muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2098, Karar No: 2020/2007, Tarih: 20.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2098 E.  ,  2020/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14/01/2019 gün ve 2018/3028 Esas, 2019/265 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastral mülkiyet durumunun ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, 1313 (1036) sayılı parsel olarak ... Büyükşehir Belediyesi adına ihdasen tescil edilen taşınmazın 469,47 m2'lik kısmının, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve adı geçen belediyece yapılan imar uygulaması sonucu kamu alanında kullanılmak üzere terkin edildiğini, bu ihdas parselinin anılan miktarı üzerine de 5622 ada 4, 5, ve 6 sayılı imar parsellerinin oluşturulduğunu ancak, belirtilen şuyulandırma işleminin ve öncesinde aynı bölgede ... Belediyesince yapılmış olan 37 No'lu imar düzenlemesinin idari yargı yerinde iptal edildiklerini ileri sürerek 1313 (1036) sayılı kök parselin kadastro sınırları içinde imarla oluşturulan 5622 ada 4, 5 ve 6 sayılı imar parsellerinin 469,47 m2'lik binmeli alana isabet eden kısmının iptali ve Hazine adına tesciliyle tapu kayıtlarının eski hale iadesinin sağlanmasını istemiştir.

Davalı belediyeler vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Belediyesi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne dair hükmün davacı vekili, davalı ... Belediyesi vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 20.01.2016 tarihli, 2014/14850 Esas - 2016/551 Karar sayılı ilamı ile; "Çekişme konusu kısmın ihdas öncesi niteliği irdelenip değerlendirilmediği ve 775 sayılı Yasa'nın 3/2. maddesi gereği belediyeye devri gereken yerlerden olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu mahkemece, ... Belediyesi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2019 tarih, 2018/3028 Esas- 2019/265 Karar sayılı ilamı ile "....hükme esas alınan 26.12.2017 tarihli fen bilirkişi raporunda dava konusu yerin kadastro çalışmaları sırasında tescil harici dere alanında kaldığının belirtildiği anlaşıldığından kadastro sırasında dere olarak belirlenen yerlerin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmü uyarınca özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olup, hakkında sicil oluşturularak özel mülkiyete konu edilemeyeceği gözetildiğinde, çekişmeli alanın dere vasfında olan kısmının kadastro harici bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinden mahkemece, kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli alanın ne kadarlık kısmının derede kaldığı teknik bilirkişi tarafından krokide gösterilmek suretiyle belirtildikten sonra bu kısmın kadastro harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

20 Şubat 2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 7. maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesine yeni bir fıkra eklenmiştir.

Eklenen bu hükme göre, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi kapsamında yapılmış imar uygulamalarının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla iptal edilmesi nedeniyle; davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti halinde, öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edileceği veya anlaşma olmaması halinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değerinin ödeneceği belirtilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, eklenen bu hüküm uyarınca idareye başvuru yoluyla çözülmesi gerektiğinden, imar parselinin kadastral parsele ihyasına yönelik dava konusu talebin, kanun değişikliği nedeniyle reddine karar verilmesi için kararın bozulması gerektiğinden davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin, 14.01.2019 gün ve 2018/3028 Esas, 2019/265 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, eklenen bu hüküm uyarınca idareye başvuru yoluyla çözülmesi gerektiğinden, imar parselinin kadastral parsele ihyasına yönelik dava konusu talebin, kanun değişikliği nedeniyle reddine karar verilmesi için kararın bozulması gerektiğinden davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin, 14.01.2019 gün ve 2018/3028 Esas, 2019/265 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 14.01.2019 gün ve 2018/3028 Esas, 2019/265 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 20.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3215, Karar No: 2015/8228, Tarih: 17.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3215 E.  ,  2015/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Sıra cetvelinin davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

c-Sıra cetvelinin tasdikli sureti,

d-Davacı tarafın kayıt başvurusuna ilişkin evrak ile İflas İdaresi'nin red kararı,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen,... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/305 E. sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/283, Karar No: 2011/2369, Tarih: 10.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/283 E.  ,  2011/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınan ...'ın 04.02.2002 günlü soruşturma anlatımında; sanığı bir anda evinin içinde gördüğü, ne arıyorsun burda diye sorduğunda sanığın herhangi bir şey söylemeden kendisine bağırma dediğini, yüzüne bir tokat vurduğunu ve elindeki bıçak ile yüzünün sol tarafından hafifçe yaraladığını ifade ettiği halde, 05.03.2002 günlü Sulh Ceza Mahkemesi anlatımında sanığın kendisini arkasından kavradıktan sonra bir eliyle ağızını kapatıp bir eliyle de cüzdan, para aradığını, bir elinde de bıçak olduğunu ifade etmesi, 22.04.2009 günlü Ağır Ceza Mahkemesindeki anlatımında ise, sanığın kendisine sarılıp elindeki bıçak ile önce telefon açmasını önlemek için kabloyu kesmek istediğini, kendisinin sanığa seni tanıyorum deyince, sanığın kendisini boyun ve yüz bölgelerinden yaraladığını ve boğazına bıçak dayadığı sırada para vermesini istediğini ifade etmiş olduğu anlaşılmakla, yakınanın aşamalarda değişen ve gelişen anlatımlarındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de ;

Eylemin konutta ve ele geçirilemeyen bıçakla işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a,d bentlerine aykırılık oluşturduğu halde aynı maddenin yalnızca d bendi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6047, Karar No: 2012/8273, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6047 E.  ,  2012/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Şanlıurfa 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/62 sayılı takip dosyasında 17.2.2011 tarihinde haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu, takibin işçi alacağına dayandığını, iş mahkemesinde açılan dava devam ederken borçlu şirketlerin Tasarruf Mevduatı Sigorta...'na geçtiğini, daha sonrasında da ihale ile davalı 3.kişiye satıldığını ihale şartnamesinde borçlu şirketlerde çalışan personele ilişkin özel hükmün mevcut olduğunu çalışanların özlük hakları ve mevcut çalışma şartları korunarak bir bütün olarak ihale alıcısına devrolunduğunu, ileri sürerek 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haczedilen malların müvekkiline ... tarafından ihale ile devirolunduğunu, buradaki devrin BK ve İİK'na ve İş Kanunu'na göre işyeri devri niteliğinde olmadığını, müvekkiline sadece borçlu şirketlerin aktif mal varlıklarının satıldığını, mahcuzların müvekkiline ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlular vekili, takibin dayanağı olan mahkeme kararının Yargıtay'ca bozulduğunu, takibin konusuz kaldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece takip borçlularından ... ... Televizyon Prodüksiyon AŞ'nin de içinde bulunduğu 28 adet şirketin 6183 sayılı kanun hükümleri doğrultusunda, haczedilen mal ve haklarının da 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 134.maddesi hükümleri uyarınca "... Ticari ve İktisadi Bütünlüğü"'nün oluşturulduğu, bu bütünlüğün ihalesinin

5.12.2007 tarihinde gerçekleştirildiği, 22.4.2008 tarihinde ihale bedeli tahsil edilerek 24.4.2008 tarihinde devir ve teslim anlaşması imzalanarak ihale alıcısı 3.kişiye (... Radyo Televizyon Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş'ne) devir ve teslim edildiği, ihale şartnamesinde anlaşmada, satışın cebri icra yolu ile haciz, rehin ve bunun gibi yasal takyidatlardan olarak yapılacağının belirtildiği, davacı alacaklının personel devri başlıklı listede adının bulunmadığı, devir-teslim tarihi olan 24.4.2008 tarihinden önceki işlem ve eylemler nedeniyle devir alan 3.kişinin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı alacaklıdan alınmasına 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15969, Karar No: 2013/12415, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15969 E.  ,  2013/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2009 gün ve 2008/198 Esas, 2009/40 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin kollukta alınan beyanında sanık ...'ın “bana olan borcunu ödeyeceksin yoksa senin ayaklarına sıkarım” diyerek diğer sanıklarla birlikte olduğu araca kendisini aldığını ve Demirler Köyü yoluna götürüp darp ettiklerini söylemesi, 28.10.2008 tarihli celsede alınan beyanında ise sanık ...'ın çağırması üzerine otomobile bindiğini belirtmesi karşısında, müştekinin arabaya zorla bindirilip bindirilmediği, rızasıyla bindiyse araç içerisinde alıkonmaya dair herhangi bir tehdite maruz kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı şekilde beyanı alınarak anılan çelişki giderildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10397, Karar No: 2015/7441, Tarih: 19.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10397 E.  ,  2015/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine Ezine İcra Müdürlüğü'nün 2012/717 Esas sayılı dosyasında 4.197,00 TL huzur hakkı ücreti, 2.490,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.687,00 TL'nin tahsili için icra takibine başlandığını, davalının icra takibinde sadece denetleme kurulunun bila tarihli raporuna dayandığını, bu belgenin resmi anlamda hiçbir geçerliliğinin olmadığını, muhasebe kayıtlarında böyle bir borcun gözükmediğini, davalının icra takibi ekine koyduğu bilançonun 01.01.2011 ile 31.12.2011 dönemini kapsadığını, davalının kooperatif yönetim kurulu üyeliğinde bulunduğu dönemle hiçbir ilgisinin olmadığını, davalının kooperatif yönetim kurulu başkanlığını 2006 yılı Şubat ayında bıraktığını, Borçlar Kanunu hükümlerine göre her türlü ücret hakkının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davalının huzur hakkı ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, kooperatif başkanlarına ya da yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenmesi ile ilgili anasözleşmede bir hüküm olmadığı gibi, genel kurullarda alınmış bir karar da olmadığını, davalının huzur hakkı talep ettiği dönemlerde kooperatifin yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığını, genel kurullara bizzat kendisinin katıldığını ve alınan kararların icrasını gerçekleştirmekle yükümlü olduğunu, dolasıyla genel kurullarda yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenmesi yönünde bir karar alınmadığını ileri sürerek, takip dosyasında borcunun bulunmadığının tespitini, icra takibinin kötü niyetli olarak yapılması nedeniyle kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5 yıllık zamanaşımı süresinin hizmet akdine dayanan ücret alacaklarına ilişkin olduğunu, huzur hakkının işçilik ücreti alacağı olmadığını, zira hizmet akdi olabilmesi için bağımlılık unsuru arandığını, bu nedenle müvekkili alacağının 5 yıllık değil 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davacının iddiasının aksine denetleme kurulu raporunun resmi belge olduğunu, kooperatif genel kurulunda okunduğunu, görüşmeye açılıp oylandığını, ibra edildiğini, divan tarafından genel kurul adına imzalandığını, diğer yandan kooperatif muhasebe kayıtlarında, gelir gider kayıtlarında ve tahmini bütçede müvekkilinin bizzat ismiyle alacaklı olarak gözüktüğünü, müvekkilinin yönetim kurulu üyeliğinin bulunmadığı 2011 dönemi bilançosunda dahi kooperatifin müvekkiline olan borcunun gözüktüğünü, kooperatif anasözleşmesinin 23. maddesinin 3. bendinde genel kurulun görev ve yetkileri arasında, yönetim kurulu başkanı ve yönetim ve denetim kurulu üyelerine verilecek huzur hakkı ve yolluk miktarı ile bütçeyi görüşerek karara bağlamak görevinin yer aldığını, bu maddeye istinaden tahmini bütçe ve çalışma raporu hazırlanarak bu bütçelere başkan aylığı, huzur hakları ve yolluklar konularak ödeme yapıldığını, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 yıllarının tahmini bütçesi ve çalışma raporlarına bu ödemelerin konulduğunu, görüşmeye açılarak genel kurulca oylandığını, oybirliği ile kabul edildiğini, genel kurullarda yönetim kuruluna huzur hakkı ödenmesinin karara bağlandığını, kooperatif genel kurul tutanaklarının ve tahmini

