muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3711, Karar No: 2024/3700, Tarih: 19.11.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin olay sebebiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının (% 16,20) tespit edildiğini, bu itibarla meslekte kazanma gücü kayıp oranı dikkate alınarak efor kaybına dayalı maddi zararın tespiti bakımından dosyanın hesap incelemesi yönünden bilirkişiye gönderilmesi gerekirken Mahkeme tarafından davanın reddedilmiş olmasının da haksız olduğunu, kararın yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı bulunduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarı ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, yapılan yargılama sırasında dava konusu olayın niteliğine uygun olarak konusunda uzman Adli Tıp Kurumu ve Üniversite Heyeti bilirkişilerinden alınan, denetimine ve hüküm kurmaya elverişli raporlar ile tüm dosya kapsamına göre davacı ile davalı arasında mevcut vekalet ilişkisinden ve özen borcuna aykırılık iddiasından kaynaklanan davada 24.04.2013 tarihinde yapılan kemik iliği biyopsisi sonucunda davalı hastanede AML M2 tanısı konulan davacının 02.06.2013 tarihinde ateş nedeniyle non nötropenik ateş tanısıyla tazocin tedavisine başlandığı, sol yan ağrısı ve mikroskobik hematürisi olması nedeniyle USG çekildiği, dalakta hematom tespit edildiği, genel cerrahi ile konsülte edildiği, batın BT de karaciğer-mide komşuluğunda ve dalakta hematom saptandığı, aynı zamanda sol plevral efüzyon tespit edildiği, boşaltıcı torasentez yapıldığı, artan plevral effüzyon üzerine 10.6.2013 tarihinde kalıcı katater takıldığı, kataterden kan geldiği, katater olmasına rağmen plevral effüzyonunun devam etmesi üzerine 12.6.2013 te çekilen BT de kataterin perisplenik hematom alanında olduğunun saptandığı, plevral effüzyon tedavisinde söz konusu kalıcı kateter takılması işleminin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bu nedenle katater endikasyonu ve kalıcı kateter işleminin doğru olduğu, bütün uygulama rehberlerinde en sık görülen komplikasyonun da kateter malpozisyonu olduğu, malpozisyonun sebebinin diafragma yükselmesi olabileceği, tüp malpoziyonunun bir komplikasyon olduğu, kateter çekimi için yeterli bir sürede beklenebileceği, bu komplikasyonu zamanında saptayıp uygun şekilde yönetildiği, iddia edildiği gibi katater takılması sonrası dalakta hematom olmadığı, davacıya yapılan tetkik ve tedavilerin tıbben uygun olduğu, yapılan işlemler nedeniyle hekime ve hastaneye yüklenebilecek bir kusur bulunmadığının anlaşıldığı, öte yandan davacının imzasını taşıyan Onam Formu ile davacının rızasının alındığı, işlem sırasında ortaya çıkabilecek komplikasyonlar hakkında yazılı olarak bilgilendirildiği anlaşıldığı gibi davacının bu yönde açık bir istinafı da bulunmadığı, yargılama sırasında alınan birbirini teyit eden bilirkişi raporları ile yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, aydınlatılmış onam yükümlülüğünün yerine getirildiği, mahkemece dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek, ayrıca onam formu ile rızasının alındığı hususunun gerçeği yansıtmadığını, bilgi verilmiş olunmasının hiçbir şekilde bir organ kaybına sebebiyet verme hakkını davalı tarafa vermeyeceğini, manevi tazminat talebinin de reddine karar verilmiş olmasının haksız olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta, davacı yan sıvı birikmesi nedeniyle vücuduna takılan kataterin vücut boşluğu yerine dalağına takıldığından bahisle organ kaybı yaşadığından maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece Adli Tıp Kurulundan ve Üniversitede görevli öğretim görevlilerinden oluşan heyetten alınan bilirkişi raporlarına göre; davacının katater takma işlemi öncesinde de dalak organının büyüdüğünün yapılan ultrasonlarda birden fazla kez gözlemlendiği, sol plevral boşluğunda sıvı birikmesi olduğu, dalaktaki hematomun dava konusu işlem yapılmadan önce de var olduğu, davalı hekimin yaptığı işlemin hematoma neden olmadığı, doktorun drenaj girişiminin doğru olduğu, katater işleminden sonra bile davacının ultrason ve çekilen BT ile takibinin devamlı surette yapıldığı, işlemden iki gün sonra kanama olduğunun saptanması üzerine kataterin çıkarıldığı, diyaframın yükselmesi nedeniyle komplikasyon oluşabileceği, ayrıca davacının Akut Myeloid Lösemi hastalığı sebebiyle de böyle bir durumun yaşanabileceği, dolayısıyla davalı doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı tespit edilmiştir.

2. Bu nedenlerle, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle alınan bilirkişi raporlarında davalı doktora ve hastaneye atfı kabil bir kusurun yüklenemeyeceğine ve oluşan komplikasyonlar nedeni ile davacının onam formu ile aydınlatılmış olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20344, Karar No: 2017/12081, Tarih: 02.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/20344 E.  ,  2017/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ayrılık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığında davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2015/2347, Karar No: 2016/10532, Tarih: 11.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2347 E.  ,  2016/10532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ...'na bağlı .... Devlet Hastanesi'nde 01.05.2004 tarihinden 31.12.2013 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j)(Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir.

Genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davacının yatırdığı peşin harç, başvurma harcı ve ıslah harcının yargılama giderleri içine katılarak harçla sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin çıkarılarak yerine;

“2-Davacı tarafça peşin olarak yatırılan 25,20 TL başvuru harcı, 85,40 TL nispi harç, 3,80 TL vekalet harcı, 77,00 TL ıslah harcı toplamı olan 191,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafça yapılan 107,00 TL tebligat gideri, 283,25 TL talimat bilirkişi ücreti ve 10,85 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 401,10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7260, Karar No: 2013/6503, Tarih: 24.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7260 E.  ,  2013/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu... taşınmazlarına 07.....2001 tarihinde haciz koydurduğunu, ........2010 tarihinde düzenlenen sıra cetvellerinde müvekkilinin haczinin daha önce olması nedeniyle, tüm alacaklarının ödenmesi yönünde sıra cetveli düzenlenmesi gerekirken, garameten paylaştırma yapıldığını ileri sürürek, ........2010 tarihli sıra cetvellerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlardan bir kısmı, şikayetin reddini istemiş, diğerleri yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, sıra cetveline ilişkin ... müdürlüğü kararlarının şikayetçiye ........2010 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise İİK'nın 142/.... maddesindeki ... günlük süreden sonra ........2010 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle, şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece karar başlığında asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... Isıtma Soğutma San. Tic. Ltd. Şti. ile asıl dosyada şikayet olunan ... Müdürlüğü’nün gösterilmemesi HMK'nın 297/...-b maddesine aykırı olmuş ise de, bu husus HMK'nın 304. maddesi uyarınca talep üzerine ya da re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4545, Karar No: 2021/1828, Tarih: 18.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4545 E.  ,  2021/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..."

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Vekile ve kanuni mümesile tebligat" başlıklı 11/1. maddesi;

"(Değişik birinci fıkra : 6/6/1985 - 3220/5 md.) Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır..."

5237 sayılı TCK'nin "Ceza sorumluluğunun şahsiliği" başlıklı 20/1. maddesi;

"(1) Ceza sorumluluğu şahsidir. Kimse başkasının fiilinden dolayı sorumlu tutulamaz." hükümlerini içermektedir.

Buna göre, 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinde düzenlenen "düzeltme ve cevabı yayımlamama" suçundan sorumluluğun doğması için ilk şart kesinleşen mahkeme kararının, 5187 sayılı Kanun'un 14/1. maddesinde yazılı olduğu üzere süreli yayının sorumlu müdürüne, 7201 sayılı Kanun'da yazılı usullere göre tebliğinin yapılmasıdır. 5187 sayılı Kanun'un 14/6. maddesinde belirtilen itiraz edilmişse sürelerin tebliğin yapıldığı tarihten itibaren başlayacağı hükmünde açıkça tebliğin kime yapılacağı yazılmamışsa da merci kararının sorumlu müdüre ayrıca tebliği gerektiği Kanun'un 14. maddesinin bir bütün olarak yorumlanmasından anlaşılmaktadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Basın Kanunu'na göre yapılacak tebligata ilişkin 20.03.2018 tarihli, 2016/19-1119 E. 2018/105 K. sayılı kararında özetle;

"...5187 sayılı Kanunun "Tebligat” başlıklı 29. maddesindeki “Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır” şeklindeki düzenleme uyarınca düzeltme ve cevap yazısına ilişkin tebligatın, ilgili gazetenin künyesinde belirtilen adreste tebliğ edilmek üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Sorumlu müdüre yüklenen yükümlülük ve cezai sorumluluk gereği düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre tebliğ edilmesi gerektiği açıktır. Bununla birlikte, 5187 sayılı Kanunda tebligatın bizzat sorumlu müdüre yapılması gerektiğine, kendisine ulaşılamadığı takdirde başka bir kişiye tebligat yapılamayacağına dair bir hüküm bulunmamakta olup öğretide de tebliğ evrakının sorumlu müdür adına olacak şekilde hazırlanması yeterli görülmektedir. (Kayıhan İçel, s. 221) Dolayısıyla tebligatın sorumlu müdüre yapılması kural olmakla birlikte, muhataba ulaşılamadığı hallerde 7201 sayılı Tebligat Kanununda belirtilen kişilere de tebligat yapılabileceği kabul edilmelidir..."

Şeklindeki ifadeleriyle tebligatın sorumlu müdüre çıkartılması ve usulüne uygun şekilde yapılması gerektiğini belirtmektedir.

Sanıklar hakkında 5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesinde yazılı "düzeltme ve cevabı yayımlamama" suçundan açılan kamu davasında, kesin olarak verilen mercinin "itirazın reddine" dair kararının, sorumlu müdür yerine, itiraz eden avukatına tebliğe çıkartıldığı ve tebliği işyerinde avukatın daimi temsilcisi olduğunu beyan eden kişinin aldığı, suç tarihinin de bu tebligata göre belirlendiği, ancak gazetenin sorumlu müdürüne hitaben doğrudan yapılan bir tebligat olmadığı gibi sorumlu müdürün ne zaman ve ne şekilde bu tebligattan haberdar olduğunun da belirlenemediği, dolayısıyla sanıkların hukuken yayımlamakla yükümlü olacakları ve ileride cezai sorumluluklarını doğurabilecek bir düzeltme ve cevap yazısından haberdar olmadıkları, keza sanıkların düzeltme ve cevabı süresi içinde gereği gibi yayımlama zorunluluklarının, 5187 sayılı Kanun'un 14/6. maddesinde yazılı olduğu üzere "yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren" başlayacağı, vekil aracılığıyla takip edilen işlerde tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereği vekile tebliği esas olarak kabul edilse de 5187 sayılı Kanun'a göre sorumlu müdürün düzeltme ve cevabı yayımlama zorunluluğunun vekile yapılan tebliğden itibaren başlamayacağı değerlendirilmekle, mahkemece sanıkların beraati yerine suçu işlediklerinin sabit olması gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kesinleşen mahkeme kararının 13/11/2014 günü tebliğ edilmesi karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17/11/2014 yazılması gerekirken 05/01/2015 olarak yazılması,

Kabule göre de,

2- Kesinleşen mahkeme kararının 13/11/2014 günü tebliğ edilmesi karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17/11/2014 yazılması gerekirken 05/01/2015 olarak yazılması,

Kabule göre de,

Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden sonra (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanıklar lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/515, Karar No: 2016/9129, Tarih: 12.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/515 E.  ,  2016/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 03/05/2011-04/10/2013 tarihleri arasında boya hattında operatör olarak çalıştığını, çalışma süresi içinde yapmış olduğu fazla çalışmaların karşılığını alamadığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışması alacağının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle fesihettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatil ücreti ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, 26/10/2013 tarihli belge ile davalı işyevereni ibra ettiğini, davalı işyerinde üç vardiya şeklinde çalışma yapıldığını, puantaj kayıtlarından bu hususun anlaşılacağını, davacının fazla çalışma yapması halinde ödendiğini, davacının hafta tatili ile genel tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını ya da ücretlerinin ödendiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirketten alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma alacağı ile hafta tatili alacağına hak kazandığı, alacaklarının ödendiğinin davalı tarafınca ispatı gerekip davalı tarafından bu ispat yükünün yerine getirilmediği anlaşıldığından fazla çalışma alacağı ve hafta tatili alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı tarafça genel tatil alacağı talebinde bulunulduğu, dosyada bulunan bordroların incelenmesinde dini ve resmi bayramlardaki çalışmaların bordoya yansıtılarak ödendiği anlaşıldığından davacının genel tatil alacağı talebinin reddine, davacı tarafça kıdem tazminatı talebinde bulunulmuş ise de; ...'nın 107 inci maddesine göre dava konusu edilen kıdem tazminat alacağının gerçekte belirli bir alacak olması ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, kıdem tazminatı yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.