muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1019, Karar No: 2020/507, Tarih: 08.12.2020

Yapılan açıklamalardan sonra "İdari yargı kararlarının sonuçları", "Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararlarının geriye yürümezliği" ve "Zaman bakımından uygulama" ile ilgili düzenlemeler ile "Hemen ve derhal uygulanma" ilkesi üzerinde kısaca durulmasında yarar bulunmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararların sonuçları" başlıklı 28. maddesinin birinci fıkrası, suç tarihinde;

"Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre idare, gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez. Ancak, haciz veya ihtiyati haciz uygulamaları ile ilgili davalarda verilen kararlar hakkında bu kararların kesinleşmesinden sonra idarece işlem tesis edilir." biçiminde iken Anayasa Mahkemesinin 10.07.2013 tarihli ve 107-90 sayılı kararı ile fıkranın "Ancak, haciz veya ihtiyati haciz uygulamaları ile ilgili davalarda verilen kararlar hakkında, bu kararların kesinleşmesinden sonra idarece işlem tesis edilir." biçimindeki son cümlesinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş,

Suç tarihinden sonra 11.09.2014 tarihli ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun'un 97. maddesiyle de anılan fıkranın üçüncü ve dördüncü cümleleri;

"Ancak, 23/4/1981 tarihli ve 2451 sayılı Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarda Atama Usulüne İlişkin Kanuna ekli (1) ve (2) sayılı cetvellerde gösterilen unvanları taşıyan görevler ile farklı atama usullerine tabi olsalar dâhi daire başkanı ve üstü görevlere, sivil memurlar hariç kolluk teşkilatlarının kadrolarına; açıktan, naklen veya vekâleten yapılan atama ve bu görevlerden alınma, bu görevlerle ilgili yer değiştirme, görev ve unvan değişikliği işlemleri hakkında verilen mahkeme kararlarının gereği, ilgilinin kazanılmış hak aylık derecesine uygun başka bir kadroya atanması suretiyle iki yıl içinde yerine getirilir. Bu görevliler hakkındaki mezkur işlemlerin uygulanması, telafisi güç veya imkânsız zararları doğuran hâllerden sayılmaz." şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya;

"Bu fıkranın üçüncü cümlesinde belirtilen işlemlerle ilgili mahkeme kararlarının yerine getirilmemesi ceza soruşturması ve kovuşturmasına konu edilemez; ancak disiplin hükümleri saklıdır." cümlesi eklenmiştir.

"Bu fıkranın üçüncü cümlesinde belirtilen işlemlerle ilgili mahkeme kararlarının yerine getirilmemesi ceza soruşturması ve kovuşturmasına konu edilemez; ancak disiplin hükümleri saklıdır." cümlesi eklenmiştir.

Ancak, 01.01.2015 tarihli ve 29223 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 149-151 sayılı kararı ile anılan fıkranın üçüncü cümlesinin "23/4/1981 tarihli ve 2451 sayılı Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarda Atama Usulüne İlişkin Kanuna ekli (1) ve (2) sayılı cetvellerde gösterilen unvanları taşıyan görevler ile farklı atama usullerine tabi olsalar dâhi daire başkanı ve üstü görevlere, sivil memurlar hariç kolluk teşkilatlarının kadrolarına; açıktan, naklen veya vekâleten yapılan atama ve bu görevlerden alınma, bu görevlerle ilgili yer değiştirme, görev ve unvan değişikliği işlemleri hakkında verilen mahkeme kararlarının gereği, ilgilinin kazanılmış hak aylık derecesine uygun başka bir kadroya atanması suretiyle iki yıl içinde yerine getirilir." bölümü ile aynı fıkranın dördüncü cümlesi ve son cümlesinin "Bu fıkranın üçüncü cümlesinde belirtilen işlemlerle ilgili mahkeme kararlarının yerine getirilmemesi ceza soruşturması ve kovuşturmasına konu edilemez;" bölümü iptal edilmiş, anılan değişikliklerin uygulanmasından doğacak sonradan giderilmesi güç ve olanaksız durum ve zararların önlenmesi ile iptal kararının sonuçsuz kalmaması amacıyla kararın Resmî Gazete'de yayımlanacağı güne kadar yürürlüğü durdurulmuş, yürürlüğün durdurulması kararı da 09.10.2014 tarihli ve 29140 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. Dolayısıyla 6552 sayılı Kanun'un 97. maddesi, Kanun'un Resmî Gazete'de yayımlandığı 11.09.2014 tarihi ile bu maddenin yürürlüğünün durdurulması kararının Resmî Gazete'de yayımlandığı 09.10.2014 tarihi arasında yürürlükte kalmıştır.

Anayasa'nın 153. maddesinin beşinci fıkrası; "İptal kararları geriye yürümez." hükmünü içermekte olup, bu düzenlemenin gerekçesi iptal kararlarının, "kazanılmış haklar"ı ortadan kaldırıcı bir sonuç doğurmasının önlenmesi olduğu belirtilmiştir. Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümeyeceğine ilişkin temel ilke hem 1961 Anayasası'nda hem de 1982 Anayasası'nda yer almıştır. Her iki Anayasa'da da iptal edilen hükümlerin, iptal kararının Resmî Gazete'de yayınlanmasından itibaren yürürlükten kalkacağına yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "Hemen ve derhal uygulanma" ilkesidir. Anılan ilke uyarınca usul işlemleri yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu hükümlerine tâbi olacaktır. Usul Kanunlarında yapılan değişiklikler, kanun yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümezler. O hâlde ceza yargılaması sırasında, kanunlarda değişiklik yapılması veyahut dayanılan bir usul kuralına ilişkin kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi hâlinde, yeni kanun veya iptal sonucu ortaya çıkan usul prosedürü, devam etmekte olan işlemlere uygulanacak, ancak 5320 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasında ifade edilen bu durum önceki kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde o kanuna uygun olarak gerçekleştirilen işlemlerin geçersizliği neticesini doğurmayacağı gibi, yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bununla birlikte, usul kanunlarında yapılmış olsalar dahi kanuni değişiklikler fail ile devlet arasında ceza ilişkisini sona erdiriyorsa, başka bir anlatımla maddi ceza hukukuna ilişkin ise failin lehine sonuçlar doğurması kaydıyla geçmişe etkili olarak uygulanabilirler.

TCK'nın "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesinin ikinci fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenlenme ile ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibinin istisnasını oluşturan "Failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması", "Geçmişe etkili uygulama" veya "Geçmişe yürürlük" ilkesine yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...’in Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevinden 31.03.2003 tarihli müşterek kararnameyle alınarak 02.04.2003 tarihli işlemle Burdur Devlet Hastanesine doktor olarak atandığı, söz konusu işleme karşı açtığı davada Antalya 1. İdare Mahkemesi tarafından 31.03.2004 tarihinde yürütmeyi durdurma, 22.12.2004 tarihinde ise iptal kararları verildiği, yürütmeyi durdurma kararı üzerine 11.06.2004 tarihinde görevine iade edilen katılanın bu kez 14.06.2004 tarihinden itibaren Bakanlık merkez teşkilatında altı ay süreyle geçici olarak görevlendirildiği, anılan geçici görevlendirme işlemine karşı katılan tarafından açılan dava ile ilgili Antalya 1. İdare Mahkemesi tarafından 28.07.2004 tarihinde yürütmeyi durdurma kararı verildiği, kararın gerekçesinde geçici görevlendirme işleminin göreve iade edilmeyi sağlayan daha önceki mahkeme kararını etkisiz kılma amacı taşıdığı hususuna yer verildiği, yürütmeyi durdurma kararı üzerine 03.09.2004 tarihinde görevine iade edilen katılanın bu defa 17.01.2005 tarihli müşterek kararname ile Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevinden Kastamonu İl Sağlık Müdürlüğüne atandığı, katılanın bu işleme karşı açtığı dava üzerine Kastamonu İdare Mahkemesi tarafından önce 14.02.2005 tarihinde yürütmeyi durdurma, 08.07.2005 tarihinde ise iptal kararı verildiği, Kastamonu İdare Mahkemesinin 08.07.2005 tarihli ve 217-379 sayılı kararında, yargı kararlarını etkisiz bırakmaya yönelik dava konusu işlemde Anayasa'ya ve hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek işlemin iptaline ve yargı kararlarını uygulamama amacıyla hareket eden İdarenin ağır hizmet kusuru işlediği vurgulanarak davacı katılan lehine maddi ve manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, Kastamonu İdare Mahkemesince verilen söz konusu yürütmeyi durdurma kararı üzerine Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevine yeniden iade edilen katılanın, hakkında hazırlanan soruşturma raporuna istinaden görevinden alınıp 13.03.2006 tarihinde Burdur Altınyayla Merkez Sağlık Ocağına doktor olarak atandığı, katılanca bu işleme karşı açılan davada da Isparta İdare Mahkemesi tarafından 06.08.2007 tarih ve 1786-1028 sayılı kararla, katılanın mahkeme kararı uyarınca Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevine iade edilmesinden kısa bir süre sonra hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturmanın ve buna dayanılarak yapılan görevden alma işleminin daha önceki yargı kararlarını etkisiz kılma amacı taşıdığı belirtilerek dava konusu işlemin iptaline ve ayrıca davacı lehine maddi ve manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, son olarak katılanın, hakkında hazırlanan soruşturma raporuna dayanılarak Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevinden 22.4.2008 tarihli müşterek kararnameyle alınıp Burdur Bucak Ürkütlü Sağlık Ocağına 30.04.2008 tarihli işlemle doktor olarak atandığı, katılan tarafından anılan işlemlere karşı açılan davalarda Isparta İdare Mahkemesi tarafından 5.07.2008 tarihli ve 503 sayılı ile 15.07

.4.2008 tarihli müşterek kararnameyle alınıp Burdur Bucak Ürkütlü Sağlık Ocağına 30.04.2008 tarihli işlemle doktor olarak atandığı, katılan tarafından anılan işlemlere karşı açılan davalarda Isparta İdare Mahkemesi tarafından 5.07.2008 tarihli ve 503 sayılı ile 15.07.2008 tarihli ve 549 sayılı yürütmeyi durdurma kararları verildiği, söz konusu kararlarda da katılanın mahkeme kararı uyarınca Burdur İl Sağlık Müdürlüğü görevine iade edilmesinden kısa bir süre sonra görevden alma amacına yönelik hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturmanın ve buna dayanılarak yapılan görevden alma işleminin daha önceki yargı kararlarını etkisiz kılma amacı taşıdığı gerekçesine yer verildiği, olay tarihlerinde Sağlık Bakanlığı Müsteşarı olarak görev yapan ve Bakanlık hizmetlerini mevzuat hükümlerine uygun olarak yürütme yetki ve sorumluluğu bulunan sanığın, Burdur İl Sağlık Müdürü olarak görev yapan katılanın görevden alınması süreçlerine, görev yeri değişikliğine ilişkin müşterek kararnamelere “Uygun görüşle arz ederim” şerhli parafı koymak suretiyle dahil olduğu, katılan tarafından açılan davalar üzerine Isparta, Antalya ve Kastamonu İdare Mahkemelerince verilen katılanın görev yerine iadesine ilişkin yargı kararlarını uyguladıktan sonra söz konusu yargı kararlarını etkisiz kılma amacına matuf hareket tarzı sergileyerek aynı gün veya kısa süre sonra katılanı tekrar görevden aldığı, söz konusu işlemleriyle yargı kararlarını uygulamayan, hukuki sonuçlarını ortadan kaldıran ve keyfi olarak tesis ettiği bu haksız ve hukuka aykırı işlemler ile katılanın mağduriyetine neden olan sanığın görevini kötüye kullandığı iddiasıyla kamu davası açılmış ise de;

Suç tarihinden sonra 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun’un 97. maddesi ile değişik 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28. maddesindeki “Bu fıkranın üçüncü cümlesinde belirtilen işlemlerle ilgili mahkeme kararlarının yerine getirilmemesi ceza soruşturması ve kovuşturmasına konu edilemez…” hükmünün 11.09.2014 ve 09.10.2014 tarihleri arasında yürürlükte kalması nedeniyle kamu davasına konu tüm eylemleriyle ilgili olarak, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararlarının geriye yürüyememesi sebebiyle iptal kararından önce bir müddet yürürlükte kalan ve maddi ceza hukukuna ilişkin sonuçlar doğuran söz konusu düzenlemenin sanık lehine uygulanmasının gerekmesi ve katılanın sahip olduğu İl Sağlık Müdürü ünvanının 6552 sayılı Kanun’un 97. maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde değinilen 23.04.1981 tarihli ve 2451 sayılı Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarda Atama Usulüne İlişkin Kanun’a ekli (1) ve (2) sayılı cetvellerde gösterilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın Isparta, Antalya ve Kastamonu İdare Mahkemelerince verilen katılanın görev yerine iadesine ilişkin yargı kararlarını uygulamasının ardından kısa süre sonra katılanı tekrar görevden alması biçimindeki eylemlerinin kovuşturmaya konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi ve bundan sonra da gerçekleşemeyeceğinin anlaşılması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan TCK'nın 67. maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımının, Yüksek Seçim Kurulunun 30.07.2007 tarihli ve 26598 sayılı Birinci Mükerrer Resmî Gazete'de yayımlanan ilanına göre sanığın 23. Dönem Milletvekili Genel Seçiminde milletvekili seçildiği 22.07.2007 tarihi ile 6718 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Anayasa'nın 83. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca sanığın yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin fezleke ve ekindeki evrakın iade edildiği tarih arasında durması nedeniyle dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmiştir.

Bu itibarla katılanın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun İlk Derece Mahkemesi hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Usul ve kanuna uygun olan Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.05.2017 tarihli ve 3-7 sayılı düşme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11933, Karar No: 2022/13169, Tarih: 25.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11933 E.  ,  2022/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 19. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu ve toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) gereği müvekkilinin günlük 7,5 saatten fazla çalıştırılmayacağını, bu süreyi aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilmesi gerektiğini, toplu ... sözleşmelerinde fazla çalışmaların saat ücretinin %80 fazlası ücret üzerinden hesaplanarak ödeneceğinin belirtildiğini, yine toplu ... sözleşmesinde fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceğinin düzenlendiğini ve kısa çalışma primlerinin de ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının ilgili Yönetmelik ile ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olduğunu, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Nöbetçi ... Mahkemesi aracılığıyla davacının çalışmakta olduğu işyerinde yapılan keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporunda; davacının, çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği, günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, toplu ... sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı işveren tarafından tüm ölçümlerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve gürültü çıkaran ekipmanların izole edildiğini, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını, talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"...Somut olayda; davacı işçinin sendika üyesi olup, ... hükümlerinden yararlandığı, ölçüm raporları ve nöbetçi ... mahkemesi aracılığıyla işyerinde yapılan keşif sonrasında hazırlanan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, ... hükümleri uyarınca kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve zamanaşımına uğrayan alacağın da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, ödenen verimliliği teşvik primlerinin fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edildiği ve kısa çalışma primi alacağında da fiili çalışma sürelerinden fazla çalışma süreleri tenzil edilerek kısa çalışma primine esas fiili çalışma süreleri tespit edilerek bu süreler üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmış olup, raporun denetime elverişli ve Yargıtay içtihatları ile dosya kapsamına da uygun olduğu ve hükmedilen faiz türlerinde de bir hata bulunmadığı saptanmıştır.

Dolayısı ile davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağında bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa Yargıtay içtihatları doğrultusunda (örnek mahiyetinde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2021/247 Esas-2021/3138 Karar sayılı ilamı) dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2605, Karar No: 2014/5812, Tarih: 25.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2605 E.  ,  2014/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 23/11/2012 gün ve sayılı kararı onayan Daire’nin 28/10/2013 gün ve 2013/3633-2013/18983 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait dava dışı %50 hissesini devralmak üzere devir bedelini davalıya ödediğini, noterde yapılan hisse devir sözleşmesini davalının imzalamasından sonra şirket pay defterini getirmek üzere davalının noterden ayrıldığını, ancak uzun bir bekleyişten sonra davalının gelmediğini, bu nedenle hisse devir sözleşmesinin noter tarafından onaylanmadığını ileri sürerek, dava dışı %50 hissesinin müvekkiline ait olduğunun tesbiti ile tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.