muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10972, Karar No: 2021/1737, Tarih: 02.03.2021

5237 sayılı TCK'nın 314/2.maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu-(ları)nda cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, " mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması",hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır.Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir.(CMK 289/1)Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da res’en inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafiiisi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da

re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4444, Karar No: 2015/8071, Tarih: 14.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4444 E.  ,  2015/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/49453

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2010/1040 (E) ve 2011/1152 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 11/08/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin Ş.. Otomotiv adlı oto kiralaması yapan iş yeri olduğu, sanık F.. G..'ın 11/08/2010 tarihinde .. plakalı aracı bir günlüğüne kiraladığı, ancak daha sonra getirmediği gibi bu süre zarfında şikayetçiyi sürekli oyaladığı, aracın bu süre zarfında sanıklardan S.. A..’da olduğu, böylece sanıkların iştirak halinde güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

1- Sanık F.. hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Sanık F.. G..’ın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

a) Sanık F.. hakkında hükmolunan 2.000 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesine göre 4 taksitle alınacağı belirtilmiş olmasına karşın taksit aralığının belirtilmemesi suretiyle ceza uygulamasında tereddüt oluşturulması,

b) Kabule göre de;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık S.. A.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne vaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin aşamalardaki ifadelerinde aracını sanıklardan F.. G..’a kiraladığını ifade etmesi, sanık F.. G..’ın da bu ifadeyi doğrulaması, ayrıca aracı diğer sanık S.. A..’a kendisinin vermiş olduğunu ifade etmiş olması, dosya kapsamında bulunan 11.08.2010 tarihli kira sözleşmesinde aracı kiralayanın F.. G.. olarak gözükmesi, sanık S.. A..’ın aşamalarda istikrar gösteren ifaderlerinde aracın kiralık olduğunu bilmediğini ifade eden savunma içerikleri karşısında sanık S.. A.. ile şikayetçi arasında güven esaslı bir zilyetlik devrinden söz edilemeyeceği bu nedenle sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/625, Karar No: 2014/4060, Tarih: 27.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/625 E.  ,  2014/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/458-2013/880

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9042 E. Sayılı dosyasında düzenlenen 14.05.2013 tarihli sıra cetvellerinde ilk sırada pay ayrılan ipotek alacaklısı H.. B..'ın ipotek limitinin 60.000,00 TL olduğunu, sadece bir taşınmazın satış bedelinden ödeme yapılması gerektiği halde hem 2, hem de 3 no'lu dairelerin satış bedelinden ayrı ayrı 60.000,00 TL ipotek payı ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek 2 numaralı dairenin satışı nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan H.. B.. vekili, müvekkilinin Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nce 2009/9042 E. sayılı dosyada satışı yapılan 3 numaralı dairede ve 2009/8959 E. sayılı dosyada satışı yapılan 2 no'lu dairede bulunan 18.07.2007 tarihli ipoteği, 18.02.2013 tarihinde herbir taşınmaz için 60.000,00 TL limiti olmak üzere devraldığını, sıra cetvellerinin usulüne uygun olduğunu, şikayetçinin alacağının 7. sırada olup, para ödenmesine imkân olmadığından şikayette bulunmakta hukuki yararı da olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Ş.. S.. vekili, hukuki yararı yokluğundan şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvellerine esas 2 ve 3 no'lu bağımsız bölümler üzerinde 18.07.2007 tarihinde lehine ipotek tesis edilen dava dışı İ. İnş. Ltd. Şti.'nin herbir bağımsız bölüm için 60.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL ipotek hakkını 18.02.2013 tarihinde şikayet olunan H.. B..'a temlik ettiği, sıra cetvellerinde öncelikle ipotek alacaklısı H.. B..'a pay ayrılmasının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19905, Karar No: 2013/426, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19905 E.  ,  2013/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/35181, Karar No: 2017/5684, Tarih: 17.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35181 E.  ,  2017/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03/01/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30457, Karar No: 2014/2535, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30457 E.  ,  2014/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/110356

