muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2364, Karar No: 2017/2073, Tarih: 25.05.2017

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, “Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2015 tarihli kararının O yer Cumhuriyet Başsavcılığına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 38/1. maddesi uyarınca tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarihli itirazının süresinde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, somut olayda şüpheli hakkında 27/02/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın şüpheliye 17/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bununla birlikte şüphelinin 02/03/2015 tarihinde yeni bir uyuşturucu madde kullanma suçu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca aynı Kanun’un 191/4. maddesi gereğince erteleme kararı kaldırılarak şüpheli hakkında kamu davası açıldığı, ancak Alaçam Asliye Ceza Mahkemesince yapılan değerlendirme sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi halinde söz konusu olan beş yıllık erteleme süresinin Cumhuriyet Başsavcılığının erteleme karar tarihi itibari ile değil, erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren başlayacağı sonucuna varılarak şüphelinin 02/03/2015 tarihinde işlemiş olduğu yeni uyuşturucu madde kullanma suçunun “erteleme süresi zarfında” işlenmediği, dolayısı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile durma kararı verildiği, Cumhuriyet savcısının ise beş yıllık erteleme süresinin erteleme kararı tarihi itibari ile başlayacağı gerekçesi ile bu karara itiraz ettiği, mercii Bafra Ağır Ceza Mahkemesince yapılan değerlendirme sonucunda ise, Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin görüşü doğru bulunarak erteleme süresinin şüpheliye tebliğden itibaren başlayacağı kanaatine yer verildiği ancak artık kovuşturma şartının gerçekleşmesi mümkün olmadığından durma değil düşme kararı verilmesi gerektiği ileri sürülerek değişik gerekçe ile itirazın kabulüne ve durma kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 171/2. maddesi uyarınca şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz hakkı bulunmaması karşısında, erteleme kararının şüpheliye tebliğinin hukuki bir sonuç doğurmadığı cihetle, beş yıllık erteleme süresinin erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren değil Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı verildiği tarihten itibaren başlayacağı cihetle, itirazın kabul edilmesinin doğru olduğu, ancak somut olayda mercii Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin artık kovuşturma şartının gerçekleşmesi mümkün olmadığı gerekçesinin doğru olmadığı, zira şüphelinin erteleme süresi zarfında her zaman yeniden uyuşturucu madde kullanmasının mümkün olduğu cihetle, itirazın “beş yıllık erteleme süresinin erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren değil Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı verildiği tarihten itibaren başlayacağı” gerekçesi ile kabulü yerine yazılı şekilde “durma değil düşme kararı verilmesi gerektiği” gerekçesi ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli ve 2016/22 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konuyla İlgili Hukuksal Düzenlemeler:

a) TCK'nın 191. maddesi:

(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve ../...

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır.

(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.

b) CMK’nın 223/8. maddesi:

Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

Ç) Konunun Değerlendirilmesi:

b) CMK’nın 223/8. maddesi:

Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

Ç) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma talebinin konusu, şüpheli hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddenin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin 5 yıllık erteleme süresinin, erteleme karar tarihinden itibaren mi, yoksa erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren mi başlayacağı ile, aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan “kamu davası açılma koşulları” gerçekleşmeden açılan bir davaya ilişkin olarak CMK’nın 223/8. maddesinde yer alan “durma kararı” mı yoksa “düşme kararı” mı verileceğine ilişkindir.

Dairemizin 05.12.2016 tarihli ve 2015/3983 esas, 2016/3962 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz hakkı bulunduğu cihetle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin 5 yıllık erteleme süresi erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Bu nedenle, somut olayda şüpheli henüz erteleme kararı kendisine tebliğ edilmeden yani 5 yıllık erteleme süresi başlamadan yeni bir uyuşturucu madde kullanma suçundan soruşturma başlatılmış olduğundan, 24.01.2015 tarihli ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davada TCK’nın 191/4. maddesinde bir "kovuşturma şartı" olarak düzenlenen "erteleme süresi zarfında;...uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma" şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere davanın durmasına kararı verilmesi doğru olup, mercii tarafından itirazın reddedilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, “beş yıllık erteleme süresinin erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren değil Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı verildiği tarihten itibaren başlayacağı” gerekçesi ile itirazın kabul edilmesi gerektiği yönündeki kanun yararına bozma talebi yerinde olmayıp, reddi gerekmiştir.

Bununla birlikte, mercii Bafra Ağır Ceza Mahkemesince Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerekirken “düşme kararı verilmesi gerektiği” gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, “itirazın reddine karar verilmesi gerektiği” nedeni ile kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar : Açıklanan nedenlere göre;

D) Karar : Açıklanan nedenlere göre;

1- Sanık hakkında durma kararı verilmesine dair Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2015 tarihli ve 2015/160-441 sayılı kararına yönelik itirazın “düşme kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle” kabulü ile durma kararının kaldırılmasına dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli ve 2016/22 değişik iş sayılı kararına karşı, itirazın “beş yıllık erteleme süresinin erteleme kararının şüpheliye tebliğinden itibaren değil Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı verildiği tarihten itibaren başlayacağı” gerekçesi ile kabul edilmesi gerektiği yönündeki kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2- Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli ve 2016/22 değişik iş sayılı kararına karşı “itirazın reddine karar verilmesi gerektiği” nedeni ile kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1720, Karar No: 2021/1952, Tarih: 22.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1720 E.  ,  2021/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin Ondokuz Mayıs Üniversitesinin 15.12.2015 tarihli raporunda katılanda organ işlev zayıflaması yada yitirlmesi ve yüzde sabit iz bakımından yapılacak muayene sonrası karar verileceğinin belirtilmesine rağmen yeniden rapor aldırılmadığı , raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın organ işlev zayıflmasına veya yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4243, Karar No: 2016/1301, Tarih: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4243 E.  ,  2016/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/280415

Mahkemesi : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi :17/04/2014

Numarası : 2014/2-2014/138

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan, sanık H.. P..'ın beraatine ilişkin hüküm ile sanık S.. A.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, sanık S.. A.. müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık S.. A.. hakkındaki karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın TEVDİİNE,

2- Sanık H.. P.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarını incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15923, Karar No: 2009/17717, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15923 E.  ,  2009/17717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ekinözü-... Köyü 103 ada 119 parsel sayılı 2591 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4790, Karar No: 2021/153, Tarih: 18.01.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/4790 E.  ,  2021/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1822, Karar No: 2017/7349, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1822 E.  ,  2017/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2014 tarih ve 2010/840-2014/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili, ihbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 20/1 oranda pay sahibi olduğunu, diğer şirket ortağının şirket müdürünü ikna edip müvekkilini şirketten uzaklaştırdığını, benzer problemlerin olduğu ortak olunan şirketlerin mali açıdan öz sermayelerini yitirip yasal yükümlülüklerini yerine getiremeyecek durumda olduklarını, bankalardan aldıkları kredi borçlarını ödeyemeyerek temerrüde düştüklerini, ortaklar arasında güven ve işbirliğinin tükendiğini, muhip sebeplerin olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin kayyum eliyle yönetilmesini, fesih ve tasfiyesini, tasfiye sonunda akçalı hak doğduğu takdirde müvekkili payına düşecek artık payın hükmen tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise dürüstlük ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin aile şirketi olduğunu, ... Şirketler Grubu şirketlerinde olumsuzluklar yaşandığını, davacının aile bireylerinin ticari faaliyetlerini zedeleyerek bazı mal varlıklarını kendisine mal ettiğini, başka bir şirket kurarak haklarını zedelediğini, müvekkilinin bankadan aldığı kredileri ödemede temerrüde düşmediğini, asılsız ihbar nedeniyle icra takipleri başladığını savunarak davanın reddini istemiş; birleşen davada ise, davalılardan Alaattin Türkoğlu'nun şirket yöneticisi olduğu sırada bir kısım malları muvazaalı işlemlerle kendi hesabına ve kurduğu davalı şirkete aktardığını, bu malların tespiti ile fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada şirket ortaklarının ve müdürünün kardeş oldukları, uzun süredir anlaşmadıkları, bazı hususları ceza soruşturmasına konu ettikleri, şirketin gayrifaal olup kredi borçlarını ödemeyemediği; devamlı olarak zarar edip mali durumunun kötüleştiği, ortakları arasında ciddi anlaşmazlıklar bulunduğu ve güven duygusunun zedelendiği, ortakların sermaye payı reel değerleri bulunmadığından şirket ortağının payının tespiti ile ortaklıktan çıkarılamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, resen tasfiye memuru atanmasına, şirket unvanına tasfiye halinde ibaresinin eklenmesine, birleşen davada ise, davacının ticari şirket olup adli yardımdan yararlanacak kişilerden olmadığı, haklılığı dava başında anlaşılamadığından adli yardım talebinin reddedildiği, davacıya harç ve gider avansını yatırması için iki haftalık süre verildiği halde yatırılmadığından dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı/ birleşen davada davacı vekili, ihbar olunan vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ihbar olunan vekili, temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği, ihbar olunan yönünden ise, muhtarlıktan alınan fakirlik belgesini sunduğu, ancak temyiz harç ve giderlerinin adli yardım gerektirecek miktarda bulunmadığı anlaşıldığından asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ihbar olunan vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dairemizce asıl davada davalı/birleşen davada davacı ... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ihbar olunan vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ihbar olunan vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'un 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için HUMK'un anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde adı geçenler vekillerine tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ihbar olunan vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının mümeyyiz asıl davada davalı/birleşen davada davacı... Demir San. Tic. Ltd. Şti. vekiline ve ihbar olunan vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.