muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13247, Karar No: 2022/14242, Tarih: 03.11.2022

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... Eldeki uyuşmazlıkta ilk önce çözülmesi gereken husus, davacının/davacıların çalışmalarının anılan Yönetmelik kapsamında geçip geçmediği olup gönderme kararımız doğrultusunda işyerinde konusunda uzman ... güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetince ana dosya üzerinden ... bir keşif yapılarak, (ana dosya olan Dairemizin 2022/2240 E. sayılı dosyası)bilirkişi heyetinden rapor aldırıldığı, alınan raporda davacının yaptığı işin, Yönetmelikte belirtilen işlerin gürültülü işler kapsamında olduğu hususları ayrıntılı olarak gösterildiği belirlenmiş olup, mahkemece davacıların yaptıkları ... itibariyle Yönetmelik kapsamında oldukları sonucuna varılmasında isabetsizlik görülmemiştir. Davacı/davacılar sendika üyesi olup, işyerinde uygulanmakta olan ve yararlandıkları anlaşılan toplu ... sözleşmelerinin 25, 52/c ve 52/son maddeleri uyarınca Yönetmelik kapsamında oldukları anlaşılmakla kısa çalışma primine de hak kazandıklarının mahkemece kabulünde hata bulunmamaktadır. Fazla çalışma alacağı ile ilgili olarak da, ibraz edilen puantaj kayıtlarına göre davacının günde 8,5 saat çalıştırıldığı görülmekle, davacının anılan yönetmelik kapsamında olduğu anlaşılmakla günde 7,5 saati aşan çalışmalar fazla çalışma olarak kabul edileceğinden, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Zira davacının günde yarım saat fazla çalışma yaptığı, ... hükümleri uyarınca saat ücretinin %80 zamlı ücret esas alınarak hesaplama yapıldığı, fazla çalışma süresine isabet eden verimliliği teşvik primi tutarının fazla çalışma alacağından mahsup edildiği belirlenmekle, yapılan hesaplamada hata saptanmamıştır. Öncelikle talep konusu alacakların dayanağı toplu ... sözleşmesi olduğundan en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesi yerindedir. Faiz başlangıç tarihleri yönünden ise, fazla çalışma alacağının toplu ... sözleşmesinin 54/c ve 51/b bentleri uyarınca ücret ile birlikte ödenmesi gerekeceğinden hükme esas alınan karar eki sayılan bilirkişi raporundaki tespit edilen temerrüt tarihlerinden itibaren yürütülmesi yerindedir. Öte taraftan kısa çalışma primi alacağı yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmediğinden, bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ayrıca yerinde olmuştur.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinin "Gürültülü işler" başlıklı (p) bendi, "gürültü düzeyi en yüksek maruziyet ... değerini (8h=85 dB (A) ) aşan işler" hükmünü, "Pnömokonyoz yapan tozlu işler" başlıklı (s) bendinin (I) numaralı alt bendi ise "pnökomonyoz yapan tozların bulunduğu işyerlerindeki işler" hükmünü, "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi de "Bu Yönetmelik kapsamına giren işlerde fazla çalışma yapılamaz." hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinin "Primler" başlıklı 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendi şöyledir:

"Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir."

Maddenin dördüncü fıkrası ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."

Maddenin dördüncü fıkrası ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."

3. Davalı işyerinde uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan toplu ... sözleşmelerinin 25 inci maddesine göre işyerlerinde normal çalışma süresinin Yönetmelik kapsamı dışındaki işler için günde 8,5 saat, haftada 5 gün ve 42,5 saat olduğu, işçilere bu çalışmalar karşılığında 45 saat üzerinden ücret ödendiği, Yönetmelik kapsamındaki işçiler bakımından ise günlük çalışma süresinin anılan Yönetmelik'te belirtilen azami süre kadar olduğu, bu kapsamdaki işçilerin de haftada 5 gün çalıştırıldıkları ve bu şekilde haftalık 37,5 saat çalışmalarının karşılığında 45 saat üzerinden ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinin (c) bendinde Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi, aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için ... başında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği hükmü getirilmiş; maddenin devamındaki dördüncü fıkrada ise bu maddede sayılan primlerin fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenmeyeceği düzenlemesiyle tüm primler bu kapsama alınmıştır.

4. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı, toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinde yer alan primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilmek suretiyle hesaplanmıştır. Kısa çalışma priminin de günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplandığı belirtilmiş ise de puantaj kayıtları ile bilirkişi raporundaki hesaplamalar karşılaştırıldığında, davacının günlük fiili çalışmasının tamamı için kısa çalışma primi hesaplanarak 7,5 saati aşan çalışmalar için de kısa çalışma primi hesaplandığı ve günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmediği tespit edilmiş olup yapılan bu hesaplama hatalı bulunmuştur. Bu nedenle Mahkemece, yeni bir bilirkişi raporu aldırılarak puantaj kayıtları üzerinde yapılacak detaylı inceleme ile kısa çalışma primi alacağı günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplanmalı veya fiilen çalışılan tüm süre için hesaplanır ise bu durumda 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısım fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmelidir. Hatalı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12701, Karar No: 2024/17856, Tarih: 26.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12701 E.  ,  2024/17856 K.**

**"İçtihat Metni"**

2-2024/95469 (Ek tebliğname

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/161 E., 2016/461 K.

SUÇLARDAN ZARAR

GÖRENLER : Sağlık Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, suçlardan zarar gören Sağlık Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/161 Esas, 2016/461 Karar sayılı kararının sanıklar ve suçtan zarar gören kurum vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin sanıklar hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler yönünden de temyiz istemi bulunmasına rağmen belirtilen hükümler yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanıklar hakkında hüküm kurulan bu suçlara ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11829, Karar No: 2015/25011, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11829 E.  ,  2015/25011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanıkların şikayetçilerle aynı apartmanın değişik dairelerinde ikamet ettikleri, şikayetçilerin ...'ı yönetici olarak tayin edip asansörün yaptırılmasına karar verdikleri, sanık ...'in evinin balkonundan gördüğü şikayetçilere hitaben "siz tamir ettirdiniz ben de pense ve çekiçlerle motoru ve sigortaları parçalayacağım her gün 35 Lira tamir ücreti ödeyeceksiniz" şeklindeki sözler ile tehdit ettiği, sanık ...'in de tamir edilen asansörün çalışmasını sağlayan elektrik panosundaki kabloyu kesmek sureti ile orkak kullanımda olan asansöre zarar verdiği iddia edilen olayda, sanıklar ile şikayetçiler arasında apartmanda bulunan asansörün çalıştırılması konusunda husumet bulunduğu, sanık ... 'in söz konusu asansörün kablolarını kestiğine ve sanık ...'inde üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair aralarında husumet bulunan müştekilerin iddiası dışında somut delil bulunmadığı, bu sebeplerle sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri yönünde mahkumiyetlerine yeter ve kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36446, Karar No: 2012/621, Tarih: 23.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/36446 E.  ,  2012/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 26.05.2009 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1172, Karar No: 2012/8282, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1172 E.  ,  2012/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, 380 ... için taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, bu hatlar nedeniyle daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2- İncelenen tapu kaydından dava konusu taşınmaz üzerinde öncesinde ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumdan buna ilişkin kayıt ve belgeler getirtilip, taşınmaz üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10575, Karar No: 2021/3075, Tarih: 24.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10575 E.  ,  2021/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın köyünde bulunan tarlasını sürmek için komşusundan tarla sürmede kullanılan ve traktöre bağlanan pulluk tabir edilen aleti aldığı, tarlada işini bitirdikten sonra pulluğu ...'ın evinin önünde açıkta ve dik duracak şekilde bırakarak oradan ayrıldığı, ...'ın komşusu ve akrabaları olan katılanların 11/11/2011 doğumlu çocukları ...'ın tek başına pulluğun yakınlarında oyun oynadığı sırada bu pulluğun devrilmesi sonucunda altında kaldığı, ...'ın üzerine düşen pulluğun göğüsüne yaptığı bası neticesinde iç organ yırtılması ve pnömotoraksa bağlı solunum yetmezliği sonucunda vefat ettiği, sanığın söz konusu pulluğu, pulluğun traktör bağlantı kısmının yere yatay ve yere değecek şekilde koyması gerekirken traktör bağlantı kısmı yukarı bakacak şekilde olay yerine koyduğu, bu şekilde koyduğu pulluğun devrilebileceğini, olay yerinin meskun mahal olması nedeniyle çocukların oyun oynadıkları sırada üzerlerine düşerek onlara zarar verebileceğini öngörmesi gerekirken dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak üzerine atılı suçu işlediği görülmekle yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 15.200 TL yerine hesap hatası yapılarak 15.000 TL olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın meydana gelen olay bakımından kusurunun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6305, Karar No: 2023/5615, Tarih: 13.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/6305 E.  ,  2023/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/778 E., 2015/1536 K.

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/778 Esas, 2015/1536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve altıncı fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ile sekizinci fıkraları uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi tayin edilmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/10/2020 tarihli ve 2016/55498 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi,

1-Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi;

1-Hatalı kusur tespiti ile sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna,

2- Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü;

"Sanığın kullanmış olduğu tır ile Doğukent Caddesi üzerinde seyir halinde iken karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ölen ...'a çarparak yaralanmasına neden olduğu, ağır yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü" belirtilmiştir.