muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15828, Karar No: 2017/16553, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/86, Karar No: 2012/169, Tarih: 24.04.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/9-86 E.  ,  2012/169 K.**

* TASARLAYARAK KASTEN ÖLDÜRME SUÇUNA TEŞEBBÜSE YARDIM ETME

* HESAP HATASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 39

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

**"İçtihat Metni"**

Sanık Yakup’ın kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman'ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeden 5237 sayılı TCY’nın 82/l-a, g,  35, 39,  31/3 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Van 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.01.2009 gün ve 103-7 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.12.2009 gün ve 18122-12783 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 11.01.2012 gün ve 351518 sayı ile;

“Sanığın, kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman'ı  öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hükümlerle ilgili olarak, hükmolunan ceza sırasında hesap hatası yapılarak 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu 5 yıl 4 ay hapis cezası yerine, 6 yıl 8 ay hapis cezası tayini suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi yasaya aykırı olduğu” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının bu suçlara yönelik olarak kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanığın kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman 'ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeden kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman’ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeden kurulan hükümlerde, TCY’nın 31. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap yanılgısı sonucu fazla cezaya hükmolunup olunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Yerel mahkemece, sanık hakkında itiraza konu olmayan diğer suçların yanında kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman 'i tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeden kurulan hükümlerde;

5237 sayılı TCY’nın 82/l-(a),(g) maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Eylem teşebbüs aşamasında kaldığından TCY’nın 35. maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık yardım eden konumunda olduğundan cezasından TCY’nın 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCY’nın 82/l-(a),(g) maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Eylem teşebbüs aşamasında kaldığından TCY’nın 35. maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık yardım eden konumunda olduğundan cezasından TCY’nın 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğundan TCY’nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Görüldüğü gibi, yerel mahkemece TCY’nın 39. maddesinin uygulanması sonrasında bulunan 8 yıl hapis cezasından TCY’nın 31. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç hürriyeti bağlayıcı ceza hesap yanılgısı sonucu 5 yıl 4 ay yerine, 6 yıl 8 ay olarak belirlenmiş ve böylece fazla cezaya hükmolunmuştur.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Daire kararının sanık Yakup’un kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman 'ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeye ilişkin olarak kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bu suçlarla sınırlı olarak 5237 sayılı TCY’nın 31. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması isabetsizliğinden bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CYUY’nın, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322.  maddesi uyarınca sonuç cezanın 5 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.12.2009 gün ve 18122-12783 sayılı kararının sanık Yakup’un kamu görevlileri Yücel ve Abdurrahman’ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeye ilişkin olarak KALDIRILMASINA,

3- Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2009 gün ve 103-7 sayılı kararının sanık Yakup’un anılan suçlarıyla sınırlı olarak 5237 sayılı TCY’nın 31. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması isabetsizliğinden  BOZULMASINA,

