muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4153, Karar No: 2025/2616, Tarih: 07.04.2025

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hukuka aykırı toplandığına ve hatalı değerlendirildiğine, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, 18.02.2020 tarihinde, dosyada bulunan gizli soruşturmacı görevlendirme kararı kapsamında gizli soruşturmacının olay yerine araçla geldiği, sokak içinde yaya olarak beklemekte olan sanığın gizli soruşturmacıya "dur" işareti yaptığı, gizli soruşturmacının sanığın yanında durduğu, sanığın gizli soruşturmacıya hitaben eşya alıp almayacağını sorduğu, gizli soruşturmacının eşya alacağını söylemesi üzerine sanığın gizli soruşturmacıya aracı park haline getirip beklemesini söylediği, sanığın gözden kaybolduktan bir süre sonra gelip park halinde bulunan aracın sağ ön yolcu koltuğuna oturduğu, devamında 100 TL karşılığı kokain maddesini gizli soruşturmacıya verdiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ele geçirilen uyuşturucu madde, güven alımı ve teslim tesellüm tutanakları, gizli soruşturmacı görevlendirme kararı, bilirkişi raporu, adli tıp kurumu raporu ve uzmanlık raporuna göre, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin yeterli olduğu, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/115 Esas, 2023/1421 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10955, Karar No: 2010/1706, Tarih: 15.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10955 E.  ,  2010/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.09.2006 tarih ve 2005/482-2006/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların kredi borcunu ödemediğini ileri sürerek, 13.175.00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar H.Hüseyin Peten vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.l

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının müşterek ve müteselsil borç senedi ile 2.440.00 YTL tutarında davalılara kredi verdiği, faiz işlettiği, işleyen faizin görevde dikkate alınmayacağı, mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğuna, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, kredi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, taraflar arasında düzenlenen müşterek ve müteselsil borç senedinin 1 ve 2 nci maddeleri uyarınca davaya konu borcun yazıldığı tarihten itibaren yıl sonuna ve ayrıca yılbaşından vade tarihine kadar geçen yıllar için belirtilen faiz oranlarından hesap ve kapitalize edilerek faizi ile kooperatife veya senedin temliki halinde temlik alan davacı Bankaya ödeneceği kararlaştırılmıştır. TTK.nun 8/3 ncü maddesi uyarınca böyle bir düzenlemenin tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur. O halde, davaya konu alacağın faiz alacağı olduğu varsayılan kısmının da HUMK.nun 1/1 nci maddesi kapsamında görevde dikkate alınmayacak olan temerrüt faizi niteliğinde bulunmadığının, yasa ve sözleşme hükümlerine göre açıklanan dönemlerin sonunda ana paraya dönüşmüş asıl alacak olduğunun kabulü gerekir.

Bu durum karşısında, açılan davada mahkemenin görevli olduğunun kabul edilip, işin esasına girilmesi ve taraf kanıtlarının toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11559, Karar No: 2013/15115, Tarih: 19.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11559 E.  ,  2013/15115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kula İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6352 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik İİK'nun 169/a-6. maddesinde; "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden  aşağı olmamak üzere; takip muvakkaten durdurulmuş ise bu itirazın reddi halinde borçlu, diğer tarafın isteği üzerine takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, takibin muvakkaten durdurulmasına karar verilmediği halde, mahkemece itirazı reddedilen borçlunun %20 oranda tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz ve hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzetilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Kula İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.02.2013 tarih ve 2012/47 Esas, 2013/13 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün %20 tazminata ilişkin (2) numaralı bendinin tamamının karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6407, Karar No: 2022/7186, Tarih: 19.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6407 E.  ,  2022/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişki ve Velâyetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, davacı-davalı anne tarafından kişisel ilişkinin kaldırılması mümkün olmaması halinde yatısız kişisel ilişki kurulması talebi ile açılmış olup, davalı-davacı baba tarafından karşı dava ile kişisel ilişki sürelerinin arttırılması ve birleşen dava ile de velayetin değiştirilmesi talep edilmiştir.

