muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3657, Karar No: 2016/6896, Tarih: 18.11.2016

Türk Ceza Kanunundaki düzenlemeler ise;

"Madde 125 - (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a)Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b)Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./15.mad) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./15.mad) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin Madde hükümleri uygulanır." "Madde 267 - (1) Yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin maddî eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması hâlinde, ceza yarı oranında artırılır.

(3) Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş mağdurun aleyhine olarak bu fiil nedeniyle gözaltına alma ve tutuklama dışında başka bir koruma tedbiri uygulanmışsa, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan mağdurun bu fiil nedeniyle gözaltına alınması veya tutuklanması hâlinde; iftira eden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükümlere göre dolaylı fail olarak sorumlu tutulur.

(5) Mağdurun ağırlaştırılmış müebbet hapis veya müebbet hapis cezasına mahkûmiyeti hâlinde, yirmi yıldan otuz yıla kadar hapis cezasına; (İptal bölüm: Anayasa Mah. 10.04.2013 tarih ve 2013/14 E. ve 2013/56 K.) hükmolunur.

(6) Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7) (İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 17/11/2011 tarihli ve E.: 2010/115, K.: 2011/154 sayılı Kararı ile.)

(8) İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(6) Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7) (İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 17/11/2011 tarihli ve E.: 2010/115, K.: 2011/154 sayılı Kararı ile.)

(8) İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(9) Basın ve yayın yoluyla işlenen iftira suçundan dolayı verilen mahkûmiyet kararı, aynı veya eşdeğerde basın ve yayın organıyla ilân olunur. İlân masrafı, hükümlüden tahsil edilir." şeklindedir.

Anayasanın geçici 20 maddesinin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden, Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin şüpheli milletvekili hakkında, dosya bulunmaması nedeniyle bu maddenin somut olayda uygulanması mümkün görülmemiştir.

Kanun yararına bozma talebine konu kararın usul ve yasaya uygun gördüğü 'kamu adına soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın' gerekçesinin şüpheliye atfedilen sözlerin mutlak "yasama dokunulmazlığı kapsamında kalmasına" dayandırılması nedeniyle sadece dokunulmazlık yönünden yapılan değerlendirmede;

Demokrasilerde, kamusal kararların tartışma yoluyla oluşturulması ve uzlaşma yoluyla alınması esastır. Demokratik rejimleri diğer rejimlerden ayıran en önemli unsurlardan biri de demokrasinin tartışmacı ve uzlaşmacı boyutudur. Temsilciler vasıtasıyla temsil edilenleri bağlayan kararların alındığı temsili demokrasilerde de temsilcilerin serbestçe tartışıp uzlaşarak kamusal kararları alabilmeleri gerekir. İşte bu serbestiliğin sağlandığı yer TBMM’dir, serbestliği garanti altına alan kurum ise yasama sorumsuzluğudur. Ancak, yasama sorumsuzluğu, milletvekillerine sınırsız bir

ayrıcalık tanıyarak her türlü fikir ve kanaat açıklamasını sorumsuz bir şekilde yapma imkanı tanımaz. Bu ayrıcalık milletvekillerine sadece yasama faaliyetlerini gereği gibi yerine getirebilmeleri için tanınmış bir ayrıcalıktır.

Yasama sorumsuzluğu kurumu Anayasanın 83. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiştir. Anayasaya göre: “Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, Mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden, o oturumdaki Başkanlık Divanının teklifi üzerine Meclisçe başka bir karar alınmadıkça bunları Meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar.”

Yasama sorumsuzluğu kurumu Anayasanın 83. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiştir. Anayasaya göre: “Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, Mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden, o oturumdaki Başkanlık Divanının teklifi üzerine Meclisçe başka bir karar alınmadıkça bunları Meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar.”

Anayasanın bu hükmüne göre oy, söz ve düşüncelerin yasama göreviyle doğrudan irtibatlı olması mutlak bir zorunluluk olmayıp, milletvekillerinin Mecliste ve Meclis çalışmaları kapsamında dile getirdikleri ve bu hususta Başkanlık Divanının teklifi üzerine Meclis tarafından alınan bir kararla yasaklanmamış olmak kaydıyla, Meclis dışında da tekrarladıkları her türlü söz ve düşünce açıklamalarının yasama görevi ile irtibatlı olduğunun kabulü gerekmektedir. Milletvekilinin ifade faaliyetinin etkisini pekiştirmek amacıyla bu güvencenin sadece Meclis içinde değil Meclis dışında da geçerli olması kabul edilmiştir. Bu nedenle Meclis içi konuşmaların Meclis dışında açığa vurulması "parlamenterlik" ve "sorumsuzluk" kurumlarının doğal bir uzantısıdır.

Bu yönü ile yasama sorumsuzluğu Meclis çalışmaları ile alakalı ve makul sınırlar içerisinde düşünülebilecek her neviden fiiller için milletvekillerini sorumlu kılmayan bir müessesedir. Yasama sorumsuzluğunun kapsamına giren fiiller oy, söz ve düşünce açıklaması olarak kendini gösterir. Yasama sorumsuzluğu her tür suç için olmamakla birlikte; oy verme, söz söyleme ve düşünce açıklama fiillerinden biri ile işlenebilecek hakaret; iftira, suç uydurma gibi fiillere karşı koruma getirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, Anayasa, yasama sorumsuzluğunu Meclis çalışmalarıyla sınırlı tutmuştur. Yani milletvekilleri sadece Meclis çalışmaları sırasındaki açıklamalarından dolayı bu ayrıcalıklardan yararlanabilir. Meclis çalışmaları kapsamına, genel kurul, komisyon ve siyasi parti grup toplantıları da dahildir. Dolayısıyla, milletvekilinin daha önce Meclis çalışmaları nedeniyle dile getirmediği, Meclis genel kurulu, komisyon ve grup toplantıları dışında söylediği sözlerin yasama sorumsuzluğu kapsamında kaldığı söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; şüpheli milletvekilinin Mecliste yaptığı basın toplantısında sarfettiği şikayete konu sözleri daha önce Meclis çalışmaları nedeniyle Meclis genel kurulu, komisyon ve grup toplantılarında dile getirip getirmediği araştırılmadan yasama sorumsuzluğu kapsamında kaldığından bahisle verilen kamu adına soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

