muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1093, Karar No: 2019/1323, Tarih: 27.02.2019

Yukarıda verilen açıklama ve görüşler ışığında, Mahkeme, TCK’nın 220 § 6 maddesinin uygulanışında “öngörülebilir” olmadığına, zira başvuranın Sözleşmenin 11. maddesi ile korunan hakkına yönelik keyfi müdahaleye karşı başvurana yasal koruma sağlamadığı sonucuna varmıştır (bk. Ahmet Yıldırım/Türkiye, no. 3111/10, §67, AİHM 2012). Dolayısıyla, 220 § 6 maddesinin uygulanmasından kaynaklanan müdahale kanunla öngörülmemiştir.

Buna göre, Sözleşmenin 11. maddesi ihlal edilmiştir.

Türk Hukuk Sisteminde esas itibariyle Terörle Mücadele Kanunun 3. maddesinde mutlak terör suçları, 4. maddesinde ise, nispi terör suçları dediğimiz terör amacıyla işlenmiş suçlar incelendiğinde esas itibariyle kişi hak ve özgürlükleri ile ilgili düzenlemelerin bu maddelerin dışında bırakılıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9. maddesi (düşünce, vicdan ve din özgürlüğü), 10. maddesi (ifade özgürlüğü), 11. maddesi (dernek kurma ve toplantı özgürlüğü) düzenlemeleri esas almış, bu özgürlüklerinin korunması amaçlandığı, oysa ki, sonradan yapılan kısmi düzenlemelerle kanunun sistematik düzeninin değiştirilip bozulmasına sebep vermesi nedeniyle AİHM kararlarına aykırı kararlar verildiği ve bunun sonucunda AİHM’den ihlale ilişkin kararlar çıktığı tespit edilmiştir.

Kanunumuz sistematiğine uygun olarak ve kanunun düzenlenişi, amacı, gerekçeleri dikkate alınıp uygulamalar yapıldığı zaman herhangi bir ihlalin olmayacağı düşüncesindeyiz, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi şiddet içeren eylemleri hiçbir şekilde özgürlük kullanımı kapsamında kabul etmemektedir.

Açıklanan gerekçelerle mahkeme kararında sanığa isnat edilen,

1- 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunun 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 3713 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde yazılı suçlardan olduğu, dolayısıyla örgüt adına suç işleme suçunun kaynağı olamayacağı,

2- 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet suçları ilk derece mahkemesi tarafından 6352 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesi kapsamında “sair düşünce açıklaması” olarak kabul edilmiş ve bu suçlar yönünden kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiştir. Hal böyle iken, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen söz konusu suçların terör örgütü adına işlenmiş kaynak suç kabul etmek mümkün değildir. Çünkü ortada bir mahkumiyet kararı yok yani suç işlediği tespit edilen bir kişi yoktur.

3- Örgüt adına suç işleme suçu yönünden; 2911 sayılı Yasanın 32/1 maddesine muhalefet (toplantı ve gösteriye katılıp ihtar ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etmek) suçunun kaynak suç kabul edilerek sanığın “örgüt adına suç işleme” suçundan cezalandırılması kanuni “öngörülebilirlik” ilkesi ve yine “orantılılık” ilkesine, Anayasa, AİHS, yasalarımız ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ve Ceza Genel Kurulu kararlarına aykırı olduğundan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/11188, Karar No: 2022/2687, Tarih: 07.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11188 E.  ,  2022/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER :A) Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2020 tarih ve 2019/40 Esas, 2020/339 sayılı kararı ile; sanık ... hakkında:

1)Maktul ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2)Maktul ... 'nu taksirle öldürme suçundan TCK'nin 27/1, 85/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla,

3)Katılan ...'u kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla,

4) 6136 sayılı Yasa'nın 13/1 ve TCK'nin 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karar.

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/05/2021 tarih ve 2021/158 Esas, 2021/1371 sayılı kararı ile; hükümlerin CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak; sanık ... hakkında:

1)Maktul ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasıyla,

2) Maktul ... Karaoğlu'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl cezasıyla,

