muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2374, Karar No: 2011/2702, Tarih: 03.05.2011

Davacının da kabulünde olduğu gibi 20 nolu daire inşaat süresince oturmak üzere ücretsiz olarak yüklenicinin kullanımına tahsis edilmiştir. Akdin devamı süresince davacı iş sahibi bu dairenin kullanımı sebebiyle işgal haksız olmadığından ecrimisil-kira gibi bedel isteyemez ise de; 08.03.2006 tarihli ihtarla sözleşmeyi feshedip yüklenicinin bu daireyi boşaltıp teslim etmesini istediğinden ihtarın tebliğ tarihine verilen süre eklendiğinde bulunan 12.02.2007 tarihi itibariyle yüklenicinin sözkonusu daireyi elinde tutmasının hukuki dayanağı ve sebebi kalmamış ve haksız şagil durumuna düşmüştür.

Bu nedenle 20 nolu daire yönünden 12.02.2007 gününden dava tarihine kadar iş sahibinin isteyebileceği ecrimisil-haksız işgal tazminatının, bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla hesaplattırılıp tahsiline karar verilmesi gerekirken bu daire ile ilgili işin teslimi gereken tarihe göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek kısmen kabul kararı verilmesi de isabetsiz olmuştur.

Taraflar arasındaki sözleşme ile yükleniciye iş bedeli olarak verilecek 7 ve 20 nolu bağımsız bölümlerin toplam değerinin 04.04.2005 tarihli sözleşmeyle 180-190 milyar Türk Lirası (180.000,00-190.000,00 TL) olduğu, yapılacak işlerin bedelinin de buna göre değerlendirildiği kabul edilmiştir. Sözleşme tarihi itibariyle ayrı bir tespit yapılmadığı ve rakam net olmadığından iş bedeli olarak kararlaştırılan iki dairenin ve sonuç olarak iş bedelinin 180.000,00 + 190.000,00 : 2 = 185.000,00 TL olduğu ve iş bedelinin bu miktarda götürü bedel olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla hesaplanan bu götürü bedele işin bilirkişi raporuna göre tamamlanan %99 oranı uygulanarak davalı-karşı davacı yüklenicinin sözleşme kapsamında hakettiği iş bedeli saptanıp, davacı-karşı davalı yararına yapılmış sözleşme dışı fazla imalât varsa bunların BK’nın 413 ve devamı maddelerine göre yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli hesaplattırılıp bu miktarın sözleşme kapsamında hakedilen iş bedeline eklenmek suretiyle yüklenici alacağı belirlendikten sonra, yüklenici namına satılıp parası yükleniciye ödenen 7 nolu dairenin satış bedeli 80.000,00 TL mahsup edilmek suretiyle karşı davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak eksik inceleme sonucu karşı davada yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3214, Karar No: 2021/11355, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3214 E.  ,  2021/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39.Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... mahallesi, 10248 ada 5 parsel taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu taşınmazdaki önceki irtifak nedeniyle meydana gelen değer düşüklüğü mahsup edildikten sonra dava konusu yapılan 284,40 m²lik irtifak alanındaki değer düşüklüğü oranı hesaplanmak suretiyle bedel tespit edilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13260, Karar No: 2010/10066, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13260 E.  ,  2010/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22486, Karar No: 2017/10217, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22486 E.  ,  2017/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21864, Karar No: 2021/16118, Tarih: 01.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21864 E.  ,  2021/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6390, Karar No: 2022/9233, Tarih: 07.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6390 E.  ,  2022/9233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KONYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sahteliğin tespiti davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2015 yılı Ekim ayında dava dışı ... isimli kişinin "sizi ... Tarım Kredi Kooperatifine üye yapacağım, okulu bitirir bitirmez kooperatif sizi işe alacak, kredi sağlayacak, bunun karşılığında sadece imza atacaksınız, üye olacaksınız, bu sayede maaşlı bir iş sahibi olacaksınız" şeklinde taahhütte bulunması karşısında, arkadaşları ..., ... ve ... ile birlikte teklifi kabul ettiğini, daha sonra ...'ın kendisini ve arkadaşlarını ... isimli kişi ile buluşturduğunu, ...'ın da kendisini ve arkadaşlarını ...'ya götürdüğünü, ikişerli gruplar halinde ... Tarım Kredi Kooperatifi'nde kendisine ve diğerlerine üyelik için gerekli diyerek birçok evrak imzalattırdığını, sonrasında Eskil'e götürerek nüfus için gerekli diyerek fortoğrafını çektirdiğini ve bu fotoğrafları da ...'ın aldığını, sonra ...'ın kendisini ve arkadaşlarını Konya 8. Noterliğine götürdüğünü, burada düzenlenen belgeyi imzalamasının istendiğini, düzenlenen belgeyi okuyunca bu belgenin vekaletname olduğunu ve vekalet verilen davalı ... isimli kişinin adına borçlandırıcı işlemler yapmaya yetkilendirildiğini anladığını ve bu durumdan korktuğunu, söz konusu belgeyi imzalamadan noterden ayrıldığını, Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği tarafından bir ihbarname gönderildiğini, bu ihbarnameye göre ... Tarım Kredi Kooperatifine üye olduğu, 17.05.2016 tarihi itibariyle 151.257,42 TL borcu olduğunun bildirildiğini, bu ihbarnameden sonra 2015 yılı Ekim ayında yapılan işlemlerin olduğunu anladığını, çünkü ihbarnameye ekli olarak vekaletname de gönderildiğini, imzalamadan ayrıldığı vekaletnamenin tamamlandığını ve adına imza atıldığını, bu vekaletnamedeki imzanın sahte olduğunu ve kendisine ait olmadığını, gerçekte böyle bir vekaletname imzalayarak ... isimli kişiyi yetkilendirmediğini, ...'yı tanımadığını, diğer davalının da vekaletnameyi düzenleyen noter olduğunu Eskil Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli ara kararının 3. maddesinde HMK 208/4 maddesi gereğince sahtelik davası açması için iki haftalık kesin süre verdiğini, iş bu davayı bu sebeple açtığını beyan ederek Konya 8. Noterliğinin 26.10.2015 tarih ve 25742 yevmiye numaralı vekaletnamedeki vekalet veren imzasının kendisine ait olmadığının ve sahte olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., sahteliği iddia edilen belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde bir tespitte bulunulamadığını, davacının azilnamede sahtelik iddiasından hiç bahsetmediğini, aksine vekaleti kendisinin verdiğini beyan ettiğini, üstelik sahteliğini iddia ettiği vekaletnamede de davacı imzasının altına ... diyerek el yazısı ile isim ve soy ismini yazdıktan sonra okudum yazarak imzasını attığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...'ya usulüne uygun tebligat yapılmış, davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince; hem Adli Tıp Kırumu hem de Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı'ndan alınan imza incelemesine göre imzanın davacıya ait olup olmadığının tespitinin yapılamadığı, fakat inceleme konusu belge üzerinde yazılı bulunan ... ibareli el yazıları ile davacının mevcut mukayese el yazıları arasında benzerlikler görüldüğünün bildirildiği, davacının zorla imza attırıldığından bahisle bir iddiasının bulunmadığı, noterlerin çalışma sistemine göre yoklukta imza atılarak vekaletname verilmesinin mümkün görünmediği, en ufak bir şüphede gerekli tedbiri işlemlerin yapıldığı, davacının vekaletnamedeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, Konya 8. Noterliğinin 26.10.2015 tarih ve 25742 yevmiye numaralı vekaletnamedeki vekalet veren imzasının davacıya ait olmadığının tespit edilmesi talebine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, yargılama sırasında alınan Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 23.09.2020 tarihli raporda; inceleme konusu belge üzerinde ... adına atfen atılı bulunan imzanın, kişiye atfedilecek kaligrafik ve karakteristik özelliklerden yoksun, taklidi kolay ve basit tersimli imza olduğu, söz konusu imzaların ... eli ürünü olup olmadığı hususunda bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı, inceleme konusu belge üzerinde yazılı bulunan ... ibareli el yazıları ile ...'in mevcut mukayese el yazıları arasında yapılan inceleme ve karşılaştırmada yazıların genel şekli, ortak harflerin tersimi, noktalama işaretlerinin yapılışı, yuvarlak harflerin başlangıç ve bitim noktası gibi özellikler yönünden benzerlikler görüldüğü bildirilmiş, davacı söz konusu rapora itiraz etmiştir.

Dosya içerisinde örneği bulunan, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/59456 soruşturma sayılı dosyası kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin

02.04.2019 tarihli raporunda; yapılan inceleme sonucu davaya konu vekaletnamedeki imzanın basit ve taklidi kolay imza olması nedeniyle davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Dosya içerisinde örneği bulunan, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/59456 soruşturma sayılı dosyası kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin

02.04.2019 tarihli raporunda; yapılan inceleme sonucu davaya konu vekaletnamedeki imzanın basit ve taklidi kolay imza olması nedeniyle davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen raporda ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin raporunda, dava konusu belgedeki imzanın davacıya ait olduğu ya da olmadığı açıkça tespit edilmemiştir.

Ayrıca raporun, Adli Tıp Kurumu'ndan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından, kesin kanaat bildirmeyen mevcut rapora göre sonuca gidilemez. Zira Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde son merci olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarihli ve 2009/12-282 sayılı kararı)

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; Adli Tıp Kurumu'nun imza incelemesinde üst ve son merci olmadığı gözetilerek, üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden (grafoloji alanında uzman) oluşturulacak bilirkişi heyetinden, dava konusu belgedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına ilişkin yeniden rapor alınması gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-) Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/191, Karar No: 2020/5952, Tarih: 17.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/191 E.  ,  2020/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2017 gün ve 2015/260 Esas, 2017/225 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hafif derecede zeka geriliği olan ve suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği olmadığı anlaşılan mağdure için vasi olarak tayin edilen babası Muhittin'in kovuşturma evresinde verdiği ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdureye tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 15.10.2018 tarihli rapor içeriğinde, mağdurede hafif derecede mental retardasyon ve aitipik affektif belirtiler tespit edildiği, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin ilk bakışta hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceğinin, ancak yakın tanıyanlar ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceğinin, beyanlarına kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatları ile itibar edilebileceğinin