muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13087, Karar No: 2010/16497, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13087 E.  ,  2010/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait ... İlçesi, ,,, Köyü 113 ada 70 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın ... Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, ... Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (... Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen ... Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1959, Karar No: 2019/6741, Tarih: 17.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/1959 E.  ,  2019/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler; O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın,...isimli firma yetkilisi ...’den satın almış olduğu kumaş ve etek karşılığında suça konu 4.300 TL bedelli çeki verdiği, ciro silsilesi içerisinde ... tarafından ... Şubesine ibrazında kağıt ve yazı karakterine uymadığı, imzanın çek sahibine ait olmadığı ve mor ışıkta yapılan incelemede gerekli uyarıları vermediği belirtilerek sahte olduğunun tespit edildiği bu şekilde sanığın atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, mağdur ve tanık beyanları, ekspertiz raporları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, somut delil bulunmaması gerekçelerine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, mahkemenin kabulünde belirtildiği üzere mağdur ...’in sanıktan çek aldığını kabul etmeyerek aralarında ticari alışverişi doğrulamaması yine çek üzerinde ilk yargılama sırasında Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/140 Esas sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesinde çekteki sanık adına olan yazı ve imzanın ...’a ait olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5935, Karar No: 2019/7083, Tarih: 21.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/5935 E.  ,  2019/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası nedeniyle verilen hükmün Düzeltilerek Onanmasına ilişkin Dairemizin 05/06/2017 gün ve 2016/905 Esas - 2017/4808 Karar sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı vekilinin 23.07.2019 tarihli dilekçesiyle, Dairemizin 05/06/2017 tarihli, 2016/905 esas ve 2017/4808 karar sayılı Yerel Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına ilişkin ilamındaki maddi hatanın giderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince; İş Mahkemelerince verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Somut olayda, Dairemiz düzelterek onama ilamında davacı tarafın dosya kapsamına yatırdığı harcın iadesi yönünden sehven eksiklik oluştuğu gözetilerek maddi hata itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Neticeten Dairemiz kararında maddi hatanın bulunduğu anlaşılmakla, Dairemizin 05/06/2017 tarihli, 2016/905 esas ve 2017/4808 karar sayılı Düzelterek Onama kararının KALDIRILMASINA karar verilmiş ve dosya temyiz kapsamına göre yeniden incelenmiştir. Buna göre;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Neticeten Dairemiz kararında maddi hatanın bulunduğu anlaşılmakla, Dairemizin 05/06/2017 tarihli, 2016/905 esas ve 2017/4808 karar sayılı Düzelterek Onama kararının KALDIRILMASINA karar verilmiş ve dosya temyiz kapsamına göre yeniden incelenmiştir. Buna göre;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... açısından davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... açısından ise maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesine göre Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaftır.

Yapılan açıklamaya göre, yerel mahkemenin her ne kadar hüküm fıkrasının 3. bendinde harç alınmasına yer olmadığına karar vermiş olmasına rağmen, hükmün 7-a.bendinde davalı ... Komutanlığına harç yüklemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 7. fıkrası tümüyle silinerek yerine;

“7-a) Davacı tarafından yapılan toplam 1.753,30 TL yargılama giderinin davalı ...'ndan alınıp davacıya verilmesine,

b) Avans bakiyesinin karar kesinleştikten sonra istek halinde ilgilisine iadesine,

c) Davacı tarafça yatırılan 1344,65 TL harcın karar kesinleştiğinde, talep halinde davacıya iadesine,” miktar ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 21/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19933, Karar No: 2010/20737, Tarih: 23.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19933 E.  ,  2010/20737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52. maddeleri uyarınca 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına dair (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/05/2007 tarihli ve 2007/127-285 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.05.2007 gün ve 2010/5820-31856 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 2010/131447 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûm olduğu suçun kasıtlı suç olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.05.2007 gün ve 2007/127-285 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 23.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/437, Karar No: 2023/9014, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/437 E.  ,  2023/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/968 Esas, 2015/939 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, gereğinin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, gereğinin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanığın eşini darp ettiği iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, sanığın uyuşturucu bağımlısı olduğunun iddia edilmesi üzerine, uyuşturucu kullanmak suçundan hakkında ayrıca soruşturma başlatıldığı, sanık hakkında 02.10.2014 tarihli suç iddiasına ilişkin soruşturma devam etmekte iken, bu defa 05.05.2015 tarihinde şüphe üzerine durdurulduğunda üzerinde yapılan aramada 0,78 gram eroin maddesi ele geçirildiği, uyuşturucu madde kullanmak ve bulundurmak suçundan soruşturma başlatıldığı, sanığın üzerine atılı suçu kabul ettiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu karar ile birlikte sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulduğu, sanığın ilk iki eylemine ilişkin erteleme kararı yazıldıktan sonra sanığın 28.06.2015 tarihinde tekrar eroin maddesi ile birlikte

yakalandığı, sanığın kanında uyuşturucu madde tespit edildiği, sanığın üçüncü eyleminin suç tarihinin ilk iki eyleminden ötürü verilen erteleme kararının tebliğinden önce olması nedeniyle dosyaların birleştirilerek, tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazına devam edildiği, ancak sanığın usulüne uygun yapılan üç tebligata rağmen, yasal süre içerisinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmediği, erteleme süresi başlamadan önce, aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez aynı suçu işlemekle zincirleme suç işlediği, suç tarihinde herhangi bir denetiminin bulunmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 09.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/968 Esas, 2015/939 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3605, Karar No: 2020/7014, Tarih: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3605 E.  ,  2020/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.11.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, her takvim yılında işlenen suçların da ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine gerekçede 2009 ve 2010 takvim yılları belirtilmesine rağmen kısa kararda 2009 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

Sanığın sahte fatura düzenlemediğini, ... tarafından kandırıldığını, gerçek anlamda temsilci olmadığını ve suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

a) Suça konu fatura asıllarının temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın ve beyanında isimi geçen ...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...’nın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; bu kişinin yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Suça konu sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

d) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

d) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

e) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.