muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8532, Karar No: 2018/290, Tarih: 07.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8532 E.  ,  2018/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın dava dışı borçlu şirketten olan alacaklarının teminatını oluşturmak üzere taşınmaz üzerinde tesis edilen ipotek kapsamında bulunan 32 adet güneş paneli ve eklentilerinin Antalya 13. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2844 Esas sayılı dosyasından haczedilerek paraya çevrildiğini, 01.12.2014 tarihli sıra cetvelinin kendilerine tebliğ edilmediğini, satışa konu menkullerin banka ipoteği kapsamında rehinli olduğunu, rehin tarihinin sıra cetvelinde pay ayrılan alacakların haciz tarihinden önce olduğunu ve satış bedelinin tamamının müvekkili bankaya ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; icra müdürlüğünce satışa konu edilen makineler ve diğer menkullerin şikayetçi banka lehine borçlu şirket tarafından tesis edilen ipoteğin kapsamında kaldıkları, ipotek kapsamında mütemmim cüz niteliğinde oldukları, İİk m. 83/C uyarınca bu menkullerin taşınmazdan bağımsız olarak haczedilmeyeceğini veya paraya çevrilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekili temyiz etmiştir.

Şikayet hacizli gayrımenkullerin ipotek kapsamında gayrımenkullerin mütemmim cüzü olması nedeniylesıra cetvelini şikayete ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi uyarınca bütünleyici parça yerel adetlere göre asıl şeyin temel unsuru olup, o şey yok edilmedikçe, zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmadığı için taşınmazdan ayrı haczedilemez.

Eklentinin ise kural olarak taşınmazdan ayrı olarak haczi mümkündür. Alacaklılar ana taşınmazı satmadan, orada bulunan eklenti niteliğindeki malları taşınmazdan ayrı haczettirip sattırabilirler. Ancak ipotek akit tablosunda sayılan eklentilerin bu madde gereğince taşınmazdan ayrı olarak haczi mümkün bulunmamaktadır.

Somut olayda haczedilen menkullerin ipotek akit tablosunda yazılı olmadığı sabit olmasına rağmen, bu menkullerin mütemmim cüz veya eklenti olup olmadığı belirlenmemiştir.

