muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8417, Karar No: 2014/2326, Tarih: 26.03.2014

Kararı,şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi'nce uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1523, Karar No: 2017/1230, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1523 E.  ,  2017/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Dosya içeriğine göre, bozma ilamı öncesinde talep konusu yıllık izin ücreti alacağının dava ve ıslahla artırılan kısımlarına anılan tarihlerden itibaren faiz yürütülmüş ve bu konuda verilen karar bozma kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra yıllık izin ücreti alacağının temerrüt tarihlerinin, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gereğince bozma öncesi gibi belirlenmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmemiş olması hatalıdır. Ancak,bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yıllık izin ücretine ilişkin üçüncü bendinin çıkartılmasına, yerine; "302,27 TL yıllık izin ücreti alacağının (100,00-TL'sinin dava tarihinden itibaren 202,27 TL'sinin ıslah tarihi olan 29.05.2014 tarihinden itibaren) yasal faiz ile birlikte,davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin eklenmesine hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1275, Karar No: 2019/2193, Tarih: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1275 E.  ,  2019/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 18/09/2015 günlü ve 2015/79-2015/406 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun'un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E., 2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanun'un 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı ...’un kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-İnceleme konusu dosyada, temyiz yoluna başvurmuş olup temyiz harcı yatırmayan davalıya, temyiz harcı ikmali için, tutuklu ise kendisine, hükümlü ise vasisine muhtıra tebliğ edilmeli, gereği yerine getirilmediği takdirde temyizden vazgeçmeye dair ek karar yöntemince tebliğ edilip, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13533, Karar No: 2024/4516, Tarih: 23.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13533 E.  ,  2024/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/107 E., 2016/334 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İncesu Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın erteleme süresi içerisinde, 25.11.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, İncesu Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi;

Kanuna aykırı kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullanmadığını belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi;

Kanuna aykırı kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullanmadığını belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 06.04.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 25.11.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması ile kendisine yüklenen yükümlülüğüne uymadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.04.2015" yerine, "25.11.2015" olarak yazılması,

2. Sanık hakkında, 06.04.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 12.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 25.11.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının

gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle, İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4454, Karar No: 2014/8163, Tarih: 28.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4454 E.  ,  2014/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

17.04.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim kılınan hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.06.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1479, Karar No: 2020/2933, Tarih: 12.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1479 E.  ,  2020/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin babası olan muris ...'ın ... Organize Sanayi Bölgesi nezdindeki 6618 ada 8 parsele ilişkin kooperatif payını Kooperatif Üyelik Hakkı Devir sözleşmesi ile Cam Yağ... şirketine devrettiğinden bilgisi olmadığını, davacının babasına ait olduğu iddia edilen sözleşmedeki imzaya ilişkin özel bir Adli Tıp Uzmanından alınan raporda; sözleşmedeki imzanın babası ...'a ait olmadığının tespit edildiğini ileri sürerek ... 14. Noterliği'nin 10/08/2004 tarih 24347 yevmiye sayılı Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesi altındaki devreden ... adına atılı bulunan imzanın sahteliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan şirket vekili, muris ...'ın davalı şirketin kurucusu olup murisin davacının izni ya da icazetini almak sureti ile tasarruflarda bulunmasının söz konusu olmadığını, devir senedinin resmi yetkili Noter başkatibi huzurunda düzenlendiğini, devir işlemlerinin üzerinden yaklaşık 15 ay geçtikten sonra ...'ın vefat ettiğini, davacının kardeşleri muris ...'ın oğulları olan ... ve ...'ın sözkonusu devirlerden haberdar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, dava konusu işlemin 1512 sayılı Noterlik Kanunun ve Noterlik Kanunun Yönetmeliği Hükümlerine ve Adalet Bakanlığı ile Türkiye Noterler Birliği genelgelerine uygun olarak yapıldığını savunarak ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu imzanın murisin eli ürünü olduğuna dair grafometrik, grafolojik ve kaligrafik bulgu tespit edilemediğine dair tek bir uzman kişiden alınmış özel bilirkişi raporu sunulmuş ise de Adli Tıp Kurumu Raporu İhtisas Dairesinin tereddüt içermeyen kurul halinde verilmiş davaya konu belgedeki imzanın davacının murisi ...'ın eli ürünü olduğuna ilişkin görüş bildiren raporuna karşı tek bir bilirkişi tarafından hazırlanmış özel bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Miras ortaklığını oluşturan mirasçılar, terekedeki malvarlığı değerleri üzerinde elbirliği halinde mülkiyet hükümleri gereğince malik oldukları için, kural olarak tek başlarına veya birkaçı birlikte hareketle terekeye dahil hakkın biri üzerinde tasarrufta bulunamazlar.

Somut olayda, davacı, muris ...'ın mirasçılarından biridir. Davalı şirket vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında, ... ve ... isimli kişilerin muris ...’ın oğulları olduğunu, Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesinden oğulların haberdar olduğunu savunmuştur.