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322.  maddesi uyarınca, sanık Yakup Turgut’un kamu görevlileri Yücel  ve Abdurrahman'ı tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım etmeden kurulan hükümlerde 6 yıl 8 ay olarak gösterilen sonuç hürriyeti bağlayıcı cezanın 5 yıl 4 aya indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,  24.04.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15943, Karar No: 2013/2791, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15943 E.  ,  2013/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan Kar İnşaat arasında finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını,diğer davalıların kefil olduğunu, sözleşme çerçevesinde bu davalının kiraladığı üç adet aracın kira bedellerinin tamamen ödenmesinden sonra mülkiyetinin davalıya geçtiğini, ancak davalının devir işlemleri gerçekleştirilmeden yapılan trafik kontrollerinde müvekkili şirkete ait ruhsatı gösterdiği, davalı şirketin kusur sonucu müvekkili şirkete ceza kesildiğini, bu cezanın iptal edildiğini, bu sırada ceza miktarı kadar tutarın teminat olarak yatırıldığını ve kullanılamadığını, bundan doğan zarardan davalının sorumlu olduğunu belirterek bu alacağa ilişkin başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, cevap ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu zarar alacağı ile davalı şirket tarafından yapılan hafriyat dökümü sonrası yanlış kesilen idari para cezası arasında illiyet bağı olmadığı, olay tarihinde noterden devir yapıldığı,ancak trafikten devir yapılmadığı için davalı şirketin mevcut ruhsatı göstermesinin doğal olduğu,davalı tarafın bir kusurunun olmadığı ve davacının da ispat ettiği bir zarar olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11294, Karar No: 2012/22677, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11294 E.  ,  2012/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cürümünü söyletmek için işkence etme ve şikayet etme sebebi ile iki kez işkence etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emniyet Müdür Yardımcısı olarak görev yapan sanığın, 03.10.2003 tarihinde meydana gelen bir kavga olayı nedeniyle 06.10.2003 tarihinde şüpheli/sanık sıfatıyla gözaltına alınan mağdura suçunu söyletmek amacıyla yumruk ve tekme atarak, kulağına ve hayalarına vurup, "seni 20 kişinin içinden alıp i... yaparım" diyerek tehdit ettiği, bilahare serbest kalan mağdurun sanık hakkında işkence suçundan şikayette bulunarak hastaneden kesin rapor almaya çalıştığı süreçte, 17.10.2003 günü kahvehanede yanında tanık ... ...'da bulunduğu sırada yeniden karakola getirttiği ve şikayette bulunması sebebiyle mağdurun başına vurup "seni yaşatmam, sana bu raporu aldırmam, seni anadan doğma soyarım, dansöz elbisesi giydirip T... Ü... Caddesinde oynatırım" diyerek hakaret ve tehdit etmek suretiyle zalimane, gayri insani ve haysiyet kırıcı muamelelerde bulunarak iki kez işkence suçunu işlediğinin Akhisar Devlet Hastanesinin 06.10.2003, 21.10.2003 ve 08.12.2003, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 29.06.2005 tarihli raporları, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, tanıklar ... ve ... ...'ın ifadeleri ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1135, Karar No: 2013/2153, Tarih: 12.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1135 E.  ,  2013/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik hakkına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik hakkına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı, iktidar partisi milletvekili olduğunu, üyesi bulunduğu partinin Anayasa değişikliği önerisini meclise sunduğunu, teklifin yasalaşma sürecinde ve sonraki "halk oylaması" aşamasında halkı "evet" oyu kullanmaya davet eden çalışmalar yaptığını halk oylamasında "evet" oyunun daha fazla çıkması nedeniyle bu halk oylamasından sonra,....Genel Başkanı olan davalının 18/09/2010 tarihinde .....da düzenlenen "Türkiye Nereye Gidiyor" konulu panelde ve buradaki konuşmaların tartışıldığı 20/09/2010 tarihli ...... adlı televizyonda yayınlanan "Söz Sende" adlı programdaki konuşmaları ile kendisi gibi "evet" oyu kullanan kesimi gaflet, delalet, hıyanet ve cahillikle itham ettiğini ve kişilik hakkına saldırıldığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı taraf, sözlerin davacıya yönelik olmadığını, davacının "evet" oyu kullanıp kullanmadığını bilmesinin gerekmediğini, bu nedenle sözlerin davacıya yönelik olmadığını, tahkir amaçlı olmayan sözlerin, bilinçli olarak oy verenler dışında kalan kimselere yönelik olarak kullanıldığını, oyunu bilinçsiz olarak kullananların hatasının vurgulandığını, kaldı ki, siyasi kişilerin eleştiri sınırının geniş olduğunu, sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını, sözlerin hakaretle ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacının mensubu olduğu siyasi partinin Anayasa değişikliği teklifini meclise sunması, yasalaşma sürecinde halkı "evet" oyu kullanmaya davet eden kampanyalar yürütmesi, açık hava toplantıları, radyo ve televizyon konuşmaları yapmaları bu itibarla davacının da "evet" oyu kullanacağının aşikar olması nedeniyle matufiyet unsurunun bulunduğunu kabul ederek, davalı tarafından söylenen "Gaflet, delalet, hıyanet içinde olmak ve cehalet" sözlerinin eleştiri sınırlarını aşıp davacıyı aşağılayan, kişilik hakkını zedeleyen, halkın gözünde küçük düşmesini sağlayan sözler şeklinde olduğundan davayı kısmen kabul etmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Kişide oluşan manevi zararın giderilmesi bakımından hakimin olayın özelliklerine, fail ve mağdurun durumlarına, kişilik değerlerinde meydana gelen eksilmenin niteliğine göre manevi tazminat olarak bir miktar paranın ödenmesine veya Borçlar Kanunu 49/3. maddesi gereğince tazminat yerine diğer bir tazmin yoluna başvurması mümkündür. Bahsedilen madde gereği diğer tazmin yöntemleri konusunda örnekseme yapılarak haksız saldırının kınanması ve kınama kararıyla birlikte bu kararın basın yoluyla ilan edilmesi yöntemlerine değinilmişse de bu yöntemler sınırlı olmayıp hakimin takdirine bırakılmıştır. Bu bağlamda, özür beyanı, isnadın geri alınması vb. bir tazmin şeklinin benimsenmesi de düşünülebilir. (4. HD. 14/11/1996, 8472/11191). Somut olayda, tarafların sıfatı, sarfedilen sözlerin niteliği, sözlerin söylendiği ortam, hedef alınan kitle ve potansiyel etkisi ile sözlerde davacı tarafın tek olarak hedef alınmayıp bir topluluğun içinde yer aldığı hususları dikkate alındığında tazminat yaptırımı yerine BK.49/3. maddesinde bahsedilen diğer yaptırımlardan olan tecavüzün kınanmasına dair kararla yetinilmesi gerekirken tazminat yaptırımına başvurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalının 18 Eylül 2010 tarihinde ....Şubesi tarafından düzenlenen “Türkiye Nereye Gidiyor” konulu panelde ve 20 Eylül 2010 tarihinde Habertürk Televizyonunda yayınlanan “Söz Sende” programında yaptığı konuşmalarla davacının kişilik hakkına saldırıda bulunduğu iddiasıyla manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu beyanların geçtiği panelde ve yayında davalı, 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan Anayasa değişikliklerine ilişkin kanunların halk oyuna sunulması sonucundaki “evet” ve “hayır” oylarının değerlendirilmesi bağlamında bazı sözler sarf etmiş ve nitelendirmelerde bulunmuştur. İlk derece mahkemesi manevi tazminat talebini kısmen kabul etmiştir. Dairemizin sayın çoğunluğunca, tazminat yaptırımı yerine Borçlar Kanunu 49/3. maddesinde sözü edilen diğer yaptırımlardan tecavüzün kınanmasına dair kararla yetinilmesi gerekirken tazminat yaptırımı yoluna gidilmesi usul ve yasaya aykırı bulunarak yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Bilindiği üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 67/2 maddesi uyarınca seçimler ve halk oylaması serbest, eşit, gizli, tek dereceli genel oy, açık sayım ve döküm esaslarına göre, yargı yönetim ve denetimi altında yapılır. Panelde ve TV programında davacının yanı sıra herhangi bir parti yöneticisi ya da milletvekilinin isminin geçmediği nazara alındığında salt “evet” oyu kullanılması için kampanyalar düzenleyen partinin milletvekili olmak matufiyet unsurunun gerçekleşmesi için yeterli değildir.Kaldı ki kimin “evet” kimin “hayır” oyu kullandığının “gizli oy” ilkesi nedeniyle belirlenmesi de mümkün değildir.

