muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4407, Karar No: 2015/11958, Tarih: 29.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4407 E.  ,  2015/11958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/1065-2014/1457

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile;tarafların baba kız olduklarını, Ankara 1.Aile Mahkemesinin 2009/253 Esas-2009/1533 Karar sayılı kararıyla davalı lehine yardım nafakasına hükmedildiğini, davalının 31.07.2014 tarihi itibariyle G... Üniversitesi T... Fakültesini bitirdiğini, sosyal ekonomik bakımdan her türlü ihtiyacını karşılayabilecek hale geldiğini belirterek, davalı lehine hükmolunan yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, eğitiminin bittiğini, mevzuat gereği mecburi hizmet yükümlülüğünün bulunduğunu, ancak Sağlık Bakanlığının henüz atama yapmadığını, bu sebeple bir kazanç elde etmediğini, ataması yapıldıktan sonra icra müdürlüğüne giderek talepte bulunacağını, halen yoksulluğunun devam ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının eğitimini tamamladığı, ancak henüz atamasının yapılmadığı, yoksulluk halinin devam ettiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.364.maddesinde "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, davalının yargılama sırasında Ankara 16.İcra Müdürlüğünün 2010/69 Esas sayılı dosyasına sunduğu 13.11.2014 havale tarihli dilekçesinde; doktor olarak atamasının yapıldığını, ilgili kuruma müzekkere yazılarak yardım nafakası adı altında kesinti yapılmamasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece bu husus değerlendirilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6336, Karar No: 2015/3902, Tarih: 25.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6336 E.  ,  2015/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, hazırlanan 30.12.2013 tarihli sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan davalı alacaklıların haciz tarihlerinden itibaren yasal sürede satşı talep etmemeleri sebebiyle hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetveli-derece kararında davalılara ait 1. ve 2. sırada yazılı payın iptaline ve davalılara isabet eden payın müvekkilinin alacaklı olduğu .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/5918 sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, haciz tarihinden itibaren yerel sürede satış talep edildiğini, ayrıca davacının dosyasından öne gelen 16 farklı dosyaya ödeme yapılması gerektiğinden davacı tarafın alacaklı olduğu dosyaya para kalmayacağından iş bu davayı açmakla hukuki yararının bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan banka vekili, 24.08.2012 tarihli hacizlerinden itibaren 1 yıllık satış isteme süresi bitmeden .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9400 sayılı dosyasında aracın satışının gerçekleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9400 sayılı dosyasının yer olması gerektiği, .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/11001 sayılı dosyasına sıra cetvelinde yer verilmesinin maddi hata niteliğinde olduğu, dava dilekçesinde yer almayan şikayet konusunun yargılama sırasında öne sürülmesi durumunda değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Hukuki yarar dava şartıdır. Olayımızda; şikayetçi ilk 2 alacaklının sırasına itiraz ederek, bu alacaklıların hacizlerinin düştüğünden bahisle bu alacaklara pay ayrılmamasını talep etmiştir. Bu durumda; şikayetin kabul edilmesi halinde dahi, hazırlanacak sıra cetvelindeki sıra gözetilerek bu şekilde bir paylaşımda da şikayetciye bir pay kalmayacağı ve para ödenmeyeceği dosyadaki delillerden anlaşıldığından, şikayetçinin bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, şikayetin yukarıda açıklanan gerekçe ile reddi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmiş olması mevzuata uygun değil ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, HUMK'nın 438/ son maddesi gereğince, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmesi ve düzeltilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

O halde, mahkemece, şikayetin yukarıda açıklanan gerekçe ile reddi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmiş olması mevzuata uygun değil ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, HUMK'nın 438/ son maddesi gereğince, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmesi ve düzeltilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7922, Karar No: 2013/10438, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7922 E.  ,  2013/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 189 ada 30, 374 ada 14 ve 189 ada 28 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında malik baba adının yazılmadığını, 201 ada 5 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında ise malik soyadının yazılmadığını ileri sürerek, düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; diğer temyiz itirazları reddedildikten sonra ''Somut uyuşmazlıkta; davacı 374 ada 14 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak “....’’nin baba adının düzeltilmesine ilişkin davasından vazgeçmiş olduğundan mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken “karar verilmesine yer olmadığına’’...'' şeklinde hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığına değinilerek hüküm bu yönü ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davaya konu 374 ada 14 parsel sayılı taşınmazda ...'nin baba adının düzeltilmesi isteğinin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23607, Karar No: 2008/12375, Tarih: 14.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23607 E.  ,  2008/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2007

Davacı,  1.6.1985 tarihinde itibaren SSK. sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dava nitelikçe, davacının 01.06.1985 ile dava tarihleri arasında 506 sayılı yasaya tabi çalışmaları dışında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, talepte bulunulması, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 2926 Salı yasanın 10 maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlardan bir bölümünde kaydının bulunmadığı doğrudur.Ancak davacının 31.05.1985 tarihli giriş bildirgesine göre muhtar beyanı esas alınarak 01.06.1985 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalı olarak resen tescil edildiği, kendine ait traktörünün bulunduğu, 1973 ve 2004 tescil tarihli hisseli hissesiz  çok miktarda tapulu tarlasında kendi nam ve hesabına çiftçilik yaptığı, 20.03.2004 tarihinden itibaren Ziraat odasına üye olduğu, öte yandan 01.05.1985 tarihinden itibaren 1996 yılına kadar aralıklarla devam eden 506 sayılı yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının kısa süreli olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle köy muhtarının ve tanığın yeminli anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da kısa süreli SSK’lı çalışma Kurum tarafından resen tescil edilen davacının tarım Bağ-Kur statüsünü ortadan kaldırmayacağından, davacının 2926 sayılı yasaya göre tescil tarihi SSK’lı çalışmanın olduğu döneme geldiğinden kısa süreli SSK’lı ilk çalışmanın sona erdiği 10.06.1985 tarihini izleyen 11.06.1985 ile dava tarihleri arasında, kısa süreli SSK’lı çalışmaları dışlanmak suretiyle 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğunun kabulü gerekirken istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12585, Karar No: 2014/5187, Tarih: 19.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12585 E.  ,  2014/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/261921

MAHKEMESİ : İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

NUMARASI : 2009/318 (E) ve 2011/253 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirkette kasiyer olarak çalışan sanığın, işyerinde yapılan nakit alışverişler sonucu kasasına giren nakit paradan 1277 TL'yi aldığı ancak kasadan aldığı miktar kadar aynı anda kredi kartından işlem yaparak kredi kartı hesabından alış veriş yapılmış gibi katılan şirketin hesabına aktardığı, sanığın bu eylemi nedeniyle katılan şirketin 25,60 TL zarara uğradığının iddia edildiği somut olayda; aynı işyerinde müdür olarak çalışan tanık İ.. K..'nun sanığın bu eylemine yetkili olarak izin verdiğini beyan etmesi karşısında sanığın suç kastının bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı Gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13722, Karar No: 2013/14866, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13722 E.  ,  2013/14866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... ile davacı ...Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesin de kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile ...'ne İşletme Hakının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür. (Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını

devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.