muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17826, Karar No: 2023/3288, Tarih: 23.05.2023

. Tufan öğretmen sorumlusu değildir, ben M. E. E.nin öğretmen sorumlusu olduğunu beyan etmiştim. ... sendika temsilcisiydi..." şeklindeki beyanı ile de sanığın örgüte müzahir sendika yararına sendika temsilcisi olarak aktif görev aldığının anlaşılması, dosya içerisinde mevcut olan Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının araştırma tutanağından da anlaşılacağı üzere örgüte ait toplantıların yapıldığı değerlendirilen Ankara Kızılcahamam ... Termal Tatil Köyü adlı otelde 26.05.2012 - 27.05.2012 tarihleri arasında otel kaydının bulunduğu ve haklarında FETÖ/PDY üyeliğinden işlem yapılan 59 kişinin de sanıkla adı geçen yerde ve aynı tarihte otel kayıtlarının bulunması, TEM 09.08.2016 tarihli raporunda; "...Zaman zaman İmam Hatip Lisesinde müdür odasında farklı okullarda görev yapan ..., H. Ç., A. Ç., D. B. ve Ö. Y. ile birlikte kapıları kapatmak sureti ile gizli toplantılar yaptıkları, ...Mesleki Teknik Anadolu lisesinde öğretmen olarak görev yapan H. D.niın 17-25 Aralık süreci öncesi Paralel yapılanma içerisinde adliye imamlığı yaptığı, adliyede bulunan İnsan Hakları Komisyonuna paralel yapı içerisinde kendilerinden olan ..., M. E. E. isimli şahısları yerleştirdiği..." şeklinde istihbari bilgi edinildiğinin anlaşılması, sanığın evinde yapılan aramada örgüte müzahir yayın yaptığı değerlendirilen yayınlardan Yeni Hayat ile Özgür Düşünce Gazetelerinin yanı sıra 20.07.2016 tarihli mahkeme kararıyla kapatılan ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip ...'ın yüzü karalanmış olarak görülen Meydan Gazetesinin bulunması, sanığa ait olup elkonulan dijital materyal imaj incelemeleri neticesinde; Navitech marka navigasyon cihazında sanığın çektiği değerlendirilen Haziran 2011

yılında düzenlenen 9. Uluslararası Türkçe Olimpiyatlarına ait fotoğraflara rastlanması hususları ile sanık hakkındaki beyanlar ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile önceden süreklilik ve çeşitlilik arz eden organik bağının bulunduğu ve sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 3713 sayılı TMK'nın 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 314/2 nci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturduğu konusunda mahkememizde tam bir vicdani kanı hasıl olmuştur. Her ne kadar sanık ... üzerine atılı suçu reddetse ve örgütün silahlı örgüt olduğunu bilmediğini iddia etse de, örgütle bağının olduğu ve çeşitli eğitim kurumları nezdinde legal görünüm altında faaliyet etmeyi amaçlayan örgüte müzahir sendikada aktif görev aldığının anlaşılması, sohbetlere düzenli olarak katıldığı hususunda dosyada bulunan tanık beyanları delil olarak kabul edilmiş, sanığın 2016 yılına kadar sohbetlere katılması ve örgüte müzahir sendikadaki aktif faaliyetleri nedeniyle objektif sorumluluk gereği örgüt üyesi olmadığına ve FETÖ/PDY'nin silahlı örgüt olduğunu bilmediğine dair suçtan kurtulmaya matuf savunmasına itibar edilmemiştir. Her ne kadar tanık A. A. sanığın sohbetlere katılma gibi örgütsel faaliyetlerine ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanlarını kabul etmese de; tanığın önceki beyanlarının somut, net ve müşahhas beyanlar olması, dosya kapsamında sanık hakkındaki diğer bilgi ve beyanlarla uyuşması, tanığın beyanlarının sanığın örgütsel faaliyetleri noktasında tutanağa nasıl yanlış geçirildiğine ilişkin hususu açıklayamaması ve kendisinin de aynı suçtan soruşturma geçirmesi nedeniyle üzerindeki suç isnadından kurtulmaya çalıştığı değerlendirilmiş, bunun yanı sıra tanık A. A.nın beyanlarını avukat huzurunda verdiği ve verdikten sonra okuyup imzaladığı, sanığın mezkur sendikaya üyeliğinin olduğu, bahsi geçen sendikanın 667 sayılı KHK ile kapatıldığı, alınan tanık beyanları ve yapılan incelemeler neticesinde de bu sendikanın örgüte müzahir bir sendika olup örgütün belli başlı amaçları için kullanıldığı hususları dikkate alındığında tanığın sanığın dosyadaki diğer delillerle uyumlu olan soruşturma aşamasındaki beyanları doğru ve geçerli olarak kabul edilmiştir. Tanık Ö. Y. ise talimatla alınan ifadesinde sanığın ByLock kullandığına ilişkin önceki beyanlarının M. E. E.ye ilişkin olduğunu, yine sohbet sorumluluğu-sendika temsilciliği ibarelerinin karışık yazıldığını, aynı sohbet ortamındayken ByLock' tan mesaj okumasına ilişkin husustaki karışıklığın bu nedenden kaynaklanmış olabileceğini belirtmiş olması ve sanığın ByLock kullandığına ilişkin dosya kapsamında ByLock raporu ile diğer teknik delillere rastlanmaması hususları değerlendirildiğinde tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderildiği ve sanığın ByLock kullanmadığı değerlendirilmiştir. Sanık ..

. E.ye ilişkin olduğunu, yine sohbet sorumluluğu-sendika temsilciliği ibarelerinin karışık yazıldığını, aynı sohbet ortamındayken ByLock' tan mesaj okumasına ilişkin husustaki karışıklığın bu nedenden kaynaklanmış olabileceğini belirtmiş olması ve sanığın ByLock kullandığına ilişkin dosya kapsamında ByLock raporu ile diğer teknik delillere rastlanmaması hususları değerlendirildiğinde tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderildiği ve sanığın ByLock kullanmadığı değerlendirilmiştir. Sanık ...'in savunmasında örgütün yapısına, üyelerine ve eylemlerine ilişkin herhangi bir beyanının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 221 inci maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı değerlendirilmiş olup; suçun işleniş şekli, örgütün niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek temel cezada alt sınırdan hüküm kurulmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23.07.2017" yerine "15.07.2016" olarak yazılmış olması dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Suç tarihinin, sanığın yakalanma tarihi olan “22.07.2016” yerine gerekçeli karar başlığında “23.07.2017” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiştir.

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilir.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, dosya kapsamına göre sanığın, terör örgütü ile irtibatlı Aktif Eğitimciler Sendikasına 2014 yılı Şubat ayında üye olduğu, tanık anlatımlarına göre bu sendikanın Zile ilçesi temsilciliğini yaptığı, sendikanın faaliyetlerine katıldığı, başkalarını da bu faaliyetlere davet ettiği ve üye sayısını arttırmak için çaba sarf ettiği yine tanıkların anlatımlarından örgütün basın yayın kuruluşlarından Zaman Gazetesine abone topladığının ayrıca örgütün operasyonel eylemlerinden sonra da örgütsel toplantılara katıldığı görülen sanığın örgüte aidiyet duygusu içerisinde örgütün amaçları doğrultusunda verilen emir ve talimatlarını sorgulamadan yerine getirerek anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Diğer delillerin atılı suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi için yeterli olduğu görülmekle, temyiz aşamasında gelen tanık beyanlarının okunmaması sonuca etkili bulunmamıştır.

d) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmış olup hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2018/2953 Esas,

2019/946 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/456, Karar No: 2024/792, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/456 E.  ,  2024/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/539 E., 2016/109K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin11.02.2016 tarihli ve 2015/539 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ,kardeşlerinin yerine imza atmadığını, babalarının vefatından sonra annelerine kendisi hariç tüm kardeşlerinin muvafakatname verdiğini, olay günü annesinin rahatsız ve yaşlı olması sebebi ile imza atamadığını, annesinin imza atacağı yerlere kendi imzasını attığını belirterek mahkumiyet kararının bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanların kardeş oldukları, babalarından miras kalan fındık bahçesine el birliği ile mülkiyet kapsamında sahip oldukları, sanığın Tarım İl Müdürlüğü tarafından fındık bahçeleri için ödenen tarımsal desteklemeden faydalanmak için katılanların imzalarını taklit ederek muvafakatnameyi sahte olarak düzenlediği ve Tarım İl Müdürlüğü'ne sunmak suretiyle kullandığı, bu suretle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık imzaların kendisi tarafından atıldığını ikrar etmiştir.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanığın, İl Tarım Müdürlüğünün vermiş olduğu destekleme priminden faydalanmak için katılanların imzalarını taklit ederek muvafakatnameyi İl Tarım Müdürlüğüne ibraz ettiği, destekleme primini bu suretle alan sanığın atılı suçu işlediği kanaatiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV.GEREKÇE

2. Sanık imzaların kendisi tarafından atıldığını ikrar etmiştir.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanığın, İl Tarım Müdürlüğünün vermiş olduğu destekleme priminden faydalanmak için katılanların imzalarını taklit ederek muvafakatnameyi İl Tarım Müdürlüğüne ibraz ettiği, destekleme primini bu suretle alan sanığın atılı suçu işlediği kanaatiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin11.02.2016 tarihli ve 2015/539 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19494, Karar No: 2012/2152, Tarih: 25.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/19494 E.  ,  2012/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve iftira

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianame kapsamına göre hükümlünün işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği kullandığının iddia edilmiş olmasına, temyiz edilen hüküm konusuna, uygulama ve temyiz isteğine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine nazaran inceleme görevi muhtelif suçlardan en ağı- rını incelemeye yetkili Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11020, Karar No: 2012/16231, Tarih: 03.10.2012

5510 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin 8.bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12.maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak... Kurumunca devir işlemleri tamamlana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren... Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında... Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise ... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; ... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından... Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından... Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 06.11.2009 tarihinde başladığı ve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6610, Karar No: 2012/3067, Tarih: 19.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6610 E.  ,  2012/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve alacak

...ile ...aralarındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.06.2011 gün ve 48/301 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6308, Karar No: 2015/9392, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/6308 E.  ,  2015/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 28.153,50 TL'nin 16.632.62 TL sinden, birleşen davada ise 7.371,47 TL sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalı idare 09.02.2012 tarihli yazısı ile davacıdan 38.153,50 TL öğrenim giderinin tahsilini talep ettiği, davacı tarafından 22.06.2012 tarihinde idarece talep edilen borcun 15.716,60 TL sinden borçlu olmadığının tespitini talep ettiği, ıslah ile talebini artırarak toplam 16.662,62 TL 'ye çıkardığı, yargılama sırasında 09.11.2013 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğinin 1. maddesi gereğince davacının talep edilen miktarın 7.341,47 TL sinden borçlu olmadığının anlaşıldığı, davalı idare tarafından yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra davacıdan herhangibir talebi bulunmadığına göre, dava tarihindeki haklılık durumuna göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren yönetmelik gereğince hesaplanan miktar üzerinden davalı idarenin vekalet ücretinden sorumlu olmayacağı düşünülmeden birleşen davada davalının vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğinden aleyhe vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın (4) numaralı fıkrasının hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek, HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.