muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1634, Karar No: 2022/8181, Tarih: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/1634 E.  ,  2022/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1837, Karar No: 2012/1984, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1837 E.  ,  2012/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2006 gün ve 2006/4 Esas, 2006/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uygulanmamamış ise de; bu husus hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda nazara alınacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19632, Karar No: 2014/12808, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19632 E.  ,  2014/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu,TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir.Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir.Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için,ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür.Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa

Bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir.Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklardan açık kimliği tespit edilemeyen sanık ... 'in müşteki ...'nun işyerine gelerek parke sparişi verdiği çek gönderip malları aldıracağını söylediği, bir süre sonra sanık ... gelerek diğer müşteki ...'a ait eczane den çalınan 14 adet çekten bir tanesi olan yargılamaya konu 3.750 TL'lik çeki düzenlenmiş şekilde getirip ciro etmek suretiyle müşteki ...'na vererek parkeleri alıp götürdüğü, çekin bankaya ibaz edildiğinde çalıntı olduğunun tespit edildiği, malları götüren şoför müşteki tarafından bulunup, malların boşaltıldığı işyerine gidildiğinde de burada sanık ...’nun ele geçirildiği, olayda sanığın eyleminin iştirak halinde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Çekte yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı açısından inceleme yapılmamış isede, çekin çalıntı olduğu banka tarafından bildirilmiş olduğu ve çek üzerinde polis kriminal laboratuvarları başkanlığı tarafından yapılan yazı ve imza incelemesi sırasında çekin İST şehremini şubesine ait, İst.-27.11.2005 keşide yer ve tarihli, keşidecisi ... olan, hamiline yazılı, 3750/üçbinyediyüzelli TL meblağlı, ... numuralı çek olarak tanımlanıp incelenmiş olması karşısında, çekin yasal

bütün unsurlarının tamam olduğu ve iğfal kabiliyeti bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince ceza tayini sırasında, aynı maddenin son fıkrası uyarınca adli para cezasının elde edilen menfaatın iki katından az olamayacağının gözetilmeyerek sanık hakkında az adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1154, Karar No: 2014/15595, Tarih: 15.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1154 E.  ,  2014/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.04.2013 tarih ve 2012/251-20130/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı ... vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... A.Ş'nin ortaklarından olduğunu, 24.04.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısıyla 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantılarının müvekkillerinin yokluğunda gerçekleştirildiğini, müvekkillerinin imzalarının taklit edilerek söz konusu toplantılarda müvekkillerinin hazır gösterilerek kararlar alındığını, şirket dosyası incelendiğinde çoğu işlemin müvekkillerine haber verilmeden gerçekleştirildiğini, özellikle 28.12.2002 tarihindeki olağan genel kurul toplantısından sonra muvazaalı hisse devirleri ile hisse oranları üzerinde belli kişiler lehine değişiklikler meydana geldiğini ileri sürerek, 28.12.2002 tarihli genel kurul toplantısı ve 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantılarının yokluk ile malul olduklarının tespitine, tespit edilen yokluk ile maluliyetten sonra hisse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin de yokluğun doğal sonucu olarak iptallerine karar verilmesini, birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012-527 Esas sayılı dosyasında davalılara yapılan hisse devirlerinin iptali ile eski hale getirilmesini, birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/51 Esas sayılı dosyası ile 28.12.2002 tarihli olağan genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespitini ve hisse devirlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu genel kurul toplantılarının davacıların yokluklarında yapıldığı, davacıların imzalarının taklit edildiği ve bu genel kurul toplantılarına istinaden yönetim kurulu kararıyla hisse artırımı ve devir işlemlerinin yapıldığı, dava konusu 28/12/2002 ve 24/04/2004 tarihli olağan genel kurul toplantıları ile 15/04/2004 tarihli yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde ve butlanla malul olduklarının tespitine, yönetim ve genel kurul kararları ile davacıların hisselerinin devrine ilişkin kararların iptaline, davalı ... 'a ondan da ...'a devredilen ve ... adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı ... adına, davalı ... adına ondan da davalı ...'a devredilen ve ... adına olan 20.000 TL tutarındaki 2000 hissenin iptali ile davacı ... adına, davalı ... adına devredilen ve halen davalı ... adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ... vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ... vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı ... vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 51,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden katılma yoluyla davalılardan ...'dan alınmasına, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12223, Karar No: 2012/28701, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/12223 E.  ,  2012/28701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin yüzünde sabit eser kalması nedeniyle uygulama yapılırken yanlış gösterilen kanun maddesinin TCK’nin 87/1-c maddesi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdura karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığın eylemi nedeniyle mağdurun yüzünde meydana gelen yaranın çehrede sabit eser niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken yeterli olmayan rapora dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Yaralama suçlarında temel ceza maddesi 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi olup aynı Yasanın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi, daha sonra 3. fıkra gereğince arttırım yapılmasından sonra 87. maddedeki netice sebebiyle yaralama suçlarının oluşması halinde misli arttırım yapılması ve bulunan miktarın maddede belirtilen cezanın alt sınırının altında olması halinde bu miktara çıkarılması gerekirken, misli arttırma yapılmadan doğrudan 87/1-d-son maddesiyle temel cezanın belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05/07/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9411, Karar No: 2022/5472, Tarih: 25.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9411 E.  ,  2022/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇİVRİL Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz süresinin bitmesi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç

nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

3- Denizli Devlet Hastanesinin 02.07.2015 tarih ve 4046 sayılı yazısında sanığın tahlil sonuçlarının pozitif tespit edildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, sözü edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımının tespitine ilişkin tetkik sonuçlarının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Adli sicil kaydındaki hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığı denetime imkan verecek ve tereddüte neden olmayacak şekilde karar yerinde gösterilmeyerek, birden fazla mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9602, Karar No: 2018/4944, Tarih: 26.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/9602 E.  ,  2018/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 04.07.2012 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince 500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11.09.2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Silifke 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince 1500 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 22.08.2012 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, yapılan yargılama sonunda yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara itiraz üzerine itiraz merciinin 14.05.2014 tarihli kararı ile itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi üzerine başlayacağı, dosya kapsamı değerlendirildiğinde; mahkemece 04.07.2012 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince 500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11.09.2012 tarihinde kesinleştiği, ancak ihbar edilen hükmün suç tarihinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden önce ve 22.08.2012 tarihi olduğu, henüz denetim süresi başlamadan ikinci suçun işlenmiş olması sebebiyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.