muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17557, Karar No: 2012/14965, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17557 E.  ,  2012/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Yılro İntesnasyonal Giyim San.ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3881, Karar No: 2024/2347, Tarih: 01.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3881 E.  ,  2024/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/783 E., 2023/578 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-...

DAVA TARİHİ : 11.03.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/189 E., 2020/406 K.

1- İlk derece mahkemesince, tapu iptal ve tescil davasında; davacının muvazaa iddiasında bulunabilmesi için dava açmakta hukuki yararı olan üçüncü kişi konumunda olması gerektiği, davalı S.S.Ataköy Yapı Kooperatifine ilişkin dosyaya intikal eden evrakların yapılan incelenmesinde, davacının isminin hiçbir yerde geçmediği, davacının Mehmet Cazım Akaydın ile sözlü görüşme iddiası ve mahkeme huzurunda dinlettiği tanıkların soyut beyanları dışında tapu iptal ve tescil talebinde bulunduğu bağımsız bölüm ile alakalı olarak hak sahibi olduğunu ispat edemediği, Mehmet Cazım Akaydın ile akdettikleri ''konut vaadi sözleşmesi'' adlı sözleşmenin de davalı S.S.Ataköy Yapı Kooperatifi ile değil, S.S.Akaydın Konut Yapı Kooperatifi ile yapılmış olduğu, işbu sözleşmede üyelik tipi kısmında belirtilen dairenin de davaya konu bağımsız bölüm olup olmadığının ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının davalılar ile arasında akdi ilişki kurulmamış olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16327, Karar No: 2009/18643, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16327 E.  ,  2009/18643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 109 ada 142 parsel sayılı 787 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12999, Karar No: 2010/25777, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/12999 E.  ,  2010/25777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo takibi yapılmış, borçlu vekili yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak, dayanak çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığından bahisle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili ise,  itirazı kabul etmediklerini, ayrıca muhatap bankadan vekaletname yoluyla başka şahıslara çek keşide etme yetkisi verilip verilmediğinin de sorulmasını talep etmiştir. İcra mahkemesince şirket yetkilisi yönünden bilirkişi incelemesi yapılmış ve çekteki keşideci imzasının şirket yetkilisine ait olmadığı tespit edilmiştir. Bilirkişi incelemesini müteakip alacaklı vekilince, İstanbul 14.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/219 Esas sayılı dosyasında, dayanak çek için B.G. hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılama yapıldığı ve  2.6.2009 tarihli celsede takibe konu çekteki imzanın şirket yetkilisi İ.S.'in vermiş olduğu vekaletnameye dayanarak Bülent Gordi tarafından atıldığının anlaşıldığı, bu kişinin karşılıksız çek keşide etmek suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, bu nedenle adı geçen şahıs yönünden de imza incelemesi yapılması istenmiş ve İstanbul 14.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/219 Esas sayılı dosyasına ilişkin 2.6.2009 tarihli duruşma zaptından bir örnek ibraz edilmiş ise de , mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda imzaya itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 388.maddesi uyarınca borçlunun kendini temsilen vekiline kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi verdiğinin anlaşılması halinde, vekil tarafından imzalanan çekler yönünden borçlu asil sorumlu olur. O halde mahkemece, borçlu şirket yetkilisince, alacaklı vekili tarafından ismi bildirilen B.G. için  kambiyo taahhüdünü içerir BK.'nun 388. maddesi kapsamında bir vekaletname verilip verilmediği araştırılarak, böyle bir vekaletnamenin varlığı  halinde adı geçen kişinin imza örneklerinin de alınarak takibe konu çekteki imzanın bu kişi yönünden de incelenmesi gerekirken, sadece borçlu yönünden imza incelemesi yapılarak eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan; kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

Öte yandan; kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde, medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde, ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur” düzenlemesi yer almıştır. Görüldüğü üzere; inkar edenin, inkar ettiği imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK  309/3 maddesinde; “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise,  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, fotokopi üzerinden inceleme yapıldığı, bu nedenle de hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşıldığından mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3547, Karar No: 2019/3314, Tarih: 04.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3547 E.  ,  2019/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin satılarak bedeli sıra cetveline konu edilen taşınmaz üzerinde 1.derecede 70.000 TL. bedelli ve 2.derecede 200.000 TL. bedelli ipoteklerinin mevcut olduğunu, taşınmazın satışı üzerine elde edilen paranın bir kısmının müvekkili bankanın İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip konusu ettiği 18. İcra m. 2013/9208, 1. İcra m. 2013/9538, 14. İcra m. 2014/2018 ve 16.icra m. 2014/6130 esas sayılı dosyalarına ödenmesine karar verildiğini ancak müvekkili bankaca taşınmaz kaydında bulunan ipotekler sebebiyle 29.000,00 TL. banka alacağının da rüçhanlı alacak olup davalılara ait haciz dosya- sından önce ödenmesi gerekeceği bildirildiği halde şikayete konu 22/06/2015 tarihli sıra cetvelinde takip konusu edilmiş bir alacak olmadığı gerekçesi ile pay ayrılmamasına karar verildiğini ileri sürerek kalan paranın kendilerine ödenmesine ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili, davacının taleplerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, paylaştırmada müvekkili idarenin alacağının ilk sırada yer alması ve satış bedelinin öncelikle müvekkili idare alacağının tamamen karşılanmasının akabinde diğer alacaklılara ara paylaştırılmasına geçilmesi gerekirken müvekkili idarenin alacağının rüçhanlı olduğunun da göz ardı edildiğini, bu açıklamalar ışığında davacının davasının dinlenemeyeceğinin de ortada olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının sıra cetveline yönelik iddia ve itirazlarının haksız ve yersiz olup hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı bankanın taşınmazın satışından sonra kendi alacaklarından sonra ihale bedelinden artan tutar kalacağını anlayınca halen icra takibine konu edilmeyen ve rüçhanlı 29.000,00 TL. alacağı olduğunu iddia ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre İİK 206 mad. gereğince bizzat icra takibi konusu edilip edilmediğine bakılmaksızın rehinle temin edilmiş bir alacağın eğer daha önce ödenmemiş ise kendinden önceki adi alacağın önüne geçeceği gerekçesiyle

şikayetin kabulü ile şikayete konu 22/06/2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre İİK 206 mad. gereğince bizzat icra takibi konusu edilip edilmediğine bakılmaksızın rehinle temin edilmiş bir alacağın eğer daha önce ödenmemiş ise kendinden önceki adi alacağın önüne geçeceği gerekçesiyle

şikayetin kabulü ile şikayete konu 22/06/2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasıdır. İpotek akdinden ipoteğin kredi sözleşmelerinin teminatı olarak kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak yapılan incelemede bu kredi sözleşmelerinin dosyada mevcut bulunmadığı görülmüştür. Tüketici kredilerinde ipoteğin teminatı olarak verilen kredinin dışında borçlunun başka doğmuş ve doğacak borçları için ipoteğin teminat olmasına yönelik ibareler Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre yazılmamış hükmündedir. Ancak yukarıda belirtildiği gibi ipotek akdinin dayanağı kredi sözleşmeleri dosyada mevcut olmadığından gerekli inceleme yapılamamıştır. Bu nedenle ipotek akdinin dayanağı olan kredi sözleşmeleri dosyaya getirtilerek yukarıda belirtilen dairemiz yerleşik içtihadı da nazara alınarak ipotek akdinde yazılı ifadenin geçerli olup olmadığı değerlendirilip, bir sonuca varmak gerekirken, ipotek akdinin dayanağı olan kredilerin dışında mevcut olan davacı alacağının ipotek kapsamında değerlendirilerek sonuca gidilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21541, Karar No: 2012/20215, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21541 E.  ,  2012/20215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Üyesi ...'ı temsilen ...Sendikası adına vekili ... ... ile davalı ... Deri ve Kösele San. Tic. A.Ş. Adına vekili ... ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 24.01.2012 tarihli ve 2011/493 esas sayılı 2012/56 sayılı kararı Dairenin 20.04.2012 tarihli ve 2012/4316 esas 2012/8174 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ... sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.