muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3792, Karar No: 2015/8673, Tarih: 13.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3792 E.  ,  2015/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 01/11/2006-31/12/2012 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak kasap olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hesaplanan fazla mesai ücretine mahkemece yapılan takdiri indirim oranına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemece fazla mesai ücreti; bilirkişi tarafından hesaplanan miktar üzerinden %50 oranında takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere uygulanacak takdiri indirim miktarı hakkın özünü ortadan kaldıracak mahiyette olmamalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin fazla miktarda takdiri indirim yapılmış olması isabetli olmayıp bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15580, Karar No: 2017/14443, Tarih: 02.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15580 E.  ,  2017/14443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekillerin murisi...'ın 1954 yılında Müslüman olurken adını da ... olarak değiştirdiğini, ancak müvekkillerinden...'nın baba adlarının ... olarak gözüktüğünü,... olan kök murisin adı ... olarak değiştirildiği halde nüfusa yanlışlıkla ... olarak yazıldığını iddia ederek, müvekkillerinin ... olan baba adlarının ... olarak düzeltilmesine, müvekkillerinin kardeşleri Mehmet ile Gevla'nın babaları ... ile diğer müvekkillerinin babaları ...'in aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş; davalı ... temsilcisi ad değişikliği davalarının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğunu belirterek davanın reddini istemiş; mahkemece, davaya konu somut olayda kök murise ilişkin ad değişikliği yapılmamış yapılan değişiklik nedeniyle yanlış hale gelen nüfus kayıtlarının düzeltilmesinin istendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek davacılar ...'in ... olan baba adının iptali ile "..." olarak düzeltilmesine, nüfusa bu şekilde tesciline, adıgeçen ...'in ... ve ...'ın babaları ... ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece salt taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip ...'in nüfusa tescil belgesinde baba hanesinde geçen ve ... 14 hane,43 cilt, 91 sahifede nüfusa kayıtlı olduğu anlaşılan babası Muhtedi ...'in sözü edilen haneden nüfus kaydı getirtilip davacıların babası ...'ın kaydı ile karşılaştırılarak ve davacıların babası ...'ın Mehmet ve Gevla'nın da babası olduğu yolundaki iddia ile ilgili DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5209, Karar No: 2019/6519, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5209 E.  ,  2019/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davanın İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/04/2017 tarih ve 2015/363-2017/315 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin deniz ticareti ile uğraşan bir şirket olduğunu, müvekkiline ait Black Shadow isimli geminin davalı Certsatig SA Insulance&CO. Sigorta Şirketi tarafından sigortalandığını, diğer davalının ise acente olarak yer aldığını, 14.12.2009 tarihinde sözleşmenin kurulduğunu ve primlerin ödendiğini, geminin yük için Rusya'nın Yeisk Limanı'na vardığını, yüklemeden sonra 18.12.2009 tarihinde boşaltma limanı olan Ambarlı Limanı'na doğru yola çıktığını, 19.12.2009 tarihinde bir buz kitlesinin çarpması sonucunda gemide hasar oluştuğunu ve bu nedenle Ukrayna'nın Berdiansk Limanı'na sığındığını, müvekkilinin uğradığı zararlar sigorta kapsamında olduğu halde davalı sigorta şirketinin sözleşmeyi feshettiğini ve prim iade etmeye çalıştığını, diğer davalının ise feshi müvekkiline bildirmediğini, müvekkilinin bu kazadan dolayı çekme, liman hizmetleri, liman kirası olmak üzere paralar ödediğini ve geminin Türkiye'ye geldikten sonra 350.000 USD karşılığında hurda niyetine satıldığını, bundan dolayı 300.000 TL zararı ve geminin 03.03.2011 tarihine kadar çalışamaması nedeni ile 100.000 USD kâr kaybı olduğunu ileri sürerek, 594.203,96 USD'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığını, acentelik faaliyeti bulunmadığını ve hakkında dava açılamayacağını belirterek pasif ehliyet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; sigorta sözleşmesi ve eki zeyilnameye uyarınca sözleşmenin imzalanmasından itibaren 15 gün içinde survey yapılması gerekirken yapılmaması nedeniyle sigorta sözleşmesi himayesinin başlamadığını, geminin ice klas belgesinin yetkili kurumlardan alınmadığını, geminin buz kütlesi bulunan rotada seyre elverişli olduğunun kabul edilemeyeceğini, bu olayın sigortacıyı ve aracısını sorumluluktan kurtardığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4280, Karar No: 2006/7146, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4280 E.  ,  2006/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 308 ada 60 parsel sayılı 21160.23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinenin dayandığı tapu kaydının taşınmaza uyduğunun saptanamaması yanında taşınmaz yönünü tapu malikini yada kaçak ve yitik kişileri okuyan komşu kayıtları olmamasına taşınmazın bulunduğu köyde yada mahalde daha önce ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına, yerel bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığını ve tesbit gününden önce 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine hazinenin taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı yönündeki iddiasıyla ilgili olarak tapu kaydı dışında her hangi bir kayıt, belge ve delil bildirip ibraz edememesine ve kararda

../...

-2-

2006/4280

2006/7146

yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4479, Karar No: 2021/10346, Tarih: 18.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4479 E.  ,  2021/10346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK’nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne ve takibin durdurulmasına ve bilirkişi raporlarında imza iadiyeti konusunda çelişki bulunduğu gerekçesiyle borçlunun tazminat talebinin reddine karar verildiği, işbu karara karşı taraflarca ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulduğu Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1.maddesi gereğince esastan reddine, borçlunun istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına ve ayrıca davalı alacaklı tarafın asıl alacak üzerinden % 20 oranındaki kötü niyet tazminatı ve %10 oranındaki para cezasına mahkum edilmesine karar verildiği, alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda mahkemece aldırılan Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 05/10/2017 tarihli uzmanlık raporunda özetle; takibe konulan kambiyo senedindeki imzanın davacı ... eli ürünü olduğu hususunda kanaat bildirildiği, borçlunun rapora süresinde itirazı üzerine dosya Adli Tıp Kurumuna gönderilmiş, ATK'nun 16/01/2019 tarihli raporunda özetle; takibe konulan kambiyo senedindeki imzanın davacı ... eli ürünü olmadığı hususunda kanaat bildirildiği, alacaklının rapora itirazı üzerine dosya 3 kişilik grafoloji uzmanı bilirkişi heyetinden rapor alınmak üzere Ankara İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/19 Talimat sayılı dosyasından aldırılan 24/05/2019 havale tarihli heyet bilirkişi raporunda özetle; kambiyo senedindeki imzanın davacı ... eli ürünü olduğunun kabulünün mümkün görülmediği yönünden rapor alındığı, takibe konulan bonodaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı bildirildiği anlaşılmaktadır.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Yukarıda izah edildiği üzere her ne kadar mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmış ise de 24.05.2019 tarihli üçüncü rapor kesin kanaat bildirmediğinden ilk iki rapor arasındaki çelişkiyi gidermediği gibi kendi içerisinde de çelişkili ifadeler içerdiğinden hüküm kurmaya elverişli olmayan bu rapora dayalı olarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece bilirkişi raporundaki çelişkili tespitlerin giderilmesi için yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 05/03/2021 tarih ve 2020/654 E. - 2021/524 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/138, Karar No: 2015/7416, Tarih: 19.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/138 E.  ,  2015/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/392415

S.G. 17/01/2014 tarihli nüshasının yirmiikinci sayfasında “Paralel yargıya tenzili rütbe” başlığı altında yayınlanan yazı nedeniyle ilgilisi Z.. Ö.. vekilinin vâki düzeltme ve cevap isteminin reddine dair Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/03/2014 tarihli ve 2014/282 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, düzeltme metinlerinin yayımlanmasına ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2014/75 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/11/2014 gün ve 71100 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2014 gün ve KYB.2014-392415 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; S. G. bir tüzel kişi olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12/1. Maddesine göre, “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır”. Aynı Kanun’un Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.” kuralına aykırı olarak ve cevap ve düzeltme metninin, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, adı geçen gazetelerin sorumlu müdürlerine gönderilmesi yerine, tebliğ evrakının sorumlu kişiye yapıldığını gösterir şekilde tebliğ mazbatası düzenlenmediği ve usulüne uygun tebliğ koşulu yerine getirilmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinde yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, düzeltme ve cevap yazılarının hükmi şahıs niteliğindeki gazeteye gönderilemeyeceğinden kanun yararına bozma isteminde yer alan hükmi şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gibi, somut olayda, S. G. 17/01/2014 tarihli nüshasının yirmiikinci sayfasında yayımlanan haber nedeniyle talep eden Z.. Ö.. vekili tarafından gazetenin sorumlu müdürü Ş. Ç. adına gönderilen cevap ve düzeltme istemini içerir Bakırköy 40. Noterliğinin 21/03//2014 tarih ve 7... yevmiye nolu ihtarnamesinin 10/03/2014 tarihinde “muhatabın adreste daimi çalışanı iletişim asistanı S. T. imzasına tebliğ edilmiştir.” şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, gerek sorumlu müdür Ş. Ç. ve gerekse gazetenin sahibi şirket vekillerinin anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddialarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/306, Karar No: 2025/422, Tarih: 05.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/306 E.  ,  2025/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/37 E., 2024/50 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/32 E., 2024/222 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davanın, şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

05.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12988, Karar No: 2015/5771, Tarih: 07.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12988 E.  ,  2015/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/2696-2014/738

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin açılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde mirasçı S.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde "murislerin A.. Ş..'a ait, Bakırköy 11.06.2004 25115 yevmiye nolu vasiyetnamenin açılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; kısa kararda, Bakırköy 25. Noterliğinin 02.11.2006 tarihinde düzenlenen vasiyetçi A.. Ş..'a ait 44911 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin açılıp okunmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda Bakırköy 25. Noterliğinin 10.06.2004 tarihinde düzenlenen vasiyetçi A.. Ş..'a ait 25115 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin açılıp okunmasına karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.