muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16593, Karar No: 2017/10993, Tarih: 20.06.2017

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunbda, davacının iş sözleşmesinin davacının davranışlarından kaynaklanan sebeplerle feshedildiği, ancak ileri sürülen fesih sebeplerine ilişkin olarak davacının daha önceden savunmasının alınmadığı, davacının 1475 sayılı yasanın 14/I-5 maddesi anlamında emekliliğe hak kazanmak adına SGK dan yazı aldığı, daha sonra davalı işverenlikçe iş sözleşmesinin ileri sürülen sebeplerle feshedildiği, davacının yöneticilerine eksik ve yanıltıcı bilgi verdiği hususunun davalı işverenlikçe usulüne uygun delillerle ispatlanmadığı, davacının eksperlerle yakın ilişki içinde olduğu ihtimas geçtiği ve hediye alışverişinde bulunduğu davalı işverenlikçe ileri sürülmüş ise de, hediye alışverişinin tanık anlatımlarından da anlaşıldığı üzere sektörde yaygın bir davranış olduğu, davacının davalı şirketin eksperlerinden ... in sahibi olduğu ... Sigorta Ekspertiz Hizmetleri Ltd. Şti nde ücretsiz izinli olduğu dönemde sigortalı olarak çalışıp mecburi staj görevi yaptığı, davacının bu sigorta şirketi tarafından kendisine yapılan maaş ödemelerini 3 taksit halinde iade ettiği, stajın davalı işverenlikçe bilindiği ve söz konusu olayın fesihten yaklaşık 3 yıl önce olduğu, ... in halen davalı şirketin eksperi olarak çalışmaya devam ettiği, ... in de yılbaşlarında davalı şirket çalışanlarına yılbaşı hediyesi gönderdiği, zaten gönderilen bu hediyeler nedeniyle davacının ... ile yılbaşı hediyesi konusunda konuşma yapmasının fesih sebebi olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacının menfaat temin etmek amacıyla hareket etmediği, davacının şirket çalışanları ile küfür içerikli olduğu iddia edilen e-mail yazışmaları yaptığı ileri sürülmüş olmakla birlikte bu konuda çalışanlardan herhangi bir şikayet gelmediği, davacının savunmasının alınmadığı, davacıdan yaklaşık 7,5 yıllık çalışması zarfında herhangi bir savunma alınmadığı, bu durumda davalı işverenlikçe ileri sürülen fesih gerekçelerinin ispatlanamadığı, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeplerle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İş­çinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Diğer taraftan 4857 İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Paralel düzenleme aynı yasanın 25/son maddesinde düzenlenmiş ve haklı nedenlerle işverenin feshi hallerinde, işçinin 18,20 ve 21. madde hükümleri uyarınca yargı yoluna başvurabileceği belirtilmiştir. Haklı nedenle fesihte, bu düzenlemeler karşısında, 19. maddedeki yazılı bildirim, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmesi ile savunma alınması koşulu aranmamalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı şirketçe yapılan fesihte; "...20.3.2008 tarihinden itibaren şirketimizde oto hasar müdür yardımcısı olarak görev yapmaktasınız. Çalıştığınız süre içinde şirket süreç ve sistemlerini ihlal ederek ve yöneticinize eksik/yanlış bilgilendirme yaparak bazı eksperlere iltimasta bulunduğunuz ve hediye alışverişinde bulunarak çıkar ilişkisi içine girdiğiniz saptanmıştır. Ayrıca şirket çalışanları ile küfürlü tacizkar ve ahlak prensiplerine uygun olmayan uslupla iletişim kurduğunuz tespit edilmiştir. Bu durumların şirket disiplin yönetmeliğine ve davranış kuralları ve etik politikasına aykırı olduğu tarafınızdan bilinmektedir. Yukarıda belirtilen hususlar 4857 sayılı kanunun 25/II e-h bentleri kapsamında haklı feshin koşullarını oluşturmaktadır. Bu nedenle iş akdinizin 22.7.2015 tarihi itibarı ile haklı nedenle fesih edilmektedir..." şeklinde olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesinde belirtilen nedenle feshedildiğinden, aynı yasanın 19. maddesindeki savunma koşulunun aranmasına gerek yoktur. Bu nedenle mahkemenin bu yöndeki gerekçesi doğru değildir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre davacının davalı şirketin çalıştığı ... şirketi olan ... ile borç ilişkisini gösteren dekontların bulunduğu, yine bu kişi ile yılbaşı organizasyon isim listesinin verildiği, davacının diğer işçilere gönderdiği "...bu ne güzellik vs." gibi maillerle diğer küfür içeren mailler hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının bu davranışlarının işverenin güvenini sarstığı, işverenin güvenini sarsan davranışlar sergileyen davacıyla iş akdinin devam ettirilmesinin beklenemeyeceği ve bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından, davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 22.06.2017 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1725, Karar No: 2013/4105, Tarih: 22.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1725 E.  ,  2013/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ... Ticaret Sicili Memurluğunun (Müdürlüğünün) 32442 sayılı yazısında bildirdiği “Denizköşkler Mahallesi Reşitpaşa Caddesi Kırkpınar Sokak No:3/3-B Avcılar” adresinde de ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8699, Karar No: 2012/13928, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8699 E.  ,  2012/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15843, Karar No: 2014/6504, Tarih: 17.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15843 E.  ,  2014/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/(2)-4, 43/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Katılan Sanık ... ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 51/1-3-7 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanık ve katılan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ve katılan sanık müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyizin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu saptanarak yapılan incelemede;

1- Katılan sanık ... .. hakkındaki hükme yönelik katılan sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanık sürücü ... ... idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken durup beklemekte olduğu trafik ışıklarında, ışıkların kendi istikameti için yeşile dönmesini beklemeden kırmızı ışıkta kalkış yaparak seyrettiği ve olay mahalli kavşağa girdiği esnada da, anayol üzerinde seyreden araçların istikameti için ışıkların kırmızıya dönmüş bulunmasına rağmen geçiş yaparak kavşağa giren sanık sürücü ... idaresindeki otomobilin çarpmasına maruz kalıp yaya geçidine savrularak yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçiş yapmakta olan yayalara çarpması sonucu ölüm ve yaralanmayla sonuçlanan olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu halde TCK'nın 22/3. maddesi gereğince temel cezada arttırım yapılmayarak katılan sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün vekalet ücreti konulu 4 nolu bendinde cümle sonuna “Kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2.400-TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'tan alınarak katılan sanığa verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, suç vasfına, katılan sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık sürücü ...'ın idaresindeki otomobil ile meskun mahaldeki bölünmüş yolda seyir halindeyken olay mahalli trafik ışık kontrollü kavşağa yaklaştığında hızını düşürmeden mevcut hızıyla seyrini sürdürmek suretiyle olay mahalline gelip kendi istikameti için kırmızıya dönen ışığa rağmen geçiş yaparak, ışıkta geçiş yaptıktan sonra seyir istikametine göre sol taraftan kavşağa girmiş bulunan diğer katılan sanık sürücü idaresindeki kamyonete çarpması ve çarpmanın etkisiyle savrulan kamyonetin de yaya geçidi üzerinde yeşil ışığa istinaden karşıdan karşıya geçiş yapmaya başlamış bulunan yayalara çarpması sonucu ölüm ve yaralanmayla sonuçlanan olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu halde TCK'nın 22/3 maddesi gereğince temel cezada arttırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4-1.a maddeleri ile adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4-1.a, 52/2 maddelerine aykırı davranılması,

3- Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin TCK'nın 53/6.maddesi yerine TCK'nın 43/6. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

4- Kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20096, Karar No: 2024/10881, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20096 E.  ,  2024/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.05.2018 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3328, Karar No: 2019/445, Tarih: 06.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3328 E.  ,  2019/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık hakkında; TCK’nun 204/1, 62, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık hakkında; TCK’nun 158/1-f, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın tebliğ belgesinde gösterilen adresine daha önce usulüne uygun herhangi bir tebliğ yapılmadığı, bu nedenle sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usul ve yasaya aykırı olması sebebiyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ile sanık arasında birkaç yıldır devam eden ticari ilişki olduğu, birbirlerine oto alıp sattıkları bu ticari ilişki sebebiyle sanığın eşi... (Yücel)'ya ait suça konu çekleri doldurup eşi...'nın yerine ve onun imzasını taklit ederek keşide edip katılana verdiği ve bankaya ibrazında keşideci imzasının hesap sahibi...' ya ait olmadığının tespit edilerek ödeme yapılmadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; suça konu çekteki keşideci imzasının keşideciye ait olmadığından bahisle sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmasında; suça konu çekleri borcuna karşılık katılana verdiğini, ancak işleri bozulduğu için çek bedellerini ödeyemediğini, çeklerdeki imzaların kendisine ait olduğunu,ancak bu durumdan katılanında haberdar olduğunu,iş ilişkileri sebebiyle kendisine daha önceden de çek verdiğine ilişkin beyanı ve 25.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda sanık tarafından katılana daha önce verilen mukayese konusu 20.750 ve 11.000 TL bedelindeki iki çek ile suça konu çeklerin keşideci imzalarının aynı şahsın elinden çıktığını; yazıların ise sanığın el ürünü olduğuna ilişkin tespiti, katılan ve tanık ifadeleri karşısında; sanığın borcunu kabul ettiği, sanığın katılan ile ticari ilişkisi kapsamında suça konu çekler haricinde keşideci olan eşi yerine çek tanzim ederek katılana verip ödenen çekler olduğu; sanığın suç kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen 10/02/2012 tarihli iddianame ile suça konu Garanti Bankasına ait 31.01.2010 tarihli 8.750 TL bedelli çek hakkında dava açıldığı halde, bu çek yerine mukayese belge olarak ibraz edilen 20/02/2010 tarihli 20.750 TL bedelli çek ile ilgili inceleme yapılıp, bu çeke dayanarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14895, Karar No: 2024/14133, Tarih: 26.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/14895 E.  ,  2024/14133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2831 E., 2024/1286 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2022/286 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan ivacaftor etken maddeli Kalydeco adlı ilacının kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İİk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince Kistik Fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk