muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/32359, Karar No: 2024/4423, Tarih: 27.03.2024

D. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.10.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde

zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Tüm Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan ve Sanıklar ..., ..., ... İle ......Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/85 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri ve sanık ... Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) ve (D) bendinde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/85 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1717, Karar No: 2014/8967, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1717 E.  ,  2014/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'ün katılan şirkette vardiya mühendisi olarak çalışırken, diğer sanık ...'in aracına, yüklemesi yapılması gereken balıklar haricinde toplam 46 kilogram irsaliye fazlası satışa hazır nitelikte balık yüklemesi yaptığı, söz konusu fazla yüklemenin güvenlik görevlisi tarafından yapılan araç çıkış kontrolünde anlaşıldığı, sanığın bu eylemi ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna teşebbüs, diğer sanık ...'in de bu eyleme iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları ve katılan şirketin şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar ile tüm dosya kapsamına göre, şirkette bulunan çürük ve kullanılmayan balıkların zaman zaman başkalarına verilme uygulamasının olduğu gözetilerek, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmamasına ilişkin mahkemenin kabulunde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/567, Karar No: 2022/1741, Tarih: 14.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/567 E.  ,  2022/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, müvekkilinin 09/05/2008-18/06/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde kalite kontrol elemanı olarak çalıştığını son ücretinin aylık net 1.700,00 TL olduğunu, yol ve yemek yardımı bulunduğunu ve sebepsiz olarak işten çıkarıldığını iddia ile, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 09/05/2008-30/05/2013 tarihleri arasında çalıştığını, yaş dışındaki emeklilik şartlarını taşıdığından 30/05/2013 tarihinde işten ayrıldığını, tazminatlarının ödendiğini, 01/06/2013 tarihinde yeniden işe başladığını, 18/06/2013 tarihinde ise istifa ederek işten tekrar ayrıldığını, 2. dönem çalışmasının bir yıldan az olduğunu herhangi bir işçilik alacağı hesaplanamayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizce özetle ve sonuç olarak; ücret miktarı yönünden 1.700,00 TL üzerinden yapılan hesap seçeneğine göre hüküm kurularak gerekçe-hüküm çelişkisinin giderilmesi, kıdem tazminatında mahsup yapılırken net/brüt ayrımına dikkat edilmesi ve işçi feshi söz konusu olduğundan ihbar tazminatının reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta; kısa kararda ihbar tazminatının kabulüne, gerekçeli karar hüküm fıkrasında ihbar tazminatının reddine karar verilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında açık biçimde çelişki oluşturulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

3-Bozma öncesi verilen kararda, hafta tatili ücretinin tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş ve bu husus bozma kapsamı dışında kalmıştır. Bozma sonrası verilen kısa kararda, hafta tatili ücretinde faiz yönünden, dava tarihi-ıslah tarihi ayrımı yapılmış olup, gerekçeli karar hüküm fıkrasında ise, hafta tatili ücretinin tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilerek, bir kez daha kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Açıklanan nedenle de hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12381, Karar No: 2006/13452, Tarih: 22.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12381 E.  ,  2006/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 18.04.2006 tarih, 7337/8297 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Anayasanın 4709 sayılı Yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz, bu oran, kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır (HGK'nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı).

Somut olayda, dayanak ilamın kesinleşme tarihi 13.12.2004 olduğuna göre, bu tarihten sonrasına kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanmalıdır. Bu oranlarda alacaklının takipte talep ettiği ve talebini sınırladığı 2004 yılı için %38, 2005 yılı için ise %32 oranlarından fazla olamaz. İlamın kesinleşme tarihinden öncesinde ise, bu durumda 2003 yılı için borçlu tarafından eksik ödendiği kabul edilen kısım yönünden taraflar arasıda ihtilaf bulunmayıp, 01.01.2004 ile 13.12.2004 tarihleri arasındaki döneme ise borçlunun sıfatı nazara alınarak, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanması gereken 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinde öngörülen %15 faiz oranından hesaplama yapılmalıdır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

O halde, mahkemec şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken farklı şekilde bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 18.04.2006 tarih ve 2006/7337-8297 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/160, Karar No: 2011/9926, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/160 E.  ,  2011/9926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı SS ... Pamuk ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’ne ait dağıtım trafosunun tamamının enerji nakil hattı ve bütün techizatları ile birlikte noterden 16.11.2007 tarihinde müvekkilince devir sözleşmesi ile bedel karşılığı alındığını müvekkili şirketin kağıt üzerindeki 7.5.2007 tarihinde kurulduğunu ancak bu tarihte faaliyete geçmediğini, taraflar arasında 20.11.2007 tarihli ... Enerjisi Satışına ilişkin Perakende Satış Sözleşmesi imzalandığını, davalının 7.5.2007 ila 26.11.2007 tarihleri arasındaki döneme ait fark tahakkukunu içeren faturaya toplam (907.431,81 TL’lik) müvekkilince itiraz edildiğini yeniden yapılan hesaplama neticesinde 1.8.2007 ila 26.11.2007 tarihleri arası için 497.549,70 TL’lik yeni bir fatura düzenlendiğini, ihtirazi kayıtla fatura bedelinin 4.4.2008 tarihinde ödendiğini eski fabrika çalışanlarının yeni kurulan müvekkili şirkete 1.8.2007 tarihinde devir olunduğunu arsa ve binaların ise tapu sicilinde 31.8.2007 tarihinde devir edildiğini devir tarihinden sonra Sanayi Sicil Belgesi almak için gerekli başvuruların yapıldığını, sanayici vasfının hiç bir şekilde Sanayi Sicil Belgesine bağlı olmadığını, müvekkili şirketin devir işlemi sırasında sanayi faaliyetini kesintisiz olarak devam ettirdiğini, revizyon faturası adı altında düzenlenen faturanın haksız olduğunu ileri sürerek 497.549,70 TL fatura bedelinin ihtirazi kayıt ile ödeme tarihi olan 4.4.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı firmanın işe başlama tarihi itibariyle faaliyet gösterdiği, abonelik adresinde kendi adına alınmış bir sanayi sicil belgesinin bulunmadığını, davacının 23.10.2007 tarihli sanayi sicil belgesini müvekkiline 19.11.2007 abonelik tarihinde ibraz ettiğini, bu nedenle okuma tarihi olan 26.11.2007 ile işe başlama tarihi olan 7.5.2007 aralığına fark tahakkuku çıkarıldığını itiraz üzerine komisyonun SSK belgelerini dikkate alarak fiilen işe başlama tarihi olan 1.8.2007 ile okuma tarihi olan 26.11.2007 tarihleri arası için 497.549,70 TL’lik fatura düzenlendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, devir sözleşmesine göre devralan davacının, sanayi faaliyette bulunmayı amaçladığı ve bu faaliyeti devam ettirdiği, davacının devraldığı işletmenin sanayi sicil belgesinin iptalinden sonra derhal kendi adına sanayi sicil belgesi aldığı, bu nedenle Borçlar Kanunun 179. maddesi uyarınca sanayi aboneliğinin herhangi bir şekilde kesintiye uğramadığı, sanayi aboneliği tescil işleminin kurucu değil açıklayıcı işlem olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne 497.549,70 TL’nin ödeme tarihinden (4.4.2008) itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6948 sayılı Sanayi Sicil Kanunun 2. maddesinde sanayi işletmelerinin sanayi siciline kaydettirilmesi ve karşılığında alınacak sanayi sicil belgesinin gerektiğinde yetkili memurlara ibraz olunmasının zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. 12 Ocak 2008 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan ... sayılı sanayi sicil tebliğinin 5. maddesinde sanayi işletmesinin faaliyetin sonlandırması halinde yapılması gereken işlemler düzenlenmiştir. Somut olayda uygulanması gereken 20 dağıtım şirketi için tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esasların abone grupları ve tanımı bölümündeki sanayi grubunun tarifine ilişkin hükümde, 6948 sayılı Sanayi Sicil Kanununda tanımı yapılan ve ilgili resmi kuruluşça onaylı sanayi sicil belgesini ibraz eden sanayi işletmelerinin bu abone grubu kapsamında olduğu belirtilmiş ve sanayi sicil belgelerinin vize bitim tarihinin içinden bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi sonuna kadar yenilenerek ibraz edilmemesi halinde tüketimlerin ticarethane abone grubu tarifesinden faturalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemeler karşısında davacının sanayi tarifesinden yararlanabilmek için kendisi adına sanayi sicil belgesi düzenlettirip süresinde davalı gruba ibrazı gerektiği hususuna ilişkin olarak davalı itirazlarının değerlendirilmesi yönünden konusunda uzman kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bilirkişi kurulunun kök raporundaki görüşleri tekrar ettiğini belirten ek raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17616, Karar No: 2013/15377, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17616 E.  ,  2013/15377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlünün yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 15 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “15 gün”, “300,00 YTL” ve “250,00 YTL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1424, Karar No: 2016/5231, Tarih: 23.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1424 E.  ,  2016/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların mağdur...........’nin akıl hastalığından faydalanarak 1200 ada, 28 parselde kayıtlı 249 metrekarelik arsa vasfında taşınmazını 19.09.2005 tarihinde tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen resmi satış senediyle 47.000 TL bedelle sanık .........’nin devraldığı, ayrıca mağdur .....’nin ...... Noterliğinin 20.09.2005 tarih ...... yevmiye nolu vekaletnamesiyle sanık .......’ye tapuda taşınmaz satışını yapmaya ve tapu devir işlemini gerçekleştirmeye dair verdiği yetkiye istinaden 2042 ada, 10 ve 12 parsellerde bulunan zemin kat 12 nolu dükkanın 7.000 TL bedelle, 3. kat 8 nolu meskenin 12.000 TL bedelle 03.10.2005 tarihli resmi senet ile ....’nin oğlu olan sanık ....’e satış yaptığı, sonrasında katılanın hastalığı nedeniyle hukuki ehliyetinin bulunmadığının anlaşıldığı, sanıkların katılanın hastalığından faydalanarak menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda, mağdurun hastalığının hukuki işlem yapan taraflar ve üçüncü kişilerce bilinmesinin mümkün olmadığı, işlem tarihindeki muhammen bedellerin satış bedellerine yakın olduğu nazara alınarak sanıkların mağdurun hastalığını ve hukuki işlem ehliyeti olmadığını bilerek suç kastı ile hareket ettiklerine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlarına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2458, Karar No: 2025/5834, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2458 E.  ,  2025/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1758 Esas, 2024/1913 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ayancık Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.08.2024 Tarihli ve 2023/989 Esas, 2024/570 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2024 Tarihli ve 2024/1758 Esas, 2024/1913 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının davanın açıldığı tarihteki ve halen yerleşim yerinin Ayancık/Sinop ve yetkili mahkemenin Ayancık Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Ayancık/Sinop olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ayancık Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Ayancık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.