muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19274, Karar No: 2023/15666, Tarih: 27.12.2023

Bu süreçte katılanların, sanıklardan ... hakkında pek çok kez tehdit nedeniyle suç duyurusunda bulundukları, buna karşın önceki suç duyurularında yeterli delil olmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verildiği, (müşteki ..., ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2008/39323 soruşturma nolu) (Müşteki ..., ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2008/109253 soruşturma nolu) tehditler sonucunda ...'ın izini kaybettirmek için şehir dışına kaçtığı, bu arada sanığın katılanların babası ...'ı arayarak farklı zamanlarda "oğlunun bize olan borcunu ödeyeceksin. Biz bu ülkede ne istersek onu yaparız. Ya oğlunu bize teslim et veya istediklerimizi sen yerine getir. Bizi polise ya da savcılığa şikayet edersen havanı alırsın, biz bunların ön kapısından girer arka kapısından çıkarız." şeklinde tehdit etmiştir.

Zaman içerisinde katılanların sanık ... tarafından sürekli tehdit edildiği, sanık ...'ın alacağını tahsil için ... ile irtibata geçtiği, bu süreçte ...'ın ... isimli katılanın yerini bulmaya çalıştığı, bu hususun sanık ... ve ...'ın aralarında geçen iletişim tespit tutanakları ile anlaşıldığı, tape kayıtlarında ... ile ... arasında konuşmaların devam ettiği, takiplerinin devam ettiği, katılanları bularak tahsilat yapmaya yönelik eylemlerinin olduğu anlaşılmakla, devam eden süreçte sanığın katılan ...'ı borcunu ödememesi nedeniyle kendi evinde hürriyetinden yoksun bıraktığı, katılan baba ...'ın borcu üstleneceğini söylemesi üzerine sanığın katılan ...'ı serbest bıraktığı, katılanın babası ...'ın buna karşılık sanığa 2 adet senet verdiği (44.000 TL ve 22.000 TL) eylemin senedin verilmesi ile tamamlandığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın alacağını tahsil etmek amacıyla katılan ...'a yönelik yağma eylemi nedeniyle ...'i aracı olarak kulandığı, sanık ...'in ''kovuşturma aşamasındaki ifadesinde sanık ...'la bir tanıdığı vasıtasıyla tanıştığını,...'ın evine avukatı ile birlikte gittiğini, müştekiler ile ...'ın arasını bulmaya çalıştığını,yardımcı olmak amacıyla kapalı çarşıdaki tanıdığı sanık ...'ı aradığını, fakat müştekiye yönelik söz konusu yağma ve tehdit eylemlerini gerçekleştirmediğini, bu konuda sadece aracı olarak problem çıkmasını engellemeye çalıştığını'', dinleme kayıtlarına yansıyan ... ile aralarında olan konuşmaları sadece yardımcı olmak için olduğunu beyan etmiş, sanık ... kovuşturma aşamasında ''Müştekiler ... ve ...'ın tehdit edilmesi ve yağmalanması eylemlerinde kendinin bir dahilinin olmadığını, bir tanıdığının müştekilerden alacaklı olması nedeniyle yardımcı olmak amaçlı sanık ... ile görüşmelerde bulunduğunu, Kapalıçarşı'da esnaflık yaptığı için bu şahısları bularak tanıdığına yardımcı olmaya çalıştığı, bunun haricinde müştekileri tehdit etme gibi bir durumunun olmadığını, söz konusu tapelere yansıyan sanık ... ile olan konuşmaların bir kısmının ...'yi oyalamak için yalan söylemek maksadıyla söylendiğini, bir kısmının ise yapabilirse aracı olarak güzellikle bu meseleyi halletmek istemesinden kaynaklandığını''beyan etmiştir.

Katılan baba ... "borcun mahiyetini öğrenmek için buluştuklarını, borcuna karşılık 44 bin dolarlık senet ayrıca 27 kilo altın borcu olduğuna dair imzalı kağıdın oğlu tarafından ...'a verildiğini öğrendiğini, ...'ın da bu durumu bildiğini, daha sonraki günlerde ...'ın kendisini gördüğü her yerde küfürler ederek ve tehditte bulunarak aşağıladığını, bu durumla alakalı savcılığa şikayette bulunduğunu, savcılık tarafından takipsizlik kararı verildiğini, kendisinin ...'la buluştuklarında durumu öğrenmesi nedeniyle başkasınıa ait 2 farklı senedi oğlunun borcuna karşılık ciro ederek verdiğini, fakat 2 senedin de ödenmediğini, bu senetlerden birinin kendisi tarafından ödendiğini, diğer senedin icraya konulduğunu, bu esnada ...'ın kendini telefonla arayarak borcunu ödemesini yoksa kendisi için bu durumun iyi olmayacağını söyleyerek tehdit ettiğini,'' beyan etmiştir.

Sanıklar ... ile ...'in arasında geçen iletişim tespit tutanaklarına da yansıyan 25.03.2008 saat 16.23 daki görüşmede ...'nin "bu ... diye bir Allahın kulu yok dayım. 12-13 tane çantacıya sordum" dediği, ...'nin "var var, ben onların sana adreslerini falan akşam ...., daha önce de bir 100 kg a yakın şeyi altın halletmiş yani" dediği, devamında "yani evi bak işte, bizim enişteden bu altın 8 kg artı para mara almış, tamam mı, ...., sonra kaçmış gitmiş işte, ama bulduk bizde adresleri falan var. Onunla bir görüşecem ben" dediği, ...'nin bunu onayladığı, 26.03.2008 saat 22.19'da ... ile ... arasındaki konuşmada "hani beni dün arıyordun, bana bilgileri veriyordun abi," devamında "pazarcıysa biz çok daha rahat ama kuyumculukta ben sordum ... yok abi, bulamadım adamı" dediği, ...'nin "babasının ismi ..., ... kardeşi" dediği, 27.03.2008 günü saat 17.22'deki konuşmada ...'nin ...'ye katılanlara ulaşamadığını, "dükkanı aradım, dükkan da cevap vermiyor. Şunun bana açık adresini ver de ben dükkanına gideyim" dediğini, ...'nin katılanın iş adresini verdiğini, ...'nin "kızlar arası mahallesi he dur dur, ... babası ...' ı ben tanıyorum bunları" dediğini, 27.03.2008 günü 17.31'deki konuşmada; ...'nin ...'ye " sen de ara bak, hiç birine sana da cevap vermeyecek. Yok ben şimdi dükkanın önünden çıktım, ben şimdi dur dur ben onun kulağına kar suyu, onun yanında komşusu var. Bizim ağanın babasıdır. Onun yan komşusudur. Araları da çok iyidir. Onun kulağına bir kar suyu kaçırtayım ben" dediği, ...'nin "ya beni duydu mu zaten mesele biter, yani sen kim olduğumu izah edersin" dediği, ...'nin "onları sinkaf edeyim, üçkağıtçılar, tamam ben bir iki gider gelirim" dediği, ...'nin "ya gene beş on yolumuzu buluruz, sen kafanı yorma" dediği, anlaşılmaktadır.

Tape kayıtlarından anlaşılacağı üzere sanık ...'nin sanık ...'yi katılanların yerini tespit etmek ve katılana göz dağı vererek korkutmak için kullandığı, katılanlardan paranın tahsil edilmesi sonucunda ise kendilerinin de belli bir menfaat temin edeceklerini söylediği, katılanları bularak tahsilat yapmaya yönelik eylemlerinin vaki olduğu, konuşmalarda geçen ''beş on yolumuzu buluruz'' sözü sanık ...'ye kolluk aşamasındaki ifadesinde sorulduğunda bu ibareyi yardımcı olmaları sonucunda ...'nin yardımı nedeniyle sanık ...'ın nezdindeki hatırını kullanarak sağlayabileceğini söylemiştir. Hükme esas alınan 25-26-27.03.2008 tarihli telefon konuşmalarının yanında 31.03.2008 ve 02.04.2008 tarihli telefon konuşmaları birlikte değerlendirildiğinde de sanıklar ...'nin ve ...'nin alacağın tahsili için uğraştıkları, katılanları sanık ...'ın alacağı için birçok kez tehdit ettikleri anlaşılmaktadır.

Katılan ...; 05.01.2011 tarihinde yaptırılan canlı teşhis işleminde ...'ın Kapalıçarşı'da tahsilatçılık yaptığını, sanık ...'a borcunu ödememesi durumunda kendisine zarar vereceğini bildirerek tehdit eden kişi olarak tanıyıp teşhis etmiştir. ... bakımından canlı teşhis edilen sanık ... ile yasal olarak dinlenmiş iletişimleri dolayısıyla suça iştirakin net olduğu, katılan ... ile sanık ... arasında ticari alışverişe ilişkin akit ve ekleri, tarafların aralarındaki borç nedeniyle zorla alındığı iddia edilen senetlerle ilgili yapılan icra takibi, katılanları tehdit edildiklerini iddia ettikleri şikayet dilekçeleri ve delil yetersizliğinden verilen takipsizlik kararları, katılanların beyanları, sanıkların tevil yollu ikrarları, sanıkların görüşmelerini içeren tape kayıtları ve tüm dosya kapsamından eylemin tamamlanmış bir yağma suçunu oluşturduğu, sanıklar ..., ...'ın katılanlara karşı 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c, 53 üncü maddeleri ile cezalandırılması gerektiği gözetilerek mahkemenin kararı yerinde görülmüş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.07.2023 gün ve 2022/12327 (E), 2023/11945 Karar sayılı Onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11078, Karar No: 2013/17829, Tarih: 03.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/11078 E.  ,  2013/17829 K.**

* ZARARLANDIRICI OLAYIN İŞ KAZASI OLDUĞUNUN TESPİTİ

* ZAMANAŞIMI

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 2

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 4

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 11

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 99

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 13

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 20

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 125

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 25/02/1999 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının 25.2.1999 tarihinde işyerinde geçirdiği zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, BK.125.maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin fazlasıyla geçtiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

506 sayılı Yasanın 2. maddesi; bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu kanuna göre sigortalı sayılacağını, 4. maddesi; bu kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin işveren olduğunu düzenlemiştir. Anılan yasanın 11-A maddesinde ise iş kazasının tanımına ve koşullarına yer verilerek

“a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) Sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olayın iş kazası olduğu belirtilmiştir.

Gerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 27.ve 12.gerekse 5510 sayılı Yasa’nın 13. ve 20.maddesinde İş kazasının sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu,bu sürenin iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği, iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Olayın iş kazası sayılması gerektiğinin tesbitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan bir sosyal sigorta olayının iş kazası sayılıp sayılmaması işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve de olayda iş kazası ise, kurum bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.İş kazası tespiti davaları bakımından özel olarak belirlenmiş bir ispat yöntemi de yoktur.Bu davaların her türlü delille ispatı mümkündür.

Öte yandan, 506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır.Bu maddeye göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”.Buna göre söz konusu yasal düzenlemede gelir ve aylıklar ile kazanılan diğer haklarla ilgili zamanaşımı ve hak düşürücü süreden söz edilmiş ise de iş kazası,meslek hastalığı ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmez ise zamanaşımına uğrayacağı,bu durumda olanların gelir ve aylıklarının yazılı istek tarihini takip eden aybaşından başlayacağı bildirilmekle olayın iş kazası olması halinde şartları var ise davacıya yazılı talebini takip eden aybaşından itibaren iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması mümkündür.Öte yandan iş kazasının tesbiti istemine ilişkin davalarda hak düşürücü süre ile ilgili bir düzenlemede yer almamaktadır.Hal böyle olunca yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş;davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile tarafların göstereceği delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 03/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22581, Karar No: 2014/16131, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22581 E.  ,  2014/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22809, Karar No: 2018/11587, Tarih: 07.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/22809 E.  ,  2018/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, mağdura "hakkında şikayetçi olması nedeniyle para cezası aldığını, kendisine 10.000 TL vermesi gerektiğini, parayı vermemesi halinde ayağını denk almasını, gerisini kendisinin düşünmesini" söylemek suretiyle tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin kanıtlanması halinde yağma suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin suçu niteleme ve kanıtları tartışma görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8608, Karar No: 2014/10457, Tarih: 12.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8608 E.  ,  2014/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/627-2014/191

Davacı, itibari hizmet süresinin tespitine, fiili hizmet süresine eklenmesine, sigortalılık süresinin fiili ve itibari hizmet süresi toplamı olarak belirlenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir. Davacının itibari hizmet süresi hesaplanırken işveren tarafından Kuruma bildirilen hizmetleri ,yani hizmet cetvelindeki primi ödenmiş gün süresi esas alınmalıdır.

2- Somut olayda; davacının, işyeri şahsi dosyasından K.. Ş.. Fabrikası ve Boğazlıyan Şeker Mamulleri ve Entegre Tesislerinde (Boğazlıyan -Yozgat )çalışması olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen dönemde geçerli, 506 sayılı Yasanın Ek. 5. maddesindeki düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi halinde, “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışan sigortalılardan, 1. Çelik, demir ve tunç döküm, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar” için öngörülmüş olup; anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin bilimsel ve teknik veriler ışığında incelenmesi amacıyla oluşturulan kimya ve makine mühendisi ile hekim ve hukukçu bilirkişi kurulu tarafından K.. Ş.. fabrikası yönünden itibari hizmet şartlarının irdelendiği, mahkemece Yozgat Şeker fabrikasındaki davacının çalışmasının 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında çalışma olup olmadığının araştırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, Yozgat şeker fabrikasında keşif yaptırılarak, işyerinde yapılan işin niteliğine göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV. maddesindeki şeker sanayi işyerinin, sigortalının çalıştığı yerle ilgili olarak, 1-Çelik, demir ve tunç döküm, 2-Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3-Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4-Kaynak işlerinde çalışanların itibari hizmet süresinden yararlandırılması gereğine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı, davacı işçinin işyerinde yapmakta olduğu işin niteliğine göre hangi zararlı etkenlerden ne şekilde etkilendiği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturularak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, sadece K.. Ş.. fabrikasındaki keşifte hazır edilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1485, Karar No: 2013/6275, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1485 E.  ,  2013/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.