muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1237, Karar No: 2015/32, Tarih: 14.01.2015

Milliyetçi Hareket Partisi Tüzüğü’nün 47. maddesinde ise, Parti Genel Başkanının partiyi temsil edeceği, parti adına bağlayıcı demeçler vermeye ve bildiriler yayınlamaya yetkili olduğu ve bu yetkisini görevlendireceği kimselere de kullandırabileceği belirtilmiştir.

Parti tüzüğünün “ilçe başkanı” başlıklı 20 maddesi: “…Yönetim kurulunun başkanı olan ilçe başkanı, görev aldığı ilçede, partiyi temsil eder…” şeklinde olup, “mali sorumluluk” başlıklı 111. maddesi ise “Partinin yapacağı giderler, sözleşmeler ve girişeceği taahhütler, Parti tüzel kişiliği adına; Genel Merkezde Merkez Yönetim Kurulu, illerde il yönetim kurulu, ilçelerde ilçe yönetim kurulu veya bu kurullar tarafından yetkili kılınan kişilerce yapılır…” şeklindedir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; davacı/alacaklı tarafından davalı/borçlu aleyhine kira alacağının tahsili ve tahliye amacıyla takibe geçilmiştir. Takip talebinde borçlu Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanlığı, borçlunun adresi ise Merkez/Ankara olarak gösterilmiş olup, ödeme emri parti genel merkezine tebliğ edilmiştir.

Milliyetçi Hareket Partisi İlkadım İlçe Başkanlığı tarafından parti tüzüğünün 20., 47. ve 111. maddeleri uyarınca vekil tayin edilen Av. H.. G.. 03.10.2011 tarihinde takibe itiraz ederek, takibin durdurulmasını istemiştir. Eldeki istek ise itirazın kaldırılmasına ilişkin olup; bu isteme yönelik dilekçe borçlu vekili Av. H.. G..’e tebliğ edilmiştir.

Az yukarda açıklandığı üzere, alacaklı vekilinin itirazın kaldırılması istemli dilekçesinin icra dosyasında itirazda bulunan borçlu vekiline tebliğinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca Yerel Mahkemenin, dava dilekçesi ve duruşma gününün icra dosyasına itiraz dilekçesini sunan borçlu vekiline tebliğ edilmesiyle taraf teşkilinin sağlandığına ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmemiş olup, dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmeler sırasında; dava dilekçesinin borçlu Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanlığı’na yapılması gerektiği tebligat yapılan vekilin ilçe başkanlığı vekili olduğu, genel merkez adına tebligatı almaya yetkili olmadığı ileri sürülmüş ise de; bu görüş yukarıda belirtilen gerekçelerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin direnmesi yerinde olduğundan, işin esasına yönelik davalı/borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6.HUKUK DAİRESİ'NE GÖNDERİLMESİNE, 14.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19854, Karar No: 2010/6146, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19854 E.  ,  2010/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/4835, Karar No: 2017/4645, Tarih: 15.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/4835 E.  ,  2017/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Sanıklardan ... ve ... haklarında: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ile kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçları nedeniyle: Mahkumiyet

2) Sanık ... hakkında: Beraat

I-Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... ile diğer sanıklar müdafilerinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanık ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinde hükümden sonra 28.12.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, ölüp ölmediğinin kesin olarak tespitinden ve öldüğünün tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; suç tarihinde, icradan ihale yoluyla satışı yapılan araç ile ilgili olarak, Mersin 8. İcra Müdür Yardımcısı sanık ... tarafından, Mersin Trafik Tescil Denetleme Müdürlüğü’ne hitaben yazılan ve şartnameden farklı olarak motor ibaresi belirtilmeden 12.04.2013 tarihli yazının düzenlendiği ve sanıkların bu yazıya istinaden aracın Erdemli Trafik Tescil Denetleme Müdürlüğü’nde şartnameyi ibraz etmeksizin tescilini sağladıkları, bu şekilde sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanık ...’ın aşamalarda, suçlamayı kabul etmeyerek, diğer sanıkları tanımadığını, belgeyi UYAP üzerinden düzenlediğini, düzenlerken bazı kutucukları işaretlediğini, neden motor ibaresinin bulunmadığını anlayamadığını, hatta satış işlemi sırasında taraflara aracı bu haliyle tescil ettiremeyeceğini de söylediğini, suç kastının olmadığını savunması; tanık Şerif Karaçoban’ın duruşmada, kendisinin otoparak işlettiğini, suça konu aracın otoparkına çekildiğini, aracın satışı sırasında icra müdür yardımcısı ...’ın, aracın mevcut haliyle tescilinin yapılamayacağını söylediğini, ...’ın da bu şartlarda aracı satın aldığını beyan etmesi; sanık ...’un da bu hususu doğrulayan savunması karşısında;

a-Sanık ...’ın sahtecilik kastı ile hareket ettiğine ilişkin delil bulunmadığı dikkate alınarak, sabit olan fiilin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması,

a-Sanık ...’ın sahtecilik kastı ile hareket ettiğine ilişkin delil bulunmadığı dikkate alınarak, sabit olan fiilin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması,

b-Diğer sanıkların, suç konusu belgenin düzenlenmesine iştirak ettiklerine ve sanık ...’ı bu konuda azmettirdiklerine ilişkin delil bulunmadığı gözetilerek beraatlerine karar verilmesi,

Gerekirken sanıkların sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine hükmolunması,

3-Dolandırıcılık suçu yönünden, İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkarılarak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır" şeklindeki düzenleme dikkate alınarak sanıkların eylemlerinin “alacaklısını zarara uğratmak kastıyla mevcudu eksiltmek” suçunu oluşturup oluşturmayacağının, oluşturuyorsa dava zamanaşımının dolup dolmadığının tartışılmaması,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve diğer sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1792, Karar No: 2015/7843, Tarih: 02.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1792 E.  ,  2015/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dava dosyası, davalı .... .... ... vekilinin istemi üzerine temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Ne var ki, davalı kooperatiften temyiz harcı alınmamıştır. ... ... .... ve Birlikleri Kanunu'nun 19/B-a maddesi uyarınca bu kooperatifler davacı oldukları davalarda harçtan muaftır. Somut uyuşmazlıkta ise ... .... ... ... .. , davalı konumundadır. Dolayısıyla harçtan muafiyeti söz konusu değildir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davalı ... ..... ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18287, Karar No: 2017/10525, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18287 E.  ,  2017/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada nafakanın kaldırılması, karşı davada nafakanın arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Münine için 450 TL, Ahmet için aylık 250 TL, Fatıma için 150 TL, Rüveyda için 400 TL olmak üzere toplam 1.250 TL nafaka ödediğini, müvekkilinin yeni bir evlilik yaptığını ve masraflarının arttığını, davalılardan Ahmet'in Orman Müdürlüğünde işe başladığını, davalıların birlikte yaşadıkları annelerinin ekonomik yönden çok iyi bir durumda olması nedeniyle davalıların ekonomik bir sıkıntılarının kalmadığını belirterek davalılar lehine bağlanan nafakaların iptaline veya uygun miktarda indirim yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuş, karşı davada ise davalı ... yönünden 150 TL nafakanın 500 TL'ye çıkarılmasını istemiştir.

Mahkemece, davalılar Mümüne Gümüşsoy, Fatma Gümüşsoy, ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile davalı aleyhine 2014/160 esas 2014/872 karar sayılı ilamı ile takdir edilen aylık 250 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren ortadan kaldırılmasına, karşı davanın kısmen kabulü ile Fatma lehine Aksaray 2. Aile Mahkemesinin 2009/909 esas sayılı dosyası ile takdir edilen aylık 150 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren 100 TL artırılarak aylık 250 yardım nafakası olarak devamına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda; davalı ...'un 23/10/2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre % 48 oranında özürlü olduğu ve herhangi bir sosyal yardım almadığı anlaşılmaktadır. Orman Genel Müdürlüğünün cevabi yazısında, davalının 2015 yılı içerisinde Aksaray İş-Kur Müdürlüğü ile düzenlenen toplum yararına program kapsamında 01/04/2015 tarihinde işe başladığı, 30/09/2015 tarihinde programın sona ermesi nedeniyle çıkışı yapıldığı, çalıştığı süre içerisinde asgari ücret üzerinden maaş aldığı bildirilmiştir. Davalının, çalışmasının geçici nitelikte olduğu göz önüne alındığında, nafakanın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5296, Karar No: 2018/7059, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5296 E.  ,  2018/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Otomotiv Oto Lastik...Ltd.Şti müdürü olan sanığın 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan davada; sanığın "...iş yerimiz 2007 yılında belediye tarafından yıkılmıştır, şirkete ait bütün bilgi ve belgeler bu iş yerinde kaldığından zayi olmuştur. Zaten ben şirketin yetkilisi olduğum halde şirket merkezinde durmuyordum,...fatura kesmesini de bilmem, şirketimiz adına bu işi yanımızda çalışmakta olan muhasebecimiz ... yapmakta idi" diyerek suçlamaları kabul etmemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...' ye ait olduğunu söylemesi halinde; ...'nin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...' nin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve ...' ye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların ...' ye ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...' ye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen ve dosya içine karşıt inceleme raporları alınan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...' ye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen ve dosya içine karşıt inceleme raporları alınan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturaları düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin son düzenlenen fatura tarihi olduğu cihetle, suç tarihlerinin net olarak belirlenmesinden sonra, 08.02.2008 tarihinde 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik gözetilerek ceza tayini gerekirken ve hangi yıl için hüküm kurulduğu da belirtilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Ertelenen hapis cezalarının uzun süreli olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1056, Karar No: 2025/5695, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1056 E.  ,  2025/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2811 E., 2024/1262 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 61. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/142 E., 2022/199 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan Elexacaftor, Tezacaftor, İvacaftor ve İvacaftor etken maddeli Kaftrio, Ivadeco ve Trikafta adlı ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince Kistik Fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk