muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12434, Karar No: 2012/11488, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12434 E.  ,  2012/11488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66, Karar No: 2011/9600, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/66 E.  ,  2011/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, üç adet faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını faturaların tebliğ edilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Faturalar davalıya tebliğ edilmediğinden ve mal teslimi kanıtlanamadığından davacı davalıya yemin teklif etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesi davalı şirket yetkilisinin yemini de gözetilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı mal teslimini kanıtlayamadığından davalıya yemin teklif etmiştir. Tüzel kişiye teklif edilen yemin tüzel kişinin yetkili organı tarafından eda edilir. Bu temsilci yemin konusu işleminin yapıldığı tarihdeki temsilci değil yemin teklif edildiği tarihindeki temsilcidir. Bu nedenle yemin teklif edildiği tarihteki şirket temsilcisinin yemin etmesinde bir isabetsizlik yok ise de 1.6.2010 tarihli celsede davalı şirket temsilcisi ...’ye yapılan yemin şekli ve yeminin eda ettirilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yeminin nasıl yaptırılacağı HUMK’un 339 ve 340 maddelerinde açıklanmıştır. Buna göre hakim sorulacak soruyu okuyup hal ve vaziyetin önemi ve yalan yere yeminin sonuçları hakkında yemin edecek kimsenin nazari dikkatini çektikten sonra, “ sorulan sualler hakkında hakikate muvafık cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza Allahınız ve namusunuz üzerine yemin edermisiniz ve o kimse de Allahım ve namusum üzerine yemin ediyorum” der. Yasa, bu şekilde yemin ettirilirken izlenmesi gereken yöntemi emredici bir hükümle ortaya koymuş olup mahkemenin ve tarafların bu yemin formülünü değiştirmelerine ve ona ekleme yapmasına imkan vermemiştir. 1.6.2010 tarihinde yaptırılan yeminde yasanın yukarıda anılan maddelerine riayet edilmemesi ve bu yemine itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18384, Karar No: 2018/3132, Tarih: 31.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18384 E.  ,  2018/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı şirketin önceki sahibi ...’ın davacı şirketi 28/10/2013 tarihinde başkasından devralarak, 14/01/2014 tarihinde şimdiki sahibi ...'na devrettiğini, ...'ın kendisine maaş ödenen bir mühendis ve şirketin imza yetkilisi olduğunu, davacı şirketten 5.500.-TL olan alacağını, zamanında alamadığı için ortaklarla tartışarak görevinden istifa etmiş olduğunu, bu yüzden davalı ... ile anlaşarak takip konusu seneti bedelsiz ve sahte olarak davalı lehine düzenleyerek davacı şirketi borçlandırdığını, senedin bedelsiz olarak düzenlendiğini, alacaklı görünen ...'ın birçok suçlardan aranan ve hükümlü bir kişi olup davacı şirkete 50.000.-TL tutarında borç para vermesinin mümkün bulunmadığını belirterek, davacının...... 2014/1851 E. sayılı dosyası ile yapılan takibin dayanağı 50.000.-TL tutarındaki senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti, senedin ve icra takibinin iptali ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ...'ın 50.000.-TL'lik senet karşılığı davacı şirket adına, yetkilisi ...'a elden borç para verdiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu takibin dayanağı senedin şirket yetkili temsilcisi ... tarafından imzalandığının davacı şirket vekilince beyan edildiği, senedin düzenlendiği 24/12/2013 tarihi itibari ile ...'ın münferiden davacı şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğundan atılan imzanın davacı şirketi bağlayacağı, kambiyo evrakının aksinin ancak yazılı deliller ile ispat olunabileceği, davacı tarafça senede karşı başkaca bir belge ve yazılı delil sunulmadığı, incelenen davacı defterlerinde senet ile ilgili herhangi bir kayıt bulunmadığı, davanın ihbar olunduğu ...'ın aynı celsede alınan beyanında davacı şirketin yetkilisi olduğu dönemde davacı şirketin piyasaya olan birtakım borçlarını kendisinin ödediğini, bunun karşılığında davalıdan 40.000.-TL borç para alarak 50.000.-TL tutarlı senedi düzenleyip davalıya verdiğini, bunların kayıtlara dayalı olarak yapılmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/479, Karar No: 2015/1608, Tarih: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/479 E.  ,  2015/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın beraat hükmünü temyiz etmediği belirlenerek mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın katılan şirkete ait bira yükünü tır ile taşıdığı sırada biradan içtiği ve alkolün etkisiyle maddi hasarlı trafik kazası yapmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

