muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13625, Karar No: 2024/679, Tarih: 05.02.2024

2-Somut olayda, öncelikle davacıya ait tüm tedavi evrakları celp edilerek kanserin türü belirlenerek talep konusu dönemde ilacın sut kapsamında olup olmadığının araştırılarak, sut kapsamında ise sut şartlarını sağlayıp sağlamadığı, sut kapsamında değilse yukarıda açıklanan mevzuat kapsamında irdeleme yapılmak suretiyle; davaya konu ilacın söz konusu kanser hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının, ilacın hangi tür kanser hastalarında hangi evrede ve hangi dozda kullanılacağının ve bu hususların nasıl belirleneceğinin, davaya konu ilaçla yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin ve daha yararlı olup olmadığının üniversitelerin tıbbi onkoloji bilim dalından alınacak sağlık kurulu raporu ile saptanmalı, bu saptama yapılırken dosya içinde mevcut görüş, karar ve raporlarda irdelenip varsa çelişkiler giderilmeli, ayrıca bu belirleme yapılırken iyileştirme kavramından anlaşılması gerekenin sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde tutulmalıdır. Ancak, hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususları kuşkusuz mutlak bir şifa anlamına gelmez. Dava konusu ilacın bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenmesi yeterlidir.

3-Bu kapsamda yapılacak araştırmalar sonucunda; davaya konu ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5943, Karar No: 2020/230, Tarih: 20.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5943 E.  ,  2020/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil alacağının motorlu taşıtlar vergisi alacağı olduğunu, araç satış bedelinin otopark işleticisini davalıya ödendiğini, alacaklarının rüçhanlı olduğunu, sıra cetvelinde belirtilen yediemin ücreti miktarının tespiti ve sıra cetvelinin iptalini telep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağının satıl konusu aracın otoparkta kaldığı süreye ilişkin muhafaza ücreti olduğunu, öncelikli ödenmesi gerektiğini, satış bedeli alacağı karşılamadığından tamamının taraflarına ödendiğini, alacaklarının sıra cetveli düzenlenemden ödenmesi gereken bir alacak olduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, davalının alacağının otopark ücreti ve rehinli alacak olduğu, davacının alacağından öncelikli olduğu ve öncelikle ödenmesi gerektiğinden davacının sıra cetvelindeki sıraya yönelik itirazının yerinde görülmediği, davacının yediemin ücreti esasına yönelik itirazının ise, ücretin Adalet Bakanlığı tarafından belirlenen tarifeyi geçemeyeceğinden davalının alacağının 2.391,60 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5868, Karar No: 2011/4714, Tarih: 30.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5868 E.  ,  2011/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ... İptali ve Tescil

K A R A R

Tescil davasında uyuşmazlık konusu taşınmazın ... sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... ... (....) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13792, Karar No: 2014/33184, Tarih: 24.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13792 E.  ,  2014/33184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/103412

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2013

NUMARASI : 2012/693 (E) ve 2013/159 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın 17.05.2012 tarihli soruşturma aşamasında alınan beyanında, kamera kayıtlarını izlediğinde, sanık S.. G..'in bileziklere bakarken elindeki bilezik destesinden 4 tane kadar bileziği elindeki cüzdanın yardımıyla kamufle ederek cebine koyup çaldığını tespit ettiğini belirtmesi, yine tanık Z.. A..'ın da 09.10.2012 tarihli oturumda alınan beyanında, sanık B.. G..'in müştekiyi oyalarken sanık S.. G..'in elinden aldığı altınları geri bırakırken el çabukluğu ile bir kısım altınları aldığını belirtmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden haklarında aynı yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.. ve B.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9040, Karar No: 2016/3710, Tarih: 09.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9040 E.  ,  2016/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan nüfus kaydının incelenmesinde; ... ili, ... ilçesi, Kanatlar mahallesi-Köseli köyü nüfusuna kayıtlı, Mehmet ve Sevim oğlu, Kandıra-04.01.1983 doğumlu Sanık ...’in 06.03.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca; gereğinin mahallinde değerlendirilmek üzere halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1475, Karar No: 2023/1674, Tarih: 23.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1475 E.  ,  2023/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1145 E., 2022/2191 K.

...

...

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/245 E., 2019/103 K.

Taraflar arasında ... 20. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekileri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 2.151,15 TL brüt ücretle 10.02.2011-15.10.2011 tarihleri arasında 15 günlük süre hariç 7 ay 20 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesini özet olarak talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 20. İş Mahkemesinin 13.05.2019 tarihli ve 2016/245 E. ve 2019/103 K. no lu kararıyla davacının davasının taleple bağlı kalınarak kabulü ile; davacının 10.02.2011-15.10.2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile 2151,15-TL brüt ücret ile davalıya ait işyerinde hizmet aktiyle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve 2019/1940 E. -2021/983 K. no lu kararıyla “davaya konu dönemde tanık ile ispat sınırının 590,00 TL olduğu ve davanın açıldığı tarih itibariyle feri müdahil konumunda bulunan SGK'nın leh ve aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ( ve bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği)” gerekçesine dayalı olarak;

“Davalı Şirket ile Feri Müdahil SGK'nın istinaf başvurularının kabulüne,

2-... 20. İş Mahkemesi'nin 2016/245 Esas, 2019/103 Karar, 13.05.2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulü ile;

4-Davacının 10.02.2011 ile 15.10.2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile en son 2.151,15 TL brüt ücret ile davalıya ait iş yerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

