muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4840, Karar No: 2016/11528, Tarih: 05.05.2016

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1894, Karar No: 2022/4385, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1894 E.  ,  2022/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, işleri yürütmesi amacıyla ....’a vekâletname verdiğini, tüm işlerin o kişi tarafından yapıldığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

A) Sahte fatura düzenleme suçları yönünden;

1- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ....’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişiden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

5- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6- Gerektiğinde; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

B) Sahte fatura kullanma suçları yönünden;

1- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

B) Sahte fatura kullanma suçları yönünden;

1- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın şirketine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın şirketine ait ticari defterler ve belgeler üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

C) Kabule göre de;

1- “Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, 2010 ve 2011 takvim yıllarında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her takvim yılı için sahte fatura düzenleme ve kullanma denilmek suretiyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemesi ya da farklı beyannamelerde sahte fatura kullanılması halinde sanık hakkında TCK’nin 43. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- Defteri kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- Defteri kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

1- Konya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 13.11.2012 ve 23.01.2013 tarihli yazılarına istinaden hakkında inceleme başlatılan sanıktan, 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 21.11.2012 tarihli isteme yazısı ile 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerin de 20.02.2013 tarihli isteme yazısı ile talep edildiğinin tespit edilmesi karşısında; aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının talep edilmesi halinde, tek bir “defter ve belge gizleme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama ile 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter belgelerin ibrazı talebini içerir yazıların birbirlerine yakın tarihli olması da dikkate alınarak, inceleme için talep edilen defter ve belgeleri aynı yazı ile talep etme olanağı varken birbirlerine yakın tarihli iki ayrı yazıyla istenmesinin nedenleri Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu husus tespit edilmeden iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/408, Karar No: 2013/770, Tarih: 29.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/10-408 E.  ,  2013/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 10. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 18/12/2012

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 10. Hukuk Dairesince;

“Davacı tarafından verilen dava dilekçesinde; davacı şirketin taraf olmadığı Ankara 15. İş Mahkemesinin 2009/269 E. 2011/760 K., 2009/270 E. 2011/761 K. ve 2009/271 E. 2011/762 K. sayılı dava dosyalarında, yurt dışından ithal edilen tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespitinin gerektiği, Mahkeme hakimince davacı şirkete ait ithalat faturasının haksız olarak ele geçirildiği ve kullanıldığı, oysa ki ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu, nitekim ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu konusunda Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2011/202 D.İş sayılı dosyasında karar aldıkları, buna rağmen Ankara 15. İş Mahkemesi hakiminin haksız uygulaması ile müşterileri karşısında zor duruma düştükleri, maddi ve manevi zarar gördükleri belirtilerek maddi tazminat hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu m.93/A ve HMK m.46'da belirtilen hakimin sorumluluğu koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Davanın ihbar edildiği ilgili hakim ......tarafından verilen müdahale dilekçesinde de sorumluluk koşullarının oluşmadığı ileri sürülerek davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Davacı delil olarak Ankara 15. İş Mahkemesinin 2009/269 E. 2011/760 K. sayılı dosyası, 2009/270 E. 2011/761 K. sayılı dosyası ve 2009/271 E. 2011/762 K. dosyası ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/202 D.İş sayılı dosyası, Rekabet Kurulu Kararı ve distribütörlük sözleşmesine dayanmıştır.

Davalı Hazine vekili ile müdahil hakim ....ise delil olarak Ankara 15. İş Mahkemesi dosyalarına dayanmışlardır.

Taraf delilleri toplanmış olup aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir.

Davacı delil olarak Ankara 15. İş Mahkemesinin 2009/269 E. 2011/760 K. sayılı dosyası, 2009/270 E. 2011/761 K. sayılı dosyası ve 2009/271 E. 2011/762 K. dosyası ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/202 D.İş sayılı dosyası, Rekabet Kurulu Kararı ve distribütörlük sözleşmesine dayanmıştır.

Davalı Hazine vekili ile müdahil hakim ....ise delil olarak Ankara 15. İş Mahkemesi dosyalarına dayanmışlardır.

Taraf delilleri toplanmış olup aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir.

