muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4944, Karar No: 2012/6923, Tarih: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4944 E.  ,  2012/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3663 sayılı dosyası ile başlattıkları takip üzerine borçluya ait 1498 parsel sayılı taşınmazın haczedildiğini, aynı taşınmaz üzerinde şikayet olunanın da haczinin bulunduğunu, taşınmazın başka bir takip dosyasından satıldığını, ipotek alacağı ayrıldıktan sonra kalan paranın ilk haciz sahibi olduğu kabul edilerek şikayet olunanın dosyasına gönderildiğini, sıra cetvelinde haczi düşmüş olmasına rağmen şikayet olunanın ilk sırada gösterildiğini ve kendilerine pay ayrılmadığını, iki yıl içinde geçerli bir satış talebi olmadığından pay ayrılan dosyadaki haczin düştüğünü, geçerli tek haciz sahibi olarak ilk sırada kendilerinin bulunması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, iki yıllık süre içinde satışın istendiği ve satış avansının yatırıldığını, eksik giderin her zaman tamamlattırılabileceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın iki yıllık süre içinde satış isteyerek avansını yatırdığı, haczin düştüğü yönündeki iddiaların yerinde olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2502, Karar No: 2019/4373, Tarih: 03.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2502 E.  ,  2019/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkemece, 22/01/2019 tarihinde sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin temyiz itirazı üzerine İstanbul 22.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 18.02.2019 tarihli 2019/77 sayılı Değişik İş kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı ancak Mahkemesince duruşma açılarak yeni karar verilmediği anlaşılmakla, bu suçlar yönünden sanık hakkında Mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün olduğu değerlendirilmiş, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu ile sınırlı olarak ve suç tarihinin en aleyhe olacak şekilde takasa konu olan ... Plakalı aracın devri için mağdur tarafından vekaletname verildiği 23.03.2007 olduğunun kabulü ile inceleme yapılmış; bu kabul ile gerekçeli karar başlığında “23/09/2006" olarak yazılmış olan suç tarihinin “23.03.2007" olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa atılı suçun öngörülen cezasının üst sınırına göre, ... sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 03.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20030, Karar No: 2010/4711, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20030 E.  ,  2010/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1712, Karar No: 2023/9737, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1712 E.  ,  2023/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/365 E., 2015/899 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 09.09.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 17.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi ie Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/899 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; verilen cezanın çok fazla olduğu, bağımlılıktan kendi isteği ile tedavi olarak kurtulduğu ve gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesi'nin kabulüne göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; verilen cezanın çok fazla olduğu, bağımlılıktan kendi isteği ile tedavi olarak kurtulduğu ve gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesi'nin kabulüne göre)

