muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14457, Karar No: 2014/8913, Tarih: 29.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14457 E.  ,  2014/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2011/369-2012/681

Davacı A.. L.. vekili Avukat ..tarafından, davalı M.D.. U.. vd aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.D.. U.tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince, dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş, karar davalı M. D..U.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberde, "Tuğgeneral Lapanta'nın Pişmanlığı, Keşke Jandarma'nın talimatlarına uysaydık" başlığı altında: "Muhsin Yazıcıoğlu ve 5 arkadaşının hayatını kaybettiği helikopter kazasında arama çalışmalarının başında bulunan Adana Jandarma Bölge Komutanı Tuğgeneral A.. L.., Genelkurmay'dan gelen koordinatlar yerine, Jandarma Genel Komutanlığı'ndan gelen koordinatlar üzerinden arama yapılsaydı, belki kurtulan olurdu dedi" ifadelerine yer verilmiştir.

Davacı, davalı gazetede diğer davalı tarafından yapılan haber içeriğinde geçen türde bir açıklamada bulunmadığını, arama kurtarma çalışmalarının İçişleri Bakanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü, Kahramanmaraş İl Valisi nezaretinde yürütüldüğünü, tüm kurumlardan gelen sinyal bilgilerinin değerlendirildiğini, gerçek dışı haber yapılması nedeni ile uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı M.D..U.., Büyük Birlik Partisi Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu ve beraberindeki 5 kişinin yaşamını yitirdiği helikopter kazasının ardından enkaza 2 gün boyunca ulaşılamadığını, davacının bu arama çalışmalarının başındaki kişi olduğunu, Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu ve TBMM Meclis Araştırma Komisyonu raporlarına göre yüzlerce kilometre karelik alanın gereksiz yere arandığını, sonuçta enkazın köylüler tarafından bulunduğunu, bu olay nedeni ile soruşturma açıldığını, davacının şüpheli sıfatı ile ifade verdiğini, davacının memleketinde hemşehrilerine kendisine yöneltilen eleştirilerin haklılığını itiraf ettiğini, haberin yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haber içeriğinin gerçek olmaması nedeni ile davacının kişilik hakları ihlal edildiğinden 7.500 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu haber içeriğinin gerçek olmaması nedeni ile davacının kişilik hakları ihlal edildiğinden 7.500 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, BBP genel başkanı Muhsin Yazıcıoğlu ve 5 arkadaşının içinde bulunduğu helikopterin düşmesi sonrasında yürütülen arama kurtarma çalışmalarının başında resmi olarak görevli olmasa da davacının bulunduğu, Başbakana brifing verirken çekilmiş fotoğrafının dahi olduğu, ne var ki helikopter enkazına 2 gün boyunca resmi görevliler tarafından ulaşılamadığı, vatandaşlar tarafından bulunup görevlilere bildirildiği, Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu ve TBMM Araştırma Komisyonu raporlarında, sinyal bilgilerinin doğru değerlendirilmediği ve yanlış yerlerin 9 kez aratıldığı bilgilerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu haber içeriğinde, davacının memleketinde hemşehrileriyle yaptığı sohbet sırasında "Genelkurmay'dan gelen koordinatlar yerine Jandarma Genel Komutanlığından genel koordinatlar üzerinden arama yapılsaydı, belki kurtulan olurdu," biçiminde açıklama yaptığı iddia edilmiş ancak bu yönde bir açıklama yaptığı davalılar tarafından ispat edilememiştir. Haberin bu yönü itibari ile gerçeğe uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, helikopter kazasından sonra enkazın resmi görevliler tarafından değil de vatandaşlar tarafından 2 gün sonra bulunduğu, 2 gün boyunca arama kurtarma çalışmasına katılan görevlilere yanlış yerlerin aratıldığı, konu hakkında soruşturma açıldığı, TBMM Araştırma Komisyonunca ve Cumhurbaşkanı Devlet Denetleme Kurulunca incelendiğine ilişkin kısımların basının haber verme, toplumun bilgi edinme hakkı kapsamında olan gerçek ve güncel niteliği haiz olması nedeni ile yayının bütün olarak değerlendirilmesi ve davacının yapmadığını iddia ettiği açıklama bölümü yönünden yayın tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 49/son maddesi uyarınca tazminat ödetilmesi yerine davacının kişilik haklarına saldırıyı kınayan bir karar verilmekle yetinmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olamamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalı M.D.. U..nun öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11634, Karar No: 2014/15058, Tarih: 27.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11634 E.  ,  2014/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/375-2014/33

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun İİKnun 168/5.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında takibin dayanağı olan senette bedel kısmında rakamla 185 yazılı iken üç sıfır eklenmekle 185.000 haline dönüştürüldüğünü, bu şekilde tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece aldırılan 10.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise inceleme konusu senette söz konusu “000” rakamlarının bulundukları yere sonradan ilave edildiklerini gösterir nitelikte herhangi bir bulgu saptanmadığı senedin miktarını yazı ile gösterir bölümünde yer alan “YÜZSEKSEN BEŞ” yazısının bulunduğu yere birlikte ve sırası dahilinde yazıldığı söz konusu bölümde bir tahrifata rastlanmadığı ifade edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690.(6102 Sayılı TTK.'nun 778.) maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. (6102 Sayılı TTK.'nun 676.) maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı iddiası bilirkişi raporu ile saptanamadığına göre bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi gerekir.

Mahkemece, bononun 185 USD bedelli olarak kabulü ile takibin bu miktarı aşan kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22047, Karar No: 2014/13617, Tarih: 03.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22047 E.  ,  2014/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 63, 53/6 maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsü ile araç kapısı açık bir vaziyette seyri sırasında, inmek için basamakta bekleyen ölenin savrularak açık olan kapıdan düşmesi sonucu öldüğü olayda sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11979, Karar No: 2018/7615, Tarih: 22.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11979 E.  ,  2018/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.06.2006-17.06.2013 tarihleri arası davalı işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödenmesi ve özellikle son dört aylık ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, ücret, genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 13.04.2012 tarihinde çalışmaya başladığını ve tüm ücret alacaklarının ödendiğin beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde ise somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi söz konusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Nitekim davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilebilir. Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir.

Somutlaştırma yükünde bir vakıa mevcut, ancak kanunun aradığı şekilde açık ve somut olmadığından, "maddi ve hukuk açıdan belirsiz yahut çelişkili" hususlarda hâkimin davayı aydınlatmak durumunda olduğu göz önüne alınarak hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında değerlendirme yapılmalıdır. Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi hakimin ödevidir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddia, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Somut olayda davacı işçi davalıya keşide ettiği 17.06.2013 tarihli ihtarnamede ve dava dilekçesinde; son dört aylık ücretlerinin hiç ödenmediğini, öncesinde ise ücret alacağının eksik ödendiğini belirttiği halde mahkemece davacının ücret alacağına dair talebi somutlaştırılmaksızın ve aşılarak 06.08.2008-17.06.2013 tarihleri arası hiç ücret ödenmediği kabulü ile hesaplandığı anlaşılmıştır. Hal böyle iken, davacı asilin eksik ödendiğini beyan ettiği ücret alacağının miktarları ve süreleri konusunda ayrıntılı olarak beyanı alınmalı sonuca göre ücret alacağı talebi ile ilgili değerlendirme yapılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de davacının imzasına havi 2012 yılına ilişkin ücret bordrolarının değerlendirilmeksizin karar verilmesi yerinde olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19712, Karar No: 2017/6415, Tarih: 25.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/19712 E.  ,  2017/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 141, 1412 sayılı CMUK’nun 32, 260 ve 308/7 (CMK’nun 34, 230, 289) maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden ve Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için; mahkemenin ulaştığı sonuçların ve savcı mütalasının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35528, Karar No: 2020/9490, Tarih: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/35528 E.  ,  2020/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalışmasını sürdürmüş olduğu 6360 sayılı Kanun ile kapatılan Tekir Belediyesinin hangi belediyeye katıldığı, tüm hak ve borçlarının hangi belediyeye veya kuruma devrildiği hususu ile davacının Tekir Belediyesinde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının sorulması ve davacının çalıştığı bölüm tespit edilerek davacının çalışmış olduğu bu bölümün Valilik İl Koordinasyon Kurulunca Büyükşehir Belediyesine mi yoksa hangi ilçe belediyesine devredildiğinin Valilikten sorularak ilgili belgelerin eklenmesi ve devir tarihinde davacı ... Belediyesinde çalışıyor ise, davacının 6360 sayılı Kanuna göre oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiğine ilişkin Komisyon kararı ve belgelerin incelenmesine gerek duyulduğundan ilgili yerlerden temini ile eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1382, Karar No: 2022/2808, Tarih: 24.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1382 E.  ,  2022/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ve Avukat..ile davalı vekili Avukat ... n gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 41/4. maddesi gereğince bir işin duruşmasında bulunan başkan ve üyelerin çoğunluğunun kurul kadrolarında değişiklik, izin veya hastalık gibi nedenler dışında o işin görüşülmesinin yapıldığı kurullarda yer alması zorunlu ise de 15.09.2020 tarihli duruşmada hazır bulunan Daire başkanı ...’ün ve üye ... ’nin emeklilik nedeniyle görevden ayrılması, üye ...’ın da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına seçilmesi, üye ...’ın Hukuk Genel Kurulu üyesi olarak görevlendirilmesi nedeniyle işin görüşülmesinin yapıldığı bugünkü kurulda yer almaları fiilen ve hukuken mümkün olmadığından temyiz incelemesinin duruşmada hazır bulunan daire üyesi ... ile duruşmada hazır bulunmayan daire başkanı ... başkanlığında daire üyeleri ..., ... ve ...’in katılımıyla yapılmasına karar verilerek işin esası incelendi.

Davacı vekili, MV BUA CEMENT gemisine müvekkili tarafından bakım onarım ve tersanecilik hizmeti verildiğini, müvekkilince gemiye sağlanan hizmetlerin havuzlama işleri, çelik işleri, donatma tamirleri ve sair bakım ve onarım hizmetlerini içerdiğini, müvekkilince tamamlanan hizmet bedellerinin ödenmediğini ve geminin tersaneden çıkarılmadığını, müvekkili tarafından verilen hizmetlerin bedelleri ve verilen ek hizmetler ile rıhtım bekleme ücretiyle birlikte müvekkilinin toplamda 4.114.436,00 USD tutarında alacağı doğduğunu, davalı donatan tarafından müvekkiline yalnızca 631.758,00 USD tutarında ödeme yapıldığını ve bakiye 3.512.678,00 USD tutarındaki bedelin ödenmediğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının MV BUA CEMENT isimli geminin donatanı olan Reefer Marine SA adlı şirketin acentesi olmadığını, acentelik ilişkisinin kurulması için sözleşme yapılmasının zorunlu olduğunu, davalının Reefer Marine SA şirketinin tamir ve bakım acentesi olmadığını, davacının “Standart hükümler ve başlıklar” isimli sözleşmeye dayandığını, bu sözleşmenin donatanı temsile yetkili kişiler tarafından imzalanmaması nedeniyle sözleşmenin resmi olarak var olmadığını, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının temerrüdünden kaynaklandığını, dava konusu davacı tarafından düzenlenen faturanın tebliğ edilmemesi nedeniyle gemi donatanının temerrüde düşürülmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece “Davanın KISMEN KABULÜ ile davalı borçlunun İstanbul 24.İcra Müdürlüğü'nün 2014/18650 E.Sayılı dosyasında 3.161.410,20 USD asıl alacağa yönelik itirazının iptali ile takibin belirtilen asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince yürütülecek faizi ile birlikte devamına, davacı tarafın bu konudaki fazlaya ilişkin isteminin reddine,

Koşulları oluşmadığından her iki tarafın tazminat istemlerinin ayrı ayrı reddine” karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu gemi üzerinde keşfen inceleme yapılmak suretiyle oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık gemi bakım ve onarım işi ile ilgili olduğundan 6100 sayılı HMK’nın 266 ve devamı maddeleri hükümlerince çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden mahkemece bilirkişi incelemesinin yaptırılması yerindedir. Ne var ki, mahkemece “Gemi makineleri işletme mühendisi uzakyol başmühendisi” ve “Gemi inşa ve gemi makinaları mühendisi A sınıfı iş güvenliği uzmanı” olmak üzere iki teknik bilirkişi ile mali müşavirden oluşan üçlü bilirkişi heyeti oluşturulmuş, teknik bilirkişilerden gemi inşa ve gemi makineleri mühendisi A sınıfı iş güvenliği uzmanı ... 09.03.2018 tarihli bilirkişi raporunu “Bilirkişi inceleme konusu vakıalarda farklı sonuçlara ulaştığını, bu farklı görüşü içeren ayrı bir bilirkişi raporu sunacağını” belirterek imzalamış ve 16.03.2018 tarihli ayrı bir rapor sunmuştur. Mali müşavir bilirkişi de 09.03.2018 tarihli raporu “Kayıtlar kapsamında tespitlerim raporda mevcuttur. Sektörel ayrı görüşlerin takdiri sayın mahkemeye aittir.” yazarak imzalamıştır. Görüldüğü gibi mahkemece üçlü bilirkişi heyeti oluşturulmuşsa da mali müşavir bilirkişi ile diğer iki teknik bilirkişinin uzmanlık alanlarının farklı olduğu açıktır. Ayrı ayrı rapor düzenleyen teknik bilirkişiler ise dava konusu ile ilgili birbirinden tamamen farklı sonuçlara ulaşmışlardır.