muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3874, Karar No: 2013/11123, Tarih: 25.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3874 E.  ,  2013/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.12.2012 tarih, 2012/31359-37722 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının alınmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6118, Karar No: 2016/1567, Tarih: 02.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/6118 E.  ,  2016/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Mülkiyeti davacıya ait olan dükkanın sözlü sözleşme ile davalı şirkete kiraya verildiğini, sözleşmedeki artış şartına göre aylık kira bedelinin 01.09.2008 -01.09.2009 döneminde 4.975 TL, 01.09.2009-01.09.2010 döneminde 5.240 TL, 01.09.2010-01.09.2011 döneminde 5.635 TL, 01.09.2011 tarihinden itibaren ise 6.000 TL olduğunu, davalının 2008 yılının Kasım ayından itibaren 2012 yılının Temmuz ayı kirası da dahil olmak üzere toplam 44 aylık kira bedeli olan 246.250,00 TL 'yi ödemediğini belirterek, bu bedelin işlemiş ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, 28.11.2014 tarihli Noterden düzenlenen, devredenin davalı şirket devralanın davacı ... ve dava dışı ... olduğu, .... ve Hisse Devirleri sözleşmesini sunarak, bu sözleşmeyle davacının müvekkilini tüm alacaklardan ibra ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 241.263,00 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında ... Noterliği'nin 28.11.2014 tarih ve 22087 yevmiye numaralı ... ve Hisse Devirleri Sözleşmesi düzenlenmiştir. Sözleşmenin 2.maddesinin son paragrafında ''... ve ..., .....'ne ve ....'e karşı açtığı öncelikle, ... Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/557 E. Sayılı Genel Kurulun İptali, ..... Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/501 E. Sayılı, .... Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/924 E. sayılı yöneticinin azli ve kayyum atama talepli davalar, .... Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/1184 E. Sayılı ... tarafından açılan dava ile başkaca diğer ...ne yönelik açılmış davalardan iş bu sözleşme tarihinden itibaren 3 işgünü içerisinde feragat edeceklerdir. İş bu sözleşme ile ...'ne yönelik geçmişte doğmuş olduğunu iddia ettikleri yada gelecekte doğmuş olabilecek tüm diğer hak ve alacaklarından da feragat ettiklerini ve her türlü alacak iddiası sebebiyle gayri kabili rücu şekilde ibra ettiklerini kabul, beyan ve taahhüt ederler.'' şeklinde ibraya ilişkin düzenleme mevcuttur. Bu şekildeki ibranın, ibra tarihinden önce açılan işbu davadaki alacağı da kapsadığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/167, Karar No: 2016/380, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/167 E.  ,  2016/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık S.. S.. vekilinin temyizinin sanık M.. P.. hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri de kapsadığı ancak, adı geçen sanık yönünden tebliğnamede görüş belirtilmediğinden Yargıtay C. Başsavcılığı tarafından sanık M.. P.. hakkında kurulan hükümler için ek tebliğname düzenlenerek görüşünün belirtilmesi için dosyanın tetkiksiz Yargıtay C. Başsavcılığına İADESİNE, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1079, Karar No: 2018/8595, Tarih: 04.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1079 E.  ,  2018/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Altsoyun Denkleştirme Alacağı ve Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından yardım nafakası talebi hakkında hüküm kurulmaması, adli yardım isteğinin reddi ve alacak davasının kısmen kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta davacıdan alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/446, Karar No: 2014/3219, Tarih: 25.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/446 E.  ,  2014/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/390-2013/448

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı; almakta olduğu yetim aylığının, davalı Kurum tarafından eşinden muvazaalı olarak boşandığı gerekçesiyle kesildiğini belirterek, maaş kesme kararının iptalini, ödenen aylıklar nedeni ile Kurum'a borçlu olmadığının tespitini ve maaşların kesildiği tarihten itibaren işlemiş faizleri ile birlikte yeniden bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 03.06.2013 tarih ve 2012/6044 esas, 2013/11519 karar sayılı bozma ilamına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş ise de bozma gerekleri yerine getirilmeden sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Mahkemece ilk olarak davanın kabulüne karar verilmiş, ancak bozma ilamında belirtilen hususlarda inceleme yapılmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulduğu halde, sadece davacının beyanı yeniden alınarak bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hüküm kurulmuştur. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda; zabıta tarafından davacının boşandığı eşi ile birlikte büfe işlettiğine dair tespitler yapılmış olması, ayrıca davacı tanıklarının da davacının boşanmadan sonra kayınvalidesi ve kayınpederi ile birlikte yaşadığını, bahsi geçen büfeyi de birlikte işlettiklerini beyan etmeleri göz önünde bulundurulduğunda; boşanan bir kişinin eski eşinin ana-babası ile eski eşi ile irtibatı olmadan birlikte ticaret yapmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği dikkate alınarak davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarına dair kuvvetli deliller bulunmakla; mahkemece birlikte yaşama olgusu yeterince araştırılmadan, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıkları açık bir şekilde ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; dosyada mevcut kira sözleşmesinde kiraya veren olarak görünen M. Y.tanık olarak dinleyerek bu kişiden; davacının bu evde ne kadar zamandan beri oturduğu, kimlerle yaşadığı hususlarında detaylı bir şekilde beyanını almak, davacının birlikte yaşadığı anlaşılan kayınpederi ve kayınvalidesi de tanık olarak dinlenilerek oğullarının nerede yaşadığı ve geçimini nasıl sağladığı sorulup bildirilen adreslerde zabıta tahkikatı yaptırmak, zabıta tarafından eski eş ile birlikte işletildiği hususunda tutanak düzenlenen büfeye komşu işyerleri ve bu işyerlerinin sahipleri ile çalışanları tespit edilerek bu kişilerin de büfenin ne şekilde, kimler tarafından işletildiği hususlarında detaylı şekilde beyanları alınarak varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece; bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13149, Karar No: 2015/3281, Tarih: 06.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13149 E.  ,  2015/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün 112 ada 36 parsel sayılı taşınmazına eklenerek adına tescili için kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 141,70 metrekarelik bölümün adına kayıtlı 112 ada 36 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5648, Karar No: 2019/8321, Tarih: 16.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5648 E.  ,  2019/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 17/12/2013 tarihli dilekçe içeriğinden, beraat tesis edilen sanık hakkında hükmü temyiz etmeyip, vekalet ücreti takdir edilmemesi ile ilgili ek karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesinin sanığın beraat hükmü ile ilgili O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Sanığın, lehdarının yetkilisi olduğu .... Tic. San. Şti., keşidecisinin katılan ... olduğu, bedeli daha önce ödenmiş çek bilgileri ile sahte olarak oluşturulmuş 30.000 TL bedelli ait çeki, 1.ciranta olarak ciro ettikten sonra bankaya ibraz ettiği, çekin takas işlemleri sonucu, sahte olduğunun anlaşılması ile herhangi bir ödemede bulunulmadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın hazırlık aşamasında savunmasında; çekin alınmasına konu ticari ilişkiyi abisi tanık ...’nin yürttüğünü, çekle ilgisinin bundan ibaret olduğunu ifade etmesine rağmen, kovuşturma aşamasındaki savunmasında; suça konu çeki kendisini ... olarak tanıtan şahıstan kendisinin aldığını, ancak çekin gerçek sahibi olduğunu iddia eden katılan ...'yi hiç görmediğini ve tanımadığını, aralarında malzeme satışı gerçekleştiğini, bu ticari ilişkiye dair fatura veya makbuz olmadığını, ticari defterlerinde de kayıt bulunmadığını belirterek, çelişki içeren savunmalarda bulunması, çeki aldığı kişiye ilişkin açık kimlik bilgileri ve ticari ilişkinin varlığını ortaya koyan fatura, belge veya herhangi bir delil sunamaması, katılanın sanık ...'yi hiç bir şekilde tanımadığını, İstanbul'da hiç bir ticari alışverişinin olmadığını beyan etmesi,

grafolojik inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; çek aslındaki keşideci imzasının katılan ... ve tanık ...'nin eli ürünü olmadığı, ayrıca çekteki 1.ciranta olarak görünen .... Asansör kaşesi üzerindeki imza ile katılan ... ve tanık ...'nin mukayese imzaları arasında grafolojik bir bağ kurulamadığı, ancak çek arkasındaki ciranta ile sanık ...'ye ait mukayese imzalar arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden uygunluklar ve benzerlikler bulunduğu, çekteki 1.ciranta imzasının sanığın eli mahsulü olduğu yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, tanık ... 