muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6108, Karar No: 2011/4949, Tarih: 07.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6108 E.  ,  2011/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

KARAR

Tescil davasında, uyuşmazlık konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre, hükme hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla, gereği için, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11104, Karar No: 2016/2182, Tarih: 10.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11104 E.  ,  2016/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK m. 297/2). Davacı kadın dava dilekçesinde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m. 166/1) boşanma talebinin yanı sıra ziynet ve eşya alacağı da talep etmiş, harcını yatırmıştır. Bu halde, her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir. Mahkemece davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuş, ancak, bu kararın hangi talebe yönelik olduğu anlaşılmadığı gibi, hükmün gerekçesinde de bu yönde bir açıklama bulunmamaktadır. Hüküm bu haliyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine uygun olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre her üç talep yönünden yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geldiğinden sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2103, Karar No: 2016/10237, Tarih: 15.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2103 E.  ,  2016/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : ...

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; Olaydan yaklaşık 2 saat sonra yapılan ölçümde 64 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, yönetimindeki motosiklet ile seyir halindeyken tek taraflı şekilde kaza yaparak yaralandığı olayda; sanığın aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21771, Karar No: 2017/10168, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21771 E.  ,  2017/10168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7884, Karar No: 2017/520, Tarih: 22.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7884 E.  ,  2017/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmasız, asıl davada davalılar-karşı davada davacılar ..., ... ve ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalılar-karşı davada davacılar ..., ... ve ... vekili Av. ... ile asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar arasında imzalanan ... 16. Noterliği'nin 03.02.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkili şirketin üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, ancak kat irtifakı kurulması için müvekkiline muvafakat verilmediğini, kat irtifakı kurulması için müvekkili şirkete düşen dairelerin devir ve ferağının yapılmadığını, davalılara bu husus için çekilen ... 15. Noterliği'nden 18.10.2012 tarihli ihtarnamesine yalnızca davalılardan ...'ın edimini ifa etmeye hazır olduğunu beyan ettiğini, diğerlerinin ihtarnamede verilen süreye rağmen edimlerini ifa etmediklerini ileri sürerek, bodrum kat 1 ve 2 no'lu, zemin kat 4 no'lu, 1. Normal kat 6 no'lu, 2. Normal kat 8 no'lu, 3. Normal kat 10 no'lu, 4. Normal kat 12 no'lu bağımsız bölümlerin müvekkil şirket adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davacıya tapuda ferağ vermeye hazır olduğunu bildirmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, yüklenici şirkete isabet eden bağımsız bölümler ile davacıların bağımsız bölümleri arasında m² olarak fark bulunduğunu, bunun yanında sözleşme gereği ödenmesi gereken kira bedelinin ödenmediğini, arsa sahiplerine isabet eden dükkana ait depo için ayrıca fark bedeli ödediklerini ileri sürerek, 35.000,00 TL haksız alınan depo bedeli, yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin daha büyük olması nedeniyle uğranılan zarar için 10.000,00 TL ve sözleşme gereği 20.000,00 TL cezai şart ile aylık 500,00 TL'den 9 aylık kira bedelinin davalı yükleniciden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; yüklenicinin sözleşmedeki hükümler gereğince kaba inşaatı bitirmekle, bir daire haricinde diğer dairelerin tapusunun adına tescilini talep etme hakkı kazandığı ancak, 8.156,00 TL'lik eksik iş bulunduğu, bir daireye ilişkin 53/450 hisseye yönelik talep, sözleşme gereğince sözleşmenin tamamen ifasından sonra değerlendirileceğinden bilirkişi raporunda belirtilen

yükleniciye ait toplam 266 hisseden 53 hisse çıkarılarak 213/450 hissenin yüklenici adına tescilinin gerektiği, sözleşmenin 7. maddesi gereğince ruhsat tarihinden inşaat bitene kadar kira ödeneceği kararlaştırıldığından toplam kira bedelinin 4.500,00 TL olduğu ve bir kısım arsa sahiplerinin yükleniciye 29.03.2012 tarihli makbuzla 35.000,00 TL ödeyerek depoyu satın aldıkları gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada, ... no'lu parseldeki davalı arsa sahiplerinin hissesinin, 213/450 oranında iptali ile, bu hissenin davacı yüklenici adına tapuya tesciline, kalan hisselerin arsa sahipleri adına aynen muhafazasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin 7. maddesi gereğince inşaat ruhsat tarihinden inşaat bitene kadar olan 4.500,00 TL kira bedeli ve 8.156,00 TL eksik iş bedeli olmak üzere toplam 12.656,00 TL alacağın birleşen davanın açıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak, davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı birleşen dava yönünden, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen dava açısından davacılar bir kısım arsa sahipleri vekilinin tüm ve davalı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Mahkemece birleşen davada davacılar bir kısım arsa sahiplerine sözleşme gereği ödenmesi gereken kira bedelinin davalı yükleniciden tahsiline hükmedilmiş ise de, birleşen davada bir kısım arsa sahiplerinden ..., ... ve ...'nin davacı oldukları, diğer arsa sahibi ...'ın davada yer almayarak talepte bulunmadığı nazara alınarak, davacı bir kısım arsa sahiplerinin hissesine düşen kira bedeli hesaplanıp, tahsilat hükmünün bu miktara göre belirlenmesi gerekirken ...'a ilişkin kira bedeli hissesinin de hesaplamaya dahil edilmesi doğru olmamıştır.

Yine, davacılar bir kısım arsa sahipleri birleşen davada eksik iş bedelinin tazminini talep etmişler ise de, sözleşmenin 3. maddesi gereği teslim tarihinin inşaat ruhsatı tarihi 10.03.2012'den 20 ay sonrası olan 10.11.2013 tarihi olarak belirlendiği, birleşen davanın ise, 30.04.2013 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, eksik iş bedelinin tazmini istekli davanın teslim tarihinden daha önce açılması sebebiyle erken dava niteliğinde olduğu ve eksik iş bedeli tazminin birleşen dava tarihine göre istenemeyeceği nazara alınarak, davacıların bu istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacılar bir kısım arsa sahipleri vekilinin tüm ve davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, bir kısım asıl davada davalılar-karşı davada davacılardan fazla alınan peşin harç ile asıl davada davacı-karşı davada davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin bir kısım asıl davada davalılar-karşı davada davacılardan alınarak asıl davada davacı-karşı davada davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1246, Karar No: 2013/8975, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1246 E.  ,  2013/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.11.2012 tarih, 17491/34428 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2682, Karar No: 2016/8018, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2682 E.  ,  2016/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalının oğlu olduğunu, davacının annesi ile davalı olan babasının 2011 yılında boşandıklarını, davacının doğuştan hipotiroid hastası olduğunu, bu nedenle tedavisinin devam ettiğini, annesinin maddi durumunun yetersiz olduğunu, davacının hastalığı nedeniyle iş bulup çalışma imkânının da olmadığını belirterek, davacı lehine aylık 700 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, davacının daha önce kendisinden tazminat alabilmek için özürlü sağlık kurulu raporu almak istediğini, ancak sağlık kurulu tarafından kişinin sağlam olduğu ve isterse çalışabilecek durumda olduğunun belirtildiğini, davacının annesine boşanma kararında hükmedilen aylık 500 TL nafaka ödediğini, bankalara kredi borçları olduğunu, aldığı maaşının ancak kendi ihtiyaçlarını ve borçlarını karşılayabilecek nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; TMK'nun 364. maddesine göre takdir olunan 200 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler",

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür",

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda; davacının troid hastası olup çalışmadığı ve geliri bulunmadığı, oturduğu evde annesi ve kardeşi ile ikamet ettiği; annesinin emekli olup aylık 1.200 TL geliri olduğu; davalının ise öğretmen olup, aylık 2.200 TL geliri olduğu, kirada oturup aylık 350 TL kira ödemesi olduğu anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde yer alan davacıya ait 19 Mayıs Üniversitesi'nin 30.09.2015 tarihli raporunda, davacının yapılan psikametrik test ölçümünde IQ'nun 70-79 arası olup, olması gerekenin bir miktar altında olduğu, bu durumun ise mental reterdasyon sayılmadığı belirtilmiştir.Yine dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamında yer alan tedavi evrakları ile de, davacının tiroid hastalığı nedeniyle tedavisinin devam ettiği ve IQ seviyesinin düşüklüğü nedeniyle de çalışmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının tiroid hastalığı nedeniyle tedavisinin devam ettiği ve IQ seviyesindeki düşüklük nedeniyle çalışma olanağının bulunmadığı da gözetilerek, davacının geçinmesi için gerekli ve nafaka yükümlüsü olan davalı babanın tespit edilen gelir durumuna uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde düşük miktarda nafaka takdir edilmiş olması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11566, Karar No: 2017/5161, Tarih: 30.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11566 E.  ,  2017/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde, 01.07.2011 tarihli duruşma zabıtında üye hakim Tahir İnan'ın (37311) elektronik imzası ile 03.05.2011, 01.07.2011, 28.10.2011, 10.02.2012, 27.04.2012, 28.06.2012, 25.09.2012, 04.12.2012 tarihli duruşma zabıtlarında zabıt katibinin elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.