Ankara 15. İş Mahkemesinin dosyalarının incelenmesinden, davacılarının sigortalı kişiler olduğu, davalılarının ise SGK olduğu; davacı sigortalıların kullandığı yurt dışından ithal edilen tıbbi cihaz bedellerinin davalı SGK tarafından ödenmemesi üzerine dava açıldığı, bu davalarda tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespiti konusunda araştırma yapıldığı; davacı şirkete ithalat faturasının gönderilmesi için müzekkere yazıldığı, davacı şirketin ticari sır niteliğinde olduğu gerekçesiyle göndermediği; fakat SGK Fiyatlandırma Daire Başkanlığının yazısı ile ekindeki ithalat faturasının dosyaya sunulduğu; Mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi heyeti tarafından ithalat faturasındaki miktar üzerine %40 kâr payı eklenmek suretiyle rayiç bedelin belirlendiği; Mahkemece de belirlenen bu bedel üzerinden karar verildiği, karar metninde herhangi bir şekilde ithalat faturası fiyatının açıklanmadığı; kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, anılan dava dosyalarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2011/202 D.İş sayılı kararının incelenmesinden; davacı şirket hakkında ithalat faturasının ibraz edilmemesi nedeniyle verilen para cezasına itiraz edildiği, Mahkemece talep edilen ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu, gerekçesiyle para cezasını kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İzmir 21. Noterliğinin 7.7.1998 gün ve 28394 yevmiye numaralı işlemi ile onaylanmış “Tek Distribütörlük Anlaşması” başlıklı sözleşmenin incelenmesinden; davacıya sözleşmeye konu tıbbi cihazların ithali konusunda distribütörlük yetkisi verildiği, ayrıca sözleşmede “Distribütör, yukarıda adı geçen malların fiyatları ya da üretimiyle ilgili bilgileri rakiplere açıklamayacaktır.” şeklinde hüküm bulunduğu görülmüştür.

Rekabet Kurulu'nun 15.3.2007 gün 2007/2-37 sayılı kararının incelenmesinden; davacı tarafından kendilerinden ithalat faturasının istenmesi suretiyle ticari sır ihlallerinin yapıldığı belirtilerek bu hususun tespitine dair karar verilmesinin istendiği; ancak kararın “sonuç” kısmında davacı taleplerinin reddedildiği görülmüştür.

Rekabet Kurulu'nun 15.3.2007 gün 2007/2-37 sayılı kararının incelenmesinden; davacı tarafından kendilerinden ithalat faturasının istenmesi suretiyle ticari sır ihlallerinin yapıldığı belirtilerek bu hususun tespitine dair karar verilmesinin istendiği; ancak kararın “sonuç” kısmında davacı taleplerinin reddedildiği görülmüştür.

Dava, hâkimin hukuki sorumluluğuna dayanan tazminat davasıdır. Davacı, distribütörlük anlaşması gereğince yurt dışından ithal ettiği tıbbi cihazlar ile ilgili ithalat faturasının; müdahil hakim tarafından usulsüz olarak ele geçirilip kullanıldığını, böylece ticari sırlarının ihlal edildiğini ileri sürerek manevi tazminat talep etmiştir. Ticari sırların korunması ve saklanması sorumluluğu, kural olarak rakip tacirler aleyhine kabul edilmiştir. Yoksa kanunen yetkili resmi makamlara yönelik herhangi bir kısıtlama bulunmamaktadır. Yani yetkili resmi kurumlar tarafından talep edildiğinde, istenilen belgelerin gönderilmesi, incelemelerine tâbi tutulmaları gereklidir. Bu nedenle kanunen yetkili resmi kurumlar yönünden, ticari sırların saklanmasına dair herhangi bir kısıtlılık bulunmamaktadır. Tâbii ki resmi kurumların da kendilerine verilen ticari sırları, yine kanunen yetkili mercilerden başkalarına açıklamamaları, vermemeleri; kendilerinin veya başkalarının yararına da kullanmamaları gereklidir. Somut olayda, ticari sır olduğu ileri sürülen ithalat faturası, bizzat davacı tarafından, resmi kurum olan SGK'na ibraz edilmiştir. Mahkeme, dosyasına getirttiği bu delili sadece dosyasında kullanmış, ilgili hâkim tarafından kendisinin veya başkalarının yararına kullanılmamış ve kullandırılmamıştır. Ticari sırrın rakip firmalara açıklanmaması kuralına da riayet edilmiş; karar gerekçesinde, davacı şirketin ne unvanından ne ihtalat faturası bedelinden hiç bir surette söz edilmemiştir. Belirtilen sebeplerle, resmi yollardan temin edilen ithalat faturasının delil olarak kullanılmasında her hangi bir usulsüzlük bulunmadığı gibi, davacıya rekabet oluşturacak şekilde özel kişilere kullandırılmadığı ve rakip firmalara da açıklanmadığı anlaşılmakla, davanın reddi gerekmiştir. Hakimin hukuki sorumluğu nedeniyle açılan davanın esastan reddi durumunda, HMK m.49 uyarınca davacıya, 500 TL'den 5000 TL'ye kadar para cezası verileceği belirtilmiştir. Davacı üç ayrı dosya için hakim aleyhine sorumluluk davası açtığından para cezasının yeniden değerleme oranında yapılması gereken artırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi, eylemin önem ve değeri nazara alınarak takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan tahsiline karar verilmesi kanaatine varılmıştır.