SONUÇ VE KARAR:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.06.2015 tarih, 2015/2299 D. İş sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanununun 309/3 maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 160, 170, 172. maddelerine göre bir değerlendirme yapıldıktan sonra gereğinin takdir ve ifası ile sair işlemlerin yapılması için dosyanın aynı kanunun 309/4-a maddesi gereğince mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21256, Karar No: 2014/15900, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21256 E.  ,  2014/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar taraflara yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline, davalı şirket vekiline ve iflas idaresine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3222, Karar No: 2024/1386, Tarih: 25.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3222 E.  ,  2024/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/137 E., 2023/857 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/52 E., 2021/114 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin...eczanesinin sahibi ve mesul müdürü eczacı olduğunu, davalı kurumun müvekkili eczane hakkında yaptığı inceleme sonucunda; hak sahipleri adına Özel ........., Tıp Merkezinde görevli doktora reçete yazdırılmış olduğu, bu hak sahiplerinin tıp merkezinin yerini bilmedikleri, müvekkil eczane tarafından karşılanan bazı reçetelerin arkasında bulunan imzaların ve iletişim bilgilerinin hak sahiplerine ait olmadığı, bazı hak sahiplerinin eczanenin yazdırdığı reçeteden haberinin olmadığı ve ilaçları teslim almadığı gibi nedenlerle para cezası ve uyarı cezası verildiğini, davalı kurumun iddialarını kabul etmediklerini, müvekkilinin yaptığı işlemlerin hukuka ve kurumla yapılan protokollere uygun olduğunu beyan ederek; 01.02.2012 tarihli SGK protokolünün 5.3.2 maddesi gereği verilen 1. kez yazılı uyarı işleminin iptaline, 5.3.5 maddesi gereği verilen 12.176,90 TL cezai şartın ve 1. kez yazılı uyarı işleminin iptaline, 5.3.10 maddesi gereği verilen 23.584,80 TL cezai şartın ve 1. kez yazılı uyarı işleminin iptaline, 4.3.6 maddesi gereği verilen 4.793,57 TL cezai şartın iptaline ve bu cezai şartlar nedeniyle müvekkilden kesilen para cezaları olması halinde bu cezaların bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; iş bu davada İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu ve davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini, Denetim Servisi tarafından düzenlenen raporda; ........ Eczanesi tarafından hak sahipleri adına.........., Tıp Merkezinde görevli Doktor ...na reçete yazdırıldığı, hak sahiplerinin, reçetelerin yazıldığı .......... Tıp Merkezi'nin yerini bilmedikleri, ......., Eczanesi tarafından karşılanan bazı reçetelerin arkasında bulunan İmzaların ve iletişim bilgilerinin hak sahiplerine ait olmadığı, bazı hak sahiplerinin...Eczanesi'nin, kendi adına yazdırdığı reçeteden haberinin olmadığı ve ilaçları teslim almadığını beyan ettikleri,.......,'ne Kurum tarafından TEB 1. Bölge İstanbul Eczacı Odası gözetiminde 19.03.2014 tarihinde denetim yapıldığını, yapılan denetimde, Kuruma fatura edilen ancak hak sahiplerine teslim edilme tarihleri 60 günü aşan ilaçların tespit edildiğini, belirtilen tespitler neticesinde söz konusu rapor doğrultusunda davacının Eczanesi hakkında cezai işlem uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan 12/10/2020 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da vurgulandığı üzere taraflar arasında düzenlenen protokol hükümlerinin geçerli ve bağlayıcı olduğu ve taraflar arasındaki uyuşmazlıkta protokol hükümlerinin uygulanması gerektiği, davalı Kurumun gördüğü maddi zararın davacının 2012 Yılı SGK protokolünün 4.3.6.maddesinde hükmüne aykırılık nedeniyle meydana geldiği ve bu nedenle davalı Kurumun, davacının protokole aykırı davranması nedeniyle uğradığı zararını davacıdan tahsil etmesinin yasa ve protokole uygun olduğu ve davacı tarafın bu maddeye dayalı olarak yapılan uyarı işlemi ile davalı tarafından tahsil edilen 4.793,57 TL.kurum zararına ilişkin uygulamanın iptalini talep edemeyeceği ve davalı tarafından tahsil edilen toplam 4.793,57 TL Kurum zararının iadesini talep edemeyeceği, davacı ... Eczanesinin bulunduğu konum nedeniyle protokol hükümlerini bilmemesinin düşünülemeyeceği ve protokol hükümleriyle bağlı olduğu, sözleşmeye bağlı cezai şartın T.B.K.'nın 19 uncu maddesine göre geçerli olduğu, davacı tarafından yapılan işlemler nedeniyle davacı ... Eczanesinin kendi lehine meydana gelen malvarlığı artışlarının davalı kurumun zararına yol açtığını bildiği, bu nedenle davacı ... Eczanesinin zarar verme kastı bulunduğundan davalı Kurumun protokol gereği olarak toplam 35.761.70 TL cezai şart miktarını talep etmesinin yasaya ve protokol hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan raporun yetersiz olduğunu, rapora yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını, rapor hazırlayan heyet üyelerinin uyuşmazlığın çözümü hakkında uzmanlık gerektiren teknik bilgiye sahip olmadıklarını, Protokolün 5.3.5. maddesinin uygulanması yönündeki rapordaki değerlendirmenin yanlış olduğunu çünkü ilaçların hastalara ulaştırıldığını, ayrıca hak sahiplerine ilaçların teslim edildiğinin tespit edilmesi halinde 5.3.5.maddesi hükmünün uygulanmayacağını, protokol hükümlerinde ilaçların hak sahiplerine ulaştırılması konusunda bir süre belirlenmediğini, ayrıca dava süreci devam ederken yürürlüğü giren 01.01.2016 tarihli protokol uyarınca 2012 yılına ait protokolün 5.3.5. maddesinin yürürlükten kaldırıldığını, bu sebeple 2016 yılına ilişkin protokolün uygulanması gerektiğini, protokolün 5.3.10. maddesi gereği cezai işlem uygulanması içinse kasten hareket edilmiş olması gerektiğini, tüm ilaçların hak sahiplerine ulaştırıldığı göz önüne alındığında Kurumu zarara uğratma kastıyla hareket edilmediğinin görüleceğini, müvekkilinin eczanesinde yapılan incelemede, ilgili maddenin (5.3.10) uygulanabilmesi için protokolün aradığı sahte ilaç fiyat küpürü, sahte karekod, sahte reçete, sahte rapora rastlanılmadığını, Denetim Raporunda, hak sahipleri ile yapılan görüşmelerde hak sahiplerinin ilaçları aldıklarını beyan ettiklerini, bu hususun dinlenilen tanık beyanları ile de sabit olduğunu, ayrıca, reçetelerin yazıldığı Özel Sevgi Tıp Merkezine kurumun yazmış olduğu yazı cevaplarında, Tıp merkezinin 'bahsi geçen hastaların belirtilen tarihlerde kliniklerine başvurduğunu ve raporlu ilaçlarını yazdırdığını' beyan ettiğini, mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerinin toplandığı, 12.10.2020 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda dosyadaki tüm bilirkişi raporları arasında çelişkiyi gideren hüküm vermeye elverişli bu rapor doğrultusunda davacıya uygulanan cezanın doğru olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verildiği,

