muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8687, Karar No: 2023/17537, Tarih: 26.04.2023

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8525, Karar No: 2014/14221, Tarih: 12.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8525 E.  ,  2014/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/657-2013/701

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketin traktör alım-satımı konusunda anlaştıklarını, bu nedenle müvekkiline ait .. ada .. parsel sayılı taşınmazda bulunan .. no’lu bağımsız bölüm üzerine davalı şirket lehine 30.04.2010 tarihinde ipotek konulduğunu, alım-satımın gerçekleşmediğini ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı ile ticari ilişkisinin olmadığını, ipoteğin taşınmazın önceki maliki dava dışı S.. A..’in müvekkiline olan borcu nedeniyle tesis edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasındaki anlaşmanın (rehin sözleşmesi) bulunması ve rehin sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 856. maddesi gereğince tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

Alacak sona erdiği halde alacaklı, terkin taahhüdünü iradesiyle yerine getirmezse, taşınmaz maliki ipoteğin fekkini (kaldırılmasını) dava yolu ile isteyebilir.

Somut olayda; davacı, davalı şirketten traktör satın almak üzere aralarında sözlü olarak anlaştıklarını, bu kapsamda dava konusu taşınmaz üzerine 30.04.2010 tarihinde ipotek tesis edildiğini, ancak traktör satın almadığını, aralarında başkaca ticari ilişki bulunmadığını, ipoteğin kaldırılmasını istemiştir. Davalı şirket vekili ise, davaya konu taşınmaz üzerindeki ipoteğin davalının taşınmazı davacıya 10.02.2010 tarihinde satan S.. A.. ile 04.02.2010 tarihinde yaptıkları protokol nedeniyle konulduğunu, davacının bayii S.. A..’den alacaklı olduklarını savunmuştur. Gerçekten dosya içerisindeki tapu kaydına göre davacı A.. İ..’in dava konusu taşınmazı 10.02.2010 tarihinde S..A..’den satın aldığı, ipoteğin 30.04.2010 tarihinde tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, ipotek tesisine ilişkin borcun esasen davacıya ait olmadığı, ipoteğin taşınmazın önceki maliki dava dışı S.. A..’den olan alacağı için kurulduğu, davacının bir borcunun bulunmadığının davalının kabulünde olduğu anlaşıldığından ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8008, Karar No: 2023/638, Tarih: 16.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8008 E.  ,  2023/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2015 tarihli ve 2015/21143 Esas, 2015/16927 İddianame numaralı iddianamesi ile, sanığın, minibüste ayakta yolculuk eden katılanın cebinden cüzdanını çaldığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/311 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile, katılana karşı hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b.,62.ve 53.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehine hükümlerin uygulanmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü ... minibüsüne bindiği, katılanın da ayakta yolculuk yaptığı, katılanın pantolonunun arka cebinden cüzdanını çaldığı, katılanın, cüzdanının olmadığını farkederek minibüsten indiği, çevredekilere cüzdanını çalanı görüp görmediklerini sorduğu, bir şahsın sanığı göstermesi üzerine olay yerine yakın yerde bulunan sanığı yakalamak isteyen katılanın polis çağırdığı, sanığın cüzdanla birlikte uzaklaştığı anlaşılmıştır.

Çevrede yapılan araştırma sonucu kolluk tarafından yakalanan sanıkta ele geçirilen cüzdan katılana iade edilmiş, katılan, nüfus cüzdanı ve ehliyetinin cüzdanın içerisinde olmadığını beyanla şikâyetçi olmuş sanık aşamalarda, suçunu kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/311 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15655, Karar No: 2014/17101, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15655 E.  ,  2014/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...5. Aile Mahkemesi ile... 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davacının çocuklarının nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Aile Mahkemesi, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltme istemine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, eşi... ile resmi nikahla evliliğinden önce dünyaya gelen çocukları...ve...'in nesepsiz olarak nüfusa tescil edildiklerini, davacının eşinin vefat etmiş olduğunu belirterek çocukların nüfus kaydında baba adının düzeltilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde çocukların baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta baba ile soybağı ilişkisi kurulacağından, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 5. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15110, Karar No: 2017/5840, Tarih: 27.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15110 E.  ,  2017/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında...... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 2129 parsel sayılı 2240 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 4118 ada 62 parsel numarasıyla ve 2.318,58 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 2134 parsel sayılı 2480 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 4118 ada 63 parsel numarasıyla ve 2.599,24 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalıya ait 4118 ada 63 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, uygulama kadastrosuna itiraz davalarında taraflar arasındaki mülkiyet itilafının çözümü yoluna gidilemeyeceği ve mahkemece yapılması gereken kesinleşen kadastro paftalarının yerinde uygulanmak suretiyle ölçü ve çizim hatalarının düzeltilmesinden ibaret olduğu belirtildikten sonra tarafların Kadastro Kanunu 22/a maddesi gereğince davacının bizzat keşif mahallindeki beyanları karşısında fen bilirkişi heyetinin ( a) ve (b) ile gösterilen kısımlarda karşılıklı takas edilerek davacı tarafından bu sınır üzerine duvar örülmek suretiyle aralarında herhangi bir ihtilaf konusu kalmamışken yeniden başka sebep ve saiklerle sınır ihtilafının yanlış ölçüm yapıldığı gerekçesi ile yargılama konusu yapılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu ve hiç kimsenin kendi oluşturduğu durumdan faydalanarak hak iddiasında bulunmasının hukuken dinlemesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. Uygulama kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazlar arasındaki duvar esas alınarak sınır belirlenmiştir. Ancak; uygulama kadastrosunun amacı, mülkiyet ihtilaflarını canlandırmak ve çözmek değil; tesis kadastrosu sırasında yapılan teknik hataları belirleyerek gidermek ve kadastro paftalarını zeminle uyumlu, uygulanabilir, teknik ihtiyaçlara cevap verir ve güvenli hale getirilmektir. Uygulama kadastrosuna itiraz davaları ise uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmamış, çekişme konusu taşınmazları gösterir arazi kadastro pafta haritası, arazi kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli ile tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, getirtilip yukarıda beliritldiği şekilde uygulanmamış, mahalli bilirkişi ve tanıklara taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğu sorulmamış, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamıştır

. Hal böyle olunca; mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için, öncelikle denetime veri teşkil edecek orijinal ölçü krokisi, ölçü cetveli ve diğer belgeler getirtilerek dosya ikmal edilmeli, daha sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yeniden keşif yapılmalı, keşif mahallinde yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğu, taraflar arasında sınır ihtilafı olup olmadığı, hususlarında maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, sınır ihtilafı olmuş ise taşınmazlar arasındaki sınırlar ve taraf gösterimleri, eldeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi, tanık beyanları dikkate alınarak varsa hataların nereden kaynaklandığı, belirlenmeye çalışılmalı, üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan; yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılması istenmeli, ayrıca taşınmazların tesis kadastrosu sırasında belirlenen ve kesinleşen sınırlarını ve uygulama kadastrosu sırasında belirlenen sınırlarını bir arada ve farklı renkli kalemlerle gösteren, krokili, denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12146, Karar No: 2010/980, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12146 E.  ,  2010/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili dava dışı borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin, takip talebine uygun olmadığını; takip dayanağı senedin dosyada bulunmadığını ve gerçekten böyle bir senedin olup olmadığının anlaşılamadığını, mal kaçırma gayesi ile muvazaalı işlemler yapıldığını ileri sürerek davalıya ödenen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili borçlunun imzaya ve borca itirazının bulunmadığını, diğer hususların ise davacı yanca ileri sürülemeyeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuş; 03.12.2007 tarihli ek beyanında ise müvekkilinin 01.09.1999 ile 30.06.2003 tarihleri arasında Kenarlı Çırçır ve Pres Fabrikası’nı işlettiğini, borçlunun ise çiftçi olduğunu ve pamuk alımı konusundaki anlaşmaya uygun olarak borçluya avans para verdiğini ve bono aldığını iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece borçlu tanık sıfatıyla dinlenmiş ve davalı takibinin davacıdan dört sene önce başlatıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muvazaa iddiasına dayanan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacağın varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş, birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Davalı yargılama aşamasında, daha evvel takip dosyasına sunulmayan ve her zaman düzenlenmesi mümkün bulunan bir bono sunmuş, 14.09.2007 günlü oturumda ise toplanacak başkaca delilinin olmadığını bildirmiştir. Bu durumda davalı ile borçlu arasındaki avans ödemesine ilişkin iddianın ispatlandığı kabul edilemeyeceği gibi, davacının muvazaa hukuki nedenine dayandırdığı iddianın kanıtlanması amacıyla, muvazaanın tarafı olduğu düşünülen kişinin tanık sıfatıyla verdiği beyana itibar edilmesi de kabul edilemez.

Borçlandırıcı işlemin önceki tarihli olması halinde kural olarak muvazaadan söz edilemezse de, davalının dayandığı bononun 15.10.2000 tarihinde keşide edilmiş olmasına karşın davacı yanın takibine dayanak kıldığı borç senetlerinin 1999 yılında düzenlendiğinin gözden kaçırılması da hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.