muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3186, Karar No: 2019/369, Tarih: 16.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3186 E.  ,  2019/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/04/2017 tarih ve 2016/186-2017/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı Tarsim vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı Tarsim nezdinde sigortalanan büyükbaş hayvanında rahatsızlık meydana gelmesi üzerine davalıya başvurduğunu ve davalı tarafından diğer davalı ...'nın görevlendirildiğini, hayvanın kesimi yapıldıktan sonra davalı Tarsim tarafından hayvanda tüberküloz hastalığı görüldüğü ve bu hastalığın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, oysa sigortalı hayvana böyle bir teşhis konulmadığını ileri sürerek, sigorta kapsamında ödenmesi gereken büyükbaş hayvan bedelinin tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Tarsim vekili, hasarın tüberküloz nedeniyle meydana geldiğini, bu nedenle poliçe kapsamı dışında olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, veteriner bilirkişiden alınan raporda, dosyada bulunan CD kayıtlarındaki resimlerden 1279598 kulak nolu hayvanın görüntüsü ile tüberküloz hastalığından şüphelenileceği, fakat kesin olarak tüberküloz denilemeyeceği, bu hastalık belirtilerinin tüberküloza ilgili olduğunu daha net olarak ortaya koymak için öncelikle akciğerlere ait lenf düğümleri olan mediyastinal lenf düğümlerine bakılıp bunlarda büyümenin olup olmadığının ortaya konmasının gerektiği, ayrıca hem bu lenf düğümlerine, hem de akciğerdeki ve plöyradaki lezvonlu dokulara kesitler yapılarak buralarda kazeifıkasyonun (tüberküloz için karakteristik doku nekrozu) varlığı belirlenerek ve ortaya konmasının gerektiği, hatta bu bulgulara rağmen hayvan sahibinin itirazı varsa, ıczyonlu dokulardan örnekler alınarak hayvan hastalıkları ile ilgili çalışan patoloji ve mikrobiyoloji laboratuvarlarına gönderilmesi gerektiği, tüberküloz teşhisin bu şekilde kesin konulabileceğinin belirtildiği, yapılan ihbar üzerine tanzim edilen ekspertiz raporunda hayvan hakkında pnomoni teşhisi konulduğu, ancak TARSİM tarafından raporda sunulu belgelere ve resimlere göre hayvanın tüberkiloz olduğundan bahisle tazminat talebini reddettiği, ancak hayvan hakkında tüberkiloz teşhisinin alınan raporda ifade edildiği şekilde kesin olarak konulmadığı, hasar nedenini olarak ileri sürülen tüberküloz hastalığı olduğunun davalı tarafça ispat

edilemediği, bu durumda hasarın poliçe kapsamında bulunduğu, hayvanın 5.400TL üzerinden sigortalandığı, poliçede %20 müşterek sigorta düzenlendiği, müşterek sigorta bedeli ve sovtaj değeri düşüldüğünde 3.290,40 TL'nin ödenmesi gerektiği, diğer davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle Tarsim hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 3.290,40 TL'nin tahsiline, davalı ...'ya karşı açılan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Tarsim vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Tarsim vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, devlet destekli büyükbaş hayvan sigorta poliçesi kapsamında tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, poliçenin müşterek sigorta başlıklı maddesi uyarınca müşterek sigorta bedeli ve davacı tarafça sunulan faturaya göre sovtaj bedeli düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sigorta poliçesinin sözleşme koşulları başlıklı maddesine göre poliçenin, ekli matbu genel ve teknik şartlar dahilinde geçerli olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda sigorta poliçesinin eki niteliğinde olan teknik şartlara göre sovtaj bedeli tespit edilmesi gerekirken, davacı tarafça sunulan faturaya itibar edilerek tazminatın hesaplanması doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle davalı Tarsim yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Tarsim vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Tarsim vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12660, Karar No: 2023/13002, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12660 E.  ,  2023/13002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1667 E., 2023/1311 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/632 E., 2023/333 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, ... SGK sicil numarası ile 07.01.2012 tarihinden iş akdinin sona erdiği 19.03.2019 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde sipariş hazırlama görevlisi olarak çalıştığı, 08.07.2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, iş kazası nedeniyle ayak parmaklarından yaralandığı, yaklaşık 10 gün sonra ameliyat olduğu, 2 ay boyunca rapor almak zorunda kaldığı; söz konusu kazanın iş veren tarafından aynı tarihte SGK'ya bildirildiği; SGK'nın, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 0 olduğuna karar verdiği; karara itirazının reddedildiği iddiasıyla davacının 08.07.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyetin gerekmediğine dair karara karşı itirazlarının kabulüne ile maluliyet oranının yeniden tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurulması gerektiği, davanın kanuni usullere riayet edilmeden yasaya aykırı olacak şekilde açılmış olması nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, zamanaşımı itirazında bulundukları, SGK Müdürlüğü'nün sigortalılarından ... sigorta ve ...T.C. kimlik numaralı ...’nın işveren ... Ecza Deposu A.Ş iş yerinde çalıştığı esnada 08.07.