muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6455, Karar No: 2019/10157, Tarih: 27.06.2019

idarî yaptırım kararının dayanağı olan 5996 sayılı Kanun’un 41/1-c maddesinde ''30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve 30. maddesinde “Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği, yine benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarihli ve 2016/13705 esas, 2017/7217 karar sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idarî para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu...'' belirtildiği üzere, idarî yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 25/10/2017 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, gıda ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair işletme kayıtlarının tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5803, Karar No: 2020/8265, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5803 E.  ,  2020/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Sanığın her iki suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 01/07/2010 ile 29/09/2011 tarihleri arasında.... Evleri Çocuk Yuvası’nda hemşire olarak çalıştığı, yuvadaki çocukları Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne sık sık getirip götürdüğü, doktor tarafından yazılan ilaçları takip edip, katılan ...'in sahibi olduğu Cumhuriyet Eczanesinden ilaçları temin ettiği, diğer katılan doktor ... tarafından Aldolan isimli ilaç reçetelere yazılmadığı halde, haricen kendisi veya başkalarına bu ilacı reçetelere yazdırıp, katılan eczaneden ilaçları teslim aldığı, sanığın bu şekilde yuvadaki çocuklar adına yazılan reçetelere, Aldolan ampul isimli uyuşturucu içerikli ilaçları ilave etmek veya ettirmek suretiyle üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.10.2011 olarak gösterilmesi gerekirken 04.10.2011 olarak gösterildiği,

2- Dosya kapsamında mevcut suça konu reçetelerin ön ve arka yüzlerinde bulunan yazı, imza ve rakamların, Cumhuriyet Eczanesi sahibi olan katılan ... ile suç tarihinde eczanede çalışan ve tanık olarak dinlenen ...’in eli ürünü olup olmadığı hususunda herhangi bir tespit yapılmadığı,

3- Aynı tarihlerde sanık ile birlikte çalışan ve soruşturma evrakları arasında ifadesi bulunan, diğer hemşire ...’ın mahkemece tanık olarak dinlenmediği ve suça konu reçetelerin her iki yüzünde bulunan yazı, imza ve rakamların eli ürünü olup olmadığı hususunda herhangi bir inceleme yaptırılmadığı,

4- ... Evleri Çocuk Yuvası’nda suç tarihlerinde ilaç almaya yetkilendirilmiş başka personel bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılmadığı,

varsa tanık olarak beyanları alınıp, suça konu reçetelerin ön ve arka yüzlerinde bulunan yazı, imza ve rakamların elleri ürünü olup olmadığı hususunda herhangi bir inceleme ve tespitin yapılmadığı,

5- Katılan ... ile tanık ...’in, ... Evleri Çocuk Yuvası’nın eski müdürü ile ilaçların eczaneden temini hususunda anlaştıklarını ve sanığı ilaç almaya yetkili hemşire olarak kendileriyle müdürün tanıştırdığını beyan etmeleri karşısında, mahkemece suç tarihinde kurumda yetkili olan müdürün tespit edilip, tanık olarak beyanına başvurulmadığı,

6- Diplomasının sahte olması nedeniyle ... Evleri Çocuk Yuvası’ndaki görevine son verilen sanık ...’ın, Aldolan isimli eczaneden aldığı iddia olunan ilaçları yuvadaki adına reçete düzenlenmiş olan çocuklara verip vermediği, vermişse ne şekilde ve nasıl kullanıldığı hususunda herhangi bir araştırma yapılmadığı,

6- Diplomasının sahte olması nedeniyle ... Evleri Çocuk Yuvası’ndaki görevine son verilen sanık ...’ın, Aldolan isimli eczaneden aldığı iddia olunan ilaçları yuvadaki adına reçete düzenlenmiş olan çocuklara verip vermediği, vermişse ne şekilde ve nasıl kullanıldığı hususunda herhangi bir araştırma yapılmadığı,

7- Resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik olarak suça konu reçetelerin, iğfal kabiliyetine haiz olup olmadıkları hususunda mahkemece herhangi bir inceleme ve tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında,

