muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/28179, Karar No: 2023/776, Tarih: 27.02.2023

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini ..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu, 25.04.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan , 31.05.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle; sanık hakkında yeterli delil toplanmadan ve inceleme yapılmadan karar verildiğine, dosyada somut ve hukuki delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, bu sebeple itibar edilemeyeceğine, tanığın beyanlarında bahsettiği kişinin sanık olmadığına, sanığın örgüt içerisinde kuryelik yapmadığına, örgüt üyelerinin üzerinde çıkan notlarda sanık ile ilgili bilgi bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, HTS kayıtlarının içeriği tespit edilemediğinden delil niteliğinin bulunmadığına, sanık hakkında TCK'nun 220 ve 221 maddelerinin uygulanması gerektiğine, mahkemenin bozma ilamına uymadığına, mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılamada sonucunda; öldürülen PKK/KCK mensuplarından ve sığınaktan ele geçirilen notlarda "..." kod adlı kişinin örgütün sözde Kandil ... karargahı ile Adıyaman dağ yapılanması arasında kuryelik faaliyeti güttüğü, ...'ın beyanında tarif ettiği yerde sanığın bahçesinin olması, ...'ın yukarıda belirtilen beyanında geçen tarihlerde sanığın Kuzey Irak'a gidip gelmesi, örgüte ait sığınakta ele geçirilen lap-top üzerinde yapılan incelemede lap-top'un Kuzey Irak'tan sözde örgüt ... karargahından geldiğinin belirtilmesi yine bu hususun tanık ...'ın beyanıyla doğrulanması, notlarda şifreli hafıza kartın gönderildiğinin belirtilmesi, sanığın ifadelerinde örgüt mensubu olduğunu bilmediği ... isimli tanımadığı şahısın kapısını çalması üzerine mont, lap-Top ve hafıza kartı götürüp getirdiğini, Lap-Top'un örgütün eline nasıl geçtiğini bilmediğini belirtmesi (kovuşturmada yukarıda bahsedildiği şekilde ...'in yanında çalışan işçisi olduğunu ifade ettiği), sanıktan ele geçirilen notlarda örgütün sözde Mahmur Kampına kuru gıda, bakliyat götürdüğünün ve örgüt mensubu ... Kod isimli teröristin bilgilerinin yer aldığının sabit olması, sanıkla örgütün adıyaman Milis yapılanması ile HTS tarafiğinin olması ve sanığın bu kişileri tanımadığını belirtmesi, sanığın aşamalarda birbiriyle çelişen ve değişen savunmalarda bulunması nazara alındığında sanığın PKK/KCK içerisinde "..." olarak faaliyette bulunan örgüt mensubu olduğu, bu kapsamda sanığın örgütün Adıyaman sözde dağ kadrosu ile sözde Kuzey IRak Merkezi Karargahı arasında kuryelik faaliyeti güttüğü, üstlerden aldığı talimat ve notlar ile bunların yer aldığı şifreli hafıza kartı ve bilgisayarı götürüp getirdiği, Kuzey Irak'ta da örgütün sözde Mahmur Kampı'na gıda takviyesi işinde görev aldığı, sanığın "..." Kod isimiyle kodlandığı, sanığın örgütün sözde Adıyaman yapılanmasına 50.000,00 Amerikan Dolar'ı getirerek dağ kadrosundaki teröristlerine destek sağladığı, sanığın bu şekilde süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik arzedecek şekilde örgütsel faaliyette bulunduğu, böylece sanığın üzerine atılı Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçunu işlediği, örgüt hiyerarşisine dahil olduğu, örgüt ile organik bağ kurarak örgüt üyesi vasfını kazandığı, bu itibarla cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında hükmolunan temel cezadan 5237 sayılı Kanunun 62/1. maddesi gereğince indirim yapılırken "8 yıl 1 ay 15 ..." yerine "8 yıl 1 ay" hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın HTS analiz raporuna göre yapmış olduğu telefon görüşmelerinin örgütsel olduğuna dair delil bulunmadığı, bu sebeple müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın HTS analiz raporuna göre yapmış olduğu telefon görüşmelerinin örgütsel olduğuna dair delil bulunmadığı, bu sebeple müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğinin incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin Yargıtay 3. Ceza Dairesi 20.12.2021 tarihli ve 2021/17016 Esas, 2021/10802 Karar sayılı kararına usulüne uygun şekilde uyma karar verdiği, sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütünün "...." olduğu, örgüte para ve eşya götürüp getirdiği, tanığın duruşmada usulüne uygun olarak dinlenildiği, tanığın aşamalarda değişmeyen şekilde istikrarlı beyanda bulunduğu, sanık ve müdafiine soru sorma hakkının tanındığı, her ne kadar sanık müdafii sanık hakkında TCK'nun 221. Maddesinin uygulanması gerektiğini belirtmiş ise de, sanığın etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilecek beyanda bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın aşamalardaki beyanı, tanık beyanı, sanıktan ele geçirilen belgeler ve ölen örgüt mensuplarından ele geçirilen notlardan da sanığın silahlı terör örgütüne üye olduğu sabit olduğu anlaşılmakla; yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/145 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4806, Karar No: 2010/10117, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4806 E.  ,  2010/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/557, Karar No: 2015/11989, Tarih: 05.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/557 E.  ,  2015/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının oğlunun trafik kazası sonucu yaralanması sebebi ile yapılan tedavi gideri için verilen ve kefil sıfatı ile davalının imzası bulunan adi senede dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine davalının vaki itirazının iptali ile takibin devamına , %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş , yargılama sırasında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davaya konu adi senette ,davalının aval veren konumunda olduğu ,aval verenin de asıl borçlu gibi sorumlu olduğu , ancak lehine aval verilen kimsenin mutlaka bir bono borçlusu olması gerektiği ,davaya konu bonoda keşideci imzası bulunmadığı ,bonoda sorumlu görülmeyen kimse için verilen avalin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3499, Karar No: 2011/19152, Tarih: 18.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3499 E.  ,  2011/19152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcın  mahsubuna, bakiye 1,25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16995, Karar No: 2015/15494, Tarih: 15.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16995 E.  ,  2015/15494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/292706

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 28. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09.04.2014

Numarası : 2013/509 - 2014/327

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 225 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9613, Karar No: 2016/16967, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9613 E.  ,  2016/16967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalıların temyizine gelince;

Mahkemece verilen ilk karar, taşınmazın gelir metoduna göre belirlenen bedeline % 165 olarak uygulanan objektif değer artış oranının % 140 olarak uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim fiyatına % 123,75 objektif değer artış oranı uygulanmak suretiyle hesap yapan ek bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve temyiz edenlerden alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6433, Karar No: 2011/17012, Tarih: 14.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6433 E.  ,  2011/17012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2008/223 - 2009/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2007 yılı Temmuz ayında davalı şirket ortaklarının davalı şirketi davacının eşi ... ile babası ...'a devretme konusunda müvekkili ile sözlü olarak anlaştıklarını, resmi devir sözleşmesi yapılmamakla birlikte 01/08/2007 tarihinden itibaren şirketin fiili idaresinin davacının eşine geçtiğini, eşine iş kurma amacı ile hareket eden müvekkilinin 03/02/2008 tarihine kadar şirketin tüm personel ve işletme giderlerini karşıladığını, 2008 yılı Şubat ayında şirket ortaklarının devirden vazgeçtiklerini ve müvekkilinin eşini şirketten uzaklaştırdıklarını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirket için yaptığı giderin şimdilik (50.000) TL'nın faizili ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin davacının eşine devri hususunda sözlü görüşme yapılmakla birlikte resmi bir işlem yapılmadığını, bu aşamadan sonra davacının eşinin şirket işleyişi konusunda tecrübe kazanmak için şirkette bulunduğunu, ancak şirket yönetiminin davacının eşine bırakılmadığını, zamanla devir konusundaki görüşmelerin kesildiğini, şirketin muhasebe kayıtlarını tutan, şirkete ait defter ve kayıtlar elinde bulunan davacının belgelerde tahrifat yaparak şirket adına yapılan bir kısım ödemelerin kendisi tarafından yapılmış gibi gösterdiğini, davacının şirket giderlerini ödeyecek mali gücü bulunmadığı gibi kendisi adına kayıtlı olmayan bir şirketin giderlerini ödemesinin hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, davacının kötüniyetli olup haksız kazanç elde etmeye çalıştığını savunarak, davanın reddini istemişir.

Mahkemece, iddia savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; geçersiz bir devir sözleşmesine istinaden yapılan harcamalar istenebilir ise de, davacının şirket adına yaptığını iddia ettiği ödemeleri ispatlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; geçersiz bir devir sözleşmesine istinaden yapılan harcamalar istenebilir ise de, davacının şirket adına yaptığını iddia ettiği ödemeleri ispatlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, eşinin davalı şirketin hisselerini dava dışı ortaklardan almak hususunda anlaştığını ve resmi işlemlerin yapılması aşamasına kadar şirket giderlerinin fiilen kendisi tarafından yapıldığını ileri sürerek alacak iddiasında bulunmuş, davalı ise devirle ilgili iddiayı doğrulamış ancak davacının yaptığını iddia ettiği harcamaların bir kısmını şirketin yaptığını, bir kısım harcama iddialarının ise gerçek olmadığını, karşılığında şirkete birşey alınmadığını savunmuştur.

Davacının ödediğini belirttiği faturalar şirket kayıtlarında yeraldığı gibi, üzerlerine de davacı tarafından ödendiğini dair kayıt düşülmüştür. Her ne kadar mahkemece davacının iddiasını ispatlayamadığı sonucuna varılmış ise de, varılan sonuç eksik incelemeye dayalıdır. Zira, mahkemece öncelikle söz konusu mal ve hizmetlerin şirkete alınıp alınmadığı konusunda inceleme yapılması, bu kapsamda gerekirse mal ve hizmet veren ve fatura düzenleyen firmaların kayıtları da incelenerek bu hususun açıklığa kavuşturulması, bahsi geçen mal ve hizmetler alınmış ise ödeme tarihlerine göre karşılığının şirket kasasından veya şirketin bankadaki hesabından ödenip ödenmediğinin araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4283, Karar No: 2013/9169, Tarih: 09.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4283 E.  ,  2013/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerlerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.