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu İl Müdürlüklerinin 10.06.2019 tarih 2019/20 sayılı komisyon kararı ile iş kazası sayıldığı, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 04.05.2020 tarih 20207200007 sayılı karar yazısı ile işgücü kayıp oranı % (0) sıfır olarak tespit edildiği, davacının bu rapora itirazı üzerine maluliyet durumu Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da incelenerek davacının, çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına oy birliği ile karar verildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayda davalı şirketin hiçbir kusuru bulunmadığı, Kurumlarının kanunda belirtilen iş sağlığı ve güvenliği şartlarına uygun olarak çalıştığı, eğitimlerinin düzenli bir şekilde verildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 12.01.2023 tarihli raporunda davacının 08.07.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesi meydana geldiği bildirilen yaralanması 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan, Sosyal Güvenlik Kurumu ... Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü'nün 04.05.2020 tarih 20207200007 sayılı kararında sürekli iş göremezliğe girdiği 18.07.2013 tarihinden itibaren maluliyet oranının %0 olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; her ne kadar maluliyet oranının yüzde sıfır olduğu belirtilmiş ise de davanın bu kaza nedeniyle uzun süre ayakta duramadığı ve her işte çalışamadığı, kaza tarihinden beri tedavi gördüğü, bu durumun çalışma gücünü düşürdüğü iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2020 tarihli kararında ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 23.11.2022 tarihli raporunda sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının bulunmadığı belirtildiğinden mahkemece kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmaklatemyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/939, Karar No: 2018/8109, Tarih: 19.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/939 E.  ,  2018/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfı (TÜRGEV) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/02/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından ve temyize cevap dilekçesi ile duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 13/11/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı vekili; davalının 25/01/2014 tarihinde ...'te partisinin belediye başkan adayı tanıtım toplantısının ardından basına yaptığı açıklamalarda, 11/02/2014 tarihli grup toplantısında, 01/02/2014 tarihli sözcü gazetesine verdiği röportajda ve 18/01/2014 tarihinde ...'nın ... ilçesinde kamuoyuna hitaben yaptığı konuşmada davacıya yönelik küçük düşürücü, aşağılayıcı ve gerçek dışı ifadeler kullandığını, böylelikle davacının onur ve saygınlığına saldırıda bulunulduğunu belirterek her bir yayından dolayı manevi tazminat ile kararın yayınlanması talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili cevabında müvekkilinin açıklama ve konuşmalarının odağında davacının olmadığını, kamu yararı çerçevesinde bilgilendirmek üzere yapıldığını, yolsuzluklara ve usulsüzlüklere değinir nitelikte bulunduğundan eleştiri ötesinde olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iktidar partisinin siyasi eylem ve işlemlerini eleştirirken davacı vakfa yapılan yardım ve bağışlara dikkat çekildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalının konuşmasında kullandığı rüşvetin toplandığı yer ifadelerinin suçlayıcı ve rahatsız edici olduğu açıktır. Ancak konuşmanın bütününe bakıldığında, bu ibare ile özellikle yurt dışından yapıldığı anlaşılan döviz transferi olmak üzere, kabul edilen bağışların kastedildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki siyasetçilerin kullandıkları bazı sözler açıkça polemik çıkarmaya, şiddetli tepkiler yaratmaya ve taraftarlarını konsolide etmeye yönelik siyaset üsluplarının bir parçası olarak kabul edilmelidir (AYM; ...).

Somut olay değerlendirildiğinde; dönemin ana muhalefet partisi lideri olan davalı tarafından yaşanan güncel olaylara ilişkin olarak açıklamalarda ve davacı TÜRGEV’e yapılan yardım ve bağışlara yönelik eleştirilerde bulunulduğu, davaya konu ifadelerin, Yargıtay, AYM ve AİHM’nin istikrar bulmuş içtihatlarına göre; ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı ve davacı TÜRGEV’in şöhret ve itibarına saldırı oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu nedenlerle dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 19/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı vekili; davalının 25/01/2014 tarihinde ...'te partisinin belediye başkan adayı tanıtım toplantısının ardından basına yaptığı açıklamalarda, 11/02/2014 tarihli grup toplantısında, 01/02/2014 tarihli sözcü gazetesine verdiği röportajda ve 18/01/2014 tarihinde ...'nın ... ilçesinde kamuoyuna hitaben yaptığı konuşmada davacıya yönelik küçük düşürücü, aşağılayıcı ve gerçek dışı ifadeler kullandığını, böylelikle davacının onur ve saygınlığına saldırıda bulunulduğunu belirterek her bir yayından dolayı manevi tazminat ile kararın yayınlanması talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili cevabında müvekkilinin açıklama ve konuşmalarının odağında davacının olmadığını, kamu yararı çerçevesinde bilgilendirmek üzere yapıldığını, yolsuzluklara ve usulsüzlüklere değinir nitelikte bulunduğundan eleştiri ötesinde olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iktidar partisinin siyasi eylem ve işlemlerini eleştirirken davacı vakfa yapılan yardım ve bağışlara dikkat çekildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu açıklama ve konuşmaların yapıldığı tarihlerde, davacı özel hukuk hükümlerine tabi vakıf, davalı ise ana muhalefet partisinin genel başkanıdır.

Mahkemece, davalının iktidar partisinin siyasi eylem ve işlemlerini eleştirirken davacı vakfa yapılan yardım ve bağışlara dikkat çekildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu açıklama ve konuşmaların yapıldığı tarihlerde, davacı özel hukuk hükümlerine tabi vakıf, davalı ise ana muhalefet partisinin genel başkanıdır.

Davalının taşıdığı sıfat itibariyle, ülkede meydana gelen yahut gelme ihtimali olan siyasi, ekonomik, sosyal ve toplumsal olaylarla ilgili görüş ve düşüncelerini açıklaması, gerektiğinde sert, incitici ve ağır eleştirilerde bulunması gerek Dairemizin, gerekse AİHM'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kabul edilebilir bir durum olmakla birlikte; davalının eleştirilerini dile getirirken ve kamuoyunun gündemindeki hususları değerlendirirken dava konusu edilen konuşmalarında davacı vakfın "rüşvetleri toplama merkezi", "rüşvetlerin-yolsuzlukların toplandığı-verildiği yer", "rüşvetin merkezi olduğu" şeklinde doğrudan olgu isnadında bulunup kesin yargı içeren, özle biçim dengesini aşan ifadeler kullanması ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmeyeceği gibi, eleştiri sınırları da aşılmıştır. Bu nedenle, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğundan uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 19/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2024/2246, Karar No: 2024/4354, Tarih: 08.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2246 E.  ,  2024/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/189 E. 2023/448 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiil nedeniyle maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının alabalık çiftliği sahibi olduğunu, yaklaşık 15 yıldır alabalık üretim ve pazarlama ve perakende satış işi yaptığını, bu tesislerde 120 ton/yıl kapasite ile üretim ve satış yaptığını, ancak davalı şirketin Temmuz 2011 içerisinde Kayaiçi mevkiinde Karadere Nehiri (çayı) üzerinde hiçbir tedbir almadan dere ıslah, istinat çalışması yaptığını, bu çalışmada aşırı derecede bozuk, bulanık, çamurlu suya sebebiyet vererek bu suyun kendi çiftliğine gelmesine ve balıklarının zayiatına sebebiyet verdiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 05.09.2016 tarihli talep artırım dilekçesi ile 272.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2011/171 Esas 2013/156 Karar sayılı kararıyla; davacının iddia ettiği zararın tespit edilemediği, daha önce açmış olduğu bir tespit davası da bulunmadığı, balıkların zaiyata uğradığını da ispat edemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2011/171 Esas 2013/156 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2011/171 Esas 2013/156 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.06.2014 tarihli ve 2013/14251 Esas, 2014/9439 Karar sayılı ilamıyla; "Dosya kapsamından; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işletmenin geçmiş ve ilgili yıllardaki (2008, 2009, 2010 ve 2011 yılları) üretim faaliyetleri ile ilgili ilçe tarım müdürlüğünden gelen bilgiler karşılaştırması yapılarak ve her üç yılda giren ve çıkan balık aktiviteleri arasında fark olmadığı, tam üretim üzerinden teşvik aldığı, yine 2012 yılında da aynı teşviği aldığından zararının olmadığının belirtildiği, yine; davacı tarafından, olaydan hemen sonra ilçe tarım müdürlüğüne yaptırılan tespit sonucu düzenlenen 22.07.2011 tarihli tutanakta “ ...suyun kirlendiği,balık havuzlarında çamur biriktiği, yavru balıkların solungaçlarının tıkandığı, bunun sonucunda yavru balıklarda %50, sofralık alabalıklarda %20-25 civarında ölümler gerçekleştiği, dere boyu gidildiğinde Akenerji şantiyesinden kontrolsüz olarak yapılan dere ıslahının dereyi bulandırdığı...” hususunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde; ilçe tarım müdürlüğü tutanağına göre bir miktar zararın varlığı sabittir. Mahkemece tarafların kusurları ve zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli 2014/329 Esas, 2018/106 Esas sayılı kararı ile davalı şirketin 2011 yılı Temmuz ayında hiçbir tedbir almadan dere ıslah, istinat çalışması yaptığı, bu nedenle suyun bulanmasına neden olduğu, suyun alabalık çiftliğine gelmesi üzerine davacının maliki olduğu balıkların ölümüne sebep olduğu gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile, 272.000,00 TL tazminatın dava tarihi olan 01.08.2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli 2014/329 Esas, 2018/106 Esas sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 08.04.2019 tarihli ve 2018/4871 Esas, 2019/2083 Karar sayılı ilamıyla; " Mahkemece, bozma sonrası bilirkişi raporu alınmış, dava ve ıslah dilekçeleri ile talep edilen maddi tazminat isteminin ödetilmesine karar verilmiştir.