muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37992, Karar No: 2016/7362, Tarih: 28.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37992 E.  ,  2016/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Haydarpaşa... Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalardan; ... Sağ. Hiz. Oto. Gıda Tem. Nak. Ltd. Şti.'ne, ... Sağ. Hiz. Bilg. İşl. Otom. Gıda Tem. Tur. Tic. Ltd. Şti.'ne,... Tem. Hiz. Gıda Bilg. Rek. Org. Tic. Ltd. Şti.'ne yazı yazılarak, davacı ile 2009 - 2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmesinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7051, Karar No: 2007/7255, Tarih: 30.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/7051 E.  ,  2007/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ           : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2007
Yargıtay — Esas No: 2019/4430, Karar No: 2021/4726, Tarih: 03.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4430 E.  ,  2021/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02/06/2016 gün ve 2014/688 - 2016/297 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/06/2019 gün ve 2017/5023 - 2019/4708 sayılı kararı aleyhinde davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası Mak. Mad. Enerji ve San. Tic. A.Ş vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 13.05.1997 tarihinde Filyos Ateş Tuğlası A.Ş'ye ait hisselerin satışı konusunda sözleşme imzalandığını, satış miktarının 18.150.000 USD olarak belirlendiğini, bunun ¼ kısmının sözleşme tarihinde peşin olarak ödendiğini, bakiye 13.612.500 USD miktarın ise 4 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, taksitin zamanında ödenmemesi üzerine 21.09.2000 tarihinde ek sözleşme imzalandığını, borcun yeniden vadelendirildiğini, davalı şirketten bankaya ait teminat mektuplarının alındığını, 05.11.2001 tarihinde ödenmesi gereken 1.100.000 USD miktarın davalı şirketçe ödenmediğini, 07.11.2001 tarihinde davalı bankadan teminat mektuplarını nakte çevirmesinin istendiğini, ancak bankanın ödeme yapmadığını, davalı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını, gerek sözleşme gerekse teminat mektubunda %1,5 oranında cezai şartın kararlaştırıldığını, yine ödemelerin libör faizi ile birlikte yapılacağını ileri sürerek, 15.190.494 USD ana para alacağının 05.11.2001 tarihinden dava tarihine kadar libor oranında işlemiş faizi olan 994.371 USD ve 07.11.2001 tarihinden dava tarihine kadar aylık %1,5 cezai şart tutarı 8.886.439 USD ile birlikte toplam 25.071.305 USD miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 28.261,48 ABD dolar davacı alacağının, 2.043,22 ABD dolarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan miktar olan 26.218,26 ABD dolar davacı alacağının ise davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası Mak. Mad. Enerji ve San. Tic. A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine, hükmolunan miktarlara 26/01/2005 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca kamu bankalarının ABD Dolarına açtığı 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranın uygulanmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası San.Tic. A.Ş vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası San.Tic. A.Ş vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası Mak. Mad. Enerji ve San. Tic. A.Ş vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası Mak. Mad. Enerji ve San. Tic. A.Ş vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Zonguldak Yatırım Filyos Ateş Tuğlası Mak. Mad. Enerji ve San. Tic. A.Ş'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6847, Karar No: 2014/24917, Tarih: 06.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6847 E.  ,  2014/24917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/270133

MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/123 (E) ve 2012/734 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağı olduğu belirtilen dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp gerektiğinde ilgili köy tüzel kişiliği de davadan haberdar edilip, 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık S.. K.. müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16965, Karar No: 2022/10976, Tarih: 09.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16965 E.  ,  2022/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma veya kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10615, Karar No: 2012/10876, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/10615 E.  ,  2012/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü gece vaktinde şikayetçinin kahvehane olarak işlettiği iş yerine, yandaki binanın terasından bir metre mesafedeki camına şahsi çeviklik gerektirmeyecek biçimde ayak uzatmak suretiyle percerenin keşfen sağlam ve muhkem olmayan kilidini sert cisimle kanırtıp açarak girip eşya çalması şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 04.05.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12830, Karar No: 2017/946, Tarih: 13.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12830 E.  ,  2017/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, dairemizin 23.05.2013 gün, 2012/91 esas, 2013/8487 sayılı ilamında; suç tarihinde sanığın ortağı olduğu ... şirketinin sorumlu müdürünün diğer sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme eylemine sanığın iştirak edip etmediğinin belirlenmesi için sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi şahıstan aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan bozulmasına dair karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen sadece sanığın savunması alınarak, bozma ilamında belirtilmiş olan hususlar araştırılmadan yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6572, Karar No: 2013/22715, Tarih: 29.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6572 E.  ,  2013/22715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacılar murisinin hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti ile ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1986 yılından itibaren 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan ...'in, 10.07.2007 tarihinde hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti ile gelir bağlanması talebinde bulunduğu, 18.04.2008 tarihinde vefatı sonucu davaya murisleri tarafından devam edildiği, mahkemece ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 13.12.2011 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak talebin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 25’inci maddesine göre, “…Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu 4’üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malul sayılır.” Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 5510 sayılı Kanunun 95’inci maddesinde belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulu veya Tıp Fakültelerinin ilgili anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullarından rapor alınmalıdır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece ilamına esas alınan rapor ... Meslek Hastalıkları Hastanesinden alınmış ve söz konusu rapora davanın tarafları tarafından herhangi bir itiraz yapılmamış olsa da; rapor içeriği incelendiğinde, sonuç kısmının “ ...'in ölüm sebebi olarak mds tespit edilmiştir. Bu bilgiler ışığında hastanın hastalığının mesleki olabileceği kanaatine varılmıştır” şeklinde olduğu, raporun bu haliyle kesin bir hüküm içermediği anlaşılmaktadır. Bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğu ve mahkemece kesin vicdani kanaate göre, şüphe ve tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği göz önüne alındığında, somut davada 5510 sayılı Kanunun 95’inci maddesinde belirtilen prosedürün işletilmesi gerekmektedir. Buna göre de; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, itiraz Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla değerlendirilmeli, raporların çelişmesi halinde belirtilen usul çerçevesinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak çelişki giderilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11090, Karar No: 2010/1671, Tarih: 18.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/11090 E.  ,  2010/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, kayden paydaşı bulundukları 3 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını diğer paydaş davalılardan satış yoluyla edindiklerini, pay satışı yapılırken projesine göre inşa edilen binada daireler ile birlikte kömürlükte yapılacağı belirtilmesine rağmen davalıların kömürlüğü iptal etmek ve kolonlardan birini yapmayarak oluşturulan dükkanı satışa çıkardıklarını ve kapı girişlerine çıkıntı yaparak paylarına müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazdaki yapının depreme dayanıklı olması için davacıların da onayı ile projede degişiklik yapılarak inşa edildiğini, kömürlük haklarından vazgeçen davacıların dairelere uzun zaman önce yerleştiklerini, iddiaların doğru olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlar, karşı davalarında; 3 parsel sayılı taşınmazdaki binada proje değişikliği nedeniyle dairelerin büyümesinden dolayı değer artışı meydana geldiğini ileri sürüp 60.000.00.-YTL nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, paylı mülkiyet üzere olan çekişme konusu taşınmazda davalıların kömürlük olan yerleri dükkana çevirmek suretiyle ortak yere elattıklarını, inşa edilen dükkanın çıkmalarının tecavüzlü bulunduğunu, kaçak olarak yapılan bina dolayısıyla davacıların değer artışından kaynaklanan alacak haklarının doğmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar (karşı davanın davacıları) tarafından süresinde temyiz etmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi, yıkım; karşı dava ise, alacak isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazda davalıların kömürlük olan yerleri dükkana çevirmek ve inşa edilen dükkanları taşkın yapmak suretiyle haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın müdahale ettikleri belirlenerek davanın kabulüne ve değer artışından dolayı karşı davacıların alacak haklarının doğmadığı gözetilerek karşı davanın reddine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalıların (karşı davanın davacılarının) bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, tarafların çekişme konusu yerde paydaş bulundukları gözetilmek suretiyle davacıların payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken mutlak olarak elatmanın önlenmesine hükmedilmesi doğru değildir.Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/536, Karar No: 2017/1324, Tarih: 14.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/536 E.  ,  2017/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen günde duruşma icra edildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin 14.02.2017 günü saat 10.00’a bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile dava dışı ... A.Ş. arasında imzalanan 26.08.2010 tarihli sözleşmede terminal binasının projeye uygun olarak tüm masrafının ... A.Ş tarafından karşılanarak yapılacağının ve 15 yıl süreyle anılan şirket tarafından kira karşılığı işletileceğinin belirlendiğini ve 17.01.2012 tarihinde davalı ile yapılan protokol ile A.Ş.'den sözleşmeyi devraldığını, gerek sözleşme gerekse yönetmelik gereği terminalin il ve ilçeler arası otobüs terminali olarak işletilmesi gerektiği, davalı belediyenin sözleşme ve yönetmelik hükümlerine aykırı şekilde, terminal dışında ilçeler arası yolcu taşımacılığı yapılmasına müsaade ettiğini, sadece il terminali kısmının kullanılmakta olup ilçeler terminalinde bulunan yazıhane ve dükkanların o tarihten beri boş beklediğini, şehir merkezinde bulunan ilçeler terminalindeki kiracıların davalı ... Belediyesine kira ödemeye devam ettiklerini ve ihtara rağmen ilçeler arası otobüs terminalinin kapatılmadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla ilçeler terminal kompleksinde 10 adet yazıhane, 2 adet dükkan ve 1 adet kafeteryanın terminal açıldığı günden beri boş beklemekte olması sebebi ile 20.000 TL kira alacağından ve ilçelere yolcu taşıyan vasıtaların davacının işlettiği terminale giriş çıkış parası ödememeleri nedeniyle 30.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL kazanç kaybının tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 333.328,47 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece sözleşme hükümlerine göre ilçeler terminalinin yeni yapılan terminale taşınması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 333.328,47 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, sözleşmeye uygun hareket ettiklerini, sözleşmesinin 3/v maddesi gereği yüklenicinin muvafakati alınmadan ... Belediyesi sınırları içerisinde yeni bir otogar alanı oluşturulmayacağının düzenlendiği, bu hükmünden ilçe garajlarının da belediye tarafından terminal alanına taşınacağı gibi bir sonucun çıkartılamayacağı, kaldı ki böyle bir taahhütlerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı, sözleşmeye uygun hareket ettiklerini, sözleşmesinin 3/v maddesi gereği yüklenicinin muvafakati alınmadan ... Belediyesi sınırları içerisinde yeni bir otogar alanı oluşturulmayacağının düzenlendiği, bu hükmünden ilçe garajlarının da belediye tarafından terminal alanına taşınacağı gibi bir sonucun çıkartılamayacağı, kaldı ki böyle bir taahhütlerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kiralanan şeyin ayıpları kiralayanın (davalının) tekeffülü altındadır. Bu ayıplar, kiralananın sözleşme ile güdülen amaca uygun biçimde kullanılmasını veya işletilmesini imkansız kılacak, yahut da bu kullanım ve işletmeyi önemli surette azaltacak çeşitten olmalıdır. Kiracı (davacı) kira parasının indirilmesini isteyebileceği gibi sözleşmeden dönme hakkını da kullanabilir. Kiracının iki seçimlik hakkı vardır. Ya akdi fesih eder ve akdin feshi nedeniyle maruz kaldığı zararının tazminini ister, ya da ücretten uygun bir miktar indirilmesini ister. (BK. md. 249/2). 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesinde de kiraya verenin, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu düzenlenmiştir.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında 26.08.2010 tarihli ve 15 yıl süreli sözleşme ile, ... Belediyesi şehirler arası ve ilçeler arası otobüs terminalinin yapımı ve kiralanması kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 3/v. maddesinde, "terminal kompleksinin iştetmeye geçmesinden sonra, sözleşme süresince idare, yüklenicinin muvafakatini almadan ... Belediyesi sınırları içerisinde ilave yeni bir otogar alanı oluşturmayacak (planlamayacaktır.)" hükmü düzenlenmiştir. Tarafların özgür iradesi ile düzenlenen bu hüküm tarafları bağlar. Davacı dava konusu terminale ilçeler arası otobüslerin girişlerinin davacı tarafından yönlendirilmediğini, bu durumda davalı tarafından taşınmazın amaçlanan kullanıma elverişli şekilde teslim edilmediği ve bulundurulmadığı iddia edilmiş ise de, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3/v. maddesinde davalı belediyeye mevcut olan ilçe terminalinin kapatılması ile ilgili bir yükümlülük yüklenmediği, sadece yeni terminalin faaliyetine başlamasından sonra ilave yeni bir otogar alanı oluşturmayacağı ve yeni terminal dışında yeni bir ruhsat vermeyeceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece dava konusu yeni şehirlerarası ve ilçeler arası otobüs terminalinin faaliyete geçmesinden sonra davalı belediyenin bu terminal dışında ilçeler arası taşımacılık yapımı için yeni ruhsatlar verip vermediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.