muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14660, Karar No: 2017/2194, Tarih: 17.04.2017

kararının iptal talebinin reddine, vasıf bildirmediği diğer mal ve hizmetler olan '' beton, alçı, kil, doğal ve yapay taş, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı, inşaat ve yol yapımı vb. malzemeler, yapı elemanları, taşınabilir bu malzemelerden yapılar, direkler, bariyerler, ahşap mazlemelerden mamul kulübeler, ahşap parkeler, kontraplaklar, suntalar, yarı işlenmiş kereste, ahşap direkler, tahtalar, kalaslar, kirişler, sert plastikten inşaat amaçlı borular ve parçaları, tahliye boruları, yağmur olukları, deve boyunları, eklemeler, inşaat için cam ürünler, kış bahçesi (kapalı cam sistemleri), camlar, çift camlar, çatılar için cam plakalar, cam tuğlalar cam karolar, yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar, elbise askıları ( ayaklı veya sabitlenenler), kanepeler, koltuklar, masalar, sandalyeler, bazalar sehpalar, koltuk takımları, yatak odası takımları, yemek odası takımları, genç odası takımlar, kanepe takımları, televizyon koltukları, dolaplar, mutfak dolapları, mutfak tezgahları, komidinler kütüphaneler gardorplar, teşhir standları, vitrinler, dosya dolapları, ecza dolapları, yazı ve çizim masaları, servis arabaları, şezlonglar, madeni olmayan tezgahlar, iş tezgahları bankolar, çeyiz sandıkları, posta kutuları, sabit havlu dağıtıcıları, açma kapama tertibatları, şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler, perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları perde çubukları, müşterilerin malları elverişili bir biçimde görmesi ve satın alması için yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar (elbise askıları ayaklı veya sabitlenenler), açma kapama tertibatları, şeritli perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler, perde kopçaları perde halkaları, perde kancaları perde çubukları bir araya getirilerek sunulması hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar kataloglar vb. diğer yöntemler ile sağlanabilir)'' ürünler yönünden iptaline, ... iptali ile ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/502, Karar No: 2017/6079, Tarih: 30.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/502 E.  ,  2017/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 111 ada 1 parsel sayılı 12.629,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, 26.09.2014 tarihli dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiası ile ... adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre ... kadastrosu yapılmış ve 2007 yılında ilan edilmiştir, arazi kadastrosu ise 1982 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

30/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16373, Karar No: 2010/4367, Tarih: 15.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16373 E.  ,  2010/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, Mahkemece 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve takdir hakkı kullanılarak belirlenen ceza sürelerinin denetime olanak sağlanacak biçimde karar yerinde gösterildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, ancak sanıkların otobüs durağındaki davranışları, tanık ...'ın dikkati çektiğinden, adı geçen tanığın sanıkları izlediği sırada, sanık ...'ın yakınanın cebinden parayı aldığı, tanığın hırsız var diye bağırmaya başladığı, yakınanın ceplerini kontrol ederek, parasının olmadığını anlayınca, bindiği otobüsten indiği, sanık ...'in suça konu paraları otobüsün altına attığı, yakınan,tanıklar ve olay yerindeki kişilerin sanıkların etrafını sardığı sırada, sanık ...'ın cebinden çıkardığı bıçağı sağa sola sallamaya başladığı, kolluk görevlilerinin olay yerine geldiği, sanıkların görevlilere de direndiği, görevlilerin kuvvet kullanarak sanık ...'in elindeki bıçağı aldıkları, zorla karakola getirilen sanıkların burada 'Biz kuruçayın elemanlarıyız lan,karakolumu dağıtalım, cam çerçeve mi kıralım, bizim bu paraya ihtiyacımız var ne olmuş sanki" dediklerinin anlaşılması karşısında :eylemin 765 sayılı TCY’nın 495/2.maddesi yollamasıyla, 497/1.maddesine uyan tamamlanmış dolaylı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde anılan Yasanın 61.maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13068, Karar No: 2011/17115, Tarih: 02.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13068 E.  ,  2011/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.883,35 TL maddi tazminat ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, ektiği ürünlere davalının hayvanlarının vermiş olduğu zararın tazmin için başlattığı icra takibine davalının itiraz etmesi nedeniyle 1.883,35 lira zarar ve 243,80 lira tespit giderinin tahsili ile %40 icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kabulü ile 2.127,15 TL miktarın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” hükmedilmiş, gerekçeli kararda ise “davanın kabulü ile 2.127,15 TL miktarın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacak yönünden hesaplanacak %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilmek suretiyle çelişki oluşturulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17010, Karar No: 2017/1108, Tarih: 09.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/17010 E.  ,  2017/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça konu 15/07/2014 tarihli tutanakta, sayaç dışında harici faz çekildiğinin belirtilmesi karşısında; gerektiği takdirde yeniden keşfe gidilerek sanıkların suça konu evde ikamet ettikleri süre içerisinde sözkonusu hattı dışarıdan çıplak gözle fark edip edemeyecekleri konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Alınan ek bilirkişi raporu sonucunda, sanıkların karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiklerinin tespiti halinde, Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 sayılı TCK 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, cezasız ve vergili suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemeleri halinde haklarında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanıklara bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanıklara dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanıkların ödemesi halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanıklara kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemeleri halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabilecekleri hususu hatırlatılıp, talep etmeleri halinde zararı gidermeleri için kendilerine süre verilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/02/2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay CGK. 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK’nın 168. maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde Yargıtay CGK 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K,

2012/6-1232 E, 2013/106 K, 2013/6-628 E, 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemektir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarı ya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK’nın 168. maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan Yargıtay CGK Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa Tedaş’ın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi Yargıtay CGK kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK’nın 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakın bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Kaldı ki;

CMK’nın 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakın bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesi düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK’ya ve CMK’da düzenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulana bilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin bu yöndeki kararı yerinde olduğundan 2 nolu bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının 1 nolu bozma gerekçesine uygun olarak bozulmasına karar verilmesi gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1340, Karar No: 2013/1915, Tarih: 28.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1340 E.  ,  2013/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinmede Ana - Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm evlat edindirmede anne ve baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarihli 2012/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 18. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 18. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/29171, Karar No: 2015/1288, Tarih: 21.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2013/29171 E.  ,  2015/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sayacı kullanıldığı süreye ve tespit tutanaklarında belirtilen devreden çekilen akım değerine göre yine tespit tutanaklarında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6176, Karar No: 2014/6693, Tarih: 24.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6176 E.  ,  2014/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2005/121-2012/241

-KARAR-

1) Dosya kapsamında, davalılardan S.. U..'un Av. S.. A..'ya verdiği vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu davalının adı geçen avukata vekaleti varsa dosyaya sunulması, yoksa, mahkeme kararının ve temyiz dilekçelerinin davalı S.. U..'a usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi beklenildikten,

2) Davacılardan L.. H.. yargılama sırasında öldüğünden, bu davacının Av. İ.. A..ve Av. A.. Ö..'a verdiği vekalet görevi sona ermiştir. Temyiz dilekçesinde ise, temyiz eden davacılar arasında L.. H.. de adı yer almıştır. Bu durumda, adı geçen davacının veraset ilamının dosyaya sunulması ve mirasçılarının yukarıda zikredilen avukatlara verdiği veya vereceği vekaletnamelerinin dosyaya eklenmesi, vekaletname sunmayan mirasçı bulunması halinde ise , mahkeme kararı ve davalı H.. D..'in temyiz dilekçesinin bu mirasçılara tebliği ile temyiz süresi beklenildikten,

3) Dava konusu taşınmaza ait imar işlem dosyası belediyeden istenilmiş ise de, belediyece sadece projelerin gönderildiği anlaşılmakla, ilgili belediyeden imar işlem dosyasının tekrar istenilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.