bütçelerinin bir suretinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Çanakkale İl Müdürlüğü'nde mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini ve % 20 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı kooperatifin başkanlığını yaptığı, davalı tarafından davacı kooperatif aleyhine huzur hakkı alacağının tahsili için Ezine İcra Müdürlüğü'nün 2012/717 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığı, davalının huzur hakkı alacağının başkanlık yaptığı dönemin bilanço ve tahmini bütçe kayıtlarında yazılı olduğu ve bütçenin genel kurul tarafından onaylandığı, ancak davacı kooperatifin takip tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada bir delil bulunmadığı, alacağın yargılama ile belirlenmesi nedeniyle likit nitelikte olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 4.197,00 TL asıl alacak borcunun bulunduğunun ve takip tarihi itibariyle işlemiş faiz borcu bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin ve davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine, borçlu olunmayan kısım yönünden takibin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Ezine İcra Müdürlüğü'nün 2012/717 Esas sayılı dosyası kapsamından, davalı tarafından davacı aleyhine huzur hakkı alacağının tahsili talebiyle 4,197,00 TL asıl alacak, 2.490,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.687,00 TL'nin tahsili için ilamsız icra takibine başlandığı, ödeme emrinin borçluya 16.08.2012 tarihinde tebliğ edildiği, takibe itiraz edilmediği anlaşılmıştır.

Ödeme emrine itiraz etmemiş (böylece zamanaşımını ileri sürmemiş) olan borçlu, takip konusu alacağın takip talebinden önceki dönemde zamanaşımına uğramış olduğunu bildirerek menfi tespit davası açamaz. (Prof. Dr. Baki Kuru, Menfi Tesbit Davası ve İstirdat Davası, Ankara, 2003, Sh 40) Borçlunun zamanaşımı def'ine takibe itiraz aşamasında dayanmamış olması, bundan vazgeçtiği anlamına gelir ve takip öncesi dönemde borcun zamanaşımına uğramış olduğunu bildirerek menfi tespit davası açamaz. (YHGK'nın 15.04.1972 tarih ve 265 E., 242 K; 11. HD'nin 07.07.1975 tarih ve 2912 E., 4679 K; 21.12.1979 tarih ve 5603 E., 5827 K; 15. HD'nin 21.05.1993 tarih ve 3966 E., 2466 K; 20.03.2000 tarih ve 68 E., 1964 K; Dairemizin 19.06.2015 tarih ve 3361 E., 4744 K. sayılı ilamları bu yöndedir.)

Ödeme emrine itiraz ederken takip konusu alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürmeyen veya ödeme emrine süresi içerisinde hiçbir itirazda bulunmayarak ödeme emrinin kesinleşmesine sebebiyet veren borçlu, takip konusu alacağın, alacaklının takip talebinden önceki bir tarihte zamanaşımına uğradığından söz ederek menfi tespit davası açamaz. Takip konusu alacağın takibin kesinleşmesinden sonra zamanaşımına uğramış olması halinde borçlu, İİK'nın 71, 33-a ve 33. maddeleri uyarınca zamanaşımını ileri sürebilir.(Prof. Dr. Timuçin Muşul, İcra ve İflas Hukukunda Menfi Tespit ve İstirdat Davaları, Ankara, 2014 Sh 149)

Bu durumda mahkemece, davacı tarafça dava dilekçesinde ileri sürülen takip konusu alacağın zamanaşımına uğradığı yönündeki iddiası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, bu iddia, ödeme emrine itiraz edilmemesi nedeniyle ileri sürülemeyeceğinden, mahkemece uyuşmazlığın esasının incelenmesi sonucu itibariyle doğru olmuştur.

Öte yandan, İİK'nın 72/4. maddesi uyarınca, menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanması durumunda, borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. İşbu tazminata hükmedilmesi için takibin haksız olması tek başına yeterli olmayıp, ayrıca alacaklının kötüniyetli olması da gerekmektedir. Alacaklının kötüniyetli sayılabilmesi için de, takibin haksız olduğunu bildiği ya da bilmesi