muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1030, Karar No: 2025/1947, Tarih: 12.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1030 E.  ,  2025/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1486 E., 2024/1299 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/370 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Van 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1 Esas sayılı dosyasında tanzim olunan 17/10/2008 tarihli sıra cetveline karşı birinci sırada yer alacak kayıtların iptali/terkini talebi ile Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/815 Esas sayılı dosyasından açılan davada 24.02.2015 tarih, 2008/815 Esas, 2015/129 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bir davalının 7.442,10TL alacağına ilişkin sırası dışındaki tüm şikayetçi olunan alacaklarının iptaline karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, bunun üzerine müdürlükçe 01.11.2021 tarihli sıra cetvelinin tanzim edildiğini, hatalı ve hukuka aykırı olan bu sıra cetvelinin iptali için Van İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/635 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını ve 2021/633 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesi sonrasında 25/11/2022 tarih, 2021/633 Esas, 2022/625 Karar sayılı karar ile asıl ve birleşen davanın kabulüne dair karar verildiğini, verilen kararın kesinleştiğini, kararın iflas dosyasına gönderilmesi sonrasında ise 21.03.2023 tarihli tensip ile Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/815 Esas, 2015/129 sayılı kararın hüküm kısmının değerlendirilmesi sonucunda müvekkilin davası yönünden sadece alacak kaydının iptaline, diğer alacaklılar yönünden ise iptal hükmüne ek olarak iptal edilen alacakların alacak tutarı kadar davacıya verilmesine dair karar verildiği gerekçesiyle bu alacaklıların sıra cetvelinde 1. sırada olması gerektiğinin değerlendirildiği belirtilmiş ve buna bağlı olarak düzenlenen 21/03/2023 tarihli muvakkat dağıtım cetvelinde sadece bu alacaklılar ile ... 'nın alacağına yer verildiğini, müvekkilinin ve başkaca alacaklıların sıra cetvelinde gösterilmesine yer olmadığına dair karar verildiğini, müdürlüğün kararının ve 21/03/2023 tarihli muvakkat dağıtım cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, sıra cetveline itiraz davası neticesinde şikayetin kabulü halinde terkin edilen alacak kaleminin şikayetçiye verilmesi hukuki sonucunun kendiliğinden doğacağını, bunun için ayrıca talepte bulunulmasına ve açıkça hüküm kurulmasına lüzum olmadığını belirterek şikayetin kabulü ile 21/03/2023 tarihli muvakkat dağıtım pay cetvelinin ve icra dairesinin 21/03/2023 ve 22/03/2023 tarihli tensip kararlarının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/815 Esas, 2015/129 Karar sayılı dosyasında verilen karar ile müvekkil yönünden kısmen kabul kararı verildiğini, verilen kararın Yargıtayca onanıp kesinleştiğini, müvekkilinin birinci sıra imtiyazlı alacak olarak kaydedilen 7.442,10TL alacak kaydının iptali yönünden reddine, birinci sıra imtiyazlı alacak olarak kaydedilen 43.662,29TL alacak kaydının iptaline karar verildiğini, 01/11/2021 tarihli sıra cetvelinin müvekkili açısından doğru tanzim edildiğini, şikayetçinin müvekkili yönünden şikayet talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükmün infaz edilecek kısmı kısa karar olup infaz makamlarının bu kararları aynen infaz ile yükümlü olduğu, infaz makamı olan icra müdürlüğünün bu kararı yorumlama yetkisinin bulunmadığı, dayanak Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/02/2015 tarih ve 2008/815 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararında bir kısım şikayetçiler yönünden verilen iptal kararı ile birlikte iptal edilen alacakların davacı adına kaydına dair de karar verildiği, buna rağmen şikayetçinin davası yönünden bu yönde bir karar verilmediği ve sadece iptal hükmü ile yetinildiği, buna göre icra müdürlüğünün düzenlemiş olduğu 21/03/2023 tarihli muvakkat dağıtım pay cetvelinde ve bu cetvele dayanak aldığı 21/03/2023 tarihli tensip ile davacının itirazları sonrasında almış olduğu 22/03/2023 tarihli kararda hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; müdürlüğün dava konusu 21.03.2023 tarihli tensip kararında İlk hükümleri ile kendisine hiçbir biçimde takdir yetkisi verilmemiş olmasına rağmen hukuka aykırı bir şekilde varolduğu değerlendirilen takdir yetkisi yine hukuka aykırı biçimde kullanıldığını, görev ve yetki aşımı yapılarak Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/815 Esas ve Van İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/633 Esas sayılı dosyasında verilmiş kararların yorumlanması yoluna gidildiğini, yapılan yorumun haksız ve hatalı olduğunu, mahkemece ve icra müdürlüğünde yapılan yorumun esas itibariyle hukuki temeli bulunmayan ve İİK'nın madde 233/5 hükmüne açıkça aykırı bir yorum olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şikayet, muvakkat dağıtım pay cetvelinin ve icra dairesinin tensip kararlarının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şikayet, muvakkat dağıtım pay cetvelinin ve icra dairesinin tensip kararlarının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçiden alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2201, Karar No: 2017/7671, Tarih: 28.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2201 E.  ,  2017/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/04/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 4/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Barosuna kayıtlı avukatlık yaptığını ve 2002-2011 yılları arasında iki dönem ...Partisi ... milletvekili görevinde bulunduğunu, davalı tarafından kaleme alınan ... .... Gazetesi’nin 18 Şubat 2013 tarihli nüshasında yayınlanan “Vay ...!” başlıklı yazı, 25 Mart 2013 tarihli nüshasında yayınlanan “Vay Vay Vay” başlıklı yazı ve 8 Nisan 2013 tarihli “Sansür 105 Yıl Sonra ...’de Hortladı” başlıklı yazılar ile davacının kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalı hakkında basın yolu ile hakaret ve şantaj suçlarından ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/125 esas dosyası ile ceza davası açıldığı, yargılama sonucunda davalının beraatine karar verildiği, kararın temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesinde bulunduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK’nın 74. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesince verilen kararın kesinleşmesi beklenmeli, varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2276, Karar No: 2006/3135, Tarih: 28.03.2006

6. Hukuk Dairesi 2006/2276 E., 2006/3135 K.

**6. Hukuk Dairesi 2006/2276 E., 2006/3135 K.**

**- KİRACININ TEMERRÜDÜ

- TEVDİ MAHALLİ TAYİNİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 269 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye-alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takibe konu kira bedellerinin davalı tarafından süresinde konutta ödemeli olarak gönderilmesine ve davacı alacaklı tarafından kabul edilmediğinin anlaşılmasına göre temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden davacının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.10.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 5. maddesinde kira artış şartı "sözleşme sonunda taraflarca feshedilmediği takdirde bir yıl sonraki kiracı bir yıl önceki yıl kirasının % 65 ilavesi suretiyle ödeneceği" şeklinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin düzenleniş biçiminden artış oranının sadece takip eden ilk yıl için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Davacı sözleşmeye dayanarak davalı hakkında İskenderun Birinci İcra Müdürlüğünün 2004/2124 sayılı takip dosyası ile yaptığı 13.10.2004 tarihli icra takibinde 2004 yılı yıllık kirası olarak 2.238 YTL'nin tahliye istekli olarak tahsilini istemiş, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu 21.10.2004 tarihli itiraz dilekçesi ile 2004-2005 kira dönemi kira bedelinin 1700 YTL olduğunu kabul etmiş, bu miktann konutta ödemeli olarak gönderildiğini ileri sürerek kalan 538 YTL'lik kısma itirazda bulunmuştur. İtiraz üzerine takip durduğundan davacı, llK.nun 269/1. maddesi uyarınca Ödeme emrini ihtar yerine kullanmak suretiyle bu davayı açmış bulunmaktadır. Davanın bu şekilde açılmasında bir usulsüzlük yoktur. Davalı borçlunun takip üzerine 13.10.2004 ve 02.11.2004 tarihlerinde kira paralarını konutta Ödemeli olarak gönderdiği ancak, davacı tarafından alınmadığı PTT idaresinin karşılık yazısından anlaşılmıştır. Ne var ki alacaklının alacak talebini ilama bağlatmasında hukuki yararı vardır. Bu durumda mahkemece, davalının kabul ettiği kira parası da göz önünde bulundurularak alacağın tahsiline karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün alacağa hasren bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle hükmün tahliyeye ilişkin bölümünün (ONANMASINA), 2 nolu bentte yazılı nedenle hükmün alacağa ilişkin kısmının (BOZULMASINA), 28.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33760, Karar No: 2013/19644, Tarih: 10.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33760 E.  ,  2013/19644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nun sahibi olduğu LPG istasyonunda pompacı olarak çalışan sanık ...'ın, ...’in aracına LPG doldurduğu sırada aracın birden alev alarak yanmaya başlaması sonucu araçta bulunan katılan ...'ın yaşamsal tehlike geçirip, yüzde sabit iz oluşturacak şekilde, katılan ... ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzde sabit iz oluşturacak şekilde, katılan ...'ın da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıklarının anlaşılmasına göre; sanıkların tali kusurlu oldukları tespit ve kabul edilmiş ise de, temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütlerden suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir ceza verildiği, sanıklar hakkında 1 yıl hapis cezası tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sanıkların kusurlu olmadıklarına, haklarında CMK’nun 231. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin de sanıklar hakkında az ceza verildiğine ve cezalarının ertelenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7219, Karar No: 2023/1571, Tarih: 15.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7219 E.  ,  2023/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2013/88541, 2013/88550 sayılı ve "Vigor", "VİGOR EQUIPMENT" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin, müvekkilinin markası ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Vigo” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/65679 kod numarasını alan başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu; ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin 01.01.1905 tarihinde kurulduğunu, şirketin faaliyetlerinin 1868 senesine dayandığını, Türkiye'de Kayseri, Ankara, İstanbul ve Bursa’da yetkili satıcılarının bulunduğunu, modern CAD-kompüterleri sayesinde tesislerinde üretimin yanı sıra otomotiv sektöründe kullanılan el aletlerini dizayn etmekte ve geliştirmekte olduğunu, Kurum nezdinde müvekkili şirkete ait itiraza mesnet markaların 08 ve sair sınıflardaki kötü niyetli önceki tarihli bir başvuru nedeniyle 08 inci sınıfta reddedildiğini, bunun üzerine davalar açıldığını, davaların kabul edildiğini, yargılamanın devam ettiğini, müvekkili şirketin 07, 09 ve 20 nci sınıflardaki mevcut tescillerinin tamamen otomotiv sektörü ile ilgili olduğunu, davalı markanın mal listesinde çıkarılması talep edilen "Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler" ile karşılaştırıldığında aynı/benzer mal kategorisinde olduğunu, 08. sınıfın taşıt onarımında kullanılan elektrikli olmayan motorlu aletleri, 09. sınıfın da bunların mekanik ve elektrikli olanlarını ihtiva ettiğini, dava konusu markanın mal listesindeki "güzellik amaçlı ve kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil aletler: tıraş, epilasyon, manikür, pedikür aletleri, saç düzeltme ve kıvırma amaçlı el aletleri" hariç olmak üzere diğer tüm emtianın müvekkili Şirket markalarının tescilli olduğu 07, 09 ve 20 nci sınıflardaki emtia ile aynı veya benzer olduğunu, dosya kapsamında sunulan mahkeme kararlarının müvekkili şirketin "VİGOR” markası ile ilgili öncelikli hak sahibi olduğunu belirttiğini, müvekkili şirketin "VİGOR" markası ile ilgili öncelikli hak sahibi olduğunu, markalarının sektörde tanınmış olduğunu ileri sürerek YİDK'nın kararının iptalini ve 2017/65679 sayılı "VİGO" ibareli markasının "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Elektrikli- elektriksiz, buharlı ütüler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları." malları açısından hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın delil olarak sunduğu belgelerin davanın konusu ile alakalı olmadığını, üçüncü şahıslar ile ilgili tercüme edilmiş faturaların sunulduğunu, davacı markalarını içerir belgelerin bulunmadığını, flaş bellekte sunulmuş kataloğun 2018 yılına ait olduğunu, söz konusu belgelerin markanın tanınmışlığını göstermediğini, müvekkilinin markası ile davacının markaları arasında benzerlik bulunmadığını ve markaların farklı sınıf ve ürünlerden oluştuğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, YİDK kararının iptali davası için hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının 8 inci sınıfta tescili bulunmadığını, tescilli olduğu diğer sınıfların başvuru markası kapsamı ile benzer olmadığını, Kurum kararının karar tarihindeki şartlara göre verileceğini, önceye dayalı kullanım ve tanınmışlık iddialarına ilişkin yeterli delil sunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2018-M- 7490 sayılı kararının 8. sınıf “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları.” emtiaları yönünden iptaline, davalı adına kayıtlı 2017/ 65679 nolu markasının tescil kapsamında 8. sınıfta yer alan “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları.” emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1625 E., 2019/3254 K. sayılı kararı ile de kesinleşen kararın işbu davada hükümsüzlüğü talep edilen mal listeleri bakımından da kesin delil niteliği taşıdığını, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 21.12.2017 tarih ve 2017/1142 E., 2017/1190 K. sayılı ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1625 E., 2019/3254 K. sayılı kararlarını sunduklarını, kesinleşmiş kararlar çerçevesinde 11.06.2019 tarihli Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin kararının kaldırılarak talep gibi davanın kabulüne karar vermesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.