muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8557, Karar No: 2018/17485, Tarih: 04.10.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; ”Ülkemizde 15 Temmuz 2016 tarihinde ... terör örgütü elemanları tarafından darbeye teşebbüs edilmiş ve 239 vatandaşımız şehit edilerek bir çok vatandaşımız yaralanmıştır. Davacının iş sözleşmesi de bu kalkışmanın hemen ertesinde sona erdirilmiştir. Bununla birlikte davalı işverenin iştiraklerinden biri de Hazine'dir.

673 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin "Kamu iştiraklerindeki işçiler" başlıklı 7.maddesi "Devletin veya kamu tüzel kişilerinin doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak katıldığı teşebbüs, ortaklık ve iştirakler ile kamunun hissesi bulunan diğer tüzel kişiler bünyesinde çalışmakta iken, terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilmek suretiyle iş sözleşmesi feshedilen işçiler, bir daha bu teşebbüs ve ortaklıklar ile kamunun hissesi bulunan diğer tüzel kişiler bünyesinde veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam edilemez, doğrudan veya dolaylı olarak görevlendirilemezler." hükmünü haizdir.

Tüm bu açıklamalar ve ... hükmü birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işveren açısından iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güvenin sarsıldığı, elverişli, objektif olay ve vakıalara dayanan güçlü bir şüphenin bulunduğu mahkememizce kabul edilmiş ve ayrıca 673 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin "Kamu iştiraklerindeki işçiler" başlıklı 7.maddesi gereğince davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedenle yapıldığı ve anılan madde gereğince kamu iştiraki olan işveren nezdindeki işine iadesinin mümkün olmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda;

Davacının iş sözleşmesinin 18/07/2016 tarihli fesih bildirimi ile işverence yapılan 19/07/2016 tarihli basın bildirisi ile de sabit olduğu üzere, "Hizmetlerine ihtiyaç kalmadığından" şeklindeki muğlak, asılsız ve geçersiz sebeplerle fesih edildiğini, yerel mahkemece bu durum dikkate alınmaksızın hatalı şekilde, asılsız ve ilgisiz fesih nedenine dayanılarak davanın usulden reddine karar verildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu,

Fesih sebebi konusu hakkında hiçbir tahkikat yapılmadan, gerekçe ve delilleri dikkate alınmadan, davalı işverenin fesihten çok sonraki 02/09/2016 tarihli dilekçesinde fesih sebebinin genişletilmesi mahiyetindeki asılsız ve mesnetsiz iddiasına dayanarak davanın usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu,

Fesih sebebi konusu hakkında hiçbir tahkikat yapılmadan, gerekçe ve delilleri dikkate alınmadan, davalı işverenin fesihten çok sonraki 02/09/2016 tarihli dilekçesinde fesih sebebinin genişletilmesi mahiyetindeki asılsız ve mesnetsiz iddiasına dayanarak davanın usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu,

Davacının burslu olarak kazandığı lisans eğitimini ... Üniversitesinde yaptığı, ... Üniversitesinin asistanlık sınavına girdiği, asistanlık sınavını yüksek puanla kazandığı, ancak terör örgütü mensubu olmaması, dışarıdan burslu olarak üniversiteye gelmiş olması sebebiyle ... olarak kabul edilmediğini belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Somut olayda fesih bildiriminde fesih sebebi olarak davacının hizmetine ihtiyaç duyulmaması gösterilmiştir. Bu gerekçenin dışında fesih bildiriminde başkaca bir fesih sebebine yer verilmemiştir. İşveren bildirdiği fesih sebebiyle bağlıdır. İş Kanunun 19.maddesi anlamında, davalı işverenlikçe, fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemiştir. Bunun yanında sırf davacının hizmetine ihtiyaç duyulmaması da geçerli bir fesih nedeni olarak kabul edilemez. İşverenin fesih bildiriminde, davacının, devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya guruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilmek suretiyle yapılmış bir fesih de söz konusu değildir. Davalı vekili, yargılama aşamasında davacının... terör örgütüne irtibatı ve iltisakı nedeniyle müvekkilince iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürmüş ise de, işveren fesih sebebini sonradan değiştiremez. İşverence şüphe feshine dayanıldığına ilişkin dosyada bir veri de mevcut değildir. İşverenin fesih sebebi ile bağlı olma ilkesi de gözönüne alındığında, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Sonuç olarak; yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olduğu, yargılamada eksiklik bulunmamakla birlikte, kanunun olaya uygulanmasında yerel mahkemece hata edildiği ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılarak, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.” gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının ... terör örgütü ile irtibat ve iltisakı iddiasıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2016/130801 sayılı soruşturma dosyasında şüpheli olduğu ve hakkında yurtdışı çıkış yasağı bulunduğu, esasen davacının iş akdinin de davalı işveren tarafından bilinen davacının ... terör örgütü ile irtibat ve iltisakı nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Feshe ilişkin yazılı bildirimde, bu hususun açıkça yazılmayıp, “hizmetinize ihtiyaç duyulmaması” şeklinde yazılması feshin davacının ... ile olan irtibat ve iltisakı nedeniyle gerçekleştiği gerçeğini değiştirmeyeceğinden ve feshin geçerliliğine etki etmeyeceğinden, davanın reddi yerine, yazılı gerekçeyle işe iade kararı verilmesi hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H) Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-)Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE

3-Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 289,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4996, Karar No: 2012/6192, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4996 E.  ,  2012/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12513, Karar No: 2015/17202, Tarih: 29.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12513 E.  ,  2015/17202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2014/405-2015/90

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3.maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2015 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrine konu asıl alacak miktarı 2.080,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3423, Karar No: 2023/14154, Tarih: 07.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3423 E.  ,  2023/14154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/306 E., 2015/1376 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, hakaret, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına; sanık ... hakkında ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve zincirleme şekilde nitelikli tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların katılan sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların katılan sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Katılan sanığın, katılan sanık ...'ı yaralama eyleminden bir gün önce "yarın seni vurmayanın anasını avradını sinkaf edeyim" diyerek tehdit ettiği, akabinde bu olaydan bir gün sonra, 26.10.2015 tarihinde sabah saatlerinde katılan sanık ...'nin, katılan sanık ...'ı önce telefon ile arayıp yerini öğrendiği, ardından işyerine gelip kahvaltı yapmakta olan katılan sanık ...'e oturduğu yerden yumrukla vurmaya başladığı, katılan sanık ...'in de katılan sanık ...'ye yumrukla cevap verdiği, bunun üzerine devam eden kavgada katılan sanık ...'nin gelirken üzerine aldığı Adli Emanetin 2014/962 sırasında kayıtlı ruhsatsız tabancasını çıkartarak doğrudan katılan sanık ...'ın ayağına doğru bir el ateş ettiği, sol ayağından yaralanan katılan sanık ...'in kafasına silahın kabzası ile vurmaya başladığı, yine tabancayı katılan sanık ...'in göğsüne dayayıp "vurayım seni" diye tehdit ettiği olayda, katılan sanığın yaralama eyleminden sonra sarf ettiği "vurayım seni" tehdidinin yaralama eylemiyle eş zamanlı olduğu ve hukuki anlamda tek fiil oluşturduğu, bu sırada tanıkların araya girmesiyle eylemin sona erdiği anlaşılmakla katılan sanığın 25.10.2015 tarihli "yarın seni vurmayanın anasını avradını sinkaf edeyim" tehdidinden ötürü tek bir tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, şartları oluşmamasına karşın yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2. Sanıkla katılan sanık arasında, sanığın borcunu ödemediğinden bahisle bağ evinde çıkan tartışmada ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında, katılan sanık hakkında kasten yaralama ve nitelikli tehdit suçlarından hükümler kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29/1. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1718, Karar No: 2025/2069, Tarih: 17.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1718 E.  ,  2025/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/10 E., 2023/1038 K.

Eser sözleşmesinden doğan tapu iptali ve tescil, olmaz ise alacak davasının yapılması sonucunda verilen hükmün davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince, davalı tarafın somut bir gerekçeye dayanmadığı, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalının adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve işbu kararın, davalı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/2. maddesinde; "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır." hükmüne, aynı Kanun'un 334/1. maddesinde ise "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun maddeleri uyarınca, davalının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bilgi veya belge ibraz etmediği, ödenmesi gereken temyiz harç ve giderlerinin miktarı da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Bir kısım davalılar vekilinin Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 12.12.2024 tarihli ve 2024/1368 Esas, 2024/4826 Karar sayılı kararına yönelik itirazın REDDİNE,

17.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11020, Karar No: 2012/16231, Tarih: 03.10.2012

5510 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin 8.bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12.maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak ... Kurumunca devir işlemleri tamamlana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren ... Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında ... Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise ... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; ... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından ... Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından ... Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 06.11.2009 tarihinde başladığı ve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16622, Karar No: 2014/17457, Tarih: 12.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/16622 E.  ,  2014/17457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2005

NUMARASI : 2004/342-2005/418

Taraflar arasında görülen davada;

Tashih isteyen Lütfiye, Erol Menekşelioğılu'nun mirasçısı olduğunu, İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.10.2005 tarihli ve 2004/342 E. 2005/418 K. sayılı kesinleşen ilamının gerekçe bölümünde E.. M..'nun baba adının “M.. H..”olduğunun belirtilmesine rağmen hüküm kısmında sehven baba adının “Hüsnü” olarak düzeltilmesine karar verildiğini ileri sürerek, baba adının “M.. H..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, tashih isteyen Lütfiye'nin anılan davada taraf olmadığını belirterek talebin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle tashih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesi uyarınca taraflar dinlenilmek suretiyle, İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.10.2005 tarihli ve 2004/342 E. 2005/418 K. sayılı kesinleşen ilamının hüküm kısmında tapu kayıt maliki E.. M..'nun maddi hata sonucunda “Hüsnü” yazılan baba adının “M.. H..” olarak düzeltilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, her ne kadar, mahkemece HMK'nin 304/2. maddesindeki lazime yerine getirilmemişse de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, mahkemenin kararının hüküm kısmında birinci fıkradan sonra gelmek üzere; “HMK'nin 304/2. maddesine göre mahkemece verilen tashih kararının İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 3.10.2005 tarihli ve 2004/342 Esas, 2005/418 Karar sayılı ilamının eki sayılmasına” cümlesinin eklenmesine, davalının temyiz itirazı yerinde olmadığından, reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,