muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6504, Karar No: 2025/3637, Tarih: 18.03.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vaziyet planı ile zemindeki yerleşim arasında uyumsuzluk olduğunu, bu uyumsuzluğun tüm taşınmazları etkilediğini, davanın parseldeki tüm maliklere karşı açılması ve yıkım kararı talep ediliyorsa tüm maliklerin davaya dahil edilmesi gerektiğini, 1996 yılında dava konusu duvar ilgili davalılar aleyhine açılan davada ret kararı verildiğini, mahkemece bunun dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, mevcut vaziyet planının iptaline yönelik dava açmaları için süre verilmediğini, bilirkişi raporunun eksik, hatalı, dayanaksız, soyut hüküm kurmaya elverişli olmadığını, tarafların ortak alanlarının tespitinin yapılmaması ve krokide gösterilmemesinin hatalı olduğunu, parselin tamamının hukuk ve fiziki durumunun incelenip ölçülmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin aynı parsel içerisinde yer aldığı, vaziyet planında bu bağımsız bölümleri ayıran duvar bulunduğu, söz konusu duvarın mimari proje ekinde yer alan vaziyet planı ile uyumsuz olduğu ve 7 nolu bağımsız bölümün vaziyet planında gösterilen arsa payı içerisinde kaldığı, kapladığı alanın 14,09 m² olduğu, davalı tarafından vaziyet planı ile zemindeki yerleşim unsurları arasında uyumsuzluk bulunduğu, bunun tüm taşınmazları etkilediği, davanın diğer kat maliklerine de ihbarı gerektiği, daha önce davacının kardeşi tarafından açılan davanın retle sonuçlandığı, parselin tamamının hukuki ve fiziki durumunun incelenip ölçülmesi gerektiği ve tüm taşınmaz maliklerinin davaya dahili gerektiği gibi itirazlarda bulunulmuş ise de eldeki davada tapu kayıtları itibari ile 01.05.1987 tarihinde yönetim planına işlenerek kat mülkiyetine geçildiği, taşınmazların vaziyet planı ve mimari projesinin bulunduğu belirgin olup eldeki davanın konusu itibari ile taleple bağlı kalınarak değerlendirme yapılacağı, buna dayanılarak mahkemece davalının tasarrufundaki duvarın vaziyet planı ve mimari proje uyarınca davacının arsa payına tecavüzü olup olmadığı ile ilgili taleple bağlı kalınarak yargılama yapılması ve karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı, davalının kendi arsa payına vaki müdahalede bulunulması halinde davacı gibi hukuk zemininde hak arayışına engel bulunmadığı gibi davalı da benzeri yol ve yöntemle talepte bulunabileceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince kat malikleri ana gayrimenkulün mimari durumunu, güzellik ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup ana taşınmazda mimari projede değişiklik yapılmasını gerektirecek hususlarda tüm kat maliklerinin oybirliğiyle bu değişiklik projesine onay vermesi ve projenin de belediye tarafından onaylanması gerekir. Yargıtay uygulamalarında kat maliklerinden birinin açabileceği bir davada binanın ilk inşası sırasında yapılmış olan projeye aykırılıkların eski hale getirilmesinin istenmesi halinde bu projeye aykırılıklar ortak yerde bulunuyorsa eski hale getirilmeden kendisinin de sorumlu olacağı, keza gerek bağımsız bölümde gerek ortak yerlerdeki binanın ilk inşası sırasında yapılmış bulunan projeye aykırılığın eski hale getirilmesi binanın statiğine olumsuz etkide bulunuyorsa kat malikinin bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmektedir.

