muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10824, Karar No: 2021/658, Tarih: 03.02.2021

Ceza adalet sistemimizde "bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı" kabul edilmiştir. (TCK md. 43/1, 3. cümle) Keza dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin de göz önünde bulundurulacağı hüküm altına alınmıştır. (TCK md. 66/ 3)

Dairemizde, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2/g bendi kapsamında “temyiz edilebilirlik sınırının” belirlenmesinde beraat kararı verilen suç için yasada öngörülen cezanın üst haddinin, nitelikli hal ve ağırlaştırıcı nedenler de gözetilerek saptanması gerektiğini kabul etmektedir. (16/01/2018 tarih, 2017/3415 E. - 2018/495 K. sayılı karar)

Esasen suç isnadı altında olan şüpheli ya da sanık için önemli olan husus, tehdit altında tutulduğu hapis cezasının alt veya üst sınırının miktarıdır.Bu miktarın, suçun temel şekli için ya da uygulanması zorunlu nitelikli halleri veya ağırlaştırıcı sebepleri için öngörülmüş olmasının pratikte sanık/şüpheli için hiç bir önemi yoktur.Aksi yöndeki düşünce, ceza adalet sistemimizin kabul ettiği "bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı" olgusuna, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimseyen 1412 sayılı CMUK'un rağmına, zorunlu müdafiilik sistemini önemli ölçüde genişleten, AİHS'nin 6. maddesinden daha geniş bir teminat içeren 5271 sayılı CMK'nın 150/3.maddesinin amaç ve kapsamına, dürüstlük ilkesine ve adil yargılanma hakkına uygun düşmeyeceği apaçık ortadadır.

5237 sayılı TCK'nın 314/2.maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu-(ları)nda cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafi görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır. Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, " mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması",hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır.Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir.(CMK 289/1)Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da res’en inceleme konusu olacaktır.

Somut olayda silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK’nın 156. maddesi gereğince re’sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali

sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan yargılama yapılıp sorgusu tespit edilmek ve hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde CMK 150/3, 188/1 ve 289/1 -a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4629, Karar No: 2014/4120, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4629 E.  ,  2014/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneğinin temin edildiği ve dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3284, Karar No: 2024/224, Tarih: 17.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/3284 E.  ,  2024/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların küçük kızları ...’in, davalı şirkete ait hastanede görevli diğer davalı diş hekimi tarafından çürük süt dişinin çekimi esnasında, yanındaki kalıcı dişinin de çekildiği, bu sebeple davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve ... 4. Sulh Ceza Mahkemesi kararıyla davalı aleyhine taksirle yaralama suçunda 2.700.00 TL para cezasına hükmedildiği, davalı ... ve diş hekiminin hekimliğine uymayan umursamaz ve hatalı işlemlerde bulunması nedeniyle davacı küçüğün büyük bir üzüntü ve mağduriyet içinde bulunduğu, hayatının uzun bir döneminin estetik kayıplarla geçeceğinden maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek 2.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 22.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın ... Sağlık Hizmetleri A.Ş’ne karşı yöneltilmesi gerektiğini, 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığından zamanışımı yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini, davacı küçüğün sorunlu diş dışında diğer süt dişlerinde de ileri derece çürükler mevcut olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle doktor tarafından çürük diş çekilirken her ne kadar titizlikle davranılmış olsa da küçüğün ağız durumunun ve oluşan komplikasyonlar sonucu sağlam dişin de çıkmış olduğunu ve ayrıca ağız yapısı itibariyle çıktıktan bir kaç yıl içinde çürüyerek çekilme ihtimali yüksek olan diş için talep edilen manevi tazminat tutarının da çok fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22/10/2015 tarihli 2012/139 Esas, 2015/353 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin taleple bağlı kalınarak kabulü ile 2.000.00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 2.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 10.07.2018 tarihli 2017/1532 Esas, 2018/2978 Karar sayılı ilâmı ile davalı doktor ve şirketin ihmal ve kusurunun ağırlığı, hatalı tedavi nedeniyle davacının kalıcı cismani zarar görmüş olması yönünden, mahkemenin zararın varlığına ve kusura ilişkin kabulü yerinde olmakla birlikte, bu zararın niteliğine ve giderilmesi için ilaveten yapılacak tedavilerde de çekmek zorunda kalacağı acı ve ızdırabın boyutu, implant işlemi için geçecek süreçlerde eksik diş nedeniyle yaşayacağı olumsuz psikolojik etkiler birlikte değerlendirildiğinde; hükmedilen tazminat miktarı az olduğundan TMK'nın 4. maddesi dikkate alınarak uygun ölçüde bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, mahkemece hükmolunan manevi tazminatın makul olmadığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 03/12/2020 tarihli, 2019/255 Esas, 2020/249 Karar sayılı kararı ile, bozma ilamında belirtilen ve bozmaya konu edilen hususlara ilişkin yapılan değerlendirme neticesinde davanın kısmen kabulüne 2.000.00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 7.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçelerinde; zarara müvekkili doktorun eyleminin yol açmadığı, maddi ve manevi tazminatın en önemli şartlarından olan eylem ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, çocuklarda çürük süt dişlerinin çekimi sırasında bu dişe bitişik durumdaki henüz oluşumunu tamamlamamış olan daimi dişlerin de çıkmasının bu tür operasyonların sık karşılaşılan komplikasyonu olduğu, davacı ...’in tedaviye başlandığı sırada 7 yaşında olmasına rağmen genetik olarak bazı dişlerinin eksik olup, ağız bakımının son derece yetersiz olduğu, bahsi geçen sorunlu diş dışında diğer süt dişlerinde de ileri derecede çürükler olduğu hususunun değerlendirmeye tabi tutulmadığı, maddi tazminat tutarı belirlenirken 2015 yılı güncel fiyat tarifelerinin dikkate alınmasının doğru olmadığı, mahkemece belirlenen manevi tazminat tutarının çok olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hatalı tıbbi müdahaleden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49, 56 maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 4.maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hatalı tıbbi müdahaleden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49, 56 maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 4.maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalılar vekillerince, hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden karar temyiz edilmiş ise de; somut olayda davacının durumunu, tarafların kusur oranlarını, sosyal, ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları birlikte düşünüldüğünde mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı yerinde olup, davalıların bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3.Davalılar vekillerince ileri sürülen diğer temyiz sebepleri yönünden ise mahkemece bozma ilamına uyulduğundan, bu hususlar davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturduğundan davalıların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

4. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla davalılar vekillerince ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalılardan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3574, Karar No: 2015/2569, Tarih: 25.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3574 E.  ,  2015/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hırsızlık suçuna yönelik temyiz itirazları bakımından;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Saat 11.00 sıralarında çeşmeden su almak için şikayetçinin açık bırakıp ayrıldığı bakkal dükkanı olan işyerine, sanığın girerek hırsızlık yaptığı olayda; suçun işlendiği zaman dilimi de dikkate alındığında, bu işyerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğu, bu itibarla TCK'nın 116/2. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,

25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5840, Karar No: 2022/469, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5840 E.  ,  2022/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle "25.01.2009", 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" ve "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında yeterli ve inandırıcı kanıt olmadığı, faturalara ulaşılamadığı ve varlığının ortaya konamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1)İlgili vergi dairesinden 2010 yılında düzenlenen fatura asılları temin edildikten sonra sanığa ve diğer şirket ortağına gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve bir başka kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Diğer şirket ortağı ve ismi bildirilen kişi veya kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, şirketin diğer ortağına ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

2)Diğer şirket ortağı ve ismi bildirilen kişi veya kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, şirketin diğer ortağına ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp faturaları kullanan şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18485, Karar No: 2015/8422, Tarih: 09.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18485 E.  ,  2015/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.06.2015 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ve davalı.. vekili Av.... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 31/12/2006 tarihinden itibaren davalı tarafından bir yıl süreli hayat (vefat, kaza ve hastalık sonucu sakatlık) sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 31/12/2007 tarihinde poliçeyi 1 yıl süreli poliçeyi yenilediğini, davacının 18/07/2008 tarihli özürlü sağlık kurulu raporu ile kronik böbrek yetmezliği hastalığı nedeniyle %90 oranında özürlü olduğunun tespit edildiğini, tazminatın ödenmesi için yaptıkları başvurunun davalı tarafından 26/09/2008 tarihinde reddedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL maddi tazminatın riziko tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 125.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı sigortalının ilgili rahatsızlığının 2002 yılı ve öncesine dayandığını, sigortalının doğru beyan ve ihbar mükellefiyetine uygun davranmadığını, böbrek yetmezliği hastalığını kasten saklayan davacının tazminat talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile 15.625,00 TL'nin 26/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.