muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6509, Karar No: 2019/7673, Tarih: 10.12.2019

5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeye ilişkin bir istisna getirilmeden sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.5510 Sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir,” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.Sonuç olarak; gelir ve aylığın düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesine ilişkin genel düzenlemeler içeren söz konusu maddede genel olarak gelir ve aylıklar için güncelleme yapılacağı açıkça düzenlendiğinden, gelir ve aylıklara ilişkin diğer maddelerde istisna getirilmediği takdirde bu kanuna göre bağlanan tüm gelir ve aylıklarda güncelleme yapılması gerekmektedir. Dava konusu gelire ilişkin 5510 Sayılı Yasanın 20/3 maddesinde de güncelleme yapılmasına ilişkin açık bir sınırlama mevcut olmadığından bu çerçevede bağlanacak gelirler için de güncelleme yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararında; dava konusu gelirin bağlanmasına ve bağlandığı tarihe ilişkin isabetsizlik olmadığı anlaşılmakta ise de; sigortalı Bilal Yelkenci' nin meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 04/12/2007 tarihinde meslek hastalığına bağlı olmayan bir nedenle ölmesi nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, ...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi' nce yazılı şekilde, güncelleme yapılmaksızın gelir bağlanmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

G)SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi' ne gönderilmesine,10/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2199, Karar No: 2018/12503, Tarih: 19.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2199 E.  ,  2018/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.12.2014 gün ve 2010/50 Esas -2014/732 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 19.10.2017 gün ve 2499-5562 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil ist......e ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...... Görgülü'nün kadastro tespiti öncesinde tapunun 2 sıra numarasında kayıtlı taşınmazını davalı oğlu ......, 3 ve 4 sıra numaralarında kayıtlı taşınmazlarını ise dava dışı ...... Sümbül'e satış suretiyle temlik ettiğini, daha sonra 2 sıra numaralı taşınmazın da davalı tarafından ......'a devredildiğini ancak z......de birleştirilerek tek parça taşınmaz haline getirilen bu 3 parça taşınmazın yalnız davalının tasarrufunda olduğunu ve kadastro çalışmaları sırasında 102 ada 5 parsel olarak davalı adına tespit ve tescil edildiğini, davalının taşınmazdaki 53/93 payını kendi üzerinde bırakarak, 40/93 payını dava dışı ...... Sarıca isimli şahsa devrettiğini yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakan ile davalı ve dava dışı ......'ın el ve işbirliği içinde hareket ettiklerini ileri sürerek davalı uhdesinde kalan pay yönünden miras payları oranında tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalı, satışların bedel karşılığında olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, satışların bedel karşılığında olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; öncesinde tapunun 11.04.1939 tarih 19, 20 ve 21 sıra numaralarında mirasbırakan ...... Görgülü adına kayıtlı taşınmazlardan 19 sıra numaralı taşınmazın mirasbırakan tarafından kadastro tespiti öncesinde 1979 tarihinde davalıya, davalı tarafından da 12.09.1990 tarihinde dava dışı ...... Sümbül'e satış suretiyle temlik edildiği, taşınmazın daha sonra 2 sıra numarasını aldığı, 20 ve 21 sıra numaralı taşınmazların ise mirasbırakan tarafından 1990 yılında dava dışı ......’a satış yoluyla devredildiği ve sonrasında bu taşınmazların da 3 ve 4 sıra numaralarını aldıkları, bu 3 parça taşınmazın 1992 yılında yapılan kadastro çalışması sonucu birleştirilerek 102 ada 5 parsel olarak davalı adına tespit ve tescil edildiği, kadastro tespit tutanağının edinme sebebinde "...12.09.1990 tarih ve 2 ve 3 ve 4 sıra nolarında Osman oğlu ... adına kayıtlı olup nizasız fasılasız malik sıfatı ile zilyet ve tasarrufunda bulundururken tapulu olan bu taşınmazını 1991 yılında onbeş milyon bedel mukabilinde ...... oğlu ...'ye (davalı) satarak zilyet ve tasarrufunu devrettiği ve satışa muvafakat ettiğini tutanağın ekli sütununda da beyan ettiği,..." ifadelerine yer verildiği, davalının taşınmazdaki 40/93 payını 28.11.2008 tarihinde dava dışı ...... Sarıca isimli şahsa devrettiği, 1917 doğumlu mirasbırakanın 29.06.2007 tarihinde öldüğü, geriye tarafların mirasçı olarak kaldığı kayden sabittir.

