muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2882, Karar No: 2019/1926, Tarih: 20.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2882 E.  ,  2019/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ile 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde

verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde

devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Bu tarihten sonra gerçekleşen ve örgütsel faaliyet olarak kabul edilen hareketlerin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı,dosyaya yansıyan başkaca örgütsel faaliyeti olmayan FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... A.Ş'deki bir kısım hisseleri bedel ödemeksizin devir alması ve örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asya’daki hesabına para yatırması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve Uygulamaya göre de;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA; 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3102, Karar No: 2012/9135, Tarih: 07.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3102 E.  ,  2012/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15172, Karar No: 2014/16075, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/15172 E.  ,  2014/16075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 31. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2014/161-2014/161 D. İŞ

İstanbul (Kapatılan) 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.04.2014 tarih ve 2014/161-2014/161 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu), iki adet senet nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmiş ise de, senetlerin üzerinde devir teminat senedi yazdığını, devir yapılmadığı için senetlerin geçersiz olduğunu, ödeme emrinin yanlış adrese gönderildiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının iptalini talep etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili, söz konusu senetlerin teminat senedi olmadığını, borç ikrarı içerdiğini, müvekkilince borçluya işletme devredildiğini, söz konusu senetlerin de borçlu tarafından bu nedenle verildiğini, borçluya ödeme emrinin 17.04.2014 tarihinde tebliğ edildiğini savunarak, ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 766/1-b maddesi uyarınca bir senedin bono sayılabilmesi için kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödeme vadini içermesi gerektiği, ihtiyati hacze konu bonoların üzerinde "devir teminat senedidir" şerhi bulunduğu gerekçesiyle, ihtiyati hacze itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece, ihtiyati hacze itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının iptaline karar verilmiştir.

Ancak, İİK'nın 257. maddesinde ihtiyati haciz talep edilebilmenin koşulları sayılmıştır. İİK'nın 257. maddesine göre, ihtiyati haciz istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip yaklaşık ispat yeterlidir. Somut olayda, ihtiyati haciz kararına konu 2 adet bono üzerinde "devir teminat senedidir" şerhi bulunması ihtiyati haciz kararı verilmesine engel olmadığından, bonolar üzerindeki bu şerh nedeniyle ihtiyati haciz kararına itirazın kabulü ile ihtiyati haczin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3610, Karar No: 2013/19574, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3610 E.  ,  2013/19574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ...13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.12.2012 tarih ve 2012/254-2012/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 2000-2010 yılları ticari defterleri, 2000-2011 yılları faturaları, irsaliyeler ve diğer belgelerin depoda çıkan yangın sonucunda zayi olduğunu ileri sürerek anılan defter ve belgeler için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, vergi dairesi tarafından davacının sahte belge kullanma fiilinden dolayı olumsuz listeye alındığının ve ödevlinin bilinen adreste bulunamama fiilinin olumsuz bilgi hükmünde bulunduğunun bildirildiği, davacı şirketin adresinin ...Cad. No:93/6 .../...olduğu, defterlerin ...'den kiralanan 7086 Sok. No: 10/2 1.Kat ... Mah. ... adresinde bulunduğunun iddia edildiği, vergi dairesi yazılarında sahte belge kullanma fiilinden dolayı olumsuz listeye alındığı bildirilen davacının saklanması gerekli defter ve belgelerinin korunması için daha fazla dikkat ve ihtimamı göstererek uygun koşullarda bu belgeleri muhafaza etmesi gerektiği, ancak defter ve belgeleri şirket adresi dışında depoda muhafaza eden davacının 6762 sayılı TTK'nın 68/4 ve 6102 sayılı TTK'nın 82/7. maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6227, Karar No: 2018/2222, Tarih: 26.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6227 E.  ,  2018/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının rızası alınmadan belediyece onaylanan tadilat projesinin ve bu proje doğrultusunda yapılan ifraz işleminin geçersizliğinin tespiti, tapu kayıtlarının eski hale getirilmesi ve davalının esas projeye göre balkonlarını kapatmak ve yaşam alanına dahil etmek suretiyle yaptığı el atmasının önlenmesi, imalatların kâl'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava bağımsız bölümlere ilişkin ifraz işleminin geçersizliğinin tespiti ile projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

SONUÇ: Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, davacı ...'ın (UYAP üzerinden gönderilen) 02.03.2018 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, feragat konusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 26/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/17584, Karar No: 2007/981, Tarih: 21.02.2007

7. Ceza Dairesi 2005/17584 E., 2007/981 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/17584 E., 2007/981 K.**

**- İDARİ YAPTIRIM

- İTİRAZ

- KANUN YOLUNUN BELİRLENMESİ

- YANILMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 29 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 293 ]

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Kanuna muhalefetten sanık Süleyman hakkında dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda: (Hatay Birinci Sulh Ceza Mahke-mes'O'nin 15.06.2005 tarihli hükümlülüğüne dair hükmün ve 12.07.2005 tarihli temyiz isteminin reddine dair müteferrik kararın Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/179283 sayılı ve 12.12.2005 tarihli yazısı ekinde Daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

CMUK'nın 293. maddesi gözetilmeden itiraz yolunu kapatacak şekilde verilen temyiz isteğinin reddine dair 12.07.2005 tarih ve 2005/262 müteferrik sayılı karar usul ve yasaya uygun bulunmadığından kaldırılarak 15.06.2005 günlü hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemesince verilen idari yaptırım kararlarına karşı yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilmesi mümkün olup, kararın temyizi kabil olmadığından, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1047, Karar No: 2014/4357, Tarih: 05.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1047 E.  ,  2014/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/315-2013/655

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4952 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde davalı alacaklılar için pay ayrıldığını, fakat müvekkili vergi dairesine herhangi bir pay ayrılmadığını, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince müvekkili vergi dairesi müdürlüğüne de garameten pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın satışa konu araçlar üzerinde haczinin bulunduğu, 6183 sayılı yasanın 21. maddesi gereğince amme alacağı kendisinden önce 3. şahıslarca tatbik edilmiş hacizlere iştirak edebildiğinden, satış bedelinin davalı alacaklılar ile davacı arasında garameten taksimi sağlayacak şekilde, yeni bir sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüne, Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4952 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 02.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25028, Karar No: 2014/9158, Tarih: 12.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25028 E.  ,  2014/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/301698

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2005/77 (E) ve 2011/176 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın savunmasında, tekstil işi ile uğraştığını, beraat eden sanık Metin'in kendisinin yanında usta başı olarak çalıştığını ve daha sonra yanından ayrılarak atölye kurduğunu, müştekinin şirketi ile hiçbir alışverişinin olmadığını, makine almadığını, kendisini E.Ç. olarak tanıtmadığını, sanık Metin'in kendisinin adını kullanarak makine aldığını haricen öğrendiğini, çeklerin üzerindeki hiçbir yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın teşhise yeter oranda mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek suça konu çeklerin üzerinde bulunan imza ve yazıların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, kendisini E.Ç. olarak tanıtarak almış olduğu mal karşılığında suça konu çekleri veren şahsın sanık olup olmadığı hususunun da açığa kavuşturulması için sanık Erol, tanık A. İ. Y. ve müşteki S.. B.. çağrılıp mahkeme huzurunda yapılacak teşhis ve yüzleştirmeden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13692, Karar No: 2010/21482, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13692 E.  ,  2010/21482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.