muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10294, Karar No: 2011/1140, Tarih: 03.02.2011

Taahhüt nedeniyle açılacak tahliye davasının taahhüt edilen tarihi izleyen bir (1) ay içinde açılması veya bu süre içinde taahhüde dayalı olarak icra takibi yapılmış olması gerekir. Daha önce kiracıya bildirilen tahliye iradesinin süre koruyucu niteliği yoktur.

Davacı kurum tarafından davalıya gönderilen 21.3.2008 keşide 31.3.2008 tebliğ tarihli ihtarnamesiyle kiralananın 1.9.2008 tarihinde tahliye edileceğine dair taahhütname vermek ve 2008 yılı için de sözleşme yapmak üzere davet edildiği davete uymadığı takdirde sözleşmelerdeki 11.3 ve 3-5.madde hükümleri uyarınca ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açılacağının ihtar edildiği anlaşılmaktadır.31.3.2008 tebliğ tarihli ihtardan itibaren bir ay içinde dava açılmadığından 16.10.2008 tarihinde açılan dava süresinde değildir.

Kamu kurumlarının imar veya proje uygulamaları sebebiyle açtıkları davalar Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre ihtiyaç sebebiyle Açılmış tahliye davaları olarak nitelendirilmektedir. İhtiyaç nedeniyle açılacak tahliye davalarının ise İİK.nun 272.maddesinin kıyasen uygulaması sonucu kira döneminin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması gerekir. Taraflar arasındaki en son düzenlenen 1.1.2007 başlangıç ve 31.12.2007 sona erme tarihli kira sözleşmesi 6570 Sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca bu tarihten itibaren bir yıl müddetle yenilendiğinden 16.10.2008 tarihinde açılan ihtiyaç nedeniyle tahliye davası da süresinde değildir.

Davacı vekili her ne kadar akde aykırılık iddiasında bulunmuş ise de, akde aykırılık olgusunun gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davanın bu gerekçeler ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi için kararın bozulup yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden kararın değiştirilmiş bu gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 3.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9544, Karar No: 2012/7544, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9544 E.  ,  2012/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25330, Karar No: 2012/31409, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25330 E.  ,  2012/31409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, sendika yöneticisi ve temsilcisi olan davacı işçinin rızası dışında işyerinin değiştirilmesi nedeni ile Toplu İş Sözleşmesi hükmü gereğince cezai şart tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine

yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 6111 sayılı Kanunun 166. Maddesi kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğüne tayin edildiğini, davacının bu şekilde tayin edilerek iş yerinin ve yaptığı işin değiştirilmesinin, yeni işinin ise daha kötü koşullarda olmasının yürürlükteki TİS'in 12. Maddesine tamamen aykırı olduğunu, bu maddeye göre sendika yöneticileri rızaları dışında işleri ve iş yerleri değiştirilemez, bu maddeye aykırı hareket eden işveren işçiye 100 aylık ücreti tutarında net tazminat öder, şeklinde olduğunu, davacının yetkili ... Sendikası işyerinde disiplin kurulu üyesi olduğunu, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının kullandırılmadığını belirterek, sendika yöneticisi ve temsilcisi davacı için cezai şart tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yıllık izin ücreti alacağı yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarına ... Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini, dolayısı ile yıllık izin alacağının doğmadığını, fesih tarihinden muaccel olacağının açıklandığını, bu nedenle yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesini talep ettiğini, TİS’in cezai şart ile ilgili hükmünün ise disiplin kurulu üyeleri için geçerli olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının sendika yöneticisi olup TİS 12/2 kapsamında kalan bir yönetici konumunda olduğu, TİS hükmü ihlal edilerek sözleşmesinin fesih edildiği, kanuni olarak başka kuruma atanmasının sağlandığı, dava açıldığı günü itibari ile değerlendirildiğinde davacı bu şartlarda davasını açmakta haklı olduğu, ancak sonraki aşamada durumun fark edilmesi üzerine gecikmeksizin durumun değerlendirilerek atanma kararının iptal edildiği, bu neden ile gerek

TİS tazminatı gerek ise yıllık izin alacağı yönünde davanın konusuz kaldığı, dürüstlük kuralının davanın tarafları açısında her aşamada geçerli ve aranacak bir kural olduğunu, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan davalı ... imzaladığı sözleşme hükümlerine aykırı davranmak ile hukuka aykırı davrandığı ve davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davanın davalının kusurlu eylemi nedeni ile açılmış davacıya atfedilecek bir neden olmaksızın konusuz kaldığını, bundan dolayı davacı lehine davalı aleyhine yargılama giderine mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesi ile konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığında karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalının temyizine gelince;

Uyuşmazlık 6111 sayılı Kanun gereğince başka kamu kurumuna iş sözleşmesi ile birlikte nakledilen davacının kullanmadığı yıllık ücretli izinlerden davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı Kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK.’un 124/4 maddesinde “dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde, hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliğini kabul edebileceği, bu durumda hakimin davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderine hükmedilemeyeceği” düzenlenmiştir. Anılan maddenin gerekçesinde de yanılgının “diğer tarafın davranış ya da işlemlerinden veya hukuki ilişkinin karmaşık niteliğinden kaynaklanabileceği” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen sendika yöneticisi ve temsilcisi davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamış, ancak dava açıldıktan sonra komisyon kararı ile nakil kararı iptal edilmiştir. Davacı davalı işyerine geri dönerek çalışmaya devam etmektedir.

Somut uyuşmazlıkta gerek iş sözleşmesinin devrinde ve gerekse devir kararının iptalinden sonra davacının tekrar eski işyerinde çalışmaya devam etmesi karşısında, ortada fesih bulunmadığından yıllık ücretli izin alacağı muaccel ve istenebilir hale gelmemiştir. Davanın reddi ve buna göre vekalet ücreti ve yargılama giderinin hüküm altına alınması gerekirken, yıllık ücretli izin alacağı konusunda da konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/517, Karar No: 2013/1481, Tarih: 12.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/517 E.  ,  2013/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan .... Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/1078 Esas sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde, ... Vergi Dairesi alacağı taşınmazın aynından kaynaklanan bir alacak olmadığı halde öncelikli olarak pay ayrıldığını, şikayet olunan Vergi Dairesinin şikayetçi ve diğer şikayet olunan ... ile birlikte garemeye girmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin 9722.33 TL' sinin ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/1078 sayılı dosyası alacaklısı şikayet olunan ...'a, ....452,80 TL' sinin şikayetçinin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/4205 sayılı dosyası alacaklısı ...'a, ....340,87 TL' sının şikayet olunan ... Vergi Dairesi'ne verilmesi gerektiği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23035, Karar No: 2015/190, Tarih: 14.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23035 E.  ,  2015/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/292-2014/395

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2014 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrine konu asıl alacak miktaı 1.890,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 14/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11042, Karar No: 2017/1284, Tarih: 21.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11042 E.  ,  2017/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükme rağmen, zorunlu vekil ücretine hükmedilmeyerek, yargılama giderinin eksik olarak hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve TCK'nın 52/2. maddesine" ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderleri bölümüne "340 TL zorunlu vekil ücreti" ibaresi eklenerek "toplam 181,08 TL" ibaresinin "521,08 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5001, Karar No: 2012/6484, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5001 E.  ,  2012/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5220, Karar No: 2020/2331, Tarih: 18.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5220 E.  ,  2020/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...’ın bel fıtığından tedavi olmak için davalılardan Doktor ...’un muayenehanesine gittiğini, doktorun acilen ameliyat olması gerektiğini söylediğini, ameliyatın 03.12.2011 tarihinde davalıya ait olan hastanede yapıldığını, 04.12.2011 tarihinde hastaneden taburcu olduğunu, 05.12.2011 tarihinde ameliyat yerinden akıntı gelmeye başladığını, bunun üzerine doktoru aradıklarını onun yönlendirmesi ile diğer davalı doktor ...’ın muayene ettiğini, ...'ın tedavisi sırasında gerekli önlemleri almayarak ameliyat eden ve enfeksiyon kaptıran, ameliyat sonrası ameliyat yerinde gelişen akıntıdan kültür almayarak diskte ve omurgada enfeksiyon gelişmesine sebep olan daha sonrasında ise özenli bir şekilde muayene etmeyen ve gerekli tetkikleri zamanında yaptırmayan ve bu sebeple enfeksiyonunun omurgada iyice yayılmasına ve oluşan kalıcı rahatsızlıktan dolayı davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, ... için 250.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminatın, ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın, çocukları ... ve ...'un yaşadıkları manevi zararlara karşılık her biri için 40.000,00 TL, Furkan ve ... Selim'in yaşadıkları manevi zararlara karşılık her biri için 30.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.