muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8515, Karar No: 2019/2929, Tarih: 13.03.2019

Mahkemece alınan aktüer raporları içerik ve usuli olarak yasaya uygun olmadığı gibi hüküm vermeye de elverişli değildir. O halde Mahkemece konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli şekilde rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Somut olayda, 1995 doğumlu olan destek 19 yaşında vefat etmiş, hükme esas alınan hesap raporunda desteğin belirli bir işi olmaması gerekçesiyle 01.01.2016 tarihine kadar anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatlarından ayrı ayrı %5'er yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; yetiştirme gideri desteğin 18 yaşına kadar anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak hesaplanmaktadır. Bu durumda destek 19 yaşında vefat ettiğine göre anne ve baba lehine hesaplanan tazminatlardan yetiştirme gideri düşülmemesi gerekirken desteğin 20 yaşına kadar hesaplanan yetiştirme giderinin anne ve babanın tazminatlarından ayrı ayrı indirilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5799, Karar No: 2020/19808, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/5799 E.  ,  2020/19808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 20.04.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 29.04.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/794, Karar No: 2023/8615, Tarih: 11.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/794 E.  ,  2023/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2- Sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3- İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/385 Esas, 2015/992 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28.10.2014" tarihi yerine, ihlal sayılan eylemin suç tarihi olan "17.03.2015" olarak yazılması,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28.10.2014" tarihi yerine, ihlal sayılan eylemin suç tarihi olan "17.03.2015" olarak yazılması,

2- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği

anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına uymamasına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/385 Esas, 2015/992 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3915, Karar No: 2022/13476, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3915 E.  ,  2022/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince, miktar veya her bir paydaş için değeri 78.630,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir. Bu nedenle davalı idare vekilinin davacılardan ... dışındaki davacılar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra adı geçen davacı yönünden davalı idarenin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arsa niteliğindeki İstanbul İli, Pendik İlçesi, Yayalar Mahallesi, 890 parsel sayılı taşınmaza Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2508, Karar No: 2015/7711, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2508 E.  ,  2015/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2013/290 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin şikayetçi ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne veya vekiline tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmamıştır. Bu durumda; İcra Müdürlüğü'nden sıra cetveli şikayetçi ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ya da vekiline tebliğe çıkarılmış ise tebliğ belgesinin icra dosyası içerisine konulması, tebliğ belgesi temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtları üzerinde inceleme yapılarak tebliğ tarihinin bir tutanakla tespiti ile mahkemeye bildirilmesi istenerek cevabi içerisine konulması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15384, Karar No: 2012/2179, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15384 E.  ,  2012/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/978, Karar No: 2016/2196, Tarih: 03.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/978 E.  ,  2016/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 16 parsel sayılı 449.434,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz toprak tevzi haritasında mera parseline isabet ettiği ... ve diğerlerinin zilyetliğinde bulunduğu tutanağın edinme sütununda belirtilerek mera vasfıyla Hazine adına sınırlandırılmıştır. Davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında ölen davacının mirasçılarından ....

ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 104 ada 6 parsel sayılı taşınmazın mahkemenin 2007/.... Esas, 2014/... Karar sayılı dosyasına da konu olup, davanın reddine dair verilen kararın kesinleşerek eldeki dava hakkında kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Ne var ki mahkemece tutanak aslı dosya arasına alınmadan, taşınmaz hakkında başkaca dava olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Yine davacı ... yargılama devam ederken vefat etmiş, ara karar ile mirasçılara davetiye tebliğine karar verildiği halde tebligat sonucu beklenmemiş, mirasçılar usulunce davadan haberdar edilerek taraf koşulu da sağlanmamıştır. Öte yandan mahkemenin kesin hüküm olarak nitelendirdiği yine aynı mahkemeye ait 2007/... Esas, 2014/... Karar sayılı dosyasında davacı ...... çekişmeli 104 ada 6 parsel sayılı taşınmazın da aralarında bulunduğu 4 parça taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak dava açmış, keşif gideri yatırılmadığından 3402 sayılı Yasa'nın 36/1. maddesi gereği davasının reddine karar verilmiş, hüküm temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşmiştir. Dava şartları arasında sayılan "kesin hüküm" davanın taraf, sebep ve konusunun aynı olması halinde mümkündür. Somut olaydaki gibi sadece dava konusu taşınmazın aynı olması farklı taraflar için kesin hüküm oluşturmayacağı gibi mahkemenin 2007/.... Esas sayılı dosyasında da taşınmazın niteliği belirlenmeden karar verilmiş olduğundan eldeki dosya için kuvvetli delil mahiyetinde de olmayacaktır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle ölü davacı ...'nun mirasçıları usulünce davadan haberdar edilerek varsa delilleri toplanmalı, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanak aslı dosya içerisine alınmalı, taşınmaz hakkında başkaca dava olup olmadığı araştırılarak varsa birleştirme hususu düşünülmeli, tutanak aslının bulunamaması halinde dosyadaki onaylı suret ve Kadastro Müdürlüğündeki kayıt ve belgelerden yararlanılarak tutanağın ihyası sağlanarak dosya içine konulmalı, mahkemenin 2007/..... Esas sayılı dosyasının kesin hüküm teşkil etmediği göz önüne alınarak toplanmış ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12785, Karar No: 2011/6397, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12785 E.  ,  2011/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı banka tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu edilmiş bir kooperatif sözleşmesi olduğunu, müvekkilinin kooperatife üye olmadığı gibi sözleşmeyi de imzalamadığını, ayrıca bankadan bir bedelde almadığını belirterek müvekkilinin davalıya şimdilik 10.000 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek dava değerini 209.194,29 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlandırıcı sözleşmede davacı adına dava dışı Kerem Biten’in imzası bulunduğu, Kerem Biten’in söz konusu imzayı davacının vermiş olduğu 26.03.2007 tarihli vekaletnameye istinaden attığı, vekaletnamenin davacıya ait taşınmazın S.S.Arıkgöl Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin bankalardan alacağı krediler için kooperatif lehine ipotek verilmesi için düzenlediği ve bunun dışında davacıyı borçlandırma yetkisi içermediği, kredi sözleşmesinin genel bir borçlandırma olduğu, söz konusu vekaletname ile davacı adına sözleşmenin imzalanamayacağı, davalı bankanın sözleşmenin imzalanması sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği, davacının takibe konu borcun tarafı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının Bismil İcra Müdürlüğü’nün 2009/58 esas sayılı dosyası sebebi ile alacaklı bankaya 209.194,29 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17686, Karar No: 2015/8036, Tarih: 10.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17686 E.  ,  2015/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/84-2013/187

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/09/2013 gün ve 2011/84-2013/187 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/07/2014 gün ve 2014/118-2014/12780 sayılı kararı aleyhinde davalı şirketler vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar adına tescil edilen eser işletme belgesinin iptali ve albümün tüm haklarının müvekkili B.G.'e ait olduğunun tespiti için, 20/05/2011 tarihinde, İstanbul 7. İdare Mahkemesi'nin 2011/948 Esas sayılı dosyasıyla açtıkları davanın 2011/948 Esas, 2011/1149 Karar sayılı ve 24/05/2011 tarihli kararıyla uyuşmazlığın özel hukuk ilişkisinden doğup, 5846 sayılı Yasa kapsamında ele alınıp çözümlenmesi gereken Yasa'nın 76/1 maddesi uyarınca adli yargının görev alanında kaldığından bahisle reddine karar verildiğini, 15/06/1998 kayıt ve tescil tarihli, 98 34 Ü1179 yapım numaralı, A yüzünde U. D. S. A. G. V. S. V.A., B. E., B . Y., H. G. Ya. B. A., A. Y. H. S. s. adlı eserlerin yer aldığı albümün Kültür Bakanlığı Müzik Eseri İşletme Belgesi; Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3053 Esas sayılı dosyasının 01/02/2006 tarihinde yapılan ihale sonucu B.G. tarafından satın alındığını, İİK hükümlerince herhangi bir itiraz yapılmadığından ihalenin kesinleştiğini, eser işletme belgesindeki tüm haciz ve engellerin kaldırılarak alıcı B. G. adına tescilin yapılması ve haklarının alıcıya devredilmesi hususlarını içeren, Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğü'nce gönderilen 14/02/2006 tarihli yazı, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğü, İstanbul Telif Hakları ve Sinema Müdürlüğü'ne 17/02/2006 tarih 2055 sayı ile teslim edilmesine rağmen yazıya herhangi bir cevap verilmediğini, 09/07/2010 tarihinde, daha önce gönderilen yazı ile ilgili olarak yapılan işlemlerin safahatı ve halen söz konusu albümün kim adına eser işletme belgesine bağlandığı hususunun sorulduğunda, 20/04/2011 tarihinde her nasılsa Beyoğlu İflas Müdürlüğü'nün 16/12/2009 tarih ve 2006/12 sayılı yazısına istinaden 01/12/2009 tarihinde yapılan ihaleden davalılardan S. M. Yap. Prod. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ihale edildiği ve ihalenin kesinleşerek bu şirket adına tescil edildiğini öğrendiğini ileri sürerek, S. B. G. isimli albümün davalılar adına tescilli olan müzik eseri işletme belgesinin iptali ile adı geçen albümün müvekkiline aidiyetinin tespitine ve adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı K.. M.. aleyhine açılan davanın reddine, davalılar S. M. Ltd. Şti. ve Bonus Müzik Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulü ile davaya konu eserin FSEK'nin 15. maddesi uyarınca hak sahipliğinin davacı B. G.'e ait olduğunun tespitine, davacının eser işletme belgesinin iptaline ilişkin talebinin idari mahiyette oluşu nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı şirketler vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı şirketler vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirketler vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirketler vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketlerlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.