muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1671, Karar No: 2017/1062, Tarih: 23.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1671 E.  ,  2017/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/07/2014 gün ve 2012/470-2014/181 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/11/2015 gün ve 2015/4791-2015/11594 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davacı şirketin sahibi bulunduğu ve bidayetinde ... İl Özel İdaresinden alınan 2008/1 ve 2008/2 ile ... İl Özel İdaresinden alınan 1131 nolu jeotermal kaynak arama ruhsatlarının devrini konu alan 22.07.2010 tarihli sözleşme düzenlendiğini, davalının ruhsatların devrini tamamlayıp devir işlemlerinin idarelerce bunlara özgü tutulan sicile işlenebilmesi için zaruri olan enerji şirketini kurmadığını ve devir bedelini ödeme borcunu da tam olarak yerine getirmediğini, davalının devre elverişli tüzel kişiyi oluşturmamış olmasının başlı başına devri hukuken imkansız kıldığını, devir bedelinin kararlaştırıldığı şekilde ödenmediğini, davalının BK’nın 96. maddesi gereğince kusurlu olduğunu, davalı tarafından devir bedelinin sadece 59.662 USD'sinin ödendiğini, BK’nın cezai şarta ilişkin hükümleri uyarınca geri kalan 190.338 USD cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu ileri sürerek, davalının sözleşmeyi natamam olarak icrası nedeni ile kararlaştırılan 250.000 USD cezai şarttan sözleşmenin fesih edildiği ana kadar davalı tarafça ödenen 59.662 USD'nin tenkisi ile kalan 190.338 USD'nin ve kararlaştırılan cezai şartı aşan 50.000 USD maddi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın aktif husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/472, Karar No: 2021/1553, Tarih: 02.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/472 E.  ,  2021/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Müşteki ...’ın sevk ve idaresindeki kamyon ile suç tarihinde buğday taşıdığı,...rampasında bir aracın yolunu keserek ikisi sliahlı olmak üzere dört kişinin araçtan inerek müştekiyi kamyondan indirip ellerini ve ayaklarını iple bağlayıp, ağzını bantladıkları, müştekiyi kendi araçlarının bagajına koydukları, kamyonu da alarak Derik ilçe sınırına geldiklerinde müştekiyi araçtan indirerek yola 2 km uzaklıktaki boş araziye bıraktıktan sonra kaçtıkları olayda; 08/07/2014 tarihli ekspertiz raporuna göre kamyondan elde edilen parmak izlerinden birinin sanık ...'e ait olduğunun tespit edilmesi, 17/03/2014 tarihli uzmanlık raporuna göre de; araçtan alınan sürüntü örneğinin sanık ...'ın DNA'sı ile uyumlu olduğunun bildirilmesi karşısında, sanıkların yağma suçundan mahkumiyetleri yerine yerinde İve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2076, Karar No: 2025/3032, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/2076 E.  ,  2025/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3174 E., 2025/884 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/544 E., 2023/538 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, araç tamir işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60/3. hükmü uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 6. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35550, Karar No: 2013/25502, Tarih: 19.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/35550 E.  ,  2013/25502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008-144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkca vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtayda olduğu belirtilmiştir.

Somut Olaya gelince;

Somut olayımıza gelince, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2007 tarihli kararının sanığın yokluğunda ancak sanığın haberdar olduğu savunmanın yüzüne karşı verildiği sanığın ise 03.12.2012 tarihinde anılan kararın kendisine tebliğ edilmediğini belirtip, infazın durdurularak, 6352 sayılı Yasadan yararlanmayı ve temyiz hakkının geri verilmesini isteyen eski hale getirme talepli bir dilekçe sunduğu, sanığın talebini değerlendiren mahkeme 17.12.212 tarihli kararı ile sanığın taleplerinin reddine karar verdiği anlaşılmıştır. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında, eski hale getirme konusunda karar verme yetkisi yargıtayda olduğu gözetilmeden mahkemece ret karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kararının eski hale getirme talebinin de reddine dair kısmının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Kararın baro tarafından atanan ve sanığın haberdar olduğu savunmanın yüzüne karşı sanığın yokluğunda verildiği, sanığın ve sanığın eşinin tayin ettiği vekilin kararı süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ve sanığın eşinin vekilinin eski hale getirme ve temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 19.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13340, Karar No: 2013/10405, Tarih: 05.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/13340 E.  ,  2013/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı ve davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... Tekel ürünleri Tütün Gıda Tarım Maden Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, keşide edilen kat ihtarnamesine rağmen kredi alacağının ödenmediğini, tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine itiraz edildiğini belirterek yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin ikametgahının bulunduğu yer icra dairelerinin yetkili olduğunu, müvekkili şirketin dava ve takip konusu genel kredi sözleşmesini kefil sıfatıyla imzalamadığını, atılı bulunan imzanın müvekkili şirkete ait olmadığını, zira müvekkili şirketin çift imza ile temsil edilmesi yönünde karar aldığını, bu kararın ilan edilmesinden sonra şirketi tek imza ile temsil eden kişinin temsil ve ilzam yetkisi de sona ermiş olduğundan müvekkili şirketin davacı banka ile yaptığı sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkili şirketin imzaya ve yetkiye sahip olmayan şahıs ya da şahıslara ait imzalarla borçlandırılmaya çalışıldığını ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı bankanın Afyonkarahisar Şubesi ile dava dışı şirket arasında 11/08/2008 tarihinde düzenlenen 500.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesinde davalı ... şirketinin müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı, sözleşmede bulunan münferit imza ticaret sicil gazetesinin 09/05/2007 tarihinde yayınlanan imza sirküleri doğrultusunda ... şirketini bağlayıcı nitelikte olduğu, sözleşme tarihinden sonra davalı şirket müşterek imza yetkisi vermiş ise de müşterek imza yetkisi 12/08/2009 tarihinde ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiş olmakla davalı şirketi davacıya karşı sorumluluktan kurtarmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile icra takip dosyasında davalı şirketin itirazının kısmen iptali ile takibin 369.977,30 TL asıl alacak, 35.864,56 TL faiz, 1.793,23 BSMV, masraf ve ihtiyati haciz vekalet ücreti ile birlikte talep edilen faiz oranıyla yönünden devamına, asıl alacağın % 40' ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan davalı şirkete başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın İİK'nın 67. maddesi gereği iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı-banka alacağının tespiti bakımından 08.09.2011 tarihli 1. bilirkişi raporu alınmış, bu raporda davacı banka alacağı sonuç olarak toplam 407.635,09 TL. Olarak tespit edilmiştir. Bu rapora karşı taraf vekillerinin itirazı üzerine 06.01.2012 tarihli 2. bilirkişi raporu alınmış bu raporda davacı banka alacağı ise toplam 413.047,49 TL. Olarak hesap edilmiştir. Anılan 2. rapora da taraf vekilleri itiraz etmiş olup, mahkemece 2. rapor alınmış olmasına rağmen 1. rapora dönülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu durumda yapılması gereken iş banka kayıtları üzerinde konusunda uzman 3 kişiden oluşacak yeni bilirkişi kurulu vasıtasıyla inceleme yaptırılıp, davalı yanın kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olduğu gözetilerek BK'nın 490. maddesi gereği kefilin kendi limiti ve temerrüdünün hukuki sonuçlarından sorumlu olacağı ve bu bağlamda somut olayda davalı-kefilin temerrüdünün oluşup oluşmadığı dikkate alınarak yeni bir rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı şirket yararına takdir edilen 990,00 TL. Duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19314, Karar No: 2012/16312, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19314 E.  ,  2012/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Bakanlık vekilinin ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1720, Karar No: 2019/3037, Tarih: 04.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1720 E.  ,  2019/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm davalı tarafından temyiz harcı yatırılmadan ve adli yardım talep edilerek temyiz edilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 -340 maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir.

Somut olayda, dosya kapsamına göre davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m. 336/2.) adli yardım talebinin kabulüne karar verildi.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı adli müzaharet kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/16473, Karar No: 2006/799, Tarih: 02.02.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/16473 E., 2006/799 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/16473 E., 2006/799 K.**

**- AİLE KONUTUNUN BELİRLENMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 186 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 188 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 189 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 194 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 195 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Eşler evlilik birliğini beraberce yürütür ve yönetirler. Oturdukları konutu da birlikte seçerler (MK. md. 186). Aile konutu; eşlerin bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdikleri acı, tatlı günlerini yaşadıkları, yaşam faaliyetlerini yoğunlaştırdıkları mekandır. Aile konutu tektir. Bu sebeple de konutla ilgili kira sözleşmesinin feshi bu konutun başkasına devredilmesi yahut buna benzer hukuki işlemlerin tamamen veya kısmen sınırlandırılması diğer eşin rızasına bırakılmıştır (MK. md. 194). Eşlerden her biri ortak yaşam devam ettiği sürece ailenin ihtiyaçlarını temin bakımından birliği de temsil ederler (MK. md. 188). Bu temsilin kullanıldığı hallerde eşler üçüncü kişilere karşı müteselsil sorumlu olurlar (MK. md. 189/1). Eşlerden herbiri, meslek ve iş seçiminde, diğerinden izin almak zorunda değildir. Ancak meslek ve iş seçerken, seçilen meslek ve iş yürütülürken evlilik birliğinin huzur ve yararları da dikkate alınmalıdır (MK. md. 192). Aile konutu ile yerleşim yeri kavramlarının eş anlamlı olmadığı da tartışmasızdır.

Eşlerden birinin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde hakimin müdahalesinin istenmesi imkan dahilindedir (MK. md. 195).

Toplanan delillerden; tarafların 19.04.1990'da evlendikleri bu evlilikten iki çocuklarının olduğu, halen çocuklardan birinin annenin, diğerinin babanın yanında kaldığı, davalı (kadın) tarafından 01.07.2003'te boşanma davası açıldığı, bu davanın reddine karar verildiği ve 14.03.2005'te kesinleştiği, eşlerin iki yılı aşkın bir süredir ayrı yaşadıkları, tarafların evlenmeleri üzerine Yozgat'ın T...Mahallesi, T......Sokak 4/4 numaralı taşınmazda oturmaya başladıkları, davacının Yozgat'ta sağlık memuru, davalının da Telekom İdaresinde çalıştığı, eşler arasında geçimsizliğin çıkması üzerine davalının tayinini Gemlik'e istediği ve halen de Gemlik'te memuriyet görevini yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacı (koca) evliliğin başından beri eşi ile beraber oturdukları T.... Sokaktaki 4/4 numaralı dairenin eşlerin aile konutu olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Bu dosya ve özellikle delil olarak dayanılan retle sonuçlanan dava dosyasından; T.... Sokaktaki 4/4 numaralı dairenin aile konutu olduğu anlaşılmaktadır. Davalının karşı çıkması dürüstlük kuralı ile bağdaştırılamaz (MK. md. 2).

Davacı (koca) evliliğin başından beri eşi ile beraber oturdukları T.... Sokaktaki 4/4 numaralı dairenin eşlerin aile konutu olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Bu dosya ve özellikle delil olarak dayanılan retle sonuçlanan dava dosyasından; T.... Sokaktaki 4/4 numaralı dairenin aile konutu olduğu anlaşılmaktadır. Davalının karşı çıkması dürüstlük kuralı ile bağdaştırılamaz (MK. md. 2).

Mahkemece; davanın kabulü ile T.... Sokaktaki 4/4 numaralı dairenin aile konutu olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.02.2006 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşlerin ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilecekleri konusunda değerli çoğunluk ile aramızda "görüş birliği" vardır. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-lçtihatlar-llgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi: I. Cilt, TMK. m. 1-351, Ankara 2004, 1614 sayfa, II. Cilt, TMK. m. 352-1030, Ankara 2004,1628 sayfa, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1101 -1106).

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun davacı kocanın isteğinin "ne olduğunu bilmeden" kendiliğinden belirleme yapmasına katılmıyorum.

Şöyle ki;

Davacı koca dava dilekçesinde dava konusunu "ortak konut seçimi" olarak göstermesine karşın son istem bölümünde "Yozgat'ta bulunan konutun müşterek aile konutu olduğuna" karar verilmesini istemiştir. Açıklamalar bölümünde davalının "ortak konut" seçimine yanaşmadığı açıklanırken bir yandan da "eşler tüm anılarını bu evde geçirmiştir" açıklaması ile "aile konutu"na göndermede bulunmuştur.

Aynı çelişkiyi aile mahkemesi hakimi de yaşamaktadır. Hakim gerekçesinde davanın TMK. m. 186 hükmüne göre "ortak konut seçiminden" kaynaklandığını açıklarken kararını farklı olarak TMK. m. 194 hükmüne göre "aile konutu seçiminden" kurmaktadır.

Bilindiği üzere TMK. m. 186 hükmünde (ZGB 162) "eşlerin konutu" (eheliche VVohnung) buna karşılık TMK. m. 194 hükmünde (ZGB 169) ise "aile konutu" (Woh-nung der Familie) düzenlenmiştir. Söz konusu bu iki konut her zaman aynı anlamda değildir (Şükran ŞlPKA, Türk Medeni Kanunu'nda Aile Konutu ile İlgili İşlemlerde Diğer Eşin Rızası, TMK. m. 194, 2. Bası, lstanbul-2004, s. 80).

Yapılacak işlem nedir?

Aile mahkemesi hakimi davacı kocadan isteğinin ne olduğunu açıklamasını (HUMK. m. 74) istemeli, delilleri buna göre değerlendirip sonucuna göre karar vermelidir.

Kaldı ki mesleki nedenlerden dolayı eşler farklı yerleşim yerleri edinmeleri durumunda aile konutu bu iki yer de olabilir. (ŞlPKA, s. 81; HAUSHEER/REUSSER/GE-İSER, Bern Komm., N. 139; STETTLER N. 279).

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.