muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19827, Karar No: 2017/7587, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19827 E.  ,  2017/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili ve davalının 2009 yılından beri ayrı yaşadığını, ..... 8.Aile Mahkemesinin 2014/24 Esas, 2014/297 Karar sayılı ilamı ile davalı için 150-TL müşterek çocuk .... için 250-TL tedbir nafakası ödenmesine karar verildiğini, ..... 5.Aile Mahkemesi 2014/441 esas 2015/392 karar sayılı dosyasıyla açtıkları boşanma davasının reddedildiğini, iş bu davada tedbir nafakalarının davalı ve müşerek çocuk için ayrı ayrı 300-TL'ye yükseltildiğini, ortak çocuk....'ın 18 yaşını doldurarak reşit olduğundan tedbir nafakasının sona erdiğini, davalının ise halen çalıştığından düzenli bir geliri bulunduğunu ayrıca evlilik birliği içinde edinilen konutta kaldığından kira ödemediğini, müvekkilinin 31/07/2015 tarihinden itibaren iş akdinin sona erdirildiğini, almakta olduğu işsizlik sigortası kapsamındaki işsizlik maaşının da süresi dolduğu için kesildiğini, bu nedenle hiçbir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek davalı lehine hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; ..... 5.Aile Mahkemesinin 2014/441 Esas 2015/392 Karar sayılı dosyasına davacı tarafından açılan davanın yine davacı tarafca nafakaya ilişkin hükümlerin kaldırılması talebiyle temyiz edildiğini, tekrardan aynı talep ile ilgili iş bu davanın açılmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin özürlü kadrosu ile özel bir hastanede hizmetli olarak çalıştığını, asgari ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava tarihi itibariyle reşit olduğu anlaşılan ortak çocuklardan........ için ..... 8.Aile Mahkemesinin 2014/24Esas-2014/297 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen tedbir nafakasının ve dolayısıyla ..... 5.Aile Mahkemesinin 2014/441 Esas 2015/392 Karar sayılı ilamı ile arttırımı yapılan tedbir nafakasının dava tarihi itibariyle kaldırılmasına, davalı ... için hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tedbir nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

1-) 6100 sayılı HMK 326 maddesi uyarınca, "Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir". Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 1/ğ).

Dava, tedbir nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

1-) 6100 sayılı HMK 326 maddesi uyarınca, "Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir". Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 1/ğ).

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 9.maddesi uyarınca, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur.

Somut olayda; davalı kendisini vekille temsil ettirmiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalı yararına vekalet ücretine hükmolunmaması bozmayı gerektirir.

2)-HMK.'nun 297. Maddesi (HUMK. md. 388) gereğince; mahkemenin, hüküm fıkrasında asıl ve yardımcı taleplerin hepsi hakkında, açık ve tereddüte yol açmayacak şekilde infazı kabil karar vermesi gerekir.

Aynı kanunun 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Somut olayda; davacı, bu davasını yalnızca eşi ...'a açmış olup; tarafların müşterek çocukları.... için açılmış herhangi bir dava yoktur.Bu nedenle davada taraf olarak gösterilmeyen tarafların müşterek çocukları.... hakkında hüküm kurulmuş olması da kabul şekli bakımından usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14056, Karar No: 2011/13302, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14056 E.  ,  2011/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3633, Karar No: 2015/8330, Tarih: 22.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3633 E.  ,  2015/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının, müşterek çocuğun velayetinin davalıdan alınıp kendisine verilmesi talebi, mahkemece "haklı bulunmayarak" reddedilmiştir. Davalı, davada kendisini vekille temsil ettirmiştir. Davalının "vekalet ücreti talep etmediği" yönünde açık bir beyanı bulunmadıkça yargılama giderlerine ve bunun kapsamında bulunan vekalet ücretine mahkemece re'sen hükmedilir (HMK m. 332/1). O halde, davalı yararına maktu vekalet ücreti tayini gerekirken, bu konuda talep bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/3436, Karar No: 2013/1581, Tarih: 05.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/3436 E.  ,  2013/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık yararına olan yasanın blok olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 647 sayılı yasanın 6. maddesinin yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 51. maddesininde değerlendirmeye tabi tutularak uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, yine 765 sayılı yasa lehe kabul edilmesine karşın tutuklu kalınan sürenin 5237 sayılı yasanın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; “5237 sayılı yasa 51.” cümlesinin çıkartılarak; mahsuba ilişkin bölümünden “TCK'nun 63. maddesi” kelimesinin çıkartılarak, yerine “765 sayılı TCK'nın 40.maddesi” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22444, Karar No: 2022/2914, Tarih: 18.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22444 E.  ,  2022/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık savunması, mağdur beyanı ve mesaj tespit tutanağı içeriğine göre; sanığın, mağduru "senin o tek ayak üstünde kırk yalan söyleyen dilini koparırım" şeklindeki sözle tehdit ettiği sabit olması karşısında, eylemin soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21223, Karar No: 2010/1741, Tarih: 09.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21223 E.  ,  2010/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya el atmanın önlenmesi ve verilen zararın tazmini ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının tapulu arazisinden çıkan suyun, davalı tarafından borular vasıtası ile taşınmazın dışına çıkartıldığını, su kuyusunun tahrip edildiğini, bu eylem nedeni ile davacının ağaçlarının kuruma tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını beyan ederek, suya yapılan müdahalenin önlenmesi ile meydana gelen zararın tahsiline karar verilmesi talep ve dava ve edilmiştir.

Davalı savunmasında, kendisinin köy muhtarı olup, köyün içme suyunu temin amacı ile bu eylemi gerçekleştirdiğini ifade etmiştir.

Mahkemece, tazminat talebinin kabulüne, köy içme suyu ihtiyacının her zaman sulama suyu ihtiyacına tercih edileceği gerekçesi ile suya müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Medeni Kanunun 756. maddesine göre; kaynak, arzın mütemmim bir cüz'ü olup mülkiyeti, kaynadıkları toprağın mülkiyeti ile birlikte iksitap olunur. Başkasının arzındaki kaynaklardan istifade, irtifak olarak tapu siciline kayıt ile tesis olunur.

Yeraltı suları, genel olarak menfaati umuma ait sulardandır. Bir arza malik olmak, onu altındaki suya malik olmayı tazammun etmez.

Yeraltı sularından arz maliklerinin istifade şekli ve bunun derecesi mahsus kanunlarında gösterilir.

Ayrıca, Yargıtay'ın kökleşmiş içtihadlarına göre tapulu yerden kaynasa bile, bir suyun kaynadığı taşınmazın sınırları içinde kalamayacak kadar büyük olması,veya suyun yeryüzüne çıkar çıkmaz bir dere haline gelmesi veyahut suyun özel mülkiyete bağlı olması kamu için zararlı olacağı hallerde kaynağın arzın mütemmim cüz'ü hükmünde tutulması mümkün görülmemektedir.

Eğer dava konusu su özel su ise, köy içme suyu ihtiyacına tahsis edilebilmesi için, idari bir kararın (tahsis, kamulaştırma vs..) alınması gerekmektedir. Davalı muhtar, suyu ancak bu şekilde alabilir. Eğer dava konusu su genel su ise, herkesin kadim ve öncelik ... gözetilerek faydalı ihtiyaçları oranında kullanabilecekleri bir su rejiminin kurulması gerekir.

Buna göre, mahkemece öncelikle ehil bir bilirkişi (Jeoloji Müh.vb.) marifetiyle keşif yapılarak davacının tapulu taşınmazı içinde bulunan su kaynağının taşınmazın sınırları içinde kalacak miktarda özel su mu, yoksa taşınmazı aşacak bir dere oluşturacak miktarda genel su mu olup olmadığının belirlenmesi, bu belirlemeden sonra da, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekir.

Buna göre, mahkemece öncelikle ehil bir bilirkişi (Jeoloji Müh.vb.) marifetiyle keşif yapılarak davacının tapulu taşınmazı içinde bulunan su kaynağının taşınmazın sınırları içinde kalacak miktarda özel su mu, yoksa taşınmazı aşacak bir dere oluşturacak miktarda genel su mu olup olmadığının belirlenmesi, bu belirlemeden sonra da, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2379, Karar No: 2022/8203, Tarih: 25.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2379 E.  ,  2022/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hangi delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13794, Karar No: 2012/13568, Tarih: 10.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13794 E.  ,  2012/13568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 03.03.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 11.03.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 1412 Sayılı CMUY.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9450, Karar No: 2019/16161, Tarih: 18.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/9450 E.  ,  2019/16161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkette 20/07/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, en son almış olduğu maaşın net 2.395,00 TL olduğunu, satın alma şefi olarak çalışırken 28/04/2014 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, iş yerinde amiri konumundaki müdür yardımcısı... tarafından, işe başladığı yaklaşık birinci yıldan itibaren insan onur ve haysiyetini zedeleyecek, psikolojisini olumsuz etkileyecek şekilde psikolojik baskı/mobbing uygulandığını, bu yaşananlar sebebiyle defalarca ve uzun süreli tartışmalar yaşamak zorunda kaldığını, Ekim 2013 tarihinde sinir krizi sonucu baygınlık geçirerek hastanede kontrol altına alınarak tedavi edildiğini, bu olaylar sonrasında çalıştığı bölümün değiştirilmesini isteyen müvekkilinin talebinin Kore'deki başkan tarafından bizzat reddedildiğini, bahse konu mobbingin işyerinde bulunan diğer çalışanlara da uygulandığını, müvekkilinin eğitimine ve iş tanımına uymayan işleri de yapmaya zorlandığını ve yaptığını, gerektiğinde haftanın 7 günü haftasonu, bayram ve resmi tatillerde de çalıştırılmaya devam ettiğini, müvekkilinin planlı psikolojik baskı ve hakaretler neticesinde iş akdini feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek, kıdem tazminatı ve manevi tazminatın, kıdem tazminatına iş akdinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile, manevi tazminat talebine ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının tamamen gerçek dışı olduğunu, davacının satınalma şefi olarak tedarik edilmesi gereken parçaların stokunun takibi ve temini görevini yerine getirmemesi nedeniyle üretimin durduğunu, üretim durması nedeniyle müvekkilinin 4.793 USD zarara uğradığını, bu nedenden dolayı iş akdinin feshedileceğini düşünen davacının bu olayın gerçekleştiği günü takip eden ilk iş günü insan kaynaklarına müracaat ederek ...'nin kendisine hakaret ettiğini, bu nedenle işten istifa ettiğini beyan ettiğini, 29/04/2014 tarihinde müvekkilinin davacıya ihtarname gönderdiğini, ancak bu ihtarnameye herhangi bir cevap alamadığını, müvekkili şirketin herhangi bir personele hakaret edilmesine müsamaha göstermesinin mümkün olmadığını, davacının iddiaları doğrultusunda işverene herhangi bir başvuruda bulunmadığını, çalıştığı 4 yıl boyunca hakarete maruz kaldığını dile getirmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kıdem tazminatı yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı manevi tazminat talebi için dava tarihinden itibaren faiz talep ettiği halde talep aşılarak faiz başlangıcının fesih tarihi olarak belirlenmesi hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 2. bendindeki "3.000,00 TL manevi tazminatın 28.04.2014 tarihinden itibaren" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 09.06.2014 tarihinden itibaren" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.