muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7024, Karar No: 2014/12764, Tarih: 11.11.2014

Davacı, aktarılan dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bir bölümünü davalıya ait Çörteyanı Mevkiindeki bir taşınmazla takas ettiklerini, takasın daha sonra bozulduğunu, takas yoluyla kendisine bırakılan taşınmazı iade ettiği halde davalının takasla verilen bölümleri iade etmeyip halen kullandığını iddia ederek dava açmış; davalı M.. K.. ise kadastro mahkemesinde yapılan keşifte, 14.09.2009 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen (103 ada 26 sayılı parsel içindeki) bölüme yönelik davayı kabul etmiş diğer bölümler yönünden ise zilyet olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümleri yönünden davacı S.. G.. ile davalı M.. K.. arasında yapılan takas işleminin bozulduğu, bu bölümlerin zilyetliği davalılarda olmasına rağmen zilyetliğin asli zilyetlik niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Dava, genel mahkemeden devren geldiğine göre re'sen araştırma ilkesi geçerli olup, kadastro sırasında malik tespiti yapılmış olmasına rağmen tutanağın malik hanesinin açık olduğunun kabulü gerekir. Bu nitelikteki davalarda Kadastro Mahkemesince re'sen gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle taşınmazın gerçek malikinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece yapılan keşifte; taraflar arasında taşınmaz takasına ilişkin bir işlem olup olmadığı, var ise ne zaman kimler arasında yapıldığı, takas kapsamında davacıya ve davalıya verilen ./...

taşınmazların neresi olduğu, davacıya verilen taşınmazın kadastro sırasında hangi parsel numarasını aldığı ve akıbetinin ne olduğu, takas söz konusu ise bu takasın daha sonra bozulup bozulmadığı, çekişmeli taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, zilyetliğin kime ait olduğu ve kimden kime intikal ettiği, özellikle davaya konu bölümlerde zilyetliğin hangi gerekçeyle, hangi tarihten beri kimde olduğu ve ne şekilde yürütüldüğü hususlarında yeterli araştırma yapılmamış Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sonrası teknik bilirkişi M..A.. tarafından düzenlenen krokili rapor dikkate alınarak davanın kapsamı belirlenmemiştir. O halde; mahkemece sağlıklı bir sonuca varılması için taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve teknik fen bilirkişisi hazır olduğu halde yapılacak keşifte, teknik bilirkişiye yukarıda sözü edilen rapor içeriğindeki kroki uygulatılıp, aktarılan davanın kapsamı belirlenmeli, yerel bilirkişi, tanıklar ve tespit bilirkişilerinden yukarıda belirtilen hususlarda olaylara dayalı ayrıntılı beyan alınmalı, re'sen araştırma ilkesi kapsamında çekişmeli taşınmazda hak sahibi olan kişiler kesin olarak belirlenmeli, davacıya takas kapsamında verilen taşınmazın ada parsel numarası belirlenerek kadastro tutanağı ve kesinleşmiş ise tapu kaydı getirtilmeli ondan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve mahkemenin önceki kabulünde olduğu gibi, taşınmazda başka hak sahipleri olması nedeniyle davalı M.. K..'nın davayı kısmen kabul beyanının bağlayıcı nitelikte olmadığı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususların göz ardı edilmesi isabetsizdir. Öte yandan kabule göre de; kısa kararda, “çekişmeli 103 ada 22 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) ve (C) rumuzu ile gösterilen kısımların parselden ifrazı ile davacı Zekeriye oğlu S.. G.. adına tespit ve tesciline, aynı parselin davaya konu edilen ve fen bilirkişi raporuna ekli krokide (E) rumuzu ile gösterilen kısma yönelik davanın reddi ile bu kısmın tespit gibi tesciline” denmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; “103 ada 21 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) ve (C) rumuzu ile gösterilen kısımlarının parselden ifrazı ile (B) ve (C) rumuzu ile gösterilen kısımların 103 ada 22 nolu parsel ile birlikte davacı Z... oğlu S.. G.. adına tespit ve tesciline, aynı parselin davaya konu edilen ve fen bilirkişi raporuna ekli (E) rumuzu ile gösterilen kısma yönelik davanın reddi ile bu kısmın 103 ada 21 nolu parsel içinde kalacak şekilde Kadastro çalışmalarında malik olarak gözüken kişiler adına tespit ve tesciline” dair hüküm kurulmuş ise de çekişmeli parsel kadastro çalışmaları sırasında genel mahkemede dava konusu olduğuna göre kadastro sırasında malik tespiti yapılmış olması hukuken hüküm ifade etmediği göz önüne alınarak 3402 sayılı Kanun'un 30

