muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/74, Karar No: 2015/7448, Tarih: 19.11.2015

“Telekulak skandalı örtbas edildi” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi ...'nun vaki düzeltme ve cevap isteminin reddine, keza bu karara karşı yapılan itirazın da reddi üzerine, .. Bakanlığının kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyasında Dairemiz: “Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda cevap ve düzeltme konusu haberin içeriğinde yer alan iddialara ilişkin herhangi bir kaynak gösterilmemesi ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesi kapsamında “kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması” nedenleriyle, kanun yararına bozma istemi yerinde görülerek, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına,” karar vermiştir. (19. CD., 19/11/2015, 2015/16110 E., 2015/7419 K.) Keza, ... Gazetesinin 20/03/2014 tarihli nüshasında ...’tan ortaklık teklifi” ve “Ananas medya grubu” başlığı ile

yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi... vekilinin cevap ve düzeltme isteminin reddine dair Sulh Ceza Mahkemesinin kararına karşı talep eden vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile tekzip ve düzeltme metninin yayınlanmasına ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin kararı aleyhine ...Bakanlığının kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyasında Dairemiz: “... somut olayda mahkeme, yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapmış, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesi uyarınca “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun gerekçelerle cevap ve düzeltme yazısının yayınlanmasına karar vermiştir. Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE,” karar vermiştir. (19. CD., 19/11/2015, 2015/2628 E., 2015/7418 K.)

” Bakanlığının, cevap ve düzeltme hakkının kullanılmasına ilişkin mahkeme kararında isabet bulunmadığı konusundaki talebine destek olarak gösterdiği 17.07.2007 gün ve 2007/4-117 E., 2007/175 K. sayılı CGK Kararı, dönemin başbakanı olan katılana karşı bir gazetede yayınlanan yazıdaki ifadelerin, yayın yoluyla sövme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir. Mahkemece, suça konu yazının haber ve eleştiri niteliğinde olup, katılanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığından, yayın yolu ile hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatına karar verilmiş, Yargıtay 4. Ceza Dairesince; yazıdaki ibarelerin haber verme amacını aşan, eleştiri sınırları dışında kalan, kişiyi küçük düşürücü nitelikte olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece önceki hükümde direnilmesi üzerine Yargıtay CGK, kararda basın özgürlüğünün sınırlarının aşılıp aşılmadığı, suçun unsurları itibariyle oluşup oluşmadığını tartışırken, konuyla ilgili genel açıklamalara da yer vermiştir. AİHM ve Anayasa Mahkemesinin Kararlarında olduğu gibi, Yargıtay Kararlarında da uyuşmazlık konusundan önce konuyla ilgili hukuk kuralları ve genel ilkeler belirlendikten sonra somut olay ele alınıp karar verildiği için, karardaki somut olay ve varılan sonuç gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, Takvim Gazetesinin 03.02.2014 tarihli nüshasının 1, 12 ve 13. sayfalarını kaplayan “İŞTE İMAM” ve “YARGICAN” başlıklı haberden dolayı hem Sulh Ceza, hem de Asliye Ceza Mahkemesi düzeltme ve cevap hakkı doğduğunu kabul etmiştir. Düzeltme ve cevap hakkının kullandırılması, tek başına bir suçlamaya, hukuki uyuşmazlık veya sorumluluğa esas olmadığına, bir yayın veya haberin içeriği suç teşkil etmese veya tazminat yönünden sorumluluk doğurmasa da cevap ve düzeltme hakkı doğurabilirdiğine göre, “adalet anlayışı”, düzeltme ve cevap hakkı tanıyan kararlardan çok, bu hakkı engelleyen kararların takipçisi olmayı gerektirir.

Sonuç olarak,

1- Yukarıda yer verilen ve kanun hükmünde olan 26.10.1932 gün, 29/12 sayılı, 14.11.1977 gün, 3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu ve Ceza Genel Kurulu ile Özel Daire Kararları ile evvelden bugüne istikrarlı olarak yerleşmiş Yargıtay uygulamasına ve öğretiye göre, olağanüstü, istisnai ve dar kapsamlı bir denetim yolu olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığından, hukuk güvenliği ve kesin hükmün otoritesinin korunması amacıyla hakimin takdir ve kanaatine, yargısal takdir hakkına, gerekçenin hukuka aykırı veya çelişkili olmasına, tutuklama, tahliye, arama ile cevap ve düzeltme hakkına ilişkin hususlar KYB konusu edilemeyeceğinden, talebin öncelikle bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden,

