muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6458, Karar No: 2019/10145, Tarih: 27.06.2019

İdari yaptırım kararının dayanağı olan 5996 sayılı Kanun’un 41/1-c maddesinde ''30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve 30. maddesinde “Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği, yine benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarihli ve 2016/13705 esas, 2017/7217 sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu...'' belirtildiği üzere, idari yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 17/11/2017 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, gıda ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair işletme kayıtlarının tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19847, Karar No: 2010/6168, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19847 E.  ,  2010/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3812, Karar No: 2019/7978, Tarih: 30.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3812 E.  ,  2019/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede;

1- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin katılan sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Katılan sanık hakaret suçunu aleni bir yer olan sokakta işlemesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin, infaz evresinde re'sen gözetilebileceği,

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararının da usul ve kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Katılan sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararının da usul ve kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Katılan sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11/06/2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanun'un 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, katılan-sanık ...’ın belinden çıkardığı çakıyı ...’a doğrultarak kaçması akabinde vurularak yere düştüğü esnada yanına gelen katılan ve müştekilere hitaben “beni vurdunuz, ben de sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim, sizi öldüreceğim, sizi köyden çıkartmayacağım” dediği şeklinde gerçekleşen eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu ve bir kez mahkumiyetine karar verilerek cezasından TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği halde tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanık ...’ın yol üzerinde beklemekte olan jandarma görevlilerinden müşteki ...’a hitaben “ben yaşadığım sürece seni yaşatmayacağım, seni öldüreceğim, ananı sinkaf edeceğim” ardından biraz ileride bekleyen müştekilere hitaben “sizi öldüreceğim, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim” demek suretiyle hakaret ve tehditte bulunduğunun anlaşılması ve aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret ve tehdit suçlarının, hukuken tek bir fiille işlenmesi karşısında sanık hakkında, TCK’nın 125/3-a ve 106/1. cümle maddeleri uyarınca tek ceza verilip, verilen cezaların aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14368, Karar No: 2014/9929, Tarih: 16.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14368 E.  ,  2014/9929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

NUMARASI : 2011/350-2012/526

Davacı H.. T.. vekili Avukat H. T..tarafından, davalı K.. K.. aleyhine 06/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kayseri Büyükşehir Belediyesinde görevli olduğunu, davalının 13/12/2010 tarihli T.B.M.M. Meclis Plan ve Bütçe görüşmelerinde ve devamında genel başkanı olduğu partinin internet sitesindeki açıklamalarda, Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nde on yedi kişilik bir rüşvet çetesinin bulunduğunu ileri sürdüğünü, kendisinin de belediye çalışanı olduğunu ve adının davacının beyanlarına dayanak gösterdiği dava dışı H.H..'nun savcılık ifadesinde geçtiğini hakkında rüşvet almaktan dolayı soruşturma yürütüldüğünü ancak savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının kesinleşen bu karara ve aradan geçen zamana rağmen davaya konu açıklamalarda bulunduğunu bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla uğranılan manevi zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, beyanlarında davacının isim veya sıfatı gibi tanımlayıcı ibarelere yer verilmediğini, doğrudan davacının şahsına yönelik beyan, düşünce, yorumlarda bulunulmadığını, davacının haklarına doğrudan bir müdahale olmadığından matufiyetin oluşmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının ana muhalefet partisi genel başkanı olması nedeniyle eleştiride bulunmasının hukuka aykırılık teşkil etmediği, davacının ismi bildirilmeden genel olarak Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nde yolsuzluklar olduğundan bahisle halkın bilgilendirilmesinde kamu yararı olduğu ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olan olayda; davalı ana muhalefet partisi genel başkanı beyanlarında, dava dışı Hacı Ali Hamurcu adlı şahsın ifadelerini dayanak almıştır. Dosya kapsamından, bu şahsın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkında yürütülen dolandırıcılık iddiasına dayalı 2007/17518 sayılı soruşturma dosyası sırasındaki savunmalarında davacının da içinde bulunduğu belediye çalışanları hakkında rüşvet aldıklarına yönelik ihbarda bulunduğu ve 17.07.2007 tarihinde bu yönde ayrıca ifade verdiği anlaşılmaktadır. Sonrasında kendisi hakkında Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde açılan kamu davasında 2007/253-2008/3 sayılı ilamla kamu kurum ve kuruluşları ve benzeri tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan ceza verilmiş ve karar Yargıtay 11.Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir. H. H..'nun bahsi geçen ihbar ve şikayeti sonucunda davacı dahil elli kişi hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2007/24740 sayılı soruşturma dosyasında 12/03/2008 tarih ve 2008/3088 sayılı kararla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Yine aynı şekilde yürütülen idari soruşturmada da 03/07/2007 tarihli muhakkik raporunda "...iddialar soyut olduğundan ilgililer hakkında soruşturma açılmasına yer olmadığına..." dair karar verilmiştir. Tüm bu gelişmelere rağmen ve davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği halde, davalı tarafından aradan 2-3 yıl zaman geçtikten sonra yapılan açıklamalarda bahsi geçen H. H.. adlı şahsın beyanlarına atıfta bulunularak 13/12/2010 tarihli T.B.M.M oturumunda "....17/07/2007 tarihinde Hacı Ali Hamurcu diye bir yurttaş -Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nde çalışıyor- gidiyor polise rüşvet çarkının nasıl döndüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, 26 sayfa. Arkasından imzalıyor ve kendisi bu itiraflarda bulunuyor.....Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı ve diğer belediye görevlilerine isnat edilen suç Türk Ceza Kanunu 252'sine giriyor, rüşvet suçunu oluşturduğundan...." şeklindeki sözlerin davacının ismi açıkça belirtilmese dahi davalı beyanlarına tarihi de verilerek dayanak gösterilen şikayetçi Hacı Ali Hamurcu hakkındaki soruşturma dosyasında davacının isminin geçmesi ve davalının konumu gereği beyanlarının basında geniş yer bulması karşısında, davacının kişilik haklarına hukuka aykırı olarak saldırıda bulunulduğu açık olup uygun miktarda bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.16/06/2014
Yargıtay — Esas No: 2017/2322, Karar No: 2017/3179, Tarih: 08.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2322 E.  ,  2017/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen bir, üç ve dördüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası olmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan kontrole göre anılan duruşma tutanaklarının elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iadesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11757, Karar No: 2023/1962, Tarih: 04.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11757 E.  ,  2023/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarih ve 2015/72 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından iki kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 01.06.2017 tarihli ve 2017/2139 Esas, 2017/3022 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar vermiştir.

3. Bozma ilamı üzerine Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2017/107 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından iki kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.12.2021 tarihli ve 2021/6510 Esas, 2021/10355 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmiş olması bozma nedeni yapılmıştır.

5. Bozma ilamı üzerine Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2022/168 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiş; verilen karar, katılan Bakanlık vekili ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekili

Sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğunu, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu beraat kararı verildiğini, mağdurelerin soruşturma aşamasında istikrarlı ve yaşlarına uygun beyanları ile sanığın kendilerine karşı eylemleri dile getirdiklerini, sanıkla aralarında hiçbir husumet bulunmayan mağdurelerin böyle bir olay uydurarak iftira atma gibi bir durumunun olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve sair temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Katılanlar Vekili

B. Katılanlar Vekili

Beraat kararının dosya gerçeklerine uymadığını, beyanlar arasında çelişki olmasını akıl zayıflığı ve yaşlarının küçüklüğüne bağlamanın mümkün olmadığını, taraflar arasında bir husumet olmadığını, böyle bir olaya sebebiyet veren sanığın cezasız kalmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ve kamu vicdanını yaraladığını, mağdurelerin beyanlarına itibar etmek gerektiğini, mağdure beyanları arasında çelişki varsa bu çelişkileri belirleyip gidermenin yargının görevi olduğunu, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini ve sair temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR