muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29152, Karar No: 2017/3782, Tarih: 13.03.2017

.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin TCK karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için Şirket yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1362, Karar No: 2014/12734, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1362 E.  ,  2014/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12174, Karar No: 2020/4170, Tarih: 17.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/12174 E.  ,  2020/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülkenin bütünlüğünü bozma, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım,Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 302/1, 53/1, 58/9, 63, CMUK'nın 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım ve kamu malına zarar verme suçlarının temyiz incelemesi neticesinde, Dairemizin 18.05.2017 tarih ve 2017/1005 Esas, 2017/4599 Karar sayılı ilamı ile “kamu malına zarar verme suçu yönünden kararın onanmasına, silahlı terör örgütüne yardım suçu bakımından ise bozulmasına” karar verilmiş olduğu, verilen bozma kararı sonrasında sanık hakkında yeni iddianame tanzim edilerek birleşen dosyaya konu olan “Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma”, “Kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım” ve “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden Yargıtay incelemesinden geçmiş bir karar bulunmadığı nazara alındığında; bozma sonrası birleşen dosyaya konu suçlar yönünden Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen mahkumiyetlere yönelik hükümlerinin, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu;  anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20303, Karar No: 2015/28760, Tarih: 28.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20303 E.  ,  2015/28760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/162485

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/404 (E) ve 2012/173 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak

I- Resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, muhtarlıktan aldığı sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus cüzdanı temin ettiği olayda, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir

isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II - Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Kardeşi H.. G..'in şikayeti üzerine yürütülen soruşturma neticesinde sanığın, muhtarlıktan aldığı sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus cüzdanı temin ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, yürütülmekte olan bir suç soruşturması nedeniyle yakalanmadığı, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği gibi, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği cihetle, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suça konu 07.09.2009 tarihli K.. G.. adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı talep belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına, 15.10.2010 tarihli H.. G.. ve 13.04.2006 tarihli K.. G.. adına düzenlenen sahte olmayan nüfus cüzdanı talep belgelerinin Pendik

Nüfus Müdürlüğüne iadelerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20041, Karar No: 2018/2113, Tarih: 26.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20041 E.  ,  2018/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, 1289 tarih ve 128 sıra numaralı tapudan intikalen gelen 1/5 hisseye ilişkin Aralık 1970 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının, .... oğlu ... adına kayıtlı bulunduğu, tapu malikleri arasında yapılan paylaşma sonucunda taşınmazın ...'a kaldığı, taşınmazların, miras bırakanı... tarafından tapu maliki ...’dan satın alındığını kanıtlama yükümlülüğünün davalı ...’e ait olduğu belirtilerek; doğru sonuca varılabilmesi için davalının bu konudaki delillerinin ayrıntılı olarak sorulup toplanması, mahallinde yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların... tarafından tapu maliki ...’dan satın alınıp alınmadığının sorulması, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, taşınmazların mülkiyetinin tapu maliki ...’a mı ait olduğu yoksa tapu dışı satış yolu ile oğlu...’e mi intikal ettiğinin kesin olarak belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip davalının 29.12.2010 tarihli celse ile 01.08.2011 havale tarihli dilekçesindeki kabule ilişkin beyanları da göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda temyiz konusu 124 ada 164 ve 124 ada 172 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Bozma öncesi dosyaya ibraz edilen 1289 tarih ve 128 sıra numaralı tapudan intikalen gelen 1/5 hisseye ilişkin Aralık 1970 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının, ‘...oğlu ... adına kayıtlı bulunduğu’ görülmüştür. Mahkemece kayıtlar arasında çelişki olduğu anlaşıldığından bozma sonrasında, 1970 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının tüm tedavülleri yeniden istenilerek tapu kayıtlarının ‘...oğlu ...’ adına mı yoksa ‘... oğlu ... adına’ mı olduğu hususu akit defteri üzerinde yapılan inceleme sonucunda tereddütsüz olarak belirlenmiş olup tapu kaydının ‘... oğlu ...’adına olduğu anlaşılmıştır. Davalı ..., katıldığı 29.12.2010 tarihli celsede taşınmazların eşi... tarafından babasından satın alındığını, eşi vefat ettiğinden ve çocukları olmadığından kendisinin miras payı saklı kalmak kaydıyla davacıların miras hakları olduğunu beyan etmiş ve beyanını parmak basmak suretiyle tasdik etmiş ancak havale tarihli kimlik tespiti içermeyen dilekçesi ile kabul beyanının bir kısmından dönerek taşınmazların yarısının mirasçılık belgesine göre hak sahiplerine ait olduğunu ve 29.12.2010 tarihli duruşma tutanağındaki beyanlarını bu şekilde düzelttiğini beyan etmiştir. Davalı ...'ın 29.12.2010 tarihli duruşmadaki beyanı HMK'nın 308 vd. maddeleri uyarınca davayı kabul anlamına gelmekte olup ancak irade sakatlığı hallerinden birinin varlığının ispatı halinde kabul beyanından dönmek mümkündür. Davaya son veren taraf işlemi olan kabulünün hata, hile ya da gabin hallerinden biri sebebiyle geçersiz olduğu da öne sürülmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece davalı ...'ın geçerli olan kabul beyanına itibar edilerek karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1992, Karar No: 2009/11198, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1992 E.  ,  2009/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin ve dava dışı kişilerin, davalı ...'a senetle borçlu olduğunu ve senedin fotokopisi üzerine İsa tarafından senet bedelinin 35.000 YTL'sinin kendisine ödeneceğine dair yazı yazıldığını bu nedenle 45.00 YTL bedelli senet nedeniyle borçlu olmadığı halde, icra takibi yapıldığı gibi, takip dosyasındaki alacağı diğer davalı ...'a temlik edildiğin öne sürürek, bu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı üçüncü kişilerle birlikte davalı ...'a olan borçları nedeniyle, 45.000 YTL'lik bononun düzenlendiğini, ancak bononun kendisinde kalan fotokopisi üzerine ... imzalı olorak, "... bu senet icra kanalı ile tahsil edildiğinde, tahsil edilen bedelin 35.000 YTL'si ...'a geri iade edilecektir. 19.9.2007" şeklinde yazı yazıldığını, senet hakkında icra takibi yapıldığını ve takip alacağının diğer davalıya temlik edildiğini belirterek, senet nedeniyle hiçbir borçu bulunmadığı iddiasıyla, bu menfi tespit davasını açmıştır. Mahkemece, bu yazının davacı ile ... arasında muvazaalı bir işlem olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ek temyiz dilekçesinde, davalıları savcılığa şikayet ettiğini ve bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçundan dava açıldığını, bu davanın derdest olduğunu bildirmiştir. Mahkemece,davalı ... İsticvap edilerek, senet fotokopisindeki yazı altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı ve bu yazıya ne diyeceği sorulmalı, ayrıca yukarıda belirtilen Denizli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/455 esas sayılı dosyası bekletici mesele yapılmalıdır. Eksik incelemeyle, yazalı şekilde davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7762, Karar No: 2021/3984, Tarih: 16.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7762 E.  ,  2021/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 31/3, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 26.09.2014 tarihinde, Barış ve Demokrasi Partisi tarafından Kobani ve Rojava'ya sözde destek kapsamında yaklaşık 70 kişilik grup ile birlikte gösteri, yürüyüş ve basın açıklaması yapıldığı, sanığın katıldığı etkinlik esnasında "Biji Serok Apo-Yaşasın Başkan Apo" şeklinde slogan attığının anlaşıldığı somut olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

A- Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen

cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamı ile ilgisi olmayan gerekçelerle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

B- Herhangi bir adli sicil kaydı bulunmayıp, duruşma tutanağına yansıyan olumsuz durumu da görülmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan TCK'nın 50/3. maddesinde belirlenen zorunlu adli para cezasına çevrilen cezasıyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 231/6 ve 5237 sayılı TCK'nın 51/1 ile 62. maddelerinde yer alan koşullar nazara alınıp, denetime elverişli gerekçe gösterilmek suretiyle anılan maddelerin tatbiki konusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddeler yönünden '' SSÇ'nin duruşmadaki tutum ve davranışları, suç işlemeye meyilli kişilik özellikleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmaması nedeniyle'' ve TCK'nın 62. maddesine ilişkin ise “ SSÇ'nin geçmişi, duruşmadaki tutum ve davranışları, suç işlemeye meyilli kişilik özellikleri nedeniyle ayrıca cezasının indirilmesini gerektirir bir neden bulunmadığından” şeklindeki yeterli olmayan gerekçelerle ve maddedeki ibarelerin tekrarı suretiyle söz konusu kurumların tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

C-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken 10/09/2015 tarihli duruşmanın kapalı olarak başlayıp devamında açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi,

D- Zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle sosyal inceleme raporu için ödenen 80 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.