muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17732, Karar No: 2012/14966, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17732 E.  ,  2012/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8821, Karar No: 2020/1901, Tarih: 03.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8821 E.  ,  2020/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3681 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 21.06.2015 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçiler takiplerinin 1. sırada yer alması ve bedelin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçilerin ihtiyati tedbir kararı aldıkları itirazın iptali davalarının sonuçlandığı ve hacizlerinin kesin hacze dönüştüğü, itirazın iptaline dair ilamın alındığı dava tarihinin 06.09.2013, şikayet olunanın ilamlı takibine dayanak yaptığı dava tarihinin 13.09.2013, haciz tarihinin ise 08.04.2015 tarihi olması karşısında, ilamın alındığı davanın şikayet olunanın haciz tarihinden önce açılmış olduğu ve öncelik şartının gerçekleşmiş olması karşısında şikayetçilerin şikayet olunan ile aynı sırada hacze garameten iştirak etmeleri gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra ıslak imzalı olarak gönderdiği dilekçe ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragate yetkili olduğu vekaletnamesinden anlaşılmıştır.

Bu itibarla, asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının vaki feragat nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde asıl-birleşen dosyada şikayetçilere iadesine, aşağıda yazılı onama harcının asıl-birleşen dosyada şikayet olunandan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16348, Karar No: 2015/13668, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16348 E.  ,  2015/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/230068

Mahkemesi : Antalya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2014

Numarası : 2014/230 - 2014/546

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 153 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5970, Karar No: 2022/6158, Tarih: 27.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5970 E.  ,  2022/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.11.2021 tarihli ve 2021/43 Esas - 2021/278 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 04.04.2022 tarihli ve 10645 Esas - 2759 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; ketmi verese hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm Dairece düzeltilerek onanmış, Dairenin kararına karşı bu defa davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Tarafların karar düzeltme dilekçelerinde yazılı nedenler, HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirisine uymamaktadır. Bu nedenle 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla davacı vekili ve bir kısım davalıların karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davacı ... ve davalılar ..., ..., ..., ...ve ...'tan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00'ar TL para cezasının ayrı ayrı alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

Düzeltilerek onama kararında yapılan maddi hataya gelince;

Dairenin 2021/10645 Esas 2022/2759 Karar ve 04.04.2022 tarihli düzeltilerek onama kararının V.SONUÇ bölümünün 3.satırında “Ordu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin” cümlesi yazılması gerekirken “Ordu 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin”cümlesinin maddi hata sonucu yazıldığı anlaşıldığından V.SONUÇ bölümünde yazılı “Ordu 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin” ibaresinin hüküm kısmından çıkartılarak yerine “ Ordu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin” ibaresinin yazılması suretiyle Dairenin düzeltilerek onama kararındaki MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45408, Karar No: 2015/1779, Tarih: 28.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/45408 E.  ,  2015/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verimesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/766, Karar No: 2011/1586, Tarih: 11.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/766 E.  ,  2011/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Akçaabatlılar .... Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, davalı borçlu ...'ye ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde haczi düşmüş bulunan davalı .... Tic. AŞ'ne ikinci sıranın, müvekkiline ise dördüncü sıranın verildiğini, avukatlık ücretinin satış giderlerinden ayrılarak öncelikli olarak ödenmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Akçaabatlılar .... AŞ vekili, davacının satış istediği tarihte müvekkilinin haczinin düşmediğini, satışının düştüğü tarihten itibaren iki yıllık sürenin yeniden başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, davaya diyeceklerinin olmadığını bildirmiştir.

Şikayet olunan SGK İl Müdürlüğü, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sıra cetveline şikayet davasının borçluya karşı açılamayacağı, vekalet ücretinin mahcuzun satış bedelinden öncelikle ödenemeyeceği, davalı .... Tic.AŞ'nin istemi üzerine borçlunun taşınmazlarına 20.04.2006 tarihinde haciz konulduğu, 21.03.2008 tarihinde mahcuzların satılamaması nedeniyle satış isteminin düştüğü, işlemden kaldırılan takip dosyasının 09.08.2010 tarihinde yenilenerek borçlunun taşınmazlarına 11.08.2010 tarihinde yeniden haciz konulduğu, yenileme istemi üzerine konulan haczin eski haczin devamı olmadığından konulduğu tarih itibari ile diğer alacaklılara karşı hüküm ifade edeceği, davalı şirketin anılan haczinin davacının haczinden sonra konulmasına rağmen sıra cetvelinde davacıdan önceki sırada yer almasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalı ...'ye yönelik davanın hukuki yarar ve pasif husumet yönünden reddine, diğer istemin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan Akçaabatlılar .... Tic. AŞ vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Akçaabatlılar .... Tic. A.Ş. Vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Akçaabatlılar .... Tic. A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 11.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3802, Karar No: 2019/471, Tarih: 14.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3802 E.  ,  2019/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın hak düşürücü süre yönünden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan borçlu ... hakkında ... takibi başlatıldığını, yapılan maaş haczi taleplerinin 2. sıraya alındığını, 1. sırada diğer davalı alacaklı ...'un bulunduğunu, ...’un alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek ...'un alacaklı olduğu 1.sırada yer alan ... 1.... Müdürlüğünün 2014/6394 Esas sayılı dosyasındaki alacağın muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkiline ait ... dosyasının 1.sıraya alınarak, yapılacak kesintilerin bu dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemede, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı alacaklının 13.03.2015 tarihinde davalının haciz tarihi ve sırasını öğrendiği, davanın 03.08.2015 tarihinde açıldığı, İİK'nın 142. maddesi uyarınca 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde davanın açılması gerektiği, davacının 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

İİK'nın 140/1. maddesinde ... Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK'nın 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu bakımdan, maaş hacizlerinde İİK'nın 142/1. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin uygulanması da mümkün değildir.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, davanın süresinde açıldığının kabulü ile ispat yükü de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken, davanın yasal süresinde açılmadığının kabulü ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18652, Karar No: 2015/3671, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18652 E.  ,  2015/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.