muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24340, Karar No: 2015/8757, Tarih: 09.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24340 E.  ,  2015/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/32823

MAHKEMESİ : İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2007/589 (E) ve 2012/503 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık S.. D.. hakkına mağdur G.. K..'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin mağdur G.. K..'ın temyiz itirazının incelenmesinde,

CMK. 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2) Sanık A.. K.. hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık A.. K..'ın temyiz itirazının incelenmesinde,

Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olduğu, TCK'nin 53/1 maddesinin ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanabileceği düşünülmeden sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili 3-a-9 fıkrasının karar metninden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık A.. K.. hakkında mağdur S.. D..'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık A.. K..'ın temyiz itirazının incelenmesinde,

a) Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olduğu, TCK'nin 53/1 maddesinin ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanabileceği düşünülmeden sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,

a) Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olduğu, TCK'nin 53/1 maddesinin ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanabileceği düşünülmeden sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, mağdur S.. D.. ile sanık A.. K..'ın ağabeyi olan mağdur G.. K.. arasında alacak verecek konusunda meydana gelen tartışma sırasında, mağdur S.. D..'in sanık A.. K..'ın ağabeyi olan mağdur G.. K..'a vurarak kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, bu durumun sanık A.. K..'a telefonla haber verilmesi üzerine, sanık A.. K..'ın olay yerine gelerek, kızgınlıkla üzerinde bulunan ruhsatsız silahla mağdur S.. D..'i yaralamak amacıyla bulunduğu yazıhanenin içine doğru ateş ettiği anlaşılmakla, sanık A.. K.. hakkında mağdur S.. D..'i silahla yaralamaya teşebbüs suçu açısından TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1297, Karar No: 2019/958, Tarih: 19.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/1297 E.  ,  2019/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan, sanığın beraatına ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın suç tarihinde, müştekinin kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek, 1 paket sigara ve kek aldığı, bu sırada müştekinin bir başka müşteri ile ilgilendiğini gören sanığın cebinden çıkardığı 200 TL'yi müştekiden bozmasını istediği, müştekinin de zaten ödeme sırasında bu paranın bozulacağını söylemesine rağmen, sanığın ısrarı üzerine müştekinin 10 adet 20 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da müştekinin dikkatinin dağılmasından yararlanarak aldığı 10 adet 20 TL ile elinde bulunan 200 TL parayı cebine koyduğu, sanığın iş yerinden aldıklarının bedelini ödeyerek ayrılması üzerine, olaydan şüphelenen müştekinin sanığın peşinden giderek 200 TL'yi kendisine vermediğini söylediği, bu defa sanığın, müştekiyi kamera kayıtlarını kontrol etmesi için markete geri yollayıp, bekleyeceğini söylemesine rağmen olay yerinden uzaklaştığı, müştekinin şikayeti üzerine kamera kayıtlarından sanığın kullandığı araca ulaşılarak aynı gün yakalandığı, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, müşteki beyanı, güvenlik kamerası çözümleri karşısında, sanığın en başından itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, hileli eylemlerle, müştekiyi kandırmak suretiyle haksız menfaat elde ettiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun ile uzlaşma kapsamına alınan TCK 157. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30992, Karar No: 2020/14728, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30992 E.  ,  2020/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan Salık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bakanlığa bağlı Bakırköy Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin yemekhanesinde aşçı başı olarak 26/02/2003 - 29/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini belirterek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, bayram genel tatil ücret alacağı toplamı 10.250,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline açılan davanın haksız olduğunu belirterek husumet ve esas yönden reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı Türkmen Yemekçilik vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkilinden bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 11 dönem çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Dava dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil işçilik alacakları bakımından belirsiz alacak davası açıldığı açıklandığından bu alacak kalemleri bakımından ıslaha karşı zamanaşımı def'i dikkate alınarak hüküm kurulması hatalı olup kararın bu yönü ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6070, Karar No: 2014/11217, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6070 E.  ,  2014/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/176-2013/645

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusunuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13976, Karar No: 2011/13269, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13976 E.  ,  2011/13269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3709, Karar No: 2023/9191, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3709 E.  ,  2023/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2244 Esas, 2023/248 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/619 Esas, 2019/439 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... Sokak 1430 ada 62 parsel üzerinde yer alan 16 kapı numaralı (eski numarası 49) taşınmazda paydaş olduklarını, ana taşınmazın ortak alanı olan bahçenin davalı tarafından etrafının çevrildiğini, ana taşınmazdan ayırdığını, ortak alanda yer alan verandayı müştemilatla birleştirdiğini, ortak alan bahçeye beton dökerek, üzerini granit seramik kapladığını, bahçe ile yol arasına kapı inşa ederek ana taşınmaza ait müştemilat ve bahçeyi birleştirerek müstakil ev haline getirdiğini, davalının ortak alan olan apartman bahçesine diğer maliklerin girmesine izin vermediğini ifade ederek, bu nedenlerle müşterek yerlere yapılan haksız müdahalenin önlenmesine, projeye aykırı kısımların yıkılmasına, eski hale getirilmesine, yargılama giderleri ve ücreti vekâletin de davalıya tahmiline karar verilmesini arz ve talep etmektedir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; dava konusu taşınmazla ilgili 2 adet proje olduğunu, ilk projenin 1967 tarihli olduğunu ve maliki oldukları 62 parseldeki 9 nolu bağımsız bölümün bu projede müştemilat olarak kayıt edildiğini ve ayrı bir parsel numarası almasının kararlaştırıldığını, devamında dava konusu binaya çekme kat yapıldığını ve tadilat projesi hazırlanırken içine müştemilat kısmının da katıldığını ve kat mülkiyetine geçildiğini, kat mülkiyetinin kurulması esnasında müstakil haldeki müştemilat ve önündeki bahçe alanı ile birlikte 9 nolu bağımsız bölüme 13/40 arsa payı verildiğini, ana taşınmaz arsa metrajının 489,00 m² olduğunu, 9 nolu bağımsız bölüme verilen 13/40 arsa payının 159,00 metrekareye isabet ettiğini, müştemilatın önündeki bahçe alanının müştemilata ait olduğu kabul edilerek, bu payın verildiğini, müvekkilinin bu pay içindeki alanı kullandığını, davacıların 62 parselde yer alan binanın arka ve yan kısmında yer alan bahçe alanlarını kullandıklarını, müvekkilinin ise bu alanları kullanmadığını, dava konusu 9 nolu müştemilat ve önündeki alanın 1967 yılından beri tellerle çevrili olarak kullanıldığını, müvekkilinin de bu alanın müştemilata ait olduğunun beyan edilmesi üzerine şimdiki durumunu görerek iyi niyetle satın aldığını, dava konusu taşınmazda ikamet etmeyen iki bağımsız bölüm malikinin elli yıldır aynı şekilde kullanılan bu alanla ilgili suiniyetle ortak alana müdahale gerekçesiyle dava açtıklarını, 10.12.2018 tarihli itiraz dilekçesinde ise dava konusu müştemilatın 50 yıldan fazla süredir aynı şekilde, etrafı tellerle çevrili özel bahçe alanına sahip halde kullanıldığını, müvekkilinin taşınmazı bu şekliyle yüksek bedel ödeyerek aldığını, taşınmaz satın alındığı esnada bu tellerin ve çitlerin mevcut olduğunu, ana taşınmazdaki diğer maliklerin bağımsız bölümlerine isabet eden ortak alanları kullandığını, bu nedenle müvekkilin de müştemilat önündeki arsa payına denk düşen alanı kullanması gerektiğini ifade etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; projeye aykırı olduğu iddia edilen duvar ve diğer kısımları kendisinin yapmadığını, bunların bağımsız bölümü satın aldığı tarihten çok önce yapılmış olduğunu, kat mülkiyetine geçilirken müştemilatın 9 numaralı bağımsız bölüm olarak tescil edildiğini ve bahçesi ile birlikte kullanıldığından arsa payının da 13/40 olarak belirlendiğini, yaklaşık 50 yıl önce yapılan eklentinin kaldırılmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç