muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14349, Karar No: 2007/3130, Tarih: 08.03.2007

Taraflar aralarında düzenlenen 27.8.2001 tarihli sözleşme ile, ihale ile satışı yapılan 756 ada 11 parsel sayılı taşınmazı davacının ihaleye katılarak yarısı davacıya, yarısı davalılara ait olmak üzere satın alması konusunda

2006/14349 2007/3130

anlaştıkları, bu anlaşmaya uygun olarak davacının 28.8.2001 tarihinde yapılan ihaleye katılarak taşınmazı satın aldığı davacı adına tapunun 19.11.2001 tarihinde devredildiği, yine tarafların aralarında düzenlenen tarihsiz sözleşme ile imar uygulaması ile oluşan 24 adet parselin 12 sinin davacıya, kalan 12 sininde davalılara ait olmak üzere paylaşılması ayrıca davalılar payına düşen parsellerden 17 nolu parselin bedelsiz olarak tapu masrafları kendilerine ait olmak üzere davacıya verilmesini veya 17 parsel yerine 3500 dolar ödemeyi davalıların kabul ettikleri, parselizasyon masraflarından davacının payına 500.000.000 lira düştüğü ve bunun 300.000.000 lirasının ödendiği, kalanın ise tapu masrafları düşüldükten sonra ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında yapılan sözleşmeye uygun olarak davacının ihaleye katılarak aldığı ve 19.11.2001 tarihinde adına tapuda kaydedilen taşınmazın ½ payını davalılar adına ve istedikleri yakınlarına devir ettiği, ancak davalıların vermeyi kabul ve taahhüt ettikleri paylarına düşen 17 nolu parseli davacıya tapu ile devir etmedikleri gibi, 3500 doları da ödemedikleri tüm dosya kapsamı ile ... ve taraflar arasında çekişmesizdir. Taraflar arasındaki sözleşmeler resmi şekilde yapılmamış ve taşınmazların mülkiyetini devir etme açısından geçersiz iseler de, bu sözleşmeler taraflar arasında bir inanç sözleşmesinin gerçekleştiğini göstermektedir. Böyle bir sözleşmede davacı kendi edimini yerine getirdiğine, üzerinde bulunan taşınmazın tapusunun yarısını davalılara devir ettiğine göre, davalılarında kendi edimlerini yerine getirmeleri, ifa edilmekle artık geçerlik kazanan sözleşme gereği olduğu gibi, dürüstlük ve iyiniyet kuralları gereğidir. Bu nedenle davacı kendisine verilmeyen 17 nolu parselin karşılığı 3500 doları istemekte haklıdır. İcra takip tarihi itibariyle davacının masraflardan payına düşen ve ödemediği 200.000.000 liranın kaç dolara tekabül etiği belirlenip, kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 8.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33558, Karar No: 2012/40544, Tarih: 28.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/33558 E.  ,  2012/40544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Yasanın geçici 6.maddesi gereğince uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; idarenin 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin iptal taleplerinin TMK'nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlarının karar tarihi 29.02.2012 olup 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulama yeri bulunduğundan, borçlu idarenin bu maddeye dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunması yasaya uygundur.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9376, Karar No: 2017/16980, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9376 E.  ,  2017/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7985, Karar No: 2024/10363, Tarih: 05.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7985 E.  ,  2024/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/650 E., 2024/773 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/193 E., 2023/44 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyeri Green White Güzellik Merkezinde 13.03.2017 tarihinden iş akdinin feshedildiği tarihe kadar estetisyen olarak kesintisiz çalıştığını, son dönemde işyerinde baskı yapıldığını, normal çalışma koşullarında her saat başı bir müşteriye randevu verilirken aynı saate birden fazla müşteriye randevu verildiğini, davalı işverence davacının her müşteriyle ilgilenmesinin talep edildiğini, davalı işverenin müşterilerin önünde sesini yükseltip küçük düşmesine neden olduğunu, boyun düzleşmesi hastalığı nedeniyle 24.01.2019 - 02.02.2019 tarihleri arasında 10 gün rapor aldığını, raporlu olduğu dönemde işverence eksik prim ödemesi yapıldığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarıyla birlikte 13.03.2017 tarihinden iş akdinin feshedildiği tarihe kadar işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin 18.02.2019 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, boyun düzleşmesi nedeniyle aldığı raporun süresinin 02.02.2019 tarihinde bittiğini, rapor bitimini takip eden 04.02.2019 tarihinde işe başlayacağını beyan etmesine rağmen işe başlamadığını ve herhangi bir geçerli sebep sunmadığını, işe gelmediğine dair tutanak tutulduğunu, Giresun 1. Noterliğinin 07.02.2019 tarihli ihtarnamesi ile bilgi verilmeksizin işe gelmediğinin tespiti ile haklı bir mazereti varsa bu hususun sunulması aksi halde iş sözleşmesinin bildirimsiz ve tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, davacı ihtarnameye cevap vermediği gibi işe de başlamaması üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, sigortada ödenen prim gün sayısından fazla çalışmadığını, günde ortalama 5 saat çalışarak hafta tatili de dahil olmak üzere toplam 20 günü geçmeyecek şekilde çalıştığını, 20 günü geçtiği dönemlerde bordrolara yansıtıldığı şekilde sigorta primlerinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 19/8 inci maddesinden alan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından tespit edilip edilmediğinin yöntemince araştırılması gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un 2 ve 6 ncı maddelerinde açıkça belirlendiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, çalışmayı ortaya koyan belgelerin ise, işe giriş bildirgesi ile birlikte aylık ve dönemsel prim bordroları gibi kuruma verilmesi zorunlu kanıtlar olduğunu, yöntemince düzenlenen işe giriş bildirgesi mevcut ise, salt işe almayı göstermekle birlikte, çalışmanın mevcudiyeti yönünden yalnız başına yeterli kabul edilmeyeceğini, sigortalılıktan söz edebilmek için çalışmanın varlığının Yargıtayın 506 sayılı Kanun'un 79/8 inci maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul ettiği ilkelere uygun biçimde belirlenmesi gerektiğini, ayrıca işe giriş tarihinin işe giriş bildirgesinde gösterilen tarihten daha önceki bir tarihe de götürülemeyeceğini, kurumun işlem yaparken resmi kayıt ve belgelere dayandığını, davacının da davasını resmi delil ve belgelerle ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih sayılı kararı ile dinlenen tanıkların beyanları ile davanın kısmen kabulüne, ... sigorta sicil numaralı davacının, davalı adına kayıtlı 1039501 sicil numaralı işyerinde, 2017 yılının Temmuz ayında ve 01.06.2018-31.01.2019 tarihleri arasında, ayda 30 gün olacak şekilde, hizmet akdi ile sürekli ve kesintisiz şekilde çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, Kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; davacı, tam ve kesintisiz olarak davalı iş yerinde 07.03.2017 -13.03.2019 tarihleri arasında çalışmış olmasına rağmen SGK bildirimlerinin eksik yapıldığını, dosya kapsamında toplanan deliller ile davacının tam ve kesintisiz olarak çalıştığının ispatlandığını, davacı ile kısmi istihdam sözleşmesi imzalanmış ise de davacının işe alımı sırasında işveren baskısı ile imzalanan söz konusu sözleşmenin herhangi bir geçerliliğinin bulunmadığını, çünkü dosya kapsamında mevcut müşteri defteri, randevu bilgileri, alınan tanık beyanları ile ispat edildiği üzere davacının tam süre ile istihdam edildiğini, kısmi süreli çalıştırılmadığını, tanıkların davacının giriş çıkış yapmaksızın haftanın 6 günü çalıştığını beyan ettiklerini, mevcut tanık beyanları ile davacının kısmi istihdam edilmediğinin, dolayısıyla eksik süre bildiriminin gerçeği yansıtmadığının açıkça ortaya konulduğunu ve ispat edilmiş olmasına rağmen hukuka aykırı tesis edilen belgelerin dayanak alınarak davacının tam ve eksiksiz çalışmalarının yok sayıldığını, davalının sunmuş olduğu belgelerin gerçeği yansıtmadığının dosya kapsamında mevcut yazılı deliller ile de ispat edildiğini, taleplerinin tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini, dosya kapsamında mevcut müşteri takip formlarının 30 gün üzerinden prim ödemesi gerçekleştirilmesi gerektiğini yazılı olarak ispat ettiğini, 04/05/06/07/08/09/10/11/12-2017 ile 01/02/03/04/05-2018 dönemlerinde yapılan bildirimlerin gerçeği yansıtmadığı taraflarınca hem yazılı hem de tanık beyanları ile ispat edilmesine rağmen söz konusu dönemlerin dışlanarak değerlendirme yapıldığını, dosya kapsamında eksik gün nedeni olarak herhangi bir puantaj kaydı ya da herhangi bir yasal belge ibraz edilmediğini, tanık beyanları ve yazılı kaynaklar ile davacının kısmi istihdam edilmediğinin belirlendiğini dolayısıyla söz konusu sözleşmenin gerçeği yansıtmadığını, 04/05/06/07/08/09/10/11/12- 2017 ile 01/02/03/04/05- 2018 dönemlerinde de 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili; davacının davalı işyerinde 07.03.2017 tarihinde kısmi süreli iş sözleşmesi imzalayarak, işe kısmi süreli çalışan olarak