muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4838, Karar No: 2016/5109, Tarih: 21.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4838 E.  ,  2016/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı müflis şirket elemanlarının, müvekkili şirkete ait ... konakladığını, 8.550,00 TL'lik konaklama bedeline ilişkin faturaların davalı tarafça ödenmemesi üzerine yapılan icra takibinin kesinleştiğini, bu alacakların iflas masasına kaydı için yaptıkları başvurunun reddedildiğini, kararının haksız olduğunu ileri sürerek, 8.550,00 TL alacağın iflas masasına kaydını istemiş olup, daha sonra 12.03.2015 havale tarihli ıslah dilekçesinde ise, bilirkişi raporunda müvekkilinin alacağının 10.476,35 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek, talebini 1.926,35 TL artırarak, 10.476,35 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının ilama bağlı olmadığını, müflis şirketin defterlerinde söz konusu alacağa ilişkin kayıt bulunmadığını ve alacağın yargılamayı gerektirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, dava konusu alacağının tahsili amacıyla, davalı aleyhine yaptığı icra takibinin itiraz edilmeden kesinleştiği, davacı tarafın 20.08.2013 tarihinde iflas masasına yaptığı başvurunun reddedildiği, ret kararının davacıya tebliğ edildiği, davanın süresi içinde açıldığı, davacı şirketin, davalının elemanlarının, davacının otelinde konaklaması nedeniyle davalı taraftan alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 10.476,33 TL'nin davalı müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

1-İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. İİK'nın 234/2. madde hükmü uyarınca yapılan tebligat bilgi verme mahiyetinde olup, dava açma süresi bu tebligat ile başlamaz. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas, sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

.../...

S.2

.../...

S.2

Somut olayda sıra cetveli 21.01.2014 tarihinde ulusal bir gazetede, 22.01.2014 tarihinde de Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilmiş, 28.01.2014 tarihinde de davacıya tebliğ edilmiştir. .... 02.04.2014 ve 05.05.2016 tarihli yazılarında ise, davacının tebliğ masrafı yatırmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, en son ilan tarihine göre, davanın, hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı müflis şirket iflas idaresi memurları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, yasa gereği BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı müflis şirket iflas memurları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1740, Karar No: 2019/185, Tarih: 17.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1740 E.  ,  2019/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Av.... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Av.... aralarındaki tespit davası hakkında... 1.İş Mahkemesince verilen 11/03/2013 gün ve 2011/1461 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararın Düzeltilerek Onanmasına ilişkin Dairemizin 17/03/2014 gün ve 2013/15534 Esas, 2014/5032 Karar sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dava, davacının 01/05/1998-31/12/1998, 01/06/2000-31/12/2000 ve 01/06/2002-31/12/2002 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasanın prim borçlarının yapılandırılmasını düzenleyen hükümlerinden yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 01/05/1998-31/12/1998, 01/06/2000-31/12/2000 ve 01/06/2002-31/12/2002 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasaya yönelik talebin ise reddine karar verilmiştir.Dairemizin 17/03/2014 tarih 2013/15534 Esas ve 2014/5032 Karar sayılı kararı ile, mahkemece 6111 sayılı Yasadan yararlanmak için davacının Kuruma 31/05/2011 tarihine kadar müracaatı olmadığı gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiş ise de, davacının yasal süresi içinde (26/04/2011 tarihli) Kuruma müracaatının bulunduğu, dolayısıyla bu talebin de kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, 03/03/2018 tarihli talebi ile davanın tam kabul edilmiş olmasına rağmen davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hükümden çıkartılmadığını belirterek bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.Somut olayda, davacının 6111 sayılı Yasadan yararlanmaya ilişkin talebinin de kabul edilmesi ile davacının davasının kabulüne karar verilerek hükmün bu yönde düzeltilmesi ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin de hükümden çıkartılması gerektiği, Dairemizin 17/03/2014 tarih 2013/15534 Esas ve 2014/5032 Karar sayılı kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla maddi hatanın giderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Davacı vekilinin isteminin kabulü ile Dairemizin maddi hataya dayalı 17/03/2014 tarih 2013/15534 Esas ve 2014/5032 Karar sayılı DÜZELTEREK ONAMA kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Hüküm fıkrasının davanın kısmen kabulüne ilişkin 1. ve 2. bentlerinin silinerek yerine, “Davanın kabulü ile, davacının 01/05/1998-31/12/1998, 01/06/2000-31/12/2000 ve 01/06/2002-31/12/2002 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasanın prim borçlarının yapılandırılmasını düzenleyen hükümlerinden yararlanma hakkının saklı tutulmasına,” yazılmasına,

3- Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4. bendinde yer alan “AAÜT gereği 1.320 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma” ibaresinin silinerek hükümden çıkartılmasına,

Hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10936, Karar No: 2010/11301, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10936 E.  ,  2010/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2004 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 103 ada 166 parsel sayılı 10033m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile Nisan 1934 Tarih, 110 ve 112 sıra numaralı, 105 ada 22 parsel sayılı 4171m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile Nisan 1934 tarih 111 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak 1/3er payla davalılar adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmaza uygulanan tapu kayıtlarının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zamanaşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddi ile taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede ilk kez 1968 yılında seri bazında yapılan ve sonuçları 18/03/1970 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma da 30/ 05/ 2005 tarihinde ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18137, Karar No: 2017/25258, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18137 E.  ,  2017/25258 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11333, Karar No: 2017/2095, Tarih: 16.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11333 E.  ,  2017/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13/03/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 15/12/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2253, Karar No: 2014/6799, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2253 E.  ,  2014/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.11.2013

No : 2012/726-2013/390

Rucüan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle gerçekleşen davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı Kurum ve davalılardan G.. A.. vekillerince istenilmesi ve G.. A.. vekilince duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı G.. A.. adına Av. B. F. K. Ç. ile karşı taraf adına Av. D.. F.. geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davalı şirkete ait servisin arızalı olması nedeniyle sigortalı Kadir Karakaş’a ait ...plakalı aracın servis olarak kullanılmakta olduğu, 24.11.2010 tarihinde sürücü K. K.’ın direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı yönden gelen ... plakalı araç ile çarpışması şeklinde oluşan kazada, sürücü K. K.’ın vefat ettiği, araçtaki sigortalılar F. Ö., N. Ö. ile Ö. Ö.E.’nin yaralandıkları, iş bu dava ile ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler, yapılan cenaze yardımı ile, yaralanan sigortalılara ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin tahsili talep edilmiş olup, davanın yasal dayanağının, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır. İşverenin sorumluluğu yönünden, sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden birinci fıkrada herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür.

Anılan maddenin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

İş kazası veya meslek hastalığına birlikte neden olan sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, yapılan harcama ve ödemeler yönünden ayrık bir durum söz konusu olmadığından, toplam kusurlarına düşen ödemelerden müteselsilen sorumluluklarına hükmedilir. İşveren; sigortalı ya da hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin tümünden ancak sigortalı ya da hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği miktarla sınırlı olmak üzere, üçüncü kişi ise böyle bir sınırlama olmaksızın ilk peşin sermaye değerinin yarısından sorumludur. Bu durumda, işveren; sigortalı ya da hak sahibinin işverenden isteyebileceği gerçek zararı aşmayan ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden sorumludur. Üçüncü kişinin ise ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşen tutarından sorumlu olması gerekecektir.

Sigorta şirketlerinin sorumluluğuna ilişkin 5510 sayılı Kanunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Sigorta şirketinin sorumluluğu 2918 sayılı Kanunun 85’inci maddesi kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluk olup; sigortaladığı aracın sürücüsü ile şayet tespit edilmişse araç işleteninin kusurlarıyla ve poliçe limitleriyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu tutulabilirler.