muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2221, Karar No: 2020/2907, Tarih: 04.11.2020

2-Davacı ... hizmet binası işini üstlendiğini, çevre düzenlemesi işinin sözleşme kapsamında olmadığını ancak davalı idare tarafından pursantajlarla oynanarak

yeni imalât kalemi oluşturulduğunu, çevre düzenlemesi işinin yapılıp teslim edildiğini belirterek ödenmeyen çevre imalât bedeli olarak 800.000,00 TL + KDV'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın 1.323.397,30 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Davacı, dava açarken 16.01.2014 tarihli, 1034 sıra nolu mutemed alındısı ile 13.662,00 TL peşin harç yatırmıştır. Yargılama aşamasında dava değerini 1.524.382,00 TL + KDV olarak ıslah etmiş ve 26.01.2017 tarih, 3029 sıra nolu mutemed alındısı ile 12.375,00 TL ve 28.07.2017 tarih, 25892 sıra nolu mutemed alındısı ile 4.686,60 TL olmak üzere toplam 30.723,60 TL harç yatırılmıştır. Mahkemece, davalı kurum harçtan muaf olduğundan hükmün 3. bendinde "davacının başlangıçta yatırdığı 25,20 TL başvuru harcı, 13.662,00 TL peşin harç, 4.686,60 TL ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine'' hükmetmiştir. Dava değeri üzerinden alınması gereken harca göre, davacı tarafından 26.01.2017 tarih 3029 sıra nolu mutemet alındısı ile yatırılan 12.375,00 TL harcın da iadesi gerekirken yanlış hesaplama yapılarak iadesi gerekenden az miktarda harcın iadesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve Ticaret Bakanlığı (...)'nın tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin karar metninden çıkartılarak, bu bendin yerine 3 numaralı bent olarak "Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL başvurma harcı, 13.662,00 TL peşin harç 4.686,60 TL ve 12.375,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 30.748,80 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine," cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı ... ve Ticaret Bakanlığı'ndan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9396, Karar No: 2018/6730, Tarih: 16.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9396 E.  ,  2018/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İstanbul Pendik'te bulunan ... Toplu Tüketim Mağazaları isimli firmaya götürmek üzere şoförlüğünü yaptığı kamyona 1560 koli meşrubat yüklediği ancak yükü götürmesi gereken yere teslim etmemek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası verilen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının denetim süresi belirlenmesi ile ilgili kısmındaki "1 yıl süre ile" ifadesinin çıkarılarak yerine, "1 yıl 8 ay süre ile" ibaresi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3363, Karar No: 2011/10153, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3363 E.  ,  2011/10153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13526, Karar No: 2017/6294, Tarih: 14.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13526 E.  ,  2017/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 35, 63,50/1-a, 52/2- 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan lehe olan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67/1. maddesine göre tesis edilen hükümde, temel adli para cezası miktarının, 5252 sayılı Kanunun 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına” hükmedilmesi,

3- 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinde, anılan kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının, tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde, idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüde rağmen, suça konu mermer levha ayağının akıbeti ile ilgili bir karar verilmemesi,

3- 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinde, anılan kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının, tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde, idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüde rağmen, suça konu mermer levha ayağının akıbeti ile ilgili bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan, “Türk Lirasından 6 adet sıfırın da atılması göz önünde bulundurularak 25 Lira” ibaresi hükümden çıkarılıp yerine “450 TL” ibaresinin eklenmesi; ikinci paragrafında yer alan “12 TL” ibaresinin “225 TL” şeklinde, sekizinci paragrafının “15 eşit aylık taksitlerle tahsiline” ibaresinden sonraki kısmının, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde düzeltilmesi; yargılama giderlerinden önce gelmek üzere hükme, “Suça konu bir adet mermer levha ayağının, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11171, Karar No: 2012/123, Tarih: 16.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11171 E.  ,  2012/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün davalı ...'ye tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesinde; aynen “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” denilmiştir.

Hüküm davalıya Çatalca Asliye 1. Hukuk Mahkemesince “Haznedar mahallesi ...” adresinde birlikte oturduğu kızı ... imzasına tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi ... adresinde 35. madde gereğince tebliğ edilmiştir.

Bu nedenle; davalıya yukarıda belirtilen Güngören adresinde tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4599, Karar No: 2019/22805, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/4599 E.  ,  2019/22805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.10.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ve ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, bir kısım eksik belgeler getirtildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin nakil tarihine kadar davalı ...’nın işçisi olarak çalıştığını, hak kazandığı halde ödenmemiş işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, ücret, ilave tediye ile bir kısım toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1 inci maddesine göre “(1) ...illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2)... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) ... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre ise “Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.”

