muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12555, Karar No: 2013/14858, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12555 E.  ,  2013/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı asil ... geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisinin son bulmasına rağmen davacıdan cebri icra yoluyla ve haksız olarak tahsil edilen kira paraları, yargılama gideri ve icra tazminatının iadesi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin reddine, diğer talepler yönünden ise sadece tahsil edilen asıl alacak tutarı bakımından davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde 01.06.2000 tarihli sözleşme ile kiracı olduklarını, taşınmazın üçüncü kişiye devren kiralanması ve davalının da buna muvafakat etmesi sebebiyle taraflar arasındaki kira ilişkisinin Eylül/2006 tarihinde sona erdiğini, buna rağmen davalının müvekkili hakkında icra takibi yapılarak tahliyeden sonraki Eylül/2006-Mayıs/2007 dönemi kira paralarının tahsilini istediğini, takibin haksız olmasına ve itiraz edilmesine karşın icra mahkemesince aleyhe karar verildiğini ve müvekkili hakkında fiili haciz uygulandığını belirterek, 5.000 TL manevi ve cebri icra yoluyla tahsil edilen tutarlara ilişkin olarak 35.000 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise; davacının taşınmazda halen kiracı olduğunu, tahliye ve anahtar tesliminin gerçekleşmediğini, davacının devir ve devre muvafakat iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. Mahkemece, davaya konu işyerinin bir başkasına kiraya verildiği tarih olan 15.09.2006 tarihi itibariyle davacının kiracılığının sona erdiği, bunun bir sonucu olarak Eylül/2006 ve sonraki aylar için davacıdan kira parası istenemeyeceği gerekçesi ile takibe konu 9 aylık kira alacağının davacıya iadesine, icra takibi ve yargılama nedeniyle tahsil edilen faiz, yargılama gideri icra tazminatı gibi kalemler geri istenemeyeceğinden bunlara ilişkin talebin reddine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 01.06.2000 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşme ile davalıya ait işyeri eczane olarak işletilmek üzere davacıya kiraya verilmiştir. Davacı, kiralayanın muvafakati ile işyerini bir başkasına devrettiğini, devralan ile davalı arasında 15.09.2006 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığını, bu tarih itibariyle kiracılık sıfatının son bulduğunu iddia etmiştir. Davalı ise iddiaya karşı çıkarak akdi ilişkinin anahtarın teslim edildiği 18.12.2007 tarihine kadar devam ettiğini öne sürmüştür. Davacı her ne kadar iddiasına dayanak olarak, davalı ile üçüncü kişi arasında imzalanan 15.09.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmış ise de devren üçüncü kişiye kiralandığı bildirilen işyerinin anahtarı ancak 18.12.2007 tarihinde davacı vekili tarafından ... 9.İcra Müdürlüğünün 2006/12936 sayılı takip dosyasına ibraz edilebilmiştir. Bu durum kiralananın anahtarının 15.09.2006 tarihinde sonrası için de davacı uhdesinde kalıp, kiralanan üzerindeki fiili hakimiyetin davacıda olduğunun bir delili niteliğindedir. Kaldı ki davacı vekili haksız olduğunu iddia ettiği icra takibine (... 9.İcra Müdürlüğünün 2006/12936 sayılı) karşı itirazında kiralananın tahliye edildiğinden bahsetmemiş borca kısmi itirazda bulunmuştur. Tüm bu nedenlerle taraflar arasındaki kira ilişkisinin 15.09.2006 tarihinden sonra da devam ettiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9925, Karar No: 2018/4167, Tarih: 16.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9925 E.  ,  2018/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle talebin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, zorunlu trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu iken meydana gelen iki taraflı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL. sürekli işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda talebini ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının maluliyete esas rahatsızlığının koah SFT hastalığı olduğunu, bu durumun araştırılması ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Hakem heyetince 15.09.2014 tarihli, 2014/2981 kararı ile toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının talebinin kabulü ile, 69.060,55 TL tazminatın 14.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile Güvence Hesabından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bu karara itiraz üzerine; itirazın kısmen kabulü ile 49.197,41 TL. tazminatın 14.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ...'ndan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce 15/09/2014 tarihli, 2014/E-2086.69 Esas-2014/K-2981 Karar sayılı kararı ile hakem dosyasının mahkemede saklanmasına, mahkeme esasının kapatılmasına karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle itiraz hakem heyeti tarafından hatır taşıması indirimi yapıldığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle itiraz hakem heyeti tarafından hatır taşıması indirimi yapıldığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; davalı vekilince, davacının koah hastalığının kabul edildiği, bu hastalığın dava konusu trafik kazası ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmasının talep edildiği, itiraz hakem heyeti tarafından bilirkişilerden bu konuda görüş sorulduğu, bilirkişi heyetinin ön raporunda; davacının üniversite veya devlet hastanesinde Ortopedi Bölümü'ne muayenesi, solunum fonksiyon testi yaptırılması ve her iki hususta rapor düzenlenmesi, ayrıca koah tanısı ile kaza arasında illiyet bağının kurulabilmesi ve hastanın tıbbi anamnezinin alınabilmesi için, davacının kaza öncesine ait tıbbi evrakları ve düzenlenecek tıbbi belgeler ile başvuruda bulunması gerekliliğine değinilmiştir. Ortopedi muayenesi ile solunum fonksiyon testinin yapıldığı ve buna göre bilirkişi heyeti tarafından rapor düzenlendiği, ancak taraflar arasında niza konusu olan koah hastalığı ile trafik kazası arasındaki illiyet bağının tespiti bakımından raporda değerlendirme yapılmadığı, davacının kaza öncesine ait tıbbi evraklarının da ibraz edildiğine ait dair kaydın dosyada yer almadığı, bu halde; davalı vekilinin itirazına konu koah hastalığı ile trafik kazası arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığı, davacının maluliyet oranı belirlenirken, hastada mevcut fev1 düşüklüğü hafif derecede akciğer hastalığı olarak değerlendirildiğinde % 10 oranında maluliyet oranına etki ettiği, dolayısıyla bu hususun sonuca etkili bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, az yukarıda açıklanan eksikliğin giderilmesi bakımından bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.04.