.

Somut olayda şikayetçi belediyeye ait mevduat hesabına yatırılan paraların yukarıda belirtilen yasa maddeleri dikkate alınarak haciz tarihi itibari ile bankadan ve belediyeden gerekli araştırma yapılarak kaynağı ve nitelikleri belirlenmelidir. Bankadaki paranın vergi, resim, harç niteliğinde olması veya kamu hizmetine fiilen tahsis edilmesi halinde haczedilemiyeceği düşünülmelidir. Şikayetin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Haczedilmezlik şikayetine konu banka hesabından para ödenerek dosya borcunun kapatılması, borçlu şikayetinde haklı çıktığı takdirde ileride bu paraları geri isteme hakkı bulunduğundan haczedilmezlik şikayetin incelenmesinde hukuki yararı vardır. Şikayetten usulünce feragat edilmediği halde mahkemece olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Belediye Başkan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15038, Karar No: 2012/3190, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15038 E.  ,  2012/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16651, Karar No: 2015/17085, Tarih: 05.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16651 E.  ,  2015/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüze karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01/03/2013 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2383, Karar No: 2019/4996, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2383 E.  ,  2019/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN....SAYILI DOSYADA

ŞİKAYETÇİ :...

BİRLEŞEN ...SAYILI DOSYADA

ŞİKAYETÇİ :... .

BİRLEŞEN .... SAYILI DOSYADA

ŞİKAYETÇİ :

BİRLEŞEN DOSYALARDA

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen 2017/690 E. sayılı dosyalarda şikayetçi vekili, müvekkili alacaklarının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek alacaklarının sıra cetveline kayıt ve kabulünü talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen 2017/665 E. sayılı dosyada şikayetçi ... vekili, müvekkili alacağının işçi alacağı olması sebebiyle 1. sıraya kaydedilmesi gerekirken 4. sıraya kaydedildiğini ileri sürerek müvekkili alacağının 1. sıraya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, birleşen 2017/690 E. sayılı dosyası kapsamında şikayetçi tarafın iflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağı bulunmadığına ya da sırasına yönelik bir şikayette bulunmayıp, İİK'nın 233. maddesi hükmüne aykırı olduğu iddiasıyla iflas idaresinin, şikayetçinin takibe konu alacağının ve dilekçesi ekinde bulunan belgelerin alacağı ispatlamaya yeterli olmadığını ve alacak talebinin yargılamayı gerektirdiğinden reddine dair işleminin ve buna dayanarak hazırlanan sıra cetvelinin iptalini talep ettiği, bu davanın sıra cetveline itiraz niteliğinde olduğu ve diğer davaları da etkileyeceği, alacağın varlığı ve miktarı ile sıraya ilişkin davalarda davaya bakmak görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, birleşen 2017/665 E. sayılı davada davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince aynı sıra cetveline ilişkin birden fazla dava açıldığı için bu davaların birleştirilerek görülmesi, usul ekonomisine ve aynı sıra cetveli hakkında farklı kararların çıkmasını engellemesi yönünden hukuk düzenine uygun olduğu,diğer davacıların açtığı davalar hakkında verilen görevsizlik ve davanın usulden reddi kararları kesinleşmiş olduğundan, davacı ... yönünden de diğer davacılar yönünden görevli hale gelen Asliye Hukuk Mahkemesinde birleştirilen ...'in davasının görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, birleşen 2017/665 E. sayılı davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, birleşen 2017/665 E. sayılı davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 353/1- a/3. maddesinde; "Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği", 362/1-c maddede ise "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemeler arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı, bu uyuşmazlıkların en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla birleşen 2017/665 E. sayılı davada davacı vekili temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle adı geçen davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23937, Karar No: 2014/21992, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23937 E.  ,  2014/21992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/722-2014/290

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17083, Karar No: 2012/13856, Tarih: 06.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17083 E.  ,  2012/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/2008- 28/04/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren ve davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8252, Karar No: 2016/4772, Tarih: 27.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8252 E.  ,  2016/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

1- Sanığın katılan ile birlikte ortak oldukları şirkete ait karar defterinde 02.10.2009 tarihli hisse devrine, 05.10.2009 tarihli ...'un müdür olarak tayinine ilişkin ortaklar kurulu kararlarında katılanın imzasını taklit edip sahtecilik yaparak bu kararları notere tasdik ettirmekten ibaret eylemlerinin, noter onaylarında bir sahtecilik bulunmadığından ve noter onayının belgeleri resmi evrak haline dönüştürmeyeceğinden 5237 sayılı TCK'nun 207/1. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.