Somut uyuşmazlıkta davalı ...’nda çalışan davacı işçinin, 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi sonrasında, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında yer alan işlerde görev yapması sebebiyle ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilerek çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 18/03/2014 tarih ve 29 sayılı kararı ve eklerine göre de, davacı işçi, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiştir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, anılan madde kapsamında yapılacak devir sonucunda, devir kapsamında bulunan işçilerin tüm hak ve borçları da devralan büyükşehir belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiş sayılacağından, devreden ... Belediyesi’nin dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, davacı işçi tarafından davanın ... Belediyesi’ne karşı açılması hasımda kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, mahkemece ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 18/03/2014 tarih ve 29 sayılı kararı ve eki gereğince davacı işçinin devredildiği kurum belirlenmeli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124 üncü maddesi gereğince devralan kuruma davayı yöneltmesi için davacıya süre verilmeli, davanın devralan kuruma yöneltilmesi ve bu suretle taraf teşkilinin sağlanması durumunda dava dilekçesi ve ekleri devralan kuruma tebliğ edilmeli, devralan kurumun göstereceği deliller toplanılmalı ve daha sonra işin esası incelenmelidir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.222,20 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1152, Karar No: 2016/1988, Tarih: 30.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1152 E.  ,  2016/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 1.İcra Müdürlüğünce 2010/4691 Esas sayılı takip dosyasında yapılan 11.02.2013 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, alacaklarından fazla pay ayrılan ..., ... ve Balıkesir Sigorta İl Müdürlüğü'nün alacak miktarının belirlenmesi gerektiğini, diğer davalılar ... ve ... takiplerinde yasaya uygun takip ve haciz bulunmadığını ileri sürerek, kamu alacaklarından sonra kalan miktarın dava masrafları da dahil olmak üzere alacakları oranında 2010/4691 E. ve 2011/1348 E. sayılı davacılar dosyalarına ayrılmasını, davalılar ... ve ... takiplerinin ve hacizlerin yasaya uygun olduğu kanaati hasıl olduğunda 2010/4691 E. sayılı icra dosyasından konulan önceki hacze 2011/1348 E. sayılı dosya gibi hacze iştirak ile dosyalardan sonra gelmek üzere haciz tarihlerine göre son iki sırada yer almalarını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ...'nün 106.933,07 TL kamu alacağının 1.sırada,...'nın 265.382,23 TL alacağının 2.sırada, ... 3.İcra Müdürlüğü'nün 2011/1348 Esas sayılı takip dosyasındaki 34.568,00 TL'lik alacağın 4.sırada, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/4691 Esas sayılı takip dosyasındaki 27.493,59 TL alacağın 5.sırada ödenmesi gerektiği, ...'nın alacağını ispat edemediği, sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, sıra cetvelinde yer alan ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/246 Esas sayılı takip dosyasındaki haczin İİK'nın 106-110 maddeleri gereğince 2 yıl içerisinde satış işlemi yapılmadığından düştüğü, İİK'da haciz yenileme adı altında bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle 20.01.2012 tarihli haczin esas alınması gerektiği, bu dosyada İİK 53.maddeye göre işlemin yapılma tarihinin 10.10.2012 tarihli talepten sonra olduğu, 20.01.2012 tarihinde konulan haczin dosya borçlusu...'in ölümünden ve mirasçılar takibe dahil edilmeden konulmuş olduğundan hüküm ifade etmediği ve haczin geçersiz olduğu, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3627 Esas sayılı takip dosyasında konulan haczin İİK'nın 106-110 maddeleri uyarınca 2 yıl içerisinde satış yapılmadığından düştüğü, haciz yenileme adı altında bir düzenleme bulunmadığından 05.10.2012 tarihli haczin esas alınması gerektiği, bu dosyada İİK 53.maddeye göre hiç işlem yapılmadığı ve haczin hükümsüz olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... 1.İcra Müdürlüğünün 2010/4691 Esas sayılı takip dosyasındaki

11.02.2013 tarihli sıra cetvelinde davalılar ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ..., ...'ya ayrılan paylar ile ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ayrılan 501,65.-TL.'lik kısmın vekalet ücreti ve yargılama gideri dahil olmak üzere davacıların alacaklı oldukları ... 1.İcra Müdürlüğünün 2010/4691 Esas sayılı dosyası ile ... 3.İcra Müdürlüğünün 2011/1348 Esas sayılı takip dosyalarına alacakları oranında tahsisine, artan kısmının bulunması halinde davalılara verilmesine, davalı ... yönünden açılan davanın reddi ile davalı yönünden önceki sıra derecedeki gibi alacağının ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacılarca, sıra cetvelinde davalılar ...Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı ve ...rlüğü'ne alacaklarından fazla pay ayrıldığı ve davalılar ... ve ...'nın takiplerinin ve hacizlerinin yasaya uygun olmadığı ileri sürülerek, sıra cetveline itiraz edilmiştir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem sıraya hem de esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir. Haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, İİK'nın 138. madde hükmü uyarıca haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılar. Bir diğer anlatımla, haciz tarihinden sonra oluşan alacaklar, önceki hacizden yararlanamaz.

Somut olayda, davacıların davalı ..., Belediye Başkanlığı ve... Müdürlüğü'nün alacaklarının anılan madde hükmüne göre hesaplanmadığına ilişkin itirazı alacağın gerçek miktarına yönelik olmayıp paylaştırma şekline yani takip hukukuna ilişkin hesaplamaya diğer anlatımla sıraya ilişkindir. İcra mahkemesince haciz tarihi itibariyle alacak miktarı ile ilgili bilgi ve belgeler getirtilerek hesaplanması ya da gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespiti ile bu alacağa satış tarihine kadar işleyecek faizin de eklenmesi ile tutarın sıra cetvelinde dikkate alınması gerektiğinden İcra Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Bu durumda mahkemece, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığından HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalılar Vergi Dairesi Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.