muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14898, Karar No: 2007/18523, Tarih: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14898 E.  ,  2007/18523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İİK.nun 15/1. maddesi gereğince tahsil harcının sorumlusu borçlu olduğu için yatırılan paradan sözü edilen harç için kesinti yapılması yasaya uygundur.

Ancak 2548 Sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince alınacak cezaevi harcının yükümlüsü ise alacaklıdır. Bu nedenle sözü edilen yasanın özel hükmü gereğince cezaevi harcı borçluya yükletilemez. Bilirkişi tarafından düzenlenen 27.02.2007 tarihli raporda toplam alacaktan çıkarılan 269.602,00 YTL borçlunun yatırdığı paradan 5.712,00 YTL %2 cezaevi harcının da mahsubu suretiyle hesaplanmıştır. Oysa ki bu bedelin ödenmesi alacaklının sorumluluğunda olup mahsup edilemez. Bir başka anlatımla borçlunun ödemesi 275.314,00 YTL olarak hesaplamada nazara alınmalıdır. Bu kurala uyulmadan düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

Bundan başka 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunu'nun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanunu'nda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31940, Karar No: 2011/39531, Tarih: 24.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/31940 E.  ,  2011/39531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 26.06.2009 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25066, Karar No: 2017/3182, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25066 E.  ,  2017/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5445, Karar No: 2022/11991, Tarih: 14.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5445 E.  ,  2022/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan katılma yoluyla duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacılar ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalıların ortak alana yaptıkları müdahalenin önlenmesi ile projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesine ve ayrıca davalı kiracının tahliyesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 19/07/2012 tarihinde davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2013/16392 Esas, 2013/14831 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, bir kısım davalılar vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden, mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekiline 26.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesini ise 16.01.2022 tarihinde verdiği ve temyiz harcını da 16.01.2022 tarihinde yatırdığı, 1086 sayılı HUMK'un 437. maddesinde düzenlenen sekiz (8) günlük temyiz süresinin geçtiği anlaşılmakla; 01.06.1990 tarihi ve 1989/3 Esas - 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, süre yönünden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Bir kısım davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz talebi yönünden ise,

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı olup ona tabidir. Bu nedenle asıl tarafın temyiz talebi esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile temyiz talebi de reddedilir.

Davacıların temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden, katılma yoluyla temyiz talebinde bulunan bir kısım davalılar vekilinin temyiz talebinin de REDDİNE, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ
Yargıtay — Esas No: 2011/3167, Karar No: 2012/6034, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3167 E.  ,  2012/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3434, Karar No: 2021/2837, Tarih: 10.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3434 E.  ,  2021/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01/06/2021 Salı günü davacı asil ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı asil ve davalı ... vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalı eş ... aleyhine boşanma ve katkı payı istemli dava açıldığını, her iki davada da Av. ...'ın, davalı ...'ın vekili olduğunu, katkı payı istemli ilk davanın müvekkilinin vekili tarafından takip edilmemesi nedeniyle takip edilmeyerek düştüğünü, tekrar harç yatırarak 26/03/2010 tarihinde Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2008/358 Esas sayılı dosyası ile katkı payı istemli yeni bir dava ikame ettiğini, katkı payı davasının safahatından sonradan haberdar olan müvekkilinin hukuki mücadelesine devam ettiğini ve şikayette bulunulduğu, Adalet Bakanlığınca soruşturma izni verildiğini davalar devam ederken nizalı olan ve çekişmeye konu olan gayrimenkulün haksız olarak davalı ... vekili ... tarafından kendi eşi olan davalı ... adına satış sureti ile devrinin sağlandığını, müvekkilince katkı yapıldığı iddia edilen gayrimenkulün evlilik birliği içerisinde ortak gelirlerle ve ortak kazançlarla alındığını, açılan katkı payı davasında yargılama neticesinde, davanın kabulüyle davacının konutun alımında katkısının olduğunun sabit görüldüğünü, vekil olan ...'ın davaya konu olan ve üzerinde tedbir bulunan gayrimenkulün üzerindeki tedbirin kaldırılması için mahkemeye başvurduğunu ve tedbirin kaldırıldığı aynı gün eşine satış işleminin yapıldığını, müvekkilince Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2008/358 Esas sayılı dosyası ile belirlenen katkı payı alacağının tahsili için mahkeme kararının Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/9543 esas sayılı dosyası ile takibe konulduğunu ancak davalının adına kayıtlı hiçbir gayrimenkul ve menkul bulunamamış olup alacağın tahsili imkanı da kalmadığını, davalı eş ...'ın davaya konu olan gayrimenkulü kaçırmak ve müvekkilin bu gayrimenkulden edineceği geliri bertaraf etmek için muvazaalı bir şekilde başka bir kişiye satma yolunu tercih ettiğini belirterek Ankara Yenimahalle 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün Çayyolu Mah. 4196 ada 1 parseldeki 8B-2/D:Giriş 1 nolu bağımsız bölümün muvazaalı satış işleminin iptaline, tasarrufun iptali ile eski hale iadesine ya da İİK 283/1. maddesi uyarınca dava konusu olan gayrimenkulün

