muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/186, Karar No: 2023/1770, Tarih: 28.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/186 E.  ,  2023/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2022 gün ve 2022/283 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı

Kanun) 102 nci maddesinin ikici fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1061 Esas, 2022/1238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdura yönelik olarak atılı suçları işlediğine dair dosya kapsamında katılanın aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu olayın;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdura yönelik olarak atılı suçları işlediğine dair dosya kapsamında katılanın aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu olayın;

"Sanıkla katılanın arkadaş oldukları, 22.10.2021 günü katılanın tek başına alkol aldığı sırada sanığın ve ... isimli arkadaşının yanına geldikleri, birlikte bir süre alkol aldıktan sonra hava kararınca sanığın telefonla konuşmuş gibi yaparak katılana hitaben "Bir arkadaş bize güzellik yapacak, şarap alacak, gidip alıp gelelim" dediği ve katılanla birlikte yürümeye başladıkları, metruk binaya geldiklerinde sanığın cebinden çıkardığı bıçağı katılana doğrultarak "sünnet oldun mu, aç bakacağım" dediği, katılanın kabul etmemesi üzerine sanığın "seni öldürürüm" diye tehdit ettiği, katılanın pantolonunu indirdiği, sanığın katılanın cinsel organını bir süre yaladıktan sonra, "şimdi sıra sende" diyerek kendi cinsel organını çıkarıp zorla katılanın ağzına soktuğu, ardından katılanı yüz üstü yatırarak poposuna cinsel organını sürterek boşaldığı, olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

Katılan beyanları ayrıntılarda dahi birbiriyle tutarlı, zaman ve mekan kavramları içerek şekilde somut, yaşanan ve yaşanmayan şeyleri tereddütsüz biçimde ortaya koyacak nitelikte samimidir. Sanığın arkadaşı olması, olay anında her ikisinin alkollü olması, yaşadığı şeyi kendi namına utanç verici olarak algılayıp unutmak istemesi nedenleriyle kimseye anlatmaması ve şikayetçi olmaması beyanlarının itibar edilebilirliğine gölge düşürmemiştir. Zira, olaydan altı gün sonra sanığın yaptıklarını kamera kaydına aldığını, internette yaymayı planladığını söyleyip kendisinden para istemesinin hemen akabinde katılan olayı babasına anlatmış ve birlikte karakola giderek şikayetçi olmuşlardır. Bu halde, katılanın beyanlarına itibar edilmiş ve hükme esas alınmıştır.

Tanık ... \*\*\* beyanlarında; katılan ... \*\*\*'in oğlu olduğunu, oğlunun kendisinin yanında çalıştığını, hal ve hareketlerinde tuhaflık fark edip oğluna sorduğunda bir şey anlatmadığını, iki gün sonra yanına gelerek sanığın bıçak çekip metruk binada cinsel organını yalatıp poposuna sürtünerek boşaldığını ve daha sonra 100 TL para isteyip aksi halde kameraya çektiği yaptığı şeyi internette yaymakla tehdit ettiğini anlattığını, bunun üzerine oğluyla birlikte karakola giderek şikayetçi olduklarını ifade etmiştir. Tanık beyanları, katılanın anlatımlarıyla detaylarda dahi uyumlu ve birbiri içerisinde tutarlı olduğundan itibar etmek gerekmiştir.

Sanık savunmalarında; olay günü katılanla birlikte metruk binada olduklarını, alkolün de etkisiyle katılana tokat attığını, esasen bunu kamera kaydına almadığını ancak katılana öyle söyleyerek borç para istediğini, zaman zaman katılana aralarındaki samimiyetten ötürü "bebeğim" veya "paşam" şeklinde hitap ettiğini, meyve soymak için sürekli bıçak taşıdığını, cinsel bir eylem gerçekleştirmediğini, tokat atması nedeniyle katılanın iftira attığını beyan ederek suçlamaları reddetmiştir. Sanık olayı tümüyle yalanlamaktan kaçınmış, olay günü ve saatinde katılanla olay yerinde olduğunu, alkollü olduklarını, kendisinin katılana bir tokat attığını söylemiştir. Sanık altı gün sonrasında katılana gönderdiği mesajı kabul etmiştir. Sanık ve katılanın yaşı, sosyal ve kültürel durumları göz önünde bulundurularak; sanığın arkadaşı olan katılana tokat atıp "bebeğim yaptığımız şeyi kameraya çektim" demesi ve katılanın da bir tokat karşılığında kendi şeref ve iffetini ortaya atar şekilde sanığa iftira atması kendilerinden beklenebilecek bir davranış değildir. Bu nedenle, suçtan kurtulmaya yönelik, hayatın olağan akışına aykırı olan sanık savunmasına itibar edilmemiştir.

