muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17011, Karar No: 2016/15571, Tarih: 29.06.2016

... yöneticileri ile yaptıkları görüşmelerde diğer şirketlerin verdiği parasal hakları (ücret artışı iddia ettikleri hiçbir şirkette gerçekleşmemiştir) da talep ettiklerini belirttiklerini, bu esnada işyerinde gerek bu eylemleri destekleyenlerin baskısı ile gerek kendi istekleri ile ...n istifaların sürdüğünü, ancak bu nedenle ... herhangi bir olumsuz tutumu olmadığı gibi sendikadan istifa eden hiçbir işçinin de işten çıkartılmadığını, gerek ... yöneticileri gerek görüşmelerde bulunan diğer kişiler bizzat genel müdür dahi ister tek tek, isterlerse işçileri temsilen seçecekleri temsilci ya da sözcüleri vasıtası ile her türlü sorunlarını çözmeye bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da hazır olduklarını belirtildiğini, talepleri ile ilgili hukuken yapılabilecek her şeyin yapıldığını ve yapılacağının yazılı olarak da taahhüt edildiğini, bu doğrultuda da 10 Haziran 2015 tarihinde net 1000 TL ödeme yapıldığını, 22.06.2015 tarihinde işyerinde yapılan duyuru ile de 2016 ve 2017 yıllarında yapılacak destek ödemeleri konusunda işçilere bilgi verildiğini, müvekkili şirket’in iş barışının sağlanması ve yasaların / hukukun imkan verdiği çerçevede taleplerin karşılanması yönünde gösterilen tüm maddi ve manevi çabaya rağmen ilk olarak, ...’in işyerinde, 02.07.2015 tarihinde sabah 07:30 vardiyasında işbaşı yapmak üzere kart basarak 591 kişi giriş yaptığını, aralarından yaklaşık 150 kişilik bir grup kendilerine gerçeğe aykırı şekilde toplu mobbing uygulandığı iddiası altında üretim alanında toplanarak işbaşı yapmayarak üretimi durdurma eylemi başladığını, yasa dışı şekilde üretimi durdurduklarını, bulundukları alan itibariyle üretimin yapılmasına engel olduklarını, ... yetkililerinin (bizzat Genel Müdür’ün) tüm iyiniyetli görüşme taleplerini “ölmek var dönmek yok” sloganları atarak geri çevirdiklerini, sağduyulu davranılması için yapılan tüm çağrı, uyarı ve duyurularına (sms, yazılı, sözlü) rağmen saat 17:00 vardiyası bitiminde dahi üretim alanını ve işyerini terketmeyerek işyerini işgal ettiklerini, işçilerin 03.07.2015 sabahı da yine ...in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler ... tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin ... karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için ..

... tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin ... karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için ...yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işçilerin toplu eylemde bulundukları, iş başı yapmadıkları ancak işverene karşı zarar verme kasıtlarının bulunmadığı, işyerinde makine ve aletlere zarar vermedikleri, giriş çıkışları engellemedikleri ve bu yönü ile eylemin barışçıl yollarla yürütüldüğü, işverenin geçmişte verdiği sözü tutmaması sebebi ile işçilerin iş akitlerinin feshedilmeyeceği yönünde verilen sözün, yazılı taahhüt altına alınmasını istemelerine karşın, işverenin bu taahhütte bulunmaması neticesinde eylemin 4 güne uzamasının ölçülülük kapsamı dahilinde kaldığının kabulü gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait K...nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı ... ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 3 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahli olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 29.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/3622, Karar No: 2019/4077, Tarih: 04.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3622 E.  ,  2019/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 15.02.2018 gün ve 2016/11483-2018/1991 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, tarafların boşanmalarına, velayetin babaya verilmesine, ortak çocuk Arda için davacı baba lehine 200,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, verilen bu karar davalı kadın tarafından tüm yönleriyle temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2018 tarih 2016/11483 esas 2018/1991 karar sayılı ilamı ile kadının çalışmaması, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmaması sebebiyle kadın aleyhine, erkek lehine olacak şekilde ortak çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığından bahisle hükmün tedbir nafakası yönünden bozulmasına, diğer yönlerden ise onanmasına karar verilmiştir. Davacı erkek tarafından, hükmün tedbir nafakası yönünden bozulması sebebiyle karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde, dava açıldığı tarihte ortak çocuk Arda’nın baba yanında bulunduğu, davalı annenin dershanede öğretmen olarak çalışırken, yargılama sırasında memur sıfatıyla öğretmen olarak Batman iline atandığı, aylık 2.638,00 TL gelirinin bulunduğu ve gelirinin düzenli ve sürekli olduğu anlaşılmaktadır. Dava açıldığı tarihte ortak çocuğun baba yanında bulunduğu ve annenin de düzenli ve sürekli bir geliri bulunduğuna göre mahkemece ortak çocuk için baba lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki ilk incelemede bu yön gözden kaçırıldığından davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemiz ilamının tedbir nafakasının bozulmasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeple ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden de onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı erkeğin karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/1-4 maddesi uyarınca kabulüne, Dairemizin 15.02.2018 tarihli 2016/11483 esas, 2018/1991 karar sayılı ilamından tedbir nafakasına yönelik bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden de ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, tashihi karar harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2019 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/482, Karar No: 2011/1502, Tarih: 30.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/482 E.  ,  2011/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

Davacı, davalı şirket işyerinde tıbbı tanıtım mümessili olarak 12.12.2006 tarihinden 18.12.2008 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, ilk olarak İstanbul'da işe başlayıp,  Mart 2007 tarihinde Denizli'de görevlendirildiğini ve işine burada devam ettiğini, davalı şirket yetkililerinin 18.12.2008 tarihinde telefonla arayarak iş akdini feshettiklerini iş akdinin feshedilmesine dair herhangi bir belge verilmediğini, hiçbir kusuru yokken haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, iş akdinin  feshin geçersizliğinin tespiti ile  işe iadesine, sekiz aylık brüt ücreti tutarındaki tazminat ile 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının davalı şirket işyerinde 12.12.2006 tarihinden itibaren  çalışıp, son olarak İzmir, Denizli tıbbi tanıtım temscilciliği görevini yaparken 18.12.2008  tarihinde iş akdinin "kadro daralması" nedeniyle yüzüne karşı feshedildiğini, fesih bildirimini almaktan kaçındığı için ayrıca adresine yazılı olarak tebliğ edildiğini,  davacının iş akdinin haksız olarak değil 4857 Sayılı İş Yasasının 18. maddesi uyarınca" işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir nedenle" 18.12.2008 tarihinde feshedilip, Kadıköy 7.Noterliğinin 22.12.2008 tarih 29272 yevmiye numaralı işlemi ile davacıya tebliğ edildiğini, fesih bildiriminde; şirketin bir başka şirket ile ortaklığa girmesi ve yeni yönetimin kadro yapısı daralması yönünde karar alması sonucunda  İş Yasasının 17 ve 18. Maddeleri uyarınca yasal hakları ödenmek suretiyle 18.12.2008  tarihi itibariyle iş sözleşmesine son verildiğinin belirtilip, gereken gerekçe ile yasal dayanağının gösterilerek iş akdinin feshedildiğini, davalı şirketin hisselerinin önemli bir bölümünü bir başka şirkete devrederek bu şirket ile ortaklık ilişkisi içine girip, ortaya çıkan  yeni yönetimin şirketin içinde bulunduğu mali durumu ve iş piyasasının içinde olduğu ekonomik durumu dikkate alıp, işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri doğrultusunda kadro daraltılmsı kararı aldığını, bu kapsamda davacının iş sözleşmesinin de feshedildiğini, davalı şirketin reel kriz ortamından etkilenip, piyasadan alacaklarını alamaması, ecza depolarının batması sonucu hem ürünlerinin hemde alacaklarının  tahsil  edilmemesinin  finansal  ve  nakdi  olarak  ödemelerde  sıkışıklığa  sebep

olduğunu, hatta bu sebeple aile şirketi olan davalı firma şirket hisselerinde satış yoluna gidilerek hisselerin % 17.nin  .....şirketine satıldığını, yeni yönetimin aynı zamanda satış kadrosunun daraltılması yönünde  ekonomik tedbir alıp, mevcut yapı içinde bazı bölümlerinde kapadıldığını,bu nedenlerle  davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

olduğunu, hatta bu sebeple aile şirketi olan davalı firma şirket hisselerinde satış yoluna gidilerek hisselerin % 17.nin  .....şirketine satıldığını, yeni yönetimin aynı zamanda satış kadrosunun daraltılması yönünde  ekonomik tedbir alıp, mevcut yapı içinde bazı bölümlerinde kapadıldığını,bu nedenlerle  davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının iş akdinin fesih sebebinin; davacıya yazılı olarak tebliğ edilmediği anlaşılan Kadıköy  7.Noterliğinin 22 Aralık 2008 tarih 29272 yevmiye nolu fesih bildiriminde kadro yapısı daralması olarak gösterilip, davacının görevinin İzmir bölgesi tıbbi tanıtım temsilcisi olarak yazılıp adresinin de İstanbul'daki adresi olduğu, açıklama kısmında, şirketin bir başka şirket ile ortaklığa girip, yeni yönetimin kadro yapısı daralması yönünde karar alması olarak  gösterildiği, delil olarak dayanılan ...A.Ş. yönetim kurulunun 06.08.2008 tarih 84 nolu kararında; davalı şirket yönetim kurulunca, şirketin OTC. (Reçetesiz) ürün satışlarından beklenilen ve hedeflenen satışların gerçekleşmemesi sebebiyle zarar elde etmeye başladığından, şirket menfaaetlerini değerlendirilerek kadro daralması yoluna gitmek zorunda kaldığı, reçetesiz ürün satan ve lüks tüketime giren ... grubunun kapatılması için yıl sonuna kadar işlem yapılmasına, karar verildiği, davacının ise kapatılan bu grupta değil, panterler grubunda çalıştığı,  davalı tarafın savunmasında belirttiği davalı firmanın devir-hisse satışı, yeni yönetim ve kararlarından savunmayı destekleyecek hiç bir delilin dosyaya ibraz edilmediği, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenliğin fesih sebebinin yerindeliliğini usulünce ispatlayamadığı ''gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davalı işverenin savunmasında belirtmiş olduğu şekilde bölüm kapatma durumunun söz konusu olup olmadığı, davacının kapatılan bölümde çalışıp çalışmadığı, başka bölümlerde işçi çıkarılıp çıkarılmadığı, fesihten sonra davacının yerine veya yapabileceği işlere yeni işçi alınıp alınmadığı  feshin kaçınılmazlığı ve son çare olması

ilkesi açısından başka bölümde değerlendirme olanağı olup olmadığının tespiti açısından gerekirse uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak  sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7550, Karar No: 2014/25950, Tarih: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7550 E.  ,  2014/25950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/337899

Mahkemesi : Kadirli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26/03/2013

Numarası : 2012/342 - 2013/145

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, mahalli Cumhuıriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 103 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.