muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4753, Karar No: 2015/2859, Tarih: 16.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4753 E.  ,  2015/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu ... marka 1 çift ayakkabının satışa sunulu olarak bulunduğu belirtilen işyeri arama, zaptetme ve yediemin tutanağının fotokopi olduğu, aslının getirtilerek tutanak mümziilerinin tanık olarak dinlenilmesi, sanığın işyerinde ele geçirilen... markalı ürün ile katılandan temin edilecek ürünün karşılaştırmalı olarak konusunda uzman bilirkişiye incelettirerek katılana ait markanın iktibas veya iltibas suretiyle taklit edilip edilmediğinin tespiti, sonuçlarına göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, suçu işlediğine yönelik ikrarı da bulunmayan sanığın mahkûmiyetine karar verilip verilemeyeceğine, bu bağlamda arama tutanağının onaysız fotokopi olması ve bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının sonuca etkili olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” belirtildikten sonra aynı maddenin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144, 2005/150 sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulandıktan sonra, usulüne göre alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama hukuka aykırı olduğundan, arama işleminde elde edilen maddi delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ancak sanığın özgür iradesine dayalı, ihbarla uyumlu ikrarının varlığı karşısında, suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımından hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Bu ikinci anlayış, birey haklarına öncelik verir gibi görünse de, toplum bireylerden oluştuğuna göre birey haklarının zedelenmesini önlemekle, toplumun çıkarlarını da korumaktadır. Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Buna “hukuka aykırı delillerin dolaylı etkisi, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” denilmektedir.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı, yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken; (sanığın sorgu ve savunmasının CMK'nun 148. maddesinde sayılan yasak usullerle alındığına ilişkin bir iddia ve delil bulunmamasına rağmen) şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; … arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağının kabulü karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiği gibi Yargıtay CGK bir kez daha (28.04.2015 tarih ve 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda), arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı olarak elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek, buna dayalı olarak alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanığın işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet savcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, 22.10.2011 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya olarak bir çift spor ayakkabı bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Arama zaptetme tutanağı ve şüphelinin kolluk ifade tutanağı onaysız fotokopi ise de İlçe Emniyet Müdürlüğünün Fezleke niteliğindeki 25.10.2011 tarihli üst yazısında, ekte tahkikat evrakının bulunduğu belirtilip arama tutanağının içeriğini doğrular şekilde aramada bir çift ayakkabı bulunduğu ve zaptedildiği belirtilmiştir. Emanet makbuzu ve davanın kapsamını belirleyen iddianameye göre de suça konu eşyanın bir çift spor ayakkabısı olduğu açıktır. Duruşmada da sanık ve katılan vekilinden arama zaptetme tutanağı okunup sorulmuş, ayrı ayrı bir diyeceklerinin olmadığı belirtilmiştir. Şüphelinin müdafiisiz olarak kollukta alınan ifadesi CMK’nun 213. maddesine göre hükme etkisi olmayacağından, ifade tutanağının fotokopi olması sonucu değiştirmeyecektir.

Mahkeme ise sanığın, işyerinde bulunan bir çift ayakkabının defolu olup, satış amacıyla bulundurmadığını, mankene giydirmek için (dekorasyon amaçlı) bulundurduğu yönündeki savunmasına itibar edilerek, satış amaçlı bulundurulduğuna ve suç kastıyla hareket edildiğine dair delil bulunmadığından beraat kararı vermiştir. Kararın gerekçesi doğru bulunmasa bile sonucu itibariyle doğrudur. Arama zaptetme tutanağı fotokopi olmasa, suça konu ürün çok sayıda da olsa, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınsa da sonuç değişmeyecektir. Çünkü hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilecek bir beyanı ise bulunmamaktadır. Olsa bile suçun maddi konusu olan eşya hukuka aykırı şekilde ele geçirildiğinden, yok sayılması gerekir. Bu halde de ikrar soyut kalacak, mahkumiyet hükmüne esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, sanığın mahkumiyetine yeterli, hukuka uygun biçimde elde edilmiş delil bulunmadığından ve yerel mahkemenin beraat kararı sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, sayın çoğunluğun arama zaptetme tutanağının aslı veya onaylı örneğinin getirilip, bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/33706, Karar No: 2016/18423, Tarih: 30.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33706 E.  ,  2016/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana söylediği "gününüzü gösteririm, ayağınızı denk alın, elinizden geleni ardınıza koymayın" şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1-2. cümlesinde tanımlanan “sair tehdit” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Kanunun 106/1-1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5088, Karar No: 2018/5263, Tarih: 04.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5088 E.  ,  2018/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kömür ve Madencilik Ticaret ve Sanayi A.Ş. aleyhine 20/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/09/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlar reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