Sanığın rızaen teslim ettiği cep telefonu üzerinde inceleme yapılarak hazırlanan 29.10.2021 tarihli telefon inceleme tutanağına göre; sanıkla katılan arasında instagram adlı uygulama üzerinden 28.10.2021 günü yazışmalar tespit edilmiştir. Bu yazışmalarda sanığın katılandan borç para istediği, katılanın para olmadığını söylediği, bunun üzerine sanığın "tmm bebeğim, seni özledim" şeklinde mesaj attığı, katılanın anlamadığını ve anlamak da istemediğini söylemesi üzerine de "tmm anlama ... seninle yaptığımız şeyi kamaraya çektim paşam, internette paylaştığımda görürsün" dediği görülmüştür. Bu mesajlaşma gününe kadar katılan yaşadıklarını kimseye anlatmayıp unutmak istese de sanığın kameraya çektiğine ve internetten yayacağına dair inancından sonra olanları babası ... \*\*\*e anlatarak sanık hakkında şikayetçi olmaya karar vermiştir. Anılan mesajlar duruşmada okunarak sanığa sorulduğunda yazışmaların kendisi tarafından yapıldığını ikrar etmiştir. Mesaj içerikleri katılanın beyanında geçen olayların yaşandığını açıkça gösterecek nitelikte olduğundan delil olarak hükme esas alınmıştır.

29.10.2021 tarihli olay yakalama araştırma ön görüşme ve rızaen teslim alma tutanağına göre; katılanın 29.10.2021 günü saat 17:30 sıralarında kendiliğinden Yerköy İlçe Emniyet Müdürlüğüne gelerek sanıktan şikayetçi olduğu, sanığın ... ... Mahallesi ... Caddesi üzerinde görülerek yakalandığı, kaba üst yoklamasında üzerinde bulunan kahverengi saplı, uç kısmı 7 cm, sap kısmı 8 cm, toplam uzunluğu 15 cm olan bıçağın sanığın rızasıyla teslim alındığı görülmüştür.

15.11.2021 tarihli teşhis tutanağına göre, sanıktan ele geçen bıçağın benzer nitelikteki dört adet bıçak arasına konularak katılandan olay günü sanıkta gördüğü bıçağı teşhis etmesinin istenildiği ve katılanın tereddütsüz biçimde teşhis ettiği görülmüştür.

15.11.2021 tarihli teşhis tutanağına göre, sanıktan ele geçen bıçağın benzer nitelikteki dört adet bıçak arasına konularak katılandan olay günü sanıkta gördüğü bıçağı teşhis etmesinin istenildiği ve katılanın tereddütsüz biçimde teşhis ettiği görülmüştür.

Yapılan yargılama, zikredilen bahse konu ve mahkemece ayrı ayrı değerlendirilen deliller ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın TCK nın 102/2. maddesıne göre temel cezası, suçun işlenmesindeki özelliklere göre alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığından aşağı hadden tayin edilmiştir. Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu silahtan sayılan adli emanetteki bıçakla gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK'nın 102/3-d maddesi gereğince cezasında yarı oranında artırım uygulanmasına ve sanığın sabıka kaydına yansıyan geçmişi ve suça meyilli kişiliği nazara alınarak TCK'nın 62.maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek bu şekilde hüküm tesis edilmiştir." şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan yukarıdaki "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (2) numaralı bölümde yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1061 Esas, 2022/1238 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15462, Karar No: 2014/7082, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15462 E.  ,  2014/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılanı arayarak elinde uygun fiyata dizüstü bilgisayarı bulunduğunu, satmak istediğini söyleyerek Pendik de buluştukları, sanığın 1.150.00 TL para aldığı ancak parayı aldıktan sonra bilgisayarı getirmediği, bu şekilde katılanı aldatarak katılanın zararına olarak kendisine menfaat sağlayarak dolandırdığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün" ve "600 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8968, Karar No: 2012/11631, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/8968 E.  ,  2012/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Çekişmeli 126 ada 13, 14, 15 ve 130 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan Kasım 1954 tarih 64 sıra, Aralık 1965 tarih 22 sıra, Mayıs 1967 tarih 87 ve 117 sıra, Nisan 2002 tarih 4 sıra, Mayıs 2002 tarih 6 sıra, Eylül 2003 tarih 9 sıra, Kasım 1989 tarih 30 sıra, Mayıs 1947 tarih 104 sıra, Temmuz 327 tarih 19 sıra ve Aralık 1992 tarih 23 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilerek dosyaya konulması,

2-Davacı ve davalılar adlarına tespit gören taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tapu kaydı uygulanmış ise dayanak tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28598, Karar No: 2014/10317, Tarih: 09.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28598 E.  ,  2014/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9725, Karar No: 2018/2087, Tarih: 07.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/9725 E.  ,  2018/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.10.2016 gün ve 2016/4390 Esas, 2016/4550 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçiler vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçiler vekili, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 1999/19790 E. sayılı dosyasından hazırlanan sıra cetvelinde tüm paranın ilk altı sıradaki dosyalara ödendiğini, müvekkillerinin alacaklarına on birinci ve on ikinci sırada yer verildiğini, müvekkili ... Faktoring A.Ş. ve İlke Faktoring A.Ş. tarafından borçlular aleyhine ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3699 ve 2004/2442 Esas sayılı dosyaları ile 23.03.2004 ve 24.02.2004 tarihinde faktoring sözleşmesinden kaynaklanan alacak için ilamsız takip başlattıklarını her iki dosyadan yapılan hacizlerde, haczi kabil mal tespit edilememesi üzerine 21.05.2004 tarihinde aciz vesikası alındığını, borçluların üçüncü kişilerde hak ve alacaklarının olduğunun öğrenilmesi üzerine aciz vesikası dosyalara sunularak 24.12.2012 tarihinde yenileme işlemi yapıldığını, ve borçluların alacaklı olduğu ... 19. İcra Müdürlüğünün 2004/3277 Esas sayılı dosyasına 03.01.2013 tarihinde haciz uygulandığını, sıra cetvelinin bir, iki, üç ve dördüncü sırasındaki dosyaların kanunen muameleden kalkmış ve usulüne uygun olarak yenilenmemiş dosyalar olduğunu, sıra cetvelinin beşinci sırasındaki dosyada 1999 sayılı takibinin düştüğünü ve yenilenerek ...10. İcra Müdürlüğü'nün 2008/239 Esas sayılı dosyasını aldığını, icra müdürlüğünün eski takip dosyasındaki tarihlere itibar ettiğini, sıra cetvelinin altı, yedi, sekiz, dokuz ve onuncu sıralarında yer alan dosyalarla ilgili itirazın iptali davalarının açıldığını, ancak henüz kesinleşmediklerini, sıra cetvelinin kanuna aykırı olduğunu, müvekkillerinin garameten pay almaları gerektiğini ileri sürerek, 11.06.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet Edilen vekili, şikayetçi alacaklarının 02.04.2005 tarihli aciz vesikalarına dayanmış olduğu belirtilmiş ise de; ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/1583 Esas sayılı dosyasından 28.12.2012 tarihinde İİK'nın 179 maddesine göre borçlu şirketler yönünden tüm icra ve iflas takiplerinin haciz, ihtiyati haciz, tedbir, satış ve muhafaza işlemlerinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verildiğini, tedbirin 24.04.2013 tarihine kadar devam ettiğini, 03.01.2013 tarihinde konulan haczin geçerli bir haciz olarak kabul edilemeyeceğini ve sıra cetveline dahil edilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın sıra cetvelinin ilk beş sırasındaki hacizlerin düştüğü iddiasının doğru olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ilk dört sıra yönünden hacizlerin 01.11.2012 tarihli olup diğer alacaklılardan önce konulduğundan ve İİK'nın 100. maddesi gereğince diğer alacaklıların 01.11.2012 tarihli hacze iştirak etmelerinin mümkün olmadığı, İlk beş sıra yönünden itirazın kaldırılması davası devam ettiği sürece hacizlerin kaldırılması ile ilgili sürelerin işlemediği, beşinci sıra yönünden 2008/239 sayılı dosyanın 1999/22723 sayılı dosyanın devri nedeniyle bu numarayı aldığı, Altıncı sıra yönünden ... 15. Ticaret Mahkemesinin 03.01

.11.2012 tarihli olup diğer alacaklılardan önce konulduğundan ve İİK'nın 100. maddesi gereğince diğer alacaklıların 01.11.2012 tarihli hacze iştirak etmelerinin mümkün olmadığı, İlk beş sıra yönünden itirazın kaldırılması davası devam ettiği sürece hacizlerin kaldırılması ile ilgili sürelerin işlemediği, beşinci sıra yönünden 2008/239 sayılı dosyanın 1999/22723 sayılı dosyanın devri nedeniyle bu numarayı aldığı, Altıncı sıra yönünden ... 15. Ticaret Mahkemesinin 03.01.2013 tarihli tedbir kararı ile hacizlerin aynı gün olduğu ve hacizlerin saat 14:10'da işlendiği sabit olmakla birlikte tedbir kararında saat belirtilmediği dikkate alındığında, hacze engel olan ihtiyati tedbir kararı ile haciz tarihinin aynı gün olduğu hallerde ihtiyati tedbir kararına öncelik tanımak ve hacizleri geçersiz kabul etmek iflas erteleme kurumunun düzenleme amacına ve tüm alacaklıları ilgilendiren menfaatler dengesine uygun olduğu, buna göre şikayetçilerin hacizlerinin geçerli olmadığı, Yedi, sekiz, dokuz ve onuncu sıralar yönünden ise bu sıralara yönelik olarak alacaklılara pay ayrılmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 17.10.2016 tarih ve 2016/4390 E., 2016/4550 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.Şikayetçiler vekili, bu defa karar düzeltme itirazında bulunmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 46,80 TL harcın şikayetçilere iadesine, 315,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2626, Karar No: 2018/19754, Tarih: 05.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/2626 E.  ,  2018/19754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.10.2016 tarihli ve 2016/15800 Esas, 2016/13612 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı 3.kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, müvekkilinin maliki olduğu ...... alışveriş merkezinin 825 m2'ye tekabül eden bölümünün davalı borçlu şirkete sinema salonu işletmek üzere 09/07/2012 tarihinde kiralandığını, borçlunun kira sözleşmesi kapsamındaki mali yükümlülüklerini yerine getirmediğinden 13/09/2013 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, taraflar arasındaki fesih ve devir sözleşmesi gereğince sinema salonunda bulunan davanın konusunu oluşturan malların müvekkiline 203.761,74 TL bedelle kira borcu ve erken fesih nedeniyle satıldığını, haciz yapılan bu mahcuzların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu şirket tarafından işletilmekte olan sinema salonunun takip tarihinden sonra davacı şirkete devredildiğini, devir işleminin muvazalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; mülkiyeti davacı şirkete ait olan taşınmazda, borçlunun 09/07/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince kiracı olarak bulunduğu, davacının ibraz ettiği 13/09/2013 tarihli fesih ve devir sözleşmesi gereğince mahcuz malların davacıya kira borcuna karşılık devredildiği, devri yapılan menkul mallar sinema işletmesine dair olup, bütün menkullerin devredilmiş olmasının işyeri devri niteliği taşıdığı, borcun doğum tarihinden sonra yapılan işyeri devrinin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlem niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 12.10.2016 tarihli ve 2016/ 15800 Esas, 2016/13612 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, onama kararına karşı davacı 3. kişi vekili, tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.