muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2583, Karar No: 2018/776, Tarih: 11.04.2018

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7) Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır.”

Düzenlemesi yer almaktadır.

Söz konusu madde gerekçesinde, madde ile kabul edilen hükümlerin, 1086 sayılı Kanunun 409 uncu maddesinin karşılığı olduğu, birinci fıkrada bu hükümlerin uygulanabilmesi için her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmalarının gerektiği, takip edilmeyen dava dosyasının işlemden kaldırılmasından sonra yenilenme imkânının bulunduğu, maddenin ikinci fıkrasında, bir tarafın gelmemesi hâlinde yapılacak işleme açıklık getirildiği, “Tarafların duruşmaya daveti” başlıklı 152. ve “Ön inceleme oturumuna davet” başlıklı 144. maddelerde belirtildiği gibi, taraflara sulh için gerekli hazırlığı yapmaları, duruşmaya sadece taraflardan birinin gelmemesi ve gelen tarafın yargılamaya devam etmek istemesi durumunda, gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği ve diğer tarafın, gelmeyenin muvafakati olmadan iddia ve savunmasını genişletebileceği yahut değiştirilebileceği hususlarının tebligata yazılmasının gerektiği özellikle vurgulanmıştır.

Buna göre usulüne uygun yapılan tebligata rağmen tarafların duruşmaya gelmemesi ve kamu düzenine ilişkin bir durumun bulunmaması hâlinde mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Yapılan bu kısa açıklamalar çerçevesinde somut olay incelendiğinde; yerel mahkemece Özel Dairenin bozma kararı üzerine tarafların beyanlarının alınması amacıyla “Belirlenen gün ve saatte duruşmaya gelmediğiniz veya gelip de davayı takip etmediğiniz taktirde dosyanın işlemden kaldırılacağı, sulh için gerekli hazırlığı yapmanız, duruşmaya gelmediğiniz taktirde diğer tarafın yargılamaya devam etmek istemesi durumunda yokluğunuzda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceğiniz ve diğer tarafın muvafakatiniz olmadan iddia ve savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceği ihtar ve tebliğ olunur” şerhi yazılmak suretiyle HMK’nın 150. maddesindeki düzenlemeye uygun olarak tebligat gönderildiği; davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili adına çıkartılan tebligatın 03.03.2015 tarihinde, davalı vekili adına çıkartılan tebligatın ise 26.02.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak taraf vekillerinin bozma kararı sonrası ilk celseye gelmedikleri ve mazeret dilekçesi de ibraz etmedikleri, buna karşın mahkemece tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek direnme kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Mevcut bu durum dikkate alındığında duruşmaya katılmayan tarafların yokluğunda HMK. 150. maddesi gereğince işlem yapılıp dosyanın işlemden kaldırılması gerekirken resen direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme karırın bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 11.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6198, Karar No: 2013/6121, Tarih: 07.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6198 E.  ,  2013/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kesinleşmiş mahkeme kararı olmasına rağmen davacının müflis şirketten olan ....029.083,... TL alacağının masaya kaydedilmesine ilişkin talebinin iflas idaresince reddedildiğini ileri sürerek, alacağın kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın dayanağının teminat mektubu olduğunu, tüm alacağın nakit alacakmış gibi masaya kaydının istenemeyeceğini, ancak şartlı olarak masaya kaydedilebileceğini savunarak, yöntemince hesaplanacak alacağın masaya kaydına, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller ve benimsenen billirkişi raporuna göre; davacınının alacağının ....940.750,... TL olduğu, bu miktar alacağın kaydına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

...-Dava iflâs sıra cetveline itiraza ilişkindir. İİK'nın 235. maddesine göre sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilânından itibaren onbeş gün içinde iflâsa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. Tebligat için gerekli giderler yatırılmamışsa dava açma süresi ilânla başlar. Masraf yatırılmadığı halde tebligat yapılmış olsa bile bu kural yine geçerlidir. Kanunda öngörülen ... günlük süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece re'sen dikkate alınmalıdır. İtiraza uğrayan ....04.2011 tarihli sıra cetveli en son ....04.2011 tarihinde ilân edilmiş olup, dosya kapsamından davacının tebligat için masraf yatırmadığı anlaşılmıştır. Dava ise ... günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra ....05.2011 tarihinde açılmıştır. Bu durumda mahkemece, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

...-Bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07...2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3031, Karar No: 2013/5781, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3031 E.  ,  2013/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, akdin feshine, tahliye isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, ortaklardan kiracı şirketteki ortaklık payının %51'in altına düşmesi halinin akde aykırıık nedeni sayılacağı kararlaştırılmıştır. Mahkemece, davacının akdin feshi talebi kabul edildiğine göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gibi yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması yönünde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, akde aykırılık nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının sözleşmenin 1/a maddesi hükmüne aykırı davrandığını ileri sürerek sözleşmenin feshini ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde, akde aykırılığın söz konusu olmadığını, Türk Borçlar Kanunu'nun 354. maddesine göre, dava yoluyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin hükümlerin kiracı aleyhine değiştirilemeyeceğini, davacının mevcut durumu 2008 yılından beri ses çıkarmayarak zımnen muvafakat ettiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sözleşmenin 1/a maddesine aykırı davrandığı, ancak aykırılığın kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olmadığından, bunun tahliyeyi gerektirmediği, sözleşmenin feshi sebebi olduğu gerekçesiyle, tahliye isteminin reddine, sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kiralananın doğrudan kullanımıyla ilgili olmayan sözleşmeye aykırılık halinin, sözleşmenin feshini gerektirip gerektirmediği noktasındadır.

Mahkemece, davalının sözleşmenin 1/a maddesine aykırı davrandığı, ancak aykırılığın kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olmadığından, bunun tahliyeyi gerektirmediği, sözleşmenin feshi sebebi olduğu gerekçesiyle, tahliye isteminin reddine, sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kiralananın doğrudan kullanımıyla ilgili olmayan sözleşmeye aykırılık halinin, sözleşmenin feshini gerektirip gerektirmediği noktasındadır.

Kira sözleşmesi, 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun dördüncü bölümünde üç ayırım halinde düzenlenmiştir. Birinci ayırımda genel hükümler (adi kira), ikinci ayırımda konut ve çatılı işyeri kiraları, üçüncü ayırımda ise ürün kirası (hasılat kirası) düzenlenmiştir. İkinci ayırımda düzenlenen konut ve çatılı işyeri kiraları, mülga 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna denk gelmektedir.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi, TBK.nun 347 ve devamı maddelerinde, bildirim yoluyla ve dava yoluyla olmak üzere iki ana başlıkta düzenlenmiştir. Bildirim yoluyla sona erme, kanunda öngörülen süre ve şekillere uyularak tarafların iradesiyle gerçekleştiğinden, burada üzerinde durulmayacaktır.

Dava yoluyla sona erme de, kiraya verenden kaynaklanan sebeplerle ve kiracıdan kaynaklanan sebeplerle olmak üzere, iki ana başlıkta düzenlenmiştir. Kiraya verenden kaynaklanan sebepler, TBK.nun 350 ve 351.maddelerinde, konut veya işyeri gereksinimi, kiralananın yeniden inşası veya imarı amacıyla esaslı onarımı, yeni malikin konut ya da işyeri gereksinimi olarak sayılmıştır. Kiracıdan kaynaklanan sebepler, TBK.nun 352. maddesinde tahliye taahhüdü, iki haklı ihtar, kiracının veya birlikte yaşadığı eşinin aynı ilçe veya belediye sınırları içinde oturmaya elverişli bir konutunun bulunması olarak sayılmıştır. Bunun dışında, birinci ayırımda düzenlenen genel hükümler (adi kira), ikinci ayırımda düzenlenen konut ve çatılı işyeri kiralarındaki özel hükümlere aykırı olmamak koşuluyla uygulanacağından, TBK.nun 315. maddesinde düzenlenen kiracının temerrüdü ve 316. maddesinde düzenlenen özenle kullanma ve komşulara saygı gösterme borcuna aykırılık yani sözleşmeye aykırılık nedeniyle sözleşme sona erdirilebilir.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında, sözleşmenin sona erdirilmesi az yukarıda açıklanan sona erme nedenleriyle mümkündür. Kanunda bu nedenler tüketici olarak sayılmıştır. Bunun dışında sona erme nedeni kabul edilemez. Sözleşmeyle yeni bir sona erme nedeni benimsenemez. Sözleşmeye konulan böyle bir hüküm, kanunun açık ve emredici hükmüne aykırı olacağından ve kanuna aykırılık halleri doğrudan kamu düzenini ilgilendirdiğinden, kendisine hukuksal bir sonuç bağlanamaz. Esasen, TBK.nun dava sebeplerinin sınırlılığı başlıklı 354. maddesi, dava yoluyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin hükümler,

kiracı aleyhine değiştirilemez hükmünü getirmekle, bu hukuki gerçeği yasallaştırmış bulunmaktadır. Ancak, önemle belirtmek gerekir ki, böyle bir yasal düzenleme olmasa bile, konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinin sona ermesi nedenlerinin, kanunda tek tek tüketici olarak sayılan nedenlerden ibaret olduğu hususunda tereddüde yer yoktur.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya dönüldüğünde, davalının TBK.nun 316. maddesi anlamında sözleşmeye aykırılığının bulunmadığı dosya içeriği ile sabittir. Mahkemenin kabulü de, bu yöndedir. Sözleşmeye aykırılık olduğu kabul edilen olgu, dava dışı davalı şirketteki payının %51'in altına düşmesidir. Bu durum sözleşmenin 1/a maddesine aykırılık oluşturmaktadır. Sorun da buradan kaynaklanmaktadır. Kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgisi olmayan bu aykırılık, sözleşmenin sona erme nedeni olmasını mümkün kılar mı? Bu soruya olumlu cevap vermek hukuken mümkün bulunmamaktadır. Zira, az yukarıda açıklandığı üzere, konut ve çatılı işyeri kiralarında, sona erme nedenleri kanun tarafından tek tek sayılmıştır. Kanuna aykırı olacak şekilde yeni sona erme nedenleri benimsenmek suretiyle, sözleşmenin feshine karar verilemez.

Bu bağlamda, sözleşmenin feshi ile, sözleşmenin sona ermesi terimlerinin aynı anlam ifade ettiğini belirtmekte yarar vardır. Zira fesih, bozma, bozulma, dağılma, dağıtma, kapatma, kapatılma anlamlarına gelmektedir. Sözleşmenin feshi denildiğinde, sözleşmenin sona erdirildiği herkesçe bilinen bir gerçektir.

Öte yandan, bir taraftan tahliye istemi reddedilirken, diğer taraftan sözleşmenin feshine karar verilmesi açık bir çelişkidir. Çünkü sözleşme feshedilmekle (sona erdirilmekle) kanuna aykırı olarak taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi sona erdirilmektedir. Bu şekilde kiracı fuzuli şagil durumuna düşmekte, ikinci aşamada meni müdahale yoluyla, reddine karar verilen tahliye fiilen gerçekleşmektedir.

Bu nedenlerle, kanunda öngörülmeyen sona erme nedeni, sözleşmeyle öngörülemeyeceğinden, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kira sözleşmesinin feshine (sona erdirilmesine) karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, mahkeme hükmünün bu nedenle bozulması gerekirken, esastan benimsenmek suretiyle, sadece yargılama gideri ve vekalet ücretine hasren bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun değerli görüşüne katılamıyoruz. 01.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/7967, Karar No: 2013/8464, Tarih: 19.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7967 E.  ,  2013/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Baklacı Mahallesi çalışma alanında bulunan 1322 ada 18 parsel sayılı 999,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz ve üzerindeki iki katlı binanın 10 yıldan beri İsa oğlu ...'in kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde baba adının ... olmasına rağmen İsa olarak tespit edildiğini belirterek çekişmeli taşınmazın tespit tutanağının düzeltilmesi talebiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde davacının baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş, Kadastro Müdürlüğünü temsilen Hazine vekilinin temyizi üzerine, hüküm, davanın tespit maliki Hazineye yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uygun olarak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 2/B vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde davacının baba adının ... olarak düzeltilmesine, Kadastro Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/848, Karar No: 2016/3106, Tarih: 10.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/848 E.  ,  2016/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 53, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 07.12.2015 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak yasal süreden sonra 16.12.2015 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin, CMK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/822, Karar No: 2023/8602, Tarih: 11.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/822 E.  ,  2023/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/625 Esas, 2015/973 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 21.12.2015 tarihli dilekçesi ile "kararın usule aykırı olduğunu" beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 21.12.2015 tarihli dilekçesi ile "kararın usule aykırı olduğunu" beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

Toplanan deliller, iddia, savunma, yakalama tutanağı, uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinde kullanmak için uyuşturucu maddelerden esrar maddesi satın aldığı, esrar maddesi sağ cebinde olduğu halde yakalandığı, sanık hakkında atılı suçtan başlatılan soruşturma kapsamında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu karar ile birlikte sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulduğu, ancak sanığın denetim süresi içerisinde yani hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını tebliğ

aldığı 11.12.2014 tarihinden sonra, 20.02.2015 tarihinde ikinci kez Siverek ilçesinde esrar maddesiyle yakalandığı, sanığın 09.09.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinden sonra yeniden uyuşturucu madde kullanmak veya bulundurmak suretiyle erteleme kararını ihlal ettiği, bu nedenle erteleme kararı kaldırılarak dava açıldığı, dosya kapsamındaki uzmanlık raporundan sanıktan elde edilen maddenin uyuşturucu maddelerden kenevir bitkisi parçaları olduğunun bildirildiği, sanığın savunmasında da tekrardan esrar maddesi kullandığını beyan ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 18.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/625 Esas, 2015/973 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2632, Karar No: 2018/5005, Tarih: 28.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2632 E.  ,  2018/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptaliyle kesilen aylığın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.