muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11294, Karar No: 2013/1214, Tarih: 29.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11294 E.  ,  2013/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirket işçisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin feshedildiğini, işçilik haklarının tahsili için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/1064 esas sayılı dava dosyası ile dava açtığını, açılan davada işçilik haklarının hesaplandığını, toplam 10.687,41 TL alacaklarının İflas İdaresince kabul edildiğini masaya kayıt edildiğini bu nedenle 10.687,41 TL alacağının kayıt kabul davası olarak kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davasının alacağın tahsili davası olduğunu sıra cetveline itiraz davası olmadığını beyan ettiği, davalı şirketin iflas ettiği, davacının dava konusu alacağının iflas müdürlüğünce kabul edilerek sıra cetveline 4. sırasına kaydını yaptırmış olduğu, sırası geldiğinde ödemesi yapılacağından davacının alacağın tahsili davası açmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda asliye hukuk mahkemesi tarafından, verilecek bir ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla " bakmaya devam olunur.

Davanın, 4857 sayılı Kanun'un kapsamı dışında kalması halinde, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanun'una göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanun'una göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Dosya içeriğine göre davacı işçilik alacaklarının tahsili için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/1064 esas sayılı dava dosyasında dava açmış alınan bilirkişi raporunda hüküm altına alınmayan bakiye 10.687,41 TL tutarındaki alacağının iflas idare memurlarınca iflas masasının işçi alacağı olduğu halde İİK. 206. maddesindeki 1. sıra şartlarını taşımadığından sıra cetvelinin 4. sırasına alınmasına karar verilmesi üzerine 29.07.2011 tarihinde açtığı dava ile 10.687,41 TL alacağının kayıt kabul davası olarak kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İstanbul 1. İflas Müdürlüğünün 17.05.2011 tarihli yazısından davalı şirketin İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/399 esas sayılı dosyası üzerinden 13.04.2007 tarihinde iflasına karar verildiği, iflas kararının 08.05.2008 tarihinde kesinleştiği, 2. alacaklılar toplantısının 10.02.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı her ne kadar davasının sıra cetveline itiraz davası olmadığını beyan etmişse de dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının kayıt kabul davası olarak nitelenmiş olmasına ve dava konusu alacakların iflas idaresince tamamının kabul edilerek imtiyazlı olmayan alacak olarak sıra cetvelinin 4. sırasına kaydını yapılmış olmasına göre davanın sıra cetveline itiraz davası olduğunun kabulü gerekir. Dava tarihinden önce davalı şirket hakkında verilen iflas kararı kesinleşmiştir. 2004 sayılı İİK’nun 235. maddesi gereğince davaya bakma görevi Ticaret Mahkemesinin görevi içine girmektedir. Buna göre görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14400, Karar No: 2011/1077, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14400 E.  ,  2011/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.08.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Cevap veren davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde C ve D harfleri ile ve yeşil renkle gösterilen taşınmazlar üzerinden, davacının 2924 parseli lehine geçit tesis edilmiştir.

Hükmü 2927 ve 2928 sayılı parsellerin malikleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki bilgilere göre henüz imar uygulaması yapılmadığından davacının maliki olduğu 2924 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu sabittir. Ne var ki, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bütün bunların sonucu olarak somut olayda olduğu gibi geçit kurulurken komşu taşınmaz ikiye bölünerek ekonomik olarak yok edilmemelidir. Gerçekten 70.88 metrekareden ibaret bir taşınmazın ikiye bölünmesi halinde ekonomik olarak yok edilmesi anlamına geleceğinden komşuluk hukukunun temelinde yatan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi zedelenmiş olur.

Bu durumda mahkemece davacının geçit ihtiyacının başka güzergahtan karşılanabilmesi için gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak ve bilirkişilerden yeniden rapor alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2805, Karar No: 2010/5155, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2805 E.  ,  2010/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2008 tarih ve 2007/422-2008/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin kiracısı ve işleteni bulunduğu restorantın işletme hakkının 20.03.2006 tarihli sözleşmeyle davalılardan...’e yıllık 200.000,00 TL bedelle devredildiğini, daha sonra 30.06.2006 tarihli protokol ile de işletme hakkının ve ilk sözleşmeden doğan yükümlülüklerin diğer davalı ...’a devredildiğini ancak davalıların sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek hiçbir ödeme yapmadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebi 170,000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının alt kira sözleşmesi ile davalılardan Hakan’a devrettiği işletmenin kira borcunun ödenmemesi nedeniyle tahliye edildiği tarihe kadarki altı aylık dönem için yıllık devir ücretinden yapılan peşin ödemenin mahsubu ile bakiye tutarının davacıya ödenmesinin gerektiği, diğer davalı ... ile davacı arasında ise herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığından bu davalı hakkında ise davanın reddinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 50.000,00 TL’nin davalılardan...’den tahsiline, diğer davalı hakkında davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan... vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece taraflar arasındaki ilişki alt kira sözleşmesi olarak vasıflandırılmış ve kararın gerekçesinde nasıl tespit edildiği açıklanmayan bir miktarla davanın 50.000,00 TL olarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, davacı ile davalılardan... arasında 20.03.2006 tarihli işletme devir sözleşmesi imzalandığı gibi, 30.06.2006 tarihinde davalılar arasında imzalanan ve borcun nakli sonuçlarını doğuran sözleşmeye davacı tarafın imza atmak suretiyle onay verdiği de dosya içeriğinden sabittir.

Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki işletme devir sözleşmesi ve borcun nakli anlaşmalarının içerikleri incelenerek taraflara yüklemiş olduğu sorumluluklar belirlenip sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve gerekçeyle hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle mümeyyiz taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki işletme devir sözleşmesi ve borcun nakli anlaşmalarının içerikleri incelenerek taraflara yüklemiş olduğu sorumluluklar belirlenip sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve gerekçeyle hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle mümeyyiz taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalılardan... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın mümeyyiz taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5724, Karar No: 2014/8470, Tarih: 27.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5724 E.  ,  2014/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2007/633-2012/879

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar ve davalı Fevzi, Cemil vekilince istenmiş davacılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 27.05.2014 Salı günü davacılar Mevlüt, Mürsel, Hasan ve A.. E.. vekili Av. H.. A.. geldi. Davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava ile, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacı Mevlüt'ün yaralandığını açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı Mevlüt için 200.000 TL manevi, 10.000 iş göremezlik ve tedavi gideri, davacı baba ve anne Mürsel ve Ayşe için 25.000'er TL, kardeş Hasan için 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta sadece maddi tazminattan sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda 53.681,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı için 813,06 TL geçici iş göremezlik, 41.823,06 TL daimi iş göremezlik tazminatı toplamı 42.636,12 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı sigorta dava tarihinden işleyecek yasal faizinden sorumlu olarak) tahsiline, 1.909,45 TL tedavi giderinin davalı Fevzi ve Cemil'den kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleştirilen dava yönünden, davacı Mevlüt için 7.500 TL, Mürsel ve Ayşe için 1.200'er TL, Hasan için 900 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar Fevzi ve Cemil'den müştereken ve müteselsilen karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Fevzi ve Cemil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı Cemil ve Fevzi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı Cemil ve Fevzi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarları az olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekir.

3- 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı",

Yasanın geçici 1.maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59 uncu maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür. Mahkemece hükmedilen 1.909 TL maddi tazminat eczane ilaç bedeli, tedavi yol gideri ve refakatçi ücreti olduğuna göre bu kalem talepler 6111 sayılı yasanın 59.maddesi ile değişik 2918 sayılı yasanın 98. maddesi kapsamında bulunmadığından sorumluluğun Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası, sürücü ve işletene ait olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekili ile davalı Cemil ve Fevzi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenle davacı ve davalılar Cemil ve Fevzi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılar Cemil ve Fevzi'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalılar C.. B.. ve F.. B..'a geri verilmesine 27.05.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8726, Karar No: 2011/14416, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8726 E.  ,  2011/14416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7685, Karar No: 2013/7247, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7685 E.  ,  2013/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Kızıltepe Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan taşınmaz ve muhdesat bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Ağrı, Amasya, ..., ..., ..., ..., Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, ..., Çorum, ..., Düzce, ..., ..., ..., ..., ..., Gümüşhane, ..., Iğdır, ..., Karabük, Kars, ..., Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, ..., ..., Ordu, Rize, ..., ..., Siirt, ..., ..., ..., Şırnak, Tekirdağ, ..., ..., Tunceli, ..., ..., Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6465, Karar No: 2019/10428, Tarih: 06.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/6465 E.  ,  2019/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7676, Karar No: 2015/3893, Tarih: 25.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7676 E.  ,  2015/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline yapılan şikayetin yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2126 sayılı dosyasında başlattıkları takip neticesinde icra müdürlüğü tarafından kesinleşen alacak nedeniyle 29/01/2014 tarihinde bir sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin birinci sırasında yer almaları gerekirken, nafaka alacağının öncelikli olduğundan bahisle davalının nafaka alacağının birinci sıraya yerleştirildiğini, oysa söz konusu nafaka alacağının birikmiş nafaka alacağı olduğunu, bu nedenle İİK.'nun 206. madde anlamında önceliğinin olmadığını ileri sürerek icra müdürlüğü işleminin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, nafaka alacağından dolayı alacaklarının 1. sıraya konularak düzenlenen sıra cetvelinin usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, birikmiş nafaka alacaklarının diğer adi alacaklar gibi daha önce konulan haciz sona erdikten sonra sırası geldiğinde işlem görmesi gereken alacaklardan olduğu, davalının alacağı işlemekte olan nafaka alacağına ilişkin olmadığından İİK.'nun 206. madde kapsamında 1. sırada gösterilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.