muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11917, Karar No: 2022/13153, Tarih: 25.10.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı işveren tarafından tüm ölçümlerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve gürültü çıkaran ekipmanların izole edildiğini, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını, talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"...Somut olayda; davacı işçinin sendika üyesi olup, ... hükümlerinden yararlandığı, ölçüm raporları ve nöbetçi ... mahkemesi aracılığıyla işyerinde yapılan keşif sonrasında hazırlanan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, ... hükümleri uyarınca kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve zamanaşımına uğrayan alacağın da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, ödenen verimliliği teşvik primlerinin fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edildiği ve kısa çalışma primi alacağında da fiili çalışma sürelerinden fazla çalışma süreleri tenzil edilerek kısa çalışma primine esas fiili çalışma süreleri tespit edilerek bu süreler üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmış olup, raporun denetime elverişli ve Yargıtay içtihatları ile dosya kapsamına da uygun olduğu ve hükmedilen faiz türlerinde de bir hata bulunmadığı saptanmıştır.

Dolayısı ile davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağında bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa Yargıtay içtihatları doğrultusunda (örnek mahiyetinde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2021/247 Esas-2021/3138 Karar sayılı ilamı) dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9960, Karar No: 2015/8244, Tarih: 16.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9960 E.  ,  2015/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Bozma öncesi verilen kararın temyiz incelenmesi Yargıtay 19.Hukuk Dairesince yapılmıştır.

Taraflar sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 19.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1615, Karar No: 2012/7285, Tarih: 12.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1615 E.  ,  2012/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında... verilen 20.10.2010 günlü ve 20/235 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'ın temyiz dilekçesine fakirlik ilmühaberi ve gayrimenkulü bulunmadığına dair belgeyi ekleyerek temyiz harcı yatırmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ...sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Mahkemece, davalının adli yardım talebi yönünden yasal şartların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve bu şartların varlığı halinde davalı tarafın bu kurumdan yararlandırılması ve dosyanın temyiz incelemesi için yeniden gönderilmesi, adli yardım talebi şartlarının bulunmadığının tespiti halinde ise usulünce eksik temyiz harcının yatırılması için süre verilip sonucuna göre bir karar verilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenler karşısında dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1719, Karar No: 2012/3651, Tarih: 24.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1719 E.  ,  2012/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 28.11.2011 gün ve 2011/594 Esas 2011/2091 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile garameye sokulan alacaklının açtığı tasarrufun iptali davasının dava şartı noksanlığından bu davadan aldığı karara dayanamayacağını ve haciz isteyemeyeceğini, hesaplanan alacağın fahiş olduğunu ve tasarrufun iptali davasına konu etmediği taşınmazların satış bedelinden pay alamayacağını, bu nedenle garameye de dâhil edilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, bazı taşınmazlar üzerinde haczinin olmadığını, şikayetin bu bakımdan yerinde olduğunu; diğer taşınmazlar bakımından hacizlerinin tasarrufun iptali davasına dayandığını, aynı taşınmazların satış bedeli için daha evvel düzenlenen sıra cetvelinin, kendi şikayetleri üzerine iptal edildiğini ve itiraza konu sıra cetvelinin bu iptal kararı üzerine düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikâyetin kabulüne dair verilen karar, şikâyetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, şikâyetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin dışında kalan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Şikayetçi vekilinin diğer karar düzeltme istemine gelince, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hakkında herhangi bir şikayet bulunmamasına rağmen, şikayetçinin alacağının miktarı üzerinde de durularak, sıra cetvelinde kendisine ayrılan payın fazla olduğu belirtilmiş ve bu çerçevede kurulan hükümle, şikayetçinin alması gereken payın azaltılmasına karar verilmiş olması doğru olmadığından, kararın bozulması gerekirken, onanması isabetsiz olmuştur. Bu nedenle Dairemizin 28.11.2011 gün ve 2011/594-2091 E.K. sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün şikayetçi alacağının azaltılmasına ilişkin kısmı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 28.11.2011 gün ve 2011/594-2091 E.K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının şikayetçi ...’in sıra cetvelinde gösterilen ve garameye esas alınacak alacağının indirilmesine ilişkin kısmının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde şikayetçiye iadesine, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41025, Karar No: 2015/36915, Tarih: 03.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/41025 E.  ,  2015/36915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/114018

MAHKEMESİ : Havsa(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/9 (E) ve 2011/156 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılanlar S.. O.., H.. İ.. ve H.. Ş..'e yönelik hakaret ve katılanla R.. K.., S.. O.., H.. İ.. ve H.. Ş..'e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Kendisine servis açılmamasına öfkelenen sanığın, katılan restaurant çalışanları S.. O.., H.. İ.. ve H.. Ş..'e söylediği “....size ruhsat veren Edirne'nin, Kırklareli'nin, Lüleburgaz'ın ecdadını sinkaf edeyim” sözleriyle belli bir gerçek kişiye ilişkin küçük düşürme kastının bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Sanığın, katılanlar R.. K.. S.. O.., H.. İ.. ve H.. Ş..'i “...bu dükkanı tarayacağım, dünyayı dar edeceğim, ona nefes aldırmayacağım, bu Trakyada yaşatmayacağım.” “...size burasını dar edeceğim” şeklindeki sözleri ile tehdit ettikten sonra silahla işyerine ateş etme eylemlerinin, ilk eylemin devamı niteliğinde değerlendirilmesi gerektiği ve olayda katılanlar S. O., H. İ. ve H. Ş.'e yönelik zincirleme tehdit eylemi bulunduğu gözetilmeden, tüm katılanlara karşı bir kez TCK'nın 106/2-a, 43/1, 43/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, katılan R.. K..'un gıyabında ve öbür katılanların yüzüne karşı zincirleme tehdit suçlarından ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11697, Karar No: 2015/6543, Tarih: 17.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11697 E.  ,  2015/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2010/208-2014/250

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı aleyhine kaçak elektrik bedelini ödememesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davalının hiçbir zaman kaçak elektrik kullanmadığını, yapılan işlemlerin gerçeğe aykırı olduğunu, davalının 36 dekar arazisinin mevcut olduğunu, geçmiş yıllar tahakkukları incelendiğinde bu miktarda enerji kullanımının afaki olduğunu, davalının davacı şirkete 22.810,77 TL borcu bulunduğunu, fiili konum, teknik veriler ve kullanım ölçütleri itibariyle 72.056,81 TL kulanmasının da mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 36.481,21 TL kaçak elektrik bedeli, 2.424,57 TL KDV ve 7.350,36 TL gecikme zammı toplamı 46.756,14 TL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Şuhut Asliye Hukuk Mahkemesine yazılan talimat doğrultusunda elektrik mühendisi bilirkişiden aldırılan 29.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda; davalının borcundan dolayı kesilen elektriği kendi imkanları ile çeşitli zamanlarda izinsiz olarak açtığı, abone olmadan kullanım yapması nedeniyle kaçak elektrik kullanımından sorumlu olduğunu, borcunun 41.345,45 TL olduğunu, bu bedele enerji dağıtım bedeli, belediye tüketim vergisi, TRT payı, Enerji fonu bedelleri eklenirse toplam 45,480 TL olacağı belirtilmiştir.

Mahkemece bu rapora itibar edilmeyerek elektrik mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişi heyetinden hükme esas 02.12.2013 tarihli rapor alınmış, bilirkişi heyeti raporunda; davacı kurum tarafından düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanaklarının mevzuata uygun olduğunu, davacı kurumun her üç kaçak elektrik kullanma tutanağı doğrultusunda toplam 50.898,19 TL alacağı olduğu belirtilmiştir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Hükme esas alınan 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 29.04.2013 tarihli bilirkişi raporu arasında çelişki olup, mahkemece, raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı aleyhine yapılan ceza yargılamasında, davalının müşteki kurum zararını giderdiği belirtilmiş, ancak, gerek mahkemece itibar edilmeyen bilirkişi raporunda gerekse de hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yöne ilişkin bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bundan ayrı; mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; hesap edilen kaçak elektrik bedeline iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, davacının elektrik enerjisini kaçak olarak kullandığı saptanmıştır. Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. Bu durumda; elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak ve nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması, kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten, daha yüksek tarife üzerinden elektrik tüketim bedeli ödemektedirler.