muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22320, Karar No: 2014/27237, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22320 E.  ,  2014/27237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda, davacı 15.02.1999-15.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiştir.

a) Mahkemece, kısmen kabul kararı ile 15.02.1999-15.05.2010 tarihler arasında 3.075 gün çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacının hizmetinin toplam süresinde maddi hata yaptığı anlaşılmıştır. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmemesi,

b) Davacının talebinin tamamı kabul edildiği halde, davanın kısmen kabul edildiğinin belirtilmesi,

c) 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetim Ve Kontrol Kanununun 1 Sayılı Cetveli Gereğince Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdaresi olup harçtan muaf kuruluşlar arasında yer almasına rağmen, mahkemece, ... aleyhine harca hükmedilmiş olması, davanın teselsül hükümlerine göre açılmış olmasına rağmen, vekalet ücretinin ve yargılama giderinin sadece Milli Eğitim Bakanlığından tahsiline karar verilmek suretiyle teselsül hükümlerinin uygulanmaması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

./..

-2-

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “kısmen” sözcüğünün silinerek hükümden çıkarılması, “3075” rakamının silinerek yerine “3.030” rakamının yazılmasına,

2- Vekalet ücretine ilişkin ve hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan “Davalı SGK olaya ve davanın açılmasına sebebiyet veren durumda olmadığından” ve “sadece davalı ...'ndan tahsil edilerek” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak” sözcüklerinin yazılmasına,

2- Vekalet ücretine ilişkin ve hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan “Davalı SGK olaya ve davanın açılmasına sebebiyet veren durumda olmadığından” ve “sadece davalı ...'ndan tahsil edilerek” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak” sözcüklerinin yazılmasına,

3- Harcın tahsiline ilişkin ve hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine " Peşin alınan harcın mahsubu ile davalı SGK Başkanlığının ve ...’nın harçtan muaf olması nedeniyle bakiye harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına,

4- Yargılama giderine ilişkin ve hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan “24,30 TL başvurma harcı” rakam ve sözcüklerinin silinerek hükümden çıkarılması, “319,30 TL'nın davalı ...'ndan tahsil edilerek” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “295,00 TL’nın davalılardan müteselsilen alınarak” sözcüklerinin eklenmesine ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/834, Karar No: 2013/308, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/18-834 E.  ,  2013/308 K.**

* ESKİ HALE İADE

* MESKEN VASIFLI TAŞINMAZIN İŞYERİ OLARAK KULLANIMI

* MESKENİN EYLEMLİ OLARAK “İŞYERİ- OFİS” OLARAK KULLANILMASI

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 28

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 24

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “eski hale iade” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 04.11.2010 gün ve 2009/829 E., 2010/1236 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi’nin 25.04.2011 gün ve 2011/2633-5549 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dava dilekçesinde, tapu kütüğünde davalılardan Asiye adına mesken olarak kayıtlı olan bağımsız bölümün diğer davalı şirket tarafından işyeri olarak kullanıldığını ileri sürerek bağımsız bölümün eski haline dönüştürülmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya getirtilmiş olan tapu kayıt örneğine göre; davaya konu edilen bağımsız bölüm mesken niteliğinde olup, tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planının 12.maddesinde bağımsız bölümlerin tapuda yazılı nitelikleri dışında kullanılamayacakları hükmü bulunmaktadır. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda davaya konu bağımsız bölümün davalı şirket tarafından kullanılmakta olduğu belirlenmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılabilmesi için tüm kat maliklerinin oybirliği ile karar alması gerekir. Öte yandan aynı Yasa'nın 28. maddesi gereğince yönetim planı ana gayrimenkulün yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini düzenleyen ve tüm kat maliklerini bağlayıcı nitelikte bir sözleşme hükmündedir

Somut olayda tüm kat maliklerinin oybirliği ile meskenlerin işyeri olarak kullanılması yönünde bir kararı bulunmadığı ve yönetim planının 12. maddesinde de bağımsız bölümlerin tapuda yazılı nitelikleri dışında kullanılamayacağı belirtildiği halde ve bağımsız bölümünü tapuda yazılı niteliği dışında kullanan veya kullandıranlar aleyhine açıklanan nedenlerle her zaman dava açılabileceği de gözardı edilerek tüm bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanıldığı davacının kendi bağımsız bölümünü de işyeri olarak kiraya verdiğinden iyi niyetli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eski hale iade istemine ilişkindir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eski hale iade istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 677 ada 20 parselde bulunan, yönetim planında ve tapu kaydında vasfı 7 kat, 1 mağaza, 6 meskenli kargir apartman olarak belirtilen bina, yönetim planında ve tapuda mesken olarak kullanılacağı belirlendiği halde hiçbir yasal dayanağı bulunmaksızın, 2 numaralı dairenin maliki davalı Asiye tarafından, diğer davalı işletmeye kiraya verildiğini, davalı işletmenin, kiralanan yeri tekstil  imalathanesi ve pazarlama yeri olarak kullandığını, binanın İstanbul’un en nadide yerinde, aile konutu olarak yapılmış bulunduğu halde binanın iş yeri görünümü arz ettiğini, bu yerin ticarethane olarak kullanımının meni ile mesken olarak kullanılmasının sağlanmasına,  kiracının tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının kötü niyetli olarak eldeki davayı açtığını bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yönetim planı ve kat mülkiyetinin tesis edildiği 1969 yılında dava konusu yerde mesken amaçlı kullanım mevcut ise de, geçen zaman içerisinde kullanım amaçlarının değiştiği ,bölgedeki tüm bağımsız bölümlerin tamamına yakınının “işyeri-ofis” olarak kullanılır hale geldiği, taşınmazda yer alan bağımsız bölümlerin genel olarak iş yeri niteliğinde kullanıldığı,davacı ve davalı şirket arasında imzalanan 01/04/2004 başlangıç tarihli sözleşmenin aynı nitelikte ve aynı amaç için düzenlendiği, davacının açılan davada iyi niyetli sayılmasının  TMK md 2 gereği mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyizi üzerine Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan gerekçe ile hüküm bozulmuştur. Yerel Mahkemece önceki gerekçe ile direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş mesken vasıflı taşınmazın, işyeri (tekstil-tasarım danışmalığı ofisi) olarak kullanımının sona erdirilerek, mesken olarak kullanılmasına  ilişkin açılan davanın kabulünün gerekip gerekmediği noktasında  toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 24.maddesinde; “Anagayrimenkulün, kütükte mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseseler kurulamaz; kat maliklerinin buna aykırı sözleşmeleri hükümsüzdür; dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu hükmün dışındadır.

Bilindiği üzere, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 24.maddesinde; “Anagayrimenkulün, kütükte mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseseler kurulamaz; kat maliklerinin buna aykırı sözleşmeleri hükümsüzdür; dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu hükmün dışındadır.

Anagayrimenkulün, kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde sinema, tiyatro, kahvehane, gazino, pavyon, bar, kulüp, dans salonu ve emsali gibi eğlence ve toplantı yerleri ve fırın, lokanta, pastahane, süthane gibi gıda ve beslenme yerleri ve imalathane, boyahane, basımevi, dükkan, galeri ve çarşı gibi yerler, ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla açılabilir…” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunu'nun 28.maddesi uyarınca, Yönetim Planı, yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini düzenleyen, bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir.

Taşınmazın 1969 tarihli Yönetim Planı'nın 12.maddesi ise ; “Ana gayrimenkulün tamamı veya ayrı ayrı bağımsız bölümleri kat malikleri kurulunun oy birliği ile kararı bulunmadıkça tapu sicilinde belirtilen nitelikleri dışında kullanılamaz, pansiyon haline getirilemez...” hükmünü düzenlemektedir.

Somut olayda, dava konusu binanın, 677 ada 20 parsel sayılı taşınmazda bulunduğu, 2.kat 3 nolu dairenin tapu kaydı ve yönetim planında mesken niteliğinde olduğu ve davalı Asiye tarafından diğer davalı şirkete model ve tasarım ofisi olarak kiralandığı sabittir.

Dava konusu 3 nolu dairenin iş yeri olarak kullanılması yönünde kat malikleri kurulu tarafından oy birliği ile alınmış  bir karar  bulunmamaktadır. Mahkemece, zaman içerisinde diğer bağımsız bölümlerin kullanım biçimlerinin değişerek eylemli olarak “işyeri- ofis” olarak kullanılır hale geldiği belirtilmiş ise de, mesken niteliğinde kullanılması gereken diğer dairelerin de yeniden mesken niteliğine dönüştürülmesi için her zaman dava açılması olanaklı olup, davacı kanundan doğan hakkını kullandığından kendi taşınmazını evvelce işyeri olarak kiralamasına rağmen  bu davayı açması TMK madde 2'ye aykırılık oluşturduğu söylenemez.

Öyle ise, dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın iş yeri olarak kullanılmasının isabetsiz olduğuna değinen bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Öyle ise, dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın iş yeri olarak kullanılmasının isabetsiz olduğuna değinen bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı  6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun  geçici 3. maddesinin atfı  dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince   BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  06.03.2013 gününde oybirliği  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3976, Karar No: 2016/2694, Tarih: 21.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3976 E.  ,  2016/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, hileyle zeytinliğe götürdüğü mağdureye “senin sevgilin var mı, seni öpsem baban bir şey der mi" diyerek ortaya koyduğu suç kastıyla ellerinden tutup kendisine çekerek dudaklarından öpmek istemesi üzerine mağdurenin sanığın elinden kaçarak kurtulması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı suçun tamamlanmış halinden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3292, Karar No: 2019/1211, Tarih: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3292 E.  ,  2019/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ....... İcra Dairesinin 2012/2387 Esas Sayılı dosyasında borçlu..........’a ait taşınmazın satışından sonra yapılan 11/02/2014 tarihli Derece Kararı ve Sıra Cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyalarına 4.sırada, 14. sırada ve 21. sırada yer verildiğini, müvekkilinden önceki sıralarda yer alan davalılar ile borçlu .......’ın diğer alacaklılardan mal kaçırmak için danışıklı haciz işlemi yaptıklarını ileri sürerek davalıların muvazaalı alacaklarının sıra cetvelinden çıkarılmasına ve bu dosyalara ayrılan paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin alacağının borçluya yapılan işin karşılığı olan faturaya dayalı gerçek bir alacak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, borçlu....... ile 2008 yılından bu yana ticari ilişkileri olduğunu, akaryakıt satışından kalan bakiye alacağa karşı verilen çeklerin ödenmemesi üzerine borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen hukukçu bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu 11.02.2014 tarihli derece kararı ve sıra cetvelinin usulüne uygun olarak hazırlanmış olduğu ve davacının iddialarını ispatlayan belge ve kanıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İcra İflas Kanunu 142/1. maddesi uyarınca davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığı iddiası ile muvazaa nedenine dayalı açılan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalıdadır. Davalının bu alacağın varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerektiği halde mahkemece davacının delilleri değerlendirilerek bir sonuca varıldığı görülmektedir. Halbuki yukarıda belirlenen ilke gereğince davalının alacaklı olup olmadığını ispatlaması gerektiğinden toplanan delillerin bu ilke ışığında değerlendirilip bir sonuca varılması gerektiğinden davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddi doğru görülmemiş kararın bu gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

.......

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10950, Karar No: 2006/13205, Tarih: 28.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10950 E.  ,  2006/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ile evlenmek istediğini, ancak karşılığında arsa ve ev istemesi üzerine ..parsel sayılı taşınmazını davalıya devrettiğini, daha sonra evi terk edip gittiğini, hileli davranışları ile taşınmazın devrini sağladığını ileri sürüp iptal tescil yada 20.000.000.000 TL tazminat isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında taşınmazın üçüncü kişilere devrinin yapılması üzerine taşınmaz değeri olarak 20.000.000.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,temliki sağlayan resmi senedin aksinin aynı nitelikte bir belge ile kanıtlanamadığı, Sulh Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasının  esasa etkili olamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil yada tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacı anılan işlemlerin kendisinin kandırılmak suretiyle gerçekleştirildiği, hileye maruz bırakıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, Hile,genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya,özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak,veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur.B.K'nun 28/l maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme  yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz.Değinilen  koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable Ş..) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan,hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde taraf delillerin toplanması, Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin dava dosyasının sonucunun beklenmesi ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   28.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13749, Karar No: 2018/6223, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13749 E.  ,  2018/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 gün ve 2014/1099-2015/60 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/06/2016 gün ve 2015/13023-2016/6605 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını ve devirden önceki faaliyetlerden kaynaklanan sorumluluğun davalı üzerinde bırakıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle 3. kişiler tarafından açılan ve ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/162 E., 2009/27 K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin 41.306,75 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.