3)Katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/05/2021 tarih ve 2021/158 Esas, 2021/1371 sayılı kararının, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili ile katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında maktul ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, maktul ... Karaoğlu'nu taksirle öldürme suçundan TCK'nin 27/1, 85/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla, katılan ...'u kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesince Esas No: 2021/11188 kurulan hükümlere karşı sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yeniden kurulan hükümlerle, sanık hakkında maktul ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasıyla, maktul ... Karaoğlu'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl cezasıyla, katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/05/2021 tarih ve 2021/158 Esas, 2021/1371 sayılı kararında bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık müdafinin meşru savunmaya, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili ile katılan ... vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1) Sanık hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında maktuller ... ve ...’a yönelik kasten öldürme suçlarından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Oluşa, dosya kapsamına ve kamera görüntülerine göre; olay tarihininden bir gün önce, sanığın oğlu olan ... ...’ın tanık ...’ü katılan ...’un uyuşturucu madde kullandığı ve uzak durması yönünde tembihte bulunduğu, tanık ...’ün ise ... ... ile aralarında geçen bu konuşmayı katılan ... ve maktul ...’na ilettiği, bunun üzerine katılan ve maktulün tanık ... ...’ı arayarak hakeret ve tehdit ettikleri, tanığın yerini öğrenmeye çalıştıkları, tanık ... ...’ın durumu abisi olan tanık ...’a ileterek yanına gelmesini istediği, tanık ...’ın da babası olan sanığa bu durumu anlatması üzerine birlikte tanık ... ...’ın çalıştığı işyerine gittikleri, burada durumu konuştukları, sanığın oğlu olan ... ...’dan katılan ...’un telefon numarasını istediği, yaptığı arama sonucu katılan ve maktullerin bulunduğu kahvede buluşmayı kararlaştırdıkları, sanığın oğlulları olan tanıkların kendisiyle gelmelerini engelleyerek ayrıldığı, sonrasında katılan ve maktullerin bulunduğu kahveye gittiği, selamlaşıp tokalaşarak oturduğu, sanığın husumeti öğrenmeye çalıştığı, katılan ve maktul ...’nun da karşılıklı Esas No: 2021/11188 hakaret ve tehdit olayından, bu noktaya nasıl gelindiğinden bahsettikleri, bu esnada herhangi bir tartışma ve gerginlik olmadığı halde maktul ...'nun belinden çıkardığı ve kendine ait olan silahı masaya koyduğu, devamında sanığa "sen oğlunun terbiyesini veremiyorsun" dediği, bunun üzerine sanığın maktule "sen bu silahı masaya koydun, bu silahı masaya koyunca, bu işin sonu başka yerlere gider" dediği, bu sırada katılan ...'un maktul ...'na "sok o silahı beline" dediği, maktulün de silahı tekrar beline koyduğu, konuşma devam ederken kısa süre sonra sanığın oğlu tanık ...'ın tarafların oturdukları masaya doğru geldiği ve "siz kimin anasını bacısını sinkaf ediyorsunuz, Volkan kim?" diye bağırdığı, bunun üzerine babası olan sanığın ...’ı sakinleştirmeye çalışmak amacıyla ayağa kalktığı, bu aşamadan sonra diğer taraflarında taburelerinden kalktığı, maktul ...’nun elini belindeki silaha koyarak diğer maktul ...’ın ise tanığı eliyle iterek, birlikte ...’a yöneldiği, yaşanan tartışma sırasında maktul ...’nun belindeki silahı çıkartarak atışa hazır hale getirdiği, sonrasında ... ... ...’ın ayaklarına doğru bir el ateş ettiği, bu aşamadan sonra maktulde silah olduğunu bilen ve elini beline götürerek silahını çıkarttığını gören maktule karşı sanığın da yanında bulundurduğu silahı çıkarttığı, oğlunun atış sonrası ayağını da tuttuğunu gören sanığın önce ateş eden maktule silahıyla birden fazla defa ateş ettiği, devamında silahı yan yana yakın mesafede bulunan ve maktul ...'nun vurulması ile birlikte kendisine doğru hamle yapan maktul ...'a doğrulttuğu, maktul ...’ın olay yerinde bulunan ve elinde olan bıçağı da kullanmayı düşünerek sanığa doğru hamle yaptığı, ancak sanığın bu maktule de birden fazla defa ateş ettiği, sonrasında silahı katılan ...’a doğrultarak bir el ateş ettiği ve araya oğlu ..

...'nun vurulması ile birlikte kendisine doğru hamle yapan maktul ...'a doğrulttuğu, maktul ...’ın olay yerinde bulunan ve elinde olan bıçağı da kullanmayı düşünerek sanığa doğru hamle yaptığı, ancak sanığın bu maktule de birden fazla defa ateş ettiği, sonrasında silahı katılan ...’a doğrultarak bir el ateş ettiği ve araya oğlu ...’ın girmesi, sanığı olay yerinden uzaklaştırması nedeniyle bu katılana yönelik eylemine devam edemediği, atışlar sonrasında ağır yaralanan maktullerin yere düştükleri, katılan ...'un ise yaralı olarak olay yerinden kaçtığı olayda;

a) Sanık hakkında maktul ...’na yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ;

