muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13233, Karar No: 2012/11935, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13233 E.  ,  2012/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum ve ... San.Tic.ve Ltd.Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

-/-

-2-

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı işverenin ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... San.ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 21.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1264, Karar No: 2025/4182, Tarih: 17.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1264 E.  ,  2025/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3402 E., 2024/2493 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin,18.09.2024 tarihli ve 2024/3402 Esas, 2024/2493 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa 18.10.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesinden sonra, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 23.01.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca,Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle eski hale getirme ile temyiz isteminin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20694, Karar No: 2012/1870, Tarih: 06.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/20694 E.  ,  2012/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla dinlenen ..., ... ve ...'ın beyanlarıdan, sanığın apartman önünden katılanlara "ben emekli başkomiserim, bana kimse bir şey yapamaz, hepinize kan kusturacağım, oruspu çocukları,"diyerek hakaret ettiği, sonra belinde bulunan beylik tabancasını göstererek "bunun namlusunu kıçınıza sokacağım üçünüzün ayağına sıkıp, sandalyeye mahkum edeceğim, öldüreceğim" diyerek ölümle tehdit ettiğine ilişkin anlatımlarının hangi nedenle kabul edilmediği açıklanmadan "mücerret iddia dışında delil elde edilemediği" biçimindeki dosya içeriğine uymayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri gerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma, öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6703, Karar No: 2014/6671, Tarih: 11.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6703 E.  ,  2014/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/462-2013/1001

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.129,75 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 25.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Devlet memurlarının tamamına 10 Ocak 2006 tarihinde % 2,5 Ocak - Haziran 2008 döneminde 2,91 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 24.06.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 4.5 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/978, Karar No: 2022/13456, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/978 E.  ,  2022/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ...,... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/6218, Karar No: 2019/5750, Tarih: 27.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6218 E.  ,  2019/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında 2008 yılında abisi ... ile ismini hatırlamadığı bir şirketi devralmaya karar vererek ... ve ... isimli kişilerle görüştüklerini, abisinin kendisine ortak olarak şirkete katılması gerektiğini söylemesi nedeniyle bu şahıslarla noterde buluştuklarını, abisinin işleri nedeniyle gelmediğini, abisinin bu kişilerle konuşmuş olmasına güvenerek noterde düzenlenen bazı belgeleri imzaladığını, bu belgelerin imza sirküsü olduğunu zannettiğini, bu kişilerin kendisine abisinin gelmemesi ve kimliğini de göndermemiş olması nedeniyle işlemlerin tamamlanamadığını söylediklerini, abisinin de kendisine devir işlemlerinin gerçekleşmediğini söylediğini, konudan 2011 yılında konservatuvar öğrenticisi olması nedeniyle aldığı bursla ilgili işlemler sırasında vergi borcunun olduğunu öğrenmesi nedeniyle haberdar olduğunu, sonra bu kişilerin şirketi birine devretmesi gerektiğini söylediklerini, vergi borcumun kapanması için şirketi devrettiğini, devrettiği şahısları hatırlamadığını, devirle birlikte yanlış işlerin bu şekilde düzeleceğini düşündüğünü, kesinlikle imzaladığı evraklarda şirketi devraldığına dair bir evrak olduğunu anlamadığını, böyle bir şirketinin olmadığını, bu şirket adına fatura düzenlemediğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi; tanık olarak dinlenen sanığın abisi ve şirketin diğer ortağı ...'ın ifadesinde de sanığı doğrulayarak ... ve ...'ın devir işlemlerini Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlattıklarını, bunu yaparken kimlik bilgilerini kullandıklarını ve sahte imzalarla bu işlemleri yaptıklarını, vergi dairesinden arandığında şirketin kendileri üzerinde göründüğünü öğrendiklerini, sonra sanıkla birlikte şirketi tanımadığı iki kişiye devrettiklerini, ancak sonradan şirkete hisse haczi yapılmış olduğunu ve bu nedenle devredilemeyeceğini öğrendiklerini, şirketin hiçbir evrağını teslim almadığını belirtmesi; söz konusu şirketi sanığa ve abisine devreden ... ve ...'ın beyanlarında şirketi devrettiklerini ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgi sahibi olmadıklarını belirtmeleri; Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün cevabi yazılarında 24.12

... ve ...'ın beyanlarında şirketi devrettiklerini ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgi sahibi olmadıklarını belirtmeleri; Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün cevabi yazılarında 24.12.2012 tarihinde arşiv bölümünde çıkan yangın nedeniyle şirket hakkında detay bilgilere ulaşılamadığını belirtmesi ile sanıkların şirketi devrettiklerine ilişkin bilginin doğruluğunun teyit edilememesi; imza ve yazı örnekleri alınan sanığın yazıları ile dosya arasında bulunan suça konu fatura fotokopilerindeki yazıların ve şirket kaşesi üzerinde bulunan imzaların farklı olduğunun görülmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle 2009 takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması; ... ve ...'ın imza ve yazı örneklerinin alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu dışında kalan kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7988, Karar No: 2009/8513, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7988 E.  ,  2009/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davacı, 243, 659, 313, 225 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında "...." olan baba adının "... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Karar tarihinden sonra getirtilen 18.06.2009 tarihli nüfus kayıt örneğinde davacının baba adının "..." olarak idari yoldan düzeltildiği bildirilmiştir. Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarındaki davacının hatalı yazılan baba adının nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmesi gerektiğinden, mahkemece nüfus müdürlüğünden getirtilen resmi nüfus kayıtlarına göre yeniden değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 07.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5097, Karar No: 2024/15772, Tarih: 07.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5097 E.  ,  2024/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 E., 2016/163 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 06.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın 02.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle 08.12.2015 tarihli birleştirme kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanık 25.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanık 25.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

"Yapılan yargılama, toplanan deliller, taraf beyanları, Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/12/2015 tarih 2015/1485 sor- 2015/14 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 05/01/2016 tarihli raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvaru Müdürlüğü'nce düzenlenen 23/11/2015 tarihli uzmanlık raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 23/11/2015 tarihli uzmanlık raporu, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yetkisizlik kararı ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde sanığın 28/10/2015 ve 02/11/2015 tarihlerinde uyuşturucu kullandığının tespit edildiği ve Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/12/2015 tarih 2015/1485 sor- 2015/14 karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın 14/12/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, daha sonra sanığın 21/12/2015 tarihinde Edirne'nin Keşan ilçesinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, dolayısı ile sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla kez işlediği" gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, 15 günlük itiraz süresinin 7 gün olarak hatalı gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 08.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 21.12.2015 tarihli ihlal eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR