muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12151, Karar No: 2016/12080, Tarih: 24.10.2016

Nitekim, 17.06.2009 tarihli ... İtfaiye Raporu'nda yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği belirtilirken; 16.06.2009 tarihli ... İtfaiye Amirliği'nin yangın raporunda ise yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim hattının çıkardığı kıvılcım olarak belirtildiği görülmektedir.

Bundan ayrı, dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 tarihli meteoroloji yazısında 16.06.2009 tarihinde saat 21.11'de hava sıcaklığının 33 derece olduğu,gün içinde yağış,şimşek ve sis hadiselerinin olmadığı,18.30-20.01 saatleri arasında aralıklı güneybatı yönünden esen kuvvetli rüzgarın en yüksek hıza saat 18.34'de ulaştığı,saniyedeki hızının 11.1 m. olduğu bildirilmiş iken;mahkemece yükselti farkının da gözetilmesi suretiyle ... ili,... ilçesindeki rüzgar hızı da gözetilerek ... ilçesindeki tahmini rüzgar hızı değerlerinin belirlenmesinin istenilmesi için yazılan müzekkere sonucunda 09.02.2012 tarihli meteoroloji yazısında ise,16.06.2009 tarihinde saat 18.00-24.00 arası aralıklı gök gürültülü sağanak

yağışlı olduğu, rüzgarın güneybatı yönünden saatte 40-60 km.,gök gürültülü sağanak yağışlarla birlikte lokal olarak 65-70 km. hızla kuvvetli ve kısa süreli fırtına şeklinde esebilmesine uygun meteorolojik şartların bulunduğunun belirtildiği, bu şekli ile her iki meteoroloji raporunun da çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, ... ve ... itfaiye raporlarında; olay saati 11.30 olarak belirtilmişken,... Jandarma Komutanlığı ile ... Jandarma Komutanlığı tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporlarında ve davalı kurum tarafından tutulan tutanakta olay saatinin 22.00-22.30 olarak belirtildiği,bu şekli ile olay saatinin de çelişkili olduğu ve net olarak tespit edilemediği sabittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle, öncelikle olay saatinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespitinin sağlanması, sonrasında ise dosya kapsamında yer alan ... ve ... İtfaiye raporları arasındaki yangının çıkış nedenine ilişkin çelişkinin giderilmesi,yine dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 ile 09.02.2012 tarihli meteoroloji raporları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle, tespit dosyasında yapılan mahkeme gözlemi ve o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu da dikkate alınarak, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20570, Karar No: 2014/793, Tarih: 21.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20570 E.  ,  2014/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurum temyizi yönünden;

Mahkeme kararı davacı kurum vekiline 13.02.2013 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 04.03.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir.

Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalıların temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idare adına tescili istendiğine göre, mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yol olarak terkinine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgıların

düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine ”Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "yol olarak terkinine" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "davacı adına tapuya tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4546, Karar No: 2016/5287, Tarih: 30.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4546 E.  ,  2016/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10269, Karar No: 2020/2275, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10269 E.  ,  2020/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 15.05.2005 olan suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.09.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.09.2008 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 19.06.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 15.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10527, Karar No: 2019/5851, Tarih: 14.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10527 E.  ,  2019/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar ile 21.04.2016 tarihli ek karar, davalı tarafından adli yardım ve yasal süre içerisinde duruşma istekli ve davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.11.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil davalı ... ile diğer temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini, davalının taşınmazların bir kısmını kamulaştırma ve satış yoluyla elinden çıkardığını, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmayan kısmında ... ada ... parsel sayılı taşınmazın oluştuğunu, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan satış işlemlerinin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis, ... parsel sayılı taşınmaz dolayısıyla davalının aldığı kamulaştırma bedelinin miras payları oranında yasal faiziyle tahsilini, mümkün olmazsa dava tarihi itibariyle taşınmazın değeri üzerinden yasal faiziyle tahsilini istemişler, 5.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davalının elinde kalan tapu kayıtları yönünden miras payları oranında tapu iptali ve tescil, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedeli ile davalı tarafından ... parsel sayılı taşınmazın 3. kişiye devredilen kısmının dava tarihindeki değerinin tespiti ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemişlerdir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını, semenin para yerine emek de olabileceğini, mirasbırakandan mirasçılarına intikal eden başkaca taşınmazlar bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu ancak usul ekonomisi gereğince davacıların terditli isteklerinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle tüm taşınmazlar yönünden tazminata karar verilmiştir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını, semenin para yerine emek de olabileceğini, mirasbırakandan mirasçılarına intikal eden başkaca taşınmazlar bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu ancak usul ekonomisi gereğince davacıların terditli isteklerinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle tüm taşınmazlar yönünden tazminata karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır.(...334 – 340. md.) 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesine göre adli yardımın, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden isteneceği, Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin ise bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337.maddesinde mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği düzenlenmiş, 11.04.2013 gün ve 6459 sayılı Kanun’un 23.maddesi ile eklenen cümle ile de, talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği düzenlemesi getirilmiştir.

Yine, 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonunda adli yardım talebi hakkında verilen kararlara karşı itiraz yasa yoluna gidilebileceği; buna göre adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği, kararına itiraz edilen mahkemenin, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye göndereceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olacağı düzenlenmiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 337/son maddesinde adli yardımın daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamayacağı da hüküm altına alınmıştır.

Adli yardım ancak derdest olan bir davada asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; Kanun yollarına başvuru sırasında ise bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay’dan istenebilecektir. Bir diğer deyişle esas hakkında verilen karar kesinleştikten sonra artık kesinleşen dosyada adli yardım talep edebilmek imkânı bulunmamaktadır. (Y.HGK'nin 14.06.2013 gün ve 2013/19-1017 E, 2013/832 K. sayılı ilamı)

Adli yardım ancak derdest olan bir davada asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; Kanun yollarına başvuru sırasında ise bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay’dan istenebilecektir. Bir diğer deyişle esas hakkında verilen karar kesinleştikten sonra artık kesinleşen dosyada adli yardım talep edebilmek imkânı bulunmamaktadır. (Y.HGK'nin 14.06.2013 gün ve 2013/19-1017 E, 2013/832 K. sayılı ilamı)

Somut olayda, talepte bulunan davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne ve mahkemece, davalının adli yardım isteğinin reddine ilişkin olarak verilen 21.04.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildi. İşin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'ın çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki ... payından ... payını kendi üzerinde bırakıp geriye kalan ... payını 24.08.2007 tarihinde, ... parsel sayılı taşınmazdaki ... payından ... payını kendi üzerinde bırakıp geriye kalan ... payını da 03.04.2009 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği, ... parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 04.04.2014 tarihinde kamulaştırıldığı, davalıya taşınmazdaki mirasbırakandan aldığı ... pay karşılığında 209.220,00 TL kamulaştırma bedelinin ödendiği, taşınmazın kamulaştırılmayan kısmının ... ada ... parsel numarasını aldığı ve davalının bu taşınmazda ... paydaş olduğu, 1940 doğumlu mirasbırakanın 04.03.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları, davanın tarafları ile dava dışı ..., ..., ..., ... ve ...'in kaldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte (geldi ve gittisiyle) dosya içerisine getirtilmesi, mirasbırakana ait başkaca taşınmazların olup olmadığının araştırılması, tanıkların yukarıda belirtilen ilkeler gözetilerek dinlenmesi, mirasbırakan ile taraflar arasındaki beşeri ilişkilerin saptanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek niyetinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ayrıca, terditli davalarda öncelikle asıl talebin, mümkün olmadığı takdirde terditli talebin incelenmesi gerekirken usul ekonomisi ilkesi yanlış değerlendirilmek suretiyle talebin tamamı yönünden tazminata hükmedilesi doğru değildir.

Kabule göre de, ... parsel sayılı taşınmazın davalının elinde kalan kısmının bedelinin iki kez tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

Tarafların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davacılar vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12535, Karar No: 2015/8879, Tarih: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12535 E.  ,  2015/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali,alacak ve tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira sözleşmesinin haklı nedenle feshi ile sözleşmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliye edilmesi nedeni ile tahliye ve sözleşmenin feshi davası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5.512,00 TL alacağın davalılardan ... ve . ile ...'dan alınıp davacıya verilmesine, diğer taleplerin reddine, karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kiralanan işyerinde kiraya verenin bilgisi dahilinde tadilat ve değişiklikler yaptığını, 2013 yılı ocak ayında binanın çürük olduğu yıkılacağı söylentilerinin duyulduğunu, sözleşme imzalanırken böyle bir husustan bahsedilmediğini, apartman yönetiminin binanın çürük olması yıkılarak yeniden inşası için müteahhitle anlaşıldığı, gerekli müracaatların yapıldığı, bağımsız bölümlerin boşaltılması gerektiğini bildirdiğini, bu hususta kiralayan ve malik olan davalıların bilgi vermediklerini, müvekkilini oyaladıklarını, belediye yapı kontrol müdürlüğünün 11.03.2013 tarihinde apartman giriş kapısına yazı asarak taşınmazın tehlikeli olduğun 10 gün içinde tahliyesi gerektiğinin belirtildiğini, belirterek kira sözleşmesinin haklı nedenle feshine, kiralananın ayıplı hale gelmesi nedeni ile ekli listede belirtilen 17135,53 TL zarar bedelinin, işyerinin kullanılamaması ve çalıştırılamaması nedeni ile şimdilik 1000 TL kazanç kaybının, tekrar işyeri bulmak taşınmak için yapılacak masraflar nedeni ile şimdilik 500 TL bedel olmak üzere toplam 18635 TL alacağın tahsili, çektiği üzüntü ve sıkıntılar sebebiyle 5000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenmiştir. Davalılar vekili; kira sözleşmesinin davacı ile davalılardan ... arasında imzalandığını, diğer davalıların davada taraf sıfatının bulunmadığını, davacının dava konusu taşınmazda müvekkilinden onay almadan müvekkilinin bilgisi dışında tadilat ve imalat yaptığını, bedel talep edemeyeceğini, davacının dilekçesi ekindeki listede yazılı malzemelerin tahliye tarihinde mecurda bulunmadığını, dava konusu taşınmazın yıkılması durumunun müvekkilinden kaynaklanan bir ayıp olmadığını, mücbir sebep teşkil ettiğini, müvekkiline