muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30679, Karar No: 2017/3805, Tarih: 13.03.2017

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9552, Karar No: 2011/14434, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9552 E.  ,  2011/14434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/84, Karar No: 2019/465, Tarih: 14.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/84 E.  ,  2019/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.05.2015 günlü ve 2014/6503 Esas, 2015/3270 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ... 1. ... Müdürlüğünün 2012/1317 ve 2013/1383 takip sayılı ... dosyalarından alacaklı olduğunu, davalının alacaklı olarak göründüğü ... 1. ... Müdürlüğünün 2012/1405 takip sayılı ... dosyasından borçluya ait gayrimenkullerin ... kanalıyla satıldığını, yapılan sıra cetveli neticesinde ... 1. ... Müdürlüğünün 2012/1405 takip sayılı ... dosyasında alacaklı olan davalının satış bedelinin ödenmesi konusunda 1. sırada olduğunu belirtir sıra cetveli tanzim edildiğini ve tarafına tebliğ edildiğini ... 1. ... Müdürlüğünün 2012/1405 takip sayılı ... dosyasında alacaklı olan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek ... 1. ... Müdürlüğünün 2012/1405 takip sayılı ... dosyasında tanzim edilen 19.07.2013 tarihli sıra cetveline itirazın kabulü ile davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılarak satış bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu ... dosyalarına ödenmesine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 04.05.2015 tarihli ve 2014/6503 Esas 2015/3270 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 34,90 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7868, Karar No: 2014/16208, Tarih: 22.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7868 E.  ,  2014/16208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/12/2013 tarih ve 2012/177-2013/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili ile katılma yoluyla davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin ...bank T.A.Ş. ... Şubesinde bulunan 150.000-USD’yi EFT yoluyla davalı bankanın ... ... Şubesinde vadeli döviz hesabı açtırdığını, bu hesabın davalı bankanın ... Şubesinde devam ettiğini, faizleri işlenmek suretiyle hesap cüzdanlarının müvekkiline ibraz edilmiş olduğunu, müvekkilinin davalı bankadan mevduatını çekmek istediğini ancak davalı Banka tarafından ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davalıya noter aracılığıyla ihtarname gönderdiklerini ancak davalı bankanın ihtarnameye cevap vermediğini, davalı bankanın müvekkiline ödeme yapmadığının noterde düzenlenen tutanakla tespit edildiğini, müvekkiline mevduatının ödenmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun ileri sürerek 190.500-USD’nin 19/02/2003 tarihinden itibaren devlet bankalarının ... Doları hesaplarına uyguladığı bir yıllık vadeli döviz mevduat faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının davalı-karşı davacıdan tahsilini, karşı davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 173.125-USD’yi ... Şubesine getirmemiş olmasına rağmen, eski müdür Sezai Ayan tarafından kendisine hesap cüzdanı verilmesi, eski müdür ile davacı arasındaki izah edemedikleri bir alışverişin teminatı olabileceğini, açılan ve kapanan hesabın fiktif bir hesap olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; karşı davada ise, davacı ile ilgili işlemler incelendiğinde şube müdürü ile davacı arasındaki menfaat birlikteliğinin fiktif hesaplar açılmasıyla sınırlı kalmadığını, şube müdürünün başka müşterilerin hesaplarından müşteri imzaları ve talimatları olmaksızın düzenlenen belgelerle ...bank/... Şubesindeki davacı hesabına değişik tarihlerde farklı meblağları EFT havalesi yaptığının anlaşıldığını ileri sürerek toplam 124.946.250.000 TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı banka, dava dışı banka müdürü ile davacının birlikte hareket etmek suretiyle usulsüz işlemler gerçekleştiğini iddia etmiş ise de, müdür tarafından bu şekilde hesabın boşaltılmasının davacı yönünden bir fayda sağlamadığı gibi, bankacılık uygulamalarında müdürün müşteri pörtföyünü geliştirmek ve bankaya yüksek rakamlı mevduatlar kazandırmak için bir kısım müşterilere özel uygulamalar yapmasının, yüksek faiz taktir etmesinin normal karşılanması gerçeği ve bu durumun ticari teamüller içinde kalıp hukuka aykırı olmaması, davacının da müdürün hiçbir işlemine katılmadığı gibi, ayrıca işlemlere ilişkin talimatının da bulunmaması ve müdürün çektiği paraları davacı ve banka çalışanı müdürün ortak kullandığına dair delil de bulunmaması, davacının hakkında açılan ceza davasının da bu gerekçelerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/125 Esas sayılı dosyası ile ret edilip beraatine karar verilmekle ve bu kararın onanarak kesinleşmiş bulunmakla, bu yönü ile davalı bankanın savunmasına itibar edilmeyerek, öte yandan bankaların çalıştırdıkları personelin usulsüz işlemlerinden dolayı sorumlu olduklarının gerek kanun hükümleri gerekse yerleşmiş yargıtay uygulamalarının gereği olması karşısında, olayda davalı bankanın eski banka müdürü olan kişinin usulsüz işlemleri ile davacıyı toplam 188.829,42 USD zarara uğrattığı gerekçesiyle, asıl dava yönünden davanın kabulüne, kabul edilen 188.829,42 USD'nin 19.2.2003 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca USD faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bankanın açtığı karşı dava yönünden ise, davacının davalı bankanın Antakya Şubesi'ne 50.000 TL, ... Şubesi'ne 50.000TL