muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15438, Karar No: 2017/583, Tarih: 26.01.2017

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, manevi tazminat ve araç hasarına ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davacıya; eşinin ölümü ile ilgili olarak, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası nedeniyle tazminat ödendiği, SGK tarafından davalı ... aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkmesinde rücu davası açıldığı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/500 E., 2015/110 sayılı dosyasında karar verildiği ve davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporunda, davacıya SGK tarafından ödenen tazminatın tamamının ilk peşin sermaye değeri, hesaplanan tazminattan mahsup edilmiş ise de; bahsedilen rücu davasında davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davacı eşe bağlanan gelirin tamamının değil o dosyada belirlenen kusur durumuna göre bir bölümünün rücuen davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmakta olup, temyiz aşamasında olan dosya henüz kesinleşmemiştir. Bu halde mahkemece yapılması gereken iş, SGK tarafından açılan rücu davasının sonucunu beklemek, davalı ... tarafından SGK'ye rücuen ödenecek bir tazminat belirlenmesi halinde bu tazminatı mahsup ederek sonucuna göre hüküm kurmaktır. Hal böyle iken, rücu davasının kesinleşmesi beklenmeden yazılı şekilde hüküm verilmiş olması isabetli olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.

Kabule göre ise HUMK'nın 75/2.maddesinde, "dava dilekçesindeki talep sonucu açık değilse, mahkeme, davacıya talep sonucunu açıklatırmalıdır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre anılan maddede hakim, davada müphem ve çelişik gördüğü iddia ve sebepler hakkında açıklama isteyebilir denilmektedir. Esasen bu sadece hakime tanınan bir yetki değil, aynı zamanda hakime verilen bir ödevdir. (Baki Kuru, sayfa 287,7.parağraf).

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde maddi tazminat talebini 5.000,00 TL ve manevi tazminat talebini 10.000,00 TL olarak belirtmiştir. Ancak maddi tazminat talebinin ne kadarının destekten yoksun kalma tazminatı ne kadarının araç hasarına ilişkin olduğunu açıklamamış; mahkeme de davacı tarafa bu talebini açıklattırmamıştır. Bu halde öncelikle mahkemece davacı vekiline, destekten yoksun kalma

tazminatı ve araç hasarına ilişkin talebinin ayrı ayrı ne kadar olduğu açıklatırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8349, Karar No: 2010/9722, Tarih: 05.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8349 E.  ,  2010/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2008 gün ve 2006/463 - 2008/249 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.03.2010 gün ve 2008/11179 - 2010/2547 sayılı kararı aleyhinde davalı ... tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı petrol istasyonunun araç yıkama bölümüne aracını yıkatmak üzere gelen davalı ...’nın manevra yaparken %100 kusurlu olarak yıkama ve kurutma makinesi ünitesine çarpıp hasar verdiğini, davalıya ait aracın diğer davalı nezdinde zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 37.366,00 YTL hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihi olan 19.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu tutulması kaydıyla) müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kaza ile hasar arasında illiyet bağı kurulması gerektiğini, talep edilen meblağın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'nın karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4497, Karar No: 2016/561, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4497 E.  ,  2016/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın hesaplarının bulunduğu banka şubesinde müdür yardımcısı ve ticari bankacılık yönetmeni olarak çalışan sanıkların, banka şubesinin performansını arttırmak adına ve dönük gözüken kredili hesabı aktife çevirme şeklinde, katılandan teyit almadan, katılanın kredili hesabından verdikleri talimat ve onayla cari hesabına suç tarihleri arasında muhtelif tarihlerde yapılan 20.000 TL'lik virman işlemlerinde bulundukları, bu işlemler nedeniye kredili hesapta doğan faiz borcunun, eczacı olan katılanın cari hesabına SGK tarafından düzenli olarak yatan paralardan otomatik olarak tahsil edildiği, katılanın bu suretle 318,17 TL olarak doğan zararının hesap ekstresi talebi sonrası ortaya çıktığı; katılanın şikayeti üzerine 17/06/2011 tarihindeki faiz iadesine kadar bu paranın katılanın cari hesabına yatan paralardan sistem tarafından otomatik olarak karşılandığı sanıkların bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7797, Karar No: 2006/6430, Tarih: 31.05.2006

4. Hukuk Dairesi 2005/7797 E., 2006/6430 K.

**4. Hukuk Dairesi 2005/7797 E., 2006/6430 K.**

**- İŞLETENİN SORUMLULUĞU

- TRAFİK KAZASI DOLAYSIYLA TAZMİNAT**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 129 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 83 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 19 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Turhan vdl. vekili tarafından, davalı MEB ve Zeki aleyhine 07.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı sürücü yönünden davanın rejddine davalı MEB yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.04j.2005 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı MEB vekilleri jtaraf larından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar) veril' dikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekti rici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görül memesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz iti razları reddedilmiştir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynafdanar manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, araç sürücüsü hakljındak dava husumet yönünden reddedilirken idare hakkındaki davanın kısman ka bulüne karar verilmiştir.

Davalı idareye ait araçla sınava öğrenci götürü lürker meydana gelen kazada, yolcu olan davacı yaralanmıştır. Olayda damalı sü rücü de kusurlu bulunmuştur. Trafik kurallarına uyulmayıp dikkatsiz ve ted o birsiz davranılması kişisel kusuru oluşturur. Salt kişisel kusura dayanan eylemler, Anayasa'nın 129. maddesi kapsamına girmez. Bu eylem idareye tamamen yabancı bir eylem niteliğindedir.

Şu durum karşısında, davalılardan Zeki hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmiş olması yerinde değildir. Diğer davalı ile müştereken mü-teselsilen sorumlu tutulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına (BOZULMASINA), tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesme 31.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8586, Karar No: 2014/24909, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8586 E.  ,  2014/24909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/980-2013/439

Davacı taraf 17.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi kararı temyiz ettiğini ancak temyiz harç ve giderlerini karşılayacak ekonomik durumu bulunmadığını beyan ederek adli yardım talebini de bulunmuş ise de; iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmamıştır.

Dosya daha evvel Dairemizin 19.11.2013 tarihli ilamı ile davacının adli yardım talebine ilişkin delillerini sunması hususunda dosya geri çevrilmiş ise de, davacı tarafça davacının adli yardıma muhtaç olduğunu gösterir fakirlik belgesini dosya içerisine sunmadığı ve başka bir delil de ibraz etmediği anlaşılmıştır. Bu sebeple 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/2-3. maddesi gereğince davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebi şartlarının bulunmadığı tespit edildiğinden usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi gereğince, davacıya usulüne uygunu muhtıra çıkarılması ve bu husustaki usuli eksikliğin giderilmesi için dosyanını mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3320, Karar No: 2016/16743, Tarih: 13.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3320 E.  ,  2016/16743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda; borçluya ait.... plakalı aracın 04.11.2014 tarihinde satıldığını, icra müdürlüğünce aracın satış bedelinden rüçhanlı alacak olan ...'nin öncelikle ödenmesi gerekirken, yediemin ücretinin ...'den öncelikli kabul edildiğini.... belirlediği ücret tarifesine aykırı olup yediemin ücretinin bu tarife doğrultusunda hesaplanması ile ihale bedelinden öncelikle aracın... borcunun ödenmesi gerketiğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiş mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda her ne kadar icra müdürlüğünce aracın satış bedeli dosyadaki rüçhanlı alacak ve satış masraflarını karşılamadığından ve artan satış bedeli dosyada bulunmadığından derece kararı yapılmasına yer olmadığına karar vermiş ise de; şikayetçi, kendi alacağının öncelikli olduğunu ileri sürdüğüne göre, bu iddianın yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir. Bu itirazlar sırasında tartışılması gereken alacağın rüçhanlı olması durumu hakkında sıra cetveli yapılmadan icra müdürlüğünün karar verme yetkisi yoktur.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince ilk haczi koyan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23391, Karar No: 2013/16140, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23391 E.  ,  2013/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kazadan yaklaşık dört saat sonra yapılan ölçümde 178 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, sanığın, kaza sırasında alkollü olmadığına, kazadan sonra alkol aldığına ilişkin, cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4439, Karar No: 2022/5694, Tarih: 12.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4439 E.  ,  2022/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Alacaklılar : ..., ....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun asıl şikayetinde; Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü’nün 2018/4665 E. sayılı takip dosyasında haczedilen taşınmazın hale münasip evi olduğunu ileri sürerek İİK’nun 82/1-12. maddesi gereğince 266 Parsel’de kayıtlı 6 bağımsız bölüm numaralı taşınmazdaki haczin kaldırılması, birleşen şikayet dosyasında ise, Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/8340 E. sayılı takip dosyasında haczedilen aynı taşınmazdaki haczin meskeniyet iddiası nedeniyle kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi’nce asıl ve birleşen şikayet yönünden istemin kısmen kabul kısmen reddi ile taşınmazın 140.000,00 TL’den az olmamak üzere satılmasına karar verildiği, kararın şikayetçi borçlu ve asıl şikayetin karşı tarafı olan alacaklı … Koop. tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi’nce adı geçenlerin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddedildiği, karara karşı yine aynı tarafların temyiz başvurusunda bulunmaları üzerine Dairemizin 16.6.2021 tarih ve 2021/2258 E. - 2021/6529 K. sayılı ilamı ile, şikayetçi borçlunun birleşen şikayet dosyasına yönelik temyizinin reddedildiği, asıl şikayet dosyası alacaklısının asıl şikayet dosyasına yönelik temyizinin ise kabulü ile taşınmazdaki ipoteğin türü ve hacizden önce borcun ödenip ödenmediği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu görülmekle, bu aşamada İlk Derece Mahkemesi'nin birleşen şikayet yönünden verdiği kısmen kabul kısmen ret kararına karşı, şikayetin karşı tarafı olan alacaklı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmaması ve borçlunun birleşen şikayete ilişkin temyizinin de Dairemizce reddi ile birlikte, İlk Derece Mahkemesi kararının birleşen şikayet yönünden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine aynı mahkemece verilen son kararla asıl ve birleşen şikayetin tümden reddine karar verilmiş ise de; yukarıda yapılan açıklamalar gereğince birleşen şikayete ilişkin İlk Derece Mahkemesi’nin kısmen kabul kısmen ret kararının birleşen dosya davalısı alacaklı ... tarafından istinaf edilmemiş ve borçlunun istinafının da Dairemizce reddedilmiş olması nedeniyle, birleşen şikayet yönünden borçlu lehine usuli kazanılmış hak doğmuş olup, mahkemece usuli kazanılmış hakkın ihlaline sebep olacak şekilde, birleşen şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan; İİK’nun 82/1. maddesinde düzenlenen haczedilmezlik hükümlerine, aynı maddenin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ile getirilen istisna gereğince, borçlu, kanunî ipotek hakkı sahiplerine karşı mahcuz malın haczinin caiz olmadığını ileri süremez. Maddede yazılı 743 sayılı eski Medeni Kanun’un 807. maddesinin yerini 22.11.2001 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 893. maddesi almış olup bu maddeye göre aşağıdaki alacaklılar, kanunî ipotek hakkının tescilini isteyebilirler:

1. Satıştan doğan alacağı için satılan taşınmaz üzerinde satıcı,

2. Elbirliği ortaklığına giren taşınmazlarda paylaşmadan doğan alacakları için birlikte mirasçı olanlar veya diğer elbirliği ortakları,

3. Bir taşınmaz üzerinde yapılan ... veya diğer işlerde malzeme vererek veya vermeden emek sarf ettikleri için malzeme ve emek karşılığı olarak malik veya yükleniciden alacaklı olan alt yüklenici veya zanaatkârlar.

İlk Derece Mahkemesi’nce Dairemizin bozma ilamı üzerine verilen son kararla, asıl şikayet yönünden, taşınmazdaki ipoteğin zorunlu ipoteklerden olmadığı ve ipotek konusu borcun da devam ettiği gerekçesiyle şikayetin reddine hükmedilmiş ise de; 27.4.2006 tarih ve 4392 yevmiye numaralı ipotek belgesinin incelenmesinde; şikayete konu taşınmazda bulunan ipoteğin, TMK’nun 893/1. maddesi gereğince satıştan doğan alacak için satılan taşınmaz üzerinde kurulan kanuni ipotek olduğu anlaşıldığından, mahkemece asıl şikayetin İİK’nun 82/2-1. cümlesi gereğince reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz ise de; sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi’nin 18.02.2022 tarih ve 2021/364 E. - 2022/89 K. sayılı kararının birleşen şikayete hasren BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.