muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3677, Karar No: 2020/6702, Tarih: 09.11.2020

İcra ve İflas Kanunu’nda düzenlenen tasarrufu iptal davaları sonuçları itibarıyla mülkiyet hakkına dokunan, kişilerin dava konusu mallar üzerinde mülkiyet haklarını ellerinden alan sonuçlar doğurmaktadır. İncelenen dosyada uygulama alanı bulan İİK’nın 280/1. maddesinde;

“Malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun, alacaklılarına zarar verme kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu malî durumun ve zarar verme kastının, işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hâllerde iptal edilebilir. Şu kadar ki, işlemin gerçekleştiği tarihten itibaren beş yıl içinde borçlu aleyhine haciz veya iflâs yoluyla takipte bulunulmuş olmalıdır” şeklinde düzenleme yapılmış, borçlunun alacaklısına zarar verme kastıyla yaptığı işlemlerde borçlunun içinde bulunduğu mâli durumu ve zarar verme kastını bilen veya bilmesini gerektiren açık emarelerin bulunması durumunda üçüncü kişilerle yapılan işlemlerin iptal edilebileceği belirtilmiştir. Bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarda “… bildiği faz olunur”, “… borçlunun da bu hallerde ızrar kastıyla hareket ettiği kabul olunur” ifadeleriyle açıkça kanunî karine ihdas edilmişken ilk fıkrasında 2. ve 3. fıkraların aksine yasa koyucu bir karine koymamıştır. İlgili fıkralarda karinelerin aksinin ispatının ne şekilde yapılacağı da açıklanmıştır. Birinci fıkrada herhangi bir karine yer almadığından davalıların, borçlunun durumunu ve kastını bildikleri veya bilmeleri gerektiğini ispat yükü davacıya aittir.

Mahkemenin sadece, davalı borçlunun beyanındaki soyut tarla komşuluğu olgusunu yasanın aradığı “bilme ve bilmesini gerektiren açık emare” olarak kabul etmesi ve başkaca hiç bir delil ve emareye ihtiyaç duymaması yasanın sınırlarının aşılması ve mülkiyet hakkına Anayasal ölçülerin dışında

müdahale anlamı taşımaktadır. Gerçekten davalı ...’nın aynı bölgede bir tarlası bulunmuş olsaydı bile, farklı yerde ikamet eden ve işyerleri de farklı yerde bulunan borçlunun alacaklılarına zarar verme kastını bildiğini ortaya koymaz. Burada yanlış değerlendirilen bir başka husus; borçluyla işlem tesis eden kişilerin sadece mâli durumunu bilebilecek kişilerden olduğunun bilinmesi veya bilinmesinin gerekmesi olmayıp, alacaklılarına zarar verme kastının da bilinmesi veya bilinmesinin gerekmesidir. Kanun koyucu bu ikisini “ve” bağlacıyla belirtirken her iki olgunun birlikte bilinmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Günümüzde aynı yer nüfusuna kayıtlı olanların, aynı mahallede oturanların, aynı bölgede tarlası olanların, aynı iş kolunda faaliyet gösterenlerin hepsinin birbirlerini tanıdıklarını, mâli durumlarını ve borçlarını bildiklerini varsaymak, başkaca hiçbir delil ve emare olmaksızın borçlunun alacaklılarına zarar verme kastıyla hareket ettiğini bildiklerini kabul etmek hayatın gerçekleriyle bağdaşmaz. Aynı apartmanda yaşayanların bile birbirlerinin mâli durumlarını bilmek bir yana, adını ve ne iş yaptıklarını dahi bilemedikleri bir çağda, borçluyla işlem tesis edenlerin kötü niyeti ispatlanmadan tasarruflarının iptali mağduriyetlere neden olabilecektir.

Açıklanan nedenlerle ... yönünden, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2012/23981, Karar No: 2012/28749, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/23981 E.  ,  2012/28749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.05.2012 gün ve 2012/3252 Esas - 2012/9652 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmaz, imar planında ikiz nizam 4 kat yapılaşma koşulunda konut alanı olarak ayrılmış olduğundan, üzerinden enerji nakil hattı geçmesi nedeniyle taşınmazda kısıtlama olup olmayacağının, olacaksa oran olarak miktarının ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18489, Karar No: 2011/1199, Tarih: 02.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/18489 E.  ,  2011/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar arasında menfaat çatışması bulunmadığından aynı vekille duruşmalarda temsil edilmesinde sakınca bulunmadığından tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye; suçu birlikte işledikleri kabul eden sanıklar hakkında mağdurda gerçekleşen ağır sonuç nedeniyle birlikte sorumlu tutulup aynı maddelerin uygulanması yerine farklı yasa ve maddelerle uygulama yapılması temyiz edenlerin sıfatına göre bozma nedeni yapılmayarak tebliğnamedeki 2 nolu düşünceye; Silahla yüzde sabit iz olacak şekilde yaralama eylemi için 5237 sayılı yasanın 86/1,86/3-e,87/1-c-son maddelerinin uygulanması halinde hapis cezasının 5 yıldan aşağı olamayacağı ve sanıklar hakkında indirim maddelerinin de uygulanmamış bulunmasına göre 5237 sayılı TCK uygulaması açıkça sanığın aleyhine olduğundan tebliğnamedeki 3 nolu düşünceye iştirak olunmamıştır.

Ayrıca; Sanık ... yönünden yapılan uygulamada, netice sebebiyle ağırlaşan yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmadığı gözetilerek temel hapis cezasının 86/1 maddesinden belirlenmesi ve 87/1-c-son maddesinden 5 yıllık asgari hapis cezasının gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

12.12.2007 tarihli duruşmada şikayetten ve davaya katılmaktan vazgeçtiğini bildiren katılan lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün F-1 bendinin karardan çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25278, Karar No: 2016/3263, Tarih: 15.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25278 E.  ,  2016/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacının Adalet ve Kalkınma Partisi Polatlı ilçe teşkilatında 20.01.2004 tarihinde büro sekreteri olarak çalışmaya başladığını, parti ilçe teşkilatında kesintisiz büro sekreteri olarak çalışmasına rağmen sigorta bildirgesinin 2006 yılında 202 gün ile Polatlı Belediyesinin yemek ihalesini alan işletme üzerinden yapıldığını, 2007-2008 yılları parti teşkilatında çalışması kesintisiz devam ettiği halde sigorta bildirgesinin verilmediğini, 2009 yılı 10. ayından itibaren giriş bildirgesinin parti ilçe teşkilatı olarak verildiğini beyan ederek 20.01.2004 - 19.10.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Dosya incelendiğinde, davacının davalı işyerinden 19.10.2009 - 21.11.2011 tarihleri arasındaki hizmet süresinin davalı Kuruma bildirildiği, davalı işyerinin 01.10.2009 tarihinde kanun kapsamına alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davalı işyerinin 01.10.2009 tarihinde 5510 sayılı Yasa kapsamına alındığı, dosyaya ücret bordrosu veya hizmet sözleşmesi sunulmadığı, dinlenen tanıkların davacının arkadaşı oldukları ve doğrudan görgüye dayalı somut ifadeleri bulunmadığı, bordro tanığı da tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davalı iş yeri, her ne kadar, 01.10.2009 tarihinde kanun kapsamına alınmışsa da dosya içerinden söz konusu iş yerinin daha önce faaliyette olduğu anlaşılmaktadır. Davalı işveren, davacının bildirimden önceki dönemde hizmet akdine bağlı çalışmadığı, gönüllülük esasına göre çalıştığı iddia edilmişse de bu iddia hayatın olağan akışına aykırı bulunmaktadır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davalı iş yeri, her ne kadar, 01.10.2009 tarihinde kanun kapsamına alınmışsa da dosya içerinden söz konusu iş yerinin daha önce faaliyette olduğu anlaşılmaktadır. Davalı işveren, davacının bildirimden önceki dönemde hizmet akdine bağlı çalışmadığı, gönüllülük esasına göre çalıştığı iddia edilmişse de bu iddia hayatın olağan akışına aykırı bulunmaktadır.

Mahkemece; söz konusu iş yerine yapılan tebligat, kargo ve bunun gibi gönderilerin kimin adına yapıldığı araştırılmalı, zabıta marifetiyle, ihtilaflı çalışmayı bilebilecek aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12845, Karar No: 2014/4866, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12845 E.  ,  2014/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/108526

Mahkemesi : İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/12/2011

Numarası : 2009/174 - 2011/698

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve lehe hükümlerin uygulanmamış olmasına ilişkin yerinde görülmeyen; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gündüz saat 17.50 sıralarında, sanığın, yönetimindeki minibüsle, 7 metre genişliğinde, orta refüjle bölünmüş tek yönlü, çift şeritli, sağda 2 metre genişlikte banketi mevcut meskun mahal içi, görüş açık yolda, sağ şeritten seyrederken geldiği olay yerinde, yola gereken dikkatini vermeden hızını trafik şartlarına göre ayarlamadan kontrolsüzce seyretmesi neticesinde, sol şeride geçmek için manevra yapması ama bu şeritten arkadan gelen bir araç nedeniyle sağ şeride tekrar dönüş yaparken minibüse hakim olamayıp bankete taşması sonucu, bankette sağ şeride yakın aynı yönde önünde seyreden ölen sürücü yönetimindeki bisiklete arkadan çarpmasıyla, bisiklet sürücüsünün ölümüne neden olduğu olayda, tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edildiği halde, temel ceza tayini ve TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması güvenlik tedbirine hükmedilirken, TCK'nın 22/4. maddesi ve 61. maddesindeki kıstaslar ve bu bağlamda sanığın tam kusurlu oluşu nazara alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde eksik ceza ve güvenlik tedbirine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/2/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7654, Karar No: 2018/7199, Tarih: 24.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7654 E.  ,  2018/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanıklardan ...’ın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında, diğer sanık ...’nin de 2008 takvim yılında sahte faturalar düzenlediklerinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; Sanıklardan ...’ın şirketi ... ile beraber kurduklarını, şirket müdürünün kendisi değil Erdinç olduğunu faturaları onun düzenlemiş olabileceğini, kendisinin hiçbir şey yapmadığını ve atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması, Sanık ...’nin de ... isimli kişinin kendisini işe yerleştirip sigorta yaptıracağını söyleyerek notere götürdüğünü ve orada bazı evraklara imza attırıldığını, suçsuz olduğunu savunması ve sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 takvim yılına ve sanık ...’nin sorumlu olduğu döneme ait suça konu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; söz konusu faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin tespit edilmesi, faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve tüm bunların sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27029, Karar No: 2013/2584, Tarih: 29.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/27029 E.  ,  2013/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın l.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'una eklenen geçici 6.maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 09.08.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda, anılan maddenin olayda uygulanması gerekmektedir.

O halde mahkemece, haczedilmezliğe ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16426, Karar No: 2018/3871, Tarih: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16426 E.  ,  2018/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Tekirdağ 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve istinabe mahkemesinde 11/07/2012 tarihli duruşmada asıl mahkemede duruşmaya katılarak ifade vermek istediğini beyan etmesi üzerine esas mahkemesinde savunması alınan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, sanığın hükmün açıklandığı 10/04/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8602, Karar No: 2008/12382, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8602 E.  ,  2008/12382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San A.ş vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Ağın Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 04.07.2007 ... ve 21-17 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 13.05.2008 ... ve 11108-5186 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23.12 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/162, Karar No: 2010/2800, Tarih: 27.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/162 E.  ,  2010/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kesmeköprü Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.07.2009 gün 208/402 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava dilekçesinde sınarları gösterilen yaklaşık 98300 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümünün vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, imar-ihya ve kazanma koşulları oluşmadığını, taşınmazın kıraç arazi niteliğinde olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur Davalı ... temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu düşüncesinden hareketle davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A, B, C, D harfleriyle gösterilen toplam 55970.78 m2 yüzölçüme sahip yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, 1957 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “taşlık, kayalık” olarak tespit dışı bırakılmıştır. Kazanma koşullarının gerçekleştiği açıklanarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Mahkemece, ...Kadastro Müdürlüğünden tescil konusu yerin hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı sorulmamış, taşınmazın sınırında bulunan 722 parsele ait 104 nolu vergi kaydı istenilerek taşınmaz yönünü kim ya da ne gösterdiği üzerinde durulmamıştır. Davalı Hazine vekili,taşınmazın evveliyatının kıraç olduğunu ileri sürmüş olup 722 nolu parselin kadastro tutanağı içerisindeki krokiye göre tescil konusu taşınmaz yönü kıraç olarak gösterilmiştir. Mahkemece bu husus dikkate alınarak kıraç olarak nitelendirilen yerin mera olup olmadığı, dava konusu yerin meradan elde edilip edilmediği, taşınmazın bulunduğu yerde tahsisli veya kadim mera bulunup bulunmadığı usulüne uygun olarak araştırılmamış; taşınmazın niteliği duraksamaya yol açmayacak şekilde tespit edilmemiştir.