2- Cevap ve düzeltme hakkına dair kararın KYB yoluyla esastan incelenebileceği kabul edildiğinde ise, söz konusu haberin basın özgürlüğü ve haber verme hakkının ötesinde, Anayasa'nın 32 ve Basın Kanunu'nun 14. maddelerinde belirtildiği şekilde cevap ve düzeltme hakkı doğuran “kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayın” niteliğinde olup, KYB talebinin bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden, Daire çoğunluğunun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12592, Karar No: 2017/24127, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12592 E.  ,  2017/24127 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12148, Karar No: 2016/12088, Tarih: 24.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12148 E.  ,  2016/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının ... ili ... İlçesi ... Köyü'nde kain 9,10,12 ve 14 nolu parseller ile .... Köyü ....-9 da ektiği buğday bitkisinin 16.06.2009 tarihinde davalı kuruma ait elektrik direğinden çıkan kıvılcımların etkisi ile meydana gelen yangın neticesinde yandığını,davacının meydana gelen zararının tespiti yönünden ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/164 E. sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile de söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıktığının sabit olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.300 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 02.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 19.477,76 TL'ye yükselttiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik hatlarından kaynaklandığına dair somut bir verinin bulunmadığını, nitekim tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunun muğlak tespitlere dayandığını, ilgili arıza kayıt defterinin incelenmesi ile olay tarihinde olay yerinde herhangi bir arızanın gerçekleşmediği ve herhangi bir ihbar gelmediğinin görüleceğini; olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde de, yangının çıktığı iddia edilen elektrik hattında herhangi bir direkte yanma, kararma, tel kopması gibi bir durum olmadığı gibi direk dibindeki otların dahi yanmadığını, direğin yakın çevresi ile yakınındaki tarlada dahi yangına dair bir iz ve emare bulunmadığını, yaklaşık olarak 30-35 m. mesafedeki tarlaların yandığını, söz konusu yangının anız yakılmasından kaynaklanmış olabileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporunda; yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığı, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

BK.nun 58/1.maddesi (TBK.nun 69.maddesi) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin varlığı durumunda (mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) sorumluluktan kurtulabilir.

Somut olayda; davacı, olay tarihi olan 16.06.2009 tarihinde, davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıkan kıvılcım nedeniyle meydana gelen yangın neticesinde, taşınmazlarında ekili olan buğday bitkisinin yanması sonucu maddi zarara uğradığını belirtmiş; davalı kurum ise, söz konusu yangının kurumlarına ait elektrik hattından çıktığı iddiasının somut verilere dayanmadığını, nitekim belirtilen tarihte arıza ihbarı olmadığını, yine elektrik tellerinde kopma, kararma vb. bir durumun olmadığını, direk dibindeki otların dahi yanmadığını, yangının anız yakılması sonucu meydana gelmiş olabileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; her ne kadar, yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporu nazara alınarak, söz konusu yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığı, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; gerek ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/164 Esas sayılı tespit dosyasında 19.06.2009 tarihinde icra edilen keşifte yapılan mahkeme gözlemi, gerekse o dosyada alınan 07.07.2009 tarihli elektrik bilirkişi raporu ile bu dosyada alınan 29.04.2013 tarihli bilirkişi raporları incelendiğinde; söz konusu raporların çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yine, dosya kapsamında yer alan ... Jandarma Komutanlığı'nca düzenlenen 11.06.2009 tarihli (tarihin sehven yanlış yazıldığı anlaşılmaktadır) olay tespit tutanağı ile ... Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 17.06.2009 tarihli olay yeri inceleme raporlarında görgü tanıklarından edinilen bilgilere göre yangının yıldırım düşmesi sonucu çıktığı belirtilmiş ise de; dosya kapsamında yer alan itfaiye raporları ile meteoroloji raporlarının da çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Nitekim, 17.06.2009 tarihli ... İtfaiye Raporu'nda yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği belirtilirken;16.06.2009 tarihli ... İtfaiye Amirliği'nin yangın raporunda ise yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim hattının çıkardığı kıvılcım olarak belirtildiği görülmektedir.

Nitekim, 17.06.2009 tarihli ... İtfaiye Raporu'nda yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği belirtilirken;16.06.2009 tarihli ... İtfaiye Amirliği'nin yangın raporunda ise yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim hattının çıkardığı kıvılcım olarak belirtildiği görülmektedir.

Bundan ayrı, dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 tarihli meteoroloji yazısında 16.06.2009 tarihinde saat 21.11'de hava sıcaklığının 33 derece olduğu, gün içinde yağış,şimşek ve sis hadiselerinin olmadığı, 18.30-20.01 saatleri arasında aralıklı güneybatı yönünden esen kuvvetli rüzgarın en yüksek hıza saat 18.34'de ulaştığı, saniyedeki hızının 11.1 m. olduğu bildirilmiş iken; mahkemece yükselti farkının da gözetilmesi suretiyle ... ili,... ilçesindeki rüzgar hızı da gözetilerek ... ilçesindeki tahmini rüzgar hızı değerlerinin belirlenmesinin istenilmesi için yazılan müzekkere sonucunda 09.02.2012 tarihli meteoroloji yazısında ise,16.06.2009 tarihinde saat 18.00-24.00 arası aralıklı gök gürültülü sağanak yağışlı olduğu, rüzgarın güneybatı yönünden saatte 40-60 km., gök gürültülü sağanak yağışlarla birlikte lokal olarak 65-70 km. hızla kuvvetli ve kısa süreli fırtına şeklinde esebilmesine uygun meteorolojik şartların bulunduğunun belirtildiği, bu şekli ile her iki meteoroloji raporunun da çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, ... ve ... itfaiye raporlarında; olay saati 11.30 olarak belirtilmişken,... Jandarma Komutanlığı ile ... Jandarma Komutanlığı tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporlarında ve davalı kurum tarafından tutulan tutanakta olay saatinin 22.00-22.30 olarak belirtildiği, bu şekli ile olay saatinin de çelişkili olduğu ve net olarak tespit edilemediği sabittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle,öncelikle olay saatinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespitinin sağlanması, sonrasında ise dosya kapsamında yer alan ... ve ... İtfaiye raporları arasındaki yangının çıkış nedenine ilişkin çelişkinin giderilmesi,yine dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 ile 09.02.2012 tarihli meteoroloji raporları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle, tespit dosyasında yapılan mahkeme gözlemi ve o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu da dikkate alınarak, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2011, Karar No: 2011/5084, Tarih: 08.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2011 E.  ,  2011/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/84697

MAHKEMESİ : (ADANA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :09/9/2008 - 203/226

SUÇ :kasten öldürmek

B.. G..'i kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. S.., C.. A..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, İzzet Besleyici'yi olası kastla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. S.., K.. Ö..'ı yaralamaktan, işyeri dokunulmazlığını bozmaktan sanık C.. A.., K.. Ö.., M.. S.., M.. S.., H.. S.. ve Uğur Saçır'ı ayrı ayrı yaralamaktan sanık S.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADANA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/9/2008 gün ve 203/226 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmün 09.09.2008 tarihinde müdahil Uğur vekilinin yüzüne karşı verilerek tefhim edildiği, gerekçeli kararın 07.09.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, 14.09.2010 tarihli dilekçeyle de müdahil vekilinin kararı temyiz ettiği anlaşılmakla; kararda Anayasa'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 34/2. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şekli gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 01/02/2011 gün ve 2011/244-14 Esas sayılı kararı doğrultusunda, müdahil vekilinin, yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği temyiz başvurusunun şeklini bilmesinin zorunlu olduğu, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nun 40.maddesindeki "eski hale getirme" hakkından faydalanamayacağı gözetilerek, CMUK'nun 310.maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süresinden sonra müdahil Uğur vekili tarafından yapılan temyiz talebinin, CMUK'nun 317.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi reddine karar verilmiştir.

2- 29.08.2007 tarihli iddianamede; sanık Abdullah'ın maktul Burak'ı tabancayla öldürdüğü iddiasıyla kamu davası açıldığı, kasten yaralama suçundan sevk maddesi belirtilip cezalandırılması istense de iddianame içeriğinden bu suçun hangi mağdura karşı işlendiğinin belirtilmediği, sanık Mahmut'un, mağdur-sanıklar Cumali ve Selçuk'u öldürmeye teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı, mağdur-sanıklar Cumali ve Selçuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sevk maddeleri belirtilerek cezalandırılmaları istenmişse de bu suçların eylemsel olarak anlatılmadığı, bunun üzerine Mahkemece talep edilip Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 30.04.2008 tarihli ek iddianamede tüm eylemler de açıklanarak, sanık Abdullah hakkında mağdur sanık Cumali'yi öldürmeye teşebbüs, mağdur İzzettin'i kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği, olayın anlatımından bu sanıkla ilgili öldürme eyleminden bahsedilmediği, sanık Mahmut hakkında ayrıca kasten öldürme suçundan cezalandırılmasının istendiği, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarıyla ilgili eylemlerin açıklandığı, tüm sanıklar hakkında sonradan düzenlenen ek iddianame esas alınarak hükümler kurulduğu, ancak sanıkların, belirtildiği şekilde önceki iddianameden gerek olayların anlatımı, eylemlerin nitelendirilmesi, gerekse sevk maddeleri açısından farklılıklar içeren ek iddianameye karşı yasal hakları hatırlatılmadan sorgularının yapıldığı anlaşılmakla,

Sanıklar Selçuk, Abdullah, Mahmut ve Cumali'ye, 30.04.2008 tarihli ek iddianameye karşı, savunma haklarını kısıtlayacak şekilde, CMK'nun 147. maddesinde düzenlenen yasal hakları hatırlatılmadan sorguları yapılıp, CMK'nun 191/3-c maddesine aykırı davranılması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar Selçuk, Abdullah, Mahmut ve Cumali müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10105, Karar No: 2016/5517, Tarih: 04.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10105 E.  ,  2016/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.