muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13869, Karar No: 2025/672, Tarih: 15.01.2025

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının takibe konu idari para cezalarından sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin değerlendirmenin doğru olmadığını, zamanaşımına ilişkin düzenlemelerin hatalı yorumlandığını, hisse devrinin Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı hüküm ifade edebilmesi için tescilinin şart olduğunu ve yargılama giderleri ile vekalet ücretlerinin yanlış hesaplandığını, eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31591, Karar No: 2014/30112, Tarih: 01.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31591 E.  ,  2014/30112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/541

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/31591-30112

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12881, Karar No: 2012/21588, Tarih: 26.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12881 E.  ,  2012/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.04.2011 tarih ve 2009/777-2011/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Mey İçki Sanayi A.Ş, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve Tekel Tütün Mamülleri A.Ş. arasında düzenlenen 27.02.2004 tarihli hisse satış sözleşmesi ile Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş'de bulunan kamu hisselerinin %100’nün müvekkiline devir edildiğini, 07.10.2004 tarihinde müvekkilinin unvanının Mey Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş. olarak değiştirildiğini, davalı ile imzalanan hisse satış sözleşmesinin 5.2. maddesinde "13.02.2004 tarihi itibariyle şirkette ( Alkollü İçkiler San. A.Ş. ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş'de 4857 sayılı İş Kanunu ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun yürürlükteki maddeleri kapsamında çalışan kapsam içi personelin tamamının iş akitleri şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından feshedilmiş, kıdem ve ihbar tazminatları ile önceki yıllara ilişkin kullanılmamış yıllık izin ücretleri, Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesi uyarınca ücret farkları ve diğer hakları şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından ödenmiş ve bu işçilerin tamamı 20.02.2004 tarihinde yeniden işe başlatılmışlardır." hükmüne yer verilerek, devir tarihinde müvekkil Alkollü İçkiler San. A.Ş'de çalışan işçilerin davalı şirkete bağlı olarak geçen çalışma sürelerine ilişkin ihbar, kıdem tazminatları ve yıllık izin süresine ilişkin tüm işçilik alacaklarının ödendiğinin beyan ve tekeffül edildiğini, bu hüküm ile davalının işçilerin yeniden işe başlatıldığı tarihte yeni bir iş sözleşmesi ile ve sıfır kıdem ile işe başlatıldıklarını tekeffül ettiğini ancak, anılan madde kapsamında iş akti 13.02.2004 tarihinde feshedilen ve 20.02.2004 tarihinde tekrar iş başı yaptırılan Çanakkale Kanyak Fabrikası işçilerinden 18 işçinin 02.04.2004 tarihinde müvekkili aleyhine 1987-1993 dönemine ait yıllık izin ücretinin tahsili için dava açtığını, açılan davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini ve müvekkili tarafından toplam 69.564,50 YTL ödeme yapıldığını, yine İzmir İçki Fabrikası işçilerinden Mustafa Gürpınar’a da açtığı dava sonucu toplam 4.447,83 YTL ödendiğini, ödenen miktarın tahsili için davalıya gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, davalının eyleminin hisse satış sözleşmesi 5.2. maddesi, İş Kanunu'nun 6. maddesi ve BK'nun 179. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 74.012,33 YTL'nın 13.12.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 05.06.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 102.694,31 YTL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 YTL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 YTL'nın dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hisse satış sözleşmesinin 5.5. maddesi hükmü uyarınca devir tarihinden sonra açılan davalardan davacıların sorumlu olacağının düzenlendiğini savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hisse satış sözleşmesinin 5.5. maddesi hükmü uyarınca devir tarihinden sonra açılan davalardan davacıların sorumlu olacağının düzenlendiğini savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi rapor ve ek raporlarına dayanılarak, devir sözleşmesinde davalının devirden önceki işçi alacaklarının ödendiğini ve başkaca işçi alacağı bulunmadığını tekeffül ettiği, davacının dava dışı işçilere yaptığı ödemelerin işçilerin devir tarihinden önceki alacaklarına ilişkin bulunup, davalının sorumluluğunda olduğu, davacının bilirkişi ek raporuyla tespit edilen miktarda alacağını davalıdan istemeye hakkı bulunduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak 102.694,31 TL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 TL alacaktan, 74.012,33 TL'lık kısmının dava tarihinden, 28.681,98 TL'lık kısmının ıslah tarihi olan 07.06.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.738,07 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6162, Karar No: 2018/6496, Tarih: 06.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6162 E.  ,  2018/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 13.11.2012 günlü duruşma tutanağında ve sanığın istinabe yoluyla savunmasının alındığı Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/193 Talimat sayılı, 29.06.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14065, Karar No: 2014/12528, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14065 E.  ,  2014/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/140-2013/235

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davalı SGK vekiline ve davalı işveren vekiline, davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25872, Karar No: 2015/7367, Tarih: 08.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25872 E.  ,  2015/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2013

NUMARASI : 2007/193-2013/313

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427.maddesi uyarınca, 1.820,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31311, Karar No: 2014/30106, Tarih: 01.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31311 E.  ,  2014/30106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/731-2014/149

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10809, Karar No: 2016/7246, Tarih: 27.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10809 E.  ,  2016/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın suça konu 2.620 TL bedelli çeki ... isimli şahıstan aldığını, çek arkasında ikinci sırada cirosu bulunan ...’u hemşerisi olduğundan dolayı tanıdığını diğer kişileri tanımadığını savunması, ...’nin ise suçlamayı kabul etmeyerek böyle bir çek ile ilgisinin bulunmadığını belirtmesi, çek üzerindeki yazı, rakam ve imzalara ilişkin herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2.620 TL bedelli çekte ikinci sırada cirosu bulunan ... ve ciro imzası bulunan diğer şahısların da araştırılıp,CMK'nun 48. maddesine göre tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi, sanığın savunmasının doğruluğu bakımından çeklerin ön ve arka yüzünde yer alan imza, rakam ve yazıların aidiyeti bakımından sanık ile ...’nin değişik yerlerden temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2- Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, kazanılmış hakka konu yapılmayan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.