. maddesi uyarınca mahkemece davanın kabulüne karar verilen bölümler yanında diğer bölümler yönünden de hak sahibi olanlar belirlenip her birinin isminin ve paylarının hüküm yerinde gösterilmesi gerekirken mahkemece bu yönde bir işlem yapılmamış; ayrıca çekişmeli taşınmazda kabulüne karar verilen (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümler hakkında kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacı S.. G.. adına tescil hükmü kurulmuş, gerekçeli kararın gerekçe bölümündeki; “(B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerde sadece S.. G..'nin hak sahibi olmadığının anlaşıldığı belirtilerek S.. G.. adından sonra gelmek üzere Mehmet kızı F.. G..., Z.. kızı S.. K..Z..kızı S..G..i isimlerinin de hükme eklendiği” açıklanmasına rağmen hükme bu şekilde bir ekleme yapılmayarak hüküm ve gerekçe arasında da çelişki yaratılmış olması isabetsiz olup, davalılar A..ve M.. K..'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5971, Karar No: 2010/991, Tarih: 11.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5971 E.  ,  2010/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kasko sigortacısı olduğu aracın tek taraflı trafik kazası sonucunda hasarlandığını, davalıya ihbar yapıldığını,davalının bilgisi dahilinde aracın onarımının yaptırıldığını ve tamir bedelinin müvekkili tarafından ödenmesine rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, davalı aleyhine toplam 2.132,71TL üzerinden yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline,takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta vekili, 10.5.2006 tarihinde ödenmesi gereken poliçe peşinatının süresinde ödenmediğini, müvekkilinin sorumluluğunun doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davalının ...İcra Müdürlüğünün 2007/2319 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının 1.910,00TL asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, asıl alacak miktarı üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle, sigorta hukukunda kural olarak, sigortacının sorumluluğunun başlayabilmesi için TTK'nun 1282 ve 1295 maddeleri hükmünce, kazadan önce primin tamamının veya ilk taksidin ödenmiş olması zorunludur. Ancak; prim peşinatının rizikodan önce yatırılmaması nedeniyle, sigortacının sorumluluğunun TTK.’nun 1295/3. maddesi uyarınca, başlamadığı hallerde, sigortacının olaydan ve ihbardan, diğer anlatımla, rizikoyu öğrendikten sonra primleri tahsil etmesi, sonrasında geri vermemesi ve bir ihtarla da sözleşmeyi feshetmemesi hallerinde, sigortacının sözleşmeyi ayakta tutması karşısında, tahsil öncesi gerçekleşen rizikodan sorumludur.

Somut olayda; 10.5.2006 tarihinde ödenmesi gereken 154,98TL miktarındaki prim peşinatı davacı tarafça ibraz edilen tarihsiz mahbuzla ödenmiş olup,bu ödemenin rizikodan sonra yapıldığı davalı sigortaca iddia edilmiş ise de,bu yön davalı tarafça ispat edilemediği gibi, diğer prim taksitleri de davalı sigortaca kredi kartından tahsil edilerek sigorta sözleşmesinin ayakta tutulmuş bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2- Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sigortası, gerçek zararı karşılamaya yönelik bir sigorta türü olup, zararın belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden, ortada likit bir alacak söz konusu değildir. Bu durumda mahkemece, İİK 67.maddesindeki koşullar oluşmadığından icra inkar tazminatın reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değil, bozmayı gerektirmiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hüküm fıkrasının HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin

tümüyle hükümden çıkartılmasına yerine "icra inkar tazminatı talebinin reddine" tümcesinin yazılmasına ve hükmün davalı taraf yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 83,45TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13488, Karar No: 2010/16725, Tarih: 18.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13488 E.  ,  2010/16725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin oğlu olan ...'in epilepsi ve zeka geriliği hastalığı ve görme özürlü bulunması nedeniyle kendisine idare edememesinden dolayı davalı annesinin vesayeti altına alındığını ve ... 1. Aile Mahkemesinde davalı tarafından açılan yardım nafakası davası neticesinde mahkemenin 23.03.2007 tarih 2005/929 E.-2007/242 K. sayılı ilamı ile müşterek reşit çocukları ... için 550 TL yardım nafakasına hükmolunduğunu, ancak önceki karardan sonra davalı oğluna aylık 237 TL sakatlık maaşı bağlandığı, ayrıca davalı anneyede davalı oğluna bakması nedeniyle devlet tarafından aylık bir asgari ücret tutarında para ödendiğini böylece davalı oğlunun yoksulluktan kurtulduğu ileri sürülerek yardım nafakasının kaldırılması talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, önceki davanın kararından sonra yardım nafakası alan müşterek çocuğa SGK tarafından aylık 237,54 TL maaş bağlandığı, davalı annesinede İl Sağlık Müdürlüğü tarafından evde bakım hizmetinden yararlanmak üzere her ay bir asgari ücret tutarında mahcura harcanmak üzere aylık bağlandığı böylece yardım nafakası şartlarının kalktığı gerekçesiyle davanın kabulü ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 176/4, 200, 331. maddelerine göre durumun değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde nafaka miktarı artırılabilir, azaltılabilir veya nafaka kaldırılabilir.

Yerleşmiş Yargıtay Uygulamalarına göre asgari ücret seviyesinde gelirin bulunması nafaka bağlanmasına engel olmadığı gibi tamamen nafakanın kaldırılmasını da gerektirmez (HGK.07.10.1998 gün, 1998/2-656 E, 1998/688 K.26.12.2001 gün, 2001/2-1158-1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Dosya incelenmesinde; tarafların sosyal ve ekonomik durumları araştırılmamış, dava tarihi itibariyle gelir ve mal varlıkları tespit edilmemiştir.

Somut olayda, davalı müşterek çocuğa bağlanan 237 TL aylık, asgari ücretin çok altındadır. Davalı anneye bağlanan aylık ise mahcur (sakat) çocuğa değil, annenin çocuğa evde bakmasından dolayı devlet tarafından anneye verilen bakım hizmetinin karşılığıdır. Mahcur çocuğun çalışma kaybı oranı dosyadaki raporlara göre % 98'dir, evde bakılmaya muhtaçtır, çocuk yoksulluk içerisindedir. Kaldı ki devletin vermiş olduğu yardım davacı babaya nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. Davalı babanın gelir ve mal varlığında önceye nispeten azalma varsa bu durumda mevcut nafakayı ödemek davalı için çekilmez bir hâl almış ise, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince bir miktar nafaka indirilebilir. Tamamen kaldırılması doğru değildir.

Mahkemece, davacı babanın dava tarihi itibariyle tüm gelir ve mal varlığı araştırılıp tespit edilip önceye nispeten bir değişiklik yoksa müşterek çocuğun yaşı, hastalığı, ihtiyaçlarına göre mevcut yardım nafakası devam ettirilerek davanın reddine karar verilmeli, aksi halde ise nafaka tamamen kaldırılmamalı, hakkaniyet ölçüsünde duruma göre bir miktar indirilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme sonucunda eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8019, Karar No: 2016/15588, Tarih: 29.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/8019 E.  ,  2016/15588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ihbar tazminatının karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti:

Davacı-karşı davalı işçi vekili, davacı, ... primlerinin yatırılıp yatırılmadığını davalıya ne zaman sorsa şirket yetkilileri tarafından rahatsız edildiğini, hakarette bulunulduğunu, 05/09/2003 tarihinde maaşını aldığında diğer işçilere yapılan oranda kendisine zam yapılmadığını gördüğünü, bunun nedenini şirket yetkililerine sorunca “sen bizim muhatabımız olamazsın, basit bir makinacı ve işçisin seni muhatap kabul etmeyeceğiz, sen bunu sorgulayamazsın” yönünde söylendiğini, bunun davacının ruhi –psikolojik durumunu derinden etkilediğini, bunun üzerine 08/09/2003 tarihinde vizite kağıdını almaya gittiğinde davacının yine bu konuyu konuşmak istediğini, fakat Şirket yetkililerinin “mahalle karısı gibisin, senle muhatab olmayacağız” dediklerini, davacının yaşadığı bu ve bunun gibi durumlar neticesinde iş aktini haklı nedenle feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalılar-karşı davacılar cevabının özeti:

Davalılar-karşı davacı işverenler vekili, davacıya hakaret olayının hiçbir zaman olmadığını, davacının 08/09/2003 tarihinde izin aldığını ama işe gelmediğini, aldığı vizite kağıdının neticesini de bildirmediğini, bu nedenle 11/09/2003 tarihinde işyerinde tutanak tuttulduğunu, firmadan ayrılmasının temel nedeninin kendisine yeterli zam verilmediğini düşünmesi olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini, davacı-karşı davalı işçiden ihbar tazminatının tahsilini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tüm dosya kapsamı, hizmet tespiti dosyası, tanık beyanları ile ...kayıtlarından davacının çalıştığı süreler tespit edilmek sureti ile davacının çaşlıştığı döneme ilişkin çalışmalarının bir kısmının SGK'na bildirilmediği, davacı tarafından iş aktinin haklı nedenle fesholunduğu, kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı-karşı davacı talebinin yerinde görülmediği gerekçesi ile davacı-karşı davalı işçinindavasının kabulüne, davalılar-karşı davacıların ihbar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ..., davalı Şirketin ortağıdır. Gerçek kişi işverenin şirketleşmesi halinde işyeri devri kuralları uygulanır. Bu nedenle, davacının hizmet dökümünde davalı Şirkette çalışmaya başladığı görünen 30/11/2002 itibari ile davalı ...’in davalı Şirkete iş yerini devrettiğinin kabulü gerekir.

Açıklanan nedenle;

Yıllık izin ücreti açısından, davacının son işvereni davalı ... olmadığından davalı ... aleyhine yıllık izin ücreti alacağına hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

Açıklanan nedenle;

Yıllık izin ücreti açısından, davacının son işvereni davalı ... olmadığından davalı ... aleyhine yıllık izin ücreti alacağına hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

Kıdem tazminatı açısından, davalı ...'in kıdem tazminatından sorumluluğunun, davacının 30/11/2002 tarihindeki hizmet süresi ve ücreti üzerinden hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Hizmet süresinin tespiti açısından, 01/08/1993 – 31/12/1993 arası dönemdeki eksik bildirilen sürelerin tespiti de hizmet tespit davasında davacı tarafından istenmesine rağmen Mahkeme tarafından bu dönemdaki eksik süreler hüküm altına alınmamıştır ve bu hizmet tespiti davası kesinleşmiştir.

Davacı bu dönemde, dava dışı ... ... işyerinde çalışmış ise de dosyadaki imza sirkülerinde davalı ... ile ...'in, davalı Şirket'in ortakları ve müdürleri oldukları, ... işyeri ile davalı ... işyeri arasında organik bağ bulunduğu anlaşıldığından davacının ... işyerinde geçen hizmet süresinin hesaba esas süreye dahil edilmesinde bir sıkıntı yoktur. Bununla beraber, hizmet tespit davasına ilişkin açıklanan durum nedeni ile 01/08/1993-31/12/1993 arası dönem sadece davacının hizmet dökümünde kayıtlı olan çalışma süreleri kadar hesaba esas hizmet süresine eklenmelidir. Belirtilen tarih aralığında hizmet dökümünde kayıtlı olmayan süreler hesaba katılmamalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepleren dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18083, Karar No: 2014/14966, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18083 E.  ,  2014/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2012/427-2013/692

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3142, Karar No: 2014/4994, Tarih: 30.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3142 E.  ,  2014/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : a) Mahkûmiyet

b) Temyiz isteğinin süre yönünden reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, süresinden sonra 08.01.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 16.01.2014 tarihli ret kararının ONANMASINA, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.