muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5306, Karar No: 2024/813, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5306 E.  ,  2024/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/40 E., 2016/146 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onama yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Mahkemece, olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde ile yakalandığı gerek ikrâr yollu savunması ve gerek tutanak kapsamından uyuşturucu maddeyi sanığın bizzat ayakkabısından çıkartarak görevlilere teslim ettiği, sanık hakkında 11.02.2015'de İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanığın yükümlülüğünü ihlâl nedeni ile dosyanın kapatılarak kamu davası açıldığı, böylece atılı suçu işlediği anlaşıldığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10051, Karar No: 2019/4302, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10051 E.  ,  2019/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şirket hissesi devrinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile 2002 Yılında evlendiğini bu evlilik birliğinin tarafların açmış olduğu boşanma davasına kadar devam ettiğini, .... Aile Mahkemesinin 2010/104 Esas 2011/463 Karar sayılı ilamı ile sonuçlandığını davanın kabulü ile neticelendiğini, davalı ... evlilik birliği içerisinde 17/11/2003 tarihinde.... ilinde faal Teknik Alüminyum İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 1/8 hissesini devir alıp ortağı olduğunu, davalı boşanma davalarının ikamesinden hemen sonra yasal mal rejimi ile müvekkilinin sahip olduğu hakları engellemek maksadıyla üçüncü bir kişiye muvazaalı olarak devrettiğini, devirden yedi ay sonra bu kez aynı hisseler davalının babası tarafından geri alındığı, davalıların müştereken hareketleri ile muvazaalı olarak hisse devirleri ile müvekkilinin boşanma davası ile hükmedilen ve kesinleşme beklenen boşanma davasında hak etmiş olduğu tazminatları ile yine mal rejimi gereği alacak davasında muhtemel hak ve alacaklarının tahsili imkansız hale getirildiğini, davalılarca muvazaalı olarak devredilen Teknik Alüminyum İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki 18/03/2010 ve 17/08/2010 tarihli hisse devirlerinin iptali ile hisselerin davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, .... mahkemelerinin müvekkili açısından yetkili olmadığını bu davaya ... mahkemelerinin bakamayacağını, müvekkilinin tacir olmadığını davacınında tacir olmadığını, bu davada ticaret mahkemesi görevli olmadığı ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılamayacağını, davalının şirkette herhangi bir hissesinin olmadığını, bu durumun maddi gerçeklik olduğunu, Ticaret sicil kayıtları bu hususu doğruladığını, resmi kurum kayıtları varken davacının şirkette hissesinin olup olmadığı yönünde tanık dinlenemeyeceğinden bahisle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, şirket hisse devrinin iptalini istemek için davacının hukuken korunması gereken bir menfaatinin olması gerektiğini somut olayda böyle bir menfaatin olmadığını, davacının iptalini istediği Teknik Alüminyum İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin (hisse devri için TTK'm.520 de hüküm kurulmuş olup) 1/8 hissenin devri hususu olduğunu, hisse devirlerine karşı iptal davası açma yetkisinin sadece ortaklara ve kesinleşmiş alacak sahiplerine ait olduğunu, davacının iptalini istediği Teknik Alüminyum İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 1/8 hissesi 17/11/2003 tarihinde davalı ...'nın annesi tarafından kendisine hiçbir bedel ödemeksizin verilen bir hisse olduğunu, Teknik Alüminyum İthalat ihracat san ve Tic. Ltd. Şti'nin şirketinin büyük ortağı olan müvekkil şirketi dağıtmamak adına davalı ...'tan hisseleri geri almış bunun mal kaçırma amaçlı yapıldığını iddia etmenin mümkün olamayacağı ve tüm bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalılardan ...'nın boşandıklarını boşanma ve diğer yönlerden kararın 09/09/2011 tarihinde kesinleştiğini, nafakalar ve maddi tazminatlar yönünden 25/01/2013 tarihinde kesinleştiğini, davalı ...'nın boşanma davası açıldıktan sonra hissesini devrettiğini, boşanma ve tazminat davası sonucu davacı yanca alacaklı vekili olarak borçlu ... hakkında icra takibi yaptığını, haciz tutanağının İcra İflas Kanunun 105. Maddesi uyarınca geçici haciz vesikası niteliğinde olduğunu, davacı yanın alacağının tahsilinin imkansız hale geldiği ve yapılan devir işlemleri ile tanık beyanları değerlendirildiğinde davacı yanın davasının yerinde

olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre dava TBK'nın 19. maddesi gereği muvazaaya dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davası olduğu bu hali ile genel mahkemelerde görülmesi gerektiğinden ticaret mahkemesi sıfatı ile bakılması hatalı ise de yargı çevresinde ayrı bir Ticaret Mahkemesi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ... Aile Mahkemesinin 2012/248 Esas ve 2014/884 Karar sayılı edinilen mallara ortaklık nedeniyle alacak davasında hisselerin değerine karşılık gelen alacağa hükmedilmemiş olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 341,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13204, Karar No: 2018/7822, Tarih: 11.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13204 E.  ,  2018/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı Birgün Yayıncılık ve İletişim Ticaret AŞ aleyhine 30/06/2015 gününde verilen dilekçe ile basın ve yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2127, Karar No: 2024/6286, Tarih: 07.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2127 E.  ,  2024/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/362 E., 2018/808 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2017 tarihli ve 2017/200 Esas, 2017/137 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 220/7, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, TCK'nın 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/362 Esas, 2018/808 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.01.2022 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olduğu yönünde kesin ve yeterli delil ikame olunamayan, örgüte müzahir kurumlarda çalışma kaydı bulunan, Asya Katılım Bankası A.Ş'de bankacılık işlemleri yaparak talimat tarihleri dışında katılım hesabı bulunan ve Bank Asyanın TMSF'ye devrinden sonraki tarihlerde de işlemler gerçekleştirdiği ve hesabı kullanmaya devam ettiği anlaşılan; hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile geçekleştiğine dair delil bulunmadığından rutin bankacılık işlemi sonucu gerçekleştiği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulmasında hukuka aykırılık görülmüştür .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/362 Esas, 2018/808 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/362 Esas, 2018/808 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12326, Karar No: 2011/10104, Tarih: 23.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12326 E.  ,  2011/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20.09.2010 tarih, 18545/20296  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 35,50 TL ilam harcının mahsubuna, bakiye 2,70 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1869, Karar No: 2009/7358, Tarih: 16.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1869 E.  ,  2009/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.02.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, boşanmaya ilişkin olup, mahkemece reddedilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizce 15.1.2002 tarihinde bozulmuştur. Mahalli mahkemece direnme kararı verilmiş,Davacının temyizi üzerine H.G.K.’un 23.6.2004 tarihli kararıyla “özel dairenin bozma kararına uyulması gerektiği” belirtilerek direnme kararı bozulmuştur.

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına karşı karar düzelme yolu açıktır. (HUMK. m. 440/1) Davalı, bu karara karşı 13.10.2004 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Mahkemece, dosya,karar düzeltme incelemesine gönderilmeden ele alınıp, yeniden esasa kaydedilerek duruşma açılmış, yargılamaya devam edilip hüküm kurulmuştur. Yargıtay’ın karar düzeltme yolu açık olan kararlarına karşı, bu kararın taraflara tebliği üzerine yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmadığı takdirde, Yargıtay kararı kesinleşir. Bundan sonra dosyanın yeniden esasa kaydedilerek duruşma açılıp karar verilmesi gerekir. Bu usulü işlemler tamamlanmadan, karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise, bu talebin incelenmesi sonuçlanmadan yeniden duruşma açılıp karar verilemez. Olayda, davalı, H.G.K. kararına karşı 13.10.2004 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunduğuna göre, karar düzeltme talebinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi ve sonucunun beklenmesi gerekirken, açıklanan usule uyulmadan dosyanın ele alınıp duruşma açılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların bozma kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2009 (Prş.)