muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14353, Karar No: 2017/6979, Tarih: 24.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14353 E.  ,  2017/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın paranoid şizofreni hastalığı bulunduğu anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken, sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık müdafıinin son oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde yer alan takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3683, Karar No: 2019/8878, Tarih: 26.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/3683 E.  ,  2019/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 13.223 kg miktarında değişik asit oranlarında zeytinyağı sattığını, kendisi ve yardımcıları tarafından imzalanan belgelerle teslim alındığını, aradan uzun süre geçmesine rağmen davalının kısmen yapılan ödemeler dışında zeytinyağı bedelini ödemediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine itiraz edildiğini belirterek icra takibine yapılan itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/50 sayılı dosyasında borçlunun itirazının kısmen kabulüne, takibin takip tarihi itibariyle 20.131,71 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, koşulları oluşmadığından inkar ve kötüniyet tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/50 sayılı dosyasında borçlunun itirazının kısmen kabulüne, takibin takip tarihi itibariyle 20.131,71 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, koşulları oluşmadığından inkar ve kötüniyet tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalıya 13.223 kg miktarında değişik asit oranlarında zeytinyağı sattığını, davalının imzalı belgelerle teslim aldığını, bedeli ödenmediği için başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Davalı, belgelerdeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davalının bu savunması üzerine imza incelemesi yapılmış, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 26/09/2013 tarih 6703 sayılı raporunda davacının alacağına dayanak olarak gösterdiği belgelere 1 den 19 a kadar sıra numarası verilerek bu belgelerdeki imzalardan 10 adedinin (1,3,4,6,8,10,12,14,15,19 numaralı) borçluya ait olduğu, 9 adedinin ise (2,5,7,9,11,13,16,17,18 numaralı) borçluya ait olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece davacının alacak talepleri yönünden hesaplama yapılması için dosya hesap bilirkişilerine gönderilmiş olup 04/09/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda davalının kendi imzası bulunan makbuzlardaki zeytinyağı bedellerini ödediğini ispatlayan geçerli bir belge sunmadığı, bu durumda 20.131,71 TL davacının alacağının olduğu hesap edilmiş ise de; Adli Tıp kurumu tarafından imza incelemesi yapılan 19 adet not kağıdı bilirkişilere teslim edilmediğinden bilirkişilerce icra dosyasında bulunan fotokopilere sıra numarası verilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya arasında incelemeye esas belgeler üzerinde Adli Tıp Kurumu tarafından verilen sıra numarası bulunamadığından temyiz incelemesi sırasında geri çevirme yapılarak Adli Tıp Kurumu incelemesine konu 1 den 19 a kadar sıra numarası verilen belgeler mahkemesinden istenilmiş ve gelen belgelerdeki numaralar ile hesap bilirkişileri tarafından numara verilen belgelerin birbiriyle uyumlu olmadığı, bilirkişilerin davalıya ait olmayan bir kısım imzalı belgeleri esas alarak hesaplama yaptığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde, mahkemece konusunda uzman bilirkişi heyetinden, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 26/09/2013 tarih 6703 sayılı raporunda davacının alacağına dayanak olarak gösterdiği 1 den 19 a kadar sıra numarası verilen belgeler üzerinde, imzası davalıya ait olan ve olmayanlar ayrımı da gözetilip yeniden hesaplama yaptırılarak mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 343,80 TL harcın istek halinde davalıya, 27,70 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13736, Karar No: 2012/17984, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13736 E.  ,  2012/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 07.12.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat isteminin kısmen , maddi tazminat isteminin ise aynen kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç aşağıda ki nedenler ile yerinde değildir.

a) Davacının 07.12.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sonunda ... Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı'na ait 14.01.2009 gün ve 7586 sayılı yazısı ve ekinde bulunan sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararı ile % 24 oranında sürekli iş göremezlik derecesi verildiği ve davacının bu maluliyetine ilişkin 09.08.2009 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğinin yazılı olduğu, ancak mahkemece bu kontrol kaydının sonucu araştırılmadan, yazılı tazminatlara karar verildiği görülmektedir.

Davacının geçirdiği kaza sonunda oluşan maluliyetinin kesinleşmediği, bu halde, kontrol kaydı var iken saptanan orana göre tazminat hesabının yapılamayacağı açıktır. Gerçekten sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminat tutarını doğrudan etkileyeceğinden iş göremezlik oranının kesin olarak saptaması, bunun için de kontrol kaydı ile maluliyete itiraz dava sonucunun beklenmesi gerektiği ortadadır.

Yapılacak iş, davacının 07.12.2006 tarihinde geçirdiği iş kazasına ilişkin belirlenen % 24 iş göremezlik oranına ait kontrol kaydı sonucunun araştırılmasından sonra kesinleşen iş göremezlik oranının belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre, hesaplanacak zararlar yönünden bir karar vermekten ibarettir.

b)Davacınında kabulünde olan “İbra belgesidir” başlıklı belge ile davacıya maddi ve manevi zararları karşılığı dava açılmazdan önce 12.12.2006 tarihinde 3.000,00-TL para ödendiği görülmektedir.

Uyuşmazlık davacıya maddi ve manevi zararların karşılığı yapılan bu ödemenin davacının manevi tazminat alacağını alıp bu suretle borçluyu borcundan kurtardığı biçiminde değerlendirilip değerlendirilmeyeceği, maddi tazminat alacağına karşılık yapılan ödemenin maddi zararından ne şekilde düşüleceği noktasındadır.

Manevi tazminat istemine gelince; davalı tarafından yapılan ödemenin bir miktarının manevi zarara karşılık yapıldığı “ibra” adlı belgenin içeriğinden açıkça anlaşılmaktadır.

Manevi zarar yönünden ihtilaf manevi zararın bölünüp bölünemeyeceği noktasındadır.

Manevi tazminat istemine gelince; davalı tarafından yapılan ödemenin bir miktarının manevi zarara karşılık yapıldığı “ibra” adlı belgenin içeriğinden açıkça anlaşılmaktadır.

Manevi zarar yönünden ihtilaf manevi zararın bölünüp bölünemeyeceği noktasındadır.

Gerçekten, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K'nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı Kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın manevi tazminatın bölünemeyeceği göz ardı edilerek davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Maddi zarar yönünden ise; yapılan ödemenin kural olarak işçiye veya hak sahibine yapılmış olan ödeme ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda borçluyu borcundan kurtaran bir ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme kısmi ifayı içerir. Bu yön ise, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak gerçek zararın bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirlenebilir. Oysa, mahkemece yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu yönden yapılacak iş; davacıya yapılan ödemelerin maddi ve manevi tazminat türüne, aidiyetine ilişkin miktarı davacıya açıklattırmak suretiyle açıklığa kavuşturulduktan sonra, davacıya ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararını bilirkişiye hesaplattırmak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi “kısmi ifayı içeren” makbuz niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre hesaplanan tazminat miktarından yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlemek gerçek zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre davacının zararını karşıladığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/805, Karar No: 2018/158, Tarih: 10.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/805 E.  ,  2018/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda zabıt katibinin ve tanık Zeynep (Barutçu) Sünbül'ün istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2012 günlü, 2012/352 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4687, Karar No: 2023/3394, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4687 E.  ,  2023/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/141 E., 2022/844 K.

ŞİKAYET TARİHİ : 11.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/413 E., 2021/659 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçludan olan alacağının tahsili amacıyla taşınmazına haciz koyduğunu, taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde hacizlerinin düştüğünden bahisle kendilerine pay ayrılmadığını ancak hacizlerinin ayakta olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekilleri cevap dilekçelerinde; sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu leri sürmüştür.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin süresi içinde satış talebinde bulunmadığı ve haczinin düştüğünden bahisle şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; süresi içinde masraf yatırdığını ve haczinin ayakta olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin süresinde satış talebinde bulunulmadığı için taşınmaz üzerinde geçerli bir haczi olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 83 ncü maddesi, 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 83 ncü maddesi, 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16987, Karar No: 2021/1769, Tarih: 21.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16987 E.  ,  2021/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 uyarınca belirlenen (2 yıl) ceza üzerinden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince (1/4) oranında arttırım yapıldığında cezanın “2 yıl 6 ay hapis” yerine “3 yıl hapis” olarak, TCK'nin 21/2. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim yapılınca "1 yıl 3 ay hapis" yerine "1 yıl 6 ay hapis" olarak, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılınca "1 yıl 15 gün hapis" yerine "1 yıl 3 ay hapis" sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK'nin 87/3 maddesinin uygulandığı fıkradan "3 yıl" ibaresi çıkartılarak yerine "2 yıl 6 ay" ibaresinin eklenmesi, yine TCK'nin 21/2 maddesinin uygulandığı fıkradan "1 yıl 6 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 3 ay" ibaresinin eklenmesi ve yine TCK'nin 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın bulunduğu fıkradan "1 yıl 3 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 15 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14822, Karar No: 2017/1430, Tarih: 27.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14822 E.  ,  2017/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34584, Karar No: 2013/23452, Tarih: 10.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/34584 E.  ,  2013/23452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/210081

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2009

NUMARASI : 2008/574 (E) ve 2009/269 (K)

SUÇ : Hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargılama sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez. (Yeni TCY.m.50/2) Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hakaret suçunda hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması Yasaya aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın ilk derece/esas hüküm mahkemesine gönderilmesine, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.