muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3698, Karar No: 2024/6231, Tarih: 13.06.2024

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki karar gerekçeleri tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin, yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Daire Kararı

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.09.2017 tarih ve 2017/2892 Esas 2017/4697 Karar sayılı kararı ile; "...Dairemizin 09/03/2016 gün, 2015/4223 esas ve 2016/3066 karar sayılı bozma ilamında düzeltilecek bir husus bulunmadığı ve ilk derece mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine ..." karar verilmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.12.2021 tarih ve 2017/4-3047 Esas 2021/1759 Karar sayılı ilamıyla; "...Dava konusu haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde; haberde davacı hakkında yürütülen bir soruşturma dosyasına gelen ihbar mektubundaki iddialara yer verildiği, bu hâliyle güncel ve görünür gerçeğe uygun olmakla birlikte özellikle alt başlıklarda ihbar mektubundaki iddiaların gerçekmiş izlenimi verir şekilde aktarıldığı gibi gizlilik kararı bulunan bir soruşturma evrakındaki bilgilerin haber yapıldığı, haber tarihinde soruşturmanın devam ettiği ve davacı hakkında düzenlenmiş bir iddianame bulunmadığı dikkate alındığında özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı ve bu şekilde hukuka aykırılık unsurunun gerçekleştiği açıktır. Hâl böyle olunca; dava konusu haber nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu kabul eden direnme kararı yerindedir...Ancak, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

.." gerekçesiyle direnme uygun olduğundan, davalılar vekilinin tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberin ihbar mektubunun yazıya dökülmesinden ibaret olduğunu, haberde aktarım dışında eleştiri ve yoruma yer verilmediğini, basının kamuoyunu bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirdiğini, aktarılmasında kamu yararı bulunduğunu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, haberin yapıldığı dönemde ergenekon operasyonunun gündemde olduğunu, güncel bir konu ile ilgili haber yapıldığını, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğuna dair gerekçenin yerinde olmadığını belirtmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Star Gazetesinin 06.07.2009 tarihli nüshasının 1 inci sayfasında "Albayın Cunta Bağlantıları'' başlığıyla ve devam eden 15 inci sayfasında ''E-postada tüyler ürperten iddialar... Cuntadaki kod adı XX... Tüm proje politikalar Çiçek'in elinden geçiyor... Dostlar için çürük raporu aldı..., cuntanın projelerini hazırlıyor'' ara başlıkları ile verilen haber nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49 ncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması kanunda açıkça yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle takdir edilen tazminatın tarafların sıfatı, olay tarihi ve olayın gelişimi birlikte gözetildiğinde miktar olarak uygun bulunmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18264, Karar No: 2014/5553, Tarih: 01.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18264 E.  ,  2014/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

4. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2013/18264

KARAR NO : 2014/5553

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Pendik 2.AHM)

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/438-2012/535

.

Davacı E.M.Nükleer Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat N. E. tarafından, davalılar G.. Y.. vdl. aleyhine 24/08/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı G.. Y.. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat A.D.ile karşı taraftan davacı vekili Avukat E. S. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava; rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan G.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/145-2008/442 Esas-Karar sayılı ilamı ile H.Ö. T. tarafından, S.Arar İnşaat Mak. San. Tic. Ltd. Şti., E. Endüstriyel Röntgen Kontrol San. Tic. Ltd. Şti., M.. Y.., G.. Y.., Montrol Nükleer Ürünler Tic. San. A.Ş., O. K.aleyhinde açılan maddi ve manevi tazminat davasının yargılaması sonunda, S.Arar İnşaat Mak. San. Tic. Ltd. Şti. Aleyhinde açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalılar M.. Y.., G.. Y.., Orhan Karahasanoğlu aleyhinde açılan davanın atiye terk edilmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, E.Endüstriyel Röntgen Kontrol San. Tic. Ltd. Şti. ve kendisi M. Nükleer Ürünler Tic. San. A.Ş. aleyhinde 69.540,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verildiğini, ilamın Kartal 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/98 sayılı takip dosyası ile takibe konulduğunu, tazminatın işlemiş faizi, yargılama giderleri ile birlikte 564.733,53 TL ödeme yaptığını, bu tutarın 6/8 oranına isabet eden 423.550,14 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan kusurları oranında tahsilini istemiştir.

Davalı G.. Y.., davacının çalışanının ağır kusuru ile neden olduğu olayda kendisinin de yaralandığını, rücuya esas mahkeme dosyasında kendisi aleyhinde bir karar verilmediğini, olay ile ilgili kendi açtığı davalarda kusursuz olduğunun tespit edildiğini bildirerek davanın kendisi yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı G.. Y.., davacının çalışanının ağır kusuru ile neden olduğu olayda kendisinin de yaralandığını, rücuya esas mahkeme dosyasında kendisi aleyhinde bir karar verilmediğini, olay ile ilgili kendi açtığı davalarda kusursuz olduğunun tespit edildiğini bildirerek davanın kendisi yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı E. Endüstriyel Röntgen Kontrol San. Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinde kayıtlı olan adresi sorulmuş, 23/11/2010 günlü Ticaret Sicil Müdürlüğü cevabında şirketin 24/06/1995/559 sayılı kanun hükmünde kararname ile 03/06/1998/4366 sayılı yasa gereği 01/01/1999 tarihinde münfesih olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin dava tarihinden önce tasfiye edildiği gerekçesi ile şirket yönünden davanın reddine, davalılar G.. Y.. ve M.. Y.. yönünden bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 439. maddesinde “Şirketin diğer bir şirketle birleşmesi, bir limited şirket şekline çevrilmesi veya bir amme hükmi şahsı tarafından devralınması halleri hariç olmak üzere, infisah eden şirket tasfiye haline girer.

Tasfiye haline giren şirket, pay sahipleriyle olan münasebetlerinde dahi, tasfiye sonuna kadar ve ehliyeti, 232 nci madde hükmü mahfuz olmak kaydiyle tasfiye gayesiyle mahdut olarak hükmi şahsiyetini muhafaza ve ticaret ünvanını (tasfiye halinde) ibaresini ilave suretiyle kullanmakta devam eder.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, Ticaret Sicil Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre davalı şirketin, münfesih olduğu anlaşıldığından tasfiye haline girdiği anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan kanun hükmünün ikinci fıkrasında tasfiye halinde şirketin tasfiye gayesiyle sınırlı olmak üzere hükmü şahsiyetinin devam edeceği bildirilmekte olduğuna göre, tasfiye sona erene kadar davalı şirketin tüzel kişiliğe sahip olduğu sonucuna varılmalıdır.

Şu durumda, dava dilekçesinin davalı şirkete tebliği sağlanarak usulüne uygun yargılama yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş olması isabetli olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı G.. Y..'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı şirket yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı G.. Y..'a yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/5809, Karar No: 2014/14124, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5809 E.  ,  2014/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/344-2013/837

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10023, Karar No: 2014/8185, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10023 E.  ,  2014/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/982-2013/996

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın takibinin ve dolayısıyla hacizlerinin 17.03.2011 tarihinde düştüğünü, Antalya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3563 Esas sayılı takip dosyasında hazırlanan 03.09.2012 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunana pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, takip borçlusunu vefatı üzerine hacizli taşınmaz yönünden ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, zamanaşımının kesilmesine rağmen icra müdürünün sehven takibi düşürdüğünü, takibin yenilendiğini, bu nedenle hacizlerinin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre şikayet olunanın açtığı ortaklığın giderilmesi davasının zamanaşımını keseceği, şikayet olunanın haczinin ve takibinin ayakta olduğu, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili olduğunu belirten Av. F.. Y.. tarafından şikayetçi adına temyiz edilmiştir.

Şikayetçi vekili olarak vekaletnamesi olan Av. E. Ç.'in vekaletten azledildiği ya da istifa ettiğine dair bir belgeye dosyada rastlanmadığı gibi, adı geçen avukat tarafından kararı temyiz eden Av. F.. Y..'a verilmiş vekaletname ya da yetki belgesine de rastlanmamıştır.

Dairemizin 29.04.2014 tarihli geri çevirme kararı ile, kararı şikayetçi adına temyiz eden Av. F.. Y..'a şikayetçi tarafından verilmiş bir vekaletnamenin sunulması istenmiş ise de geri çevirme ilamını tebliğ alan Av. F.. Y.. tarafından vekaletname sunulmamıştır.

Yine aynı geri çevirme kararı gereği bu defa Av. E. Ç.'e, diğer avukat tarafından verilen temyiz dilekçesini benimseyip benimsemediği hususunda beyanda bulunması için tebligat çıkarılmış ise de, adı geçen vekilce temyiz dilekçesinin benimsenip benimsenmediği hususunda bir dilekçe sunulmamıştır.

Şikayetçi vekili olarak vekaletnamesi bulunmayan Av. F.. Y.. tarafından yapılan işlemler ve temyiz istemi geçersiz olacağından adı geçen avukatın hükmü temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi adına hükmü temyiz eden Av. F.. Y..'ın HMK'nın 77/1. maddesi uyarınca HÜKMÜ TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3063, Karar No: 2012/6030, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3063 E.  ,  2012/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ...'ne iadesine 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7571, Karar No: 2007/8499, Tarih: 21.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/7571 E.  ,  2007/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası

suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \*27.03.2007 günü taraflar tebligata rağmen gelmediler.İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*hükmün her iki davalı hakkında kurulduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.05.200

SONUÇ: BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6002, Karar No: 2006/9248, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6002 E.  ,  2006/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yazılı "alınması gerekli 12,20 YTL. harçtan peşin alınan 11,20 YTL. harcın mahsubu ile bakiye 1,00 YTL. harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcüklerinin metinden çıkartılmasına, yerine "Davacı İdare karar harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/557, Karar No: 2019/7016, Tarih: 12.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/557 E.  ,  2019/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Bölge adliye mahkemesi kararının davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyanda bulunan kimse sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir. Bu haliyle davalı erkeğe yapılan bölge adliye mahkemesi kararının tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı erkeğe bölge adliye mahkemesi kararının tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenmek suretiyle gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2019 (Çar.)