ve 20.000 TL havale ettiği, davalı bankanın toplam 120.000 TL'lik parayı davacıya nasıl iade ettiğine dair dosyada bir delile rastlanmadığı, 7.5.2001 tarihinde gönderilen 50.000 TL'nin hangi şartlarda nemalandırıldığının dosyaya sunulan delillerden anlaşılmadığı, davalı bankanın 1 yıllık mevduat faiz oranına göre yapılan hesaplamada fiktif olduğu ileri sürülen 74.500 TL'nin havale edildiği 12.10.2001 tarihinde, 50.000 TL'nin 157 günlük, %80 faiz ile nemasının stopaj uygulanmadan brüt 17.205,47 TL'ne, nemalandırılmış miktarın brüt 67.205,47 TL 'ye ulaştığı, davacı adına fiktif olduğu iddia edilen ilk havalenin yapıldığı 12.10.2001 tarihinde hesapta havale tutarı kadar yani 74.500 TL tutarında mevduatın bulunmadığı, davalı bankanın kendi personelinin yaptığı usulsüz ve fiktif olduğunu ileri sürdüğü havale işleminden dolayı davacıdan bir talepte bulunma imkanı olmadığı gerekçesiyle de, mukabil davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili ile katılma yoluyla davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili ile katılma yoluyla davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davacı-karşı davalı vekiline 25.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı-karşı davalı vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden katılma yoluyla temyiz dilekçesi gönderildiği, temyiz harcının 07.04.2014 tarihinde yatırıldığı anlaşılmıştır. HUMK'nun 432/4'ncü maddesine göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay da bu konuda bir karar verebileceğinden davacı-karşı davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince ise; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kısa kararda para biriminin TL olarak gösterilmesinin maddi hata niteliğinde olması nedeniyle gerekçeli kararda USD para birimi üzerinden tahsiline şeklinde hüküm tesisinin kısa karar-gerekçeli karar çelişkisi olarak da nitelendirilemeyecek bulunmasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin süreden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulanan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 16.350,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, temyiz harcı davacı-karşı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/460, Karar No: 2020/1066, Tarih: 18.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/460 E.  ,  2020/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili Avukat .... ile davacı ...Ş. vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı 3. Kişi ile davalı ... arasında aktedilen sözleşme gereğince Haziran 2002-Eylül 2006 tarihleri arasında 7009 kod no.lu işle ilgili olmak üzere ödeme yapılmaması sebebiyle dava dışı 3. Kişi tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibi sonucu açılmış olan itirazın iptali davasının kısmen kabulle sonuçlanmış olduğunu, mahkeme kararına istinaden müvekkilince ödeme yapıldığını ileri sürerek, işletme hakkı devir sözleşme uyarınca toplam 132.960,69 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı itirazında bulunarak, taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde işletme devir hakkı sözleşmesinin imzalandığını ancak 28.05.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi uyarınca geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştiğini, geçmiş yıllara ilişkin olarak müvekkili ...'tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını dava konusu işlerin davacı sorumluluğunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın, taraflar arasında yapılan sözleşmeden kaynaklanması sebebiyle TBK'nın 146. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, taraflar arasında yapılan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 76. maddesine istinaden işletme devir hakkının devrinden önce doğan boçlar sebebiyle davacının ödemiş olduğu parayı davalıdan rücuen tahsil etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflar yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak, karşılıklı birbirlerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16437, Karar No: 2012/23791, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16437 E.  ,  2012/23791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10278, Karar No: 2013/24805, Tarih: 10.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/10278 E.  ,  2013/24805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanığın aşamalardaki çelişkili beyanı, özellikle hazırlıktaki sorguda hakim tarafıdan ısrarla yöneltilen soruya verdiği cevaplar göz önüne alındığında; suç tarihinde 250 TL'ye Erzincan ilinden suça konu cep telefonu satın aldığını ileri süren sanığın, aynı gün yeni aldığı bu cep telefonunu Erzurum'da paraya olan ihtiyacını gerekçe göstererek 150 TL'ye sattığını beyan etmesi, bu alışverişi yaparkende telefon alıcısına verilen kimlik fotokopisindeki adresin ikamet adresinden farklı gösterilmesi, verdiği telefon numarasıda arandığında sanıktan başkasının telefona çıktığının dosya kapsamında ifadesine başvurulan ...'ın beyanlarından anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan kurtulmak için kendi içinde tutarsız, hayatın olağan akışına aykırı beyanlara başvurduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesince 16.08.2007 günlü bir olayla ilgili verilen kararda, sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; yakın tarihte gerçekleşen somut olay ve bu olaya ilişkin sanığın tutarsız, çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı beyanları da dikkate alınarak; sanığın 5237 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.