muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/31657, Karar No: 2011/5540, Tarih: 14.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/31657 E.  ,  2011/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

27/4/2007 tarihli sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin yüze karşı verilen kararın süresinden sonra 17.8.2007 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 4/9/2007 tarihli ek kararla, sanığın yüzüne karşı verilmiş olup kesinleşmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 6.11.2007 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediğinin anlaşılması nedeniyle sanık ...'ın inceleme dışı bırakılarak, sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından " 2 yıl " şeklinde yazılı bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27977, Karar No: 2018/25904, Tarih: 03.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/27977 E.  ,  2018/25904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesinden dolayı haklı sebeplerle feshettiğini, beyan ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Hükmün tavzihi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 'nun 305. maddesinde "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Tavzih, açıklama ve aydınlatma anlamına gelmekte olup, değişiklik, ekleme ya da çıkarma işlemine olanak tanımamaktadır. Hakim tavzih yolu ile hükümde unuttuğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi hüküm verirken unutulan vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dahil edemez. Hakim, karar verdikten sonra bu kararını tarafların talebi dahi olsa değiştiremez. İstisnai hallerde; hükümdeki kapalılık, açık olmayan hal, tereddüt yada çelişki ortadan kaldırılabilir. Ancak, tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez. Bu kapsamda tavzih yolu ile taraf değiştirilemeyeceği gibi, taraf olmayan biri taraf konumuna getirilemez ve taraf konumunda olan biri taraf konumundan çıkarılamaz.

Somut olayda, Mahkemece, kısa kararda ve gerekçeli kararda 1 numaralı bent içeriğinde "20.014,86 TL net ücret alacağı" ve "2.739,40 TL net fazla çalışma ücreti alacağı"; 2 numaralı bentte "Peşin harcın mahsubu ile, 13/04/2015 tarih 143 sayılı harç tahsil makbuzu ile kesilen 1.942,35 TL miktarlı Bakiye Karar Harcı yatırılmış ise, fazla yatırılan 185,15.TL tutarındaki harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davalıya iadesine, " 3 numaralı bentte "Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/1. Md sine göre, 4.300,53 TL Avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,"; 4 numaralı bentte "Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/1. Md sine göre, 1.800,00.TL Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,"; 4numaralı bentte "Davacı tarafça karşılanan başvurma harcı, 25,20 TL, pesin harç 463,80 TL, ıslah harcı 47,13 TL Tebliğat gideri 124,00 TL, posta gideri 14,00 TL bilirkişi ücreti 250,00 TL, Talimat gideri 90,00 TL olmak üzere toplam 1.014,13-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,"; 5 numaralı bentte "Davalı tarafça karşılanan 40,00 TL tanık ücreti, 50,00 TL tebligat gideri, 150,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 240,00 TL yargılama giderinden kabul ve red miktarı dikkate alınarak 35,74 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ; 5 numaralı bentte "Artan gider avansının karar kesinleştiğinde talep halinde taraflara iadesine," hükmedilmiştir. Daha sonra ise; davacının tavzih talebi doğrultusunda 18/07/2016 tarihinde karar düzeltilerek bu kez; "1 no.lu bendindeki ücret alacağının "29.014,86 TL net ücret alacağı", fazla çalışma ücretinin "Fazla çalışmada 1/3 takdiri indirim yapılarak 4.109,11.TL net" olarak TAVZİHİNE, 2 no.lu bendinin "Peşin harcın mahsubu ile 13/04/2015 tarih 143 sayılı harç tahsil makbuzu ile kesilen 1.942,35.TL miktarlı Bakiye Karar Harcı yatırılmış ise, fazla yatırılan 91,63.TL tutarındaki harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davalıya iadesine" şeklinde TAVZİHİNE, 3 no.lu bendinin "Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/1. Md sine göre, 4.451,12 TL Avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde TAVZİHİNE, 4 no.lu bentlerinin ; "Avukatlık ücret tarifesinin 13/2. Md sine göre, 595,27 TL Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde TAVZİHİNE, "Davacı tarafça karşılanan başvurma harcı, 25,20-TL, pesin harç 463,80-TL, ıslah harcı 47,13 TL Tebliğat gideri 124,00 TL, posta gideri 14,00 TL bilirkişi ücreti 250,00 TL, Talimat gideri 90,00 TL olmak üzere toplam 1.014,13 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre, 998,19 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde TAVZİHİNE, 5 no.lu bendinin "Davalı tarafça karşılanan 40,00 TL tanık ücreti, 50,00 TL tebligat gideri, 150,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 240,00 TL yargılama giderinden kabul ve red miktarı dikkate " şeklinde hükmün tavzihine karar verilmiştir

.014,13 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre, 998,19 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde TAVZİHİNE, 5 no.lu bendinin "Davalı tarafça karşılanan 40,00 TL tanık ücreti, 50,00 TL tebligat gideri, 150,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 240,00 TL yargılama giderinden kabul ve red miktarı dikkate " şeklinde hükmün tavzihine karar verilmiştir. Ancak tavzih edilmek suretiyle düzeltilen karardaki değişiklik, davanın esasını etkileyecek hale dönüşmekle açıklama aydınlatma niteliğini kaybetmiştir. Yazılı sebeplerle tavzih yolu ile esası etkileyecek nitelikte hüküm sonucu düzeltilemeyeceğinden ve bu aykırılık, kamu düzenine ilişkin olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz hususlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13099, Karar No: 2017/8925, Tarih: 14.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/13099 E.  ,  2017/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olduğunun, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, sigorta başlangıcı talebi yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce,

Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, tahsis talep tarihi öncesine ait 11.03.2013 tarihli TR 4 belgesine göre kesin dönüş şartının değerlendirildiği anlaşılmakta olup, tahsis talep tarihi olan 24.01.2014 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı hususunda yeni tarihli TR-4 belgesi celp edilerek kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22641, Karar No: 2014/16122, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22641 E.  ,  2014/16122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6375, Karar No: 2015/6814, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6375 E.  ,  2015/6814 K.**

* RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

* DOLANDIRICILIK

* ZARAR YÖNÜNDEN KISMİ ÖDEME

* ETKİN PİŞMANLIK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ortak İş yapan sanıkların, Katılan S..'a ait Şekerbank Aksaray Şb.verilme ancak öncesinde işyerinden çalınan çekle beraber 16/02/2007 keşide tarihli, 3.600 TL tutarlı ve hamiline olarak düzenlenmiş olarak katılan Z..'nın işyerine gittikleri, şikayetçi Z..'dan 2 adet motosiklet alıp karşılığında sahte olarak tanzim edilen çeki verdikleri, 16/02/2007 tarihinde Z..'nın çeki tahsil için bankaya gittiğinde çekin çalıntı olduğunun anlaşıldığı, alınan ekspertiz raporlarına göre, çek üzerinde bulunan S.. İ,.. S..T.. adına atılı bulunan imzanın S.. İ.. eli ürünü olmadığı, çek üzerindeki yazıların M.. Ş.. elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğunun rapor edildiği, sanıklardan F..'in bu çeki M..'ın getirdiğini, M..'ın da F..'in getirdiğini beyan ettiği, sanıkların savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, toplanan delillere göre şüphelilerin birlikte hareket ederek suça konu çeki usulüne uygun olmayan şekilde ele geçirip doldurdukları/doldurtturdukları ve katılan Z..'dan motosiklet alımında kullandıkları anlaşıldığından her iki sanık yönünden de Resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanıklar yönünden sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve sanık Fe..müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar yönünden dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Adli emanetin 2008/539 sırasında kayıtlı, dosya kapsamında fotokopisi bulunan çekin katılan S..'a ait çalınan çeklerden olup unsurlarının tam olması ve tedavüle konulması karşısında aldatıcılık niteliği bulunduğundan, tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve sanık F..müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan Z..'nın duruşmada, sanık F..'in kendine düşen miktarı 100 liralık taksitlerle ödediği yönündeki beyanları karşısında zarar yönünden kısmi ödemenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK 168.maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Katılan Z..'nın duruşmada, sanık F..'in kendine düşen miktarı 100 liralık taksitlerle ödediği yönündeki beyanları karşısında zarar yönünden kısmi ödemenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK 168.maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık F.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6919, Karar No: 2015/7294, Tarih: 17.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6919 E.  ,  2015/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/231635

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2010/1013 (E) ve 2011/920 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müşteki S.. S.. Meslek Birliği tarafından sununlan hak sahipliği belgelerinin sanıktan ele geçen ürünlerden her hangi birine ait olmadığı, Mahkemece verilen kararda TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının TCK'nın 53.maddesinin 3. fıkrasınıa uygun olarak tatbik edildiği tespit edildiğinden, tebliğnamedeki her iki düşünceye de iştirak edilmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun 'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının

hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).