muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5896, Karar No: 2010/2114, Tarih: 25.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/5896 E.  ,  2010/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.12.2007 tarih ve 2007/193-2007/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2010 gününde davacı avukatı ...geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “Mariot” ve “Mariot+Şekil” ibaresinin Türkiye ve Dünyanın bir çok ülkesinde marka olarak müvekkili adına tescilli olduğunu, markaların tanınmış marka özelliklerini taşıdığını, davalı tarafından tanınmış marka başvurularının sonuçsuz bırakıldığını ileri sürerek, müvekkilinin markalar sicilinde 42. sınıfta kayıtlı özel yazı ile “Marriott”, düz yazı ile “Marriott” ve özel logosunun tanınmış marka olarak tespit ve marka tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen karar Dairemizin 19.04.2007 tarihli kararında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, “dava konusu markaların tanınmış marka statüsüne alınmaları için 13.02.2002 tarihinde TPE’ne başvurduklarını, 17.05.2002 tarihli yazı ile TPE’nin tanınmış marka konusunda çalışmaların sürdüğü ve başvuru aşamasındaki tanınmış marka taleplerine bir cevap verilmediğini” davacı vekili iddia etmiş ve buna ilişkin yazı örneğini sunmuş ise de, bu başvurunun reddine dair TPE YİDK tarafından verilmiş bir nihai karar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13365, Karar No: 2024/8673, Tarih: 28.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/13365 E.  ,  2024/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın yüzüne karşı verilen 24.06.2022 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yüzüne karşı verilen kararı 04.07.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1099, Karar No: 2018/8113, Tarih: 19.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1099 E.  ,  2018/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 23/10/2017 gün ve 2017/3819-2017/6202 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 310,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 19/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, davanın esastan reddine dair verilen karar Dairemiz çoğunluğunca onanmış olup, davacı vekilinin karar düzeltme istemi de Daire çoğunluğunca ret edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 18/01/2014 tarihinde ... ili ... ilçesinde aday tanıtım toplantısı sırasında yaptığı konuşmada; davacıya yönelik olarak küçük düşürücü, aşağılama içeren, gerçek dışı ifadeler kullandığını, böylece kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davalının 18/01/2014 tarihli konuşmasında; davacının hedef alınmadığını, kişiliğine yönelik herhangi bir değerlendirmenin yapılmadığını, güncel olay ve olgular üzerinden değerlendirmeler yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından; davacının 18/01/2014 tarihli ... ili ... ilçesinde yapmış olduğu konuşmada, "...Oğlunun bir vakfı var, adı ..., bu vakıf ne iş yapıyor? Bu vakfa gelen paralar nereden geliyor. Senin oğlunun ne ayrıcalığı var? O da Allahın kulu. O'nun ayrıcalığı rüşvet toplama merkezinin başkanı olmasıdır..." şeklindeki sözlerin davalı tarafından söylendiği hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Davalı, dava konusu sözlerin söylendiği tarihte anamuhalefet partisi genel başkanı olup siyasetçi sıfatını taşımakta, davacı ise ülkenin başbakanın oğlu olup, özel hukuk hükümlerine tabi bir vakfın üyesidir.

Davalı, dava konusu sözlerin söylendiği tarihte anamuhalefet partisi genel başkanı olup siyasetçi sıfatını taşımakta, davacı ise ülkenin başbakanın oğlu olup, özel hukuk hükümlerine tabi bir vakfın üyesidir.

Davalının taşıdığı sıfat itibarıyla, ülkede meydana gelen yahut gelme ihtimali bulunan siyasi, ekonomik, sosyal ve toplumsal olaylarla ilgili görüş ve düşüncelerini açıklaması, gerektiğinde yönetim makamında bulunanlar aleyhine sert, incitici ve ağır eleştirilerde bulunması gerek Dairemizin gerekse AİHM'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kabul edilebilir bir durum olmakla birlikte; davacının özel hukuk hükümlerine tabi bir vakfın üyesi olması, herhangi bir dokunulmazlığının bulunmaması gibi hususlar dikkate alındığında, davalının kendisini başka türlü ifade etme imkanı varken, doğrudan olgu isnadında bulunur tarzda, kesin yargı içeren şekilde beyanda bulunması nedeniyle özle biçim arasındaki denge bozulmuştur. Gerçekleşen eylem ile kamuoyunu bilgilendirme ve eleştirinin ötesinde davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu sabittir.

