muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17534, Karar No: 2017/16560, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17534 E.  ,  2017/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13131, Karar No: 2015/15174, Tarih: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13131 E.  ,  2015/15174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/522-2014/554

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.04.2014 gün ve 522-554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından adli yardım istekli temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda; davalı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine, HUMK’nin 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14082, Karar No: 2014/8968, Tarih: 14.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14082 E.  ,  2014/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/108931

Mahkemesi : Kastamonu 2.Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/01/2013

Numarası : 2012/444 - 2013/33

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yönetimindeki araç ile seyrederken şehir merkezinde hakimiyetini kaybeden ve 134 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen suça sürüklenen çocuğun, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalliCumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12061, Karar No: 2022/14530, Tarih: 08.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12061 E.  ,  2022/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ve davalı vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ..., Avukat ..... Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ..., Avukat ..... Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin faaliyete geçtiği günden başlayan ve ... sözleşmesinin feshedildiği 18.12.2015 tarihine kadar davalı Şirketin genel müdürü olarak çalıştığını, davacının şirketi büyüten ve yaratan kişi olduğunu, ortaklara büyük kârlar sağladığını, Şirkette çalışanlara her yıl ücretlerinin yanında performanslarına göre hesaplanan oranlarda bir önceki yıl ayrılmış bulunan toplam prim bütçesinden prim ödemesi yapıldığını, davacının yıllık priminin diğer çalışanlardan farklı olarak ... doları (USD) olarak takdir edildiğini, davacıya 2010 yılında net 1.000.000,00 USD, 2011 yılında net 1.000.000,00 USD, 2012 yılında ise net 1.480.000,00 USD prim ödemesi yapıldığını, 2013 yılı Mayıs ayında ortaklardan birinin hisselerine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) tarafından el konulduğunu, TMSF tarafından atanan yöneticilerin görevleri gereği kısa süre içerisinde Şirketin satışını gerçekleştirmek için kendi dönemlerinde Şirkette para çıkışı olmasını istemediklerini, bunun için prim hesaplarını Şirket kayıtlarına “şirketin çalışanlara borcu” olarak kaydederek çalışanların prim ödemelerini Şirket satışı gerçekleşinceye kadar ertelediklerini, davacının TMSF tarafından atanan yöneticiler ile 2,5 yıl daha çalıştığını, Şirketin bu süreçte dahi büyüme ve kârlılığını sürdürdüğünü, Katarlı bir grup ile satış görüşmeleri el sıkışma aşamasına gelindiğinde davacının görevine son verildiğini, Şirketin satışının tamamlandığını, ancak çalışanların tahakkuk ettirilmiş olan 2013-2014-2015 yılları prim alacaklarının hâlen ödenmediğini, davacıya ödenen primlerin Şirketin toplam prim bütçesinin belli bir oranı olduğunu belirterek prim alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket nezdinde uygulanan Performans Prim Prosedürleri ile primin geciktirici şarta bağlı bir borç olarak düzenlendiğini, her sene koşulsuz olarak tüm çalışanlara verilen bir ücret eki olmadığını, hak kazanılması ve hesaplamanın bazı prosedürlere dayandığını, Performans Prim Prosedürleri incelendiğinde prime hak kazanmanın çeşitli şartlara bağlandığını, bu şartların işçinin Şirkette en az 1 yıllık çalışmasının bulunması ve ilgili yılda Şirket için belirlenen mali hedeflerin %100 gerçekleşmesi olarak düzenlendiğini, somut olayda dosyada sunulu belgeler ile söz konusu koşulun gerçekleşmediğinin açık olduğunu, söz konusu düzenlemeler ile Şirket çalışanları bakımından prime hak kazanılması şartlarının ilgili yıl içinde gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin belirsiz olan bir olguya bağlandığını, somut olayda davacı tarafından prim talep edilen yıllarda Şirket hedeflerinin