muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5709, Karar No: 2019/3875, Tarih: 01.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5709 E.  ,  2019/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 11.09.2012 tarihinde, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet-ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın otobüs durağında beklemekte olan müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın açılmasına sebep olmadıklarını savunmuş, diğer davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama sonucuna göre; maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalılar .... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir

isabetsizlik bulunmamasına ve tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki 2-a bendi kapsamı dışında kalan, davalılar Ayhan ve ... vekilinin aşağıdaki 2-b-c bendi kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin AAÜT'nin 13/1. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.", yine 10/4 maddesine göre "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.", 10/2 maddesine göre de "Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez."

a-Mahkemece davacının manevi tazminat talebi bakımından dava kısmen reddolduğu halde, davacılar yararına hükmedilenden daha fazla vekalet ücretine davalılar yararına hükmedilmesi doğru değil

b-Mahkemece davacının maddi tazminat talebi bakımından dava reddolduğu halde, davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil

c-Mahkemece kabul ve red oranına göre yargılama giderlerinin hesaplanması gerekirken hatalı hesaplama sonucu davalı tarafın sorumluluğundan fazla yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma nedeni ise de;

Bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalılar....ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2-a) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 4-b nolu bendindeki "7.450,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "1.500,00 TL" ibaresinin eklenmesine, (2-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Ayhan ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına 4-b bendinden sonra gelmek üzere "4-c)Davanın reddedilen 2.500,00 TL'lik maddi bölümü üzerinden davada avukatla temsil edilen davalılar yararına yürürlükteki AAÜT nazara alınarak belirlenen 1.500,00 TL nispi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine" bendinin eklenmesine, (2-c) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ....ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5-a bendindeki "610,25 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "81,35 TL" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar Ayhan ve ...'e geri verilmesine 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40983, Karar No: 2015/34143, Tarih: 23.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40983 E.  ,  2015/34143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2006/139-2014/246

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat N.Ö..Y.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 30.5.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi ile SS A... A.. Konut Yapı Kooperatifindeki davalı hissesini toplam 30.000,00 TL bedelle satın aldığını, harç nedeniyle noter satışının düşük gösterildiğini, satış sözleşmesine dayanarak kooperatife başvurduğunda davalının kooperatifte hissesi olmadığını, var olan hisselerini de daha önce akrabalarına devrettiğini öğrendiğini, kooperatif hissesine karşılık gelen bedeli ödemesi için davalıya ihtar çektiğini, ancak ihtarname gereğinin yerine getirilmediğini, davalı hakkında şikayette bulunduğunu, davalının ceza mahkemesindeki ifadesinde de kooperatif hisse devir sözleşmesini ikrar ettiğini ileri sürerek, kooperatif hissesinin adına devrini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL daire bedelinin ihtar tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslahla dava değerini 115.000,00 TL ya çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 99.597,42 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 99.597,42 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ile imzaladıkları kooperatif hisse devir sözleşmesi gereği kooperatife yaptığı başvuru sonucu, davalının hisselerini akrabalarına devrettiğini öğrendiğini ileri sürerek, kooperatif hissesinin adına devrini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL daire bedelinin davalıdan tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının hisse satış bedelini ödemediğini, tüm aramalara rağmen davacıya ulaşamadığından noterde devri yapılan ancak kooperatif nezdinde tescili yapılmamış hisseyi ahara devir ve tescil ettirdiğini, aradan dört ay geçtikten sonra davacının noterdeki masrafların iadesini istemesi üzerine banka aracılığı ile davacıya 500.000.000 TL(eski TL)gönderdiğini savunmuştur. Mahkemece, hisse devrine konu sözleşmedeki hissenin önceden devredilmesi nedeni ile sözleşmenin ifa edilemeyeceği 01.04.2004 tarihli ihtarname ile öğrenildiğinden bu tarih itibariyle davacının ödediği bedelin güncel değerinin 99.597,42 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemece, davalı tarafından davacıya banka havalesi yolu ile iade edilen 500.000.000 TL(eski TL)nın akdin ifasının imkansız hale geldiği 01.04.2004 tarihine kadar yasal faiz uygulanmak suretiyle güncellenerek, güncellenmiş olan 893,40 TL nın, 01.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen taşınmaz rayiç bedeli bedelinden mahsubu neticesinde hesaplanan taşınmaz rayiç bedeline hükmedilmiştir.

Taraflar arasındaki Bakırköy 18. Noterliğinin 30.05.2002 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesi geçerli bir sözleşme olup, Tasfiye Halinde SS A.. A.. Konut Yapı Kooperatifinin yazı cevabına göre, davalı tarafından kooperatifte mevcut dört adet hissenin 25.04.2001 tarihinde, üç adet hissenin de 20.06.2002 tarihinde 3. kişilere devredildiği dosya kapsamı ile sabittir. Hal böyle olunca mahkemece, ifanın imkansız hale geldiği dava konusu hissenin 3.kişiye devir tarihi itibari ile kooperatif hisse değerinin belirlenmek suretiyle, davalı tarafından davacıya iade edilen bedelin de mahsup edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde taşınmaz rayiç bedeline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.700,05 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18667, Karar No: 2015/5597, Tarih: 06.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18667 E.  ,  2015/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2013/71-2014/1048

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, İngiltere'de Hukuk Fakültesinde okuduğunu, giderinin fazla olduğunu; davalı babanın, çok uluslu şirketlerde çalıştığını, gelirinin yüksek olduğunu ileri sürerek; müvekkili lehine aylık 4.000.00.- TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davalının evlendiğini, çocukları olduğunu, emekli olduğunu, emekli maaşı aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı yararına 1600.- TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2.maddesinde; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi bulunmaktadır.

