muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4504, Karar No: 2015/12980, Tarih: 03.12.2015

Ayrıca mahkemece hüküm fıkrasının 7. bendinde “Davacıya ve müdahil davacıya verilmesine karar verilen D.. D... ve Kumul Otel işletmelerinin “tedbiren” davacılara verilmesine” karar verilmiş ise de 6100 sayılı HMK'nın onuncu kısmı "Geçici Hukuki Korumalar" başlığı altında ihtiyati tedbir müessesini düzenlemiştir. Aynı Yasa'nın “ihtiyati tedbirin şartları” başlıklı 389. maddesinin birinci fıkrasında "mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir" hükmü düzenlendikten sonra 391. maddesinde ihtiyati tedbir kararının hem maddi hem şekli içereceği düzenlenmiştir. Buna göre Yargıtay uygulamalarında (Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 01.06.2012 tarih, 2012/12474E. 2012/14232K. Sayılı ilamı) kabul edildiği ve HMK'nun 391. maddesi gerekçesinde açıklandığı üzere “dava sonunda elde edilecek faydayı sağlayacak şekilde”, başka bir deyişle “davanın ve uyuşmazlığın esasını halleder şekilde” ihtiyati tedbir kararı verilmesi doğru değildir. Bu itibarla mahkemece, somut uyuşmalık bakımından yukarıda açıklandığı üzere 6102 sayılı Yasa'nın 531. maddesinde öngörülen haklı sebeplerin varlığının kanıtlamamış olmasıda nazara alınmak suretiyle şirketin malvarlığını bölecek ve HMK'nın öngördüğü geçici hukuki koruma kriterini aşacak şekilde davalı şirkete ait D.. D.. ve Kumul Otel işletmelerinin tedbiren davacılara verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan bu nedenle de davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin, mahkemece fesih yerine uygulanan alternatif çözüme ve vergi yükümlülüklerine dair sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin, mahkemece fesih yerine uygulanan alternatif çözüme ve vergi yükümlülüklerine dair sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

4- Davalı vekilinin 24.03.2015 tarihli tavzih kararı ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davacı S.. Ü.. vekilince 02.03.205 tarihli dilekçe ile mahkemenin 17.02.2015 tarih 2012/450 Esas 2015/96 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının “Davacıya ve müdahil davacıya verilmesine karar verilen D.. D.. ve Kumul Otel işletmelerinin tedbiren davacılara verilmesine” şeklindeki 7. bendinin tavzihen düzeltilmesi talebi üzerine mahkemece, tavzih talebinin kabulü ile anılan hükmün yazılı şekilde tavzihine karar verilmiş ise de 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinde “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan hüküm nazara alınmadan hüküm fıkrasının 7. bendindeki tedbir kararını davalı şirket aleyhine değiştiren-genişleten tavzih kararı verilmesinin anılan yasal düzenleme uyarınca mümkün görülmemesine göre davalı şirket vekilinin tavzih kararına karşı ileri sürdüğü temyiz itizralarının kabulü ile 24.03.2015 tarihli tavzih kararının da davalı şirket yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

5- Davalı vekilinin mahkemece verilen 16.06.2015 tarihli tedbirin infazının sağlanması ve kayyım yetkilendirilmesine dair kararı ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, anılan karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HMK’nun 365. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davalı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HMK’nun 365. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davalı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin mahkemenin 17.02.2015 tarih 2012/450 Esas 2015/96 Karar sayılı kararına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin mahkemece fesih yerine uygulanan alternatif çözüme ve vergi yükümlülüklerine dair sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, (4) numaralı bette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 24.03.2015 tarihli tavzih kararı ile ilgili temyiz itirazlarının kabulü ile tavzih kararının davalı şirket yararına BOZULMASINA, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin mahkemece verilen 16.06.2015 tarihli tedbirin infazının sağlanması ve kayyım yetkilendirilmesine dair karara yönelik temyiz itirazlarının reddine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacı ve asli müdahilden alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 6102 sayılı Yasa'nın 531. maddesi uyarınca davalı anonim şirketin haklı sebeple feshine ilişkin olup, dava 6102 sayılı Yasa'nın 01/07/2012 tarihinde girmesinden sonra 12/07/2012 tarihinde açılmıştır. Davacıların ileri sürdükleri fesih sebeplerinin tamamının Yasa'nın yürürlük tarihinden önce gerçekleştiği uyuşmazlık konusu değildir.

KARŞI OY

Dava, 6102 sayılı Yasa'nın 531. maddesi uyarınca davalı anonim şirketin haklı sebeple feshine ilişkin olup, dava 6102 sayılı Yasa'nın 01/07/2012 tarihinde girmesinden sonra 12/07/2012 tarihinde açılmıştır. Davacıların ileri sürdükleri fesih sebeplerinin tamamının Yasa'nın yürürlük tarihinden önce gerçekleştiği uyuşmazlık konusu değildir.

6103 sayılı TTK'nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 2/1. maddesinin a-b-c bentlerine göre eski kanun zamanında gerçekleşen hukuki olaylara eski kanun, yeni kanun zamanında gerçekleşen olaylar ise yeni kanuna göre değerlendirelecektir. Dolayısıyla kanunların geriye etkili olarak uygulanmaması kuralı bu maddede bir kez daha ifade edilmiştir. Kural bu olmakla birlikte anonim şirketin haklı nedenle feshinin eski TTK'da düzenlenmeyip ilk defa yeni TTK'da düzenlenmiş olması nedeniyle Yürürlük Yasa'sının 3. maddesi gözetildiğinde eski TTK zamanında meydana gelen sebeplere dayanarak anonim şirketin feshinin mümkün olup olmadığının somut davada değerlendirilmesi gerekmektedir. Yasa'nın 3. maddesine göre, eski kanun zamanında kurulan ancak yeni kanun zamanında da varlığını devam ettiren hukuki ilişkiler bakımından eğer hukuki ilişkinin içeriği taraf iradelerinden bağımsız olarak kanun tarafında düzenlenmişse bu hukuki ilişkinin yeni kanunun yürürlüğe girmesinden sonra meydana getireceği hukuki sonuçlar yeni kanuna göre değerlendirelecektir. İçeriği taraf iradeleriyle serbestçe belirlenmiş hukuki ilişkilere (örneğin sözleşme) ise yeni kanun değil, hukuki ilişkinin kurulduğu tarihteki yasa uygulanacaktır. Ancak tarafların iradelerinden bağımsız olarak kanunla düzenlenen hukuki ilişkilere yeni kanunun uygulanacak olması ancak yeni kanunun yürürlüğe girdiği dönemden sonra meydana gelen hukuki olay ve işlemler için söz konusu olacaktır. Yoksa eski yasa zamanında gerçekleşen ve tamamlanan olaylara yeni yasanın uygulanması söz konusu değildir. Buna Yasa'nın 2. maddesi engeldir.

Somut davada, davalı şirket eski yasa zamanında kurulmuş olmasına ve o tarihte anonim şirketin haklı nedenle feshi yasada yer almamasına rağmen yeni yasanın yürürlüğe girmesiyle birlikte Yürürlük Yasası'nın 3. maddesi gereğince davalı şirketin de haklı nedenle feshi talep edilebilecek ise de haklı nedenle fesih sebeplerinin Yürürlük Yasası 2. maddesi gereğince yeni yasanın yürürlüğe girmesinden sonra gerçekleşmesi veya en azından eski yasa zamanında gerçekleşen sebebin yeni yasa döneminde de devam ediyor olması gerekir. Söz konusu olay eski yasa zamanında gerçekleşmiş ve tamamlanmışsa anonim şirketin feshinin tamamlanan olaya dayalı olarak talep edilmesine 3. madde cevaz vermemektedir. Somut davada maddi vakıalar eski yasa zamanında gerçekleşmiş ve tamamlanmış olup bu maddi vakıaların yarattığı olumsuz sonuçlar yeni yasa döneminde ve dava tarihinde hissedilse dahi bu durum şirketin feshi için yeterli olmadığından yasanın yürürlüğe girmesinden 10 gün sonra açılan işbu davanın bu nedenle reddedilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluğun kararına katılmıyorum.

KARŞIOY

1- Dava, 6102 S. TTK’nın 531.maddesi uyarınca açılan haklı sebeple anonim şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

2- Dairemiz çoğunluk görüşünde de ifade olunduğu üzere, “haklı sebeple anonim ortaklığın fesih ve tasfiyesini talep etme” hakkı 6762 S. TTK’da öngörülmeyen ve 6102 S. TTK’nın 531.maddesi uyarınca sermayenin enaz %10’u, HAAO da ise enaz %5’ine sahip azlık hisse sahiplerine tanınan yeni bir hak türüdür.

3- Somut olayda, davalı şirketin 5 kardeş arasında müşterek hisseli bir aile şirketi vasfında anonim ortaklık olduğu, kardeşler arasında yüksek montanlı bir çok davanın bulunduğu, tek amacı kâr etmek olar şirketin kâr paylarının dağıtılmaması sebebiyle ortaklar arasında sorunlar çıktığı, keza şirkete ve şirket hissedarına kayyım tayini, şirket tesislerinin ortak kullanımı, bilgi alma hakkının kullandırılmaması, şirketin bazı varlığının diğer ortaklardan gizlenmesi vs. sebeplerle de sorunlar çıktığı, birbirlerine çok ağır suçlamalar yönelttikleri, söz konusu sorunların davacıya atfi kabil bir kusurdan meydana geldiğinin de kanıtlanamadığı, anılan nedenlerle şirketin fesih ve tasfiyesi sebebinin gerçekleştiği, ancak mahkemece fesih yerine başka önlemler (şirketin bölünmesi, hisse bedelinin ödenerek dava açan ortağın çıkarılması vs.) de alınabileceği, böylesi bir çözüm tarzının tüm hissedarların yararına olduğu, yerel mahkemenin şirketin haklı sebeple fesih ve tasfiyesi koşullarının gerçekleştiğinin tespitine ilişkin kararı bu yönü itibariyle doğru olduğu halde, Dairemiz çoğunluğunca anılan sebeplerin fesih için haklı sebep teşkil etmediğine yönelik (2) no’lu bentteki değerlendirmesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/46209, Karar No: 2018/2786, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/46209 E.  ,  2018/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İzmir 7. Hukuk Dairesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAHİLİ DAVALI : ... ADINA VEKİLİ AVUKAT RABİA UÇAR BALABAN

