muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22744, Karar No: 2018/9234, Tarih: 17.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22744 E.  ,  2018/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta yatırılmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11849, Karar No: 2014/4687, Tarih: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11849 E.  ,  2014/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23:30 itibariyle 152 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 20:00 sıralarında motosikleti ile çift yönlü, asfalt kaplama köy yolunda motosikletinin sadece park lambaları açık olduğu halde seyir halinde iken karşı yönden seyreden mağdur ... idaresindeki motosikletle sanığın şeridinde çarpışmaları sonucu kovuşturma aşamasında sanık hakkında şikayetinden vazgeçen mağdur ....’ın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda kemik kırıkları ve yüzünde sabit iz oluşacak, yüzünün sürekli değişikliğine ve duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak derecede, sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ...’ın da yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, yaralanmaların ağırlığı karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanamayacağına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/213, Karar No: 2013/155, Tarih: 22.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/213 E.  ,  2013/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1477 ada 10 parsel sayılı 528,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz ve üzerindeki 1 katlı kargir evin 20 yıldan beri ... oğlu ...'ın fiili kullanımında olduğu ve taşınmazın tamamının dere mutlak alanında kaldığı şerhi verilerek" bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., çekişmeli parsel üzerinde lehine zilyetlik şerhi verilirken yanlış yazılan soyisminin ve baba isminin düzeltilmesi talebiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde lehine şerh bulunan ... oğlu ...'ın baba adının ..., soyadının ise ... olarak düzeltilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve Hazine adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1932, Karar No: 2023/17278, Tarih: 13.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1932 E.  ,  2023/17278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Siyasi hakların kullanılmasının engellenmesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinde düzenlenen siyasi hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, tanık ...'nin sanık ...'nun tehdit içeren sözler sarfettiğini, katılana bağırdığını, soruşturma aşamasında belirttiği davranışların sanıklar tarafından gerçekleştiğini, tanık ...'nin beyaz bir araç içinden birkaç kişinin geldiğini ve halkı söz ve davranışları ile kışkırttıklarını beyan ettiklerini, sanıkların atılı suçu işlediklerinin tanık anlatımlarıyla doğrulandığını, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olması, her bir sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Mahkemece tek vekalet ücretine hükmedilmesinin bozma nedeni olduğu, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ve beraberindeki heyetin, seçim çalışması yapmak maksadıyla köye gittikleri, şüphelilerden ...'nun katılana hitaben ''burada köpeklerin çok olduğunu bilmiyormusunuz da buraya değneksiz geliyorsunuz, derhal burayı terk edeceksiniz yoksa olanlardan sorumlu olmayacağız, ... Partisi burada toplantı yapamaz, buraya sizin dışınızda her parti gelebilir, ancak siz gelemezsiniz, sizi bu köyde istemiyoruz, bu köyde seçim çalışması yürütemezsiniz'' dediği diğer şüphelilerin de sonradan olay yerine gelerek tehdit içerikli beyanlarda bulundukları, partililerin üzerlerine doğru yürümek suretiyle hamle yaptıkları, kolluk kuvvetlerinin olaya müdahale ettiği, iddiasıyla açılan davada sanıkların atılı suçu işlemediği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden,

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden,

Sanıkların üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, tanıklar ..., ..., ..., beyanları karşısında sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanık adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan davaların adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır. Buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün değildir. Somut olayda ise açılan dava tek olduğuna göre, aynı vekille temsil edilen sanıklar lehine tek vekalet ücreti tayininde isabetsizlik görülmediğinden, hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22063, Karar No: 2012/28502, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22063 E.  ,  2012/28502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13.06.2012 gün ve 2012/6625 Esas - 2012/12756 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davada, davanın reddine dair hüküm davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece davalılardan ...’nin baba adının tapu kaydında düzeltilmesi için verilen kesin süre içinde dava açılmadığından bahisle davanın tümüyle reddine karar verildiği halde Dairemizce maddi hata sonucu dava kabul edilmiş gibi hükmün onanmasına karar verildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 13.06.2012 gün ve 2012/6625-12756 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan ...’nin baba adı “...’’ olduğu halde tapu kaydındaki ...’nin baba adının “...’’ olması nedeniyle davacı idareye tapu kaydında baba adının tashihi konusunda dava açmak üzere kesin süre verilmesine karşın dava açılmadığı ve davacı idare vekilince anılan davalı yönünden davadan vazgeçildiği anlaşıldığından sadece bu davalı aleyhine açılan davanın reddine diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde davacı idareye iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15867, Karar No: 2023/2217, Tarih: 15.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15867 E.  ,  2023/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/381 Esas, 2021/129 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1571 Esas, 2021/1550 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin sabit olmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde "sanığın ismine, kullandığı araca ve uyuşturucu madde satışı yaptığı bölgeye" ilişkin bilgi alınması üzerine, trafikte görülen aracın takibe alındığı, beklemekte olan araca, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık...'in yaklaştığı ve camdan içeriye doğru bir miktar para uzattığının ve karşılığında bir cisim aldığının tespit edildiği, devam eden takipte, tanık... durdurulduğunda, 1 adet kilitli şeffaf poşet içinde daralı 2,5 gram

sentetik kannabinoidi teslim ettiği; sanığın aracında yapılan aramada ise 3 adet kilitli şeffaf poşet içinde daralı 6,4 gram sentetik kannabinoidin ele geçtiği olayda; istihbari bilginin ve olay tutanağının içerikleri, tutanak düzenleyici kolluk görevlilerinin tutanağın içeriğini teyit eden tanıklık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, "uyuşturucu madde ticareti yapma" eyleminin sabit olduğu, suç konusunun "sentetik kannabinoid" olması nedeniyle cezada 1/2 oranında arttırım yapıldığı, sanığın duruşmadaki hal ve tavırları ile cezanın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak takdiri indirim uygulandığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümdeki "Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki ihtarın yapılmaması ve uyuşturucu maddelerin tamamının analizde kullanılmasından ötürü müsadere isteminin konusuz kaldığının gözetilmemesi" nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1571 Esas, 2021/1550 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3879, Karar No: 2012/13839, Tarih: 09.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/3879 E.  ,  2012/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 01.09.2010 günü Karagümrük Mahallesi, Korucu Sokak No:14/B sayılı yerde bulunan PTT Şubesinde şubede görevli yakınanlar ... ve ...'i belinden çıkardığı ruhsatsız silahla tehdit ederek kendilerini tuvalete götürüp plastik kelepçeyle kelepçeledikten sonra ve 22.10.2010 günü Karagümrük Mahallesi, Can Feda Camii Sokak No:14 de bulunan PTT Şubesine yakınan ...'un veznedar olarak görevli bulunduğu sırada gelerek yakınana doğrultup el ve ayaklarını plastik kelepçeyle bağladıktan sonra yağma suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11865, Karar No: 2014/13012, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11865 E.  ,  2014/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/714-2014/287

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.216,55 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 02.05.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele

alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9806, Karar No: 2015/21559, Tarih: 01.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/9806 E.  ,  2015/21559 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI :

DAVACI-K.DAVALI: H.. K..

DAVALI-K.DAVACI: S.. D..

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı, katılma alacağı, ziynet eşyası alacağı

Davacı-karşı davalı H.. K.. ile davalı-karşı davacı S.. D.. aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi'nden verilen 01.10.2013 tarih ve ... sayılı hükmün Daire'nin 14.01.2015 gün ve 2013/... Esas-2015/... sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalı-karşı davacı S.. D.. vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.