3. Dosya kapsamından; dava konusu vaziyet planına aykırı yapıldığı iddia edilen ihata duvarının, binanın ilk inşası sırasında mevcut olduğu davalılar tarafından iddia edildiğinden, Mahkemece yeniden konusunda uzman bilirkişilerden oluşan heyetten alınacak bilirkişi raporu ile dava konusu duvarın bina ilk inşaa edildiği tarihte mi yapıldığı, sonradan mı yapıldığı hususunun ayrıntılı olarak araştırılması, yapılacak araştırma ve sonucunda alınacak rapora göre dava konusu duvarın ilk inşaası sırasında projeye aykırı olarak yapıldığının anlaşılması durumunda ise binanın ilk inşaası sırasında yapılan ortak yerlerle ilgili projeye aykırılığın eski hale getirme masraflarından ve bunun verdiği zararın giderilmesinden davacı da dahil ana taşınmazdaki tüm bağımsız bölüm malikleri arsa payları oranında sorumlu olacağından ve mahkemece verilecek karar tüm bağımsız bölüm maliklerinin hukukunu etkilediğinden, dava konusu anataşınmazdaki tüm bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanması gerektiğinin gözetilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1996/455 Esas sayılı dosyasında, dava dışı 10 nolu bağımsız bölüm maliki tarafından dosya davalıları 11 nolu bağımsız bölüm maliklerine karşı bağımsız bölümlerin sınırlarını ayıran duvarın tecavüzlü olduğu iddiası ile müdahalenin meni ve eski hale getirilmesi davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın ilgili Belediyeden gelen vaziyet planı ile Tapu Müdürlüğünden gelen vaziyet planının birbiriyle çakışmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, dava konusu taşınmaza ait vaziyet planının ilgili Belediye ve Tapu Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmaza ait yönetim planında ekli vaziyet planına göre ortak alan olan bahçenin bağımsız bölümlere taş duvar, çit, maki türü elamanlar ile ayrılarak kullanımının özgülendiği ve yönetim planına ekli vaziyet planı da bulunduğu gözetilerek tüm bahsi geçen vaziyet planlarının çakıştırılarak, uyumsuzluk olması durumunda ilgili Belediyeden gelen vaziyet planına itibar edilmesi ve mevcut durumda bulunan ihata duvarının yönetim planı ile davacının kullanımına özgülenen alana müdahale niteliğinde olup olmadığının tespiti ile alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcı ve temyize başvurma harcının davalılara iadesine,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcı ve temyize başvurma harcının davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19368, Karar No: 2014/20977, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19368 E.  ,  2014/20977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar ...vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12028, Karar No: 2010/10964, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12028 E.  ,  2010/10964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılar Abdulkadir ve Rabia için açılan maddi tazminat davasının reddine,davacı ... için 17.579,73 TL maddi tazminat ile 5,000,00 TL manevi tazminatın 12/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı Abdulkadir ve Rabia için 2,500,00 er TL manevi tazminatın 12/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazla istemlerin reddine, karar verilmiştir.

Davacıların eşi ve babası sigortalı ... 'ın öldüğü iş kazasında sigortalının % 30, davalı işverenin % 70 oranında kusurlu olduğu, davalı işverence, davacı ... adına açılan yardım hesabına 18.550.00 TL'nın 27.05.2005 tarihinde yatırıldığı, dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bir çok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu suretle borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir. İbranamenin kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış olan ödeme ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ibranameden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, açık oransızlığın bulunduğu durumlarda ise anılan belge ibraname değil ancak makbuz niteliğindedir. Bu yön ise, ibranamenin verildiği tarih gözönünde tutularak işçinin gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır.

Somut olayda, davalı işverence davacı ... adına açılan yardım hesabına 27.05.2005 tarihinde yatırılan 18.550.00 TL'nın davalı Belediyece mi karşılandığı yoksa yardım kampanyası sonucu belediye çalışanları ile vatandaşlardan mı toplandığı araştırılmayarak eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davalı işverence davacı ... adına açılan yardım hesabına 27.05.2005 tarihinde yatırılan 18.550.00 TL'nın davalı Belediyece mi karşılandığı yoksa yardım kampanyası sonucu belediye çalışanları ile vatandaşlardan mı toplandığı araştırılmayarak eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacı ... adına açılan yardım hesabına 27.05.2005 tarihinde yatırılan 18.550.00 TL'nın davalı Belediyece mi karşılandığı yoksa yardım kampanyası sonucu belediye çalışanları ile vatandaşlardan mı toplandığını araştırmak, ödemenin davalı Belediyece yapıldığının tesbiti halinde,ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmek, açık oransızlığın bulunması durumunda, ödenen miktarı "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve ödenen tutarın ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davacı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararının karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek,açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise maddi tazminat talebinin reddine karar vermek,

Yapılan ödemenin Belediyece yapılmadığının tespiti halinde ise verilen kararı davacının temyiz etmediği dikkate alınarak, davalı yönünden usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek, karar tarihine en yakın verilere göre yeniden hesap raporu alarak, ilk hesap raporunda tesbit edilen miktarı geçmeyecek şekilde, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32211, Karar No: 2012/40029, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32211 E.  ,  2012/40029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13380, Karar No: 2017/176, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13380 E.  ,  2017/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14733, Karar No: 2014/15585, Tarih: 25.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14733 E.  ,  2014/15585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu gerivermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.