muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18296, Karar No: 2017/21836, Tarih: 20.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/18296 E.  ,  2017/21836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 28/05/2007-31/03/2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, 31/03/2012 tarihinde emekli olarak iş yerinden ayrıldığını, brüt 13.580,75 TL. tutarındaki kıdem tazminatının ödemelerin bir yıl sonra yapılacağı gerekçesi ile ödenmediğini, müvekkilinin yaptığı incelemede 28/05/2007 tarihinden 31/08/2010 tarihine kadar geçen sürede SGK'ya bildirilen ücretinin kendisine ödenen gerçek ücretinden daha eksik gösterildiğini, fazla mesai ücretlerinin büyük çoğunluğunun bildirilmediğini, göstermeli olarak bildirilen birkaç fazla mesainin ücretinin de müvekkilinin ücretine yansıtılmadığını yani ödenmediğini, resmi tatil ücretlerinin ise hiç bildirilmediğini ve kendisine ödenmediğini tespit ettiğini, müvekkilinin ... 2. Noterliği 2567 yevmiye nolu ve 20/04/2010 tarihli ihtarla işverene ihtar çektiğini, ihtarın tebliği tarihinden itibaren 3 gün içerisinde kendisine ödeme yapılmasını, aksi takdirde yasal yollara başvurulacağı hususunu ihtaren bildirdiğini, ihtarnamenin davalıya 21/04/2012 tarihinde tebliğ edildiğini ve bu tarihten itibaren davalı tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin 31/03/2012 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığında brüt ücretinin 3.212,74 TL. olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kıdem tazminatı konusunda bir itirazlarının bulunmadığını, müvekkili şirketin fazla mesai çalışması yaptırmadığını, istisnai olarak fazla mesai yapıldığında fazla mesai ücretinin bordrolara yansıtıldığını ve işçiye ödemesinin yapıldığını, müvekkili şirketin resmi tatil günlerinde çalışma yaptırmadığını, istisnai olarak çalışılmış ise bu çalışmanın bordrolara yansıtıldığını ve işçiye ödemesinin yapıldığını, dava dilekçesinde ücretin ve fazla mesailerin bordroya tam olarak yansıtılmadığından bu hususun emekli maaş miktarını etkilediğinden bahisle bu farkların ilgili kuruma ödenmesine karar verilmesinin talep edildiğini, bu şekilde bir talebin mümkün olmadığına, bu hususun talep edilemeyeceğini, işçilik alacağı davası ile prime esas ücret miktarını eksik bildirildiğine ilişkin davanın aynı davada görülemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının son ücretinin net 2.300 TL. olmasına karşın dönemsel ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler çalışma döneminin tamamı bakımından dönemsel ücretin tespitine elverişli değildir. Bu nedenle dönemsel ücretin tespitinin son ücretten geriye doğru her dönem için asgari ücrete oranı gözetilerek belirlenip sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Davacının mesaisinin belli bir kısmını işyeri dışında müşterilerle görüşme şeklinde geçtiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının dışarıda olduğu sürede ne kadar ara dinlenmesi kullandığı tanıklar tarafından bilinemeyeceğinden davacı tanıklarının ara dinlenmenin 15 dakika olduğu yönündeki beyanlarına itibar edilerek ara dinlenmesinin 15 dakika olarak kabulü yerinde değildir. 12 saatlik çalışmada ara dinlenme süresi dairemizin yerleşik uygulamasına göre 1,5 saat olarak hesaplanmalıdır.

4- Davalı işveren bazı aylarda fazla mesai tahakkuku yapmış ve bunu bankaya ödemiştir. Rakamlar sembolik olmayıp değişkendir. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre işveren tarafından fazla mesai ücreti tahakkuku yapılıp ödenmiş ise daha fazla mesai yapıldığı ancak yazılı delil ile ispatlanabilir. Somut olay bakımından fazla mesai ücreti tahakkuku bulunan ayların fazla mesai hesabında dışlanması gerekirken ödenen miktarın mahsubu yoluna gidilmesi hatalıdır.

5- Dava açıldıktan sonra kıdem tazminatının bir kısmı ödenmiş olup bu hususta uyuşmazlık yoktur. Ancak davacının ödenen bu miktar yönünden fesih tarihi ile ödeme tarihi arasındaki faizin hesaplanıp hüküm altına alınması şeklindeki talebi de yerinde olup bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

6- Davacı, dava dilekçesi ile SGK’ya eksik bildirilen ücret ve fazla mesai ücretlerinin priminin davalı tarafından ilgili kuruma ödenmesine karar verilmesini talep etmiş olup bu hususta mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu talepler sosyal güvenlik hakkına ilişkin olup, işçilik alacaklarına ilişkin davanın sonucuna bağlıdır. Yapılacak iş bu talepleri tefrik edip, işçilik alacaklarına ilişkin kararın kesinleşmesini beklemektedir. Tefrik edilecek davada hak alanı doğrudan etkileneceğinden dava SGK.na ihbar edilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1943, Karar No: 2012/6230, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/1943 E.  ,  2012/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.04.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı açmış olduğu işe iade davasını kazanmış. Mahkemenin kararında 4 aylık boşta geçen süre ile ilgili alacağın davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespiti belirtilmiştir. Görüldüğü üzere; davacıya 4 aylık boşta geçen süre ücretinin ödenmesi hususu Hiçbir şarta bağlı tutulmamıştır. İşçiye 4 aylık boşta geçen süre ücretinin mutlaka ödenmesi gerekir. Davacının işe başlamamış olması boşta geçen süre alacağının ödenmesine engel teşkil etmemelidir. Mahkeme kararının işçi lehine bozulması gerekir kanaatindeyim. Bu nedenle de çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/16282, Karar No: 2021/5810, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16282 E.  ,  2021/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davacılardan ... tarafından gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edildiği Avukat ...’ya verilmiş vekaletnamenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; davacılardan ... tarafından gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edildiği Avukat ...’ya verilen vekaletnamenin varsa dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yoksa gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin anılan davacıya usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1824, Karar No: 2014/6255, Tarih: 14.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1824 E.  ,  2014/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2013/40-2013/35

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/7460 E. sayılı dosyasında düzenlenen 12.09.2011 tarihli sıra cetvelinde pay ayrılan davalının alacağının her zaman düzenlenmesi mümkün olan bonoya dayandığını, borçlunun icra dairesine gelerek borcu kabul edip takibi kesinleştirmesinin alacağın muvazaalı olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkartılarak payının müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı borçlu arasında alım satım sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağı için yapılan protokol gereği iki adet bono düzenlendiğini, bono bedellerinin ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını, alacağın muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen en son tarihli bilirkişi raporuna göre, dava dışı borçlu ile davalı arasındaki protokolün her zaman düzenlenebilecek bir belge olduğu, davalı tarafın ticari defterlerini ibraz etmekten kaçındığı, icra dosyasında borçlunun bizzat gelerek borcu kabul etmesi ve davalının borçluya ait araçtaki ilk sırada bulunan haczi kaldırması dikkate alındığında davalı alacağının muvazaalı olduğu kanaatine ulaşıldığı, muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davasında, ispat yükü kendisine düşen davalının, alacağının muvazaalı olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Diğer anlatımla, muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması gerekir. Daha önce doğan alacağın daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamayacağı gözetilmelidir. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler, faturalar ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının alacaklı olduğu İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/14961 Esas sayılı 12.12.2008 tanzim, 20.03.2009 vade tarihli 300.000.00 TL bedelli bir adet bonoya dayalı olarak 09.04.2009 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus yolla takip başlatıldığı; davalının alacaklı olduğu Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/7460 Esas sayılı dosyasında ise, davalı alacaklının 05.12.2008 tanzim, 05.01.2009 vade tarihli 260.000.00 TL bedelli ve 05.12.2008 tanzim, 05.02.2009 vade tarihli 220.000.00 TL bedelli toplam iki adet bonoya dayalı olarak 11.03.2009 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe başladığı, ödeme emrinin borçlulara 12.03.2009 tarihinde tebliği üzerine borçlu şirketi temsilen kendisine asaleten Ahmet Hayta'nın 16.03.2009 tarihinde İcra Müdürlüğü'ne gelerek borca ve takibe itirazı olmadığını bildirdiği, mal beyanında bulunması üzerine borçlu şirketin menkul ve gayrımenkullerine 16.03.2009 tarihinde haciz konulduğu sıra cetveline dayanak gayrımenkuller için satış avansı yatırılarak 03.03.2011 tarihinde satış talep edildiği ve 15.08.2011 tarihinde yapılan ihalenin kesinleşmesi üzerine 12.09.2011 tarihinde sıra cetveli tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Diğer anlatımla, davalı alacaklının icra takibinin dayanağı senetlerin tanzim ve vade tarihi ile takip tarihi, davacı alacaklının dayandığı senetlerin tanzim ve vade tarihi ile takip tarihinden öncedir. Alıcı davalıya satım sözleşmesi uyarınca mal teslimi yapılmaması üzerine satıcı borçlu tarafından 05.12.2008 tarihli protokol uyarınca teslim edilen bonolar, takibin dayanağı olup, bu protokolün dava tarihinde yürürlükte olan HUMK'nın 299. maddesine göre en son düzenlenebileceği tarih, davalının başlattığı takibin tarihi olan 11.03.2009 olduğundan, bu tarihin davacının takip tarihinden önce olması sebebiyle, davalının alacağının gerçek bir alacak olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak muvazaa şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11187, Karar No: 2024/235, Tarih: 11.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11187 E.  ,  2024/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/399 Esas, 2019/1525 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2020/1309 Esas, 2021/2876 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, Cumhuriyet savcısı(lehe), sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, katılan beyanına üstünlük tanınmasının hatalı olduğuna, tanık beyanının dikkate alınmadığına, katılanın yaralanmasına ilişkin adli tıp raporunun delil niteliği olmadığına, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olduğuna, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, katılan beyanı esas alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olduğuna, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın suça iştirak iradesinin bulunmadığına, ilk haksız hareketin sanığın yüzüne bira bardağıyla vuran katılandan geldiğine, katılanın yüzünde sabit iz meydana geldiğine ilişkin adli muayene raporu bulunmadığına, haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan yapılması gerektiğine, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının kanuna aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü 22.30 sıralarında katılanın ... ilçesinde bulunan tanık ... T.'nin işlettiği kahvehaneye gittiği, aynı kahvehanede akraba olan sanıkların da bulundukları, katılanın televizyondaki müziği yüksek sesle dinlemesi üzerine sanık ...'in kendisini uyardığı bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında katılanın elinde bulunan ... bardağını sanık ...'e doğru fırlattığı ve yüzünden yaraladığı, bunun üzerine sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.12.2018 tarihli raporda katılanın sağ parietalde

