muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16029, Karar No: 2011/8640, Tarih: 11.07.2011

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... ve ...’ın tüm, davacı ... yönünden aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair, davacı ... yönünden aşağıdaki (3) nolu bent dışında kalan sair, davalı ... yönünden ise aşağıdaki (4) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ...’a bilirkişi ve hastane raporlarından anlaşılacağı üzere 10 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı halde mahkemece, ayakta tedavi görmüş gibi kabul edilerek manevi tazminat takdir edilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı ... yararına bozulması gerekmiştir.

3) Öte yandan, davacı ...’in ıslah ettiği miktar için haksız fiil faili davalılardan (Hatice dışında) kaza tarihinden itibaren faiz talebinde bulunduğu halde, ıslah edilen miktar yönünden de davalılar İstanbul Seyahat ve ... yönünden olay tarihinden, davalı ... Oyak yönünden ise (Dava ile tazminatın tamamı için temerrüt gerçekleştiğinden ve talep bulunduğundan) KTK’nun 98. Maddesi gereğince ıslah edilen kısım için dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı ... yararına bozulması gerekmiştir.

4) Davacılardan ...’ın kazada ayakta tedavi edildiği anlaşıldığı halde, mahkemece 10 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı kabul edilerek manevi tazminatın hakkaniyete aykırı olarak takdir edilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar Melih ve ...’ın tüm, davacılar ... ve ... ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’un temyiz itirazının kabulü ile kararın ... yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’in temyiz itirazının kabulü ile kararın ... yararına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ... ...'e iadesine, alınmadığı anlaşılan 18,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar ... ve ...'dan alınmasına, 11/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1440, Karar No: 2007/3668, Tarih: 08.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1440 E.  ,  2007/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 3.7.2006 gün ve 4674-10570 sayılı ilamiyle \* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 08.03.2007 (Prş.)

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* velayet konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4273, Karar No: 2015/16102, Tarih: 04.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4273 E.  ,  2015/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde güvenlik şefi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik Kuruluşundan emekli aylığı aldığı sırada davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesinin 5277 sayılı Bütçe Yasasının 25/f maddesinde getirilen hüküm üzerine davacı tarafça sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dosyasında 5277 sayılı Yasa kapsamında davacının çalışmaya devam edip etmeyeceği yönünde işveren tarafından herhangi bir tespit yapıldığına ve davacının da emekli aylığının kesilmesini kabul etmeyerek kendisinin istifa ettiğine dair belge olmadığı, davacıya bu yönde teklif götürüldüğünün ispat edilemediği, dolayısı ile iş akdinin işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesini gerektirir şekilde sona erdirildiği, davacının 5277 sayılı Bütçe Kanunun yürürlüğünden önceki çalışma dönemine ilişkin çalışmasına engel yasal düzenleme de bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Kanunun 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki harca ilişkin paragraf tamamen çıkartılarak yerine;

“Davalı Rektörlük harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça peşin yatırılan harç bedelinin karar keşinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, " cümlesi yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6382, Karar No: 2013/11356, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6382 E.  ,  2013/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2736, Karar No: 2023/1928, Tarih: 18.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2736 E.  ,  2023/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/649 E., 2022/663 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/172 E., 2022/27 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu ve temyize konu edilen toplam miktar 78.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7679, Karar No: 2014/11305, Tarih: 16.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7679 E.  ,  2014/11305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkette bir süre müdür olarak görev yapan ... görevini kötüye kullandığı için işine son verildiğini, davalının icra takibine konu ettiği 28.07.2012 tanzim 25.12.2012 vade tarihli 12.370,00 TL bedelli senedin müvekkili şirket kaşesi olmadan görevine son verilen ... tarafından geriye dönük tarih atılarak düzenlendiğini, borcun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali ile kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi ile %20 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliler neticesinde, davacının da iddia ettiği gibi bono tanzim tarihinde ...'ın davacı şirketin yetkili müdürü olduğu, taraflar arasında demir alışverişinin bulunduğu her iki yanın da kabulünde olduğu davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine, asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12231, Karar No: 2010/3383, Tarih: 24.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12231 E.  ,  2010/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacılar vekili, dava dilekçesinde yabancı ilamın tenfizi isteği yanında evlat edinilen çocuğun nüfus kaydındaki “baba adının” ve “soy isminin” değiştirilmesi isteğinde de bulunmuştur. Bu istek, tenfizin eki niteliğinde olmadığından harca tabidir. Başvurma harcı yatırılmıştır. Davacılara peşin harcın tamamlanması için önel verilmesi (Harçlar Kanunu md.30-32) harcın tamamlanması halinde delillerin birlikte değerlendirilip bu istekler yönünden sonucu uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.24.02.2010 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.24.02.2010 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava ile; yabancı mahkemece verilen evlat edinme kararının tanınması ve tenfizinde karar verilmesiyle birlikte, evlatlığın nüfus kaydındaki baba adının ve soyadının, evlat edinenin adı ve soyadı olarak değiştirilmesi de istenmiştir. Alman mahkemesince; davacı .... eşinin, önceki evliliğinden olma çocuğunu evlat edinmesine karar verilmiştir. Evlat edinme olaylarına ilişkin yabancı adli ve idari makamlarca verilen ve o ülkenin hukukuna göre kesinleşmiş olan veya kesin hüküm gibi sonuç doğuran karar ve belgelerin Türkiye’de icra olunabilmesi yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz veya tanıma kararı verilmesine bağlıdır. (Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik m.105/10) Evlat edinmenin hükümleri, evlat edinenin milli hukukuna tabidir. (5718 s. MÖHUK m.18/3) Olayda evlat edinen ve evlatlık Türk vatandaşı olduğuna göre, evlat edinmenin hüküm ve sonuçları Türk hukukuna tabi olacaktır. Türk Medeni Kanununun 314/2.maddesine göre, evlatlık küçük ise evlat edinenin soy adını alır. Evlat edinen isterse çocuğa yeni bir ad verebilir. Aynı hüküm Soyadı Nizamnamesinde de yer almaktadır. Evlat edinmeye ilişkin Yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, evlatlığın kaydı idarece evlat edinenin aile kütüğüne taşınır.(5490 s. NHK.m.29/1, Yönetmelik m.105/1) Bu yasal hükümler uyarınca; evlatlık, evlat edinenin soyadını kanun gereği kendiliğinden almaktadır. Evlat edinmenin kanuni sonucu hakkında mahkemeden ayrıca karar istenmesine lüzum bulunmamaktadır. Bu hususta bir yargı kararına gerek bulunmadığına göre, evlatlığın soyadı ve baba adıyla ilgili isteğin harca tabi bir yargı işlemi olarak kabul edilemeyeceği de açıktır. Bu bakımdan, mahkemece, sadece evlat edinmeye ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken evlatlığın soyadı ve baba adıyla ilgili de hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm bu sebeple bozulmalıdır. Değerli çoğunluğun evlatlığın soyadı ve baba adıyla ilgili isteğin “harca tabi olduğuna” ilişkin bozma görüşüne yukarıda belirttiğim sebeplerle iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/227, Karar No: 2015/261, Tarih: 30.06.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/227 E.  ,  2015/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname: 2014/137063

Mahkemesi : İZMİR 4. Ağır Ceza

Günü : 15.01.2014

Sayısı : 406-9

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık B.. Y..'ın 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 43/1, 62/1, 52/2, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.01.2014 gün ve 406-9 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra sanığın temyiz isteğinden vazgeçmesi üzerine Cumhuriyet savcısının temyiz isteğine hasren dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 13.11.2014 gün ve 3729-12681 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 22.12.2014 gün ve 137063 sayı ile;

“...'Gizli soruşturmacı' 5271 sayılı CMK'nun 139. maddesi ile 'Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekominikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 23-28. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre; soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür. (CMK 139/4., Yönetmelik 27/1)

Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli soruşturmacı bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez.

Devletin temel görevlerinden biri de; 'suç işlenmesini önlemektir.' Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi ve ona bunun için fırsat vermesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan 'Hukuk Devleti' ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde öngörülen 'adil yargılama' hakkı ihlal edilmiş olur.

Devletin temel görevlerinden biri de; 'suç işlenmesini önlemektir.' Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi ve ona bunun için fırsat vermesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan 'Hukuk Devleti' ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde öngörülen 'adil yargılama' hakkı ihlal edilmiş olur.

Esas olan gizli soruşturmacının bir suç işlendiğini tespit ettiğinde, suç işleyeni yakalayıp, yargı önüne çıkarmasıdır. Oysa somut olayda, gizli soruşturmacı 03/05/2013 tarihinde 20 TL karşılığında 2 adet şeffaf jelatine sarılı esrar maddesi satın almıştır. Böylece sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna karşın gizli soruşturmacının sanığı yakalamayıp, 05/05/2013 tarihinde tekrar 1 adet şeffaf jelatın kağıda sarılmış esrar maddesini satın alması, sanığı adeta suç işlemeye teşvik etmektir. Görevi kapsamında da değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacının asıl amacı uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak değil, suçu ve faili belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibarettir. Bir an gizli soruşturmacının bir örgütün yapılanmasını, hiyerarşik yapısını, devamlılığını ve organizasyonlarını tespite ilişkin deliller elde etmek için bu çalışmaları sürdürdüğü varsayılsa bile somut olayda bir örgütün olmadığı, örgüt kurmak ve yönetmek ile örgüt faaliyeti çerçevesinde suç işlemek suçundan açılmış bir kamu davasının bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu şekilde bir uygulamanın kabul edilmesi durumunda suç işlendiği anda suçlunun yakalanmaması bu kişinin yakalanana kadar yeni suçlar işlemesine imkan tanımış olmak anlamına gelecektir. Bu durumda zaten uyuşturucu ticareti yaptığı saptanan bir kişinin insan sağlığı ve toplumun geleceği için büyük zararları olan bir maddenin bir süre daha ticaretinin yapılması sağlanmış olacaktır. Bu durumun suçun önlenmesi açısından kabul edilmesi mümkün değildir. Ayrıca bir devletin bu şekilde tekrar suç işlenmesini kendi kontrolünde sağlaması vatandaşın devlete olan inancını da temelden sarsacaktır. Bu uygulamanın hukuk devletinde kabulü de mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle gizli soruşturmacı tarafından sanıktan iki kez esrar satın alınması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi yerinde değildir..." görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Dairenin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 15.01.2015 gün ve 15186-135 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI