muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6331, Karar No: 2010/8972, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6331 E.  ,  2010/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "asıl alacağa takip tarihinden itibaren aylık %10 oranında yasal faiz işletilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "asıl alacağa takip tarihinden itibaren %10 oranında yasal faiz işletilmesine denilmiştir. Kısa kararda yasal alacağa %10 yasal faiz oranının aylık olarak uygulanacağı belirtildiği halde gerekçeli kararda %10 yasal faiz oranının "aylık" olarak uygulanacağı belirtilmemiş, bu nedenle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana gelmiştir. Bu hal, HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 14.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14414, Karar No: 2014/3495, Tarih: 25.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14414 E.  ,  2014/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eyleminin TCK'nın 152/1-f maddesinde tanımlanan siyasî partinin maliki ve kullanımında olan eşya hakkında işlenmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin yapacağı miting nedeniyle Çiğli İlçe Başkanlığınca Anadolu Caddesi Harmandalı Kavşağına asılmış olan Başbakan ... ’ın fotoğrafları bulunan pankartları saat 01:00 sularında 35 VV 914 plakalı araç ile gelerek sökerek koparttığı iddia edilen olayda, kamera kayıtlarının incelendiği, 04.08.2010 günü 01.20 ile 01.30 saatleri arasında Harmandalı istikametinden gelip ışıklı kavşakta bir müddet bekledikten sonra İzmir istikametine giden araç içerisinden inen bir şahsın pankartları seri bir şekilde

demirlerden kopartarak toplayıp araçla bahse konu yerden ayrıldığının görüldüğü, aracın plakasının... olarak tespit edildiği, aracın ...Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şti adına tescilli olduğu, söz konusu aracın iş yerinde çalışan personelin servisini yapmak için sanık ...’a olay tarihinde verildiği anlaşılmakla, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına gore, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7667, Karar No: 2011/8613, Tarih: 17.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7667 E.  ,  2011/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Müşterek çocuk ...’un velayeti anneye verilmiş, davalı baba ile her ayın l. ve 3. haftası Cumartesi günleri saat 10.00’dan 18.00’a kadar kişisel ilişki kurulmuştur. Kişisel ilişkinin amacı babalık duygularını tatmin olup küçük ile baba arasında hafta sonları yatılı şekilde kişisel ilişki kurulması çocuğunda menfaatinedir. Tarafların istekleri de dikkate alındığında küçük ile baba arasında hafta sonları yatılı kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde kişisel ilişki kurulması doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın 2. bendinde yer alan ve “çocuk ile babanın ” sözcüklerinden sonra gelen “ her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e dek” sözlerinin hükümden çıkartılarak yerine “her ayın l. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00’dan Pazar günü saat 18.00’e dek” sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,... bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.05.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/10403, Karar No: 2012/8335, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10403 E.  ,  2012/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Akboz Otomotiv San.ve Tic.A.Ş.'ne iadesine, 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12486, Karar No: 2018/8669, Tarih: 25.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12486 E.  ,  2018/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-

4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar ..., Lütfi Akın ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, sanığın kusurlu olmadığına, diğer sanıkların ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14596, Karar No: 2012/39316, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14596 E.  ,  2012/39316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suça konu malzemeleri teslim ettiği ve tanık olarak dinlenmesini istediği katılana ait işyerinde çalışan tanık ...'in kimlik ve adres bilgilerini dosyaya ibraz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından ...'in kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde TCK.nun 61.maddesindeki ölçütlere göre gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/203, Karar No: 2013/1302, Tarih: 05.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/203 E.  ,  2013/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/850-2012/437

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle, uygulanacak tarife, o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak, Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki, hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hükmün vekalet ücretine ilişkin 4.paragrafında yer alan "2075.40-TL. nispi vekalet ücretinin" ibaresinin silinerek, yerine, “1.200,00-TL maktu vekalet ücretinin ” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/747, Karar No: 2015/19890, Tarih: 10.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/747 E.  ,  2015/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın adli raporunda başın frontal bölgesinde, 3 cm olan kesi izi bulunduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtilmekle katılana ait tüm tedavi belgeleri celbedilip mevcut raporla birlikte Adli Tıp Kurumu'na sevki yapılarak yüzündeki mevcut kesi izinin yüzde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde 5237 sayılı Yasanın TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu nazara alınarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde hüküm kısmında, sanığın eylemini katılandan kaynaklanan hakarete tepki olarak yapmış olduğu hususunda şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden bahisle TCK'nin 29. maddesinin uygulanmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/43, Karar No: 2007/206, Tarih: 16.10.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/6-43 E., 2007/206 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/6-43 E., 2007/206 K.**

**- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanıklar A.... G........, T.... D..... ve M..... F......A..... ile resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık T.... T..... D....'nın, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı ve haklarında yeterli kanıt elde edilemediğinden bahisle beraatlarına ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince 25.03.2002 gün ve 229-119 sayı ile verilen kararın katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.02.2004 gün ve 2211-1922 sayı ile sanıklardan M..... F..... A..... hakkındaki hükmün onanmasına, diğer sanıklara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

"1- Emekli Sandığı Teftiş Kurulu Başkanlığının dosya içerisinde mevcut 28.4.1999 tarihli yazısı ile birleşen 5. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasına gönderildiği bildirilen suça konu reçete asıllarının denetime olanak sağlanması açısından dosya içerisine konulmaması,

2- Suça konu reçeteler arkasındaki ilaçların alındığına dair imzaların adına yazılan kişilere veya yakınlarına ait olup olmadığı bilirkişi aracılığıyla saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 20.10.2004 gün ve 273-338 sayı ile,

"Yaşlı kişiler olan tanıkların değişik hastalıkları bulunduğu, uzun süreler muayene olmadan geçirdikleri yönündeki ve ilaç almadıkları yönündeki beyanların samimi olmadığı, ayrıca Ş..... İ....'in sanık savunmasında belirtildiği üzere 10 ay süre ile çeşitli hastalıkları olan kişinin karne kullanmayıp, 10 ay sonra kayıp ettiğini iddia etmesi nedeni ile yeni karne aldığı yönündeki beyanı, yaşlı ve çeşitli hastalıkları olan bir kişinin bu kadar süre içinde doktora gitmediği ve reçete yazdırmadığı şeklinin dahi normal olmadığı kaldı ki bu yönde savunma karşısında Ş..... İ.... karnesi ile birlikte duruşmaya davet edildiği halde gelmediği, başka yerlerde ifadesinin alınması şeklinde talepte bulunduğu belirli yer göstermediği, 11.02.2002 tarihli müzekkerenin tebliğ edilmesine rağmen duruşmada bulunmadığı, sağlık karnesini de incelemeye sunmadığı ve yeterli mahkeme inceleme ve araştırmasına yardımcı olmayarak engel olduğu, bu halde de bu kişinin beyanı samimi kabul edilemeyeceği, ayrıca savunmada belirtilen RPD denilen özel polikliniklerde muayene sonucu yazılan ilaçların karnelere geçilmesi ayrıca daimi hastalıklar nedeni ile verilen ilaçların devamlı kullanan yaşlı hastalar yönünde reçetelere yazılması gibi konumların bulunması ilaçların direk hasta tarafından değil, yakın akraba eş ve dostları tarafından eczanelerden alınabileceği, bu nedenle imzaların kendilerine ait olmadığı yönünde beyanlar da olabileceği, eczacı olan sanığın diğer doktor sanığın kardeşi olması nedeni ile bazı bağlantıların bulunması şeklindeki iddiaların şüphe şeklinde kaldığı, kesinlik arz etmediği, TCK.nun 2. maddesi de nazara alınarak şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, kesin sahtecilik suçu işlediği yönünde ve yardımcı olduğu hususunda sanık T.... yönünden de kesin delil bulunmadığı, doktorların hastaları sağlık karnesindeki kişiler olup olmadığı yönünde yoğun hasta akışı karşısında ve yine özel polikliniklerden alınan tedavi sonrası ilaçlar ile daimi kullanılan ilaçların yazılabilme durumları da hasta ve yakınları tarafından temini yönüne gidildiği hususları da nazara alınarak reçete ve belgelerin hasta yakınları tarafından ilaçların alınması şeklindeki imzalar yönünde herhangi bir kişiye hastanın ilaç aldırabileceği de nazara alınarak araştırma imkanı olamayacağı gibi dosyadaki reçetede ve belgelere göre ve doktorların belgelerin gerçek olduğu, kendileri tarafından doldurulduğu, hastane kayıtlarında bulunduğu, şeklindeki işlemler, belgeler karşısında hasta sahiplerinin ve yakınlarının imza araştırması yapılmasına da heyetimizce gerek bulunmadığı, hastane kayıtları savunmalar, tanıklar arasındaki çelişkiler, yukarıdan bu tarafa anlatılan şekilde sanıklar Tuncay Delibaşı ve A.... G......hakkındaki resmi evrakta sahtecilik suçu mahkememizin 25.03

.... G......hakkındaki resmi evrakta sahtecilik suçu mahkememizin 25.03.2002 tarihli kararındaki açıklamalar, anlatımlar ve gerekçelere göre sübut bulmadığı, suçun unsurları oluşmadığı, sahte belge tanzim etme kastı ile hareket ettikleri yönünde kesin delil de bulunmadığından her iki sanığın beraatına, ayrıca sanık T.... T..... D....'nın sahtecilik suçuna iştirak ve bu suçu işleme yönünde eylemi de aynı nedenlerden dolayı sübuta ermediği, bu kasıt altında hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, yine kurumu dolandırma kastı ile hareket ettiği yönünde şüpheden uzak kesin bu kasıt altında dolandırıcılık suçu işlediği yönünde delil olmadığı gibi unsurları itibari ile de suç oluşmadığı tanık ifadeleri arasında çelişkiler bulunduğu, bu nedenle iş bu sanığın da beraatına karar verilmesi gerekmiştir." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.