muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7710, Karar No: 2010/8958, Tarih: 21.09.2010

BK’nun 37. maddesi ise, hem temsilcinin hem de onunla işlem yapan üçüncü kişinin “temsil yetkisinin son bulduğunu bilmeleri halinde” işlemi geçerli ve temsil olunanı da bununla bağlı saymaktadır. Bu madde ilk planda üçüncü kişiyi değil, doğrudan doğruya temsilciyi korumak amacıyla yasaya konmuştur. Bununla beraber hükmün temsilci yanında iyi niyetli üçüncü kişiyi de koruduğu açıktır. BK’nun 37. maddesi bakımından temsil yetkisi ister BK’nun 34. maddesi gereğince, ister 35. maddede sayılan sebeplerle son bulması arasında herhangi bir ayrım öngörülmemiştir. Gerçekten 37. maddenin iyi niyetli temsilciyi korumaya yönelik amacı, geri alma beyanı kendi iktidar alanına ulaştığı halde, herhangi bir sebeple bunu önermemiş olan temsilcinin de bu maddenin öngördüğü korumadan yararlanması gerekir. Ne var ki “varmanın” ispatı ilke olarak “öğrenmenin” de ispat edildiği anlamını taşıyacak olup varmaya rağmen geri almayı öğrenmediği konusunda ispat yükü temsilciye ait bulunmaktadır.

BK m. 37’nin uygulanabilmesi için hem temsilcinin, hem de onunla işlem yapan üçüncü şahısların temsil yetkisinin son bulduğunu bilmediklerini veya TMK’nun 3.maddesi gereğince beklenen özeni göstermiş olmalarına rağmen öğrenemediklerini ispat etmeleri gerekir.

Temsil yetkisinin geri alınması halinde BK’nun 36/2 maddesi ile 33/2, 34/3 ve 37.maddelerinin karşılıklı uygulama alanları şöylece özetlenebilir.

2010/7710 - 8958

1-Hem temsilci hem de üçüncü kişi iyi niyetli ise, uygulanacak hüküm BK’nun 37. maddesidir.

2-Üçüncü kişi iyi niyetli temsilci kötü niyetli ise,

a)Yetki belgesinin temsilci tarafından temsil belgesi geri alınmadan önce üçüncü kişiye ibraz edilmesi ve temsil olunanın geri almadan, üçüncü kişiyi haberdar etmemesi durumunda;

aa)Temsil olunanca bilinen veya bilinmesi gereken üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK m.34/3’dür.

bb)Temsil olunanca bilinmeyen ve bilinmesi de gerekmeyen üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.36/2’dir.

b)Yetki belgesinin, temsilci tarafından temsil yetkisi geri alındıktan sonra üçüncü kişiye ibraz edilmesi ve temsil olunanın geri almadan üçüncü kişiyi haberdar etmemesi durumunda,

aa)Temsil olunanca bilinen veya bilinmesi gereken üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.33/2’dir.

bb)Temsil olunanca bilinmeyen ve bilinmesi de gerekmeyen üçüncü kişilere karşı uygulanacak hüküm BK.m.36/2’dir. (Turgut Uygur Borçlar Kanunu – Sorumluluk ve Tazminat Hukuku Ankara 2003 Cilt: 1 sayfa: 1226 v.d.).

BK’nun 398.maddesine göre vekilin, vekilliğinin (BK.m.396 ve 397 uyarınca) sona erdiğini öğrenmeden önce yaptığı işlemler, vekillik vereni ya da mirasçılarını bağlayacağı yukarıda açıklanmıştır. Belirtelim ki yasa hükmü, vekile vekillik veren arasındaki iş ilişkiyi düzenlemiştir. Dış ilişkiler, yani vekilin üçüncü kişilerle yapmış olduğu işlemler yönünden özellikle BK.m.37’deki hüküm uygulanacaktır.

