muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2353, Karar No: 2019/4607, Tarih: 06.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2353 E.  ,  2019/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akkuş Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde boşandığı eşi ... ile evliliklerinden dünyaya gelen küçük Yiğit Can'ın kendi çocuğu olmama ihtimalinin olduğunu belirterek, çocuk ... ile aralarındaki soybağının reddine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, soybağının reddi için öngörülen bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenen baba tarafından çocuk ve anne aleyhine açılan soybağının reddine ilişkindir.

Geniş anlamda soybağı bir kimsenin üst soyu ile olan kan bağını; dar anlamda soybağı ise, bir kimsenin sadece ana-babasıyla arasındaki biyolojik bağını ifade etmektedir. Bir kişi (çocuk) ile kendilerinden biyolojik (genetik) olarak türemiş olduğu kişiler arasındaki bağa doğal soybağı (biyolojik nesep), hukuk düzeni tarafından aranan bazı koşulların gerçekleşmesiyle, bir çocuğun hukuki olarak bir ana-babaya bağlanması sonucunda, ana-baba ile çocuk arasında kurulan bu hukuki ilişkiye ise hukuki soybağı (hukuki nesep) denir. Buna göre soybağı, bir kimseyle ana-babası arasındaki doğal ve/veya hukuki bağ olarak tanımlanmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’na göre, çocuk ile anne arasındaki hukuki soybağı doğumla; çocuk ile baba arasındaki hukuki soybağı ise anneyle evlilik, tanıma, babalık davasında verilen hüküm veya evlat edinmeyle kurulmaktadır. Baba ile çocuk arasında evlilik içinde doğmaya, babalık karinesine (TMK mad. 285), dayalı olarak hukuken kurulmuş bulunan soybağı ilişkisinin ortadan kalkması ancak soybağının reddi ile söz konusu olabilmektedir.Soybağının reddi davasının başarıya ulaşarak çocuk ile babası arasındaki soybağının ortadan kalkması sonucunda çocuk, baba yönünden soybağı bulunmayan çocuk statüsüne girer. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2009 tarihli ve 2008/30 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kişinin genetik-biyolojik kökeni kendisine ait olmayan çocuğu reddetme hakkı en temel haklarından birisidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286. maddesinde, kocanın, çocuk ve anne aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289. maddesinde ise kocanın soybağının reddi davasını doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıllık süre içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Soybağının reddi davasında, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı hususunda ve davanın temellendirilmesinde belirleyici olan “öğrenmenin”, ne zaman gerçekleştiği noktasında şüphenin öğrenme açısından yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Yerleşik Yargıtay uygulamalarında, yargılama dışında elde edilmiş babalık raporlarına özellikle hak düşürücü süre niteliğindeki dava açma süresinin öğrenme tarihinden itibaren başlaması bakımından dikkate alındığı görülmekte yani öğrenmenin yargılama dışı babalık testi ile gerçekleşmesi anında hak düşürücü sürenin başlayacağı kabul edilmektedir. Dolayısı ile bir çocuğun kendisinden olmadığı yönündeki şüphe öğrenme açısından yeterli kabul edilemeyecektir.

Somut olayda; davacı baba Davut ile davalı anne Arzu'nun 15.10.2007 tarihinde evlenip 17.06.2014 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuğun evlilik birliği içinde doğduğu, dava dilekçesinde "davalı ...'nun kendisini aldattığını, bu sebeple çocuğun kendisinden olmama ihtimalinin olduğunu, DNA testi sonucunda çocuğun kendisinden olmadığının ortaya çıkması halinde nüfusundan silinmesini istediği" ifadelerine yer verildiği, mahkemece 29.01.2019 tarihinde yapılan ilk ve 12.02.2019 tarihinde yapılan ikinci celsede, davacının dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak DNA testi yapılmasını istediği, eldeki davadan önce davacının, küçük Yiğit Can'ın kendisinden olmadığı yönündeki şüphesinin giderilmesi açısından DNA testi yapılmadığı ve şüphenin bilimsel doğruluğa varacak şekilde bir adım öteye geçmediği yani şüphe olarak varlığını sürdürdüğü, dolayısıyla soybağının reddi davası yönünden hakdüşürücü süreyi düzenleyen 289. maddedeki sürenin başlangıcı mahiyetindeki "öğrenme" olgusunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, mahkemece davanın süresi içinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilip, toplanmış ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın hakdüşürücü süreden reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla; davacı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5166, Karar No: 2011/3181, Tarih: 18.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5166 E.  ,  2011/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : (5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca) Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yönetimindeki otomobille seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun sol tarafında park halinde bulunan otomobile çarpmak suretiyle kazaya sebebiyet veren ve 210 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14263, Karar No: 2013/6305, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14263 E.  ,  2013/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Dava konusu taşınmazda davalı ile müvekkilinin iştirak halinde malik olduklarını, dava konusu gayrimenkulün satılarak paraya çevrilmesi için ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/... esas sayılı dosyası ile İzaleyi Şuyu davası açıldığını belirterek dava konusu taşınmazda iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istenen taşınmaz ile ilgili açılmış bir ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu hallerde TMK.nun 644/2. maddesinde yeralan "Elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilir." düzenlemesi gereğince elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilemez. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde dava konusu taşınmazla ilgili açılmış bir ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğunu bildirmesi karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11638, Karar No: 2010/13668, Tarih: 26.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/11638 E.  ,  2010/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma,hırsızlık

