muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1455, Karar No: 2025/328, Tarih: 16.01.2025

IV. TEMYİZ

Mahkeme kararının, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairenin 17.10.2023 tarihli kararıyla Ceza Mahkemesindeki yargılama esnasında dinlenen tanık beyanları ile işbu davadaki hasta ve doktor beyanlarına, davacının resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat edip hükmün kesinleşmiş olmasına göre kararın hukuka uygun olduğu gereçesiyle onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A.Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; davacı hakkındaki ceza yargılaması sonucunda beraat kararı verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de beraat kararının gerekçesinin incelenmediğini, ceza mahkemesi kararının kısmen bozulduğunu ve yeni esas numarasında halen derdest bulunduğunu, davacı yönünden kararın lehe hükümlerin uygulanması ve zamanaşımı nedeniyle dolayı lehine çıktığını, eksik incelemeyle karar verildiğini, bilirkişi raporu alınmadığını, müvekkilinin mevzuata uygun olarak işlem yaptığını, muhakkik raporunun aksinin aynı değerdeki bir delille ispat edilemediğini Mahkeme kararının bozulması gerektiğini belirterek Daire kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı kurumun, tahrif edilmiş reçetelerin kuruma fatura edildiği gerekçesiyle 7 yıl, sigortalı ve hak sahiplerine tedavi süresi içinde teslim edilmeyen ilaçların küpürlerinin kuruma fatura edildiği gerekçesiyle 7 yıl olmak üzere toplam 14 yıl süreyle davacıya ait eczane ile yapılan sözleşmenin feshedilmesine dair 30.11.2004 tarihli işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

Davacı eczacı hakkında dava konusu reçetelerle ilgi olarak dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davası sonucunda isnat edilen suçlardan beraatine karar verildiği, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararının temyizde onanarak kesinleştiği, dolandırıcılık suçu yönünden ise temyizde düşme kararı verildiği görülmüştür. Buna göre davacının reçeteleri tahrif etmediği subüt bulduğundan Kurum işlemi bu yönden hukuka aykırıdır.

Diğer taraftan, davalının sigortalı ve hak sahiplerine tedavi süresi içinde teslim edilmeyen ilaçların küpürlerinin kuruma fatura edilmesi maddesi gereğince yaptığı işleme gerekçe olarak gösterdiği reçetelerin hak sahipleri olan ... ve ... ile ...'nin reçetesini tanzim eden doktorun duruşmada dinlendiği, ... ve ...'nin astım olmadıkları halde kendilerine astım tedavisinde kullanılan ilaçların reçete edildiği ileri sürülmekteyse de her ikisinin de ilaçları alıp kullandıklarını beyan ettikleri, ...'in astım hastası olduğuna dair sağlık kurulu raporu sunduğu, ...'nin doktorunun da ... KOAH teşhisi koyduğunu ancak hataen teşhisi girmediğini beyan ettiği görülmekle kurum işleminin bu yönden de hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, karar düzeltme yoluyla incelenen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Sonuç olarak, karar düzeltme yoluyla incelenen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8444, Karar No: 2015/9177, Tarih: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8444 E.  ,  2015/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden anılan kaydın temin edilmesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13041, Karar No: 2015/11677, Tarih: 24.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13041 E.  ,  2015/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/25-2011/139

DAVACI : E.. D..

DAVALILAR : H.. H.. - S.. C.. - E.. Y.. - E.. E.. - F.. S..

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı E.. D.. vekili ile davalı H.. H.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Gökçeören köyü, Çakırtarla mevkii 108 ada 1 parsel sayılı 615,65 m² yüzölçümündeki taşınmaz bahçe vasfı ile davalı F.. S.. adına, 108 ada 2 parsel sayılı 3469,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile davalı E.. E.. adına, 108 ada 3 parsel sayılı 3829,35 m² yüzölçümündeki taşınmaz bir katlı kargir ev ve tarlası vasfı ile davalı E.. Y.. adına, 108 ada 4 parsel sayılı 3557,77 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile davalı S.. C.. adına, 108 ada 5 parsel sayılı 846,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz meşelik vasfı ile davalı H.. H.. adına tespit edilmiştir.

Davacı E.. D.., Çakırtarla mevkii 180 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarda mirasçı olarak hak sahibi olduğu iddasıyla dava açmış, tespitlerin iptali ile taşınmazların mirasçılar E.. D.., S.. C.. ve E.. E.. adına tespit ve tescilini istemiştir. Davacı tarafından verilen düzeltme dilekçesi ile dava konusu parsellerin Çakırtarla mevkii 108 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar olduğu bildirilmiş, mahkemece bu parsellere ait tutanaklar istenerek davalı hale getirilmiştir.