BK’nun 398.maddesine göre vekilin, vekilliğinin (BK.m.396 ve 397 uyarınca) sona erdiğini öğrenmeden önce yaptığı işlemler, vekillik vereni ya da mirasçılarını bağlayacağı yukarıda açıklanmıştır. Belirtelim ki yasa hükmü, vekile vekillik veren arasındaki iş ilişkiyi düzenlemiştir. Dış ilişkiler, yani vekilin üçüncü kişilerle yapmış olduğu işlemler yönünden özellikle BK.m.37’deki hüküm uygulanacaktır.

Gerçekten vekillik, vekil ile vekillik veren (müvekkil) arasında bir iç ilişkiden ibarettir. Öyle ki, böylece aralarında bir borç ilişkisi meydana gelir. Hak ve borçlar bu ikisini ilgilendirir. Vekillik sözleşmesine dayanan temsil ise, etkisini dış ilişkide gösterir. Örneğin temsil edilenle üçüncü bir kişi arasında bir hukuksal ilişki kurulmasını sağlar. (Prof.Dr.Selahattin Sulhi Tekinay, Borçlar Hukuku 1979 s:160, Prof.Dr.Kenan Tunçomağ, Borçlar Hukuku 1976 c:1 s.409).

Burada önemle belirtilmelidir ki, yukarıda da değinildiği gibi “vekâletten azli” ve böylece de temsil yetkisinin kalkmış bulunduğunu öğrenen vekilin, bu durumu bilmeyen üçüncü kişilerle vekillik veren adına yaptığı hukuksal işlemler vekillik vereni ya da mirasçılarını bağlamaz. Eş deyişle azli bilen vekilin vekâletnameye dayanarak yaptığı işlem vekillik vereni iyi niyetli üçüncü kişilere karşı borç altına sokmaz. Buna benzer biçimde BK’nun

2010/7710 - 8958

37.maddesi de konuyu düzenlemiş olup, bu maddenin 2.fıkrasında; üçüncü şahısların yetkinin son bulduğunu öğrendikleri durumların, bu durumun istisnası olduğu açıklanmıştır.

Öyle ise, yasa koyucu tarafından gerek temsilcinin, gerekse onunla işlem yapan karşı tarafın yetkinin sona erdiğini bilmeden yaptıkları hukuki işlemlerin temsil olunan bakımından, sanki temsil yetkisi devam ediyormuş gibi sonuç doğuracağı hükme bağlanmıştır. Gerek temsilci, gerekse karşı taraf bu yetkinin son bulduğunu biliyorlarsa bu madde uygulanmayacaktır.

Diğer bir söyleyişle vekâletten azledilen ve temsil yetkisinin kalkmış olduğunu öğrenen vekilin, bu durumu bilmeyen iyi niyetli üçüncü kişilerle kendisini vekil tayin eden kişiler adına yaptığı hukuki işlemler, vekil tayin eden ve mirasçıları için bağlayıcı olmaz

Bu durumda BK m. 37. ve 396’da açıkça vurgulandığı üzere temsil yetkisinin son bulması, vekilin yetkisiz temsilci haline gelmesi ve yaptığı işlemlerin bu nedenle geçersiz sayılması için azil keyfiyetinin temsilciye ulaştırılması gerekir. Buradan gidilerek temsilciye ya da üçüncü kişilere temsil yetkisinin geri alındığı, yöntemine uygun biçimde ulaştırılmadıkça bu yetkinin devam ettiği kabul edilir.

Bu durumda BK m. 37. ve 396’da açıkça vurgulandığı üzere temsil yetkisinin son bulması, vekilin yetkisiz temsilci haline gelmesi ve yaptığı işlemlerin bu nedenle geçersiz sayılması için azil keyfiyetinin temsilciye ulaştırılması gerekir. Buradan gidilerek temsilciye ya da üçüncü kişilere temsil yetkisinin geri alındığı, yöntemine uygun biçimde ulaştırılmadıkça bu yetkinin devam ettiği kabul edilir.

Burada, tapu kayıtlarının aleniliği ilkesinden de bahsetmekte yarar vardır. TMK m. 1020’de; tapu kayıtlarının aleni olduğu, ilgisi olduğunu kanıtlayan herkesin kendisince önemli olan kayıtları inceleyebileceği açıklanmıştır. Tapu sicili, çeşitli defter ve vesikalardan (belgelerden) oluşur. Bunlardan bazıları tapu sicilinin asli unsurları, bazıları ise feri (yan) unsurlarıdır. 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 910.maddesinin 2.fıkrası bunların tayinini, Tapu Sicil Nizamnamesine bırakmıştır. Tapu Sicil Nizamnamesinin 2. maddesine göre tapu sicili, tapu kütüğü ile mütemmim vesikalardan (varlığı halinde plan, dayanak kayıt) ve yevmiye defterinden oluşur. Bunlar asli unsurlardır. Bunun yanında fer’i (yan) unsur olarak tapu dairelerinde, mal sahipleri sicili, alacaklılar sicili, hacizler sicili, tashihler sicili, muhaberat sicili tutulmaktadır. Daha sonra bunlara kat mülkiyeti kütüğü de eklenmiştir. Bunlardan başka Kanunda ve Nizamnamede öngörülmüş olmamakla birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün tedbir niteliğinde kabul ettiği bir “vekâletten azil defteri” de tutulmaktadır. İlgili her kişi tapu sicilini inceleme hakkına sahip olduğundan bir kişinin tapu sicilindeki herhangi bir kaydı bilmediği yönündeki iddiası dinlenmez. Buna aleniyet ilkesi denilir.

Ancak, tapu kayıtlarının aleniyeti, tapu kütüğü ile sınırlıdır. Tapuda işlem yapacak kişinin tapu kütüğünün tüm dayanaklarına bakması beklenemez. Buna karşılık tapuda bir işlem yapılması durumunda ilgili tüm asli ve yan unsurları

2010/7710 - 8958

inceleyip, herhangi bir engel durumun mevcut olup olmadığını araştırmak tapu sicil memurunun görevidir. Bu görevini gereği gibi yerine getirmemesi onun sorumluluğunu doğurur.

Hal böyle olunca davacının azil keyfiyetini tapu sicil müdürlüğüne bildirmesine rağmen, bu hususu araştırmadan vekil aracılığıyla gerçekleştirilen satış vaadi işleminden dolayı, bu husus kendilerine bu işlemden önce usulünce bildirilmediğinden azil keyfiyetini bilmeyen ve bilmesi de gerekmeyen vekil ile üçüncü kişinin gerçekleştirdiği satış vaadi işleminin yukarıda yapılan açıklama karşısında geçerli olacağı kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.06.2003 tarihli ve 2003/14-402 Esas ve 2003/435 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Yapılan açıklamalar doğrultusunda tarafların delilleri istenip toplanarak bir değerlendirme yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Yapılan açıklamalar doğrultusunda tarafların delilleri istenip toplanarak bir değerlendirme yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22480, Karar No: 2018/13740, Tarih: 06.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/22480 E.  ,  2018/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı borçlu vekili ve davalı 3. kişi vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; 16.4.2012 tarihinde borçlu şirkete ait maden ocağında borçlu şirketin hiçbir çalışanı veya yetkilisi olmadan köy muhtarının beyanı alınarak kırılmış demir cevherinin haczedildiğini, hacizden sonra gönderilen 103 davetiyesi üzerine borçlu şirketin haciz uygulanan maden sahasının ... Mineral Ltd. Şti'ne devir edildiği ve haciz edilen madenin 3.kişi tarafından çıkartılan maden olduğu beyanı ile istihkak iddiasında bulunduğunu öne sürerek 3. kişi lehine borçlu tarafından öne sürülen kötü niyetli ve haksız istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3. kişi vekili; borçlu şirkete ait olan maden ruhsatının takip tarihinden önce kendileri tarafından devralındığını, ancak haciz tarihinden önce dava dışı ... şirketine devredildiğini, dolayısıyla haczedilen ... cevherinin müvekkili şirkete ait olmadığını beyan ederek dava hakkında ret kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; her ne kadar borçlu şirket tarafından lehine istihkak iddiasında bulunulan ... Mineral Ltd. Şti.’nin devir aldığı işletmeyi, ... Ltd. Şti.ne devir ettiği iddia edilmiş ise de devir alan şirket tarafından istihkak iddiasının ileri sürülmediği, ayrıca maden sahasının fiili olarak devir alanlar tarafından kullanıldığı yönünde de belge sunulmadığı, devir işlemi yapılan maden sahasında takip borçlusu adına taşeron firmaların işlem yaptığı, borçlu tarafından haciz uygulanan sahanın terk edilmediği, bu durumda mülkiyet karinesinin alacaklı lehine yorumlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm üçüncü kişi vekili ve davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın 3. kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi veya İİK 96/1 maddesi uyarınca borçlu tarafından üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunulmasıdır.

