muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4209, Karar No: 2012/10382, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4209 E.  ,  2012/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4593, Karar No: 2012/22111, Tarih: 25.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4593 E.  ,  2012/22111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.01.2011 tarih ve 2009/522 esas, 2011/473 karar sayılı kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibine başlandığı, örnek 4-5 numaralı icra emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda 6111 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca ilamın kesinleşmeden icraya konamayacağını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

6111 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 4/11/1983 tarihli ve 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesi hükmü, 4/11/1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanır. Ancak, bu tarihten sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemleri sebebiyle açılan tazminat davalarında verilen ve kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden 2942 Sayılı Kanunun geçici 6.maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması halinde, idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerden ayrıca yüzde beş pay ayrılır" hükmü yer almaktadır.

Anılan maddede kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat ilamlarının icrası için kesinleşmesinin gerektiğine dair ilişkin bir düzenleme bulunmayıp, idari yönde yapılacak ödemelere ilişkin olarak ödenek ayrılmasına yönelik düzenlemeler yer almaktadır.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabul edilerek takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10549, Karar No: 2012/28203, Tarih: 27.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10549 E.  ,  2012/28203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın l.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'una eklenen geçici 6.maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 30.12.2010 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda, anılan maddenin olayda uygulanması gerekmektedir.

O halde mahkemece, haczedilmezliğe ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12059, Karar No: 2018/6361, Tarih: 08.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12059 E.  ,  2018/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı;

TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler; sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden ford fiesta marka araç için satış ilanı verdiği, bunun üzerine katılanın ilanda belirtilen numarayı telefonla arayarak 25.000 TL’ye anlaştıkları ve kapora için 120,00 TL’yi yüz yüze görüşmeden, sanık ...’ın banka hesabına havale ettiği bu suretle sanıkların atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, banka yazısı ile dosya kapsamından sanıkların katılan ile yüz yüze görüşmeden paranın havalesini sağlamaları nedeniyle eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 157/1 maddesi gereğince basit dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması,

2- Sanıklardan Zafer'in, iddianame tarihinden önce katılanın zararını banka hesabına havale yaparak giderdiğine dair banka dekontu ibraz etmesine rağmen, TCK 168/1. maddesinin sanıklar lehine uygulanması açısından ilgili bankadan dekontun doğruluğu sorularak, duruma göre TCK’nın 168/1. maddesinin sanıklar lehine uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafi ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7238, Karar No: 2015/2641, Tarih: 29.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7238 E.  ,  2015/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanıklar savunmalarında, suça konu dere kenarında bulunan kenevir bitkilerini topladıklarını ancak ekimini kendilerinin yapmadıklarını belirtmeleri karşısında, kenevirleri sanıkların ekip ekmediği konusunda köy muhtarı ile belirtilen yerin yakınındaki taşınmazların sahiplerinin tanık olarak dinlenmesi ve daha sonra tüm deliller birlikte tartışılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında 2313 sayılı Kanun'un 23/son maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının "1 yıl 8 ay hapis" cezasının, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hapis cezasının "1 yıl 4 ay 20 gün" yerine hesap hatası sonucu "1 yıl 4 ay 20 gün 10 ay" olarak hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık .... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18928, Karar No: 2014/20184, Tarih: 20.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18928 E.  ,  2014/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pazarcık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/79 Karar no:2013/283

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davayı Cumhuriyet Başsavcılığı davaname ile açmıştır. Cumhuriyet Savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK. md. 70/1). Bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de;

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan evlenme engeli bulunan şahısların (TMK.md.129) evliliğinin Türk Medeni Kanununun 145/4. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle iptaline ilişkin olup, nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunmadığı gibi dava sonucu verilecek iptal hükmünün nüfusa tescil edilecek olması da nüfus idaresinin hasım olarak gösterilmesini gerektirmez. Bu nedenle, Nüfus Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken, bu hususun dikkate alınmamış olması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/13022, Karar No: 2024/1639, Tarih: 14.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/13022 E.  ,  2024/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/332 E., 2014/417 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/332 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik; sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ve beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1... Tıp Merkezinde doktor olarak görev yapan sanıklar ... ve ...'nun dokuz ayrı hastayı muayene etmeksizin sahte olarak toplamda 14 adet reçete düzenlediği, ... Eczanesinin sahibi olan sanık ... tarafından bu reçetelerin katılan ... fatura edilmesi nedeniyle 928.32 TL kamu zararının oluştuğu, bu suretle doktor sanıkların resmi belgede sahtecilik, eczane sahibi olan sanığın ise resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Mahkemece, sanıkların inkara dayalı savunmaları, adına reçete düzenlenen hastaların tanık sıfatıyla alınan ifadeleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların sorgusunun yapıldığı 04.12.2014 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/332 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/332 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5782, Karar No: 2014/3141, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/5782 E.  ,  2014/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297’nci maddesindeki; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi uyarınca; hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerektiği nazara alınmaksızın; hükmün gerekçesinde yerinde olarak 18.05.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle sigortalının tedavisi için yapılan harcamaların Bütçe Uygulama Talimatı karşılığının tahsiline karar verildiğinin belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan 05.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen tutara hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının birinci bendi tümüyle silinerek yerine,

“1- Davanın kısmen kabulü ile; 1.483,21 TL. Alacağın 02.09.2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” bendinin yazılmasına;

Hüküm fıkrasının dördüncü bendi satır sonuna,

“Davalı Kurum kendini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ne göre hesaplanan 440,00 TL. Vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine” cümlesinin eklenmesine;

Hüküm fıkrasının beşinci bendi tümüyle silinerek yerine,

“5- Davacı tarafından yapılan toplam 334,00 TL. yargılama giderinden kabul ve red oranlarına göre belirlenen takdiren 150,00 TL. nin davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.