muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8242, Karar No: 2018/5781, Tarih: 25.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8242 E.  ,  2018/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A- Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, şirketin işleri ile ilgilenmesi için ...’na vekalet verdiğini ve bütün işlemleri ...’nun yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını, sahte faturaları ... ve Coşkun İstanbullu’nun düzenlemiş olabileceğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- ... ve Coşkun İstanbullu’nun CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

a) ... ve Coşkun İstanbullu’nun faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... veya Coşkun İstanbullu’ya ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve Coşkun İstanbullu’ya ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...’na ve Coşkun İstanbullu’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B- Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu, sanığa 20.04.2009 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiğinden suç tarihinin 05.05.2009 tarihi olduğu, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirilmesi, dava konusu “defter ve belge ibraz etmemek” suçunun 05.05.2009 tarihinde işlenmiş olması karşısında; 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde öngörülen 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının sanık lehine bulunduğu gözetilmeden, hangi yasa hükmüne göre verildiği ve teşdit nedeni de gösterilmeden temel hapis cezasının 18 ay olarak belirlenmesi,

2- Sonuç hapis cezasının bir yıl veya altında belirlenmesi halinde, sanık hakkında TCK’nın 50. ve 51. madelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının gerekli olması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20056, Karar No: 2017/6611, Tarih: 17.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20056 E.  ,  2017/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 25776 ada 1 parsel sayılı 567 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve (A) harfi ile gösterilen 150 metrekarelik kısmın 1995 tarihinden itibaren ...’un; (B) harfi ile gösterilen 62 metrekarelik kısmın 1995 tarihinden itibaren...’in; (C) harfi ile gösterilen 132 metrekarelik kısmın 2005 tarihinden itibaren...’in fiili kullanımında bulunduğu; (D) harfi ile gösterilen 223 metrekarelik kısım içerisinde bulunan binanın sahibi bilinemediğinden kullanımsız olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., (D) harfi ile gösterilen 223 metrekarelik kısım içerisinde bulunan binanın sahibi olduğu ve kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmazın 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve "(D) harfi ile gösterilen 223 metrekarelik kısım kullanımsız" ibaresinin iptali ile, "(D) harfi ile gösterilen 223 metrekarelik kısım ...'ın fiili kullanımında bulunduğu" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4589, Karar No: 2022/1915, Tarih: 12.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4589 E.  ,  2022/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü ;

Olay, görüntü çözüm ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; somut olay değerlendirildiğinde, sanığın 29.03.2014 tarihinde Barış ve Demokrasi Partisi Güroymak İlçe Başkanlığı tarafından yerel seçimler öncesinde organize edilen miting esnasında görüntü kayıtlarının incelenmesinde PKK/KCK terör örgütü lideri konumunda olan Abdullah Öcalan'ın fotoğrafının bulunduğu posterin şüpheli tarafından taşıdığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas 2016/1025 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, taşınan posterin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ancak taşınan poster dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı nazara alınıp taşınan poster dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25209, Karar No: 2012/25744, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25209 E.  ,  2012/25744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.11.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı açmış olduğu işe iade davasını kazanmış. Mahkemenin kararında 4 aylık boşta geçen süre ile ilgili alacağın davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespiti belirtilmiştir. Görüldüğü üzere; davacıya 4 aylık boşta geçen süre ücretinin ödenmesi hususu hiçbir şarta bağlı tutulmamıştır. İşçiye 4 aylık boşta geçen süre ücretinin mutlaka ödenmesi gerekir. Davacının işe başlamamış olması boşta geçen süre alacağının ödenmesine engel teşkil etmemelidir. Mahkeme kararının işçi lehine bozulması gerekir kanaatindeyim. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/2099, Karar No: 2014/4584, Tarih: 10.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2099 E.  ,  2014/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı bankaya ait kullanılmayan bilgisayar monitörlerinin yapılan ihale sonucunda müvekkiline satıldığını, müvekkilinin ihale bedelini yatırmasına rağmen davalı bankanın monitörlerin bir kısmını teslim etmediğini, teslimi yapılanların ise parça parça teslim edildiğini, ayrıca monitörlerden 720 adedinin de kırık olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere teslim edilmeyen monitörler nedeniyle 10.000,00 TL, teslimi yapılanların geç teslim edilmesi nedeniyle 1.000,00 TL ve yapılan kısmi ayıplı ifa nedeniyle 1.000,00 TL olmak üzere 12.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili; dava açıldıktan sonra davacı tarafından davalı bankaya başvurularak ihale bedelinden indirim yapılması ve kalan monitörlerin teslim edilmesi şartı ile davadan vazgeçileceğinin bildirildiğini, uzlaşma yoluna gidilip 11/08/2011 tarihli, 2 sayılı ihale komisyon kararı ile ihale bedelinden indirim yapıldığı ve kalan monitörlerin teslimine karar verildiğini, davacının monitörleri almayarak temerrüde düştüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava açıldıktan sonra taraflar arasında uzlaşma sağlandığı, davacı taraf her ne kadar davalı bankanın aralarındaki uzlaşmadan sonra da üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, bu nedenle davaya devam ettiklerini beyan etmiş ise de, taraflar arasında yapılan uzlaşma sonucunda ayıplı mallar ve o tarih itibariyle teslim alınmayan mallar için fiyatta revize yapıldığı, bu hususun davacı tarafça da kabul edildiği ve komisyon kararından sonra da davacı tarafın 1892 adet monitörü teslim aldığı, şartnameye göre monitörlerin davalıya ait farklı illerdeki depolardan alınması ve nakliyesinin ihaleyi alan firmaya ait olacağının kararlaştırıldığı, bu hüküm uyarınca monitörleri teslim alma yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, ayrıca davalı bankanın çektiği ihtarlarda davacının monitörleri teslim almaması nedeni ile depo kirası keseceğini ihtar ettiği, bu nedenle davacıya tenzilat bedelini iade ederken depo kirasını mahsup etmesinin taraflar arasındaki sözleşme şartlarına aykırılık teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16134, Karar No: 2014/786, Tarih: 20.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16134 E.  ,  2014/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 11. İş Mahkemesi

Tarihi :04.06.2013

No :2008/494-2013/387

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait B.. P..İlköğretim Okulu'nda 01.01.1997-30.06.2004 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada,istem aynen kabul edilerek hüküm altına alınmış ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri, resmi bir işyeridir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının hizmetlerinin geçtiğini iddia ettiği okulda puantaj veya benzeri temizlik devam çizelgelerinin olup olmadığı, temizlik işlerinin kim tarafından ve kaç kişi ile birlikte yapıldığı, okulun hizmetli kadrosunun kaç kişiden oluştuğu, talep konusu dönemde başka hizmetli bulunup bulunmadığı, işyerinin bu anlamda kapsamı, davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı Kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkâr edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile tespiti istenen dönemde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen,hizmetli kadrolarında çalışanlar re'sen tespit edilerek bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler emniyet araştırması ve kurumdan sorulmak suretiyle saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, çelişkiler vaki olursa usulünce giderilmeli, davacıya okul müdürlüğü tarafından 04.04.1997-15.09.2000 tarihleri arasında gider makbuzu ile yapılan ödemeler dikkate alınmalı,böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4473, Karar No: 2013/4872, Tarih: 03.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4473 E.  ,  2013/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; " Dere yatağı niteliği ile tespit dışı bırakılmış olan bir yerin yoğun miktarda toprak taşınarak üzerinin toprakla doldurulmak suretiyle tarım arazisine dönüştürülmesinin 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesi anlamında ihya sayılamayacağı belirtilerek dosya kapsamına göre nizalı taşınmazda kazanmayı sağlayacak imar ve ihya işlemi yapılmadığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4591, Karar No: 2017/6339, Tarih: 20.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4591 E.  ,  2017/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2015 tarih ve 2014/331-2015/606 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı ve dava dışı ... ile birlikte müşterek imza ile yetkilisi olan dava dışı ...'in şirketin davalı bankadaki hesabından, bazen diğer ortak ve temsilcinin imzalarını fotokopi yoluyla vazederek, bazen hiç bir ortağın imzasını ihtiva etmeyen, bazen müşterek imza yetkisine rağmen münferit imza ile, bazen de kimliği belirlenemeyen yetkisiz bir şahsın münferit imzası ile düzenlenen faks talimatları ile 3. kişilerin hesaplarına para aktardığını, davalı Bankanın tüm bu faks talimatlarında tedbirsiz, dikkatsiz, ihmalkâr davranarak dava konusu bu işlemlerin hukuka aykırı ve kolayca gerçekleştirilmesini sağladığını, kontrol ve denetim yükümünü yerine getirmediğini, yasadan kaynaklanan özen borcunu ihlal ettiğini ileri sürerek şimdilik 20.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 03.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 1.979.707,57 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, şirket ana sözleşmesine göre dava dışı ...'in 25 yıl süre ile tek başına şirketi temsil yetkisinin bulunduğunu, yetki değişikliği varsa bunun müvekkiline bildirilmesi gerektiğini, dava konusu paralardan bir kısmının yine şirketin başka bankalardaki hesaplarına gönderildiğini, bazı işlemlerle şirketin faturalarının ödendiğini, para aktarımlarından şirketin haberdar olduğunu, tüm işlemlere zımni icazet verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin ortağı ...'in usulsüz işlemlerle şirket hesabından para transferi yaptığı, transferlerin çoğunun şirketin her iki ortağının müştereken sahip oldukları ... şirketine gönderildiği, davaya konu edilen usulsüz işlemlerin Haziran 2005-Mart 2007 tarihleri arasında

gerçekleştirdiği, şirket ortakları ... ile ...'in bu hesap hareketlerinden sonra 02.05.2007 tarihinde aralarında protokol düzenledikleri, bu aşamada yapılan Mali Müşavir incelemesi ile diğer ortağın yapılan transferden haberdar olduğu, hatta bunun ortak ... tarafından ortak ...'e keşide edilen 21.06.2007 tarihli ihtarnameyle bir kez daha teyit edildiği, bu ihtardan sonra şirket ortaklarının 01.08.2007 tarihli ibraname ile birbirlerini ibra ettikleri, böylece davacı şirketin her iki ortağının bu ibrasıyla yapılan tüm usulsüz işlemlere icazet verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4427, Karar No: 2009/8436, Tarih: 30.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4427 E.  ,  2009/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya-Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :4.12.2007