muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2275, Karar No: 2025/1957, Tarih: 08.04.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; açılan davanın avukatın vekalet ilişkisinden kaynaklanan vekalet ücretine ilişkin olduğunu, davanın esasına girilerek karar verilmesi gerektiğini, Yazı İşleri Müdürlüğü tarafından UYAP'ta hatalı olarak "banka garanti sözleşmesinden kaynaklanan alacak" davası olarak kaydedildiğini ve Mahkeme tarafından da dosyaya hiç bakılmadan uyap'taki yanlış kayıt dikkate alınarak davanın tensiple reddedildiğini, Mahkeme tarafından fahiş hata kabul edilerek ve tavzih talebi üzerine tashih şerhi yazıldığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı eldeki davada, davalının vekili olarak yer aldığı tapu iptali ve tescili davasından kaynaklı vekalet ücretinin tahsili istemiş, belirsiz alacak olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL talep etmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinde yer alan; “...Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde; değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir...” hükmü gereğince, avukatlık ücretinin müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar olarak belirlenmesi durumunda, alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olmaması nedeniyle kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda; davacı vekili fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsili istemiyle talepte bulunmuş olup, vekalet ücreti alacağının tümünün değil, şimdilik bir kısmının dava edildiği, başka bir deyişle davanın kısmi dava olarak açıldığı bu şekilde avukatlık ücretinin Mahkemece yapılacak yargılama sonucunda tespit edileceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4931, Karar No: 2013/6913, Tarih: 08.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4931 E.  ,  2013/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 15.10.2012 gün ve 2012/4407 Esas, 2012/6032 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile borçlu arasında düzenlenen rehin sözleşmesi ve girişilen takibin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, davacının alacağının 1. sıraya kaydının yapılmasına, davalıya düşen payın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rehin sözleşmesinin resmi bir belge olması nedeniyle muvazaalı olamayacağını, rehnin davacının haczinden önce tesis edildiğini, satış bedelinin rehinli alacağı karşılamaya yetmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair karar, davacı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12852, Karar No: 2012/7413, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12852 E.  ,  2012/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirdiği iş kazası sonucu iş göremezlik oranının tespitiyle , iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 23.10.2000 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davacının %14.3 oranında sürekli iş göremezlik oranının olduğunun tespitine ayrıca maddi manevi tazminat davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden;davaya konu zararlandırıcı olayın SGK Başkanlığı tarafından iş kazası olarak kabul edildiği,Sosyal Güvenlik Kurumu Maluliyet Daire Başkanlığının ve S.S Yüksek Sağlık Kurulunun davacıda yaralanma nedeniyle bir maluliyet oluşmadığını belirttiği, ATK 3 İhtisas Kurulunun davacının %19,2 oranında maluliyetinin olduğunu belirlerken ... Genel kurulunun neticeten sigortalıdaki maluliyet oranını %14.3. olarak belirttiği, kurumun belirlenen bu maluliyet oranına göre davacıya bir tahsisinin olmadığı,sigortalının maddi zararının tespitinde kurum tarafından iş kazası nedeniyle kendisine yapılan ödemeler sorulmadan hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Dosyadaki öncelikli sorun kurumca karşılanmayan maddi zararların tazminine dair davalar (maddi tazminat) ile sürekli iş göremezlik oranının tespitine dair davaların birlikte görülüp görülemeyeceği hususundadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

Bu yasal düzenleme gereğince çıkartılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya gelir bağlanacağı düzenlenmiştir.

Ayrıca iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunun davacıya mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak gelir bağlanması söz konusu olmadığından, bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülemeyeceği hususu da açıktır.

Somut olayda, maddi ve manevi zararların tazminine ilişkin davanın sürekli iş gücü kaybı oranının tespitine ilişkin dava ile yargılama aşamasında birleştirildiği,davacının tespit olunan %14.3 oranındaki maluliyetine göre kurumun tahsis işlemleri neticelenmeden hatalı olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş;yukarıda açıklanan nedenlerle maddi tazminat davası bakımından davacının sürekli iş göremezlik oranının net bir şekilde ortaya konulması gerekmekle açılan bu tespit davasını tazminat davasından tefrik edip yargısal olarak kesinleşmesini beklemek, akabinde davacının kuruma tahsis için başvurusunu sağlamak, kurumun bir tahsisi olur ise hükme en yakın tarihte olacak şekilde bağlanan aylığın tüm peşin sermaye değerini kurumdan sormak, güncel verilere göre davacının maddi zararını yeniden hesaplatmak ve tahsisleri bu hesaptan düşmekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde .... Adına Ercan Işık'a iadesine, 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/100, Karar No: 2012/2726, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/100 E.  ,  2012/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Y.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ile davalılardan işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29/02/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15037, Karar No: 2010/22458, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15037 E.  ,  2010/22458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12456, Karar No: 2012/15350, Tarih: 17.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12456 E.  ,  2012/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davaya konu edilen Ortadoğu Gazetesinin 27/4/2010 tarihli sayısında; “Sağlıklı Vurgun” başlığı altında yapılan haberin gerçek dışı ve hakaret içerikli olduğunu belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı,haberin kaynağının dava dışı MHP Milletvekili ... ...'un açıklamalarından ibaret olduğunu, ... ...'un TBMM'ye verdiği soru önergesi ve bu konu üzerine yapılan soruşturmanın habere konu edildiğini belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile davaya konu Ortadoğu Gazetesinin 27/4/2010 tarihli sayısında “Sağlıklı Vurgun” başlığı altında yapılan haber bir bütün olarak incelendiğinde; yayın içeriğinin dava dışı Milliyetçi Hareket Partisi ... milletvekili ve eski Sağlık Bakanı ... ... tarafından kamuoyuna yapılan açıklamalardan ibaret olduğu anlaşılmaktadır. Dava dışı ... ..., Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığında görev yapan iki başmüfettişin kendisine verdiği bilgiler doğrultusunda açıklama yapmış ve konuyu ilgili birimlere şikayet yoluyla intikal ettirmiştir. Soruşturma kapsamında Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı bünyesinde görev yapan başmüfettişlerin bilgisine de başvurulmuştur. Eski Sağlık Bakanı, yayın tarihinde de milletvekili olan ve siyasetçi kimliği ile ön plana çıkan dava dışı ... ..., konunun içinden gelen biri olarak milletvekili sorumluluğu içinde siyasetçi kimliğinin verdiği refleksle Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığındaki bir kısım uygulamalardan bahsederek hükumet politikalarını eleştirmiştir.

Basının görevi, okuyucuyu bilgilendirmek olup bu görevi yaparken okuyucunun ilgisini çekecek güncel konuları dikkat çekici biçimde haber yapabilir. Diğer yandan basının, yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine göre yani görünür gerçekliğe göre haber yapması yeterli olup somut gerçekliği araştırma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Davaya konu yayının, dava dışı Milliyetçi Hareket Partisi ... milletvekili ve eski Sağlık Bakanı ... ... tarafından kamuoyuna yapılan açıklamalardan ibaret olduğu açıklamaların aynen yayına konu edilmiş olduğu gözetildiğinde yayının hukuka aykırılığından ve dolayısıyla davacının kişilik haklarını zedelendiğinden söz edilemez. Şu halde manevi tazminat koşulları oluşmadığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23077, Karar No: 2019/13949, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23077 E.  ,  2019/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 20/08/2008-31/10/2013 tarihleri arasında tahakkuk servisinde kaçak kontrol, sayaç okuma, trafo bakımı ve şoförlük gibi işlerde çalıştığını, vardiyalı sistem olmasına rağmen yaz aylarında 08:00-17.30 saatleri arası, diğer aylarda 08:00-22:00 saatleri arası çalıştığını, aylık 300 TL yemek ve 200 TL yol yardımı yapılacağı söylenmesine rağmen bu yardımların yapılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta ve genel tatil ücreti ile yemek ve yol yardımı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda Mahkemece emsal dosyalara atıf yapılmak sureti ile yol ve yemek ücretine yönelik hesap yapılan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının yol ve yemek ücretleri hüküm altına alınmıştır.

Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Bu sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den temin edilerek, yemek ve yol yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği belirlenmeli emsal olduğu değerlendirilen dava dosyası içeriğindeki bilgi ve belgeler de incelenerek, aylık 200,00 TL yol ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu tespit edilmelidir.

Ayrıca, başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan 31.12.2012 tarihli ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü’nün cevabi yazısında, yol ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı içeriği üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapıldığı hususunun kararlaştırıldığı, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri değerlendirilmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla çalışma ücret alacaklarının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarının ortalamasına göre hesaplama yapıldığı belirtilerek, çalışma süresinin haftanın 3 günü 08:00-17:00 saatleri arası, 3 günü ise 08:00-20:00 saatleri arası olmak üzere haftalık 12 saat fazla çalışma yapıldığı tespitiyle hesaplamalar yapılmış ise de, davacı dava dilekçesinde; yazın 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığını ileri sürdüğünden, yaz aylarında 08:00-17:30 saatleri arasında 9,5 saat, 1 saat ara dinlenmesi ile günlük 8,5 saat, haftalık 51 saat çalışılarak, 6 saat fazla çalışma yapıldığı anlaşılmakla, raporda yaz ve kış ayrımı yapılmaksızın her zaman haftalık 12 saat fazla çalışıldığı kabulüyle yapılan hesaplama davacının talebinin üzerinde olup hatalı bulunduğundan, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.