muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5602, Karar No: 2020/7230, Tarih: 11.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/5602 E.  ,  2020/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... ve Süleyman hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın savunmasının aksine, diğer sanıklarda ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna veya diğer sanık ...'nin ele geçen uyuşturucunun sanığa ait olduğuna ilişkin atfı cürüm niteliğindeki sonradan döndüğü soruşturma aşamasındaki soyut beyanı dışında kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

11/11/2020 tarihinde sanık ... yönünden Başkan V. ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... yönünden)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanığın, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiğine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldığına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduğuna ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiili, suç konusu uyuşturucu maddeyi taşıyan diğer sanık ...'nin önünden, başka bir araçla giderek (Öncü araçta), yol kontrolü yapmak suretiyle, uyuşturucu maddenin taşınmasına yardım etmekten ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanığın cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle; sanık ...'ın olaydaki konumunun "fail" olmayıp, TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" olduğu kanısını taşıdığımdan hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşündeyim. 11/11/2020
Yargıtay — Esas No: 2015/1721, Karar No: 2015/2651, Tarih: 17.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1721 E.  ,  2015/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

...vacı vekili, müflis....'nın tasfiyesine ilişkin...'nin 2011/1 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacağının 13 ve 21 . sırada yer aldığını, ancak müvekkilinden önce 3. ve 8. sıralarda sıra cetvelinde yer verilen davalı alacaklının esasen müflis şirketin yönetim kurulunda görev yaptığı,şirket aleyhine muvazaalı olarak icra takipleri yaptığını ve davalının alacağının muvazalı olduğunu ileri sürerek ,davalıya sıra cetvelinde ayrılan 3 ve 8.numaralı sıraların iptaliyle. müvekkilinin alacaklarının bu sıralara alınarak davalının alacağı payın müvekkilinin alacağı oranında, müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2007 yılı sonuna kadar müflis şirketin ortağı ve yönetim kurulu başkanı olan davalının, şirketin ayakta kalabilmesi için şirkete borç olarak verdiği toplam 13.240.999,13 TL'nin bir kısmının tahsili için icra takibi yaptığı, icra takibine esas alacak iflas tarihi olan 17.05.2011 tarihine kadar ticari faiz işletilerek toplam 9.437.772,00 TL olarak hesaplandığı halde, sıra cetvelinin 3. sırasına 11.452.407,00 TL olarak kaydedildiği, takibe konu alacak haricinde kalan ve iflas tarihine kadar ticari faiz işletilen toplam 14.179.969,00 TL alacağın ise sıra cetvelinin 8. sırasına 13.334.514,00 TL olarak kaydedildiği, davalının şirketin kasa açığını kapatmak için nakit girdi sağladığı, şirketin finans açığını finanse ettiği ve müflisten alacaklı olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulüne ile, davalının iflas tarihi itibariyle 3. sıradaki alacak için 9.437.772,00 TL, 8. sıradaki alacak için taleple bağlı kalınarak 13.334.514,00 TL alacaklı olduğunun kabulü ile bu miktarların masaya kaydedilmesine, fazla olarak kaydedilen 2.014.634,00 TL alacağın davacının 13. ve 21. nolu alacağına mahsuben davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

İflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hüküm temyiz eden davalı ... vekiline 14.01.2014 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.01.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabul edilerek hükmedilen miktara yönelik davalının temyizinin süresinde olmaması nedeniyle davacı lehine kesinleşen kısmı dışında kalan ve davanın kısmen reddi kararına yönelik davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi, "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu husus üzerinde mahkemece re'sen durulmalıdır. Bu süre, kural olarak sıra cetvelinin İcra İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar, eğer davacı, aynı Kanun'un 223. maddesine göre, tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Aynı sıra cetveline karşı açılan ve Dairemizin 2015/262 E. sayısında temyiz incelemesi yapılan...liye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/234 E. sayılı dava dosyası ekinde gönderilen mavi renkli klasördeki belgelere göre, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınladığı, gazete asıllarının gönderildiği, davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Aynı sıra cetveline karşı açılan ve Dairemizin 2015/262 E. sayısında temyiz incelemesi yapılan...liye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/234 E. sayılı dava dosyası ekinde gönderilen mavi renkli klasördeki belgelere göre, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınladığı, gazete asıllarının gönderildiği, davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 14.01.2015 tarihli yazısı ve dosya içerisinde bulunan kayıt başvuru evrakına göre, davacı vekilinin başvuru sırasında tebliğ için masraf yatırmadığı, davacının alacak başvurusunun sıra cetvelinin 13. ve 21. sırasına kaydedildiği, sıra cetvelinin fotokopisi gönderilen 09.06.2012 tarihli Bugün gazetesinde yayınlandığı anlaşılmış olup, bu bilgilere göre kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı vermeyen davacı tarafça, en son gazete ilanının yapıldığı 09.06.2012 tarihinden itibaren İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 28.06.2012 tarihinde davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük dava açma süresi hak düşürücü süre olup mahkemece, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, süresinde açılan davalar ile ilgili gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de; davanın kısmen reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "kısmen reddine " ibaresinin çıkartılması, 2. paragraftaki "mahsuben davacıya ödenmesine " ibaresinden sonra, "Fazlaya ilişkin davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.04.2015 tarihinde (1) numaralı bent için oyçokluğuyla, (2) numaralı bent için oybirliğiyle karar verildi.

Nitekim İİK, icra mahkemesi dışında görülen davalar bakımından genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflasın ertelenmesinde İİK'nın 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK'nın 182'de kararın tebliğinden, iflasın kapatılması davasında İİK 254/4'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK'nın 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK'nın 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E., 2010/1590 K. sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine...Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.

Genel hükümlere uygun şekilde temyiz süresinin 15 gün olduğu kabulümde olduğundan, aynı şekilde karar düzeltme süresinin de HUMK 440/1. maddesi uyarınca 15 gün olduğunun kabulü gerekir.

Hal bölye olunca iflas kayıt kabul davalarında iflas davası için hüküm içeren İİK'nın 164/1. maddesinin uygulama yeri bulunmadığını, genel hükümlerin uygulanması ile HUMK'nın 432. maddesi uyarınca temyiz süresinin 15 gün olduğunu (uygulanması halinde 6100 s. HMK'nın 361. maddesi uyarınca bir ay olduğunu) kabul ettiğimden, temyiz süresinde olduğundan, 1 numaralı bentle ilgili işin esasının incelenmesi görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/23397, Karar No: 2015/534, Tarih: 13.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/23397 E.  ,  2015/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/96906

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/830 (E) ve 2012/591 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık savunmasında, ayrı yaşadığı eşinin uyuşturucu bağımlısı biri ile ilişkisinin olduğunu kızından öğrendiğini, bu durumu görüşmek için gittiği katılanın yaşadığı evde katılanın kendisine saldırması üzerine müsnet suçu işlediğini beyan etmesi karşısında, olaya ilişkin sanık ve katılanın müşterek çocuğu olan tanığın olaya ilişkin beyanı alınarak sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14791, Karar No: 2024/6429, Tarih: 09.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14791 E.  ,  2024/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1893 E., 2022/1746 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

1.Dairemizin 2024/2960 sayılı esasında kayıtlı bulunan dosyanın, bu temyiz dosyamızla bağlantılı olması ve delillerin birlikte değerlendirilmesi uygun görülmekle, her iki dosya yönünden eş zamanlı olarak birlikte temyiz incelemesi yapılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

4.Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2019/469 Esas, 2022/179 Karar Sayılı Kararı ile;

1.Sanık Evset hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a-j, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan açılan kamu davasından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

Karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/1893 Esas, 2022/1746 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama ve kan gütme saiki ile kasten öldürme suçunun yasal şartlarının oluşmadığı, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama ve kan gütme saiki ile kasten öldürme suçunun yasal şartlarının oluşmadığı, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; beraat kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden

Sanık ...'nın sanık ...'in eylemine "yardım eden" sıfatı ile iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bu yönde bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B.Sanık ... Müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın sanık ...'in eylemine "yardım eden sıfatı ile iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıklar hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'in ... ailesi ile aralarında bulunan kan davası sebebiyle plan kurarak ve soğukkanlılıkla maktulü öldürdüğü anlaşıldığından eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmaması nedeniyle sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ...'in eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Vekalet Ücreti Yönünden

Vekaletnamesinde şikayetten vazgeçmeye yetkili kılınan katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekili Av....'nin 15.12.2020 tarihli dilekçe ile müvekkilleri adına şikayetten vazgeçme yetkisini kullandığını,sanıklar hakkındaki tüm şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmesine göre sanık ... hakkında kurulan hükümde katılan sıfatları kalkan ..., ..., ..., ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Maktule Yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Yardım Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/1893 Esas, 2022/1746 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Üye ... ve ...'ın sanık ... 'nın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-j ve 39. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden ise oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/1893 Esas, 2022/1746 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1-h bendi gereği hüküm maddesinın 10 numaralı paragrafında bulunan; “Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden 10,250 TL avukatlık ücretinin sanıklar ... ve ...’ten alınarak katılanlara verilmesine,” ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y