Bu itibarla; matufiyet unsuru gerçekleşmediğinden davanın reddedilmesi görüş ve kanaatinde olmamız nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararının bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğümüzden, Dairemiz değerli çoğunluğunun farklı sebebe dayalı bozma kararına katılmıyoruz. 12/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/7223, Karar No: 2016/8823, Tarih: 21.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7223 E.  ,  2016/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 156/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’un nakit para ihtiyacı nedeni ile sanıktan bir kısmı için nakit para ve bir kısmı için çek alıp, karşılığında senet tanzim ederek sanığa verdiği; senet karşılığı olan borcunu peyderpey ödeyip, sanıktan senet aslını iade etmesini istediği, sanığın senet aslı yerine sahte olarak düzenlediği bir başka senedi katılana iade ettiği,kendisinde kalan, bedeli ödenmiş senedi iş yeri komşusu olan ...'e ciro ederek verdiği, ...'in senet bedelinin tahsili amacıyla 2. Ciranta olarak ciro edip  avukatı aracılığıyla katılan aleyhine icra takibinin başlatıldığının iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanı ile bilirkişi raporunda; senedin ön yüzündeki borçlu imzaları, 30.000 TL, malen yazılarının ... eli ürünü olduğu, senet arka yüzündeki 1. Ciro, isim yazısı ve imzanın ...'nun eli ürünü, 2. Ciro isim yazısı ve imzanın ...'in eli ürünü olduğuna ilişkin incelemesi ve dosya kapsamı gözetilerek;sanığın katılan tarafından bedeli ödenmek suretiyle karşılıksız kalan senedi işyeri komşusu olan ...'e ciro ederek kullandığından bahisle; mahkemesince sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11478, Karar No: 2012/2250, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11478 E.  ,  2012/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde çalıştığınını tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, S.. S.. nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan S.. S.. yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A.. L..'ne iadesine23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.