muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18175, Karar No: 2014/14979, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18175 E.  ,  2014/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/558-2013/240

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı P.. M.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11391, Karar No: 2012/9868, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11391 E.  ,  2012/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan Bafra Kızılırmak Sulama Birliği'ne iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3840, Karar No: 2014/18056, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3840 E.  ,  2014/18056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 11.02.2010 tarihli hükmün katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı cihetle; katılan vekilinin 11.02.2010 tarihli ilk hükme yönelik yaptığı temyize hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9504, Karar No: 2013/27845, Tarih: 21.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9504 E.  ,  2013/27845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin ilamındaki mahkumiyetlerden en ağırının infaz aşamasında nazara alınması olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Mükerrir olan sanık hakkında, hükümlerde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresi belirlenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümünden "1 yıl" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4849, Karar No: 2020/7231, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/4849 E.  ,  2020/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

23.03.2015 tarihinde usulüne uygun olarak yüzüne karşı tefhim olunan kararı yasal süresinden sonra 31.03.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13725, Karar No: 2014/1372, Tarih: 13.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13725 E.  ,  2014/1372 K.**

* DOĞRUDAN TEMİN

* İHALEYE FESAT KARIŞTIRMAK

* GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK

* RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

* GERÇEĞE AYKIRI HAKEDİŞ DÜZENLEMEK

* KİŞİLERE HAKSIZ MENFAAT SAĞLAMAK

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 18

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 22

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257

* BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (4964) Madde 12

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamenin 1. bendinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçundan sanıklar M.. S.. ve N.. U.., 3. bendinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçundan M.. A.. ve görevi kötüye kullanma suçundan Y.. K.. hakkında açılan kamu davaları ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar M.. A.., İ.. A.., N.. U.. ve M.. S.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan düşme hükümleri ile iddianamenin 1, 3 ve 5. bentlerinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçlarına ilişkin olarak sanıklar A.. S.., O.. S.., A.. Ç.., M.. K.., Y.. K.., İ.. Y.. hakkında, 1. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçlarına ilişkin olarak sanıklar A.. S.. ve A.. Ç.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme ve beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

İddianamenin 3, 6, 8, 9 ve 11. bentlerinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanık A.. S.. hakkında, 3 ve 4. bentlerinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanık O.. S.. hakkında, 11. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanık A.. Ç.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçlarına ilişkin olarak haklarında soruşturma izni verilmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmasına göre CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının düşürülmesi yerine beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

İddianamenin 7. bendinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçuna ilişkin olarak sanık A.. S.. hakkında kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşabilmesi için kanunlarda öngörülmüş ihale usullerinden biri ile usulüne uygun yapılmış ya da yapılacak bir ihale ve iş olmasının zorunlu olduğu, doğrudan temin yönteminin 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 18. maddesinin (d) bendinde bir ihale usulü olarak öngörülmüş iken, 15/08/2003 gün ve 25200 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4964 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Kamu İhale Kanunu Ve Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 12. maddesi ile “4734 sayılı Kanunun 18 nci maddesinin (d) bendi madde metninden çıkarıldığı”, anılan Kanunun 15. maddesi ile de 4734 sayılı Kanunun 22 nci maddesi değiştirilerek doğrudan temin usulünün düzenlendiği, 4964 sayılı Kanunun 12 ve 15. maddelerinin gerekçelerinde de “esasen bir ihale usulü olmayan "doğrudan temin"in ihale usulleri arasından çıkarıldığı ve buna ilişkin esas ve usullerin Kanunun 22 nci maddesinde düzenlendiği” ifade edilmiş olup, değişiklik

gerekçesi ile birlikte söz konusu madde metni incelendiğinde; doğrudan temin yönteminin bir ihale usulü olmadığı, sadece madde metninde belirtilen durumlarda idarelerce kullanılabilecek bir satın alma yöntemi olduğu anlaşılmakla; sanık A.. S..'ya atılı ihaleye fesat karıştırma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, ancak 2007-2008 yıllarında O.. M..nün ihtiyaçlarının 4734 sayılı Kanunun 22/d maddesi gereğince doğrudan temin suretiyle karşılanması işlemleri esnasında piyasa fiyat araştırması yapılması için görevlendirme yapılmadan sanık A.. S..'nın A.. İnşaat, M.. İnşaat, Y.. İnşaat firmalarından kendisi teklif almak suretiyle ilgili evrakları hazırlatıp 19 adet hizmet alımından 15'ini A.. İnşaata verdiği, müfettiş raporuna göre 8821,50 TL bedelli sürütme ve toplama işi ile 7.000 TL bedelli orman yolları üst yapı işlerinde sadece A..İnşaattan teklif alındığının belirtildiği, anılan Kanunun 22/son maddesinde öngörülen ihale yetkilisince görevlendirilecek kişi veya kişiler tarafından piyasa fiyat araştırması yapılması usulüne uyulmadığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde belirtilen kişisel mağduriyet, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama şeklindeki objektif cezalandırma şartları üzerinde durularak eylemlerin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

İddianamenin 10. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanıklar A.. S.., A.. Ç.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianamenin 10. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanıklar A.. S.., A.. Ç.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

G.. Orman İşletme Şefliğinin 110,11,136 kod nolu B Tipi Tali Yeni Orman Yolu Yapımı işinde iş artışa girdiğinden %19,59 tutarındaki fazla iş tutarı ile birlikte 83.944,97 TL hakediş düzenlenerek A.. İnşaat firmasına ödeme yapıldığı, iş %20 artışla da bitirilemediğinden 110 kod nolu yolda işin bitirilebilmesi için 0+840 km'lik kısımda yaptırılan yeni yolun parasal tutarının 4737 sayılı Kanunun 22/d maddesine göre doğrudan temin usulü ile yaptırılıp 02/10/2007 tarih 5085 yevmiye nolu muhasebe işlem fişi ile 8.821,50 TL ödendiği, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununun 24. maddesi hükmüne göre kalan işin doğrudan temin suretiyle yaptırılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, ancak fazla yaptırılan işin asıl işin devamı niteliğinde olması nedeniyle bedelinin ihale teklif birim fiyatlarına göre ödenmesi gerekirken, 4734 sayılı Kanunun 22/son maddesinde öngörülen ihale yetkilisince görevlendirilecek kişi veya kişiler tarafından piyasa fiyat araştırması yapılması usulüne de uyulmadan sadece A.. İnşaat firmasından yeniden fiyat teklifi alınarak kalan işin yaptırılması suretiyle 789,10 TL fazla ödemede bulunulduğu, sanıkların fiyatlarda meydana gelen artışlar nedeniyle kalan işin yüksek bedelle yaptırıldığı şeklinde bir savunmaları bulunmadığı gibi A.. Ç..'in müfettişe verdiği 22/07/2008 tarihli ifadesinde farklı fiyattan ödeme yapılmasını gerektiren bir durum bulunmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 257/1. maddesinde belirtilen kişisel mağduriyet, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama şeklindeki objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve Arif yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı üzerinde durularak hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet hükümleri kurulması,

İddianamenin 2. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanıklar A.. S.., A.. Ç.., O.. S.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

İddianamenin 2. bendinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak sanıklar A.. S.., A.. Ç.., O.. S.. hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

G.. Orman İşletme Şefliğinin 122,124,147 kod nolu orman yollarında toplam 13+500 km'lik yola 10.125 m3 stabilize malzeme serilmesi işinin T.. İnşaat firmasına ihale edildiği, bu iş için 18/10/2007 tarihinde sanıklar Osman ve Abdullah tarafından düzenlenen, Arif tarafından da onaylanan 1 nolu hakediş raporu ile 122 kod nolu yol için 2+850 km stabilize serildiği gösterilerek buna göre ödeme yapıldığı, ancak söz konusu yolun toplam tülünün 2+000 km olduğu, müfettişlikçe arazide yapılan incelemede de 2+000 km'lik iş yapıldığının tespit edildiği, bu durumda 0+850 km stabilize serme işi yapılmadığı halde yapılmış gibi hakediş düzenlenerek KDV dahil 5.233,28 TL fazla ödeme yapıldığı, söz konusu hakediş ile yapılan ödemenin geçici kabule ilişkin olup avans niteliğinde olduğu ve fazla ödenen miktarın idari soruşturma sırasında firma tarafından yasal faiziyle birlikte iade edildiğinin anlaşılmasına göre sanıkların gerçeğe aykırı hakediş raporu düzenlemek şeklindeki eylemlerinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13811, Karar No: 2012/20434, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13811 E.  ,  2012/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2011 tarih ve 2008/653-2011/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan şanzıman emtiasının davalının sorumluluğunda Almanya’dan Bursa’ya taşındığını, ancak emtianın hasarlandığının tespit edildiğini, hasar tutarının sigortalısına ödendiğini, davalının navlun bedelini tahsil etmek suretiyle taşımayı üstlendiğinden hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 29.973.64 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın hasarsız teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, taşımanın başlangıcında yüklemenin usulüne uygun yapılmadığı konusunda herhangi bir iddia ve delilin mevcut olmadığı, kolilerin konduğu paletlerin kırık olmasından dolayı paletin kayması sonucu hasarın oluştuğu, kırık palet görüldüğüne göre bunun içinden koliler alınarak indirilmesi mümkün iken, alıcı elemanlarının buna dikkat etmeyerek kırık olduğunu bile bile paleti forklifte yüklemelerinde kusurlu bulundukları, taşıyıcının boşaltmada gerekli uyarıları yapmadığı yolunda da bir belirleme olmadığı, taşıyıcının CMR'nin 17. maddesine uygun şekilde taşımayı gerçekleştirdiği, malı hasarsız olarak teslim ettiği halde alıcı elemanlarının hatası sonucunda zararın oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.