muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5097, Karar No: 2024/15772, Tarih: 07.02.2024

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3024, Karar No: 2014/10273, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3024 E.  ,  2014/10273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/11/2013 tarih ve 2013/169-2013/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sahibi ve yetkilisi oldukları .... Sigorta ve Aracılık Hizmetleri - ... Acenteliğinin .... isimli şahıslar tarafından çalıştırıldığını, bu kişilerin iş bırakması nedeniyle davalıların bu iş yerini ... ve .... sigorta temsilcilikleri ile müşteri portföyünü müvekkillerini devir etmek istediklerini, müvekkili ile davalılar arasında 26/10/2007 tarihli sözleşme imzalandığını, müvekkilinin sözleşme şartlarına uyarak 35.000 TL’yi iki dekont halinde .... A.Ş’de bulunan hesaba yatırdığını, ancak davalıların kendi adlarına olan şirketi devretmedikleri gibi ... Sigorta A.Ş ve .... Sigorta A.Ş temsilciliklerini de müvekkiline devretmediklerini, müvekkilinin iki sigorta şirketi ile görüştüğünü, bu şirket yetkililerinin davalıların temsilciliği devretme yetkilerinin bulunmadığını ve davalıların sigorta şirketlerini de bu yönde bir taleplerinin bulunmadığını öğrendiğini, davalıların acentelikleri devir yetkisinin olmamasına rağmen, davalıların müvekkiline 35.000 TL ödetmeleri üzerine davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek davalıların itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ...'nin dava ile bir ilgisinin olmadığını, davacının imzalatmış bulunduğu iki adet belgede tarihin olmadığını, çünkü belgede iş yerinin 26/10/2007 tarihinde devredileceğinin yazıldığını, halbuki belgenin imzalanma tarihinin 2008 yılının Nisan ayı olduğunu, halen davacının aynı işyerinde çalıştığını, hile ile rıza hilafına alınan bu belgenin bir geçerliliği olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı taraf davalıların devir yetkisi bulunmadığı ve kendisinin ayrıca ilgili şirketlerle yeniden anlaştığı iddiasıyla işbu davayı açmış ise de davacının dayandığı sözleşme içeriğinden ödemenin tüm eşyalar ve müşteri portföyü karşılığı davalıların borcunun kapatılması esasıyla yapıldığı, demirbaşlar ve müşteri portföyünün devir edilmiş olması nedeniyle artık davalıların borcuna karşılık yapılan ödemenin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3714, Karar No: 2018/6153, Tarih: 18.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3714 E.  ,  2018/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekilinin, icra mahkemesine yaptığı başvurusunda, ...'sındaki hesaplarına haciz tatbik edildiğini, ...’nin menkul ve gayrimenkulleri ile hak ve alacaklarının kamuya tahsisli ve Devlet malı niteliğinde olduğunu, ayrıca haczin 5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi gereği de kaldırılması gerektiğini ileri sürerek haciz işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şikayetçi ..., 2560 Sayılı Kanun gereğince ... ... Belediyesi'nin idari yapılandırılmasında yer aldığından, hakkında yukarıda belirtilen 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun uygulanması zorunludur.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca 5779 sayılı ... ve ... Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Somut olayda, mahkemece yargılama sırasında aldırılan ve hükme esas alınan 13.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda; hesapta toplanan paraların yasa gereği kendiliğinden haczi kabil olmayan gelirlerden oluştuğunun tespit edildiği görülmüştür.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13563, Karar No: 2020/5935, Tarih: 20.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/13563 E.  ,  2020/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Anayasa'nın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada SEGBİS yoluyla hazır edilen sanığın yüzüne karşı yerel mahkemece 15/10/2019 tarihinde verilen hüküm sanık tarafından 28/10/2019 tarihinde temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın yüzüne karşı verilen kararda temyiz kanun yoluna "tebliğden itibaren on beş gün içinde" başvurulacağının tefhiminin yanıltıcı nitelikte olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa ile değişik, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 09/07/2019 tarihli, 2017/5345 esas ve 2019/4178 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2410, Karar No: 2009/2866, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2410 E.  ,  2009/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının haczinin düştüğünü, iki yıllık süre geçmesine rağmen yeniden kıymet takdiri yapılmadan ihaleye çıkıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalı yanca usulüne uygun biçimde haciz konulduğu, yasal süre içinde satış istenmesi ile haczin düşmesinin engellendiği, diğer iddiaların ise ancak ihalenin feshi sebebi sayılabileceği ve sıra cetveline itiraz aşamasında ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1112, Karar No: 2025/4189, Tarih: 17.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1112 E.  ,  2025/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/ 3743 E., 2025/ 73 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İlk derece mahkeme kararının düzeltilerek esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın temyiz isteminden feragat ederek ceza dosyasının onanmasını ve tarafına gönderilmesi isteminde bulunmak suretiyle vazgeçtiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30347, Karar No: 2013/27971, Tarih: 04.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30347 E.  ,  2013/27971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, gece vakti seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybedip yol kenarında bulunan reklam panosuna çarpması sonucu meydana gelen olayda;

Alkolmetre raporuna göre sanığın olaydan yaklaşık yarım saat sonra 144 promil alkollü olduğunun tespit edidiği, sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/794, Karar No: 2012/3120, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/794 E.  ,  2012/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17253, Karar No: 2013/13806, Tarih: 07.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/17253 E.  ,  2013/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanığın temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın “...dua et meslek mensubumsun ve de üstelik resmisin yoksa, bana ayak üstü tehditler savuracak adamı burda döverdim” şeklinde kabul edilen sözlerinin, ileride gerçekleşmesi muhtemel olan bir saldırı niteliğinde olmadığı gözetilmeden, beraat kararı verilmesi yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7819, Karar No: 2016/2554, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7819 E.  ,  2016/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücücü, ...'nün işleteni olduğu aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip gece vakti aydınlatma olan yol kenarında bulunan bebek arabasına ve bebek arabasını süren bebeğin amcası ...'ye çarpması soncunda meydana gelen kazada davacı ...'ın yaralandığını, bebek arabası içinde bulunan davacı ... ve ...'nün 4 aylık kızı ...'ün vefat ettiğini, araç sürücünün kazada tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, bebeklerinin ölümü nedeniyle davacı anne ... için 1.500,00 TL, davacı baba ... için 500,00 TL'den toplam 2.000,00 TL maddi tazminat ile anne için 2.500,00 TL, baba için 2.500,00 TL ve davacı ...'ın kendi yaralanması için ise 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiş; 24.04.2013 taraihli dilekçe ile davalı ... şirketi hakkındaki davadan ödeme nedeniyle feragat etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini baba için 14.518,21 TL ve davacı anne için 15.079,28 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacılara 3.000,00 TL ödemeye hazır olduklarını, manevi tazminat taleplerinin teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... şirketi yönünden davanın feragat nedeniyle reddine; davacı baba ... için 14.518,21 TL maddi, 2.000,00 TL manevi; davacı anne için 15.079,28 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı ... için 750,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.759,27 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 02/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.