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılan ..., tanık ..., suç tarihinde sanık ile birlikte çalışan diğer hemşire ... ile varsa ilaç almaya yetkilendirilmiş personelin usulüne uygun olarak mukayeseye esas yazı, rakam ve imza örneklerinin alınıp, konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılması, katılan ... ile tanık ...’in beyanlarında geçen, ... Evleri Çocuk Yuvası’nın suç tarihindeki müdürü ve diğer hemşire ... ile çocuk yuvasında ilaç almaya yetkilendirilmiş başka personel varsa tanık olarak beyanlarının alınması, eczaneden alınan Aldolan ampul isimli ilaçların, çocuk yuvasında bulunan ve adına sahte reçete yazılan kişiler tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise ne şekilde, nasıl kullanıldığının araştırılması, gerekirse bu hususta çocuk yuvasında adına sahte reçete yazılan kişilerin beyanlarına başvulması, suça konu reçete asıllarının mahkemece incelenerek iğfal kabiliyetine haiz olup olmadıklarının tespit edilmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22726, Karar No: 2013/19427, Tarih: 13.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22726 E.  ,  2013/19427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tayin edilen cezalarının tür ve miktarlarının, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükümlerin 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a)Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden itibaren en az 6 ay sonra alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Kabule göre de, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmayıp bu eyleme 5237 sayılı TCK' nin 86/1, 87/1-c maddelerinin kabul edilip buna göre uygulama yapılması gerektiği halde, yanılgılı uygulamayla 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gözetilmek suretiyle istem gibi BOZULMASINA, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20721, Karar No: 2013/11198, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20721 E.  ,  2013/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır” içerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin olduğu gibi silinerek, yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. ile Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesi gereğince, davalı Kurum lehine hükmedilen 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1134, Karar No: 2013/467, Tarih: 10.04.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/9-1134 E.  ,  2013/467 K.**

* ALACAK DAVASI (İŞÇİ ALACAĞINA İLİŞKİN)

* İŞ SÖZLEŞMESİNİN HAKSIZ OLARAK FESHEDİLMESİ

* HUSUMET YOKLUĞU

* İŞÇİ İLE İLÇE BAŞKANLIĞI ARASINDA İŞ SÖZLEŞMESİ İMZALANABİLMESİ İÇİN PARTİ GENEL MERKEZİNCE KARAR ALINMASI GEREKTİĞİ

* GEÇERSİZLİĞİ SONRADAN ANLAŞILAN HİZMET SÖZLEŞMESİNİN, HİZMET İLİŞKİSİ ORTADAN KALDIRILINCAYA KADAR, GEÇERLİ BİR HİZMET SÖZLEŞMESİNİN BÜTÜN HÜKÜM VE SONUÇLARINI DOĞURMASI

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 393

* İŞ KANUNU (4857) Madde 8

* SİYASİ PARTİLER KANUNU (2820) Madde 20

* SİYASİ PARTİLER KANUNU (2820) Madde 15

* SİYASİ PARTİLER KANUNU (2820) Madde 71

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kocaeli 1. Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 22.12.2011 gün ve 2011/3 E., 2011/954 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 21.02.2012 gün ve 2012/2748 E., 2012/5316 K. sayılı ilamıyla;

"...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Adalet ve Kalkınma Partisi Kocaeli B…….. İlçe Başkanlığında sekreter olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek işçilik alacağı talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacı ile ilçe başkanlığı arasında iş sözleşmesi imzalanabilmesi için Siyasi Partiler Kanunun 71.maddesi uyarınca karar alınması gerektiği, bu yönde alınmış bir karar bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanabilmesi için Siyasi Partiler Kanunun 71.maddesi uyarınca il başkanlığına yetki verilmediği, sözleşmenin parti genel merkezi tarafından onaylanmadığı gerekçesiyle husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Siyasi Partiler Kanunun 71. maddesinde “Siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler; genel merkezde parti tüzelkişiliği adına, illerde il yönetim kurulu adına ve ilçelerde ilçe yönetim kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır.

Siyasi partilerin il ve ilçelerdeki teşkilat kademeleri tarafından parti tüzelkişiliği adına sözleşme yapılmasına ve yükümlülük altına girilmesine ilişkin esaslar, merkez karar ve yönetim kurulunca tespit olunur. Bu esaslara aykırı olarak yahut siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazılı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı, parti tüzelkişiliği hiçbir suretle sorumlu tutulamaz; merkez karar ve yönetim kurulu veya genel başkan veya parti tüzelkişiliği aleyhine takipte bulunulamaz. Bu takdirde sorumluluk, sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişi veya kişilere ait olur.” hükmü yer almaktadır.

