muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/318, Karar No: 2023/1378, Tarih: 28.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuğun 17.01.2018 doğumlu olduğu, içinde bulunduğu gelişim dönemi ve baba figürüne duyduğu ihtiyaç göz önünde bulundurulduğunda, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin yatılı olmak suretiyle düzenlenmesinin çocuğun üstün yararının korunması noktasında daha sağlıklı olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek; küçük ile baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü sabah 09.00’dan, Pazar günü akşamı saat 17.00'ye kadar, Dini bayramların 2. günü sabah 09.00'dan 3. günü akşamı saat 17.00'ye kadar, her yıl Temmuz ayının 1'i saat 09.00’dan 10'u saat 17.00’ye kadar, babalar gününde ve ortak çocukların tekli yıllara isabet eden doğum günlerinde ve tekli yıllara isabet eden yılbaşı günlerinde saat 09.00 ile akşam 17.00 arasında küçük ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, İlk Derece mahkemesince; ortak çocuğun yaşının büyümesi nedeni ile çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin arttırılmasına karar verdiği ancak çocuğun baba ile geçirdiği süre içerisinde çocuğun hal ve hareketlerinde olumsuz gelişmeler yaşandığını, babanın dava dilekçesinde çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu dile getirmiş olsa da kendisinin yurt dışında yaşadığını Türkiye de sabit ikametgahının olmadığını kurulan kişisel ilişkinin kağıt üzerinde kalıp hükümsüz kalacağını, yargılama aşamasında aldırılan sosyal inceleme raporunda çocuğun yaşı sebebiyle anne bakımına ihtiyaç duyduğu bu nedenle yatılı olmamak kaydıyla düzenleme yapılabileceği rapor edilmişse de mahkemece gerekçe göstermeden sosyal inceleme raporuna aykırı kişisel ilişkinin kurulduğunu, çocuğun üstün yararının bulunmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ortak çocuk ile baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının çocuğun bedensel ve kişisel gelişimini olumsuz etkileyeceğine ilişkin dosyada somut bir delilin bulunmadığı, mahkemece çocuk ile davacı baba arasında düzenlenen kişisel ilişki sürelerine yönelik kararda usul ve yasaya aykırı bir durum görülmediği, kurulan kişisel ilişki sürelerinin dosya kapsamına ve çocuğun üstün yararına da uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; İstinaf dilekçesindeki beyan ve iddialarını aynen tekrar ederek, mahkemenin sosyal inceleme raporuna aykırı ve gerekçesiz olarak hüküm kurduruğunu, küçüğün babası ile geçirdiği vakit sonrası olumsuz hal ve davranışlar sergilediğini, babanın yurt dışında yaşadığını ve kurulan kişisel ilişkinin kağıt üzerinde kalacağını hükümsüz olduğunu, kurulan kişisel ilişkinin küçüğün üstün yararına aykırı olduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak, davacının açmış olduğu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuk arasında mahkeme kararı ile kurulmuş olan kişisel ilişkinin yatılı olacak şekilde genişletilmesini gerektirecek şartların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun182 nci ve 324 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2218, Karar No: 2016/4620, Tarih: 15.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2218 E.  ,  2016/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüze karşı verilen 27.06.2014 tarihli hükmü, yasal süre geçtikten sonra 11.07.2014 günü temyiz ettiğinden süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9097, Karar No: 2015/4180, Tarih: 03.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9097 E.  ,  2015/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.05.2014 gün ve 2014/3798 Esas, 2014/3874 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait takip dosyalarında haczedilen dava dışı borçluya ait taşınırların davalının takip dosyasından alacağa mahsuben davalıya satıldığını, İcra Dairesi'nin bu işlemi ile sıra cetveli düzenlenmesine gerek görmeksizin alacaklının alacağının birinci sırada olduğu yönünde bir neticeye ulaştığını, bu işlemin zımni bir sıra cetveli olduğunu oysa davalının borçludan gerçekte herhangi bir alacağının bulunmadığını, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalının alacağının bulunmadığının tespit ile davalıya ödenen payın müvekkilinin icra dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, İcra Müdürlüğü'nce satış parasının paylaştırılması için 16.03.2011 tarihinde sıra cetveli düzenlenrek satış bedelinin davalıya ödendiğini, oysa davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 16.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkilinin takip dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkili ile dava dışı borçlu şirket arasında 2006 ile 2009 yılları arasında süre gelen ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin imalatçı firma olup, dokuma ve kumaş üretimi yaptığını, borçlu şirketin ise, imalatçı olmayıp, siparişle ürettirdiği ve satın aldığı tekstil mamullerini pazarladığını, bu sebeple de müvekkilinden kumaş ve tekstil malları aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İcra Müdürlüğü'nün sıra cetveli düzenlemeksizin yapmış olduğu işlemin İcra Hukuk Mahkemesi'nce iptal edilmiş olduğu gerekçesiyle, konusu kalmayan asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; birleşen dava yönünden ise, ispat yükü kendisine düşen davalı alacaklı tarafça... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8082 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın gerçek bir alacak olduğu ve bu alacağın doğumuna ilişkin dosyaya her hangi bir delil sunulmadığı gibi incelenen ticari defterlerden faturalaşmanın gerçekleri yansıtmadığı, faturaların tek başına alacağın varlığını ispat etmeye yeterli olmadığı, bu duruma göre, davacının iddialarının sübuta erdiği gerekçesiyle, birleşen davanın kabulü ile 16.03.2011 tarihli sıra cetvelinin birinci sırasında davalıya ayrılan payın davacının alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine dair verilen karar birleşen davada davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 16.05.2014 gün ve 2014/3798 Esas, 2014/3874 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7580, Karar No: 2012/13168, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7580 E.  ,  2012/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi ve bedellerinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1211, Karar No: 2023/7627, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1211 E.  ,  2023/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1530 Esas, 2022/919 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1596 Esas, 2019/934 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile düzeltilerek yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili şirketin maliki olduğu bağımsız bölümlerin bulunduğu B Blok ile ilgili kanuna aykırı bazı durumların tespit edildiğini, bu aykırılıkların 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nda (634 sayılı Kanun) ortak yerler olarak belirlenen alanların kanuna aykırı kullanımı şeklinde olduğunu, bu aykırılıkların; blokta bulunan yük asansörlerden bir tanesinin sadece 7nci kata çalışmakta olduğunu, bu kattan başka katta durması ya da çıkmasının engellendiğini, sadece 7nci katta mevcut bağımsız bölümlere hizmet verdiğini, 7nci katta bulunan bağımsız bölümlerin tamamının ise davalı şirkete ait olduğunu, asansörlerin tamamı ortak kullanım olduğu için sadece tek kata asansör tahsisinin açıkça kanuna aykırı olduğunu, B Blokta binanın önünde ve blokların üzerinde ... Reklam Panolarının halen asılı olduğunu, inşaatın tamamlanmış olması ve taşınmazların kat mülkiyetine dönüşmüş olması nedeni ile bu panoların ve yazıların sökülüp ortadan kaldırılmasının kanun gereği olduğunu, yine B blok kapısından giriş yanında ... yazısının mevcut olduğunu, ortak kullanım alanında yönetim ve bina ismi haricin de kat maliklerinden birinin isminin kullanılmasının kanuna aykırı olduğunu, bu durumunda düzeltilmesi ve tabela ve yazıların kaldırılması gerektiğini, binanın ortak kullanım alanı olan kapalı otoparkında projeye ve 634 sayılı Kanuna aykırı olarak araba yıkama yeri ayrıldığını ve bu yerin diğer maliklerin kullanımına kapatıldığını, bu alanın da davalı firma tarafından kullanıldığını, ayrıca araba yıkama nedeni ile atık suyun otoparkta kirlilik ve sağlığa aykırı durum yarattığını, bu durumun Belediye Kanunu, İmar Kanunu, 634 sayılı Kanuna ve projeye aykırı olduğunu ve yukarıda sayılan kanuna aykırılıkları yapan ... A.Ş. olduğu için, aykırılıkların giderilmesi için Ankara 63. Noterliğinin 25 Haziran 2018 gün ve 22332 Yevmiyeli ihtar gönderildiğini ve bu ihtarın davalı yana 26.06.2018 günü tebliğ edildiğini, aradan geçen zamana rağmen kanuna aykırılıkların giderilmemiş olduğunu ve iş bu davanın açılması gerektiğini belirterek, davalının, Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi 29369 ada 3 parsel B Blokta bulunan ortak yerlere müdahalesinin menine ve aykırılıkların giderilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı yanlar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Ankara ... Projesinin, müvekkili şirket tarafından geliştirilmiş ve inşa edilmiş bir toplu yapı projesi olduğunu, ... Ankara ... Toplu Yapısı kapsamında yer alan B Blok'un üzerinde, toplu yapının ismini gösteren "... Ankara ..." tabelası bulunduğunu, "..." "Ankara" "..." ibarelerinin isim ve marka hakkının yalnızca Müvekkili Şirkete ait olduğunu, müvekkili Şirket tarafından inşa edilen ... Ankara ... Toplu Yapısının, yine isim hakkına ve marka tescil kayıtlarına uygun şekilde, toplu yapının herhangi bir yerine "..." "Ankara" "..." tabelalarının asılması/konulmasının son derece normal olduğunu, bunun kanuna aykırı bir yanı bulunmadığını, müvekkili Şirket Yönetim Kurulu Başkanının güvenlik tedbirlerinden biri olarak kullanması gereken asansörün de tamamen ihtiyaç fazlası olan asansörlerden biri olduğunu, kaldı ki, davacının iddia ettiği gibi, bu asansörün tüm katlara hizmet vermesi, müvekkili Şirket, B Bloka taşınmadan çok önce Yönetim Kurulu ve İşletme Şirketi tarafından tamamen B Blok Kat Maliklerinin güvenlikleri düşünülerek engellendiğini, öncelikle dava konusu araç yıkama alanının, Müvekkil Şirket'in maliki olduğu Bağımsız Bölümlere ait olduğunu, ortak alan mahiyetinde olmadığını, bu nedenle diğer maliklerin kullanımına açılması gerekmediğini, müvekkili Şirket tarafından yapılan 2212438 sayılı Yapı Kayıt Başvurusunun ekte yer aldığını, bu kısmın Müvekkili Şirket'e ait olduğunu, bunun yanında, su tüketim giderleri başta olmak üzere tüm masrafları Müvekkil Şirket tarafından karşılanan bu kısmın temizlik ve hijyenin de Müvekkil Şirket tarafından gerçekleştirildiğini, davacı tarafından, bodrum kat sürekli ıslakmış gibi yansıtılmaya çalışılmasının, gerçek durumla ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını, ... Ankara ... Projesinin, Müvekkil Şirketin geliştirdiğini, inşa ettiği, ismini-markasını verdiği ve hala daha satışta olan bir proje olduğunu, davacının iddia ettiği kirliliğe veya görüntüye vs. sebep olmasının mümkün olmadığını belirterek, huzurdaki dava kapsamında gizlilik kararı verilmesini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine, tüm yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı üzerine yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; B Blokta 90 adet bağımsız bölüm bulunduğunu, davalı şirketin 6 ncı ve 7 nci katlarda 7'şerden toplamda 14 adet bağımsız bölümü kendisine ait ofis olarak kullandığını, dava konusu araç yıkama alanının davalı şirketin maliki olduğu 69 numaralı bağımsız bölüme ait olduğunu, ortak alan olmadığını, bu alan için yapı kayıt belgesi alındığını, bilirkişi raporunda bu alanın ruhsatsız olduğundan bahsedilmesinin doğru olmadığını, yapı kayıt belgesi verilen bir hacmin yıkılmasının imar mevzuatına aykırı olduğunu, davalı şirket tarafından inşa edilen Toplu Yapının isminin ... Ankara ... olduğunu, tanıtımın başladığı ilk günden bu yana söz konusu tabela ve isimin tüm reklam donelerinde ve kataloglarda görünür şekilde yer aldığını, şirketin ... Ankara ... markasını tescil ettirdiğini, bilirkişilerin toplu yapının isminin ... Ankara olarak belirtmesinin doğru olmadığını, şirketin hala satış ofisinin bulunduğunu, inşaatı ve/veya toplu yapıyı yapan yapan firmanın, binalara veya toplu yapılara ismini vermesi, ismini asmasının inşaat ve gayrimenkul sektöründe olağan bir uygulama olduğunu, davacı şirketinde ofisini toplu yapı projesinin ismini, marka sahibini ve tabelayı görerek, bilerek, isteyerek satın aldığını, davalı şirkete tahsisli otopark yerlerinin oto yıkama yeri olarak kullanıldığının belirtilmesine rağmen bu yer için Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından Yapı Kayıt Belgesinin alındığını bu kısmın yıkılmasının İmar Mevzuatına aykırı olacağını, davacı tarafın asansör konusundaki iddiasının doğru olmadığının keşifte anlaşıldığını, mahkemenin kararında bu hususun yer almadığını, bilirkişi raporunda asansörün 634 sayılı Kanun'a aykırı kullanımının olmadığının tespit edilmesi nedeniyle mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davanın kabulüne karar verilerek vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği; ancak asansöre ilişkin iddianın ispat edilememesi nedeniyle davanın kısmen kabulünün gerekeceğini ve hükmün infaza elverişli olmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesis etmek sureti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakimin müdahalesi, ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı imalatların kal'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet ... aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.