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerinin toplandığı, 12.10.2020 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda dosyadaki tüm bilirkişi raporları arasında çelişkiyi gideren hüküm vermeye elverişli bu rapor doğrultusunda davacıya uygulanan cezanın doğru olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verildiği,

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve istinaf kanun yolu denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenip, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, mahkemece verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacının tüm istinaf itirazları yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde yer alan beyanlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Taraflar arasında düzenlenen ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden ilaç Teminine İlişkin 2012 yılı Protokolünün 5.3.2., 5.3.5., 5.3.10. , 4.3.6. ve 6.17. maddeleri,

2.... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden ilaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün 5.3.2., 5.3.5. ve 5.3.10. maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Taraflar arasında düzenlenen ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden ilaç Teminine İlişkin 2012 yılı Protokolünün 5.3.2., 5.3.5., 5.3.10. , 4.3.6. ve 6.17. maddeleri,

2.... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden ilaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün 5.3.2., 5.3.5. ve 5.3.10. maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı eczacı hakkında 4 farklı hastaya ait 16 adet reçete ile ilgili taraflar arasında düzenlenen protokolün 5.3.2. maddesi gereği Kuruma fatura edilen reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 1 kez uyarı, Kurum tarafından eczanede yapılan denetimler sonucu 60 günü geçtiği halde hak sahiplerine teslim edilmeyen reçetelerin bulunduğu gerekçesiyle Protokolün 5.3.5.maddesi gereği 12.176,90 TL cezai şart ve yine aynı madde gereği 1. kez yazılı uyarı işlemi, Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete fatura edilmesi nedeniyle 5.3.10 maddesi gereği (aynı protokolün 6.17 maddesi göz önünde bulundurularak) 23.584,80 TL cezai şart ve yine aynı madde gereği iki kez yazılı uyarı işlemi uygulandığı, 2012 yılı Protokolünün 4.3.6 maddesi gereği 4.793,57 TL reçete bedelinin ödeme tarihleri itibariyle hesaplanacak yasal faiziyle birlikte tahsil edileceğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Cezai işleme konu adına reçete düzenlenen hak sahipleri Kuruma vermiş oldukları ifadelerinde özetle; söz konusu reçetelerde bulunan ilaçların kendileri tarafından alınıp kullanıldığını, adlarına kullanmadıkları herhangi bir ilacın yazdırılmadığını beyan etmişler ve Tıp Merkezi de müzekkereye verdiği cevapta bu hak sahipleri adına düzenlenen toplam 16 adet e-reçetenin kurum kayıtlarında mevcut olduğunu bildirmiştir.

Dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklik olduğu sabit olup, 2020 yılında yürürlüğe giren Protokolün ilgili hükümlerinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Taraflar arasında düzenlenen Protokolün 6.10. maddesine göre davacının dava açmakla lehine olan protokollerdeki hükümlerin uygulanmasını istediğini kabul etmek gerekir. Bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunulup bulunmadığının araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. Hal böyle olunca;