başladığını, iş yerinde çalışan diğer işçilerin ayrılması akabinde estetisyen eğitimi de almış olan davalının eşi ...'in işyerinde yardımcı olarak çalıştığını, yani, davacının iddia ettiği gibi hiçbir zaman tam süreli çalışan olarak sigortada ödenen prim gün sayısından fazla çalışmadığını, her ne kadar gerekçeli kararda davalı iş yeri sahibi ...'in eşi ...'in beyanında dahi davacının iş yerinde 09:30-18:00 saatleri arasında çalıştığı beyanı geçirilmiş ise de tanık ...'in, iş yerinin genel çalışma saatleri sorulduğunda bu şekilde cevap verdiğini, yalnızca davacı bazında bir beyanda bulunmadığını, çalışmanın kısmi mi yoksa tam zamanlı mı olduğu konusunda salt tanık beyanları yeterli olmayıp bu hususta davacının başkaca delil de sunamadığını, davacının kısmi süreli çalışan olması nedeniyle hiçbir zaman dilekçesinde bahsi geçen gün ve saatlerde çalışma yapmadığını, davalı iş yerinde bir ay içerisinde değişen saat ve günlerde, günde ortalama 5 saat, hafta tatili de dahil olmak üzere 20 günü geçmeyecek şekilde çalışma yaptığını, davacının kısmi süreli çalışan olduğu nazara alındığında, gün içerisinde alınan randevulara yalnızca kendisinin girmeyeceğini, ancak ve ancak çalıştığı saat aralığındaki randevularda görev alabileceğini, kendisiyle birlikte başkaca çalışanlar olduğu gibi, davalının eşinin de işyerinde çalışmalara yardımcı olduğu nazara alındığında tam zamanlı bir çalışmadan bahsedebilmenin mümkün olmadığını, davacı tanıklarının beyanlarına ancak kendi çalıştıkları dönemle sınırlı olarak itibar edilebileceğini, ancak dosyada davacı tanıklarının hiç birinin davacı ile aynı dönem birlikte çalışmadığını, aynı dönem birlikte çalışmadığını, aynı dönemde çalıştığı kabul edilen tanığın ise beyanlarının birbiriyle çeliştiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

3.Fer'i müdahil vekili; yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 19/8 inci maddesinden alan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından tespit edilip edilmediğinin yöntemince araştırılması gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un 2 ve 6 ncı maddelerinde açıkça belirlendiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, çalışmayı ortaya koyan belgelerin ise işe giriş bildirgesi ile birlikte aylık ve dönemsel prim bordroları gibi Kuruma verilmesinin zorunlu kanıtlar olduğunu, yöntemince düzenlenen işe giriş bildirgesi mevcut ise salt işe almayı göstermekle birlikte, çalışmanın mevcudiyeti yönünden yalnız başına yeterli kabul edilmeyeceğini, sigortalılıktan söz edebilmek için çalışmanın varlığının Yargıtayın 506 sayılı Kanun'un 79/8 inci maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul ettiği ilkelere uygun biçimde belirlenmesi gerektiğini, ayrıca işe giriş tarihinin işe giriş bildirgesinde gösterilen tarihten daha önceki bir tarihe de götürülemeyeceğini, Kurum işlem yaparken resmi kayıt ve belgelere dayandığını, davacının da davasını resmi delil ve belgelerle ispat etmesinin gerektiğini belirterek kararı istinaf etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 13.03.2017-04.02.2019 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını iddia ederek davalı nezdinde Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep ettiği, 2017 yılı 3-4-5-6-8-10-11-12 nci aylarına, 2018 yılı 1-2-3-4-5 inci aylarına ilişkin davacı tarafından imzalı ücret bordroları bulunduğu, ücret bordrolarında gösterilen gün sayıları ile SGK kayıtlarındaki gün sayılarının uyumlu olduğu, yazılı belgenin aksinin ancak yazılı belge ile ispat edilebileceği, dosyada mevcut takip formlarının imzalı ücret bordrolarının aksini ispat edebilecek nitelikte belge olmadığı, bu dönemler için verilen ret kararının yerinde olduğu; diğer dönemlere ilişkin olarak Mahkemece tespit edilebilen bordro tanıklarının ve komşu işyeri tanıklarının dinlenildiği, davacının çalışmasının kesintisiz ve tam süreli olduğunun dinlenen tanıklarca doğrulandığı, davacıdan hemen önce ve hemen sonra çalışması olan tanıkların işyerindeki genel çalışma şeklinden de bahsettikleri, davacının çalışma döneminin çoğunda tek çalışan olmasının da bu dönemler yönünden kısmi süreli çalışan olamayacağını gösterdiği, bordro tanıklarından birinin yurt dışında ikamet etmesi nedeniyle dinlenilmesinin mümkün olmadığı, toplanan tüm delillere göre verilen kabul kararının yerinde olduğu, davacının kabul kararı verilen dönem yönünden tam süreli ve kesintisiz çalıştığının ispatlandığı, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı gerekçesi ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.