Somut olayda, davacı, muris ...'ın mirasçılarından biridir. Davalı şirket vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında, ... ve ... isimli kişilerin muris ...’ın oğulları olduğunu, Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesinden oğulların haberdar olduğunu savunmuştur.

Hal böyle olunca, tüm mirasçıların terekeye dahil olan bir hak veya malın terekeye iadesi için birlikte dava açmaları veya hazır olmayanların usulüne uygun şekilde vekaletname ibraz etmeleri veya TMK’nın 640. maddesi gereğince miras ortaklığına temsilci atanması gerekir.

Bu durumda, mahkemece veraset belgesi getirtilerek anılan davacıdan başka mirasçıların bulunması halinde diğer mirasçıların HMK'nın 59 ve 60. madde hükümleri uyarınca davaya dahil edilmeleri ve asil olarak katılmaları halinde davaya onaylarının alınması ya da dava dışı diğer mirasçıların davayı açan vekile usulüne uygun şekilde vekaletname vermelerinin sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde terekeye temsilci atanması için davayı takip eden davacı ...’a süre verilmesi ve tayin edilecek tereke temsilcisi marifetiyle davanın yürütülmesinin sağlanması, davayı açan mirasçı tarafından diğer mirasçıların davaya muvafakatlarının alınması için davaya dahil ettirilmemesi ya da diğer mirasçılarca davayı takip eden vekile verilmiş vekaletnamelerin sunulmaması ya da davayı açan anılan mirasçının terekeye temsilci atanması için dava açmaması durumunda davanın aktif taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18512, Karar No: 2014/1698, Tarih: 22.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18512 E.  ,  2014/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu(Kapatılan) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARASI : 2011/518-2012/191

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı H.. Y.. tarafından müvekkili aleyhine başlatılan takip dayanağı senette diğer davalının lehtar ciranta olduğunu, senetteki lehtar ciro imzasının davalı D.. Ç..'a ait olmadığının, senet bedelinin davalılara ödendiğini belirterek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı H.. Y.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; kambiyo senedinde yer alan imzaların geçerliliğinin diğer imzalardan bağımsız olduğu, lehtarın imzasının sahte olmasının keşidecinin imzasından dolayı sorumluluktan kurtulması sonucunu doğurmayacağı, davacının teklif ettiği yeminin davalı H.. Y.. tarafından eda edildiği, davalı D.. Ç..' un takip dosyasında alacaklı olmaması nedeniyle davacının anılan davalıya yemin yöneltme talebinin reddedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, takip tarihinden sonra açılan ve takip nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkin menfi tespit davasıdır. Takip dayanağı senette davacı borçlu, davalı D.. Ç.. lehtar ciranta, diğer davalı H.. Y.. ise yetkili hamildir. Dava konusu icra takibi yetkili hamil olan davalı H.. Y.. tarafından davacı aleyhine başlatılmış olup, davalı D.. Ç..'un ise dava konusu icra takibinde alacaklı sıfatı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca takip dayanağı senette lehtar ciranta sıfatı bulunmasına rağmen dava konusu icra takibinde takip alacaklısı sıfatı bulunmadığından davalı D.. Ç.. hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın esastan reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2014 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu bonoda davacı keşideci, lehdar davalı D.. Ç.. diğer davalı H.. Y.. ise çek hamilidir.

Davacı keşideci, bonoda ciro imzasının lehdara ait olmadığını, cironun geçersiz olduğunu, davalı H.. Y..'in yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini belirterek menfi tespit isteminde bulunmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu bonoda davacı keşideci, lehdar davalı D.. Ç.. diğer davalı H.. Y.. ise çek hamilidir.

Davacı keşideci, bonoda ciro imzasının lehdara ait olmadığını, cironun geçersiz olduğunu, davalı H.. Y..'in yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini belirterek menfi tespit isteminde bulunmuştur.

TTK. 702. maddesine göre; cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Ciroların birbirine bağlı olması, ilk cironun lehdar sonraki ciroların ise önceki ciroda kendisine ciro edilen tarafından yapılmasıdır.

Lehdar tarafından usulüne uygun olarak ciro yapılmamış ise, somut olayda diğer davalı H.. Y.. yetki hamil olarak kabul edilemez. (HGK. 31.01.1990.12-599/26)

Ayrıca, lehdar tarafından davalı hamile yapılan ciro imzası sahte olduğu zaman imzaların istiklali prensibi de uygulama yeri bulmaz. İmzalar arasında muntazam teselsül bulunmadığını bilerek ödeme yapan keşideci, lehdara karşı olan sorumluluğundan kurtulamaz. Yetkili olmayan hamile ödeme yapan keşideci lehdara tekrar ödeme yapmak zorunda kalabileceğinden hamile ödeme yapmama hakkına sahip olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, mahkeme, son hamile yapılan cirodaki imzanın lehdara ait olup olmadığı yönünde inceleme yaparak, sahtecilik iddiasının mutlak def'i olduğu ve herkese karşı ileri sürülebileceği kuralından hareketle, delilleri değerlendirip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, keşideci (borçlu) nun davasının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun 1 nolu “Sair temyiz itirazlarının reddine” kararına katılmıyorum.