muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21731, Karar No: 2015/1431, Tarih: 19.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/21731 E.  ,  2015/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/6330

MAHKEMESİ : Beylikova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2011/41 (E) ve 2012/48 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suçun işlenmesini sağlayan hareket üzerinde hakimiyet kuran her iki sanığında mağdurda oluşan kemik kırığı şeklindeki neticesi sebebi ile ağırlaşmış yaralama eyleminden sorumlu tutulması gerektiği halde sanık S.. Ç.. hakkında cezanın TCK'nin 87/3. maddesi gereği artırılmadan yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2)Sanık S.. Ç..'ın mükerrir olması nedeni ile uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Sanık S.. Ç.. hakkında kurulan hükümde birim gün sayısının paraya çevrilmesinde uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4)Mükerrir olan sanık E.. Ç.. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2864, Karar No: 2025/1306, Tarih: 26.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2864 E.  ,  2025/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/183 Esas, 2024/417 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/314 E., 2022/268 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile küçük ın davalı şirkette pay sahibi oldukları, 17.10.2017 tarihinden beri davalı şirketin mali yapısı ve işleyişi ile ilgili bilgi sahibi olmak için müteaddit defalarca şirket yetkililerinden talepte bulunmuşlarsa da bu taleplerinin davalı şirket müdürlerinin engellemeleri nedeniyle sonuçsuz kaldığını, hiçbir bilgiye ulaşamadıkları ve sektöründe öncü konumda olan ve yüksek miktarda gelirler elde eden davalı şirketten ortağı olmalarına karşın ne bir bilgi ne de herhangi bir kazanç elde edemediklerini, murisin vefat ettiği tarihten itibaren 5 defa genel kurul toplantısı düzenlendiğini, müvekkili ve küçük 'ın bu toplantılara yasal zorunluluk gereği davet edilmiş olsalar da toplantılarda pasif kalmaları için yasal hükümlere aykırı usuller işletildiğini ve işbu toplantılarla müvekkili ve küçük'ın şirketlerden dışlanması ve şirket yetkilileri ile diğer ortakların maddi yarar sağlamasının amaçlandığını, gerek daha önceki olağan ve olağanüstü genel kurullarda ve gerek 29.03.2021 tarihli olağan genel kurulda alınan kararların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı TTK) ve sair ilgili yasal mevzuat ve şirket ana sözleşmesine aykırı olduğunu, dürüstlük ve iyiniyet kuralları kapsamında alınmadığını, amacın müvekkiline ait azlık hisselerinin eritilmesi ve azaltılması olduğunu belirterek 29.03.2021 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 4,5,6,7 ve 8 numaralı kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplantıya bizzat katılım sağlandığını, toplantıya vekaleten katılım sağladığını belirten Av. 14.02.2018 tarihli avukat vekaletnamesi ve bu vekaletnameye dayalı olarak hazırlanan yetki belgesine dayalı olarak toplantıya katılmak istediğini, vekaletname ve yetki belgesi 29.03.2021 tarihli genel kurula katılım ve oy verme yetkisi içermediğinden adı geçenin genel kurula katılmasına müsaade edilmediğini, genel kurul gündemi hakkında davacıların ihtarname gönderilerek bilgilendirildiğini, bilanço gelir tabloları ve faaliyet raporunun şirket merkezindeki ilan panosunda asılı olduğunu, ilan panosunu incelemeye gelen olmadığını, kar dağıtımı kararının çoğunluğun kararına bağlı olduğunu, müdürlere ödenmesi kararlaştırılan ücretin şirketin çapına ve piyasa şartlarına göre makul olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirkette hissedar olan ın vefat etmesi sebebi ile davacının davalı şirkette pay sahibi olduğu, 29.03.2021 tarihinde yapılan genel kurula davacıyı temsilen noterlikçe düzenlenen vekaletname sonucu 'in katıldığı, davalı şirketçe vekaletnamenin genel kurula katılma yetkisini içermediği iddia edilmiş ise de, Yargıtay 11.H.D' nin 2019/3647 E., 2020/1904 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere vekaletnamenin usulüne uygun olduğu anlaşılmakla davacının genel kurulda alınan kararlara muhalefet şerhinin bulunduğu, alınan bilirkişi raporunda davalı şirketin faaliyet raporunu ve bilançoyu ortaklara gönderme yükümlülüğünün bulunmadığı, genel kurul tutanağında da faaliyet raporunun okunduğu ve müzakere edildiğinin yazılı olduğu, şirketin net satışları toplamının 388.264,68 TL, dönem karının 173.871,02 TL olduğu belirtilerek 29.03.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4 ve 5 numaralı kararların kanuna , esas sözleşmeye ve dürüstlük kuralına aykırılık taşımadığının belirtildiği, 6 numaralı kar dağıtımına ilişkin yapılan değerlendirmede, şirketin mali yapısı gözönünde tutulduğunda kar dağıtımı yapmama kararının 6102 sayılı TTK'nın 608. maddesine aykırı olduğu, davacının payına düşen kar payının dağıtılması gerektiği 7 numaralı kararda ise 6102 sayılı TTK'nın 619/1 hükmüne göre herhangi bir şekilde şirket yönetimine katılmış bulunanların, müdürlerin ibralarına ilişkin kararlarda oy kullanamayacakları, ancak yapılan oylamada şirket müdürü ...'ın temsilcisi ve müdür ...'ın temsilcisinin olumlu oy kullandığı, ibra kararında oy kullanması yasak olan müdürün oyu haricinde kalan oyların ibra için yeterli karar nisabını oluşturmadığının anlaşıldığı, müdürler kurulu üyelerine ücret ödemesinin görüşüldüğü 8 numaralı kararda ise bilirkişi raporunda davalı şirketin cirosu ,elde ettiği kar ve bu çapta bir şirketin müdürler kurulu üyelerine ödenen ücretin yüksek olduğu belirtilmiş olmakla bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun olarak hazırlanması ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davalı şirketin 29.03.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 6,7,8 numaralı kararların iptaline, 4 ve 5 numaralı kararların iptali talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

