muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1078, Karar No: 2013/1039, Tarih: 10.07.2013

Mahkemece, açıklamaların kişiye ve davacının başkanlığını yaptığı partiye değil, iktidar partisi olması nedeniyle proje, program ve icraatlara yönelik olduğu, siyasal eleştiri sınırlarında kaldığı ve hukuka aykırılık içermediği  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; davalı, mecliste grubu bulunan bir siyasal partinin genel başkanı, davacılar ise iktidar  partisi ile bu iktidar partisinin genel başkanı ve Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanıdır. Meclis genel kurulunda sert tartışmalara konu gündem sonrasında muhalefet partisi konumunda bulunan siyasal bir partinin genel başkanı olan davalı tarafından meclis çatısı altında bizzat duyurulan metinde yer alan açıklamalarda kullanılan; ...Türkiye'yi teröre teslim etmek ve bölücülüğün emrine sokmak...kimliğini bulamamış Başbakanın bozmaya çalıştığı kardeşliğin fitne tohumlarını ekmek AKP'nin en büyük emeli ve heyecanıydı., ...AKP geleneksel kökleri inkarla oluşmuş, yurt dışında tasarlanmış yurt içinde tanımlanmış ve tamamlanmış bir siyasal proje..., Şehide kelle diyen çürümüş zihniyeti duyunca, katile sayın diyen alçaklığı işitince, Mehmetçiği yan gelip yatmakla  suçlayan  kokuşmuşluğu  görünce...,... Erivanda  Ermeni,...PKK  ile  kol kola...Türk tarihinden tiksinenlerin son çırpınışları, ..işbirlikçi cephenin içimizdeki temsilcisi E., ...her ahlaksızlığa tutunmuş bir zihniyet...,...haçlı kalıntıları gibidir, vb. sözler gözetildiğinde, öz ile biçim dengesinin bozulduğu, eleştiri sınırının aşıldığı anlaşılmaktadır.  Ayrıca bu sözlerin davacının siyasi iktidarına ilişkin yorum ve değerlendirmeler dile getirilirken gerekli olduğu da benimsenemeyeceğinden, davalı tarafından Meclis grubunda söylenen bu sözlerin hukuka aykırı olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDENLER  : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı olan davalının 09/02/2010 tarihinde, parti grup toplantısında yaptığı konuşmasında, siyasi eleştirinin ötesinde müvekkillerini ağır bir biçimde suçlayıcı ve aşağılayıcı ifadeler kullandığını, bu ifadelerin müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek, 10.000’er TL’den toplam 20.000.TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı olan davalının 09/02/2010 tarihinde, parti grup toplantısında yaptığı konuşmasında, siyasi eleştirinin ötesinde müvekkillerini ağır bir biçimde suçlayıcı ve aşağılayıcı ifadeler kullandığını, bu ifadelerin müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek, 10.000’er TL’den toplam 20.000.TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının siyasetçi olduğunu, iktidara ait beğenmediği icraatları eleştirmesinde kamu yararı bulunduğunu, açıklamaların ölçülü olduğunu, davacıların iktidar partisi ve Başbakan olması ve siyasetçi olması gerçeği karşısında normal insanlardan daha sert eleştirilmesinin hukuka uygunluk sınırları içerisinde olduğunu, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, “…bir bütün halinde incelenen metinde genel başkanlığını yaptığı partinin siyasi görüşleri doğrultusunda davalının kaleme aldığı açıklamaların meclis genel kurul görüşmeleri sonrasında güncel, toplumu ve ülkeyi yakından ilgilendiren konuların tartışılması sonrasında dile getirildiği, açıklamaların kişiye ve davacının başkanlığını yaptığı partiye değil, iktidar partisi olması nedeniyle proje, program ve icraatlara yönelik olduğu, kullanılan kelime ve cümlelerin sert olmakla birlikte meclis çatısı altında siyasal gündemle ilgili olup özle biçim arasında bütünlük oluşturduğu, üstlenilen görev ve sorumluluk altında davacı olan siyasal kimliğin sert üslupla dile getirilen ve kitlelere ulaştırılan eleştirilere katlanması gerektiği, bu nedenlerle davalı tarafından yapılan açıklamaların konusu, eleştirinin hedefi, topluma ulaştırılmasındaki amacı, yeri ve zamanı ile kullanım tarzı bir bütün olarak incelenip değerlendirildiğinde siyasal eleştiri sınırlarında kaldığı ve hukuka aykırılık içermediği…” gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar; Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde metni aynen alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını, davacılar vekili temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının kapsamına göre uyuşmazlık; davalının 09.02.2010 tarihinde TBMM grup toplantısında  yaptığı konuşmada davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunup bulunmadığın noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dosyadaki tutanak ve kanıtlar, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenler  gözetildiğinde, yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik  görülmediğinden, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dosyadaki tutanak ve kanıtlar, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenler  gözetildiğinde, yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik  görülmediğinden, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.07.2013 gününde, ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/273, Karar No: 2019/3809, Tarih: 15.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/273 E.  ,  2019/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan firmada müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, peşin olarak yaptığı alışverişlerde kasaya girmesi gereken 3.826,00 TL parayı kendisine ait kredi kartlarıyla ödeyerek şirkete 18.30 TL komisyon ödetip, şirketi 17,00 TL finansman kaybına uğrattığının iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmemesi ile uzman bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere, hatanın yapıldığı 12.10.2009 tarihinden itibaren günlük ortalama cirosu 10.517,84 TL olan şirket kasasındaki hareketliliğinin yoğun olmasından dolayı eksiklik ya da fazlalığın bulunmasının normal olması yanı sıra ilgili firmanın ilgili hesaplarında gelir ve giderlerinde açık bulunmayıp eksik devrin de söz konusu olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18969, Karar No: 2014/15628, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18969 E.  ,  2014/15628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/1123-2013/737

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25453, Karar No: 2017/147, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25453 E.  ,  2017/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4756, Karar No: 2012/6002, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4756 E.  ,  2012/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline ait vergi alacağının ikinci sıraya, davacıya ait alacağın birinci sıraya yazılarak, haczedilen taşınmazların satışından elde edilen tüm gelirin birinci sıradaki şikayet olunana verildiğini, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca amme alacağının sıra cetvelinin birinci sırasında yer alması gerektiğini, icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin haczinin sonraki tarihli olduğu, vergi alacağının satışa konu taşınmazın aynından doğmadığından ilk sırada yer alamayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması hâlinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İcra ve İflas Kanunu'nun 206’ıncı maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. Mahkemece yukarıda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı yazılı gerekçeye dayalı olarak şikayetin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içende karar düzeltme yolu açık olmak üzere,15.10.2012 tariihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3668, Karar No: 2014/20819, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3668 E.  ,  2014/20819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/313335

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/591 (E) ve 2013/615 (K)

SUÇ : Mühür bozma

S.. B.. görevlileri tarafından 27.06.2011 günü usulüne uygun olarak mühürlenen işyerinin 21.09.2011 tarihinde mührünün bozulmak suretiyle faaliyete devam edildiği iddiasıyla işyeri yetkilisi sanık hakkında "mühür bozma" suçundan açılan kamu davasında, mahkemece; sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın savunmasında suça konu işyerini Ö. A.. isimli şahıstan devraldığını ve tadilata başladığını, devralırken işyerinde mühür olmadığını beyan etmesi, tanık Ö. A..'ın ise, işyerini daha önceden kendisinin işlettiğini ve sanığa devrettiğini, devir tarihini hatırlamadığını, ancak işyeri kendisinde iken mühürleme işlemi yapılmadığını, mühürleme tutanağında isminin altına atılı bulunan imzanın kendisine ait olmadığını ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle işyeri mülk sahibi dinlenip, mühürleme tarihi itibariyle işyerini fiilen kimin işlettiği yöntemince araştırılarak, gerektiğinde mühürleme tutanağı üzerinde bulunan imzanın aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4242, Karar No: 2010/6564, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4242 E.  ,  2010/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakfın tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin yasa gereği yasa metnine uygun olarak "Bu vakfın amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağıtımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerin kurumlarca karşılanamayan kısmı vakıfça karşılanabilir” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tescili,

2-Kararın hüküm fıkrasında tesciline karar verilen vakıf senedini düzenleyen noterliğin adı ile vakıf senedinin tarih ve yevmiye numarasının yazılmamış olması,Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5445, Karar No: 2015/5255, Tarih: 10.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5445 E.  ,  2015/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R

Dairemizin 27.01.2015 gün 2015/483 Esas 2015/985 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı davalılar vekili tarafından 13.03.2015 tarihinde dilekçe verilmek suretiyle itiraz edildiği görülmüştür.

HMK 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine yönelik karara karşı süresinde yapılan itirazı inceleme görevi Dairemizi numara olarak izleyen Yüksek 20. Hukuk Dairesi'ne ait olup, itiraz incelemesinin temyiz incelemesinden önce yapılması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine yönelik karara itirazın incelemesini yapmakla görevli Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.