muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4002, Karar No: 2018/7240, Tarih: 22.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/4002 E.  ,  2018/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 17/07/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/06/2017 tarihli ve 2016/1063 esas, 2017/771 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/07/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 29/03/2015 ve 29/07/2015 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin “uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği” gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/06/2017 tarihli ve 2016/1063 esas, 2017/771 sayılı kararı ile “sanığın denetim süresi içerisinde tedavisine bir yakınının bulunduğu Manisa Hastanesinde devam etmesi nedeniyle denetimi aksattığı mazeretinin makul ve kabule şayan olduğu, ayrıca yükümlüklerine uygun davranmamakta ısrar etmiş sayılabilmesi için ikinci kez tebligat yapılması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının

sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/06/2017 tarihli ve 2016/1063 esas, 2017/771 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

Kamu davasının açılması için aranan "ısrar şartı" TCK'nın 191/4-(a) maddesine giren durumlarda söz konusu olup Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz edilen denetimli serbestlik ve tedavi tedbirlerinin gerektirdiği yükümlülüklere, yapılan çağrılara, plan ve programlara uyup uymamakla ilgilidir. Aynı maddenin 4. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yazılı doğrudan soruşturmayı gerektiren suç teşkil eden fiiller ısrarın kapsamı dışındadır. Bu suçlar haber alındığında, kamu davası açılması ertelenen suçla birlikte soruşturularak, yeterli delil elde edildiğinde, bu suç ihlal nedeni sayılıp, açılması ertelenmiş olan kamu davasının açılması gerekir.

Somut olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edilmesini müteakip şüphelinin çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak tedavi için sevk edildiği sağlık kuruluşu tarafından şüphelinin erteleme süresi zarfında uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirildiği anlaşılmakla, şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından ve denetimli serbestlik tedbirinden haberdar olmasına rağmen uyuşturucu madde kullanmaya devam etmesi karşısında TCK’nın 191/4- (b ve c) maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu anlaşıldığından, yargılamaya devam olunarak her iki suça ilişkin deliller değerlendirilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair karar verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/06/2017 tarihli ve 2016/1063 esas, 2017/771 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13729, Karar No: 2012/23980, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13729 E.  ,  2012/23980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av.

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan ... Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 20/12/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10728, Karar No: 2015/1852, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/10728 E.  ,  2015/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kanunla kurulan vakfa ait senedin 3. maddesinin 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan, kanunla kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler ile birlikte vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterde hazırlanırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olarak vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişikliğe gidilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için davacıya süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/246, Karar No: 2012/3542, Tarih: 08.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/246 E.  ,  2012/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş sözleşemsinin işverence sonlandırılması sebebiyle fazla mesai, prim alacağı ve işe iadeden doğan  alacaklarının davalıdan tahsili  isteminde bulunmuştur.

Davalı davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini işyerinde yönetici konumunda olduğundan fazla mesai ücreti ve prim isteminde bulunamayacağını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı işe iadeden doğan alacaklardan vazgeçtiğinden bu istemlerin reddine, prim ve fazla mesai alacaklarının koşulları bulunmadığından reddine karar verilmiştir

Hüküm davacı  tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden  ve mahkeme gerekçesinden  davacının ilk olarak davalı işyerinde  27.02.2006 tarihinde  pazarlama elemanı olarak işe başladığı bir süre çalıştıktan sonra bölge müdür olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının üst düzey yönetici olarak görev yaptığı dönem için verilen ret kararı doğru isede pazarlama elemanı olarak çalıştığı dönem  için  fazla mesai alacağının belirlenmemesi isabetsiz olmuştur. Öncelikle davacının bölge müdürü olarak görevlendirildiği tarih belirlendikten sonra işe girdiği tarihten bölge müdürü olduğu tarihler arasındaki pazarlamacılık yaptığı dönem için fazla mesai alacağının hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2012gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19461, Karar No: 2013/10540, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19461 E.  ,  2013/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.04.2013 (Pzt)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sabittir. Taşınmaz üzerine ipotek konulması işlemine davacının açık rızası bulunduğu kanıtlanmadığına göre; davanın kabul edilerek, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşündeyim. Bu nedenle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/17292, Karar No: 2009/3181, Tarih: 05.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/17292 E.  ,  2009/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2008

Davacı, murisinin meslek hastalığı  sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava meslek hastalığı sonucu öldüğü iddia edilen sigortalının hak sahibinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece sigortalının ölüm nedeni meslek hastalığı olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından  sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranın  hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın  yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmeti sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40 maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40 maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak'ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbı sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacılar murisinin 1971-1991 yılları arasında yer altı işçisi olarak çalıştığı 19.2.1997 tarihli SSK Zonguldak Göğüs Hastalıkları Hastanesinin raporuna göre meslek hastalığı nedeniyle %20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, 23.1.2003 tarihinde  SSK Bartın  Hastanesinde öldüğü, SSK Zonguldak Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 20.6.2008 târihli Konsey Raporu ile Yüksek Sağlık Kurulunun 20.6.2008 tarihli raporlarında sigortalının ölüm nedeninin meslek hastalığı olmadığının bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece davacı vekilinin Yüksek Sağlık Kurul Raporuna  itirazı  dikkate alınarak Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonuca gidilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,   5.3.2009  gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1805, Karar No: 2020/2029, Tarih: 22.04.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1805 E.  ,  2020/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet: Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesi, 06/11/2018- 2018/405 esas ve 2018/260 karar

İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Ankara Bölge adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 18/12/2018 - 2018/2044 esas ve 2018/1263 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 14/04/2020 tarihli dilekçesindeki “... Dosyamın siz Saygıdeğer Devlet Büyüklerim tarafından onaylanarak tarafıma gönderilmesini arz ederim.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.04.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24906, Karar No: 2013/19003, Tarih: 12.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24906 E.  ,  2013/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Yetki Tespitine İtiraz

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ...'dan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.