muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13534, Karar No: 2017/16570, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13534 E.  ,  2017/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6012, Karar No: 2014/12904, Tarih: 18.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6012 E.  ,  2014/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/80725

MAHKEMESİ : İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.09.2011

NUMARASI : 2010/70 Esas, 2011/690 Karar

SUÇ : Fuhuş

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.12.2009 tarihindeki tutanakta imzası bulunan tanıkların mahkemede tutanağı doğrulayan beyanları ile tüm dosya kapsamından; mağdurenin tanık polis memuru Ayhan ile birlikte diskoda para karşılığı cinsel birliktelik konusunda anlaştıkları, diskodan çıktıları anda onlara sanık Vahdettin’in yardımcı olarak G. Orange isimli otele yönlendirdiği ve otelde mesul müdür olan Canser’e tanığı bizim müşterimiz diye belirttiği, bunun üzerine sanık Canser’in otelin 403 numaralı odasını ücret karşılığı verip mağdure ile tanık Ayhan’ın kaydını yaptığı, sanık M. E.’in de tanık Ayhan ile mağdureye odaya kadar eşlik edip, tanığın talebi üzerine ona prezervatif getirdiği ve bahşiş istediği ve bu suretle sanıkların üzerine atılı fuhuş için yer temini ve fuhşun yolunu kolaylaştırmak suretiyle fuhuş suçlarını işledikleri sabit olduğu halde mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9608, Karar No: 2013/12567, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9608 E.  ,  2013/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2007

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı İstanbul Defterdarı (Kayyım) vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip

duruşmanın bittiği bildirildikten sonra Hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK)  388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nn 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381. maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda”davanın 850,48 YTL'lik kısmının kabulüne” denildiği halde gerekçeli kararda ”davanın kabulü ile 850,48 YTL'nın 19,11.2002 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine,” denilmek suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, bu konudaki 10.4.1992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı da gözetilerek bir karar verilmek üzere  hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  16.9.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5875, Karar No: 2018/2644, Tarih: 12.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/5875 E.  ,  2018/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy dere yatağına tecavüzden açılan davada, CGK.nun 14.01.2014 tarih, 2013/8-222E, 2014/6K ve 18.02.2014 tarih, 2013/8-130E, 2014/71 sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise Köy tüzel kişiliği temsilcisi ve...Belediye Başkanlığı vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2113, Karar No: 2018/9799, Tarih: 24.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/2113 E.  ,  2018/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise; bu suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a),(b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre ;

a) Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre, sanık hakkındaki tekerrüre esas alınan ilama konu TCK'nın 141. maddesindeki suç uzlaştırma kapsamına alındığından, bu mahkûmiyetle ilgili uyarlama yapıldıktan sonra, tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3961, Karar No: 2019/3961, Tarih: 01.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3961 E.  ,  2019/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlunun aracının satışı sonrasında Uşak 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2993 E. sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini, davalının alacaklı olduğu icra dosyasına sıra cetvelinin 1. sırasında yer verildiğini, ancak davalının alacağının muvazaalı olduğunu, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağı tek başına kanıtlamaya yeterli delil sayılamayacağını öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı borçluyla aralarındaki ilişkinin oto alım satım ilişkisine dayandığını öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının takibe konu senetlerin davalı ile borçlu İbrahim ... arasında diğer alacakların tahsilinin önlenmesine yönelik muvazaalı olarak düzenlendiği iddiasına ilişkin olarak ispat hukuku ve Yargıtay kararları gereğince asıl borç ilişkisinin ispatlanması gerektiği, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalının asıl borç ilişkisini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Sıra cetveline itiraz davalarında kabule karar verilmesi halinde davalıya ayrılan paydan icra masrafları dahil davacıya ödenmesine, kalan olması halinde davalıya ödenmesine karar verilmelidir. Mahkemece bu şekilde karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi sebebiyle kararın hüküm kısmının 1. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalı alacaklı ...’ın alacaklı olduğu Uşak 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2993 E. sayılı icra dosyasından ayrılan paranın öncelikle davacı şirketin alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine, fazla kalması halinde davalıya ödenmesi" ibaresi yazılarak hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle res’en hüküm kısmının 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davalı alacaklı ...’ın alacaklı olduğu Uşak 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2993 E. sayılı icra dosyasından ayrılan paranın öncelikle davacı şirketin alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine, fazla kalması halinde davalıya ödenmesine” ibaresi yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18827, Karar No: 2017/1918, Tarih: 13.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18827 E.  ,  2017/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, davalı...'ne yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma talebinin noksan giderildikten sonra değerlendirilmesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/54, Karar No: 2022/692, Tarih: 31.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/54 E.  ,  2022/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Töre saikiyle kasten öldürme ve bu suça yardım,

tasarlayarak töre saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs

ve bu suça yardım.

HÜKÜMLER : A) ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2019

tarihli, 2019/5 Esas, 2019/33 sayılı Kararı ile;

1) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...’a karşı Tasarlayarak töre

saikiyle kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı

TCK’nin 82/1-a-j, 53, 63. maddeleri uyarınca

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla

cezalandırılması,

b) Katılan ...'a karşı tasarlayarak töre

saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237

sayılı TCK’nin 82/1-a-j, 35, 53, 63. maddeleri

uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...’a karşı Tasarlayarak töre

saikiyle kasten öldürmeye yardım etme suçundan;

5237 sayılı TCK’nin 82/1-a-j, 39/1-2-a, 62, 53, 63.

maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'a karşı tasarlayarak töre

saikiyle kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme

suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 82/1-a-j, 39/1-2-a,

35, 39/1-2-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10

ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

B) ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/187 Esas,

2020/630 Karar sayılı kararı ile; ... 4. Ağır

Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarih ve 2019/5

Esas, 2019/33 Karar sayılı kararının kaldırılarak,

1) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...’a karşı töre saikiyle kasten

öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 82/1-j, 53,

63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis

cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'a karşı töre saikiyle kasten

öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin

82/1-j, 35/2, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis

cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...’a karşı Tasarlayarak töre

saikiyle kasten öldürmeye yardım etme suçundan;

5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca

beraatine,

b) Katılan ...'a karşı töre saikiyle kasten

öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan; 5271

sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca

beraatine, dair kararı,

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/187 Esas, 2020/630 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/187 Esas, 2020/630 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve bu suça teşebüs etme suçlarından açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a. maddesi gereğince, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan beraat kararlarının cezasının on yıldan fazla olması nedeniyle CMK’nin 286/2-g maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;