Dava şartları ise dava açıldığı andan hükmün verildiği ana kadar var olmalıdır. Dava açıldığı zaman var olan bir dava şartı, sonradan ortadan kalkarsa davanın, dava şartı yokluğundan reddedilmesi gerekir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın 3. kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi veya İİK 96/1 maddesi uyarınca borçlu tarafından üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunulmasıdır.

Dava şartları ise dava açıldığı andan hükmün verildiği ana kadar var olmalıdır. Dava açıldığı zaman var olan bir dava şartı, sonradan ortadan kalkarsa davanın, dava şartı yokluğundan reddedilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu 16.04.2012 tarihli haciz esnasında 3. kişi şirket ve borçlu şirket yetkililerinin haciz adresinde hazır olmadıkları, haciz işleminden sonra alacaklı vekilinin talebi üzerine, borçlu şirkete 17.05.2012 tarihinde 103 davetiyesi tebliğ edildiği, bunun üzerine borçlu şirket vekilinin 18.05.2012 tarihli dilekçesi ile haciz yapılan maden sahası ve haczedilen malların müvekkiline ait olmadığını, maden sahasının çıkarılan madenlerle birlikte takip tarihinden önce 01.12.2011 tarihinde 3. kişi ... Mineral Şirketine devredildiğini beyan ettiği, borçlu şirket vekilinin istihkak iddialarını içerir dilekçenin, 3. kişi ... Mineral Şirketine ve alacaklı tarafa tebliğ edilmeden, İcra Müdürlüğünce, alacaklı tarafa İİK 99. maddesi uyarınca süre verilmesine üzerine, eldeki davanın açıldığı, dava dilekçesinin tebliği üzerine davalı 3. kişi şirket vekilinin ise mahcuzların kendilerine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava açıldığı tarihte İİK 96/1. maddesi uyarınca borçlu şirket tarafından 3. kişi şirket lehine öne sürülmüş geçerli bir istihkak iddiası bulunmakla birlikte, davalı 3. kişi şirket vekilinin mahcuzların müvekkili şirkete ait olmadığı beyanı karşısında, başlangıçta var olan dava şartının davanın devamı esnasında ortadan kalktığı nazara alınarak dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı borçlu vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davalı borçlu vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12382, Karar No: 2006/13454, Tarih: 22.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12382 E.  ,  2006/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 18.04.2006 tarih, 7338/8298 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Anayasanın 4709 sayılı Yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz, bu oran, kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır (HGK'nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı).

Somut olayda, dayanak ilamın kesinleşme tarihi 29.12.2004 olduğuna göre, bu tarihten sonrasına kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanmalıdır. Bu oranlarda alacaklının takipte talep ettiği ve talebini sınırladığı 2004 yılı için %38, 2005 yılı için ise %32 oranlarından fazla olamaz. İlamın kesinleşme tarihinden öncesinde ise, bu durumda 2003 yılı için borçlu tarafından eksik ödendiği kabul edilen kısım yönünden taraflar arasıda ihtilaf bulunmayıp, 01.01.2004 ile 29.12.2004 tarihleri arasındaki döneme ise borçlunun sıfatı nazara alınarak, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanması gereken 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinde öngörülen %15 faiz oranından hesaplama yapılmalıdır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

O halde, mahkemec şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken farklı şekilde bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 18.04.2006 tarih ve 2006/7338-8298 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3504, Karar No: 2023/3645, Tarih: 30.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3504 E.  ,  2023/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/26 E., 2014/56 K.

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2014 tarihli ve 2014/15860 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2014 tarihli ve 2014/26 Esas, 2014/56 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.12.2017 tarihli ve 14-2015/49891 sayılı bozma görüşlü tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın suçu işlediğine dair herhangi bir kanıt olmadığını, görgü şahidinin bulunmadığını, dosyada bulunan tek tanık ifadesinin mağdurenin yakınına ait olduğunu, bu tanığın görgüye dayalı beyanının olmadığını ve mağdurenin yakını olması sebebiyle objektif kanaat edinmesinin imkansız olduğunu, mükerrirlere özgü infaz kararının suçların nevinin farklı olması nedeniyle yerinde olmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Kabul edilen eyleme göre; eylemin 5237 sayılı kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan cinsel istismar suçunu oluşturduğu halde sarkıntılık olarak kabulü ile eksik ceza tayin edilmesinin ve mesken masumiyetini ihlal suçunu cebir kullanarak işlediğinin anlaşılmasına rağmen ve aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının talep edilmesine rağmen bu konuda olumsuz karar verilmesinin gerekçelerinin açıklanmaması ve şartları oluşmasına rağmen 116 ncı maddelerin dördüncü fıkrasının uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; " Sanık ... \*\*\*' un olay tarihinde misafir olarak bulunduğu apartmandaki daireden katılanın bulunduğu daireye katılanın yalnız olduğu bir sırada saat 15.00 sıralarında geldiği, kapının zilini çaldığı, katılanın kapıyı açtığı, ne istediğini sorduğu, sanığın kapıyı ayağı ve eli ile ittirerek içeri girdiği, giriş kapısının köşesinde katılanın kollarından tuttuğu, katılanı odaya doğru götürdüğü, katılanın kollarından tutmaya devam ettiği, katılanın çığlık attığı, katılanı öpmeye çalıştığı, yanağından öptüğü, katılanı yatağa ittirdiği yatağa yatırmaya çalıştığı, katılanın ayaklarıyla sanığı ittirdiği dizine ve göbeğine vurduğu, eliyle ittirdiği, sanığın katılanı bıraktığı, katılanın odadaki aynanın üzerindeki telefonu alıp cebine koyduğu, tuvalete gidip kendisini tuvalete kilitlediği, dedesi ... \*\*\*'i aradığı, katılanın önce dedesi sonra dayı ve teyzesinin olay yerine geldikleri, dayısının polisi aradığı, gelen polisçe sanığın yakalandığı, katılanın olay tarihi itibariyle 06.04.2000 doğumlu olup 15 yaşından küçük olduğu, sanığın katılanın ısrarlı ve tutarlı anlatımları, tanık beyanları, katılanın kati raporu, görgü tespit tutanağı, yakalama tutanağı, adli tıp raporu, olay yeri inceleme raporu, ÇM adli görüşme ve değerlendirme raporu, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı raporları ve bizzat kaçamaklı savunması birlikte değerlendirildiğinde, katılana karşı zorla sarkıntılık düzeyinde kalan cinsel saldırı suçunu işlediği Mahkememizce sabit görülerek eylemine uyan TCK'nun 103/1-2, 103/4, 62, 53, 58 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Ayrıca sanığın yine katılanın evine rıza dışında girip eylemini gerçekleştirdiği yukarıda belirtilen delillerle yine sabit görülerek TCK'nun 116/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş, TCK'nun 63. Maddesine göre tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna ve bi hakkın tahliyesine karar verilmiştir." gerekçeleriyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi olduğu ve 13.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

2. Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sarkıntılık Yapmak Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden