muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19143, Karar No: 2014/15521, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19143 E.  ,  2014/15521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2009/438-2013/462

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24726, Karar No: 2017/146, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24726 E.  ,  2017/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16469, Karar No: 2016/8225, Tarih: 21.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16469 E.  ,  2016/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 8. Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci, 23'ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı kadın vekiline gerekçeli karar ve davalının temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyan, beyanda bulunan kimse tarafından imzalanmamış, tebligattan haberdar edilen bu kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m. 23). Bu haliyle davacı vekiline çıkarılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebligatı geçersizdir. Davacı vekiline gerekçeli karar ve davalının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanarak temyiz ve katılma yoluyla temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11973, Karar No: 2006/2036, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11973 E.  ,  2006/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Söke İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ...... vekili davalılardan ... Vergi Dairesi’nin haczinin müvekkilince konulan hacze iştirak şartlarını taşımadığını; birleşen dava davacısı ... Paz. Ltd. Şti. vekili ise müvekkilince önceki tarihte konulan haczin dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce davalı ...’nce aracın satışından sonra konulan haczin ilk hacze iştirakinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne; birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... dairesinin haczi bedeli paylaşıma konu aracın satışından daha sonra olduğundan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi gereğince, davacının haczine iştirak şartları oluşmamıştır.

Bu durumda satış bedelinin tamamının ilk sıradaki A. Rıza Yıldırım’a verilmesi gerektiğinden birleşen davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Asıl davada ise, vergi dairesinin ilk sıradaki davacı alacağına iştirak edemeyeceği ve satış bedelinin sıra cetvelindeki sıraya göre dağıtılmasını teminen davanın kabulüne karar verilmesi açıklanan nedenle doğru ise de mahkeme kararında ayrıca davanın reddine de karar verilmiş olması çelişki oluşturduğu gibi isabetli de değildir.

Hal böyle olunca mahkeme kararının hüküm fıkrasının asıl dava ile ilgili (2) no.lu bendinin (a) alt bendinde yer alan “Davacının 20.03.2003 tarihli sıra cetvelinin bozulması yönündeki talebinin yerinde bulunmadığından reddine, ancak” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, mahkeme kararının hüküm fıkrasının (2) no.lu bendinin (a) alt bendinde yer alan “Davacının 20.03.2003 tarihli sıra cetvelinin bozulması yönündeki talebinin yerinde bulunmadığından reddine, ancak” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2087, Karar No: 2018/3705, Tarih: 29.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2087 E.  ,  2018/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

- KARAR -

Dairemizin 24.10.2017 gün 2016/12148 Esas 2017/7217 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı davalılar vekili tarafından 19.12.2017 tarihinde dilekçe verilmek suretiyle itiraz edildiği görülmüştür.

HMK 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine yönelik karara karşı süresinde yapılan itirazı inceleme görevi Dairemizi numara olarak izleyen Yüksek 20. Hukuk Dairesi'ne ait olup, itiraz incelemesinin temyiz incelemesinden önce yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine yönelik karara itirazın incelemesini yapmakla görevli Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/668, Karar No: 2018/3194, Tarih: 13.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/668 E.  ,  2018/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve kişisel ilişki süresi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kendi yararına hükmolunan nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece ortak çocuk Duru'nun velayeti davalı-davacı anneye bırakılmış, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki düzenlenmiştir. Kişisel ilişki düzenlenirken, öncelik çocuğun yararı olmakla birlikte, analık ve babalık duygusunun tatmin edilmesi de önemlidir. Bu amaçla, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi için; yeterli görüşme süresi olmasına, taraflar ayrı şehirlerde veya ayrı ülkelerde iseler, tarafların ve çocuğun külfetli sayılabilecek seyahatlere katlanmamalarına dikkat edilmelidir, Davalı-davacı annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte Türkiye'de, davacı-davalı babanın ise ... ülkesinde oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı ülkelerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3514, Karar No: 2012/8785, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3514 E.  ,  2012/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, eczacı olan müvekkilinin davalı ile olan ilaç alımı hususundaki ticari ilişkisinin 50.000.00 TL bedelli 11.04.2007 tarihli teminat mektubunu vermesiyle başladığını, sonrasında aldığı mal karşılığı davalı şirkete toplam 179.933,97 TL tutarlı 3 adet çek verdiğini, akabinde eczanesini eczacı....'e davalı şirkete olan çek bedellerini ödemesi karşılığı devrettiğini, ancak ödeme yapmadığını, çekler karşılıksız çıkınca davacının 20.000.00 TL ödediğini, sonrasında ...'ün borcu yüklenmesi hususun da davalı şirket ile anlaşıp, borca karşılık 3. kişinin taşınmazını ipotek edip, ayrıca şahsi bonolarını verdiğini, böylelikle davacının davalıya borcu kalmadığını, davalının çekleri davacıya iade edeceğini, onun da davacı aleyhine çeklerle icra takibine başladığını, davalının hiçbir hak ve alacağı kalmadığı halde 50.000.00 TL tutarlı teminat mektubunu 28.02.2008 tarihinde nakde çevirdiğini, bu tutarın davacıya ödenmesi ve 3 çekin iadesi istemiyle keşide edilen ihtarnameden sonuç alınamadığını belirterek 50.000.00 TL'nin tazmin tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eczanesine aldığı mal bedelini ödemediğini, müvekkilinin davacının borcu için borcun nakli anlaşması yapmadığını, 3 adet çekin ...'e davacıya verilmek üzere teslim edilip, bunların yerine ...'den şahsi senetler alındığı gibi ipotek tesis edildiğini, teminat mektubunun iade edileceği hususunda davacı ile anlaşma bulunmadığını, yeni eczane sahibinin senetleri de ödememesi üzerine süreli olan teminat mektubunun nakde çevrilip, ...'den alınan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine başlandığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, taraf defterlerinin incelenmesiyle düzenlenen bilirkişi raporu, toplanan delillere göre, davacının yapılan ödemeler sonucu halen davalıya borçlu olduğu, 3. kişinin davalıya ayırca bono verip, ipotek tesis ettiği halde davalının davacıyı borçtan beri kılmadığı, bu ek teminatların davacıyı davalıya karşı sorumluluktan kurtarmadığı gerekçeleriyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, taraf defterlerinin incelenmesiyle düzenlenen bilirkişi raporu, toplanan delillere göre, davacının yapılan ödemeler sonucu halen davalıya borçlu olduğu, 3. kişinin davalıya ayırca bono verip, ipotek tesis ettiği halde davalının davacıyı borçtan beri kılmadığı, bu ek teminatların davacıyı davalıya karşı sorumluluktan kurtarmadığı gerekçeleriyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının davalı şirkete olan borcunun ödenmesi için ... ile anlaştıkları, bu şahsin davalı şirket yetkilileriyle görüşüp, davacı borcuna karşılık ipotek tesis ettiği, keza 178.990,00 TL bedelli 4 adet bono verdiği dosya içeriği ile sabittir.

B.K.'nun borcun naklini düzenleyen 173. maddesi gereğince borcun nakli taahhüdü somut olayda olduğu gibi ivazlı ise bu sözleşme şekle bağlı değildir. Aynı yasa'nın 174. maddesi hükmü gereğince de borcun nakli sözleşmesi eski borçlunun bir başka deyiş davacının borcunu üzerine alan dava dışı ... ile alacaklı davalı arasında yapılır. Bu sözleşmeye davacı borçlunun katılmasına ve hatta rızasına dahi gerek yoktur. Borcun nakli sözleşmesinin ana amacı, eski borçluyu borçtan kurtarmak ve yerine bir başkasının geçmesini sağlamaktır. Burcun nakli sözleşmesi icap, kabul ve tarafların ehliyeti ve nakde elverişli bir borcun var olmasıyla gerçekleşir. Borcun nakli sözleşmesinin meydana gelebilmesi için alacaklının 3. kişi tarafından ileri sürülen icabı kabul etmesi gerekir, alacaklının kabulü açık ya da örtülü olabilir.

Bu açıklamalar doğrultusunda olayımıza bakıldığında, davacının, davalıya olan borcunun dava dışı ... tarafından ödenmesi kabul edilmiş ve bu icap davalı tarafça dava dışı şahıstan ipotek ve senetler alınmak suretiyle davacı yanca açıkça borcun nakli kabul edilmiştir. Kaldı ki davalı lehine tesis edilen bu ipoteğe dayanarak 29.02.2008 tarihinde ... ile teminat ipoteği borçlusu Mehmet Fatih Uygun aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2008/5745 nolu dosyasında davalı takip yapmıştır. Hal böyle olunca mahkemece BK.'nun 173. ve 174. maddeleri gözetilerek somut olayda borcun nakledilmiş olduğunun ve davacının borcundan kurtulmuş olduğunun kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1222, Karar No: 2014/8461, Tarih: 16.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1222 E.  ,  2014/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/07/2013

Numarası : 2012/117-2013/291

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı 26.12.2001-30.04.2009 tarihleri arasında; işyerinin aynı olmasına rağmen işyeri sahipleri değiştiğinden; önce davalı Yurdagül, sonra davalı S.. ve emekli olana kadar davalı S..-3 Ltd. Şti.' ye ait işyerinde çalıştığını belirtip kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacının hiçbir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın tüm alacaklar yönünden kabulüne karar verilerek, hüküm altına alınan alacaklar yönünden her bir davalı kendi döneminden sorumlu tutulmak suretiyle bazı davalılar yönünden davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Ticaret sicil kayıtlarından şirketlerin hakim sermaye ortakları ile diğer şirketin ortaklarının aynı olması, şirketlerin Ticaret Sicilinde kayıtlı adreslerinin aynı olması, faaliyet konularının aynı olması, yönetim kurulu üyelerinin aynı kişiler olması, aynı adreste faaliyet göstermeleri, işçinin ara vermeksizin bir şirketten diğerine geçiş yapması, kesintisiz çalışmaya devam etmesi halinde organik bağdan söz edilebilir.

Organik bağ ve birlikte istihdam halinde bütün işverenler işçilik alacaklarından müteselsilen sorumludurlar. Somut olayda, dosyada bulunan delillerden davalı işyeri davalılar arasında el değiştirse de davacının tüm çalışma dönemi boyunca aynı adreste faaliyet gösteren işyerinde çalıştığı, davalı Yurdagül'ün davalı Süleyman'ın eski eşi olduğu, yine davalı S..'ın S..-3 Ltd. Şti.'nin ortağı ve yetkilisi olduğu anlaşılmıştır. Davacı aynı işyerinde sürekli çalışmıştır. Tüm bu nedenlerle davalılar arasında organik bağ mevcut olup hüküm altına alınan alacakların davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar vermek gerekirken, her davalının ayrı ayrı kendi döneminden sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1078, Karar No: 2013/1039, Tarih: 10.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-1078 E.  ,  2013/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 01.07.2010 gün ve 2010/86 E-193 K. sayılı kararın incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 12.12.2011 gün ve 2010/10258 E.-2011/13324 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı D...B...’nin 09/02/2010 tarihindeki parti grup toplantısındaki konuşmasında, siyasi bir eleştirinin ötesinde müvekkillerini ağır bir biçimde suçlayıcı ve aşağılayıcı ifadeler kullandığını, bu ifadelerin müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının siyasetçi olduğunu, iktidara ait beğenmediği icraatları eleştirmesinde kamu yararı bulunduğunu, açıklamaların ölçülü olduğunu, davacıların iktidar partisi ve Başbakan olması ve siyasetçi olması gerçeği karşısında normal insanlardan daha sert eleştirilmesinin hukuka uygunluk sınırları içerisinde olduğunu, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, açıklamaların kişiye ve davacının başkanlığını yaptığı partiye değil, iktidar partisi olması nedeniyle proje, program ve icraatlara yönelik olduğu, siyasal eleştiri sınırlarında kaldığı ve hukuka aykırılık içermediği  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.