muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28886, Karar No: 2019/11679, Tarih: 28.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28886 E.  ,  2019/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/01/2016 tarih ve 2015/314-2016/105 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 14.10.2014 tarihinde yapılan açık artırmalı emval satışında 624,641 ve 642 numaralı partilerin davalı tarafından alındığını, satış şartnamesinin gereği olan ödeme işlemlerinin davalı tarafından zamanında yerine getirilmediği ve idareyi zarara uğrattığını, söz konusu emvallerin ikinci bir ihale ile üçüncü kişiye satıldığını ileri sürerek 624,641 ve 642 numaralı partilerin satış tutarının ilk ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son gün olan 03.11.2014 ile ikinci ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son gün olan 11.02.2015 tarihleri arasında geçen 100 günlük süre için şartnamede kabul edilen %14,40 faiz oranı üzerinden hesaplanan 676,61 TL gecikme cezası, 408,65 TL iki ihale arası bedel farkı olmak üzere toplam 1.085,26 TL'nin 11.02.2015 tarihinden itibaren T.C Merkez bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranına göre tahakkuk edecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.085,26 TL'nin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, dava konusu 624 ihale partisi yönünden ihalenin en son bedel ödeme gününden (624 nolu partilerin ihalesi yönünden 408,65 TL bedel farkı için 11.02.2015'den) itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen miktar karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğine davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10147, Karar No: 2022/2382, Tarih: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10147 E.  ,  2022/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki ... İli, Ferizli İlçesi, Değirmencik Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun, davacı yönünden esastan reddine; davalı yönünden kabulü ile 2020 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınmak suretiyle kamulaştırma bedeli yeniden belirlenerek ve Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereği fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16473, Karar No: 2022/585, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/16473 E.  ,  2022/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hangi delillere dayanılarak mahkumiyet hükümleri kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4970, Karar No: 2022/6703, Tarih: 05.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4970 E.  ,  2022/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yenileme Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Tekirdağ Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 09.08.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... İli Keşan İlçesi ... Beldesi Cumhuriyet Mahallesi 2392 parsel sayılı tarla vasfında taşınmazın 9000 m2'den ibaret olduğunu, yenileme kadastro çalışmaları sırasında 156 ada 327 parsel olarak tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 22-A maddesine göre yapılan bu çalışmalarda müvekkilinin 9000 m2'den ibaret olan yerinin 1982 senesinde yapılan kadastro çalışmaları ile 08.11.1982 tarihinde adına tescil olduğunu, dava konusu taşınmazın miktarının yenileme çalışmasında 8 349 m2 olarak tespitinin yapıldığını, yapılan tespiti askı ilanların tetkiki sırasında öğrendiğini, yapılan yenileme kadastro çalışmalarının müvekkilini mağdur ettiğini bu sebeple de iş bu davayı açmak zorunda kaldığını belirterek eski 2392 parsel 9000m2 yeni 156 ada 327 parsel 8349 m2 olan taşınmazın 22/A kapsamında yapılan ölçüm ve sınırlandırmanın iptalini, müvekkilinin adına önceki ölçüm ve sınırlama gibi tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kadastro Müdürlüğü vekili Av. ... 12.09.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın öncelikle usulden reddedilmesi gerektiğini, zira yasal süresi içinde yetkili ve görevli mahkemede dava açılmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan uygulama kadastro tespitinin iptaline yönelik davanın reddine, dava konusu Edirne ili Keşan-Yenimuhacir ilçesi Cumhuriyet mahallesi Ayvalık mevkiinde bulunan (eski 2392) Yeni 156 ada 327 parsel sayılı tarla nitelikli taşınmazın 3402 sayılı yasanın 22/A maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastro tutanağında belirtilen 8.349,36 m2 yüzölçümlü olarak tespit gibi tesciline karar verilmiş olup, anılan hükme karşı karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi karan temyiz edilmiştir

