muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22646, Karar No: 2013/19303, Tarih: 19.09.2013

İş Kanununa tabi genel müdür olarak çalışanların aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olmaları halinde ise, kişi- organ statüsünü haiz olup olmadığının araştırılması gerekir. Genel müdürün organ sıfatını kazanmaksızın yönetim kurulu üyesi olması halinde, yürütmekte olduğu genel müdürlük görevi sebebiyle iş ilişkisinin devam ettiği sonucuna varılmalıdır. Buna karşın şirketi temsil ve ilzama yetkili, kişi- organ sıfatı kazanılmışsa, işçi ve işveren sıfatı aynı kişide birleşemeyeceğinden iş ilişkisinin sona erdiği kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı 01.07.2004 tarihinden 30.06.2007 tarihine kadar davalı şirkette genel müdür olarak görev yapmıştır. Belirtilen dönemde davacının davalı şirketin yönetim kurulu üyeliği ya da yönetim kurulu başkanlığı sıfatı bulunmadığı gibi personel giriş raporları, işçi aylık hesap pusulaları, şahsi sicil dosyasında bulunan imzasız yönetici hizmet sözleşmesinin görev ile ilgili bölümü ve tanık beyanları birlikte dikkate alındığında davacı ile işveren şirket arasında eser veya vekalet sözleşmesinin de bulunmadığı açıktır.

Mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmenin, iş sözleşmesi ve davacının da işçi sayılıp dava konusu alacağın İş Mahkemesinin görev alanına girdiği gözetilerek, işin esasına girilip deliller toplanmak suretiyle hâsıl olacak neticeye göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10592, Karar No: 2011/15945, Tarih: 28.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10592 E.  ,  2011/15945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parasının tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve karara esas alınan 1.4.2010 tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 20.maddesinde bir kiranın zamanında ödenmemesi halinde gelecek kiraların muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Bu koşul geçerli olup tarafları bağlar. Davacı tarafından bu sözleşmeye dayanılarak 10.11.2010 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 1.250 TL den ödenmeyen 2010/9-10-11-12. Aylar ile 2011/1-2-3. Ayların kira parası olan toplam 8.750 TL nin tahsilinin istenilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. İcra dosyasında düzenlenen ödeme emri davalı borçluya 26.11.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından 1.12.2010 tarihinde borcu bulunmadığından bahisle itiraz edilmiştir. Ödeme emrine borçlunun itirazı üzerine davacı tarafından 26.1.2011 tarihli dava dilekçesi ile söz konusu miktarın tamamı üzerinden itirazın kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, 5.000 TL alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de, dosya kapsamından ödeme emrinde verilen 30 günlük süre içerisinde 30.11.2010 ve 13.12.2010 tarihlerinde 2010/9-10-11-12.ayların kirası olarak 5.000 TL nin ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda mahkemece dava konusu 2010/9-10-11-12.ayların kirasının verilen 30 günlük süre içerisinde ödenmiş olması nedeniyle bakiye 3.750 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yapılan ödemeler dikkate alınmadan alacağın tamamına yönelik itirazın kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle alacağa ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10298, Karar No: 2015/1853, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/10298 E.  ,  2015/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kanunla kurulan vakıf senedinin 3. maddesinin 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan, kanunla kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterde hazırlanarak hüküm fıkrasında ayrıntılı olarak yazılması ve bu yapılırken maddi hataya düşülmesi, ayrıca gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddesinin de değiştirilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ...’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10385, Karar No: 2013/5316, Tarih: 27.03.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/10385 E.  ,  2013/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ...., gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, asıl borçlu dava dışı şirket ile akdedilen genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, borç ödenmediği için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf duruşmaya katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne takibin 48.211,79 TL üzerinden 39.490,40 Tl asıl alacağa takip tarihinden itibaren %75 temerrüt faizi ve BSM işletilerek (ödeme emrindeki KKDF isteminin çıkartılarak) takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmolunan miktarın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalının aleyhindeki icra takip talebinde ve takibe itiraz dilekçesinde adresi “ ....., Mah. ... ...., Bulvarı ...., Apt. No: ..., ....,/Tekirdağ” olarak gösterilmiştir. Ancak dava dilekçesinde davalının adresi olarak icra takibinde borçlulardan .....,'nın adresi olan “..., Mah. .... Sok. No:....,/Tekirdağ” olarak yazılmış ve yanlış olan bu adrese dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren tebligat gönderilmiş tebligat parçası arkasına muhatabın adresinin “ ...., Mah. ...., Apt. ...., ” yazılması üzerine bu adrese gönderilen tebligatın 7201 sayılı yasanın 21. maddesi hükmüne ilişkin kaşe basılarak” oğlu Fahrettin Melik'e haber verildi” şerhi de konulup tebligat parçası bu hali ile mahkemeye iade edilmiştir. Bu tarihten sonraki tebligatlar ise dava dilekçesinde gönderilen yanlış adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılmıştır. Davalı duruşmalara gelmemiş ve temyizinde yargılamadan haberdar olmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını ileri sürmüştür.

