muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18198, Karar No: 2015/6580, Tarih: 25.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18198 E.  ,  2015/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; mahkemece, davacı ... meni müdahale davasının reddine karar verildiği halde, kal talebinin kabul edilerek çekişmeli taşınmaz üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesi kendi içinde çelişkili olduğu gibi, mahkemenin kararının dayanağı 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na 01.07.1992 tarihinde 3830 sayılı Yasa ile eklenen 5/2. maddesi ve aynı Kanun'un 13. maddesindeki açıklık gereği sahil şeritlerinde bulunan taşınmazlar üzerindeki yapıların kal'i ancak taşınmazın sınırları içinde bulunduğu Belediye Tüzel Kişiliği tarafından tesis edilecek idari bir işleme konu edilebileceği, bu işlemin de denetim yerinin idari yargı olacağı, diğer yandan; 3621 sayılı Kıyı Kanun'un 5/2. maddesi sahil şeritlerinden yararlanmaya ve yapılaşmaya ilişkin olup mülkiyet hakkına ilişkin düzenleme içermediği gibi somut olayda idarece yapılmış bir işlemin de bulunmadığı, kaldı ki; çekişmeli taşınmaz üzerindeki bina yasa değişikliğinden önce 1983 yılında yapılmış olup, mahkemenin idarenin yerine geçerek idari nitelikte böyle bir karar verilmesi de mümkün bulunmadığı belirtilerek, mahkemece davacı ... kal talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin ve yasa hükümlerinin takdirinde yanılgıya düşerek kabulüne dair hüküm kurulmasının isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3366, Karar No: 2023/5522, Tarih: 20.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3366 E.  ,  2023/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1422 E., 2022/542 K.

KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/93 Esas, 2020/65 Karar

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; mirasbırakan ...'nın 29.07.2015 tarihinde vefat ettiği, mirasbırakanın düzenlediği Beyoğlu 24. Noterliği 20/10/2005 tarihli ve 26805 yevmiye No.lu vasiyetnamenin yasal şartlara uymadığını, mirasbırakanın ölmeden önce 15.01.2015 tarihinde ayırt etme gücünden yoksun ve sürekli bakıma muhtaç olduğu gerekçeleriyle bunama (demans) teşhisi konularak kendisine vasi tayin edildiğini, tasarruf ehliyeti olmadığı halde mirasbırakanın ikna edilerek vasiyetname düzenlettirildiği ileri sürerek dava konusu vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; vasiyetname düzenlendiği tarihte uzman doktor tarafından mirasbırakanın hukuki ehliyeti bulunduğuna dair rapor düzenlendiği, vasiyetnamenin düzenlenmesinden 9 yıl sonra mirasbırakanın kısıtlanmasının vasiyetnamenin geçerliliğinin etkilemeyeceğini, mirasbırakanın ... iradesiyle vasiyetname düzenlediğini, ayrıca vasiyetnamede davacıya da 7 adet iş yeri bıraktığını, bu nedenle saklı paya tecavüzde bulunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan hakkında düzenlenen tüm raporlarda 20.10.2005 tarihinde fiil ehliyetine sahip olduğunun belirlendiği, mirasbırakanın vasiyetnameyi üçüncü şahısların baskı ve etkisi altında da düzenlemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın son evreye gelmiş alzheimer hastalığı nedeniyle vefat ettiğini, davalıların ise mirasbırakanın ölümünden önce 10 yıl boyunca hastalığını gizlediğini, mirasbırakanın vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte temyiz kudretinin bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın son evreye gelmiş alzheimer hastalığı nedeniyle vefat ettiğini, davalıların ise mirasbırakanın ölümünden önce 10 yıl boyunca hastalığını gizlediğini, mirasbırakanın vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte temyiz kudretinin bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.02.2018 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Birinci Üst Kurulunun 18.06.2019 tarihli raporunda; mirasbırakan ...'nın vasiyetnamenin düzenlendiği 20.10.2005 tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun kabulünün uygun bulunduğunun oy birliği ile mütalaa olunduğu, davacı tarafından vasiyetnamenin üçüncü kişilerin baskı ve etkisi altında düzenlendiğini de ispat edilemediği, yerel mahkemece davanın yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 557, 558 ve 559 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14662, Karar No: 2017/2263, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14662 E.  ,  2017/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2015 tarih ve 2014/149-2015/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili "..." seri markalarınn itibarından yararlanmak amacıyla davalının yaptığı dava konusu 2011/113955 başvuru numaralı "..." marka başvurusuna dair itirazlarının ... tarafından reddedilerek, marka başvurusunun kabul edildiğini, tanınmış müvekkili markalarına iltibas yaratması sebebiyle hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu'nun 2014-M-216 sayılı kararının iptaline, dava konusu 2011/113955 başvuru no ile tescil başvurusu yapılan "...." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili başvuru konusu "..." ibaresi ile davacıya ait muhtelif sayıda "..." ibaresini içeren markaların iltibasa sebebiyet vereceğinden söz edilebilmesinin imkansız olduğunu, dava konusu marka "...", "..." ve "..." kelimeleri olmak üzere üç unsurdan müteşekkil olup, ortalama tüketicinin dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresini hiçbir zaman münferit olarak seçip algılamayıp, bir bütün olarak algılayarak "..." şeklinde anlayacağını, özellikle de "..." ibaresinin akılda tutulacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili dava konusu markada bulunan "..." ifadesinin bir bütün olarak "çikolata ikram etmek, çikolatadan yapılma" gibi bir anlam ifade etmekte olup davacı markasıyla görsel, işitsel ve fonetik açıdan benzerlik bulunmadığını, ayrıca, tanınan ... ibaresinin bulunmasının da dava konusu markaları birbirinden rahatlıkla ayırmakta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili dava konusu markada bulunan "..." ifadesinin bir bütün olarak "çikolata ikram etmek, çikolatadan yapılma" gibi bir anlam ifade etmekte olup davacı markasıyla görsel, işitsel ve fonetik açıdan benzerlik bulunmadığını, ayrıca, tanınan ... ibaresinin bulunmasının da dava konusu markaları birbirinden rahatlıkla ayırmakta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarında yer alan... ibaresinin, markalarda ayırt edici niteliğe sahip esas unsur niteliği taşıdığı, davalı markasındaki ... kelimesinin üst marka niteliği ve ... kavramının, marka olarak kuvvetli ayırt edici niteliğe sahip bir kelime olmaması, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırılıp değerlendirildiğinde, davacının... markasının davalı markasında olduğu şekliyle kullanımının, markalar, marka sahipleri ve üretici işletmeler arasında bağlantı dahil karıştırılma tehlikesi içereceği, taraf markalarının mallarının hitap ettiği tüketici kesiminin, çocuklardan yaşlılara, eğitimli eğitimsiz tüm halk kesimini kapsaması da iltibas tehlikesini artıran bir faktör olacağı, her iki markanın ilişkin olduğu emtiaların da aynı/benzer nitelikte olduğu ve tüm emtialar bakımından KHK. m. 8/1-b kapsamında iltibas tehlikesi oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1887, Karar No: 2023/4746, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1887 E.  ,  2023/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1895 E., 2022/1935 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/436 E., 2021/550 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili ve davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kırk iki senelik evli olduklarını, bu evlilikten beş ortak çocuklarının bulunduğunu, karı koca hayatını bitirdiklerini ancak çocukların büyümesini beklemek için boşanmaktan vazgeçtiklerini, artık çocukların da büyüdüğünü, aralarındaki kültürel ve sosyal farklılıkların evlilik birliğini çekilmez hale getirdiğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; bir süredir ayrı yaşadıklarını, erkeğin kadını aldattığını ve aldattığı kadın ... ile yaşamaya başladığını ve bu bayandan ... isimli bir oğlunun daha olduğunu, evliliğin bu hale gelmesinde kusurlu olan tarafın erkek olduğunu,kadının hiçbir gelirinin bulunmadığını, çocuklarının yardımı ile hayatını idame ettirdiğini, erkeğin kadın ile hiç ilgilenmediğini, bir ekmek dahi almadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanatte ise 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadın ile evli iken başka kadınla evlilik hayatı yaşadığı, bu nedenle tam kusurlu olduğu, kadının kusurunun bulunmaması ve davanın reddini talep ettiği anlaşıldığından erkeğin davasını ispatlayamadığı ve kadının bir kusurunun bulunmadığı, bu nedenle erkeğin davasını ispat edememesi nedeniyle davanın reddine, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 169 uncu maddesi uyarınca

boşanma davası açılması nedeniyle eşlerin ve çocukların geçimi açısından kusurdan bağımsız olarak önlem almak gerektiğinden tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocukların ihtiyaçları, tarafların gelirleri dikkate alınarak kadın yararına davanın kesinleşeceği tarihe kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

boşanma davası açılması nedeniyle eşlerin ve çocukların geçimi açısından kusurdan bağımsız olarak önlem almak gerektiğinden tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocukların ihtiyaçları, tarafların gelirleri dikkate alınarak kadın yararına davanın kesinleşeceği tarihe kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili ve davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davasının kabulü gerekirken reddedilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yargılama sırasında lehine hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının düşük olduğu gerekçesi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmesinde, Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi uyarınca kadın lehine tedbir nafakası hükmedilmesinde ve miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek hükmün bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek vekilinin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının şartları ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5957, Karar No: 2011/8558, Tarih: 16.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5957 E.  ,  2011/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 1971 yılında el atıldığı, 30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddesi hükmü gereğince uzlaşma esas ise de; taraflarca uzlaşmak istenilmediği anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 11'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazdan daha önce geçirilen irtifakın, taşınmazın bedeline etki ve oranı yönünden inceleme yapılmaması, belirtilen hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4502, Karar No: 2013/4346, Tarih: 24.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4502 E.  ,  2013/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....02.2013 gün ve 2013/360 Esas, 2013/1044 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

HUMK'un 440/III-.... maddesi gereğince Mahkemece verilen görevsizlik kararlaranın onanması veya bozulmasına ilişkin ... Kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.