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 05.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9029, Karar No: 2020/4788, Tarih: 09.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9029 E.  ,  2020/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükümlerin kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık yargılamada tefhiminin zorunlu olduğu ve hüküm tarihinde suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını doldurduğu da nazara alındığında kapalılık kararının kaldırılarak açık duruşmada hüküm kurulması gerekirken karar celsesinin kapalı yapılıp, hükmün de kapalı oturumda okunarak açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5271, Karar No: 2011/6522, Tarih: 07.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5271 E.  ,  2011/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ......., aleyhine 27/04/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, AKP ilçe başkanı olduğunu, davalının da www.habercubuk.com isimli internet sitesinin sahibi olup, sitede yayınlanan haber ve yorumlardan davalının sorumlu olduğunu, kendisi hakkında asılsız haber ve hakaret içeren yorumlar yapıldığını, başkalarına tuzak kurup, onları kendi çıkarları için kullanan biri olarak gösterildiğini beyan ederek, kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yayınların kendisine ait internet sitesinde yayınlandığını, davacının kişiliği ve mesleği ile ilgili hakaret içeren ve toplumda itibarını düşürecek hiçbir yazı ve yoruma yer verilmediğini, davacının iktidar partisinin ilçe başkanı olarak ilçede yaşayanlara karşı sorumluluğunun bulunup, davacıyı seçilmiş bir kişi olarak istifaya davet etmenin yorum yapanların en doğal hakkı olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yazılarda davacının ....... oyunlarını oynadığını belirtildiği, ...oyununun şeytanın bile aklına gelmeyecek hile ve düzenbazlıklarla bir şeyleri elde etmek anlamında kullanıldığı, yazıların habercilerin olması gereken objektiflikten uzak olup, yazıya yapılan yorumlardan da davalının site sahibi olarak sorumluluğunun bulunduğu, yazıların davacıyı küçük düşürecek nitelikte olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu yazıların, yerel seçimler öncesinde iktidar partisinin Çubuk Belediye Başkan adayının belirlenmesine ilişkin haber ve yorumlardan ibaret olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından kullanılan “...oyunu” ifadesi, aday belirleme sürecinde yaşananları anlatmak için kullanılan bir tabir olup hakaret içermemektedir. Bu süreçte yaşananlar "deyim" kullanılmak suretiyle ifade edilmek istenmiştir. Şu halde, mahkemece istemin tümden reddi yönünde karar verilmesi gerekirken, istemin bir bölümünün kabul edilmiş olması nedeniyle kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13066, Karar No: 2013/13322, Tarih: 04.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/13066 E.  ,  2013/13322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Eylemin hırsızlığın yanı sıra iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, hükmün gerekçesinde sanık yararına yasa belirlenirken yalnızca hırsızlık suçunun değerlendirilmesi,

2.Vakıfbank İlk Öğretim Okulunun kapısındaki asma kilidi kırarak veya başka bir şekilde açarak okula giren sanığın, birkaç sınıfı ve müdür odası dolaplarını karıştırdığı, kantin camını kırdığı olayda, kantinde masa üstünde içilmiş halde kutusu bulunan meyve suyunun sanık tarafından içildiğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanamaması nedeniyle, sanık yararına eylemin kalkışma aşamasında kaldığının kabulü yerine tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3.Mahkemece sanığın bir adet meyve suyunu içtiğinin kabulü ile buna göre hüküm kurulması karşısında, sanık lehine yasa belirlenirken 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7944, Karar No: 2012/7947, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/7944 E.  ,  2012/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma (Ortak hayatın yeniden kurulmaması sebebiyle)

Uyuşmazlık, boşanma istemine ilişkindir. Daha önce 2. Hukuk Dairesince temyizen inceleme yapılmıştır.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5775, Karar No: 2018/10102, Tarih: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5775 E.  ,  2018/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g maddeleri gereğince; mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiillerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden; çelişkili ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4179, Karar No: 2021/2920, Tarih: 29.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/4179 E.  ,  2021/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Borçka İlçesi Demirciler Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında yol olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır. Kadastro Mahkemesince verilen, davanın reddine ilişkin önceki hükmün, Dairemizin 26.10.2015 tarih ve 2015/355 Esas, 2015/12547 Karar sayılı ilamı ile; “Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen teknik bilirkişi raporunda da, dava konusu olan (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen yerin kadastro çalışmalarında hakkında tutanak düzenlenmeyerek yol olarak tespit harici bırakıldığı anlaşılmakla, 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 25. maddesine göre, Kadastro Mahkemesinin görevi, hakkında tutanak düzenlenen taşınmazlarla sınırlı olup, tutanak düzenlenmeyen yerler hakkında açılacak davalar genel mahkemelerin görevine girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizliğine” değinilerek bozulması üzerine, görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 174 ada 103 parsel sayılı taşınmazın 11.04.2013 tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 79,98 metrekarelik taşınmazın, bulunduğu adadaki son parsel numarası verilmek sureti ile üzerindeki 1 katlı kargir bina ile birlikte tapuya kayıt ve tesciline, aynı tarihli raporda (B) harfi ile gösterilen 16,84 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 165,34 metrekare, (D) harfi ile gösterilen 207,26 metrekare ve (E) harfi ile gösterilen 60,43 metrekare yüzölçümlü yerlerle ilgili olarak davacı ... lehine zilyetliğin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (B), (C ), (D) ve (E) harfiyle gösterilen ve yol boşluğu olarak tescil harici bırakılan taşınmaz bölümleri ile aynı bilirkişi raporunda 174 ada 103 parsel sayılı taşınmazın (A) harfiyle gösterilen kısmı üzerinde davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermek için yeterli bulunmadığı gibi, varılan sonuçta dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı, 2011 yılında bölgede yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmaz bölümlerinin dedesinden babasına, babasından da taksimen kendisine intikal ettiğini, dava konusu taşınmaz bölümleri hakkında tapu kaydı ve Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1968/68 Esas sayılı kararının bulunduğunu ileri sürerek dava açmış; davalı Hazine, taşınmaz bölümlerinin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davacının zilyetliğinin bulunmadığını; davalı ... ise, taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma planı kapsamında Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1970/359 Esas, 1970/356 Karar sayılı dosyası ile kamulaştırıldığını ve dava konusu taşınmazlar hakkında kamulaştırma ile oluşan 11.06.1970 tarih ve 38 sıralı tapu kaydının bulunduğunu savunmuştur. Ne var ki Mahkemece, dava tescil davası olmasına rağmen davacıya, ilgili kamu tüzel kişisi sıfatıyla yasal hasım konumunda bulunan belediye başkanlığı veya köy tüzel kişiliğine davayı yöneltmek suretiyle taraf teşkilini sağlaması için süre ve imkan tanınmamış; davacıdan, dava dilekçesine ekli olarak sunduğu tapu kayıtlarından hangisine dayandığı sorulmamış; tarafların dayandıkları tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte getirtilmemiş ve revizyon görüp görmedikleri belirlenmemiş; tarafların dayandıkları mahkeme dosyaları getirtilmemiş ve yapılan keşif sırasında taraflarıca dayanılan tapu kayıtları ve mahkeme dosyalarına ekli belgeler zemine uygulanmamıştır. Öte yandan, ziraatçi bilirkişi raporunda, taşınmazın bölümünün ne şekilde imar ve ihya edildiği ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı maddi olaylara dayalı olarak belirlenmemiş; jeolog bilirkişi raporunda, taşınmazın İçkale Deresi’nin aktif alanında kalıp kalmadığı açıklanmamış ve fen bilirkişi raporunda, kamulaştırma paftası ile dava konusu taşınmaz bölümleri çakıştırılarak kroki de gösterilmediği gibi, TMK' nın 713/4. ve 5. fıkraları gereğince tescil davalarında yapılması gereken yasal ilanlar da yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.