muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8326, Karar No: 2017/16999, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8326 E.  ,  2017/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17037, Karar No: 2022/11849, Tarih: 15.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17037 E.  ,  2022/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9555, Karar No: 2011/14444, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9555 E.  ,  2011/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22252, Karar No: 2017/4239, Tarih: 18.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22252 E.  ,  2017/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, murisin çektiği 5.000 TL krediyi teminat altına almak amacıyla 28/05/2010 tarihinde davalı şirket ile 1 yıl süreli hayat sigortası poliçesi imzaladığını, murisin 24.1.2011 tarihinde vefat ettiğini, vefat edene kadar kredi taksitlerini gecikmeksizin ifa ettiğini ancak davalı sigorta şirketinin 16/03/2011 tarihinde muris kalp damar hastalığını gizlediğinden bahisle sözleşmeden caydığını, oysa murisin 2009 yılında göğüs ağrısı nedeniyle hastaneye gittiğini, ayakta tedavi edilip ilaç verildiğini, ne bu tarihten önce ne de sonra hastaneye bu şikayetle gittiğini, 2011 yılında ise kalp krizi geçirdiğini, murisin kötüniyetli olmadığını, davalının cayma hakkını da süresinden sonra kullandığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL’nin davalıya başvuru tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin myokard enfaktüsü nedeniyle vefat ettiğini, ölümle hastalık arasında illiyet bağı olduğunu, murisin hastalığını gizlediğini, mürtehinin ... Şubesi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 5.000,00 TL'nin 08/03/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 222,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4588, Karar No: 2010/13493, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4588 E.  ,  2010/13493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan tarihsiz adi sözleşme ile müvekkili şirketin Etlik/Ankara’daki mamelekinin davalıya devri ve Ocak 2008 tarihinden itibaren devredilen mamelekin faaliyetinden doğacak tüm gelir, gider ve borçların davalıya ait olacağının kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince MR merkezinin tüm eşyaları ve müştemilatıyla birlikte 01.01.2008 günü davalıya devredildiğini, davalının sözleşme gereğince ödemesi gereken USD cinsinden taksitleri TL.üzerinden ödemesi nedeniyle müvekkilinin kur farkı alacağı doğduğunu, ayrıca devir tarihinden sonra davalı tarafça ödenmesi gereken kira ve elektrik bedellerinin müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını, ayrıca davalının MR merkezini tahliye ederken cihazın sökümü nedeniyle taşınmaza verdiği 900.00.-TL.lik zararı mal sahibine müvekkilinin tazmin etmek durumunda kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.237.00.-TL.alacağın ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın dayanağı olan sözleşmenin davacı ile müvekkilinin temsilcisi olduğu ... Ltd.Şti.arasında yapıldığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, esas yönünden ise sözleşmenin MR cihazının satışına ilişkin olup şirket devir sözleşmesi olmadığını, bunun bir an için şirket devir sözleşmesi olduğu kabul edilecek olsa bile noterde yapılmadığından ve Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayınlanmamış olduğundan geçerliliğinden söz edilemeyeceğini belirterek davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu sözleşmenin taraflar arasında imzalandığı, davalının sözleşmeyi temsilci olduğu ... Ltd.Şti.adına imzaladığı yolundaki savunmayı kanıtlayamadığı, devir tarihi olan 01.01.2008 tarihinden sonraki dönemde davalının ödemesi gereken kira ve elektrik bedellerinin davacı tarafından ödendiğinin dosyaya sunulan ödeme belgeleriyle saptandığı, davacının diğer taleplerinden feragat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kira ve elektrik bedellerinden dolayı toplam 8.262.00.-TL.alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15310, Karar No: 2012/23783, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15310 E.  ,  2012/23783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2012, Karar No: 2014/2080, Tarih: 18.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2012 E.  ,  2014/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/2276-2011/537

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İstanbul 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/36970 Esas sayılı takip dosyasında tanzim edilen 19.07.2010 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin rehne dayalı alacağı bulunduğu halde şikayet olunanın ilk sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; sıra cetveline esas olmak üzere 17.000,00 TL bedelle satılan araç üzerinde davacı bankanın rehin alacağı, şikayet olunan Vergi Dairesi'nin 22.10.2009 tarihli haczinin bulunduğu, daha sonra da şikayetçinin kredi kartı borcunun tahsili için başlattığı İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/38164 Esas sayılı dosyasından haczi bulunduğu, şikayetçi bankanın rehin (ipotek) sözleşmesinde; borçlunun doğmuş ve doğacak, vadesi gelmiş veya gelecek tüm borç ve yükümlülüklerinin rehnin teminatı kapsamında olduğunun düzenlendiği, bu nedenle İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/38164 Esas sayılı dosyasındaki alacağa rüçhanlı olarak pay ayrılması gerektiği belirtilerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17043, Karar No: 2022/11845, Tarih: 15.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17043 E.  ,  2022/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26501, Karar No: 2016/4359, Tarih: 22.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26501 E.  ,  2016/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından kaçak eşyanın tasfiyesine ilişkin kısım ile gümrük idaresine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısımın çıkarılmasına ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3472, Karar No: 2021/5653, Tarih: 22.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3472 E.  ,  2021/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.05.2017 gün ve 2016/130 - 2017/74 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 14.05.2019 gün ve 2017/4536 - 2019/3748 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ... “ ... ve ...” isimli eseri ile Aram Khatchatourian’a ait “Spartacus” adlı eserine ilişkin mali hakları eser sahiplerinin mirasçıları ile akdettiği sözleşmelerle devralarak mali hakların sahibi bulunduğunu, davalının müvekkilin tüm mali haklarına sahip olduğu bu eserleri izin almaksızın kullandığını, ayrıca nota kullanımı ile ilgili olarak da müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK m. 68 uyarınca müvekkili her bir eser için davalı yan ile ayrı ayrı sözleşmeler yapmış olsaydı her bir eserin ayrı ayrı kullanımları için isteyebileceği bedel olan 45.500 Euro’nun üç katı olan 136.500 Euro’nun ve beş temsil için oluşan nota kirası 7.500 Euro’nun davalının izinsiz temsil tarihinden itibaren bankaların Euro için bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasıyla hesaplanacak faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, Dairemizin 2012/18807 Esas- 2013/5624 Karar ve 2015/9400 Esas- 2016/4354 Karar sayılı bozma ilamında husumetin Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü’ne yöneltilmesi gerektiği belirtilip davaya genel müdürlük aleyhine devam edildiğine göre mahkemenin karar başlığında davalının “Ankara Devlet Opera ve Balesi Bölge Müd” ve “T.C. ... İstanbul Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü” olarak gösterilmesi doğru değil ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata mahiyetinde olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 22.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15874, Karar No: 2014/14055, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15874 E.  ,  2014/14055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/30-2013/166

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09/02/2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24/01/2014 gün ve 2014/1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, davacı şirket tarafından davalı Kuruma ödenen paranın davalı Kurumdan istirdatına ilişkin olup, dayanağı olan rücuen tazminat davası Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından incelendiğinden Dairemizin iş bölümü alanı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 10. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.