Davacının B………. İlçe Başkanlığında işçi olarak çalıştırılması yönünde davalı parti genel sekreterliği tarafından alınmış bir karar bulunmamaktadır. Ancak davacının davalı parti bünyesinde eylemli bir çalışması vardır ve bu hizmetinden ilçe başkanlığı ve buna bağlı olarak parti Genel Merkezi de  yararlanmıştır. Bu durumda işin esasına girilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi hatalıdır..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının, davalı Adalet ve Kalkınma Partisi Kocaeli B…….. İlçe Başkanlığında sekreter olarak 13/09/2008 tarihinden 13/12/2010 tarihine kadar çalıştığını, ücretinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini 13.12.2010 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, belirterek işçilik alacaklarının tahsilini  talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 71/1. maddesi ve Adalet ve Kalkınma Parti Tüzüğü’nün 137 maddesine göre davacı ile ilçe başkanlığı arasında iş sözleşmesi imzalanabilmesi için parti genel merkezince karar alınması gerektiği, bu yönde alınmış bir karar bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanabilmesi için Siyasi Partiler Kanunu’nun 71/1. maddesine göre "siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler: genel merkezde parti tüzel kişiliği adına, illerde İI Yönetim Kurulu adına ve ilçelerde İlçe Yönetim Kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır". Aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, "siyasi partilerin il ve ilçelerdeki teşkilat kademeleri tarafından parti tüzel kişiliği adına sözleşme yapılması ve yükümlülük altına girilmesine ilişkin esaslar merkez karar ve yönetim kurulunca tespit olunur. Bu esaslara aykırı yahut siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazılı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı, parti tüzel kişiliği hiçbir suretle sorumlu tutulamaz.” hükmü nedeniyle, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanabilmesi için gerekli olan Siyasi Partiler Kanunu’nun 71.maddesi uyarınca il başkanlığına yetkinin verilmediği, sözleşmenin parti genel merkezi tarafından onaylanmadığı gerekçesiyle husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine verilen karar, Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki gerekçelerle, husumet yokluğu nedeniyle davanın  reddine ilişkin  hükümde direnilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine verilen karar, Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki gerekçelerle, husumet yokluğu nedeniyle davanın  reddine ilişkin  hükümde direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Parti İlçe Başkanlığında sekreter olarak çalışan davacının açtığı işçilik alacakları davasında, Siyasi Parti Genel Başkanlığına husumet düşüp düşmediği noktalarında toplanmaktadır.

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 15. maddesinin 3. fıkrasında, “Partiyi temsil yetkisi genel başkana aittir. Kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydı ile parti adına dava açma ve davada husumet yetkisi, genel başkana veya ona izafeten bu yetkileri kullanmak üzere parti tüzüğünün göstereceği parti mercilerine aittir” şeklinde siyasi partilerin genel başkan tarafından temsil edileceği belirtildikten sonra ilçe teşkilatı başlıklı 20. maddesinde, “Siyasi partilerin ilçe teşkilatı, ilçe kongresi, ilçe başkanı, ilçe yönetim kurulu ve belde teşkilatından meydana gelir.” denilerek ilçe teşkilatı açıklanmış, devamında da “Bu maddede yazılı kurulların görev ve yetkileri ile yedek üyelerinin sayısı ve ne suretle göreve çağrılacağı parti tüzüğünde gösterilir” hükmüne yer verilerek ilçe teşkilatının görev ve yetkilerinin belirlenmesi yetkisi parti tüzüğüne bırakılmıştır.

Adalet ve Kalkınma Partisi Tüzüğü’nün 31. maddesinde, “İlçe başkanın, Partinin ilçe düzeyindeki çalışma ve faaliyetlerinin koordinasyon ve yürütümünü sağlayacağı, denetimini gerçekleştireceği ve ilçe teşkilatını temsil edeceği,  36. maddesinde de, Partiyi Genel Başkanın temsil edeceği ve Genel Başkanın disiplin kurulları dışında bütün parti örgütünün başkanı olduğu, belirtilmiştir.

2820 sayılı Kanun’un mali sorumluluk başlıklı 71 maddesinde “Siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler; genel merkezde parti tüzelkişiliği adına, illerde il yönetim kurulu adına ve ilçelerde ilçe yönetim kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır.