muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16824, Karar No: 2014/2127, Tarih: 11.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16824 E.  ,  2014/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 01/07/2013 gün ve 2013/9872-2013/12633 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın, davalı ... .... yönünden husumet yokluğundan, davalı ... yönünden ise esastan reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar tarafından temyizi üzerine dairece davalı .......'a yönelik temyiz itirazları reddedilmiş, diğer davalı yönünden bozulmuş; davacıların, davalı ... ... yönünden karar düzeltme itirazları üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davacılar, davalı ... ...'a ait benzin istasyonunun önüne dolgu yapılmasından dolayı yolda su birikintisi oluştuğunu, bu nedenle meydana gelen trafik kazası sonucu yakınlarını kaybettiklerini belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararların tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, olay tarihi itibariyle sahibi olmadığı benzin istasyonunu sonradan devralan davalı .......'a husumet düşmeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Bir mamelekin ve işletmenin devralınmasını düzenleyen 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesine göre devir alan şirket, devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanunu'nun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün yasa hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. Bu nedenle söz konusu müteselsil borç yasa hükmünden (Borçlar Kanunu md. 179'dan) doğduğundan, teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Burada belirtilen sorumluluğun zamanı "devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun naklinin kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu'nun 173. ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi bu kurala bir istisna getirmiş, alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş

olup, bu iki yıl (muaccel borçlar için ) devrin, alacaklılara ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.2001 gün ve E:2001/21-1030, K:2001/1077 sayılı kararı).

Açıklanan bu yasal kurallar somut olayımıza uygulandığında, dava dışı .....'ın benzin istasyonunun sahibi olduğu dönemde, 29.05.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların yakını hayatını kaybetmiş, kazanın meydana gelmesine benzin istasyonunun önünden geçen yola dolgu malzemesi dökülmesinden dolayı oluşan su birikintisinin neden olduğu belirlenmiş ve ceza yargılaması sonucu dava dışı Sevdin Çaldır “taksirle ölüme neden olmak” suçundan cezalandırılmış, bu şahsın işlettiği benzin istasyonu 29.08.2011 tarihinde aktif ve pasifleri ile birlikte davalı ......'a devrolmuş, söz konusu devir ilan edilmemiş ve dava 28.05.2012 tarihinde davalı aleyhine açılmıştır.

Şu halde, ortada Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi hükmüne göre müteselsil bir borcun varlığı söz konusudur. Devreden dava dışı ...., devralan davalı ... ... ile birlikte devrin ilanından itibaren iki yıl süreyle müteselsilen sorumludur. Mahkemece, olay tarihinde işletme sahibi olan dava dışı şahsın, bu işletmenin faaliyetine son vermeden işletme hakkını davalıya devrettiği, devrin ilanının ise yapılmadığı, davacının müteselsil borçlulardan biri veya diğeri aleyhine dava açmakta serbest olduğu gözetilerek, davalının devralan işletme sahibi olarak sorumluluğunun irdelenmesi gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, davacıların davalı .......'a yönelik temyiz itirazları reddedildiğinden karar onanmış bulunduğundan davacıların karar düzeltme istemleri HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli karar gösterilen nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacıların karar düzeltme istemlerinin yukarıda açıklanan nedenle kabulüne; Dairemizin 01/07/2013 gün ve 2013/9872 Esas, 2013/12633 Karar sayılı kararının (1.) bendinin kaldırılmasına ve kararın yukarıda gösterilen nedenle de BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum 11/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2023/7444, Karar No: 2023/6343, Tarih: 16.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7444 E.  ,  2023/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/534 E., 2023/421 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/235 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/534 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Olay tarihinin belirsiz olduğu ve mağdurenin ifadelerindeki zaman kavramının tutarsız olduğuna, sanık ile mağdure arasında yaş konusunun konuşulmamış olduğuna, sanığın yaş konusunda hataya düştüğüne sanığın, mağdureyi on beş yaşından büyük olduğunu bilerek hareket ettiğinine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Sanık ... ile katılan ...'nın olay öncesinde ortak arkadaşları vasıtası ile tanıştıkları ve arkadaş oldukları, olay ve suç tarihi olan 2021 yılının Kasım ayında, sanığın mağduru mesajlaşma esnasında eve çağırdığı mağdurun da eve gittiği, evde mağdurun rızası ile bir kereye mahsus fiili livata sureti ile cinsel birliktelik yaşadıkları, ATK'nın 03/03/2022 tarihli raporunda; genital muayene bulgularına göre hymen intakt, eski veya yeni yırtık saptanmadığı, halen bakire olduğu, hymen yapısının esnek olmadığı, yırtılmaksızın ereksiyon halindeki penisin duhulüne müsait olmadığı, Anal muayenede sfinkter tonusu ve mukozası doğal bulunduğu, anal yoldan cinsel istismara uğradığına dair herhangi bir bulgu olmadığı ancak anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza veya sfinkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, mağdurun yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit ya da rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda anal sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu, lezyon oluşmadan da fiili livata eyleminin gerçekleşmiş olabileceği bu hususun adli tahkikat ile aydınlatılmasının uygun olacağının belirtildiği, olay tarihinde katılanın doğum raporuna ve nüfus kaydına göre 15 yaşını doldurmadığı 14 yaşının içerisinde olduğu, sanığın savunmasında katılanla yaşadığı cinsel ilişkiyi öncelikle kabul ettiği, mahkememiz huzurundaki savunmasında ise üzerine atılı suçu kabul etmediği, sanığın katılana yönelik eyleminin TCK'nın 103/1. maddesindeki "Basit Cinsel İstismar" suçunu mu yoksa TCK'nın 103/2. maddesindeki nitelikli cinsel istismar suçunu mu oluşturduğu hususunda mahkememizce yapılan değerlendirmeye göre katılanın tüm aşamalarda sanığın çağırdığı eve gittiğini, burada sanık ile fiili livata sureti ile rıza ile cinsel ilişkiye girdiğini belirttiği, istikrarlı beyanlarına göre sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük katılan ile vücuda organ sokmak suretiyle cinsel birliktelik yaşandığı konusunda mahkememizce de kanaat oluşmakla birlikte; katılanın tüm aşamalarda sanığın kendisinin 14 yaşında olduğunu bildiğini ve aralarında bu konu hakkında konuşma geçtiğini beyan etmesi, yine sanığın aşamalarda alınan beyanlarında sanığı okul kıyafetleri ile gördüğünü kaçıncı sınıfa gittiğini sorduğu şeklindeki kendi beyanlarında da mağdurun yaşının küçük olduğunu bildiği, sanığın mağdurenin yaşında hataya düşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı hususları göz önüne alınarak, sanık hakkında TCK m.30 gereği hata hükümlerinin uygulanması yoluna gidilmemiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/534 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18925, Karar No: 2012/22727, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18925 E.  ,  2012/22727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işe iade davasının lehine sonuçlandığını, sonrasında 6+4 tazminat, yıllık izin, yemek, scp teşvik primi, özel sağlık yardımı, kıdem-ihbar tazminatı farkı, garanti primi alacağı olmak üzere toplam 119.936,74 TL için icra takibine başladığını ancak davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Taralar arasında davacının SCP teşvik primi, Özel sağlık yardımı ve garanti primi alacağının olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere talep edilen bu alacak kalemlerinin ne şekilde hesaplandığı ve ödendiği hususunda netlik yoktur.

