muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22961, Karar No: 2016/15977, Tarih: 14.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/22961 E.  ,  2016/15977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından kişisel ilişki süresi ve vekalet ücreti yönünden, davacı baba tarafından ise katılma yoluyla kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının terditli açtığı davasında velayetin değiştirilmesine yönelik ilk talebi reddedilmiş ise de; ikincil nitelikteki kişisel ilişkiye yönelik talebi kabul edildiğine göre davacının davası sonuç itibariyle kabul edilmekle kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davacı lehine vekalet ücreti takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı annenin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı babanın katılma yoluyla ileri sürdüğü temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Velayet kendisine bırakılmayan ebeveynle çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlemesinde asıl olan çocuğun fikri, ahlaki, bedeni, sağlık ve babalık duygularının tatminin de göz önüne alınması gerekir. Velayeti davalı annede bulunan tarafların ortak çocuğu 2006 doğumlu...ile davacı baba arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duyguları tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini yaşayacağı yeterlilikten uzaktır. Açıklanan sebeplerle ortak çocuk ile davacı baba arasında, okulların yarıyıl tatilinde kişisel ilişki düzenlenmemesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir....

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde düzenlenen kişisel ilişki düzenlemesine "eğitim dönemi yarıyıl tatillerinin ilk haftası ....günü sabah saat 10:00'dan takip eden ... günü akşam 17:00'a kadar, "cümlesinin EKLENEREK, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.12.2016 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2020/6192, Karar No: 2022/66, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6192 E.  ,  2022/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.07.2020 tarih ve 2020/119 E. - 2020/114 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen işyeri devir sözleşmesi gereğince işyerine ait elektrik, su ve tüm vergi borçlarının devir tarihinden sonra devralan davalı borçlu tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının 2003 yılından bu yana hiçbir vergi borcunu ödemediğini, ödenmesi gereken vergi borcunun davacı tarafından ödenmek zorunda kalındığını, davacı tarafından ödenen vergi borçlarının tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme aslının sunulması halinde sözleşmeye yönelik cevap haklarının saklı tutulduğunu, davalının, davacının yanında 2003 yılından 2009 yılının 10. ayına kadar sigortalı olarak çalıştığını, sözleşme altındaki imzanın inkar edilmediğini ancak sözleşmenin karşılıklı olarak ifa edilmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, taraflar arasında 20.08.2001 tarihli ''İşyeri Devir Sözleşmesi'' başlıklı sözleşme imzalandığı, sözleşmeye konu işyerinin içerisindeki tüm demirbaş ve mal varlığı ile birlikte davacı tarafından davalıya satıldığı ve bu tarihten itibaren davacının herhangi bir hak ve alacağının kalmadığı, işyeri ile ilgili tüm vergiler, cezai sorumluluklar, elektrik, su ve diğer tüm ödemelerin davalıya ait olacağının kararlaştırıldığı, ancak taraflar arasında imzalanan işyeri devir sözleşmesinin uygulamaya geçmediği, bu hususun dosyada toplanan diğer delillerle birlikte mahkemece dinlenen tanık beyanıyla da teyit edildiği, bu sözleşmenin imzalanmasından sonra maddi fiile ilişkin olarak davalının başka bir işyerinde çalışmaya başlayıp bilahare davacının yanında çalışmaya başladığı tanık beyanlarıyla sabit olduğundan ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40413, Karar No: 2018/5668, Tarih: 10.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40413 E.  ,  2018/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, eşi ...'ın 3.11.2008 tarihinde gece 23.00 de şiddetli baş ağrısı şikayeti ile davalı şirketin işlettiği hastaneye müracaat ettiklerini, ağrı kesici iğne yapılarak eve gönderildiğini, gece 3.00 sıralaranıda ağrı şiddetlenince davalıya yeniden müracaatlarında, beyin kanaması geçirdiği söylenip, ... hastanesine sevk edildiklerini ancak 11.11.2008 tarihinde vefat ettiğini, eş ve çocuk için 5.000,00 TL. Destekten yoksun kalma tazminatı ile eş için 20.000,00 TL ve çocuk için 30.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiz ile ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, yapılan tüm müdahalelerin tıp kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar murisi ...'ın baş ağrısı şikayeti ile 3.11.2008 tarihinde davalı hastaneye müracaat ettiği, akut sinizüt tanısı ile tedavisinin düzenlendiği ve eve gönderildiği, saat 5.30'da şuur kaybı ve solunum arresti ile tekrar aynı hastaneye getirildiği entübe edilerek diğer ... hastanesinin yoğun bakım ünitesine gönderildiği ve 11.11.2008 tarihinde de vefat ettiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu noktada yukarıda açıklanan olgulara göre eldeki davada, davalı hastahanede yapılan teşhis ve tedavinin tıbbın gereklerine uygun yapılıp yapılmadığı ile, olayda doktor hatası olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Eş deyişle davadaki iddia ve istek, davalı hastane ve onun personelinin, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranışına dayandırılmıştır. (BK.Md.386, 390-TBK 502-506 md)

Bu noktada yukarıda açıklanan olgulara göre eldeki davada, davalı hastahanede yapılan teşhis ve tedavinin tıbbın gereklerine uygun yapılıp yapılmadığı ile, olayda doktor hatası olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Eş deyişle davadaki iddia ve istek, davalı hastane ve onun personelinin, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranışına dayandırılmıştır. (BK.Md.386, 390-TBK 502-506 md)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken, yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değilse de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın,yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.Md.32l/l-TBK md 400 ) O nedenle , doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip, uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmalı, onun risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmalı, en emin yol seçilmelidir. (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuku Özel Borç ilişkileri cilt, Ank.l982 Sh.236 vd.)Gerçekte de, müvekkil, mesleki bir işgören; doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, (B.K.nun 394/1.) TBK'nun 510. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Uyuşmazlığa uygulanması gereken bu yasal kurallara göre, vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Bilirkişi; doktorun seçilen tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediğini uygulanacak tedavi yöntemi ve aşamalarda gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiğini, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğunu, ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalı ve sonuca ulaşmalıdır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişinin tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakim’in de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını da denetlemesi gerekmektedir. (TMK.nun md. 4, HMK.nun md. 198) Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir.

Mahkemece hükme esas alınan 27.11.2013 tarihli Adli Tıp raporunda, kişiye mevcut şikayet ve bulgularla konulan tanının doğru olduğu şikayetlerin devam etmesi halinde ilgili polikliniğe gitmesinin önerildiği dikkate alındığında kişinin muayene ve tedavisini düzenleyen doktora atfı kabil bir kusurun bulunmadığı, sevk edildiği ... hastanesinin de kişinin yoğun bakım ünitesine yatışından itibaren yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, atfı kabil bir kusurun bulunmadığı açıklanmıştır. Mahkemece Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporuna itibar edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olup davacı rapora itiraz etmiştir. Anılan raporda, beyin kanaması bulguları ile davacılar murisinin şikayetlerinin örtüşüp örtüşmediği, tanı ve tedavi için ileri tetkikin gerekip gerekmediğinin açıklanmadığı yapılan işlemlerin açıklanması ile yetinildiği anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, bu rapora itibar edilerek hüküm kurulamaz. Mahkemece; üniversiteden, itirazları karşılayan, aralarında beyin cerrahi uzmanının da bulunduğu akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13232, Karar No: 2012/11934, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13232 E.  ,  2012/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ile...Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

-/-

-2-

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işverenin ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden...Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3215, Karar No: 2014/14430, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3215 E.  ,  2014/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7847, Karar No: 2010/4817, Tarih: 27.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7847 E.  ,  2010/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın TCK 223/2 maadesi gereğince BERAATİNE.

Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, “..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..” olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içersinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin yeterli olduğu,31.12.2004 tarihinde faaliyetini sona erdirdiği anlaşılan ve 2003-2004 yıllarına ait yasal defter ve belgelerin usule uygun tebligatla ibrazı istenen sanığın, 31.11.2004 tarihinde geçirdiği yaralanma olayında iki ayağının da kırıldığı bu nedenle işlerini yürütemediğini ve işyerini kapattığını, bir yıla yakın yürüyemediği ve bu nedenle ibraz edemediğine ilişkin savunması defter ve belgelerin saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağından atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine kastının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7635, Karar No: 2012/11984, Tarih: 20.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7635 E.  ,  2012/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira Sözleşmesinin İptali ve Men'i Müdahale

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali ve men'i müdahale davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin iptali ve müdahalenin men’i istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı köy tüzel kişiliği haricindeki diğer davacılar yönünden verilen redde ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ... Kişiliğinin Temyiz itirazlarına gelince; Davacı tarafından köy tüzel kişiliğine ait taşınmazın eski muhtar ... tarafından 22.5.1995 tarihli 49 yıl süreli sözleşme ile usule aykırı olarak diğer davalı ...’a kiraya verilmiş olduğu, yapılan bu sözleşmenin hukuken geçersiz olduğu belirtilerek sözleşmenin iptali ve taşınmaza müdahalenin men’i ne karar verilmesi talep edilmiştir. Davalı ... ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece anılan sözleşmenin şekli açıdan usulü noksanlıklar içerdiği kabul edilmekle birlikte idarenin kendi kusuru sonucu oluşan noksanlıkların gerekçe gösterilerek sözleşmenin feshinin objektif iyi niyet kurallarına uygun olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin, özel idare ve belediyelerin alım, satım, hizmet, yapım, kira, trampa, mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ve taşıma işlerinin hangi usullere göre yapılacağı 2886 Sayılı Kanunda düzenlenmiştir. Karara esas alınan bilirkişi raporunda açıklandığı ve esasen mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dava konusu taşınmazın kiralanmasına ilişkin açık artırma öncesi 2886 Sayılı Kanunun 71.maddesine uygun şekilde yetkili mülki idareden uygun görüş alınmadığı ve usulünce kıymet takdiri yapılmadığı için yapılan ihale ve bu ihaleye dayalı kira sözleşmesi usuli noksanlıklar içermekte olup, bu nedenle sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile müdahalenin önlenmesine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... kişiliğinin temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17690, Karar No: 2015/3254, Tarih: 18.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17690 E.  ,  2015/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/205-2014/116

Davacı S.. A.. vekili Avukat Nuri tarafından, davalılar T.. A.. ve diğerleri aleyhine 14/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı A.. Ç.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar T.. A.. ve H.. K.. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, 21/07/2009 tarihli S. Gazetesinin Ankara baskısı ve 22/07/2009 tarihli S. Gazetesinin G. baskısında yayınlanan "HSYK" başlıklı köşe yazıları nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Ancak, davaya konu edilen yazıların yer aldığı gazetelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için sözkonusu yazının yer aldığı gazetelerin aslı ya da onaylı örneğinin eklenmesi için dosyanın mahaline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.