muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2827, Karar No: 2020/6634, Tarih: 10.12.2020

-KARAR-

Davacı, bir dönem ticaret ile uğraşan eşinin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle iflas ettiğini, bu dönemde ... plakalı aracın satın alınarak davalılardan ...’in de bu işlemde kefil olarak yer aldığını, borcun ödenememesi nedeniyle bahse konu aracın satılarak ...’e kalan borçların ödenmesi amacıyla, ... 2.Noterliği’nin 08.08.1997 tarih ve 9621 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile ...’in vekil tayin edildiğini, ancak vekil tarafından 275 ada 34 parsel sayılı taşınmazdaki payının diğer davalı ...’ya satıldığını, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını, kendisine bir bedel ödenmediğini, tarafların el ve iş birliği içerisinde hareket ettiklerini ileri sürerek, 275 ada 34 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı ..., dava konusu taşınmazı ...’ten bedeli karşılığında satın aldığını, bedelini ödediğini, taraflar arasındaki önceye dayalı işlemlerden bilgisinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... ..., davacının borçları nedeniyle bilgisi dahilinde devrin gerçekleştiğini, vekalet görevinin kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılara bir haftalık kesin süre içinde noksan harcı yatırması için muhtıra gönderilmiş, davalılar tarafından adli yardım talebinde bulunulmuş, yerel mahkemece, davalılardan ...’in süresi içerisinde harcı ikmal etmemesi nedeniyle “temyiz başvuru talebinin reddine” karar verilmiştir. Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340.maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3.maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir. Somut olayda, talepte bulunan davalıların yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne ve mahkemece verilen 09.09.2020 TARİHLİ EK KARARIN KALDIRILMASINA,İşin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 47.973.99. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23063, Karar No: 2015/14582, Tarih: 06.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23063 E.  ,  2015/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/159304

Mahkemesi : Elmalı Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2014

Numarası : 2014/45 - 2014/103

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık Y.. S.. ve T.. G.. hakkındaki hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar T.. G.. ve Y.. S..'nin, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar G.. V.., M.. İ.. ve S.. A.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde, tarafsız arkeolog bilirkişi heyetince düzenlenen rapor ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında bulunduğu belirlenen Antalya İli, .... İlçesi, .... Köyü, .. Tepesi'nde, yaklaşık 3 metre derinliğinde, 3 metre genişliğinde, kaçak kazı çukuru açmak suretiyle üzerilerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Y.. S..'nin üzerine atılı suçu işlemediğine, delillerin yeterince toplanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan vekilinin sanık T.. G..'in cezasının ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1-5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanık Y.. S..'nin sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c fıkrasının tamamının koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık T.. G.. hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık T.. G.. hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık Y.. S.. hakkında tesis edilen (A-1) numaralı hüküm fıkrasının dokuzuncu paragrafında yer alan “53/1-c (Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan) maddesindeki yoksun bırakılmanın şartlı salıverme süresine kadar devamına” ibaresi hükümden çıkaralırak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi, sanık T.. G.. hakkında tesis (B-1) numaralı hüküm fıkrasının on üçüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “ cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanmasına yer olmadığına, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar anılan haklardan yoksun kılınmasına” cümlesinin müsadereye ilişkin (C-1) numaralı paragrafa “TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10543, Karar No: 2006/11781, Tarih: 18.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10543 E.  ,  2006/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 2.5.1977 tarih 1 sıra nolu, 6.6.1978 tarih 2 sıra nolu, 6.3.1986 tarih 3 sıra nolu, 10.8.1995 tarih 1 sıra nolu ve 24.8.1949 tarih 18 sıra nolu tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokileri ve mahkeme kararları ile tescil edilmiş iseler bunlara ilişkin dava dosyaları merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 18.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10993, Karar No: 2024/12981, Tarih: 16.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10993 E.  ,  2024/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1404 E., 2024/1490 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/31 E., 2023/10 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü ve meslek hastalığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; geçirdiği meslek hastalıklarının ve maluliyet oranının tespitini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı ...'in E cetveline (yaşına) göre hali hazırda %31,0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 29.11.2016 olduğuna dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf başvurusunda, eksik inceleme ile sonuca gidildiğini, belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kanun yoluna başvuru sebepleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılmasını ve davanın reddine dair karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/370, Karar No: 2024/3994, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/370 E.  ,  2024/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1660 Esas, 2023/1650 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.09.2023 Tarihli ve 2023/1352 Esas, 2023/1322 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüklerin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Karayahşiler Mahallesi Karayahşiler 56 Sokak No:7 Çivril/Denizli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2023 Tarihli ve 2023/1660 Esas, 2023/1650 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım atanması istenilen küçüklerin yerleşim yeri adresinin ... olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kayyım atanması istenilen küçüklerin yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4916, Karar No: 2023/3145, Tarih: 19.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4916 E.  ,  2023/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/617 E., 2016/248 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07/04/2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29/09/2020 tarihli ve 2016/233717 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri,

1-Oluşa ve kusura itirazla hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluştuğu halde yetersiz gerekçe ile uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

07.10.2015 günü saat 18:00 sıralarında, ölen ...'ın motosikletiyle Adıyaman-Gölbaşı karayolunda Gölbaşı istikametine doğru seyir halindeyken, Taşkent isimli akaryakıt istasyonu önünde, istasyonun yan tarafında yol kenarında bulunan demirci dükkanından çıkarak bölünmüş yolun Adıyaman istikametindeki karşı yönüne geçmek üzere yola çıkan sanık ...'in kullandığı traktöre çarpmasıyla meydana gelen kazada ...'ın vefat ettiği, belirtilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

07.10.2015 günü saat 18:00 sıralarında, ölen ...'ın motosikletiyle Adıyaman-Gölbaşı karayolunda Gölbaşı istikametine doğru seyir halindeyken, Taşkent isimli akaryakıt istasyonu önünde, istasyonun yan tarafında yol kenarında bulunan demirci dükkanından çıkarak bölünmüş yolun Adıyaman istikametindeki karşı yönüne geçmek üzere yola çıkan sanık ...'in kullandığı traktöre çarpmasıyla meydana gelen kazada ...'ın vefat ettiği, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, traktörünün arkasında takılı pulluğun bakımını yaptırmak için Gölbaşı Karayolunda Taşkent Petrol İstasyonu yanında anayolun kenarında bulunan demirci dükkanına gittiğini, bakım yaptırdıktan sonra Adıyaman'a dönmek üzere demirci dükkanından ayrılıp anayola çıkacağı esnada yolu kontrol ettiğini, sağdan soldan gelen ... veya ışık görmediğini ve bölünmüş yolun karşı şeridine geçmek üzere yola çıktığını bu esnada Adıyaman istikametinden gelen motosikleti gördüğünü, motosikletin çok süratli olduğunu, sağa sola yalpaladığını mesafe kısa olduğundan kurtaramayarak traktörün büyük tekerleğine çarptığını, motosiklette bulunan 2 kişinin çarpmanın etkisiyle motosikletten fırladıklarını, motosiklet sürücüsünün korna çalmadığını ayrıca farlarının yanmadığını, traktörün üzerinde tepe lambası flaşör olmadığını normalde flaşör taktığını ancak köydeki garajına sığmadığı için flaşörü önceden söktüğünü, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Müştekiler vekilince 28/01/2016 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında, kaza anında gün durumunun gece, kaza mahallinin meskun mahal dışında, azami hız sınırının 90km/saat, bölünmüş devlet karayolu olduğu, sanık sürücü ...'in 2918 sayılı Kanun Karayolları Trafik Kanunu (2918 sayılı Kanun) Kanun 53/1-b maddesinde düzenlenen sola dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ettiğinden kusurlu olduğu ve traktörün flaşörlü, yanıp sönen, sarı ışıklı, dönerli uyarı lambasının bulunmadığı tespit edilmiştir.

5.Kovuşturma aşamasında, yapılan keşif üzerine düzenlenen 17/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda, 2918 sayılı Kanunun 47/1-c maddesini (yan yana iki devamlı yol çizgi ile bölünmüş yol haline getirilmiş karayolunda karşı istikamet yönüne sola dönüş yapmaya çalışması) ve 57/1-b maddesini (bölünmüş yola çıkan sürücüler bu yoldan geçen araçlara ve bir iz veya mülkten çıkan sürücüler, karayolundan gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır) ihlal ettiğinden meydana gelen kazada sanık sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu, motosiklet sürücüsü ...'ın ise kusurunun bulunmadığı, görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6.Ölen ...'ın kesin ölüm sebebini belirleyen, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının olay tarihli ölü muayene tutanağında şahsın kesin ölüm sebebinin genel beden travmasına bağlı ağır kafatası kemik kırığı, ekstremite ve seri kaburga kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanması sonucu meydana geldiği kanaati bildirilmiştir .

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki, Karayolları Trafik Yönetmeliği gereği bulunması zorunlu teçhizat olan flaşörlü, yanıp sönen, sarı ışıklı, dönerli, uyarı lambası bulunmayan traktör ve arkasına bağlı pulluk ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 90km/saat olduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, kesintisiz çift şerit çizgisi ile bölünmüş, asfalt kaplama, devlet karayolu üzerinde gece vakti Taşkent Petrol istasyonu yanında bulunan demirciden Adıyaman istikametine doğru karşı şeride geçmek üzere karayoluna kontrolsüz çıkışı sonrası yolu dik şekilde kestiği sırada sağ şerit üzerinde Gölbaşı istikametine doğru seyir halinde olan geçiş üstünlüğü bulunan motosiklet sürücüsü ...'ın motosikletinin fren tedbirine rağmen traktörün arka tekerine çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile motosiklet sürücüsü ...'ın ölümüne, motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan Halil Tanrıverdi'nin hayati tehlikeye neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

A.Her ne kadar mağdur Halil Tanrıverdi kolluk aşamasında şikayetinin bulunmadığını beyan etmiş ise de, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, meydana gelen kazada mağdur Halil Tanrıverdi'nin nitelikli şekilde yaralandığının ve sanığın idaresindeki, yönetmelik gereği bulunması zorunlu olan, flaşörlü yanıp sönen, sarı ışıklı, dönerli uyarı lambası bulunmayan traktör ve buna bağlı pulluk ile yol zeminindeki bölünmüş yola işaret eden kesintisiz çift çizgiye rağmen diğer yol bölümüne geçmek üzere kontrolsüz şekilde karayoluna çıktığı olayda sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetten vazgeçme hukuki sonuç doğurmayacağından, 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi ve yine 5237 sayılı Kanun'un 50/4. maddesi gereğince bilinçli taksir halinde hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

B. Sanığın Temyiz Sebepleri,

BI.Oluşa ve kusura itirazla hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,