a-Davacı, taşınmazına komşu dere yatağının, davalı şirket tarafından yapılan çalışma sırasında yönünün değiştirildiğini ve dere yatağından gelen sel sularının aktarılmasını sağlayan menfezin davalı şirket tarafından kapatıldığını, taşınmazının kullanılamaz hale geldiğini belirterek, ecrimisil ve eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacının talep edebileceği tazminat miktarı taşınmazın eski hale getirilmesi nedeniyle hesaplanacak zarar miktarı kadardır. Haksız fiildeki tazminat sorumluluğunun kapsamı, gerçek zarar ile sınırlı olup; zarar da, haksız eylemden önceki ve sonraki durum arasındaki farktan ibarettir. Gerçek zararın giderilmesi ilkesi çerçevesinde eski hale getirme bedeli istenebilir. Dava konusu olayda, taşınmazın fiziki yapısına zarar verilmiştir. Haksız eylem nedeniyle taşınmaza fiziki olarak zarar verilmesi durumunda, zarar miktarı, taşınmazın zarar gören kısmının değerini de geçemeyeceğinden, dava konusu taşınmazın haksız fiil tarihindeki sürüm (rayiç) değeri belirlenmeli ve taşınmazın değerini geçmeyecek biçimde tespit edilecek tazminata karar verilmelidir. Yerel Mahkemece, açıklanan ilkeler kapsamında değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

b-6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; (1086 sayılı HUMK 388. maddesi) hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

b-6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; (1086 sayılı HUMK 388. maddesi) hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece, ecrimisil bedelinin her dönem için dönem sonu itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. HMK 297/2. maddesine aykırı şekilde çelişki yaratacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde faiz başlangıcının, her dönem sonu olarak gösterilmesi ve açıkça belirtilmemesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2 (a ve b) bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1161, Karar No: 2010/2970, Tarih: 11.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1161 E.  ,  2010/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/3. maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu "anlaşılırsa" itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Senette yer alan imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senedi elinde bulunduran ve takip konusu yapan bir başka anlatımla imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. (HGK'nun 26/04/2006 gün 2006/12-259 E., 2006/231 K. Sayılı kararı)

İİK'nun 170/3. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken aynı kanunun 68a/4. maddesinde incelemenin nasıl yapılacağı HUMK'nun 309/2.,3.,4. ve 310.,311.,312. maddelerine atıf yapılarak açıklanmıştır. Somut olayda takip konusu çek keşideci imzasını taşıdığı halde keşideci durumunda olan takip borçlusu İ. B. vekili müvekkilinin imza yerine sol el başparmağı ile parmak basmakta olduğunu, imzanın müvekkiline ait olmadığını belirtip, takibin iptalini istemiş, delil olarak ta çekin keşide tarihinden önce 11/01/2006 tarih 00858 yevmiye numaralı Kartal 14. Noterliği'nin mühür tasdikine ilişkin belgeyi ibraz etmiştir. Yargılama sırasında borçlu vekili, müvekkilinin  resmi dairelerdeki işlerinde ve bankalarda mühür kullandığını alacaklı vekili ise, borçlunun imzalarının bulunduğunu ileri sürdüğünden öncelikle taraflardan özellikle ispat külfeti kendisinde bulunan alacaklıdan borçlunun imza örneklerinin bulunduğu yerler hakkında beyanları alınıp, varsa resmi mercilerdeki (seçmen kütüğü, nüfus idaresi vs....) imzaları istenip,ve ayrıca huzurda  borçlunun yazı ve çizgileri alınmak suretiyle gerektiğinde bilirkişi aracılığı ile imza incelemesi yapılması gerekir. Mahkemece imzanın borçluya ait olduğu açıkça belirlenemediği halde İİK'nun 170/3. maddesine aykırı olarak eksik inceleme ile ve ispat yükünü borçluya yüklemek sureti ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2868, Karar No: 2011/4175, Tarih: 29.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2868 E.  ,  2011/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ....'i kasten öldürmekten, ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... , ..., işbu suçlara yardımdan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar ... ile ...'in beraatlerine ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/06/2009 gün ve 99/156 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar ..... ile ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'nin duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız, diğer sanıklar, müdahil ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ... haklarında maktül ...'i öldürmeye yardım suçlarından beraat kararı verilmesinde, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eyleminden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-) Maktül ...'in eşi olan ... 25.12.2006 tarihli duruşmada sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinden, davaya müdahil olma ve kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından, ...'in temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile maktül ...'den müdahil ... ve Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri üzerine, Sanık ... hakkında maktül ...'i öldürme ve mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ... haklarında maktül ......,i öldürmeye yardım ve mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, sanık ... hakkında maktül ...'i öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... haklarında maktül ...'i öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;