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : BODRUM İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan Bodrum Belediyesi bünyesinde liman işletmesinde 1998 yılından beri uluslararası gemi ve liman güvenliği tesisi güvenlik müdürü olarak ve sendika üyesi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin ihbarsız ve nedensiz şekilde feshedildiğini, bu nedenle davalıdan tazminat talep ederek davacının haksız şekilde feshedilen iş akdinin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bodrum Belediyesi vekili; davacının hak ettiği ücret ve haklarının tamamının ödendiğini, devir işleminden sonra davacının da iş akdinin devir alındığını, Bodrum Belediyesi yönünden yapılan fesih işlemi olmadığını, iş akdinin Büyükşehir Belediyesi tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı ... vekili; davacı tarafın iş akdini bizzat son verenin Bodrum Belediyesi olduğunu, işletme devri olmadığını, yetki devri olduğunu, bu nedenle husumetin Bodrum Belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, davalı ... Belediyesinin taraf sıfatı olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; davalılardan Bodrum Turizm Gıda İnş. Enerji A.Ş. yönünden açılan davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kabulüne ve davacının Muğla Büyükşehir Belediyesi Liman İşletmesindeki görevine iadesine, ayrıca 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına ve en çok 4 aya kadar boşta geçen süre ücretine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, dahili davalı ... Belediyesi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, dahili davalı ... Belediyesi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Davacının 1998 yılından beri Bodrum Belediyesine bağlı Liman İşletmesinde Uluslararası Gemi ve Liman Güvenliği Tesisi, güvenlik müdürü olarak çalıştığı, davacının çalıştığı işyerinin 6360 sayılı Kanun ile Muğla ilinin Büyükşehir statüsü kazanmasından dolayı Bodrum Liman İşletmesinin Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğinin anlaşıldığı, devir hükümleri gereği, işyerinde mevcut olan iş sözleşmelerinin çalışanlarıyla bütün hak ve borçlarıyla birlikte devralana geçtiği, Muğla Büyükşehir Belediyesi Liman İşletmesini devraldıktan sonra bu işletmede diğer davalı şirket zamanında çalışan işçilerden bir kısmını çalıştırmaya devam ettiği, ancak aralarında davacının da bulunduğu bir kısım işçinin işine işletmesel karar gerekçe gösterilerek, son verildiği, Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığınca bir kısım işçilerin çalıştırılmaya devam ettirilmesi bir kısmının ise iş akdine son verilmesi, eşit davranma ilkesine aykırılık oluşturduğu ve feshin haklı olmadığı sonucunu doğurduğundan davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin yerinde görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı toplanan delillere, hukuki değerlendirmeye göre usul ve yasaya uygun olduğundan davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, dahili davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacının işvereninin kim olduğu ve bu itibarla hangi işveren tarafından iş akdinin feshedildiği hususu ile hangi işverene iade edilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, dahili davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacının işvereninin kim olduğu ve bu itibarla hangi işveren tarafından iş akdinin feshedildiği hususu ile hangi işverene iade edilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı 15.09.1998 – 31.05. 2016 tarihleri arasında davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş. işçisi olarak Bodrum Liman yat işletmesinde güvenlik müdürü olarak çalışmıştır. Davalı şirket tarafından 25.05.2016 tarihli yazılı bildirim ile davacıya bugüne dek şirket tarafından işletilmiş olan Liman İşletmesi, 12.05.2016 tarihli "Bodrum Kaleiçi Barınak, Rıhtım, Yolcu Salonu ve Müştemilatı ile Bodrum Yat Limanı Mendirek ve Rıhtımlarının Muğla Büyükşehir Belediyesi'ne Geçici Devir Teslim Tutanağı" ile Muğla Büyükşehir Belediyesi'ne devir ve teslim edildiğinden, Liman işletmesi'nin devri ile ilgili mevzuat ve karar neticesinde, iş akdinin yasal olarak ... tarafından her türlü hakkı ile beraber devir alındığı hususu bildirilmiştir. Mahkeme gerekçesinde Liman İşletmesinin 6360 sayılı 14 İlde Büyükşehir Belediyesi ve 27 İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükümleri Kararnamelerinde Değişiklik Yapılmasına dair Kanun uyarınca Muğla ili Büyükşehir statüsü kazanmasından dolayı Bodrum Liman İşletmesinin Muğla Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği belirtişmiş ise de ilgili devir işlemi 12.05.2016 tarihinde Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Kurulu ve Muğla Büyükşehir Belediyesi Kurulu kararı ile gerçekleşmiş olup 6237 Sayılı Yasa uyarınca Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından inşa ettirilmiş olan Bodrum Kaleiçi Barınak, Rıhtım, Yolcu salonu ve Müştemilatının, Kale Önü Rıhtımları ile Doğu Mendireğinin İkmal İnşaatı Rıhtımlarının ve İlave Rıhtımlarının Bodrum Belediyesinden devralınarak Muğla Büyükşehir Belediyesine geçici olarak (kesin devirli kısım için Bakanlar Kurulu kararı alınasıya kadar) devir ve teslim yapıldığı ve ilgili devir teslim tutanağına ilişkin protokolün de dosya içerisinde yer aldığı görülmüştür. İlgili devir teslim tutanağında mevcut çalışanların iş sözleşmelerinin de Muğla Büyükşehir Belediyesine devredildiğine ilişkin bir hüküm yer almamaktadır. Dosya kapsamına göre davalı şirket tarafından davacının işten çıkışı 31.05.2016 tarihinde yapılmış olup davacının iş sözleşmesinin devir sebebiyle davalı şirket tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki davalı şirket tarafından fesih bildirimi yazılı bir şekilde yapılmamıştır. Buna göre davacının iş sözleşmesini geçerli neden olmadan fesheden davalı şirkete iadesine karar verilmesi gerekirken işveren sıfatı olmayan Muğla Büyükşehir Belediyesine iadesine karar verilmesi hatalıdır. Dahili davalı ... Belediyesi yönünden davanın reddi gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Hukuk Dairesinin 18.10.2017 tarih ve 2017/2077 esas-2017/1171 karar sayılı ve Bodrum İş Mahkemesinin 06/07/2017 tarih ve 2016/313 esas- 2017/177 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş. ne ait işyerindeki İŞİNE İADESİNE,

3-Davanın dahili davalı ... Belediyesi yönünden reddine,

4-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin altı aylık ücreti olarak belirlenmesine,

5-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş. tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

6-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile kalan 6,70 TL karar ve ilam harcının davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş den tahsili ile hazineye irad kaydına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş nden alınıp davacıya verilmesine, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalı ... Belediyesi ne verilmesine,

8-Davacı tarafından yapılan 184,20 TL yargılama giderinin davalı Bodrum Belediyesi Turizm İnşaat Gıda Enerji A.Ş den alınıp davacıya verilmesine, davacı tarafından yapılan 29,20 TL peşin harcın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, davalı şirketin yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... Başkanlığının 256,50 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp bu davalıya verilmesine,

9-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili taraflara iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2006/10142, Karar No: 2006/9611, Tarih: 09.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10142 E.  ,  2006/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2006

Davacı, meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı sonucu  % 32,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedilmesi nedeni ile  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından  meslek hastalığı sonucu % 32,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğine  dair   Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 19.04.2006 tarihli raporuna itiraz edildiğine göre, sigortalının % 32,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmesinin meslek hastalığı sonucu olup olmadığına dair  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde % 32,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetme olayının meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin saptanmasından sonra davacıların tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.