muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11115, Karar No: 2013/25607, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11115 E.  ,  2013/25607 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1)Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına adına Av. ... 2) Öznur Kablo San. ve Tic. A.Ş. 3) Ak Kablo İmalat San. ve Tic. A.Ş. adlarına Av. İstek Han aralarındaki dava hakkında Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 04.06.2012 gün ve 2011/441 Esas, 2012/453 Karar sayılı hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Temyiz talebinde bulunan davalılar Öznur Kablo San. ve Tic. A.Ş. ile Ak Kablo İmalat San. ve Tic. A.Ş.nin aynı vekille temsil edilip tek dilekçeyle temyiz yoluna başvurdukları, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her bir davalı adına ayrı ayrı maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvuru harcı yatırılması gerekirken her iki davalının tek harçla temyiz yoluna başvurmak suretiyle eksik harç yatırıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/l sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş, sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir."

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçelerinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.

Böyle olunca da;

a) Her iki davalı adına temyiz harcının yatırılmaması halinde 05.06.2012 tarihli temyiz harcının hangi davalı adına yatırıldığı tespit edildikten sonra,

b)Adına temyiz harcı yatırılmayan davalı yönünden temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse ilgili ek kararın davalı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14077, Karar No: 2015/3860, Tarih: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14077 E.  ,  2015/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Davanın reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların ... Partisi'nin Anayasa Mahkemesince kapatılmasını protesto etmek amacıyla katılan ...'na ait trafik güvenlik aynalarına taş atıp kırarak zarar vermek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2009 tarih ve 2009/5125 esas sayılı iddianamesi ile belediye otobüs duraklarının camlarına taş atarak kamu malına zarar verme suçunu işledikleri iddiası ve TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açıldığı, bu kamu davasının yargılaması sonucunda Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1099 esas 2010/1212 karar numaralı ilamıyla kırılan camların ve otobüs durağı panolarının mülkiyeti ve kullanım hakkının özel hukuk tüzel kişisi olan ... Reklam Hizmetleri A.Ş'ye ait olduğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçun TCK'nın 151/1 maddesinde yazılı mala zarar verme suçunu oluşturduğu kabul edilip bu madde uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu karar tesis edilirken suça sürüklenen çocukların aynı zamanda Konacık Belediyesine ait trafik güvenlik aynalarını da kırdıkları gerekçesi ile bu eylemlerinden dolayı ayrıca suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan kamu davası sonucu yargılaması yapılan somut olayda; mahkeme tarafından tek bir eylem nedeniyle birden fazla ceza verilemeyeceği gerekçesiyle davanın mükerrer açıldığı kabul edilerek kamu davasının reddine karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesinin " aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklindeki düzenlemesi ve somut olayda mağdurları farklı olan iki ayrı eylemin bulunması ve bu nedenle davanın reddine dair koşulların oluşmadığının anlaşılması karşısında, açılmış olan kamu davasının yargılamasına devam edilip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22866, Karar No: 2017/3169, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22866 E.  ,  2017/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17745, Karar No: 2022/17654, Tarih: 06.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17745 E.  ,  2022/17654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253.maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7.maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle değişik CMK'nun 253.ve 254.maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/113, Karar No: 2007/127, Tarih: 05.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/8-113 E., 2007/127 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/8-113 E., 2007/127 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- CEZADAN MAHSUP

- GENEL GÜVENLİĞİN KASTEN TEHLİKEYE SOKULMASI

- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINASEÇENEK YAPTIRIMLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 170 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 119 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 551 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Sait A......'in 08.12.1999 günü Ardeşen İlçesinde Ramazan ayını karşılamak bahanesiyle tabanca ile halkın, korku, kaygı ve paniğe kapılmasına yol açacak biçimde ateş ettiği iddiasıyla yapılan yargılama sonunda; Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 16.11.2000 gün ve 225-162 sayı ile; "765 sayılı Yasanın 551,119/5 ve 59. maddeleri uyarınca 12.500.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkındaki cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine" hükmedilmiş; bu kararın sanık ve C. Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; hükmü inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 29.04.2002 gün ve 14370-5545 sayı ile; "…

…eylemin 765 sayılı Yasanın 264/7. maddesine uymasına rağmen, 551. maddeden hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozma kararı verilmiş, Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 31.10.2002 gün ve 88-264 sayı ile; bozmaya uyularak, "Sanığın meskun mahalde halkta korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etmek suçundan eylemine uyan; 765 sayılı Yasanın 264/7 ve 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 50.000.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince tecile, 765 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca mahsuba, zoralıma…

…" biçiminde hüküm kurulmuş, bu karar da sanık tarafından temyiz edildiğinde, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.06.2005 gün ve 10435-3672 sayı ile; "01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasaların da değerlendirilmesi suretiyle lehe yasanın tespit edilmesi için" bir kez daha bozulmuş, bu kez Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 06.10.2005 gün ve 155-228 sayı ile; bozmaya uygun şekilde "Sanığın; 5237 sayılı Yasanın 170/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının sabıkasız kişiliği, duruşmadaki saygılı hali, ekonomik ve sosyal durumuna göre 5237 sayılı Yasanın 50/1-a ve 52/1,2,3 maddeleri uyarınca bir tam gün karşılığı 20.00 YTL ndan olmak üzere 150 tam gün karşılığı 3.000.00 YTL adli para cezasına çevrilmesine, hükmolunan kısa süreli adli para cezasının sanığın ekonomik ve sosyal durumuna göre 5237 sayılı Yasanın 52/4. maddesi uyarınca birer ay aralıklarla ödenmek üzere 10 eşit takside bağlanmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, 5237 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca mahsuba, zoralıma, yargılama giderine…

…" karar verilmiş olup, bu hüküm Yargıtay 8. Ceza Dairesince 21.06.2006 gün ve 744-5552 sayı ile; onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinin ardından; takside bağlanmış olan adli para cezasının ödenmesi için çıkarılan ödeme emri, hükümlüye 18.08.2006 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş ise de; hükümlü para cezasını süresi içinde ödememiştir.

Bunun üzerine, Ardeşen Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.09.2006/281 gün ve sayılı yazı ile Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesine başvurularak infazda tereddüt oluştuğundan bahisle 5275 sayılı Yasanın 98. maddesi gereğince yeni bir karar istendiğinde; Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 20.09.2006 gün ve 76 sayı ile; "Talebe esas teşkil eden mahkeme ilamında verilen adli para cezası 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre verilen bir ceza olduğundan 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi, 106. maddesi uyarınca; ödenmeyen adli para cezasının infazının 5275 sayılı Yasının 106. maddesi uyarınca yapılması gerektiğinin karar altına alınmasına, hasıl olan tereddütün bu şekilde giderilmesine…

…", Ardeşen Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2006 gün ve 281 sayı ile yeni bir karar istemesi nedeniyle de; Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 25.09.2006 gün ve 155-228 Ek sayı ile; "Mahkememizin 06.10.2006 tarih ve 2006/228 karar sayılı ilamında yer alan ve seçenek yaptırım ile 3.000.00 YTL. adli para cezasına çevrilen 5 ay hapis cezasının; 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a, 5 ve 6. maddeleri uyarınca, 5275 SY.nın 106/2. maddesi gereğince (5 ay süreli hapis cezasının tamamının 5275 sayılı Yasanın 107/2.maddesi gereğince infazı) infazının yerine getirilmesine" karar verilmiş, hükümlünün bu karara itiraz etmesi üzerine; Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 06.10.2006 gün ve 81 değişik iş sayı ile; "1-Talep sahibi hükümlünün 09.12.1999-20.12.1999 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılmakla; talebe konu ilam bakımından cezasının infazı yapılırken müddetname tanziminde hükümlünün tutuklu kaldığı bu sürelerin dikkate alınıp cezasından gereken mahsubun yapılmasına,

2-Talep sahibinin incelemeye konu 05.09.2006 tarihli iki ayrı dilekçesinde yer alan diğer taleplerinin ise yukarıdaki gerekçe doğrultusunda ayrı ayrı REDDİNE

3- İncelemesi yapılmış olan mahkememizin dosyasının iadesine"; bu karara hükümlü tarafından itiraz edildiğinde ise; Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince 06.10.2006 gün ve 82 değişik iş sayı ile; "Hükümlünün talebinin, daha önce verilen ve 06.10.2006 tarihli 81 değişik iş sayılı kararımızla değerlendirilen talebinin aynıyla mükerrir olduğu anlaşılmakla bu defa karar verilmesine yer olmadığına…

…" karar verilmiş olmakla, hükümlünün bu karara da itiraz etmesi nedeniyle, kararı inceleyen itiraz mercii Rize Ağır Ceza Mahkemesince 2006/355 Müt sayı ile; "Hükümlüye ait infaz dosyasının incelenmesinde; hükümlü hakkında her ne kadar 5237 sayılı TCK. gereğince hüküm verilmiş ise de suç tarihi nazara alındığında 647 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince ödenmeyen para cezasının günlüğü 100YTL. den paraya çevrilmesi gerektiğinden ve 647 sayılı Yasanın 19. maddesi ile hükümlünün cezaevinde kaldığı süreler nazara alındığında 5275 sayılı Yasanın 98. maddesi gereğince infazın durdurulmasına ve hükümlünün tahliyesine karar vermek gerekmiştir.

Hükümlü Sait A......'in Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2006 tarih ve 2006/81 değişik iş sayılı kararına itirazının KABULÜ ile, hükümlü hakkındaki Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2005 tarih ve 2005/155-228 sayılı ilamı ile verilen cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA, hükümlü Rize İli Ardeşen İlçesi, Şendere Köyü nüfusuna kayıtlı, Maksut ve Hava oğlu, 1950 doğumlu Sait'in başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmaması halinde derhal TAHLİYESİNE,

İnfaz dosyasının Ardeşen Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine," karar verilmiştir.

İnfaz dosyasının Ardeşen Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine," karar verilmiştir.

Adalet Bakanının istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2007 gün ve 307215 sayılı ihbarnamesi ile; "..Tüm dosya kapsamına göre, sanık Sait A......'in yapılan yargılaması sonunda mahkeme tarafından verilen, kısa süreli hapis cezası niteliğinde olan 5 ay hapis cezasının seçenekli yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50. maddesi uyarınca anılan maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan adli para cezasına çevrildiği, ilamın infazı sırasında Ardeşen Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından usulüne uygun olarak tebliğ edilen para cezası ödeme emrinin hükümlü tarafından kanuni süresi içerisinde ödenmemesi sebebiyle, hükmü veren mahkeme tarafından 5 ay hapis cezasının tamamının infazına karar verilmesi üzerine, merci tarafından 5237 sayılı Kanunun 50/6. maddesinde yer alan "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz." hükmü göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " açıklamasını içeren yasa yararına bozma istemi Yargıtay 8. Ceza Dairesine iletilmiş; Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 27.02.2007 gün ve 625-1583 sayı ile; "…

…. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun uygulanması sonucu cezanın belirlenmesi halinde, belirleme doğrudan adli para cezası olarak yapıldığı için bu tür cezalarda 5252 sayılı Kanunun 5/3 ve 5275 sayılı Kanunun Geçici 1. maddelerinin nazara alınması olanaksız olup doğrudan bu konuyu düzenleyen 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi hükmüne göre infaz yapılacaktır; 106. maddede hangi para miktarının esas alınacağının yazılmamış olması miktarın belirlenmemiş olduğu anlamına gelmemektedir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Adli para cezalarını düzenleyen 52. maddesinin 2. fıkrası bir gün karşılığının "en az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası" miktarından hesaplanacağını öngörmektedir. Mahkemece, hüküm verilirken tayin edilen hürriyeti bağlayıcı ceza TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilirken 52. maddenin 2. fıkrası nazara alınacağından, adli para cezasına ilişkin seçenek yaptırımın ödenmemesi halinde de 5275 sayılı Kanunun 106. maddenin 3. maddesi hükmü gereği aynı miktar esas alınarak hapis cezasına dönüştürülecektir.

Somut konuya bakıldığında da sanık hakkında tümüyle lehe yasa olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanmış olması karşısında, seçenek yaptırımın ödenmemesi halinde anılan yasanın 50. maddesinin 6. fıkrası nazara alınmak durumundadır. Tutuklu kalınan günlerin yukarıda açıklanan yöntemle mahsubu da esasen infaz sırasında gözönünde bulundurulmalıdır. 647 sayılı Yasanın 5. maddesinin somut konuda uygulama olanağı bulunmamakta ve bu itibarla Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesinin kararı doğru olduğundan.." gerekçesi ile Rize Ağır Ceza Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş olduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığınca 09.05.2007 gün ve 307215 sayı ile; "…

……….Çözülmesi gereken uyuşmazlık, 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suç nedeniyle 5237 sayılı TCK uyarınca hükmedilen ve kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda;

1- İnfazın, 647 sayılı Kanun veya 5275 sayılı Kanun hükümlerinden hangisine göre yapılacağı, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilip verilemeyeceği,

2- Adli para cezasının hapse dönüştürülmesi sırasında, mahkemece hükmedilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas alınan 1 gün karşılığı 20 YTL'nin mi, yoksa 5252 sayılı Kanunun 5/3. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun geçici 1. maddelerinde belirtildiği üzere 1 gün karşılığı 100 YTL'nin mi esas alınması gerektiği,

3- Hükmün kesinleşmesinden önce gerçekleşen ve kişi özgürlüğünü kısıtlayan gözaltı ve tutukluluk nedeniyle geçirilmiş sürelerin, hükmolunan cezadan mahsubunun ne şekilde yapılacağı,

Hususlarında toplanmaktadır.

1-…

…..Yapılan açıklamalar ışığında; suç tarihi itibariyle hükümlünün lehine olan infaz hükümleri 647 sayılı Yasa hükümleridir. Dolayısıyla, kısa süreli adli para cezasından çevrili adli para cezasının infazının 647 sayılı Kanunun 5, 19, Ek 2. madde hükümlerine göre yapılması gerekmektedir. Buna göre, ödenmeyen adli para cezasının Cumhuriyet savcısı tarafından hapse dönüştürülmesi mümkün bulunduğu gibi, adli para cezası hapse dönüştürülse de, asıl ceza adli para cezası olma özelliğini sürdürdüğünden hapse dönüştürülen adli para cezasının tamamının ödenmesi halinde hükümlü hapse alınmayacak, hapse alındıktan sonra tamamının veya hapis yattığı günlerin karşılığını oluşturan miktarın düşülmesinden sonra kalan miktarın ödenmesi halinde hapisten çıkarılacaktır. Adli para cezasının ödenmemesi durumunda şartla salıverilme hükümleri de uygulanacaktır.

5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, aynı Kanunun 50/6. maddesi (5275 sayılı K. m.106/10) hükmünün uygulanması hükümlünün aleyhine ve yasaya aykırı olacaktır. Anılan hüküm, ancak 1.6.2005 tarihinden sonra işlenen suçlar açısından uygulanabilir.