muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/502, Karar No: 2022/1861, Tarih: 27.12.2022

HÜKÜM : Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nun 46. maddesindeki şartlar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-HMK'nun 49.maddesine göre takdiren 1.000,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gereken 59,30-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 853,90-TL'den mahsubuna, kalan 794,60 -TL'nin istek halinde davacıya iadesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 5.940,00-TL maddi tazminat, 5.940,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 11.880,00-TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

5-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 27.12.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2783, Karar No: 2012/4182, Tarih: 29.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2783 E.  ,  2012/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/92945 sayı ve 09.01.2012 tarihli karar düzeltme talepli yazısıyla, Dairemizin 26.10.2011 tarih ve 2009/11314-2011/18238 sayılı ilamının yapılan incelemesi sonunda, ilamın karar başlığında ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına ilişkin bölümde sanıklardan ...'in isminin yanılgı sonucu ... olarak yazıldığı, bu hususun maddi yazım hatası olduğu belirtilerek 5320 sayılı Yasanın 8.maddesinin 1. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, anılan yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talep olunmuştur.

5320 sayılı CYY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1.maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay Ceza Daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili Ceza Dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir" hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2009 tarih ve 2007/92945 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilen Mucur Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2007 tarih ve 2006/36-2007/36 sayılı kararına ilişkin ilamının karar başlığında ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına ilişkin bölümde sanık ...'in isminin yanılgı sonucu "..." olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısı yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca, Dairemizin 26.10.2011 tarih ve 2009/11314-2011/18238 sayılı ilamının karar başlığı ve karar içeriğinde yer alan “...” isimlerinin “...” olarak DÜZELTİLMESİNE, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4701, Karar No: 2019/2603, Tarih: 16.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4701 E.  ,  2019/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddine,

2-Daha önceden mahkemece verilen karar Dairemizin 13.12.2012 tarihli 2012/7152-18941 esas karar sayılı ilamı ile "Çekteki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunun ispat külfeti davalı alacaklıdadır. Bu durumda mahkemece davanın imza inkarına dayalı açılmış olduğu gözetilerek dava konusu çekin keşide tarihindeki davacı şirket yetkilisinin kim olduğunun tespit edilerek ispat külfeti üzerinde olan davalı yanca gideri karşılanarak davacı şirket yetkilisi için usulüne uygun bir şekilde davacı şirketin Türkiye'deki adresine tebligat çıkartılarak (çıkarılacak tebligatta makul bir süre verilerek) davacı şirket yetkilisinin imza örnekleri alınıp ayrıca keşide tarihine yakın tarihleri kapsayan dönemler için imza örnekleri toplandıktan sonra bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulduğu" gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyulan mahkemece davacı şirket adresine isticvap davetiyesi çıkartılmış, huzurda imzası alınması gereken şirket yetkilisi hazır bulundurulmamıştır. Usulüne uygun isticvap davetiyesi tebliğine rağmen davacı yetkilisinin hazır bulunmaması nedeniyle isticvaba konu imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunun kabulü gerekeceğinden mevcut delil durumuna göre davanın tamamıyla reddine karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/04/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunlukla olan görüş ayrılığı, tüzel kişi olan davalının isticvabı söz konusu olduğunda, isticvap davetiyesinin kime, yani tüzel kişinin kendisinemi yoksa yetkilisinemi, tebliğe çıkartılması gerektiğine ilişkindir.

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunlukla olan görüş ayrılığı, tüzel kişi olan davalının isticvabı söz konusu olduğunda, isticvap davetiyesinin kime, yani tüzel kişinin kendisinemi yoksa yetkilisinemi, tebliğe çıkartılması gerektiğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, tüzel kişiler adına, temsil yetkisine sahip kimseler istiçvap edilir (HMK m. 170, f. 1). İsticvabına karar verilen kimseye bizzat davatiye gönderilir ve belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere azır bulunması gerektiği belirtilir (HMK m. 171, f. 1, c. 1).

Bu durumda, tüzel kişilerin isticvabı söz konusu olduğunda, tüzel kişiyi temsile yetkili kimseler davet edilerek isticvap edilecektir (HMK m. 170, f. 1 in gerekçesi).

Bu hükümler ve madde gerekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, tüzel kişilerin isticvabı gereken hallerde isticvap davetiyesi bizzat tüzel kişiyi temsile yetkili gerçek kişiye/kişilere tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle isticvap davatiyesinin tüzel kişi olan davalı şirketin kendisine tebliğe çıkartılması gerektiği yönünde ki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2021/2808, Karar No: 2021/8377, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2808 E.  ,  2021/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ve sanıklar ... ve ...'in beaatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm kendi müdafii tarafından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm kendisi tarafından ve sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm yalnızca vekalet ücreti bakımından kendi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü, ...'ın askeri kampa girmek için tel örgülerden atlarken tellere yakın bulunan direğe tutunduğu sırada direkte elektrik kaçağı olması nedeniyle akıma kapılarak hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda;

Kaçak elektrik bulunan elektrik direği ......T.S.K. Özel Eğitim Merkez Komutanlığına ait, tesis içi alçak gerilim dağıtım hattı direği olup, elektrik kaçağı direkteki faz iletkenlerinden birinin bağ telinin gevşeyip açılması üzerine izolatörden kurtularak direk konsoluna temas etmesi nedeniyle meydana gelmiştir. Olaydan bir gün önce meydana gelen şiddetli fırtınanın bu gevşemeye neden olabileceği değerlendirilmektedir.

Sanık ..., kamptaki yüksek gerilim tesisinin kurulu gücünü 250 kva'dan 800 kva'ya çıkartılmasına ilişkin, ... tarafından oluşturulan geçici kabul komisyonunun başkanı, sanık ... ise bu komisyonun üyesidir. Geçici kabul işlemi kurulu gücü artırılan yüksek gerilim tesisi hakkındadır. Olaya konu alçak gerilim dağıtım hattı ise bu geçici kabulun konusu olmayıp, çok daha önceki tarihlerde kabulü yapılarak faaliyete geçirilmiştir. Bu nedenle sanıkların geçici kabulünü yaptığı yüksek gerilim tesisi ile olaya konu alçak gerilim dağıtım hattı direğinin birbirinden farklı olması nedeniyle sanıklara kusur atfı mümkün değildir.

Ayrıca, mahkemece sanıklara kusur atfedilirken esas alınan raporlarda her ne kadar alçak gerilim dağıtım hattı direğinin topraklanmadığı ve kaçak akım rölesi kullanılmadığından bahsedilmiş ise de, Elektrik Tesislerinde Topraklamak Yönetmeliğinin ek F/6. maddesinde yer alan, alçak gerilim şebekelerine ilişkin "...çok sayıda insanın bulunduğu ya da girip çıktığı bina ve tesislerin (okul, sinema, hastane, stadyum, tören alanı vb.) yakınında bulunan direkler ve bunların traversleri etkin şekilde topraklanacaktır" şeklindeki düzenleme uyarınca olaya konu direğin bu kapsamda olmadığı için topraklanmasının zorunlu olmadığı, ayrıca kaçak akım rölesinin alçak gerilim havai dağıtım hatlarında meydana gelebilecek kaçak akımlar için kullanılamayacağı anlaşılmıştır.

Sanık ..., askeri kamp elektrik tesisi güç yükseltilmesi çalışmaları esnasında 1998-1999 yılları arasında yüksek gerilim trafo hattını yapan elektrik mühendisidir. Sanık olaya konu alçak gerilim dağıtım hattı direğinde herhangi bir çalışma yapmamış, direğin bağlantısının yapımında herhangi bir görev almamıştır, bu nedenle meydana gelen kazada sorumluluğu söz konusu değildir.

Söz konusu alçak gerilim dağıtım hattı direğinin denetleme, kontrol, bakım ve onarımından kimin sorumlu olduğu ise yasal mevzuatın incelenmesi ile belirlenebilecektir. Buna göre; Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. maddesine göre, kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek, tehlike oluşturmayacak biçimde yapılmalıdır. Aynı Yönetmeliğinin 8/c. maddesine göre, tesislerin bütün bölümleri, işletme şartları ne olursa olsun, kısa devre akımının devre dışı edilmesine kadar ve bu devre dışı edilme anı da içinde olmak üzere en büyük kısa devre akımının etkisiyle herhangi bir tehlike oluşmasına engel olacak biçimde düzenlenmelidir. Yönetmeliğin 67. maddesine göre ise; işletme tarafından belirli sürelerde hava hatları ve direkler denetlenmeli ve yoklanmalıdır. Yoklama ve bakımın sonuçları düzenli olarak kaydedilmelidir. Bu mevzuat hükümleri uyarınca olayın meydana geldiği alçak gerilimli elektrik dağıtım hattının emniyetsiz ve tehlikeli durumda olması, elektrik tesisinin sahibi ve işleticisi olan Askeri Kamp Komutanlığı sorumluluğundadır.

Olaydan bir gün önce meydana gelen fırtına sonrası kampın elektrik tesisinden sorumlu elektrik teknisyeni beraat eden sanık ... tarafından muhtemel tahribatın tespiti amacı ile kamp içerisinde denetim ve kontroller yerden gözle bakılmak suretiyle yapılmış, olaya konu direkte herhangi bir aksaklık tespit edilememiştir. Söz konusu direğin boyu 16 metre olup, yerden kazaya sebep hasarın tespiti mümkün değildir. Ancak kamp komutanlığı içerisinde sepetli araç bulunmadığından sanık ...'in başka türlü denetim yapma imkanı söz konusu değildir. Denetim için gerekli koşulları sağlamayan Askeri Kamp Komutanlığı bu hususta kusurludur.

Kamp içerisindeki alçak gerilim dağıtım hattını sağlam ve emniyetli halde bulundurmayan, gerekli denetleme, kontrol, bakım ve onarımının etkin şekilde yapılmasını sağlamayan ......T.S.K. Özel Eğitim Merkez Komutanlığının olayın meydana gelmesinde sorumluluğunun olduğu değerlendirilmekle birlikte, kamp içerisindeki elektrik hattının uzunluğu, tesis tarihi ve geniş sahaya yayılmış olması nedeniyle kusurun şahıslara indirgenmesi mümkün olmayıp, Komutanlık tüzel kişiliğinin hukuki yönden sorumluluğu söz konusudur.

Tüm bu anlatımlar ışığında;

A.Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Tüm bu anlatımlar ışığında;

A.Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA;

B.Sanık ...

hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına, “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

C.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın taksirle öldürme suçu bakımından kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 esas 2020/154 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13059, Karar No: 2020/1236, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13059 E.  ,  2020/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'un sahibi olduğu ve diğer sanık ... ...nın sorumlu müdür olarak çalıştığı ...Optik isimli işyerinden tanıklar ... ve ...'ün gözlük almamalarına rağmen gözlük almış gibi evrak düzenleyerek katılan Kurumdan haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerilerine atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların baştan beri üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, reçetelerin hastaneden verilmiş gerçek reçeteler olduklarını, firmalarına çok sayıda reçete geldiğinden reçeteleri getiren kişileri hatırlamadıklarını belirttikleri, dinlenen tanıkların reçete gereği gözlüklerini aldıklarını beyan ettikleri, reçetelerin sahte olmayıp ilgili sağlık kurumları tarafından düzenlenmiş olan gerçek reçeteler oldukları ve bu reçetelere dayalı olarak gözlüklerin verildiği, gözlük reçetelerinin SGK ile anlaşması olan ...Optik firmasına verilmiş olsaydı da katılan SGK tarafından ödeme yapılacak olduğu,somut olayda hileli hareketler ile SGK aleyhine zarar meydana gelmesine sebebiyet verilmediği, reçetelerde sahtecilik yapılmadığı,bu itibarla sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının işlendiği yönünde sanıkların mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 30.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7097, Karar No: 2008/9244, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7097 E.  ,  2008/9244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece paylaştırmanın garameten yapılmasına karar verilmiş; hüküm davacı .... Başkanlığı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi’nce uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dairemizin 07.12.2006 gün ve 2006/8690–11686 E. K. sayılı ilamında da açıkça belirtildiği gibi, davacı kurumun kesin haciz tarihi, davalı ...’ın ihtiyati haczinin kesinleşme tarihinden önce olup, İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesi uyarınca davalının ihtiyati haczinin davacı kurumca konulan kesin hacze iştirakine yasal olanak bulunmamaktadır. Belirtilen ilkeye açıkça aykırı bulunan kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davacı ... Başkanlığı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı yanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9918, Karar No: 2022/13144, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9918 E.  ,  2022/13144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesi ile Yalova 4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesince, davaya konu taşınmazın dava tarihinden önce davacı adına kaydedildiği, davacı tarafın tapu iptal tescil talebinin bulunduğu, davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğu, bu nedenle taşınmazın bulunduğu yerde davanın görülüp sonuçlandırılması gerektiği, tapu iptal tescil talebi olmaması halinde davanın tüketicinin yerleşim yerinde görülüp sonuçlandırılabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yalova 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ise, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, davanın ilk açıldığı yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tüketicinin yerleşim yerinin "Pendik/İstanbul" olduğu, davalı tarafça cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Devremülk hakkı Kat Mülkiyeti Kanunu’nda düzenlenen taşınmazın müşterek mülkiyet payına bağlı bir haktır. Mevcut uyuşmazlığın tüketici mahkemelerinde görülmesi için davaya konu sözleşmenin resmi şekilde düzenlenmesi gerekli olmayıp, şekil şartına uyulup uyulmadığı hususunun tüketici mahkemesince tartışılarak bir karara varılması gerektiğinden, 6502 sayılı Kanun kapsamındaki uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 73/5. maddesinde tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bağlı bulunduğu mahkemelerde de açılabileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi ve tapu iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, dava konusu taşınmazın bulunduğu yer olan Yalova 4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.