Suç tarihinde Şişecam fabrikasının arka tarafında tanımadığı bir kişiden aldığı bonzai denilen uyuşturucu maddeyi aldıktan sonra, Saip Molla Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada polis ekiplerince sanığın yapılan üst aramasında bonzai isimli uyuşturucu maddeyi buldukları, sanık hakkında Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiği, sanık hakkında verilen denetimli serbestlik kararına uymadığının tespit edildiği, sanığın işlediği sabit kabul edilen kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 23.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/899 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2741, Karar No: 2012/5327, Tarih: 21.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2741 E.  ,  2012/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar Arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının ve takibinin muvazaalı olduğunu, ipoteğin teminat teşkil ettiği vesaikin dosyaya sunulmadığını, genel haciz yolu ile yapılan takibin itiraza uğramadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının kötüniyetli olduğunu, diğer davalı borçluya elden 300.000,00 TL borç para verdiğini ve bunun 90.000,00 TL’lik kısmı için ipotek tesis edildiğini, taşınmazın ilk ihalesini davacının kazandığını, ancak ihale bedelini yatırmadığını, davacının 2007 yılında müvekkilinin alacağından ve takibinden haberdar olduğunu ve bu nedenle davanın zamanaşımına uğradığını, taşınmazı alacağa mahsuben satın aldığını ve üçüncü bir kişiye sattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkındaki dava atiye bırakıldığından, bu davalı hakkında açılan davada karar vermeye yer olmadığına, alacağını kanıtlayamayan diğer davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, davacı alacağının, dava giderleri de dâhil olmak üzere, davalıya düşen paydan ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davacı yanın iddiası, davalı alacaklı ile borçlunun, kendisinden mal kaçırmak maksadı ile gerçek olmayan bir alacak oluşturduğu hususuna ilişkindir Bu iddianın dinlenebilmesi için muvazaalı olduğu ileri sürülen tasarrufun, borçlandırıcı işlemden daha sonraki tarihte yapılmış olması gerektiği, bir karine olarak kabul edilmektedir. Bu durumda, mahkemece davacı iddiasının açıklanan ilke çerçevesinde incelenmesi suretiyle bir hüküm oluşturulmak gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4837, Karar No: 2017/245, Tarih: 06.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4837 E.  ,  2017/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.03.2016 gün ve 2014/11109 Esas, 2016/1377 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ... ile davalılar arasında, 17.11.2004 tarihinde kendi adına asaleten, annesi olan muris ... adına vekâleten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre yapılacak binanın %50'si arsa sahiplerine, %50'sinin ise yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlanıp bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine teslim edildiğini, davacıların murisi ...'in vefat etmesinden sonra mirasçıları olan diğer çocukları tarafından, davacı ...'ye karşı vekâlet yetkisini kötüye kullandığını, kendisinin ve yüklenicinin menfaatine, muris ...'in zararına, müvekkili ... ve davalıların daha fazla hisse aldığı ididiası ile ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/29 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, bu dosyada yüklenici davalının 89 m², davacı ...'nin 33 m² fazla arsa payı aldığını, bu nedenle muris ...'in 122 m² eksik arsa payının tazmininden davacı ...'nin sorumlu tutulduğunu, davacı ...'nin yüklenici davalılara geçen 89 m² fazla arsa payı bedelinin şimdilik 20.0000,00 TL'sinin rücûen tazmini ile davacıların kendi miras hisselerine karşılık gelen bedelin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.03.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 360.000,00 TL arttırarak, 380.000,00 TL'nin tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki payların krokisine uygun olarak tarafların hak edişlerini aldıklarını, müvekkillerine sadece sözleşmeye aykırılıktan dolayı dava açılabileceğini, müvekkillerinin de sözleşmeye aykırı davranmadığını, arsa paylarının hatalı ve yanlış tanzim edilmesi hususunun davacıların yaptığı bir hukuk işlemi olup, yanlışlık varsa bunun Kat Mülkiyeti Kanunu çerçevesinde düzeltilmesinin mümkün olduğunu, ayrıca ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davanın müvekkillerine ihbar dahi edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşme kapsamında davalıların edimlerini yerine getirdikleri ve paylaşım krokisine göre bağımsız bölümleri teslim aldıkları, ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/29 E. sayılı dosyasının davalılara ihbar edilmediği, dava dışı kişiler ile davacılar arasında görülen bu davada hükmedilen bedelden, sözleşmedeki tüm edimlerini yerine getiren davalılara herhangi bir rücu imkanının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın, davacılar vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 07.03.2016 tarih ve 2014/11109 E., 2016/1377 K. sayılı ilamı ile, anılan mahkeme kararının, davalı yüklenici bakımından kesin hükmün sonuçlarını doğurmasa da kuvvetli delil niteliğinde olduğu, bu nedenle, yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılandan fazla metrekare yer ve kat irtifakında fazla arsa payı alıp almadığı hususunun araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, bozulmuştur.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 70,00 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5957, Karar No: 2024/921, Tarih: 06.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/5957 E.  ,  2024/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza muhakemesinin amacının hukuken geçerli kanıtlarla hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olması ve temyiz kanun yolundaki hukuki denetimin maddi gerçeğin tespitinde muhakeme ve mantık kurallarına, bilimsel gerçeklik ve bulgulara uyulup uyulmadığını da kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesince, sanıkların mahkumiyetlerine dair karar verildiği, kararın istinaf edilmesi sonucu, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamında; bölge adliye mahkemesince, sanıklar hakkında aciz vesikası ya da alacaklının alacağını alamadığının ispatı yönünde bir belge bulunmadığı ve aciz vesikası ya da alacağın tahsil imkanı kalmamasından sonra suçun oluşacağından bahisle CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatine dair karar verilmiş ise de; sanıklara isnat edilen suçun oluşumu için aciz belgesinin alınması zorunlu olmayıp alacaklıların alacağını alamadığını ispat etmesi halinde de suçun oluşabileceği gözetilmeden borçlu aleyhine aciz vesikası düzenlenmediği gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsizdir.

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olduğu,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olduğu,

Somut olayımızda; sanığın alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla şikayete konu taşınmazın 3. şahsa devredildiğinin iddia edilmesi karşısında; taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş bir fark olup olmadığı belirlenerek, devir işlemine konu taşınmazın devir bedeli, devir bedelinin ne şekilde tahsil edildiği, muvazaalı olduğu iddia edilen taşınmaz devrinden elde edilen paranın akıbeti araştırılarak devirden elde edilen paranın herhangi bir borç ödemesinde kullanıp kullanmadığı, herhangi bir borç ödemesinde kullanılmış ise ve varsa ilgili takip dosyaları getirtilerek, bu borçların muvazaalı ya da hayali olup olmadıklarının tespit edilmesi, devirden elde edilen paranın herhangi bir banka veya sosyal güvenlik kurumlarına olan borcun ödenmesine sarf edilmiş ise bu durumun ilgili yerlere sorularak sonuca göre şikayete konu taşınmaz devrinin alacaklıyı zarara sokmak kastıyla yapılıp yapılmadığı hususunda sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile sanıkların beraatine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin 2021/3758 Esas, 2022/1135 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 302/2 ve 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 304. maddeleri gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5239, Karar No: 2011/9014, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5239 E.  ,  2011/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü 111 ada 50 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek mera tahsis kararının ve özel sicil kaydının iptali ile taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili ve davalıların müdahalesinin men’i istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu taşınmazla ilgili mera tahsis kararı ve tapu kaydının (özel sicil kaydının) İPTALİ ile orman niteliğinde Hazine adına TESCİLİNE, davalıların müdahalesinin men’ine karar verilmiş, hüküm davacı ... YÖNETİMİ vekili ile davalı HAZİNE vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera sınırlandırmasına itiraz ile mera özel sicil kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1969 yılında seri bazda yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1993 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz mera olarak tespit edilmiş ve özel siciline kaydedilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Haziniden harç alınmasına yer olmadığına 07/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.