muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9260, Karar No: 2024/4370, Tarih: 11.06.2024

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2022/9463 Esas, 2023/5463 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

KARŞI OY

Sanık ...’nün ölen ...’yu kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin bir delil bulunmadığından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 19.09.2023 tarihli ve 2022/9463 Esas, 2023/5463 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddi çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçeyle katılmamaktayım.

Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 84 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın savunmalarında kendi beyanlarıyla ve tarafsız tanık anlatımlarıyla çelişmesi, olay günü balkon kapısı üzerinde bulunan perdenin aşağıya düşmesi ve kornişin sarkması hususunda tatminkâr bir açıklamada bulunamaması, sanığın savunmasında belirttiği ...'nin "ben sana layık değilim" ve daha sonrasında "elveda" dediğinin kabul edilmesi halinde kendisine bu sözleri söylenen bir kişinin aklına karşısındaki kişinin intihar edebileceği düşünmesi ve balkonda çıkıp ilk olarak aşağıya bakması gerekirken tanık ...’nin duruşmadaki ifadesinde belirttiği üzere sanığın balkona ilk çıktığında dik vaziyette aşağıya bakmadan durması, sanık maktul düştükten sonra ...'yi bulmak için balkona çıkıp önce balkonun sol kısmında bulunan tarafa sonra aşağıya baktığını beyan etmiş ise de maktul yere düşmeden hemen önce OTEL yazısının ''L'' harfine çarparak aracın üzerine düştüğünde ...'nin beyanına göre aracın alarmının çalması ve bu sesleri karşı apartmanın balkonunda duran tanıkların dahi duymuş olması, sanığın da evleviyetle duymuş olması ve doğrudan aşağı bakmasının gerekmesi, sanık ile maktulün daha önceden cinsel birliktelik yaşadığı hususu sabit olmasına rağmen ve sanığın eğitim ve sosyal durumu nazara alındığından birlikte olduğu bir bayanın daha önce başka biri ile cinsel birliktelik yaşadığını bilebilecek durumda olduğu dolayısıyla sanığın savunmasında belirttiği ilk kez kendisi ile birlikte olmadığı gerekçesi ile ... ile aralarında tartışma yaşandığının belirtmesinin hayatın olağan akışına uymaması, sanık ile maktulün kalmış oldukları odanın yanında kalan tanık ...’nın beyanına göre, sanık ile maktul arasında ciddi bir tartışma yaşanması, sanığın maktule tehdit ve hakaret içeren sözler söylemesi hatta olayın sıcağı sıcağına kollukta alınan bu tanığın beyanına göre sanığın maktulün kafasını duvara vurması, maktulün düştüğü sırada sanığın balkonda bulunması hususları nazara alındığında, sanığın nişanlısı olan maktule karşı olay gecesi cebir uyguladığı ve tanık ...'nın beyanına göre otelden gitmesini istediği, maktulün de otelden ayrılmak için üzerine montunu ve botunu giydiği sırada sanığın sorgusunda açıkça belirttiği üzere maktulün gitmesine izin vermeyerek balkondan aşağıya atmak suretiyle ...'yi öldürdüğü kanaatine varılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Dosya kapsamına göre; sanık ile ölenin evlenme niyetiyle birlikteliklerinin olduğu, aralarında husumet bulunmadığı, olayın meydana geldiği otelde birkaç gündür birlikte kaldıkları, olaydan önce alkollü içki içip tartıştıklarının ve otel odasının dağıldığının sabit olduğu ancak ölüm olayının hemen öncesinde yaşananların ve maktulün balkondan düşme anının nasıl cereyan ettiğinin kesin delillerle belirlenemediği, sadece sanığın savunmalarındaki çelişkilerin veya savunmanın hayatın olağan akışına uygun olup olmadığının mahkûmiyete yeter bir delil olarak kabul edilemeyeceği, olayı gördüğü belirlenen tanıkların aslında olayın sonrasını gördükleri anlaşılmaktadır. Sanığın olay tarihinde öleni balkondan atma ihtimali olduğu kadar, psikolojik tedavi gören ve sanıkla tartışan ölenin de sinirlenerek intihar etme ihtimali bulunmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da belirtildiği üzere ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına

değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabilecektir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Yukarıda delilleri özetlenen olayda ...’nin nasıl öldüğü noktasında kesin bir kanaate varılamamakta olup öleni, sanık ...’ın öldürdüğüne ilişkin mahkûmiyetine yeter, kesin bir delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi ve Dairemizin 19.09.2023 tarihli ve 2022/9463 Esas, 2023/5463 Karar sayılı kararının kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün BOZULMASI gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/7831, Karar No: 2015/21481, Tarih: 11.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7831 E.  ,  2015/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin özürlü kadrosu ile 01.07.1997 tarihinde Davalı işyerinde odacı olarak çalışmaya başladığını, 25.08.2006 tarihinde işverenin güvenini kötüye kullanmak suçundan dolayı işten çıkarıldığını, müvekkilinin son ücretinin net 1.752,94 TL maaş, 332,19 TL de bilet satışlarından prim aldığını, bu suretle toplam ücretinin aylık 2.085,13 TL olduğunu, müvekkilinin, eylemi ile ilgili yapılan ceza yargılaması sonrası beraat ettiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; Davacının satışını yapmış olduğu akbil tomlarının bedelini idare veznesine yatırmadığını, söz konusu bedelleri zimmetinde tutarak kullandığını, üzerinde yeterince bilet olduğu halde açıktan fazla bilet alarak hesap açığını kapatmaya çalıştığını, blok altı çalışmayı alışkanlık haline getirdiğini, bu bağlamda Teftiş kurulu raporu doğrultusunda 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25-e bendi ve 01.03.2004-28.02.2006 yürürlük süreli T.İ.S nin disiplin ile ilgili cezalı cetvelinin 15. Maddesi gereği uyarınca tazminatsız olarak iş akdinin feshedildiğini, davacının aynı eylemi ile ceza yargılaması sonucunda davacının üzerine atılı fiilleri işlediği tespit edildiğini ancak paraları teslim etmediği günlerinin bir kısmının idari izinli olduğu günlere denk gelmesi sebebiyle davacının suç işleme kastı olmadığı gerekçe gösterilerek beraatına karar verildiğini, davacının bu davranışları alışkanlık haline getirdiğini, ayrıca BK.nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakiminin, ceza hakiminin verdiği beraat kararıyla bağlı olmadığını, ceza yargılamasında sanığın fiilinin suçun oluşumunda yeterli olmadığı kanaatine varılsa da, iş ahlakıyla bağdaşmayan ve işverenin güvenini sarsan söz konusu davranışları işçinin alışkanlık haline getirmesinin haklı fesih sebebi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş akdine işveren tarafından haksız olarak son verildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının İş Kanunu’nun 25/2-e maddesine aykırı davrandığını, feshin haklı olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş akdine işveren tarafından haksız olarak son verildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının İş Kanunu’nun 25/2-e maddesine aykırı davrandığını, feshin haklı olduğunu savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler, davalı tanıklarının ifadeleri, davacının savunması, olayla ilgili tutulan tutanaklar ve özellikle Teftiş Kurulu Raporu’ndan, davacının 7.732,90 YTL hesap açığının bulunduğu, davacının 06/01/2006 tarihinde almış olduğu........seri nolu 3000 adet tam biletin satışını göstermediği, ertesi gün almış olduğu ...... seri nolu 4000 adet tam biletin karşılığı olan parayı 18/01/2006 tarihinde, 06/01/2006 tarihinde almış olduğu ...... seri numaralı 3000 adet biletin karşılığı olan 3.900,00 YTL' yi 22/01/2006 tarihinde vezneye yatırdığı, yine 06/01/2006 tarihinde aldığı ......... seri numaralı 1000 adet indirimli biletin satışını kontrol tarihine kadar göstermediği ve 900,00 YTL tutarındaki paranın 26 gün süreyle adı geçenin zimmetinde kaldığı, 07/02/2006 tarihinde aldığı 2000 adet indirimli biletin satışını 18 -22 Ocak tarihlerinde gösterdiği ve daha önce aldığı üzerinde bulunan 1146001-1147001 seri numaralı biletlerin satışının gösterilmediği halde 28/01/2006 tarihinde 2153001-...... seri numaralı 1000 adet indirimli bilet aldığı ve kontrol tarihi olan 01/02/2006 tarihine kadar satışının gösterilmediği, davacının bu şekilde blok altı çalışmayı alışkanlık haline getirdiği, davalı İdareye ait bir parayı zimmetinde tutarak kullandığı üzerinde yeterince bilet olmasına rağmen ilaveten bilet alması, açığının bu biletlerle döndürülmesine ve böylece açığının fark edilmemesine yönelik davranışlar içerisine girdiği, zimmetinde bulunan 7732,90 YTL idare parasını olayın tespitinden sonra davalı İdare veznesine yatırdığının anlaşılması karşısında, davacının eyleminin işverenin güvenini kötüye kullanmak olup feshin haklı olduğu, davacı hakkında verilen beraat kararının hukuk hakimini bu anlamda bağlamayacağı gözetilmeden, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1489, Karar No: 2007/2598, Tarih: 13.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1489 E.  ,  2007/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu . ada . parsel sayılı taşınmazın bir kısmını davalının baraka yapmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, dava konusu yapının davacının bilgisi ve muvafakatı ile yapıldığını, taşınmazın gerçek malikinin kendi kardeşi olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait taşınmaza müdahalesinin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, 3.099.00.-YTL ecrimisile karar verilmişken, gerekçeli kararda, 3.99.-YTL ecrimisile hükmedilmek suretiyle, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15562, Karar No: 2023/635, Tarih: 14.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15562 E.  ,  2023/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/406 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinde; eksik inceleme ve araştırma ile hatalı karar verildiğini, gönderdiği mesajların ciddi ve düzeyli mesajlar olduğunu ve cinsel ibare taşımadığını, kendisini engellemesi yeterli iken engellemediği, cep telefonu görüşmesine ait HTS ve telefon kayıtlarında katılanın kendisini aradığını ve hayatında başka biri olduğunu ve aramamasını ve mesaj göndermemesini istedikten sonra bir eylemi olmadığını, cinsel taciz suçunu kabul etmediğini, eğer bir suç var ise kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu olabileceğini, lehine indirim nedenleri yerine artırım nedenlerinin uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesi nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 31.08.2015 günü sanık hakkında şikayette bulunduğu, sanığın katılanı bir akrabasının lokantasında görüp yakınlaşma hissettiği, katılanın da sanığı simaen tanıdığı ve samimiyetinin bulunmadığı, sanığın katılanın facebook hesabına bir sene evvel mesajlar atmaya başladığı, katılanın sanığı engellemesine rağmen değişik adlarda yeniden facebook hesapları açıp katılana mesaj atmaya devam ettiği, 10.07.2015 günü "Arkadaşım cennetim gülüm bitanem ciğerim..." 11.08.2015 günü 08:57'de "Dün gece rüyamda seni gördüm aniden karşıma çıkıyorsun ağlıyordun gözlerine kurban olduğum cennetim…", 22:35'te "Dönmedi bu yüzden ben seni gönlümün hiç bir garından uğurlayamam seni seviyorum sevgilim, yanağımdaki kırmızılıkla seni seviyorum, eyy Yüreğinden öptüğüm yarr Aşık oldum sana deliler gibi. Bir randevu verip Yüreğimi dinler misin lütfenn, lütfenn", 12.08.2015 tarih ve 23:56'da "Beştaş Eker Ey yüreğinden öptüğüm yarr aşık oldum sana deliler gibi bir randevu verip yüreğimi dinler misin lütfen lütfen bir cevap versen ne olur saçlarına tel tel kurban olduğum", 15.08.2015 günü saat 20:38'de "Öyle güzel bakışların var ki şu güzelliğe bak yar kurban olduğum rabbim özene özene yaratmış her bakışta yeniden aşık oluyorum içten gülüşünü bir gün dudağımdan çalıp gözlerinin önünde yüreğimin ortasına koyup öpeceğim" 21:22'de "… Seni sokağın tavanı kadar seviyorum", 16.08.2015 tarih ve 14:31'de "Sen cennet gözlerine kurban olduğum, her sabah uyandığımda düşündüğüm ilk şey, her gece zihnimde canlanan son şeysin" deyip bir adet gül resmi gönderdiği", 00:04'te "Cennet sensizlik canımı yüreğimi acıtıyor, Yüreğimden bi öpsen geçermiki acep.", 19.08.2015 tarih ve 19:17'de "Cennet sana aşığım seni seviyorumm" Cennet gözlüm bitanem bu gün sana yeniden aşık oldum ve anladımki her gözlerine baktığımda sana yeniden aşık olacağım iyiki varsın..." 21.08.2015 günü saat 08:43'te "…Aşkımmm kurban olurum sana" 22.08.2015 22:11'de "Aşkım isteğimi kabul etmiş olsaydın paylaşımlarımı görecektin 91 adet" 01:24'de "Aşkım telefon numaramı yeniden yazıyorum lütfen bir cevap bir mesaj bir işaret ne olursa düşüncelerini bilmiyorum ama yargısızda infaza karşıyım, 0535 703 10 43, yada kes dilimi çivile yüreğimi engelle sayfamı ama sensiz bırakma yüreğimi" 24.08.2015 günü saat 12:48'de "Aşkım gülüm seni seviyorum", 02.08.2015 tarih ve 02:57'de "… Gizil ibatimsin Herşeyim Cennetimsin.." 12.07.2015 tarih ve 19:25'te "Sen sana gözlerimden bak yarr, gör nasıl seveceksin kendini... Cennet balkonunda açan gül gibi sende açtın yüreğimde cennet gülü gibi", 07.07.2015 tarih ve 00:40'ta "Kızılcık tarhana tabağı içinde İki kaşık gibiyiz Sevgilim ekmeğim benim Öpüp öpüp başıma koyduğum cennetim", 14.07

.08.2015 günü saat 12:48'de "Aşkım gülüm seni seviyorum", 02.08.2015 tarih ve 02:57'de "… Gizil ibatimsin Herşeyim Cennetimsin.." 12.07.2015 tarih ve 19:25'te "Sen sana gözlerimden bak yarr, gör nasıl seveceksin kendini... Cennet balkonunda açan gül gibi sende açtın yüreğimde cennet gülü gibi", 07.07.2015 tarih ve 00:40'ta "Kızılcık tarhana tabağı içinde İki kaşık gibiyiz Sevgilim ekmeğim benim Öpüp öpüp başıma koyduğum cennetim", 14.07.2015 tarih ve 23:27'te "Adı: Kadınım, Soyadı: Namusum, Yeri: Kalbim, Değeri: Ömrüm, Gözleri: Cennetin Fragmanı, Teni: Dünyanın en güzel kokusu, Gülüşü: Ömre Bedel" şeklinde ve dosya kapsamında bulunan çok sayıda mesaj gönderdiği, katılanın sanıktan şikayetçi olduğu, sanığın mağdureyi görüp yakınlaşma hissettiği, 29.08.2015 tarihine kadar farklı tarihlerdeki mesajları kendi facebook hesabından katılana gönderdiğini kabul ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın cinsel taciz suçu oluşmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; dosya kapsamı ile sanığın katılan ...'e yönelik cep telefonu ve facebook paylaşımlarının tespit edildiği, sanığın katılana yönelik ısrarla atmış olduğu mesajların ve paylaşımların içeriği itibarıyla cinsel taciz suçunu oluşturduğu, katılanın sanığın paylaşımlarından dolayı sosyal medyadan engellemesine karşın değişik isimlerde yeni hesaplar açarak eylemlerine devam ettiği, katılanın sanığın eylemlerinden dolayı yaşamakta olduğu yeri terk ederek başka bir il'e yerleştiği, mahkemece sanık hakkında taktiri indirim nedeninin uygulandığı, sanığın eylemlerini posta ve haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle birden çok kez gerçekleştirdiği, yine mahkemenin gerekçeli kararında belirttiği üzere sanığın eylemini gerçekleştirmekteki ısrarı ile kastının yoğunluğu, kullandığı araçlar dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hükmün ertelenmesi ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesine yer olmadığına ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/406 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.