gerçekleşmemesi sebebiyle şartın gerçekleşmediğini ve borcun doğmadığını, Şirketin mali hedefleri tutturamadığı gibi ilgili yıllarda zarar ettiğinin yeminli mali müşavir tarafından düzenlenen bilançolar ile sabit olduğunu, Şirketin talebe konu 2013,2014 ve 2015 yıllarında kâr etmediği dikkate alındığında hiçbir çalışanın prime hak kazanmadığını, şartların gerçekleşmemesi yanında davacının prim hak ediş ve ödenmesi için ayrı bir yönetim kararı gerektiğini, bu karar bulunmadığı için de talebin reddi gerektiğini, 2011 yılı prim tahakkuk listesi incelendiğinde Şirket açısından zor bir yılın geride bırakılmış olmasına rağmen davacının herhangi bir gerekçe göstermeksizin bazı çalışanların priminde artış yaptığını, davacının hizmet süresi boyunca sergilediği gerekçesiz davranışları ile Şirketi zarara uğrattığını, Performans Prim Prosedürü'nde yapılan tüm değişikliklerin davacının onayı ile uygulanmaya başlandığını, bu durumda davacının onayı ile uygulanmaya başlanan Performans Prim Prosedürü'nün yalnızca kendisine uygulanmamasının hakkaniyete aykırı olacağını, davacının genel müdür olarak çalışması sebebiyle hak kazandığı prim tahakkukunun bizzat Yönetim Kurulunun takdirine bırakıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Yerinde inceleme yaparak hazırlanan bilirkişi heyeti raporuda 2010-2011-2012 yıllarına ait tüm personelin prim bütçesi ile davacının aldığı brüt prim yüzdesinin 3 yıllık ortalama değerinin %25,78 olduğu, dava konusu olan 2013 yılına ait toplam tüm personel Prim bütçesinin 14.000.000,00 TL, davacıya göre ise 2013 yılı toplam ayrılan karşılığın 13.945,000,00 TL olduğu; 2014 yılına ait toplam tüm personel Prim bütçesinin 9.06700,00TL, davacıya göre ise 2014 yılı toplam ayrılan karşılığın 9.121.750,00 TL olduğu, 2015 yılında ise her ne kadar karşılık ayrılmadığı savunulsa da 31.12.2015 tarihli konsalide finansal tablolara göre toplam tüm personel Prim bütçesinin 23.067.000,00TL olarak ayrıldığı ancak dip not olarak bulun iptal edildiğinin belirtildiği, ancak neye göre iptal edildiğinin belirtilmediği gibi davacıya gönderilen maillerde 2015 yılı sonuna kadar prim karşılığının ayrılmaya devam edeceğinin bildirildiği, buna göre 2013, 2014, 2015 yılı primlerin %25,78 yüzde ortalamasının tüm prim bütçesine uygulanarak davacının prim alacağının belirlenmesi gerektiği, her ne kadar davalı tarafça şirketin zararda olması nedeniyle prim alacağının bulunmadığını savunulsa da, zararda olduğu tespit edilen 2011 ve 2012 yıllarında da prim ödemesinin yapılmış olduğu, prim bütçesi ayrılmışsa ve 3 yıl üst üste kar-zarar kriteri olmadan ödenip işyeri uygulaması haline gelmiş ise o zaman bu uygulamadan ... taraflı olarak vazgeçilemeyeceği davacının 2015 prim performans prim prosedüründe imzasının olmasının, primden vazgeçtiğini göstermeyeceği ve bu durumu değiştirmeyeceği kanaatiyle bilirkişi kök raporunda hesaplanan prim alacaklarının ödenmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hüküm altına alınan miktarların belirlenmesinde hataya düşüldüğünü, geçmiş yıllara bakıldığında primlerin yıl sonunda tahakkuk ettirilip takip eden yılın ilk aylarında ödendiğini, işyeri uygulamasına göre primlerin muacceliyet tarihlerinin yıl sonları olduğunun belli olduğunu, bu nedenle dava dilekçesinin sonuç ve istek kısmında ödenmemiş prim alacaklarının ödenmesi gereken tarihler olan 2013 yılına ait olan kısmının 01.01.2014, 2014 yılına ait olan kısmının 01.01.2015 ve 2015 yılına ait olan kısmının 01.01.2016 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak USD faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiğini, İlk Derece Mahkemesi hüküm kısmında dava tarihinden itibaren faize karar vermiş olup faizin dava tarihinden itibaren başlamasına dair gerekçeler kararda yer almadığından hüküm kısmının bu açıdan da hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişinin kök raporunda dava konusu yıllarda davalı Şirketin zarar ettiği yönündeki isabetli tespitinin göz ardı edilerek hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, dava konusu olayda performans priminin geciktirici şarta bağlı olduğunu, müvekkili Şirket nezdindeki Performans Prim Prosedürü gereğince performans priminin davalı Şirketin ilgili yıl içerisindeki mali hedeflerinin %100 gerçekleştirilmesi geciktirici şartına bağlı olarak düzenlendiğini, Mahkeme kararının gerekçesinde 2011 ve 2012 yıllarına dayanılarak hüküm tesis edilmiş ise de bu hususun hukuka aykırı olduğunu, ayrıca davacının müvekkili Şirket bünyesinde üst düzey yönetici pozisyonunda bulunduğu dikkate alındığında Performans Prim Prosedürü'nün davacı tarafından bilinmemesinin ihtimal dâhilinde olmadığını, davalı Şirketin kâr ederken çalışanlara prim ödenmesi yönünde bir işyeri uygulaması bulunduğundan bahsedilebileceğini, fakat davalı Şirketin zarar ederken davacıya sadece iki kere prim ödemesi yapıldığı dikkate alındığında davalı Şirket zarar ederken davacıya prim ödenmesi şeklinde bir işyeri uygulamasının bulunmadığını, davalı tanığının beyanına göre yapılacak değişikler bakımından işçinin bilgisi olduğunu ve muvafakat ettiğine delalet olarak aranan imza şartının somut olay bakımından önem arz etmediğini, davacının bilgi ve muvafakati olmaksızın zaten söz konusu değişikliklerin yapılabilmesinin mümkün olmadığını, davacının söz konusu primlerin Şirket muhasebe ve finans kayıtlarına “şirketin çalışanlara borcu” olarak işlendiğine ilişkin iddiaları tümüyle asılsız ve mesnetsiz olduğunu, davalı Şirketin 2013, 2014 ve 2015 yıllarında ciddi oranda zarar ettiği konularında taraflar arasında ihtilaf bulunmadığını, 2011 ve 2012 yıllarında yapılan ödemelerin ise müvekkili Şirketin bir kamu otoritesi olan TMSF yönetimi tarafından devralınması öncesindeki yönetim boşluğu döneminde yapıldığını ve kamu otoritesi olan TMSF'nin müvekkili Şirket yönetimine gelir gelmez bu durumu düzelttiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre; dava dilekçesi sonuç ve istek kısmında 2013,2014,2015 yılı prim alacakları olarak toplam 3.000.000,00 USD ödenmesi gereken 2013 yılına ait olan kısmın 01.01.2014 tarihinden, 2014 yılına ait olan kısmın 01.01.2015 tarihinden, 2015 yılına ait olan kısmın 01.01.2016 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak USD faizi ile birlikte aynen USD olarak hükmün icrası sırasında fiili ödeme tarihindeki rayiç kur üzerinden TL olarak tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, dava dilekçesinde 2010,2011,2012 yıllarında yapılan ödemelerin net olduğunun belirtildiği gibi, dava konusu yapılan dönemlere ilişkin olan talebin brüt olduğuna yönelik sonuç ve istem kısmında açıklama bulunmadığı, TBK 117. madde düzenlemesine göre, Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşeceğinden, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 29.02.2016 tarih 2015/34917 Esas-2016/4298 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere prim ödeme günü taraflarca açıkça kararlaştırılmamışsa Borçlar Kanunu uyarınca temerrüt için işçinin ihtarına gerek bulunduğu, davacı tarafından prim ödeme günün açıkça kararlaştırıldığı ve davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü hususunun ispatlanamadığı bu nedenle dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasının dosya kapsamına uygun olduğu, 6098 Sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 99. maddesi uyarınca borç ülke parası dışında başka bir para birimiyle belirlenmiş ise borcun ödeme gününde ödenmemesi üzerine alacaklının, bu alacağını aynen veya vade ya da fiilî ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke parası ile ödenmesini isteyebileceği, davacının 2010-2011-2012 yılları primlerinin USD olarak belirlenerek ödeme tarihindeki kur üzerinden TL ye dönüştürülerek ödendiği de gözetildiğinde davacının istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, 6098 sayılı TBK 149. Madde düzenlemesine göre zamanaşımının alacağın muaccel olmasıyla işlemeye başlayacağı, ilgili yılın pirim ödemelerinin bir sonraki yıl içinde ödendiği dosya kapsamı ile sabit olup, 2013 yılı prim ödemesinin en erken 01.01.2014 tarihinde muaccel hale geldiği bu nedenle 11.04.2018 dava tarihi itibariyle ve dava dilekçesinde talep edilen ve hüküm altına alınan miktarlar itibariyle zamanaşımına uğrayan dönemin ve miktarın bulunmadığı, Yönetim Kurulu'nun 12.07.2014 tarih 2014/9 sayılı kararı ile şirket çalışanlarına ... Kanunundan kaynaklanan maaş ve yasal hakların ödenmesi hususu dışında kalan her türlü tazminat, prim ve sair hak ve menfaatin tanınması ve ödenmesinin yönetim kurulunun bu konuda alacağı onay kararına bağlanmış ise de, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 20.04