muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2985, Karar No: 2024/3048, Tarih: 21.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2021 tarih, E.2019/173, K.2021/55 sayılı kararıyla; "...Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 03.09.2018 tarih 67/14139 karar sayılı raporunda; sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre maluliyet tespiti işlemleri yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az %60 'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı tespiti yapılmıştır.

Dosya üzerinde Adli Tıp 3. İhtisas Kurulumunun 07.12.2020 tarih 17356 sayılı raporunda, " ... oğlu, 15.10.1981 doğumlu ...'nin mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete 'de yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamacağı" tespiti yapılmıştır.

Tüm yukarıda açıklananlar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu Raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; raporlar arasında çelişki bulunmadığı ,davacının mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete 'de yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, kurum işleminde yasa ve mevzuata aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın yerinde olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 6100 sayılı HMK'nun 355 inci maddesi kapsamında dosya incelendiğinde: Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 03.09.2018 tarihli, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 07.12.2020 tarihli birbiriyle uyumlu kararları itibariyle, davacının meslekte kazanma gücünün en az %60'nı kaybetmediği" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 10.03.2022 tarih ve E.2021/11553, K.2022/3424 sayılı kararında; "...Eldeki dava dosyası incelendiğinde, Mahkemece Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki bulunmaması ve çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmediği belirtilmekle, anılan raporlar uyarınca yazılı şekilde karar verilmiş ise de Mahkeme kararı sonrası 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan rapor alınıp (maluliyetin varlığına dair tespit yapıldığı takdirde, daha sonraki bir tarih belirtilmediği sürece, maluliyet başlangıcının yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan "28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde ek rapor alınmış, 07.08.2023 tarihli raporda, "... oğlu, 15.10.1981 doğumlu ...’nin mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle 28.09.2021 tarih ve 31612 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu" tespiti yapılmıştır.

Tüm yukarıda açıklananlar, Yargıtay Bozma İlamı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu Raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, kurum işleminde yasa ve mevzuata aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın açılmasından yeniden Adli Tıp Raporu alınması arasında geçen sürede davacının Mıstevıa Grevas hastalığına artı olarak Pisoriatik artrit olduğu tespit edildiği, ayrıca davacıda sedef hastalığı bulunduğu, raporlarda görüldüğü üzere ilaca bağlı kemik erimesi başladığını, önceki raporun alındığı günden bugüne davacının hem hastalığının değiştiğini ve hastalıklar eklendiğini beyanla davanın kabulü gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maluliyet tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 5510 sayılı Kanun'un 25, 26 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maluliyet tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 5510 sayılı Kanun'un 25, 26 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz sebeplerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2703, Karar No: 2018/5028, Tarih: 28.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2703 E.  ,  2018/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-e, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin olarak dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçe, kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün katılan ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ve sair hususlara, katılan vekilinin sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bıçakla birden fazla darbe vurarak katılanı göğüs, boyun, sol lomber bölge ve yüzünden hayati tehlike geçirtecek, yüzde sabit iz oluşturacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza tayini gerektiğini içeren Dairemizin 02.11.2016 günlü bozma ilamına uyulduğu halde bu kez 15 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/289, Karar No: 2015/8570, Tarih: 12.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/289 E.  ,  2015/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/11/2014

Numarası : 2013/902-2014/500

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işverenler tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İstanbul Atatürk Havalimanı Serbest Bölge Kurucu ve İşl. AŞ vekili, işletmesel karar ile etkin ve fonksiyonel bir işlevi kalmamış olan Risk Yönetimi Ve İç Kontrol Direktörlüğü bölümünün tamamen lağvedilmesine karar verildiği, davacının istihdam fazlası olduğunu ve feshin geçerli nedenle yapıldığını davalı .. ... Taş.Ltd Şti vekili, fesih tarihinde işyerinde toplam 4 çalışan olduğundan işe iade davasının koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yapılan feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, "davacıyı davalı şirketlerin birlikte istihdam ettikleri ve işletmesel kararın tutarlılık, ölçülülük ve feshin son çare olması kapsamında özellikle davacı tanık beyanları ve davacı iddiası gözetildiğinde davacının, davalı şirketlerin bünyesinde olduğu .... Grup çatısı altındaki şirketlere yönelik hizmet verdiği belirtilmekte olduğundan bu iddia araştırılarak varsa davacının diğer şirketlere hizmet verip vermediği, verdiğinin tespiti halinde ise bu şirketlerde de değerlendirilme ihtimali olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerektiği, davalı işverenlerce dış denetim ve iç denetim zaman zaman dış hizmet satın alımı suretiyle yapıldığı, bu hizmetlerin alındığı dönemde davacının ne iş yaptığı ve bu hizmetlerin alımının davacının işine etkisi, davacının dava dilekçesinde belirttiği hususların yerinde olup olmadığı, davacının yarım kalmış çalışmalarının bulunup bulunmadığı, davacının yaptığı işlerin halen işyerinde yapılıp yapılmadığı, yapılıyorsa kim tarafından yapıldığı, görev tanımı dosya arasına alınarak değerlendirilmesi yanında görev tanımına göre davalı şirketler ile grup şirketleri bünyesinde benzer ya da daha alt bir görev teklifinde bulunulmasının mümkün olup olmadığı üzerinde durulması gerektiği, davalı şirketlere ait SGK kayıtlarından çalışan sayısının 80 civarında olduğu görülmekle söz konusu çalışanlara ait çalıştıkların birim ve yaptıkları işler belirlenerek, fesih öncesi ve sonrası işe alınan işçilerin tek tek belirlenip söz konusu unvanların davacıya teklif edilmesinin mümkün bulunup bulunmadığı da belirlenerek bu araştırmanın davalıların ve grup şirketler arası nakillerin tespiti halinde grup şirketler açısından da değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği bu nedenle bilirkişi raporunun yetersiz olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında 24/7/2014 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının çalıştığı bölümün lağvedildiği, yeni işçi alınmadığı işverenin işletmesel kararın uygulanmasında keyfi davrandığına yönelik bir tespit yapılamadığı, işletmesel karara dayalı feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda dosya kapsamı bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde Mahkemece, bozma kararına uyulup yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da bu raporda da bozma gereklerinin tam anlamıyla karşılanamadığı anlaşılmaktadır. Ancak davalı işverenlerce dosyaya sunulan belgeler, organizasyon şemaları, norm kadro cetvelleri, davacı ve kapatılan kadroda çalışan diğer işçinin yaptığı iş ve görev tanımları ile başka görev teklifine dair belgelerden; fesihten önceki organizasyon şemasında Bütçe ve Raporlama Müdürü (O. Ü.) alt kadrosunda Bütçe Ve Raporlama Sorumlusu şeklinde bir kadro yer almadığı gibi Mali İşler bölümünün de yer almadığı, ancak Risk Yönetimi ve İç Kontrol Yetkilisi ünvanıyla çalışan B. D.' ye 12/01/2012 (Fesih) tarihinde yapılan yeni görev teklifinde Mali İşler bölümüne bağlı Raporlama Sorumlusu görevinin teklif edildiği, fesihten önceki 2011/12. ayında İSBİ Personel listesinde B. D.'nin Risk Yönetimi ve İç Kontrol Yetkilisi ünvanında olmadığı (eski org şemasındaki haliyle) Bütçe ve Raporlama Müdürü olduğunun anlaşıldığı, 2012/2. ve 3.aylara ait İSBİ personel listesinde ise hem O. Ü. ve Hem de B. D..'nin Mali İşler Bütçe ve Raporlama Müdürü olarak gözüktüğü ayrıca İSBİ şirketinin bilirkişilerin sordukları hususlara ilişkin yapılan açıklamaları içerir dilekçesinde ise; "B. D.'nin bölümün lağvedilip iş akdi fesih aşamasında Mali işler Bölümüne bağlı Raporlama Müdürü olan O. Ü.' ün 31/03/2012 tarihinde işten ayrılacağını beyan etmesi nedeniyle.." cümlesinden aynı işletmesel karar nedeniyle davacıya da Bütce ve Raporlama Müdürü görevinin teklif edilebilecek iken teklif edilmediğinin anlaşıldığı, işverenin B. D.' yi bu göreve atamak ve geçiş süreci için de raporlama sorumlusu münhal kadrosuna atadığı, Personel Uzmanı olarak çalışan D.. H..'nın ".. Davacının çalıştığı bölümde iki kişi çalışıyordu. Davacının yardımcısı olan Burcu hanım mali işler bölümüne alındı, o sırada raporlama müdürümüz istifa etti, biz de ondan boşalan kadroya B. Hanımı sorumlu olarak atadık, B. Hanım Muhasebe konusunda uzmandı, Bizdeki operasyondaki tüm bölümleri denetliyordu, davacı da denetliyordu, Burcu Hanımın neden tercih edildiğini, Filiz hanıma bir iş önerilip önerilmediğini bilmiyorum .." şeklinde beyanda bulunduğundan bu tespitlere göre işverenin yalınlaşma ilkesi gereği davacının daha önce görev yaptığı pozisyonları da dikkate alıp başka görev teklif edilebilecek iken ve fesih aşamasında Bütçe ve Raporlama Müdürlüğü kadrosunun boşalacağı da ortada iken bu görevlerin davacıya teklif edilmediği ve işverence feshin son çare olması ilkesine aykırı davranıldığı da anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Davacıyı davalı şirketler birlikte istihdam ettiklerinden davacının davalılar nezdinde işe iadesi ile işe başlatmama tazminatının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak 5 aylık brüt ücret tutarında belirlenmesi gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı şirketler nezdinde İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalılarca süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı işverenlere süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 5.55 TL harç giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 666,15 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32073, Karar No: 2024/10377, Tarih: 26.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/32073 E.  ,  2024/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/618 E., 2021/217 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyaların müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi kararının hatalı olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, ele geçirilen eşyaların kaçak olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Suriye sınır hattında .... Köyü 108-109 numaralı sınır taşları arasında icra edilen devriye faaliyeti sırasında 1. derecede Askeri Yasak Bölge içerisinde çamura saplanmış ve terk edilmiş halde bulunan .... plakalı araçta yapılan aramada gümrük kaçağı 47.500 adet terlik, 450 metre deri kemer kayışı, 1.100 metre bez kemer kayışının ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, ele geçirilen eşyaların kaçak olmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 24.678,00 TL ve hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre dava konusu olayda ele geçen gümrük kaçağı 47.500 adet terlik, 450 metre deri kemer kayışı ve 1.100 metre bez kemer kayışının miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Tüm dosya kapsamına göre dava konusu olayda ele geçen gümrük kaçağı 47.500 adet terlik, 450 metre deri kemer kayışı ve 1.100 metre bez kemer kayışının miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6142, Karar No: 2015/3588, Tarih: 02.07.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6142 E.  ,  2015/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/199892

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

(Kartal Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/635 (E) ve 2012/275 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/07/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, sanığın maddi delillerle desteklenmeyen ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanı veya mahkumiyetine yeterli başka delil olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).