muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7829, Karar No: 2010/15359, Tarih: 28.09.2010

Ölüme bağlı tasarrufların ne şekilde düzenleneceği TMK.nun 531 ve devamı maddelerinde hükme bağlanmıştır. Kanunun 534.maddesinde; "Vasiyetnameye tarih ve imza konulduktan hemen sonra mirasbırakan, vasiyetnameyi okuduğunu, bunun son arzularını içerdiğini memurun huzurunda iki tanığa beyan eder.

Tanıklar, bu beyanın kendi önlerinde yapıldığını ve mirasbırakanı tasarrufa ehil gördüklerini vasiyetnameye yazarak veya yazdırarak altını imzalarlar.

Vasiyetname içeriğinin tanıklara bildirilmesi zorunlu değildir." hükmüne yer verilmiştir.

TMK'nun 534.maddesindeki öngörülen ilkeler geçerlilik şartıdır. Bunlardan birinin eksikliği vasiyetnameyi geçersiz kılar. bununla birlikte, vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutatacak bir yol izlenmelidir. Vasiyetin mümkün olduğu kadar ayakta tutulması aynı zamanda vasiyetçinin iradesine duyulan saygının da açık bir ifadesi olacaktır.

TMK'nun 1.maddesi, "Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır" hükmünü içermektedir.

Dava konusu olayda uyuşmazlık; vasiyetname düzenlenirken tanıklara ilişkin kanun metninde geçen "mirasbırakanı tasarrufa ehil gördüklerini" ifadesinin söz olarak aynen yazılmamış olmasının şekil eksikliği olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceği hususundadır.

Vasiyetname bütün olarak incelendiğinde; mirasbırakanın, kanunen bu işlemi yapma yeteneğinin bulunduğu noter tarafından ifade edilmiş; ayrıca, T.C. Sağlık Bakanlığı Taksim Hastanesinin 28.12.1999 tarih ve ... nolu kurul raporunu da ibraz ettiği vasiyetnameye dercedilmiştir. Vasiyetnameye tarih ve imza konulduktan hemen sonra da "Noter tarafından vasiyetçinin isteklerine uygun olarak yazıldığına ve okunup anlatıldığına ve ilgilinin kimlik, kişilik ve beyanını tanıklık ederiz" ifadesinin yazılıp tanıklarca imza edildiğine yer verildiği anlaşılmıştır.

Tanıkların beyanlarında geçen "Kişilik" kavramının irdelenmesinde fayda mülahaza edilmiştir. TMK'nun Birinci Kitabı "Kişiler Hukuku" nu oluşturmaktadır. Birinci bölümü ise "Kişilik" başlığını taşımaktadır. "Kişilik" başlığını taşıyan birinci ayrımda kişilere tanınan hak ve fiil ehliyetleri, hısımlık, yerleşim yeri, kişiliğin korunması, kişiliğin başlangıcı ve sonu gibi konular düzenlenmiştir. Kanunun 8.maddesi hak ehliyetini, 9 ve devamı maddeleri ise fiil ehliyetini düzenlemektedir. Kişiliğin Korunması başlığı altında yer alan 23.maddesinde de "Kimse, hak ve fiil ehliyetlerinden kısmen de olsa vazgeçemez" hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, vasiyetnamede geçen "Kişilik" kavramının aynı zamanda "534.maddede geçen; mirasbırakanı tasarrufa ehil gördüklerini" ifadesini de kapsadığını(geniş manada bu ifadeyi de içerdiğini) kabul etmek gerekmektedir. Aksi taktirde, sadece sözle yetinmek, kanunun özünü unutmak anlamına gelir ki, bu durum mirasbırakanın gerçek iradesinin ayakta tutulması ilkesiyle de bağdaşmaz.

