muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3451, Karar No: 2014/9969, Tarih: 19.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3451 E.  ,  2014/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/148-2013/777

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Açıköğretim Fakültesi Adalet Meslek Yüksek Okulunda okuyan müvekkili lehine aylık 200 TL yardım nafakası talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili cevap layihasında, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının annesiyle birlikte aynı işyerinde sigortalı olarak çalıştığını, sabit ve düzenli bir gelirinin olduğunu, davacının Açıköğretim Fakültesi Adalet Meslek Yüksek Okulu 2.sınıfında okuduğunu, okulunun bu yıl biteceğini, müvekkilinin ikinci evliliğini yaptığını ve bu evliliğinden 2,5 yaşında bir çocuğunun bulunduğunu, düzenli bir gelirinin olmadığını, müvekkilinin boşandığı eşi S.. S..'a aylık 250.00 TL, oğlu E.. Ş..'ye de aylık 200.00 TL olmak üzere toplam 450.00 TL nafaka ödediğini,aylık 400.00 TL'ye kirada oturduğunu, ayrıca kredi borçlarının olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının zorunlu ve gerekli giderlerini karşılayacak ölçüde gelir elde ettiği; Her ne kadar dava tarihi sonrası 09.04.2013 tarihinde çalıştığı iş yerinden istifa etmiş ise de; dava tarihi itibariyle bir işte çalıştığı zabıta araştırması ile de sabit olduğu bu kapsamda davacının okurken eğitim sırasında çalışabildiği, okumakta olduğu okulun devamlılık arz etmediği, kitap, sınav ücretini elde ettiği gelir ile karşılayabileceği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5555, Karar No: 2018/7056, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5555 E.  ,  2018/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Tekstil Deri Ürünleri Gıda Nakliye Otomotiv Ltd. Şti. ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen kamu davasında; sanığın, "... müdürü olduğum şirketin adına hiçbir şekilde sahte fatura kesmedim, yaklaşık 10 cilt fatura almıştım, bu faturaları hiç kullanmadım, yaklaşık 3 ay içerisinde Apturahman Işıldak ve ... beni bitirdiler. Ortağım ... idi. Anahtar onda da vardı. Bir gece iş yerime girerek, herşeyi götürdüler. Bütün işyerimi boşaltmışlar. Sahte faturalar bu tarihten sonra düzenlenmeye başlanmıştır.” diyerek suçlamaları kabul etmemesi ve soruşturma aşamasında da faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını ifade etmesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için;

1) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; dosya kapsamında yalnız 2007 yılında ... İnşaat... Ltd. Şirketine düzenlenen 13 adet fatura bulunması ve suça konu diğer faturaların getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında da düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve ...'na ait olduğunu söylemesi halinde; vergi raporlarında ortak ...'ın 20.04.2008 tarihinde öldüğünün belirtilmesi nedeni ile ...'ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...'da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların ...'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

b) ...'da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların ...'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) ...İnşaat .. Ltd. Şti hakkındaki karşıt inceleme tutanağının dosya kapsamında bulunduğu gözetilerek, faturaları kullandığı belirlenen diğer mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Kabule göre de;

a) 2007 yılına ilişkin kurulan hükümde, TCK'nin 62. maddesi gereği cezada takdiri indirim yapıldıktan sonra, 18 ay 22 gün yerine 17 ay 22 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın 2007 yılına ilişkin mahkûmiyeti yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5317, Karar No: 2021/15224, Tarih: 15.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5317 E.  ,  2021/15224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare, davalılardan ... ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

... İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin sekizinci paragrafının hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı idare lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare, davalılardan ... ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13206, Karar No: 2008/18799, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13206 E.  ,  2008/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... Elektrik ....A.Ş. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 322 ada 6 parsel sayılı 46016 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden tarla niteliği ile tespit yapılmış, davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılarak devredilmiştir. Davacı ... Yönetimi orman iddiası ile, ... Elektrik ....A.Ş. ise enerji nakil hattı geçmesi nedeniyle irtifak ... tespiti iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece Orman Yönetiminin davasının kabulüne ... Elk.A.Ş'nin davasının kısmen kabulüne, taşınmazın A=8199 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, kalan kısmın ... adına tesciline, orman dışında kalan B=3255 m2 bölüm üzerinde irtifak hakkının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ... ....A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına toplanan delillere göre, çekişmeli parselin temyize konu A=8198 m2 bölümünün öncesi itibariyle memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenjman planında orman sayılan yerlerden olduğu ve yasa gereği orman olan yerlerde irtifak ... tesisi mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, davacı ... ....A.Ş.'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.12.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12968, Karar No: 2013/2843, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12968 E.  ,  2013/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen “gerçeğe aykırı beyanda bulunmak” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Hatay İcra Hukuk Mahkemesinin 2007/12 esas sayılı dosyasının 17.05.2007 tarihli duruşmasında, sanığın ... Dayanıklı Tüketim Malları Deri Konf. Ltd. Şti.nin ortağı olduğunu öğrenmesine karşın, şikayetçi vekilinin İİK’nun 347. maddesinde düzenlenen üç aylık süre geçtikten sonra 25.01.2008 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6299, Karar No: 2017/7954, Tarih: 17.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/6299 E.  ,  2017/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 23.11.2009- 01.01.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti ile gerçek ücreti üzerinden prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı Toka Tekstil San. Tic. Ltd. Şti 'nde 23.11.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında 38 gün 23,10 TL ücretle çalıştığının tespitine, prime esas ücret tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde ( 506 sayılı Yasanın 77. maddesi) prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.01.2010- 9.10.2011 arası 1197374 sicil numaralı, 10.10.2011- 29.07.2013 tarihleri arasında 1214215 sicil numaralı davalıya ait işyerlerinde sigortalı olarak çalıştığı, davalı ve bordro tanıklarının dinlendiği, davacının mağaza müdürü olduğunu beyan ettikleri, bordro tanıklarının davacının maaşına ilişkin bilgileri olmayıp davalı tanığı ve davacı tanıkları ile davalı işverenin davacının son ücretinin davacının dava dilekçesinde belirttiği gibi 1500 TL olduğunu beyan ettikleri, TÜİK' ten yapılan emsal ücret araştırmasına cevabında perakende hizmet müdürü meslek grubunda 2010/11. ay aylık ortalama brüt ücreti 2203 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı işveren ile davalı tanığı ve aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının en son 1500 TL ücret aldığı, bu ücretin TÜİK' in belirlediği emsal ücret miktarından yüksek olduğu ve davacının mağaza müdürü olup mağaza müdürünün asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu nazara alınmaksızın davacının prime esas kazancının reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, davalı işveren ile davalı tanığı ve aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının en son 1500 TL ücret aldığı, bu ücretin TÜİK' in belirlediği emsal ücret miktarından yüksek olduğu ve davacının mağaza müdürü olup mağaza müdürünün asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu nazara alınmaksızın davacının prime esas kazancının reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, 23.11.2009- 29.07.2013 tarihleri arasında kayıtlı bordo tanıklarını dinlemek, bordro tanıklarına ulaşılamadığı durumda Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının hangi tarihten itibaren davalı işverene ait işyerlerinde müdür olarak çalıştığını tespit etmek, akabinde davacının son ücreti net 1500 TL kabul edilerek müdür olarak çalıştığı dönemlerdeki ücretlerini 1500 TL' ye orantılamak suretiyle davacının prime esas kazancını belirlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği de nazara alınıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...ye yükletilmesine,

17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/290, Karar No: 2020/2183, Tarih: 10.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/290 E.  ,  2020/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat (asıl ve birleşen dava) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili ...'ın 05.05.2007 tarihinde, Eskisarıbey köyündeki evlerinin terasında gezmekte iken, evin üzerinden geçen elektrik telleri nedeniyle elektrik akımına kapılarak, kolu ve iki ayağının yandığını, akabinde yanıklar sebebiyle iki ayağının kesildiğini, müvekkilinin yaralanmasına hatalı olarak bina üzerinden nakil hattı geçiren davalı şirketin sebep olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak üzere 30.000,00 TL maddi ile 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş,ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 218.883,18 TL 'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/198 Esas sayılı dosyasında görülen davalarına ek olarak 40.179,03 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını, kazanın meydana geldiği evin iki katlı olup, ikinci katın sonradan yapıldığını, ikinci kat yapılmadan önce geçirilen nakil hattının yönetmeliğe uygun yükseklikte olduğunu, ikinci katın yapıldığının davalı kuruma yazılı ya da sözlü olarak bildirilmediğini, davaya konu olayda müvekkili şirkete atfı kabil kusur bulunmadığını, ayrıca davacının iki ayağının değil iki parmağının kesildiğini, ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden, davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 218.883,18 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 05.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.05.2007 tarihinden itibaren