muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7601, Karar No: 2008/637, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7601 E.  ,  2008/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ....İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi Hazine vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, hacizlerinin satış tarihinden sonra konulduğu gerekçesiyle dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince şikayetçi Kemeraltı Vergi Dairesinin haczinin satışın yapıldığı gün olan 06.12.2005 tarihinde konulduğunu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca şikayet olunanın haczine iştirak şartlarını taşıdığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22175, Karar No: 2014/15023, Tarih: 18.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22175 E.  ,  2014/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/221232

Mahkemesi :İskilip Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :22.05.2012

Numarası :2011/109 - 2012/61

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışı tespit edilmeyen sanık hakkında mahkemece “yasal şartları taşımaması” şeklindeki dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, limited şirket mesul müdürlüğünün ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanığın 3 ay süreyle meslekten yasaklanmasına karar verilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26114, Karar No: 2014/39932, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26114 E.  ,  2014/39932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/781-2014/510

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili müvekkillerinin davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, davacı Selahattin için 2.479,95 TL, davacı Murat için 2.896,12 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12586, Karar No: 2013/8761, Tarih: 10.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12586 E.  ,  2013/8761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’nin içinde yolcu olarak bulunduğu ve davalı ... Sigortaya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç nedeniyle meydana gelen kazada murisin vefat ettiğini belirterek, anne, baba, eş ve çocuk için 5.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatının müracaat tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılara ödeme yapıldığını ve zararın karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre, sigortadan yapılan ödemenin bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarından fazla olduğu hatta fazla tazminat ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Müteveffanın anne babası da hak sahibi olup, dava dilekçesinde anne baba için de tazminat talep edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda anne baba için tazminat

belirlenmemiş ve bu davacılar yönünden de davanın reddine karar verilmiştir. Diğer yandan tazminat raporunda çocuk için 21.460 TL belirlenmiş, davalı tarafından davadan önce ise 10.849 TL ödenmiştir. Davacılar anne ve baba yönünden tazminat hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi, çocuk içinse belirlenen bakiye tazminat miktarına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Kabule göre de, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tazminat hesabında hak sahiplerinin bakiye ömür süresi belirlenirken PMF tablosunun kullanılması esas olup, CSO tablosunun kullanılarak %3 teknik faiz uygulanması uygulamalara aykırıdır. İşleyecek dönem hesabında 1/Kn katsayısına göre %10 artırım ve %10 eksiltme esasına göre bilinmeyen dönem tazminatı belirlenmelidir. Mahkemece yeni bir bilirkişiden tazminat raporu alınarak belirlenen uygulamalar esas alınmak suretiyle tazminat belirlenmesi, kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5919, Karar No: 2014/8234, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/5919 E.  ,  2014/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

