muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10578, Karar No: 2012/611, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10578 E.  ,  2012/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eski sanayi sitesinde hurdacılık yaparken yeğeni olan davalıyı yanına alarak ortak yaptığını, yeni sanayi sitesine taşınırken ortaklıklarını ayırdıklarını,davalının kendisine ait üç dükkanı kiralayıp kullandığını ancak kira bedeli ödemediğini,birkısım tarım aletlerini yeni dükkana götürdüğünü satınca yarı bedelini ödeyeceği halde ödemediğini, yine kendisine ait kamyonu sattığı halde yarı payını vermediğini bildirerek altı yıllık kira bedeli olarak 15.120 TL,zirai aletlerin yarı bedeli olarak 10.000 TL kamyon satış bedeli 4000 TL nin 2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı zirai aletler ile ilgili talebi kabul etmediğini,kira bedeli ve kamyon hissesini ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı ile ortak oldukları dönemde kendi üzerine kayıtlı kamyonun davalı tarafından MKE'ye satıldığı halde yarı bedelinin ödenmediğini bildirerek tahsilini talep etmiştir.Davalı taraf ise kamyonu hurda olarak 4000 TL ye sattığını,yarı bedelini davacıya vermesi gerektiğini,ancak vermediğini zira davacının da kendisine ait römorku 4000 TL ye sattığı halde yarı bedelini ödemediğini,buna mahsuben kendisini de kamyon bedelini ödemediğini savunmuştur. Davacı römork satışına ilişkin olarak davalı iddialarını kabul etmemiş,davalıda iddiasını yasal deliller ile ispatlayamamıştır. Davalı,davacı adına kayıtlı ancak ortak oldukları kamyonu hurda olarak 4000 TL ye sattığını ve yarı bedelinin davacıya ait olduğunu ancak ödemediğini kabul ettiğine göre kamyonun satış bedelinin yarısı olan 2000 TL nin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kısım talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davacı,davalının yeni sanayi sitesinde dükkan açarken kendisine ait üç dükkanı kiraladığı halde altı yıldır kira bedeli ödemediğini bildirerek 15.120 TL kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davalı,davacıya ait üç arsayı kendine ait iki arsa ile birleştirerek kullandığını kira bedelini ödediğini savunmuştur.Talep bedelinin miktarı itibarıyla ödeme iddiasının tanıkla ispatı mümkün değildir.Davacıya ait üç arsanın davalı tarafından kiralandığı ve altı yıldır davalı tarafından kullanıldığı taraflar arasında ihtilaflı olmadığına göre altı yıllık kira bedelinin davacıya ödendiğini ispat yükü davalı tarafa aittir.Davalı ödeme savunmasını yasal delillerle ispatlayamamıştır.Davacının kira bedeli talebinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kısım talebin de reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine,2. ve 3. bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18596, Karar No: 2017/138, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18596 E.  ,  2017/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6675, Karar No: 2019/17942, Tarih: 02.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6675 E.  ,  2019/17942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 11.10.2009-31.01.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde akaryakıt istasyonunda çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının doğruluk ve dürüstlük kurallarına uymayıp güveni sarsması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak derhal feshedildiğini, davacının talep konusu alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma öncesi yapılan ilk yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı, feshin haksız olduğu, haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, genel tatil günleri işin niteliği gereği çalıştığı, hak kazandığı anlaşılan alacakların davacıya ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Dairemizin 02.10.2018 tarihli 2018/110784 esas, 2018/20797 karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup; bozma sonrası yapılan yargılamada Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, genel tatil günleri işin niteliği gereği çalıştığı, hak kazandığı anlaşılan alacakların davacıya ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda, davacı iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiş olup, davalı işveren davacının çalıştığı dönemde işyeri kasasının süreli açık verdiği, davacının kasadan fazladan ürün geçirmeye çalıştığı, 28.01.2010 tarihinde 91,00 TL'lik akaryakıt fişini iptal ederek parasını kasadan aldığını ve fişi çöpe attığını, bu hususların tespit edilmesi üzerine davacının iş akdinin İş Kanunu 25. madde uyarınca haklı olarak derhal feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, bozma öncesi yapılan yargılamada, davalı tanık beyanlarının çelişkili olması, tanığın yargılamada tutanaktaki imzasını inkar etmesi, davacının çalıştığı sürede kasa açığı vb. olaylardan dolayı hiçbir zaman hakında bir tutanağın tutulmamış olması nedeniyle işten haklı nedenle çıkarıldığı savunmasının ispatlanmadığı kanaatine varılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklısı olduğu sonucuna ulaşılmış ve ilgili alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dairemizin 02.10.2018 tarihli 2018/110784 esas, 2018/20797 karar sayılı ilamı ile, dosyada yer alan davacının imzasını taşıyan 28.01.2011 tarihli dilekçede davacı, 01.02.2011 tarihinde görev değişikliğine giderek üretim tesisine geçeceğini, bu tarihten önce markette tarafından meydana gelen kasa hesabı ile ilgili sorunların tarafına ait olduğunu ve kasa açıklarının tarafınca ödeneceğini beyan ettiği, söz konusu belgeye ilişkin mahkemece herhangi bir değerlendirmede bulunulmadığı, dosya kapsamında yer alan 28.01.2011 tarihli dilekçe içeriği ve altındaki imza davacıdan sorularak, verilecek cevaba göre yeniden bir değerlendirme yapılmak suretiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunun tespiti gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur

.01.2011 tarihli dilekçe içeriği ve altındaki imza davacıdan sorularak, verilecek cevaba göre yeniden bir değerlendirme yapılmak suretiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunun tespiti gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacı asil dinlenmiş olup; davacı asil celse beyanında, 28/01/2011 tarihli belgedeki yazı ve imzanın kendisine ait olduğunu, görev değişikliği yaptıracaklarını, belgedeki yazılanları kendisine söylediklerini ve böylece yazdığını, imzalamasaydı işten çıkartacaklarını, ayrıca en son olaydan önce hiçbir kasa açığı olmadığını, olay günü benzinlikte çalışırken müşteri geldiğini, 18 kiloluk madeni yağ istediğini, hem pompaya hem de kasaya baktığını, müşterinin parayı verdiğini, kasaya bıraktığını, diğer çalışan Halil'e yağ tenekesini getirin kasadan geçirelim dediğini, onların da tamam dedidiğini, yoğunluk olduğu için işin aksadığını, paranın kasada olduğunu, bu konuşmalar yapıldığı zaman bitişik odadan muhasebecinin duyarak 10 dakika sonra gelip kasayı saydığını, kasada fazla para olduğunu söyledi, kendisinin biliyorum, teneke yağ geçilecek dediğini, 28/01/2011 tarihli tutanak imzalanırken, kendisine seni başka bir birime göndereceğiz, 3 gün sonra sayım var, herhangi bir açık olursa kabul edermisin dediklerini, kendisinin de 28/01/2011 tarihli belgeyi yazdığını, herhangi bir açık olursa öderim dediğini, çünkü kasada açık olmadığı konusunda kendisine güvendiğini, ancak sonrasında bahse konu satışı gerçekleşen ve kasa fazlası yaratan madeni yağ tenekesi nedeniyle tutanak tutularak işten çıkarıldığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamı değerlendirildiğinde, iş sözleşmesinin feshine konu olan olayda kasada açık değil, fazlalık olduğu, kasa fazlası paranın davacı tarafından alındığının veyahut satış fişinin sonradan iptal edildiğinin sabit olmadığı; nitekim davalı tanıklarından ... bozma öncesindeki ifadesinde, “Davacı markette satış yaparken kasadaki makinaya okuttuğu bir ürünü iptal edip sonra fişini çöpe atmış. Bunu muhasebecimiz ... yakalamış. bunun üzerine davacı hakkında tutanak tuttuk. İş akdine son verdik” demiş ise de, davalı tanığı ...bozma öncesindeki ifadesinde, “ davacının çalıştığı markette motor yağı vardı, onu müşteriye sattığı halde sattığı fişi iptal ettiğine diğer çalışanların şahit olduğunu biliyorum,” şeklinde beyanda bulunduğu, yani fişin iptal edildiğine ilişkin davalı tanıklarının görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı; davacı tanığı ...’ın ise bozma öncesi yapılan yargılamada feshe konu 28.01.2011 tarihli tutanaktaki imzayı inkar ettiği, imza incelemesi yaptırılmak üzere belge aslının ibraz edilmesinin davalıdan talep edildiği, ancak davalı tarafından bahse konu belge aslının dosyaya sunulmadığı, davacı asilin celse beyanında da aksi yönde değerlendirme yapılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığı anlaşılmakla işverence yapılan feshin geçersiz olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/655, Karar No: 2006/8378, Tarih: 15.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/655 E.  ,  2006/8378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ... ile davalı vek.Av.... 'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dışı ... Şerefoğlu ve arkadaşlarının maliki bulunduğu taşınmazın 1.12.1999 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya 10 yıllığına kiraya verildiği, taşınmazın 13.3.2001 tarihinde davacı tarafından satın alındığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava Eylül 2001 yılı kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, yapı işletim ruhsatının davacı tarafından temin edilemediği bu nedenle sözleşme ilişkisinin kurulmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve Ekim ayı kirası ile ilgili davada verilen Yargıtay kararı da gözetilerek itirazın iptaline takibin devamına %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından önceki maliklere ödenen 1.200.000. Doların Ağustos 2001 yılına kadarki kira bedeline karşılık olmasına, davalının taşınmazı bu aydan sonrada nizasız,.olarak kiracı sıfatı ile kullanmaya devam etmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin aleyhine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca harca esas değer gözetilerek davacı lehine 8.696 YTL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 11.546.50 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün fıkrasının 3 numaralı bendinin 3 cümlesinde yer alan “11.546.50.YTL rakamlarının karardan çıkartılmasına yerine “ 8.696.YTL” rakamlarının yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12419, Karar No: 2014/24401, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12419 E.  ,  2014/24401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17762, Karar No: 2017/23576, Tarih: 31.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17762 E.  ,  2017/23576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 25.07.1993-24.04.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, fazla mesai ücreti ile milli bayramlarda çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ile genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, patlayıcı malzeme satış ve pazarlamasını yapan davacının günlük ve aylık çalışma programlarını bizzat kendisinin belirlediğini, davacının yasal sınırları aşan fazla çalışma yaptığına ilişkin hiçbir kayıt olmadığını, davacının üst düzey yönetici olduğunu, fazla çalışma yapmasının yaptığı işin doğasına aykırı olduğunu, davacının genel tatil günlerinde çalışma yapmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, satış temsilcisi olarak çalışan davacıya prim ödemesinin yapıldığı, yapılan bu ödemelerin fazla çalışma ücretlerini fazlasıyla karşıladığı, davacı genel tatil ücret alacağının ispatı noktkasında yazılı delil sunmadığı, bu konuda dinlenen davacı tanık ifadelerinin birbiriyle ve davacı iddiaları ile çeliştiği, aksi yöndeki davalı tanık ifadelerinin birbiriyle tutarlı olduğu ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının, davalı işyerinde önce pazarlama ve satış müdür yardımcısı daha sonra da pazarlama ve satış müdürü olarak, 25.07.1993-24.04.2012 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır.