muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4227, Karar No: 2012/12084, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4227 E.  ,  2012/12084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23591, Karar No: 2015/157, Tarih: 12.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/23591 E.  ,  2015/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki haciz alacaklısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ....'a ait olan.... ili....ilçesi... mahellesi ... ada .. parsel.. nolu bağımsız bölümün 03.02.2014 tarihinde 140.000TL bedelle haciz alacaklısı olan şikayetçiye ihale edildiği ve icra müdürü tarafından şikayetçiye ihale bedelini yatırması için 10 gün süre verildiği, ihale alıcısı olan şikayetçinin ihale bedelinin yatırılması için kendilerine 10 gün verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. İhaleye konu olan taşınmaz üzerine ihale alıcısı olan şikayetçi lehine 12.10.2010 tarihinde, satış yaptıran alacaklı ... lehine ise 24.01.2013 tarihinde haciz konulduğu, taşınmazın tapu kaydında lehine ipotek tesis edilen ipotek alacaklısı......' nın 13.11.2013 tarihi itibariyle 10.533,44TL alacağının bulunduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak haciz alacaklısı olan ihale alıcısının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, İhale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK'nun 133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği", satışa çıkarılan taşınmazın haciz alacaklısı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınmaz üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, şikayetçinin alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla şikayetçi aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden haciz alacaklısı olan ihale alıcısına ihale bedellerini yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak haciz alacaklısının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra haciz alacaklısı olan ihale alıcısı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise ihale alıcısına ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Haciz alacaklısı olan ihale alıcısının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7870, Karar No: 2014/13350, Tarih: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7870 E.  ,  2014/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/378-2013/410

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı İ.. G..'ye yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2220, Karar No: 2024/6751, Tarih: 14.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2220 E.  ,  2024/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1702 E., 2019/821 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2017/265 Esas, 2018/119 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2018/1702 Esas, 2019/821 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3. SGK çalışma kayıtlarının Dernek ve sendika üyeliklerinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

B. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Örgüte müzahir kurumlarda çalışma kaydının bulunduğuna,

3. Örgüt liderinin talimatı ile Bank Asyaya para yatırdığına,

4. Örgüte müzahir derneklere üye olduğuna,

3. SGK çalışma kayıtlarının Dernek ve sendika üyeliklerinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

B. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Örgüte müzahir kurumlarda çalışma kaydının bulunduğuna,

3. Örgüt liderinin talimatı ile Bank Asyaya para yatırdığına,

4. Örgüte müzahir derneklere üye olduğuna,

5. Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna,,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları ve Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, Bilirkişi Raporu, sigorta kaydı, dernek üyelikleri ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgüte yardım kastı ile hareket ettiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2018/1702 Esas, 2019/821 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5882, Karar No: 2013/9045, Tarih: 03.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5882 E.  ,  2013/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Talep, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Mahkemece, talebin  kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMK'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nun 389., yine 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda davanın kabulüne karar verilip,  gerekçeli kararda dava konusu edilen 26613 ada 5 parsel ile ilgili hüküm kurulmayıp sadece 26672 ada 1 nolu parsel  ile ilgili hüküm kurularak  kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru olmadığınıdan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  3.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7709, Karar No: 2021/16209, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7709 E.  ,  2021/16209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin sadece sanık ... hakkında ve sanık lehine olduğu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

1-Sanığın tüm aşamalarda tutarlı olarak suçlamaları kabul etmemesi karşısında; suç tarihinden iki üç ay öncesi ve iki üç ay sonrasını kapsar şekilde arayan aranan bilgileri ile baz istasyonu bilgilerini içeren HTS kayıtları da getirtilip suça sürüklenen çocuk ile irtibatlarının suç öncesi ve sonrasında bulunup bulunmadığı hususlarının da diğer tüm deliller ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

İddianame içeriğinde anlatılan sanığın okul müdür yardımcısı odasındaki eşyalara yönelik eylemi ile okul kantininde bulunan eşyalara yönelik eylemlerinin iki ayrı suç oluşturacağı gözetilmeden her iki eylemin anlatımını takiben tek bir suçtan cezalandırılması talebiyle sevk maddesi gösterilmiş olması karşısında mahkemece ek savunma verilerek iki ayrı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yerine tek bir suç kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi yoluyla niteleme hatası ve eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/56, Karar No: 2014/3306, Tarih: 29.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/56 E.  ,  2014/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/419-2013/709

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Ş. Y... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait haciz konulan paranın dağıtılması için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının garameye dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının paylaşıma dahil edilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan Ş. Y.. vekili, şikayetçinin geçerli bir haczinin bulunmadığını, borçlunun ortağı ve yöneticisi olduğu şirket hakkında başlatılan takip ile borçluya ait paranın haczedilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayetçinin, dava dışı şirketten olan vergi alacağı nedeniyle takip başlatarak 26.03.2013 günü, borçlunun paylaşıma konu parasına haciz uyguladığı, şirketten tahsil edilmeyen vergi borcunun Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca yöneticilerden tahsili yoluna gidilebileceği, tahsil edilmeyen vergi borcu nedeniyle yöneticiler hakkında takip yapılarak haciz uygulanabileceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, şikayetçi haczinin dikkate alınarak sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan Ş. Y.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Şikayetçi Vergi Dairesi'nin borçlunun ortağı olduğu şirketten olan kamu alacağı için, limited şirket olan borçlunun ortak ve yöneticilerinin sorumluluğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile VUK'nın 10. maddelerinde düzenlenmiştir. Vergi dairesinin, borçlu şirketin ortak ve yöneticilerinin sorumluluğuna gidebilmesi için, borçlu şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, şirket ortak ve yöneticileri hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca takip yapılarak, ortak veya yöneticilerin malvarlığına haciz uygulaması gerekir. Somut olayda, anılan yasal düzenlemelere uygun şekilde şirket ve borçlu ortağı-yöneticisi hakkında takip yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmamıştır. Bu durumda, anılan yönler üzerinde durularak, şikayetçinin anılan yasal düzenlemelere uygun şekilde borçlu hakkında yapılmış bir takibi ve haczi bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden şikayetçi Şebnem Deniz Yıldan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içeresinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.