muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/40447, Karar No: 2024/1620, Tarih: 07.02.2024

Sanıkların PKK/KCK terör örgütü ile bağlantısını gösteren herhangi bir delil bulunmadığı gibi dosya kapsamına göre örgütsel faaliyeti de tespit edilmemiştir.

PKK/KCK terör örgütü ile bağlantısı tespit edilemeyen, kod adı kullanmayan, terör örgütü içinde ideolojik veya silahlı eğitim aldığına, örgütün dağ kadrosu veya milis güçleriyle bağlantısını gösteren veya ilişkilerini belirleyen delil bulunmayan sanıkların 09.12.2010 tarihinde düzenlenen toplantıya katılarak içerikleri suç teşkil etmeyen konuşma yapmaktan ve ...'ın bir kez, sanıklar ..., ... ve ...'nin farklı tarihlerde yasadışı eyleme dönüşen etkinliklere katılarak herhangi bir propaganda eylemine katılmadıkları anlaşılan eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilmeyeceği de gözetilerek sanıkların örgütün hiyerarşik yapısına girerek örgüt üyesi olduğunu gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmaması karşısında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A. Sanık ... Hakkında yapılan temyiz incelemesi yönünden

Giriş bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/1112 Esas, 2021/295 sayılı Kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanıklar ... (...), ..., ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/1112 Esas, 2021/295 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23360, Karar No: 2015/1469, Tarih: 29.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23360 E.  ,  2015/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi tarafından verilen 14.04.2014 günlü ve 2013/400 - 2014/128 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, delil olarak ibraz edilen belgeler ve tebliğ mazbataları da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin okunaksız, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7448, Karar No: 2008/319, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7448 E.  ,  2008/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 10.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetvelinde davacıya verilen sıraya yönelik itiraz niteliğindedir.

Davacı vekili alacaklarının iflas sıra cetvelinde dördüncü sıraya kaydedildiğini, oysa 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesine göre aynı yasanın 136 ncı maddesinde gösterilen imtiyazın müvekkili banka için de uygulanacağını ve İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi uyarınca alacaklarının üçüncü sıraya kaydının gerektiğini, üstelik Bankacılık Kanunu’nun Geçici 16 ncı maddesi uyarınca yasa hükümlerinin makable şamil olması nedeniyle sıra cetvelinin kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın bu işlemin yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince Bankacılık Kanunu’nun 136 ncı maddesinde gösterilen önceliğin hacze iştirakle ilgili olduğu ve fon alacaklarının imtiyazlı olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesi yollaması ile aynı yasanın 136 ncı maddesinin davacı banka yararına uygulanabilmesi için, alacağın ilgili hükümde belirtilen hukuki işlemlerden doğması ve bu uygulamanın üçüncü kişilerin muvazaadan âri hakları aleyhine olmaması gerekir; Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E.K. sayılı kararı da aynı yöndedir. Somut olayda, anılan yasanın 136 ncı maddesi uyarınca davacı bankanın alacağının iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması halinde gerek üçüncü sırada bulunan diğer alacaklıların garame oranını etkilemesi ve gerek dördüncü sıraya isabet edecek payın eksilmesi sonucunu doğurabilecek olması karşısında, hükümde gösterilen şartın tahakkuk etmeyeceği anlaşıldığından sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesinin değiştirilmesi ve düzeltilmesi suretiyle onanmasına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan ve sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4487, Karar No: 2022/19200, Tarih: 19.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4487 E.  ,  2022/19200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3., CMK.nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın dosyadaki tanık beyanları ve diğer belgeler değerlendirilmeden yalnızca suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13921, Karar No: 2014/26050, Tarih: 10.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13921 E.  ,  2014/26050 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-...k 2-... 3-... vekili avukat ... ile 1-... Sağlık hiz. A.Ş vekili avukat ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.05.2012 tarih ve 2009/526-2012/303 sayılı hükmün Dairenin 16.12.2013 tarih ve 2013/3338-31322 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından işletilen hastanede çalışan davalı .... 'dan hamileliği sırasında tıbbi yardım aldığını, her kontrolde çocuğun sağlıklı olacağını belirtmesine rağmen bebeğin sağ kolunun dirsek altından itibaren oluşmamış şekilde doğumun gerçekleştiğini, davalıların kusurlu eylemleri nedeni ile davacı küçüğün ömür boyu malulen hayatını sürdüreceğini ileri sürerek davacılardan anne ve babanın her biri için ayrı ayrı 40.000,00 TL, davacı küçük için 45.000,00 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL manevi tazminat ile küçük için 1.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.12.2013 tarihli 2013/E. Ve 2013/31322 Karar Sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bu kez davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, davacının tedavisini üstlenen doktorun kusurları nedeni ile oluşan maddi ve manevi zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin

Sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle hekiminin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdün ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Diğer yandan 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren BİYOTIP sözleşmesinin 4. maddesinde ise, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir" düzenlemesi mevcut olup tedavi ve müdahalelelerin bu kapsamda da değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, öncelikle müdahalenin ilgili mesleki yükümlülük ve standarda uygun olup olmadığı da tartışılmalıdır. Bu husus değerlendirilirken de her somut olayın özelliği de gözardı edilmemelidir. Sözleşmenin amaç ve konu başlıklı 1. maddesinde de, Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaktır düzenlemesiyle tıbbın kötü uygulanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalının bebeğin dirsekten itibaren gelişimini tamamlamadığı hususunun kendilerine bildirilmemesi sebebi ile kusurlu olduğunu ileri sürmüştür. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporunda "... gebeliğin 17-27. haftalarında doktor tarafından bebeğin sağ kolunun altından itibaren olmadığının tespit edilip bu hususta ailenin bilgilendirmesi gerektiği, tespit edilmemesinin bir eksiklik olduğu; ancak tespit edilen anomalinin hekimin eylemi ile illiyetinin bulunmadığı” belirtilmiştir. Davacı tarafından bilirkişi raporunun yetersiz olduğu belirtilmiştir. O halde mahkemece, aralarında embriyoloji ve 2014/13921-26050

radyoloji uzmanlarının da olduğu Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmeli gerekçesiyle hükmün bozulması gerekirken zuhulen onama kararı verildiği yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 16.12.2013 tarih ve 2013/3338esas, 2013/31322 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15051, Karar No: 2010/11186, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15051 E.  ,  2010/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı İleri .... ve .... A.Ş adına ...ve diğeri aleyhine 05/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların davacılardan ... ve ... Partisi'ne yönelik temyiz itirazları reddedilerek kararın bu bölümü onanmalıdır.

2-Davalıların diğer davacı ...'a yönelik diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davacılar yönünden istemin birer bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, dava konusu köşe yazısı ile davacılardan ... hakkında “agresif… kompleksli… sinirli… ölçüsüz… seviyesiz… sürekli hakaret eden ve iftira atan…”, diğer davacı ... ve ... Partisi hakkında ise “…siyasi ahlaksızlıkları, yolsuzlukları, beceriksizlikleri ve ihanetleri…" olan bir parti olduğu biçimindeki sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, yazılan köşe yazısının, bir bütün olarak incelendiğinde eleştiri niteliğinde olduğunu ve davacıların kişilik haklarına yönelik hakaret içermediğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacılar hakkındaki dava konusu köşe yazısının eleştiri sınırlarını aştığı, doğrudan davacıların kişiliklerine yönelik olduğu, toplum karşısında küçük düşürmek amacıyla yazıldığı ve davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle, davalıların sorumluluğu yönünde karar verilmiştir.

Dava konusu yazı, ... gazetesinin 27 Şubat 2009 günlü sayısında “Agresifim, Kompleksliyim, Sinirliyim” başlığı ile yayımlanmıştır. Yazının davacılardan ... ve

2009/15051-2010/11186

... Partisi hakkındaki bölümü, yerel mahkemenin de benimsediği gibi, adı geçen davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ise de Başbakan olan diğer davacı hakkındaki sözlerin; siyasi kimliği göz önüne alındığında, hukuka uygunluk sınırları içerisinde yapılmış eleştiri niteliğinde olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

2009/15051-2010/11186

... Partisi hakkındaki bölümü, yerel mahkemenin de benimsediği gibi, adı geçen davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ise de Başbakan olan diğer davacı hakkındaki sözlerin; siyasi kimliği göz önüne alındığında, hukuka uygunluk sınırları içerisinde yapılmış eleştiri niteliğinde olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kişilik haklarına saldırı olgusu gerçekleşmeyen davacılardan ...'ın manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davacılardan ... yararına da manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yönünden BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın ... ve ... Partisi'ne ilişkin bölümünün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 01/11/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ikinci bent yönünden onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.01/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2007/3903, Karar No: 2007/8933, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3903 E.  ,  2007/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirkete ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı .... San. Tic. AŞ. ile müvekkilinin ihtiyati hacizlerinin aynı tarihte kesinleştiğini, bu nedenle adı geçen alacaklı ile garameye girmeleri gerektiğini; bu davalının dosyasından yapılan tahsilatların hesaplamada dikkate alınmadığını; diğer davalı ... Teks. San. Tic. AŞ.’nin dayandığı ticari işletme rehninin de geçersiz olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, davalı ... Teks. San. Tic. AŞ. lehine yapılan ticari işletme rehni tescilinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Teks. San. Tic. AŞ. vekili ticari işletme rehninin geçerli olduğunu; diğer davalı .... San. Tic. AŞ. vekili ise davanın mahkemenin görevi dışında bulunduğunu ve rehinden sonraki haciz alacaklısının rehinden önceki ihtiyati hacze iştirak hakkı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı ... Teks. San. Tic. AŞ. lehine tesis edilen ticari işletme rehninin yasal şartları taşımaması nedeniyle adı geçen hakkındaki davanın kabulüne, tescil isteminin reddine; diğer davalı .... San. Tic. AŞ. aleyhindeki davanın ise şikayet niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı şirket vekilinin temyiz itirazına gelince; İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemede görülürler. İtiraz yalnız sıraya yönelikse, İcra Mahkemesi görevlidir. Somut olayda davacının itirazı hem sıraya ve hem de alacağın esasına yönelik olduğundan, bütün iddialar hakkında bir karar verilmek gerekirken, bir kısım iddialar hakkında görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18044, Karar No: 2015/164, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18044 E.  ,  2015/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Mahkemece verilen karar davalı tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 08.09.2014 tarih ve 2014/6099-2014/13373 E.K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.