haczinin ve satışının istenebilmesi yönünde karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

haczinin ve satışının istenebilmesi yönünde karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, evlerini satarak davaya konu Yenimahalle/Çayyolunda ev aradıklarını kendilerini davalı ... ile ortak bir arkadaşlarının tanıştırdığını, eşi ile boşanma davası ve katkı payı davası olduğunu söylediğini, anlaşmaları üzerine evi satın aldıklarını içini yaptırıp taşındıklarını, davacı ve davalının evini aldıklarında borç içinde olduklarını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, davalı ...'ın eşi Av. ...'ın diğer davalı ...'ın 02/05/2003 tarihinden itibaren vekili olması nedeniyle borçlu ...'ın mali durumunu ve alacaklılarına zarar verme kastıyla hareket ettiğini bilen veya bilebilecek durumda olan kişilerden olduğundan İİK. 280/1. maddesi gereğince tüm dosya içeriği, tanık beyanları, Ankara 10. Aile Mahkemesinin 30.03.2010 Tarih, 2008/358 Esas, 2010/398 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalılar arasındaki Ankara ili Yenimahalle ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 1 numaralı bağımsız bölümünün satışına ilişkin 12/10/2006 tarih 13237 yevmiye numaralı tasarrufun iptali ile davacının Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/9543 esas sayılı dosyasındaki alacağının faiz ve ferileriyle birlikte tahsili için davacıya cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiştir. Davalı ... vekilince istinafa başvurulması üzerine de bölge adliye mahkemesince; mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 3.446,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 10/06/2021 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4986, Karar No: 2018/3149, Tarih: 19.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4986 E.  ,  2018/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/09/2012 gününde verilen dilekçe ile alacağın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı hazine tarafından, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Toplum Partisi'nin Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, inceleme sonucunda partinin Güngören İlçe teşkilatında 41.715,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 41.715,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 esas-2009/4 karar sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen ... Toplum Partisinin (...) başvurusu üzerine ... İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) 12/01/2016 tarihli "... Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, AİHM kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9153, Karar No: 2022/2305, Tarih: 23.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/9153 E.  ,  2022/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.09.2020 tarih ve 2020/116 E. - 2020/384 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.10.2021 tarih ve 2021/798 E. - 2021/1267 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Börteçineler Medikal Tekstil Temizlik İnşaat Gıda Turizm Hizmetleri ve Ticaret Limited Şirketi ile yine Cansu Temizlik İşleri İnşaat Turizm Gıda İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi ile davacı kurum arasında işçi çalıştırılmasına ilişkin hizmet alımı yapıldığını, şirket bünyesinde çalışan bir işçinin tazminat ve ücret alacağı davası açarak davayı kazandığını, hükmedilen tazminat ve ücret alacakların ödendiğini, kurumun rücu amacıyla açtığı davada söz konusu şirketlerin ticaret sicilden 13/06/2014 tarihinde silindiğini, hukuki menfaatleri bulunduğundan ilgili şirketlerin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... yetkilisi, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 01/07/2012 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na eklenen Geçici 7. madde ile ticaret sicilinden terkin edilen sermaye şirketleri ile kooperatiflerin üzerinde herhangi bir mal varlığının olduğunun sonradan anlaşılması veya ilgili şirket veya kooperatifin faaliyetlerine kaldığı yerden devam etmek istemesi durumlarında ya da şirketten veya kooperatiften kişinin alacağının bulunması halinde ticaret sicilden silinme tarihinden itibaren 5 yıl içinde ihya yoluna gidilmesi gerektiği, söz konusu şirketlerin, ticaret sicilinden re'sen terkin edilmesinin üzerinden 5 yıl geçmesinden sonra dava açıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.