muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5085, Karar No: 2022/6461, Tarih: 13.09.2022

Aynı Kanun'un 4. maddesi ise; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” hükmünü içerir.

Somut olayda, davanın tarafları ... ile ... olup, davacı idarece; 3. kişilerden elde edilen kira gelirlerinden kaynaklı alacağın tahsili istenmiştir. Bu durumda davacı ve davalı idarelerin 3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu, bu Kanun'un 4. maddesi gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak, uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2) Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9753, Karar No: 2018/2770, Tarih: 12.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9753 E.  ,  2018/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı tarafından dava dışı borçlu aleyhine başlatılan icra takibi neticesinde borçlu adına kayıtlı taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, bu taşınmazların davalı takip dosyası üzerinden satılarak paraya çevrildiklerini, ancak satış bedelinin tüm alacaklıların alacağını karşılamaması üzerine sıra cetveli tanzim edilerek bedelin tamamının davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalı ile borçlu arasındaki alacak- verecek ilişkisinin muvazaalı olarak oluşturulduğunu aslında böyle bir alacağın bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile cetvelde davalıya ayrılan payın davacı takip dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile dava dışı borçlu arasında cari hesap ilişkisi bulunduğunu ve davacı alacağı henüz doğmadan davalının borçlu aleyhine takip işlemi başlattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı alacaklının 500.000,00 TL miktarındaki bir borcu sadece senet karşılığında veremeyeceği, teminat da alması gerektiği, buna ilişkin belge ibraz edemediği, kredi ilişkisi doğduğunda davacının alacağının da doğduğu, davalının alacağının nereden kaynaklandığını açıklayamadığı, davalı ile dava dışı borçlunun bir dönem komşu ve aile dostu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın icra dosyası kapsamındaki alacağını aşmaması kaydıyla davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2818, Karar No: 2019/8224, Tarih: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2818 E.  ,  2019/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2004 ile 31.12.2013 tarihleri arasında ...Temizlik İnş. Turz. Gıda Tarım Pet.San ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde ... Ticaret Borsasında güvenlik elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 18.01.2006-31.12.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiş, Mahkemece sözkonusu hizmet süresine göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak varılan sonuç eksik araştırmaya dayalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı davalı işyerinde 01.01.2004 – 31.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında, 28.04.2004-15.01.2006 dönemine ilişkin kayıt bulunmaktadır.

Dairemizin 20.09.2018 tarihli geri çevirme kararı ile, 28.04.2004-15.01.2006 tarihleri arasındaki dönemde gözüken işyerlerine dair ayrıntılı sicil kayıtlarının Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilerek dosyaya eklenmesi istenilmiş olup, söz konusu kayıtların dosya arasına alındığı görülmüştür. Ancak anılan dönemde kaydı bulunan ... İnş. Tem. Hiz. Turz. Ltd. Şti. ile davalı ... arasında ne tür bir bağlantı olduğu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu durumda davacının sigorta hizmet cetvelinde kayıtlı, 28.04.2004-15.01.2006 tarihleri arasındaki dönemde işveren olarak gözüken işyeri ile davalı ... arasında hizmet alım ilişkisi olup olmadığı araştırılarak, davacının hizmet süresi kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

3-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.Dosya içeriğine ve gönderilen SGK Hizmet döküm cetveline göre davacının, 18.01.2006-31.01.2011 tarihleri arası dönemde davalı asıl işveren ... işyerinde davalı devreden alt işveren ... Temizlik İnş. Turz. Gıda Tar. Pet. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde, 01.02.2011-31.12.2013 tarihleri arası dönemde ise dava dışı alt işveren ... Gıda Oto. Tem. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır.Davacı taraf, dava dilekçesinde her ne kadar davalı olarak ...Temizlik İnş. Tur. Gıda Pet. San. Tic. Ltd. Şti. gösterilmiş ise de davacının bu şirkette çalışması devam ederken şirketin isim değişikliğine gittiğini ve şirketin isminin ... Gıda Oto Tem. İnş. Tur. San. Ltd. Şti. olduğunu ve davacının bu isim altındaki şirkette de çalışmaya devam ettiğini beyan etmiştir. Mahkemece davalı ... Temizlik İnş. Turz. Gıda Tar. Pet. San. Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı ... Gıda Oto Tem.İnş.Tur.San. Ltd. Şti. arasında isim değişikliği veya iş yeri devri hususları araştırılarak ve dosyadaki tüm delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.Kabule göre de, dava konusu kıdem tazminatı alacağı yönünden davacının tüm çalışma dönemine göre hesaplanan kıdem tazminatının tamamından davalı ... Borsasının asıl işveren sıfatıyla sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmasa da diğer davalı alt işveren ...Temizlik İnş. Turz. Gıda Tar. Pet. San. Tic. Ltd. Şti.'nin devreden işveren olarak kendi çalışma dönemi ve davacının bu dönemdeki son ücreti üzerinden belirlenen miktar bakımından asıl işveren ... ile müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına hükmedilmesi gerekirken tüm çalışma dönemine göre hesaplanan kıdem tazminatının tamamından davalı ... ile müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

4-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.Davacı dava dilekçesinde 1.000,00 TL olarak talep ettiği ihbar tazminatı alacağı istemini 27.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile, 1.632,73 TL olarak ıslah etmesine rağmen mahkemece talep aşılarak 2.169,57 TL ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12843, Karar No: 2013/5025, Tarih: 27.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12843 E.  ,  2013/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 03.11.2011 günü yüzüne karşı verilen hükmü, yasal süresinden sonra 14.11.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38149, Karar No: 2023/1890, Tarih: 05.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38149 E.  ,  2023/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2018/259 Esas, 2018/406 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 ncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2019/608 Esas, 2019/1287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli ve 2021/16663 Esas, 2022/2422 sayılı Kararı ile özetle;

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli ve 2021/16663 Esas, 2022/2422 sayılı Kararı ile özetle;

''Sanığın, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan müdafii yardımından faydalandırılmadan yargılanıp silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verildiği görüldüğünden, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK’nın 156. maddesi gereğince re’sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen silahlı terör örgütü üyeliği suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan yargılama yapılıp hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde CMK 150/3, 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca ... 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine'' karar verilmiştir.

4. ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu, 06.09.2022 tarihli ve 2022/221 Esas, 2022/270 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 ncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5.Dava dosyası,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.10.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının(aleyhe) temyiz istemleri özetle;

1. Söz konusu gerekçenin TCK'nın 135-140, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu madde 6, Anayasanın 20 ve 35 ve AİHS 8 ve 1 nolu protokolün 1. maddesine açıkça aykırı olduğuna,

2.Talimattan bilgi sahibi olduğunun kanıtlanamadığına ve talimat dönemi para çekimi yaptığına,

3. Mülkiyet hakkının ihlal edildiğine,

4. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

5. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

6. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

2.Talimattan bilgi sahibi olduğunun kanıtlanamadığına ve talimat dönemi para çekimi yaptığına,

3. Mülkiyet hakkının ihlal edildiğine,

4. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

5. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

6. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

8. Dosyada mevcut ve toplanan deliller uyarınca sanığın silahlı terör örgütü üyesi olduğu, hakkında indirim yapılmasını gerektirecek hukuki bir durumun bulunmadığı ve hakkında TCK 220/7 maddesinin uygulanmasına gerek bulunmadığına(aleyhe),

9. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Açılan dava, sanık savunması, Bank ... bilirkişi raporu, HTS kayıtları, Yargıtayın emsal kararları ve dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelerin bir bütün olarak değerlendirilmesinde; sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılması talebi ile iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesinin mütalaa edildiği, sanığın Bankasya hesap hareketleri üzerinden hazırlanan 10.12.2018 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde; sanığın banka nezdinde daha önce hesabı bulunmazken, örgütün ilk çağrı tarihine uygun biçimde 14.01.2014 tarihinde katılım hesabı açtığı, yatırdığı 200 TL parayı sekiz ... sonra vadesinden önce çekerek hesabı kapattığı, daha sonra yine örgütün ikinci çağrı dönemine uygun biçimde 04.09.2014 tarihinde hesabına 3000 TL para yatırdığı ve bu parayı da kısa süre sonra 16.10.2014 tarihinde çekerek hesabında para bırakmadığı, anılan bu para yatırma ve para çekme hareketlerinden başka hiçbir hesap hareketliliğinin de bulunmadığı görülmüş ve rutin bankacılık işlemi olmadığı değerlendirilmiş, yapılan yargılama neticesinde; sanığın kullandığı gsm numarasına ilişkin HTS kayıtlarının incelenmesinde; KHK kapsamında kapatılmasına karar verilen Çakırağa Özel Eğitim Kurumları, Tulü Özel Eğitim Kurumları, Işık Yayıncılık, Kimse Yokmu Derneği, Gonca Dergisi, Bankasya Katılım Bankası, Körfez Dershanesi gibi kurumlar ile ve örgüt üyesi şüpheliler ile yoğun ve kesintisiz irtibat halinde olduğunun tespit edildiği,

bu noktada ortaya konan hususlar mahkemece örgütsel hiyerarşide yer aldığı yönünden değerlendirme konusu yapılmamışsa da; örgüt liderinin, talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank ...’daki hesabına para yatıran sanığın eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı, sanığın Bank ... kayıtlarından bilirkişinin sunmuş olduğu rapordan bu şekilde örgütsel tavır sergilediği, tüm bu veriler ışığında sanığın Bank ... hesap hareketlerinin örgüt lehine Bank Asyanın kurtarılması çağrısına karşılık verme şeklinde olduğu anlaşılmış, sonuç olarak; sanığın eylemlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte terör örgütü elebaşısının çağrısı üzerine örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme şeklinde bankacılık işlemleri olduğunun mahkememizce anlaşılması karşısında, yapılan yargılama, açıklanan gerekçe, toplanan deliller ve belirtilen fiiller nazarında sanığın alt sınırdan olmak suretiyle 5237 sayılı TCK 220/7 delaletiyle 314/2 hükmüne istinaden alt sınırdan temel ceza belirlenmiş, 5237 sayılı TCK 220/7-son gereğince sanığın hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte yardım etmesi ve yardımın niteliği ve kapsamı dikkate alınarak takdiren indirime gidilmiş, 3713 sayılı TMK 3 delaletiyle TMK 5/1. maddeleri kapsamında cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, TCK’ nun 62. maddesi uyarınca sanığın yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları ile verilecek cezanın sanık üzerindeki gelecekteki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim uygulanmasına karar verilerek üzerine atılı FETÖ/PDY terör örgütüne yardım etme suçunun sübuta erdiği kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğnamedeki onama talepli görüşe (2) bendinde gösterilen nedenle isabet bulunmamıştır.

2. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.