muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17406, Karar No: 2025/4275, Tarih: 14.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17406 E.  ,  2025/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/502 E., 2019/598 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 31.01.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2021/15014 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93816 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93816 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.", 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve 191/5. maddesinde, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı, somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak mahkemesince açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde;

Kabule göre de,

Kabule göre de,

2-) Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/1991 tarihli ve 1991/115 esas, 1991/116 sayılı kararı sebebiyle cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/1991 tarihli kararı kapsamında, tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/1988 tarihli ve 1988/46 esas, 1988/171 sayılı kararına ilişkin suçun işlendiği 05/03/1988 tarihinde, kayden 15/03/1973 doğumlu olan sanığın 18 yaşından küçük olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 28.05.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2016 tarihli ve 2016/9997 Soruşturma, 2016/175 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedaviye tabi tutulmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

B. Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2018 tarihli ve 2016/9997 Soruşturma, 2018/1861 Esas, 2018/1535 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.09.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

C. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.09.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

Sanığın 28.05.2016 tarihli eylemi nedeniyle 10.10.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 03.03.2017 tarihinde sanığa usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, erteleme kararının kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine 05.05.2017 tarihinde yükümlünün başvurduğu ve tedbirin infazına başlanıldığı, tedavi sürecini tamamladığı, 12.07.2017 tarihli vaka sorumlusu ile olan randevusuna gitmemesi üzerine uyarılmasının ardından tekrar müdürlüğe başvurarak 26.07.2017, 09.08.2017, 05.09.2017, 18.10.2017 ve 03.11.2017 tarihli bireysel görüşmelerine ve vaka sorumlusu görüşmelerine katıldıktan sonra 03.01.2018 tarihli grup çalışmasına ve vaka sorumlusu görüşmesine katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinin (b) ve (c) bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 28.05.2016 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.03.2017 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlâl niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.03.2017 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin birinci cümlesinde yer verilen "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, mahkûmiyet kararı Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Kabule göre de;

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.1991 tarihli ve 1991/115 Esas, 1991/116 Karar sayılı kararı esas alınarak cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.1991 tarihli kararı kapsamında, tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.1988 tarihli ve 1988/46 Esas, 1988/171 Karar sayılı kararına ilişkin suçun işlendiği 05.03.1988 tarihinde, kayden 05.03.1973 doğumlu olan sanığın 18 yaşından küçük olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi Kanun'a aykırıdır.

E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının; "sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE" şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12063, Karar No: 2013/7863, Tarih: 27.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12063 E.  ,  2013/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ...'in davalıya trafik sigortası ile sigortalı aracın sürücü ...'ın kullandığı araçta yolcu iken aracın hem zemin geçitte tren ile çarpışması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı anne için 4.000,00 TL, davacı baba için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş bu talebinini 08.07.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı anne için 17.585,00 TL, davacı baba için 12.548,00 TL artırdığını bildirmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre,hatır taşıması söz konusu olduğundan tespit edilen tazminat miktarından davacı anne için 16.188,75 TL, davacı baba için 12.411,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/391, Karar No: 2020/3498, Tarih: 09.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/391 E.  ,  2020/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK 158/1-h, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Özel belgede sahtecilik suçundan, TCK 207/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Yapı Sanayi ve Turizm Ticaret Limited Şirketi’nin yetkilisi olduğu ve müteahhitlik işi ile uğraştığı, İzmir İli ...l'de bulunan No:15/1 A Blok'taki 9 ve 10 no'lu daireleri yetkilisi olduğu şirket ile temyiz dışı katılan ... arasında düzenlemiş oldukları 02/12/2011 tarihli Satış Sözleşmesi ile temyiz dışı katılan ...'e satmayı vaadettiği, sanığın, temyiz dışı katılan ...’a satmak üzere anlaştığı ve aralarında sözleşme düzenledikleri dairelerden 9 no'lu daireyi aynı zamanda 18/05/2012 tarihinde diğer katılan ...'a da mükerrer olarak satmak üzere aralarında satış sözleşmesi düzenlediği, katılan ...’dan dairenin satışı karşılığında peyderpey 165.000,00 TL para tahsil ettiği ancak yüklenmiş olduğu inşaatta faaliyetine devam etmediği, bu şekilde gerek arsa sahiplerine ve gerekse daire satın almış olan kat maliklerine taahhütlerini yerine getirmediği, bu nedenle katılanlar, arsa sahibi ve kat malikleri arasında huzursuzluk baş gösterdiği, ayrıca soruşturma kapsamında tanık olarak beyanlarına başvurulan arsa sahibi ...'nın vekili olan kız kardeşi ... ve eşi ...'nin beyanlarından da anlaşılacağı üzere sanığın arsa sahibi ile yapmış oldukları anlaşma gereğince kendi payına düşen daireleri, katılanlara olduğu gibi, mükerrer olarak sattığı, 9 no'lu dairenin aynı zamanda temyiz dışı katılan ...’a satıldığını öğrenen katılan ...’nın bu durumu sanığa sorduğunda, sanığın 9 ve 10 no'lu dairelerin satışı için temyiz dışı katılan ... ile aralarında sözleşme yaptıklarını ancak ...’un 9 no'lu dairenin satışından vazgeçtiğini, aralarında ek sözleşme düzenlediklerini söyleyerek temyiz dışı katılan ...’un şikayetine konu Ek Sözleşme başlıklı, ...’un 9 no'lu dairenin satışından vazgeçtiğine dair, sanığın, ...’un ismi altına imzasını taklit ederek sahte olarak düzenlediği belgeyi gösterdiği, belgenin aslını isteyen katılan ...’ya sanığın belgenin aslını vermediği ancak kendisi tarafından kaşeli ve imzası ile aslı gibidir diye onaylanmış fotokopisini verdiği ve bu belge ile katılan ...’nın 9 no'lu dairenin tapudan temyiz dışı katılan ... adına devredilmesinin önüne geçmek için İzmir Tüketici Mahkemesi'ne başvurarak tedbir kararı aldırdığı, sanığın bu şekilde, 9 no'lu daireyi 02/12/2011 tarihli sözleşme ile temyiz dışı katılan ...’a satmış olmasına karşın hileli yollarla ve ayrıca ...’un 9 no'lu dairenin satışından vazgeçtiğine dair imzasını taklit etmek suretiyle sahte belge düzenleyerek ve bu sahte belge ile katılan ...’yı inandırarak mükerrer olarak Selma'ya da aralarında düzenledikleri 18/05/2012 tarihli Sözleşme ile 9 no'lu dairenin satışını yaptığı ve bu daire karşılığında katılan ...'dan peyderpey 165

