muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2255, Karar No: 2015/3766, Tarih: 15.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2255 E.  ,  2015/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2014/121-2014/1324

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava açıktan fena kullanma ve konut ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili davacıya ait bulunan dairede davalının yaklaşık 9 yıldır kiracı olarak oturduğunu, ilk kira sözleşmesinin 01.05.2004 tarihinde, ikinci kira sözleşmesinin ise 01.01.2009 tarihinde yazılı olarak yapıldığını, sözleşmenin bitiş tarihinden önce davalıya ihtarname gönderilerek sözleşmenin yeni dönemde yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, davalı kiracının ise gönderilen ihtarnamelere ve sözlü uyarılara rağmen daireyi tahliye etmediğini, davalının gerek müvekkili davacıyı gerekse de apartmanda oturan diğer kiracıları rahatsız ettiğini, gerek müvekkili ve oğlu gerekse de diğer komşular tarafından defalarca sözlü olarak uyarılan davalının bu eylemlerine son vermediğini, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 316.maddesinde yazılı haller mevcut olduğundan sözleşmenin feshedildiğini ve bu durumun ihtarnameyle davalıya bildirilerek taşınmazı 30 gün içerisinde tahliye etmesinin istenildiğini, ayrıca müvekkili davacının oğlunun 2014 yılı Mayıs ayı içerisinde düğününün yapılacağını ve Türkiye'deki ikametgahı olarak da dava konusu taşınmazı kullanacağını, davalının davaya konu taşınmazın balkonunu kömür ve odun yığarak depo olarak kullandığını, müvekkili davacının davalıyı uyarmak istediğini ancak bu sefer de davalının müvekkiline yönelik hakaret ve tehditlerde bulunarak kendisini evden kovduğunu, yine davalının apartmanın merdiven boşluklarına insan dışkılarını dökerek gerek komşulara gerekse de apartmana zarar verdiğini belirterek davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, sözleşmenin bitim tarihinden en az bir ay önce çekilmeyen ihtarnamenin yok hükmünde sayılacağını, davacının müvekkili davalı hakkında asılsız dedikodular çıkartarak kendisini tahliye etmeye çalıştığını, davacının oğlunun Almanya'da ikamet eden ve çalışan aynı zamanda Alman vatandaşı olan birisi olduğunu, oturmak için dava konusu daireye ihtiyacı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarının hayatın olağan akışına ve dosya kapsamına uygun düşmediği, davacı tanıklarının davacıya ait dairelerde halen kiracı olarak oturan şahıslar olduğu, dolayısıyla davacı ev sahibi lehine beyanda bulunmalarının beklenen ve son derece normal karşılanması gereken bir durum olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin konut ihtiyacı nedeniyle tahliye isteminin reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin açıktan fena kullanma nedeniyle tahliye isteminin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Olayımıza gelince; taraflar arasında 01.01.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava dilekçesine ve duruşmada dinlenilen tanık beyanlarına göre davalı kiracının kiralananın ortak alanlarına kirli su döktüğü ve davacı kiralayana hakaret ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, tanık beyanlarına itibar edilmediği, komşuların ve davacının adli makamlara başvurmadığı gerekçeleriyle açıktan fena kullanmanın şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, TBK'nun 316.maddesinde düzenlenen “kiracıdan beklenen komşuluk ilişkilerine uyma,kiralayan ve ailesine karşı rahatsız edici ve uygunsuz davranışlardan kaçınma” yükümlülüğünden kastedilen bu davranışların (hakaret ve kirli su dökme) Türk Ceza Kanunu anlamında suç teşkil edip etmemesi değildir. TBK'nun 316.maddesinde düzenlenen açıktan fena kullanma nedeniyle tahliye şartlarının gerçekleşmesi için kiracının ve onunla birlikte hareket edenlerin davranışlarının kiraya veren ya da komşular için çekilmez bir hale gelmesi yeterlidir. Bu nedenle mahkemece, açıktan fena kullanma şartlarının gerçekleştiğinin kabulü ile tahliyeye karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle konut ihtiyacı nedeniyle açılan tahliye davasının reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca açıktan fena kullanma nedeniyle açılan davanın reddine ilişkin hükmün BOZULMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8088, Karar No: 2015/15250, Tarih: 28.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8088 E.  ,  2015/15250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin ... Bünyesinde faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, müvekkilinin dava dışı ...’de 02.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.09.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 01.10.2011 tarihinde davacının tüm hakları ile birlikte ...ce bağlı davalı şirkete geçişinin yapıldığını ve 03.01.2013 tarihine kadar ... bölgesi ... olarak çalıştığını, davalı şirket çalışanı ve davacının bağlı olduğu bölge müdürü ...’in 28.12.2012 tarihinde davacıyı telefonla arayarak toplantı yapacaklarını söyleyerek yanına çağırdığını, sonrasında davacıdan istifa yazmasını, aksi takdirde şirketin kötü referans olacağını, eğer istifa dilekçesi vermez ise iş akdinin 25. Madde uyarınca feshedileceğini, iş bulmakta zorlanacağının, istifa ettiği takdirde haklarının ödeneceğinin söylendiğini, müvekkilinin istifa etmeyeceğini belirtmesi üzerine bölge müdürü tarafından derhal savunmasını vermesinin istendiğini, davacının 02.01.2013 tarihinde noter ihtarnamesi ile savunmasını işverene tebliğ ettiğini, davalı şirketin aynı gün ve akabinde farklı bölgelerde görev yapan 12 çalışanından da aynı yöntemle istifa dilekçesi almak için baskı yaptığını, bu çalışanlarından bazılarının baskılar sonucu ve iş bulma korkusu nedeniyle istifa dilekçesi vermek zorunda kaldığını, davacının davalı şirkette çalıştığı 5 yıl boyunca çalışmasına ve iş performansına gerekli özeni fazlasıyla gösterdiğini, hiçbir uyarı, savunma talebi almadığını, aksine başarılarından dolayı sürekli prim aldığını, her yıl yılın mümessili ödülüne aday gösterildiğini, 2011-2012 yıllarında tüm Türkiye çalışanları arasında yılın mümessili unvanını aldığını ve tüm çalışanların üzerinde olan %10 maaş zammı aldığını, tanıtım faaliyetlerini eksik gerçekleştirmesinin söz konusu olmadığını, tüm ilaç firmalarında olduğu gibi davalı şirket çalışanlarının da esnek çalışma saatlerine mensup olduğunu, mesai saatlerini kendileri düzenlediğini iddia ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya fesih bildirimin 03.01.2013 tarihinde tebliğ edilmesine karşın iş bu davanın bir aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması nedeniyle öncelikle hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının müvekkili şirkette 01.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin İş Kanunu’nun 17. ve 18. Maddeleri uyarınca feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinden doğan asli edimi doktor, eczane ve poliklinik ziyaretleri gerçekleştirerek ilaç tanıtımı yapmak olan davacının mesai saatlerine uygun hareket etmeksizin mesai saatleri içinde tanıtım görevini yerine getirmemeyi alışkanlık haline getirdiğini, bölge müdürüne verdiği günlük ziyaret raporlarında da gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, davacının görev ve sorumluluklarının tanıtılacak ve pazarlanacak olan ilaçlar hakkında edinilmesi gereken tüm bilgileri edinmek, ziyaret edeceği eczaneleri, hastaneleri, kamu ve Özel kurum veya kuruluşların doktorlarını veya sağlık ocaklarını belirlemek, belirlenen yerlere giderek tanıtacağı ilaçla ilgili katalog veya örnek mamulleri göstererek açıklamalarda bulunmak, ilacın fiyatı ve kredi şartlan ile fiyatlarda meydana gelebilecek değişiklikler hakkında görüştüğü kişilere açıklamalar yapmak, siparişler almak ve bunları firmaya göndermek, yaptığı işlemler hakkında rapor yazmak ve amirine iletmek şeklinde olduğunu, müvekkili şirket bölge müdürlüğünün davacının ziyaret formalarının doğruluğunu incelemeye başladığını ve davacının aracında bulunan GPS cihazında yapılan araştırma ve inceleme sonucunda; mesai saatlerine uygun hareket etmediği, mesai saatleri içinde, tanıtım görevlerini yerine getirmeyerek çalışma programına uymadığı ve gerçeğe aykırı ziyaret raporu hazırlayarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğinin tespit edildiğini, muhtelif tarihlerde işe geç geldiğini, geç çıktığını, yine muhtelif tarihlerde ziyarete gitmediği GPS kayıtlarında mevcut iken Kuşman ziyaret raporlama sistemine girdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yapmadığı ziyaretleri yapmış gibi göstererek ziyaret programına girdiğini davalı şirketin davacının aracında bulunan GPS takip sisteminden tespit ettiği, takip sistemine ilişkin kayıtlar dosya içinde bulunmasa da buna ilişkin şirket içi yazışmaların dosya içinde bulunduğu, bu nedenle davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, davacının yapmadığı ziyaretleri yapmış gibi göstererek ziyaret programına girdiğini davalı şirketin davacının aracında bulunan GPS takip sisteminden tespit ettiği, takip sistemine ilişkin kayıtlar dosya içinde bulunmasa da buna ilişkin şirket içi yazışmaların dosya içinde bulunduğu, bu nedenle davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen 6 iş günlük nispi ve bir yıllık mutlak hak düşürücü süre aynı yasanın 25. maddesinde ki haklı nedenlerle bildirimsiz fesihlerde uygulanacak olup, 18 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçerli fesih hallerinde uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Kısaca 26. maddedeki hak düşürücü süre, işçinin 24. maddenin 2. fıkrasına ve işverenin 25. maddenin 2. fıkrasına dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Yoksa işverenin geçerli nedene dayanan fesihlerinde 26. maddede öngörülen hak düşürücü sürelerin işlemesi düşünülemez. Ancak geçerli nedenlerle fesih beyanı da, yenilik doğurucu bir hak olması nedeni ile bir hak düşürücü süreye tabi tutulması kaçınılmazdır. Yargıtay bu süreyi, makul bir süre olarak belirlemiş ve işverenin feshe konu geçerli nedeni öğrendikten sonra, fesih hakkını makul süre içinde kullanması gerektiğini, bu süre geçtikten sonra yapılan feshin geçersiz olacağını belirtmiştir(9. HD. 12.9.2005 gün ve2005/24429 Esas, 2005/29361 Karar). Geçerli fesih nedeninin doğmasından sonra, feshin etkisizleştiği ve geçersizliğini yitirdiği sonucunun çıkarılabilmesi için ne kadar bir süre geçmesi gerektiği konusunda mutlak bir süre verilemez. Haklı neden için öngörülen 26. maddede belirtilen süre de ölçü olamaz. Süre unsuru, somut olayın özellikleri ile birlikte değerlendirilmelidir. Özellikle davranış ve yeterlilik nedeni ile fesihte, fesih hakkının kullandığı anda işçinin feshe konu edilen davranışı iş yerinde olumsuzluklara neden olmaya devam ediyor ve iş yerinde iş ilişkisinin devamını etkiliyorsa, bir anlamda işçinin davranışı veya diğer geçerli nedenler etkisini yitirmemiş ise, makul süre geçmediğinin kabulü gerekir.

Davacının iş akdi, ziyaret etmediği halde ziyaret yapmış gibi bunu ziyaret takip sistemine girdiği ve bu durumun davacının aracında bulunan GPS takip sistemi ile tespit edildiği gerekçesiyle feshedilmiş ise de, takip sistemine ilişkin kayıtların dosya içinde bulunmaması, davacının konuya ilişkin alınan savunmasında bu isnatları kabul etmemesi nedeniyle davalı şirketin feshin geçerli olduğunu ispatlayamadığı ayrıca davacının bu şekilde sisteme girdiği savunulan son ziyaret tarihinin 30/11/2012 tarihi olması karşısında fesih için makul sürenin de geçtiği anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aya kadarki ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 252.35 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 28.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10935, Karar No: 2010/11252, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10935 E.  ,  2010/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2002 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 101 ada 231 parsel sayılı 5368m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile Kasım 1933 Tarih, 236 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmazlara uygulanan tapu kaydının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zamanaşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddi ile taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1979 yılında seri bazında yapılan ve sonuçları 05/12/1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3402 Sayılı Yasa uygulamalarına esas olmak üzere 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma ise temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7030, Karar No: 2019/16863, Tarih: 24.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7030 E.  ,  2019/16863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP üzerinden yapılan araştırmada sanığın güncel sabıka kaydında Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2007 suç tarihli, 25.11.2008 tarih, 2007/223 Esas-2008/437 Karar sayılı ilamı ile ''akıl hastalığı'' nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanan kararının olduğunun tespit edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2230, Karar No: 2013/7078, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2230 E.  ,  2013/7078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2579, Karar No: 2014/6339, Tarih: 16.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2579 E.  ,  2014/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/196-2013/148

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.12.2013 gün ve 5980 Esas, 7846 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, 25.02.2011 tarihli derece kararı ile hacizli ve satışı yapılan. plakalı aracın üzerindeki ilk haczin dosyalarından konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada ise şikayetçi banka vekili, aynı araç üzerine müvekkili lehine konan rehnin pol-net kayıtlarında görünmediğini ileri sürerek, 25.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan A.End. A.Ş. vekili şikayetlerin reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, birleşen dosyada şikayetçi T. İ.. B.. A.Ş. lehine verilen rehnin 13.01.2009 tarihinde trafik kaydına işlenmiş olmakla, şikayet olunanın alacaklı olduğu, Gebze 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3521 sayılı dosyasında takibin

kesinleştiği, 25.08.2010 tarihinden önce kurulduğundan şikayet olunan 3. şahsın iyiniyetinin ortadan kalkacağı ve öncelikle menkul rehni alacaklısına ödeme yapılması gerektiği, bu nedenle asıl dosyada şikayetçinin alacağının birinci sırada yer alamayacağını belirterek, asıl dosyadaki şikayetin reddine, birleşen dosyada ise şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptali ile şikayetçi T. İ.. B..'nın alacağının birinci sırada olacak şekilde sıra cetvelinin düzenlenmesine karar verilmiş, kararın asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Atermid End. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.12.2013 gün ve 5980 E., 7846 K. sayılı kararı ile mahkeme hükmü onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan A. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Her ne kadar asıl dosyada şikayetçi T. Tes. İz. Taah. A.Ş. tarafından 20.09.2011 tarihinde bilirkişi ücreti olarak yatırılan 250,00 TL'nin birleşen dosyada şikayetçi olan T. İ.. B.. A.Ş. tarafından yatırıldığı gerekçesiyle, mahkeme kararırın 8 nolu maddesinde bu paranın şikayet olunan A. End. A.Ş.'den tahsili şeklinde hatalı karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi bozmayı gerektirmediği için, şikayet olunan A. A.Ş. vekilinin karar düzeltme talebinin HUMK'nın 440. maddesi uyarınca bu yöne ilişkin olarak kabulü gerekmiştir.