muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19, Karar No: 2010/1092, Tarih: 25.02.2010

Borçlar Kanununun 126/IV. maddesi gereğince, yüklenicinin bile bile veya ağır kusuruyla sözleşmeyi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi, özellikle çürük malzeme kullanması veya çürük iş meydana getirmesi yüzünden açılacak davalar hariç olmak üzere; eser sözleşmesinden doğan bütün davalar 5 yıllık zamanaşımına bağlıdır. Somut olayda, davacı ... Şirketine kısmi ödemesini 14.07.2006 tarihinde yapmış ve iş bedeline ilişkin alacak tutarı ise, yukarıda tarihleri belirtilen faturalarda gösterilmiştir. Dava tarihine nazaran (5) yıllık zamanaşımı süresi dolmadığı gibi; yüklenici şirket tarafından işin ağır kusurlu yapılmış olması ve çürük malzeme kullanılmış olması halinde uygulanması gereken ve Borçlar Kanununun 126. maddesi hükmünde öngörülen (10) yıllık zamanaşımı süresi de dolmamıştır. O halde, davalı ... Şirketi hakkındaki davanın zamanaşımının dolması gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de; hüküm sonucu, esas bakımından usul ve kanuna uygundur, çünkü, toplanan deliller ve uzman bilirkişi raporları birlikte incelendiğinde; davacı tarafın, davalı ...’ın onarım ve bakım işini kusurlu yaptığını yani işin ayıplı yapıldığını ve aracın motorunun yanmasının da ayıplı işin sonucu olduğunu yasal delillerle kanıtlayamamış olduğu görülmektedir. Bu sebeplerle, mahkemece, Kanunun olaya uygulanmasında hataya düşülmüş olması ve gösterilen gerekçenin doğru olmaması, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII ve son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davacı vekilinin davalı ... San. A.Ş. hakkındaki tüm, davalı ... Otom. Tic. San. Ltd. Şti. hakkındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan sebeplerle kararın hüküm fıkrasının; “zamanaşımı nedeniyle davanın reddine” içerikli birinci paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve yerine “1-Davalı ... San. A.Ş. hakkındaki davanın zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle reddine,

2-Davalı ... Otomotiv Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkındaki dava, kanıtlanmadığından reddine” cümlelerinin yazılmasına, ve kararın gerekçesinin değiştirilerek bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6840, Karar No: 2009/14795, Tarih: 06.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6840 E.  ,  2009/14795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 149-a maddesi yollaması ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takiplerde de uygulanması gereken İİK.nun 33. maddesine göre; “İcra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imha iddiası yetkili mercilerce re’sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır.

İcra emrinin tebliğinden sonraki devrede tahakkuk etmiş itfa, imhal veya zamanaşımına dayanan geri bırakma istekleri her zaman yapılabilir. Bunlardan itfa veya imhale dayanan istekler mutlaka noterlikçe re’sen yapılmış veya tasdik olunmuş belgelere veya icra zaptına istinat ettirilmelidir."

Somut olayda borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip yapıldığı ve buna göre borçlu tarafından mahkemeye bir kısım itiraz ve şikayetlerde bulunulduğu halde, itirazın icra müdürlüğüne yapılması gerektiği gerekçesiyle reddi doğru değildir.

Mahkemece, yukarıda yazılı yasa hükmü gereği öncelikle itirazın süresinde olup olmadığının incelenerek, süresinde ise sair itiraz ve şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13249, Karar No: 2010/10056, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13249 E.  ,  2010/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/409, Karar No: 2013/771, Tarih: 29.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/10-409 E.  ,  2013/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 10. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 18/12/2012

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 10. Hukuk Dairesince;

“Davacı tarafından verilen dava dilekçesinde; davacı şirketin taraf olmadığı Ankara 12. İş Mahkemesinin 2009/233 E. 2011/487 K., 2009/234 E. 2011/488 K. ve Ankara 16. İş Mahkemesinin 2009/397 E. 2011/167 K. sayılı dava dosyalarında , yurt dışından ithal edilen tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespitinin gerektiği, Mahkeme hakimlerince davacı şirkete ait ithalat faturasının haksız olarak ele geçirildiği ve kullanıldığı, oysa ki ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu, nitekim ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu konusunda Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2011/202 D.İş sayılı dosyasında karar aldıkları, buna rağmen Ankara 12. ve 16. İş Mahkemesi hakimlerinin haksız uygulaması ile müşterileri karşısında zor duruma düştükleri, maddi ve manevi zarar gördükleri belirtilerek maddi tazminat hakları saklı kalmak üzere şimdilik 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu m.93/A ve HMK m.46'da belirtilen hakimin sorumluluğu koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi istenmiştir

Davanın ihbar edildiği ilgili hakimler .... ve .......tarafından verilen müdahale dilekçesinde de sorumluluk koşullarının oluşmadığı ileri sürülerek davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Davacı delil olarak 12. İş Mahkemesinin 2009/233 E. 2011/487 K. sayılı dosyası, 2009/234 E. 2011/488 K. sayılı dosyası ve Ankara 16. İş Mahkemesinin 2009/397 E. 2011/167 K. dosyası ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/202 D.İş sayılı dosyası, Rekabet Kurulu Kararı ve distribütörlük sözleşmesine dayanmıştır.

Davalı Hazine vekili ile müdahil hakimler ..... ve ...... ise delil olarak Mahkeme dosyalarına dayanmışlardır.

Taraf delilleri toplanmış olup aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir.

Ankara 12. ve 16. İş Mahkemelerinin dosyalarının incelenmesinden, sigortalıların kullandığı yurt dışından ithal edilen tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespiti konusunda araştırma yapıldığı; davacı şirkete ithalat faturasının gönderilmesi için müzekkere yazıldığı, davacı şirketin ticari sır niteliğinde olduğu gerekçesiyle göndermediği; fakat SGK Fiyatlandırma Daire Başkanlığının yazısı ile ekindeki ithalat faturasının dosyaya sunulduğu; Mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi heyeti tarafından ithalat faturasındaki miktar üzerine %40 kâr payı eklenmek suretiyle rayiç bedelin belirlendiği; Mahkemece de belirlenen bu bedel üzerinden karar verildiği, karar metninde herhangi bir şekilde ithalat faturası fiyatının açıklanmadığı; kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, anılan dava dosyalarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2011/202 D.İş sayılı kararının incelenmesinden; davacı şirket hakkında ithalat faturasının ibraz edilmemesi nedeniyle verilen para cezasına itiraz edildiği, Mahkemece talep edilen ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu gerekçesiyle para cezasını kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İzmir 21. Noterliğinin 7.7.1998 gün ve 28394 yevmiye numaralı işlemi ile onaylanmış “Tek Distribütörlük Anlaşması” başlıklı sözleşmenin incelenmesinden; davacıya sözleşmeye konu tıbbi cihazların ithali konusunda distribütörlük yetkisi verildiği, ayrıca sözleşmede “Distribütör, yukarıda adı geçen malların fiyatları ya da üretimiyle ilgili bilgileri rakiplere açıklamayacaktır.” şeklinde hüküm bulunduğu görülmüştür.

Rekabet Kurulu'nun 15.3.2007 gün 2007/2-37 sayılı kararının incelenmesinden; davacı tarafından kendilerinden ithalat faturasının istenmesi suretiyle ticari sır ihlallerinin yapıldığı belirtilerek bu hususun tespitine dair karar verilmesinin istendiği; ancak kararın “sonuç” kısmında davacı taleplerinin reddedildiği görülmüştür.

Rekabet Kurulu'nun 15.3.2007 gün 2007/2-37 sayılı kararının incelenmesinden; davacı tarafından kendilerinden ithalat faturasının istenmesi suretiyle ticari sır ihlallerinin yapıldığı belirtilerek bu hususun tespitine dair karar verilmesinin istendiği; ancak kararın “sonuç” kısmında davacı taleplerinin reddedildiği görülmüştür.

Dava, hakimin hukuki sorumluluğuna dayanan tazminat davasıdır. Davacı, distribütörlük anlaşması gereğince yurt dışından ithal ettiği tıbbi cihazlar ile ilgili ithalat faturasının; müdahil hakim tarafından usulsüz olarak ele geçirilip kullanıldığını, böylece ticari sırlarının ihlal edildiğini ileri sürerek manevi tazminat talep etmiştir. Ticari sırların korunması ve saklanması sorumluluğu, kural olarak rakip tacirler aleyhine kabul edilmiştir. Yoksa kanunen yetkili resmi makamlara yönelik herhangi bir kısıtlama bulunmamaktadır. Yani yetkili resmi kurumlar tarafından talep edildiğinde, istenilen belgelerin gönderilmesi, incelemelerine tâbi tutulmaları gereklidir. Bu nedenle kanunen yetkili resmi kurumlar yönünden, ticari sırların saklanmasına dair herhangi bir kısıtlılık bulunmamaktadır. Tâbii ki resmi kurumların da kendilerine verilen ticari sırları, yine kanunen yetkili mercilerden başkalarına açıklamamaları, vermemeleri; kendilerinin veya başkalarının yararına da kullanmamaları gereklidir. Somut olayda, ticari sır olduğu ileri sürülen ithalat faturası, bizzat davacı tarafından, resmi kurum olanSGK'na ibraz edilmiştir. Mahkeme dosyasına getirttiği bu delili sadece dosyasında kullanmış, ilgili hakimler tarafından kendisilerinin veya başkalarının yararına kullanılmamış ve kullandırılmamıştır. Ticari sırrın rakip firmalara açıklanmaması kuralına da riayet edilmiş; karar gerekçesinde, davacı şirketin ne unvanından ne ithalat faturası bedelinden hiç bir surette söz edilmemiştir. Belirtilen sebeplerle, resmi yollardan temin edilen ithalat faturasının delil olarak kullanılmasında her hangi bir usulsüzlük bulunmadığı gibi, davacıya rekabet oluşturacak şekilde özel kişilere kullandırılmadığı ve rakip firmalara da açıklanmadığı anlaşılmakla, davanın reddi gerekmiştir. Hakimin hukuki sorumluğu nedeniyle açılan davanın esastan reddi durumunda, HMK m.49 uyarınca davacıya, 500 TL'den 5000 TL'ye kadar para cezası verileceği belirtilmiştir. Davacı üç ayrı dosya için ve iki hakim aleyhine sorumluluk davası açtığından para cezasının yeniden değerleme oranında yapılması gereken artırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi, eylemin önem ve değeri nazara alınarak takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan tahsiline karar verilmesi kanaatine varılmıştır.

Taraf beyanları, ibraz edilen deliller ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davanın REDDİNE.

2- Davanın esastan reddedilmesi nedeniyle, HMK m.49 uyarınca takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye verilmesine.

Taraf beyanları, ibraz edilen deliller ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davanın REDDİNE.

2- Davanın esastan reddedilmesi nedeniyle, HMK m.49 uyarınca takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye verilmesine.

3- Davalı Hazine kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m.10.3 ve Tarifenin İkinci Kısım, İkinci Bölümüne göre belirlenen 2.400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı Hazineye verilmesine.

4- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafından yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına…”

Dair oybirliği ile verilen 18.12.2012 gün ve 2012/2-3 sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı dava dilekçesinde; davacı şirketin taraf olmadığı Ankara 12. İş Mahkemesinin 2009/233 E. 2011/487 K., 2009/234 E. 2011/488 K. ve Ankara 16. İş Mahkemesinin 2009/397 E. 2011/167 K. sayılı dava dosyalarında , yurt dışından ithal edilen tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespitinin gerektiği, Mahkeme hakimlerince davacı şirkete ait ithalat faturasının haksız olarak ele geçirildiği ve kullanıldığı, oysa ki ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu, buna rağmen Ankara 12. ve 16. İş Mahkemesi hakimlerinin haksız uygulaması ile müşterileri karşısında zor duruma düştükleri, maddi ve manevi zarar gördükleri belirtilerek, şimdilik 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı vekili, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu m.93/A ve HMK m.46'da belirtilen hâkimin sorumluluğu koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle; dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

Davanın niteliği gereği temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle; dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25490, Karar No: 2019/6406, Tarih: 09.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25490 E.  ,  2019/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıkların, suça konu hattı kullanmadıklarını savunmaları karşısında, suça konu hattın hangi sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi açısından 0545 932 \*\* \*\* numaralı hatta ait abonelik sözleşmesinin aslı getirilip kim tarafından düzenlendiği tespit edilerek, tespit edilen sanık abonelik sözleşmesini kendisi tarafından düzenlenmediğini belirtmesi halinde ise, imza ve yazı incelemesi yaptırılması, hat sahibinin sanık/sanıklardan başka biri olması halinde ise, bu hat sahibinin bilgisine başvurulması, dosya arasında yer alan TİB kayıtlarına göre bahse konu hat ile suç tarihinde görüşme yapan kişiler görüşme sayıları da gözetilerek tanık olarak dinlenmelerinden sonra, bahse konu hattın suç tarihi itibariyle fiili kullanıcısının kim olduğu hususu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek ve kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle ve yetersiz gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... Radyo ve Televizyon Yayıncılık Ticaret A.Ş ile ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6948, Karar No: 2013/9400, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6948 E.  ,  2013/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 1033 ve 1043 parsel sayılı taşınmazlara davalının kullanmak, ağaç dikmek ve taşınmazdaki armut ağacının dallarını kesmek suretiyle elattığını, öte yandan davalının komşu 399 parsel sayılı taşınmaza diktiği ceviz ağaçlarının kendi taşınmazına gölgeleme yapmak suretiyle verim düşüklüğüne neden olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, ağaçların kal'ine ve davalının yaptığı budama sebebiyle tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazlara elatmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının diktiği kavak ağaçlarının keşfen tescil harici dere yatağında kaldığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4877, Karar No: 2015/2813, Tarih: 15.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4877 E.  ,  2015/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/112667

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/138 (E) ve 2012/129 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İddianamede gösterilen, bilirkişi raporunda marka haklarına tecavüz edildiği belirtilen ve tescil kayıtları olup, katılma talebinde bulunan müşteki Longines şirketi hakkında katılma kararı verilmemesi,

2- Sanığın suça konu ürünleri faturalı olarak Tanık Z.. İ..'den aldığına dair savunması ve adı geçen tanığın mahkemeye ibraz ettiği onaysız fatura ve eklerinden suça konu ürünleri Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Erenköy Tasfiye İşletme Şube Müdürlüğü'nden ihale ile satın aldığını belirtmesi karşısında, ürünlerin sözkonusu belgelerdeki ürünler olup olmadığı yönünde ayniyet tespiti yaptırılması ve anılan belgelerin doğruluğu araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığına ilişkindir.