muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6475, Karar No: 2024/3029, Tarih: 18.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin uzmanlık gerektiren bir alanda kök ve ek rapor almasına rağmen yetersiz bir hukuki gerekçe ile davanın reddine karar verdiğini, ... ibaresinin müvekkilinin markasının belirleyici ve ayırt edici unsuru olduğunu, davalı markasındaki şekil unsurunun, müvekkilinin markasındaki ... esaslı unsurundan haksız olarak istifade edebilmek için kullanıldığını, davalının ... ... markasının şekil unsuru olmadan resmi internet sitesi dahil birçok alanda kullanıldığını, kullanımlara ilişkin görüntülerin bilirkişi rapor içeriğinde bulunduğunu, reklam filmleri ve ürünlerde markanın tescil edilen haliyle kullanılmadığını, tarafların markalarının aynı sınıfta tescilli olduğunu ve müvekkilinin markasının 25-30 yıl önce tescil ettirildiğini, davalı markasının esas unsurunun ... ibaresi olup, şekil unsuru ve ... ibaresinin etkisinin az olduğunu, tüketicinin söz konusu iki marka arasında bir bağlantı kurarak müvekkilinin seri markası veya başkaca bir çeşit ürününü aldığı düşüncesi ile ... ... ürünü satın alacağını, ... ... markasının tescil edilen bir "kraliyet tacına benzeyen" şeklinin de, ayırt edici bir karaktere sahip olmadığını, hatta markaların ortak ifadesi olan ... (Kraliyet) kelimesini pekiştiren nitelikte olduğundan farklılık değil, bilakis benzerlik için anahtar kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka tescil kayıtlarından 89065 sayılı "... Çatal-Kaşık-Bıçak Sanayi Ticaret Ltd.Şti. T.M." ibareli markanın, 08. Sınıfta "Çatal, kaşık, bıçak" emtialarında ilk defa 18.12.1995 başvuru tarihinden itibaren davacı adına tescilli olduğu, hükümsüzlüğü istenen 2014/111073 sayılı "... ...+Şekil" ibareli markasının, hükümsüzlüğü istenen 08. sınıf ile diğer sınıflarda 31.12.2014 başvuru tarihinden itibaren davalı adına tescilli olduğu, davacı markasının esas unsurunun ... ibaresi olduğu, markadaki Çatal-Kaşık-Bıçak ibarelerinin markanın tescil edildiği emtialara işaret ettiğinden yan unsur olduğu, markanın diğer ibarelerinin de ticaret unvanının jenerik unsurlarından oluştuğu, ayırt edici unsurun ... ibaresi olup uzun zamandır tescilli olduğu ve sunulan belgelerden fiilen kullanıldığı, davalı markasının şekil unsuru ile birlikte ... ... sözcük unsurundan oluştuğu, şekil unsurunda Taç şekli bulunduğu, ... ibaresi İngilizce "kraliyet" anlamına geldiğinden, taç şekli ve ... ibaresinin ... ibaresine vurgu yaptığı,markanın esas unsurunu ... ... ibaresi oluşturduğu, davalı markasının davacı markası ile kavramsal, işitsel ve görsel olarak benzer olduğu, markaların ortalama tüketici kitlesine hitap ettiği, tüketici nezdinde seri marka izlenimi yaratacağı ve iltibas ihtimali bulunduğu, hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, davacı tarafça davalı markasının 08. sınıfta tümüyle hükümsüzlüğünün istenildiği, mahkemece alınan raporda 08. sınıfta tescilli emtialar yönünden iltibas ihtimalinin bulunduğunun beyan edildiği anlaşılıyorsa da, davalı markasının tescilli olduğu, "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri." emtialarında tescil sınıflarının ortak olduğu ve bu sınıfta hükümsüzlük kararı verilebileceği, ancak davalı markasının tescilli olduğu "Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler. Traş, epilasyon, manikür, pedikür, güzellik amaçlı kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil alet ve cihazlar (saç düzleştirici ve kıvırıcı cihazlar, makaslar dahil)." emtialarında davacının tescilli markasının bulunmadığı, tanınmışlık iddiasının da ileri sürülmediği, bu emtiaların davacının markasının tescilli olduğu "çatal, kaşık, bıçak" emtiaları ile aynı/benzer olduğundan söz edilemeyeceği, bu emtia grubunda hükümsüzlük talebinin reddi gerektiği, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) yürürlüğe girdiği 10.01

." emtialarında davacının tescilli markasının bulunmadığı, tanınmışlık iddiasının da ileri sürülmediği, bu emtiaların davacının markasının tescilli olduğu "çatal, kaşık, bıçak" emtiaları ile aynı/benzer olduğundan söz edilemeyeceği, bu emtia grubunda hükümsüzlük talebinin reddi gerektiği, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) yürürlüğe girdiği 10.01.2017 tarihine kadarki dönemde 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) hükümlerinin yürürlükte olduğu ve burada hükümsüzlük kararı verilinceye kadar tescilli markanın kullanımının markaya tecavüz teşkil edeceğine dair bir düzenleme bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 155 nci maddesinde "Marka, patent veya tasarım hakkı sahibi, kendi hakkından daha önceki rüçhan veya başvuru tarihine sahip hak sahiplerinin açmış olduğu tecavüz davasında, sahip olduğu sınai mülkiyet hakkını savunma gerekçesi olarak ileri süremez." hükmü düzenlenmişse de, bu maddenin Kanun'un yürürlüğe girdiği 10.01.2017 tarihinden itibaren uygulanacağı, davalı vekilinin 12.03.2018 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu reklam filmlerinin faturalarının 20.01.2018 , 20.11.2017 , 21.12.2017, 14.11.2017, 02.11.2017 tarihli olduğu dikkate alındığında, bilirkişi raporunda görselleri sunulan reklam filmleri içeriklerinin 26.10.2017 dava tarihinden sonraya ait olduğundan Mahkemece hükme esas alınmasının yerinde olmadığı, dosya kapsamında dava tarihinden önce davalının markasının tescilli olduğundan farklı şekilde ve davacı markasına yaklaştırılarak kullandığına dair delil bulunmadığı, markaya tecavüzden kaynaklanan taleplerin ileri sürülemeyeceği, 10.01.2017 tarihinden sonra çatal bıçak takımlarında ... ... markasını kullandığının tespiti halinde ise; 6769 sayılı Kanun'un 155 inci maddesi gereğince, sonraki tarihli markasını savunma olarak ileri süremeyeceği, bu durumda davalının 10.01.2017 tarihinden önceki eylemlerinin tescilli markası bulunması nedeniyle markaya tecavüz fiilinin sabit olmaması, 10.01.2017 tarihinden sonra ise markaya tecavüz ettiğinin ispatlanamaması nedeniyle, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, hükmün ilanı ile tazminat talebinin reddi gerektiği, davacı vekilinin markanın 08. sınıfta hükümsüzlüğüne ilişkin talebinin kısmen kabulü gerektiğinden tümüyle reddine karar verilmesi, markaya tecavüz ve haksız rekabete ilişkin dava yönünden ise karar gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmaması nedeniyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2014/111073 sayılı "... ...+Şekil" ibareli markasının, 08. sınıfta "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri

... ...+Şekil" ibareli markasının, 08. sınıfta "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri." emtialarında kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, fazlaya ilişkin hükümsüzlük talebinin reddine, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, hükmün ilanı talebinin reddine, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının reklam filmlerinde markasını tescilli olduğu şekilde kullanmadığını, iltibas yaratacak şekilde kullandığını, salt reklam fatura tarihlerine bakılarak reklam hizmetinin verildiği tarihin fatura tarihi olduğu sonucuna varılamayacağını, reklamların sadece dava tarihinden sonrasına ilişkin olmadığını, 2015/2016 yıllarına ilişkin ticari defterlerin kapanış tasdikinin bulunmadığını, sahibi lehine delil olamayacağını, faturaların bir kısmının 2017/2018 tarihli olduğu dikkate alındığında sadece 2015-2016 yıllarında satış yapıldığı sonucuna ulaşılamayacağını, tüm sınıf yönünden hükümsüzlük kararı verilmesi gerektiğini, bu haliyle tamamlayıcı ve benzer ürünlerin satılabileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; markalar arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin kendi markası için yoğun emek sarf ederek tanıtım yaptığını ve markaya ayırt edicilik kazandırdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ile davacının markasına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, hükmün ilanı ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4699, Karar No: 2021/2816, Tarih: 09.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4699 E.  ,  2021/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.12.2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.10.2021 günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09/11/2021 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Davalı şirket, dava konusu taşınmazı kullandığını kabul etmekle birlikte, bu kullanımın davacının rızasına dayandığını savunduğuna göre, artık bu rızanın ve muvafakatin bulunduğunu ispat külfeti de davalı şirkete aittir.

