muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17706, Karar No: 2015/3887, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17706 E.  ,  2015/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/241-2014/213

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.03.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. Adem Sağır geldi. Karşı taraf davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekili sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde müvekkilinin 16/06/2010 tarihli zilyetlik devir sözleşmesiyle davalının zilyetliğinde bulunan İstanbul ili, Beykoz ilçesi, İshaklı köyündeki araziyi 65.000.-TL bedelle satın alarak satış bedelin davalıya ödediğini, davalı R.. C.. kullanımında olan 1.830 m2 büyüklüğündeki arazinin zilyetliğini müvekkiline satmış ve bedelini de aldığını ancak zilyetliğin devir edilmediği gibi fiili kullanım hakkını müvekkiline vermediğini, satıştan sonra davalı Refik Cinel' in vefat ettiği ve sonrasında mirasçılarına bu yerin devrini talep etmiş ise de, devrin gerçekleşmediğini ileri sürerek, zilyetliği ve kullanımı hakkı verilmeyen arazinin satışı ile ilgili müvekkil tarafından ödenen 65.000.-TL' nin ödeme tarihi olan 16/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte dahil davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davacı, 16.06.2010 tarihli Zilyetlik Devir Sözleşmesiyle, R.. C..'in zilyetliğinde bulunan İshaklı Köyü'ndeki araziyi 65.000 TL bedelle satın aldığını, ancak davalının 18.30 m2 büyüklüğündeki arazinin zilyetliğini devir etmediği gibi, fiili kullanım hakkını da vermediğini, Refik Cinel'in vefat ettiğini, mirasçılarında zilyetlik şatışı yapılan yerin fiili kullanımını ve devrini vermediklerini, dava konusu yerin başkasının zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek, zilyetliği ve kullanım hakkı verilmeyen arazinin şatışı nedeniyle ödediği 65.000 TL'nin ödeme tarihi 16.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte dahili davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava konusu yeri kullanmadıklarını, davacının da kullanmadığını, satış bedelini de babalarının alıp almadığını bilmediklerini, açılan davayı kabul etmediklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, dava konusu yeri kullanmadıklarını, davacının da kullanmadığını, satış bedelini de babalarının alıp almadığını bilmediklerini, açılan davayı kabul etmediklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece; davacının bu yerin kullanım hakkının zilyetliğini devraldığı 2/B konusu yerin davacının kullanmasına davalılar tarafından engel olunmadığı; 2/B parseli olarak kadastro sırasında tespit görmemesi nedeniyle ödemiş olduğu parayı isteyemeyeceği, bu duruma katlanarak riski alarak yerin zilyetliğini devraldığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıların murisi ile davacı arasında düzenlenen 16.06.2010 tarihli Zilyetlik Devir Sözleşmesi ile, İstanbul ili, Beykoz ilçesi, İsaklı Köyü, Değirmendere mevkiinde bulunan 1800 m2 R.. C..'in zilyetliğinde bulunan arsanın kullanım hakkını davacıya devir ettiği uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu Orman Yüksek Mühendisi A..A.. tarafından düzenlenen 07.02.2014 tarihli raporda, dava konusu arazinin 1940 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu'na göre yapılan ilk orman tahdit uygulaması ile .. Devlet Ormanı sınırları içinde tahdit uygulaması yapıldığı, .. Köyü'nde; 6831 sayılı Orman Kanunu, 2896 sayılı kanunla değişik 2/B maddesi uyguması 43 no'lu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1985 yılında başlayıp ilan edilerek kesinleştiği, uygulama ile dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu alanın IX no'lu 2/B parseli olarak numaralanarak hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış olduğu açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, satış sözleşmesine konu taşınmazın zilyetliğinin davacıda olmadığı tarafların da kabulündedir. Dava konusu taşınmazın zilyetliği davacı da olmadığına göre, davacının ödediği satış bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre (TBK 77 md.) davalılardan isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Öyle ise, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.032015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31566, Karar No: 2014/30819, Tarih: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31566 E.  ,  2014/30819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/689-2014/94