Bu durumda bozma ilamında maddi hataya dayalı olarak "muris tarafından davalıya yapılmış bir temlik bulunmadığı, henüz tapuya kayıtlı değilken, kadastro çalışmaları sırasında senetsizden dava dışı ...... adına kayıtlı olan taşınmazın davalı adına tespit ve tescil gördüğü" ibaresi yazılı ise de taşınmazın evveliyatının tapulu olup mirasbırakan adına kayıtlı olduğu açıktır. Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK.'nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Dairenin 19.10.2017 tarih 2015/2499 Esas – 2017/5562 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilip işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle mirasbırakanın ara malik kullanmak suretiyle oğlu olan davalıya yaptığı temlikin muvazaalı olduğu saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle mirasbırakanın ara malik kullanmak suretiyle oğlu olan davalıya yaptığı temlikin muvazaalı olduğu saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, dava konusu 102 ada 5 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında 18.10.2010 tarihinde ifrazı neticesinde oluşan 102 ada 88 parsel sayılı taşınmaz (26500m2, tarla) davalı adına kayıtlı olup doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince bu taşınmaz üzerinden iptal tescile karar vermek gerekirken mahkemece kapanan kayıt üzerinden hüküm kurulması doğru değil ise de, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün 1. fıkrasının hüküm metninden çıkarılarak yerine 1. fıkra olarak "Davanın KABULÜ ile, ... ili, ...... ilçesi, ...... Köyü , 102 ada 88 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/244 Esas, 2014/214 Karar sayılı 18.04.2014 tarihli ...... Görgülü'ye ait veraset ilamında belirtilen payları oranında davacılar adına tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına," cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.443.73-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde iadesinesine. 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4203, Karar No: 2012/10380, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4203 E.  ,  2012/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Tekstil Konfeksiyon Mobilya San.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine 07/06/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5477, Karar No: 2024/3659, Tarih: 18.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5477 E.  ,  2024/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1951 E., 2023/1549 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/163 E., 2022/205 K.

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin "... Eczanesi" isimli eczanenin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurum tarafından müvekkiline eczane sözleşmesine aykırı işlemlerin tespit edildiği gerekçesiyle 1.404.772,25 TL para cezası, 350.148,96 TL ödenen ilaç bedeli borcunun tahakkuk ettirildiğini, ayrıca 6 aylık süreyle de sözleşmenin feshedildiğini belirterek; davalı Kurumca 17.08.2015 tarihli ve 4253571 sayılı yazısıyla tesis ettirilen para cezası, borç tahakkuku ve sözleşmenin feshi işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yapılan işlemin mevzuat ve SUT'a uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 01.09.2020 tarihli ve 2015/938 E., 2020/489 K. sayılı ilamıyla; ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması ve taraflar arasındaki 2014 yılı Protokolünün (5.3.5) hükmü uyarınca davacı eczacının savunması alınmaksızın davalı idare tarafından düzenlenen cezai işlemin taraflar arasındaki protokole aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalı Kurumun 17.08.2015 tarihli "Fesih ve Cezai İşlem" konulu 4253571 sayılı işleminin ve bu işleme konu cezaların iptaline karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/115 E., 2021/467 K. sayılı kararla; davaya konu işlemin dayanağı incelendiğinde cezai işlemin dayanağı olarak sözleşmenin pek çok maddesine atıfta bulunulduğu, Mahkemece konunun teknik hususları kapsaması da dikkate alındığında sırf davacının savunmasının alınmamasından bahisle davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı, tarafların iddia ve savunmaları, getirtilen ceza dosyası kapsamı, tanık anlatımları da nazara alınarak konusunda uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli bir rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kurum tarafından düzenlenen cezai işlemin yersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı Kurumun 17.08.2015 tarihli "Fesih ve Cezai İşlem" konulu 4253571 sayılı işleminin ve bu işleme konu cezaların iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece eksik inceleme ve hatalı hukuki değerlendirme yapıldığını, ceza Mahkemesinin kararının hukuk hakimini bağlamayacağını, karar gerekçesinin belirtilmediğini, bilirkişi raporu aldırılmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporu ve dinlenen tanık beyanlarından davacının taraflar arasında düzenlenen protokole aykırı eylem ve işleminin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacı hakkında 2014 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.2), (5.3.5), (5.3.14), (5.3.15), (6.17) maddeleri uyarıca uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2014 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.2), (5.3.5), (5.3.14), (5.3.15), (6.17) maddeleri,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İspat yükü" başlıklı 190 ıncı maddesi,

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve davalının cezai şartın yerinde olduğunu ispat edememesine, Kurum bünyesinde yapılan soruşturma dosyası ile teftiş raporlarının davalı Kurum tarafından dosyaya kazandırılmamasına, derece Mahkemelerinin kararının yerinde olduğu anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11394, Karar No: 2017/13710, Tarih: 30.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11394 E.  ,  2017/13710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı banka tarafından ipoteğin kaldırılması davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin 2. fıkrasında hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK.m.297). Hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK.m.294/3). Durum böyle iken gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda sadece "Davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına" denilmek suretiyle dava konusu taşınmazın ve ipoteğin açık olarak niteliklerinin gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de;

Harca ilişkin hükümler kamu düzenini ilgilendirdiğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın resen incelemeye tabidir. İpoteğin kaldırılmasına ilişkin istemler nispi harca tabi olup, davanın değeri ipotek miktarı olduğundan bu bedel üzerinden nispi harç tamamlattırılmadan, müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar K. m.30-32). Davacı kadın eş tarafından davayı açarken ipotek bedeli üzerinden harcı yatırılmış ise de, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verildiği halde, mahkemece nihai kararda karar ve ilam harcının ipotek bedeli üzerinden hesaplanması gerekirken taşınmazın keşifte belirlenen değeri üzerinden hesaplanması ile yazılı şekilde karar ve ilam harcının eksik alınması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2017(Prş.)