muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23949, Karar No: 2011/21637, Tarih: 07.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/23949 E.  ,  2011/21637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi kararı verilmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...’a soruşturma aşamasında beyanlarında yer alan sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik yaralama eylemine ilişkin ayrıntılı görgüsü sorulup olayda sanık ...’ın mağduru yaralaması eyleminde sandalye, muşta veya başka bir nesne kullandığının tespit edilmesi halinde mağdurun yaralanmasına ilişkin adli raporlarındaki bulgular ve sonuçları değerlendirilerek yaralama eyleminde kullanılan nesnenin Türk Ceza Kanunu’nun 6/1-f-3,4. madde, fıkra, bentlerinde yer alan silah deyiminin tanımı kapsamında saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet, ya da saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler kapsamında olup olmadığı irdelenerek sonuca göre sanığın eylemine Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 veya aynı yasanın 86/3-e maddesi,fıkrasında düzenlenen Kasten Yaralama veya Silahla Kasten Yaralama kabul edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ve eksik inceleme ile sanığın eyleminin kovuşturması şikayete tabi olan Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu kapsamında kaldığının kabul edilip sanık ... hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle üzerine atılı müsnet suçtan açılan kamu davasının TCK.’nun 73/4, CMK.’nun 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmeyerek hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13153, Karar No: 2018/616, Tarih: 25.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/13153 E.  ,  2018/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanık ...... istinabe yoluyla beyanının alındığı Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15566, Karar No: 2013/30959, Tarih: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15566 E.  ,  2013/30959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Davacı şirketin Ukrayna'dan ithal edip Irak'taki bir şirkete satmak üzere Zonguldak Gümrüğü'nden yurda sokup Gaziantep Gümrüğü'nden Habur Gümrük Müdürlügü'ne getirilen Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesince inceleme yaptırılarak alınan 04.09.2007 gün ve 1131 sayılı bilirkişi raporuna göre; gönderilen örneklerden .../... plakalı araçtan alınan G 4006152 nolu güvenlik mühürlü örneğin % 45'inin tamamen çürük ve küflü olduğu, geri kalan % 55 oranının depo zararlıları ile bulaşık olduğu, meyvelerde acılaşmanın meydana geldiği ve bu nedenle gıda olarak kullanılacak kalitede olmadığı, yine gönderilen örneklerden G 4006156 güvenlik mühürlü ve ... / ... plakalı araçtan alınan ceviz örneğinin ise; % 47,50'sinin tamamen çürük ve küflü olduğu, geri kalan % 52,50 lik oranının ise; depo zararlıları ile bulaşık olduğu, meyvelerde acılaşmanın meydana geldiği ve bu nedenle gıda olarak kullanılacak kalitede olmadığının belirlenmiş olması, gıda olarak kullanılamayacağı yönündeki raporuna istinaden el konulma sonrası ürünlerin bekletilmesinden kaynaklanan bir zarar olmaması nedeniyle davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34489, Karar No: 2018/19620, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34489 E.  ,  2018/19620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılara ait inşaat projesinde inşaat işçisi olarak net 3.000,00-TL aylık ücretle çalıştığını, inşaat projesinin kaba inşaat işinin tamamlanması gerekçe gösterilerek ve artık kendilerine ihtiyaç kalmadığı belirtilerek müvekkili ve diğer işçilerin iş akitlerinin sonlandırıldığını ancak hak ettikleri tazminatlarının ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde Cumartesi ve Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü, yaz saati uygulaması döneminde 08:00-18:00 saatleri arasında, kış saati uygulaması dönemlerinde ise saat 17:00'ye kadar fazla mesai yaparak ve resmi tatil günleri dahil olmak üzere çalıştığını ancak fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, diğer davalı şirket ile akdedilen hizmet sözleşmesinin anahtar teslimi şeklinde düzenlendiğini, bu nedenle işçilerle ilgili tüm sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğunu, bununla birlikte davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tüm çalışma süresince ve özellikle kış aylarında hiç izin kullanılmadan aralıksız şekilde çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca dini ve milli bayramlarda şantiyede çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, davacının iş sözleşmesinin çalıştığı inşaatın tamamlanması nedeniyle geçerli ve haklı nedenle sonlandırıldığını, bu nedenle davacının tazminat almaya hak kazanmadığını, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterilen miktar kadar olduğunu, fazla mesai yapmadığını, resmî tatillerde çalışmadığını ve hak etmiş olduğu tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde çalışma saatlerinin yaz ve kış dönemlerinde farklı olduğu dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı işyerinde, kışın 08.00 ila 17.00 saatleri; yazın 08.00 ila 18.00 saatleri arasında olmak üzere haftada 7 gün çalışılmaktadır. Buna göre, yaz ayları için yapılan fazla mesai süresi ile kış ayları için yapılan fazla mesai süresi aynı değildir. Fazla mesainin dönemsel ücret üzerinden hesaplanması gerektiği de gözetildiğinde, fazla mesai alacağı hesaplanırken kış dönemi ve yaz dönemi için ayrı ayrı hesap yapılması gerekirken, yaz ve kış dönemlerinin ortalamasına göre hesaplama yapan rapora itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla, davaya konu alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep artırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep artırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olup, bir diğer bozma nedenidir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12636, Karar No: 2022/9163, Tarih: 23.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12636 E.  ,  2022/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı yönünden kabulü ile davaya konu taşınmazın yözölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında tamamı üzerinden enerji nakil hattı geçtiğinden, değer düşüklüğü oranının %35,51 olarak alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiği ve davacı tarafın davasını bu yönde ıslah ettiği de gözetilerek bu bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, 23/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4469, Karar No: 2017/7186, Tarih: 24.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4469 E.  ,  2017/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4, b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarının yapılandırılmasından yararlandırılması, bozma sonrasında birleşen dava ise, Nisan 1995 tarihli tevkifatın davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığı talebi yönünden, 30.04.1995 tarihini takiben 01.05.1995 tarihinden 20.01.2011 tarihine kadar zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespit ve tescil talebinin atiye bırakılmasına, birleşen aidiyet istemi yönünden ise, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın geri alınması müessesesi, 1086 sayılı HUMK'nın 185 inci maddesinde, 6100 sayılı HMK'nun ise 123 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Her iki kanunda da davalının rızası olmaksızın davacının davasından sarfınazar edemeyeceği (davasını geri alamayacağı) hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK'daki düzenlemede davalı rızasının açık olması gerektiği belirtilmişken, 1086 sayılı HUMK'da davalı rızasının açık olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiştir. Ancak teoride ve uygulamada, davalı rızasının açık olması gerektiği, zımni rızanın yeterli olmadığı, HUMK döneminde de kabul edilmiştir. Uygulamada davanın geri alınmasına davanın atiye bırakılması dendiği de görülmektedir. Ancak, ne HUMK'da ne de HMK'da "davanın atiye bırakılması" diye bir müessese yoktur. Yine HUMK'da davanın geri alınması için "davayı takipten sarfınazar etmek" terimi, uygulamada ise kanundaki tabir ya da davayı takipten vazgeçmek tabiri de kullanılmakta idi.

Davanın geri alınabilmesi için davalının açık muvafakati gerekir. Davacının davasını geri alması ve davalının da bu geri almaya açık muvafakat etmesi durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerektiği gerek teoride gerekse Yargıtay uygulamasında kabul edilmiştir. Davanın geri alınması durumunda, dava hiç açılmamış sayılır, mahkemece geri alma anına kadar yapılan yargılamadaki oluşan kanaate göre haksız olduğu düşünülen tarafa vekâlet ücreti ve diğer yargılama giderleri yüklenir. Davacı, geri aldığı davasını ileride harçlarını yatırmak suretiyle tekrar açabilir.

Davayı geri alma, davadan feragat ile karıştırılmamalıdır. Davadan feragat, davaya konu haktan (talepten) vazgeçmek, feragat etmektir. Davadan feragat hukuki niteliği itibariyle, davayı sona erdiren bir usul işlemidir. Davadan feragat aynı zamanda, davaya konu haktan vazgeçilmesi nedeniyle bir maddi hukuk işlemidir. Davadan feragat, davacının tek taraflı varması gerekli, davalının ya da mahkemenin kabulüne bağlı olmayan bir irade beyanıdır. Davadan feragat bozucu yenilik doğuran bir haktır.

Davadan feragat kabule bağlı olmadığı halde, davanın geri alınması davalının açık muvafakatine bağlıdır. Davanın geri alınması durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerekirken, davadan feragat halinde "davanın reddine" karar verilmelidir. Davadan feragat halinde, davacı feragat ettiği davayı ileride tekrar açamaz, bir başka ifadeyle feragat edilen hak ileride yeni bir davaya konu yapılamaz, davacı feragat ettiği hakkı ileride dava açarak talep ederse, mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Davanın geri alınmasında ise davacı geri aldığı davayı ileride harçlarını ödemek suretiyle tekrar açabilir. Davanın geri alınmasında, davaya konu haktan feragat edilmemekte, geri alınan davanın ileride tekrar açılma hakkı saklı tutulmaktadır.

Davanın geri alınması ile karıştırılmaması gereken bir başka kurum davayı takipsiz bırakmak ya da davanın müracaata bırakılmasıdır. Davanın müracaata bırakılması, davalının muvafakatine bağlı değildir. Davanın müracaata bırakılması durumunda, dava yenileninceye kadar, yani yasal üç aylık süre içerisinde dava varlığını korur, yasal üç aylık süre içinde davanın yenilenmemesi durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Davacının davasını geri almasına davalı açıkça muvafakat etmezse yargılamaya devam edilir. Davacının davayı geri almasına davalı açıkça muvafakat vermezse ve davacı da davasını takip etmezse, davalı isterse dosyayı işlemden kaldırtır isterse yargılamaya davacının yokluğunda devam edilir.

Eldeki davada ise, 14.04.2017 tarihli celsede davacı avukatının beyanının HMK’nun 123’üncü maddesi kapsamında davanın geri alınması niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakta olup, mahkemece davacı avukatının talep ve son celsedeki beyanları üzerindeki çelişkinin giderilmesi için davacı asil veya avukatının dinlenilmesi ile net talepler açıklıkla belirlendikten sonra, yukarıda belirtilen açıklamalara göre bir karar verilmesi gerekirken, usule uygun olmayan şekilde ve infazı da mümkün olmayacak surette karar tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/54, Karar No: 2020/331, Tarih: 30.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/54 E.  ,  2020/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 405-369

Parada sahtecilik suçundan sanık ...'ın TCK'nın 197/1, 62/1, 52 ve 54/4. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye, sahte paraların 5320 sayılı Kanun'un 17 ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddeleri uyarınca Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına gönderilmesine, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanık hakkında 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.11.2012 tarihli ve 333-347 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosyayı ele alan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince 18.12.2013 tarih ve 451-404 sayı ile, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle sanığın TCK'nın 197/1, 62/1, 52/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 08.10.2015 tarih ve 5391-22385 sayı ile;

“1- CMK'nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün ve 2013/8-830 esas, 2014/502 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Açıklanan yeni hükümle birlikte önceki hüküm ortadan kalktığından emanette kayıtlı sahte paraların 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Yasa'nın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 24.12.2015 tarih ve 405-369 sayı ile (1) ve (2-b) numaralı bozma nedenlerine uymuş, (2-a) numaralı bozma nedenine ise;

Yerel Mahkeme ise 24.12.2015 tarih ve 405-369 sayı ile (1) ve (2-b) numaralı bozma nedenlerine uymuş, (2-a) numaralı bozma nedenine ise;

"01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 49. maddesinde süreli hapis cezasının kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamayacağının;

TCK'nın 52. maddesi adli para cezasının 5 günden az ve kanunda aksi hüküm bulunmayan hallerde de 730 günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının en az 20 en fazla 100 TL gün karşılığı çarpımı bulunacak para cezası olacağını düzenlemiştir.

5237 sayılı TCK'da kanun koyucu bir kısım suçlarda hapis cezasının yanında elde edilen ekonomik menfaate göre adli gün karşılığı para cezasının da verilmesini düzenlemiş olup, burada suç işleyen kişiye elde ettiği menfaatin karşılığında ayrıca hapis cezasının yanında ekonomik bir yaptırımı, para cezasını da öngörmüştür.

Kanunda aksi belirtilmediği durumda TCK 49'a göre hapis cezasının alt sınırı bir ay, adli gün para cezasının alt sınırı da beş gün olarak düzenlenmiştir.

Ancak olayımızda TCK 197/1. madde uygulanmış olup, hapis cezasının alt sınırı TCK 49'daki düzenlenen bir aylık alt sınır olmayıp iki yıllık cezayı gerektiren alt sınır belirlemiştir. Burada kanun koyucu 49. maddeden ayrılarak kendisi temel asgari ceza tayinine gitmiştir.

Keza 197. madde de yine kanun koyucu 2 yıllık hapis cezasının yanında 10.000 güne kadar adli gün karşılığı para cezası verilebileceğini düzenlemiştir, burada üst had TCK 52'deki gibi 730 gün değil, kanun koyucu ekonomik yaptırımında olaya göre hâkim tarafından takdir edilmesi amacıyla 10.000 günlük bir üst had getirmiş, diğer hususu mahkemenin veya hâkimin takdirine bırakmıştır.

İki yıllık hapis cezası eşiği olan bir yerde TCK 52'deki beş günlük adli gün para cezası uygulanacağını düzenleyen hiçbir emredici hüküm de yoktur.

Yargıtayımızın birçok dairesi de mahkememizin gerek TCK 197, gerekse uyuşturucuyu düzenleyen 188/3. fıkrasındaki benzer uygulamalarında 8. Ceza Dairesinin bozmasına benzer bir bozma yapmadığı gibi kararlarımızı da onamıştır.