muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20714, Karar No: 2014/15782, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20714 E.  ,  2014/15782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1777, Karar No: 2019/10264, Tarih: 18.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1777 E.  ,  2019/10264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ADANA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kiraya veren ile 20/04/2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalı tarafından gönderilen yazı ile 976.259,53 TL kira bedelinin ödenmesinin istendiğini, ancak istenen kira bedellerinin yatırılmış olduğunu belirterek davalıya borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıdan 976.259,53 TL talep edildiğini, ancak emanet hesaplarda 343.928,02 TL davacı alacağının bulunduğunu, bu alacağın borca karşılık takas mahsup yapılabileceğinin davacıya bildirildiğini, bu nedenle davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne, davacının davalıya 976.259,53 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... vekilinin harca ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu 56. madde (b) bendi hükmüne göre, üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar. Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı üniversite açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, İlk Derece Mahkemesince açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, 66.688,29 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı üniversite açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, İlk Derece Mahkemesince açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, 66.688,29 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2 ve 4 nolu bentlerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“2- Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın davacıya iadesine,

4- Davacı tarafından yapılan toplam 331,25 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25848, Karar No: 2013/21750, Tarih: 11.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25848 E.  ,  2013/21750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 190 ada 5 parsel sayılı 11603,26 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... adına tespit edilmiştir. Davalı ...'ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek, dava konusu 190 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1/5 payı davalı ..., 4/5 payı da davacı ... adına tespitine karar verilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, taşınmazın Kadastro Komisyon tutanağında belirtildiği üzere tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece dava ve temyiz konusu 190 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında oluşturulan 18.9.2012 gün, 2012/2-2012/58 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çeliştiği, bir başka anlatımla kısa kararda dava ve temyiz konusu 190 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddine denilerek, dava konusu 190 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında Kadastro Komisyon tutanağında belirtildiği üzere tapuya tescili hükmü kurulduğu, gerekçeli kararda ise dava konusu 190 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacı Hüseyin oğlu ...'a 3135/3180 ve davalı Hüseyin kızı ...'a 45/3180 hisse oranları ile tespitinin yapılması denilmekle yetinildiği, 190 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kimin adına tescil edildiğine dair hükmün yazılmadığı, böylece hükmün infazında tereddüt yaratıldığı dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 .sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemece bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur.

Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulmaması isabetsiz olduğu gibi davacı ...'ın tutunduğu T.Sani 1313 Y. 96 sayılı sicilden gelen Ekim 1961 tarih ve 1 sayılı ve Kasım 1959 tarih ve 53 sayılı tapu kayıtlarının intikali ve pay devri ile ilgili bilirkişi raporu alınmaması dahi isabetsiz davacı ...'ın temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8664, Karar No: 2010/1141, Tarih: 03.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8664 E.  ,  2010/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin yerine getirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı ... adına kayıtlı 65 dönümlük taşınmazın 10 dönümüne tesis kurmayı talep ettiğini, bu talep üzerine köy muhtarlığı karar defterinde 48 sıra numarasında kayıtlı 29.12.2004 tarihli kararın alındığını,bu karar doğrultunda taşınmazı 15.000,00 YTL bedelle 49 yıllığına kiraladığını, ancak köy muhtarlığının kiralanan yerin teslimini yapmadığını, ... 3. Noterliğinin 20.12.2005 tarih ve 44252 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kiralanan yerin teslimini talep ettiğini,buna rağmen kiralanan yerin teslimini yapmadığını ileri sürerek, taşınmazın teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisini kiralamaktan vazgeçtiğini, 15.000 YTL'yi hibe ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava köy karar defteri ile alınan karar gereği kiralanan yerin teslimine ilişkindir. Taraflar arasında 29.12.2004 tarihli ve 48 sıra nolu karar ile köy tüzel kişiliğine ait 66724 m2 arazinin yap işlet devret modeli ile 15.000,00 TL peşin kira bedeli ile 49 yıllığına davacı şirkete 29.12.2053 tarihinde muhtarlığa devredilmek üzere verilmesine karar verildiği ihtilaf konusu olmadığı gibi bu yön mahkemenin de kabulündedir. İhtilaf davacının bedelini ödediği halde taşınmazın kendisine teslim edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Her ne kadar davalı alınan paranın hibe edildiğini savunmuş ise de,bu savunmasını yasal ve yeterli delillerle kanıtlayamamıştır. Karar defterinin 124 nolu sayfasında 29.12.2004 tarih ve 48 karar sıra numarası ile alınan karar da ilk alınan karara ek olarak kiraya verilen arazinin karayolları çekme mesafesinden sonra hesaplanmasına, sözleşmenin 10 gün içerisinde yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bu haliyle davalı tarafından tek taraflı olarak alınan kararın bir ön görüşme niteliği taşıdığı ve sözleşmenin 10 gün içerisinde yapılmasının amaçlandığı,yani köy karar defterinde alınan kararın nihai bir sözleşme olmadığı, tarafların iradelerinin karar defterinden sonra sözleşmenin 10 gün içerisinde yapılmasına bağlandığı,bu nedenle ortada kiralama ilişkisine konu bir sözleşmenin mevcut olmadığı ve davacının ödediği bedeli istemediğinin de açıkça anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken,aksine düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2046, Karar No: 2008/4342, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2046 E.  ,  2008/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kahramanmaraş İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem, dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayetçi Hazine tarafından düzenlenmiş bir aciz fişi bulunmadığından bahisle adı geçenin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’nun mükerrer 35 nci maddesine uygun biçimde haczi bulunmadığı gerekçesiyle adı geçene yer verilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itirazdır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrası hükmüne göre sıra cetveline itiraz sadece sıraya yönelikse, görev icra mahkemesinindir. Somut olayda şikayetçi yanın istemi alacağın tutarına yönelik olmayıp, icra müdürünün bir işleminin hukuka aykırı olduğu noktasında toplandığından, yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 24.04 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7114, Karar No: 2021/11422, Tarih: 29.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7114 E.  ,  2021/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 01/02/2018 tarih ve 2018/İHK-787 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 13/08/2014 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalı şirket tarafından ... poliçesi ile sigortalı motosikletin karıştığı çift taraflı kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli maluliyet zararı yönünden 5.000,00 TL maddi tazminatın davalı sigortadan tahsilini talep etmiş; bedel artırım dilekçesi ile dava değerini 95.534,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının talebinin kabulü ile 95.534,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyetince davalı ... şirketi vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti kararı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri

tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacının olay tarihinde Kurye Net Ayvalık acentesinde motosiklet üzerinden kurye hizmetini yerine getirirken gerçekleşen kaza sebebiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kazadaki kalıcı maluliyeti nedeniyle davacıya sürekli işgöremezlik (kalıcı maluliyet) geliri bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarında araştırma yapılması, bağlanan gelir rücuya tabi ise 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü değerlendirilerek tazminatın belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/307, Karar No: 2014/3489, Tarih: 06.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/307 E.  ,  2014/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demre İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/31-2013/49

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Demre İcra Müdürlüğü'nün 2012/203 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 10.09.2013 tarihli sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan şikayet olunanın haczinin yetkisiz icra dairesince konulduğundan geçersiz olduğunu, dolayısıyla sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin başlattığı icra takibi nedeniyle borçlulardan Y.A. ait taşıtın trafik kaydına konulan 29.11.2011 tarihli ihtiyati hacze itiraz olmadığından kesinleştiğini ve hacizlerinin ayakta olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan tarafından yetkisiz icra dairesinde başlatılan icra takibinde konulan ihtiyati haczin, yetki itirazı üzerine takibin yetkili Demre İcra Müdürlüğü'nde devam ettirildiğinden kesinleşmediği, şikayet olunanın haczinin Demre İcra Müdürlüğü'nde yapılan takipte kesinleştiği, ancak şikayetçinin haczinin daha eski tarihli olması nedeniyle sıra cetvelinde ön sırada bulunması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 168. maddesi uyarınca kambiyo senetlerine özgü takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi ise 10 gün olup, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK'nın m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczinin 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264. maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğuracağı nazara alınmalıdır.

Şikayet olunan Y.. Ç..'ın alacaklı olduğu Demre İcra Müdürlüğü'nün 2012/203 E. sayılı takip dosyasının incelenmesinde, borçlular N. K., Y. A. ve K. Ç. aleyhine 24.11.2011 tarihli ihtiyati haciz kararına dayanılarak Ankara 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10213 E. sayılı dosyasında 26.11.2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, ihale bedeli paylaşıma konu 07 .. plakalı aracın maliki bulunan borçlu Y. A. ödeme emrinin 14.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçen borçlunun icra dairesinin yetkisine bir itirazının bulunmadığı, ödeme emrini 02.03.2012 tarihinde tebliğ alan diğer borçlu K.Ç. yasal süresi içerisinde yetki itirazında bulunması üzerine Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.03.2013 tarih ve 2012/298 E., 2012/229 K. sayılı ilamıyla yetki itirazının kabulüyle takip dosyasının Demre İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi üzerine takip dosyasının gönderildiği, Demre İcra Müdürlüğü tarafından borçlulara yeniden ödeme emri tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanın takibi üzerine trafik kaydına 20.11.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulan 07... plakalı aracın sahibi olan borçlu Y. A. ödeme emrinin 14.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, yasal 10 günlük süresinin geçtiği ve ihtiyati haczin 25.12.2011 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, bu durumda şikayet olunanın haczinin şikayetçinin haczinden daha önce kesinleştiği ve sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayet olunanın borçlu Y. A. yönünden ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğü 25.12.2011 tarihinden yaklaşık üç ay sonra diğer borçlu K. Ç.tarafından icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine Demre İcra Müdürlüğü tarafından çıkarılan ödeme emrinin tebliği esas alınarak, yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 27.05.2013 olan şikayet tarihinin gerekçeli karar başlığında 19.06.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.