'nin kardeşi olan sanığın çeki müşteriden aldığını, bankaya sorgulatmak için kendisinin gittiğini ve çeki veren şahsı kendisinin görmediğini beyan etmesi, çekin katılan ...’nin 31.01.2010 tarihli ödenmiş bir başka çekinin kopyalanması suretiyle sahte olarak tanzim edildiğinin bilgisini içeren banka yazısı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın nitelikli dolandırıclığa teşebbüs suçunu işlediğinin kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet hükmünün tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraat hükmünün tesisi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14166, Karar No: 2011/16891, Tarih: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14166 E.  ,  2011/16891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.02.2011 tarih, 20998/1574 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 38,20. TL ilam harcı alındığından karar düzeltme isteyenden başkaca harç alınmasına yer olmadığına 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11734, Karar No: 2013/2897, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11734 E.  ,  2013/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 17/02/1998-13/05/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının DYP Bağcılar İlçe Başkanlığında 17/02/1998-13/05/2003 tarihleri arasında sekreter olarak çalıştığının tespitin istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 15/10/2000-13/05/2003 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 79/8. maddesine dayanan hizmet tespiti davalarında hizmetin tespitine karar verilen yıllarda işverenler için prim ödeme yükümlülüğü doğacağından, husumetin doğru tüzel kişiliğe yöneltilmesi de dava şartlarındandır. Davada husumetin, çalışmanın geçtiği yıllarda işyeri sahibinin DYP ( Doğru Yol Partisi ) Genel Başkanlığı'na yöneltilmesi gerekirken pasif husumet ehliyeti bulunmayan DYP Bağcılar İlçe Başkanlığı ile yargılama yapılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/180, Karar No: 2016/15754, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/180 E.  ,  2016/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan fen bilirkişi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 11.600,00 m2 lik kısımda değer azalışı olmayacağı C harfi ile gösterilen 4.985,90 m²'lik kısımda ise %10 değer azalışı olacağı hususu gözetilmeden kalan kısımların toplam yüzölçüm miktarı olan 16.585,00 m2 lik kısımda % 25 değer azalışı belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15622, Karar No: 2015/4110, Tarih: 25.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15622 E.  ,  2015/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 gün ve 2011/98-2012/226 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/06/2014 gün ve 2014/3227-2014/10872 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yeni ortakları .... ile davalılar arasında 15/04/2010 tarihinde hisse devir sözleşmesi yapıldığını ve buna bağlı sözleşme ile 15/04/2010 tarihine kadar olan cari borçların şirketin eski ortaklarına ait olup, bu tarihten sonraki mal alış ve diğer cari borçların şirketin yeni ortaklarına ait olacağının düzenlendiğini, buna göre 15/04/2010 tarihine kadar olan borçların şirketin eski ortakları olan davalılara ait olması gerekirken, bu döneme ait olan fakat eski ortaklar tarafından ödenmeyen şirketin faaliyette bulunduğu dükkanın kirası olan 18.652,39.-TL ve geçmiş dönem kira farkı 8.913,34.-TL olmak üzere toplam 27.565,73.-TL'nin devirden sonra davacı şirket tarafından .... ödenmek zorunda kalındığını, bunun üzerine ödenen miktarın ilamsız icra takibine geçildiğini, ancak borçlu davalıların itiraz etmek suretiyle takibin durdurulduğunu, hisse devir sözleşmesindeki bedel haricinde davalıların sorumlu oldukları takip konusu alacakların davalılar adına ödenmiş olduğundan davalılardan tahsili amacıyla bu davanın açılmasının zorunlu bulunduğunu belirterek, davalıların haksız itirazlarının iptaline, takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09.06.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6265, Karar No: 2022/4529, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6265 E.  ,  2022/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde aile içi şiddet anonsu üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlileri tarafından evde kilitli halde olduğunun tespiti üzerine camdan indirilen mağdurenin kolluk görevlilerine eşinin kendisini darp ettiğini ve odaya kilitlediğini beyan ettiği, doktor raporuna göre mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı eylemin bir bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, bu suçun oluşmaması halinde ancak basit yaralama suçunun oluşup oluşmadığının tartışılabileceği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nın 210/1. maddesinde yer alan "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez." şeklindeki düzenleme gereğince, olayın tek tanığı olan mağdur ...'in açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek duruşmaya getirilip usulüne uygun bir şekilde dinlendikten sonra sanığın eyleminin TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.