muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3862, Karar No: 2019/640, Tarih: 23.01.2019

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2021/1580, Karar No: 2023/453, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/1580 E.  ,  2023/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamının incelenmesinde; 35 ZF 497 plaka sayılı aracın 13/10/2015 tarihinde Muğla il merkezinde dolaşarak kaçak cep telefonu pazarlamaya çalıştıkları yönündeki bilgiler üzerine Muğla 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/10/2015 tarih ve 2015/1371 Değişik İş sayılı arama kararı uyarınca yapılan arama sonucunda araçta ve araç içerisinde bulunan ..., ... ve ... üzerinde toplam 11 adet cep telefonunun ele geçirildiği; cep telefonlarının menşeine ilişkin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı ile yapılan yazışma neticesinde bahse konu telefonların elektronik kimlik bilgilerinin değiştirilmiş, kayıt dışı, kaçak telefon olduklarının belirlendiği; sanıkların seyyar olarak deri ceket sattıklarını ikrar ettikleri, ancak ele geçirilen telefonları satmak için değil eşe dosta hediye etmek için bulundurduklarını beyan ettikleri olayda, mahkemece sanıkların eyleminin kaçakçılık suçunu oluşturmayacağı, 5809 sayılı Yasaya muhalefet ettikleri kabul edilerek 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş, her ne kadar sanıklar telefonları kişisel kullanım amacıyla aldığını beyan etmiş ise de, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının başka suça dönüşmeyeceği, kaldı ki sanıkların seyyar satıcılık yaptıkları araçta ele geçirilen dava konusu kaçak eşyanın miktar itibariyle ticari miktar ve mahiyette olduğu, kişisel kullanım sınırı dışında kaldığı gözetilerek sanıkların kaçakçılık suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9531, Karar No: 2015/2278, Tarih: 16.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9531 E.  ,  2015/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVEREK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/76-2014/43

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin 27.06.2007 tarihinde, davalı kuruma ait olan ............ köyünde bulunan ve uzun süredir arızalı olan direkteki arızayı onarmak için elektrik direğine çıktığını ve elektrik çarpması sonucunda öldüğünü, direğin üzerine çıkılmaması için çevresinde hiçbir engel, korkuluk ve tehlike ikaz levhasının bulunmadığını, olayın meydana gelmesinde davalı kurumun kusurunun bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla müvekkilleri için toplamda 80.000,00 TL manevi ve 7.000,00 TL maddi olmak üzere toplam 87.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; olayın meydana gelmesinde müvekkilinin bir kusuru ve olayla bir ilgisinin olmadığını, dava konusu enerji nakil hattının, enerji nakil hattı yönetmeliğine uygun olarak tesis edildiğini, bakım ve denetimlerinin yapıldığını, kazazedenin erişkin bir kimse olduğunu, temyiz gücüne sahip olduğunu, yaptığı davranışların sonuçlarını görebilecek durumda olduğunu, direğe çıkma ve arızayı giderme konusunda herhangi bir yetki, bilgi ve beceriye de sahip olmadığını, direğe ne kadar tedbir alınırsa alınsın kişi veya kişilerin direğe çıkmalarının engellenemeyeceğini, maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız olduğu gibi talep edilen rakamların da fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, olayın meydana gelmesinde davacıların murisinin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların murisinin elektrik çarpması sonucunda ölümü nedeniyle, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacıların murisi E. E. 'in 27.06.2007 tarihinde, davalı kuruma ait olan ........köyünde bulunan ve uzun süredir arızalı olan direkteki arızayı onarmak için elektrik direğine çıktığını ve elektrik çarpması sonucunda öldüğü anlaşılmaktadır.

Dava, davacıların murisinin elektrik çarpması sonucunda ölümü nedeniyle, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacıların murisi E. E. 'in 27.06.2007 tarihinde, davalı kuruma ait olan ........köyünde bulunan ve uzun süredir arızalı olan direkteki arızayı onarmak için elektrik direğine çıktığını ve elektrik çarpması sonucunda öldüğü anlaşılmaktadır.

Olay nedeniyle Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/1465 Hazırlık Numaralı dosyası ile yapılan soruşturma sırasında düzenlenen 26.09.2007 tarihli bilirkişi raporu ile; “...elektrik konusunda teknik bilgisi, ehliyeti ve tecrübesi olmadığı halde Tedaş'a ait yüksek gerilimli trafo direğine tırmanarak kendince seksiyoner sigortasındaki arızayı gidermeye kalkışan..... suretiyle çarpılan E. E. 'in olayda tam kusurlu olduğu,...olay tarihi itibariyle direk üzerinde tırmanma engeli ve ölüm tehlike levhası bulunmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte bu tedbirlerin yetişkin olmayan kişilerin direğe çıkmasını önlemeye yönelik olduğu, yetişkin ve aklıselim sahibi olan müteveffanın direkteki arızayı onarmak amacıyla bilinçli olarak direğe tırmanmış olduğu gözönüne alındığında... Tedaş'a olayda kusur verilmesinin mümkün olmadığı...” sonucuna varılmıştır.

Yargılama sırasında kusur yönünden düzenlenen 31.01.2012 tarihli bilirkişi raporu ile; “.. müteveffa E. E. 'in elektrik konusunda teknik bilgi, deneyim ve ehliyeti olmadan Tedaş'a ait enerji hattına müdahale ederek Yüksek Gerilimli trafo direğine tırmanarak seksiyoner sigortasındaki arızayı gidermek için çalışırken elektrik akımına çarpılmıştır. Güvenlik tedbirlerini almadığından, gerekli alet ve teçhizata sahip olmadığından ve yetkisiz bir kişi olarak sisteme müdahale ettiğinden elektrik akımına çarpılan E. E. olayda tam ve asli kusurludur. Enerji dağıtım hattındaki direklerde ölüm tehlikesi levhası olmadığı, direklere çıkmayı engelleyecek engellerin olmadığı fotoğraflardan görülmektedir. Ancak, her direk için çıkmayı engelleyici kafes veya her direğin alt kısmının tel örgü ile kapatılması mümkün değildir. Kapatılsa dahi direğe çıkmak isteyen yetkisiz kişileri engelleyecek bir yapı değildir...” sonucuna varılmıştır.

Yukarıda bahsi geçen ve keşif sonrası düzenlenen her iki bilirkişi raporu ile; enerji dağıtım hattındaki direklerde ölüm tehlikesi levhası ile direklere çıkmayı engelleyecek engellerin olmadığı tespit edilmiştir.

Bu tespit karşısında her ne kadar davalı kuruma kusur atfedilmemiş ise de; davalının tespit edilen eksiklikler nedeniyle özen yükümlülüğünü ihlal ettiği ve bu durumun kusursuz sorumluluğu gerektireceği hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı ......., tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden BK.nun 58.(6098 sayılı TBK.nun 69.) maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur.

Enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı ......., tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden BK.nun 58.(6098 sayılı TBK.nun 69.) maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur.

Mahkemece, bilirkişiden tarafların kusur oranını belirleyen ve kusursuz sorumluluğu da değerlendiren ek rapor alınarak, davacılar lehine TMK'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete uygun miktarlarda tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3149, Karar No: 2019/2825, Tarih: 18.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3149 E.  ,  2019/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların murisinden kalan taşınmazlar hakkında miras taksim sözleşmesi yapılarak dava konusu taşınmaz 1561 ada 2 numaralı parsel (eski 203 ada 2 numaralı parsel) hakkında davalıların ecrimisil ödeyeceğinin kararlaştırıldığını belirterek 5.000 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, 18.12.2013 tarihli dilekçe ile talebini 12.650 TL'ye artırmıştır.

Davalılar vekili, yetki, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, dava konusu taşınmazın murise ait olmadığını, davalılardan ...’ya ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne 12.650 TL ecrimisil bedelinin 06/02/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu 1561 ada 2 numaralı parsel (eski 203 ada 2 numaralı parsel) tapuda bahçe vasfıyla tesis kadastrosuyla 30/07/2010 tarihinde hazine adına tescil edilmiş olup muhdesat bilgisinde, taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet 1 katlı ve 1 adet 2 katlı kargir evin 20 yıldan beri ... kızı ...’in kullanımında olduğu belirtilmiştir. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/252 Esas sayılı dosyada ise tarafların murisi ...’nın mirasçılarından ...in dava konusu parselin beyanlar hanesine adının yazılması talebiyle dava açtığı görülmüştür. Söz konusu dava bekletici mesele yapılmadan ve dava konusu taşınmaz başında fen bilirkişisi ve uzman bilirkişi ile keşif yapılarak dava konusu taşınmazın neresi olduğu ve kimin kullanımında olduğu belirlenmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde bir kısım davalılara iadesine, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19376, Karar No: 2015/13858, Tarih: 17.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/19376 E.  ,  2015/13858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad desi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA), 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16947, Karar No: 2020/1926, Tarih: 15.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16947 E.  ,  2020/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MÜDAHALENİN MEN'İ, TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sonucunda, ...Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ...adına kayıtlı bulunan eski 358 parsel sayılı 18.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 2 parsel numarasıyla ve 16.490,03 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 357 parsel sayılı 28.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 3 parsel numarasıyla ve 27.349,18 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., paydaşı olduğu 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü, komşu 103 ada 2 parsel sayılı taşınmaz malikleri olan davalıların işgal ettiklerini ileri sürerek, söz konusu bölüme davalıların müdahalesinin men’i ile bu bölümün tarafına teslimine karar verilmesi istemiyle; davacılar ... ve müşterekleri ise, uygulama kadastrosu sonucunda murisleri ... adına kayıtlı bulunan 103 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, komşu 103 ada 3 parsel ile olan sınırının yanlış tespit edildiğini ileri sürerek, 103 ada 3 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bırakılan, kendilerine ait taşınmaz bölümünün, 103 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda ... ve müşterekleri tarafından açılan asıl davanın reddine, ... tarafından açılan birleşen davanın ise kabulüne, dava konusu 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 21.03.2016 havale tarihli bilirkişi heyeti raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4.368,21 metrekarelik bölümüne davalıların müdahalesinin önlenmesine, bu bölümün ...'a teslimine karar verilmiş; hüküm, asıl dosya davacıları ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat mühendisi bilirkişi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu tutanak örnekleri, tesis kadastrosu sırasında düzenlenen hesap cetveli, ölçü cetveli, uygulama kadastrosuna ilişkin ada raporu, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamış, Mahkemece yalnızca taşınmazların zemindeki kullanım durumuyla oluşan sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşturulan sınır yerlerinin çakıştırılması ile yetinilmiş olan teknik bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.