muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1049, Karar No: 2018/228, Tarih: 22.05.2018

Mahkemede ise farklı olarak; ertesi sabah yaylalarının alt tarafında bulunan festival alanına giderek şüphelendikleri aracı jandarma görevlilerine gösterdiklerini, araçta yapılan aramada atlarına ait zincir ve tasmaları bulduklarını, sanıkların arkadaşı olan ....'in şikâyetçi olmamaları hâlinde kendilerini uzlaştırabileceğini söylediğini, bu şahsa güvenemedikleri için şikâyetçi olduklarını,

İnceleme dışı suçun katılanı ...; olay gecesi saat 03.00 sıralarında hayvanlarını kontrol etmek amacıyla dışarıya çıktığında atının yerinde olmadığını gördüğünü, soyadını “Hoş” olarak bildiği şahsın, o gün gündüzleyin bir at ve tayla yaylalarında gezindiğini, bu nedenle atını bu şahsın çalmış olabileceğinden şüphelendiğini, ertesi sabah diğer arkadaşları ile birlikte yaylanın aşağı tarafında bulunan festival alanına gittiklerini, oradaki jandarma görevlilerine şüphelendikleri kişileri söyleyip şikâyette bulunduklarını, jandarma görevlilerinin de Ardahanlı şahıslara ait araçta ip asılı olduğunu söyleyerek kendilerini aracın yanına götürdüklerini, aracın dışındaki ipin inceleme dışı katılan ...'un atına ait olduğunu görünce aracı aramaya başladıklarını, kendi atlarına ait zincirlerin de aracın içinden çıktığını, sanıkların arkadaşı olan ....’in "Şikâyetçi olmayın, atları geri verdireyim" dediğini, ancak kendilerinin bunu kabul etmediklerini,

İnceleme dışı suçun katılanı ...; olay gecesi saat 03.00 sıralarında zincir ile kapının önüne bağladığı atının yerinde olmadığını fark ettiğini, inceleme dışı katılan ...'ın atının da çalındığını anlamaları üzerine birlikte atları aramaya çıktıklarını, festival alanına giderek jandarma görevlilerine şikâyette bulunduklarını, sanıklara ait aracın üzerinde kendi atına ait tasma ve zincirin ele geçirildiğini, olay sonrası sanıkların arkadaşının, kendilerine “Şikâyetçi olmayın, ben sizi uzlaştırayım” dediğini,

İnceleme dışı suçun katılanı ...; olay gecesi saat 23.30 sıralarında hayvanlarını kontrol etmek için dışarı çıktığında evinin önünde bağlı olan atını yerinde göremediğini, festival alanına giderek jandarma görevlilerine şikâyette bulunduğunu, atına ait tasma ve zincirin sanıkların aracında ele geçirildiğini, olay sonrası .... isimli şahsın yanlarına gelerek “Şikâyetçi olmayın, ben sizi uzlaştıracağım” dediğini,

Tanık İsmet Hoş; 15.07.2005 günü öğleden sonra ailesi ile birlikte ....'na geldiğini, o gece jandarma görevlilerinin iki adet atın çalındığını söylediklerini, sabahleyin de aracında arama yapıldığını, ele geçirilen zincirlerin kendisine ait olmadığını, o gün ata binerek yaylada dolaştığı için şikâyetçilerin kendisini görmüş olabileceklerini,

Tanık İsmet Hoş; 15.07.2005 günü öğleden sonra ailesi ile birlikte ....'na geldiğini, o gece jandarma görevlilerinin iki adet atın çalındığını söylediklerini, sabahleyin de aracında arama yapıldığını, ele geçirilen zincirlerin kendisine ait olmadığını, o gün ata binerek yaylada dolaştığı için şikâyetçilerin kendisini görmüş olabileceklerini,

