muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15101, Karar No: 2012/28198, Tarih: 26.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15101 E.  ,  2012/28198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.03.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece duruşmada tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda "taşınmaz üzerine aile konutu şerhinin konulmasına" ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde taraflara tebliğ edilen gerekçeli kararın hüküm bölümünde "taşınmazın üzerine aile konutu şerhinin konulmasına" şeklinde hüküm tesisi suretiyle tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kararla, taraflara tebliğ edilen gerekçeli kararın hüküm bölümünde çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/6979, Karar No: 2019/17829, Tarih: 05.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6979 E.  ,  2019/17829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında düzenlenmiş olan, dosya içinde mevcut bulunan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Özürlü Sağlık Kurulunun 27.07.2011 tarihli raporuna göre; sanığın IQ’sunun 64 olduğu ve hafif derecede mental retardasyon bulunduğu, %50 özürlü olduğunun belirtildiği, başka bir hırsızlık dosyasından alınan... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 07.06.2012 tarihli raporuna göre de; hafif derecede mental retardasyon bulunduğu, mevcut akıl zayıflığının şahsın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen azaltmış olduğu ve TCK’nın 32/2. maddesinden yararlanacağının belirtildiği, mevcut dosyadan alınan ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.07.2013 tarihli raporuna göre ise; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık ...’ın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda dosyada mevcut belirtilen tüm raporlar irdelenerek ve raporlar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, yargılama konusu olayda suç tarihinin 22/04/2013 olması karşısında sanık hakkında lehe olan kanunun uygulanması gerektiği ve buna göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağı, yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edinilerek cezası ertelenen sanığın suç tarihi itibariyle kayden sabıkasız olması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi ve suç nedeni ile oluşmuş bir zarar da bulunmaması karşısında, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu halde yalnızca "sanığın daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması" gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1628, Karar No: 2013/14688, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1628 E.  ,  2013/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıkların tutuklulukta ve gözetim altında kaldıkları sürelerin 5237 sayılı TCK'nın 63/1. maddesi yerine aynı yasanın 67. maddesi uyarınca verilen hapis cezalarından mahsubuna karar verilmesi ise, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında, sanıklar ... ve ... müdafiinin Baro tarafından atanmış olması nedeniyle müdafii yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıklardan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “Sanıkların müdafii olarak temsil ettiğinden Av. ...'ın 248 TL müdafii ücretinin sanıklardan alınarak Av. ...'a verilmesine” şeklindeki bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10402, Karar No: 2012/8336, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10402 E.  ,  2012/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Akboz Otomotiv San.ve Tic.A.Ş.'ne iadesine, 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12551, Karar No: 2021/5983, Tarih: 25.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/12551 E.  ,  2021/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler Katılan ... ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılan ...'ın... dershanesinin sahibi olduğu, dershane öğrencilerden tanık ...'ın dershane ücreti olarak suça konu borçlusu katılan ... olan 28/10/2009 tanzim, 21/02/2010 tediye tarihli 375,00 TL tutarındaki bonoyu verdiği, bononun vadesinde ödenmemesi üzerine katılan ... tarafından başlatılan icra takibine karşı bononun borçlusu katılan ...'ın imza itirazında bulunduğu, bilirkişi raporuna göre bonodaki yazı ve imzaların katılan ... eli ürünü olmadığı, tanık ...'ın suça konu bonoyu yanında çalıştığı sanık ...'den sekreterlik ücreti karşılığında aldığını beyan ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunmasında; suça konu bonoyu... partisi ... İlçe Başkanlığının elektrik işlerini yapması nedeniyle ilçe başkanı ...'tan aldığını, sahte olduğunu bilmediğini beyan ettiği, ...un suç tarihinde ilgili partide görevli olduğunun anlaşılması ve dosyada suça konu bononun sanık tarafından tanzim edilip edilmediğine yönelik bir bilirkişi incelemesi de bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya mahal vermeksizin tespiti için; öncelikle suça konu bono üzerindeki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelememesi yapılması, sonucuna göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında kendisine ulaşılamayan ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi, suçun sübutu halinde ise suça konu bononun katılan tarafından icraya konulması nedeniyle sanık/sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık ve 204 maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması.

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3147, Karar No: 2019/2544, Tarih: 11.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/3147 E.  ,  2019/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.10.2013, 26.12.2013, 13.01.2015 tarihli celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3853, Karar No: 2009/3450, Tarih: 21.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3853 E.  ,  2009/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’nın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını; ancak, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait olan taşınmazı kızı olan diğer davalı ...’a sattığını öne sürerek, satış işlemlerine ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davalıların baba kız olmaları nedeniyle davanın kabulü ile davalılar arasındaki satış işleminin icra takip dosyasındaki alacak ve fer’ileri ile sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borçlu Şerafettin ile 3. kişi Asiye Sümeyra’nın baba-kız olmalarına, İ.İ.K.’nun 278/1 maddesine nazaran baba ile kızı arasında yapılan ivazlı yada ivazsız tasarrufların bağışlama hükmünde sayılacağının öngörülmesine, bu durumda davalı 3.kişinin iyi niyetli olmasının önem arz etmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre, davalı ...’un yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.617.24.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 21.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1367, Karar No: 2025/4979, Tarih: 28.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/1367 E.  ,  2025/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/75 E. 2025/334 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekili istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın tahliyesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sonuç ceza miktarının az olduğuna, sanık hakkında olası kasttan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın tahliyesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sonuç ceza miktarının az olduğuna, sanık hakkında olası kasttan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 15.04.2024 günü saat 19.34 sıralarında kazadan yaklaşık 1 saat 50 dakika sonra yapılan alkol ölçümüne göre 2.36 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, orta refüj ile bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın mevcut olduğu, üç şeritli, 9 metre genişliğindeki düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde aynı istikamette ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'un idaresindeki otomobile arkadan çarpması neticesinde otomobilde yolcu olarak bulunanlardan ...'ün öldüğü ... ile ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ...'ün ise hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda 6.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandı ve ... Şehir Hastanesinin 07.06.2024 tarihli raporuna göre; %98 oranında engelli kaldığının bildirildiği olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, 13.05.2024 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda; sanığın idaresindeki otomobil ile alkollü vaziyette seyri esnasında yola gerekli dikkatini verip müteyakkız seyretmesi, aracının seyrini mahal şartlarına göre ayarlaması, ilerisinde kırmızı ışıkta bekleyen araçlara karşı zamanında yeterli fren tedbirine başvurması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli ve tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.