muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11112, Karar No: 2013/13923, Tarih: 08.05.2013

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır. İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesine göre, günde yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerde çalışan işçinin, yedibuçuk saati aşan çalışma süreleri ile yedibuçuk saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan çalışmalar, doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık kırkbeş saat olan yasal sürenin aşılmamış olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir (Yargıtay 9.HD. 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı davacı tanıklarınca açıkça bildirilmiş olup, üçlü vardiya sisteminde ne şekilde fazla çalışma yapıldığına ilişkin somut veriler ortaya konmadan bu alacağın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda; işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı davacı tanıklarınca açıkça bildirilmiş olup, üçlü vardiya sisteminde ne şekilde fazla çalışma yapıldığına ilişkin somut veriler ortaya konmadan bu alacağın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6895, Karar No: 2011/987, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6895 E.  ,  2011/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, ihbara rağmen davalının zararı ödemediğini belirterek şimdilik 23.130 TL.nin olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun meydana geliş şeklinin şaibeli olduğunu, araç sürücüsünün kim olduğunun belirlenemediğini, sürücünün daha önce ehliyetine el konulan ... Yoleri olduğunu sigortalının aldatıcı beyanda bulunduğunu, hasarın teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 19.500 TL.nin 7.1.2009 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan davanın mutlak ticari işlerden olmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 868,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6964, Karar No: 2008/9177, Tarih: 01.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6964 E.  ,  2008/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... aralarındaki dava hakkında Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.6.2003 gün ve 569-316 sayılı hükmün davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 9.11.2004 tarih ve 2004/6964-16305 sayılı geri çevirme kararın 2.numaralı bendinde incelemesine gerek görülen ... Cumhuriyet Savcılığının 2001/2199 sayılı hazırlık dosyasının da ekenerek gönderilmesi istenilmiş olmasına rağmen istenilen evrakın gönderilmediği dosyanın incelemesinden anlaşılmıştır. Bu kez titizlikle, yeniden yazışmaya mahal vermeden, aksine davanışın hukuki sorumluluk getireceği de gözetilmek suretiyle az yukarıda numarası belirtilen ... Cumhuriyet Savcılığı hazırlık dosyasının eklenerek gönderilmesi dosyanın mahalline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5231, Karar No: 2024/7939, Tarih: 10.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5231 E.  ,  2024/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/6900 Esas, 2022/16694 Karar sayılı ilamı ile;

"Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

5.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını talep ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

5.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını talep ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, Yenilikçi Türkiye Partisi İzmir İl Başkanlığı binasında 22/02/2016 tarihinde kumar oynandığının tespit edildiği, Bornova Kaymakamlığının 22/02/2016 tarih ve 34168587-470-E.642 sayılı yazısına istinaden 23/02/2016 tarihinde binanın giriş kapısında Bornova İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından mühürleme işleminin yapıldığı, sanık ...'ın 25/02/2016 tarihinde binanın bahçe kısmındaki Kavaklıdere Mahallesine bakan kısmında duvarı kısmen yıkarak yeni bir kapı açtığı ve faaliyete devam ettiğinin tespit edildiği, yetkililer tarafından mühür bozma tutanağı düzenlendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın tevil yollu ikrarı, tanık beyanları, dosyada mevcut tutanaklar ile tüm dosya kapsamından, olayda her ne kadar mühür fiilen bozulmamışsa da mühürle korunan amacın dışına çıkılması suretiyle mühürün bertaraf edildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı TCK'nun 203/1 maddesinde belirtilen mühür bozma suçunu işlediği kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde bendinde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/16273, Karar No: 2021/13219, Tarih: 30.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16273 E.  ,  2021/13219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen müdahalenin meni ve kal yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden ecrimisile ilişkin davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair kararın davacı vekili, davalı ... ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 17.12.2020 tarihli ve 2020/3675 Esas, 2020/8338 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 123,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16495, Karar No: 2014/570, Tarih: 06.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16495 E.  ,  2014/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/332-2013/1

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından davacı E.. Ö.. ile diğer davacıların murisi M.. Ö.. aleyhine icra takibi yapıldığını, takip konusu senet bedelinin gerçek değeri üzerinden ödendiğini, müvekkillerinin borçlu olduğu kabul edilse bile senedin tanzim yılının 1996 olup bono bedelinin de bu tarihe göre belirlendiğini, davalının bu bedeli istemesi gerekirken güncel para değerine göre talepte bulunduğunu belirterek takip konusu borçtan dolayı müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %20 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava konusu senette yazı ve rakam ile yazılan bedeller arasında farklılık bulunduğu, bu durumda yazı ile yazılan kısma itibar edileceği, senedin düzenlenme tarihi 1996 olup bu tarih itibariyle davalının davacılardan 24.000,00 TL alacaklı olduğu, ancak daha sonraki tarihlerde paradan 6 sıfır atılmasına ilişkin düzenleme nedeniyle bu rakamın günümüz itibarı ile 0,024 TL olduğu, davacıların senedin belirlenen gerçek bedelini de ödediklerini yazılı delille kanıtlayamadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK.'nın 778/2-c maddesi yollamasıyla bonolarda da uygulanması gereken 676/1 maddesi uyarınca poliçe bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa, yazı ile gösterilen bedel üstün tutulur. Somut olayda dava konusu bononun unsurları tam olduğundan yukarıda yazılı yasa hükmünün uygulanması gerekmekte olup dava konusu bononun miktarının yirmidörtbin olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5650, Karar No: 2022/668, Tarih: 19.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5650 E.  ,  2022/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 21.İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle davacıda oluşan iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi Kadir Dermancıoğlutarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yanında 07/02/2008 tarihinde boya teknisyeni olarak çalışmaya başladığını,işveren yanında çalışmaya başlamadan önce herhangi bir sağlık problemi olmamasına rağmen işveren tarafından mevzuattaki iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmamasından dolayı çalışma alanındaki kimyasal tozlara, tiner ve solvent gibi etken maddelere maruz kalması sonucu astım teşhisi konulduğunu meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybının tespiti için 5510 sayılı Yasa ve ilgili mevzuat çerçevesinde ilgili sağlık kuruluşlarına başvurduğunu ve meslek hastalığı olmadığına ilişkin rapor verildiğini, Yüksek Sağlık Kurulu'na başvuru yapıldığını yine aynı şekilde meslek hastalığı olmadığına dair rapor verildiğini beyan ederek meydana gelen zararın, meslek hastalığı sonucu olduğunun ve iş gücü kaybı oranının tespit edilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili 5521 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince davada genel iş mahkemelerinin görevli olduğunu, davanın sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığını, 5510 sayılı yasanın 1.maddesi gereğince müvekkili kuruma husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Otom. San. ve Tic. A.Ş davacının talebinin belirsiz alacak davası olduğunu, davanın sosyal güvenlik hukukuyla ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkeme davanın reddine karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkeme davanın reddine karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İnceleme konusu eldeki davada, Kurum sağlık Kurulu tarafından verilen 02/04/2015 tarihli raporda, “davacıdaki intrensek astıma hastalığının meslek hastalığı olmadığına”, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından verilen 02/12/2015 tarihli raporda, “sigortalıda mevcut bronş astımı hastalığının meslek hastalığı olmadığına” karar verildiği, yargılama safhasında alınan ATK 3 İhtisas Kurulunun 24/04/2019 tarihli raporunda, “A) Mahmut oğlu/kızı 1987 doğumlu ...’da 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre meslek hastalığı niteliğinde solunumsal hastalık tespit edilmediği cihetle maluliyetine mahal olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur.” şeklinde rapor verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece Kurum Sağlık Kurul raporu, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurul raporu ile 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan ATK 3 İhtisas Kurulunun 24/04/2019 tarihli raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkeme kararı sonrası Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin değiştiği, yeni Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin 28/09/2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe girdiği anlaşılmıştır.

Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28/09/2021 tarihli Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınıp (maluliyetin bulunduğuna karar verilmesi durumunda başlangıcın, yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.