3. Değerlendirme

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

3. Değerlendirme

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Uyuşmazlık, davalı şirketin 29.03.2021 tarihli genel kurulunda alınan 4, 5, 6, 7 ve 8 numaralı kararların iptal şartlarının oluşup oluşmadığı, 7 numaralı kararın yoklukla malul olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır. İlk Derece Mahkemesince 4 ve 5 numaralı kararların iptaline ilişkin talebin reddine, 6,7,8 numaralı kararların iptaline dair hüküm kurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 408. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere şirket, iradesini kanunda ve esas sözleşmede öngörülen çağrı usulüne uygun olarak yapılan genel kurul toplantılarında alınan kararlarla açıklamaktadır. Buna göre bir genel kurul kararının ortaya çıkması için iki unsur bulunması gerekmektedir. Bu unsurlardan biri genel kurul toplantısı, diğeri ise toplantı ve karar nisabına uygun alınan karardır. Bu unsurları barındırmayan kararlar varlık kazanamaz ve dolayısıyla yok hükmündedir. Aynı Kanun'un 619. maddesinin birinci fıkrası uyarınca herhangi bir şekilde şirket yönetimine katılmış bulunanlar, müdürlerin ibralarına ilişkin kararlarda oy kullanamazlar.

Davalı şirketin 29.03.2021 tarihli genel kurulunun 7. maddesiyle şirket müdürlerinin de olumlu oylarıyla şirketin müdürler kurulu ve yönetim kurulu oy çokluğuyla ibra edilmiştir. Oy hakkından yoksun olan müdürlerin oyları dışında 77.402 adet paydan 7.740 pay sahibi ortağın olumlu, toplam 11.611 pay sahibi ortakların olumsuz oy verdiği gözetildiğinde karar nisabına uygun alınmış bir karar bulunmadığından ibraya ilişkin 7 numaralı kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken iptaline karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “Davalı Es Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd.Şti'nin 29.03.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 6,7,8 numaralı kararların iptaline,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı Es Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd.Şti'nin 29.03.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 6 ve 8 numaralı kararların iptaline, 7 numaralı kararın yok hükmünde olduğunun tespitine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11674, Karar No: 2014/12850, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11674 E.  ,  2014/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/904-2014/263

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.159,11 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 31.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele 2014/11674-12850

alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1595, Karar No: 2014/6315, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1595 E.  ,  2014/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2009/357-2012/244

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 E., 1985/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dahili davalı G.. Ö.. tarafından verilen 11.12.2013 havale tarihli dilekçe ile hükmün bozulması istemi ile temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükmü uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz başvuru harcı ile temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Anılan harçların yatırılması için dahili davalı G.. Ö..'e HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, anılan harçların yatırılması halinde buna ilişkin belgenin eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde uyarınca mahkemece bir karar verilmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19080, Karar No: 2013/3622, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19080 E.  ,  2013/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın başkalarının kimlik bilgileriyle alınmış telefon hatlarını kullanarak köy muhtarı olan ...'yı arayarak kendisini ... olarak tanıtıp, Başbakanlık'ta genel sekreter olduğunu iktidar partisi genel merkezi talimatıyla her köyden lise mezunu üç kişiyi memur olarak işe yerleştireceklerini söyleyip, üç isim bildirilmesini istedikten sonra, bu kişiler için formaliteden yapılacak olan sınav masrafı olarak kişi başına 200 TL göndermesini isteyerek kandırdığı, katılanın belirlediği isimlerden birisi için 200 TL'yi sanığın bildirdiği hesaba havale etmesini sağlayarak haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığı, sanığın yetkililer nezdinde hatırı sayıldığını söylemeksizin belirlenen kişileri siyasal partinin talimatıyla işe yerleştireceklerinden bahisle çıkar sağladığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nun 157/1 maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3580, Karar No: 2012/10046, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3580 E.  ,  2012/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11377, Karar No: 2009/12940, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11377 E.  ,  2009/12940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

DAVALILAR : ... VD.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 22.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve hasılat kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK'nun 8/1-2 maddesi gereğince dava dilekçesinin reddine, sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir.

Hükmü davacılar ve davalılar temyiz etmişlerdir.

Davada, iştirakli hasılat kirasının varlığı ileri sürülmüştür. Taraflar arasında bu konuda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Gerçekten, Borçlar Kanununda kira sözleşmelerinin yapılış biçimi bir şekle tabi tutulmamıştır. Kira sözleşmesi sözlü veya yazılı yapılabileceği gibi bu ilişki zımni olarak da kurulabilir.

Öncelikle belirtelim ki, HUMK'nun 1711 sayılı kanunla değiştirilen 8/II-1 maddesi “kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi yahut tespit davalarına, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davalarına ve bunlara karşılık olarak açılan davalara” bakmaya sulh mahkemelerini görevli kılarken, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun uygulama alanı içinde kalan kiralananları amaçlamaktadır. Gerçekten de anılan kanunun 1. maddesi ile bu kanunun uygulanması kiralanan yerin musakkaf (çatılı) bir taşınmaz olmasına hasredilmiştir. Öte yandan kiralanan

./..

2009/11377 - 12940 - 2 -

taşınmazın niteliğine bakılarak çizilecek hukuki çerçeve de bu kabulü zorunlu kılmaktadır. Kiraya verilen musakkaf yerlere ilişkin uyuşmazlıklara 6570 sayılı Kanun hükümleri uygulanır (m.1). Musakkaf olmayan taşınmaz mallar ise BOrçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Her iki yasanın ilgili maddelerinin hukuki sonuç ve hükümleri ile koruma amaçları tamamen birbirinden farklıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.1998 günlü ve 1998/3-361-373 sayılı kararı).

Dava konusu taşınmazlar "tarla" ve "bahçe" vasfında olup 6570 sayılı Kanun hükümlerine değil, Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan mahkemece yanlar arasındaki çekişmenin esası incelenip hükme bağlanacak yerde, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran taraflara iadesine, 16.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.