muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1096, Karar No: 2021/1764, Tarih: 25.11.2021

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; otopark olarak kullanılan sözleşmeye konu taşınmazın dava dışı Alaattin Acar tarafından arsa sahibine boş olarak 05.09.2011 tarihinde teslim edildiği, davacı yüklenicilerin sözleşme uyarınca 1 ay içerisinde projeyi hazırlamaları gerektiği, belediyede projelerin tekit ve inşaat ruhsatı için geçecek makul sürenin 4 ay olduğu, bu durumda yapı ruhsatının 05.02.2012 tarihinde alınması gerektiği, sözleşme uyarınca inşaatın 10 ay içinde yapılıp, iskanı alınmış şekilde teslim edilmesi gerektiği, bu durumda teslim tarihinin 05.12.2012 tarihi olduğu, oysa ki iskanın 27.09.2013 tarihinde alındığı, bu süreler arası hesaplanan kira tazminatı ile eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için gerekli 20 gün için hesaplanan kira alacağı toplamının 114.080,00 TL, ortak alanlardaki ayıplı ve eksik işler giderim bedelinin 14.418,00 TL, daire ve dükkandaki ayıplı ve eksik işler giderim bedelinin ise 15.476,75 TL olduğu belirtilerek asıl davada tapu iptal tescil talebinin kabulüne; birleşen davada ıslah da dikkate alınarak 114.080,00 TL kira kaybı, 14.418,00 TL ortak alanlardaki ayıplı ve eksik işler giderim bedeli ile 15.476,75 TL daire ve dükkandaki ayıplı ve eksik işler giderim bedelinin davalı yüklenicilerden tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı – birleşen dosya davalısı yüklenicilerin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı – birleşen dosya davalısı yüklenicilerin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasında imzalanan 16.08.2011 tarihli sözleşmenin 3. maddesi uyarınca arsa sahibinin taşınmazı boş olarak yükleniciye teslim etmesi gerekmektedir. Dosya arasına yansıyan belge ve bilgilerden sözleşmeye konu taşınmazın sözleşme tarihinde otopark olarak kullanıldığı anlaşılmış olup, davalı arsa sahibi tarafından otopark işletmecisi ...’a taşınmazın boşaltılması için 29.08.2011 tarihli ihtarın gönderildiği, bu kişi tarafından imzalanan 05.09.2011 tarihli teslim tutanağı ile taşınmazın boş olarak arsa sahibine teslim edildiği, mahkemece de taşınmazın davacı yükleniciye bu tarihte teslim edildiği kabul edilerek kira tazminatı hesabı bu tarih dikkate alınarak yapılmış ise de, davacı yüklenici tarafından taşınmazın kendisine bu tarihte teslim edilmediği, söz konusu tutanakta kendisinin imzasının olmadığı, bu tarihten sonra da taşınmazın üçüncü kişi Mehmet Avcu tarafından otopark olarak kullanıldığı, kendisine taşınmazın 25.06.2012 tarihinde teslim edildiği iddia edilmiştir. Sözleşme uyarınca taşınmazın boş olarak davacı yükleniciye teslim edilme yükümlülüğü arsa sahibinde olup, arsa sahibi tarafından 05.09.2011 tarihli teslim tutanağı dosyaya sunulmuş ise de, söz konusu tutanak davacı yüklenici imzasını taşımadığı gibi yüklenici tarafından bu tarihte taşınmazın teslim alındığı kabul edilmemiştir. Teslim, maddi olgu olup her türlü yasal delil ile ispat edilebilir ise de davalı arsa sahibince taşınmazın bu tarihte yükleniciye teslim edildiği başkaca bir delille de ispat edilememiştir. İş bu durumda mahkemece taşınmazın davacı yükleniciye teslim tarihinin yüklenicinin kabulünde olan 25.06.2012 tarihi olarak kabul edilmesi ve kira tazminatı hesabının bu tarih dikkate alınarak yapılması gerekirken davacı yüklenicilerin kabul etmediği ve arsa sahibinin de ispat edemediği 05.09.2011 tarihinin dikkate alınarak hesap yapılması doğru olmamıştır.

3- Davalı- birleşen dosya davacısı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

3- Davalı- birleşen dosya davacısı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece birleşen davada kira tazminatı hesabının az yukarıda belirtildiği üzere 05.12.2012 ile 27.09.2013 iskan izni alma tarihleri arası için hesaplandığı anlaşılmış ise de, davacı arsa sahibi birleşen davada söz konusu tarihte iskan alınmış olsa da davalı yüklenicinin iskan alındığına dair kendisine bilgi vermediğini, tarafına düşen bağımsız bölümleri bu tarihte teslim etmediğini, Mart 2014 tarihinde bağımsız bölümleri teslim aldığını, bu tarihte bağımsız bölüm aboneliklerin alındığını, bu nedenle iskan alındığı tarihe kadar değil Mart 2014 tarihine kadar kira alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiğini iddia etmiştir. Dosya arasında bulunan bilgi ve belgeler incelendiğinde, birleşen davada taşınmaza 27.09.2013 tarihinde iskan izni alındığı anlaşılmış ise de, davalı yüklenici tarafından arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerin bu tarihte teslim edildiği ispat edilememiştir. Bu nedenle birleşen davada davacı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerin ne zaman elektrik, su, doğalgaz aboneliklerinin alındığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı arsa sahibi tarafından kabul edilmeyen iskan izin tarihinin teslim tarihi olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, asıl davada da 6098 Sayılı TBK nın 97. maddesi çerçevesinde “birlikte ifa kuralı”nın gözetilmeden bağımsız bölüm tesciline karar verilmesi doğru olmamış, kararın belirtilen nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı – birleşen davada davalı yüklenicilerin diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca asıl davada davacı – birleşen davada davalı yükleniciler yararına, 3. bent uyarınca ise asıl davada davalı–birleşen davada davacı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi yararına takdir olunan 3.815,00 duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı – birleşen davada davalı yüklenicilerden alınarak, asıl davada davalı – birleşen davada davacı arsa sahibine verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 25.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17018, Karar No: 2015/17192, Tarih: 21.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/17018 E.  ,  2015/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati tedbire itiraz eden S.. K.. Başkanlığı vek. Av. T.. M.. ile ihtiyati tedbir isteyen ...................Tic. Ltd. Şti. aralarındaki ihtiyati tedbir incelemesi hakkında Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/08/2015 gün ve 2015/16 D. İş sayılı kararın ihtiyati tedbire itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyize konu uyuşmazlık ihtiyati tedbir talebiyle ilgilidir.

İlk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği konusunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunca yapılan görüşmeler sonucunda 21.02.2014 tarihli üçünçü oturumda Esas 2013/1, Karar 2014/1 sayısıyla temyiz yolunun kapalı olduğuna oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları gerekçeleriyle yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcıdır.

Bu nedenle S.. K.. Başkanlığı vekilinin Yerel Mahkemenin ihtiyati tedbir itirazının reddine ilişkin temyiz isteminin, temyiz yolunun kapalı olması nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle S.. K.. Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12423, Karar No: 2013/18019, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12423 E.  ,  2013/18019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2011 gün ve 2007/514-2011/196 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5402-2013/5255 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinin 3. fıkrasının 3 numaralı bendi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair kararlarının bozulması veya onanması kararlarına karşı karar düzeltme isteminde bulunulamaz.

Bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme istemi ise Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 24.06.2011 tarihli HUMK.’nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair kararının bozulmasına ilişkin 18.03.2013 tarihli Dairemizin kararına karşı olduğundan, anılan Yasa hükmü gereğince bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme istemli dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme istemli dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2797, Karar No: 2018/5542, Tarih: 30.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2797 E.  ,  2018/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet eden borçlu ... İl ...vekili, icra mahkemesine başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı olarak başlatılan takipte, 09.12.2013 tarihli yazı ile ...nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu, diğer yandan  6487 Sayılı Kanun'un  21. maddesi ile Anayasa Mahkemesi'nin 22.02.2013 tarih ve 2010/83 E. - 2012/169 K. sayılı   iptal kararına konu olan ve 2942 sayılı Kanun'a 5999 sayılı Kanun ile eklenen ve başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan geçici 6.maddenin 11.fıkrasına göre, idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, haczin İİK'nun 82/1 ve  5302 sayılı İl Özel İdaresi  Kanu'nun  7. maddelerine  de aykırı olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; hesap ekstreleri incelenerek,  hesabın havuz hesabı olması nedeniyle haczinin mümkün olduğu gerekçesiyle  şikayetin  reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu tarafından 6487 Sayılı Kanun'un  21.maddesi ile  değişik  2942  sayılı Kanun'un  geçici 6. maddesinin 11-13.fıkraları  yönünden incelendiğinde, haciz konulamayacağından bahisle  temyiz edilmiştir.

Borçlunun   ileri sürdüğü ve  temyiz  talebine   de konu ettiği 6487 Sayılı Kanun'un  21. maddesi ile  değişik  2942  sayılı Kanun'un  geçici 6. maddesinin 11-13.fıkraları   gereğince  haciz konulamayacağı yönündeki şikayet sebebinin, mahkemece tartışılmadığı ve dolayısıyla bu konuda bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir.

Mahkemece,   borçlunun, sadece bu şikayet sebebi nedeniyle kararı temyiz ettiği de dikkate alınarak, anılan şikayetle ilgili   olumlu yada olumsuz bir karar verilmek  üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/161, Karar No: 2022/3686, Tarih: 10.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/161 E.  ,  2022/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2017/479 E- 2019/48 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2020 tarih ve 2019/584 E- 2020/948 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait 2017/00521-9 sıra numaralı "fincan tabağı” başlıklı, 16 sıra numaralı “kase” başlıklı tasarımların tescil müracaatına davacı tarafından yapılan itirazın Türk Patent YİDK'nın 2017/T-763 sayılı kararı ile belirtilen sıra numaralı tasarımlar yönünden reddedildiğini, davacının sahip olduğu 2014/03645-1, 2, 3 sıra numaralı tescilli tasarımlar nedeniyle davalı tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını, davacının tescilli tasarımları ile iltibas yaratacağını ileri sürerek, Türk Patent YİDK kararının iptalini, 2017/00521-9, 16 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Karaca Züccaciye Tic. San. A.Ş. vekili, davalı şirketin davaya konu olan tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olduğunu, davaya konu tasarımlar ile davacıya ait tasarımlar arasında belirgin derecede farklılık olduğunu, tasarımların benzerlik taşımadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, tasarımlar arasında belirgin farklılıkların olduğunu, davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2014/03645-1,2,3 sıra sayılı tasarımları ile davalı tarafa ait 2017/00521-9,16 sıra sayılı tasarımları arasında genel görünüm itibariyle benzerlik bulunmadığı, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğu, aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2014/03645-1,2,3 sıra sayılı tasarımları ile davalı tarafa ait 2017/00521-9,16 sıra sayılı tasarımları arasında genel görünüm itibariyle benzerlik bulunmadığı, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğu, aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafın dava konusu mesnet tasarımları ile davalı tarafa ait tasarımlar arasında genel görünüm itibariyle benzerlik bulunmadığı, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğu, usul ve yasaya uygun bulunan, hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu ile belirlendiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tasarım başvurusuna yapılan itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ile tasarım hükümsüzlüğüne ilişkindir.

Bir tasarımın tescilli tasarım olarak korunabilmesi için Kanundaki tasarım tanımına uygun olması ve ayrıca yenilik ve ayırt edicilik kriterine uygun olması gerekir. Bir tasarımın yeniliği kavramı o tasarımın aynısının ülkemizde ve dünyada kamuya arz edilmemiş olmasını gerektirir. Ayrıca yenilik incelemesinin mahkemelerce ve bilirkişilerce re'sen değerlendirilmesi gerekir.

Ayırt edicilik kavramı ise seçenek özgürlük kapsamında bilgilenmiş kullanıcının bakış açısına göre daha önce piyasaya sunulmuş tasarımlara nazaran belirgin bir ayırt ediliciliğinin bulunmasını gerektirir. Ayırt edicilik tarafların dosyaya sunduğu delillere göre değerlendirilmelidir. HMK'nın 187/2 maddesine göre herkesçe bilinen vakıalar çekişmeli sayılmaz. Bu bağlamda mahkemece ve bilirkişilerce koruma talep edilen tasarımın, tasarım tanımına uygun olup olmadığına dair yenilik incelemesi yapılırken, tasarımın harcıâlem tasarım olup olmadığı, yeni bir emek ve fikri çabanın ürünü olup olmadığının, tarafların dosyaya sundukları deliller yanında hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hayat ve tecrübe kurallarına göre değerlendirilmelidir. Mahkemece bu ilkeler çerçevesinde, hükümsüzlüğü istenilen tasarımların işlevsel özellikleri göz ardı edildiğinde tasarımların önceki tasarımlara nazaran belirgin bir ayırt ediciliğinin bulunup bulunmadığı ve harcıâlem nitelikte olup olmadığı değerlendirilmeksizin ve inceleme yapılmaksızın, bilirkişi incelemesine istinaden karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14960, Karar No: 2013/14643, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14960 E.  ,  2013/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama kayısı bahçesinin kuru ve sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden istenmesi için geri çevrilmiş ise de gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetveli dosya arasına alınmadan, il müdürlüğüne ait veri cetveli eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, kapama kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetvelinin getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/247, Karar No: 2024/9172, Tarih: 27.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/247 E.  ,  2024/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1596 E., 2023/1749 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Susurluk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/373 E., 2023/172 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kişisel ilişkiye yönelik olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince, velâyeti anneye verilen ortak çocuk Göktuğ ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Davacı karşı davalı anne, temyize ilişkin dilekçesinde; babanın ortak çocuğa karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğunu ve hakkında Susurluk Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2023/1982 Sor. sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/151 Değişik İş sayılı dosyası ile baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırıldığını, bu nedenle ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını istemediğini belirtmiştir. Velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek çıkarına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmaktır. Kişisel ilişki, kamu düzenine ilişkin olduğuna göre davacı karşı davalı annenin iddiaları her aşamada değerlendirilmelidir. Bu durumda davacı karşı davalı annenin iddiaları karsında, baba hakkında Susurluk Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2023/1982 Sor. sayılı dosyası akibeti ile Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/151 Değişik İş sayılı dosyası araştırılarak, kişisel ilişki yönünden uzman heyeti raporu da alınarak, gerekli tüm deliller birlikte değerlendirilip kişisel ilişki konusunda buna göre karar verilmesi gerekmekle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.