Tanık Adem Yıldız; Göle İlçe Jandarma Komutanlığında görev yaptığını, 15.07.2005 tarihinde ....'nda yapılan festivalde görevlendirildiğini, etrafı kontrol ederken hırsızlık olaylarına karışmaları nedeniyle tanıdığı sanıkların aracına, eyersiz iki adet atın bağlı olduğunu gördüğünü, aynı gece saat 23.30 sıralarında komutanın telsizle kendisini arayarak yaylada at hırsızlığı meydana geldiğini söylemesi üzerine olay yerine gittiğini, yaptığı görüşmede, sanıkların kendi atlarının da kaçtığını söylediklerini, bir süre sonra sanık ...'un atını bularak yanlarına geldiğini, bu kez eyerli olan atın çok terli ve yorgun olduğunu görünce sanıklardan şüphelendiğini, gündüz inceleme yapmak üzere oradan ayrıldıklarını, ertesi sabah sanıkların aracında yaptıkları aramada kasanın ön kısmındaki brandanın altına gizlenmiş bir şekilde şikâyetçilerin atlarına ait zincir ve urganları ele geçirdiklerini,

Tanık Barbaros Koçak; sanıklara ait aracı kendisinin aradığını, şikâyetçilerin de teşhis amacıyla yanında bulunduğunu, aracın kasasında serili olan yatağı kaldırdığında atlara ait zincirleri gördüğünü, şikâyetçilerin de zincirleri tanıdığını, daha sonra buna ilişkin tutanak tuttuklarını,

Tanık Cemil Ataş; hırsızlık olayı nedeniyle sanıkların aracında arama yaptıklarını, aracın üzerine komutanları olan tanık Barbaros Koçak ile kendisinin çıktığını, yatakları kaldırdıkları sırada zincirleri gördüklerini, şikâyetçilerin de ellerine alıp baktıkları bu zincirlerin kendilerine ait olduğunu söylediklerini, söz konusu zincirleri araçta ele geçirdiklerini, aracın dışında bulmadıklarını, sonrasında buna ilişkin tutanak tuttuklarını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; festival nedeniyle 15.07.2005 günü ailesi ile birlikte Ardahan'dan ....'na geldiğini, gün boyunca yaylada ata bindiğini, akşam olduğunda atını, çadırın yanına bağladığını, gece saat 22.00 sıralarında havai fişek atıldığını, atının ürkerek kaçtığını, kardeşi olan sanık ...'in atı aramaya gittiğini, sonrasında jandarma görevlileri ile kardeşi arasında tartışma çıktığını, atlarının çalındığını söyleyen şikâyetçilerin sabaha kadar araçlarının yanında durduğunu, ertesi sabah jandarma görevlilerinin araçlarını aradığını, aracın yanında zincir bulduklarını, zincirin kendilerine ait olmadığını, olayla ilgisinin bulunmadığını,

Sanık ...; olay günü festival nedeniyle ....'na geldiklerini, yarışa katılmak üzere yanlarında bir de at getirdiklerini, gündüz ata binip eğlendiklerini, akşam olunca atı, çadırın yanına bağladıklarını, atın eyerinin üzerinde olduğunu, gece havai fişek atılınca atın ürkerek zincirini koparıp kaçtığını, bu durumu konuşmak için jandarma ekibinin yanına gittiğini, daha öncesinden aralarında husumet bulunan komutan ile tartışmaya başladığını, bu sırada şikâyetçilerden iki kişinin yanlarına gelip atlarının çalındığını söylediklerini, jandarma görevlilerinin sabahleyin araçlarında arama yaptıklarını, aracın biraz ilerisinde zincir bulduklarını, hırsızlıkla bir ilgisinin bulunmadığını, olay gecesi araçlarına bağlı olan atlardan birinin kendilerine, diğerinin ise komşularına ait olduğunu,

Savunmuşlardır.

Bu açıklamalardan sonra uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınması gerekmektedir.

