muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14096, Karar No: 2023/21814, Tarih: 02.10.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurlar ve katılanın aşamalarda istikrarlı anlatımları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıklarına ilişkin adli raporları, tanık beyanları, 09.07.2015 tarihli olayın polis merkezinde meydana gelen kısmına ilişkin tutanak, sanığın aşamalardaki samimi ikrarı karşısında, sanığın trafikte tartıştığı mağdurları kendisine ait ses tabancasının kabzasıyla yaraladığı, polis merkezinde polis memuru katılanın görev silahını çekip aldığı ve sonrasında geri almak için çıkan arbedede katılanı yaralamak suretiyle görevini yaptırmamak için direndiği, ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2408, Karar No: 2018/7906, Tarih: 05.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2408 E.  ,  2018/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı istemi:

Dava,... sigorta sicil numarası ile bildirilen hizmetlerin davacıya ait olduğunun ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01/03/1977 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı cevabı :

Davalı Kurum,... sigorta sicil numarasının baba adı ...doğum tarihi 1961 olan farklı bir sigortalıya ait olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple bu sigorta sicil numarasındaki hizmetlerin davacının diğer hizmetleri ile birleştirilemediğini, yapılan işlemlerin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince,davanın kabulü ile, ... sicil numarasıyla 01/01/1977 tarihi itibari ile işe başladığı 20113 sicil sayılı işyerinden hizmet kuruma bildirilen ... isimli kişinin davacı olduğuna, bildirgedeki ...olan baba adının ... ve doğum tarihinin 1960 olduğunun tespitine, bu sicil numarasıyla çalışmaların davacıya ait olduğunun ve sigorta başlangıç tarihinin talep gibi 01/03/1977 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davalı vekili, tespiti istenen başlangıç tarihli çalışmanın davacı tarafla hiç bir kimlik bilgisinin uyuşmadığını belirtmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İstinaf Başvurusu;

Davalı vekili, tespiti istenen başlangıç tarihli çalışmanın davacı tarafla hiç bir kimlik bilgisinin uyuşmadığını belirtmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince,‘somut olayda, davacı ..., ... ... oğlu, ..., 27/02/1960 doğumlu olup dava edilen işe giriş bildirgesinde ise ..., ...oğlu, 1961 ... doğumlu olarak gösterilmiş olup, bu işverenle bağlantısı olduğu dosya kapsamından anlaşılan ... Enerji Koll.Şti nezdinde her iki kimlik bilgilerinin bulunduğu çok sayıda işe giriş bildirgesi olduğu, dava dışı işyerinde 1977 yılında çalışmış olan kişilerden ... ve ...'ın ölmüş olduğu, ...'in ise kimlik ve açık adres bilgilerine ulaşılamadığı, dönem bordrosunda bulunan diğer kişinin ... olduğu, ilk derece mahkemesince beyanına başvurulan ... ...'un işyeriyle bağlantılı olduğu ve davacıyı işe aldığı yönünde beyanda bulunduğu, beyanına başvurulan tüm tanıkların işyerinde çalışan kişinin davacı olduğu baba adının ...olarak bilindiği, davacıdan başka aynı ad soyadlı başka kişiyi tanımadıklarını ifade ettikleri, ilgili nüfus müdürlüğünden yapılan araştırmada ...oğlu 1961 doğumlu ... isimli kişi olmadığının bildirildiği, kurumdan sorulduğunda ...oğlu 1961 doğumlu ... isimli bir kişinin olmadığının bildirildiği ... sigorta sicil numarasıyla yapılan çalışmanın ve işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğu, çalışma tarihi itibariyle yasalarda sigortalılık başlangıcı bakımından 18 yaş zorunluluğu bulunmadığından, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz ;

Davalı SGK vekili, ... sigorta sicil numaralı ..., baba adı ..., 1961 doğumlu olup davacı ile kimlik bilgilerinin hiç tutmadığı, bu sebeple birleştirme yapılmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ... tarafından ,... sigorta sicil numarasının baba adı ...1961 doğumlu başka bir ...’e ait olduğu bu nedenle diğer sigorta sicil numaralarındaki hizmetlerin birleştirildiği,ama bu sicil numarasının birleştirilmediğinin davacıya bildirildiği, davacının 27.02.1960 ... doğumlu olup baba adının Orhan ... ,.../... nüfusuna kayıtlı olduğu,Nüfus Müdürlüğünün 18.06.2016 tarihli yazısı ile mernis kayıtlarında, ...oğlu 1961 d.lu ... isiminde herhangi bir kişi kaydının bulunmadığının belirtildiği, 01.01.1977 başlama tarihli bildirgenin... ilinden... ... adlı iş veren tarafından 20113 iş yeri sicil numarası ile kuruma bildirildiği, sigorta sicil numarasının ... olarak gösterildiği, sigortalı isminin ..., baba adının ...,doğum yerinin ... doğum tarihinin 1961 olarak gösterildiği, başka kimlik bilgisi ,fotoğraf,imza bulunmadığı ,01.01.1977 tarihli İşe giriş bildirgesinin 1977 yılı serilerinden olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

... Enerji Kollektif şirketinden ... adına ... sigorta sicil no ile verilen birden fazla işe giriş bildirgesinde baba adı ...ve doğum tarihinin 1961 olarak belirtildiği , 12432390 sicil numarasının kullanıldığı ... adına verilen birden fazla bildirgede ise davacının kimlik bilgilerinin yazıldığı görülmektedir.

