muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13755, Karar No: 2014/21601, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13755 E.  ,  2014/21601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2760, Karar No: 2011/9989, Tarih: 07.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2760 E.  ,  2011/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6467, Karar No: 2013/7921, Tarih: 11.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6467 E.  ,  2013/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

1-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

2-Davaya konu 28.06.2012 tarihli sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

3-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8570, Karar No: 2014/14914, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8570 E.  ,  2014/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/238157

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2009

NUMARASI : 2008/218 (E) ve 2009/152 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanık İbrahim, katılan Hasan'ın fabrikasında işçi olarak çalışırken, fabrikanın kapanması nedeniyle işten ayrıldığı, katılan Hasan'ın İbrahim'e senet verdiği, İbrahim'in senedi tahsil edemediği, bunun üzerine suç arkadaşlarıyla bu konuda konuşup anlaşarak, sanıkların işyerlerine gittikleri, bir seferinde Hasan'ın yanında çalışanı tokatladıkları, bir seferinde ise sanık Erdihen'in kahvehanede, katılan Orhan da varken “gerekirse ayaklarına sıkarım, zorla da olsa ben bu parayı alırım” dediğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 106/1. maddelerinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10087, Karar No: 2022/4898, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10087 E.  ,  2022/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Dere Mahallesi, 248 ada, 45, 49 ve 53 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal kabul edilen Dere Mahallesi, 248 ada, 50 parsel sayılı 3 adet tek katlı , 1 adet 2 katlı ahşap ev, 1 adet kargir ev ve 1 adet ahşap odunluk vasıflı taşınmaz, üzerinde bulunan yapılar ile birlikte satıldığı halde yapı bedeli satış bedelinden mahsup edilmeden değer biçildiği anlaşıldığından, hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kamulaştırma işlemine ilişkin olarak idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporu getirip denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

3) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2)Kamulaştırma işlemine ilişkin olarak idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporu getirip denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

3) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan Sadiye Kocabaş vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan Sadiye Kocabaş vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/183, Karar No: 2020/3614, Tarih: 16.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/183 E.  ,  2020/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı ... arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, borcun ödenmemesi üzerine takibe geçildiğini, takip kesinleştikten sonra maaşına haciz yazısı yazıldığını, ancak verilen cevapta başka hacizlerin olduğu kendi hacizlerinin 5.sırada olduğunun belirtildiğini, 1.sırada olan hacizle ilgili her iki davalılar arasında muvazaa olduğunu öne sürerek 5.sırada olan maaş hacizlerinin 1.sıraya alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ortakları ile emlak, inşaat ve elektronik ticareti yapan iş adamı olduğunu, yaptıkları işe ilişkin alacaklı oldukları icra dosyaları bulunduğunu, ... hakkında yapılan takibin nedeninin kefaletten kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının takibine konu kredi sözleşmesinin sonraki tarihli olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın esastan reddi ile davalı borçlu Mehmet yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Mahkemece, davacı bankanın alacağının dayanağı olan kredi sözleşmesinin davalının alacağına nazaran daha sonra düzenlendiği belirtilmişse de dosya kapsamından bu durumun aksi anlaşılmaktadır. Bu durumda yapılacak iş her iki tarafın takibine dayanak olan belgelerin doğduğu tarihler değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken bu yönde işlem yapılmayan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2) İİK'nın 140/1 maddesi uyarınca haczedilen mal alacaklıların alacağına yetmemesi halinde icra dairesince sıra cetveli yapılır. İİK'nın 83/2. maddesine göre ise maaş üzerinde birden fazla haciz söz konusu olması halinde hacizlerin sıraya konulacağı haciz tarihi önde olanın alacağı bitmedikçe sonraki haciz alacaklısına ödeme yapılamayacağı belirtilmiş olup bu sıralama maaşı ödeyen kurum tarafından yapılır. Bu sıralama "Sıra cetveli" niteliğinde değildir.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalıya yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalıya yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve (2) No.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11902, Karar No: 2021/1803, Tarih: 18.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11902 E.  ,  2021/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14/11/2019 gün ve 2019/7494 Esas - 2019/18351 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece uyulan bozma karan üzerine davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2.maddesi uyarınca;

29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar ... aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ... davacı olabilir.

Yine aynı Kanunun 7.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15.madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin olarak ... Başkanlığı leh ve aleyhine yargı mercilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..." hükmü getirilmiştir.

7201 sayılı Kanunun 5 ve 7 maddesi uyarınca ...’nın yasal hasım olduğu anlaşılmakla;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 14.11,2019 tarihli, 2019/7494 Esas ve 2019/18351 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma karan gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlan yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma karan gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlan yerinde değildir. Şöyle ki;

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2. maddesi uyarınca;

29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar ... aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ... davacı olabilir.

Yine aynı Kanunun 7. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15. madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma işve işlemlerine ilişkin olarak ... Başkanlığı leh ve aleyhine yargı mercilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..." hükmü getirilmiştir.

7201 sayılı Kanunun 5 ve 7. maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yasal hasım olduğu anlaşılmakla;

a-) Gerekçeli karar başlığında davalı bölümüne (...) yazılmasına,

b) Davalı idare harçtan muaf olduğundan gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin (4) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin harcın talep halinde yatırana iadesine), cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... Başkanlığından peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28727, Karar No: 2023/7325, Tarih: 18.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/28727 E.  ,  2023/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/59 E., 2015/222 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2. Sanık ... hakkında,

a. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 19.940,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle, sanık ... hakkında yeterli araştırma yapılmadan beraat kararı verildiğine,

2. Sanık ...'nın temyiz isteği özetle, eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkûmiyet kararı verildiğine, suç işleme kastının bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Eczane işleten sanık ... ile yanında çalışan sanık ...'in iştirak iradesi içerisinde hareket ederek 08.11.2012 tarihinde vefat eden S.Y. isimli kişi adına düzenlenen 12.11.2012 ve 15.11.2012 tarihli 2 adet sahte reçeteyi katılan kuruma fatura edip 6.388,38 TL tahsil etmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece, sanık ... hakkında yüklenen suçları işlediği, sanık ... hakkında reçetelerin sahte olduğunu bildiğine veya diğer sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin delil bulunmadığı kabul edilmiştir.