muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7926, Karar No: 2022/8804, Tarih: 12.09.2022

Temyiz

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

1. Mahkemece dava dışı İmamoğlu Belediyesinin 15.09.2021 tarihli cevabi yazısında "...'ın 27.10.2011 tarihi ve öncesinde toplu ... sözleşmesine bağlı olarak çalışıp çalışmadığını kanıtlayan bir evrak kaydına rastlanılmadığı"nın bildirildiği gerekçesiyle davacının, davalı Bakanlığa devrinden önce yararlanmakta olduğu bir toplu ... sözleşmesinin bulunmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelere göre davacının 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi kapsamında davalı Bakanlığa devrinden önce Mustafabeyli Belediyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Adı geçen Belediye kapatılarak Mustafabeyli mahallesi ... Belediyesine bağlanmıştır. Buna göre davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu ... sözleşmesi olup olmadığının var ise davacının bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakkı bulunup bulunmadığının, ... Belediyesinden yapılan araştırma sonucuna göre belirlenmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2. Diğer yandan Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma kararında açıkça davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu ... sözleşmesi yok ise üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 05.12.2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden yararlanmasına engel bulunmadığı; ancak bu takdirde davacının 27.10.2011 tarihinde davalı işyerine devredildiğinin, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A), (B) ve (C) bentlerinin devir tarihinden önce işyerinde çalışan işçilere ilişkin iyileştirme ve ücret zamlarına ilişkin olduğunun ve dolayısıyla davacıya bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin düzenlemelerinin en erken 2012 yılından itibaren bir başka anlatımla toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (D) bendinden itibaren uygulanabileceğinin gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir. Oysa Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozmanın bu bendi gözetilmeden işçinin ücretine öncelikle toplu ... sözleşmesinin 17 inci maddesinin (A) bendi kapsamında iyileştirme yapıldığı bundan sonra 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulandığı görülmektedir.

Şu hâlde (1) numaralı bozma bendi gereği yapılacak araştırma sonucuna göre davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmelerinden 5.12.2011 tarihinden itibaren yararlanabileceği belirlendiği takdirde yapılması gereken; ilk bozma kararında da belirtildiği üzere 31.12.2011 tarihli işçi ücretine, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A) bendinde düzenlenen iyileştirme yapılmadan 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulanması olmalıdır. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/22838, Karar No: 2014/21981, Tarih: 17.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22838 E.  ,  2014/21981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARARLAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kısa kararda, sanıkların tehdit suçlarından dolayı, neticeten 1'er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında bu defa, neticeten 1'er yıl 13'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek, açık bir çelişkiye neden olunmuşsa da, hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa karar göz önüne alınarak dosya görüşüldü:

Niteliğine göre kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22083, Karar No: 2017/10099, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22083 E.  ,  2017/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5485, Karar No: 2015/6506, Tarih: 06.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5485 E.  ,  2015/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Enerji Taah. Tic. ve San. A.Ş avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın bozmaya uygun bulunmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dairemizin 04.07.2013 tarih, 2013/13189 Esas-2013/15266 Karar sayılı bozma ilamında da ayrıntılarıyla açıklandığı üzere; dava dilekçesinde, Hayrettin ...-... Enerji Taah. San. Tic. A.Ş davalı olarak gösterilmiş ise de; ticaret sicil kayıtlarında şirketin ilk ünvanının Hayrettin ... Enerji Taah. San. Tic. A.Ş olduğu daha sonra değişen ünvanın ... Enerji Taah. San. Tic. A.Ş olduğu; yine bozma sonrası alınan kusur raporunda da kusur atfedilmemesi ve kurum zararından da sorumlu tutulmaması karşısında, yöntemince husumet yöneltilmeyen Hayrettin ...’in karar başlığında “davalı” olarak gösterilmesi,

3-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesinin gerekmesi, giderek, açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki yasa değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle reddinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacı Kurumun, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücreti ve yargılama giderleriyle sorumlu tutulamayacağının belirgin bulunması karşısında, Mahkemece, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri toplamı 4.755,41TL’nın kusur karşılığı davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde artışlı gelirlere itibar edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Karar başlığında yazılı bulunan “Hayrettin ...” isminin tamamen silinerek çıkarılmasına, hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

1-Davanın kısmen kabulüne, 3.328,79 TL’nın 13.04.2001 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

2-Alınması gereken 227,38TL karar ve ilam harcı bozma öncesi yatırıldığından, fazla alınan 335,62TL’nın iadesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 1.904,38TL yargılama giderinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan .... uyarınca 1.500,00TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” ibarelerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istem halinde davalılardan ... Enerji Taah. Tic. ve San. A.Ş.'ye iadesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7143, Karar No: 2020/5235, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7143 E.  ,  2020/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13/09/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan hakkında kamu davası açılan sanıklardan ...’ün savunmasında, ortak olarak görev yaptığını, herhangi bir fatura alımı ya da düzenlemesi olmadığını beyan etmesi ve sanık ...'nın da hamallık yaparak geçimini sağladığını, kendisine iş bulacağını söyleyen ... isimli kişinin notere götürerek imza attırdığını, şirketten haberdar olmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- Vergi suçu raporu ve eklerinde sanıkların sahte fatura düzenleme eylemlerinin ne şekilde gerçekleştiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmaması nedeniyle, ilgili vergi dairesinden sanıkların şirketiyle alakalı tüm bilgi ve belgelerinin dosyaya getirtilmesi,

2- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri teinin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11462, Karar No: 2021/10764, Tarih: 22.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11462 E.  ,  2021/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3788, Karar No: 2024/718, Tarih: 25.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3788 E.  ,  2024/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/20 E., 2023/261 K.

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... vekili Avukat ... 2-...

DAVA TARİHİ : 28.04.2014

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Mahkemece verilen şikâyetin reddine ilişkin direnme kararının şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Hukuk Genel Kurulunca bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde, şikayet dışı borçluya ait aracın satılarak paraya çevrildiğini, paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde, bedelin birinci sıra alacaklısı olarak aracın muhafaza ve depo alacağından dolayı şikayet olunan yediemine ödendiği, başkaca satış bedeli kalmadığından motorlu taşıtlar vergisi (MTV) borcu için de ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin ve derece kararının iptalini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan yediemin vekili cevap dilekçesinde; yediemin ücretinin öncelikli olduğunu, Adalet Bakanlığı tarifesine göre belirlenemeyeceğini öne sürerek şikayetin reddini istemiştir. Diğer şikayet olunan şikâyete cevap vermemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2014/254 E., 2014/275 K. sayılı kararı ile; yediemin ücretinin İİK'nın 138/2. maddesinde belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren masraflardan olduğu, bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin (Yargıtay 23. Hukuk Dairesi) 27.04.2015 tarihli ve 2014/6344 E., 2015/2903 K. sayılı kararı ile; taraf teşkilinin sağlanması; İİK'nın 18. maddesi uyarınca duruşma açılması, şikayetçinin motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan alacağının, şikayet olunanın rehinli alacağından önce ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi 24.12.2015 tarih ve 2015/545 Esas, 2015/637 Karar sayılı ilamıyla bozma ilamına karşı direnme kararı vermiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi 24.12.2015 tarih ve 2015/545 Esas, 2015/637 Karar sayılı ilamıyla bozma ilamına karşı direnme kararı vermiştir.

4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 30.11.2021 tarih ve 2017/23(6)-1176 Esas, 2021/1522 Karar sayılı ilamıyla; yediemin ücretinin tespitinde yedieminin kendi tarifesi yerine Adalet Bakanlığınca belirlenen ücret tarifesinin uygulanacağı ve bu hususun genel mahkemelerde yapılacak yargılama ile çözülebileceği bu itibarla uyuşmazlığın çözümünde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle direnme kararının görev nedeniyle usulden bozulmasına karar vermiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan yediemine yönelik sıra cetveline dair şikayetin kabulüne, şikayetçinin motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan alacağının şikayet olunanın yediemin alacağından önce ödenmesi gerektiğinden bahisle yeniden sıra cetveli tanzim edilmesinin istenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.HUMK 429. madde hükmüne göre, temyiz incelemesi yapan Yargıtay ilgili dairesince hükmün bozulması halinde Mahkeme kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Mahkeme eski kararında direnirse, bu kararın gerekçesi genişletilmiş olsa bile, direnme kararının temyizi halinde temyiz incelemesi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

Madde hükmü, Özel Daire bozma kararına karşı uyulup uyulmayacağı konusunda mahkemenin karar vereceğini düzenlemiş, ancak, önceki hükümde direnilmesi nedeniyle temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapıldığı hallerde mahkemeye böyle bir yetki tanımamıştır. Bu durumda direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca bozulduğu hallerde mahkemece bu karara uyup uymama yönünde bir karar verilmesine de gerek olmaksızın bozma kararının gereğine uygun işlemler yapılmalıdır.