I- Sanıklar hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Katılan ... soruşturma aşamasında, sanıkların aracında yapılan aramada ele geçirilen yular ve ipler arasında kendi atına ait zincir ve iplerin olmadığını söylemesine rağmen, mahkemede, atlara ait zincir ve yularları sanıkların aracında buldukları yönünde çelişkili beyanlarda bulunmuş ise de; 16.07.2005 tarihli arama tutanağında, sanıkların aracında yapılan aramada inceleme dışı katılanlar ..., ... ve ...’a ait çalınan atların zincir ve yularlarının bulunduğunun bildirildiği, katılan ...'ye ait atın zincir ve yularının ele geçirildiğine ilişkin bir tespite yer verilmediği göz önüne alındığında, katılanın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla yeniden dinlenmesinin, sanıkların eyleminin sübutuna bir etkisinin olmayacağı ve katılanın, sanıkların aleyhine olan beyanlarında ısrar etmesi hâlinde dahi 16.07.2005 tarihli arama tutanağına itibar edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta katılanın yeniden dinlenmesine gerek bulunmadığı ve eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

II- Sanıklara atılı katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

II- Sanıklara atılı katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Katılan ... ile inceleme dışı katılanlar ..., ... ve ...'ın, 15.07.2005 tarihinde saat 23.30 sıralarında kolluk görevlilerini arayarak Artvin il sınırları içinde bulunan ....'ndaki evlerinin önüne bağlamış oldukları atların çalındığı ve yaylanın aşağı tarafında yapılmakta olan festivale katılan Ardahanlı şahıslardan şüphelendikleri yönünde müracaatta bulunmaları üzerine başlatılan soruşturma kapsamında inceleme dışı katılanlar ..., ... ve ...’un atlarının zincir ve yularlarının sanıklara ait araçta ele geçirildiği olayda; katılanın soruşturma aşamasında, sanıkların aracında yapılan aramada ele geçirilen yular ve zincirler arasında kendi atına ait zincir ve iplerin olmadığını söylemesine rağmen mahkemede, atlarına ait zincir ve yularları araçta buldukları yönünde çelişkili beyanlarda bulunması, 16.07.2005 tarihli arama tutanağında sanıkların aracında yapılan aramada inceleme dışı katılanlar ..., ... ve ...’a ait çalınan atların zincir ve yularlarının bulunduğunun bildirilmesi, katılan ...'ye ait atın zincir ve yularının ele geçirildiğine ilişkin bir tespite yer verilmemesi ve sanıkların suçlamayı kabul etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanıklar ... ve ...'un beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının katılan ...'ye yönelik eylem yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme hükümlerinin sanıklar ... ve ...'un, katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.05.2014 gün ve 21954-9046 sayılı onama kararının katılan ...'ye yönelik hükümler yönünden KALDIRILMASINA,

3- Ardanuç (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2008 gün ve 38-65 sayılı hükümlerinin, sanıklar ... ve ...'un, katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2018 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle, ikinci uyuşmazlık yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3989, Karar No: 2012/6014, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3989 E.  ,  2012/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1995 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde davalının müvekkilinden önce yer aldığını, davalıya pay ayrılması nedeniyle müvekkiline para kalmadığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu, ayrıca müvekkilinin haczinin daha önceki tarihli olduğunu ileri sürerek, müvekkil alacağının davalıya ayrılan paydan öncelikle ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu ve hacizlerinin de eski tarihli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davalıda olduğu, bononun tek başına alacağın varlığını ispat için yeterli olmadığı, birbirini doğrulayan başka delillerle alacağın ispat dilmesi gerektiği, davalının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2972, Karar No: 2020/1226, Tarih: 24.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/2972 E.  ,  2020/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (Temlik Alan ) ...,... Yönetim A.Ş. vekili Av. ... (Temlik Eden ) ... T.A.Ş. ile davalılar 1- Müflis ... Teks. Giyim ve Deri San. Dış Tic. A.Ş. İflas İdare Memurları Av. ... Av. ...2- ... 3- ... vekili Av. ... 4- ... 5- ... 6-... vekili Av. ... 7- Ş. ... vekili Av. ... 8- ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2014/88 esas ve 2017/202 karar sayılı ve 22.02.2017 tarihli hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 2018/699 esas ve 2019/3831 karar ve 17.06.2019 tarihli ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8324, Karar No: 2023/2737, Tarih: 30.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/8324 E.  ,  2023/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/807 E., 2022/1355 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1069 E., 2020/739 K.

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2010 yılında evlendiklerini, davacı müvekkilinin davalı tarafından boşanmaya zorlandığını, müvekkilini tehdit ederek ve korkutarak 01.04.2017 tarihli protokolü imzalamak zorunda bıraktığını, evlilik sürecinde davacının maliki olduğu Kanal Mahahallesi 4684 Sok. No:7 adresinde bulunan 5 katlı binadan 2 dairenin davacı adına tescil edilmişken, satılarak parasının kulllanıldığı ve halen davacının adına kayıtlı olan Tahıl Pazarı Mahallesi İsmet Paşa Caddesi Fikri Melli İşhanı Kat:2, No:7 Muratpaşa/Antalya adresinde bir adet ofis olarak kullanılan iş yeri mevcut olduğunu, Fabrikalar Mahallesi Fikri Erten Caddesi Kepez/Antalya'da ecza ve dükkan olarak kiraya verilmiş dükkan mevcut olduğunu belirterek müvekkilinin Antalya İli Muratpaşa İlçesi 7837 ada 1 parselde kayıtlı taşınmaza, ada ve parsel numaralarını tespit edemedikleri diğer taşınmaz ile araç ve diğer menkul mallara yapmış olduğu katılma alacağının hesaplanarak fazlaya ilişkin dava ve taleplerinin saklı tutulmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL katılma alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte müvekkiline verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tarafların kendi aralarında protokol düzenleyerek Antalya 3. Aile Mahkemesinin 2017/297 esas sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek iki çocukları olan tarafların evliliği davacı kadının kusurundan kaynaklı son bulduğunu, davacının boşanmaya zorlama ve tehdit iddiasının asılsız olduğunu, taraflar arasında düzenlenen geçerli bir sözleşme olduğunu, protokolün iptalini talep etmesinin yersiz olduğunu, boşanma protokolünün boşanmaya ilişkin mahkeme kararının esasını oluşturduğunu, davacının katılma alacağına ilişkin istemde bulunamayacağını belirterek davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Antalya 3. Aile Mahkemesinin 2017/297 Esas 2017/326 Karar sayılı dosyası üzerinden 06.04.2017 tarihinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların protokol dışında karşılıklı olarak birbirlerinden herhangi bir nafaka, tazminat, katılım alacağı, mal tasfiyesi ve yargılama gideri istemediklerinden bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, hükmün 26.04.2017 tarihinde kesinleştiği, dava dilekçesine ekli protokolün 6. Maddesinde evlilik birliği içerisinde edinilen mallara ilişkin olarak tarafların birbirlerinden herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmadıkları ve bulunmayacaklarının belirtildiği, protokolde tarafların imzalarının bulunduğu, anlaşmalı boşanma davasının duruşmasında tarafların protokolün tasdikini talep ettikleri ve mal tasfiyesine ilişkin bir taleplerinin bulunmadığını beyan ettikleri, mahkemece bu beyanlara dayalı olarak protokolün tasdik edildiği, davacı kadının protokolün korkutmayla imzalandığına ilişkin iddiasının boşanma dosyasında bulunmadığı, istinaf yoluna da başvurulmayarak boşanma kararın kesinleştiği, tarafların duruşmada imzaları ile tasdik ettikleri beyanlarının mahkeme içi ikrar niteliğinde olduğu, maddî bir hatadan kaynaklanmadıkça ikrardan dönülemeyeceği, mahkeme içi ikrarın bir kesin delil vasfında olduğu, bir davada yapılan mahkeme içi ikrarın, başka bir davada da geçerli olup, kesin delil teşkil ettiği, buna göre davacı kadının ilgili dosyadaki beyanlarının mahkeme içi ikrar niteliğinde olduğu, mal rejiminin tasfiyesi davasında davacı aleyhine kesin delil teşkil ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; anlaşmalı boşanma protokolünde genel ifadeler kullanıldığını, tasfiyeye konu malların ayrıca ve açıkça yazılmadığını, tutanağa da geçirilmediğini, boşanmanın feri niteliğinde olmayan mal rejimi tasfiyesine ilişkin malların ayrıca ve açıkça yazılması gerektiğini, katılım alacağı yahut mal tasfiyesine ilişkin mahkemece hüküm kurulmadığını, karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, bu konuda her zaman dava açılabileceğini, delillerin tamamının toplanmadığını, tanıklarının dinlenmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar