muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/481, Karar No: 2016/3250, Tarih: 26.05.2016

Davalılar ..., ..., ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; elbirliği halinde arsa paydaşı ...'in borcu nedeniyle taşınmaz üzerine işlenen haciz şerhi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi öncesi konulmuş ise de, sözleşmenin 25. maddesi uyarınca arsa sahiplerinin taşınmazı boş ve borçsuz olarak teslimle yükümlü olduğu, ancak bunun gerçekleştirilemediği, açılan ve kabul edilerek kesinleşen ortaklığın giderilmesi davasıyla da arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifasının imkânsız hale geldiği, bu durumda yüklenici davacının yaptığı masrafları sebepsiz zenginleşme ya da vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebileceği, sözleşmenin ifasının imkânsız hale gelmesinde arsa sahiplerinden ..., ... ve ...'nun bir kusurunun bulunmadığı, elbirliği halinde paydaş olan ve ortaklığın giderilmesi davasını da kabul eden diğer paydaşların kusurundan kaynaklandığı, ayrıca ifanın imkânsız hale gelmesi nedeniyle sözleşme gerekleri de yerine getirilemeyeceğinden davacı yüklenicinin kâr mahrumiyeti ve cezai şarta yönelik istemlerinin yersiz olduğu gerekçesiyle, davalılar ..., ... ve ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar....l hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 22.437,99 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari/avans faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Kararı, davalılar ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmüne; tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinde ise; " Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir." hükmüne yer verilmiştir.

Davalı ...'e dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ mazbatasında muhatabın adreste bulunmama sebebinin sorulduğu komşu Fazıl Doğan'ın imzası ya da imzadan kaçınıldığına dair bir beyan yer almadığından, Tebligat Kanunu'nun 21. ve Yönetmeliğin 30. maddeleri uyarınca yapılan tebligatlar usulsüzdür. Tebligat yapılan adresin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri (MERNİS) adresi olmadığı anlaşıldığı gibi, tebliğ mazbatasında da adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri (MERNİS) adresi olduğu yazılmadığından, bu tebligatların Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi hükmüne uygun olduğu da söylenemez.

Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6, 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dava dilekçesinin tebliği ile davalı savunma hakkını kullanma olanağını kazanır ve cevap süresi işlemeye başlar. Esasa ve usule ilişkin savunma ve delillerini, dava dilekçesinin içeriğine göre ileri sürebilmesi için dava dilekçesinin tebliği zorunludur.

Açıklanan bu ilkeler doğrultusunda mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma günü davalı ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, iddia edilen hususlar hakkında savunma hakkı verilip, varsa usule ya da esasa ilişkin savunma ve delilleri üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, adı geçen davalı tarafın yokluğunda dava görülerek hüküm tesisi, anılan düzenlemelerin öngördüğü adil yargılanma hakkının ihlâli ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan doğru görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalılar ..., ..., ... ve ...'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'in yargılama aşamasında tebligatların usulsüz yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11673, Karar No: 2013/18389, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11673 E.  ,  2013/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin binde altısını geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapor esas alınarak fazla irtifak hakkı bedeline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." hükmü getirilmiş olup, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2420, Karar No: 2021/1822, Tarih: 09.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/2420 E.  ,  2021/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin Kocaeli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18/02/2013 tarih ve 2013/157 değişik iş sayılı kararının aslı ya da onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosyada bulundurulmaması,

2- Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden “12/03/2013”, sanık ... yönünden “22/02/2013” yerine, sanık ayrımı gözetilmeksin “22/02/2013, 12/03/2013” olarak yazılması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2312, Karar No: 2023/1690, Tarih: 27.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2312 E.  ,  2023/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2022/197 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-... vekili Avukat ...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, sigortalı ...'un davalıya ait ecza deposu iş yerinde motorlu kurye olarak çalışırken 06.07.2012 tarihinde iş kazası geçirip sürekli iş göremez hale geldiğini, sigortalıya ödenen 18.09.2013 onay tarihli 58.358,20 TL PSDG sürekli iş göremezlik ödeneği ve sosyal yardım zammının diğer davalıların kusur durumu da dikkate alınarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 23.343.28 TL sini yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kooperatif vekili, müvekkilinin bu iş kazasında herhangi bir kusuru bulunmadığını ve kusursuz sorumluluk esaslarına göre de işverenin kusursuz sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalıya yaşlılık aylığı bağlandığını, meydana gelen trafik kazasının bir iş kazası olduğunu, ancak bu konuda kusur raporu alınmadığını, maluliyet yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2013/1022 E. 2015/86 K. sayılı kararıyla; davalı S.S. ... Eczacılar Üre. Tem. ve Dağ. Koop. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı ve davalı kooperatif vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2013/1022 E. 2015/86 K. sayılı kararıyla; davalı S.S. ... Eczacılar Üre. Tem. ve Dağ. Koop. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı ve davalı kooperatif vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.03.2017 tarihli ve 2015/11424 E. 2017/1759 K. sayılı ilamında; Mahkemece, Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtilen sürekli iş göremezlik oranının Kurum yönünden bağlayıcı olduğu gözetilerek, 506 sayılı Kanun'un 109 uncu (5510 sayılı Kanun 95 inci madde) maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi’ne sigortalının gönderilerek rapor aldırılmak suretiyle sigortalıda iş kazası sonucu meydana gelen yaralanmanın hangi oranda sigortalıyı sürekli iş göremez hale getirdiği, tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 12.11.2020 tarihli ve 2017/159 E. 2020/284 K. sayılı kararıyla; davalı kooperatif yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 12.04.2021 tarihli,2021/2659 E. 2021/5073 K. sayılı ilamında; ATK 3. İhtisas Dairesi ve 2. Üst Kurulunca sürekli iş göremezlik oranı %12.3 olarak tespit edildiğinden öncelikle gelir başlangıç tarihinden itibaren %12.3 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplanan ilk peşin değerli gelir tutarı ve yapılan fiili ödeme miktarı kurumdan sorulmalı, kurum tarafından bildirilen gelir tutarına fiili ödeme miktarı eklenmek suretiyle rücuya konu kurum alacağı belirlenmeli, tespit edilen rücu alacağının, %30.2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan ilk peşin değerli gelirden fazla olması halinde, kurumca %30.2 iş göremezlik oranına göre hesaplanan ilk peşin değerli gelir esas alınmalı, elde edilecek miktarın kusur karşılığı değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı sonrası ilam içeriğinde belirtilen hesaplamalara esas olmak üzere davacı kuruma müzekkere yazılmış, aktüer bilirkişiden rapor alınmıştır. Davacı kurumca, yazılan müzekkereye verilen cevap içeriğinde kurum tarafından farazi gelir aylık hesabı yapılamadığı beyan edilerek olumsuz cevap verildiği anlaşılmıştır. Mahkememizce alınan aktüer bilirkişi ...'nun rapor içeriğine göre bozma ilamı kapsamında değerlendirme ve hesaplamalar yapılmış, yapılan hesaplama mahkemece kabul edilerek davalı SS ... Eczacılar Üretim Temin ve Dağıtım Kooperatifi aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 14.364,66 TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 18.09.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili, davalı işverenin de kaza olayında kusurlu olduğu, hesaplamanın doğru yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 06.07.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelirin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun

olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/11969, Karar No: 2019/4647, Tarih: 25.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11969 E.  ,  2019/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Katılanın cadde üzerine kendi direksiyon kilidi ile kilitleyerek bıraktığı motorsikletinin çalındığı, olaydan yaklaşık 12 gün sonra emniyet görevlileri tarafından şüphe üzerine suça sürüklenen çocukların kullanımında iken suça konu motorsikletin ele geçtiği, aşamalarda suça sürüklenen çocukların suça konu motorsikleti ... sokakta oturan ''...'' lakaplı şahıstan kullanmak üzere aldıklarını savunarak suçlamayı kabul etmedikleri, 5271 sayılı CMK’nın 210/1 maddesi uyarınca olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiği, bu sebeple ... adlı kişinin araştırılıp, tespit edilmesi halinde duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmeden eksik araştırma ile suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet hükmünün kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.