muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1023, Karar No: 2025/6199, Tarih: 17.04.2025

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında, meydana gelen olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca iş kazası tanımı kapsamında sayılması için bunun sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ve ruhen zarara uğratması gerekir. Eldeki davada, davacının olay tarihinden önce ve sonraki ortopedi ve travmatoloji, dematoloji bölümlerindeki tedavilerine ilişkin tüm tedavi evrak ve raporları ilgili sağlık kuruluşlarından celp edilmeli, davacının işyerindeki periyodik muayeneleri kontrol edilmeli gerektiğinde periyodik muayene yapan hekimlerin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sol el orta parmağına alüminyum kıymık batması sonucu oluşan basit kesinin bor yağıyla teması ile davacının sol el parmağının kesilmesi arasında illiyet bağı olup olmadığı, davacının olaydan önceki hastane kayıtları ile belirlenen alerjik rahatsızlıklarının sol el parmağının kesilmesine sebep olup olmayacağı, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürmesinin mümkün olup olmadığı Adli Tıp Kurumundan rapor alınmak suretiyle değerlendirilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir." denilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sol el orta parmağına alüminyum kıymık batması sonucu oluşan basit kesinin bor yağıyla teması ile davacının sol el parmağının kesilmesi arasında illiyet bağının bulunmadığı, oluşan bu basit kesinin de iş kazası olarak kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9647, Karar No: 2010/22764, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/9647 E.  ,  2010/22764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 19.maddesinde; “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu Dursun Şimşek, ilanen tebligatın yapılmış sayıldığı 12.5.2000 tarihinde cezaevinde hükümlü olduğu, dosyadaki 5.12.2000 tarihli belge içeriğinden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla cezaevinde bulunan borçluya yasa hükmü uyarınca tebligat yapılmadan, ilanen tebligat yapılması doğru değildir.

Kabule göre de, bir kimseye ilanen tebligat yapılabilmesi için, 7201 Sayılı Yasanın 28.maddesine göre; adresinin meçhul olması gerekir. Borçlunun adresinin tespiti için 21.4.2000 tarihinde C.savcılığına yazılmış ise de, yazı cevabı beklenmeden ilanen tebligat yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin usulsüz tebligat şikayetinin kabulü gerekirken  eksik inceleme ile  reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31407, Karar No: 2021/6564, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31407 E.  ,  2021/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm açıklama yargılaması sonucunda verilen 09/02/2016 tarihli mahkumiyet kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, bu aşamada temyiz incelemesi yapılmamış olan hüküm henüz kesinleşmemişken, mahkemece el çekilen dosya yeniden ele alınarak, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamına alındığından bahisle uyarlama yargılaması yapıldığı belirtilerek, 04/10/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla ilgili 18/05/2018 ve 07/06/2018 tarihli ek kararlar ile uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararları verilmişse de; 5271 sayılı CMK’nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı ve kesinleşmemiş bir karar ile ilgili uyarlama yargılaması yapılamayacağı hususları nazara alındığında anılan ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.10.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 13.11.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 168/1 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 29.01.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17351, Karar No: 2014/14640, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17351 E.  ,  2014/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Ak ... A.Ş.

2-...

-K A R A R-

1-Olay tarihinde davalı ... adına kayıtlı ve yönetiminde bulunan ... plakalı 2006 model ..aracın, davalı ... nezdinde düzenlenen ve 19.3.2009 kaza tarihini kapsayan, ... poliçesi ile varsa İMSS (Kasko ... Poliçesi) poliçelerinin ilgililerinden temini ile evrak içine alınması,

2-Aynı olayla ilgili ... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin ... sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11061, Karar No: 2012/7675, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11061 E.  ,  2012/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-Davalı Türkiye ... Bankası A.Ş’nin davalı ...’den aldığı ipoteklerin dayanağını teşkil eden kredi sözleşmelerinin tarihlerini de içeren suretlerinin şayet kredilerde tarih mevcut değilse o kredilerin kullandırıldığı tarihleri gösteren belge ve bilgilerin Türkiye ... Bankası A.Ş’den istenerek gelen cevap ve belgelerin dosya arasına konulması,

2-Davalı Türkiye ... Bankası A.Ş’ye karar tebliğinin hangi tarihte yapıldığına dair ilgili ... Müdürlüğüne yazı yazılarak gelen yazı cevabının dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6354, Karar No: 2006/8572, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6354 E.  ,  2006/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Buldan İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde imtiyazlı alacakların üçüncü sıraya alınacağı belirlenmişse de, davacı alacağına imtiyaz tanıyan bir hüküm bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi, anılan yasanın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu itibarla 206 ncı madde kural olarak iflas yolu ile takiplerde uygulanır. Haciz yolu takiplerde ise durum farklıdır. Bu takip yolunda, bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır. Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. 140 ıncı maddenin ikinci fıkrasında 206 ncı maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez.

Somut olayda davacı ... dairesinin haczi 16.09.2003, davalı ...’ın haczi ise 10.03.2004 tarihlidir. Davalı ...’ın haczi her ne kadar İİK.nun 100 ve 101 nci maddesindeki şartları taşısa da, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca İcra ve İflas Kanunu’na göre konulan hacizler kamu alacağı için uygulanan hacizlere iştirak edemeyeceğinden, tarafların anılan hükümler doğrultusunda garameye dahil edilmesi de mümkün değildir. Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin haciz tarihleri esas alınarak düzenlenmesi için şikayetin davalı ... yönünden kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.9.2006 gününde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7184, Karar No: 2019/510, Tarih: 15.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7184 E.  ,  2019/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık ...'ün ayağından çıkartılan mermi parçasının delil olarak muhafaza altına alınıp usulen görevlilere teslimi gerekirken adı geçen tanığa verilmesi olayında, tanığa yönelik eylemi gerçekleştirenin dava dışı Şenel Başer olduğu, bu kişi hakkında İzmir (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada basit yaralama suçundan mahkumiyetine dair kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından eylemin nitelikli yaralama suçunu oluşturacağından bahisle bozulmasına karar verildiği nazara alındığında; somut olayda görevi kötüye kullanma suçundan şikayetçi ...'ün doğrudan doğruya zarar görmediği, bu itibarla kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının ise hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceği gözetilerek, vekilinin beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/444, Karar No: 2021/2255, Tarih: 25.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/444 E.  ,  2021/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.06.2016 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 15.11.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...'ın 12/03/2014 tarihli talebi üzerine Mersin ili, Toroslar ilçesi, Belenkeşlik Köyü 2 pafta, 49, 50, 51 ve 104 nolu parsellerle ilgili olarak 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddelerine istinaden uygulama yapıldığını, uygulama sonucu ihdas edilen 310 ve 9 nolu 373 ada 2 nolu, L ada 1 nolu ve R ada 1 nolu parsellerin davalı tarafından 12.03.2014 tarihinde ‘’ imar planındaki amacı doğrultusunda kullanılmak üzere’’ Soğucak Belediyesine devredildiğini, Soğucak Belediye Encümenin 13.03.2014 tarih ve 8 sayılı kararı ve 6360 sayılı Kanun uyarınca Belediyenin 19/03/2014 tarih ve 108 sayılı kararları ile bedelsiz terkinin benimsendiğini, ancak Soğucak Belediyesi uhdesine hibe suretiyle intikali gereken taşınmazların müştereken davalı adına hataen tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu Belenkeşlik Mahallesi, 310 ada 9 parsel, 373 ada 2 parsel, 397 ada 1 parsel, 399 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda davalının payının iptali ile adına tescili talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazından yeterli miktarda düzenleme ortaklık payı kesildiği, daha fazlasının istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi, ‘’dava konusu alanda belirlenen %37'lik orandan daha fazla kesinti yapılması yasal olarak mümkün değildir’’ gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri gereğince talep üzerine yapılan özel parselesyon sonucunda malikin muvafakatiyle kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış yerler ile yol, yeşil alan ve bunun gibi yerlerin eski malik adına tekrar tescili yolsuz bulunduğundan İmar Kanununun 35. maddesi gereğince tapu iptali ve imar planında kullanılmak üzere terkini istemine ilişkindir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri gereğince talep üzerine yapılan özel parselesyon sonucunda malikin muvafakatiyle kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış yerler ile yol, yeşil alan ve bunun gibi yerlerin eski malik adına tekrar tescili yolsuz bulunduğundan İmar Kanununun 35. maddesi gereğince tapu iptali ve imar planında kullanılmak üzere terkini istemine ilişkindir.

Somut olayda; davalının 12.03.2014 tarihli ve imzalı beyanı ile dava konusu taşınmazları imar planındaki amaçları doğrultusunda kullanılmak üzere Soğucak Belediyesine terkin ettiği, Soğucak Belediye Başkanlığının 13.03.1914 tarih 8 sayılı Encümen kararında 49, 50, 51, 104 parsel sayılı taşınmazların tevhidine, imar planına göre yola ve yeşil alana ayrılan kısımların kamuya bedelsiz terkinine, kalan kısmın 107 parçaya ifrazına, ifraz sonucu oluşan dava konusu taşınmazların ise bedelsiz olarak Soğucak Belediyesine hibe edilmesine karar verildiği, Toroslar Belediye Encümeninin 19.03.2014 tarih 108 sayılı kararı ile de bedelsiz terkin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davalının imzalı beyanı, bu beyan çerçevesinde Soğucak Belediye Encümenini ve Toroslar Belediye Encümeni tarafından alınan kararlar ve davalının Encümen kararlarının iptaline yönelik bir dava açmadığı da göz önüne alınarak Encümen kararları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 25.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Fen bilirkişisi Şükrü Yüksel tarafından hazırlanarak ilk derece mahkemesine sunulan 05/07/2018 tarihli raporda özetlle; davalının uygulamaya giren hisse miktarının 31.850.75 m2, imar uygulaması sırasındaki DOP miktarının 0,2977147944, davalının hissesine uygulanan DOP oranının ise ...k Mahallesinde belirlediği ortak DOP oranının % 37 olduğu, bu orana göre de davalının taşınmazlarına 0,093830806 oranında fazladan DOP kesintisi yapıldığı, dava konusu parsellerin davalının uhdesinde kalmasında halinde uygulanan DOP oranının 0,4007057919 olacağı, bu durumda dahi davalıdan 0,0307057919 oranında fazladan DOP kesintisi yapılmış olacağı belirtilmiştir.

Davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde, gerekse temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temel husus; davanın DOP kesintisi ile bir ilgisinin bulunmadığı, davalının, DOP kesintisinden bağımsız olarak, imar planında gösterilen işlerde kullanılmak üzere 12/03/2014 tarihli dilekçe ile Belediye'ye hibe taahhüdünde bulunduğu ancak bu taahhüdünü yerine getirmediği oluşturmaktadır; ancak Dairemizin bozma gerekçesini oluşturan çoğunluk görüşünde, "(...) Soğucak Belediye Başkanlığı'nın 13/03/2014 tarih 8 sayılı encümen kararında 49, 50, 51, 104 parsel sayılı taşınmazların tevhidine, imar planına göre yola ve yeşil alana ayrılan kısımların kamuya bedelsiz terkinine, kalan kısmın 107 parçaya ifrazına, ifraz sonucu oluşan dava konusu taşınmazların ise bedelsiz Soğucak Belediyesine terkin edilmesine karar verildiği, Toroslar Belediye encümeninin 19/03/2014 tarih 108 sayılı kararı ile de bedelsiz terkin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davalının imzalı beyanı, bu beyan çerçevesinde Soğucak Belediye Encümeni ve Toroslar Belediye Encümeni tarafından alınan kararlar ve davalının Encümen kararlarının iptaline yönelik bir dava açmadığı da göz önüne alınarak Encümen kararları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken..." denilerek, davalı, encümen kararının/kararlarının iptali için idari yargıya başvurmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine yer verilmiştir.

Kamu düzenine ilişkin olmayan ve davacı vekili tarafından da temyize getirilmeyen bir hususun bozma nedeni yapılması, HMK'nun 366. Maddesi yollaması ile HMK'nun 355. Maddesine aykırıdır.

Kamu düzenine ilişkin olmayan ve davacı vekili tarafından da temyize getirilmeyen bir hususun bozma nedeni yapılması, HMK'nun 366. Maddesi yollaması ile HMK'nun 355. Maddesine aykırıdır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devletidir; 10. Maddesine göre; Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir; 35. Maddesine göre ise herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Yine; idare hukukunun temel ilkelerinden birisi de, "kamu külfetleri karşısında eşitlilik" tir. Anayasamızın yukarıda açıklanan hükümleri ve kamu külfetleri karşısında eşitlilik ilkesinden hareket edildiğinde ise; davalıya tebliğ edilmeyen, hayatın olağan akışı içerisinde davalının haberinin olması da mümkün olmayan belediye encümen kararlarına dayanılarak; davalının bu encümen kararlarının iptali için idari yargıya başvurmadığı gerekçe gösterilerek Anayasa ile teminat altına alınmış olan eşitlik ve mülkiyet hakkı gözardı edilmek suretiyle, davalının taşınmazlarından, eşit konumda bulunduğu diğer parsel maliklerine göre fazladan 0,1661282862 oranında kesinti yapılması, Anayasamızın yukarıda belirtilen ilkelerine açıkça aykırıdır. Davacı idare, İmar Kanunu'nun verdiği yetkiyi de aşarak, davalının taşınmazlarından, aynı imar planı içerisindeki diğer taşınmaz maliklerinden yaptığı kesintiden daha fazla kesinti yapamaz. Davacı idare, faraza 0,1661282862 oranında değil de, 0,30-0,40 oranında fazladan kesinti yapmak isteseydi, yine encümen kararları gerekçe gösterilerek idarenin tescil talepleri kabul mü edilecekti?

Davacı vekilinin dava dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde sözünü ettiği 12/03/2014 tarihli belgenin değerlendirilmesinde ise; davalı cevap dilekçesinde davacıya her hangi bir taahhüdünün bulunmadığını savunmuştur. Sözü edilen belge, Soğucak Belediyesine hitaben yazılmış bir dilekçedir. Bu dilekçede "310 ada 9 parsel" ve "373 ada 2" parsel açıkça belirtilmiş, dava konusu diğer taşınmazların ada ve parsel numaraları ise yazılmamıştır. Bu dilekçede açıkça bir taahhüt bulunmadığı gibi, Türk Borçlar Kanunu'nun 288/2.maddesinin "Bir taşınmazın veya taşınmaz üzerindeki ayni bir hakkın bağışlanması sözü vermenin geçerliliği, ancak resmi şekilde yapılmış olmasına bağlıdır." şeklindeki hükmü dikkate alındığında, söz konusu dilekçe bir bağışlama taahhüdü veya bağışlama vaadi olarak kabul edilemez; dolayısı ile davacı böyle bir belgeye dayanarak adına tescil talebinde bulunamaz; bulunduğu takdirde, şekil noksanlığından dolayı talebin reddi gerekir.

Açıkladığım bu gerekçelere göre; davanın reddine karar veren Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/423 Esas 2018/893 Karar sayılı kararı ile, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesini yapan ve istinaf talebinin reddine karar veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2019/453 Esas 2019/620 Karar sayılı kararının isabetli olduğundan onanması gerektiği kanaati ile, sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına iştirak etmiyorum.