Mahkemece oluşturulan hükümde; davacı yararına takdir edilen yardım nafakasının, her ay ödeneceği belirtilmediğinden, bu durum infazda tereddüte yol açacaktır. Diğer bir deyişle, hükümde şüphe oluşturulmaması gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK nun 370/2 maddesi anlamında "Hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün 1. fıkrasında bulunan; "Davacının davasının kısmen kabulü ile; dava tarihinden (15.01.2013) geçerli olmak ve tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydı ile 1.600 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," ifadelerinin tamamen çıkarılarak yerine; "Davacının davasının kısmen kabulü ile; dava tarihinden (15.01.2013) geçerli olmak ve tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydı ile aylık 1.600 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35466, Karar No: 2018/1115, Tarih: 20.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35466 E.  ,  2018/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 2008-2010 yılları olmasına rağmen hükümde 15/09/2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanığın suç tarihlerinde Kayseri Askeri Hastanesinde psikiyatri uzmanı olarak çalışmakta olduğu, ... Bakım ve Dinlenme Evinde yatmakta olan ..., ... ve ... hakkında demans hastası olmadıkları halde, demans hastalığı teşhisi koymak suretiyle rapor düzenleyip, katılan kurumu 16.093,91 TL zarara uğratarak kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Her ne kadar 15/12/2010 tarihli Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin düzenlediği raporlarda ... ve ...'in demans hastası olmadıklarının tespit edilmesi ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiş ve bu kararlar kesinleşmiş ise de; kesinleşme tarihinden sonra düzenlenen ve yargılamanın yenilenmesi kanun yoluna gidilmesine sebep olan 06/05/2013 tarihli SGK teftiş raporu, 03/11/2014 ve 19/10/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın atılı suçlardan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8482, Karar No: 2013/14131, Tarih: 03.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8482 E.  ,  2013/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.Borçlu belediye hakkında başlatılan takipte borçlunun Vakıflar Bankası ... Şubesindeki hesaplarına haciz konması talep edilmiş icra müdürü talebi reddetmiştir.

Alacaklı İcra Mahkemesi'ne başvurusunda müdürlük işleminin iptalini talep etmiştir.Vakıflar Bankası ... Şubesi cevabında 7 ayrı hesap numarası bildirmiştir.Mahkemece yapılacak iş, Vakıflar Bankası'ndan hesapların içeriklerine ilişkin bilgi alınarak bilirkişi aracılığı ile denetlenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Hesapların farklı hesaplar olduğu dikkate alınmadan havuz hesabı olduğu değerlendirmesi ile istemin kabulü isabetsizdir. SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10134, Karar No: 2010/23943, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/10134 E.  ,  2010/23943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boğazlıyan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesinde; "…görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur…. Her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi halde dava açılmamış sayılır” hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Kayseri'de borçlu hakkında takipte bulunmuş, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı  üzerine, Kayseri 2.İcra mahkemesinin 24.09.2008 tarih ve 2008/311 E.- 737 K. sayılı kararı ile Kayseri İcra Müdürlüğü’nün yetkisizliğine,talep halinde dosyanın yetkili Karacabey İcra Müdürlüğüne  gönderilmesine karar verilmiş ve bu karar 07.10.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 01.06.2009 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) Kayseri 4.İcra Müdürlüğü’ne müracaat ederek dosyanın, Boğazlıyan  İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesini talep etmiştir. Boğazlıyan İcra Müdürlüğünce yeniden harç alınmadan,borçluya ödeme emri gönderilmiştir.Borçlu  süresi içinde zamanaşımı ve imza itrazında bulunmuştur.

Bu durumda Bogazlıyan İcra Mahkemesince, HUMK.nun 193.maddesi re’sen nazara alınarak,10 günlük yasal süre içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden, takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı gerekçeyle takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir. Bu husus kamu düzenini ilgilendirdiğinden(HGK.nun 06.02.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararı), aleyhe bozma ilkesi uygulanamayacağından ve anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.  SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bogazlıyan İcra Hukuk  Mahkemesinin 16.02.2010 tarih ve 2009/60 esas - 2010/17 karar sayılı kararının 1 numaralı bendinin silinmesine, yerine; "Davacının itrazının kabulü ile HUMK.nun 193.maddesi gereğince Boğazlıyan İcra Müdürlüğünün 2009/681 esas sayılı icra takip dosyasındaki takibin açılmamış sayılmasına" cümlesinin yazılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harz alınmasına yer olmadığına, 19/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11128, Karar No: 2014/29511, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11128 E.  ,  2014/29511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/47871

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/135 (E) ve 2012/746 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, müştekiye ait araçtan bir adet pense ve iki adet tornavida çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyeceğinin anlaşılmasına karşın, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyanın değerinin tespiti ile değerin 50-60 TL'ye kadar olması durumunda, atılı suçun işleniş şeklide nazara alındığında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.