muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1838, Karar No: 2011/2936, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1838 E.  ,  2011/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin reddine birleştirilen şikayetlerin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçilerden ... Tarım Ürn. Pet. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile şikayet olunan vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi vekili, sıra cetvelinin ilk haciz dosyasından yapılmadığını, alacaklı bulundukları takip dosyasından konulan haczin önceki tarihli olmasına rağmen, konkordato mehli nedeniyle geçerli sayılmadığını, verilen tedbir kararının teminat üzerine haciz konulmasına engel olmayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve sıra cetveli düzenleme yetkisinin alacaklı oldukları dosyada bulunduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen her iki dosya şikayetçileri vekilleri, tedbir bulunmasına rağmen şikayet olunan tarafından konulan haczin geçerli olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve alacaklı oldukları dosyaların birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Şikayet olunan vekili, borçlunun 4.8.2008 günü konkordato mühleti istediğini, İcra Mahkemesi'nce 75.000,-TL teminat ile 16.12.2008 günü takiplerin durması için tedbir kararı verildiğini, nihai kararın 27.2.2009 günü verilmekle tedbirin kalktığını ve bu andan sonra para üzerine haciz konulduğunu, şikayetçilerin haczinin ise tedbirin yürürlükte bulunduğu dönemde konulduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, mühlet içinde başlanan takiplerin ve konulan hacizlerin hukuken değer taşımadığı, Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2008/10489 ve 14. İcra Müdürlüğünün 2009/1866 sayılı dosyalarından konulan hacizlerin ise geçerli olduğu gerekçesiyle asıl şikayetin reddine, birleşen şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi ... Tar. Ür. Pet. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. ile şikayet olunan ... Otomotiv. Hafr. İnş. Tar. Ür. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçilerden ... Tarım Ürn. Pet. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile şikayet olunan vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçilerden ... Tarım Ürn. Pet. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile şikayet olunan vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden şikayet olunandan alınmasına, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8331, Karar No: 2012/2014, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8331 E.  ,  2012/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/16. H.D. 505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/16. H.D. 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Kasımpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünce mükellefiyetinin devam ettiği bildirilmiş olmakla birlikte, mükellefiyetine ilişkin beyanname örnekleri de istenerek, sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22494, Karar No: 2016/9846, Tarih: 13.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22494 E.  ,  2016/9846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacı murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ve davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı avukatının tüm, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda; davacı murisinin hayatta iken tutulduğu meslek hastalığı nedeniyle %29,86 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış olup, davacı murisi 06.09.2007 tarihinde vefat etmiştir. Murisinin ölümünden sonra bekar olan ve hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı almaya başladığı anlaşılan davacının, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrasına göre, meslek hastalığı nedeniyle ile sürekli iş göremezlik derecesinin %50'nin altında olan sigortalıların meslek hastalığına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkanının getirilmesi nedeniyle, kendisine ölüm aylığının yanında güncelleme yapılmak suretiyle ölüm geliri de bağlanması gerektiğinin tespiti ile, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasa'nın 19. maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17. maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17. maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir,

Davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55'inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın, gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrası, bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Eldeki davada, mahkemece davacıya ölüm geliri bağlanması gerektiğine dair yaklaşım isabetli ise de; davacının ölüm aylığı alması halinde 5510 sayılı Yasa'nın 54'üncü maddesinin uygulanması gerektiği hususunun gözetilmemesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile davacılara 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 ve 97. maddelerine göre, aynı Yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek ve güncelleme işlemi yapılmaksızın, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.04.2010 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanmasına, bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasanın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek

olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline,

2-Davanın karara bağlanması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 15/1’inci maddesi gereğince alınması gereken 27,70 TL harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1.ğ ve 326/1 hükümleri gereğince, karar tarihi itibariyle yürüklükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi davanın niteliğine göre alınması gereken 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 40,00 TL tebligat ve müzekkere yargılama giderinin davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1 ve 326/2 hükümleri uyarınca taktiren 25,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla kısmın kendi üzerinde bırakılmasına,

5-Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1.ğ ve 326/1 hükümleri gereğince, karar tarihi itibariyle yürüklükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi davanın niteliğine göre alınması gereken 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1067, Karar No: 2014/3371, Tarih: 13.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1067 E.  ,  2014/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2008/259-2013/1

Davacılar vekili tarafından, davalılar F.. T.. vd. aleyhine 16.07.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. A.. ve S.. A.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, ortaklığın öncelikle taksim suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar S.. A.. ve S.. A.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; ortaklığın giderilmesi davalarında usulünce taraf teşkilinin sağlanması ve kararın infazının sağlanabilmesi için ölü olan tapu maliklerinin mirasçılık belgelerinin temin edilmesi zorunlu olduğu halde dosya içerisinde bu mirasçılık belgelerine rastlanmamıştır. Ayrıca bu davalarda satış bedeli üzerinden alınması gereken harç 2013 yılı için binde 11,38, 2012 yılı için ise binde 9,9 olarak belirlendiği halde harca hükmedilmediği gibi sanki bu oran vekalet ücretlerine ilişkinmiş gibi davacılar yararına binde 9,9 oranına tekabül eden 31.057,19 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Oysa ki ortaklığın giderilmesi davalarında kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilir.

Öte yandan paydaşlardan olan O.. oğlu S.. K..'in mirasçılık belgesi incelendiğinde soyadının M.. olarak geçtiği anlaşılmaktadır. Aynı şekilde tapu kaydında M.. kızı H.. olarak geçen kişinin M.. kızı H.. A.., H.. oğlu M.. olarak geçen kişinin de H.. oğlu M.. D.. olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve tapu kaydında gerekli düzeltmeler yapılmadan karar verilmiştir. Bu durumda ..ada .. sayılı parselin paydaşlarının kimlik bilgilerinde bir hata veya eksiklik var ise bu husus düzeltilmeden satış kararı verilmesi de doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; muhdesat bedellerinin ölü kişilere ödenmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; muhdesat bedellerinin ölü kişilere ödenmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27483, Karar No: 2013/23996, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27483 E.  ,  2013/23996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4; 98/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın trafik kazası sonucu yaralanan mağdurun bir an önce tedavi edilmesini sağlama konusunda yardım yükümlülüğü mevcut ise de, dosya kapsamına göre; sanığın mağdura çarpıp, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına neden olduktan sonra, olay yerine mağdurun annesi katılan ile tanığın geldiği, mağdurun annesi katılanın, mağduru hastaneye götürmesini istemesine rağmen sanığın kaza yerini terk ettiği, bunun üzerine mağdurun annesi katılanın mağdurun hastaneye sevkini sağladığı, sanığın gerçekleşen eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 82. maddesinde, “Trafik Kazalarında Yükümlülük” başlığı altında düzenlenen idari para cezasını gerektirir kabahat olarak kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan ve unsurları itibariyle oluşmayan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1736, Karar No: 2012/2487, Tarih: 23.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1736 E.  ,  2012/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içine gelen tapu kaydının doğru olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması ve tapu kaydındaki malikin yanlış yazılan nüfus bilgilerinin nüfus kaydına uygun hale getirilmesi gerekir.

Davacı, 1062 parsel sayılı taşınmaz kaydında "... oğlu ... "olarak geçen kaydının " ... oğlu ... "olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece dosyaya getirtilen tapu kayıt suretinde davacının baba adının nüfusa uygun olarak geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davalının temyiz dilekçesinin ekinde bulunan tapu kayıt suretinde davacının baba adı "... ", olarak görünmektedir. Kayıtlar arasındaki bu çelişkinin giderilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine 23.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/584, Karar No: 2016/3851, Tarih: 08.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/584 E.  ,  2016/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davaya konu .../02/2015 tarih ...674.337 sayı 2012/10456, ...674.554 sayı 2010/14905, ...674.047 sayı 2010/14906, ...674.531 sayı 2010/14903, ...675.178 sayı ... takip numaralı ödeme emirlerinin ön ve arka yüzlerini gösterir aslı veya aslı gibi suretlerinin ilgili Kurum şubesinden getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/12094, Karar No: 2021/4581, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/12094 E.  ,  2021/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın 06.04.2018 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi taşıdığı, bu suretle gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan müdafii yardımından faydalandırılmadan yargılanıp anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği görüldüğünden ceza muhakemesi hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak ve sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca müdafii atanmasının zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda zikredilen yasa maddesinde şart koşulan beş yıllık ceza süresinin, suçun basit hali için öngörülen temel cezaya göre mi yoksa uygulanması zorunlu nitelikli haller ile cezayı ağırlaştırıcı nedenlerin de dikkate alınması suretiyle belirlenecek cezaya göre mi tespit edileceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Adil yargılamanın zımni gerekleri "hakkaniyete uygun yargılama" kavramından hareket ederek saptanmıştır. Bu gereklerden en önemlisi Anayasa'nın 36. maddesinde de açıkça ifade edilmiş olan "savunma hakkı"dır. Ceza yargılamasındaki savunma haklarının güvence altına alınması demokratik toplumun temel bir ilkesidir. Bu sebeple hakkaniyete uygun bir yargılamanın gerçekleştirilmesi için, yargılamanın yürütülmesi sırasında alınan önlemlerin, savunma hakkının yeterince ve tam olarak kullanılması ile uyumlu olması ve bu hakların teorik ve soyut değil, etkili ve pratik olacak şekilde yorumlanması gerekmektedir (Anayasa Mahkemesi B. No: 2013/4784, 7/3/2014, § 32).

Müdafii; şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı ifade eder (CMK m. 2/1-c).

Müdafilik ihtiyari veya zorunlu olabilir. 1412 sayılı sayılı CMUK, kişisel savunmada kural olarak isteğe bağlı/ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş, sınırlı hallerde ise kişilerin kendilerini yeterince savunamayacakları ve kamusal bir kurum olan savunmanın zaafa uğrayacağı kabulünden hareketle zorunlu müdafilik sistemini getirmiştir. 5271 sayılı CMK ise zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde genişletmiştir. (C.G.K. 17/12/2009 t. 2008/1-172 E. 2009/26 K.).