muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6746, Karar No: 2012/10793, Tarih: 24.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6746 E.  ,  2012/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, davalının kızı olduğunu, 1984 doğumlu olup, reşit olduğunu, ilkokul mezunu olması nedeniyle iş bulamadığını, annesinin ekonomik durumunun iyi olmadığını belirterek, davalı babasından 300 TL iştirak (yardım) nafakası talep edilmiştir.Davalı cevabında, emekli maaşının az olduğunu beyan etmiştir.Mahkemece; dava tarihi itibariyle davacının reşit olduğu, ayrıca öğrenci olmadığından bahisle iştirak nafakasının talep edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesinde "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder" hükmü ile iştirak nafakasından bahsedilse de, aynı kanunun 364/1.maddesinde "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" denilmekle yardım nafakasından söz edilmiştir.Bir davada, maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (HUMK.md.76- HMK.md.33).Dava dilekçesinde iştirak nafakası olarak bahsedilse de, davada, TMK.nun 364/1.maddesi gereğince yoksul durumda olan (reşit) davacı için davalı babadan yardım nafakası talep edilmektedir.Bu durumda, mahkemece; davacının davalı babasından yardım nafakası talep edebilme koşullarının oluşup oluşmadığını inceledikten sonra oluşacak sonuca göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12456, Karar No: 2015/3295, Tarih: 24.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/12456 E.  ,  2015/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2005/482 Esas sayılı davaların kabulüne, birleşen 2009/109 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ..., ..., ... ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sürücüsünün kusurlu olarak müvekkillerinin desteğinin kullandığı araca çarpması sonucu 6.10.2004 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, müvekkillerinin desteği ...'ın hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 2005/290 Esas sayılı asıl davada; baba ... için 3.000 TL maddi, 4 kardeş için 500'er TL'den toplam 2.000 TL manevi tazminatın davalı sürücü ...'dan; birleşen 2005/482 Esas sayılı davada; baba ... için 3.000 TL maddi, 4 kardeş için 500'er TL'den toplam 2.000 TL manevi tazminatın davalı işleten ...'den; birleşen 2009/109 Esas sayılı davada; baba ... için 20.000 TL manevi tazminatın ve 40.000 TL sigorta tazminatının davalı sürücü, işleten ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısından kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, 2005/290 E sayılı asıl davanın ve 2005/482 Esas sayılı birleşen davanın kabulü ile baba ... için 3.000 TL maddi, 4 kardeş için 500'er TL'den toplam 2.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline; 2009/109 Esas sayılı birleşen davanın kısmen kabulüne, baba ... için 7.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... ve ...'den müteselsilen tahsiline, birleşen dosyalardaki hükmedilen maddi tazminatlarla birlikte olmak üzere toplam 6.018,41 TL maddi tazminattan davalı ... 'nin poliçe limiti ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizinden sorumlu tutulmasına, davacı kardeşlerin destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ..., ..., ... ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davalı ...'nin işleten sıfatı ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85. maddesi gereğince sorumlu olmasına göre, davacı ... ve ... vekilinin tüm, davacı ... ve ... vekili ile davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda 71 yaşındaki davacı baba ...’in Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre de kabul edilen PMF yaşam tablosuna göre 6 yıl destek tazminatı alabileceği değerlendirilerek hesaplama yapılmış ise de, davacının yargılama devam ederken 20.7.2010 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılmış olmasına göre, davacı yönünden ölüm tarihine kadar hesaplanacak destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde yaşam süresinden fazla destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanması isabetli değildir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı baba ... için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... ve ... vekilinin tüm, davacı ... ve ... vekili ile davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı davalı ...'nin; (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılar ... ve ...'den alınmasına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ..., ... ve davalı ...'ye geri verilmesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5786, Karar No: 2024/3254, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5786 E.  ,  2024/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/10 Esas, 2022/449 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilleri aleyhine Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2010/1334 E. sayılı dosyası ile 18.190,74 TL miktarlı senede dayalı takip başlattığını, senet metninden de anlaşılacağı üzere bedelinin “malen” ahzolunduğunu, talep edilen faize ilişkin açıklamalardan da senedin mal alım-satıma ilişkin cari hesap için verildiğinin sabit olduğunu, takibe konu senet dışında müvekkilinin başka bir borcunun bulunmadığını, 30.07.2008 tarihinde 10.000,00 TL, 21.11.2008 tarihinde 5.800,00 TL olmak üzere toplam 15.800,00 TL ödendiğinden senet için bakiye 2.390,00 TL borç kaldığını, öte yandan müvekkilinin davalıdan satın aldığı betonun ayıplı çıktığını, bakiye bedeli ödemeyeceğini, zararı daha fazla olursa yasal yollara başvuracağını müvekkilinin bildirdiğini, davalının müvekkiline verdiği zararı gidermediği gibi bedelinin büyük kısmını tahsil ettiği senede dayalı takip başlattığını, davalının ayıplı malzemeden doğan zararı gidermediği sürece müvekkilinin herhangi bir yükümünün bulunmadığını, davalının işlemiş faiz de isteyemeyeceğini ileri sürerek Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2010/1334 E. sayılı dosyasına mesnet edilen senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, senedin iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; cari hesaplar ve ticari defterler incelendiğinde takibe konu senet dışında müvekkilinin cari hesap alacaklısı olduğunun görüleceğini, dava dilekçesinde belirtilen ödemelerin de cari hesap borcu için yapıldığını, takibe konu senetle ilgisinin bulunmadığını, hamilin temelde yatan asıl borç ilişkisinin varlığını ve mahiyetini ispatlaması gerekmediğini savunarak davanın reddini, icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 17.12.2015 tarih, 2015/384 E. ve 2015/1089 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 17.12.2015 tarih, 2015/384 E. ve 2015/1089 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 19.04.2018 tarih, 2017/4822 E. ve 2018/2215 K. sayılı kararı ile Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmişse de davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 16.10.2019 tarih, 2018/2685 E. ve 2019/4808 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin sair karar düzeltme itirazları reddedilmiş, "....2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 7/2 maddesinin "Alıcı, iş bu sözleşme ile doğacak cari hesap ilişkisi uyarınca vereceği çek ve senet türündeki ödemelerinde gecikme olması halinde aylık %8 oranında faiz+KDV uygulanmasını peşinen kabul eder." hükmü uyarınca davacı tarafından davalıya verilen bononun vade tarihinde ödenmemesi halinde aylık %8 oranında faiz+KDV uygulanması kabul edilmiştir. Sözleşmedeki bu hüküm uyarınca takip ve davaya konu bono nedeniyle işlemiş faiz ve takip tarihinden ödeme gününe kadar işleyecek faiz oranının aylık %8 üzerinden kabulü ile bu oran üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken avans faizi üzerinden yapılan hesaba göre karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerektiğinden Dairemizin 2017/4822 esas ve 2018/2215 karar sayılı ve 19/04/2018 tarihli ilamında (1) nolu bentteki sair temyiz itirazlarının reddi yönündeki kararıyla davalının temyiz itirazlarının reddi doğru olmamış, bu nedenle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin düzeltilerek onama kararı kaldırılarak hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca dava dosyası incelendiğinde gerekçede geçen, “…10.000 TL’lik ödeme makbuzu üzerinde ise 18.190,74 TL’lik senede istinaden havale yapıldığına yönelik şerh verildiği, yukarıda izah edildiği üzere taraflar arasındaki ticari ilişkinin uzun süredir devam etmiş olması sebebiyle taraflar arasında birden fazla çek alış verişi olduğu, bu kapsamda davalı tarafından davacıya 15/05/2008 keşide tarihli 3285654 nolu 15.300 TL bedelli çekin de verildiği, 9.500+5800=15.300 TL ödemenin yapıldığı, 9.500 TL ödemenin çeke istinaden yapıldığının şerh verilmiş olması ve iki ödemenin toplamının çek bedeli ile örtüşmesi sebebi ile bu iki ödemenin çeke istinaden yapıldığının kabulünün dosya kapsamı itibariyle mümkün olduğu, zira…” bölümünün dosya içeriğine uygun olmadığı halde Dairemizin 2017/4822 esas ve 2018/2215 karar sayılı ve 19/04/2018 tarihli düzelterek onama kararında bozma nedeni yapılmamış ise de yerel mahkeme kararının başka sebeple bozulması üzerine hükmün bu yönden de bozulması gerekmiştir." şeklinde Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket ile davalı şirketin ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, her iki ticari defterlere göre tarafların alacaklarının farklılık arzettiği, uyuşmazlığın dava konusu senedin bedelinin ödenip ödenmediği