muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5830, Karar No: 2021/715, Tarih: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/5830 E.  ,  2021/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince TCK'nın 179/2-3, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/2-3, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5395 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca 3 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23/11/2012 tarihli, 2011/353 esas, 2012/363 karar sayılı kararının 26/12/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 29/04/2014 tarihinde TCK’nın 141/2-b maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçunu işlediği ve Büyükçekmece 4.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13/06/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli, 2014/330 esas, 2016/99 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,99 promil alkollü olarak araç kullanarak tek taraflı maddi hasarlı, yaralamalı trafik kazasına sebebiyet veren suça sürüklenen çocuk hakkında,

Temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2-3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “179/2-3” ibaresinin “179/3. maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5472, Karar No: 2009/5171, Tarih: 18.03.2009

4. Ceza Dairesi 2007/5472 E., 2009/5171 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/5472 E., 2009/5171 K.**

**- USULSÜZ ATAMA**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünde görevli olan sanıkların, Y…

…. Ş…

…., A…

…….. in ve H…

…… İ…

…..'in ilçe müdürlüğü ve şube müdürlüğüne atanabilmek için gerekli görevde yükselme eğitim ve sınavında başarılı olma koşulunu öngören Devlet Memurlarının Görevde Yükselme Esaslarına Dair Yönetmeliğin 2 ve 11.maddeleri ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme Yönetmeliğinin 9 ve 10.maddeleri hükümlerini etkisiz kılmaya yönelik olarak, bu koşullara tabi olmayan üst görev niteliğindeki il müdür yardımcılığına atamalarını yaptıktan sonra bu görevde hizmetlerinden yararlanılmadan, kısa süre sonra sınav koşulu olan ast görev niteliğindeki ilçe müdürlüğü ve şube müdürlüğüne atanmaları biçimindeki danışıklı (muvazaalı) işlemleri sonucu ataması yapılan bu görevlilere haksız kazanç sağlayan ve eğitim ve sınava katılarak başarılı oldukları için atama bekleyen kişilerin mağduriyetine yol açan eylemlerinde atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6692, Karar No: 2010/7387, Tarih: 23.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6692 E.  ,  2010/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına kayıtlı olan 109 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2850 m2 lik kısmının dere metrukatı olduğunu, bu nitelikteki yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu ileri sürerek 2850 m2 lik yerin tapu kaydının iptali ile hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26239, Karar No: 2015/390, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26239 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 78/2. maddesi gereğince, alacaklının haciz isteme hakkı, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıl geçmekle düşer. Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır (md. 78/4). Bir yıllık süre (md.78/2) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, haciz talebini geri alabilir. Bu halde yeniden bir yıllık haciz isteme süresi işlemeye başlamaz. Alacaklı ancak, ödeme emrinin tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin, varsa kalan kısmında, yeniden haciz talebinde bulunabilir (md. 78/5).

Anılan sürelerin geçirilmesi halinde alacaklının "haciz isteme hakkı" düşer. Alacaklı, yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlâma dayalı olmayan takiplerde, yenileme talebi üzerine harç alınır (md.78/5).

Somut olayda borçlu hakkında genel haciz yoluyla takip yapıldığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin 02.01.2010 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, alacaklının 13.01.2010 tarihinde haciz talep ettiği ve borçlunun taşınmazına 21.01.2010 tarihinde haciz konulduğu, borçlunun ödeme emrine ilişkin usulsüz tebliğ şikayeti üzerine,... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/144 E- 714 K. sayılı ilâmı ile ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihinin 02.05.2010 tarihi olarak tespitine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, icra dosyasının 15.4.2010 tarihinde harçsız olarak yenilendiği görülmektedir.

Borçlunun taşınmazına haciz konulduktan sonra ödeme emri tebliğ tarihi icra mahkemesi kararıyla 02.05.2010 olarak belirlendiğinden, bu tarihten önce konulan haciz, takibin kesinleşmemiş olması nedeniyle geçersiz hale gelmiştir.İcra mahkemesi kararıyla belirlenen ödeme emri tebliğ tarihinden sonra, yukarıda anılan İİK'nun 78. maddesi gereğince, 1 yıllık süre içerisinde yeniden haciz talebinde bulunulmamıştır. Bu nedenle borçluya yenileme emri tebliğ edilmeden ve yenileme harcı yatırılmadan 18.03.2014 tarihinde borçlunun taşınmazına konulan haciz usulsüzdür.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19497, Karar No: 2012/38186, Tarih: 17.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19497 E.  ,  2012/38186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu şirket yetkilisi, dayanak çekteki keşideci imzasına karşı çıkmıştır. İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3.maddesinde "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir." hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 170.maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı).

Somut olayda icra mahkemesince, "borçlu tarafça dava dilekçesinde deliller kısmında sadece icra takip dosyasının ve grafoloji imza incelemesi deliline dayanıldığı,tensip zaptının tebliğinden sonra da davacı tarafça dosyaya başka delil sunulmadığı HMK 318 madde hükmü uyarınca tarafların dilekçeleri ile birlikte tüm delillerini sunmaları gerektiği" belirtilerek itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Az önce de belirtildiği üzere imza itirazında ispat yükü alacaklıya ait olup, borçlu imza örneklerinin bulunduğu yeri bildirmese dahi mahkemece borçlunun mahkeme huzurunda atacağı imzalar alındıktan sonra imza incelemesi yaptırılması gerekirken borçlunun mahkemeye hiçbir delil bildirmediğinden bahisle talebin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19555, Karar No: 2010/3974, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19555 E.  ,  2010/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7796, Karar No: 2013/20969, Tarih: 16.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7796 E.  ,  2013/20969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı vekili Avukat ...'nın imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

2-İncelenmesine gerek duyulan Gemlik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2005/572 esas sayılı dava dosyasının dosya içine alınması,

SONUÇ: Yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen işlemler yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.16.09.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2018/5420, Tarih: 16.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2446 E.  ,  2018/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler sonucu yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiillerin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesi ile tek suç kabulü halinde bunun nedenlerinin de açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14717, Karar No: 2009/16088, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14717 E.  ,  2009/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 106 ada 29 parsel sayılı 566 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/826, Karar No: 2023/8360, Tarih: 04.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/826 E.  ,  2023/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/629 Esas, 2015/929 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 31.12.2015 tarihli dilekçesi ile "tedavi sürecinin yeniden başlatılması isteği ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 31.12.2015 tarihli dilekçesi ile "tedavi sürecinin yeniden başlatılması isteği ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 01.11.2014 tarihinde bir şahıstan içmek için uyuşturucu madde niteliğinde olan esrar temin ettiği, polis memurlarının bunu bulup muhafaza altına aldıkları, yapılan soruşturma sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve hakkında bir yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu karar sonrasında 10.02.2015 tarihli hastane randevusuna gitmemesi üzerine Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce hazırlanan uyarı yazısının 16.03.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın haklı mazereti olmaksızın 11.05.2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmadığı bunun üzerine cezalandırılması için kamu davası açıldığı, iddia, sanığın beyanları, olay tutanağı, ekspertiz raporu, tebligat evrakları, randevulara gitmediğine ilişkin tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) 01.11.2014 tarihli olay tutanağına göre; park halinde bulunan 41 F 8627 plakalı araç içerisinde yapılan aramada, arka koltuk altında suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 9 uncu maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte "önleme araması kararı" veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,