muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10010, Karar No: 2024/1243, Tarih: 27.02.2024

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, anne olduğu iddia edilen Ayşe'nin, baba olduğu iddia edilen ... ile evlilik yapmadığı nüfus kayıtlarından anlaşılmakla, davalı ... yönünden davanın tefrik edildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davacının davalı ...'nın biyolojik babası olmadığı, gerçek anne ve baba arasında evlilik olmaması durumunda gerçek annesinin bekarlık hanesine tescil edilmesi gerektiği, ancak gerçek anne olduğu iddia edilen Ayşe'nin mezar yerinin tespit edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacı ...'nın davalı ...'nın babası olmadığının tespitine, davalı ...'nın gerçek annesi tespit edilemediğinden gerçek annesinin hanesine tescili talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ...'nın mezar yerinin tespit edilememesi nedeniyle buna ilişkin talebin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme yaplıdığını, nüfus kaydında anne olarak görünen müteveffa ...'nın mezar yerinin bilindiğini, burada feth-i kabir yapılarak ...'nın anne olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; ... yönünden dosyanın tefrik edilmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, gerçek anne tespit edilemediğinden Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 23 üncü maddesi gereğince annenin beyanı ile baba adının da tescil edilmesinin mümkün olmadığını, böylece nüfus kayıtlarında çelişki yaratıldığını belirterek kararın bozulması ve yeniden hüküm kurulması yönünden temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan nüfus kaydının düzeltilmesi davasında, bozma ilamının gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35 inci ve 36 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 04.06.1958 tarihli ve 15/6 sayılı Yargıtay İBK.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35 inci ve 36 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 04.06.1958 tarihli ve 15/6 sayılı Yargıtay İBK.

3. Değerlendirme

1.04.06.1958 tarihli ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddî olayları açıklamak taraflara; ileri sürülen olayları hukuken nitelemek, uygulanacak Kanun hükümlerini tespit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir. Bu ilke gereği açılan davayı nitelemek ve açılmış bir dava hakkında doğru hukuk kurallarını bulup uygulamak hâkime düşen bir görevdir. Davacı, nüfus kayıtlarında oğlu olarak görünen davalı ...'nın öz oğlu olmadığını, annesinin ..., babasının ise ... olduğunu belirterek davalının nüfus kaydında anne ve baba isimlerinin silinmesi ve gerçek anne ve baba isimlerinin yazılması suretiyle nüfus kaydının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada alınan DNA raporu sonucu, davacının davalı ...'nın biyolojik babası olmadığının tespitine karar verilmiş, biyolojik baba olduğu iddia edilen ... adının nüfus kaydına yazılması talebi yönünden tefrik kararı verilmiş ve biyolojik anne olduğu iddia edilen ...'ın mezar yeri tespit edilemediğinden bu talep yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Şu durumda, davalı ...'nın nüfus kayıtlarında anne adı davacının eşi olan ... olarak kalmış olup tefrik edilen talebin değerlendirilmesi ile de baba adı belirlenecektir. Eldeki dosyada, anne adı yönünden incelemeye devam edilmiş ve biyolojik anne olduğu iddia edilen ...'ın mezar yeri tespit edilemediğinden talebin reddine karar verilmiş ise de; öncelikle davacının vefat eden eşi ... yönünden, davalı ...'nın biyolojik annesi olup olmadığının tespit için DNA incelemesi yapılması gerekmektedir. ...'nın biyolojik anne olmadığının tespiti halinde ise, her ne kadar mezar yeri tespit edilememiş olsa da, biyolojik anne olduğu iddia edilen ...'ın ölüm kağıdından anlaşıldığı üzere doğumdan kaynaklanabilecek bir hastalık nedeniyle vefat ettiği, dosyadaki tanıkların ve tarafların beyanlarının birbirleri ve ...'ın ölüm nedeni ile uyumlu olduğu dikkate alınarak ve de çocuğu doğuranın onun annesi olacağı kuralı da göz önünde bulundurularak, davalı ...'nın annesinin ... olduğunun kabulü ile nüfus kaydına bu şekilde tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11130, Karar No: 2022/11473, Tarih: 09.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11130 E.  ,  2022/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 40. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, 18/02/2015 tarihli görüşmeye katılmaması nedeniyle uyarılmasının ardından tekrar görüşmelere katıldığı 27/04/2015 tarihinde hastahaneye başvurmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç

nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5784, Karar No: 2019/9056, Tarih: 23.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5784 E.  ,  2019/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.09.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/314, Karar No: 2014/5898, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/314 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.04.2011 gün ve 2006/45-2011/101 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2013 gün ve 2011/13415-2013/16823 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin %80 oranında hissedarı olduğunu, beyninde oluşan tümör nedeniyle sağlık durumunun bozulup şirketi yönetme yeteneğini büyük ölçüde kaybettiğini, güvendiği ve sevdiği eşiirketi yönetmesini istediğini, eşinin kendisine getirdiği tüm belgeleri imzaladığını, eşinin bu durumdan yararlanarak şirkette kendi adına %15 oranında hisse devri yaptırırken, davalı lehine de %10 oranında hisse devrini sağlayarak %5 olan hissesini %15'e çıkardığını, müvekkilinin bir süre sonra sağlıklı düşünmeye başladığında eşinden boşandığını ve eşi tarafından yapılan yanlış işleri düzeltmeye başladığını ileri sürerek, davalıya yaptığı hisse devrinin iptalini ve müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tüm devir işlemlerinin geçerli olduğunu, davacının hiçbir zaman şuurunu kaybetmediğini, imza yetkisinin eşinde olduğu dönemde dahi tüm yetkileri kendisinin kullandığını, hak düşürücü sürenin geçirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davaya konu hisse devir işleminin yapıldığı 04.06.2004 tarihinde fiil ehliyetine sahip olmadığı, bu durum karşısında 04.06.2004 tarih ve 2539 yevmiye nolu devir işleminin ve şirketin aynı tarih 32 nolu ortaklar kurulu kararının hükümsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 'deki 26.000 TL'lik payının 4.000 TL'lik kısmını davalıya devretmesine ilişkin 04.06.2004 tarih ve 2539 yevmiye nolu devir işleminin ve davalının söz konusu payları edinmesine yol açan aynı şirketin 04.06.2004 tarihli ve 32 nolu ortaklar kurulu kararın hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 26.09.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6064, Karar No: 2013/10745, Tarih: 18.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/6064 E.  ,  2013/10745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası verilmesine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 05.05.2011 tarih, 2009/18652 Esas, 2011/6022 sayılı kararında sanık ... hakkında açılan kamu davasının temyiz incelemesi sırasında 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 20/2-d maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı kabul edilerek idari para cezası verilmesine yer olmadığına, nakil vasıtası ve emvalin sanığa iadesine karar verilmek suretiyle dosya hakkında karar verilerek mahkemesine gönderilmesi üzerine yeniden esasa kaydedilerek yapılan işlemler ve kurulan hüküm hukuken yok hükmünde olup, dosya hakkında YENİDEN KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6651, Karar No: 2015/8982, Tarih: 07.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6651 E.  ,  2015/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/224679

MAHKEMESİ : Kapatılan Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi (Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 26.12.2013 (Asıl karar), 16.05.2014 (Ek karar)

NUMARASI : 2013/417 Esas, 2013/821 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mahkemece sanık hakkında verilen 26.12.2013 tarihli asıl kararla sanık hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın, yüzüne karşı verilen bu karara karşı üst derece mahkemesi olan Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesine 31.12.2013 havale tarihli dilekçesiyle itirazda bulunduğu, sanığın bu itirazının itiraz mercii mahkeme tarafından reddedilerek bu red kararının 24.03.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın bunun üzerine mahkemenin 26.12.2013 tarihli asıl kararı hakkında 28.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile bu sefer temyiz kanun yoluna başvurduğu, mahkemece bu dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile sanığın temyiz istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, anılan temyiz isteminin usul ve kanuna aykırı olarak itiraz kanun yoluna tabi olduğu kabul edilip sanığın vaki itirazının reddine dair 16.05.2014 tarihli Ek karar verildiği görüldüğünden, anılan Ek kararın hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde bulunduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 26.12.2013 tarihli hükümleri 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık kanuni süresi geçtikten sonra 28.03.2014 ve 05.06.2014 havale tarihli dilekçeleriyle temyiz ettiği

anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3212, Karar No: 2014/14423, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3212 E.  ,  2014/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23643, Karar No: 2019/6679, Tarih: 03.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23643 E.  ,  2019/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2013 tarih, 2013/269 Esas, 2013/502 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 26/02/2019 gün ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ: