muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1370, Karar No: 2023/3490, Tarih: 04.12.2023

.03.2020 tarihli duruşmada bilirkişiye tevdi edildiği, 05.09.2020 tarihinde davacı ...'ın vefat ettiği, davacı ...'ın vefatından sonra 22.09.2020, 11.02.2021, 15.06.2021 tarihli duruşmaların yapıldığı ve söz konusu üç duruşmaya da davacı ve davalılar vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, davalılar vekilinin mazeret dilekçesi ile duruşmanın başka güne ertelenmesi talebi olduğu, dosyanın takipsiz bırakılmadığı, davalı doktorun tıp bilimine uygun tedavi yöntemi uygulamaması nedeniyle maddi ve manevi zararlardan sorumlu olduğu, davalılar vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sınırlı inceleme yapılacağı anlaşılmakla davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11176, Karar No: 2023/18137, Tarih: 09.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11176 E.  ,  2023/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; öğretmen olarak görev yaptığı okulda görevi nedeni ile sanığın kendisine "Sen kimsin lan." diyerek hakaret ettiğini, "lan" sözünün Yargıtay tarafından hakaret olarak kabul edildiği bu nedenlerle sanık hakkında verilen hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın müdür yardımcısı olarak görev yaptığı okula gelen sanığın, bayrak töreni yapılacağı sırada okul binasından içeri girerek üst kata çıkmak istediği, sanığı gören katılanın "Okulu boşaltıyoruz, bayrak töreni olacak herkez aşağıya." şeklinde uyardığı, sanığın "Ben müdür yardımcısı ile görüşeceğim." şeklinde cevap vermesi üzerine katılanın "Bayrak töreni var, aşağıya inin idare bölümünde bekleyin." dediği ancak sanığın ısrarla merdivenlerden yukarı doğru çıkmaya çalıştığı, katılanın "Yukarı çıkamazsınız" diyerek yeniden ikaz edince buna sinirlenen sanığın katılana "Sen kimsin lan." diyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; olayın gelişimi gözönüne alındığında somut olayda sanığın hakaret kastı ile hareket etmediği ve söylediği sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını içermediği sövme fiilinide oluşturmadığı, "lan" sözünün ancak kaba hitap olarak nitelendirilebileceği kanaatiyle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

01.10.2015 tarihli oturumda şikâyetçi olduğunu beyan eden ...'ün aynı oturumda katılma talebinin mahkemece kabul edildiği anlaşılmakla gerekçeli kararda katılan yerine şikayetçi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

01.10.2015 tarihli oturumda şikâyetçi olduğunu beyan eden ...'ün aynı oturumda katılma talebinin mahkemece kabul edildiği anlaşılmakla gerekçeli kararda katılan yerine şikayetçi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “Yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi." ifadesi çıkarılarak yerine "atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15984, Karar No: 2012/37623, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15984 E.  ,  2012/37623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli Emanetinin 2008/131 sırasında kayıtlı 1 adet tabanca iskeleti, 1 adet sürgü (üst kapak), 1 adet namlu, 1 adet şarjör, 3 adet kabze kapağı, 1 adet tetik ve yayı, 1 adet metal parçası, 1 adet horoz, 1 adet sürgü tutucusu, 1 adet yay ve mil, 2 adet pim ve yayı, 2 adet 7,65 mm çapında MKE yapımı dolu mermi, 1 adet pafta diş açma başı, 4 adet demir parçası, 1 adet kumpas, 1 adet tetik şablonu, 1 bağ çelik tel, 1 adet horoz şablonu, 11 adet matkap ucu, 1 adet noktalama mili, 2 adet klavuz, 4 adet yarı mamül emniyet mandalı, 8 adet yay, 7 adet keski, 1 adet yarı mamül iğne, 30 adet eğenin; 5095 sayılı Yasa ile onaylanan ve Bakanlar Kurulu'nun 30 Mart 2004 gün ve 709 sayılı kararı ile 26.4.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Ateşli Silahlar, Parçaları ve Aksamları ile Mühimmatının Yasadışı Üretimine ve Kaçakçılığına Karşı Protokol'ün 6 ve 9. madde hükümleri de gözetilmek suretiyle, münhasıran silah yapımında kullanılıp kullanılmadığı, başka bir alanda yararlanılmasının mümkün olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumları ile emanete kayıtlı eşyaların müsadere edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7747, Karar No: 2023/1286, Tarih: 01.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7747 E.  ,  2023/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde; takip konusu senetteki imza ve yazıların borçlu eli ürünü olmadığını, alacaklıya herhangi bir borçlarının olmadığını ileri sürerek imzaya ve borcun tamamına itiraz ederek takibin borçlu yönünden durdurulmasına, alacaklının %20'den aşağı olmamak üzere tazminata ve para cezasına mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davacı borçlu davaya konu kambiyo senedini müvekkilinin huzurunda imzaladığını, yapılan Adli Tıp Kurumu incelemesi ile gerçeğin ortaya çıkacağını ileri sürerek itirazın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınmaya ve denetime elverişli nitelikteki 21.02.2020 tarihli bilirkişi raporundan, takibe konu bonoda bulunan imza ile mukayese imzaları arasında yapılan karşılaştırma sonucunda, kaligrafik ve itiyadi diğer hususiyetler yönünden takibe konu bonolardaki imzaların şikayetçi elinden çıkmadığı anlaşıldığından imza itirazının kabulüne, takibin borçlu yönünden durdurulmasına, asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın alacaklıdan alınarak borçluya verilmesine ve asıl alacağın %10'u oranında para cezasının alacaklından alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Yerel Mahkemece eksik inceleme ile savunma haklarının kısıtlanarak karar verildiğini, imzaların bizzat borçlu tarafından alacaklının huzurunda atıldığını, ...'ın dava dilekçesinde evraklarda bulunan imzalar ile takip dayanağı senet metninde yer alan imzanın birbirlerine benzemediğini ileri sürdüğünü, bu hususun maddi hakikati yansıtmadığını, müvekkilinin, davacı tarafın sonradan inkar yoluna girdiği imzaları atarken yanında bulunduğunu, yazılı ve duruşmada sözlü olarak müvekkili ...'ün huzurdaki dosyanın son durumuna göre beyanının alınıp bu doğrultuda davacının inkar ettiği imzasının Adli Tıp Kurumunda bir heyet huzurunda incelenmesini talep ettiklerini, mahkemece bu taleplerinin göz ardı edildiğini, miktarı günün şartlarına göre bir kişiyi fakirleştirebilecek nitelikte olan dava konusu senedi, yalnızca tek bir kişinin bilirkişi sıfatı ile incelemesinin yeterli olmadığını, somut olaydaki incelemenin bir şahıs tarafından değil, heyet huzurunda ve ihtisas sahibi kurum tarafından yapılması gerektiğini, dosyanın Adli Tıp Kurumu’nda heyet huzurunda incelenmesine yönelik taleplerinin görmezden gelinmesi, bu talebin neden kabul edilmediğine yönelik gerekçe verilmemesi gibi hususlar dikkate alındığında müvekkilinin savunma hakkının açıkça kısıtlandığını, İlk Derece Mahkemesince hak ihlaline sebebiyet verecek nitelikteki eksik inceleme yapıldığını belirterek, istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 21.02.2020 tarihli bilirkişi raporunun yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere paralel metod ve usule uygun olduğu tespit edilmiş; rapora göre takip konusu bonoda davacıya atfen atılı bulunan imzanın eli ürünü olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesin olarak tespit edildiği raporun, Adli Tıp Kurumunundan alınmış ve ya heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik yargı içtihatlarına göre Mahkemece alınan rapora üstünlük sağlamayacağı, ispat yükü kendisinde bulunan davalı tarafından bildirilen ve incelenmesi gereken başkaca delil de bulunmadığı, borçlunun imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklının, imzaya itirazı kabul edilene karşı başlattığı takipte en azından ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiğinden, İİK'nın 170/4. maddesi uyarınca davalının asıl alacağın %10'u oranında para cezasına, %20'si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmadığından, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesinde geçen sebeplerin aynen tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3672, Karar No: 2013/5166, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3672 E.  ,  2013/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Maktul ...'i kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK.nun 81/1, 39/2-c maddeleri uyarınca neticeten sanığın 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, takdir hükmünün uygulanması gerektiğine, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13583, Karar No: 2013/14285, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13583 E.  ,  2013/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/266, Karar No: 2023/1746, Tarih: 01.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/266 E.  ,  2023/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1649 E., 2022/1634 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2014

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/405 E., 2022/568 K.

Taraflar arasındaki işlemin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalı Kurum tarafından 18 hastaya ait 31 adet reçetedeki ilaç muhteviyatını hasta veya hasta yakınlarına teslim etmediği iddiasıyla 2012 yılı protokolünün 5.3.5 maddesi gereğince reçete bedelinin 10 katı tutarı olan 49.710,40 TL cezai şart uygulanmasına ve 6 ay süre ile protokolün feshine, yine 7 hastaya ait 16 reçetenin hastanın bilgisi dışında sahte olarak düzenlendiği iddiasıyla 2012 yılı protokolünün 5.3.10 maddesi gereğince reçete bedelinin 10 katı tutarı olan 125.191,70 TL cezai şart uygulanmasına ve 1 kez yazılı uyarılmasına, ayrıca hekimlerle, kurumlarla ilişkiye girerek reçete toplama ve yönlendirme iddiasıyla 2012 yılı protokolünün 5.3.14 maddesi gereğince Kurumla aralarında imzalı protokolün 3 ay süre ile feshine şeklinde cezai işlem tesis edildiğini, davalı Kurum tarafından tesis edilen işlemin hukuk dışı olduğunu, protokol hükümlerinin yanlış değerlendirildiğini, işlemin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kuruma yapılan şikayet üzerine davacının eczanesine yönelik başlatılan inceleme neticesinde cezai işleme konu hususların tespit edildiğini ve 2012 yılı protokolü hükümlerine uygun olarak işlem yapıldığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyada toplanan deliller, hükme esas alınan 06.06.2022 tanzim tarihli bilirkişi kurulu raporu, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına ait 2014/4914 sayılı Soruşturma dosyası kapsamı, 2012-2016-2020 yılı eczanelerden ilaç teminine yönelik protokol hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; davalı Kurum tarafından davacıya ait Şifa Eczanesi'ne ilişkin yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında 2012 yılı Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 5.3.5, 5.3.10, 5.3.14 maddesi ile bağlı 4.3.6 maddelerine istinaden cezai işlem tesis edilmiş ise de davaya konu 2012 yılı protokolünün yönlendirmeye ilişkin 5.3.14 maddesinin sonradan yürürlüğe giren 2016-2020 yılı protokolü ile yürürlükten kaldırıldığı, bu maddeye istinaden tesis edilen Kurum işleminin konusunun kalmadığı (2016 yılı protokolü md. 6.12) protokolün 4.3.6 maddesinde yapılan revize ile yersiz ödenen reçete bedellerinin yasal faizi ile tahsili hususunda 5.3.14 maddesinin hariç tutulduğu, yine 2012 yılı protokolünün 5.3.5 maddesinin sonradan yürürlüğe giren 2016-2020 protokollerinde revize edilerek hastalara teslim edilmeyen ilaçlar ile ilgili tespitlerin Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetim ile yapılması gerektiği ve tespit edilen ilaçların hastanın alım tarihinden sonra 60 günden fazla eczanede bekletildiğinin tespit edilmesi halinde fesih ve cezai şart işlemlerinin uygulamaya koyulacağı şartının getirildiği, somut uyuşmazlıkta ise salt sigortalıların ifadeleri dikkate alınarak söz konusu maddeye istinaden cezai işlem tesis edildiği, kaldı ki birçok hasta/hasta yakınının Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada Kurumda verdikleri ifadeleri değiştirerek ilaçları teslim aldıkları yönünde beyanda bulundukları, davalı Kurum tarafından sahte reçete tespitine ilişkin olarak tesis edilen işlem dayanağı olan 2012 yılı protokolünün 5.3.10 maddesinde sonradan yürürlüğe giren protokollerde değişiklik bulunmadığı ancak, söz konusu maddeye göre cezai şart uygulanabilmesi için eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespitinin gerektiği, dava konusu uyuşmazlıkta bu hususun ispatına yönelik somut hiçbir delil bulunmadığı, Kurumca yapılan tespite konu reçetelerin e-reçete ve bu reçeteler üzerinden düzenlenen devam reçeteleri olduğu, hasta/hasta yakınlarının sonradan verdikleri ifadelerinde reçeteye konu ilaçları aldıklarını belirttikleri, reçeteleri düzenleyen doktorlar hakkında yürütülen soruşturmada resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerine dair ve davacı eczacı ...'in doktorları elektronik reçete ile gerçeğe aykırı olarak reçete düzenlemeleri yönünde azmettirdiğine ilişkin delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği hususları göz önünde bulundurulduğunda davalı Kurum tarafından davacı hakkında tesis edilen 24.09