muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16546, Karar No: 2012/14321, Tarih: 12.09.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ... Yurdusevere iadesine

12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6254, Karar No: 2010/10404, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6254 E.  ,  2010/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 20.04.2010

No : 609-467

Davalılar : 1-... vek.Av.... 2-SGK Genel Mdl.vek.Av....

Tekin

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili müvekkilinin alacaklı olduğu Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2006/3384 takip dosyasının düzenlenen sıra cetveline dahil edilmediğini, haczin 18.10.2006 tarihinden konulduğunu; şikâyet olunan ...’nın alacaklı olduğu Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2004/6645 sayılı dosyadaki haczin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre sıra cetvelinin iptaline, paylaşıma konu bedelin şikâyetçinin alacaklı olduğu Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2006/3384 ve Konya 7. İcra Müdürlüğünün 2005/1255 sayılı takip dosyaları ile SGK Başkanlığı dosyası arasında garameten paylaştırılması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikayetçi ile şikâyet olunanlardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi ile şikâyet olunanlardan SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL-Davacı

17.15.-O.H.

17.15.-P.H.

00.00.-Kalan

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/10807, Karar No: 2015/14756, Tarih: 30.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10807 E.  ,  2015/14756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYIRALAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/66-2014/121

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2014/17485 esas 2015/10718 karar sayılı 10.06.2015 tarihli ilamı ile “Hükmü cevapla birlikte temyiz eden davacı taraftan temyiz harçlarının alınmadığı anlaşılmış ancak dilekçenin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği tespit edilemediğinden, temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydedilmemiş ise HUMK. nun 432/4. maddesi uyarınca bir karar verilmesi, aksi halde HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapıldıktan sonra temyiz defterinin ilgili sayfasının sureti ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği görülmektedir.

Geri çevirme sonrasında mahkemece; hükmü katılma yoluyla temyiz eden davacı tarafın dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harçlarının alınmadığı ve HMUK'un belirtilen maddeleri gereği işlem yapılmadığı, davalı vekilinin temyiz dilekçesine ve temyiz harcına dikkat çekilerek önceki gibi dosyanın aynen Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

O halde, dosyanın gereksiz bir şekilde sürüncemede bırakılmaması için dairemizin geri çevirme ilamında belirtildiği gibi “Hükmü cevapla birlikte temyiz eden davacı taraftan temyiz harçlarının alınmadığı anlaşılmış ancak dilekçenin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği tespit edilemediğinden, temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydedilmemiş ise HUMK. nun 432/4. maddesi uyarınca bir karar verilmesi, aksi halde HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapıldıktan sonra temyiz defterinin ilgili sayfasının sureti ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15914, Karar No: 2014/15873, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15914 E.  ,  2014/15873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/64313

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/415 (E) ve 2012/457 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı kullanıp tedavi olarak doktor tarafından yazılan ilaçları eczaneden almak suretiyle ilgili kurumun 20,94TL tedavi masrafı, 21,83TL eczane gideri yaparak zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı kullanıp tedavi olarak doktor tarafından yazılan ilaçları eczaneden almak suretiyle ilgili kurumun 20,94TL tedavi masrafı, 21,83TL eczane gideri yaparak zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanığın ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı ve sanığın savunmasında, 4-5 yıl önce yeşil kart almak için valiliğe giderek evraklarını elden dolaştırıp sonrasında yeşil kartını aldığı, uzun bir süre sonra yeşil kartının vizesini yeniletmek için gittiğinde üzerine kayıtlı araç olduğu için vizenin yenilenmediğini, kartın sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın, suça konu yeşil kartla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı ve bu sırada sigortalı olup olmadığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı, sanığın gerçekte yeşil kartının veya sigortasının bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise bu kartın hangi tarihte verildiği veya iptal edildiği, sanık sigortalı ise, suç tarihinde sigortasının aktif olup olmadığı, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgeler, varsa yeşil kart dosyası, ilgili sigorta dosyasının ve hastane tedavi evraklarının onaylı sureti istenerek dosya içine konulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartın nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, sahteciliğin kim tarafından ve ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, sanığın, varsa başkaları tarafından yapılan böyle bir sahteciliği bilip bilmediğinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, acilden giriş yapılıp yapılmadığı, zorunluluk halinin bulunup bulunmadığı ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususları karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/678, Karar No: 2018/2375, Tarih: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/678 E.  ,  2018/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadın 19.10.2017 tarihli temyiz dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Ancak bu dilekçede davacı kadının kimlik tespiti yer almamaktadır. Davadan feragate dair 19.10.2017 tarihli temyiz dilekçesinin davacıya ait olup olmadığı, davacının kimliği tespit edildikten ve bu husus hakim ya da mahkeme yazı işleri müdürü tarafından dilekçe altına şerh verildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11088, Karar No: 2014/12525, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11088 E.  ,  2014/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2009/180-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işverenler vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30402, Karar No: 2020/11944, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30402 E.  ,  2020/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı işveren tarafından devir alınan Karacakılavuz Çiftçi Malları Koruma Başkanlığına bağlı olarak 01/03/2000 - 15/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını, 6360 sayılı Kanun ile Tekirdağ Belediye Başkanlığı'nın kapanarak mahalleye dönüşmesi nedeniyle Karacakılavuz beldesinde hizmet veren ve davacının çalıştığı Karacakılavuz Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının tümüyle davalı ... Başkanlığına devredildiğini, iş akdinin devralan işveren tarafından haklı bir neden gösterilmeksizin 15/05/2014 tarihinden feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep ile dava etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Tekirdağ'ın 6360 sayılı Kanun kapsamında büyükşehir statüsü kazanması sonrasında faaliyet göstermeye başladığını ve 22/04/2015 tarihinde Tekirdağ Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının devir teslimi ile göreve başlandığını, sonrasında köyler ve belde belediye başkanlıklarına bağlı çiftçi malları koruma başkanlığının devir ve tesliminin süreç içinde gerçekleştiğini, belirtilen sürede davacının işine son verilmediğini, kendisinin işten ayrıldığını, günde 4-5 saat fazla mesaisinin gerçeğe aykırı olduğunu, talep edilen alacakların haksız beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 14 yıl 2 ay 14 gün çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı buna göre haftalık 35 saat fazla mesainin bulunduğu kabulü ile hüküm kurulmuştur.

Davacı korucu olarak çalışmakta olup yapılan işin niteliği kışın fazla mesai yapmayı gerektirmemektedir. Buna göre yılın tamamında fazla mesai yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Yaz döneminde ise tanıklarca belirtilen günlük saat aralıklarında davacının fiili çalışması ve ara dinlenmeleri ile işin niteliği dikkate alındığında günlük ortalama 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü ile fazla çalışma ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması dosya içeriğine uygun düşecektir.

SONUÇ:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30187, Karar No: 2016/4944, Tarih: 16.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/30187 E.  ,  2016/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İnşaat San.ve Tic.Ltd.Şti.yetkilisi olan sanık A.. Ö..'ın, keşidecisi ... Yapı Malzemeleri Tic.Ltd.Şti. olan, suça konu 08.08.2007 tanzim tarihli 6.000 Euro bedelli çeki, katılanın sahibi olduğu ... Tic.Şti.nden aldığı mal karşılığı ciro ederek verdiği ancak sonrasında keşideci şirket yetkilileri olan diğer sanıklar S.. T.. ve I.. D..'nin söz konusu çekdeki keşideci imzasının kendilerine ait olmadığını ileri sürdükleri, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; keşideci ... Yapı Malzemeleri Şirketi müdürünün, sanık S.. T.. olduğu ve yine Kadıköy 14 Noterliğinin 13 Temmuz 2006 tarihli 18155 yevmiye sayılı vekaletnamesine göre sanık S.. T..'nun şirket işlerini yürütmek üzere sanık I.. D..'yi vekil tayin ettiği, suça konu çekte bulunan keşideci imzasının alınan vekaletnameye göre sanık I.. D.. tarafından atıldığı ve çekin gerçek bir çek niteliğinde olduğu anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçlardan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.