muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4288, Karar No: 2021/13213, Tarih: 11.10.2021

Temyiz davasına konu olan kararın gerekçesinde “maktulün dosyaya yansıyan fiziki yapısından güçlü birisi olduğu, sanık ...’in güçlü biri olmadığı, somut olayda sanıklar ile maktul arasında tartışma çıktıktan sonra özellikle maktul ile sanık ... arasında çıkan kavga sırasında maktulün tabancayla vurulduğu ancak maktulün bu yaradan ötürü ölmediği ve silah ile meydana gelen yaralanmanın maktulün kısa sürede gücünün yitirir nitelikte olmadığı, maktulün boğuşmaya devam ettiği, otopsi raporundaki bulgular ve sanıkların anlatımlarına göre eylemin uzunca bir süre devam ettiği, bu eylem sırasında sanık ...’in olay yerinde bulunup sanık ...’in yanında yer aldığı, eylemi önlemeye yönelik bir çaba içine girmediği gibi mahkemece gözlemi yapılan sanık ... ve maktulün vücut yapıları, eylemde silah, koli bandı, kumaş gibi bir çok malzeme kullanılması olay yerine ulaşan kolluğa rağmen sanıkların o ana kadar açmadıkları kapıyı açmakta gecikmeleri, her iki sanığın evin içinde ve üzerleri kanlı bir şekilde tespit edilmeleri karşısında, sanık ...’in eylemi yalnız başına gerçekleştirmesinin mümkün görülmemesi nazara alınarak” sanık ...’in de fail olarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bilimsel verilere dayanmayan bu kabul, var olan şüphenin sanık ... aleyhine değerlendirilmesi anlamına gelecektir. Mahkemece, silah ile meydana gelen yaralanmanın maktulün kısa sürede gücünün yitirir nitelikte olmadığı (Aşırı alkol ve uyuşturucu maddenin etkisindeki maktulün silahla yaralanması halinde direncini kırabilir mi? Bilimsel bir veri olmadan mahkemenin bu kabule varması doğru değildir) ve gözlemi yapılan sanık ... ve maktulün vücut yapıları itibariyle ...’in eylemi yalnız başına gerçekleştiremeyeceği (Maktul 1.72 cm boyunda olup 77 kg ağırlığındadır. Ateşli silahla yaralanmış olup aşırı alkol ve uyuşturucunun etkisindedir. Bu halde sanık ...’in öldürme eylemini yalnız başına gerçekleştiremeyeceği bilimsel olarak söylenebilir mi?) gerekçeleriyle sanık ...’in eyleme fail olarak katıldığı kabul edilmiştir. Sanıklar ...ve ...’in savunmaları karşısında, sanık ... öldürme eylemini tek başına gerçekleştirmiş, eylemin icrası sırasında evde bulunan sanık ...’in eylemi suça yardım aşamasında kalmıştır. Sanık ...’in üzerine bulaşan kanın hangi aşamada bulaştığı da tespit edilememektedir. Ayrıca sanıkların o ana kadar açmadıkları kapıyı açmakta gecikmeleri de sanık ...’in müşterek fail olarak eyleme katıldığının kesin bir delili olamaz. Kaldı ki kolluk görevlilerinin olay yerine gelmesini sağlayan da sanık ... Aksoy’dur. Bu nedenle sanık ...’in eyleme yardım eden olarak katıldığının kabulü gerekmektedir. Dairemiz 24.09.2019 tarihli 3020-3881 sayılı ilamında oyçokluğu ile sanık ...’in eyleme müşterek fail olarak katıldığını kabul etmiş ise de anılan ilamda da Üye ... Erdim ve Üye Turgay Ateş’in karşı görüşleri dosya kapsamına uygundur.

Yukarıda açıklandığı şekilde öldürme eyleminin icrasına katılıp katılmadığı kesin olarak belirlenemeyen sanık ...’ın olayın faili olan sanık ...’ın yanında bulunarak ona destek olması nedeniyle eyleme yardım eden sıfatıyla katıldığından, öldürme suçundan verilen cezada TCK’nin 39/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Yerel Mahkeme hükmünün BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, hükmün ONANMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/7370, Karar No: 2016/12259, Tarih: 25.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/7370 E.  ,  2016/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 25.12.1996 tarihinde tıbbi sekreter olarak işe başladığını, davalı ... Derneğinin (Altındağ Şubesi) Tıp Merkezini .... Tic. A.Ş. 'ye 04.09.2008 tarihinde devrettiğini, bu şirket nezdinde çalışmaya devam ettiğini, ancak şirket tarafından maaş vs. alacakları ödenmediğinden müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin 04.02.2008 tarihinde dava dışı şirkete devredildiğini, devir tarihi üzerinden 3,5 yılı aşkın süre geçtiğini ve davacının müvekkili dernekte geçen hizmetine ilişkin kıdem tazminatını, imzaladığı ihbarname ile dava dışı şirketten isteyeceğini dair taahhüt verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, devir tarihinden itibaren iki yıllık sürenin geçmiş olması sebebiyle, davalı Dernek aleyhine dava açılamayacağı belirtilerek husumet nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında işyeri devri nedeniyle davalı işverenin davacının kıdem tazminatı alacağından sorumluluğu bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı Dernek ile dava dışı ....... Tic. A.Ş. arasında 04.02.2008 tarihli işyeri devri sözleşmesi bulunduğu, davacının iş sözleşmesini alacaklarının ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiği konusu taraflar arasında tartışmasızdır.

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/II. maddesinde, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6/3 maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak iş yerini devreden davalı işveren bakımından kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı olarak sorumluluğu belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11389, Karar No: 2020/2866, Tarih: 27.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11389 E.  ,  2020/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 03/03/2010 tarihli 2009/597 Esas, 2010/119 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hapisten çevrilme 2000 TL erteli adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen mahkumiyet kararının temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirildiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu dosya üzerinden verilen ek karar ile hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, ek kararın suça sürüklenen çocuğa 26/09/2011 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun 05/11/2015 tarihli dilekçesiyle ek kararın gıyabında verildiğini, kararın yüzüne karşı okunup tebliğ edilmediğini beyan ederek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında önceden verilip kesinleşmiş erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp 5275 sayılı CGTİK'nın 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanun'un 101/3. maddeleri gereğince itiraza tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk ...’in 05.11.2015 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 27.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/149, Karar No: 2022/6657, Tarih: 02.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/149 E.  ,  2022/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla ilamsız icra takibine karşı borçlu icra mahkemesine başvurusunda imza itirazında bulunmuş, İlk Derece Mahkemesi’nce alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kabulü ile takibin murteriz borçlu yönünden durdurulmasına karar verilmiş, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce alacaklının istinaf talebinin esastan reddine, borçlunun istinaf talebinin ise kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, yerine; imzaya itirazın kabulü ile takibin borçlu yönünden durdurulmasına, alacaklı aleyhine asıl alacak üzerinden % 20 tazminat ve % 10 para cezasına hükmedilmesine karar verilmiş, karar alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan 28.10.2020 tarihli bilirkişi raporunda; 03.9.2020 tarihli nüfus müdürlüğünce düzenlenmiş adres beyan formu, 22.7.2019 tarihli noterlikçe düzenlenmiş vekaletname, 08.7.2019 tarihli banka tarafından düzenlenmiş tediye, 25.10.2019 tarihli mahkemece düzenlenmiş tebliğ mazbatası ve istiktab tutanağının mukayeseye esas alınarak, takip konusu 20.3.2019 düzenleme tarihli bonoda borçlu ... adına atılı bulunan imzaların, mevcut mukayese imzalara kıyasen adı geçen borçlunun eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığı, alacaklı tarafından bilirkişi raporuna karşı verilen itiraz dilekçesi ile, bilirkişi tarafından incelemeye esas alınan mukayese belgelerin tamamının takip konusu bononun düzenleme tarihinden sonraki tarihli olması nedeniyle raporun yeterli olmadığı belirtilerek, düzenleme tarihinden önceki tarihli mukayese belgeler toplanarak yeni bir rapor alınması talebinde bulunulduğu, son celsede de yeni bir rapor alınmasına ilişkin talebini yinelediği, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemeleri’nce mevcut raporun hüküm kurmaya elverişili olduğu gerekçesiyle söz konusu rapora göre karar verildiği anlaşılmakta ise de; mahkemece mukayese belgelerin temini için kurumlara yazılan müzekkerelerde takip konusu bononun düzenleme tarihi belirtilmeden borçlunun imzasının bulunduğu belgelerin istendiği görülmüştür.

Buna göre; mahkemece alacaklı tarafından, mukayese belgelerin bulunduğu bildirilen yerlere yazılan müzekkerelerde, takip dayanağı bononun keşide tarihi yazılarak bu tarihten önceki tarihli belge asıllarının istenmesi suretiyle mukayese belgelerin dosyaya kazandırılması

ve bunlarla birlikte huzurda borçludan alınan imza örneklerinin tamamı üzerinde, üç kişilik bir bilirkişi heyetine yaptırılacak inceleme neticesinde alınacak raporun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 08.11.2021 tarih, 2021/107 E. - 2021/2470 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 02/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11340, Karar No: 2016/7284, Tarih: 07.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/11340 E.  ,  2016/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tesbiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, kısmen davanın kabulü ile kira bedelinin 23.04.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık 8.500 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 23.04.2014 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinden dava konusu bina çatısının baz istasyonu için kiralandığı anlaşılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.1994 gün ve 1994/3-174-336 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, dava konusu taşınmazın niteliği, olayda Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin mi yoksa konut ve çatılı iş yeri kiralarına ilişkin hükümlerinin mi uygulanacağı yönünden önem taşımaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; Kira parası, Borçlar Kanunu'nun 248. (TBK 299) maddesinde yer alan, kira akdinin esaslı unsurlarındandır. Yine, kiralanan taşınmazın, niteliği itibarı ile 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içinde bulunması durumunda (TBK konut ve çatılı işyeri kirası) asıl olan, kira müddetinin sonunda da kira akdinin devam etmesidir. Ancak, kira parasına ilişkin olarak, tarafların ihtilafa düşmeleri halinde sözleşmede doğan bu boşluk, 18/11/1964 tarih 2/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca hakim tarafından doldurulur. Borçlar Kanununa tabi olan yerlerde ise, akit kural olarak sözleşmede öngörülen süre hitamında sona erer ve mecurun kira parası hakkında taraflar arasında anlaşmazlık bulunması durumun da kira akdinin asli unsurlarından olan kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından söz etme olanağı yoktur. Bu durumda mahkemece, baz istasyonu kurmak için kiralanan taşınmaz çatılı olmadığından, Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümleri gereğince kira artırımı talep edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9059, Karar No: 2007/10473, Tarih: 22.05.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/9059 E., 2007/10473 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/9059 E., 2007/10473 K.**

**- BEYAZ CİRO

- BİRBİRİNE BAĞLI CİRO**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 595 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 598 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 598. maddesi gereğince bonoyu elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır. Somut olayda, şikayet konusu yapılan takip dayanağı 17.03.2006 tanzim ve 16.05.2006 vade tarihli, 19.200,00-YTL. bedelli bonoda keşidecinin borçlu Turgut Değirmenci , lehdarın ise Adil Aydın olduğu ve senet arkasında lehtarın beyaz cirosunun mevcut olduğu görülmektedir.

Bu durumda, alacaklı T.T.K.'nun 595/2.maddesi koşullarında beyaz ciro ile senetteki hakkı eline geçirdiğinden yetkili hamil olarak takip yapmasında yasaya uymayan bir yön yoktur. O halde Mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1050, Karar No: 2019/4639, Tarih: 18.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1050 E.  ,  2019/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ile davalılar 1-...Beton San. ve Tic. A.Ş. 2-... ve Müş. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 21. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.02.2018 gün ve 2017/619-2018/60 sayılı hükmü onayan Dairemizin 16.01.2019 gün ve 2018/3813-2019/194 sayılı ilamı aleyhinde davacı ile davalı ... Beton San. ve Tic. A.Ş. vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizce verilen onama kararına karşı davacı ve gönderme formuna göre davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekiline karar düzeltme talebinde bulunulduğu belirtilmiş ise de; davalı ... Beton San. ve Tic. A.Ş.’nin karar düzeltme dilekçesinin dosyada bulunmadığı, temyiz incelemesi için dava dosyasının gönderildiği formda bazı ekler bulunmasına rağmen bu eklerin dosya kapsamında bulunmadığı 13.04.2010 tarihli duruşmadan önceki yargılama aşamasını gösterir tutanaklar ile dava ve cevap dilekçeleri bilirkişi raporları, birinci karar, temyiz dilekçeleri, bozma kararı ve diğer belgelerin dosyada bulunmadığı görülmekle mahkeme hakiminin nezaretinde kalem personelinin dikkati de çekilerek,

1-Gönderme formunda 04.03.2019 tarihinde verildiği yazılı olduğu halde dosyada bulunmayan ... Beton San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme dilekçesinin temin edilerek dosyasına konulduktan,

2-13.04.2010 tarihli duruşmadan önce ve davanın açılmasından itibaren tüm yargılama aşamalarını gösterir belgelerin temin edilerek dosyasına eklendikten, temyiz gönderme formunda ek olarak gönderildiği belirtildiği halde karar düzeltme talebi üzerine gönderilen dosya ekinde bulunmadığı anlaşılan;

a-... 29. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2764 ve 2013/193 sayılı takip dosyaları;

b-... 7. Tüketici Mahkemesi’nin 2009/671 Esas sayılı dava dosyası,

c-... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2003/178 D. iş sayılı tespit dosyası ve,

d-2 adet mavi klasör halindeki dava dosyası eklerinin eklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.