muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/363, Karar No: 2021/242, Tarih: 02.06.2021

Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1051 esas sayılı dosyasının UYAP sisteminden ulaşılabilen belgelerine göre;

Sanık hakkında bu dosyada yapılan soruşturma sonucunda Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2012 tarihli ve 10136-5014 sayılı iddianamesinde; “Mağdur Gürkan'ın ‘Haskop sanayi sitesi M-2 Blok no:15 Başakşehir’ adresinde, İkitelli Vergi Dairesinin 1880174917 vergi sicil numaralı mükellefi olarak eşantiyon mal imalatı faaliyetini sürdürürken 31.07.2011 tarihinde bu faaliyetini sona erdirmiştir. Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin şüpheli Muhlis'in iş yerinde bir başka suç soruşturmasıyla yaptıkları aramada birçok mükellef adına oluşturulmuş boş sahte faturalar yanında; mağdur Gürkan'ın mükellefiyet bilgileri kullanılarak düzenlenmiş ‘Kayalar İnşaat Orman Ürünleri Elektrik Mlz. San. Tic.’ unvanlı işletme adına oluşturulmuş boş taklit faturalar, tahsilat makbuzu ve bir adet plastik kaşe ele geçirilmiştir. Mağdur Gürkan'da adına sahte olarak düzenlenen faturaları alan ve ticaret kayıtlarında kullanan bir kısım kişilerin araması sonucu olaydan haberdar olarak yasal mercilere ihbarda bulunmuştur. Elde edilen bu bulguların Maliye Bakanlığı veya denetmenleri kuruluna iletilmesi üzerine yapılan incelemede; mükellef Gürkan'dan mal veya hizmet aldığını beyan eden mükelleflerin verdiği Ba formları ile mağdur Gürkan'ın vergi mükellefi olarak satışlarına ilişkin verdiği Bs formlarının karşılaştırılması sonucu 2009, 2010, 2011 yıllarında Ba formu veren ve mağdur Gürkan'dan mal veya hizmet aldığını beyan eden mükelleflerin, büyük çoğunluğunun Bs formlarında yer almadığı görülmüştür.

Ba-Bs analizlerini ve VDirtra sisteminden yapılan analiz sonucu mağdur Gürkan'ın Bs formlarında yer almadığı tespit edilen Fatih Vergi Dairesinin mükellefi Erpa Özel Güvenlik ve Eğt. Hiz. Ltd.Şti.nin ticari kayıtlarında 2010 yılında gider olarak kullandığı dokuz adet ‘Gürkan İnşaat, Orm. Ürn. Hırd. Metal Nakliyat. Pazr. Tic. (GÜRKAN BULDUK)’ başlıklı toplam; 60125.00TL. tutarlı faturanın sahte olduğu tespit edilmiştir.

Yine;

Mağdur Gürkan Budak tarafından verilen Bs formları ile mağdurdan alış yaptığını belirten mükelleflerin verdiği Ba formlarının analizinde;

2009 yılında 339.552.TL. mal satış beyan edilmesine rağmen 761.123 TL. mal alış beyan edildiği;

2010 yılında 217.928TL. mal satış beyanı edilmesine rağmen 7.b470.177 TL. mal alış beyan edildiği;

2011 yılında 5.250.TL. mal satış beyan edilmesine rağmen 18.950.134TL. mal alış beyan edildiği tespit edilmiştir.Bu tespitlere ilişkin bilgilerde çizelge halinde vergi tekniği raporu ekinde gösterilmiştir.

2009 yılında 339.552.TL. mal satış beyan edilmesine rağmen 761.123 TL. mal alış beyan edildiği;

2010 yılında 217.928TL. mal satış beyanı edilmesine rağmen 7.b470.177 TL. mal alış beyan edildiği;

2011 yılında 5.250.TL. mal satış beyan edilmesine rağmen 18.950.134TL. mal alış beyan edildiği tespit edilmiştir.Bu tespitlere ilişkin bilgilerde çizelge halinde vergi tekniği raporu ekinde gösterilmiştir.

Bu şekilde de şüphelinin İkitelli Vergi Dairesi mükellefi olan mağdur Gürkan Bulduk'un mükellefiyet bilgilerini kullanarak oluşturduğu sahte ‘Kayalar İnş. Orman Ürünleri Elk. Mlz. San. Tic.’ ‘Kanatlı Petrol ve Petrol Ürünleri Yedek Parça Lastık San. Tic’ ‘Gürkan İnşaat Orman Ürünleri Hırdavat Metal Nak. Paz. Tic. ünvanlı gerçekte var olmayan işletmeler adına bastırdıkları, sahte faturalar ve tahsilat makbuzlarını komisyon karşılığı piyasaya sunarak, gerçek bir mal ve hizmet alımı olmadan bu muhteviyatı itibariyle sahte faturaları bilerek alıp, ticari kayıtlarında kullanmak suretiyle gider göstermek suretiyle vergi mahsubundan faydalanan kişi ve kuruluşlara, bu eylemlerinde kullanacakları araç niteliğindeki faturaları vermek ve kullanmalarını sağlamak suretiyle atılı suçu işlediği tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla;

Şüphelinin kovuşturmasının yapılarak eylemine uyan yukarıda yazılı sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, verilecek cezanın özgürlüğü bağlayıcı ceza olması halinde ayrıca TCK m. 53/1 fıkrasında düzenlenen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi” istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 2009, 2010 ve 2011 yılları olarak, sevk maddesinin ise üçer kez uygulanmak üzere 213 sayılı Yasa’nın 359/b, TCK’nın 39/2-b, 43/1 ve 53. maddeleri olarak gösterildiği,

Açılan bu kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ise Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesince 26.02.2015 tarih ve 1051-99 sayı ile; sanığın 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemleri yönünden ayrı ayrı beraatine, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi yönünden ise mahkûmiyetine karar verildiği,

Bu hükümlerin de katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde temyiz inceleme sırasını beklediği,

Anlaşılmaktadır.

Bu hükümlerin de katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde temyiz inceleme sırasını beklediği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık, iş yerinde yapılan arama işlemi sonrasında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1511 sayılı soruşturma evrakında verdiği 24.01.2011 tarihli kolluk ifadesi ile Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesindeki 25.01.2011 tarihli sorgusunda; yaklaşık üç ay önce soy ismini bilmediği Mehmet isimli bir şahısla Kadıköy sahilinde bulunan bir çay bahçesinde tanıştığını, Mehmet isimli şahsın fatura ve kaşe getireceğini, aradığı zamanlarda da fatura kesip Mehmet isimli şahsa vermesi karşılığında 750 TL ile 1.000 TL arasında ödeme yapacağını söylediğini, Mehmet isimli şahsın bu şekilde fatura ve kaşeleri verdiğini, telefonla arayıp fatura kesmesini söylediğinde kendisinin de fatura kestiğini, bu şekilde yaklaşık 50.000 TL ile 100.000 TL arasında fatura kestiğini,

İncelemeye konu dosyada verdiği ifadesinde ise vergi mükellefi olmadığını, dekorasyon işleri ile uğraştığını, muhasebeci olduğunu bildiği Mehmet isimli şahsın dekorasyon işlerini yaptığını, Mehmet isimli şahsın kendisine “Senin dekorasyon işlerine yardımcı olacağım.” dediğini, sonrasında da “Benim birtakım şirket evraklarım var, ben muhasebeciyim, bunlar sende kalabilir mi?” diye sorduğunda, kendisinin de “Kalsın.” diyerek cevap verdiğini, bu evraklar kendisindeyken de iş yerini polisin bastığını, iş yerinde yakalanan evraklar ile bir ilgisinin olmadığını, sahte olup olmadıklarını bilmediğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Ceza muhakemesi yapılabilmesi için bir takım "olmazsa olmaz" (sine qua non) şartlar aranır. Bu bağlamda muhakeme yapılabilmesinin şartlarından birisi de "Non bis in idem" olarak ifade edilen, aynı fiilden dolayı verilmiş bir hükmün veya açılmış bir davanın bulunmamasıdır.

"Non bis in idem" ilkesi evrensel hukukun temel ilkelerinden biri olup doktrinde de kabul edildiği gibi yazılı kural hâline getirilmemiş olsa bile uygulanması gereken bir kuraldır. 1412 sayılı CMUK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir.", 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrası ise "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, sonradan açılmış olan davanın reddine karar verilecektir.

"Non bis in idem" ilkesine uluslararası sözleşmelerde de yer verilmiş olup konu İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 7 numaralı Ek Protokolünün "Aynı suçtan iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama hakkı" başlıklı 4. maddesinin ilk fıkrasında; "Hiç kimse bir devletin ceza yargılaması usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkûm edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkûm edilemez." şeklinde ifade edilmiştir.

Gelinen aşamada "Adil yargılanma hakkı" ilkesi de incelenmelidir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma hakkı" hukukun üstünlüğü ile adalete erişimi koruyan ve kişilerin ceza muhakemesinin ilk aşaması olan soruşturmanın başından itibaren açık ve adil bir şekilde yargılanmalarını teminat altına alan mutlak bir hak olup kişilerin hukuk devleti kuralları içinde makul sürede yargılanmasını öngörür. Adil yargılanma hakkı hukuk devleti ilkesinin bir gereği olup, bireyler için bir hak, devlet için ise bir görevdir. Adil yargılanma hakkının amacı, yargılamanın doğru, hakkaniyete uygun ve adil bir biçimde yerine getirilmesini sağlamaktır.

Adil yargılama, ceza muhakemesi hukukunda, sanığa ve mağdura tanınan hakların tümü ve insan hakları ihlal edilmeden yapılan yargılama olarak tanımlanmakta olup soruşturma ve kovuşturma evrelerinin tamamında geçerli olan bir hak olarak karşımıza çıkmaktadır. Daha önce soruşturma veya kovuşturmaya tabi tutulmuş olan bireyin, aynı fiilden dolayı tekrar soruşturmaya veya kovuşturmaya tabi tutulması ve hatta buna tabi tutulabileceği endişesi taşıması adil yargılanma hakkı ilkesine aykırılık oluşturmaktadır. Anayasamızın 36. maddesinde güvence altına alınan bu ilkenin temelinde insan onurunun korunması yatmaktadır. Kişinin daha önce soruşturma ve kovuşturmaya tabi olduğu fiilden dolayı, önceden kanunla belirlenmiş istisnai şartlar gerçekleşmeden tekrar şüpheli veya sanık statüsüne sokulması, insan olmasından kaynaklanan varlığını yani onurunu zedeleyici niteliktedir.

Öte yandan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

24.01.2011 tarihinde, sanık ...’in Kavakpınar Mahallesi, Abdi İpekçi Caddesi, No:61/2 sayılı adreste bulunan iş yerinde kolluk görevlilerince yapılan aramada rastlanan birçok mükellefe ait sahte belgeler arasında ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.nin mükellefiyet bilgileri kullanılarak düzenlenmiş ... İnşaat Oto Turizm Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi başlıklı boş taklit irsaliyeli faturaların da bulunduğu, dosya içerisindeki 01.08.2012 tarihli vergi inceleme tutanağı, 08.08.2012 tarihli vergi tekniği raporu ve 09.10.2012 tarihli vergi suçu raporlarında yer alan bu belgelerin mükellef ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti tarafından düzenlenmediği, 2010 ve 2011 takvim yıllarında mükellef kuruma ait mükellefiyet bilgilerinin kullanılarak irsaliyeli fatura şeklinde düzenlendiği, ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.ye ait bilgiler taklit edilmek suretiyle düzenlenen irsaliyeli faturaların tamamının sahte belge mahiyetinde olduğu tespitleri doğrultusunda, sanığın, Göztepe/Beşiktaş Vergi Dairesinin 3230471992 vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti'nin mükellefiyet bilgilerini kullanarak komisyon karşılığında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenlediği belirtilerek İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2013 tarihli ve 34057-10238 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

Açılan bu kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Yerel Mahkemece sanığın iddianamede anlatılan eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/577 esas sayılı dosyasında da yargılandığı kabulüyle sanık hakkında verilen mükerrer açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine dair kararın, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince açılan kamu davaları yönünden mükerrerlik bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkeme tarafından da önceki kararda direnilmiş ise de,

Yerel Mahkemece sanığın iddianamede anlatılan eylemi yönünden mükerrer dava niteliğinde olduğu iddia edilen İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/577 esas sayılı dosyasının incelemeye konu dosya içerisinde yer alan evrak ve UYAP sisteminden ulaşılabilen belgelerine göre; sanık hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemesi eylemi nedeniyle hazırlanan ancak dosya içerisinde yer almayan 03.04.2012 tarihli VDENR-2012-A-2035/24 sayılı vergi inceleme raporu ile vergi suçu raporu dayanak gösterilerek sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan cezalandırılması istemli Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2012 tarihli ve 6775-2751 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince 17.09.2013 tarih ve 577-534 sayı ile; sanık hakkında zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, kararın gerekçesinde sanığın iş yerinde yapılan aramalarda ele geçirilen ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.nin mükellef bilgileri kullanılarak düzenlenen faturalardan da bahsedildiği ve bu belgelerin de hükme esas alındığı göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu kamu davasının mükerrer nitelikte olup olmadığının tespiti bakımından Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2012 tarihli ve 6775-2751 sayılı iddianamesine konu edilen ve bu iddianameyle açılan kamu davasının kapsamını belirleyecek olan 03.04.2012 tarihli VDENR-2012-A-2035/24 sayılı vergi inceleme raporu ile o dosyada bulunan vergi suçu raporu ve mütalaanın birer örneği dosya içerisine getirtilip bu raporlarda incelemeye konu dosyadaki ... İnşaat Otomotiv Turizm Elektrik San. Tic. Ltd. Şti'nin faturaları yönünden de tespit ve değerlendirme yapılıp yapılmadığının belirlenmesinden sonra açılan kamu davasının mükerrer nitelikte olup olmadığının takdir edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan sonuç karşısında sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2013 tarihli ve 34057-10238 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının mükerrer nitelikte olup olmadığı ve bu bağlamda açılan davanın reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 97-190 sayılı direnme kararına konu sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine ilişkin hükmün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1050, Karar No: 2020/3465, Tarih: 07.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1050 E.  ,  2020/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Kemer 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 12.06.2017 tarih ve 2014/408-2017/108 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 22.10.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı Kapıkaya Tur. Kuyumculuk Teks. Deri Ürün. Gıda Otom. Yapı Eleman. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ..., davalı yanında fer'i müdahillerden asil ..., fer'i müdahillerden ..., ... ve ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 20.08.2008 tarihli genel kurul toplantısında tüm ortakların hazır bulunduğunu, müvekkilinin hazirun cetvelindeki yazılı payının ticaret sicil kayıtlarına uygun olmadığını belirterek düzeltilmesini istediğini, kararların daktilo ile tutanağa geçirilerek imzaya açıldığını, müvekkilinin imzaya hazır olmasına rağmen tutanakların imza için verilmediğini, tutanakları görmeyen müvekkilinin kararların doğru şekilde tutanağa geçirilip geçirilmediğini, üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığını bilmediğini, tutanakların kaçırılmasının, kararların değiştirilmesinin, müvekkilinin imzadan imtina gösterilmesinin hukuka aykırılık taşıdığını, davalı şirkete sermaye borcu bulunmayan müvekkilinin devrettiği şirket hisselerinin sermaye arttırımına tekabül eden kısım olduğunu, bu kısmın da şirketçe devralan ortaktan tahsil edildiğini ileri sürerek 20.08.2008 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davacı yanında fer'i müdahil vekili, davanın kabulünü istemiştir.

Davalı vekili ve davalı yanında katılanlar vekili, şirket sermayesinin arttırıldığını, diğer ortaklar arttırılan sermaye borcunu ödedikleri halde davacının ödemediğini, davacıya iki defa ihtar gönderilerek borcun ödenmesinin istendiğini, davacının cevaplarında ortağı olduğu şirketin davalı şirketten alacağının temlik alındığını, bunun sermaye borcuna mahsubunu istediğini ifade edilmişse de davalı şirketin böyle bir borcu bulunmadığından bu talebin yerinde görülmediğini, dava konusu genel kurulda davacının ortaklıktan çıkarıldığını, davacının yanında müdahil ...'in dahi çıkarma yönünde oy kullandığını, bu kararlar alındıktan sonra yazılıp imza aşamasına gelindiğinde davacı ve vekilinin toplantıyı terk ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket defterlerinde ortaklıktan ihraç kararına dayanak olan ihtarname tarihleri ve dava tarihi itibariyle davacının 3.333.333.- TL tutarında borcunun kayıtlı olduğu, kayıtlı olan sermaye taahhüt borcunun 21.01.2011 tarihinde davacı tarafından mahkeme huzurunda beyan ve ikrar edilmesi, yine şirkete gönderdiği cevabı ihtarnamede sermaye borcunu kabul ederek kendi şirketinin alacağından mahsup edilmesini istemesi nedeniyle, ortaklıktan ihraç kararına dayanak olan ihtarname tarihleri ve dava tarihi itibariyle davacının 3.333.333.- TL tutarında davalı şirkete sermaye taahhüt borcunun olduğu, bu borcu süresinde yapılan haklı ihtarnamelere rağmen ödemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkin olup dava konusu 20.08.2008 tarihli ortaklar kurulu toplantısının 5. maddesi ile ihtarlara rağmen toplantı tarihine kadar sermaye borcunu yerine getirmeyen davacının ortaklıktan ihracına karar verilmiştir. Bozma kararından sonra alınan 27.04.2015 ve 04.04.2016 tarihli bilirkişi raporlarından 15.11.2006 tarihinde şirket sermayesinin 20.000.000.- TL'den 30.000.000.- TL'ye çıkarıldığı, bir kısım hisse devirlerinden sonra davacının bu arttırılan sermayeden kaynaklanan 3.333.333.- TL sermaye borcu kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı şirketçe ancak sermaye arttırımdan kaynaklı kısımla ilgili olarak çıkarma kararı verilmesi gerekirken davacının kuruluşta ödediği sermaye paylarını da kapsayacak şekilde ihraç kararı verilmesi hukuka aykırılık taşıdığından 20.08.2008 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan 5 numaralı kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2170, Karar No: 2006/2957, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2170 E.  ,  2006/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40. sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğunun gözetilmemesi,

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece salt fazla paranın ödenmesine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. paragrafının metinden çıkarılmasına yerine "davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına yatırılan karar ve ilam harcının talep halinde iadesine" tümcesinin ayrıca 2. paragrafdaki "YTL.'nin" sözcüğünden sonra gelmek üzere "davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş mevduat faizi ile birlikte" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.