muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5302, Karar No: 2022/9311, Tarih: 21.12.2022

Davacı vekili, ticaret unvanının ayırıcı unsuru "MAYA" ibaresinden oluşan, 1940 yılından bu yana "MAYA" tanıtım işareti ile ticari faaliyette bulunan, gerçekleştirdiği ticari faaliyetle tanınmışlık vasfı kazanan, bunun yanında "MAYA" ibareli 1-45.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2000/20685 sayılı markanın da sahibi olan müvekkilinin 07.06.2013 tarihinde "MAYA" ibare ve biçimli 1-45.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2013/51451 kod numarası verilen marka tescil başvurusunun, bir kısım mal ve hizmetler bakımından resen reddinden sonra kalan mal ve hizmetler için resmî marka bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine davalı şirketin MAYA GÖZ+ŞEKİL ibare ve biçimli 44.sınıf hizmetleri içeren 2008/28830 (MÜDDET); MAYAZİN+ŞEKİL ibare ve biçimli 16, 35 38 ve 41.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2006/57042; MAYARZ+ŞEKİL ibare ve biçimli 35, 41 ve 42.sınıf hizmetleri içeren 2007/6038; MAYAKÖY+ŞEKİL ibare ve biçimli 41 ve 43.sınıf hizmetleri içeren 2007/54524; MAYAPARK+ŞEKİL ibare ve biçimli 44.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2007/55318; www.mayagoz ibareli 44.sınıf hizmetleri içeren 2010/49078 sayılı markalarına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığının davalı itirazını reddettiğini, bunun üzerine davalının başvurunun tümden reddi istemiyle yeniden itirazda bulunduğunu, YİDK'nın 2015-M-12566 sayılı kararıyla, 2010/49078 sayılı "www.mayagoz" ibareli markaya dayalı davalı itirazınıın kabul edilerek müvekkilinin marka tescil başvurusunun 44. sınıftaki "Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri. Veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler. Tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ile ilgili hizmetler." için reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, çünkü müvekkilinin MAYA ibareli 44.sınıf hizmetleri içeren tescilli markasının bulunduğunu, önceki tarihli markasının dava konusu başvuru yönünden kendisine müktesep hak sağladığını, ayrıca davalının redde mesnet alınan 2010/49078 sayılı mayagöz ibareli marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemiyle Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/208 esas sayılı dosyasında açılan davanın kabul edilip Yargıtay tarafından da onandığını, bu nedenle marka başvurularının kısmen reddine ilişkin kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2015-M-12566 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TürkPatent vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TürkPatent vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu "MAYA" ibare ve biçimli işaretle, redde mesnet alınan "www.mayagoz" ibareli markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduklarını, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğunu, davacının 2000/20685 sayılı markasını kullanmadığından kendisine kazanılmış hak sağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında anlamsal, görsel ve sescil olarak önemli derecede benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamında yer alan 44.sınıf ürün ve hizmetlerin, davalı markasının kapsamındaki ürün ve hizmetler aynı türden olduğu, dolayısıyla markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, fakat idari süreçte her iki tarafın gerek başvuru ve gerekse redde mesnet alınan markalara yönelik eş zamanlı itirazlarının olduğu, davacıya ait 2013/51451 sayılı başvuruya, davalının 2010/49078 sayılı marka tescil başvurusuna dayalı olarak itirazda bulunduğu, davalıya ait 2010/49078 sayılı başvuruya da davacının 2000/20685 sayılı markasına dayanarak itirazda bulunduğu, TÜRKPATENT'in her iki tarafın birbirlerinin başvurularına yönelik itirazları tescilde öncelik ve ilk marka tescillerinden kaynaklı müktesep hakları gözeterek, 556 sayılı KHK ve istikrar kazanan yargı kararlarıyla ortaya konulan hüküm ve kararlara göre inceleyip sonuçlandırmak zorunda olduğu, ancak TürkPatent'in davalıya ait redde mesnet alınan 2010/49078 sayılı markaya yönelik olarak davacının 2000/20685 sayılı markasına dayalı itirazını reddettiği, bu konuda Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/208 esas sayılı dosyasında davacı şirketin açtığı davanın kabul edildiği, davacının itirazının reddine dair YİDK kararı iptal olunup anılan markanın hükümsüz kılındığı ve kararın Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 23.01.2018 gün ve E.2016/6586, 2018/577 sayılı kararıyla onandığı, buna bağlı olarak, 2010/49078 sayılı markayı mesnet alıp davacının 2013/51451 sayılı marka tescil başvurusunu reddetmesinin de hukuka aykırı olduğu, açıklanan nedenle, ilk olarak yargılama konusu davacı marka tescil başvurusunun reddine dair YİDK'nın 2015-M-12566 sayılı kararının iptaline karar verilmesinin gerektiği, ayrıca davacının öteden beri son başvuru konusu mal ve hizmetleri de içerecek biçimde kullandığı, işletmesi ile özdeşleşmiş asli unsurlarını içeren, işletmesel köken itibariyle önceki tescilli markaları ile bağlantılı olduğu mesajını açık biçimde veren, önceki markaların serisi olarak algılanmasında tereddüt bulunmayan, asli unsur yanında bazı ekler de içeren yeni ve seri bir marka tescil ettirme hakkının bulunduğu, başvuru konusu işaretin de davacının MAYA ibare ve biçimli 44.sınıftaki hizmetleri içeren 2000/20685 sayılı markasının "kapsamındaki 44.sınıf hizmet" bakımından serisi mahiyetinde olduğu, zira davacının önceki tarihli markasının iddia konusu işareti aynen içerdiği, davacının son başvurusunun önceki markasının kapsamında olan yargılama konusu 44

.sınıftaki hizmetleri içeren 2000/20685 sayılı markasının "kapsamındaki 44.sınıf hizmet" bakımından serisi mahiyetinde olduğu, zira davacının önceki tarihli markasının iddia konusu işareti aynen içerdiği, davacının son başvurusunun önceki markasının kapsamında olan yargılama konusu 44.sınıf hizmetleri aynen içerdiği, şu hâle göre son başvuru konusu işaretin davacının öteden beri son başvuru konusu mal ve hizmetleri de içerecek biçimde kullandığı, işletmesi ile özdeşleşmiş asli unsurlarını içeren, işletmesel köken itibariyle önceki tescilli markası ile bağlantılı olduğu mesajını açık biçimde veren, önceki markasının serisi olarak algılanmasında tereddüt bulunmayan, asli unsur yanında bazı ekler de içeren yeni ve seri bir marka olarak kabul edilmesi gerektiği, anılan markanın kullanmama nedeniyle iptali istemiyle açılan davanın 556 sayılı KHK'nın 14.maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptali üzerine, artık anılan marka kullanılmadığından bu marka tescilinin gerçekleştirildiğine yönelik bir iddia ve savunmanın kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2015-M-12566 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı TürkPatent vekili ile davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; "MAYA" ibareli dava konusu başvuru ile "www.mayagoz" ibareli redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 44. sınıf hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, YİDK tarafından, karar tarihi itibariyle hüküm ifade eden 2010/49078 sayılı markanın değerlendirilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davacının 44. sınıfta kullandığını ispat edemediği 2000/20685 sayılı markasının, işbu başvuru açısından kendisine müktesep hak sağlamayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4461, Karar No: 2013/9304, Tarih: 08.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4461 E.  ,  2013/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2012 tarih ve 2011/8-2012/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 43.016 EURO karşılığı 88.471 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, hisse devri almak yoluyla kazandığı, 6762 Sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı, ayrıca anonim şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.Davacı taraf, davalıların yüksek faiz verileceği ve her istenildiği an geri ödeneceği garantisiyle kendisinden para alındığını, mevzuata uygun bir biçimde davalı şirkete ortak olunmadığını, geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ileri sürdüğüne göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi devralmak suretiyle ortak olduğunu bildirmişlerdir. Oysa, davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğunun belirtildiği SPK raporlarının mevcut olduğu Dairemizden geçen emsal dosyalardan bilinmekte olup bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi'ne göre davacı söz konusu hisseleri Şerife Yeşil'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır

. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi'ne göre davacı söz konusu hisseleri Şerife Yeşil'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Bu durumda, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13963, Karar No: 2013/9895, Tarih: 22.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13963 E.  ,  2013/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığa ait olmayan ilamın hükme esas alınması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 07/06/2011 gün ve 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında başka bir hükümlülüğün tekerrüre esas alınması durumunda, yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ilam çıkartılıp, yerine tekerrüre esas nitelikte diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilebileceği ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesinin gözetilmesi gerektiği anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Sanığa Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/21 Esas, 2004/174 Karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasına mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ancak; 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın yanılgılı uygulamada yer alan 1.980 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18763, Karar No: 2014/15649, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18763 E.  ,  2014/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/439-2012/1074

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10310, Karar No: 2022/532, Tarih: 24.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10310 E.  ,  2022/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07/01/2019 tarihli ve 2016/516 Esas - 2019/29 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 06/04/2021 tarihli ve 2019/2086 Esas - 2021/2043 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının alınmasına, 24/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2209, Karar No: 2011/2285, Tarih: 02.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2209 E.  ,  2011/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları çekişme konusu taşınmazlara davalının haksız olarak müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının elatmasının önlenmesine, ecrimisil isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacılara ait çaplı taşınmazla ilgili olarak dava dışı yüklenici ile yapılan (B.K.355.ve takip eden maddeleri gereğince) kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilerek kesinleştiği, bu hususun halefiyet yoluyla davalıyı da bağlayacağı ve ayakta bulunan çapa değer verilmek suretiyle elatmanın önlenmesine hükmedilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 311.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30641, Karar No: 2014/25609, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/30641 E.  ,  2014/25609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 03/10/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.