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13252, Karar No: 2023/5299, Tarih: 18.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/13252 E.  ,  2023/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/88 E., 2020/33 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan Alanya Belediye Başkanlığı vekili, davalılardan Hazine vekili, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “temyize konu dosyada mera olarak sınırlandırılan 128 ada 1 ve 129 ada 1 parsellerle, Gani ... adına tespit edilen 127 ada 1 parsel ... taşınmazlar davalı olup, 127 ada 1 parsele ilişkin dava, son bozma ilamından sonra tefrik edilerek başka bir esasa kaydedilmiş olup temyize konu karar kapsamındaki taşınmazlardan değildir. 128 ada 1 parsel ise kadastro sırasında mera olarak sınırlandırılmış, davacılar tapu kaydına dayanarak tespite itiraz etmişler, davacıların davasının reddine ilişkin hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 22/01/2002 tarih 2001/8503-151 karar ... ilamı ile davacıların özel mülkiyet iddiası ispatlanamadığından mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş, daha sonra mahkemece davacıların 128 ada 1 parsele yönelik davalarının reddine karar verilmiş, kararın davacılarca temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/02/2014 tarih 2013/11087-2014/2400 ... kararında 128 ada 1 parselin tamamına ilişkin davanın reddi kararının kesinleştiğinden temyiz itirazları reddedilmiş ve hüküm 128 ada 1 parsel açısından da kesinleşmiştir. Eldeki davada 129 ada 1 parsel temyiz konusu olup bu parsel bilirkişi raporlarına göre (A-B-C-D-E) kısımlarından oluşmaktadır. Taşınmazın (A-C) harfi ile gösterilen ( A=50175,31 m2,C= 62147,59 m2) kısımlara ilişkin davacıların davasının reddine bu kısımların mera vasfı ile tesciline, E harfli 9190 m2 kısmın ... ... ve arkadaşları adına tesciline ilişkin kararlara karşı davacılar, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından yapılan temyiz itirazları reddedilerek taşınmazın (A-C-E) kısımları için verilen kararlar kesinleşmiş olup, taşınmazın (B-D) kısımlarından (E) harfli kısım çıktıktan sonra kalan 87983,61 m2 kısım için davacılardan ..., ..., ... ve ... vekili Av. İsrafil Atıcı ile davacılar ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazları kabul edilmek sureti ile davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ve bozma ilamında yazılı dava dosyalarının uygulanması açısından hüküm Dairenin 25/01/2014 tarih 2013/11087-2014/2400 ... ilamı ile bozulmuş, dolayısı ile temyiz kapsamında kalan taşınmaz 129 ada1 parselin (B+D) harfli kısımlardan (E) harfli kısım çıktıktan sonra kalan alan olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davacıların dayandığı tapu kayıtlarından Mart 1289 tarih 12 numaralı tapu kaydının taşınmazın (E) harfi ile gösterilen 9190 m2 kısma uyduğu, bu kısım için davacılar lehine verilen tescil kararının kesinleştiği, davacıların dayandığı Haziran 1292 tarih 10 ve Haziran 1294 tarih 1 numaralı tapu kayıtlarının kapsamlarının asliye hukuk mahkemesinin 1956/74 Esas - 1967/325 Karar ... dosyada belirlendiği, anılan tapu kayıtlarının taşınmazların sınırında olan “oba yolu”nun batısında kaldığının belirlendiği, 129 ada 1 parsel ..

... dosyada belirlendiği, anılan tapu kayıtlarının taşınmazların sınırında olan “oba yolu”nun batısında kaldığının belirlendiği, 129 ada 1 parsel ... taşınmazın 210568 m2 olarak tespit edildiği, bu miktardan daha önce kesinleşen (A-C-E) kısımları (A=50175,31 m2, C= 62147,59 m2,E=9190 m2) çıktıktan sonra kalan alanın B+D alanları olup 89055 m2 olduğu gerekçesi ile bu kısmın ... ... ve arkadaşları adına tesciline karar verilmişse de; hükme dayanak yapılan 02/12/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda (B-D) harfli kısımlardan kesinleşen (E) harfli kısım çıktıktan sonra kalan alan 87533 m2 olarak belirtilmiş, rapor ekindeki krokide taşınmazların koordinatları belirtilmek sureti ile yüzölçümleri gösterilmemiştir. Bu durumda hükümde tesciline karar verilen yer ile hükümde atıf yapılan taşınmazların yüzölçümlerinin birbiri ile çeliştiği, hükme esas alınan krokinin infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, davacılar Ülfet ..., ..., ..., ..., davalı ... davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerle bozulmasına” denilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; “Davanın kabulüne, dava konusu Asmaca Köyü 129 ada 1 parselde, fen bilirkişinin 10/07/2020 günlü raporuna ekli krokide, B ve D ile gösterilen alanda açık maviye boyalı E ile gösterilen 9190 m2 lik kesinleşen kısım çıkarıldıktan sonra kalan 87533,61 m2 lik kısmın tamamı 480 pay kabul edilerek; 96 payının ... oğlu ... ... 96 payının ... kızı ..., 18 payının ... kızı ..., 39 payının ...kızı ... (...), 39 payının verasette iştiraken ... çocukları ... ve ... (...), 32 payının Abdurrahman kızı ..., 80 payının Hasan oğlu ..., 80 payının Mevlüt oğlu ... adlarına tapuya tesciline” karar verilmiş; hüküm, davalılardan Alanya Belediye Başkanlığı vekili, davalılardan Hazine vekili ve bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 210,55 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından ve davalı ... ve arkadaşlarından ayrı ayrı alınmasına, taraflarca 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9151, Karar No: 2016/4317, Tarih: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9151 E.  ,  2016/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18, Karar No: 2022/358, Tarih: 17.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/18 E.  ,  2022/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 107-232

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’in TCK'nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Pendik (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2008 tarihli ve 107-232 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.11.2013 tarih ve 9578-22177 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.09.2021 tarih ve 92976 sayı ile;

“Hüküm tarihinde Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümözlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün kurulduğu 25.03.2008 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığı,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 04.11.2021 tarih ve 22938-17107 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yargılama aşamasında başka bir suçtan hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma hususunda beyanı bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı oturuma katılımı sağlanmadan karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Pendik (Kapatılan) Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2006 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Başka bir suçtan tutuklu olarak Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın sorgusunun 29.02.2008 tarihli oturumda yargılamayı yapan mahkemece gerçekleştirildiği, ancak sorgusu sırasında sanığa duruşmalardan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, sanığın da duruşmalardan bağışık tutulmak istediği yönünde herhangi bir beyanının bulunmadığı, yargılama sırasında sanığın Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olarak bulunmasına rağmen, yokluğunda duruşmaya devam edildiği, 25.03.2008 tarihli oturumda da duruşmanın bitirilerek hüküm kurulduğu,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden sanık ...'in hükümlülük bilgilerinin incelenmesinde, sanığın başka bir suçtan tutuklu olarak 26.08.2007 tarihinde Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, Yerel Mahkemece hükmün kurulduğu 25.03.2008 tarihinde de sanığın aynı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden sanık ...'in hükümlülük bilgilerinin incelenmesinde, sanığın başka bir suçtan tutuklu olarak 26.08.2007 tarihinde Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, Yerel Mahkemece hükmün kurulduğu 25.03.2008 tarihinde de sanığın aynı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Sanık hazır olmaksızın duruşma yapılamayacağı kuralını düzenleyen 5271 sayılı CMK’nın “Sanığın duruşmada hazır bulunmaması” başlıklı 193. maddesinin birinci fıkrası; “Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir.” hükmünü amirdir. Bu kuralın istisnaları da aynı maddenin ikinci fıkrasında; “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.”,

194. maddenin ikinci fıkrasında; “Sanık savuşur veya ara vermeyi izleyen oturuma gelmezse, önceden sorguya çekilmiş ve artık hazır bulunmasına mahkemece gerek görülmezse, dava yokluğunda bitirilebilir.”,

195. maddede; “Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır.”,

200. maddenin birinci fıkrasında; “Sanığın yüzüne karşı suç ortaklarından birinin veya bir tanığın gerçeği söylemeyeceğinden endişe edilirse, mahkeme, sorgu ve dinleme sırasında o sanığın mahkeme salonundan çıkarılmasına karar verebilir.”,

204. maddesinde; “Davranışları nedeniyle, hazır bulunmasının duruşmanın düzenli olarak yürütülmesini tehlikeye sokacağı anlaşıldığında sanık, duruşma salonundan çıkarılır. Mahkeme, sanığın duruşmada hazır bulunmasını dosyanın durumuna göre savunması bakımından zorunlu görmezse, oturumu yokluğunda sürdürür ve bitirir. Ancak, sanığın müdafii yoksa, mahkeme barodan bir müdafi görevlendirilmesini ister. Oturuma yeniden alınmasına karar verilen sanığa, yokluğunda yapılan işlemler açıklanır.”,

Şeklinde gösterilmiştir.

Uyuşmazlık konusunun çözümüne ışık tutan “Sanığın duruşmadan bağışık tutulması” başlıklı 196. maddesi ise;

“(1) Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir.

(2) Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Sorgu için belirlenen gün, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiine bildirilir. Cumhuriyet savcısı ile müdafiin sorgu sırasında hazır bulunması zorunlu değildir. Sorgusundan önce sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulur.

(3) Sorgu tutanağı duruşmada okunur.