Yukarıda açıklandığı üzere davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününün 7201 sayılı tebligat Kanunu ve Teb. Tüzüğü hükümlerine uygun biçimde tebliğ edilmediği, yapıldığı kabul edilen tebligatların ise usul ve yasaya uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalının savunma hakkı kısıtlanmış olup bu hal esaslı bir usul hatası olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününün 7201 sayılı tebligat Kanunu ve Teb. Tüzüğü hükümlerine uygun biçimde tebliğ edilmediği, yapıldığı kabul edilen tebligatların ise usul ve yasaya uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalının savunma hakkı kısıtlanmış olup bu hal esaslı bir usul hatası olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 990.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2455, Karar No: 2016/3723, Tarih: 17.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2455 E.  ,  2016/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.01.2015 gün ve.... sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ..... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait fabrika binası ve eklentilerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili lehine tesis edilen önceki tarihli ticari işletme rehinlerinin gözardı edildiğini ve satış bedelinin tamamının, taşınmaz üzerine sonraki tarihte tesis edilen ipotek alacaklısına verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlu şirket tarafından taşınmaz üzerindeki fabrika binası içerisinde bulunan makine ve teçhizatlarının bir kısmı üzerinde önceki tarihli ticari işletme rehni tesis edildiği ve alacaklıları tarafından rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığı, .... lehine tesis edilen ipoteğin sonraki tarihli olduğu ve ticari işletme rehnine konu taşınırlar yönünden şikayetçinin sıra cetvelinde yer alması gerektiği belirtilerek sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan ..... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 12.01.2015 tarih ve ... sayılı ilamıyla, “önceki tarihli ticari işletme rehinlerinin sadece taşınırlar üzerinde tesis edilmiş olması karşısında, taşınırlar ve taşınmazlar için belirlenen muhammen bedelin satış tutarı ile oranlanması sonucunda taraflara ayrılacak payların belirlenmesinin mümkün” alacağı belirtilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan.... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan.... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/29387, Karar No: 2025/11042, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/29387 E.  ,  2025/11042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1760 E., 2021/7 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/102 E., 2018/408 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin verilen hüküm kaldırılarak sanık hakkında 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren ... ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (evik, cürüm işlemek için örgütlenme, syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (toroslu özel kısım syf.263-266, alacakaptan cürüm işlemek için örgüt syf. 28, özgenç genel hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın örgüte maddi yardımda bulunan kişilerin bulunduğu grubun içerisinde yer alan sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren yeterli örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek, bu eylemler nedeni ile örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmamakta ise de; hakkında alınan tanık beyanında örgütün mali destek amaçlı sohbet toplantısına katıldığına ilişkin tanık ifadeleri gözetilerek, sanığın Bankasya'daki 2014 öncesi ve Banka'nın TMSF'ye devrinden sonraki dönemdeki hareketleri değerlendirilerek eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3917, Karar No: 2009/7157, Tarih: 14.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3917 E.  ,  2009/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2021/1500, Karar No: 2021/6157, Tarih: 26.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/1500 E.  ,  2021/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Manisa 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2015 tarihli ve 2015/1002 esas, 2015/1802 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/12/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 15/02/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/03/2015 tarihli ve 2015/2158 soruşturma, 2015/82 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, TCK’nın 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, MERNİS adresinde 08/04/2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1.maddesine gore tebliğ edildiği, 15/04/2015 tarihinde infazı için Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2-Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin 09/04/2015 tarihinde İzmir ilinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yetkisizlik kararı ile, soruşturma evrakının Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3-Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca erteleme kararı kaldırılarak ve her iki soruşturma evrakı birleştirilerek 05/06/2015 tarihli, 2015/2158 soruşturma, 2015/2586 esas ve 2015/2257 sayılı iddianame ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53 . maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Manisa 6.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

4-Manisa 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 28/12/2015 tarihli ve 2015/1002 esas, 2015/1802 sayılı kararı ile, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/03/2015 tarihli kamu davası açılmasının ertelenmesine ilişkin kararının sanığa 08/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, karara yönelik yasal itiraz süresi geçmeden sanık hakkında erteleme süresi dahi başlamadan tebliğden bir gün sonra sanığın 09/04/2015 tarihinde İzmir'de 2 içimlik bonzai maddesi ile yakalandığı, bu koşullarda sanığın bu ikinci eyleminin TCK'nun 191/4-c maddede düzenlenen ihlal niteliğinde değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle sanık hakkında “ceza tayinine yer olmadığına” karar verildiği, kararın 21/01/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.