Bu nedenle, davacı yararına karar düzeltme isteminin kabulü ile uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, karar düzeltme talebinin reddine dair Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyoruz.19/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2015/3520, Karar No: 2015/6517, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3520 E.  ,  2015/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2011/121-2013/535

Taraflar arasında görülen gaiplik, tescil davası sonunda, yerel mahkemece 84 ada 152 parsel yönünden davanın reddine, 88 ada 153 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, gaiplik tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı H.. H.., 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazda kayden paydaş olan "Gülsüm" ve "Ayşe"'nin gaip olmaları nedeniyle 10 yılı aşkın süredir kayyım ile idare edildiğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle tapu iptali ve H.. H.. adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı Kayyım, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın ifrazıyla oluşan 84 ada 152 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işlemi ile dava dışı Belediye adında tescil edildiği gerekçesiyle anılan parsel yönünden davanın reddine, ifrazen oluşan 88 ada 153 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı H.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazın 25.07.1967 yılında tapulama işlemleri ile "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe" adlarına tespit ve tescil edildiği, tapulama tutanağında anılan kişilerin ölü olduklarının belirtildiği, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkmesi'nin 2005/1639E., 2005/1578K., sayılı ilamı ile bu kişilere kayyım tayin edildiği, 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 88 ada 152 ve 153 sayılı parsllere dönüştüğü, 84 ada 152 sayılı parselin ise kamulaştıma ile dava dışı Belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe"'nin ölü oldukları tapulama tutanağında belirtildiğine göre ölü kişinin gaipliğine karar verilmesi mümkün değildir. Bu durumda "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe" nin veraset ilamının alınması mirasçılarının olup olmadığının saptanması zorunludur.

Öte yandan; mirasbırakanın hiçbir mirasçısı bulunmaz ise, o takdirde TMK'nun 501. maddesi hükmünce (743 sayılı Kanuni Medeninin 448. maddesi) H.. H..nin son mirasçı olarak tereke üzerinde hak sahibi olacağı tartışmasızdır.

./..

Hâl böyle olunca; mirasçılık belgesi alınmak üzere dava açması için davacı tarafa önel verilmesi, veraset davası açılır ise sonucunun beklenmesi ve hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı H.. H..nin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11595, Karar No: 2023/633, Tarih: 23.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11595 E.  ,  2023/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... Mahallesi 112 ada 45 parsel sayılı taşınmazın bir kısmı dere yatağında kaldığından fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahalenin bulunmadığını, yapılan kıyı kenar çizgisi çalışmaları sonucunda aktif ırmak yatağı içerisinde kalan taşınmazlar için Hazine tarafından dava açıldığını, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na göre Büyükşehir Belediye sınırları içindeki dere, çay ve nehir yataklarının kamulaştırma çalışmalarını yapma yetkisinin ilgili ilçe Belediye ve Büyükşehir Belediye sorumluluğunda olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, net gelirin yüksek hesaplandığını, buğday ve dane mısır ürünü için üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğunu, davalı idare adına tescil kararı verilmesi gerektiğini, müvekkil idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, net gelirin yüksek hesaplandığını, buğday ve dane mısır ürünü için üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğunu, davalı idare adına tescil kararı verilmesi gerektiğini, müvekkil idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmazın bir kısmının ırmak yatağında kaldığını, dere yataklarının ıslahından davalı idarenin sorumlu tutulmasında ve dava konusu taşınmazın arazi vasfı ile değerlendirmeye esas alınarak net gelir yöntemine göre hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ettiğini, ayrıca müvekkili idare tarafından taşınmaza el atılmadığı gibi husumetin ilgili belediyeye yöneltilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) geçici 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... Mahallesi, 112 ada 45 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile ilgili hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9881, Karar No: 2011/5389, Tarih: 18.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/9881 E.  ,  2011/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tehdit suçundan kurulan beraat hükmü daha önce temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından yeniden hüküm kurulması fazlalık olarak düşünülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsili yerine müştereken ve eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle CMK.nun 326 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK.nun 322 maddesi gereğince, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasındaki ". müştereken..." ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "ayrı ayrı ve eşit 10'10 ar TL olarak " ibaresinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8639, Karar No: 2012/12960, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8639 E.  ,  2012/12960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13577, Karar No: 2017/16549, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13577 E.  ,  2017/16549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.