muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37777, Karar No: 2014/3991, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37777 E.  ,  2014/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3035, Karar No: 2015/17951, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3035 E.  ,  2015/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2010/183-2014/277

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar kayyımı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S. A. vd. kayyımı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, davalı S.. A.. kayyımı temyiz harcını yatırmadığından HUMK'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca muhtıra tebliğ edildiği, muhtıranın adı geçen davalıya usulüne uygun tebliğ edildiği, buna rağmen süresinde temyiz harcının yatırılmadığı anlaşıldığından davalı S. A. kayyımının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3470, Karar No: 2022/337, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3470 E.  ,  2022/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu ... Alüminyum ve Profil Kapı Pencere Sistemlerinin yüklenici konumunda bulunduğu sözleşme gereği Gelendost Kırevler Mahallesinde bulunan spor salonunun çatı kaplama işinin yapılması için iskele kurulumu esnasında, iskelenin devrilmesiyle, 6,5 metre yükseklikten aşağı düşen sanığın götürü ücret biçiminde anlaştığı ustabaşı ...'in işçisi olan ...'un ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, müteahhit çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde müteaahhitlik mesleğini icrasında bulunmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 6. maddesinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24484, Karar No: 2023/8528, Tarih: 08.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24484 E.  ,  2023/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; hükmolunan cezanın miktarına göre 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan temyiz incelemesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2009/563 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma, kasten yaralama, tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53, 149/1-a,h, 53, 63, 106/1-2-a, 53 ve 6136 Sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2010 tarihli ve 2009/29 Esas, 2010/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan beraat; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası, tehdit suçundan 106/2-a maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2010 tarihli ve 2009/29 Esas, 2010/222 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (6). Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2018/2965 Esas, 2020/3424 Karar sayılı kararı ile;

''I-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

''I-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 53 üncü maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4 üncü maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02.05.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III. Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yağma suçundan verilen beraat kararı ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesine gelince;

III. Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yağma suçundan verilen beraat kararı ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 20.00 sıralarında katılan ... ile temyiz dışı bırakılan ...'ün buluştukları ve katılana ait otomobil ile mezarlık tarafına doğru gittikleri, burada yaklaşık 1 saat kadar oturarak bira içtikleri, bu sırada ...'ün bir kaç kez telefon görüşmesi yaptığı ve ...'a arayanın aynı evde birlikte yaşadığı ... olduğunu ve gitmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine ...'ın, ...'ü evine bırakmak için otomobili ile saat 21.30 sıralarında seyir halinde iken ...'ün uyarması üzerine durduğu ve yolun kenarında beklemekte olan sanık ...'u otomobiline aldığı, ...'un otomobilin şoför koltuğunun arkasındaki koltuğa oturduğu ve ...'a "Sen benim nişanlımı nasıl gezdirirsin" dediği, ...'ın "Daha önceden tanışıklığımız var" demesi üzerine ...'e "Bunu tanıyor musun, daha önceden beraber gezdiniz mi" diye sorduğu, ...'ün "Yoktur" demesi üzerine belinden çıkarttığı tabancayı katılanın boğazına dayayarak "Biz doğuluyuz, sizi burada yaşatmam"diyerek katılanın sağ bacağına bir el ateş edip, kemik kırığına yol açacak şekilde yaraladığı ve katılanın belinde takılı kılıf içindeki cep telefonu ile pantolonun cebindeki 20 TL'yi alarak otomobilden ... ile birlikte indiği, söz konusu cep telefonunun 26.11.2008 tarihinde ...’ün bir süre kiracı olarak oturmuş olduğu evin garajında bulunarak emniyete teslim edildiği olayda; sanığın sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/455 Esas, 2021/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 62 nci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Söz konusu telefonun olay tarihindeki değeri göz önünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanması gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Söz konusu telefonun olay tarihindeki değeri göz önünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanması gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 20.00 sıralarında katılan ... ile temyiz dışı bırakılan ...'ün buluştukları ve katılana ait otomobil ile mezarlık tarafına doğru gittikleri, burada yaklaşık 1 saat kadar oturarak bira içtikleri, bu sırada ...'ün bir kaç kez telefon görüşmesi yaptığı ve ...'a arayanın aynı evde birlikte yaşadığı ... olduğunu ve gitmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine ...'ın, ...'ü evine bırakmak için otomobili ile saat 21.30 sıralarında seyir halinde iken ...'ün uyarması üzerine durduğu ve yolun kenarında beklemekte olan sanık ...'u otomobiline aldığı, ...'un otomobilin şoför koltuğunun arkasındaki koltuğa oturduğu ve ...'a "Sen benim nişanlımı nasıl gezdirirsin" dediği, ...'ın "Daha önceden tanışıklığımız var" demesi üzerine ...'e "Bunu tanıyor musun, daha önceden beraber gezdiniz mi" diye sorduğu, ...'ün "Yoktur" demesi üzerine belinden çıkarttığı tabancayı katılanın boğazına dayayarak "Biz doğuluyuz, sizi burada yaşatmam" diyerek katılanın sağ bacağına bir el ateş edip, kemik kırığına yol açacak şekilde yaraladığı ve katılanın belinde takılı kılıf içindeki cep telefonu ile pantolonun cebindeki 20 TL parayı alarak otomobilden ... ile birlikte indiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın yaralanmasına ilişkin adli tıp raporu dosya içerisinde bulunmaktadır.

3. 03.05.2008 tarihli olay yeri inceleme raporu dosya içerisine eklidir.

4. Tanık E.Y'nin katılanı destekler mahiyette beyanda bulunduğu görülmüştür.

5. Suça konu cep telefonunun temyiz dışı bırakılan ...’ün bir süre kiracı olarak oturmuş olduğu evin garajında 26.11.2008 tarihinde bulunarak emniyete teslim edildiğine ilişkin tutanak dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Mahkumiyeti İçin Yeterli Delil Bulunmayıp Sanık Hakkında Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılan'ın aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı ve tutarları iddiaları, bu iddiaları doğrulayan 12.05.2008 tarihli adli tıp raporu, olay yeri inceleme raporu, tanık E.Y'nin ifadesi ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 150/2. Maddesinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

2. Sanık Hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 150/2. Maddesinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen değer azlığının, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanması halinde mümkündür. Somut olayda sanığın kastını sınırlamadan mağdurdan zorla para ve cep telefonunu almaya yönelik eylemi nedeniyle belirlenen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/455 Esas, 2021/349 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3621, Karar No: 2022/4668, Tarih: 13.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3621 E.  ,  2022/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Davacının tazminat talebinin kısmen ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 27.04.2017 tarihli,2017/1369 Esas - 2017/1449 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/863 Esas – 2015/1019 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme suçundan 13.08.2015 - 01.09.2015 tarihleri arasında 19 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davalı vekilinin, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 05.10.2017 tarihinde tebliği üzerine 12.10.2017 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Davacının 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 633,65 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın dava itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, davalı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, vekalet ücretinin fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 27.04.2017 tarihli, 2017/1369 Esas - 2017/1449 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 13.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9986, Karar No: 2022/1001, Tarih: 26.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9986 E.  ,  2022/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce gerekçeli kararın tescile ve ödemeye ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Manisa İli, Turgutlu İlçesi, Sinirli Mahallesi, 1584 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelinin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın tescile ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Faiz başlangıç tarihinin 21.03.2019 tarihi olarak belirtilmesi gerekirken 20.03.2018 olarak belirtilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2021/440E-1260K sayılı ilamının (B) harfli bölümünün 8 numaralı bendindeki (20.03.2018) tarihinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (21.03.2019) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.