Taraf beyanları, ibraz edilen deliller ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davanın REDDİNE.

2- Davanın esastan reddedilmesi nedeniyle, HMK m.49 uyarınca takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye verilmesine.

Taraf beyanları, ibraz edilen deliller ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davanın REDDİNE.

2- Davanın esastan reddedilmesi nedeniyle, HMK m.49 uyarınca takdiren 2.000 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye verilmesine.

3- Davalı Hazine kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m.10.3 ve Tarifenin İkinci Kısım, İkinci Bölümüne göre belirlenen 2.400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı Hazineye verilmesine.

4- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafından yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına…”

Dair oybirliği ile verilen 18.12.2012 gün ve 2012/1-2 sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı dava dilekçesinde; davacı şirketin taraf olmadığı Ankara 15. İş Mahkemesinin 2009/269 E. 2011/760 K., 2009/270 E. 2011/761 K. ve 2009/271 E. 2011/762 K. sayılı dava dosyalarında, yurt dışından ithal edilen tıbbi cihazların rayiç bedellerinin tespitinin gerektiği, Mahkeme hakimince davacı şirkete ait ithalat faturasının haksız olarak ele geçirildiği ve kullanıldığı, oysa ki ithalat faturasının ticari sır niteliğinde olduğu, Ankara 15. İş Mahkemesi hakiminin haksız uygulaması ile müşterileri karşısında zor duruma düştükleri, maddi ve manevi zarar gördüklerini belirtilerek, şimdilik 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı vekili, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu m.93/A ve HMK m.46'da belirtilen hâkimin sorumluluğu koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7860, Karar No: 2016/7322, Tarih: 05.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7860 E.  ,  2016/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-... vd.

Dava dilekçesinde, yerel yazımda baba hanesinde görünmeyen davacının baba hanesine tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının anne ve babası olduğunu bildirdiği ....'in davacının evlenmesinden sonra gerçekleşen nakil belgelerinin .... Nüfus Müdürlüğünden,

2-Davacının anne ve babası olduğunu iddia ettiği .... ve ...'ın .... İlçesine naklen geldikleri ....İlçesindeki nüfus kayıtlarının tekmil aileyi gösterecek biçimde.... Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16401, Karar No: 2020/10696, Tarih: 06.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/16401 E.  ,  2020/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınarak açıklandığı duruşmadan, vekaleti bulunan sanık müdafii Av. ... 'in haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın da sanık müdafiine tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında bu aşamada KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, sanık müdafiine tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verildiği takdirde temyiz dilekçesine eklenip EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4922, Karar No: 2019/10619, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4922 E.  ,  2019/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19, Karar No: 2010/1092, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/19 E.  ,  2010/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının davalılara 4.311,17 TL tutarında borçlu bulunmadığının tespiti ve ödenen 3.000.00 TL’nin de davalılardan tahsiline karar verilmesi istemleriyle açılmış olup; mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin davalılardan ... Sanayi A.Ş. hakkındaki tüm, diğer davalı ... Otomotiv Tic. ve San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, 23.12.2004 tarihinde davalılardan ... Otomotiv Tic. ve San. Ltd. Şti’nden satın aldığı 2004 model, 34 AY 6816 plaka sayılı İveco marka kamyonun bakım ve onarım işinin, aynı şirket tarafından kusurlu olarak yapılması sonucu kamyonun motorunun yandığını ileri sürmüş ve ... Şti. tarafından düzenlenen 22.06.2006, 26.06.2006 ve 26.06.2006 tarihli üç adet fatura tutarı olan 7.311,16 TL’nin tahsilinin istendiğini ve fatura bedelleri toplamına mahsuben 3.000,00 TL ödemede bulunduğunu; ancak, onarım işinin kabul edilemeyecek derecede ayıplı olması sebebiyle yaptığı ödemenin iadesi gerektiğini ve ayrıca 4.311,17 TL tutarındaki bakiye iş bedelinden ötürü de aynı sebeple sorumlu tutulmaması gerektiğini ileri sürerek; ödediğinin tahsilini ve kalan iş bedelinden ötürü de ... Şti’ne borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Yanlar arasındaki kapsamı yukarıda açıklanan akdî ilişki, Borçlar Kanununun 355. maddesinde tanımlandığı üzere, bir eser sözleşmesidir.