Her ne kadar davalı şirketin davacının ortaklığının sona erdiği tarihe kadarki kullanımı muvafakate dayanmakta ise de, şirket ortaklığının sona erdiği tarihten sonra davalı ile hukuki bağı kalmayan davacının muvafakatının olduğunu davalı şirket ispatlayamamıştır. Bu durumda, şirket ortaklığının sona erdiği tarihten dava tarihine kadar ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/15306, Karar No: 2012/23784, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15306 E.  ,  2012/23784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4573, Karar No: 2018/494, Tarih: 05.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4573 E.  ,  2018/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/03/2017 gününde verilen dilekçe ile siyasi parti ilçe teşkilatının kendiliğinden sona erdiğinin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen 14/04/2017 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 353/1-b (1) maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 11/07/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Davacı vekili ilk derece mahkemesine verdiği dava dilekçesinde, siyasi parti ilçe teşkilatının kendiliğinden sona erdiğinin tespitini istemiş; mahkemece davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.Dava, olağan genel kurulunu iki defa üst üste yapmayan davalı ... Partisi ... İlçe Teşkilatının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 121. maddesinin atıf yaptığı 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 87. maddesinin 5. maddesi kapsamında kendiliğinden dağılma halinin ve buna bağlı olarak hukuki varlığının sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre, Kat Mülkiyeti Kanunu’ndan doğan ve taşınmazın aynına ilişkin verilen kararlar dışında, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren davalarda verilen kararlara karşı temyiz yoluna gidilmesi mümkün değildir. Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren davalar Kanunun 4. maddesinde sayılmaktadır. Bununla birlikte kanunun 4. maddesinde sayılmadığı halde, özel kanunlarla da Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirtilen davalarla ilgili verilecek kararlara karşı da temyiz yoluna başvurulması mümkün değildir. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi bu sonucu değiştirmez. Davacının temyiz talebinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin reddine 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13587, Karar No: 2014/4799, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/13587 E.  ,  2014/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında nitelikli yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Sanığın müşteki ...'u yüzde sabit iz ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, müştekinin vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nin 87/3 maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI” olarak düzeltilmek ve sair yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa,dosya kapsamına,düzenlenen adli rapor içeriğine göre;sanığın katılan ...'u yaraladığı yönünde delillerin bulunmadı, katılan ...'ın da beyanlarında sanığın kendisine küfür ve tehditte bulunduğunu belirtip, başkaca bir eylemde bulunmadığını belirtmemesine göre, sanığın ...'u yaralama suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,12.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2675, Karar No: 2006/4929, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2675 E.  ,  2006/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı banka aleyhinde açtıkları davanın lehlerine sonuçlanması üzerine yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin tahsili için icra takibine giriştiklerini; takibin 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 16/2 nci maddesi uyarınca durdurulması üzerine alacağın tasfiye kuruluna yazdırıldığını, kurulun 49.305,02 YTL olarak kabul ettiği alacağı dördüncü sıraya yazdığını, ancak hazırlanan geçici dağıtım pay cetvelinde kendilerine pay ayrılmamasının doğru olmadığını; öte yandan dava vekalet ücreti (4.384,-YTL.) ile takip vekalet ücreti (3.222,62 YTL.)’nin Avukatlık Kanunu’nun 166 ncı maddesine göre rüçhanlı olması gerektiğini ileri sürerek geçici dağıtım pay cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, sıra cetveli kesinleştiğinden buna yönelik itirazların ileri sürülemeyeceğini, davacı alacağının imtiyazlı olmadığını ve Türk Ticaret Kanunu’nun 446/II nci maddesinin olayda uygulanamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce geçici dağıtım pay cetvelinin kesinleşmiş bulunan sıra cetveline uygun olduğu, davacı alacağının rüçhanlı alacaklardan sayılamayacağı ve somut olayda Türk Ticaret Kanunu’nun 446/II nci maddesinin uygulanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA,aşağıdaki onama harcının temyiz edenden alınmasına, 4.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3330, Karar No: 2017/16645, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3330 E.  ,  2017/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.