Sanığın maktul ...’nda silah olduğunu bildiği, olayın anlık geliştiği, maktul ...’nun silahını çıkararak sanığın oğlu olan ...’ın ayaklarına doğru ateş ettiği, ...’ında atış sonrası ayağını tuttuğu, bu durumu gören babası sanığın, oğlunun yaralandığı düşüncesiyle, ikinci bir atış için kolunu havaya doğru kaldıran ve atışına devam edeceğini düşündüğü maktule yönelik silahını doğrultarak, oğluna varolan ve kendisine de yönelme ihtimali bulunan, halen devam eden haksız saldırıyı defetmek amacıyla meşru savunmada TCK'nin 27/2. maddesinde belirtilen korku, kaygı ve heyecanla sınırın aşılması suretiye birden fazla ateş ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında bölge Esas No : 2021/11188 adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Maktul ...’ın, sanığın oğlu olan ...'ı hakaret ve tehdit eden diğer maktul ve katılanla birlikte hareket ettiği, olay esnasında sanığın diğer oğlu olan ...’ı ittiği, olay yerinde bulunan ve elinde olan bıçağı da kullanmayı düşünerek sanığa doğru hamle yaptığı anlaşılmakla, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık hakkında cezadan indirim öngören TCK’nin 29. maddesi uyarınca makul oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarları ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince ''... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/04/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5140, Karar No: 2010/9305, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5140 E.  ,  2010/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve asli müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında; tarım arazilerindeki değerlen- dirmenin taşınmazın yer aldığı ilçede ekilmesi mutad olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının –doğru istatistiki bilgilere dayandığı bilinen- İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesini ve raporların buna göre düzenlenmesini öngörmektedir. Münavebeye alınan ürünlerde ise, herhangi bir işlemden geçirilmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Durum böyleyken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda, münavebeye alınan şekerpancarı için İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde, fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek pancar posasının da gelir kapsamına alınarak yüksek gelir belirlenmesi ve dolayısıyla taşınmaza fazla bedel biçilmiş olması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1854, Karar No: 2018/13262, Tarih: 21.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1854 E.  ,  2018/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm “davalı-davacı kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmadan sonra kurulan hükümle davalı-davacı kadın lehine yeniden tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Oysa tedbir nafakası bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yeniden davalı-davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, yerine "Davalı-davacı kadın lehine boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren 300,00.-TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten tahsili ile davalı-davacı kadına verilmesine” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/22277, Karar No: 2015/24869, Tarih: 19.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22277 E.  ,  2015/24869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2014/521-2014/590

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07/05/2015 tarih, 2015/10578-12669 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2131, Karar No: 2013/6531, Tarih: 11.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2131 E.  ,  2013/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü, 101 da 1 parsel sayılı taşınmaz, belgesizden, orman niteliği ile davalı Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak, taşınmazın 171,62 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile kendi adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kadastro bilirkişisinin 11/04/2012 tarihli raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile göstermiş olduğu 1119,27 m2'lik kısmın davacı ... adına, (B) harfi ile göstermiş olduğu 460,42 m2'lik kısmın davacı ... adına, (C) harfi ile göstermiş olduğu 288,21 m2'lik kısmın davacı ... adına ve (D) harfi ile göstermiş olduğu 416,75 m2'lik kısmın davacı ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazın kalan kısmının orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, kadastro bilirkişisinin raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile göstermiş olduğu kısım üzerinde bulunan inşaat halindeki betonarme binanın mülkiyetinin davacı ...'ya, aynı kısım üzerinde bulunan fındık evinin mülkiyetinin davacıların babası Mehmet Karakayalı'ya ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ve re'sen anlaşılacak nedenlerle; davalı ... Yönetimi tarafından da eksik orman bilirkişi raporuna göre karar verildiği gerekçesi ve re'sen anlaşılacak nedenlerle temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanuna göre yapılıp 09/02/2009 - 11/03/2009 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu vardır.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda, "davanın kabülüne, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacılar ..., ..., ..., ..., ..., .... ve ....adına eşit oranda kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan evin davacı ...'ya ait olduğunun tesbiti ile evin mülkiyetinin ....ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına," dendiği halde, gerekçeli kararda "davanın kabülüne, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kadastro bilirkişisinin 11/04/2012 tarihli raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile göstermiş olduğu 1119,27 m2'lik kısmın davacı ... adına, (B) harfi ile göstermiş olduğu 460,42 m2'lik kısmın davacı ... adına, (C) harfi ile göstermiş olduğu 288,21 m2'lik kısmın davacı ... adına ve (D) harfi ile göstermiş olduğu 416,75 m2'lik kısmın davacı ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazın kalan kısmının orman

vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, kadastro bilirkişisinin raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile göstermiş olduğu kısım üzerinde bulunan inşaat halindeki betonarme binanın mülkiyetinin davacı ...'ya, aynı kısım üzerinde bulunan fındık evinin mülkiyetinin davacıların babası ....'ya ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına," denilmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.