muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9805, Karar No: 2019/5305, Tarih: 29.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/9805 E.  ,  2019/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı-birleşen davalı, ...... tebliğ edilen 5.5.2009 tarihli yazı ile ......sözleşmesinini 3 yıl süre ile feshedildiğinin, yine aynı kurumdan tebliğ edilen 15.12.2009 tarihli yazı ile de 2009 yılı protokolünün 6.3.19 maddesi hükmü esas alınarak sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshedilmesi gerektiğinin ve bu fesih işlemine bağlı olarak da idari para cezası uygulandığı hususlarının yazılı olarak bildirildiğini, kendisinin eczacı olduğunu, ''enteral'' beslenme ürünleri kullanan bir hasta vasıtasıyla bu ürünleri satan ''... ...'' adlı kuruluşun çalışanı olan ........ ile tanıştığını, bu kişinin anlatımına göre bu ürünün kullanan hastaların doktora veya eczaneye gidemeyecek derecede sağlıksız olmaları sebebiyle tedavi ve bakımlarının, doktorlar ve hemşireler tarafından evde yapıldığını, bu hastaların kullandıkları beslenme ürünleri reçetelerinin firma çalışanı tarafından eczacıya getirilmekte olduğunu ve bu firma tarafından hastalara götürüldüğünü,2008 yılında ...... ........aranarak fatura edilen ürünlere ait bir kısım reçetelerde sahtelik tespit edildiğinin bildirilmesi üzerine firma ile irtibatın kesildiğini, fesih işlemine esas 2009 yılı protokolünün 6.3.19.maddesinde kurumu zarara uğratmak amacıyla eczacı veya eczane çalışanlarının sahteciliğinden bahsedildiğini, olayımızda tarafının bir sahteciliğinden veya kastından bahsedilmesinin mümkün olmadığını, tarafının bir dahli olmaksızın ....... firmasının yetkili çalışanlarının yaptığı sahtecilikten sorumlu tutulamayacağını beyan ederek haksız olarak yapılmış bulunan sözleşmenin feshi işleminin iptali ile bu fesih işleminin sonucu olarak hakkında uygulanmış olan cezaların ortadan kaldırılmasını karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen davacı asıl davanın reddini dilemiş, birleşen davasında ise; davalının sahibi olduğu eczanesinde bazı oral beslenme yetersizliği çeken yeşil kartlı hastalara yazılan oral beslenme ürünü reçetelerinde usulsüzlük yapıldığının anlaşılması üzerine........ tarafından inceleme yapılarak rapor düzenlendiğini, bu rapora göre incelenen bazı reçetelerde usulsüzlük tespit edildiğini, bunun üzerine 2009 yılı protokolün 6.3.19.maddesi gereği davacı-birleşen davalı ile imzalanan yeşilkart sözleşmesinin iptal edildiğini ve 5.5.2009 tarih 2076 sayılı yazı ile bildirildiğini, ayrıca 8 adet reçete tutarının 10 katı tutarında olan 168.682,10 TL idari para cezası ile cezalandırıldığını beyan ederek davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak üzere 168.682,10 TL'nin 19/04/2008 tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davacı-birleşen davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ..... açmış olduğu feshin iptali talebinin Reddine, ...... açmış olduğu alacak davasının Kısmen Kabulüne, 93.071,10 TL alacağın 05/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ...... tahsiline,....... fazla taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, davacı eczacı hakkında uygulanmış fesih işleminin iptali ile bu fesih sonucu uygulanmış cezaların ortadan kaldırılmasına, birleşen dava ise asıl dava konusu olaylar nedeniyle davacı-birleşen davalı eczacı hakkında uygulanmış cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde; dava konusu sahte reçeteler ile ilgili olarak davacı eczacı hakkında .....2010/6823 Soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığı ve bu dosyanın ..... 2009/407201 soruşturma sayılı dosyası ile birleştirilerek bu dosya üzerinden soruşturmaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-birleşen davalı hakkında başlatılmış soruşturma dosyasında ve akabinde ceza yargılamasında eczacı hakkında verilecek karar ve yapılacak tespitler eldeki dava dosyası açısından önem arz etmektedir. O halde mahkemece, davacı-birleşen davalının da dahil olduğu soruşturma kapsamında davacı-birleşen davalı hakkında takipsizlik kararı verilip verilmeyeceği, verilir ise bu kararın kesinleşmesi beklenerek; takipsizlik kararı verilmeyip yargılamaya devam edilmesi halinde ise bu davanın kesinleşmesinin beklenerek ve aralarında eczacı bilirkişinin de bulunduğu 3 kişilik bilirkişi heyetinden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, ceza soruşturmasının sonucu beklenmeden ve denetime elverişli olmayan hukukçu ve mali müşavir bilirkişiden oluşan heyetten alınan bilirkişi raporuyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı-birleşen davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı-birleşen davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-birleşen davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.618,62 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/6962, Karar No: 2017/2898, Tarih: 25.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6962 E.  ,  2017/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilleri, şikayet olunanın takibinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip olmasına karşın takibe dayanak tutulan senette tanzim yeri bulunmadığını ve bu itibarla bono niteliğinde bulunmadığını ileri sürerek, şikayet konusu sıra cetvelindeki şikayet olunanın 1. sıradaki yerinin iptali ile şikayet olunana ayrılan payın alacağı oranında müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmişlerdir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, takip dayanağı senette ayrıca bir tanzim yeri bulunmayıp ödeyecek kişinin adı yanında idari bir birim adı yazılı olmadığı, bu durumun senedi bono olmaktan çıkardığı, dolayısıyla kambiyo senetlerine özgü yolla takibin yasaya aykırı olduğu belirtilerek, gerek asıl gerek birleşen dosyadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Bononun geçersiz olduğu iddiası, alacağın olmadığı, yani esasa ilişkin bir itirazdır. İİK'nın 142/3. maddesi uyarınca alacağın esasına ilişkin itirazlar genel mahkemede sonuçlandırılır. Bu nedenle HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Mahkemece, HMK'nın 114/1-c maddesi hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5467, Karar No: 2022/6444, Tarih: 25.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5467 E.  ,  2022/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacının öncesi de olmakla beraber en son 21.04.2012 tarihinde başlayarak hâlen davalı Şirkette bulaşıkçı olarak aylık net 2.400,00 TL ücret karşılığında çalıştığını ileri sürerek hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davacının 31.12.2006-30.04.2017 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini fazla çalışma alacaklarının ve ücretinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, 05.10.2016- 30.04.2017 tarihleri arasında yapılan çalışma için ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde; davalının işletmeyi 06.06.2016 tarihinde devraldığını, dolayısıyla işletmeyi devredenlere davanın ihbarı gerektiğini, sözleşmenin 4 üncü maddesi uyarınca 01.06.2016 tarihinden önceki işçilik alacaklarından devredenlerin sorumlu olduğunu, davacının 21.04.2012 tarihinde işe girdiğini, işyerinde fazla çalışma olmadığını, karşılığının ödendiğini ve tatil günlerinde de çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Şahıslar vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunarak kendilerinin tüm hisselerini devrettiklerini, tüzel kişiliğin hâlen faal olduğunu, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, pay devir sözleşmesinin iptali için ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/902 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, sözleşmenin 4 üncü maddesi gereği kendilerinin 01.06.2016 tarihine kadar sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak;

"...

Dava dışı Namlı Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. , ... Şarküteri ve Yemek Serv. San. Tic. Ltd. Şti, Tasfiye halinde Namlı Et Gıda Paz. Dağ. ve Tic. A.Ş. İle davalı şirket arasında organik bağın olduğunun dosya kapsamındaki belgelerden anlaşıldığı,

Diğer davalıların davalı ... Restorant Tur İşlt San Ve Tic Ltd Şti'nin eski paydaşları olduğundan pay devri sözleşmesi gereği devir öncesi tarihler için tüzel kişilik perdesinin aralanarak davalıların sorumlu tutulmaları talep edilmiş ise de; davalıların devreden işveren olmadığı, şirket ortakları oldukları, davacının davalı şahısların nezdinde çalışmadığı, davalı şirket bünyesinde çalıştığı, davacının işverenin değişmediği, davalıların şirket yetkilisi olarak limited şirketin sorumlu olduğu borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirecek herhangi bir sebep olmadığı anlaşıldığından birleşen dosyada davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verildiği, ..." gerekçesiyle birleşen davada davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; asıl dava yönünden ise davacının tanıklarla ortak çalıştığı dönemler dikkate alınarak haftada 27 saat fazla çalışma yaptığı, yılın 4 haftasında ise haftada 31,5 saat fazla çalışma yaptığı, yine duruşmada dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının resmî bayramların tamamında, dinî bayramlarda ise 2 gün haricinde çalıştığı ve yılın 4 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmış; birleşen dava yönünden de davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatına hükmedilmiş, 21 günlük yıllık izin alacağı olduğu kabul edilerek ücret alacağına hükmedilmiş, talep edilen döneme ilişkin ispatlanamadığı gerekçesiyle fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti talepleri ise reddedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; asıl ve birleşen dava yönünden hükmedilen vekâlet ücretlerinin hatalı olduğunu, asıl davadaki talepleri kabul edilmesine karşın asıl dava yönünden lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmediğini, fazla çalışma alacağının kısmen kabul edilmesinden dolayı karşı vekâlet ücreti çıkmaması gerektiğini, sair alacak kalemleri yönünden de kabul ve ret oranları incelendiğinde davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hukuka aykırı ve yersiz olduğunu, 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 6 ncı maddesine göre işyerinin veya bir bölümünün devri hâlinde devreden işverenin sorumluluğunun devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarla sınırlı olduğunu, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumluluğunun bulunduğunu ve davanın 2 yıllık yasal sürede açıldığını, kıdem tazminatını düzenleyen mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğini, Mahkemenin birleşen davada davalılar yönünden ret kararı vermesinin yasalara ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacı vekili mahkemenin birleşen davalılar yönünden davayı reddetmesine itiraz etmiş, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi anlamında iş yeri devri olduğunu belirtmiş, delil olarak da birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ... ile dava dışı Recep Çatalbaş arasında düzenlenen pay devir sözleşmesinin 4. Maddesine dayanılmıştır. Tüm bu deliller kapsamında olayda iş yeri devri olup olmadığı konusundaki uyuşmazlık incelenmiştir. 4857 sayılı İş Kanunun 6. Maddesinde " İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer." demekle birlikte bu maddede yer alan devir, iş yeri veya iş yerinin bir bölümünün başka birine devri olup( gerçek kişi tüzel kişi veya tüzel kişi gerçek kişi vb.), ortaklar arasındaki değişiklik değildir. Şöyle ki, davacının incelenen sigorta kayıtlarından da davacının tüm çalışma döneminde bir dönem hariç o da dava dışı Kamil Kırbaç olmak üzere(31/12/2006-30/04/2008 arası dönem), davalı ... Restaurant Turizim İş. San. ve Tic. Ltd. Şti. De çalıştığı görülmekle, buradaki sorunun limited şirketi ortaklarının sorumluluğu bakımından çözülmesi gerekmektedir. Buna göre, TTK 602. Maddesinde açık bir şekilde " (1) Şirket, borç ve yükümlülükleri dolayısıyla sadece malvarlığıyla sorumludur." demekte olup, emredici bu kanun hükmü karşısında şirketin borçlarından birleşen dava davalıları ..., ..., ... ve ... ın yapılan pay devir sözleşmesinde düzenlenen bir madde ile sorumluluklarının bulunduğunu kabul etmek mümkün değildir. Ayrıca Söz konusu pay devir sözleşmesi birleşen dava davalıları ..., ..., ... ve ... ile dava dışı ... ın şirket iç ilişkilerine ilişkin olup, bunun iş yeri devri olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir. Buna göre, davacının çalışmalarını davalı şirkette devam ettirdiği anlaşılmakta olup, davacının işvereni şirket olup, işveren sıfatı olmayan ortaklara husumet yöneltilemeyeceğinden ve gerçek kişi hakkında dava açılamayacağından davacı vekilinin bu itirazı kabul edilmemiştir.

Davacı vekilinin asıl dava yönünden lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik itirazı bakımından ise, asıl davada davacı lehine kabul edilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedildiği, ayrıca davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin de yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin bu itirazı da kabul edilmemiştir.

..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; asıl ve birleşen dava yönünden hükmedilen vekâlet ücretlerinin hatalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre işyerinin veya bir bölümünün devri hâlinde devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan sorumlu olduğunu, davanın 2 yıllık yasal sürede açıldığını, birleşen davada davalılar yönünden ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davalı Şirketteki paylarını devreden davalı Şahısların, davacının işçilik alacaklarından sorumluluklarının bulunup bulunmadığı ve hükmedilen vekâlet ücretleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) "Limited Şirket" başlıklı altıncı kısmının "Tanım ve Kuruluş" başlıklı birinci bölümünün "Kavram" kenar başlıklı 573 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir;

"Ortaklar, şirket borçlarından sorumlu olmayıp, sadece taahhüt ettikleri esas sermaye paylarını ödemekle ve şirket sözleşmesinde öngörülen ek ödeme ve yan edim yükümlülüklerini yerine getirmekle yükümlüdürler."

2. 6102 sayılı Kanun'un "Ortakların sorumluluğu" kenar başlıklı 602 nci maddesi ise "Şirket, borç ve yükümlülükleri dolayısıyla sadece malvarlığıyla sorumludur." düzenlemesini içermektedir.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde; davalı ... Restaurant Turizim İş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olan davalılar ..., ..., ... ve ...'ın Şirketteki hisselerini pay devir sözleşmesi ile dava dışı Recep Çatalbaş'a devrettikleri, Şirketin ortaklık yapısında değişiklik olduğu, pay devrinin işyeri devri anlamına gelmediği ve bu nedenle 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin somut olayda uygulanamayacağı anlaşılmaktadır. 6102 sayılı Kanun uyarınca limited şirket ortaklarının şirketin borçlarından sorumlulukları bulunmadığından, birleşen davada davalı Şahıslar hakkında davanın husumetten reddine karar verilmesi de isabetlidir.

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre asıl ve birleşen davada hükmedilen vekâlet ücretlerinin de Tarife hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesi dosya kapsamına uygun olup davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre asıl ve birleşen davada hükmedilen vekâlet ücretlerinin de Tarife hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesi dosya kapsamına uygun olup davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3916, Karar No: 2017/6004, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/3916 E.  ,  2017/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ve birleşen davacılar ... ve diğerleri vekili ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve birleşen davaların reddine dair verilen 26/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulü ile her bir dava ve davacı yönünden miktar yönünden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/10/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemiz çoğunluğunca onanmıştır.

Davacılar vekilleri; davalının, 06/01/2015 tarihinde, TBMM'nde partisinin grup toplantısında yaptığı konuşmasında, müvekkillerine karşı isimlerini de zikretmek suretiyle ağır hakaretlerde bulunduğunu belirterek manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davaya konu konuşmaların yapıldığı tarihte davacılar iktidar partisi milletvekili, davalı ise ana muhalefet partisi lideridir. Davacıların üye olarak görev yaptığı meclis soruşturma komisyonunun kararını açıklamasından sonra davalı söz konusu konuşmasını yapmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında belirtildiği üzere, siyasetçilere yönelik eleştirilerin sınırları özel kişilere karşı yapılan eleştirilerin sınırlarına göre daha geniş olup, siyasi hüviyete sahip kişilerin kendilerine yönelik ağır, sert ve hatta incitici eleştirilere katlanmaları gerektiği tartışmasız olduğu gibi, ağır ve sert eleştiri kavramı da sınırsız değildir.

Eleştiri bir şeyin daha iyiye gitmesi veya bir yanlışın düzeltilmesi için yapılan değerlendirmedir.