Bu durumda, vasiyetnamede geçen "Kişilik" kavramının aynı zamanda "534.maddede geçen; mirasbırakanı tasarrufa ehil gördüklerini" ifadesini de kapsadığını(geniş manada bu ifadeyi de içerdiğini) kabul etmek gerekmektedir. Aksi taktirde, sadece sözle yetinmek, kanunun özünü unutmak anlamına gelir ki, bu durum mirasbırakanın gerçek iradesinin ayakta tutulması ilkesiyle de bağdaşmaz.

Mahkemece, vasiyetname bir bütün olarak değerlendirilip, tanıklarla ilgili beyan edilen ifadenin özü itibariyle kanunun aradığı şekil şartlarına uygun olduğu düşünülmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde vasiyetnamenin iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 750 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39368, Karar No: 2017/17136, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39368 E.  ,  2017/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince, temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; 31,40 TL istinaf karar harcı ve 85,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığı, dosya içeriğinde temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında yatırılan harçlar talebi halinde davacı vekiline iade edilmeli; temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davacı vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/242, Karar No: 2013/811, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/242 E.  ,  2013/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/10/2011 tarih ve 2010/415-2011/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...'nin iş ilişkileri nedeniyle davalı bankada ortak hesapları bulunduğunu,15.09.2009 tarihinde davacı şirkete ait müşteri çekleri ve çek yapraklarının çalındığını, müvekkilinin çeklerin yetkisiz kişiler tarafından tahsil edilmesi imkanını kaldırmak amacıyla, çeklerin bağlı olduğu 9095101 numaralı hesabında bulunan 23.000 USD'yi diğer hesapları yerine sehven ... numaralı ortak hesaba aktardığını, ancak davalı tarafından ...'nin kredi borcu nedeniyle ortak hesabın tamamına bloke konulduğundan paranın geri alınamadığını, oysa ortak hesap sözleşmesinde davalıya hesabın tümü üzerinde rehin ve hapis hakkı tanınmadığını, hatta hesap sahiplerinden birinin borcu nedeniyle konulacak hacizlerde dahi, hesabın eşit olarak ayrılacağı ve haczin borçlu olan hesap sahibinin mevduatı üzerine konulacağının kararlaştırıldığını, kredi sözleşmesinde davalı bankaya verilmiş olan yetkilerin müvekkili açısından geçerli olmadığını ileri sürerek, ortak hesaba aktarılan paradan şimdilik 11.500,00 USD'nin fiili ödeme günündeki TL karşılığının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, dava dışı ...'ne kullandırılan kredinin kat edildiğini, kredi sözleşmesinde müvekkiline tanınan hapis hakkı ve takas/mahsup yetkisiyle ilgili düzenlemeler çerçevesinde dava konusu hesaba bloke konulduğunu, yapılan işlemde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, zira ortak hesap sözleşmesinde hesap sahiplerinin her birine tek başına tasarrufta bulunma hakkı verildiğini, bu sebeple söz konusu hesaptaki tutarın tamamının kredi borçlusu şirkete ait olduğunu düşünerek bloke işlemi yapıldığını, kaldı ki davacının aynı şubede birden fazla döviz hesabı bulunmasına rağmen kendi hesabındaki tutarı ortak hesaba aktarmasının bu paranın tamamının ...'ye ait olduğunu gösterdiğini, husumetin müvekkili bankaya değil dava dışı şirkete yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, ortak hesap sözleşmesi gereğince dava dışı ...'nin ortak hesaptaki paranın tamamını çekebilme hakkına sahip olduğu, bu halde ortak hesaptaki paranın tamamı üzerinde mülkiyet hakkının varlığının da kabulünün gerektiği, buna göre anılan şirketle imzalamış olduğu genel kredi sözleşmesi gereğince, şirketin her türlü hak, alacak ve hesapları üzerinde hapis ve takas hakkı bulunan davalı bankanın, ortak hesaptaki dava dışı ....'nin mülkiyetinde sayılacak tutar üzerinde bu hakkını kullanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortak hesap üzerine bloke konulması nedenine dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile dava dışı ...'nin davalı banka nezdinde ortak hesap açtırdıkları, davalı bankanın dava dışı ...'ne kullandırdığı kredilerin tahsili amacıyla ve kredi sözleşmesindeki hükümlere dayanarak dava konusu hesap üzerine bloke koyduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davacı şirket ile dava dışı şirket arasındaki 27.11.2007 tarihli ortak hesap sözleşmesinin 4. maddesinde, hesap sahiplerinin birinin borcu nedeniyle hesaba haciz gelmesi halinde, hesaptaki paranın eşit hisselere ayrılacağının, yalnızca adına haciz gelen hesap sahibinin hissesi üzerine haciz konulacağının kararlaştırıldığı, sözleşmede davalı bankanın imzasının da bulunduğu görülmektedir. Bu itibarla, mahkemece, uyuşmazlığın tarafların imzasını taşıyan ortak hesap sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirilip hasıl olacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken, ortak hesap sözleşmeleri ile ilgili genel değerlendirmeler içeren ve davacının tarafı olmadığı kredi sözleşmesinin hükümlerini esas alan bilirkişi raporuna itibar olunarak, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10491, Karar No: 2012/1721, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10491 E.  ,  2012/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/2002-05/05/2006 tarihleri arası çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Medikal Ürünleri San ve Tic A.Ş'ne iadesine 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34856, Karar No: 2015/24703, Tarih: 18.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/34856 E.  ,  2015/24703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/171062