AMHKEMESİ :Söke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.03.2012

NUMARASI :Esas no:2005/425 Karar no:2012/79

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın) 22.11.2005 tarihinde açtığı dava ile mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedelendiğini belirterek maddi tazminat (TMK md. 174/1) ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğradığını bildirerek manevi tazminat (TMK md. 174/2) talebinde bulunmuştur. Mahkemece tarafların dava tarihinde henüz evli oldukları gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, eldeki bu davanın 22.11.2005 tarihinde açılmasından sonra, yargılama sürecinde tarafların 25.04.2006 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları sabittir. O halde davanın görülebilme şartı olan boşanma, yargılama sürecinde gerçekleşmiş olduğuna göre, davacının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) talepleri yönünden tüm deliller birlikte değerlendirilerek talebin esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçe ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5069, Karar No: 2024/1408, Tarih: 22.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5069 E.  ,  2024/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/456 Esas, 2022/853 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/194 E., 2020/243 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı fırmanın aynı sektörde çalışmakta olup davalı firmanın müvekkilinin tescillenmiş markasını hukuka aykırı olarak kullandığı ve kullanımına devam ettiğini, "ünye temizlik" markasının müvekkil tarafından tecil ettirilmiş bir marka olup, markanın müvekkilinin açık izni olmadan kullanılmasının hukuka aykırı olduğunu, bu durumun aynı zamanda haksız rekabet de oluşturduğunu ileri sürerek müvekkilin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, bu durumun önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalının müvekkilin markasını kullandığı alan adlarının kullanılmasının yasaklanmasına ve bunların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı tarafından tescil edilmiş marka ile tarafınca kullanılmakta olan markanın bir benzerliği bulunmadığını ve halk tarafından karıştırılması mümkün olmadığını, davacı tarafın tescil ettirilmiş olduğu marka "Ünye Temizlik" olduğunu, davalı tarafından kullanılan markanın "Ünye Rana Temizlik" olduğunu, davanın kötü niyetli açıldığını, davacı tarafın markasının içinde herkes tarafından ilçe olarak bilinen, yalnızca davacı tarafa özel olması beklenmeyen Ünye ibaresinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci madde kapsamına dayanarak başka kimsece de kullanılmamasını beklemek hakkaniyete açıkça aykırı olduğunu, davacı tarafın markasına tecavüz iddiası doğuracak şekilde davalının herhangi bir kullanımı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markasının ''ÜNYE TEMİZLİK Temizlikte, kalite, Hijyen'' ibareli olduğu, davalının markasının ise http://unyeranatemizlik.com isimli sitede yer aldığı, bilirkişi raporunda sitenin 04.08.2018 tarihli görüntülerine ulaşıldığı, Mahkemece yapılan değerlendirmede, her iki logo arasında benzerlik bulunmadığı gibi logolarda ayırt edici özellik olduğu, haksız rekabet öğelerinin gerek logoda gerekse site paylaşımında rastlanmadığı, marka tecavüzünün söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının internet sitesi içeriklerinden de anlaşılacağı üzere müvekkilin marka hakkına tecavüz ederek, müvekkilinin markasını hukuka aykırı bir şekilde kullandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kullanımına ait internet görüntülerini içeren CD içeriğine göre davalının kullanımında davacının tescilli markasına bir tecavüzün bulunmadığının anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın dosyada mevcut deliller kapsamında usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12369, Karar No: 2023/11945, Tarih: 13.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12369 E.  ,  2023/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek Asliye (...) Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/149 E., 2023/20 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Erdek Belediye Başkanlığında sigortalı olarak çalışmakta iken torba kanun kapsamında bir başka kuruma gönderildiğini, ancak davalı tarafça fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil, ikramiye, odun kömür, deri mont, yazlık kışlık kıyafet, yıllık izin ve sendikal ikramiye alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplu ... sözleşmelerine dayanarak istemiş olduğu deri mont, odun, kömür, yazlık kışlık kıyafet taleplerinin değerlerinin çok yüksek olduğunu, sendika ikramiyesi, izin alacağı, fazla çalışma alacağı ve ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacağı söz konusu olmadığını, talep etmiş olduğu alacaklarda faizin başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.....2013 tarihli ve 2012/343 Esas, 2013/243 Karar sayılı kararı ile; davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, devlet ikramiyesi, deri mont, yazlık kışlık giyecek ve odun kömür alacaklarına hak kazandığı; ... sözleşmesi feshedilmeksizin geçiş yapıldığı anlaşıldığından yıllık izin alacağının reddi gerektiği, yine performansa dayalı sendikal ikramiye talebi bakımından performansını değerlendirecek heyetin kurulmadığı ve bu hususta objektif bir veri olmadığı, dolayısıyla bu talebin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2022/1048 Esas, 2022/1833 Karar sayılı ilâmı ile; haftalık toplam 1 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü ile fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2022/1048 Esas, 2022/1833 Karar sayılı ilâmı ile; haftalık toplam 1 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü ile fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmış, bozma konusu yapılmayan alacak kalemleri ise bozma öncesinde olduğu şekilde hüküm alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı asıl; mevcut dosyanın temyiz edilmediği için kesinleştiğini, alacaklarını icraya koyarak tahsil ettiğini, bakiye alacakları ise icra takibine konu ettiğini, davalı tarafça bu takibe karşı menfi tespit davası açtığını, menfi tespit davasında fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının %30 indirim yapılmak suretiyle hüküm altına alındığını, kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince %30 indirim yapılamayacağı ve bilirkişi raporunda yer alan miktarların hüküm altına alınması gerekçesiyle yeniden hüküm kurduğunu, kararın temyiz edilmesi üzerine mevcut dosyanın kesinleşmediği ve gerekçeli kararının tebliğinden sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğunu, son durumda iki farklı ve birbiri ile çelişkili karar bulunduğunu, çelişkinin giderilmediğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı asılın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.