muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18568, Karar No: 2014/7092, Tarih: 14.04.2014

Sanıklardan Y.. D..'nun Beyoğlu 1. İş Mahkemesine 2008 yılı içinde açtığı hizmet tespiti davasında dosyaya delil olarak sunulan ve adı geçen sanığın dedesi S.. D..'ya ait işyerinde 1985 ve 1986 yıllarında sigortalı olarak çalıştığını ispatlamaya yönelik suçun konusunu oluşturan ve özel belge niteliğindeki belgelerin sonradan tamamen sahte olarak düzenlenip iş mahkemesinde açılan dosyaya ibraz edilerek kullanıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece; S.. D..'nun, sağlığında oğlu sanık Muharrem'e verdiği vekaletnameden bahsedilerek, sanık Muharrem'in, babası tarafından önceden verilen rızaya dayalı olarak bir takım belgeleri imzalaması eyleminde, zarar verme bilinciyle hareket edilmediği ve sahte belge düzenleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, suça konu belgelerdeki bir kısım imzaların şirket sahibi müteveffa S.. D.. adına vekaletle hareket eden sanık M.. D..'ya ait olması, belgelerdeki imzalardan hiç birisinin S.. D..'ya ait bulunmaması, katılanların temel iddialarının; suça konu belgelerin ortak muris Süleyman'ın ölümünden sonra sahte olarak hazırlandığı ve delil olarak İş Mahkemesine sunulduğu hususuna ilişkin olup, suça konu belgelerin S.. D.. öldükten sonra hazırlandığının tespiti halinde, artık sağlığında sanık Muharrem'e verdiği vekaletnameden ve bu cümleden olarak oğlu Muharrem'in kendisi adına bir takım belgelere imza atmasına muvafakat ettiğinden bahsedilemeyeceği, zira ölümle birlikte vekalet ilişkisinin de son bulduğu cihetle, öncelikle; katılan SGK vekilinin Beyoğlu 1. İş Mahkemesinin 2008/440 Esas sayılı dosyasına sunduğu davaya cevap dilekçesinde; davacı Y.. D..'nun, 10.08.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin sicil dosyasında mevcut olduğu, ancak davalı işyerine ait sigortalı çalışmasına rastlanmadığının belirtilmesi gözönüne alınarak sanık Y.. D..'nun 10.08.1985 tarihinde, "S.. D.

. İş Mahkemesinin 2008/440 Esas sayılı dosyasına sunduğu davaya cevap dilekçesinde; davacı Y.. D..'nun, 10.08.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin sicil dosyasında mevcut olduğu, ancak davalı işyerine ait sigortalı çalışmasına rastlanmadığının belirtilmesi gözönüne alınarak sanık Y.. D..'nun 10.08.1985 tarihinde, "S.. D.." ünvanlı işyerinde sigortalı olarak çalışmaya başladığına ilişkin bir kayıt bulunup bulunmadığının ilgili kurumdan sorulup, tespitine çalışılması, 1999 yılında işyeri dosyasının imha edilmiş olduğu da gözetilerek, dosya içinde bulunan ve üzerinde sanık Yaşar'la ilgili bir takım sigorta evraklarının ilgili kuruma gönderilmesine ilişkin açıklamalar içeren PTT alındılarının, üzerinde yazan bilgilerden hareketle hangi PTT şubesiyle ilgili olduğu tespit edildikten sonra, bu şubeler nezdinde doğrulukları araştırılarak kayıtlarında bahsi geçen PTT alındılarına ilişkin bir bilginin bulunup bulunmadığının, keza sanık Yaşar'ın sigorta primlerinin ödendiğine ilişkin dekontlar olduğu savunulan ve dosya içinde sureti bulunan banka dekontlarının da ilgili banka şubeleri nezdinde araştırılarak gerçekten belirtildiği şekilde bir ödemeye ilişkin kayıt bulunup bulunmadığının sorulması, ayrıca sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgelerin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı da tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan SGK vekili ile katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4244, Karar No: 2013/6709, Tarih: 22.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4244 E.  ,  2013/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-6136 sayılı Yasa'nın 13/1, TCK.nun 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası.

