muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8093, Karar No: 2017/526, Tarih: 22.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/8093 E.  ,  2017/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dava dosyası, taraflar vekillerinin temyiz istemi üzerine temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Ne var ki, davalı S.S. ... sayılı ... Kooperatifi'nden temyiz harcı alınmamıştır. 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun 19/B-a maddesi uyarınca bu kooperatifler davacı oldukları davalarda harçtan muaftır. Somut uyuşmazlıkta ise S.S. ... sayılı ... Kooperatifi, davalı konumundadır. Dolayısıyla harçtan muafiyeti söz konusu değildir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davalı kooperatif vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11680, Karar No: 2014/13242, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11680 E.  ,  2014/13242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/894-2014/247

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.361,19 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 22.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele

alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, Peşin alınan 161,30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15770, Karar No: 2014/18234, Tarih: 23.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/15770 E.  ,  2014/18234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2010/1249-2012/1213

Hüküm süresi içinde davalı İstanbul Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23.11.1994 tarihinden 15.09.2009 tarihine kadar davalılar yanında aralıksız olarak çalıştığını ancak yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan İstanbul Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Öte yandan, işyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenmiş olup, sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden ise son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden ise son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden, davalılardan Aktaş Elektrik A.Ş.'de çalışmaya başlayan davacının, Tedaş yanında çalışmasını sürdürdüğü ve en son davalı İstanbul Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş. yanında çalıştığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, feshe bağlı bir hak olan yıllık izin ücreti alacağından sadece son işveren sorumlu olup, devreden işverenin herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu anlamda, mahkemece, davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

3-Kabule göre de, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen kısım yönünden davalılar İstanbul Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9211, Karar No: 2019/11440, Tarih: 03.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9211 E.  ,  2019/11440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3875, Karar No: 2023/2467, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3875 E.  ,  2023/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1615 E., 2022/2567 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmu

İLK DERECE MAHKEMESİ : Doğubayazıt 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/222 E., 2022/165 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların birlikte yaşadıklarını, bu birlikteliklerinden 05.12.2017 doğumlu bir ortak çocukları olduğunu, davacı erkeğin tanıma senedi ile çocuğu tanıdığını, nüfus kaydında baba hanesinde davacı erkeğin isminin yazılı olduğu ancak çocuğun velâyetinin davalı anneye ait olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin 2019 yılında sona erdiğini ve çocukla davacı baba arasındaki irtibatın kesildiğini, davacı babasının çocukla hiçbir şekilde görüştürülmediğini iddia ederek ortak çocuk Muhammet Celil Tanrıkulu'nun ... yararı da dikkate alınarak velâyetin davalı anneden alınarak davacı babaya verilmesine, bu mümkün olmazsa velâyetin, ortak velâyet olarak düzenlenmesine, bunun da mümkün olmaması halinde davacı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2011 yılından 2020 yılına kadar birlikte yaşadıklarını, bu birlikteliklerinden ortak çocukları olduğunu, davacı erkeğin, davalı kadınla birlikteyken resmi evlilik yaptığını ve bu durumu davalı kadından gizlediğini, fiile birliktelik sırasında erkeğin, sürekli olarak tehdit ve hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, ortak çocukların ihtiyaçlarını tek başına karşıladığını, davacının, maddî ve manevî olarak çocuklarla ilgilenmediğini, davalı kadının 12.06.2021 tarihinde evlendiğini, eşinin Almanya'da çalıştığını ve kendisinin de Almanya'ya gideceğini, davacı ile olan ilişkisinden dünyaya gelen çocukların da kendisi ile birlikte geleceklerini, davacı erkeğin velâyet görevini üstlenebilecek niteliklere sahip olmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında, davalı annenin sık sık yer değiştirdiği, velâyeti talep edilen çocuğun davalı anne tarafından yurt dışına çıkarılacağı, çocuğun yurt dışına çıkarılması halinde babadan uzaklaşacağı, ruhsal gelişiminin olumsuz etkileneceği ve çocukta onarılması güç psikolojik sorunlar yaşanacağı, velâyet düzenlemesinde; anne ve babanın tercihlerinden önce çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişiminin önem ve öncelik taşıdığı, çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerektiği, çocukların bu konulardaki ... yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise o şekilde karar vermeye özen gösterilmesi gerektiği, işbu davada da davacı babanın öncelikle çocuğun velâyetinin tarafına verilmesini talep ettiği, çocuğun ... süredir anne yanında kaldığı, kurulu bir düzeninin bulunduğu yasal olarak velâyetin anneden alınmasını gerektiren delil bulunmadığı anlaşıldığından davacı erkeğin velâyetin münhasıran kendisine verilmesi gerektiği yönündeki talebinin çocuğun ... yararı da dikkate alınarak reddine, ancak davacı babanın ortak velâyet konusundaki talebinin ise adından da anlaşılacağı üzere bir tür ortaklık durumunun olduğu, birlikte velâyetin özünü, ebeveynlerin çocuğa ilişkin önemli konulardaki kararları beraber vermelerini oluşturduğu, bu ortaklığın, velâyet altındaki çocuğun anne ve babasının, velâyet hak ve yetkileri kapsamına giren konularda birlikte ve ortak karar almaları durumunu ifade ettiği, ortak çocuğun davalı annenin ikinci evliliğini yapması sebebiyle yurt dışına götürüleceği, yurt dışında yaşaması halinde davacı baba ile ilişkilerinin olumsuz etkileneceği, davalı kadının çalışmaması ve ikinci evliliğini yapması sebebiyle çocukla ilgili kararlarda yetersiz kalabileceği, çocuğun yurt dışına kaçırılması olaylarının sıkça yaşandığı ülkemizde çocuğun farazi düşüncesinin de babası ile ... süre ayrı kalmamak ve kendisi hakkında verilen yetkileri annesi ve babasının birlikte kullanmasını istemek şeklinde olabileceği kanaati ile çocuk Muhammed Celil'in ortak velâyetinin davalı anne yanında kalmak suretiyle davacı babaya verilmesine, ayrıca mevcut dosyada çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmamasını gerektirecek güvenliğini ve huzurunu tehlikeye sokacak bir durumun bulunmadığı, eğitimi, yetiştirilmesi ve kişisel ilişki kurulmasını zedeleyecek bir halde söz konusu olmadığından alınan sosyal inceleme raporları ile de çocukla davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun psikolojik açıdan yararına olacağı görüşü verildiği dikkate alınarak çocuk ile davacı baba arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin hatalı kurulduğu, baba ile çocuğun ayrı şehirlerde yaşadığı ve yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, babalık duygusunu tatmine elverişli olmadığı, kişisel ilişki süresinin daha ... kurulması gerektiği belirtilerek; kişisel ilişki yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından çocuğun ... yararı gözetilmeden karar verildiği, eksik inceleme ile karar verildiği, ekonomik ve sosyal durum araştırmalarının yeterli olmadığı, çocuğun fiili olarak sürekli olarak annesi yanında kaldığı, maddî ve manevî olarak davalı annenin ilgilendiği, kadının ikinci kez evlendiğini ve Almanya'da yaşayacağını, ancak işbu dava sebebiyle eşinin yanına gidemediğini, taraflar arasında sağlıklı bir iletişimin olmadığı, yatılı olarak kişisel ilişki kurulmaması gerektiği, ortak velâyet ve kişisel ilişki yönünden verilen kararın hatalı olduğu belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı annenin çocuğa karşı velâyet görevini savsakladığına, gereken ilgiyi göstermediğine ve davacı babanın çocukla kişisel ilişkisini engellediğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı, dosya kapsamında toplanan delillerin, velâyetin değiştirilmesi şartlarının oluştuğunu kabule yeterli olmadığı, velâyet sahibi annenin evlenmesinin tek başına velâyetin değiştirilmesini gerektirmeyeceği, gerek davalı annenin gerekse eşinin çocuğa kötü muamelede bulunduğuna dair somut bir iddianın da olmadığı, çocuğun yaşı, anne sevgi ve şefkatine muhtaç olması, kardeşlerin birlikteliği ilkesi ve velâyetin değiştirilmesini gerektirir bir durumun dosya kapsamından ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı kadın vekilinin ortak velâyete ilişkin istinaf itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince davalı anne üzerindeki velâyetin kaldırılarak ortak velâyete hükmedilmesi yönündeki hükmün kaldırılmasına ve davacı erkeğin ortak velâyete ilişkin talebinin reddine, kişisel ilişki yönündeki istinaf itirazlarının incelenmesinde ise velâyeti kendinde bulunmayan baba ile çocuk arasında yeterli şekilde kişisel ilişki tesisi, aralarındaki sevginin ve iletişimin kurulması, davacı açısından çocuk sevgisinin tadılması ve özlem giderilmesi, ... açısından da bir sevgi ortamında büyümesi ve gelişmesini sağlayacağı gibi hısımlık bağlarının da kuvvetlenmesini tesis edeceği, dosya kapsamından baba ile çocuk arasında yatılı şekilde kişisel ilişki kurulmasına engel teşkil edecek delilin bulunmadığı ve çocuğun ... yararı da dikkate alınarak davacı vekilinin kişisel ilişki yönündeki istinaf itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kişisel ilişki kurulmasına yönelik hükmünün kaldırılmasına, ortak çocukla baba arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan aynı gün akşam saat 18.00’e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00‘e kadar, çocuğun tek yıllarda doğum günlerinde sabah saat 10.00'dan akşam saat 18.00’e kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e kadar, okul çağında sömestri tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10.00’dan ilk Pazar günü akşam saat 18.00’e kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz akşam saat 18.00 e kadar yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvurusunun kısmen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile baba arasında tesis edilen kişisel ilişkinin usule, yasaya ve çocuğun ... yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvurusunun kısmen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile baba arasında tesis edilen kişisel ilişkinin usule, yasaya ve çocuğun ... yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ... maddesi, 371 nci maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesi, 183 üncü maddesi, 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesinin birinci fıkrası, Birleşmiş milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3 üncü 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 1 ..., 3 üncü ve 6 ncı maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10999, Karar No: 2015/31312, Tarih: 24.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10999 E.  ,  2015/31312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/378590

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/175 (E) ve 2013/415 (K)

SANIKLAR : C.. A.., R.. B..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Çobanlık yapan sanık C.. A..'nun, sanık R.. B..'ın hayvanlarının da içerisinde bulunduğu büyükbaş hayvan sürüsünü otlatırken R.. B..'ın gelerek, söz konusu 605 parsel nolu tarlanın katılan İ.. S..'e ait olmadığını, hazineye ait olduğunu, hayvanları buraya sokarak otlatabileceğini söylemesi üzerine C.. A..'nun hayvanları İ.. S.. ile hazine arasında davası halen devam eden ve İ.. S.. tarafından ekili tarlaya sokması üzerine mahsulün zarar gördüğü, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların ikrarı içeren savunmaları, katılan ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla, haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.