muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17337, Karar No: 2015/13386, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17337 E.  ,  2015/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/25 (Ara karar)

Davacı Y.. E.. vekili Avukat Gökhan tarafından, davalı E.. Y.. aleyhine 23/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sırasında; ihtiyati haciz isteminin reddine dair verilen 23/09/2014 günlü ara kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup; davacının ihtiyati haciz istemi, mahkemenin 23/09/2014 günlü ara kararı ile reddedilmiş; ara kararına karşı da temyiz isteminde bulunulmuştur.

Davalının, davacıya yönelik bıçakla yaralama eylemi nedeniyle işgücü kaybına uğranıldığı ileri sürülmüş; maddi ve manevi tazminat istemiyle dava açılmıştır.

Zarar haksız eylemden kaynaklandığından, tazminat haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel hale gelmektedir. Buradaki "muacceliyet" kavramı, alacaklı tarafından talep ve dava edilebilir hale gelmiş olma anlamındadır.

Dava dilekçesi ile ihtiyati haciz isteminde bulunulmuş olup; bu aşamada, zarar miktarının tam olarak belirlenmesini beklemek hakkaniyet ile bağdaşmaz. Mahkemenin, bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde görülmemiştir. Diğer yandan, ileri sürülen alacaklar rehin ile temin edilmemiş olduğuna göre, istemin kabul edilmesi gerekir. (İİK m. 257). Ara kararı, gösterilen nedenlerle yerinde bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava haksız eylem nedenine dayalı tazminat davasıdır. Davacının ihtiyati haciz istemi 23/09/2014 tarihli ara kararı ile reddedilmiş, bu karara karşı temyiz isteminde bulunulmuştur.

İhtiyati haciz HMK'nın 389. vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbirin özel bir çeşidi olup, şartları ve sonuçları İİK. 257. maddesinde düzenlenmiştir. İhtiyati haciz sadece para alacaklarına ilişkin dava ve icra takibinde istenebilir.

İhtiyati haczin şartlarına bakacak olursak;

1-İhtiyati hacze ilişkin istem kişinin alacaklı sıfatına haiz olmasına bağlıdır.

2-Alacaklının ihtiyati haciz talep edebilmesi için gerekli bir diğer şart da, alacağın rehinle temin edilmemiş olmasıdır.

3-Alacaklının ihtiyati haciz talep edebilmesi için alacağın muaccel olması gerekir. Muaccel olmayan alacaklar için ise;

a) Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa,

b) Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanırsa ihtiyati haciz kararı verilebilecektir.

2-Alacaklının ihtiyati haciz talep edebilmesi için gerekli bir diğer şart da, alacağın rehinle temin edilmemiş olmasıdır.

3-Alacaklının ihtiyati haciz talep edebilmesi için alacağın muaccel olması gerekir. Muaccel olmayan alacaklar için ise;

a) Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa,

b) Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanırsa ihtiyati haciz kararı verilebilecektir.

Yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 389. maddesine göre "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir verilebileceği" düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemede davanın konusu bakımından bir sınırlamaya tabi olmaksızın ihtiyati tedbir kararı verilebileceği anlaşılmaktadır. Keza yasa koyucu uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceğini belirtirken, davanın konusunu oluşturan alacağın, tazminatın ya da malvarlığının değeri ile sınırlı bir miktar hakkında tedbir kararı verilebileceğini anlatmak istemiştir. Bizzat müddeabihin kendisi hakkında tedbir kararı verilmesini şart koşmamıştır. Aksine olsaydı önceki HUMK'un 101. maddesindeki şekilde dava konusu taşınır veya taşınmaz malın aynının münazalı olması aranırdı.

Hakim ihtiyati tedbir kararı verirken kesin delillerin varlığını aramaz. Zira maddenin ifadesinde, zararın doğacağı yönünden endişenin olması yeterli görülmüştür.

İhtiyati tedbir kararının verilebilmesi için ihtiyati haciz kararında olduğu gibi tam ispat aranmamakta, talebin yeterliliği hususunda mahkemeye kanaat verecek delillerin varlığı yeterli görünmektedir.

Görüldüğü gibi ihtiyati tedbirin alanı ihtiyati hacze göre daha geniştir. Para alacakları ve haksız fiilde sadece uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceğini, diğer malvarlıkları hakkında verilemeyeceğini savunmak ihtiyati tedbirin alanını daraltacak ve alacaklı ya da davacının haklarını önceden korunması imkanı azalacaktır.

Somut olaya gelince haksız eylem nedenine dayalı tazminat davasında, mahkemece usulsüz olarak mal kaçırdığı iddia edilen davalıların malvarlıkları hakkında ihtiyati haciz talebinde bulunulmuştur. Mahkemece bu talep red edilmiştir. Verilen karar usul ve yasaya uygundur. Keza, ortada kesinleşmiş miktarı belli ve muaccel bir alacak bulunmamaktadır. Yargılama sonucuna bağlı bir alacak vardır. Yargılama sonunda belki alacak çıkmayacaktır. Yaklaşık ispat kuralıyla ihtiyati haciz kararı verilemez. İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için yukarıda belirtildiği gibi alacağın miktarı ve varlığı kesin olarak belli olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle talebin reddi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 23/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/11628, Karar No: 2017/172, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11628 E.  ,  2017/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4759, Karar No: 2023/5753, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4759 E.  ,  2023/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/514 E., 2023/849 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/559 E., 2022/679 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi (evlat edinilenin soyadı, anne ve baba adının değiştirilmesi) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davanın Asliye Hukuk Mahkemesi olarak görülüp, sonuçlandırılması gerekirken, Aile mahkemesi sıfatıyla bakıldığı gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ...'ün daha önceden Kadriye ve ...'ın nüfusunda evlatları olarak büyüdüğünü, onları anne ve baba olarak tanıdığını, daha sonra gerçek anne ve babasını öğrenince Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/279 Esas, 2019/142 Karar sayılı ilamı gereğince biyolojik anne-babasının nüfusuna kaydedildiğini, ancak biyolojik anne-babasının yanlarına gitmediğini ve Kadriye ve ...'ın yanlarında kaldığını, onları anne baba olarak gördüğünden tekrar onların nüfuslarına geçmek istediğini, eşinin ölmesi nedeni ile müvekkili ...'ın tek başına Fatsa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/406 Esas ve 2020/121 Karar nolu kararı ile ...'ü evlat edindiğini, evlat edinilen küçüğün doğduğundan bu yana ... ve eşi ile yaşadığını, evlat edinilen çocuğun biyolojik babasının Kadriye'nin kardeşi olduğunu, Kader Tuğba'nın halen nüfus kayıtlarından anne ve baba adının farklı olduğundan bahis ile anne baba adlarının, soyadının ve nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Fatsa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin13.04.2021 tarih ve 2021/80 Esas ve 2021/269 Karar sayılı kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinde "...Evlâtlık küçük ise evlât edinenin soyadını alır. Evlât edinen isterse çocuğa yeni bir ad verebilir. Ergin olan evlâtlık, evlât edinilme sırasında dilerse evlât edinenin soyadını alabilir. Eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adları yazılır...." belirtildiği, buna göre evlat edinilme sırasında davacının evlat edinenlerin soyadını alabileceğine açıkça izin verildiği, davacının evlatlık ilişkisinin kurulduğu tarihte ergin olduğu, ergin olan evlatlığın biyolojik anne ve babasının isimlerini değiştirme ve yerlerine evlat edinenlerin isimlerini almak istemesinin yasaya uygun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili hükmün tümü yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 07.09.2022 tarih ve 2022/2268 Esas, 2022/2621 Karar sayılı kararı ile davanın evlat edinildiği sırada ergin olan davacı ...'in evlat edinen diğer davacı ...'nin soy ismini alması ve ana adı olarak Kadriye'nin nüfusa tescil edilmesi talebine ilişkin olup uyuşmazlığın Aile Mahkemelerinin görev alanına giren uyuşmazlıklardan olmayıp bu konudaki uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözüme kavuşturulması gerektiği, davanın Asliye Hukuk Mahkemesi olarak görülüp, sonuçlandırılması gerekirken, Aile mahkemesi sıfatıyla bakılmasının doğru olmadığı gerekçesi ile başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinde "...Evlâtlık küçük ise evlât edinenin soyadını alır. Evlât edinen isterse çocuğa yeni bir ad verebilir. Ergin olan evlâtlık, evlât edinilme sırasında dilerse evlât edinenin soyadını alabilir. Eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adları yazılır...." belirtildiği, buna göre evlat edinilme sırasında davacının evlat edinenlerin soyadını alabileceğine açıkça izin verildiği, davacının evlatlık ilişkisinin kurulduğu tarihte ergin olduğu, ergin olan evlatlığın biyolojik anne ve babasının isimlerini değiştirme ve yerlerine evlat edinenlerin isimlerini almak istemesinin kanuna uygun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili hükmün tümü yönlerden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Kader Tuğba'nın doğumundan itibaren bu aile ile yaşadığından anne baba ismi ve soyadının da onları adı ile olmasını istediği, daha öncesinde de anne baba adı ve soyadının bu şekilde olup böyle büyüdüğünü, davanın reddinin Kader'i psikolojik olarak etkilediğini ve hayatını zorlaştırdığını, 4721 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin her ne kadar küçüklerin evlat edinilmesindeki durumu düzenlemişse de kural içi boşluk olması nedeniyle hakimin bunu doldurabileceği, ergin kişi maddeye göre soyadını değiştirebiliyorsa anne baba adını da değiştirebilmesi gerekeceğini, belirterek hükmün tümü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, 4721 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince dava açıldığında küçük olan Kader'in karar verilmesinden yalnızca 3 gün önce ergin olması sebebi ile soyadının değişebileceği hakkını bilmesinin beklenemeyeceği, kaldı ki hakimin de bunu hatırlatmadığını, ergin olan kişi evlatlık ilişkisi kurulurken talep etmiş olmasa da 27 nci madde gereği şartları varsa her zaman soyadını değiştirilmesini talep edebileceği, bu nedenle kararın bozularak davalarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlatlık ilişkisi kurulurken soyadı değişikliği talebinde bulunmayan ergin olan davacı ...'in soyadının değiştirilmesi ve anne baba adının değiştirilerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, davaya görevli mahkemede bakılıp bakılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 1 inci, 2 nci, 20 nci, 33 üncü, 314 üncü, maddesi, 4787 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 114 üncü, 115 inci, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 1 inci, 2 nci, 20 nci, 33 üncü, 314 üncü, maddesi, 4787 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 114 üncü, 115 inci, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Dava 4721 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi gereği evlat edinilenin soyadının ve anne baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4 üncü maddesi; 4721 Kanun'un ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K.nun 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava evlat edinilenin soyadının ve anne baba adının değiştirilmesi istemine ilişkin olup, davaya bakmakla görevli mahkemenin Aile Mahkemeleri olduğu gözetilerek bu taleple ilgili görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevli olmayan Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre, Mahkemece yapılacak iş, dava yönünden Fatsa'da Aile Mahkemesi kurulmuş ise Aile Mahkemesinin, kurulmamış ise Aile Mahkemesi sıfatı ile Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi olup karar bu yönden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının tüm yönlerden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının tüm yönlerden BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2012/22123, Karar No: 2014/13485, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22123 E.  ,  2014/13485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/612

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2008/595 (E) ve 2010/494 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın hurda alıp sattığı, olay günü sanığın kendisinde hurda olduğunu satmak istediğini belirtmesi üzerine aralarında anlaştıkları, sanığın bir kısım hurda ile birlikte Anadol marka kamyoneti de hurda niyetine katılana 600 TL karşılığında satıp parasını aldığı, katılanın kamyoneti almak istediğinde sanığın babasının kamyoneti vermediği beyan edip almış olduğu parayı da geri iade etmediği iddia edilen olayda; suç konusu aracın trafikte tescilli olup olmadığı, tescilli ise kimin adına kayıtlı olduğu araştırılarak, sanığın savunmasında beyan ettiği gibi babası adına kayıtlı ise babasının tanık sıfatıyla dinlenmek

suretiyle olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12126, Karar No: 2018/7972, Tarih: 11.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12126 E.  ,  2018/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 20/11/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.