muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11095, Karar No: 2022/10406, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11095 E.  ,  2022/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/8031 numaralı soruşturma evrakının onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulundurulmaması suretiyle CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebliğ yapılabilmesi için, kendisine tebligat yapılacak kimse veya belirtilen maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim etmesi ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiğinden, 13/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara ve 18/12/2014 tarihli çağrı yazısına yönelik, Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca şüphelinin adresinde yapılan tebligat evrakında, keyfiyetin haber verildiği komşunun daire numarası, ismi gibi ayırt edici hiçbir özelliğinin belirtilmediği, bu yönüyle yapılan tebliğ işlemleri de usulsüz olup, 13/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3)Kabule göre de;

a) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,  18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17557, Karar No: 2012/4628, Tarih: 27.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17557 E.  ,  2012/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ili ... ilçesi ... - Merkez mahallesi 308 ada 1 parsel sayılı ve 2427.27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tespit edilerek, tutanağın beyanlar hanesine, taşınmazın 1998 yılından beri ... oğlu ...'in kullanımında olduğu şerhi verilmiştir. Davacı, beyanlar hanesindeki dedesi adına olan şerhin iptali ile ... oğlu ... mirasçılarının kullanımında olduğu şeklinde tapuya kayıt ve tescil edilmesini istemiştir. Mahkemece; davacıya verilen kesin sürelere rağmen, davacının ... oğlu ... mirasçılarını davaya dahil etmediği, mirasçılık belgesini almadığı ve gerekli masrafları süresinde yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 308 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece verilen kesin önele rağmen, davacı ...'in murisi ...'in mirasçılarını alınacak veraset ilamına göre davaya dahil etmediği gerekçesiyle davasının reddine karar verilmiştir. Oysa, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 28. maddesine göre, kadastro davalarında izlenecek usul açıklanırken, kadastro hakiminin duruşma gününü taraflara Tebligat Yasası hükümlerine göre re'sen tebliğ edeceği açıklanmış, yargılama giderleri, kadastro harcı ve tahakkukuna ilişkin aynı Yasanın 36. maddesinde de bu Yasa gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zarurî giderlerin ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hükmünü içermektedir. Taraf oluşturulmadan davaya bakılamaz. O halde, mahkemece; 3402 sayılı Kadastro Yasasının yukarıda açıklanan 36. maddesi gözönüne alınarak davaya dahil edilmesi istenen ... mirasçılarına bütçeye konulan ödenekten yararlanılarak davetiye çıkartılıp mahkemeye çağrılıp, taraf oluşturulup, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde davaya bakılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24562, Karar No: 2014/18912, Tarih: 29.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24562 E.  ,  2014/18912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/222934

Mahkemesi : Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/05/2013

Numarası : 2011/472- 2013/346

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Asli kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, TCK'nın 22/4. ve 61. maddeleri gereğince asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10533, Karar No: 2015/18244, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10533 E.  ,  2015/18244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/04/2015

NUMARASI : 2014/743-2015/185

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin annesi Nuran ile davalı babasının 2005 yılı Eylül ayından itibaren fiilen ayrı yaşadıklarını, davalının davacı ve kardeşi ile eşini bırakarak evi terk ettiğini, bir daha onları hiç arayıp sormadığını, bir başka bayanla birlikte yaşadığını, bu birlikteliğinden bir çocuğunun olduğunu, açtığı boşanma davasının red edildiğini, daha önce açılan dava sonucunda müvekkili için 130 TL kardeşi Buket için 120 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, Uşak Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğrenci olan müvekkilinin ihtiyaç, eğitim ve bakım harcamalarını ve masraflarını karşılamadığını, okul çağında olması nedeniyle çalışamayan müvekkilinin herhangi bir gelirinin bulunmadığını annesinin yardım ve katkılarının yeterli olmaması nedeniyle davalının yardım ve desteğine muhtaç olduğunu beyanla TMK.nun 364 maddesi gereğince müvekkili için ayda 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 130,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazla istemlerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; davacının davalının kızı olduğu, davacının Uşak Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (İkinci Öğretim) 3. sınıf öğrencisi olduğu, bir dönemde aylık 577,50 TL harç ödediği, yurt ücreti olarak 120 TL ödediği, annesinin ev hanımı olduğu, gündelik işlerde çalıştığı; davalının emekli olduğu aylık 1.158,62 TL maaş aldığı, başka bir kadınla yaşadığı, aynı zamanda davacının annesi olan ilk eşinden halen resmi olarak boşanmadığı, beraber yaşadığı kadından bir çocuğunun olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; nafakanın niteliği, davalı babanın gelir durumu, davacının ihtiyaçları, yıllık eğitim ücreti nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarının az ol olduğu, davacının zaruri ihtiyaçlarını karşılamayacağı kanaatine varılmış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, daha yüksek oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3272, Karar No: 2015/4727, Tarih: 09.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3272 E.  ,  2015/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın akıl hastalığıyla ilgili olarak dosya içerisinde bulunan raporlardan ...ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu tarafından düzenlenen raporda, sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azaldığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32/1. madde kapsamında olduğunun belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/653, Karar No: 2018/4334, Tarih: 27.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/653 E.  ,  2018/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sözleşmenin feshi ve tapudaki şerhin silinmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı şirketin makul süre içerisinde ruhsat alma girişiminde bulunmadığını, davalının edimlerini yerine getirmemesinden dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, sözleşmenin geriye etkili olarak feshedilmesini, tapu kaydı üzerindeki şerhin kaldırılmasını, yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme konusu parselin şüyulu olduğunu, söz konusu şüyu giderilmeden inşaat yapılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacıya her ay kira ödemesi yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, davacının sözleşmeyi haksız olarak feshetmesi sebebiyle müvekkili açısından müspet ve menfi zararının oluştuğunu ileri sürerek açmış olduğu karşı davasında, kira bedelinin, yıkım bedelinin, noter masrafını ve fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müspet zararının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davaya konu parselin komşu parsellerle şüyulu olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle yüklenicinin edimini tamamlayamadığı, sözleşmenin 5. maddesindeki "İnşaat ruhsatı alındığı tarihten itibaren inşaat süresinin 18 ay olduğu ancak inşaat süresinin savaş, tabi afet, belediyede v.s. resmi ve hususi dairelerde prosedürlerin uzaması gibi mücbir sebeplerden dolayı inşaat süresinin uzatılabileceği" hükmü kapsamında davalı inşaat şirketinden kaynaklanmayan nedenlerle inşaat sürecinin uzadığı, bu nedenle davalı inşaat şirketinin temerrütünden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacı tarafın sözleşmenin geriye etkili feshi talebine yönelik davasının reddine, sözleşmenin ayakta kalması nedeniyle davalı karşı davacı tarafından açılan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, maddi ve manevi zarar

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, maddi ve manevi zarar

tazminine ilişkindir. Davacı ile davalı arasında 26.11.2011 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve yapılan sözleşme 6 ve 7 numaralı parsellerle sözleşme yapılması taliki şartına bağlanmış, 7 numaralı parsel maliki ile sözleşme yapıldığı halde, 6 numaralı parsel maliki ile sözleşme yapılmadığından bu taliki şart gerçekleşmemiş ve geçerli bir sözleşme ilişkisi henüz doğmamıştır. Davacının dava tarihine kadar makul bekleme süresi de geçtiği kabul edildiğinden taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulmadığı sonucuna varılmalıdır.

Karşı davada ise davacı tarafından sözleşmenin geçersizliğine ilişkin eldeki bu davanın açılabileceği, böyle bir davada diğer arsa maliklerinin davacı veya davalı olarak yer alması gerekmediği hususları da düşünülerek mahkemece, sözleşmenin geçersiz olduğu, geçersiz sözleşme uyarınca tarafların sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerini geri alabileceği gözetilerek davanında bu ilkelere göre değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken geçersiz sözleşmeyi ayakta tutacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3428, Karar No: 2013/30191, Tarih: 31.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3428 E.  ,  2013/30191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan kuruma 26.06.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süreden sonra 04.07.2012 günü temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybiriliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyizlerine hasren yapılan incelemede;

Belediye sınırları içerisinde bulunan dere yatağına ve yol kenarındaki tescil harici alana tecavüz şeklindeki eylemlerinin, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturmayacağı ancak, binanın yapım tarihlerine göre TCK.nun 184. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19536, Karar No: 2012/18127, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19536 E.  ,  2012/18127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.