muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13586, Karar No: 2014/15236, Tarih: 19.11.2014

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6438, Karar No: 2007/8693, Tarih: 01.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6438 E.  ,  2007/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcının muhsubuna bakiye 0,90 YTL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9644, Karar No: 2010/3170, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9644 E.  ,  2010/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı hastanede, davalı doktor tarafından, davacı batuhanın sünnet edildiğini, daha sonra sünnet yerinde sızıntılar olduğunu ve sızıntıların arttığını, yapılan tetkiklerde batuhanın hemofili hastası olduğunun anlaşıldığını, bu konuda gerekli ihtimamın gösterilmediğini, tedavisi aşamasında maddi ve manevi olarak zarar gördüklerini ileri sürerek 8.000,00 TL maddi ve toplam 40.000,00 Tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, adli tıp Kurumundan alınan rapora göre davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu, belirttiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir.

Davalılar, kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, adli tıp Kurumundan alınan rapora göre davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu, belirttiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir.

Davacılar, davalı hastanede, davalı doktor tarafından, davacı batuhanın sünnet edildiğini, daha sonra sünnet yerinde sızıntılar olduğunu ve sızıntıların arttığını, yapılan tetkiklerde batuhanın hemofili hastası olduğunun anlaşıldığını, bu konuda gerekli ihtimamın gösterilmediğini, tedavisi aşamasında maddi ve manevi olarak zarar gördüklerini ileri sürerek maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmalı ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, davacı Batuhan'ın davalı hastanede sünnet edildiği, taburcu edildikten sonra sünnet yerinde sızıntılar oluştuğu, aşamalarda yapılan tetkiklerde , Batuhanın hemofili hastası olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan Adli Tıp raporunda sünnet öncesi yapılan tetkiklerde kanın pıhtılaşmasının normal seviyelerde olduğunun, tespit edildiği, bu nedenle davalı doktorun, eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu belirttiğinden, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.Şunu belirtmek gerekirki, davalı hastanede yapılan tetkiklerde kanın pıhtılaşmanın normal değerde olduğuna dair rapor düzenlenmişse de Hemofili hastası olan birinin kan pıhtılaşmasının normal değerlerde çıkmasının hayatın olağan akışına ters olduğuda bir gerçektir.Hastane labaratuvarının yanlış tetkik soucu vermesinden de hastane ve doktor sorumlu olacaktır. Öyle olunca Hemofili hastasının kan sonuçlarında pıhtılaşmanın normal sürede olup olmayacağı, bunun değişkenlik gösterip göstermeyeceği ile bu hastalığın sünnet sürecinden sonra çıkıp çıkmayacağının irdelenerek davalıların bu konuda kusurlarının olup olmadığının tespiti için üniversiteden saçilecek, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, mahkeme ve yargıtay denetimine uygun rapor alınarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13079, Karar No: 2014/13365, Tarih: 28.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13079 E.  ,  2014/13365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/587-2014/69

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan vekilinin adına, çekilen krediler ile ilgili olarak geriye dönük hesap ekstrelerinde yer alan ana para ve faiz dışındaki her türlü ödemenin miktarı hakkında bilgi istediklerini, davalı bankanın bilgi edinme kanununa dayalı taleplerini zımnen reddettiğini, oysa Avukatlık Kanunu'nun 2.maddesi gereğince bilgi edinme taleplerini karşılamak mecburiyetinde olduklarını ileri sürerek muarazanın men'i ile hak ihlalinin ortadan kaldırılarak davalı bankanın tarafına bilgi vermesinin sağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın men'ine, davacı taraf yararına 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını

re’sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de, 6100 sayılı HMK m.114 1/h.bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde, hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının, ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda geri ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının, ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda geri ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin “Tüketici Sorunları Hakem Heyeti”ne harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre tüketici hakem heyetince verilen karar kesin veya tüketici mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır.

O halde mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, 28.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13709, Karar No: 2011/5930, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13709 E.  ,  2011/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2009 tarih ve 2007/1839-2009/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dahili su basması teminatı içerir işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde eskiyen temiz su borusunun patlamasından meydana gelen su sızması sonucu oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini, davalıların bina maliki olarak zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.880,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sigortalı ile müvekkilleri arasında düzenlenen 01.05.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre taşınmazda 4 yıldır kiracı olarak bulunan sigortalının hasardan sorumlu olduğunu, kiracının sözleşme uyarınca taşınmazı dikkat ve ihtimamla kullanma yükümlülüğü bulunduğunu savunarak, davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, hasarın su tesisatındaki yıpranmadan kaynaklandığı, Borçlar Kanunun 58 nci maddesi uyarınca binanın yapım ve bakımındaki noksanlıktan oluşan hasardan davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 131,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2715, Karar No: 2022/8363, Tarih: 23.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/2715 E.  ,  2022/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler: 1- Mahkûmiyet: İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2020 tarihli, 2019/704 esas ve 2020/191 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkûmiyet: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 16/12/2020 tarihli, 2020/2059 esas ve 2020/3274 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmünün kurulmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık ...’in tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmediği ve yapılan aramada ele geçen suça konu uyuşturucularla ilgili olduğu değerlendirilen alışveriş çetelesi üzerindeki yazı ve rakamların sanığa aidiyeti hususunda alınan bilirkişi raporunun incelenmesi istenen belge aslı ile sanıktan alınan tatbike medar yazı ve rakam örneklerinin kıyaslanması sonucu yapılmadığı sadece sanıktan huzurda alınan rakam ve yazı örnekleri üzerinde değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; sanığın, suç tarihi öncesine ait atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan getirtilerek huzurda alınan yazı ve rakam örnekleri ile birlikte suça konu belgedeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/925, Karar No: 2019/6391, Tarih: 20.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/925 E.  ,  2019/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/10/2018 tarihli, 2018/363 esas ve 2018/684 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/04/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 01/02/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 28/02/2017 tarihli, 2016/35118 soruşturma ve 2017/1067 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 28/12/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 02/03/2017 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 24/03/2017 tarihinde şüpheliye müdürlükte Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayakta tedavi programına alındığı, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16/02/2018 tarihli raporunda; şüphelinin uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğu bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunca 12/03/2018 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verildiği ve 09/04/2018 tarihinde dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca erteleme kararı kaldırılarak 08/05/2018 tarihli, 2016/35118 soruşturma, 2018/22276 esas ve 2018/18290 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-c maddesi delaletiyle TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/10/2018 tarihli, 2018/363 esas ve 2018/684 sayılı kararı ile; ısrar şartı oluşmadığından “yargılamanın durmasına” karar verildiği, kararın 26/12/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi: