muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1731, Karar No: 2024/2694, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1731 E.  ,  2024/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2727 E., 2023/2886 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/52 E., 2023/289 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik dışı birlikteliklerinden ... ve ... isimli iki kız çocuğunun dünyaya geldiğini, davalı babanın çocukları tanıdığını ve çocuklar ile baba arasında soy bağının kurulduğunu, müvekkilinin yurt dışında yaşadığını ve yurt dışına çıkmadan önce çocukları görmek istediğini belirterek; ortak çocuklar ile baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anneye dava dilekçesi ve ekleri gönderilmesine rağmen davalı dava dilekçesine karşı beyanda bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ortak çocuklarının evlilik birliği dışında doğmuş olduğu, ortak çocuklar hakkında davacı babaları tarafından tanıma işleminin yapıldığı, velâyetin kanunen annede olduğu, velâyet hakkı kendisinde bulunmayan davacı baba ve çocukları arasında kişisel ilişki tesisi dava açma hakkının olduğu, sosyal inceleme raporu da dikkate alındığında, çocukların sağlıklı gelişiminin her iki ebeveyne de bağlı olduğunu baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olacağı gerekçesiyle; davanın kabulü ile çocuklar ve baba arasında "Her ayın 1. ve 3. Cumartesi sabah saat 09.00 dan Pazar günü saat 17.00 kadar, Okulların yarıyıl tatilinin ilk Cumartesi günü sabah saat 10.00 dan 1 hafta süre ile Cuma günü akşamı saat 17.00’ a kadar, Her yıl Temmuz ayının 15. günü sabah saat 10:00 dan Ağustos ayının 15. günü saat 17.00’ a kadar, Dini bayramların (Ramazan ve Kurban Bayramları) 2.günlerinde sabah saat 09.00 dan 3.günü akşam saat 17.00 a kadar, Babalar günü ve Resmi Bayramlarda ise (29 Ekim, 23 Nisan,19 Mayıs ve 30 Ağustos vb.) saat 14.00 -18.00 arası olmak üzere " kişisel ilişki tesisine ve davacı yararına vekâlet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne istinaf dilekçesinde özetle;davayı ön inceleme aşamasında ön inceleme tutanağı imzalanmadan kabul etmelerine rağmen vekâlet ücretinin tümüne hükmedildiğini belirterek; vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ön inceleme duruşmasında davalının davayı kabul ettiği, Avukatlık asgari ücret tarifesinin 6 ıncı maddesi hükmünün somut olayda uygulama alanı bulmadığı, davacı babanın davasında haklı olduğu, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan taraftan tahsilinin gerektiği, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı anne aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama gideri takdirinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmıştır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci, 371 inci, 323 üncü ve 326 ncı maddeleri. Avukatlık asgari ücret tarifesinin 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davacı, evlilik dışı ilişkiden doğan çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını talep etmiş olup ön inceleme duruşmasında, davalı tarafın davayı kabul ettiklerini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin bu hususun dikkate alınarak belirlenmesini talep ettikleri görülmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile ortak çocuklar ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesisine, davacı kendini vekil aracılığı ile temsil ettirmiş olması ve davanın davalı tarafça kabulü sebebiyle 2023 yılı ...Ü.T. 6 ncı maddesi gereğince 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davalı vekilince vekâlet ücreti yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinde, kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. Bu yargılama giderleri, hem davayı kazanan tarafça daha önce peşin olarak ödenen hem de dava sonunda ödenmesi gereken harç ve masraflar ile yargılama gideri olan vekâlet ücretidir.

3.6100 sayılı Kanun'un 312 inci maddesinde ''Davalı, davanın açılmasına kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmez." hükmü düzenlenmiştir. Somut olayda, dava konusunun evlilik dışı çocuklar ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin olduğu ve 4721 sayılı Kanun'un 337 inci maddesi gereği "Ana baba evli değilse velâyet anaya aittir" hükmü gereğince, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlemesinin yapılmak zorunda olduğu, iş bu davada kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen araştırılması gereken bir yön bulunmadığı, davalı annenin de ön inceleme duruşmasındaki beyanında açık bir şekilde davacının talebini kabul ettiği, davalının dava açılmasına sebebiyet vermemiş olduğu da gözetilerek; davalının yargılama giderlerine ve vekâlet ücretine mahkum edilmemesi gerektiği gözetilmesi gerekirken davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına hükmolunan vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8702, Karar No: 2015/7036, Tarih: 05.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8702 E.  ,  2015/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/116178

MAHKEMESİ : Eskişehir Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2009/339 (E) ve 2011/122 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin aşamalardaki beyanında, sol ön kapı kilidinin zorlanmış olup sol arka kapının açık olduğunu tespit ettiğini belirttiği, araç üzerinde yapılan olay yeri inceleme raporunda, sol ön kapı kolunun arızalı sol arka kapının açık olduğunun tespit edilmesi karşısında; eylemin hangi nedenlerle TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kaldığının belirlenip gerekçelendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk E.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10747, Karar No: 2009/12807, Tarih: 29.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10747 E.  ,  2009/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :16.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2010/9825, Karar No: 2012/1731, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9825 E.  ,  2012/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 28/12/1973-16/08/2004 tarihleri arası çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16595, Karar No: 2014/6022, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16595 E.  ,  2014/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/351069

MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2011/205 (E) ve 2011/196 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Adalet ve Kalkınma Partisi Elmalı İlçe Teşkilatı'nın kullanımında olan binanın giriş kapısının sağ duvarına ve binanın sol duvarlarına keçeli kalemle çeşitli şeklinde yazılar yazdığı, siyasi bir partinin kullanımda olan binaya ait duvarları yazı yazarak kirletmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda,

1-Sanığın binanın tamamının partiye ait olmadığını beyan etmesi ve görgü tespit tutanağına göre, binanın üç katlı olduğunun belirtilmesinin sanık savunması ile örtüşmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için binanın tamamının Adalet ve Kalkınma Partisi İlçe Teşkilatının kullanımında olup olmadığının araştırılması, tamamının anılan partinin kullanımında olmadığının veya partinin zemin katı dışında faaliyet gösterdiğinin anlaşılması durumunda atılı suç oluşmayacağı,

2-Sanığın 27.06.2011 tarihinde alınan savunmasında, tedavi gördüğünü beyan ettiği ve buna ilişkin Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri bölümünün raporunu sunması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulundan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13603, Karar No: 2015/2233, Tarih: 03.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13603 E.  ,  2015/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit, yaralamaya teşebbas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Döşemealtı İlçe Özel İdaresi Müdürü olarak görev yapan katılanın, sanığa ait ruhsatsız halı saha işletmesini mühürledikten sonra kamu hizmetine tahsisli ... plakalı araç ile döndüğü sırada, sanığın katılanı takip ederek durdurup, kendisini kimin şikayet ettiğini sorduğu, katılanın bu soruya cevap vermemesi üzerine, sanığın katılana hitaben “sizi kaldırırım” diyerek tehdit ettiği, ardından el ve ayakları ile katılanın içinde bulunduğu araca vurmak suretiyle zarar verdiği ve araç içerisinde bulunan katılanı yaralamaya yönelik saldırıya başladığı esnada katılanın araç ile olay yerinden uzaklaşması nedeni ile yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından, kamu malına zarar verme, tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19333, Karar No: 2019/1536, Tarih: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19333 E.  ,  2019/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde eczane kalfası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 23.04.2014 tarihinde davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 2014 yılı personel izin programının hazırlandığı sırada, davacının o yıla ait izin süresinin yıl içinde kullandığı iki gün izin düşülmek suretiyle belirlendiğini, davacının bu duruma kaba bir şekilde itiraz ederek işyerini terk ettiğini, takip eden günlerde işe devam etmediği gibi mazeret de bildirmediğini, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasındadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25'inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17'nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26'ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı ile işveren vekili arasında meydana gelen tartışma sebebiyle işveren vekilinin davacıyı “hesabına gelmiyorsa çek git” demek suretiyle işten çıkardığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre, işçi ile işveren vekili arasında yıllık izin süresinin belirlenmesi noktasında tartışma olduğu, işverence davacının daha önce yıl içinde mazeret sebebiyle kullandığı yarım gün izinlerin iki gün olarak yıllık izin süresinden mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Ancak davacının işverenin bu uygulamasını kabul etmemesi üzerine işverenin “hesabına gelmiyorsa çek git” şeklindeki beyanının iş sözleşmesinin işveren tarafından (haksız) feshi olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Uygulamada, açık bir fesih beyanı olmadığı halde işverenin işçinin giriş kartına el koymak, ona fiziki müdahalede bulunarak işyeri dışına çıkartmak, işe almamak gibi olumsuz davranışı iş sözleşmesinin eylemli feshi olarak nitelendirilebilir ise de, somut olayda fesih anlamına gelebilecek bu tür bir davranış söz konusu değildir. Bir diğer ifade ile işverenin gerek yasal düzenlemeye, gerekse iş koşullarına aykırı bir uygulaması olduğu sabit ise de, işverence ortaya konulmuş bir fesih iradesi bulunmamaktadır. Böyle bir durumda işçi bu yasal olmayan uygulamayı kabul etmek veya iş sözleşmesini feshetmek noktasında bir seçim hakkına sahiptir. Hal böyle iken, iş sözleşmesinin işveren tarafından değil, işçi tarafından haklı sebeple feshedildiğinin kabulü somut olayın özelliklerine uygun düşecektir. İş sözleşmesinin davacı tarafça haklı sebeple feshedildiği dikkate alındığında, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır. İş sözleşmesini fesheden taraf, fesih haklı bir sebebe de dayansa, ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece ihbar tazminatının reddi gerektiği göz önüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.