muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23778, Karar No: 2017/15619, Tarih: 12.10.2017

Bu dosyadaki taraf tanıklarının tutarlı anlatımlarından, davalı işveren ve vekillerinin doğrudan söz konusu faaliyeti engellemeye yönelik sözlü ve fiili bir baskının yapılmadığı, ancak işyerinde bu baskıları yapan diğer işyeri çalışanı işçilerin daha iyi pozisyonlara (vardiya amiri, beyaz yaka olarak görevlendirme v.s.) getirildiği ve ilk işyerine girenlerin işveren temsilcilerince işyerinde örgütlü olan ... ...l İş Sendikasına üye olmaları yönünde tavsiyelerde bulunulduğu açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen daha önce temyiz incelemesi yapılan söz konusu bazı dava dosyalarında, davalı işverenin bu süreçte işyerindeki yetkili sendika değişikliğini önlemek için işçilere para dağıtıldığının iddia edildiği ve bu iddiayı desteklemek için işyerindeki panolarda ilan edilen davalı işyerinin Türkiye Direktörü Y.E.nin yazısının dosyaya ibraz edildiği ve ibraz edilen bilâ tarihli bu yazıda, “Hepimiz için olumsuz sonuçlar doğuracak sıkıntılı bir sürecin sağ duyulu davranan sizler sayesinde sona ermiş olması, iş disiplininin ve üretimin kesintisiz şekilde devam etmesi dolayısıyla işinize ve işyerinize sahip çıkmanız bizler için büyük önem taşımaktadır.” yönünde söylemlere yer verildikten, sonra Mayıs ayı sonunda 1.000 TL tutarında destek ödemesi yapıldığı, 2015/Ağustos ayından itibaren toplam 4 ay içinde yapılacak ödemelere ilişkin bilgi verildiği görülmüştür. Taraf tanık beyanlarından bu yazının 2015/Haziran ayında işyerinde yaşanan olaylardan sonra panolara asıldığı da açıklığa kavuşturulmuştur.

Bu kapsamda mevcut delil durumu itibariyle; davalı işyerindeki sendikal faaliyete ve sendikalar arasındaki çekişmeye davalı işverenin dahil olduğu açıktır. Fesih için neden göstermeyen, sendikalar arası çekişmeye dahil olan davalı işverenin, iş sözleşmesini sendikal nedenle feshettiği açık olup, sendikalar arasındaki rekabetten kaynaklandığını söylemek yerinde değildir. Sendikal fesih iddiası ispatlanmış olup, feshin sendikal nedenle yapıldığının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4857 sayılı iş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm:

Yukarıda açıklanan gerekçeler ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın kabulü ile feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Feshin sendikal nedene dayanması nedeni ile davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Feshin sendikal nedene dayanması nedeni ile davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı tarafından yapılan 217,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.10.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 12.10.2017
Yargıtay — Esas No: 2011/4784, Karar No: 2011/20678, Tarih: 31.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4784 E.  ,  2011/20678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/3 maddesi gereğince, inkar edilen imzanın, borçluya ait olmadığı, mahkemece aynı kanunun 68/a maddesi göre yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ise, itirazın kabulü ile birlikte "takibin durdurulmasına" karar verilir.

Aynı maddenin son fıkrasında da; "itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı, senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminat ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, alacaklının 26.5.2010 tarihli feragat beyanı dikkate alınarak “mahkemece karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir. Yukarıda anılan yasa hükmünde de anlaşılacağı üzere itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği ve alacaklının kötü niyetli veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının tazminata mahkum edileceği düzenlenmiş olup, “karar verilmesine yer olmadığına “ kararı verilmesi durumunda tazminatla tarafların mahkum edileceği hükme bağlanmamıştır.

Ayrıca takip, son ciranta tarafından yapılmaktadır.

Alacaklı, senetteki imzanın borçluya ait olup olmadığını bilebilecek konumda olmadığı gibi, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru da kanıtlanmış değildir. O halde alacaklının feragati nedeniyle sadece “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15161, Karar No: 2014/15891, Tarih: 23.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15161 E.  ,  2014/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Çekişmeli 140 ada 63 parsel sayılı taşınmaza ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenmiş ve taşınmazı dıştan çevreleyen komşu taşınmazlar bu arada yol, dere, başka köy çalışma alanlarını da gösterir şekildeki pafta örneğinin,

...- Çekişmeli 140 ada 63 parsel sayılı taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıt belgelerin,

...- Kadastro Müdürlüğünün 09.05.2013 tarihli yazısında çekişmeli taşınmazın ifrazı ile oluştuğu bildirilen taşınmazlara ait tapu kayıt örneklerinin (özellikle maliklerini gösterir şekilde),

...- Uzman fen bilirkişi raporunda gösterilen ve çekişmeli taşınmazın ifrazı ile oluştuğu bildirilen 150 ada ..., ..., ... ve 140 ada 68 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıt örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması,

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4075, Karar No: 2020/3832, Tarih: 23.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4075 E.  ,  2020/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacılardan ...’in eşi, diğer davacıların babası olan ...’in 28.09.2014 tarihinde vefat ettiğini, miras bırakanın 28.06.2013 tarihinde... Bahariye Şubesinden 48 ay vadeli 20.000,00 TL ihtiyaç kredisi kullandığını, önceden maktu olarak hazırlanmış olan kredi sözleşmesi ile birlikte, davalıya yıllık kredi hayat başvuru formu, hayat sigortası prim talimat formu, yıllık kredi hayat bilgilendirme formunun imzalatıldığını, yapılan poliçeye göre vefat tazminatının 21.000,00 TL olduğunu, 1 yıl sonra kredi hayat sigortasının davalı şirket tarafından yenilendiğini, 28.06.2014 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kredi hayat sigortası yapıldığını, bu

poliçede vefat tazminatı olarak 17.096,00 TL kabul edildiğini, miras bırakanın 22.04.2014 tarihinde... Bahariye Şubesinden 36 ay vadeli 30.000,00 TL tutarlı ihtiyaç kredisi kullandığını, kredili hayat sigortası yapıldığını, vefat tazminatının 31.500,00 TL olduğunu, miras bırakanın tatil yaptığı sırada 28.09.2014 tarihinde kalp krizi geçirdiğini, tüm müdahalelere rağmen vefat ettiğini, miras bırakanın iki kredi dışında da, ... Bankası A.Ş, ..., ..., ... Bankası ve ... Bankasından da değişik miktarlarda krediler kullandığını, davalı şirket ile birlikte tüm sigorta şirketlerine ayrı ayrı başvurulduğunu, davalı şirket dışındaki tüm sigorta şirketlerinin hayat poliçelerinden kaynaklanan vefat tazminatlarını davacılara ödediğini, davalı şirketin 03.12.2014 tarihli davacıların poliçelerden kaynaklanan vefat tazminat taleplerinin reddine karar verildiğini bildirdiğini, ret gerekçesinde, miras bırakanda, 28.03.2013 tarihinden önce Diabetez Mellitus (Şeker Hastalığı) mevcut olduğunun, bu konuda müteveffa tarafından şahsen doldurulup imzalanan 22.09.2014 ve 28.06.2013 tarihli kredi hayat sigortası başvuru formunda bahsedilmediği, mevzuat gereği beyan yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olduğunun bildirildiğini, 19.01.2015 tarihli ihtarname ile miras bırakanın kalp krizi nedeniyle öldüğü, mevcut şeker hastalığının ölüme bir katkısı bulunmadığı, ölüm raporunda ölüm nedeni olarak kalp krizinin açıkça belirtildiği, yasal mevzuat gereği vefat tazminatının ödenmesi gerektiği, kullanılan kredinin bir başka bankadan kredi çekmek suretiyle tamamen kapatıldığını, davalı şirketin vefat tazminat bedellerinin tamamını ödemekle yükümlü olduğunu iddia ederek, hayat sigortaları poliçelerinden kaynaklanan 48.762,00 TL vefat tazminatının ödeme ret tarihi 03.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili müteveffanın kullandığı kredi ile ilgili olarak, müvekkili şirket nezdindeki kredi grup hayat sigortası kapsamına girmek için 22.09.2014 tarihli yıllık kredi hayat sigortası başvuru formunu doldurduğunu, imzalayarak tamamen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini, müvekkili şirketin sigortalının sigorta başvuru ve sağlık beyan formdaki bu beyanlarını esas alarak mevcut risk kabul yönetmeliği kapsamında değerlendirme yaparak, sigorta

Davalı vekili müteveffanın kullandığı kredi ile ilgili olarak, müvekkili şirket nezdindeki kredi grup hayat sigortası kapsamına girmek için 22.09.2014 tarihli yıllık kredi hayat sigortası başvuru formunu doldurduğunu, imzalayarak tamamen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini, müvekkili şirketin sigortalının sigorta başvuru ve sağlık beyan formdaki bu beyanlarını esas alarak mevcut risk kabul yönetmeliği kapsamında değerlendirme yaparak, sigorta

teminatı verme doğrultusunda karar aldığını, 27-70 Yaş Kredili Hayat Sigorta Poliçesi düzenlediğini, yine aynı şubeden kullandığı kredi ile ilgili olarak sigorta poliçesinin düzenlendiğini, müteveffanın Diabetis Mellitus hastalığı bulunmasına rağmen, sağlık beyan formlarındaki soruları hayır olarak yanıtlayarak ilgili formları imzaladığını, ölüm belgesinde sigortalının Diyabetes Mellitus hastalığı nedeniyle vefat ettiğinin tespit edildiğini, birinci dereceden alacaklı... Bahariye Şubesine, beyan yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle poliçeden doğan vefat tazminatının ödenmeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b/1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde "Sigorta ettiren, sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle; sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir.

Somut olayda davacılar murisinin kullanmış olduğu 2 ayrı banka kredisi nedeniyle, 28.06.2014-28.06.2015 ve 22.09.2014-22.09.2015 tarihleri için 2 ayrı hayat sigorta

sözleşmesi düzenlenmiş; poliçelerin düzenlenmesinden sonra 28.09.2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Somut olayda davacılar murisinin kullanmış olduğu 2 ayrı banka kredisi nedeniyle, 28.06.2014-28.06.2015 ve 22.09.2014-22.09.2015 tarihleri için 2 ayrı hayat sigorta

sözleşmesi düzenlenmiş; poliçelerin düzenlenmesinden sonra 28.09.2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan şeker hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece sigortalı murisin önceden var olan şeker hastalığı ile kalp krizi sonucu ölümü arasında, illiyet bağının bulunduğu yönünde görüş bildiren bilirkişi raporu benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 28.10.2016 tarihli bilirkişi raporunda; Muris ...'in poliçelerin başlangıç tarihlerinden önce 14.09.2009 tarihinde Şeker "Diabetes Mellitüs" teşhisinin olduğu bu tarihten şeker hastalığı ilaçlarını kullandığı ve sigortalı tarafından şeker hastalığının bilindiği ölüm sebebi olan kalp krizi ile beyan etmediği şeker hastalığı arasında illiyet bağının olduğu rapor edilmiştir.

Davacılar murisi tarafından imzalanan Yıllık Kredi Hayat Başvuru Formunda, herhangi bir rahatsızlığı olmadığı bildirilmiş; poliçeden önce mevcut olan şeker hastalığı beyan edilmemiştir. Davacılar murisinin poliçe öncesinde mevcut bu hastalığı nedeniyle düzenli ilaç kullandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sigortalının ölüm belgesinde ölüme yol açan sebebler bölümünde Miyokart İnfarktuse ve altta yatan sebebler bölümünde de Diabetes Mellitüs'ün yazıldığı ve kalp krizi esnasında diyabete müdahale edilmediği ölüm nedenin kalp krizi olduğu belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şeker hastalığı ile kalp krizi arasında illiyet bağının var olduğu tespiti dikkate alındığında riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

Bu durumda mahkemece öncelikle, dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, dosya kapsamındaki tedavi belgeleri ve davacılar murisinin yaşı değerlendirilmek suretiyle, müteveffanın kalp krizi nedeniyle ölümü ile poliçe öncesinde var olduğu anlaşılan şeker hastalığı arasında illiyet bağı olup olmadığının kesin olarak tespiti yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarıının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarıının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6383, Karar No: 2021/9900, Tarih: 16.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6383 E.  ,  2021/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bafra Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/586 esas, 1997/599 karar sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 02.12.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin vefat ettiğini, kısıtlının bakımı ile kendisinini ilgileneceğini belirterek kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Bafra Sulh Hukuk Mahkemesince, 11.01.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “Orhangazi Mah. ... Sok. No:28/3 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17572, Karar No: 2015/4988, Tarih: 12.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17572 E.  ,  2015/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, sahte yeşil kart alarak kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3633, Karar No: 2011/17003, Tarih: 21.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/3633 E.  ,  2011/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen temyiz talebinin reddine yönelik hükmün sanık ...'in temyiz dilekçesinde mahkemeye bildirdiği ikametgah adresine değil de eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz talebinin reddine yönelik hükmün sanığın temyiz dilekçesinde bildirdiği “... yapı malzemeleri Gıda Turizm ve Sanayi Tic.Ltd.Şti. Yeni Sanayi Sitesi Çorlu/Tekirdağ” adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek alındı belgesinin ve verilir ise temyiz dilekçesinin içerisine konulmasından sonra dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.