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın haberdar olduğu zorunlu olarak atanan sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde sanığa tebliği üzerine sanığın 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de,sanığa yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanık müdafiinin yüzüne karşı 09.02.2007 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 22.02.2006 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin mühür bozma suçundan verilen hükme karşı temyiz isteminin incelenmesinde;

Mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

III-Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen hükme karşı temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,26/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2820, Karar No: 2003/3454, Tarih: 09.06.2003

3. Ceza Dairesi 2003/2820 E., 2003/3454 K.

**3. Ceza Dairesi 2003/2820 E., 2003/3454 K.**

**- İŞGAL VE FAYDALANMA

- TEŞEBBÜS**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 61 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekte evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere gerekçeye ve uygulamaya göre sanık Lütfü hakkında verilen hükmün (ONANMASINA),

2- Erdal hakkında yapılan hükme yönelik temyize gelince;

Uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Orman boşluğuna bina yapmak suretiyle işgal ve faydalanmada bulunduğu anlaşılan sanığın eyleminde mahallinde uzman inşaat mühendisi aracılığı ile zabıt mümzii tanıkların en az birinin yer göstermesi suretiyle keşif yapılarak sanık, zabıt mümziileri ve varsa tanıklar dinlenip Dairemizin süreklilik gösteren uygulamasına göre inşaat su basmanı seviyesine gelinceye kadarki safhada eksik teşebbüs, su basmanı tamamlanarak duvarlar örülüp bitirilmiş, çatı tamamlanmamış ise tam teşebbüs, çatı kapatılmış, ikamet edilebilir halde ise eylemin tamamlanmış olduğu kabul edildiğinden iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar binanın tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılarak kesin şekilde belirlendikten sonra TCK.nun 61. ve 62. maddelerinin tartışılması gerekirken eksik inceleme ile hükmün tesisi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C.Savcılarının, sanığın müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 9.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11010, Karar No: 2007/16137, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11010 E.  ,  2007/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...., Köyü 135 ada 3 parsel sayılı 10401.33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tesbit edilmiştir. Davacı, 3 parselin 4950 m2’lik kısmının eksik yazıldığını, bu kısmın 3 parsele ilavesi iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın 30 günlük yasal süre geçtikten sonra açıldığı tesbit edildiğinden REDDİNE, çekişmeli 135 ada 3 parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş,hüküm dahili davalı ... tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz ve tespit harici bırakılan yerin adına tescili istemine ilişkindir..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 09.07.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 sayılı yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış,02.12.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, hasımsız açıldığından yargılama sırasında mahkemenin kendiliğinden Orman Yönetimini davaya dahil etmesi bu yönetime taraf sıfatı vermeyeceği gibi açılan bu davaya Yönetimce usulen müdahale edildiğine ilişkin kayıt ve belge de bulunmadığından, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5800, Karar No: 2021/687, Tarih: 18.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5800 E.  ,  2021/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6820, Karar No: 2016/3352, Tarih: 16.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6820 E.  ,  2016/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmaza komşu olan 118 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar ile aynı adadaki tüm parsellerin kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,

3) Davalılar ve murisleri adına kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanı içinde senetsizden edinilen taşınmazların olup olmadığı ilgili kadastro ve tapu müdürlüklerinden ve açılan tescil davası var ise, asliye hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabî yazının,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11692, Karar No: 2014/13006, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11692 E.  ,  2014/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/437-2014/251

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.167.01 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 22.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate

alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 148.05 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15420, Karar No: 2017/4435, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15420 E.  ,  2017/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, üniversitede okuduğunu , masraflarının çok olduğunu, davalı babasının yardımına ihtiyacı bulunduğunu ileri sürerek, aylık 1.000.00.- TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı , maddi olanakları ölçüsünde nafaka verebileceğini belirtmiştir .

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; aylık 500.00.- TL yardım nafakasının karar tarihinden itibaren davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1 -Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Mahkemece oluşturulan hükümde yardım nafakasının karar tarihinden itibaren ödeneceği belirtilmiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, yardım nafakasının ödenmesine dava tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken; karar tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir .

SONUÇ ;Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine , 2 . bentte yazılı nedenlerle hükmün 1. fıkrasında yeralan " karar tarihinden itibaren " ifadelerinin çıkarılarak yerine " dava tarihinden itibaren "ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.