muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1300, Karar No: 2019/9505, Tarih: 28.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1300 E.  ,  2019/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tekirdağ ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/01/2016 günlü ve 2015/28 E.-2016/31 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 12.11.2018 günlü ve 2017/1134 E.-2018/11308 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezası ile 17,70 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 28/11/ 2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17732, Karar No: 2014/11021, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17732 E.  ,  2014/11021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan bu düzenlemeyle failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığını, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere, para veya başkaca menfaat almak, kabul etmektir.

Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığının, ya da o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığının, ya da o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle

ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkar ... Başsavcısına, ... kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hâkimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde, eylemi basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; sanığın, TBMM camisi çıkışında bekleyen katılanın yanına giderek kimi beklediğini sorduğu, katılanın da işe girmek için herhangi bir milletvekilinden referans almak için beklediğini söylemesi üzerine, sanığın katılana daha önce nerelere başvurduğunu sorarak sohbet ortamı oluşturduğu, sonrasında katılanı işe aldırabileceğini söylediği ve birlikte Meclis Genel Kurul binasının 2 numaralı kapısından girerek 2. kata çıktıkları, sanığın katılana beklemesini söyleyerek yanından ayrıldığı, bir müddet sonra geri gelerek üstünde Milliyetçi Hareket Partisi yazısı ve parti amblemi bulunan, ... Genel Başkan Yardımcısı yazılı olan not kağıdını katılana verdiği ve işe girebilmesi için gerekli olan belgelerin kağıtta yazdığını belirttiği, katılanın belgeleri tamamlamak için sanığın yanından ayrıldığı, aynı gün sanıkla Kızılay'da buluştuklarında sanığın masraflar için katılandan 250 TL istediği, katılanın da hazırlamış olduğu evraklar ile birlikte yanında bulunan 150 TL'yi sanığa verdiği, birkaç gün sonra sanığın katılanı cep telefonundan arayarak buluşmak istemesi üzerine Ulus 100. yıl çarşısında buluştukları, burada katılanın sanığa eksik kalan evraklar ile birlikte 100 TL daha para verdiği, aynı gün sanığın yine katılanı arayarak buluşmak istediği, bu defa katılandan masraflar için tekrar 130 TL daha aldığı, en son buluşmalarında ise katılandan 750 TL daha istemesi üzerine, katılanın daha önce ödediği paralar için senet istediği, sanığın bunu kabul etmeyerek katılanın yanından ayrıldığı, daha sonraki tarihlerde ödediği paraları geri isteyen katılanı oyaladığı ve parasını iade etmediği anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/2. maddesinde düzenlenen “Kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, katılandan değişik tarihlerde haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", “15 gün”, “12 gün” ve "240,00 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “2 gün”, “1 gün” ve "20 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11246, Karar No: 2014/11989, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11246 E.  ,  2014/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2013/156-2013/496

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı U. C.'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7360, Karar No: 2011/297, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7360 E.  ,  2011/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2007/403 - 2008/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işlettiği lokantanın davalıya devrine ilişkin taraflar arasında anlaşma olduğunu, ancak davalının anlaşmaya aykırı olarak işletmeyi devralmadığı gibi devir bedelini de ödemediğini ileri sürerek, işletmenin davalıya devrine ve şimdilik 50.000 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek, işletmenin dava dışı gerçek kişiye daha düşük bedelle devredildiğini, bu nedenle müvekkilinin iki devir bedeli arasındaki fark kadar zarar ettiğini, bu zararın davalıdan tazmini gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000 USD’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının devir nedeniyle zarar ettiğini ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11279, Karar No: 2008/13205, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11279 E.  ,  2008/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde tapu kaydının iptaline, ortak yerlerin yeniden tespiti ile paydaşlığın yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş, daha sonra duruşma isteminden vazgeçilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiş; davalılardan Selda Kafalı'ya gerekçeli kararın Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli karar ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile tebliğ belgeleri dosya içerisine konulup temyiz süresi geçtikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30044, Karar No: 2012/13693, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30044 E.  ,  2012/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK.nun 05.06.1991 tarih ve 1991/12-258 esas - 1991/344 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde; "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise, muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur" hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Bunun için muhatabın, tebliği öğrendiğini beyan etmesi ve tebliğden yeni haberdar olduğunu bildirerek tebliğin usulsüzlüğünü şikayet etmesi gerekir. Bu durumda tebliğ tarihi muhatabın bildirdiği "öğrenme tarihi"dir. Öğrenme tarihi bildirilmemiş ise en geç şikayet tarihinde öğrenildiğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin, öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tebliğ işleminin geçersizliğine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8200, Karar No: 2012/8327, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8200 E.  ,  2012/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının ise zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2008 gün ve 2005/254 Esas, 2008/288 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Kayden 09.06.1985 doğumlu olan mağdure ...'nın hüküm tarihi itibarıyla18 yaşını bitirmiş olması karşısında adı geçen mağdure yönünden katılan sıfatı sona eren SHÇEK vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı şekilde yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 1. bendinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 12.11.2001 günlü 3837 sayılı raporda; yukarı embesilite seviyesinde zeka geriliği bulunması nedeniyle vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği bildirilen mağdurenin, sanık tarafından ırzına geçildiğine dair başka hiç bir delille desteklenmeyen anlatımı dışında, sanığın mağdureyle olay gecesi aynı yatakta yattıklarına fakat cinsel ilişkide bulunmadıklarına ilişkin savunması göz önüne alındığında ve dosya içeriğine göre eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde düzenlenen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğu gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri nazara alınmak suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2587, Karar No: 2011/9428, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2587 E.  ,  2011/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10562, Karar No: 2014/17489, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10562 E.  ,  2014/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/450

Taraflar arasında görülen davada Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2012/483-2013/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı SGK Başkanlığı vekili ile davalı PTT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin eczane sahibi ve işleticisi olduğunu, davalılardan SGK ile anlaşmalı olarak sigortalı hastalara reçete karşılığı ilaç verdiğini, verilen ilaç bedellerinin her ayın 15'inde ibraz edilen reçete ve faturalar karşılığının SGK'dan tahsil edildiğini, geciken faturaların bedellerinin takip eden sonraki ayda ödendiğini, fatura bedellerinin ödenmesi için 3 koli halinde belgeleri PTT Muradiye İlçe Müdürlüğü'ne kargo olarak teslim ederek SGK Başkanlığı'na gönderdiklerini, ancak SGK Başkanlığı'nın Ankara'daki görevlisinin ayın onbeşinin geçmesi nedenini ileri sürerek kargoyu teslim almadığını, iade sırasında 3 koliden birinin diğer davalı PTT Genel Müdürlüğü elemanlarınca kaybedildiğini, kaybolan koli içinde bulunan 18.388,33 TL tutarındaki fatura ve reçetelerin kaybolması nedeni ile bu tutarın SGK tarafından ödenmediğini, Ankara iline bir kaç kez giderek evraklarını takip etmek zorunda kaldığını ve yaptığı harcamalarla müvekkilinin zararının toplam 19.404,00 TL olduğunu ileri sürerek, 19.404,00 TL'nin 31/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili; faturaların usulüne uygun şekilde kargolanmadığı için iade edildiği, kendilerine PTT tarafından sadece 2 kolinin getirildiğini, PTT'nin 1 kolinin taşıyıcıları uhdesinde kaybolduğunu kabul ettiğini, müvekkili kurumun davada muhatap olmayıp sorumluluğunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı PTT Genel Müdürlüğü vekili; sorumluluklarının söz konusu olmadığını, ancak sorumlu tutulsalar dahi PTT Kargo ve Kurye Yön. 49. maddesine göre sınırlı sorumluluklarının söz konusu olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.