...’a satmış olmasına karşın hileli yollarla ve ayrıca ...’un 9 no'lu dairenin satışından vazgeçtiğine dair imzasını taklit etmek suretiyle sahte belge düzenleyerek ve bu sahte belge ile katılan ...’yı inandırarak mükerrer olarak Selma'ya da aralarında düzenledikleri 18/05/2012 tarihli Sözleşme ile 9 no'lu dairenin satışını yaptığı ve bu daire karşılığında katılan ...'dan peyderpey 165.000,00 TL para tahsil ederek nitelikli dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, sözleşme örnekleri, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü yazı cevabı, icra takip ve tüketici mahkemesi dosya-karar örnekleri ile tüm dosya kapsamından, atılı suçların sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanığa atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13849, Karar No: 2012/19292, Tarih: 19.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13849 E.  ,  2012/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 02.06.2011 gününden başlayarak aylık 850 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın feragat nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vasisi dava dilekçesinde; kira bedelinin dava tarihinden itibaren aylık 850 TL olarak tespitini istemiştir.Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm dahili davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dava açıldıktan sonra yargılama sırasında davacı asil vefat etmiş, davacının mirasçılarından ..., ..., ... vekilleri tarafından dosyaya vekaletname sunularak bu 3 mirasçının davaya devam edecekleri diğer mirasçıların da davaya dahil edilmesini istedikleri yönünde beyanda bulunmuş fakat celse arasında davadan feragat ettiklerine ilişkin dilekçe sunmuştur. Bir sonraki celse mirasçılardan ... duruşmaya katılmış ve davayı takip etmeyeceği yönünde imzalı beyanda bulunmuştur. Bu arada mahkemece ara karar ile diğer mirasçıların davaya muvafakatlerinin sağlanması ya da terekeye temsilci atanması hususunda süre verilmiş davaya katılan bir kısım davacılar vekilince feragat dilekçesi verilmesinin ardından ara kararın gerekleri yerine getirilememiştir.

Davacı asilin vefatıyla davaya konu olan taşınmaz artık murisin terekesine konu olan bir malvarlığı haline gelmiştir. Murisin davacı olması nedeniyle, onun vefatıyla artık tüm mirasçıların tebligat yoluyla davadan haberdar edilmeleri, aynı zamanda da tereke menfaatini korumak amacıyla terekeye temsilci atanması, davanın temsilci vasıtasıyla görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece anlatılan bu hususlara dikkat edilmeden bir kısım mirasçının feragati nedeniyle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29633, Karar No: 2024/5196, Tarih: 17.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29633 E.  ,  2024/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/179 E., 2016/12 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/179 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sanıkların kredi sözleşmesine güvence olarak verilen vekaleti kullanarak katılan zararına olacak şekilde aldatma kastı ile dolandırıcılık suçunu işlemiş olduğu sabit iken beraatlerine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

1.Katılanın rızası ile verdiği vekaletnameyi, katılanın iradesine aykırı kullanılması şeklindeki eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu haliyle yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... yönünden 17.12.2014 tarihli, sanık ... yönünden 30.03.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/179 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2024 tarihinde karar verildi.