muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2493, Karar No: 2023/10670, Tarih: 06.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2493 E.  ,  2023/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.01.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Denetim süresi içerisinde 25.12.2014 tarihinde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlediğinden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/52 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usûl ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usûl ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, 21.07.2014 tarihinde devriye faaliyeti ifa ettiği sırada, Murat Gümüş idaresindeki 55 TK 715 plaka sayılı araç şüphe üzerine takibe alındığı, aracın Petrol İstasyonu önünde durdurulduğu, araçta bulunan sanık ...'nün aracın sağ ön camından gazete kağıdına sarılı bir maddeyi dışarı attığının görüldüğü, sanığın ifadesinde uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, tanımadığı bir şahıstan 10,00 TL karşılığı satın aldığını bildirdiği, sanıktan ele geçirilen madde sentetik kannabionoidlerden olduğunun bildirildiği, sanıktan alınan kan ve idrar numuneleriden idrarında sentetik kannobionoid bulunduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine

karar verildiği, sanığın erteleme süresi içinde 25.12.2014 tarihinde sanığın üzerinde yapılan ayrıntılı aramada montunun sağ cebinde bir miktar uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde ele geçirildiği, maddenin tetrahydrocannabionol etken maddesi ihtiva eden hint keneviri bitkisinin kırıntıları olduğunun sanıktan alınan idrar örneğinde esrar etken maddesi olan THC bulunduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verildiği halde 25.12.2014 tarihinde aynı suçu tekrar işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 26.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/52 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3742, Karar No: 2008/2761, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3742 E.  ,  2008/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11062, Karar No: 2014/12522, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11062 E.  ,  2014/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2010/235-2013/61

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10025, Karar No: 2010/14458, Tarih: 23.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/10025 E.  ,  2010/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Yasaya aykırılık soruşturmanın gizliliğini ihlal, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve yardım etme

HÜKÜM : Sanık ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, resmi belgede sahtecilik, soruşturmanın gizliliğini ihlal ve (... ilçesi ... mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraatine, (... ilçesi ... köyü mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüğüne; sanık ...'un suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma ve yardım etmek, (... ilçesi ... mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraatine, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve (... ilçesi ... köyü mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüğüne, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma ve yardım etme suçlarından beraatlerine, 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüklerine,

Sanık ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma, yardım etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, (... ilçesi ... mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraatine, (... ilçesi ... köyü mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüğüne,sanık ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma, yardım etme, (... ilçesi ... mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraatine, resmi belgede sahtecilik, (... ilçesi, ... köyü mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüğüne,

sanık ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma, yardım etme, (... ilçesi, ... mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraatine, soruşturmanın gizliliğini ihlali, (... ilçesi ... köyü mevkiinde izinsiz kazı yapmaktan) 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüğüne

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafıinin 12/06/2009 tarihinde süre tutum di1ekçesi verdiği ve temyizin süresinde olduğu belirlendiği cihetle, ... Asliye Ceza Mahkmesinin 10.08.2009 tarih ve 2007-62 esas, 2009/63 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı yok hükmünde kabul edilerek sanıklar müdafıinin 12.06.2009 tarihli temyiz dilekçesine hasren yapılan incelemede:

Belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından, hükme esas alınan iletişim tespit tutanaklarının dayanaklarından olan Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/383 müteferrik kararı, aynı mahkemenin 13.03.2007 tarih 2007/442 müteferrik sayılı kararı ile, Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2007 gün ve 2007/448 sayılı müteferrik kararlarının aslı yada onaylı suretinin dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından, hükme esas alınan iletişim tespit tutanaklarının dayanaklarından olan Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/383 müteferrik kararı, aynı mahkemenin 13.03.2007 tarih 2007/442 müteferrik sayılı kararı ile, Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2007 gün ve 2007/448 sayılı müteferrik kararlarının aslı yada onaylı suretinin dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... ile diğer sanıklar müdafiileri ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASıNA), 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7917, Karar No: 2020/298, Tarih: 16.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/7917 E.  ,  2020/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı anne tarafından açılan ortak çocukların velayetinin değiştirilmesi, davalı-davacı babanın geçici velayet annedeyken açtığı birleşen velayetin değiştirilmesi ve annenin açtığı birleşen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince annenin velayetin değiştirilmesi davasının ortak çocuk Asena yönünden kabulüne, Tarkan yönünden feragat nedeniyle reddine, babanın açtığı velayetin değiştirilmesi davasında karar verilmesine yer olmadığına, annenin kişisel ilişki kurulması ve çocukların yurtdışına çıkarılması davasının kabülüne, Asena ile baba ve Tarkan ile anne arasında kişisel ilişki tesisine ve Tarkan'ın yurt dışına çıkarılmamasına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı-davacı baba tarafından, Tarkan'ın velayetinin kendisine verilmesi dışındaki hükümler yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi davalı-davacı babanın velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkiye yönelik istinaf taleplerini kabul ederek davalı-davacının velayetin değiştirilmesi davasının usulden reddine karar vermiş ve baba ile Asena arasındaki kişisel ilişkiyi değiştirmiş ve diğer istinaf taleplerini reddetmiştir. Hüküm davalı-davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun m.362/1-ç maddesine göre çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar temyiz kanun yoluna başvurulamayacak olan kararlardandır. HMK'nın 382/2-b-13. maddesinde "Velayetin kaldırılması, velayetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velayetin geri verilmesi" işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır. Bu itibarla, davalı-davacının temyiz yolu kapalı olan velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı-davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle tedbiren verilen yurtdışı çıkış yasağı konusundaki kararların hükmün kesinleşmesi tarihi itibariyle kendiliğinden ortadan kalkacağının anlaşılmasına göre, davalı-davacının yerinde bulunmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle tedbiren verilen yurtdışı çıkış yasağı konusundaki kararların hükmün kesinleşmesi tarihi itibariyle kendiliğinden ortadan kalkacağının anlaşılmasına göre, davalı-davacının yerinde bulunmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, velayetin değiştirilmesine yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4238, Karar No: 2020/5395, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4238 E.  ,  2020/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun karar duruşmasında Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre ise;

Suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı sanık ...'in müştekiye ait motosikleti tanık ...’in beyanına göre saat 17:25 sularında çaldığı ve suçun gündüz vakti işlendiği anlaşılmakla şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8886, Karar No: 2022/8313, Tarih: 18.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8886 E.  ,  2022/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 05.09.2019 tarihli dördüncü karar, Dairemizin 19.02.2020 tarihli ilamı ile, kusur belirlemesi, kadının reddedilen nafaka ve tazminat talepleri ile erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden bozulmuş, erkeğin kabul edilen boşanma davası, yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönlerden ise karar kesinleşmiştir. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamının kapsamı ile sınırlı olarak bir karar verilmesi gerekirken, temyizin ve bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden yeniden hüküm kurulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m. 438/son).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple temyiz edilen gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. ve 4. paragrafların tamamen çıkarılmasına, yerine "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 18.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/27991, Karar No: 2014/152, Tarih: 13.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27991 E.  ,  2014/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 14.03.2012 günlü karara karşı yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 22.03.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16060, Karar No: 2014/19840, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16060 E.  ,  2014/19840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/803-2014/270

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.