muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18844, Karar No: 2015/13163, Tarih: 08.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18844 E.  ,  2015/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2005/480-2014/235

Taraflar arasında görülen davada ...... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2005/480-2014/235 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. N.. E.. İ.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı H.. S.. arasında 23.07.2004 tarihinde 450.000 adet hissenin devri konusunda sözleşme imzalandığını, davalının hisse senetlerinin hamiline olduğunu, henüz bastırılmadığından senetlerin şirket merkezinde bulunduğunu, devrin pay defterine işleneceğini belirttiğini, devir sözleşmesinin şirket merkezinde yapılması, hisse senetlerinin devir anında şirket merkezinde bulunması nedeniyle zilyetliğin hükmen teslim yoluyla devredildiğini, 13.06.2005 tarihinde ihtarname düzenleyerek hisse devrinin pay defterine işlenmesinin istendiğini, davalının sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ikrar ettiğini, 6762 sayılı TTK'nun 415. maddesine göre hamiline yazılı hisse senetlerinin teslim ile hüküm ifade edeceğini, devredenle devralan arasındaki ilişkide teslimin dahi aranmayacağını ileri sürerek, 450.000 adet hissenin davacıya ait olduğunun tespitini, ortaklığının pay defterine işlenmesini, talepleri kabul edilmediği takdirde 450.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin davacı ile 1998 yılında tanıştığını, birlikte ihalelere katılma kararı aldıklarını, bu kapsamda Atatürk Havalimanı apronunda yer alan teçhizatların bakım ve onarımı ihalesine birlikte girmek istediklerini, güven ilişkisine dayalı olarak davacıya şirket kaşeli üstü boş kağıtların verildiğini, davacının bu belgeleri kullanmayıp saklayarak 23.07.2004 tarihli hisse devir sözleşmesini düzenlediğini, davacının 13.06.2005 tarihine kadar herhangi bir başvuru yapmadığını, davacının hisse devrine ilişkin herhangi bir ödemede bulunmadığını, devir sırasında hisse senetlerinin nominal değerinin 1 TL, rayiç değerini ise 14,50 TL olduğunu, kimsenin payını bu kadar düşük miktarda satmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan ceza davası açıldığı, beraat kararının 15 CD ilamı ile bozulduğu, bozma ilamına uyulması sonucu açığa imzanın kötüye kullanılması eyleminin kesinleştiği, bundan sonraki temyiz denetiminin sübuta ilişkin olmadığı, bu nedenle ceza mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesinin beklenmediği, davacıya verilen imzalı boş kağıdın hisse devir sözleşmesi olarak tanzim edildiği, iddia edilen hisse devrinin gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22796, Karar No: 2015/4667, Tarih: 05.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22796 E.  ,  2015/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, bir şekilde temin ettiği ele geçirilemeyen usulsüz ve gerçeğe aykırı olarak tanzim edilen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanması sonucu 31 TL eczane giderinin oluştuğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanığın ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak soruşturma başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı ve sanığın yeşil kart bürosuna gidip başvuruda bulunduğunu, kimseye para vermediğini usulüne uygun olarak yeşil kartı çıkartıp kullandığını, suçsuz olduğunu belirttiği dikkate alınarak, yeşil kartı veren ilgili kuruma yazı yazılarak, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgelerin ve varsa yeşil kart dosyası ile sigorta dosyasının onaylı suretinin istenerek dosyamız içine konulması, yine ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, sanığın suça konu yeşil kartla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı hususlarının sorulması ve ilgili belgelerle birlikte hastane tedavi evraklarının onaylı suretlerinin istenerek dosya içine konulması, suç tarihinde sanığın ekonomik ve mali durumuna göre yeşil karta ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve hukuken yeşil kart alabilecek durumda olup olmadığının ilgili kurumlardan sorulması, Sağlık Bakanlığı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde; ... isimli kişinin sahte kartları düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, ... isimli kişi hakkında bir soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa söz konusu dosyaların bu dosyayla birleştirilmesinin sağlanması, böyle bir soruşturma bulunmuyor ise, adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin araştırılarak bulunması halinde ifadesinin alınması, yapılan sahtecilik eylemleri hakkındaki bilgisi ve sanıkla olan irtibatının sorulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartın nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, bu belge asıllarının getirtilmesi ile sanık, ..

... ile ilgili diğer kişilerin yazı ve imza örneklerinin alınarak, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı ve ne şekilde yapıldığı hususunda bilirkişi raporu alınması, sanığın, varsa başkaları tarafından yapılan sahteciliği bilip bilmediklerinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra sonucuna göre, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediği ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususlarının karar yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3971, Karar No: 2012/6618, Tarih: 12.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3971 E.  ,  2012/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu hakkında başlatılan takip nedeniyle haczedilen taşınmazın satıldığını, taşınmaz üzerinde birden fazla haciz olduğundan sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde pay ayrılan Vergi Dairesi'nin alacağının taşınmazın aynı ile ilgili olmadığını, ilk haciz yazısında borç miktarının 2.985,96 TL gösterildiğini, alacağının gerçekte takip borçlularından....'ın ortağı olduğu şirketin vergi borçlarından doğduğunu, şirket hakkında tüm takip yolları tüketilip aciz belgesi alınmadan şirket ortağı hakkında takip yapılamayacağını, Vergi Dairesinin geçerli bir icra takibinin bulunmadığını, bu nedenlerle sıra cetvelinin hatalı yapıldığını ileri sürerek, Vergi Daire'sinin sıra cetvelinden çıkartılarak ihale bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu hakkında haciz işleminin uygulandığını, 1. sırada gösterilmelerinde bir yanlışlık bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre vergi dairesinin takiplerinin vergi borcundan kaynaklandığı, şirket ve ortağı hakkında usulüne uygun icra takiplerinin yapıldığı, haczinin şikayetçinin haczinde önce olduğu, şirket hakkındaki takip yollarının tüketildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Şikayet, haciz sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Satış bedelinin paylaştırılmasında, taşınmazın satış tarihindeki güncel kaydının esas alınması gerekir. Tapu kaydında haciz yoksa alacaklının satış bedelinden istifade edebilmesi mümkün değildir. 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre, üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların satışına kadar o mal üzerine amme alacağı için haciz konulursa bu alacak hacze iştirak eder ve satış bedeli aralarında garameten paylaştırılır. İlk haciz kamu alacağı nedeniyle konulmuşsa üçüncü kişilerin bu hacze iştiraki mümkün değildir. Somut olayda bedeli paylaşıma konu taşınmaz, şikayetçinin alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3607 sayılı takip dosyasından 15.07.2011 tarihinde talimat yoluyla satılmıştır. Taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde, şikayetçinin haciz tarihinin 30.06.2009, şikayet olunan ... Vergi Dairesi'nin ilk haczinin ise 25.06.2009 tarihli olduğu ve Vergi Dairesi

haczinin 15.06.2009 tarih ve 5334 sayılı yazı ile ve 2.985,96 TL alacak yönünden konulduğu görülmektedir. Tarafların, taşınmazın satış tarihi itibariyle, tapu kaydına işlenmiş başkaca bir hacizleri yoktur. Vergi Dairesince satış tarihinden sonra, 20.07.2011 tarihli yazı gereğince 25.07.2011 tarihinde tapu kaydına konulan haciz, satış bedelinin paylaştırılmasında dikkate alınamaz. Bu durumda, ilk haczin Vergi Dairesi'ne ait olması nedeniyle, haciz nedeni olan 2.985,96 TL alacağın satış tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte hesaplanarak satış bedelinden öncelikle karşılanması, kalan para olduğu takdirde bunun da şikayetçinin dosyasına ödenmesi gerekirdi. Gerekirse, bilirkişiden rapor alınarak Vergi Dairesi alacağının satış tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte ulaştığı miktar belirlendikten sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3640, Karar No: 2010/2324, Tarih: 23.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3640 E.  ,  2010/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan ceza tertibine yer olmadığına dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2005 gün ve 2004/553 Esas, 2005/256 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç niteliğini belirlemeye etkisi nedeniyle mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden noksan incelemeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında 15 yaşından büyük olduğu kabul edilen mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve aynı Kanunun 7/1. maddesi dikkate alınarak, CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraeti yerine yazılı biçimde ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5054, Karar No: 2012/8802, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5054 E.  ,  2012/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32215, Karar No: 2012/41000, Tarih: 17.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/32215 E.  ,  2012/41000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/59525

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2008

NUMARASI : 2007/679 (E) ve 2008/238 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık müdafii tarafından, 27/12/2007 tarihli duruşmada sanığın beraatine karar verilmediği takdirde sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanması istenmiş olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nın 50.maddesinin uygulanma ihtimalinin değerlendirilmemiş olması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve UYAP ortamından temin edilen adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılanın olay nedeniyle uğradığı manevi zarar ile tazminat hakkını saklı tuttuğu” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydı getirtilip, doğum ve adli sicil kaydının sanığa ait olup olmadığı doğrulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 209/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1922, Karar No: 2015/6455, Tarih: 06.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1922 E.  ,  2015/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili, davalı ... ve ... vekili, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, ( 01.05.2003 - 30.09.2006 ), ( 02.12.2006 - 19.08.2007 ), ( 01.12.2008 - 11.09.2008 ) ve ( 01.11.2008 - 30.04.2009 ) tarihleri arasında... Partisi ... İlçe Teşkilatında çalıştığından bahisle hizmetinin tespitini istemiş, Mahkemece, davalı ... Partisi Genel Merkezi yönünden davanın husumetten reddine, ( 01.05.2003 - 30.09.2006 ) dönem yönünden hak düşürücü süre yönünden reddine, 22.12.2006 - 14.05.2007 tarihleri arasında dahili davalı ...'ın yanında hizmet akdi ile çalıştığının, 15.05.2007-01.08.2007 tarihleri arasında dahili davalı ...'ın yanında hizmet akdi ile çalıştığının, (02.08.2007-19.08.2007), ( 01.12.2007 - 11.09.2008 ) ve ( 01.11.2008 - 30.04.2009 ) tarihleri arasında dahili davalı ...'ın yanında hizmet akdi ile çalıştığının tespine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü

niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. 506 sayılı Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 5. maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle yeniden beş yıl olarak belirlenmiştir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi yada çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu, başlangıç alınmalıdır. Aksi durumda ise hak düşürücü sürenin kesinti tarihleri dikkate alınarak her bir dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.