a-Sanığın, tır ile taşıdığı katılan şirkete ait biralardan bir miktarını içerek atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2015 taruhinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17199, Karar No: 2017/124, Tarih: 17.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17199 E.  ,  2017/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, ... .... Aile Mahkemesinin 2012/966 esas sayılı kararı ile oğlu ... için aylık 450.TL yardım nafakası, ... .... Aile Mahkemesinin 2012/914 esas sayılı kararı ile de oğlu ... ... ... için 350 TL iştirak nafakası ödenmesine karar verildiğini, ancak müvekkilinin yeniden evlendiğini ve bir çocuğunun olduğunu, müvekkilinin nafakalara ilişkin kararlar sonrasında emekli olduğunu ve aldığı maaşın düştüğünü ileri sürerek yardım nafakasının aylık 250 TL.'ye, iştirak nafakasının aylık 150.TL.'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... velisi cevabında, 2008 yılından beri çocukların yanında kaldığını, masraflarının tamamının kendisi tarafından karşılandığını, müşterek çocuk ...'ın halen lise öğrencisi olup dershaneye gittiğini, emekli maaşının çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini ve babasından yardım aldığını, ayrıca vergi borçlarının olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevabında; 2008 yılından beri babasının yanında kaldığını, davacı annesinin hiç yardım etmediğini, ... Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliğinde okuduğunu, babasınınemekli maaşı ile kardeşi ve kendisini okutmaya çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahkeme kararları ile davalılar için yardım ve iştirak nafakalarının ödenmesine karar verildiği, davacının daha sonra emekli olup gelir düzeyinin düştüğü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, paranın satın alma gücü, çocukların yaşları ve ihtiyaçları dikkate alınarak davanın kabulü ile ortak çocuk ... ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 350 TL'ye indirilmesine, ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 250 TL'ye indirilmesine, davacıdan alınıp davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, davalılar için ödenen iştirak ve yardım nafakalarının indirilmesine karar verilmiş ise de müşterek çocuk ... ... için hali hazırda ödenen iştirak nafakasının 350 TL olduğu, ... için ödenen yardım nafakasının 450 TL olduğu, hükümde bu haliyle ... ... için ödenen nafakada indirim yapılmadığı, bu hususun hataya dayandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalılar için ödenen iştirak ve yardım nafakalarının indirilmesine karar verilmiş ise de müşterek çocuk ... ... için hali hazırda ödenen iştirak nafakasının 350 TL olduğu, ... için ödenen yardım nafakasının 450 TL olduğu, hükümde bu haliyle ... ... için ödenen nafakada indirim yapılmadığı, bu hususun hataya dayandığı anlaşılmıştır.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün .... ve .... fıkrasında yer alan "Davanın kabulü ile, ortak çocuk ... ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 350 TL'ye indirilmesine, davacıdan alınıp davalıya ödenmesine, Ortak çocuk ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 250 TL'ye indirilmesine, davacıdan alınıp davalıya ödenmesine" ifadelerinin yerine " Davanın kabulü ile, ortak çocuk ... ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 250 TL'ye indirilmesine, davacıdan alınıp davalıya ödenmesine, Ortak çocuk ... ... için ödenen nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 350 TL'ye indirilmesine, davacıdan alınıp davalıya ödenmesine"ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK. nun 438. maddesinin .... bendi uyarınca, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-... maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1370, Karar No: 2014/20326, Tarih: 06.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1370 E.  ,  2014/20326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/234

İ.. A.. ve müşterekleri ile Ö.. B.. ve Karşıyaka Belediye Başkanlığı aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.05.2013 gün ve 125/234 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili, davalı Ö.. B.. ve davalı K.. B.. Başkanlığı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, tarafların paydaş olduğu ... ada 2 parsel sayılı taşınmazda Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/610 Esas ve 2011/928 sayılı kararıyla ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ve taşınmazın satış aşamasında olduğunu, ancak gerek ortaklığın giderilmesi davasında gerekse de satış dosyasında taşınmaz üzerinde bulunan binaların kime ait olduğunun belirlenmediğini açıklayarak 2 katlı binanın davacı İ.. A..'a, 2,5 katlı binanın ise davacılar A.. S.., N.. S.. ve M.. S..'ya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ö.. B.. davaya cevap vermemiştir. Diğer davalı K.. B.. vekili, davacıların ortaklığın giderilmesi davasında ve satış dosyasında bu yönde bir iddiada bulunmadığını, muhdesatın arza tabi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 26319 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2,5 katlı binanın davacılar A.. S.., N.. S.. ve M.. S..'nın murisi Mustafa Sarı tarafından, bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 2 katlı binanın ise davacı İ.. A.. tarafından yaptırıldığının tespitine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Ö.. B.. ve diğer davalı K.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Muhdesatın tespiti davaları kendine özgü davalardan olup dava sonucunda oluşacak ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Taşınmaz hakkında açılmış bir ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığı takdirde bu dava görülemez. Bunun dışındaki durumlarda, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'ndaki istisnalar hariç davacının muhdesatın tespiti davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı kuşkusuzdur.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz hakkında Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2011 tarih, 2011/610 Esas ve 2011/928 sayılı kararıyla ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 22.12.2011 tarih, 2011/10683 Esas ve 2011/15310 sayılı kararıyla onandığı, karar düzeltme talebinin 10.04.2012 tarihinde reddedildiği ve hükmün kesinleştiği, temyize konu muhdesatın tespiti davasının, ortaklığın giderilmesi davasının kesinleşmesinden sonra, 13.03.2012 tarihinde açıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Açıklanan ilke ve olgu gözetildiğinde; ortaklığın giderilmesi davasının onanarak kesinleşmesinden sonra davacıların muhdesatın tespiti davası açmalarında hukuki yararlarının bulunmadığı açıktır. Mahkemece, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü isabetsiz olmuştur.

Açıklanan nedenlerle davalı Ö... B.. ve diğer davalı K.. B.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/III-2. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 1.144,00 TL peşin harcın istek halinde davacılara ve davalı Karşıyaka Belediye Başkanlığına iadesine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde davalı Ö.. B..'e iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15431, Karar No: 2013/17665, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15431 E.  ,  2013/17665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 8,5'u geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19716, Karar No: 2014/15865, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19716 E.  ,  2014/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı ...A.Ş vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.