muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8882, Karar No: 2012/6452, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8882 E.  ,  2012/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen

haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı ve davalılardan kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine 18/042012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10667, Karar No: 2016/48, Tarih: 11.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/10667 E.  ,  2016/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1. Sanık ...'nın temyiz istemine ilişkin incelemede; 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca sanık hakkında doğrudan hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan 1500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair hükme yönelik sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Sanık ...'ın temyiz istemine ilişkin incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarih 2013/9-452 Esas, 2014/153 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşması için yalan beyanın resmi belge düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yapılmış olması gerekmektedir. Resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında beyanda bulunacak kişinin gerçeği söyleme zorunluluğu vardır. Kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmaması şarttır. Aksi halde yani kişinin beyanı yeterli olmayıp, bu beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılması zorunluysa ve bu araştırma sonunda bildirimin gerçeğe uygun olmadığı belirlenirse; kişinin beyanına itibar edilemeyeceğinden ve kişinin beyanını içeren belge, ispat aracı olarak kullanılamayacağından, anılan maddedeki suç oluşmayacaktır. Bununla birlikte suçun oluşması için sanığın beyanda bulunması yeterli olmayıp sanığın beyanı üzerine kamu görevlisi tarafından bir belgenin de düzenlenmesi gerekmektedir. Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; Sanık ...'ın yükümlü bulunduğu adli kontrol kararı kapsamında karakolda atması gereken imzayı diğer sanık...dan atmasını istediği, sanık ...'ın kendisini ... olarak tanıtarak imza attığı, atılan imza ile daha evvel mevcut bulunan imzalar arasındaki farklılık görevli memurca anlaşılması üzerine kimliğinin sorulduğu, sanık...'ın kendi kimliğini beyan ettiği anlaşılmakla, görevli memurlarca sanığın kimlik beyanı kontrol edilmeden belgenin düzenlenmesi karşısında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden ''resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak'' suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan anılan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6423, Karar No: 2020/3003, Tarih: 17.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6423 E.  ,  2020/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli, 2018/333 esas ve 2018/1159 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/11/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 20/04/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 18/09/2014 tarihli 2014/11483 soruşturma, 2014/23 sayılı karar ile; beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 19/09/2014 tarihinde infazı için Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davası açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye Siverek Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda 14/07/2015 tarihinde tutanakla tebliğ edildiği,

2-Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetimli serbestlik tedbirinin infaz edildiği, şüphelinin tedbir kararının gereklerine uyarak 24/11/2015 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- Şüphelinin 12/11/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak ve şüphelinin 20/04/2014 ve 12/11/2017 tarihli eylemlerine ilişkin her iki soruşturma evrakı birleştirilerek 13/02/2018 tarihli, 2017/19682 soruşturma, 2018/951 esas ve 2018/704 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Elazığ 2.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/333 esas, 2018/1159 sayılı kararı ile; “dava şartı gerçekleşmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2014 tarih 2014/11483-23 Soruşturma-Karar sayılı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararının sanığa yöntemince tebliği ve kesinleşmesi halinde yöntemince infaz edilmesi, sonucuna göre sanık hakkında dava açılıp açılmayacağının tayin ve tespit edilmesi için dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın 05/10/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/11483 soruşturma, 2014/23 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde atılı suçu yeniden işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli , 2018/333 esas ve 2018/1159 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden dosyanın denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiğinden bahisle düşme kararı verilmiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığın cezaevinde olması nedeniyle Siverek T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile tebliğ edildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde 12/11/2017 tarihinde hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde esrar maddesi ile yakalandığı ve atılı suçu yeniden işlediğinden bahisle hakkında iddianame düzenlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda mahkemesince yargılamaya devamla esasa ilişkin bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapıldıktan sonra müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilerek Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/333 esas, 2018/1159 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre;

1-Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ve 14/07/2015 tarihinde Siverek T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile şüpheliye tebliğ edilerek itiraz edilmeksizin kesinleşen 18/09/2014 tarihli ve 2014/11483 soruşturma, 2014/23 sayılı beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüphelinin bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın infaz edilerek denetimli serbestlik tedbiri dosyasının kapatılmasından sonra, şüphelinin 12/11/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, şüphelinin beş yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. fıkrasında yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle, hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının b) bendinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olduğu gibi;

Kabule göre de;

2-5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesindeki; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi de kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191.maddesinin 4.fıkrasının b) bendinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 4. fıkrasının b) bendi uyarınca açılan kamu davasında, yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi kanuna aykırı

olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/333 esas, 2018/1159 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

17/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17538, Karar No: 2014/16423, Tarih: 18.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/17538 E.  ,  2014/16423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Bir önceki geri çevirme kararında açıkça nedenleri ve hukuki gerekçesi belirtildiği halde istenen hususların yerine getirilmediği görülmüştür. Bu kez gerekli dikkat ve özen gösterilerek ve yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Hükmü temyiz eden ve aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davacı üçüncü kişilerden her biri ayrı mahcuzlara yönelik istihkak iddia ettiğine göre her birinden ayrı ayrı temyiz harcı alınması gerekir. Vekillerinin aynı kişi olması ortada iki ayrı istihkak iddiasına ilişkin iki ayrı temyiz olduğu gerçeğini değiştirmez. Buna rağmen tek temyiz harcının alınması ile yetinildiği, bu noksanlığın Dairemizce tespiti ile giderilmesi isteğinin ise Mahkemece maddi hataya dayandırıldığı görülmüştür.

Temyiz harcının yatırılması ile ilgili sayman mutemedi alındısında, harcı yatıran taraf olarak davacı ... gösterilmiştir. Bu durumda diğer davacı üçüncü kişiden de nispi temyiz karar harcı ile birlikte temyiz başvuru harcının alınması gerekmektedir.

HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen 119,90 TL "temyiz başvuru harcı" ile maktu temyiz karar harcının yedi günlük kesin sürede yatırılması konusunda davacı üçüncü kişi İsmail Vural adına muhtıra çıkartılması (HUMK'nun 434/2. maddesi, 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı, 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve HUMK'nun 434/3. maddesi) aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağının ve mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceğinin ihtarı, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlandığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için Mahal Mahkemesi'ne İADESİNE, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3823, Karar No: 2013/16256, Tarih: 11.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3823 E.  ,  2013/16256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/3039, Karar No: 2019/14641, Tarih: 16.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3039 E.  ,  2019/14641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yargılamanın tamamlanması sonrasında 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 1. fıkrası uyarınca açıklanmakla geçerlilik kazanan ve bu nedenle hükmün esasını oluşturan kısa kararda hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık hakkındaki hükümlerin açıklanması geri bırakıldığı gözetilmeyerek, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yerine, tehdit suçundan dolayı uygulama yapılması ve her iki suça ilişkin olarakta hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği belirtilmiş ise de; Mahallinde gerekçeli karardaki hüküm fıkrasının açıklanan kısa karara göre düzeltilebileceği ve asıl hükmünde açıklanmakla geçerlilik kazanan kısa karar olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı, yapılan başvurunun da bu doğrultuda değerlendirilmiş olduğu,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak, bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 16/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37785, Karar No: 2014/3999, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37785 E.  ,  2014/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.