muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2593, Karar No: 2022/2346, Tarih: 21.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2593 E.  ,  2022/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

- K A R A R -

Dava sıra cetveli kararının iptali istemine ilişkindir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL'ye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL'ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070 TL'ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davacının alacak miktarı 42.626,57 TL, sıra cetveline giren para ise 15.325,00 TL olup, uyuşmazlık konusu miktar bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 24.09.2020 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10157, Karar No: 2014/14321, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10157 E.  ,  2014/14321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2014/15-2014/122

Davacılar murisinin, 01/12/2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitiyle, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26853, Karar No: 2013/21066, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/26853 E.  ,  2013/21066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşyerinde meydana geldiği iddia edilen hırsızlık olayı ile ilgili olarak zabıta ve Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılmış soruşturma olup olmadığı araştırılarak varsa soruşturma evrakının dosya içine alındıktan sonra inceleme için gönderilmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18940, Karar No: 2021/2219, Tarih: 01.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/18940 E.  ,  2021/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2015/813 esas, 2016/425 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/02/2019 gün ve 94660652-105-06-16034-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/02/2019 gün ve KYB-2019/16281 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı reddetmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16/07/2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddî gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde Kılavuzlar İletişim isimli bir işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili Gsm şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, söz konusu hatta ilişkin abonelik sözleşmesi aslının dosyaya temin edilerek sanık, müşteki ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığa ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması üzerine sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4356, Karar No: 2022/8826, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4356 E.  ,  2022/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki çekici ve ona bağlı römork ile olay tarihinde, saat 17:15 sıralarında, gündüz vakti, meskun mahal dışında, Hereke viyadüğüne 35 metre kala, TEM otoyolu üzerinde, sağ şeritte seyir halinde iken, sağ şeritte ölen yayaya çarptığı olayda; sanığın tüm aşamalardaki ifadeside "... aynı firmada çalışmakta olduğum şahıs ile iki ... halinde Darıca ilçesine doğru seyir halindeydik. Kaza mahallinin olduğu yere yaklaştığımda sağ şerit üzerinde hareketsiz bir şekilde uzanmış bir cisim farkettim. Trafiğin kalabalık olması sebebiyle şeridimi değiştiremedim. Bu sırada hızım yaklaşık 70-80 km civarlarındaydı. Yol üzerinde farkettiğim cisme çarpmamak için fren yaptım. Ancak aracımı durduramadım. Bu sırada yine aynı firmaya ait olan aracı kullanan ... isimli şahıs "sen ne yaptın, birine çarptın" gibi ifadelerle bir insana çarptığımı söyledi. Kazanın şokuyla olay yerinde durmadım. Olay yerinden uzaklaştım. Kazanın meydana gelişinde benim herhangi bir kusurum yoktur. Kendisine çarptığım sırada maktul yol üzerinde uzanmaktaydı..." şeklinde ifadesi ve 24/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın otoyola giren yayaya çarpması sonucu meydana gelen kazada kusursuz olduğu; yaya maktul ...'nin ise Erişme Kontrollü Karayoluna (Otoyola) ait alanlara girmemesi gerektiği, otoyol alanlarına girdiği takdirde kalabalık ve hızlı seyreden araçların kendisine çarpabileceğini öngörmesi gerekirken gerekli dikkat ve özeni göstermediği için kendi ölümüyle sonuçlanan kazada tamamen kusurlu olduğu, şeklindeki raporunun, oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın yayaya çarpıp üzerinden geçtiği ve durmayarak yoluna devam ettiği, gündüz vakti yayayı görmesine rağmen, çarpmamak için gerekli önlemleri almaması nedeni ile kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5963, Karar No: 2017/9, Tarih: 16.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5963 E.  ,  2017/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı yüklenici ... .... Ltd. Şti. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre yükleniciye düşen ... numaralı dairenin, yüklenici tarafından ........1999 tarihinde davalıya satıldığını, davalının o tarihten itibaren daireyi fiilen teslim alarak kullanmaya başladığını, davalının müvekkili aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davası sonucunda da bu dairenin davalı adına tesciline karar verildiğini, müvekkilinin, ........1999 tarihinden 2012 yılı sonuna kadar dairenin emlak vergisi ile daireye ait bakım onarım bedelleri ve kıdem tazminatı bedellerini ödediğini, toplam ....212,65 TL olduğunu ileri sürerek, ....212,65 TL'nin her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu ... numaralı daireyi yükleniciden 1999 yılında satın aldığını ve fiilen kullanmaya başladığını, dairenin ancak, müvekkilinin davacıya açtığı tapu iptal ve tescil davasının kabulü sonunda müvekkili adına tescil edilebildiğini, müvekkilince daireye ilişkin tüm emlak vergileri ve giderlerin ödendiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceği, alacağın sebepsiz zenginleşme iddiasından kaynaklanması nedeniyle zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca ilk yapılan paylaşımda ...,...,...,... ve ... numaralı daireleri aldığı, daha sonra diğer daireleri devrettiği, kendi adına ... numaralı dairenin kaldığı, ... numaralı dairenin mahkeme kararına kadar davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, davacının farklı zamanlarda ... ve ... numaralı daireler için büyük onarım gideri, kıdem tazminatı olmak üzere toplam ....871,00 TL apartman yönetiminin hesabına yatırdığı, tanık olarak dinlenen yöneticinin beyanına, yönetim defter ve kayıtlarına göre davacının ... numaralı daire için yatırdığı giderlerin ....935,50 TL'sinin ... numaralı daire aidatlarından mahsup edildiği, yine ... numaralı dairenin ....249,81 TL olan emlak vergilerinin davacı tarafından ödendiği, bu dairenin davalıya ait olduğu, bu nedenle davacının davalıdan ....185,31 TL alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın ....185,31 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...) 6100 sayılı HMK'nın 297/...-c maddesinde hükmün gerekçe bölümünün, .... fıkrada ise hükmün sonuç bölümünün kapsayacağı hususlar düzenlenmiştir. Anılan 297/...-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. HMK'nın 297/.... maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir.

Öte yandan, tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/.... (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/.... (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/.... (HUMK'nın 381/son) maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/.... (HUMK'nın 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/.... maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın ve HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılması halinde, ....04.1992 gün ve 1991/... Esas, 1992/... Karar sayılı ... İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmelidir.

Mahkemece, kısa kararın birinci bendi ile, "Davacının ....249,81 TL emlak vergisi nedeniyle ....935,50 TL büyük onarım ve kıdem tazminatı nedeniyle olmak üzere toplam ....185,31 TL'lik davasının kabulüne, fazla istemin reddine," karar verilmiş olmasına rağmen, hükmün gerekçe bölümünde, ....185,31 TL alacağa dava tarihinden tahsil tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiği hususunun bilirkişi raporunda belirtildiği, raporun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesine yer verilerek, hükmün .... bendinde " davacının ( ... numaralı daire için ) ....249,81 TL emlak vergisi nedeniyle, ( ... numaralı daire için ) ....935,50 TL büyük onarım ve kıdem tazminatı ( aidat ) nedeniyle olmak üzere toplam ....185,31 TL'lik davasının kabulü ile ....07.2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine" karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, kısa kararda, hüküm altına alınan alacağın faizi ile ilgili bir hüküm kurulmamış iken, gerekçeli kararda faiz uygulanması gerektiği yönündeki gerekçesine yer verilmesi, hüküm fıkrasında da davacının alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar, kısa karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

...) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4546, Karar No: 2010/4748, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4546 E.  ,  2010/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.07.2008 tarih ve 2008/74 - 2008/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 03.07.2007 tarihinde dava dışı ...'ten dairesini toplam (44.000) YTL ödemek suretiyle satın aldığını, davalı kooperatifçe kendisinden toplam (7.200) YTL talep edildiğini ileri sürerek, anılan borcun kendisine ait olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hissesini devraldığı ...'in müvekkili kooperatife borcunun bulunmadığını, dava konusu borcun devir tarihinden sonraki aidat ve çevre düzenlemesi gideri olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu alacağın devir tarihinden sonra 20.01.2008 tarihli genel kurul toplantısında kararlaştırılan aidat bedeli olduğu, davacının bu borçtan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu devir sözleşmesinden önceki döneme ait borçlardan dahi davalı kooperatife karşı hisseyi devralan davacı ortağın sorumlu olmasına göre, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2133, Karar No: 2018/2556, Tarih: 14.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2133 E.  ,  2018/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvurusunda; mahkemece incelenip karar verilen diğer şikayetlerinin yanı sıra, takipte talep edilen işlemiş ve işleyecek faiz taleplerinin ilama aykırı olduğu şikayeti de bulunmaktadır. O halde, mahkemece, HMK'nun 297/2. maddesi gözetilmek suretiyle borçlunun işlemiş ve işleyecek faize yönelik şikayeti de incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2149, Karar No: 2014/9540, Tarih: 12.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2149 E.  ,  2014/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 06/04/2012 tarih 193037 sayılı kararının hukuka uygun olmadığı, Elektrik Piyasası Kanunu'nun "Dava Hakkı" başlıklı 12.maddesinde "İdarî para cezaları dâhil, Kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülür" hükmüne amir olduğu, buna göre Kurul kararlarının iptali için açılacak davaların Danıştay'da görülmesi gerektiği, müvekkil şirketin EPDK Karar ve Yönetmeliklerine uygun şekilde hareket etmesi gerektiğinden, bu nedenle şikâyetçinin şikâyetinin husumet yokluğundan reddi gerekirken, Hakem Heyetinin şikâyeti esastan incelediğini ve haksız şekilde kabul ettiğini, tüketicinin faturasında yer alan kayıp-kaçak, per. sat. hiz. bed, psh. bed, ileti. bed., dağıtım. bed. gibi bedellerin EPDK tarafından belirlendiğini ve yasal olduğunu, müvekkili şirketin 4628 sayılı Kanun doğrultusunda Kurulca onaylanan tarifeleri uygulamak ve tüketicilerin de bu tarifeye göre oluşturulan ücreti ödemek zorunda olduğunu, tarifeye aykırı hareket etmenin, lisans iptaline varan yaptırımlara yol açabileceğini, Kanun haricinde hareket etmeleri mümkün olmadığından konunun muhatabının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğunu, bu nedenle Tüketici Hakem Heyeti Kararına husumet yönünden de itiraz ettiklerini, Türkiye genelinde 4628 sayılı Kanun gereğince ulusal tarife uygulanmakta olduğunu, tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini,

01/01/2011 tarihinden itibaren uygulanacak tarifelerin ise 28/10/2010 tarihinde 2999 sayılı EPDK kararı ile yayımlandığını ve ...adresli internet sitesinde duyurulduğunu, bu tarife kapsamında uygulanmakta olan enerji bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli kalemlerine ilave olarak kayıp-kaçak bedeli ve perakende satış hizmet (sayaç okuma) bedelleri belirlendiğini, söz konusu bu bedellerin 2011/Nisan döneminden başlayarak elektrik faturalarında yer almaya başladığını, yani bu bedeller daha önce de tahsil edilmekte iken, şeffaf bir piyasanın kurulması amacı ile 2011 yılından itibaren kalem kalem bedellerin gösterilmeye başlandığını, tüketicinin aksine bunun yasal dayanağının bulunduğundan bahisle, Büyükorhan Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 06/04/2012 tarih ve 193037 sayılı kararının iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermediği gibi duruşmaya da katılmamıştır.