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2522, Karar No: 2020/2341, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2522 E.  ,  2020/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, ilk derece mahkemesinin sanığın lehine olan delilleri, şüphelinin samimi itirafları, yaşamı ile ilgili öznel koşullarını dikkatte almadan hüküm tesis ettiğine, samimi ikrarda bulunmasına rağmen cezasından indirim yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1687, Karar No: 2024/2864, Tarih: 25.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1687 E.  ,  2024/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1329 E., 2023/2639 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/538 E., 2022/687 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde yatısız düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı anne tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, baba ile "her ayın 1. ve 3. çumartesi günü saat 09.00'dan pazar günü saat 17.00'a kadar, her yılın 1 Temmuz günü saat 09. 00'dan 1 Ağustos günü saat 09.00'a kadar bir ay süreyle" kişisel ilişki tesis edildiğini, babanın boşanmadan sonra çocukla hiç görüşmediğini, arayıp sormadığını, 02.04.2021 tarihinde ansızın görüşmek istediğini, çocuğun görüşmek istememesi üzerine olay çıkardığını ve konunun kolluğa intikal ettiğini, babanın; çocuğu ihmal ettiğini onun ile ilgilenmediğini, babasının çocuğa aidiyet duygusunu yaşatmadığını, psikolojisinin bozulduğunu iddia ederek; boşanma ilâmı ile tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılmasına olmadığı takdirde yatısız olacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı babaya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı babaya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuğun, babasında kaldığı zaman içinde köpek tarafından ısırıldığı ve babası tarafından kuduz aşısının yaptırıldığı, aynı dönemde çocuğun ayağının topuk kısmına cam parçasının battığı, baba ve yakınları tarafından pansuman yapılmak suretiyle tedavi yapılmaya çalışıldığı, çocuğun herhangi bir sağlık kuruluşuna götürülmediği, çocuğun bu şekilde yaklaşık 2 hafta boyunca davalı babanın yanında kaldığı, çocuk annesine geri döndükten sonra ayağında ağrısının olması nedeniyle annesi tarafından doktora götürüldüğü ve ortopedi servisine yatışının yapılarak tedavi gördüğü, çocuğun babası ile görüşmek istemediğini beyan ettiği, babanın çocuğun sağlığı hususunda gerekli dikkat ve özeni göstermediği, çocuğun psikososyal ve eğitsel gelişimi açısından baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisinin çocuğun yararın olacağı gerekçesi ile; çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması yönündeki talebin reddine karar verilerek, çocuğun ruhsal ve fiziksel gelişimi ile babalık duygusunun tatmini açısından çocuğun üstün yararı da dikkate alınarak, İzmir 13. Aile Mahkemesinin 2015/878 Esas, 2016/198 Karar sayılı ilamında hükmün 4. maddesinde kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak, çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. hafta sonu cumartesi günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, her yıl 1 Ağustos günü saat 10.00'dan 15 Ağustos saat 17.00'a kadar çocuk ile baba arasında yeniden kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne ve davalı baba istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı anne istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılarak davanın talepleri gibi kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı baba istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince çocukla ebeveyn arasında tesis edilen kişisel ilişkinin yerinde ve makul olduğu, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince çocukla ebeveyn arasında tesis edilen kişisel ilişkinin yerinde ve makul olduğu, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, çocuğun üstün yararı ve hukuki menfaati gereği babası ile görüşmek istemeyen çocuğun zorla görüştürülmek istenmesinin çocuğun psikolojisinin bozulacağını, sağlığının tehlikeye gireceğini beyan ederek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı ve yaz tatilinde çocuk ile baba arasında kurulan yatılı kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 352 inci madde, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4414, Karar No: 2021/7085, Tarih: 22.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4414 E.  ,  2021/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

A) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın mercisince incelenip, reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesi, fatura içeriklerinin gerçeği yansıttığını beyan etmesi, 2010 ve 2011 yıllarındaki alışların tamamının sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde raporlar olan mükelleflerden yapılmış olması, sanığın babasına verdiği kabul edilen vekaletin dosya arasında bulunmaması, mükellefe bilinen adreslerinde ulaşılamaması ve vergi borçlarının ödenmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait faturalardan her yıl için kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve babası...'a ait olduğunu söylemesi halinde;... 'ın tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve tanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanık ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanık ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) 2010-2011-2012 takvim yıllarında sanığın düzenlediği ibra edilen faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Sanığın savunmasında beyan ettiği vekaletnamenin onaylı suretinin dosya arasına alınması,

e) Sanığın askerlik görevini yerine getirdiği tarih aralığının askerlik şubesinden sorularak tespit edilmesi

4) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.