Tarafların, Tavas Asliye(Aile) Hukuk Mahkemesinin 30.07.2015 tarihli 2015/280esas 2015/436 karar sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandığı, müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği ve baba ile çocuk arasında ‘her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günü saat 09:00’dan pazar günü saat 19:00’a, dini bayramların ikinci günü saat 09:00’dan son gün saat 19:00’a, 1 temmuz saat 09:00’dan 20 temmuz saat 19:00’a kadar’ kişisel ilişki düzenlendiği anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleşen davaların reddi ile karşı davanın kabulüne, baba ile çocuk arasında ‘her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günü saat 09:00’dan pazar günü saat 19:00’a, dini bayramların ikinci günü saat 09:00’dan son gün saat 19:00’a, yarı yıl tatilinin ikinci cumartesi günü saat 09:00’dan devam eden cumartesi saat 19:00a, 1 temmuz saat 09:00’dan 30 temmuz saat 19:00’a kadar’ kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş olup taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiş ve karar davacı-davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece yargılaması devam ederken, davacı-davalı anne tarafından davalı-davacı babanın çocuğa 18.10.2020 tarihinde fiziksel şiddet uyguladığı, çocuğun göz çevresinde şişlik bulunduğu, çocuğun da ekmek almaya gitmemesi nedeni ile babası tarafından fiziksel şiddete uğradığını beyan etmesi üzerine ceza davası açıldığı, yapılan yargılamada çocuğun beyanı, sunulan fotoğraflar ve darp raporu nedeni ile baba aleyhine 09.03.2021 tarihinde mahkumiyet kararı (hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına) verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, müşterek çocuk idrak çağında olduğundan mahkeme tarafından bizzat dinlenerek alınan uzman raporları, tanık beyanları, ceza dosyası birlikte değerlendirilip tüm dosya kapsamı gözetilerek sonucu uyarınca davalı-davacı baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yatılı olup olmaması ve süreleri yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, müşterek çocuk idrak çağında olduğundan mahkeme tarafından bizzat dinlenerek alınan uzman raporları, tanık beyanları, ceza dosyası birlikte değerlendirilip tüm dosya kapsamı gözetilerek sonucu uyarınca davalı-davacı baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yatılı olup olmaması ve süreleri yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle bölge adliye mahkemesinin kararının KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 19.09.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/416, Karar No: 2011/469, Tarih: 06.07.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/6-416 E., 2011/469 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/6-416 E., 2011/469 K.**

**- ORTAKLIĞIN GİDERİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "ortaklığın giderilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 05.11.2008 gün ve 2007/2081 E., 2008/2440 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar Süleyman ve Ömer İlik vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 05.10.2009 gün ve 2009/4046-7863 sayılı ilamı ile;

(...Uyuşmazlık bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının dava açılmasında kusuru bulunmadığından vekalet ücreti hükmedilmesi gerekmediğine karar verilmiş,hüküm davalılardan S…

…… İ…

… ve Ö…

… İ…

… vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili Ankara ili Mamak ilçesi 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü ... ada ... parselde kayıtlı taşınmazın, tapuda, müvekkillerinin murisi H...l .... adına kayıtlı olduğunu, H... İ...'in ölümü ile mirasçısı olarak tarafları kaldığını, dava konusu taşınmazın taksimi mümkün ise aynen taksimi değilse, satılmak sureti ile taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesine karar verilmesini istemiş, davalılardan S…

…… İ…

…ve Ö…

… İ…

… vekili, müvekkillerinin böyle bir taşınmazdan haberleri olmadığını, eğer böyle bir taşınmaz var ise, satılarak ortaklığının giderilmesini kabul ettiklerini, davacılar dava açılmasına neden olduklarından, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemişlerdir. Davalılardan M…

….. K…

….. taşınmazın aynen taksimini, aynen taksimi mümkün olmadığı takdirde satılarak paydaşlığın giderilmesini istediğini bildirmiş, diğer davalı M…

…. A.. B.. vekili ise, beyanda bulunmak için süre istemesine rağmen beyanda bulunmamıştır. Mahkemece, davalı parselin, imar uygulaması ile parçalara ayrılması sonucu tapu kaydının hukuki değerini yitirmesi nedeni ile konusuz kalan davada hüküm kurulmasına yer olmadığına, davanın konusuz kalmasında davacıların kusuru bulunmadığından, yargılama giderlerinin gideri yapan üzerinde bırakılmasına, karşılıklı olarak vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davalılardan S…

….. İ…

… ve Ö…

… İ…

Paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davalılardan S…

….. İ…

… ve Ö…

… İ…

… yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettirmiş oldukların da yukarıda belirtilen ilkeler göz önüne alınarak, yargılamada kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücreti verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...)

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar S…

……. İ…

… ve Ö…

… İ…

… vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, tek bir taşınmaz davanın konusunu oluşturmaktadır.

Mahkemenin; "dava konusu edilen taşınmaz imar uygulaması sebebiyle parçalara ayrılıp dava konusu tapu kaydı hukuksal niteliğini yitirdiğinden, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava açılmasında tarafların kusuru bulunmadığından yargılama giderlerinin yapan üzerinde bırakılmasına ve karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına" dair verdiği karar; Özel Daire'ce yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş; Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davalılar S…

…… ve Ö…

…. vekili, vekalet ücretine hasren temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı yolunda hüküm kurulup davada, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar Süleyman ve Ömer yararına vekalet ücreti takdiri gerekip, gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden, davanın açılmasında tarafların kusuru bulunup bulunmadığının da yargılama giderlerinin yükletilmesi açısından bir önemi bulunmamaktadır.

Bu ilkeden hareketle, başka bir hususa bakılmaksızın, yargılama giderlerinin ve yargılama giderleri arasında sayılan vekalet ücretinin, yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren taraf veya taraflar lehine takdir edilerek, taraflara tapudaki/mirasçılık belgesindeki payları oranında yükletilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasında, dava konusu 19 nolu parsel paydaşlarından, miras bırakan Halik İlik mirasçıları davalılar Süleyman ve Ömer İlik'in kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri açıkça anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasında, dava konusu 19 nolu parsel paydaşlarından, miras bırakan Halik İlik mirasçıları davalılar Süleyman ve Ömer İlik'in kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri açıkça anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yargılamada kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücreti takdiri ile, taraflardan tapu ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak davalılara verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu nedenle, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalılar S…

…… ve Ö…

…. İ…

… vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine 06.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2534, Karar No: 2020/2543, Tarih: 08.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2534 E.  ,  2020/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkumiyet:Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi ‘nin 15.11.2018 tarihli 2018/480 Esas ve 2018/413 Karar sayılı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın 08.02.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, CMK’nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 08.06.2020 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarih ve 2018/480 E, 2018/413 K. sayılı kararı ile uyuşturucu ticareti eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.01.2019 tarih 2019/130 E ve 2019/117 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar verildiği,

Sanık ... temyiz dilekçesinde özetle; "Mahkemenize ait 2019/130 sayılı dosyasında yargılanarak hakkımda 12 yıl 6 ay hapis cezası ile hükümlendirildim. Hakkımda verilen cezayı temyiz etmek istiyorum. Gereği taktirlerinize arz olunur." yönünde talepte bulunduğu,

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda:

Sanık ... hakkında; 5271 Sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan - temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorundadır- şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede Sanık ...'ın temyiz dilekçesinde her hangi bir temyiz sebebi göstermediği 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 Sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, oy çokluğu ile karar verilmiş olup, Sanık ... yönünden dairemizce oluşan çoğunluğun kanaatine aşağıda belirtilen gerekçelerle katılmamaktayım.

20.07.2016 tarihi itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun istinafa ilişkin (272-285 maddeleri) hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle temyiz merci olan Yargıtayın, ilk derece mahkemeleri ve ikinci derece yargılama merci olan Bölge Adliye Mahkemelerinin vermiş olduğu temyizi kabil kararlarına yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede, inceleme sınırının belirlenmesi önem arz etmektedir.

İkinci derece yargılama merci olan Bölge Adliye Mahkemesinin denetim yetkisinin yanında delil değerlendirme ve delil toplama diğer bir ifadeyle yargılama yapma yetkisi mevcuttur. 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin başlığı "bölge adliye mahkemesinde inceleme ve kovuşturma"dır. Söz konusu maddedeki düzenlemeler ayrıntılı olarak incelendiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesi kararını hem hukuki hem de maddi yönden inceleme yetkisi söz konusudur. Aynı zamanda gerekli gördüğü taktirde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(e) maddesinde verilen yetkiye dayanarak davanın yeniden görülmesine karar vererek kovuşturma yapabilir.

İstinaf aşamasından geçen temyizi kabil kararların temyiz incelemesinde Yargıtay'ın inceleme yetkisinin sınırları 5271 Sayılı CMK'nın 288. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda "Temyiz Nedeni" başlığı altında aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir.

"MADDE 288. - [1] Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

[2] Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" içerikli düzenlemeye gidilmiştir.

Madde içeriği değerlendirildiğinde Yargıtayın ilk derece ve istinaf aşamasından geçen kararların denetiminde inceleme yetkisi hukuki denetimle sınırlıdır. Diğer bir ifadeyle temyiz merci, olaya normun doğru uygulanıp uygulanmadığını denetleyebilir. Söz konusu yetki bununla sınırlandırılmıştır.

Maddenin gerekçesi, "Tasarı, 1412 sayılı Kanundan ayrılarak -kanuna aykırılık- yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan -hukuka aykırılık- sözcüklerine yer vermiştir. Yargılamanın konusunu oluşturan cezaî uyuşmazlık çözüldükten ve maddî gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması, hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan ve olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddî hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde, elbette ki, hukuka aykırılık oluşturur" şeklindedir.

Kanun koyucu, 1412 sayılı CMUK'nın aksine kanunilik ilkesinden ayrılarak daha ideal, modern ve özgürlükçü olan hukukilik ilkesini benimsemiştir. Bu sebeple söz konusu maddeyi uygularken kanun koyucunun iradesi doğrultusunda verilen yetkiyle sınırlı kalmak kaydıyla taraflar lehine geniş yorumlanması gerekir.