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/1435 (E) ve 2012/86 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadıklarının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olmalarının anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9819, Karar No: 2018/3312, Tarih: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9819 E.  ,  2018/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/12/2015 tarih ve 2013/10-2015/838 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.05.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 37.000 DM verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bugüne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, davalıların izinsiz mevduat topladıklarını, müvekkili ile davalı şirketler arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 37.307,79 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ... İht. Paz. ve Tic. A.Ş adlı şirketten 10.08.2000 tarihinde 33.000 DM bedelle ve ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş adlı şirketlerden 19.10.1999 tarihinde 4.000 DM bedelle hisse senedi satın aldığı, ancak bilirkişi raporunda açıkça şirket muhasebe kayıtlarında davacının şirkete para ödediğine ilişkin bir kayda rastlanılmadığının belirtilmiş olması karşısında taraflar arasında hukuki sonuç doğuracak biçimde sahih bir ortaklık ilişkisinin mevcut olmadığı, somut olayda para toplama amacının güdüldüğü, davacının zararından davalı şirketlerin ve şirket yöneticisinin haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunduğu, 33.000 DM bedelli hisse devir sözleşmesi yönünden dava tarihindeki kur üzerinden 33.282,95 TL'nin davalılardan tahsili gerektiği, 4.000 DM bedelli hisse devir sözleşmesi yönünden ise davacının dava konusu ... Gıda San.Tic. A.Ş’deki payının bir kısmını dava dışı Ahmet İleri'ye devrettiği, yapılan pay devrinin pay defterine kaydedildiği, davacının söz konusu şirketteki ortaklık durumuna -zımni- onay verdiği, davacının ... Gıda Sanayi Tic. A.Ş'deki paylar yönünden ortaklık sıfatını kazandığından ... Gıda Sanayi Tic. A.Ş. yönünden açılan davanın reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 10.08.2000 tarihli hisse devir kabul sözleşmesi ile yapılan sözleşmenin geçersizliği nedeniyle

davacıyla davalı .... arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, bu nedenle 33.282,95TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı ...'ye ... İhtiyaç Pazar. Mad. Tic. A.Ş, ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece verilen ilk kararda davanın kısmen kabulü ile alacağın kanuni faiziyle tahsiline karar verilmiştir. İlk kararı davacı vekili temyiz etmemiş, davalılar vekilinin temyizi üzerine karar, eksik araştırma gerekçesiyle bozulmuştur. Bu durumda, bozma ilamı öncesi verilen tahsil hükmü davacı tarafça temyiz edilmediğinden faiz türü yönünden davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Böylece mahkemece, alacağın kanuni faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken avans faiziyle tahsil hükmü kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalı tarafından tahsil edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Davacı, 10.08.2000 tarihli 33.000 DM bedelli ve 19.10.1999 tarihli 4.000 DM bedelli hisse senedi devir ve kabul sözleşmelerine dayalı olarak dava açmış olup, mahkemece, 4.000 DM bedelli hisse devir sözleşmesi yönünden, davacının dava konusu payının bir kısmını dava dışı Ahmet İleri'ye devrettiği, bu nedenle davacının şirketteki ortaklık durumuna -zımni- onay verdiği gerekçesiyle, bu bedele ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Ancak, Dairemizden geçen diğer emsal dosyalardan da anlaşılacağı üzere ... Grubu şirketlerin fiili ve hukuki irtibat halinde oldukları, birlikte hareket ederek para toplama amacıyla yukarıda belirtilen belgeler gibi belgeler karşılığında para tahsil ettikleri, ortağın sermaye olarak verdiğini isteyemeyeceğine dair yasal düzenlemeyi kullanarak para yatıran kişileri grup şirketlerden herhangi birinde veya birkaçında düşük nominal bedellerle şeklen ortak gibi gösterdikleri, tahsil ettikleri parayı ise muhasebe kayıtlarına yansıtmayarak para iade taleplerini reddettikleri böylelikle haksız fiilde bulundukları anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece de taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, olayın haksız fiil olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olup, davacıyla ... Gıda A.Ş arasında yapılan 19.10.1999 tarihli 4.000 DM bedelli ... İhtiyaç Mad. Paz. Tic A.Ş. hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi adlı belgede davacının hisse devraldığının gösterilmesi karşısında, bu belgede belirtilen hisse devirleri yönünden de davacı ile davalı ... İhtiyaç Mad. Paz. Tic A.Ş. arasında sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı kabul edilerek ve davacının ödediği bedeli talep edebileceği ve hisselerin bir kısmını 2000,00 DM karşılığı devrettiği de nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle 19.10.1999 tarihli 4.000 DM bedelli hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi adlı belge yönünden isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA,(3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14574, Karar No: 2017/9991, Tarih: 20.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/14574 E.  ,  2017/9991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hükümden 5275 sayılı Yasanın 106/3. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15583, Karar No: 2015/1085, Tarih: 27.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15583 E.  ,  2015/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, ... ilçesinden ... istikametine seyreden davalı şirkete sigortalı olan dava dışı ... sevk ve idaresindeki ... .. ... plakalı otomobilin davacıların kızı yaya ...'ye çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında müvekkillerin kızı ... 'nin vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 5.000,00 TL ve davacı baba ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini davacı anne için 23.655,93 TL ve davacı baba için 22.918,71 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı anne ...için 5.913,98 TL ve davacı baba ... için 5.729,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi olan 30.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.