muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7793, Karar No: 2013/12188, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7793 E.  ,  2013/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12439, Karar No: 2023/19848, Tarih: 14.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12439 E.  ,  2023/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/705 E. 2016/131 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan şikayetçilerin kimlik kontrolü yapmak istediğinde sanığın şikayetçilere hitaben "Siz kimsiniz lan bana kimlik soruyorsunuz, hepinizin a..a koyayım lan, hepiniz kancıksınız, ne kancıklık yapıyorsunuz lan, şerefsizsiniz, k..pe çocuğusunuz." şeklinde hakaret ettiği, sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı ve tanık anlatımıyla Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve aleni bir yer olan otoparkta işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9841, Karar No: 2010/11141, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9841 E.  ,  2010/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat Neslihan Günlü VS. aralarındaki tespit davası hakkında Ankara 6. İş Mahkemesinden verilen 2.6.2010 gün ve 1100-255 sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalılardan Başkent Üniversite Rektörlüğü vekilinin temyiz dilekçesi 03.06.2010 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalının yüksek öğretim kurumu olduğundan harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

2547 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin Devlet Bütçesine dâhil olan katma bütçeli Devlet Üniversitelerini kapsamasına davalı vakıf üniversitesinin genel-katma bütçeye dâhil olmadığının açıkça belli olmasına göre, davalı Üniversiteden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/12–1101 Esas, 2002/1113 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Öte yandan 21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan Başkent Üniversite Rektörlüğü'ne eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/6259, Karar No: 2012/11151, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6259 E.  ,  2012/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2007 gün ve 2007/96 Esas, 2007/580 Karar sayılı hükmün ve sanığın vâki temyiz isteminin reddine ilişkin 04.03.2008 tarih ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği için çıkartılan davetiyenin, öncelikle bilinen son adresine (sanığın mahkemeye bildirdiği veya daha önce kendisine geçerli bir tebligat yapılmış olan ya da Tebligat Kanununun 35/son maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlara sanık tarafından bildirilmiş bulunan adrese) gönderilmesi gerektiği gözetilmeden; sanığın yokluğunda verilen 10.12.2007 tarihli hükmün sanığın 05.03.2007 tarihli duruşmada bildirdiği adres yerine kız kardeşinin adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği 03.03.2008 havale tarihli dilekçenin kanuni sürede yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 04.03.2008 tarihli Ek Karar kaldırılarak, temyiz isteminin 10.12.2007 tarihli hükme yönelik olduğunun kabulüyle gereği düşünüldü:

Sanığın mağdurenin kalçasına dokunmak isteyip, mağdurenin geri çekilmesi sonucunda eliyle dizine dokunması eyleminin bedensel temas içermesi karşısında eylemin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3402, Karar No: 2024/1539, Tarih: 16.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3402 E.  ,  2024/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/295 E., 2023/723 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/461 E., 2021/764 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu toplam miktar 196.863,91 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayet olunan vekili temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde şikayet olunan ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5755, Karar No: 2024/9186, Tarih: 18.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5755 E.  ,  2024/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/494 Esas, 2023/1778 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk derece mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 17.12.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalanan ve davalının kiralayarak kullandığı kule vincin, 19.08.2011 tarihinde devrilerek hasara uğradığını, hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini, kira sözleşmesinde operatör temini, zemin güvenliği, çalışma emniyeti, vinç ve ekipmanının bakımı, tamiri, montajı, demontajı, güvenliği, inşaat emniyeti, koruma önlemleri alma yükümlülüklerinin davalının sorumluluğu altında olduğunun düzenlendiğini, davalının bu yükümlülüklerine aykırı davranışının hasara yol açtığını ve hasardan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 110.600 euro'nun faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ödediği bedeli müvekkiline rücu hakkının bulunmadığını, söz konusu vincin ekonomik ömrünü tamamladığı halde sigortalı şirketin vincin çalışır vaziyette olduğuna dair yanıltıcı beyanları üzerine kira sözleşmesinin düzenlendiğini, hasara yol açan kazanın meydana gelmesindeki kusurun sigortalı firmada olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ödediği bedeli müvekkiline rücu hakkının bulunmadığını, söz konusu vincin ekonomik ömrünü tamamladığı halde sigortalı şirketin vincin çalışır vaziyette olduğuna dair yanıltıcı beyanları üzerine kira sözleşmesinin düzenlendiğini, hasara yol açan kazanın meydana gelmesindeki kusurun sigortalı firmada olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı ve dava dışı sigortalı arasında düzenlenen makine kırılması sigorta poliçesinin kloz 591 bakım sözleşmesi özel şartı başlıklı maddede, poliçe teminatının geçerliliği açısından sigortalının sigortalı cihazların yetkili servisi ile poliçe vadesi içinde geçerli ve aşağıdaki hususların kapsayan bakım sözleşmesi yapması gerektiğinin belirtildiği, bunların periyodik olarak en az 3 ayda bir koruyucu bakım, aşınan ve yıpranan parçaların yenilenmesi, harici bir etkenden kaynaklanmayan normal çalışma sırasında vuku bulunan kusurların giderilmesi olarak sıralandığı, devamında yukarıdaki hususların yerine getirilmemesi sebebiyle meydana gelecek ziyan ve hasarlar için sigortacının tazminat sorumluluğunun olmadığı hususunda tarafların mutabık kaldığını, hasar durumunda yukarıdaki hususların yerine getirilmiş olduğunun ve ispat külfetinin sigortalıya ait olduğu, zarara sebebiyet veren olayın meydana gelmesinden sonra davacı ... firması tarafından dava dışı sigortalıya ödeme yapılmış ise de, olayın meydana gelmesinde iş makinesinin bakım ve onarımındaki eksikliklerin tespit edildiği, dava konusu iş makinesinin periyodik bakım ve onarımlarının poliçede belirtildiği üzere yetkili serviste yaptırılmadığı, poliçede yer alan bakım sözleşmesi özel şartı uyarınca sigortalı makinenin bakımlarının yetkili servis tarafından yapılmasının gerektiği, bu hususun davacı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmakla davacının rücuen tazmin talebinde haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, makine kırılma sigorta poliçesine davalı rücuen tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, makine kırılma sigorta poliçesine davalı rücuen tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, makine kırılma sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacı ..., sigortalısının zararını gidermiş, sigortalısından temlikname ve ibraname almıştır. Mahkemece, tarafların kusur oranları belirlenerek davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce olayın gerçekleşme şekline ilişkin eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak devam olunan yargılamada alınan yeni bilirkişi raporunda olayın nasıl gerçekleştiği, tarafların kusurları ve sorumluluk miktarları hususunda değerlendirme yapılmış ve vincin ayaklarının bulunduğu zemin betonunun altının boş olması, beton kalınlığının az ve demir donatısının bina inşaatına göre yapılmış olması nedeni ile kule vincin yüklü hareketinden dolayı zemin çökmesinin sebep olduğu, taraflar arasındaki vinç kira sözleşmesinin 3.3.4 maddesine göre makinelerin üzerinde çalışacağı zeminin sağlamlığını etüt, elverişli olmayan zeminin tahkim, emniyetli zemini temin işlerini yerine getirme yükümlülüğünün ...e ait olduğu, şirketin bu yükümlülüğünü yerine getirmemekle kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu olduğu, kule vincin muayene ve bakımlarının zamanında ve standartlarda belirtilen yük ve mesafelerde yapılmaması nedeniyle, bu bakım ve kontrolleri yerine getirmeyen davacı Groupama Sigorta A.Ş. sigortalısı Gürbüz İş Makineleri Endüstri Ltd.Şti.'nin kazanın meydana gelmesinde %30 oranında kusurlu olduğu, belirlenen kusur oranı dikkate alındığında, davalıdan talep edilebilecek tazminat tutarının 62.300,00 euro olabileceği kanaatine varılmıştır.

Ancak mahkemece, poliçedeki Kloz 591'de düzenlenen poliçe teminatının geçerliliği açısından sigortalının sigortalı cihazların yetkili servisi ile poliçe vadesi içinde geçerli bir bakım sözleşmesi yapılması özel şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalının da sözleşmeyle üstlendiği zeminin sağlamlığını sağlama yükümlülüğünü ihlali noktasında değerlendirme yapılmamıştır. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi mütaalaları ve bozma sonrası alınan bilirkişi raporu da değerlendirildiğinde, her ne kadar dava dışı sigortalının Kloz 591'de yer alan bakım sözleşmesi yapma özel şartını yerine getirmediği tespit edilmiş ise de esasen gerçekleşen kazanın bakım eksikliğinden kaynaklanmadığı, vincin ayaklarının oturduğu zeminin emniyetli ve sağlam olmamasından kaynaklı olarak vincin yükü kaldırmasıyla ayaklarının zeminden ayrılması ve devrilmesiyle meydana geldiği ve sigorta poliçesi kapsamında rizikonun doğduğu anlaşılmakla; bilirkişiler tarafından tespit edilen kusur oranları da gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16348, Karar No: 2017/387, Tarih: 17.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16348 E.  ,  2017/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müştekiler : 1-..., 2-...

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine Baro tarafından atanan vekili aracılığıyla kararı temyiz eden ve katılma konusunda herhangi bir karar verilmeyen mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisine Baro tarafından atanan vekili aracılığıyla kararı temyiz eden ve katılma konusunda herhangi bir karar verilmeyen mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ... ve ...'ın olay tarihinde 9 yaşında olan oğulları ...'ın ağzının sağ tarafında bulunan ve ağrıyan dişlerine bakılması için sanığın diş doktoru olarak görev yaptığı Gemlik Muammer Ağım Devlet Hastanesine gittikleri, sanığın muayene sonucunda mağdurun sağ taraftaki süt dişlerini çekmeye karar verdiği ve o bölüme anestezi uyguladığı, yaklaşık 5 dakika kadar sonra küçüğün sağ tarafındaki dişleri yerine uyuşturucu iğne yapmadığı sol taraftaki 2 adet dişini sehven çektiği olayla ilgili olarak her ne kadar sanık alınan savunmasında, küçüğün sol tarafındaki dişlerinin de çürük ve sallanmakta olduğu, bu nedenle onları çekmekte bir sakınca görmediğini beyan etmiş ve 3. Adli Tıp İhtisaas Kurulu 05.05.2014 tarihli raporunda "...'ın 29.06.2010 tarihinde Diş Hekimi ... tarafından üst çene süt sağ molar dişe lokal anestezi uygulanıp, iltihabi durumun devam etmesi üzerine çekimden vazgeçildiği, sallanması nedeniyle çekim endikasyonu bulunan üst çene süt sol molar dişin anestezi uygulanmadan çekildiğinin anlaşıldığı, üst çene sağ taraftaki molar dişe hiçbir işlem yapılmadığı halde, gereksiz yere lokal anestezi uygulanmasının bir eksiklik olduğu ancak bu eksikliğin maluliyetini gerektirecek düzeyde hasar oluşturmadığı, çekilen dişte de çekim endikasyonu bulunduğu cihetle; gereksiz lokal anestezi uygulaması haricinde Dt. ...'a atf-ı kabil kusur bulunmadığı” şeklinde rapor tanzim edilmiş ise de, diş hekimi olan sanığın küçük ...'ın sol taraftaki dişlerinin çekimi için velisine herhangi bir bilgi vermediği, anne - babanın rızasını almadığı, ayrıca bu çekim sırasında küçüğün acı duymasını engellemek veya azaltmak üzere herhangi bir uyuşturucu iğne de yapmadığı, ayrıca dosyada olay tarihine ilişkin mağdura ait film ve grafinin bulunmadığı dolayısıyla mağdurun sehven de olsa çürük dişlerinin çekildiğine ilişkin bir bulgunun mevcut olmadığı, tüm dosya kapsamından sanığın mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak müşteki ...'ın acı duymasına neden olduğu, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan cezalandırılması yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 19/06/2013 ve 05/05/2014 tarihli raporlarına itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığa yüklenen suçun uzlaşma kapsamında olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca taraflara uzlaşma teklifi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığa yüklenen suçun uzlaşma kapsamında olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca taraflara uzlaşma teklifi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.