muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17036, Karar No: 2022/11850, Tarih: 15.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17036 E.  ,  2022/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.08.2015 yerine 14.08.2013 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13390, Karar No: 2023/3496, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13390 E.  ,  2023/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki mesken nitelikli bağımsız bölümün ... yeri olarak kullanılmasının önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Birliği Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümü ... yeri olarak kullandıklarını dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapuda kayıtlı mesken nitelikli eski haline

getirilmesine ve ... yeri olarak kullanılmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... Birliği vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu bağımsız bölümün 01.02.2019 tarihli sözleşme ile 5 yıllığına kiralandığını, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) Yasak İşler başlıklı 24 üncü maddesinde ana gayrimenkulün hangi amaçla kullanılamayacağının tahdidi olarak sayıldığını, ilgili kanun hükmüne göre kütükte mesken, ... veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümde hastane, dispanser, klinik, ecza laboratuvarı gibi müesseseler kurulamayacağının düzenlendiğini, davacının kullanım şeklinin sayılan işlerden olmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu 1 No.lu meskenin 634 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin dördüncü bendine aykırı olarak kullanılmadığını, davalı şirket tarafından ... yeri olarak kullanıldığını, taşınmazda değişiklik yapıldığına ilişkin bilirkişi raporunun hukuka aykırı olduğunu, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece talep dışına çıkılarak 2 numaralı bağımsız bölüm hakkında da ... yeri olarak kullanılmasının önlenmesine karar verilmesinin hatalı olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın 1 numaralı bağımsız bölüm için kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece talep dışına çıkılarak 2 numaralı bağımsız bölüm hakkında da ... yeri olarak kullanılmasının önlenmesine karar verilmesinin hatalı olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın 1 numaralı bağımsız bölüm için kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Birliği Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, ... yeri niteliğinde olmadıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mesken nitelikli bağımsız bölümün ... yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi hükmü uyarınca tapuda mesken olarak kayıtlı bir bağımsız bölümün bu amaçla kullanılması, tüm bağımsız bölüm maliklerinin oybirliği ile verecekleri karara bağlıdır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmememiştir.

4.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5.Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa 634 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... Birliği Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) bendinin sonuna gelmek üzere " davalılara eski hale getirme için 20 gün süre verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Tek Tek Sulama Birliği Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... Birliği Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) bendinin sonuna gelmek üzere " davalılara eski hale getirme için 20 gün süre verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Tek Tek Sulama Birliği Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/9408, Karar No: 2019/5038, Tarih: 02.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/9408 E.  ,  2019/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün reddine davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalı kooperatif vekili Avukat ... ve feri müdahil vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...'in davalı kooperatifteki hissesinin 07.04.2010 tarihinde kooperatife ana sözleşme uyarınca geri verildiğini, hisse karşılığında 102.000 TL bedelin elden ödendiğini, murisin sağlık durumu nedeni ile paranın murise mi yoksa başka bir kişiye mi ödendiğinin bilinmediğini, satış bedelinin nerede ve nasıl kullanıldığının bilinmediğini, dava konusu satış işlemine ilişkin belge ile banka ödemesine ilişkin dekontta bulunan imzaların murisin el ürünü olmadığını ileri sürerek, tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanışımı itirazında bulunarak, murisin devir işlemi yapmak istediğini kendi iradesiyle beyan ettiğini, devir ile ilgili beyanının altına kendi imzasını attığını, devir işleminin yapıldığı aynı gün içinde kooperatif tarafından bankaya talimat verilerek, paranın ortak hesaba yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; murisin fiil ehliyetinin bulunmadığına dair somut bir delil olmadığı gibi, hisse devir bedelinin banka tarafından muris ...'e ödendiği hususunda tereddüt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddini karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Somut olayda, davacıların murisi olan ...’e ait kooperatif hissesinin davalı kooperatife devredilip devredilmediğine ilişkin tasarrufun iptali dava edildiğinden, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi uyarınca kooperatif ile ortağı arasındaki ortaklık ilişkisinden kaynaklanan ve ticari dava niteliği kazanan işbu davaya, 6102 sayılı TTK’nın 5. maddesi uyarınca Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması zorunludur. Açıklanan nedenlerle, mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, resen davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2285, Karar No: 2015/16292, Tarih: 11.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2285 E.  ,  2015/16292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayının kendi işlerini idare edememesi nedeniyle vesayet altına alınması ve davacının vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde özetle; davacının annesi ...'in yaşlılığı, şeker ve tansiyon problemleri yanında yaşadığı ruhi bunalımdan sonra intihara teşebbüs ettiği, yaşlılık nedeniyle unutkanlık başladığı, depresyon halinin bulunduğu nedeniyle kendi işlerini kendisinin takip edemediği belirtilerek annesinin vesayet altına alınması, kendisinin de vasi tayin edilmesine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 408.maddesine göre kısıtlı adayının kendisinin vasi tayinini kabul etmesi ve talep etmesi halinde ancak kendisine vasi tayin edilebileceği, söz konusu davada böyle bir talebin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayının, diğer hastalıklarının yanında, yaşadığı ruhi bunalımdan sonra intihara teşebbüs ettiği, yaşlılığı nedeniyle herşeyi unutmaya başladığı, depresyon halinin bulunduğu gibi nedenlerin de ileri sürüldüğü görülmüştür. Olayların anlatımı taraflara, vasıflandırılması ise hakime aittir. Yukarıda belirtilen hastalık nedenleri, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamındaki hastalıklardandır. Buna göre inceleme yapılarak tam teşekküllü bir hastaneden sağlık kurulu raporu alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece hatalı nitelendirme yapılarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13846, Karar No: 2013/14784, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13846 E.  ,  2013/14784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması, tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, itirazın kısmen kaldırılmasına, tahliye davasının reddine karar verilmesi üzerine karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı borçlunun temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince; Kiraya verenler ... ve ... ile davalı borçlu arasında 06.04.2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya verenler kira sözleşmesinin imzalanması sırasında kiralanana yarı hisse ile malik olup kiraya veren ..., 16.09.2009 tarihinde kiralananın diğer yarı hissesini satın almış, satımı da 23.10.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile davalı kiracıya bildirmiş, kira bedellerinin tamamının ...'a ödenmesi ihtarını da içeren ihtarname davalı kiracıya 26.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarnamenin tebliğinden sonra davacı alacaklı, davalı borçlu aleyhine takip başlatarak 2011 Mart ila 2012 Mart arası aylara ait toplam 514.399,60 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlunun itirazı üzerine itirazın kaldırılması ve tahliye davası ikame edilmiştir. Mahkemece, 257.199,80 TL alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına hasılat kirasına ilişkin ödeme emrinde ödeme süresi 60 gün olarak gösterilmesi gerekirken 30 gün olarak gösterilmesi nedeniyle tahliye talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı borçluya, hisse alımı usulüne uygun olarak bildirildiğine ve davacının kiralananın tamamının mülkiyetini kazanmış olmasına göre mahkemece asıl alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına, takip tarihi dikkate alınarak yürürlükteki yasaya göre inkar tazminatına karar verilmesi. gerekirken, yazılı şekilde kısmen itirazın kaldırılmasına karar verilmesi yine hasılat kirası yönünden mahkemece işletme ruhsatının kimin adına olduğu hususu araştırılmadan karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacak yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1864, Karar No: 2017/5865, Tarih: 01.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1864 E.  ,  2017/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 E. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneteticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde

verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde

devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;