kontüzyona (...), 8-9-10-11-12. kostalarda, L1 sol transvers proçeste, L3-L4 sağ transvers proçeste ve nazal kemikte kırıklara neden olan yaralanmasının yaşamsal tehlikeye, yüzde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını ağır (6) derece etkileyecek kemik kırığına neden olduğu tespitine yer verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin tıbbi evrak ve raporlar, sanığın yaralanmasına ilişkin ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 14.06.2017 tarihli rapor, tutanaklar, sanıkların adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak sanıklara 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaması ve sanıkların eylemlerini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirdikleri halde cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılmaması nedeniyle duruşma açılmış ve sanıklar hakkında Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı bendinde ayrıntılarına yer verilen hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların üzerine atılı kasten yaralama suçunun kanuni unsurlarının oluştuğunun ve sanıkların iştirak halinde katılanı yaraladıklarının katılanın beyanları, tanık anlatımı ve katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu içeriklerinden anlaşıldığı, katılanın aşamalardaki beyanının olayın oluşuna yönelik farklılık içermediği, katılanın, olay öncesinde sanıklardan ...’i tanıdığı, ... ile katılan arasında husumet bulunmadığı, katılanın sanık ...’i ve olay öncesinde tanımadığı diğer sanıkları haksız yere suçlaması için bir neden bulunmadığı, tanık ... T.’nin olayı kısmen anlattığı, tanığın anlattığı kısmın da katılanın beyanlarını doğruladığı ve katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği de göz önüne alındığında katılanın beyanına üstünlük tanınmasında isabetsizlik bulunmadığı, katılanın yaralanmasına ilişkin adli tıp kurumu şube müdürlüğünce düzenlenen raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu ve delil niteliği taşıdığı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.12.2018 tarihli raporda katılanın yüzünde meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu tespitine yer verildiği, bu nedenle sanıkların cezasında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca artırım yapılmasında isabetsizlik olmadığı, sanıkların eylemi nedeniyle katılanın yaşamsal tehlike geçirecek yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda birden fazla nitelikli hal ihlali ile suç işleyen sanıklar hakkında meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesine göre belirlenen temel cezalarda alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının yerinde olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2020/1309 Esas, 2021/2876 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,