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2009/236 (E) ve 2013/55 (K)

SUÇLAR : Silahla Tehdit, hükümlü veya tutukluların ayaklanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanıklara yükletilen hükümlü ve tutukluların ayaklanması eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezalerın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar S.. P.., L.. P.., A.. A.., E.. B..'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık S.. P.. hakkında tehdit eyleminden kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Olay günü hükümlü olarak bulundukları cezaevi koğuşundan, izinsiz olarak kendilerine yasak olan B blok koridoruna çıkmak isteyen sanıklardan S.. P..'ın kendilerine müdahale etmek isteyen infaz koruma memuruna bıçak doğrultarak "ya koğuşa gireceksin ya öleceksin" demekten ibaret eyleminin, TCK'nın 265/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık S.. P..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddi ile HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15618, Karar No: 2012/19627, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15618 E.  ,  2012/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kalen Enerji San ve Tic AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kalen Enerji San ve Tic AŞ. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4826, Karar No: 2009/8137, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4826 E.  ,  2009/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile, Üsküdar 3.İcra Müdürlüğünün 2004/1646 Esas,Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2004/506 Talimat sayılı dosyasından, 08.04.2004 tarihinde haczedilen alimünyum analiz makinesini, davacının borçludan satın aldıktan sonra yine borçluya kiraya verdiğini mülkiyetin 3.kişiye ait olduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ve borçlunun geçmişi dönük fatura ve belge düzenleyerek alacaklılardan mal kaçırma amacı ile danışıklı hareket ettiklerinden, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 13.03.2008 tarih,2007/8492 Esas ve 2008/4114 karar sayılı ilamı ile, davacının sunduğu ticari defterlerin TTK”nun 69.maddesi gereğince delil niteliğinde olmadığından karine aksini ispatlayamadığı ve borcun doğumundan sonra dava konusu makinenin borçludan satın alınıp aynı gün borçluya kiraya verilmesinin danışıklı işlem olduğundan bahisle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı 3.kişinin davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 8.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8295, Karar No: 2019/10178, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8295 E.  ,  2019/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 41/1-c maddesine aykırılıktan kabahatli ... hakkında, Demirci Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 08/08/2017 tarihli ve 45-2017-05/02 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin Demirci Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/11/2017 tarihli ve 2017/447 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/11/2018 gün ve 9271 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2018 gün ve KYB-2018-98186 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklindeki düzenlemeyi dayanak alan yönetmelik hükmünün iptal edilmiş olması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;