muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3187, Karar No: 2024/4278, Tarih: 22.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3187 E.  ,  2024/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1589 E., 2023/2575 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/245 E., 2022/222 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yetim aylığının kesilmesi işleminin iptaline, davacının yersiz aylık ödemesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, kesilen yetim aylıklarının bağlanarak yasal faizi ile birlikte ödenmesine, birleşen davada yersiz sağlık ödemesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yetim aylığının kesilmesi işleminin iptaline, davacının yersiz aylık ödemesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, kesilen yetim aylıklarının bağlanarak yasal faizi ile birlikte ödenmesine, birleşen davada yersiz sağlık ödemesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... ... ile ...'ın 23.11.2011 tarihinde boşandığı, 02.12.2011 tarihinden itibaren davacıya babası ... ...'ndan yetim aylığı bağlandığı, boşandıktan sonra tarafların bir süre aynı apartmanın farklı dairelerinde oturduklarını beyan ettikleri, davacı ...'in bir süre sonra T... adresine taşındığını beyan ettiği, bu adreste davacının boşandığı eşinin yeğeni ...'ın oturduğu ve Nihal'in davacının ara sıra misafir olarak geldiğini, evlerinde kişisel bir eşyasının olmadığını beyan ettiği, bu durumda davacının bu adres bildiriminin gerçeği yansıtmadığının anlaşıldığı, tarafların her ikisinin de 23.12.2018 tarihinde ... adresine taşındıklarını beyan ettikleri, ... tarafından söz konusu adreste hiç oturmadığı, seçim için adreslerinin oraya alındığının beyan edildiği, ancak ASKİ tarafından gönderilen abonelik kaydında belirtilen adreste ... adına su aboneliği bulunduğunun belirtildiği, davacı ile boşandığı eşinin aynı tarihlerde aynı sağlık kuruluşlarından sağlık hizmeti aldıkları, sağlık kuruluşlarına aynı telefon numaralarını beyan ettikleri, davacının kendi beyan ettiği ikamet adresine en yakın sağlık ocağı yerine boşandığı eşinin ikamet ettiği adrese en yakın sağlık ocağına tedavi için başvurduğu, aynı aile hekimine çok kez başvurdukları, farklı tarihlerde aynı eczaneden ilaç aldıkları, davacı adına (elektrik, su, doğalgaz ) aboneliğinin bulunmadığı, davalı Kurum tarafından yapılan çevre sorgulamasında ifadesi alınan komşuların davacı ile boşandığı eşinin kızları ile birlikte Şenlik Mah. ... Sok. No:15/1 Keçiören/Ankara adresinde yaşadıklarını beyan ettikleri, yargılama sürecinde ifadesi alınan ... tarafından da aynı yönde beyanda bulunulduğu anlaşılmakla davacı ile eski eşinin boşandıktan sonra bir arada yaşamaya devam ettikleri gerekçesiyle asıl ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu, karar verilirken toplanan delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu, karar verilirken toplanan delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı tanıkları davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını beyan etmiş iseler de davacının akrabaları olup beyanlarının davacıyı korumaya yönelik olduğu, MEDULA ve eczane kayıtları ve toplanan tüm delillerden davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı kontrol memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksinin ispat edilemediği, kurum işleminin yerinde olduğu, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının ve eski eşinin "..." adresinde yaşadıklarını beyan ettikleri iddiasının doğru olmadığını, kayıt üzerinde bu adreste görünmelerinin sebebinin yerel seçimlerde Bala'da oy kullanmak için geçici olarak ve sadece resmiyette ikametgahlarını Bala'ya taşımış olmaları olduğunu, davacının boşandıktan sonra ilk olarak eski eşinin oturduğu binanın başka dairesinde oturan oğlunun evine yerleştiğini, oğlu İsveç'e yerleşince ise bir süre akrabaları ... Gemalmaz'ın daha sonra ise kardeşinin evine taşındığını, boşandıktan sonra bir süre aynı binanın farklı dairelerinde, bir süre ise aynı semtte yaşamaları nedeniyle aynı semtte bulunan tanıdık eczaneden ilaç aldıklarını, davacının boşanmalarının akabinde ilk olarak oğlu, daha sonra ise bir akrabası son olarak ise kardeşi ile birlikte yaşamış olması nedeniyle, tek başına yaşamadığı için abonelik vs kaydı bulunmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylıkların tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56/2 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylıkların tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56/2 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5782, Karar No: 2018/11946, Tarih: 13.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5782 E.  ,  2018/11946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümde yasa yolu gösterilirken, sanık ...’ın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı verilen kararda 7 günlük temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken, yanıltıcı şekilde yasa yolu süresinin başlangıcının ''sanığın yüzüne karşı (sanığa kararın tebliğ edilmek üzere)'' gösterilmesi suretiyle yasa yolunda yanıltıldığı anlaşılmakla temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1. Hapis cezasının TCK'nun 50/1-a bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2. Sanıkta ele geçirilen kaçak sigara olduğu halde hükmün CMK'nun 231. maddesine ilişkin fıkrasında ''kaçak akaryakıt'' denilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkrasında ''günlüğü takdiren'' ibaresinden önce gelmek üzere ''TCK'nun 52/2.maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün CMK'nun 231. maddesine ilişkin fıkrasında ''kaçak akarkayıt'' ibaresinin çıkartılarak ''kaçak sigara'' ibaresinin eklenmesi ile sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5141, Karar No: 2007/9344, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5141 E.  ,  2007/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kadıköy 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı banka alacağının iflas sıra cetvelinde imtiyazlı alacak olarak kabulü ile üçüncü sıraya alınması gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ve 16 ile, aynı yasanın 136 ncı maddelerinde davacı banka alacaklarına imtiyaz tanıyan herhangi bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinin uygulanmasının üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak koşuluna bağlı tutulmasına ve iddianın kabulü halinde iflas sıra cetvelinde gerek üçüncü ve gerek dördüncü sıraya giren alacaklıların aleyhine sonuç doğuracak olmasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/59, Karar No: 2025/92, Tarih: 26.02.2025

**Ceza Genel Kurulu         2025/59 E.  ,  2025/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 5-2

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanıklar hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal ve görevi kötüye kullanma suçlarından açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince verilen 28.05.2024 tarihli ve 5-2 sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2025 tarihli ve 3428 sayılı red istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca görüşülüp değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili; sanıklar hakkında verilen düşme hükümlerinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

III. İNCELEME KONUSU

Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından kurulan düşme hükümlerinin temyiz incelemesi sırasında Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; katılan vekili tarafından herhangi bir neden gösterilmeden 12.06.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılan dosyada, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin yedi gün içerisinde sunulabileceğine ilişkin ihtarda bulunulmasının zorunluluk arz edip etmediği değerlendirilmiştir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire kararının kanun yolu bildirim kısmının; "…Katılan ... ... vekili Av. ...'in yüzüne karşı, sanıklar ve katılan ile müştekilerin yokluğunda kararın katılan vekili yönünden tefhimden itibaren 15 gün, müştekiler ve sanıklar yönünden tebliğden itibaren 15 gün içinde ilk derece adliye ceza mahkemeleri veya mahkememize verilecek dilekçeyle veya mahkememiz zabıt katibine beyanda bulunmak yoluyla Yargıtay Ceza Genel Kurulu nezdinde temyizi kabil olmak üzere yasa yolu açık olarak…" şeklinde olduğu,

Kısa kararın katılan ... vekilinin yüzüne karşı 28.05.2024 tarihinde verildiği,

Hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edildiği ve 12.06.2024 tarihli süre tutum dilekçesinin; "Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında TCK'nın 132/1-2. cümle, 134/1-2. cümle ve 137/1-a maddelerinden sanık olarak yargılanmaları neticesinde verilen düşme kararı ve ... hakkında TCK'nın 257/1. maddeden yargılanması neticesinde verilen düşme kararı hukuka ve usule aykırıdır. Gerekçeli itirazlarımızı, gerekçeli kararın tarafımıza tebliğ edilmesinden sonra yapacağımızı belirterek, bu dilekçemizin süre tutum dilekçesi olarak kabul edilmesini vekâleten talep ederiz." hususlarını içerdiği,

Özel Dairece gerekçeli kararın katılan vekiline 29.06.2024 tarihinde, katılana ise 06.07.2024 tebliğ edildiği, tebliğ-tebellüğ belgesinde; CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde verilmesi gerektiği yönünde herhangi bir ihtara yer verilmediği, katılan vekili ve katılan tarafından karara yönelik gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

Anayasa'mızın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40. maddesinin ikinci fıkrası "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." hükmünü içermektedir.

İlk derece mahkemesinin hükümlerine karşı kanun yoluna başvuru hakkının sözleşme kapsamında korunması gereken bir hak olarak kabul edilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne Ek 7 No.lu protokolle gerçekleşmiştir. 25.03.2016 tarihinde onaylanarak iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Protokol'ün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesi; "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir..." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan, CMK’nın 231. maddesinin ikinci fıkrası;

"Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir.",

"Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesi;

"(1) Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.

(2) Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddenin 6. fıkrası;

"Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.",

"Eski hâle getirme" başlıklı 40. maddesi;

"(1) Kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişi, eski hale getirme isteminde bulunabilir.

(2) Kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişi kusursuz sayılır.",

Hükümlerini içermektedir.

CMK’nın "Temyiz istemi ve süresi" başlığını taşıyan 291. maddesi ise karar tarihi itibarıyla;

"(1) Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır; beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkime onaylattırılır. Tutuklu bulunan sanık hakkında 263 üncü madde hükmü saklıdır.

Hükümlerini içermektedir.

CMK’nın "Temyiz istemi ve süresi" başlığını taşıyan 291. maddesi ise karar tarihi itibarıyla;

"(1) Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır; beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkime onaylattırılır. Tutuklu bulunan sanık hakkında 263 üncü madde hükmü saklıdır.

(2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar." biçiminde iken 02.03.2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle birinci fıkrada yer alan "hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün" ibaresi, "hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ tarihten itibaren iki hafta" olarak değiştirilmiş ve ikinci fıkra ilga edilmiştir.

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesinde karar tarihi itibarıyla;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.", hükmüne yer verilmişken 7499 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle birinci fıkraya "Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." cümlesi eklenmiştir.

Son olarak, "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesinde karar tarihi itibarıyla yer alan;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır." düzenlemesi 7499 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle mülga edilmiştir.

Bir kanun yolu başvurusunun esas yönünden merciince incelenmesi, Anayasa'nın 36. maddesinde yer bulan adil yargılanma hakkının güvencelerinden olan mahkemeye erişim hakkı kapsamında kalmaktadır.

Anayasa'nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesi; "Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz." şeklindedir.

Anayasa'nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesi; "Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz." şeklindedir.

Görüldüğü üzere; temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması kanun tarafından öngörülme, haklı bir sebebe dayanma ve ölçülülük ilkesine aykırı olmama koşullarına bağlıdır. Mahkemeye erişim hakkı da bu anlamda mutlak olmayıp sınırlamalara konu olabilir. Ancak ölçülülük ilkesi uyarınca sınırlamaların mahkemeye erişimi imkânsız hâle getirmemesi ya da aşırı derecede zorlaştırmaması gerekir.

Söz konusu emredici düzenlemeler uyarınca yargı mercilerince verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek açıklıkta taraflara bildirilmesi gerekmekte olup kanun koyucunun Anayasa'daki emredici düzenlemeye paralel şekilde ilgililerin kanun yolu başvurularında hak kayıpları ile sonuçlanabilecek yanılgıyı önlemek için ayrıntılı düzenleme yapmak ihtiyacını hissettiği görülmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da kanun yoluna başvurma hakkının belli bir süre koşuluna bağlanmasının, hukuki güvenlik ve istikrarın sağlanması gibi önemli ve meşru bir amaca hizmet etmekte olduğu, bu bakımdan iç hukuktaki usullerin belirli ve öngörülebilir olması koşuluyla yargısal başvuruların birtakım kurallara tabi tutulmasının tek başına mahkemeye erişim hakkının ihlali olarak değerlendirilemeyeceği ancak mahkemelerin iç işleyişlerine ilişkin süreçlerdeki aksama ve hatalardan kaynaklanan sorumluluğun ilgililere yüklenemeyeceği ve dava açma sürelerini düzenleyen karışık ve dağınık olan mevzuatın aşırı şekilci yorumunun mahkemeye erişim hakkını ihlal edebileceği kabul edilmiştir.