Davacının ... sicil numarası ile 20113 sicil sayılı ... Enerji kolektif şirketinden bildirilen hizmetinin ait olduğu iş yeri 1977/1 dönem bordroları getirtilmiş bordrolu çalışanların ..., ... ve ... olduğu, ... ve ...'ın ölü oldukları, ...'in ise 30.08.1987 tarihinden sonra çalışması bulunmadığından TC kimlik numarası ve adresinin tespit edilemediği bildirilmiştir.

Davacı tanıkları ... elektrik şirketinde davacı ile birlikte 1970 li yıllarda çalıştıklarını, baba adını ...olarak bildiklerini, davacının trafo montajlarında çalıştığını,hat çektiğini, babasının adını ...olarak bildiklerini, aynı isimde başka bir çalışan olmadığını beyan etmiştir.

Bu tür aidiyet davaları kamu düzeni ile ilgili olduğundan çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delilerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600 E, 2007/604 K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden tüm Türkiye’de işe giriş bildirgesinde belirtilen kimlik bilgileri ile kayıtlı ( baba adı ...,doğum tarihi 1961,doğum yeri ... olan ve ... nüfusuna kayıtlı) bir kişi olup olmadığı sormak , ... numarası ile ... Enerji Kollektif şirketinden ... adına verilen 02.10.1989 tarihli bildirgede ve 20.04.1989 tarihli bildirge, 07.08.1989 tarihli bildirge, 20.02.1989 tarihli bildirge, 01.06.1978 tarihli bildirge, 01.07.1987 tarihli bildirge, 15.11.1985 tarihli bildirge, 07.09.1987 tarihli,10.06.1989 tarihli,01.06.1979 tarihli bildirgede belirtilen iş yerlerinin sicil numaralarını belirterek, dönem bordrolarını Kurumdan istemek, dönem bordrolarından seçilecek tanıkları davacı ile yüzleştirerek birlikte çalıştıkları kişinin davacı olup olmadığı ,işyerinde davacı dışında ... isimli çalışan bulunup bulunmadığı konusunda beyanlarına başvurmak, zabıta marifetiyle davacının nüfusa kayıtlı olduğu yerde araştırma yapılarak davacı dışında ... ismiyle tanınan kişi olup olmadığını araştırmak, tüm deliller bir arada değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince ortaya konulduktan sonra karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesinin kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2676, Karar No: 2015/7811, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2676 E.  ,  2015/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı takip dosyasında 16.05.2007 tarihinde borçlunun miras hissesine istinaden taşınmazlara haciz konulduğunu, sonrasında kamulaştırma bedelinin İcra Müdürlüğü hesabına aktarıldığını, İcra Müdürlüğünün, Vergi Dairesi ile aralarında garameten parayı paylaştırarak davaya konu sıra cetvelini hazırladığını, ancak vergi dairesinin taşınmazlar üzerinde haczinin bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tapu kayıt suretlerinden paraya çevrilen parseller üzerinde değişik icra müdürlüklerince haciz konulduğunun anlaşıldığı, ...İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyasının 16.05.2007 tarih ve ... yevmiye numaralı haciz işlemi ile ilk sırayı aldığı, Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ise haczinin bulunmadığı gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptali ile 13.665,87 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Borçluya ait mahcuzun satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. İcra Mahkemesi'ne yapılacak şikayet sadece alacağın sırasıyla sınırlı olmayıp, İcra ve İflas Kanunu’nun sıra cetveli düzenlenirken uygulamasını emrettiği hükümlere de ilişkin ise bu konuya yönelik itirazların da icra mahkemesinde ileri sürülmesi gerekir.

Somut olayda, davacı vekili, davalı vergi dairesinin taşınmazlar üzerinde haczinin bulunmadığını belirterek, sıra cetvelinde pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür. Bu durumda, davalı Vergi Dairesi'nin alacağının esasına yönelik bir itirazı n bulunmadığı ve uyuşmazlığın davalının usulüne uygun bir haczinin bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, dolayısıyla talebin sıraya yönelik olması nedeniyle şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek, yargılama görevinin İcra Mahkemesi'ne ait olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38729, Karar No: 2012/1915, Tarih: 02.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/38729 E.  ,  2012/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 21.05.2009 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 02.06.2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.madesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14049, Karar No: 2017/99, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14049 E.  ,  2017/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6863, Karar No: 2012/13169, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6863 E.  ,  2012/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6319, Karar No: 2014/24034, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6319 E.  ,  2014/24034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 391 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1687, Karar No: 2025/3343, Tarih: 05.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/1687 E.  ,  2025/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/286 E., 2021/493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/270 E., 2020/13 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin hükmün CMK'nın 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3. maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suçun "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

c. Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi yerine gerekçeli karar başlığında "15.08.2016" olarak yazılması

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.