muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/644, Karar No: 2012/2893, Tarih: 16.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/644 E.  ,  2012/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 08.01.2002 ila 06.11.2002 tarihleri arasında kooperatif yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan davalıların, görev sürelerine ilişkin hesap ve faaliyetlerinin 27.10.2002 günlü genel kurulda ibra olunmadığını, oluşturulan hesap inceleme komisyonu raporuna göre davalıların bir kısmı belgesiz, bir kısmı iş-tüketim karşılığı olmayan ya da gerçek olmayan şişirilmiş harcama belgelerini gider kaydetmek suretiyle kooperatifi toplam 20.148,41 TL zarara uğrattıklarının anlaşıldığını, 11.05.2003 tarihli genel kurulda kooperatif zararlarının tazmini için davalılar hakkında dava açılması kararı alındığını ileri sürerek, 20.148,41 TL zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., .. ..., ... ve ... ile davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen 29.06.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre ... Konut Yapı Kooperatifi'nin 08.04.2002 ila 06.11.2002 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olan davalılar ...'ın 07.05.2002 tarihinde, ...'ın 30.05.2002 tarihinde görevden istifa ettiklerinden bu kişilere yönelik davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalıların görev süreleri içerisinde 09.07.2002 ila 25.10.2002 tarihleri arasında fatura düzenlenerek alınan ancak kooperatifte kullanılmayarak taşeron tarafından başka yerde kullanıldığı anlaşılan çimento, çakıl ve mucur bedeli olmak üzere toplam 11.326,53 TL'nin kooperatif bütçesinden ödenmesine ve bu şekilde kooperatifin zarara uğramasına sebep oldukları gerekçesiyle bu bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/70, Karar No: 2023/7640, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/70 E.  ,  2023/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/551 E., 2015/961 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 26.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve onuncu fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/551 Esas, 2015/961 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 191 inci maddesinin onuncu fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 07.01.2016 tarihli dilekçesi ile " lehine hükümlerin uygulanmasını" istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 07.01.2016 tarihli dilekçesi ile " lehine hükümlerin uygulanmasını" istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanığın savunmaları, tebligat parçaları ve tüm dosya muhtevasının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, sanığın esrar maddesi kullandığı bu yüzden Adana Cumhuriyet Başsavcılığının sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verdiği ve sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, çağrı yazısı ve denetimli serbestlik bürosunun çıkarttığı uyarı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanığın uyarı yazısına rağmen yasal süresi içerisinde müraacatta bulunmadığı ve denetim planına uygun davranmadığı, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakla ısrar ettiği, bu yüzden Adana Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkındaki erteleme kararının kaldırıldığı ve müsnet suçtan kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun bu şekilde sabit olduğu, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 26.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/551 Esas, 2015/961 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2608, Karar No: 2021/1498, Tarih: 25.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2608 E.  ,  2021/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalılar ... ve ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinde üye hâkim olarak görev yaptığını, Anadolu'da Vakit Gazetesinin 02.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan ''Yine Kuban Yine Tahliye'' başlıklı haber ile 03.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan ''HSYK'nın Hâkimleri Hukuku Ayaklar Altına Alıyor'' başlıklı haberin müvekkilinin kişilik haklarına ağır saldırı oluşturduğunu ve toplumun bazı kesimlerine hedef gösterildiğini ileri sürerek 50.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5.1 Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının benzer bir haber için de dava açtığını, manevi tazminatın bir ceza olmadığını, konuya ilişkin ceza davalarının bekletici mesele yapılması gerektiğini, olayda matufiyet unsurunun gerçekleşmediğini, dava konusu haberin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde bir olay açıklamasından ibaret olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

5.2 Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2010/327 E., 2014/56 K. sayılı kararı ile; Anadolu'da Vakit Gazetesinin 02.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan ''Yine Kuban Yine Tahliye'' başlıklı haber ile 03.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan ''HSYK'nın Hâkimleri Hukuku Ayaklar Altına Alıyor'' başlıklı haberin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, toplumda hedef gösterilerek küçük düşürüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ile davalı ...’un mirasçısı ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, mirası reddeden ...’un mirasçısı ... ile dahili davalı M. Doğan Uğurlu yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/13619 E., 2015/10884 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/13619 E., 2015/10884 K. sayılı kararı ile;

‘‘… Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu 02.04.2010 tarihli yayında ''...İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin üyesi İdris Asa'nın 9 sanığın avukatının yaptığı tahliye başvurularına verdiği red kararını değerlendirdi ve üye hakimleri Tuncay Arslan ve ... 9 şüphelinin de tahliye olması yönünde oy kullandı...bilindiği gibi 9 balyozcunun tahliyesini isteyen ... HSYK tarafından Zonguldak'tan İstanbul Adliyesine getirilmiş, hakim Alp geçtiğimiz ay DHKP-C davasında sanıklara beraat isteyerek gündeme gelmişti.''; 03.04.2010 tarihli yayında ise ''... Ergenekon, Balyoz, Kafes, Poyrazköy, Çürükçüler ve Karargahevleri soruşturmalarına darbe vurabilmek için HSYK tarafından Beşiktaş adliyesine sızdırılan hakimlerin son iki gün içinde verdiği kararlar, değişime yanaşmayan yüksek yargı elitleri tarafından yapılan atamaların ne maksatla yapıldığını açıkca ortaya koydu. Meşru hükümeti acziyet içinde gösterebilmek için darbeye zemin oluşturabilmek için cami bombalama ve kendi uçağını düşürmek dahil her türlü alçaklığın göze alındığı Balyoz Darbe Planı ile ilgili Ergenekon savcılarının gözetiminde yürütülen operasyonlarda gözaltına alındıktan sonra çıkardıkları mahkemece tutuklanan 41 Balyoz sanığından 36'sı HSYK'nın son yaz kararnamesi ile İstanbul'a atadığı hakimler tarafından tahliye edildi" şeklinde ifade ve açıklamalara yer verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemeleri'nde yargılaması yapılan darbe iddiaları ile ilgili ve kamuoyunda "Balyoz" davası olarak bilinen davanın, soruşturma ve dava evrelerinde gerçekleşen tahliye ve tutuklamalar ile ilgili haber verildiği ve yorumlar yapıldığı, yazı konusunun güncel olduğu, bu konuya toplumsal ilgi ve bu konularda toplumun aydınlatılmasında kamu yararı bulunduğu, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın da gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde olmamış bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir…”gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/89 E., 2016/555 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeye ek olarak; Yargıtay bozmasından sonra görüldüğü üzere yerel hâkimin eleştirilen kararının yasalara uygun olduğu, ''Balyoz'' ve ''Ergenekon'' diye isimlendirilen davalardaki sanıkların beraat ettikleri, eleştirilerin yerinde olmadığı, hâkim için ''yargıya giren darbeci'', ''Beşiktaş adliyesine sızan hakim'', ''alçaklar'' ''ölüm bir gün kapılarını çalacak'', ''ey şerefsizler'' gibi tabirlerin yer aldığı, bu şekilde doğal yargıca baskı yapılarak hakkaniyete uygun karar vermesinin iyice güçleştirildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Anadolu'da Vakit Gazetesinin 02.04.2010 tarihli nüshasında ''Yine Kuban Yine Tahliye'' başlıklı haber ile 03.04.2010 tarihli nüshasında ''HSYK'nın Hakimleri Hukuku Ayaklar Altına Alıyor'' başlıklı haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce direnme adı altında verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

14. Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda; mahkemece ilk kararda, dava konusu haberlerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, toplumda hedef gösterilerek küçük düşürüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde, direnme kararında haberlere konu olaylar hakkında bozma kararı sonrasında oluşan yeni gelişmelere de yer verilmek suretiyle yerel hâkimin eleştirilen kararının yasalara uygun olduğu, kamuoyunda “Balyoz” ve “Ergenekon” diye bilinen davalardaki sanıkların beraat ettikleri, eleştirilerin yerinde olmadığı, hâkim için ''yargıya giren darbeci'', ''Beşiktaş adliyesine sızan hakim'', ''alçaklar'' ''ölüm bir gün kapılarını çalacak'', ''ey şerefsizler'' gibi tabirlerin yer aldığı, bu şekilde doğal yargıca baskı yapılarak, hakkaniyete uygun karar vermenin iyice güçleştirildiği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

16. Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş ve Yargıtay bozma kararı sonrasında gerçekleşen bazı olayların gerekçe olarak gösterildiği yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

17. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

16. Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş ve Yargıtay bozma kararı sonrasında gerçekleşen bazı olayların gerekçe olarak gösterildiği yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

17. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

18. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; ön sorunun bulunmadığı, mahkemece verilen direnme kararında bozmayı karşılamak amacıyla gerekçenin güçlendirildiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

19. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalılar ... ve ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.11.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/950, Karar No: 2009/351, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/950 E.  ,  2009/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ........ Davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptâli, tescil ve ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece inşaatın projesine aykırı yapılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle inşaatın projeye aykırı yapımı nedeniyle arsa sahiplerinin temerrüdünden sözedilemeyeceğinden davacı kira tazminatı isteyemeyeceğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında biçimine uygun düzenlenen 02.04.1997 tarihli sözleşmede inşaatın, plan ve projesine uygun giriş + 5 katlı olmak üzere yapımı kararlaştırılmıştır. Mahallinde yapılan incelemede, binanın onaylı projesine ve yapı ruhsatına aykırı (kaçak) inşa edilen iki katının bulunduğu, projesine aykırılıkların yıkılarak ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığından binanın tümüyle yıkılması gerektiği görüşüne yer verilmiştir. Dosyaya giren Pendik Belediyesi’nin 27.02.2007 tarihli yazısında, inşaat taban oturumuna göre 8 kat ve bina yüksekliği en fazla 24.50 metre olacak şekilde yapılacağı bildirilmiş, mahkemece bu hususta inceleme yapılmış değildir. O halde yapılması gereken iş, inşaatın mevcut hali ile ruhsata bağlanmasının Belediyesinden sorulması, ruhsat alabilecek ise, davacıya bu hususta yetki ve makul süre tanınması ve sonucuna göre hükme varılması, ruhsat alamayacak ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle ve bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.