muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18551, Karar No: 2015/3625, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18551 E.  ,  2015/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay ... Ceza dairesinin 2015/11941 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve ... Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“... Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde ... Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca ... Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde ... Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise ... Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde ... Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar ... Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra ... Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların ... Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle ... Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde ... Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek ... Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 24/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek ... Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/899, Karar No: 2022/7373, Tarih: 26.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/899 E.  ,  2022/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.03.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 23.01.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Sanığın ... Kadın Açık ve Çocuk Eğitimevi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşıldığı halde, kasıtlı suç işlediği için hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılıp, gelmediği takdirde hükmün açıklanacağına dair şerh içerir tebligat yapılmadan ve SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4328, Karar No: 2016/1976, Tarih: 01.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4328 E.  ,  2016/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Sanık ...'nin atılı suçtan beraatine, suça sürüklenen çocuk ile sanıklar ...ve ... haklarında müsnet suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılanlar ile kaçırılan çocuk ...’a ait aile nüfus kayıtları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alındığından buna ilişkin eksiklik bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuk ile sanıklar ...ve ... haklarında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle aynı Kanunun 264. maddesi hükmü de gözetilerek mahallinde incelenmesi gerektiğinden, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan yada alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan, suça sürüklenen çocuk ile rızaen kaçan ve nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde onaltı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin suçtan zarar görmemesi nedeniyle vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından, ayrıca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre kaçırılan çocuk ...’ın velayetinin anne ... da olması sebebiyle katılan ...’in CMK'nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararı da hükmü temyiz hakkı kazandırmayacağından, mağdure vekili ile katılan ...’in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan ...’nin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kaçırılan çocuk ...’ın anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ...'nin, hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanması geri bırakılan suça sürüklenen çocuk ...'ın ...’ı kaçırdığını bildiği halde, ailesine ya da yetkili makamlara haber vermeksizin çocuğu yanında tutmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığı halde, mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8901, Karar No: 2019/4780, Tarih: 24.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8901 E.  ,  2019/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, Beylik Mahallesi çalışma alanında bulunan 413 ada 7 parsel sayılı 33.440,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ...Komisyonu tarafından oluşturulan tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş daha sonra davacıların kök murisi tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan tespite itiraz davası nedeniyle malik hanesi açık bırakılmıştır. Davacılar, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı Hazine adına olan tespitin iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlerle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava, 1977 yılında yapılan kadastro tespitine itiraz nedeniyle tapu kaydı malik hanesi açık bırakılan taşınmaz hakkında daha evvel 2613 sayılı yasaya göre Kadastro Mahkemesi sıfatıyla Asliye Mahkemesinde görülen davanın devamı niteliğinde olup, tescil harici bırakılan bir yer hakkında açılmış dava olmadığına göre, tespit maliki olmayan davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve vekil ile temsil edilen Belediye lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönün göz ardı edilmesi isabetsiz olup, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Belediyeye iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14168, Karar No: 2013/11979, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14168 E.  ,  2013/11979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/05/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın, davalı şirketin ... Yaşam Poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigortalının 24.02.2010 tarihinde askere gittiğini ve 05.07.2010 tarihinde vefat ettiğini, murisin ölümünden sonra müvekkillerinin davalı şirkete başvurduğunu, ancak davalı şirketin, ...'ın vefatının askerlikten önceki bir hastalığa bağlı olduğu için sigorta teminatı kapsamına girmediğinden bahisle ödeme yapmadığını, halbuki vefat olayının sigorta kapsamında olduğunu, zira sigortalının askerlikten önce bir hastalığının bulunmadığını, askere giderken muayene de olduğunu ve sağlıklı raporu aldığını, askerliğe başlayıp, vefat edinceye kadar 4,5 aylık sürede her türlü eğitime katıldığını ve bir sorun da çıkmadığını ileri sürerek, 22.500 TL sigorta tazminatının murisin vefat tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile veraset ilamındaki hisseleri oranında müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının rahatsızlığının poliçe tarihinden çok önce mevcut olduğunun tespit edildiğini, davacıların murisi ...'ın doğuştan kalp hastası olduğunun sabit olduğunu, ölüm belgesinde de açıkça ölenin doğuştan kalp hastası olduğunun vurgulandığını, bu nedenle hasarın poliçe teminatına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu sigorta poliçesinin ...Sigorta Poliçesi olup süreli ölüm hali hayat sigortası mahiyetinde olduğu, davacıların murisi ...'ın vefatına neden olan hastalığın doğuştan beri mevcut olduğu tespit edilmişse de, kendisinin mevcut aort koarktasyonu hastalığından haberdar olmadığının anlaşıldığı, bu hali ile ihbar yükümlülüğüne aykırı davranışın söz konusu olamayacağı, askeri eğitim sırasında sarf ettiği efor sonucu rahatsızlığın ortaya çıktığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 22.500 TL sigorta tazminatının murisin ölüm tarihi olan 05.07.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile veraset ilamındaki payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.515,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15371, Karar No: 2013/21801, Tarih: 11.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15371 E.  ,  2013/21801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İhbar Olunan : 1-Afra Tem.Özel Güv.Hiz.Kim.ve Tıbbi Med. İnş.Yemek Güb.Tar.Ür....Pano İml.İhr.San. Tic.Ltd.Şti.- Altay Tem.Tur.Gıda Dağ. Güv. Hiz.Taah.San.Tic.Ltd.Şti.İş Ortaklığı

2-Emin Müteahitlik Tem.Yem.Posta Dağ.Hiz. Turz.Teks.Nak.Petrol Ürünleri Gıda İnş.Elekt. Bilgisayar Madencilik Otomotiv Tarım Hayv. Su Ürünleri Deri Cenaze Hizm.Medikal San.ve Tic.Ltd.Şti.

3-Sefa Yemekçilik Temizik İlaç Müt.Post. Dağ.Hiz.Turz.Teks.Deri Nak.Pet.Ür.Gıda İnş. El.Elek.Bil.Oto Tar.Cen.Hiz.Özel Sağ.Hiz. Mad.San.Tic.Ltd.Şti.- Srs Hizmet Organizasyon İnş.Taah.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

B.F.
Yargıtay — Esas No: 2013/25071, Karar No: 2013/20432, Tarih: 27.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25071 E.  ,  2013/20432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan 22/09/2012 tarihinde tek taraflı olarak ferformans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının verimliliği ile ilgili değerlendirmelerin "Beşeri ve Tıbbi Ürünlerin Tanıtım Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik" ile belirlenmiş görev tanımına uygun olarak gerçekleştirildiğini, tanıtım görevindeki yetersizliği ile ilgili denetimli takibe alınan ve iş sözleşmesi 22/09/2012 tarihinde feshedilen davacıya gelişiminin arttırması için yeterli sürenin tanınmış olduğunu, performans ölçümü objektif olarak yapılan davacıya performans düşüşlerinin düzenli olarak bildirildiğini, gelişimi için uygulanacak aksiyonların birlikte kararlaştırıldığını, davacının fesih tarihi itibariyle 8 kişilik bölge sıralamasında 5 nci; 128 kişilik bölüm sıralamasında ise 81 nci sırada yer almasından ve bu durumun davacının performansının emsallerine göre düşük olduğunun gösterdiğini, tüm geri bildirimlere rağmen tanıtım görevi ile ilgili sorun ve yetersizliklerin halen devam ediyor olması, bu durumun hem yöneticileri hem de diğer çalışanları sürekli meşgul etmesi ve işyerinde olumsuzluklara yol açması sebepleriyle taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erdirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde tıbbi tanıtım mümessili olarak çalıştığı ve doktor ve hastane ziyaretleri ile ilaç tanıtımı yaptığı, buna göre davacının asıl görevinin ilaç tanıtımı olduğu, tanıtım sonrası ilaçların satılması, hasta sayısı, hastanın bağlı olduğu sosyal güvenlik kurumu, doktorun tercihi, eczacı ve hastanelerin talebi gibi tanıtım dışındaki dış etkenlere bağlı olduğu, salt satış oranına bağlı olarak dış etkenler dikkate alınmadan verimlilik değerlendirmesinin objektif olmayacağı, ayrıca davacının doktor, hastane ve eczane ziyaretlerinin tam olarak yerine getirmediği iddia edilmiş ise de davalı işveren tarafınan bu iddianın ispat edilemediği bu nedenle iş akdinin geçerli /haklı nedenle fesh edildiğinin davalı işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli neden olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir.

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.

Performansa dayalı üretim yapan veya hizmet veren işletmeler, mutlaka önceden performans değerlendirme sistemi oluşturmalıdırlar. Performans standartları işyerine özgü olmalıdır.

Performansa dayalı üretim yapan veya hizmet veren işletmeler, mutlaka önceden performans değerlendirme sistemi oluşturmalıdırlar. Performans standartları işyerine özgü olmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının iş akdi davalı işverence performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedilmiştir. Mahkemece dava dilekçesi ve savunma doğrultusunda dosyaya sunulan belge ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmiştir. Çözümü teknik uzmanlığı gerektiren bir konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır. Mahkemece, insan kaynakları ve endüstriyel ilişkiler uzmanı ve işletmeci ve hukukçu bilirkişinin bulunduğu üçlü bilirkişi heyeti ile işyeri kayıtları üzerinde inceleme yetkisi verilmek suretiyle, davalı şirketin "Performans Değerleme Sistemi"nin incelenerek davacıya verilen hedeflerin objektif ve ulaşılabilir olup olmadığı, davacıya önceden tebliğ edilip edilmediği, emsal nitelikteki işçilere göre performans düşüklüğü bulunup bulunmadığı, cevap dilekçesinde belirtilen 81. sıradan sonraki performansı düşük işçilerin işten çıkartılıp çıkartılmadığı ve davacıya performansını geliştirmesi yönünde eğitim verilip verilmediği hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli, feshin benzer durumdaki işçilere tutarlı bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı da tespit edilerek, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması hatalı olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.