muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/28187, Karar No: 2011/148, Tarih: 24.01.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/28187 E.  ,  2011/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevliye etkin direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında psikolojisinin bozuk olduğunu bildirmesi ve dosya içinde mevcut olan Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 12.12.2006 tarihli raporda "anti-sosyal kişilik bozukluğu, alkol kötüye kullanım" teşhisiyle yatarak tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında, sanığın TCY.nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" sağlık kurulu raporu ile saptandıktan sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16337, Karar No: 2007/10031, Tarih: 21.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16337 E.  ,  2007/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2006

Davacı, 1997 yılı Kasım ve Aralık aylarına ilişki prim alacakları nedeniyle Kurum tarafından düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline    tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetki nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, Kurum müfettişince tesbit edilen eksik işçilik bildirimi nedeniyle davalı Kurumca tahakkuk ettirilen ek  prim ve gecikme cezası nedeni ile gönderilen ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, davalı Kurumun merkezinin Ankara'da bulunduğu ve Ankara İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetki itirazı ancak ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı yetki itirazını davanın başında esasa cevap süresi içinde yapabilir. Davalı, davanın başında süresi içinde yetki itirazında bulunmamışsa artık mahkemenin yetkisine itiraz edemez ve bu husus mahkemece de  re'sen  nazara alınamaz.

Davalı yanca yetkizilik itirazında bulunulmadığı halde mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bundan başka kabule göre de davanın yasal dayanağı 506 SY’nın 80/7. maddesinde Kurum alacaklarının tahsilinde  alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olacağı emredici hükmü mevcuttur.Dava konusu yapılan  iş  ve davaya konu işlem Tokat Sigorta İl Müdürlüğü tarafından yapılmıştır.Alacaklı Tokat Sigorta İl Müdürlüğüdür.Bu durumda Tokat Sigorta İl Müdürlüğünün  bulunduğu yer Tokat İş Mahkemesi yetkilidir.

Yapılacak iş; işin esasına girilerek deliller toplanıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12475, Karar No: 2013/5463, Tarih: 14.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12475 E.  ,  2013/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 29.07.2010 günlü duruşmadaki son sözünde suça konu yerin yeniden ölçülmesini talep ettiği, mahkemece bu talep hakkında herhangi bir karar verilmemesi üzerine kendi imkanlarıyla yaptırmış olduğu aplikasyon krokisinde sözkonusu direğin kendi sınırlarında kaldığını savunması ve buna dair 09.08.2010 tarihli özel bilirkişi raporu krokisi karşısında, sanık ve katılanın hazır bulunduğu keşifte elektronik aletle yeniden ölçüm yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1132, Karar No: 2009/3015, Tarih: 11.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1132 E.  ,  2009/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları V.Ö..'in mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı biçimde 859 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalıların murisi olan oğlu Şükrü'ye temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, mirasbırakanın sağlığında mirasçıları arasında malvarlığını paylaştırmak amacıyla tüm mirasçılarına taşınmaz temlik ettiğini,ayrıca birer daire bedeli karşılığı para verdiğini, mirastan mal kaçırmak amacının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 7.11.2008 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat R. B.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda" davanın kabulüne " şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda" ... 859 parsel sayılı taşınmazda davalı adına kayıtlı 1/2 payın iptali ile bir kısım davacılar G., N.ve Z. 'in veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline" denmek suretiyle davanın kısmen kabulü anlamına gelecek şekilde karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550,00 -TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına 11.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/10145, Karar No: 2014/26226, Tarih: 22.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10145 E.  ,  2014/26226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/196159

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2011/358 (E) ve 2013/27 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar S.. D.. ve B.. O.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar S.. D.. ve B.. O.. hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 31/3 ve devamı maddeleri gereği yapılan uygulamada hesap hatası sonucu suça sürüklenen çocuklara fazla ceza tayin edilmesi

2-TCK'nun 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar S.. D.. ve B.. O.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar S.. D.. ve B.. O.. hakkındaki hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 31/3. ve 62. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Suça sürüklenen çocuklar S.. D.. ve B.. O.. hakkındaki cezalardan TCK’nın 31/3. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, TCK’nun 62.maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak netice ceza olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına’’tümcesinin ayrı ayrı eklenmesi ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar E.. A.. ve R.. O.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı konusunda uzman hekimden rapor aldırılmadan başka bir olay nedeniyle geçmiş tarihli alınan raporlarla yetinilerek 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı konusunda uzman hekimden rapor aldırılmadan başka bir olay nedeniyle geçmiş tarihli alınan raporlarla yetinilerek 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar E.. A.. ve R.. O.. müdafiileriinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29927, Karar No: 2014/2539, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29927 E.  ,  2014/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/99952

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/417 (E) ve 2012/81 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5040, Karar No: 2024/5533, Tarih: 13.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5040 E.  ,  2024/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

SAYISI : 2023/7301 (E), 2023/7840 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Açık Ceza İnfaz Kurumuna İade

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak ve tutuklu veya hükümlünün kaçması suçlarından Aydın İnfaz Hakimliğinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/6256 Esas, 2022/6316 Karar sayılı içtima kararı ile 6 yıl 39 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, Covid-19 kapsamında izinli olduğu esnada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince 31.07.2023 tarihinden itibaren cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Nazilli İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3108 Esas, 2023/3067 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Aydın İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/7301 Esas, 2023/7840 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-09-8071-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56954 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56954 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56954 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında,

Hükümlü hakkında Nazilli İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3108 Esas, 2023/3067 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında,

Hükümlü hakkında Nazilli İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3108 Esas, 2023/3067 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;