muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15386, Karar No: 2016/2749, Tarih: 01.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15386 E.  ,  2016/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

: ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında Migros mağazasına yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında C&A mağazasına yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, buna göre somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, 18 yaşından büyük olması sebebiyle hakkında ayrı soruşturma yürütülen Yağmur ile birlikte Cevahir Alışveriş Merkezi’ne gelip C&A adlı mağazaya girerek buradan toplam 179 TL değerinde 1 adet mont, 1 adet yelek, 3 adet tişört ve 1 adet kazağı çantalarına koyup mağazadan çıkarken yakalandıkları olayda; çalınan malların değerleri ceza vermekten vazgeçilecek ölçüde az olmadığı, daha fazla miktarda kıyafet çalması dikkat çekebileceği gibi, çaldığı malların sayısı ve niteliği toplam değerleri ve suçun işleniş şekli dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5064, Karar No: 2015/10560, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5064 E.  ,  2015/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/1161-2014/426

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 4. İş Mahkemesi ve Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

İş Mahkemesince, taraflar arasındaki iş akdinin sona erdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye ticaret mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın davacı işveren ile davalı işçi arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalılardan Y.. Ş..'in davacının bir dönem ortağı vemünferiden müdürü olduğu tüm ticari kayıtları, müşteri listelerini de ele geçirdiğini, daha sonra da hem ortaklıktan hemde işyerinden ayrıldığını, Klinika Denta Ticaret Limited Şirketini kurduğunu, söz konusu şirketin davacı şirketin kurulu olduğu Florya caddesinde 14/09/2012 tarihinden başlarak faaliyet gösterdiğini, davalı Y.. Ş..'in 27/09/2012 tarihinde davacı şirkete önceden herhangi bir haber vermeden belirli süreli iş akdi sona ermeden işten ayrıldığını, davalı şirketin faaliyete geçmesinin ardından Gaziosmanpaşa 2'nci Noterliği'nin 23 Ekim 2012 tarih ve 17899 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle davalılara tebliğ edildiğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesine, İş Kanunundaki yeni işverenin sorumluluğunu düzenleyen maddelerine, Borçlar Kanununun rekabet yasağını düzenleyen maddelerine, aykırı davranışlarından dolayı, ihbar tazminatından ¨1.550,00.- TL cezai şarttan dolayı ¨100.000,00.- TL. sözleşmeye aykırı davranma tazminatından ¨75.000,00.- TL maddi zarardan dolayı ¨50.000,00.-TL olmak üzere toplam ¨226.550,00.-TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bakırköy 4. İş Mahkemesince davacının dava dilekçesindeki ihbar tazminatı talebi bu dosyadan 28.05.2014 tarihinde tefrik edilmiş Bakırköy 4. İş Mahkemesinin 2014/186 Esasına kayıt edilmiş olup davacının diğer talepleri olan cezai şarttan dolayı 100.000,00.- TL, sözleşmeye aykırı davranma tazminatından dolayı 75.000,00.- TL ve maddi zarardan dolayı 50.000,00.- TL talepleri davasının yargılamasına devam edilmiş. Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının dava dilekçesindeki sözleşmeye aykırı davranma tazminatı ve maddi zarar tazminatı talepleri bu dosyadan 25.11.2014 tarihinde tefrik edilmiş, cezai şarttan dolayı 100.000,00.- TL, talep davasının yargılamasına devam edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde (818 sayılı BK'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından kapsamında haksız rekabetten kaynaklanan gelir kaybı ve cezai şart istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c. maddesi uyarınca, 818 sayılı BK'nın 348. maddesinden (6098 sayılı TBK'nın 444 m.) kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır; davanın, mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç, ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davacı tarafça haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiğinin ileri sürülmüş olması da nazara alınarak davanın Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6455, Karar No: 2017/5794, Tarih: 21.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6455 E.  ,  2017/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya dair düzenlenen ikinci ve üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6378, Karar No: 2016/3633, Tarih: 29.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6378 E.  ,  2016/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında TCK'nın 157/1, 52, 53/1 maddelerine göre 4 yıl hapis, 120.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, akrabası vasıtasıyla sanıklardan ... ile tanıştığı, sanık ...'un bir yakınının...'da demir çelik fabrikasında müdürlük yaptığını, fabrikadan fire olarak çıkan demiri işleyip düşük fiyata sattığını söyleyip müdür olarak görev yaptığını söylediği diğer sanık ... ile katılanı tanıştırdığı, katılanın demir almak amacıyla....'a gelip sanıklarla görüştükten sonra demir alımı hususunda anlaştığı ve sanık ...'nın hesabına toplam 171.947,50 TL para havale ettiği, baştan itibaren suç kastı ile hareket eden sanıkların hileli hareketlerle katılanı aldatıp haksız menfaat temin ettikten sonra demiri teslim etmedikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14145, Karar No: 2014/3893, Tarih: 21.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14145 E.  ,  2014/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

NUMARASI : 2003/843-2008/457

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.1998 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, suya vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, C.. mevkiinde bulunan taşınmazını dava dışı F.. E..'in hissedar olduğu taşınmazdaki su ile suladığını, davalı Z.. Beldesi Ç.. Malları Koruma Başkanlığı tarafından dava konusu suyun 200 metre aşağısına inşa edilen havuza götürüldüğünü ileri sürerek suya elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.11.2001 günlü 2001/9762 Esas 2001/10153 Karar sayılı ilamı ile özetle “...Hükümde o civardaki taşınmazların sudan yararlanmasından sonra artan kısmın davalı tarafından yaptırılan havuza akıtılmasına karar verilmiş ise de tarafların yararalanacakları su miktarı gösterilmediği için hükmün infaz kabiliyeti yoktur. Dava konusu suyun genel sulardan olduğu, gelip geçen insan ve hayvanların yararlandığı, çeşmenin ayağından ise davacı da dahil olmak üzere o civarda taşınmazı olanların faydalandığı analşılmaktadır. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış ise de suyun debisi ölçülmediği gibi tarafların ihtiyaç durumları da saptanmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş, davacının öteden beri çeşmenin ayağından yararlandığı su miktarı tespit edilerek davalının bu miktara vaki müdahalesinin önlenmesi yönünde bir hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davalıların 1066 ton suya vaki müdahalesinin önlenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazı yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda, mahkemece Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 15.09.2008 tarihli ziraat ve jeoloji bilirkişi raporunda davacının 1.066 ton suya ihtiyacı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek davalıların bu miktar suya müdahalelerinin men'ine karar verilmiş ise de bu suyun ne şekilde kullanılacağına ilişkin su rejimi kurulmadığından mahkemece verilen bu karar HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı olup infaza da elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece davacının ihtiyacı olan sudan yararlanmasını sağlayacak şekilde ziraat ve jeoloji bilirkişinden rapor alınarak infaza elverişli su rejimi kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7476, Karar No: 2016/12808, Tarih: 24.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/7476 E.  ,  2016/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay incelendiğinde, 04/04/2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin rücuan tahsili için açılan işbu davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet

kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin beşinci fıkrası ise rücu edilemeyecek kişileri düzenlemekte olup; fıkra hükmüne göre, kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın oluşması halinde; bu kişilerin Kurumun rücu alacağından sorumluluğu için haklarında ceza davasında verilmiş kesinleşmiş mahkûmiyet kararının bulunması gerekir. Verilen hapis, adli para cezası, hapis cezasının paraya çevrilmesi veya tecil edilmesi sorumluluğu gerektirecek olup; düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ise, kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemez. (Yargıtay ... 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay....03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay ....Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararları).

Dosyanın incelenmesinde, ceza davasında eldeki davaya konu iş kazası nedeniyle sanık ...a ceza verildiği ve kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesince onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, bir miktar kusur verilmesi ayrıca ...'un işveren vekili olup olmadığı irdelenip yukarıda anlatılanlar ışığında sorumluluğunun yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin hangi fıkrası kapsamında kaldığı belirlenmeli, anılan maddenin 4. Fıkrası kapsamında kaldığının değerlendirilmesi durumunda sorumlu olunacak miktarın buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz edenlerin sıfatı gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12720, Karar No: 2014/15816, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12720 E.  ,  2014/15816 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile.... Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 23.01.2014 gün ve 2010/294-2014/41 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2456, Karar No: 2007/3554, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2456 E.  ,  2007/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 1.1.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.1.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, genel yola çıkışı olmayan 1150 parsel sayılı taşınmazları lehine, davalıya ait 1145 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemişler; davalı, 1145 parsel sayılı taşınmazı üzerinden geçit kurulduğunda taşınmazının inşaat sahasının azalacağını ayrıca davacıların 1150 parsel sayılı taşınmazlarına 1151 parsel üzerinden genel yola çıkacak geçitlerinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1151 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yerden, davacıların 1150 parsel sayılı taşınmazına yaya geçidinin bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyize getirmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 ( önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olaya gelince; davacılara ait 1150 parsel sayılı taşınmazın çevrede bulunan genel yollara irtibatlı olmadığı ve mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu açıktır. Dava reddedilirken davacı taşınmazının doğu bitişiğinde yer alan 1151 parsel numaralı taşınmaz içersinde yapılı binanın zemin katında yer alan ve (A) harfi ile işaretlenen 1,25 mt. genişliğindeki koridorun davacı parsel için yeterli geçidi oluşturduğu kabulü ile istemin reddine karar verilmiştir. 1151 parsel üzerinde yapılı binanın geçide uygun denilen yerinin yasanın aradığı anlamda davacı yanı koruyacak bir güvencesi bulunmayan geçici geçit yeri olduğu açıktır. Kaldı ki bu geçidin yer aldığı binanın şimdiki maliklerinin davacı yana sağladığı rızayı her zaman kaldırmaları da mümkün bulunduğundan, davacı yanın taşınmaz için başka bir yönden genel yola ulaşacağı geçide ihtiyacının varlığını kabul etmek gerekir. Davalı adına kayıtlı 1145 parsel numaralı taşınmaza kuzey istikametinden imar yolunun ulaştığı keşfende belirlendiğine göre boyutları 03.07.2006 tarihli krokiye işlenmiş (B) harfi ile işaretli bölümün, 1150 parsele güneyden ulaştığı ve fakat açılmadığı anlaşılan imar yolunun açılmasına kadar geçit yeri olarak verilmesinde yasaya aykırı bir yön oluşmayacağından, bu yer için belirlenen iki ayrı değerin uzlaştırıcı bir rapor ile kabul edilebilir rayiç değere ulaşıldıktan sonra davacı tarafça yatırılması halinde davanın kabulüne karar verilecek yerde yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 02.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.