“Davalı Şirket ile Feri Müdahil SGK'nın istinaf başvurularının kabulüne,

2-... 20. İş Mahkemesi'nin 2016/245 Esas, 2019/103 Karar, 13.05.2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulü ile;

4-Davacının 10.02.2011 ile 15.10.2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile en son 2.151,15 TL brüt ücret ile davalıya ait iş yerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT' ne göre hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine,

6-Davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş. vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT'ne hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'ne verilmesine,” karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 10.03.2022 tarihli ve 2021/9467 E. ve 2022/3346 K. no lu kararı ile davacının davalı iş yerinde 10.02.2011-15.10.2011 tarihleri arasında 15 günlük süre hariç 7 ay 20 gün süre ile çalıştığının tespiti isteminde bulunduğu, Mahkemece davacının davasının taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verildiği, ancak 15 günlük sürenin hangi tarihler arası olduğunun belirtilmediği, 15 günlük sürenin hükümde dışlanmadığı, hükmün gerekçesi ile sonucu arasında oluşan çelişkinin giderilmediği, bu şekilde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 inci maddesine aykırı olarak hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesine dayalı olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak bordrolu tanık beyanı alınmış, davacının davalı işyerinde işe ara verdiği 15 günlük süre belirlenmiş ve sonucunda "davanın kabulüne, davacının 10.02.2011 ile 15.10.2011 tarihleri arasında (16.06.2011 ile 30.06.2011 tarihleri arasındaki süre haricinde) 2.151,15 TL brüt ücret ile davalıya ait iş yerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş. vekili; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 288 inci maddesindeki parasal sınırı aşan davalarda yazılı delil ile ispatın gerektiğini, dava konusu döneme ilişkin yazılı delil ile ispat sınırının 590 TL olup dosyada tanık dinlenerek karar verilmesini sağlayacak yazılı delil başlangıcı sayılan bir belgenin de bulunmadığını, Mahkemece prime esas kazanç yönünden hükmedilen tutarın 2.151,15 TL olduğunu, bu tutarın sadece tanıkla ispatının mümkün olmadığını beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini, Kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiğini, Kurumun feri müdahil sıfatının bulunduğunu, aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretinden dolayı sorumluluğa hükmedilemeyeceğini beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu ile 5510 sayılı Kanun’un 80 ve 86/9 uncu maddeleri,

3. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288, 289 ve 292 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 inci maddeleri ile Geçici 1/2 nci maddeleri hükümleridir.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu ile 5510 sayılı Kanun’un 80 ve 86/9 uncu maddeleri,

3. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288, 289 ve 292 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 inci maddeleri ile Geçici 1/2 nci maddeleri hükümleridir.

3.Değerlendirme

1.Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 E., - 2010/523 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 E., - 2010/524 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 E., - 2010/525 K., 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 E., - 2011/649 K., 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 E.,- 2013/850 K., sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

2. Somut olayda, davacı davalı deri konfeksiyon imalalatı işyerinde kesimci ustası olarak çalışmıştır. Mahkemece davacının hizmet tespiti istemine ilişkin kurulan hüküm yerinde ise de davacının prime esas kazancının tespiti istemi yönünden kesinleşmiş işçilik alacağı dava dosyasında hüküm altına alınan ücret tutarı ile tanık beyanları birlikte değerlendirilmek suretiyle kurulan hüküm yerinde değildir.

2. Somut olayda, davacı davalı deri konfeksiyon imalalatı işyerinde kesimci ustası olarak çalışmıştır. Mahkemece davacının hizmet tespiti istemine ilişkin kurulan hüküm yerinde ise de davacının prime esas kazancının tespiti istemi yönünden kesinleşmiş işçilik alacağı dava dosyasında hüküm altına alınan ücret tutarı ile tanık beyanları birlikte değerlendirilmek suretiyle kurulan hüküm yerinde değildir.

3. Mahkemece yapılması gereken iş, dava konusu somut olayda talep edilen dönemle ilgili öncelikle ücret ödemesine ilişkin yazılı delilin veya banka kaydının olup olmadığı araştırılmalı, varsa bu bilgi ve belgelerde celp edilmeli, varsa banka kayıtları ile Kuruma bildirilen dönem bordroları karşılaştırılarak inceleme yapılmalı, ayrıca davacının açmış olduğu işçilik alacağına ilişkin olarak işverence sigortalıya ödemenin yapılması halinde sadece hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği gözetilmeli, ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı, şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da bilgi bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği dikkate alınarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/7092, Karar No: 2016/2162, Tarih: 08.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7092 E.  ,  2016/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve CMUK.nun 308. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, kovuşturmaya esas Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'na ait 01.08.2011 tarih ve 2011/4937 Esas nolu iddianamedeki anlatım ve kabul, hükmün gerekçesi olarak aynen yazılmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de ;

a) Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, hükme esas alınan 23.06.2010 tarih ve BLG-2010/5814 sayılı ekspertiz raporunda da suça konu belgelerden sahte pasaportun aldatma kabiliyetini haiz olmadığı belirtildiği halde, mahkemece suça konu belge üzerinde gözlemde bulunulmadan, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Sanığın üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte kimlik ve pasaport ile yakalanmasından ibaret olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün ve 115/197 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde "değişik zamanlarda" denilmesi ve fakat anılan belgelerin farklı tarihlerde oluşturulduklarına dair kesin delil bulunmaması ve aynı anda kullanılmış olmaları karşısında TCK.nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı,eylemin kül halinde TCK.nun 204/1. maddesindeki "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden, zincirleme suç hükmünün uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

c) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.