muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12464, Karar No: 2017/16585, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12464 E.  ,  2017/16585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8180, Karar No: 2012/9151, Tarih: 03.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8180 E.  ,  2012/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03.07.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 614 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalıların taşınmazlarından geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ..., davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davaya diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalılara ait 652 ve 580 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, davacıya ait 614 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu açıktır. Hükme esas alınan 23.10.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda 1. seçenek olarak belirlenen 652 ve 580 parsel sayılı taşınmazların kırmızı boyalı olarak işaretlenip (A), (B) ve (D) ile gösterilen bölümlerinden geçit kurulmuştur

Somut olayda, davacıya ait 614 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu açıktır. Hükme esas alınan 23.10.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda 1. seçenek olarak belirlenen 652 ve 580 parsel sayılı taşınmazların kırmızı boyalı olarak işaretlenip (A), (B) ve (D) ile gösterilen bölümlerinden geçit kurulmuştur

Geçit hakkı mülkiyet hakkını sınırlandıran bir irtifak hakkı olduğundan, yukarıda açıklandığı gibi geçit hakkı kurulurken davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara göre belirlenmeli ve fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi gözden kaçırılmamalıdır. Geçit güzergâhının büyük bir kısmının davalıya ait 580 parsel sayılı taşınmazdan geçmesi davacının menfaatine daha uygun ise de, fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırıdır. Eldeki davada, davacının 614 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan 651 sayılı parselin de maliki olduğu dosya içindeki tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacıya ait 651 parsel sayılı taşınmazdan ve devamla 652 ve 580 sayılı parsellerin güney sınırını takip etmek suretiyle genel yola ulaşacak güzergah fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine daha uygun olacağından teknik bilirkişiler aracılığı ile açıklanan bu seçenek incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde iadesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30758, Karar No: 2014/4649, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30758 E.  ,  2014/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/134346

MAHKEMESİ : Hopa İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2011/14 (E) ve 2011/94 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3467, Karar No: 2017/13105, Tarih: 02.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3467 E.  ,  2017/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisi ile davalıların murisi ... arasında 03/05/1988 tarihli ‘’gayrimenkul ferağ vaadi ile satış senedi ‘’ başlıklı belgeye göre, ...'in, .......Çukurbağı mevkiinde satış senedinde hudutları yazılı taşınmazı kendisine sattığını, satış bedelinin tamamını kendisinden aldığını, ilgili taşınmazın kendisine ferağ edilmediğini,bu nedenle davalılara ... 2.Noterliği'nin 04/11/2013 tarih ve .....yevmiye no’lu ihtarnamesini keşide ettiğini; ancak, söz konusu bedelin tarafına ödenmediğini, davaya konu taşınmazın kendisine devredilmediğini ve dava dışı 3.şahıslara tapu yolu ile satıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın süresinde açılmadığını,eğer bir alacak iddiasında bulunuluyor ise 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması gerektiğini,davacının dilekçesinde davaya konu edilen belgenin 1988 yılına ait olduğunun belirtildiğini, murislerinin de 2003 yılında vefat ettiğini savunarak; davanın öncelikle zamanaşımından, aksi halde esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davacının davayı 07/01/2014 tarihinde açtığı, davaya konu olan gayrimenkul ferağ vaadi ile satış senedi sözleşmesini imzalayan davalıların murisi ...'in 2003 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu,davalının ise 04/02/2014 tarihli cevap dilekçesi ile yasal süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu gerekçe gösterilerek, davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, harici satış sözleşmesi gereğince ödenen satış bedelinin, taşınmazın tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan istirdadı istemine ilişkin alacak davasıdır.

Davacı ile davalıların murisi arasında akdedilen ‘’gayrımenkul ferağ vaadi ile satış senedi’’ başlıklı harici satış senedi resmi şekilde yapılmadığı için hukuken geçersizdir. (TMK. m 706, BK. m 213, Tapu Kanunu 26 ve Noterlik Kanunu 60)

Bu nedenle de geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Davacı (alıcı) ancak ödediği satış bedelini sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri isteyebilir.

Davacı ile davalıların murisi arasında akdedilen ‘’gayrımenkul ferağ vaadi ile satış senedi’’ başlıklı harici satış senedi resmi şekilde yapılmadığı için hukuken geçersizdir. (TMK. m 706, BK. m 213, Tapu Kanunu 26 ve Noterlik Kanunu 60)

Bu nedenle de geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Davacı (alıcı) ancak ödediği satış bedelini sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri isteyebilir.

Satışa konu taşınmazın zilyetliği alıcıya devredilmiş ise, zilyetlik devam ettiği sürece zamanaşımı işlemez. Zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi; satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyari ile taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği gözönüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir. Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme bulunduğundan dava 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. (07.06.1939 tarih 1936/31 E ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçt.Bir. Kararı)

Somut olayda;davacı ile davalıların murisi arasında akdedilen ‘’gayrımenkul ferağ vaadi ile satış senedi’’ başlıklı harici satış senedinde incelendiğinde,senette ilgili taşınmazın fiilen alıcısına teslim edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.Yine,davacı vekili tarafından dosyaya sunulan 22.10.2014 tarihli beyan dilekçesinde ise,her ne kadar taşınmaz tapuda başkası adına kayıtlı olsa da taşınmazın satış tarihi olan 1988 yılından itibaren davacının kullanımında olduğunun ifade edildiği görülmektedir.Mahkemece,davacının bu yöndeki iddiaları açısından herhangi bir araştırma yapılmadan hüküm tesisi yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, davaya konu edilen taşınmazın halen davacının kullanımında olup olmadığının araştırılması, nitekim ilgili taşınmaz davacının kullanımında ise zamanaşımı süresinin işlemeyeceğinin gözetilmesi; aksi durumda ise, zamanaşımının ifanın imkansız hale geldiği tarihten (taşınmazın 3. kişilere satışından) başlayacağının gözetilmesi, dosya kapsamına göre inceleme ve değerlendirme yapılması suretiyle hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10599, Karar No: 2017/7416, Tarih: 27.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/10599 E.  ,  2017/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.02.2008-26.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iç denetim müdürü olarak davalı şirketin iç denetimini yaparken yurt dışına ve genel müdüre bağlı olarak görev yaptığını, bu sebeple de şirket içindeki bazı durumları görevi gereği yurt dışına rapor ettiğini, davalı şirketin Ocak ve Şubat ayında katıldığı kamu ihalesinde, ihale mevzuatına aykırı ve ihaleye fesat karıştırdığı gerekçesi ile ihale yasaklısı olduğunu, bu yasaklılık durumunu ve olayların gelişimini yurt dışına bildirmemesi için baskı yapıldığını ancak görevi gereğini yaparak yurtdışına rapor ettiğini, davalı şirketin 2.kez aynı sebeplerle ihale yasaklısı olduğunu, bu durumun yurt dışına bildirilmesinin engellenmek istendiğini, davalı şirketin bu yetkinin finans müdürüne devredildiğini bildirdiğini, sonrasında ise müvekkilinin istifaya zorlandığını, istifa etmesi karşılığında kıdem, ihbar tazminatı, mart ayı sonuna kadar maaş ve sosyal haklarının kendisine ödeneceğinin teklif edildiğini ancak müvekkilinin istifa etmediğini, İstanbulda yoğun kar yağışının olduğu 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihinde işe gitmediği gerekçesi ile iş akdinin feshedildiğinin sözlü olarak bildirildiğini, davalı şirketin Avrupa yakasında ikamet eden çalışanlarının tamamının işe gelemediği ve yoğun kar yağışı nedeni ile 18.02.2015 tarihinde şirketin öğlen tatil edildiğini, 19.02.2015 tarihinde ise yine çalışanların ¼ ünün işyerine gelemediğini, davacının Avrupa yakasında ikamet ettiğini, işe gitmek üzere yola çıktığını ancak Kavacık'ta olan işyerine gidemediğini, bu durumu Genel Müdür'ün asistanına bildirdiğini, kar nedeni ile işe gidemeyen çalışanlardan sadece davacının iş akdinin feshedildiğini, feshin geçersizliği ile işe iadesini, işe iade edilmemesi halinde boşta geçen süre ücreti ile işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın tespitini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının uzun süredir işe giriş çıkış saatlerinde ve işe devam etme hususunda problemler yaşadığını, genel müdür ve insan kaynakları müdürü tarafından defalarca sözlü olarak uyarıldığını, en son 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihinde izin almaksızın ve mazeret bildirmeksizin 2 gün üst üste işe gelmediğini, davacının işe sürekli geç gelmesi, işten erken çıkması ve izinsiz ve mazeretsiz devamsızlığı nedeni ile 24.02.2015 tarihinde yazılı olarak savunmasının istendiğini, davacının da 25.02.2015 tarihinde yazılı savunmasını sunduğunu, davacının savunmasında feshe konu 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihleri için yoğun kar yağışı nedeni ile işe gidemediğini ve 18.02.2015 tarihinde evini su bastığını ileri sürdüğünü, davacının savunmasının alınmasının üzerine fesih bildiriminin 26.02.2015 tarihli ihtarname ile gönderildiğini, davacının iddia ettiği hususların gerçek dışı olduğunu, müvekkili şirketin dava dışı bir konu nedeni ile kamu ihalelerine katılmaktan yasaklandığını, kamu ihalelerinden yasaklama kararlarının resmi gazetede ve EKAP üzerinden yayınlandığını ve herkesin erişebileceği kamuya açık bilgiler olduğunu, müvekkili şirketin bağlı olduğu yurt dışı şirketinin bu bilgiye ulaşamayacak olmasının düşünülemeyeceğini, davacının 30.01.2015 tarihinde ilgili raporu hazırladığını ve yurt dışı bağlantılarına bildirdiğini, davacının iş sözleşmesinin yasaklılık kararını yurt dışına bildirmemesi istendiği için baskı yapılması ve baskıya rağmen bildirmesi nedeni ile feshedildiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, feshin geçerli ve haklı nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 01.02.2008-04.05.2009 ile 01.03.2011-26.02.2015 tarihleri arasında iç denetim müdürü olarak davalı işveren nezdinde çalıştığı, davacının işçi alıp çıkarma yetkisi bulunmadığı gibi temsil ve ilzama yetkisinin de bulunmadığı, yapmış olduğu görevin niteliği gereği genel müdüre bağlı olarak çalışmasının işveren vekili sıfatını kazandırmayacağı, iş akdinin işveren tarafından 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihlerinde izin almaksızın ve mazeret bildirmeksizin 2 gün üst üste işe gelmemesi nedeniyle 26.02.2015 tarihi itibariyle İş Kanunun 25/2-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğinin ileri sürüldüğü, Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 10.09.2015 tarihli yazı cevabında İstanbul da 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihleri için olağanüstü olay nitelendirmesi yapılarak rapor tanzim edildiği, bu rapora göre çok kuvvetli kar yağışından ölü ve yaralıların olduğu, 17.02.2015 tarihinde başladığı, 20.02.2015 tarihine kadar devam ettiği, insan , hayvan ve yerleşim yerlerinin zarar gördüğü, okulların tatil edildiği, yoğun kar yağışı ve tipinin trafikte aksaklıklara yol açtığı, metrobüs hattında ulaşımda aksaklıkların oluştuğu, mesailerini bitirip evine gitmek isteyen vatandaşların saatlerce yolda kaldığı, zaman zaman durma noktasına gelen trafik nedeniyle toplu taşıma araçlarından inen vatandaşların yola yaya devam ettiği, çok sayıda maddi hasarlı kazanın meydana geldiği, İstanbul Deniz Otobüslerinin bazı seferlerinin kar yağışı ve fırtına sebebiyle iptal ettiği, Deniz Otobüsü iç hat seferleriyle araba vapuru seferlerinde aksamalar yaşandığı, bir çok ağacın kar örtüsünden dolayı yıkıldığı, çatılardan düşen kar kütlelerinin araçlarda maddi hasarlar meydana getirdiği, kar kalınlığının Beykoz da 20-40 cm olarak gözlendiği şeklinde tespitte bulunduğu, Afet Koordinasyon Merkez müdürlüğünün 15.10.2015 tarihli yazı cevabına göre 18.02.2015 ve 19.02.2015 tarihlerinde acil uyarı koduyla kuvvetli rüzgar ve fırtına, soğuk hava, kar yağışı, kuvvetli buzlanma ve donun yaşandığı, Sibirya kökenli soğuk ve yağışlı havanın tüm yurtta etkili olduğu, ulaşımda aksamalar , ağaç ve direklerin devrilmesi, çatıların uçması, yollarda buzlanma yaşanacağının belirtildiği, İstanbul da 841 trafik kazasının meydana geldiği, 4815 personel ve 1028 araç ile belediyenin sabaha kadar çalışma yaptığının belirtildiği, otobüs hatlarının bir kısmının iptal edildiği, buna göre resmi kurum kayıtları nazara alındığında devamsızlık olarak ileri sürülen günlerde işveren tarafında malumu olduğu üzere elverişsiz hava şartlarının gerçekleştiği, 18.02

.02.2015 tarihinde insan kaynaklarının saat 14:00 tüm çalışanlara e mail atarak erken paydos ettiğini belirttiği, bir kısım işyeri çalışanının hava şartları nedeniyle işyerine gelmediği, bu yönüyle her ne kadar davacının işveren yetkilisinden izin aldığı ispatlanmamış ise de devamsızlığa konu edilen günlerin 1,5 gün olarak görülebildiği, kötü hava koşulları nedeniyle işe gidilmemesinin devamsızlığa haklı mazeret teşkil edeceği, zira HMK 187/2 maddesi nazara alındığında da herkesçe bilinen (maruf ve meşhur) vakıaların çekişmeli sayılmayacağı, ispatı gerekmeyeceği, kaldı ki işyerine o gün yine bu nedenlerle gidemeyen bir kısım çalışanlar için iş akitlerinin devamsızlık nedeniyle sonlandırılmadığı, bu yönüyle de işverenin eşit işlem borcuna aykırı hareket ettiği