muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1895, Karar No: 2016/7510, Tarih: 07.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1895 E.  ,  2016/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölü- münün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almak- tadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2008 tarihli iddianamesiyle, şüphelinin müştekilere ait banka hesabından internet yoluyla paraları şüphelilerin hesa- bına aktarmak suretiyle yarar sağladığının iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianameye ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümlerinin 3 no'lu fıkrası uyarınca, tebliğnamenin düzenlendiği tarihe göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın Ceza

Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı- lığına gönderilmesine, 07.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7157, Karar No: 2017/2580, Tarih: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7157 E.  ,  2017/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/03/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 12/01/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3720, Karar No: 2021/6726, Tarih: 13.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3720 E.  ,  2021/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanık ...’in;

1) Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasına,

2) Mağdur ... Gökçe'yi kasten yaralama suçundan

TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62/1, 53, 58 ve CMK'nin 283.

maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin

06.03.2020 tarihli ve 2020/252E-2020/675K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 06.03.2020 tarihli ve 2020/252E-2020/675K sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin bozma üzerine verdiği, 06.03.2020 tarihli ve 2020/252E-2020/675K sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; C. savcısının; sanığın mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık ... ve müdafinin; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ...’in; sanığın mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen karşı oyu ve oy çokluğu ile 13/04/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık ...'in hedefi konumundaki katılan ...'a içerisinde bulunduğu Tandır Cafe isimli iş yerinde av tüfeği ile iki kez ateş ettiği, Kubilay'ın yaralanmadığı ancak aynı cafede bulunan katılan ...'nun yüz bölgesi, mağdur ...'in de ayağından birer saçma tanesiyle yaralandıkları olayda mevcut kamera kayıtları, keşif tutanağı, bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan ... ve mağdur ...'i hedef olmadıkları, sanığın asıl hedefi olan katılan ... ile diğer katılan ... ve mağdur ...'in konumları, sanığın atışından Duygu ve Aylin'in ayak ve yüz bölgelerinden birer saçma tanesiyle yaralanmış olmaları, katılanları yaralayan ikinci atışın asıl yapıldığı yerin dosyadaki fotoğraflardan incelenmesi sonucunda sanığın bu atışından Duygu ve Aylin'in isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olmadığı, sanığın bu iki katılana yönelik doğrudan kastı da bulunmadığından sanığın insanların bulunduğu bir ortamda ateş etmesi sonucu Duygu ve Aylin'in yaralanacağını öngördüğü halde sonucu kabullenerek ateş ettiği böylece

Duygu ve mağdur ...'i olası kastla yaraladığı kanaatinde olduğumdan çoğunluğun katılan ...'ya kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e karşı da kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına dair görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5097, Karar No: 2012/6741, Tarih: 16.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5097 E.  ,  2012/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.06.2012 gün ve 2012/1845 Esas 2012/3991 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen ilk sıra cetvelinin, itirazları üzerine iptal edildiğini, aynı bedelin dağıtımı için düzenlenen ikinci cetvelde üst sıraya alınan davalının alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığını ve alacaklılardan mal kaçırmak maksadıyla oluşturulduğunu, dava dışı borçlunun muvazaalı olarak borcu kabul ettiğini ve araca haciz konulmasına muvafakat ettiğini ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce kısmen bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talep etmiştir.

1- Sıra cetvelinde bir başka alacaklının alacağının esas ve miktarına yönelik itiraz davalarında ispat yükü, sırasına itiraz edilen alacaklıdadır. Alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden, usulüne uygun belgelerle ıspatlamak zorundadır. Somut olayda davalı her zaman düzenlenmesi mümkün ve borçlu ile davalı alacaklı dışında üçüncü bir kişi tarafından düzenlenmiş bir ibranameyi alacağının dayanağı olarak sunmuş fakat gerek ticari ilişkiyi ve gerek kefalet ilişkisini kanıtlayacak, yukarıdaki ilkelere uygun belge sunamamıştır.

Mahkeme kararı Dairemizce, tarafların takip tarihleri arasındaki bir yıllık süreden söz edilerek, muvazaanın kabulü veya reddi konusunda bir karar verilmesi noktasından bozulmuştur. Kural olarak muvazaadan söz edilebilmesi için alacaklılardan mal kaçırmak için muvazaalı biçimde gerçekleştirilen tasarruf muamelelerinin, borçlandırıcı işlemden sonra olması gerektiği yönündeki ilke karşısında, davacının alacağının dayandığı senetlerin keşide tarihlerinin, davalının takip dayanağından çok daha önce olduğu dikkate alındığında, bozma kararının yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmıştır. Nitekim, davalı da bu yönde bir iddiada bulunmamıştır. Açıklanan durum karşısında davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kararın bozulması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilerek, Dairemizin 07.06.2012 gün ve 2012/1845-3991 E.K. sayılı kararının kaldırılması ve davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazı, davanın niteliğine göre kısmen red kararı verilemeyeceği ve bu kapsamda yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretine hükmedilemeyeceği noktasındadır. Sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde, davalıya isabet eden payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağına tahsisine, artakalan para olursa, bunun da davalıya bırakılmasına karar verilmelidir. Her ne kadar, karar bu yönde oluşturulmuş ise de, davacı alacağından artakalan tutarın davalıya bırakılması, davanın reddi anlamında olmayıp, davalı ile borçlunun alacaklılardan mal kaçırmasına ilişkin olduğu benimsenen tasarrufun, üçüncü kişiler bakımından ancak alacak tutarı ile sınırlı biçimde etkisini doğuracağı ilkesinden kaynaklanmaktadır ve bakiye 338,00 TL için davanın reddine ve buna ilişkin yasal sonuçlara karar verilmesi doğru görülmemiştir. Hükmün açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.06.2012 gün ve 2012/1845–3991 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davalıdan alınması gereken onama harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacının evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/117, Karar No: 2021/152, Tarih: 06.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/117 E.  ,  2021/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Silahlı terör örgütü yönetmek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.11.2019 tarih ve 26-154 sayı ile; eylemin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek; sanığın TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi ve Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istemli 03.03.2020 tarihli ve 28209 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkan sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yönetme suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yönetme suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları halinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 13.11.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafinin ve Yargıtay Cumhuriyet Savcısının 13.11.2019 tarihinde ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanık müdafisine 02.02.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafinin 06.02.2020 tarihinde ve süresinde temyiz talebinde bulunduğu, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ise 27.12.2019 tarihinde ve süresinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sanık müdafinin temyiz dilekçesi içeriğinde özetle;