Bu sebeple taraflardan bu alacak kalemlerinin hangi kriterlere göre hesaplandığı ve ödendiği hususu sorularak ve ayrıca davalı vekilinin, davacının 1.362,76 TL sağlık primi alacağı olabileceğine ilişkin beyanı da dikkat alınarak tüm deliller yeniden değerlendirilip sonucuna göre gerekirse yeniden bilirkişi raporu alındıktan sonra hüküm kurulması gerekir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1079, Karar No: 2016/2536, Tarih: 17.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1079 E.  ,  2016/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekili ile müdafinin sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet ile; katılan vekilinin sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

II- Katılan vekili ile müdafinin sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet ile; katılan vekilinin sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

a) Sanık ...'ın, suça konu senetlerin, ölümünden önce hastane sahibi ... tarafından cirolanarak kendisine verildiğini, kendisinin de senetlerin sahte olduklarını bilmeden katılan bankaya tanık ... aracılığı ile gönderdiğini savunması, tanık ...'ün de soruşturma aşamasında alınan beyanında,.... vefatından bir hafta sonra sanık ....'ın kendisini odasına çağırdığını, odasına gititğinde odada sanık ...'ün de bulunduğunu, suça konu senetlerin sanık .... tarafından kendisine verildiğini ve bankaya götürmesinin istendiğini, ayrıca banka çalışanlarınca kendisine teslim edilecek olan senetleri de getirmesini istediğini, bunun üzerine kendisine teslim edilen senetleri bankaya götürüp teslim ettiğini, banka görevlilerince verilen senetleri de sanıklar ... ve ...'e teslim ettiğini, ayrıca suça konu senetlerin arkalarında hastane kaşesi üzerinde bulunan imzaların ölen ...'ün imzasına benzediğini belirtmesi, alınan ekspertiz raporları ile sanıklar ... ve ... hakkında imza incelemesi yapılmasına rağmen, sanık ... yönünden herhangi bir imza incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, suça konu senet asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmeleri suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, iğfal kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması halinde, suça konu senetlerdeki yazı, rakam ve imzaların sanık ... ve müteveffa .....'e aidiyetlerinin tespiti yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, yasaya aykırı,

b) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ..... gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur.

Yz.İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2015/7454, Karar No: 2015/7493, Tarih: 10.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7454 E.  ,  2015/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 5283 sayılı yasa kapsamında olmadığı için Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilmesi gerekirken davalı Bakanlığa devredildiğini, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından kendileri ve davalı Bakanlığa açılan dava sonucu kusurları olmadığı halde Vakıflar Genel Müdürlüğüne ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 8.641.498,82TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, tensiben karar verildiğinden davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tarafların, sermayesinin tamamının Devlete ait kuruluşlardan olduğu gerekçesiyle görevsizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın 3533 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimliğine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı kanunun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı kanun hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da yasanın 1.maddesinde sayılan kamu kurumlarından olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kurumlarından değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davacı SGK'nın, 20.5.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 5502 sayılı kanunun 1. maddesinde idari ve mali açıdan özerk, özel kanununda hüküm bulunmayan hallerde, özel hukuk hükümlerine tâbi kurum olduğu açıklandıktan sonra mali hükümlerin düzenlendiği, 33. maddesinde ise, kurumun merkezi yönetim bütçesinden başka gelirlerinin de bulunduğu açıklanmıştır. Bu durumda davacı SGK Başkanlığı, 3533 sayılı kanunda gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 10.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.