muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8453, Karar No: 2016/2625, Tarih: 31.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8453 E.  ,  2016/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava erken tahliye nedeniyle tahliye sonrası üç aylık kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait mecurda kiracı olduğunu, kira başlangıcının 01/11/2013 olduğunu, davalının 1 yıllık süre dolmadan mecuru tahliye ettiğini ve mecurun halen kiraya verilemediğini, müvekkilinin 3 aylık kira bedeli 10.620,00 TL zarara uğradığını, 2014 yılı Şubat, Mart ve Nisan ayı olmak üzere 10.620,00 TL zararın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan ve davaya dayanak 01.11.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 8. maddesinde kiracının, kiralananı boşaltmak istediği takdirde en az bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorunda olduğu düzenlenmiştir. Kiracı fesih ihbar süresine uymadan kiralanan taşınmazı 24.01.2014 tarihinde tahliye etmiştir. Erken tahliye halinde TBK 325 maddesine göre kiracının kira sözleşmesinden doğan borcu kiralananın benzer koşullarda yeniden kiraya verilebileceği makul süre için devam eder. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Aksi halde hakim tarafından alacak miktarı tenkise tabi tutulur. Bu durumda davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşularla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ama ne var ki sözleşmenin hususi şartlar bölümünün 8. maddesinde taraflar bir aylık feshi ihbar süresi belirlemekle bu süreyi bir ay olarak kararlaştırmışlardır. Bu durumda mahkemece yeniden kiraya vermek için gereken makul süre bir ay kabul edilerek bir aylık kira bedeli üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde üç aylık kira alacağına hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/918, Karar No: 2012/21581, Tarih: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/918 E.  ,  2012/21581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ..., ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiği gözetilmeyerek katılan ... lehine hükmedilmiş olması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. paragrafında yer alan ” Katılan ... ile katılanlar Hatice ve Furkan vekille temsil edildiklerinden Nermin ve diğer katılanlar için 1100 YTL vekillik ücretinin(2 kez) sanıktan alınarak katılan ... ve diğer katılanlara verilmesine” ilişkin cümlenin hükümden çıkarılarak yerine "Kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1100 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...'e verilmesine", yargılama giderinin düzenlendiği 6. paragrafına "420 TL" tutarındaki vekil ücreti eklenerek yargılama giderinin "753.64 TL" olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11/10/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18309, Karar No: 2012/16195, Tarih: 06.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18309 E.  ,  2012/16195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2008/250238

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

NUMARASI : 2007/233 (E) ve 2008/27 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yakınana ait aracın çalındığını öğrenen sanık Engin’in yakınan ile irtibata geçerek çalınan aracının bulunup kendisine teslim edilmesi karşılığında ondan 1500 TL para istediği, kolluk görevlilerinin bilgisi dahilinde bu isteği kabul etmiş gibi davranan yakınanın sanık Engin’e buluşma yerini söylediği, sanık Engin’in buluşma yeri olan simit kafeye geldiğinde burada arkadaşı olan diğer sanık İlhami’yi görüp onunla tokalaştığı, biraz sonra yakınanın da gelip sanık Engin’le buluştuğu, yakınan ile sanık Engin’in kafeden dışarı çıktıkları, olayı takip eden kolluk görevlilerinin sanık Engin’i yakalayacakları sırada diğer sanık İlhami’nin kafeden çıkarak başka bir yöne doğru koşmaya başlaması ile birlikte polis memurlarının sanık İlhami’yi de yakaladıkları olayda, sanık İlhami’nin olay günü nişanlısı ile buluşmak için kafeye gittiğini, E.. E.. ile tesadüfen karşılaştığını söyleyerek üzerine atılı suçlamayı reddettiği, yakınan ve E.. E..’nin anlatımlarından yakınan ile irtibata geçen ve ondan para isteyen kişinin sanık Engin olduğunun anlaşılması karşısında, sanık İlhami’nin yakınanı dolandırmak için E.. E.. ile birlikte hareket ettiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, sanığın savunmasında belirttiği nişanlısı tanık olarak dinlenmeden eksik araştırmaya ve yetersiz gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, sanığın sosyal durumu göz önüne alınarak hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının alt sınırı olan 5 gün aşılarak 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. A..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2449, Karar No: 2019/14546, Tarih: 09.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2449 E.  ,  2019/14546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamı bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması ve atılı suçtan kurulan hükümde Dairemizin uygulamaları ve mevcut dosya kapsamı doğrultusunda, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından; sanıkların, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1 ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık ... müdafiin mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, eşitlik ilkesinin ihlal edildiğine, sanık ... müdafiin mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'nın mağdurun alınan soruşturma beyanında kendisi tarafından darp edilmediğini beyan ettiğine, şikayetini geri almak için para istediğine, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 96/1. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta; yasada eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda, sanıkların sistematik ve süreklilik arz edecek biçimde mağdurun ellerini ve ayaklarını ters askıyla bağladıktan sonra üzerinde sigara söndürmeleri, ayak altlarına sopayla vurarak darp etmeleri şeklinde geçekleşen eylemlerinin TCK'nın 96. maddesinde düzenlenen eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar Tahsin ve İlhan müdafiileri ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince, ceza miktarları yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5058, Karar No: 2012/7548, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5058 E.  ,  2012/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1953, Karar No: 2012/3184, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1953 E.  ,  2012/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2011 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 387 ada 12 sayılı parsel üzerinde mevcut binanın 4 numaralı bağımsız bölüm kaydında mevcut 21.05.1987 tarihli ipotek belirtmesinin terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat yapım işi ifa ile sonuçlandırıldığından bahisle dava kabul edilmiş, ipotek şerhinin terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere ipotek, halen mevcut veya henüz doğmamış olmakla beraber ileride doğması kuvvetli kişisel bir alacağı teminat altına alma amacı güden sınırlı bir ayni haktır. Bu haliyle ipotek teminat altına alınan alacağa bağlı bir hak olarak kendisini gösterir. Bir alacağı teminat altına almak için ipotek kurulunca borçlunun kişisel sorumluluğu devam eder. Bu sorumluluğun yanında ipotek dolayısıyla taşınmaz ile sorumluluk doğmuş olur. Borçlunun mutlaka ipotekli taşınmaz maliki olması gerekli değildir (TMK. m.881/2). Bu yüzden de taşınmaz maliki rehinli alacağı, alacaklıya ödemek suretiyle taşınmazın satılarak paraya çevrilmesini önlemek yetkisine sahiptir (TMK. m. 884).TMK’nun 851. maddesi ilk fıkrasındaki “Taşınmaz rehni, miktarı Türk parası ile gösterilen belli bir alacak için kurulabilir” şeklindeki hüküm uyarınca ipotek akit tablosunda teminat altına alınan belirli alacak tutarının Türk parası olarak gösterilmesi zorunludur. Fakat rehin miktarının Türk parası üzerinden gösterileceğine dair kural rehnin sadece para alacakları için kurulabileceği anlamına gelmez. Zira konusu para olmayan verme, yapma, yapmama edimlerinin teminatı olmak üzere de rehin tesis edilebilir. Önemli olan bu edimler karşılığının Türk parası ile gösterilmesidir.

İpotekle ilgili bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Terkini dava konusu yapılan 21.05.1987 tarihli ipoteğin 18.05.1987 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin teminatı olarak tesis edildiği, incelenen resmi akit tablosundan anlaşılmaktadır. Az yukarıda sözü edildiği üzere, ipoteğin konusu, para olmayan verme, yapma, yapmama edimleri de teşkil edebilir ve ipotek bunların teminatı olarak da tesis edilebilir. Nitekim eldeki davada ipotek, yapılacak bir inşaatın teminatını teşkil etmek üzere kurulmuştur. O yüzden, kaldırılması 18.05.1987 tarihli inşaat yapım sözleşmesindeki koşulların (edimlerin) yerine getirilmesine bağlıdır.

Yaptırılan keşif sonucu alınan 19.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda, yapıda kaçak kat bulunduğu, inşaatın tasdikli projesine uygun yapılmadığı saptanmıştır. Şu haliyle, kurulan ipoteğin teminat fonksiyonu halen devam etmektedir.

Yapılan bu saptamaya göre davanın reddi yerine, sözleşmedeki yükümlülüklerin yerine getirildiğinden bahisle kabul edilmesi ipoteğin mahiyetine ve sözleşmenin ruhuna uygun düşmemiştir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5549, Karar No: 2017/9341, Tarih: 10.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5549 E.  ,  2017/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2008 – 2011 tarihleri arasında Başyayla eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olarak mesleğini ifa ettiğini, 2011 Aralık ayında maddi sıkıntılar nedeniyle eczanesini kapattığını, davalı kurumun 2012 yılı eczane protokolü 5.3.5 maddesi gereğince ilaç bedelinin 10 katı, 5.3.2 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı, toplamda 261.234,10 TL şeklinde cezai şart ve uyarı işlemi uygulandığını, işlemin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek kurum işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı kurumun 25.6.2012 tarih, 11.490.072 sayılı işlemiyle uygulanan cezai şartın kısmen iptali ile 204.799,07 TL olarak uygulanmasına, Cezai şartın 818 sayılı Borçlar Kanununun 161/2 maddesi gereğince % 40 oranında indirilerek davacı hakkında uygulanan cezai şartın sonuç olarak 122.874,45 TL olarak uygulanmasına, karar verilmiş, hüküm taraflarça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıya ait eczanede yapılan denetimde 2009 yılı porotokolüne aykırılık nedeniyle cezai işlem uygulanmış ancak 2012 yılı protokolünün uygulanmasının talep edilmesi üzerine 2012 yılı protokolü gereğince işlem yapılmıştır. 2012 yılı protokolü 5.3.2 maddesinde “Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 ay süre ile sözleşme yapılmaz" şeklinde yine aynı protokolün 5.3.5 maddesinde " ''Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai Ģart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai Ģart uygulanarak sözleĢme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.' şeklinde düzenleme yer almaktadır. Mahkemece, alınan mali müşavir bilirkişi raporuna göre davacının cirosunun yaklaşık % 94'ünün SGK'lı hastalara yapmış olduğu satıştan kaynaklandığı, 818 sayılı BK'nun 161/son ve 6998 sayılı BK'nun 182/son maddeleri gereğince hakim fahiş gördüğü cezai şartı tenkis ile mükellef olduğunun bildirildiği, davacının Karaman ili Başyayla ilçesindeki tek eczaneyi işlettiği, dava tarihi itibariyle de eczanesini kapatmış olduğu, uygulanan cezai şartın fahiş olduğu anlaşıldığından 818 sayılı BK'nun 161/2 maddesi gereğince takdiren % 40 oranında indirilerek sonuç olarak davacı hakkında 122.874,45 TL olarak uygulanmasına karar verilmiş ise de; taraflar için bağlayıcı olan porotol ile açıkça yukarıda izah edilen şekilde cezai şart düzenlenmiş olup, basiretli tacir olan davacının protokol hükümlerine uymak zorunda olduğu ve imzalanan protokolun kendisi açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeden mahkemece 818 sayılı Borçlar Kanunu 18.maddesi hükmüne atıf yapılmak suretiyle, cezai şartın fahiş olduğu gerekçesiyle indirim yapılması hatalıdır. O halde mahkeme bu hususlar gözetilmeden cezai şartın fahiş olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.