2-Silahla tehdit suçundan; TCK'nın 106/2-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya kapsamına göre, sanıkla mağdur arasında, dahil oldukları grupların birbirleri ile çekişmesi nedeni ile husumet oluştuğu, olay günü sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen üç-dört kişi ile birlikte işyerine geldiği, mağdura tabancasını doğrulttuğu, akabinde "..., ... kendine dikkat et!" diye bağırdığı, bunun üzerine mağdurun kaçmaya başladığı, sanığın da mağdurun arkasından iki el ateş ettiği olayda,

Sanığın yapmış olduğu atışlar sonucu, mermilerin mağdurun kaçmış olduğu istikamette bulunan duvara isabet etmesinin, tek başına öldürme kastını belirlemeye yeterli olamayacağı, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla; Mahkemenin, sanığın fiilini "silahlı tehdit"' olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "silahlı tehdit'' ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri

indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 22/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10139, Karar No: 2012/10681, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10139 E.  ,  2012/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... tarafından açılan gaiplik davasına dair Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.12.2011 günlü ve 2010/564-2011/439 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 21.06.2012 günlü ve 2012/5676-2012/7673 sayılı ilama karşı davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 203,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17827, Karar No: 2012/16338, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17827 E.  ,  2012/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili; 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde ve Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birlikleri Kuruluş ve Görevleri hakkındaki Yönetmeliğin 4/5-d maddesi gereği öncelikle tasarruf tedbirlerine başvurulduğunu, alınan tedbirlere rağmen personel giderlerinin yönetmelikte ve kanunda belirlenen sınırların üzerinde gerçekleştiğini, öncelikle emeklilik hakkını elde eden işçiler olmak üzere işçilerin iş sözleşmelerinin feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin de bu kapsamda geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun çıktıktan sonra davalının 3 yıl içinde peyderpey personel giderlerini azaltarak gelirlerinin %40 ını geçmeyecek hale getirmesi gerektiği, ancak davalının herhangi bir tasarruf tedbiri ve personel masraflarını azaltmaya yönelik çalışma yapmadan 3 yıllık geçiş süreci de beklenmeden feshin son çare olması ilkesine uymadığı, işletmesel kararı tutarlı bir şekilde uygulamadığı, davacının iş sözleşmesinin feshinden önce 01.01.2011 tarihinde işyerine uzman kadrosu ile bir işçi alındığından feshin fesihte gösterilen nedene uymadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

18/6/2009 tarihinde kabul edilerek 03.07.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27277 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde birliklerin TİM'in personel giderleri, gelirlerinin %40'ını geçemeyeceği belirtilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

18/6/2009 tarihinde kabul edilerek 03.07.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27277 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde birliklerin TİM'in personel giderleri, gelirlerinin %40'ını geçemeyeceği belirtilmiştir.

5910 sayılı Kanun çıktıktan sonra davalının üç yıl içinde peyderpey personel giderlerini azaltarak gelirlerinin %40'ını geçmeyecek hale getirmesi gerektiği yine sözkonusu kanunun geçici 1/4. maddesinde birliklerin personel giderleri gelirlerinin yüzde 40’ını aşan birliklerin genel sekreterlikleri, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde, personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlü kılınmıştır.Yine 03.09.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27338 sayısında yayınlanarak yürürlüğe giren Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birlikleri İnsan Kaynakları Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde emeklilik, malullük veya ölüm halinde personelin genel sekreterlikle ilişiği yönetim kurulu kararı ile kesileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

5910 sayılı Kanun ile yapılan düzenleme gereğince işverence personel giderlerinin azaltılması amacıyla alınan işletmesel karar kural olarak fesih için geçerli neden olmakla birlikte Kanun'un geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasında Birlik Genel Sekreterliklerine personel giderlerini gelirlerinin % 40'ı seviyesine getirmeleri yönünde üç yıllık süre tanınmış olduğundan sözü edilen oranın gerçekleştirilmesinin fesih dışında başka tedbirlerle de mümkün olup olmadığı, ek tedbir alınmasa bile üç yıllık sürenin bitiminde belirtilen seviyenin yakalanıp yakalanmayacağı fesih son çare olması ilkesi bağlamında önem araz eder.

Fesih tarihi itibariyle davalı birliğin gelirleri ile personel giderleri arasındaki oranın bilirkişi aracılığıyla tespiti ile 5190 sayılı Kanun’da belirtilen 3 yıllık süre içerisinde personel giderine ilişkin oranın kanunda belirtilen seviyeye düşürülmesi için işyerinde fesihten başkaca tasarruf tedbirlerine başvurulup başvurulmadığı, tasarruf tedbirlerine aykırı işyeri uygulaması olup olmadığı, feshin son çare ilkesine uygun davranılıp davranılmadığı bilirkişi aracılığı ile belirlenerek ayrıca 5910 sayılı kanun da belirtilen üç yıllık sürenin ... tarihi de göz önünde bulundurularak feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığının belirlenmesi gerekir. Emsal olduğu belirtilen dosyada alınan denetlenmesi mümkün olmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15209, Karar No: 2009/7545, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15209 E.  ,  2009/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... ve diğer davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28.2.2001 tarihinde davalı doktor tarafından davalı hastanede over kisti ameliyatı olduğunu, ameliyat sonrasında şikayetlerinin devam ettiğini, davalı doktorun bu duruma kayıtsız kaldığını, başka doktorlara muayene olduğunu ameliyat önerilmesi nedeniyle yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını, ikinci ameliyat ile çıkartılan yabancı cisim üzerinde yapılan laboratuar araştırmasında 4 adet pamuk elyafına rastlandığının tespit edildiğini, davalı doktorun kusuru nedeniyle ikinci ameliyatı olmak zorunda kaldığını ileri sürerek 3.000 YTL maddi tazminat ile 50.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, kendilerine yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu, Yüksek ... Kurulu raporu ve Tabip Odası Onur kurulunca

yapılan soruşturmalar neticesinde davalıların kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, kendilerine yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu, Yüksek ... Kurulu raporu ve Tabip Odası Onur kurulunca

yapılan soruşturmalar neticesinde davalıların kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davacı, davalı doktor tarafından yapılan ameliyat nedeniyle ameliyat edilen bölgede yabancı cisim bırakıldığından yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, davacının davalı hastanede davalı doktor tarafından ameliyat edildiği,davacının ameliyat sonrasında şikayetlerinin devam etmesi nedeniyle ikinci defa ameliyat olduğu ve ameliyat ile çıkartılan yabancı cisim içerisinde 4 adet pamuk lifinin bulunduğu Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu,Yüksek ... Kurulu raporu ve Tabip Odası Onur kurulunca yapılan soruşturmalar sonucunda alınan raporlarla da kabul edildiği gibi, bu husus davalılar tarafından temyiz edilmemekle kesinleştiği anlaşılmaktadır. Öyle olunca, 2008/15209-2009/7545

yukarıda açıklanan kurallar gereğince mesleği doktor olan davalının vücüt içerisine girecek yabancı cisimlere karşı vücudun tepki göstereceğini bilmemesi mümkün olmadığına göre ameliyat sırasında bilirkişi raporuyla saptanacağı gibi kalitesiz malzeme kullanması (alınan bilirkişi raporlarından) nedeniyle vücütta yabancı cisim unutulması başlı başına kusur sayılacağı gibi, bunun doktorun göstereceği özenin dışında olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Mahkemece davacının delilleri toplanarak tazminat konusunda karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 1.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19933, Karar No: 2013/15832, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19933 E.  ,  2013/15832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının zamanaşımı itirazının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile yapıldığı,bu itirazın kabulünün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. ve devamı maddelerince davacının açık muvafakatine bağlı olduğu,davacınında açık muvafakatinin bulunmadığı dikkate alındığında sonucu itibariyle doğru olan kararın, davalının temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1923, Karar No: 2020/6610, Tarih: 10.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1923 E.  ,  2020/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, tarafların ortak mirasbırakan babaları ... 'ın, ortağı ve yetkilisi olduğu ... Kollektif Şirketi’ndeki paylarını ... 5.Noterliği’nin 02/08/2012 tarih ve 17577 yevmiye nolu kollektif şirket hisse devir sözleşmesi ile davalı oğluna devir ve temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek hisse devir sözleşmesinin iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, davacı ...’nın mirasbırakanın şirket payını devri konusunda rızası olduğunu, aynı sözleşme ile kendi payını davalının oğlu ... ’a devrettiğini, işlemin muvazaa içermediğini, mirasçılar arasında paylaşım yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesince verilen kararın Dairece; davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine dosyanın gönderildiği mahkeme tarafından şirket pay devrine ilişkin sözleşmelerde muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği, terditli istek bakımından ise tenkis koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 54.40 TL. onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.