muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15123, Karar No: 2023/844, Tarih: 18.01.2023

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan araştırma ile birleşen dava davalısı ...'ın, asıl dava davalısı Şirketin sahibi ve yetkilisi olduğu, dava konusu taleplerden her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bozma öncesinde alınan bilirkişi raporuna fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden itiraz olmamasına rağmen bozmadan sonra yeniden aleyhlerine rapor alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili; Mahkemece davacının eli ürünü olduğu tespit edilmiş ibranamedeki ödeme beyanın dikkate alınmadığını, davacının aylık aldığı ücretin tespitine yönelik hatalı değerlendirme yapıldığını, ... sözleşmesinin nasıl feshedildiği yönündeki itiraz ve beyanlarının, savunmalarının değerlendirilmediğini, müvekkillerinden davalı ...'ın müteselsil bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının Şirket bünyesinde çalıştığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalıların sorumluluklarının belirlenmesi, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti ücreti alacaklarının hesaplanması ve harcırah alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 17, 24, 32, 41, 44, 47 ve 63 üncü maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 420 nci maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un "İşyerinin veya bir bölümünün devri" kenar başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

"İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan ... sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümleri uygulanmaz.

Devreden veya devralan işveren ... sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut ... organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır.

Yukarıdaki hükümler, iflas dolayısıyla malvarlığının tasfiyesi sonucu işyerinin veya bir bölümünün başkasına devri halinde uygulanmaz"

4. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16498 Esas, 2022/16753 Karar sayılı ilâmında usuli kazanılmış hak ilkesi şu şekilde açıklanmıştır:

"...

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

4. Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

..."

5. Dairemizin 15.02.2022 tarihli 2022/1226 Esas, 2022/1766 Karar sayılı ilâmında işyeri devrine ilişkin benimsenen ilkeler şöyle açıklanmıştır:

"...

..."

5. Dairemizin 15.02.2022 tarihli 2022/1226 Esas, 2022/1766 Karar sayılı ilâmında işyeri devrine ilişkin benimsenen ilkeler şöyle açıklanmıştır:

"...

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, ... yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı kanun'un maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden ... başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren ... başına sorumludur.

..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacının tüm, davalının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacının tüm, davalının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasında davacının harcırah alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş olması bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır. İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 19.02.2020 tarihli bozma ilâmı öncesinde harcırah alacağı talebinin reddine karar verilmiş; tarafların başvurusu üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda harcırah alacağı bozma kapsamı dışında bırakılarak ilâmın (IV/A/2) kısmında yazılı nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden bozma ilâmı sonrası yapılan yargılama sonucunda harcırah alacağının kabulüne karar verilmesi, İlgili Hukuk kısmının (4) numaralı paragrafında açıklanan bozma ilâmı ile davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırılık oluşturduğundan hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık hüküm altına alınan alacak kalemlerinden davalıların hukuki sorumluluğunun belirlenmesine yöneliktir. Somut uyuşmazlıkta davacı, 05.02.1997 ile 13.09.2010 tarihleri arasında önce birleşen dava davalısı işverende çalıştığını, daha sonra ise davalı Şirkette çalışmaya devam ettiğini, işyerinin ilk zamanlarda şahıs olarak faaliyet gösterdiğini daha sonra ise Şirket olarak devam ettiğini iddia etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumundan gelen yazı cevabında; davacının çalıştığı 7192 kodlu işyerinin 01.12.1974 tarihinde kanun kapsamına alınarak M.P. adına açıldığı, 01.01.1987 tarihinde devir işlemi yapılarak yeni unvanının davalı ... olarak değiştirildiği, 07.02.2006 tarihinde ise nevi değiştirerek Ar-... Makine Kazan Çelik Konst. İnş. San. ve Tic. Ltd Şti. adını aldığı bildirilmiştir. İlâmın İlgili Hukuk kısmının (5) numaralı paragrafında açıklanan ilkeler gözetilerek durum değerlendirildiğinde, somut uyuşmazlıkta işyeri devri kurallarına göre sonuca gidilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

4. Şu hâlde Mahkemece tüm dönem üzerinden hesaplanan alacakların tamamından asıl ve birleşen dava davalıları müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de davacının yıllık izin, ihbar tazminatı ve devir üzerinden iki yıllık süre geçtiğinden fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından asıl dava davalısı devralan Şirketin sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Birleşen dava davalısı devreden işveren ise sadece kıdem tazminatı bakımından kendi dönemindeki ücret ve süre üzerinden sorumlu tutulmalıdır. Belirtilen hususlar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamından asıl ve birleşen dava davalılarının birlikte müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2402, Karar No: 2023/9987, Tarih: 22.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2402 E.  ,  2023/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlediğinden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/814 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suçlamayı kabul etmediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suçlamayı kabul etmediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın 23.05.2015 günü İzmir kuruçay semtinde tanımadığı şahıslardan 90,00 TL karşılığında 9 içimlik esrar maddesi satın aldığı, ancak içmeden polisler tarafından kimlik kontrolü sırasında üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda esrar maddelerini polise verdiği, sanık hakkında 01.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının erteleme kararı verildiği ve tali karar fişi düzenlenerek dosyasının denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, Bursa denetimli serbestlik müdürlüğünce sanığa usulüne uygun tebligat yapılarak denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesinin istendiği, ancak yapılan usulüne uygun tebligatlara rağmen sanığın denetimli serbestlik müdürlüğüne gitmediği, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının erteleme kararı kaldırılması gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 01.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/814 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9212, Karar No: 2008/963, Tarih: 08.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9212 E.  ,  2008/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eyüp İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” Bu hükümle, sıra cetvelinde yer alan bir alacaklının diğer alacaklıların alacağının esas ve miktarına itiraz etmeleri düzenlenmiştir. Aynı maddenin 3’üncü fıkrasında ise, alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp, sadece sıraya dair itirazlarda şikâyet yoluyla icra mahkemesine başvurulacağı belirtilmektedir.

Somut olayda şikâyet eden, şikâyet edilenin hem sırasına hem de muvazaa iddiası ile alacağının esasına itiraz ettiğinden genel mahkemenin görevli olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2299, Karar No: 2020/1487, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2299 E.  ,  2020/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında Eskişehir 5. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 05/10/2012 tarihinde verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 22/01/2013 tarih 131 sayılı raporda; "04/01/2013 tarihinde poliklinikte muayenesi yapılan sanığın kan ve idrar örneklerinde madde düzeyinin negatif olduğu, tedavisine gerek olmadığı, denetim serbestlik bürolarınca takibinin uygun olduğu, kişide psikotik bozukluk olabileceği" belirtilerek psikiyatri poliklinik kontrolünün önerildiği, ayrıca sanık ... hakkında taksirle yangına neden olma suçundan Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından verilen ve dosyaya eklenen 12/06/2012 tarih 2011/11425 esas ve 2012/20153 karar sayılı ilamın incelenen hüküm kısmında; TCK'nın 32/1. ve 57/1. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiğinin görüldüğü, sanık tarafından dosyaya ibraz edilen Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 12/03/2013 tarihli sağlık kurulu raporunda ise sanık hakkında "organik olmayan psikotik bozukluklar, diğer" klinik bulgusuna yer verildiğinden; sanığın 20/06/2012 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinin 1. ve 2. fıkraları kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 19/11/2009 tarih 2008/1056 esas 2009/1000 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra adli sicil kaydındaki diğer sabıka kayıtları da kontrol edilerek sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.