konusunda toplandığı, taraflar arasında uzun süredir bir ticari ilişki bulunduğu, ticari ilişkinin takip tarihine kadar devam ettiği, defterlerinin usulüne uygun tutulmaması sebebiyle taraflar arasındaki alacak ve borç ilişkisinin tam olarak tespit edilemediği, davacının 3 adet ödemesinin tarafların kabulüne olduğu, her ne kadar davacının 21.11.2008 tarihinde havale yoluyla 5.800,00 TL ödemesinin dava konusu senede ilişkin olduğu ileri sürülmüşse de bu hususta yeterli delilin sunulmadığı, 9.500,00 TL tutarındaki diğer ödemenin de senede ilişkin olmadığının anlaşıldığı, 30.07.2008 tarihli 10.000,00 TL ödemesinin ise dosyaya konu senede ilişkin olduğu, diğer ödemelerin senede ilişkinliğinin davacı tarafça ispat edilemediği, taraflar arasındaki satış sözleşmesinin 7.2 ve 7.3 maddesinde davacı/ borçlunun “ .... Alıcı iş bu sözleşme ile doğacak cari hesap ilişkisi uyarınca vereceği çek ve senet türündeki ödemelerinde gecikme olması halinde aylık %8 oranında faiz + KDV uygulamasını peşinen kabul eder” denildiği, ayrıca “...BK 84. Maddesi uyarınca kısmi ödemelerin öncelikle faiz ve masraflara mahsuben alındığını alıcı (davacı ... yapı Turizm) kabul eder” yönünde düzenleme bulunduğu, 7.2 ve 7.3 maddeleri dikkate alındığında 09.11.2021 tarihli kök rapordaki tespitlerin Yargıtay bozma ilamına uygunluk taşıdığı gerekçesiyle davacının, davalıya (Kapatılan) Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2010/1334 E. sayılı takip dosyasında 7.817,11 TL asıl alacak, 13.460,37 TL işlemiş faiz tutarı yönünden borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine, 15.06.2010 tarihli ara kararı ile icra veznesine girecek paranın alacaklıya ödenmemesine karar verilmiş ise de teminat yatırılarak tedbir kararı infaz edilmediğinden davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ödemelerinin dava konusu senede ilişkin olduğuna dair ispatın bulunmadığını, bono sunulduğundan iddianın ispatlanmış kabul edilmesi gerektiğini, senedin talil edilmediğini, ödemede senede açık atıf yapılmadığını, dava konusu senet dışında takibe konu edilmeyen 15.300,00 TL ve 12.395,00 TL bedelli çeklerin de bulunduğunu, birden çok muaccel borç halinde ve takip yapılmamışsa ödemenin vadesi ilk gelen borç için yapılacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14986, Karar No: 2009/17707, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14986 E.  ,  2009/17707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ekinözü-... Köyü 107 ada 54 parsel sayılı 1959 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12525, Karar No: 2014/13019, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12525 E.  ,  2014/13019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/909-2014/399

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.261,27 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 28.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate

alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/185, Karar No: 2013/17954, Tarih: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/185 E.  ,  2013/17954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/09/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece,istemin kısmen kabulüne karar verilmiş,karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberin,Cumhuriyet Gazetesi'nin 13.09.2011 tarihli yayınında ''.... Genel Başkan Yardımcısı ....'ten .... Savunması ve ''.... tanık bile yok'' üst başlığı ve ''..... Belediye Başkanı .... ifadeye çağrıldı'' başlığıyla yayınlandığı ve haberde ''... Soruşturmada adı köstebek olarak geçen dönemin ... Bakanlığı Özel Kalem Müdürü ile bir emniyet müdürünün ise .... sonra ifadeye çağrılması bekleniyor '' ifadelerine yer verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı,... Bakanlığı Özel Kalem Müdürü görevini yaptığı döneme ilişkin olarak küçük düşürmeye ve rencide etmeye yönelik hakkında yapılan gerçeğe aykırı yayın nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davaya konu yayın içeriğinde davacı asilin adının dahi geçmediğini, yayınlanan haberin ana muhalefet partisi genel başkanının açıklamalarına dayandığını, aynı hususta medyada pek çok yayın yapıldığını, yayının maddi gerçeğe uygun, güncel, kamu yararı göz önüne alınarak basın özgürlüğü kapsamında yayınlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının , hakkında bir soruşturma yürütülmediği halde yapılan yayın içeriği ile davacının deniz feneri soruşturması kapsamında ifadesi alınacak kişiler arasında gösterilmek suretiyle yapılan diğer yayınların mevcudiyetinin davalıya, davacı hakkında maddi gerçekliği araştırılmadan yayın hakkı vermeyeceği ve dayanağı gösterilmeden yorum içerikli yayın ile davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verildi.