Mahkemece davanın reddine; Gökçeören köyü, 1 nolu parselin tespit gibi F.. S.. adına, 2 nolu parselin tespit gibi E.. E.. adına, 3 nolu parselin tespit gibi E.. Y.. adına, 4 nolu parselin tespit gibi S.. Ç.. adına, 5 nolu parselin tespit gibi orman vasfı ile H.. H.. adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı E.. D.. vekili tarafından taşınmazların tamamına yönelik olarak ve davalı H.. H.. vekili tarafından da 108 ada 5 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde kadastro çalışmaları 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre 2009 yılında yapılmış, 09/02/2010 - 10/03/2010 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

1- Davacı E.. D.. vekilinin çekişmeli 108 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 108 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların müşterek mirasbırakan tarafından taksim edilmesi ve taksim sonucunda davacıya düşen taşınmazların da üçüncü kişilere satıldığının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı E.. D..'a yükletilmesine,

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 108 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların müşterek mirasbırakan tarafından taksim edilmesi ve taksim sonucunda davacıya düşen taşınmazların da üçüncü kişilere satıldığının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı E.. D..'a yükletilmesine,

2- Davacı E.. D.. vekili ile davalı H.. H..nin 108 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre dava konusu 108 ada 5 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davacı E.. D..'un davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; davanın reddine karar verilmesi, çekişmeli 108 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde meşelik vasfıyla tespit edilmesi ve davalı H.. H.. tarafından da çekişmeli taşınmazın vasıf değişkiliğine ilişkin bir talebi bulunmamasına rağmen, çekişmeli taşınmazın orman vasfı ile H.. H.. adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün (e) bendinin ikinci cümlesinde yer alan "orman vasfı ile" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "meşelik vasfı ile" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 24/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5187, Karar No: 2019/4186, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5187 E.  ,  2019/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2014/11278 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu, yediemin ücretine Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek müvekkili alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücretinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre İİK 142 ve 143 maddeleri gereğince alacaklıların sıra cetvelinde alacağın miktarına ve esasına yönelik itirazlarını genel mahkemede ileri sürebilecekleri, somut olayda icra müdürlüğünce yapılmış bir sıra cetveli bulunmadığı, icra müdürlüğü kararında sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, davacının icra müdürlüğünün kararına karşı İİK 16. maddesi gereği şikayet yoluna başvurabileceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen satış bedelinden yediemin ücretinin ödendiği, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir. İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1660, Karar No: 2014/9412, Tarih: 17.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1660 E.  ,  2014/9412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/114328

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 22/09/2010

NUMARASI : 2010/698 (E) ve 2010/625 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık A.. A..’ın suç tarihinde gündüzleyin müşteki E.. M..’nin sırtında taşıdığı çantayı açıp içinde 25 TL para, kredi kartı ve nüfus cüzdanı bulunan bez cüzdanı çaldıktan sonra güvenlik kamera görüntülerinden yakalandığında içinde kredi kartı ve nüfus cüzdanı bulunan bez cüzdanı sakladığı yeri göstererek, çantasından çıkardığı 25 TL paranın da müştekiden çaldığı para olduğunu söyleyerek müştekiye çalınan eşyanın tamamının iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulurken kısa ve gerekçeli kararda 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi yerine, aynı Kanunun 142/1-b maddesinin yazılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. A.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14256, Karar No: 2017/105, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14256 E.  ,  2017/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3257, Karar No: 2022/11562, Tarih: 06.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3257 E.  ,  2022/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.03.2022 tarih ve 2021/22746 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.04.2022 tarih ve KYB-2022/40796 sayılı ihbarname ile;

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2021 tarihli ve 2021/10 esas, 2021/357 sayılı kararının,

"1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08/07/2020 tarihli ve 2018/7647 esas, 2020/7534 karar sayılı ilâmında yer alan, " ... Sanığın müştekiye ait olan ve üzerinde satılık ilanı bulunan ... plaka sayılı aracı almak amacıyla müştekiyle pazarlık yaptığı, daha sonra kız arkadaşı ile buluşacağını söyleyerek aracı bir saatliğine müştekiden istediği, müştekinin sanığın teklifini kabul ederek aracı sanığa verdiği, ancak sanığın aracı geri getirmediği ve bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ..." şeklindeki açıklamalar ile,

5237 sayılı Kanun'un 155. maddesinde yer alan "(1) Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda müştekinin kendisine ait 50 UL 903 plaka sayılı aracının sanıklara 1 saat kullanmaları amacıyla verdiği, müşteki beyanından ve sanık ... beyanından anlaşılacağı üzere müşteki ile sanıklar arasında önceye dayalı bir tanışıklığın olduğu, müştekinin, sanıklar ile olay sırasında tanışarak aracını ödünç olarak vermediği, bu kapsamda güveni kötüye kullanma suçu ile hırsızlık suçunun ayırt edici unsuru olan failin kastının zilyetliğin devrinden önce bulunmadığı, taraflar arasında tanışıklık bulunması hasebiyle sanıkların kastının zilyetliğin devrinden sonra oluştuğu kabulünün gerektiği, bu kapsamda sanıkların müşteki tarafından belirli bir süre kullanmaları amacıyla zilyetliği devredilen aracı belirtilen süre sonunda müştekiye getirmedikleri, bu suretle atılı suçun anılan Kanun'ın 155/1. maddesinde tanımlanan "güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 7. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin sayıldığı, somut olayda mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitlerinden birisiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Avanos Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01.12.2020 tarih ve 2020/382 Esas sayılı iddianamede, sanıkların müştekiye yönelik eylemlerinin açıkça anlatıldığı ve ilgili sevk maddeleri de gösterildiği halde, açılan kamu davası hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi uyarınca usulüne uygun bir karar verilmediği; mahkemece verilen ''hüküm kurulmasına yer olmadığına'' dair karar hukuken geçerli hüküm veya karar niteliği taşımadığından, bu karara karşı olağan ya da olağanüstü kanun yollarına başvurulamayacağı, kanun yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılığın, dosyanın mahkemesince ele alınarak hüküm verilmek suretiyle giderilmesinin mümkün bulunduğu anlaşılmakla; Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli 2021/10 Esas ve 2021/357 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.