Bu durumda Mahkemece elektrik mühendisi bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak şikayete konu 32 adet güneş paneli ve merkezi sisteminin eklenti veya mütemmim cüz vasfı tam olarak belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda Mahkemece elektrik mühendisi bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak şikayete konu 32 adet güneş paneli ve merkezi sisteminin eklenti veya mütemmim cüz vasfı tam olarak belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/366, Karar No: 2013/1605, Tarih: 04.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/366 E.  ,  2013/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 20/09/2012 gün ve 2011/10040-2012/13225 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 04/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Davalı muhalefet partisi lideridir. Muhalefetin görevi anayasal olarak iktidarı denetlemektir. Olay tarihinde davalı parti lideri ülke gündemini teşkil eden konularda yaptığı açıklamada "hükümet bu ülkeyi iyi yönetememektedir, terörle mücadelede başarısız kalmıştır, bundan sonra yapacağı birşey kalmamıştır, çünkü bu ülkede terörizm ülkeyi ümüğünden yakalamıştır, sıktıkça istediğini almaya çalışıyor, televizyon aç diyorlar başüstüne diyor.... bunları ispat edemezseniz şerefsizsiniz diyor ama ....'dan gelirken devlet bunlarla görüşüyor, şerefsiz dediği sözü geri alıp şerefsizlik yapmaya devam ediyor" sözlerini sarfettiği anlaşılmaktaysa da halende ülke gündemini oluşturan bu sorun hakkında hükümetin politikası eleştirilmiştir. Davacı daha önceki bir konuşmasında "şerefsizlik" kavramını öne sürmekle zaten ülke genelinde tartışmalı olan bu süreçte sert eleştiri üslubunu kendisi oluşturmuştur. Gelinen süreçte yapılan görüşmeler toplum tabanında da oldukça sert tepkiler almaktadır. Muhalefet partisi başkanı olan davalının hükümetin bu politikasını sert bir dille eleştirmesi, siyasi iktidarın başı olan davacının da bu eleştiriye katlanması gerekir. Bu nedenle çoğunluk görüşüne karşı olduğumuzdan dairemizin kararının kaldırılarak kararın onanması düşüncesindeyiz. 04/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/19, Karar No: 2013/16366, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/19 E.  ,  2013/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2012 tarih ve 2011/181-2012/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;davalı firma adına “Niksar,””Niksar Menba Suyu”,”Niksar ... Suyu””...ibareli markaların tescil edildiğini ancak “Niksar “ ibaresinin, Tokat iline bağlı bir ilçenin adı olduğunu ve ayırt edicilik niteliği taşımadığını, bu yüzden MarkKHK, 5 ve 7/a madde gereğince mutlak redde tabii olduğunu,yaygın olarak bilinen ve tanınan” ... Suyunun“ Niksar’dan doğduğunu ve özellikle “su” ürünü açısından malın üretildiği yeri bildirdiği için halkı yanıltabileceğini ve 7/1-f madde uyarınca mutlak redde tabi olduğunu ayrıca “Niksar ... Suyu’nun” kadimden beri bilinen bir su olduğunu, suyun mülkiyetinin müvekkili belediyeye ait olduğunu ve önceleri elle doldurulan cam şişelerde “Niksar Belediyesi ... suyu” olarak pazarlandığını ve halka mal olduğunu, “Niksar ... suyu” sözcüklerinin ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını, sözcüklerin bir işletmeyi değil bahsedilen suyu ifade ettiğini, Mark KHK 5. madde kapsamında marka olamayacağını, suyun kültürel bir değer olarak halka mal olduğundan, Mark KHK 7/h maddelerinin uygulanması gerektiğini, bu mutlak ret nedenlerinin gerçekleşmediği ve 7/son madde uyarınca ayırt edicilik kazanıldığı sonucuna varıldığı takdirde, gerçek hak sahibinin ve bu ismi kullanma yetkisinin uzun yıllardır bu alanda faaliyet gösteren müvekkil belediyeye ait olacağını, müvekkili belediyenin 23/05/1983 tarihinde Su Şişeleme Sanayi A.Ş. ile Niksar Noterliği'nde sözleşme yaptığını, kullanma hakkını 25 yıllığına verdiğini isme ilişkin kullanımı da sözleşmenin 12. maddesi ile belirlediğini ve anılan şirketle, 02/01/2004 tarihli ... suyu Fason dolum sözleşmesi ile isim kullanma hakkı izni verdiğini, sözleşmelerden anlaşılacağı gibi, isimlerinin kullanma haklarının Niksar Belediyesi'ne ait olduğunu, davalı Mirac A.Ş.'nin ise markalara haciz nedeni ile sahip olduğunu, ileri sürerek davalı adına kayıtlı olan, “Niksar ibareli “ 2003/20168 numaralı 29. 30. 32. sınıfta kayıtlı, 81678 sayılı 32. sınıfta kayıtlı “Niksar Saf Memba Suyu” ibareli; 85445 sayılı 32. sınıfta kayıtlı “Niksar ... Suyu” ibareli markanın ve 2003/20169 sayılı 29 30 32.kayıtlı “... ibareli markaların hükümsüzlüğüne ve tescillerinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava görüldüğünü, 2008/304 – 146 sayılı 09/04/2010 tarihli kararın Yargıtay’da olduğunu,bu nedenle derdestlik itirazında bulunduklarını, dava konusu markaların tanınmış markalar olduğunu, Mark KHK 42. madde uyarınca yazılı olan 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu, müvekkili firmanın bu markaları, Mark KHK 16. ve devamı maddelerince uygun olarak icra yolu ile haciz koyup satışa çıkaran, Farmamak A.Ş.'den yasaya uygun bir sözleşme ile devir aldığını, devir bedellerini ödediğini, dolayısıyla davacının kötü niyetli olduğunu, bu markaların benzerleri olan ibarelerle başvurular yaptığını,davacının bu markaların tescilli olduklarını devir işleminden önce de bildiğini, TPE tarafından pek çok yer adının tescillenmiş durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin süresi içinde derdestlik itirazında bulunduğu, her ne kadar bu itirazın 24/05/2012 tarihli duruşmada reddedilmiş ise de, bu ara kararından dönülmek gerektiği,zira bu duruşma itibariyle Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde devam eden davanın süreci hakkında mahkemeye belge ve yeterli bilgi sunulmadığı ve tarafların farklılığından yola çıkılarak talebin reddedildiği, ancak aynı markaların hükümsüzlüğü konusunda Gebze 3 Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açılmış olduğu ve mahkemece bu dava görülürken markaların el değiştirmesi üzerine davacının yasadan doğan tercih hakkına göre işlem yapılması gerekirken, taraf değiştirilemeyeceği mülahazası ile davanın reddedildiği, ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından bu red kararının bozulmuş olduğu, davanın halen Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/264 esasında kayıtlı olup, derdest olduğunun getirtilen belgelerden ve beyanlardan anlaşıldığı, davacı tarafından da Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde müddabihinin temliki nedeniyle yeni marka maliki Miraç Cam Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'ye karşı davaya devam olunması tercihi yapıldığı halde, bu yoldaki süreç tamamlanmadan yeniden aynı talepli işbu davanın açıldığı gerekçesiyle davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı tarafça işbu davada davalı adına tescilli 2003/20169 sayılı "Niksar Canik" markasının hükümsüzlüğü de istenilmiştir. Mahkemece derdestlik bakımından hükme esas alınan Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/264 esas sayılı dosyasında söz konusu markaya yönelik bir hükümsüzlük talebi bulunmadığına göre, dava konusu 2003/20169 sayılı markaya ilişkin uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken dava konusu 2003/20169 sayılı marka bakımından da derdest dava bulunduğundan bahisle davanın usulen reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5907, Karar No: 2014/14121, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5907 E.  ,  2014/14121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/100-2013/507

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar H.. E.. ve M.. Y..'ya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3516, Karar No: 2015/8429, Tarih: 24.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3516 E.  ,  2015/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, satış talep edilen dosyada satış isteme süresi geçirildiğinden haczin düştüğünü, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle önceliğe sahip olduğunu ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1946 E. sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptal edilmesini ve müvekkiline ait alacağının icra dosyasında kesinleşen tutar üzerinden ilk sıraya alınmasını ve mahcuz malın bedelinin tamamının İstanbul .. İcra Müdürlüğü nezdinde bulunan 2014/14732 E. sayılı dosyasına ödenmesini, mahkemece farklı tespit yapılması ve bu talebinin kabul edilmemesi durumunda müvekkili alacağının kesinleşen tutarı üzerinden İİK'nın 100/2. maddesine göre ilk hacze iştirak etmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetçinin dosyadaki satış isteme süresinin geçtiği iddiasının asılsız olduğunu, dosyada satışı yapılan mahcuz malın 23.12.2013 tarihinde haczedilerek satışın 12.06.2014 tarihinde talep edildiğini, aynı gün satış avansının da dosyaya depo edilmiş olduğunu, şikayetçi taraf alacağın işçi alacağı olduğunu ve tüm alacaklardan önce ilk sırada yer aldıklarını iddia etmekte ise de; sunmuş olduğu Yargıtay ilamlarından da anlaşılacağı üzere şikayetçi tarafın iddia ettiği imtiyazların aynı derecede hacze iştirak edenlere karşı ileri sürülebileceğini, işçi alacaklarının hacze iştirakinde 100. maddesi koşullarının gözetileceğini, şikayetçinin hacze iştirak şartlarının oluşmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; satışı yapılan ve buna ilişkin olarak sıra cetveli düzenlenen menkul malın 23.12.2013'te haczedildiği, takip alacaklısının 12.06.2014'te satış avansını da yatırmak suretiyle satış talep ettiği, satış talebinin 6 aylık yasal süresi içinde ve usulüne uygun olduğu, haczin düştüğü iddiasının yerinde olmadığı, şikayetçinin işçi alacağıyla ilgili itirazlarının iflas ile alakalı olduğu ve İİK'nın 206. maddesinde düzenlendiği, sıra cetvelinin sıhhatiyle alakalı bir durum olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24786, Karar No: 2017/3180, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24786 E.  ,  2017/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5453, Karar No: 2006/9243, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5453 E.  ,  2006/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yazılı "alınması gerekli 12,20 YTL. harçtan peşin alınan 11,20 YTL. harcın mahsubu ile bakiye 1,00 YTL. harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcüklerinin metinden çıkartılmasına, yerine "Davacı İdare karar harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.