muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3076, Karar No: 2025/5825, Tarih: 14.04.2025

7- Bu konuda bir kısım AİHİM kararlarında "...her türlü sağlık hizmetlerinin ücretsiz olarak temin edilmesi arzu edilse bile bu talebin karşılanabilirliğinin devletin mali kaynaklarıyla ilgili bir mesele olduğu, başvurucunun nüfusun geneline sunulan sağlık hizmetinden aynı şekilde yararlandığını, bu nedenle başvurunun dayanaktan yoksun olduğunu, devletin kısmen de olsa tedavi masraflarını üstlenmesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösterdiğini, geri kalan kısmın karşılanması kararının ise o devletin politikalarıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Nitecki/Polonya (21.3.2002)", "...Kronik böbrek yetmezliği hastalığı sebebiyle hemodiyalize bağlı olan başvurucunun tedavi masraflarının daha evvel tamamen devlet karşılamakta iken, hastanelere ayrılan bütçenin azalması nedeniyle tedavilerinin bir kısmını kendilerinin ödemek zorunda kalmaları 2. maddenin ihlali olarak görmemiştir. Pentiacova/Moldova (4.1.2005), "...Nüfusun geneline yönelik sağlık hizmetleri kapsamında, bireylerin sağlık hizmeti ve ilaç giderlerinin devletçe karşılanması gerektiğini ilkesel olarak vurgulamakla birlikte, resmi ilaç listesinde olmayan bitkisel ilaçların devletlerce karşılanmasının mahkemece dayatılamayacağını belirterek başvuruyu reddetmiştir. Scialacqua/İtalya 1.7.1998" ilaçların ödenmesi konusunda devletlere takdir hakkı tanıdığı anlaşılmaktadır.

8-Kanun tarafından tıbbi cihaz ve ilaçların finansmanı konusunda yetki verilen Kurumun yetkisini ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez. Bu bakımdan yargı kararı ile bir ilacın ödenebilmesi için yukarıda yapılan açıklamalar ışığında öncelikle tüm faz çalışmalarını tamamlamış, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunmaktadır.

9-Mahkemece, her ne kadar rapor alınmak suretiyle karar verilmiş ise de alınan rapor içeriğine göre ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun yöntemince belirlenmediği anlaşılmaktadır.

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H-Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10181, Karar No: 2010/13935, Tarih: 08.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10181 E.  ,  2010/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 16.07.2010

No : 556-678

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müflisin vergi borçlarından dolayı iflas masasına kaydedilen alacağın sıra cetvelinin 4.sırasına kaydedildiğini, alacağın eşyanın aynından kaynaklanması nedeniyle İİK.nun 206,6183 Sayılı Kanunun 21/2.maddesi uyarınca rüçhanlı olduğunu, bu nedenle sıra cetvelinde rehinli alacaklardan önce ödenmek üzere rüçhanlı sıraya kaydedilmesini, aksi takdirde 6183 Sayılı Kanunun 21/3.maddesi gereğince 3.sıraya yazılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, yapılan itirazın alacağın esasına yönelik olup, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçinin itirazı sıra cetvelindeki sıraya ilişkin olup İİK.nun 235/son maddesi uyarınca görev İcra Hukuk Mahkemesinindir. Ayrıca 17/07/2003 tarih ve 4949 Sayılı Kanun’un 4. maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18/III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hâllerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, hâlin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikâyette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilip işin esasına girilerek, bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, 08.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15130, Karar No: 2021/10963, Tarih: 23.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15130 E.  ,  2021/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından talep edilmiş, davalı ... AŞ vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.11.2021 Salı günü davacılar vekili Av. ...ile davalı ... AŞ vekili Avukat...geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12/02/2014 tarihinde davalı ... idaresindeki, işleteni davalı ..., trafik sigortacısı davalı ...Ş. olan otomobil ile sürücüsü davalı ..., işleteni davalı ..., trafik sigortacısı davalı ...Ş. olan kamyonetin karıştığı kazada otobüs durağında beklemekte olan davacı ...'nun ağır yaralanarak 7 kez ameliyat geçirdiğini, davacının anne babası ve kardeşi olan diğer davacıların da davacı ile manevi zarara uğradığını, davacının kaza tarihinde Ebelik bölümünde 1. sınıf öğrencisi olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; davacı ... için 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 9.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 250,00 TL bakıcı gideri ve 250,00 TL belgesiz tedavi gideri olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketlerinin poliçe limitleri ile ve dava tarihinden itibaren ticari faizden sorumlu olmaları kaydıyla kaza tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, davacı ... için 100.000,00 TL manevi tazminat, baba ... için 20.000,00 TL manevi tazminat, anne ... için 20.000,00 TL manevi tazminat ve kardeş ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketleri hariç sürücü ve işleten olan diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur ve hesaba itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, poliçe hükümlerini tekrarla maluliyet ve gelire itiraz ederek davanın reddni savunmuştur.

Davalı ... vekili, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. Vekili, poliçe hükümlerini tekrarla, kusur ve maluliyetin tespiti gerektiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2008/17134, Karar No: 2009/14622, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17134 E.  ,  2009/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1994-1999 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ile Cumhuriyet Halk Partisi Esenler İlçe Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum ile Cumhuriyet Halk Partisi Esenler İlçe Başkanlığı vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 60.00-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden Cumhuriyet Halk Partisi Esenler İlçe Başkanlığı yükletilmesine, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8583, Karar No: 2014/24906, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8583 E.  ,  2014/24906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/974-2013/435

Davacı taraf 17.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi kararı temyiz ettiğini ancak temyiz harç ve giderlerini karşılayacak ekonomik durumu bulunmadığını beyan ederek adli yardım talebini de bulunmuş ise de; iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmamıştır.

Dosya daha evvel Dairemizin 19.11.2013 tarihli ilamı ile davacının adli yardım talebine ilişkin delillerini sunması hususunda dosya geri çevrilmiş ise de, davacı tarafça davacının adli yardıma muhtaç olduğunu gösterir fakirlik belgesini dosya içerisine sunmadığı ve başka bir delil de ibraz etmediği anlaşılmıştır. Bu sebeple 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/2-3. maddesi gereğince davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebi şartlarının bulunmadığı tespit edildiğinden usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi gereğince, davacıya usulüne uygunu muhtıra çıkarılması ve bu husustaki usuli eksikliğin giderilmesi için dosyanını mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33231, Karar No: 2021/12618, Tarih: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/33231 E.  ,  2021/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

Sanık ...'ın, sahibi olduğu şirkette katılan ... işe başladığında, katılandan teminat amaçlı, katılan ...'in borçlu, babası olan katılan ...'in de kefili olarak isimlerinin ve imzalarının olduğu boş bonoyu aldığı, 2013 yılında sanık ...'nın katılan ...'i işten çıkarttığı, katılanın bundan dolayı tazminat davası açması sonrası sanık ...'nın bonoyu bu durumu bilen diğer sanık ...'a verdiği ve sanık ...'un da bono ile icra takibi yaptığı, bu suretle sanıkların bedelsiz senedi kullanma suçundan cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 28.12.2004 tarihli ve 2004/173-228 sayılı kararında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve 209/1. Maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarını oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/738, Karar No: 2020/4000, Tarih: 14.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/738 E.  ,  2020/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun beş tane reçetedeki imzanın hastalara ait olmadığı gerekçesi ile 2012 protokolünün 5.3.2. maddesi gereğince 191.081.05.- TL cezai şart ile 4.3.6. maddesi gereğince 38.216.21.- TL reçete bedelinin tahsiline yönelik kurum işleminin haksız olduğunu ileri sürerek kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, işlemin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf yasa yoluna başvurmuş , Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine karar verilmiş , hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davadaki uyuşmazlık, dava dışı sigortalı kişiler adına düzenlenen reçetelere rağmen , ilaçların hastalara ya da yakınlarına teslim edilmediği iddiasına dayanmaktadır. Bu durumda, cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalı kişilerin beyanı olduğuna göre, bu kişilerin de tanık olarak dinlenilmesi gerekmektedir.

O halde, belirtilen eksik yerine getirilerek müfettiş raporunda ifadesi alınan sigortalılar dinlendikten sonra ve alınacak beyanlarla birlikte diğer delillerin değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, belirtilen eksik yerine getirilerek müfettiş raporunda ifadesi alınan sigortalılar dinlendikten sonra ve alınacak beyanlarla birlikte diğer delillerin değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Somut olayda, reçetelerin arkasında yer alan imzaların hasta veya hasta yakınına ait olmadığı, ilaçları alıp kullanmadıklarının tespit edildiği gerekçesiyle 2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 maddesi uyarınca cezai işlem uygulanmıştır. 01.04.2016 tarihli eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 5.3.2 maddesinde "Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alan yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz." hükmü getirilmiş olup, 6.10. maddesinde "Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen filler için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır." 6.12. maddesinde "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez....." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Ayrıca bu protokolde 2012 protokolünün 4. 3. 6. maddesi tamamen kaldırılmıştır. O halde mahkemece; 2016 yılı protokolü değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olup, bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.