muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13931, Karar No: 2014/16384, Tarih: 23.10.2014

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı vekili dava dilekçesinde ... Bankası A.Ş'ye izafeten davalı ...'yi (1) nolu hasım olarak göstermiştir. ... A.Ş'nin yönetim ve denetimi 22.12.1999 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla davalı ...'ye geçmiş, sonrasında ... A.Ş, ...bank A.Ş. ile birleştirilerek 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile ...bank A.Ş'ye devredilmiştir. ...bank A.Ş. ise diğer davalı ...ye devredilmiştir. Bu devirler neticesinde ... A.Ş'nin tüm aktif ve pasifi davalı ... A.Ş. bünyesinde toplanmıştır. Mahkemece 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi uyarınca hisse devri öncesindeki dönemlere ilişkin sorumluluğun ...'ye ait olduğu gerekçesiyle ...'nin husumet itirazı yerinde görülmemiş ise de husumet itirazının reddine dayanak yapılan bu anlaşma sadece iç ilişki yönünden âkitlerini bağlayıcı niteliktedir. Üçüncü kişi konumundaki davacının bu anlaşma hükümleri uyarınca ... aleyhine hak iddia etmesi mümkün değildir. Davalı ... tarafından dava konusu yapılan alacağın bu anlaşma uyarınca üstlenilmediği de nazara alınmadan, hükmedilen tutarın davalı ...'den de tahsiline imkan verecek şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre temyiz eden ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ... Bank A.Ş. yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı ... yönünden BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, 23/10/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

(M)

KARŞI OY

Dava, davalılardan ... Bank A.Ş.'nin külli halefi olduğu ... A.Ş.'nin haksız eylemine dayalı olarak açılmış bir tazminat davasıdır. Davalı ..., ...bank ile düzenlenen hisse satış sözleşmesinde, ... A.Ş.'nin devir tarihinden önceki borçlarını üstlenmiştir. Her ne kadar sözleşmenin nisbiliği ilkesi gereğince söz konusu üstlenme nedeniyle, üçüncü kişiler tarafından ...'ye husumet yöneltilmesi ilke olarak söz konusu değilse de, üçüncü kişilere olan borcun üstlenilmiş olması üçüncü kişi yararına şart niteliğinde olup dava dilekçesinde bu olgudan söz edilmek suretiyle ...'ye husumet yöneltilmiş olmasında herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Nitekim, Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğince, dava devam ederken ...'nin yargılamaya iltihak ederek borcun üstlenildiğinin beyan edilmesi halinde, ... bünyesindeki offshore hesapları ile ilgili terettüp eden borçtan külli halef ...bank-...Bank ile birlikte ... de sorumlu tutulmaktadır. Bu anlamda, sorumluluk bakımından, borcun üstlenildiğinin muhakeme sırasında beyan edilmesi ile sözleşme ile kabul edilmesi arasında usul bakımından bir fark gözetilmemesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle, davalı ...'ye husumet yöneltilmesinde yasaya aykırılık görmediğim için yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin Daire çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/8643, Karar No: 2016/13389, Tarih: 14.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/8643 E.  ,  2016/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, cezanın üst hadden tayin edildiğine, katılan vekilinin, cezanın üst hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, katılan lehine vekalet ücretine ilişkin 9. paragrafın hükümden çıkarılıp hükmün yargılama giderine ilişkin 10. paragrafındaki "toplam 2.193,41 TL" ibaresi çıkartılıp yerine "ve 364 TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 2.557,41 TL'nin sanıktan alınıp hazineye verilmesine" ibareleri eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/77, Karar No: 2019/17528, Tarih: 05.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/77 E.  ,  2019/17528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... Köyü 106 ada 37 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine; 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin bendinin düzeltilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın faize ilişkin bendinde yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11802, Karar No: 2015/20240, Tarih: 03.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11802 E.  ,  2015/20240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .............. . İŞ MAHKEMESİ

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, kararı temyiz eden davacıdan nispi temyiz karar harcı alınması gerekirken, maktu temyiz karar harcı alındığı bir başka ifadeyle temyiz harçlarının eksik alındığı anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, eksik yatırılan temyiz harçlarının tamamlattırılması kapsamında mahkemece her hangi bir işlem (davacıya muhtıra gönderme vb.) yapılıp yapılmadığı tespit edilememiştir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, kararı temyiz eden davacıdan nispi temyiz karar harcı alınması gerekirken, maktu temyiz karar harcı alındığı bir başka ifadeyle temyiz harçlarının eksik alındığı anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, eksik yatırılan temyiz harçlarının tamamlattırılması kapsamında mahkemece her hangi bir işlem (davacıya muhtıra gönderme vb.) yapılıp yapılmadığı tespit edilememiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere, nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak temyiz edenden peşin olarak alınması gerekir. Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Bu nedenle, eksik yatırılan temyiz harçlarının mahkemece yukarıda yazılı usul ve esaslar dairesinde tamamlattırılarak, buna dair belgelerin dosyaya eklenmesi ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9541, Karar No: 2025/1937, Tarih: 11.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/9541 E.  ,  2025/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2499 E., 2021/2707 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Samsun 3.Ağır Ceza Mahkemesinin,05.10.2020 tarihli ve 2020/195 Esas, 2020/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/2499 Esas, 2021/2707 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun sübut bulduğuna, delil değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun sübut bulduğuna, delil değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; 30.05.2020 tarihinde saat 20:00 sıralarında 61 \*\*\* ... plaka sayılı araçtan şüphelenilmesi üzerine aracın takibe alındığı, aracın durması yönünde ikazda bulunulmasına rağmen aracın durmadığı ve kaybedildiği, aracın kaybedildiği çevrede arama işlemlerine başlanıldığı, aynı gün saat 20.10 sıralarında üst üste dizili tahta paletlerin bulunduğu yerde söz konusu 61 \*\*\* ... plaka sayılı aracın görüldüğü, bu sırada paletlerin arasından bir şahsın çıkarak araca bindiği ve hızla olay yerinden uzaklaştığının görüldüğü, aracın gözden kaybedildiği, paletlerin olduğu yerde araca binerek uzaklaşan şahsın çıktığı yer kontrol edildiğinde, 1 adet üzerinde fiorella madlen sütlü ve bitter çikolata ibaresi yazılı karton kutu içerisinde 2 adet siyah poşetin elde edildiği, poşetlerden 1 numara ile numaralandırılan siyah renkli poşet içerisinde üzerinde neorica 300 mg ibareli 56 adet tablet içerisinde 784 adet, 2 numara ile numaralandırılan siyah renkli poşet içerisinde üzerinde nerorica 300 mg ibareli 52 tablet içerisinde 728 adet olmak üzere toplam 1512 adet sentetik eczanın ele geçirildiği, paletlerin olduğu yere şahısların tekrar gelme ihtimali bulunduğundan kolluk görevlilerince olay yerinde beklemeye başlanıldığı, saat 20.55 sıralarında paletlerin bulunduğu yere yaklaşık 5 metre mesafede plakasız motosiklet üzerinde bir şahsın geldiği, şahsın 1 dakika kadar bekledikten sonra Muharrem Sokak istikametinden ... Zıvalı Bulvarına döndüğünün ve bulvar üzerinde 20 metre kadar ilerledikten sonra motosikletin durduğunun, bu sırada motosikletin yanına bir şahsın gelerek motosiklet arka kısmına bindiğinin görüldüğü, şahısların polisleri fark ederek kaçmaya çalıştıkları sırada yakalandıkları, yapılan kimlik tespitlerinde ... ile ... olduğu iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/2499 Esas, 2021/2707 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18838, Karar No: 2014/15620, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18838 E.  ,  2014/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2010/576-2013/793

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.