muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13701, Karar No: 2023/693, Tarih: 22.02.2023

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü FETÖ/PDY'nin hiyerarşik yapısına dahil olduğuna ve organik bağla bağlı olduğuna dair her türlü kuşkudan uzak delil bulunmayan, örgütün kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden sonra örgüte yardım suçunu oluşturabilecek herhangi bir eylemi tespit edilemeyen, ancak eylem ve faaliyetleri sempatizan düzeyinde kaldığı anlaşılan, mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/2883 Esas, 2019/1292 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/2883 Esas, 2019/1292 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11306, Karar No: 2017/169, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11306 E.  ,  2017/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5478, Karar No: 2016/4551, Tarih: 17.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5478 E.  ,  2016/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-... 4-... Vekilleri Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait hacizli taşınmazın ... sayılı dosyasından 06.08.2012 tarihinde 35.250,00 TL satıldığını.... sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde davalıya ait haczin ilk sırada olduğundan bahisle ödemenin.... sayılı dosyasına yapılmasına karar verildiğini, müvekkillerinin alacaklarının .... sayılı dosyasındaki kesinleşmiş mahkeme ilamından kaynaklandığını, davalının alacağının ise sonradan tanzimi mümkün olan kambiyo senedine dayandığını, bunun alacağı tek başına ispatlamaya yeterli olmadığını, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, ihale bedelinin kendi dosyalarına ödenmesine, sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin icra takibine geçtiği tarih itibariyle davacıların takibe konu alacaklarının ortada olmadığını, takiplerine dayanak olan 27.12.2005 düzenleme tarihli bononun...atışı yapılan 3 adet taşınmazın satışına karşılık düzenlenen borç senedi olduğunu, satış karşılığında alınan bononun ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, alacağı tahsil edebilmek için birçok haciz yapıldığını, dosyada satış işlemleri gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacıların dava dışı İsmail ....sayılı icra takip dosyasında mahkeme kararına dayalı olarak icra takibine geçtiği, davalının ise icra takibine dayanak 300.000,00 TL’lik bononun taraflar tarafından her zaman düzenlenebileceği, davalının 27.12.2005 tarihinde dava dışı ...sattığı taşınmazların satış bedeli karşılığında kendisine bu bononun verildiğini savunduğu, oysa tapudaki satış işleminde taşınmazın satış bedelinin 37.500,00 TL olduğu ve taşınmazı satın alanın...lduğu, bu durumda taşınmazın tapudaki değerinin aksine olarak 300.000,00 TL'lik bono düzenlenmesinin ve bononun ....tarafından düzenlenmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşıldığından, davacının davasının kabulü ile ... esas sayılı icra takip dosyasında düzenlenen 26.11.2014 tarihli sıra cetvelinde 1. sıradaki davalı alacağına ayrılan satış bedelinin davacının 2. sırada yer alan ... esas sayılı icra takip dosyasındaki alacağının karşılanmasına, artan kısmın davalıya ödenmesine, karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

../..

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece her ne kadar tapuda satışa konu edilen 3 taşınmazla ilgili resmi senette yazılı bedel ile bunlara karşılık verildiği öne sürülen bono bedeli arasında fahiş fark olduğu gerekçesiyle ortada muvazaalı bir işlemin olduğu kabul edilmiş ise de tapuda gösterilen bedelin genellikle gerçek bedel olmadığı, ilgili taşınmazın emlak beyan değerinin dikkate alındığı, keza 2005 yılında 3 taşınmaz bedelinin tapuda gösterilen bedel olduğunun kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alınarak bu hususun başlı başına muvazaaya delil ve gerekçe olamayacağı gözetilmeksizin aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halide iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5984, Karar No: 2013/9990, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5984 E.  ,  2013/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümle, 62, 52/2, 50/1-a-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23.05.2011" yerine "2011" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, haczin yapıldığı evden atıldığını, eşyaların aynen durduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılıp, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

2- İcra ve İflas Kanununun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların bir yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, böylelikle yedieminlik görevinin de sona ereceği, dosya kapsamına göre haczin 22.05.2010 tarihinde, muhafaza haczinin ise 23.05.2011 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında, süresinde satış talebinde bulunulup bulunulmadığının tespiti için Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2009/18904 ve 2009/18594 esas sayılı dosyalarının getirtilip incelenmesi ve onaylı örneğinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında mahcuzların sahibi olması nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 289/1-ikinci cümle” yerine “TCK'nın 289/1-1. cümle” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9773, Karar No: 2015/46428, Tarih: 24.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/9773 E.  ,  2015/46428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/14-171 sayılı ilamıyla 2 yıl 11 ay hapis cezasından Kars Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nın, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Kars İnfaz Hâkimliğinin 05/08/2015 tarihli ve 2015/475 esas, 2015/500 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükümlünün cezasının onda birini kurumda infaz ettiği anlaşıldığından açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2015 tarihli ve 2015/628 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02/11/2015 gün ve 2015-22266/70610 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2015 gün ve KYB/2015/364311 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 07/12/2015 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(...'nın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçundan Kars Sulh Ceza Hakimliğinin 09/01/2015 tarihli kararıyla tutuklanarak Kars Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, tutuklu olarak bulunduğu anılan Ceza İnfaz Kurumuna 27/02/2015 tarihinde yapılan aramada uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/03/2015 tarihli ve 2015/56 sayılı kararıyla 11 gün hücreye koyma cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu esnada ...’nın daha önceden yargılanıp ceza aldığı Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/14-171 sayılı ilamının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21/01/2015 tarihli ilamıyla onanması sonucu Mahkemesince kesinleştirilerek Kars Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05/03/2015 tarihinde müddetname düzenlenerek infazına başlandığı, hükümlü ... hakkındaki söz konusu 11 günlük hücre hapsi cezasının infazına 04/05/2015 tarihinde başlandığı, cezanın 15/05/2015 tarihinde bittiği ve yasal kaldırma tarihinin ise 14/05/2016 tarihi olması ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin “Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler” başlıklı 6. maddesinin 22/08/2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak değiştirildiği, söz konusu maddenin yeni hükmünde, “Toplam cezalarının onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar," şeklinde belirtilmesi karşısında, hükümlünün almış olduğu ve henüz yasal kaldırma süresi dolmamış bulunan disiplin cezası nedeniyle açık ceza infaz kurumuna aynıma şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 21/05/2015 gün ve 2015/119-121-131-147-148-149 esas sayılı kararları ışığında; “özel ceza kanunlarından ... ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 19. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği” anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma istemine konu hükmün niteliğine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesi Yüksek 19. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/615, Karar No: 2011/624, Tarih: 28.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/615 E.  ,  2011/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 48. maddesi 2. cümlesi uyarınca, aynı mahkemede görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak asıl hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir. Öte yandan, 14.02.1992 gün ve 3/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre de, bir yargı çevresi içinde kurulmuş bulunan aynı düzeyde birden fazla mahkeme, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacaklardır.

Somut olayda, temyize konu dava ile Bakırköy 3. İş Mahkemesi’nin 2009/746 Esas sayılı davasının birleştirilmesine karar verilmiş ve bu birleştirme kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir. Bu halde, aynı mahkemedeki davaların birleştirilmesi kararı nihai karar olmadığından ve bu nedenle yalnız başına temyiz edilemeyeceğinden, 01.06.1990 gün ve E:1989/03, K:1990/04 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurumun temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Kurumun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32198, Karar No: 2012/40047, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32198 E.  ,  2012/40047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8798, Karar No: 2015/4108, Tarih: 01.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8798 E.  ,  2015/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında hizmet alımı sözleşmesi imzalandığını, davalının kanuna aykırı olarak hazinece karşılanan %5'lik destek ve teşvik payının istihkaklardan kesilmek suretiyle sözleşmenin uygulanmasında muaraza yarattığını ileri sürerek davalının yarattığı muarazanın men'ine, 9.496,45 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş mahekemelerinin görevli olduğunu, davacının hakedişlere ve kurumca kesinti yapılarak yapılan ödemelere karşı herhangi bir itirazı olmadığını, Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan tebliğlere dayanılarak işlemlerin gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigorta primlerini ödemeyi üstlenmiş olan yüklenicinin kendi sorumluluğunu yerine getirirken ve bu arada devletin sağladığı katkıdan da yararlanırken bunların idareye geçirilmesinin yerinde olmadığı, davalının, davacı yüklenici firmanın hakediş ödemelerinden yaptığı kesintilerle hazinenin teşvik için işveren firmaya yaptığı davaya konu katkı tutarını kendi bütçesine gelir kaydederek, hazineden davalının katma bütçesine kaynak aktardığı, bu durumun 5510 sayılı Kanun'un amacına aykırı olduğu gerekçesi ile bilirkişi raporu ile tespit edilen 7.778,90 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.