muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2734, Karar No: 2012/4080, Tarih: 11.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2734 E.  ,  2012/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün mükellefi olan ...'nin 25.09.2010 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarının mirası reddettiklerini, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/54 tereke esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, borçlu ...hakkında şikayet olunan tarafından ilamsız icra takibi yapıldığını, borçlu ...'ye ait aracın haczedilerek satılmasından sonra satış bedelinden elde kalan 10.942,24 TL nin dağıtımı hususunda sıra cetveli yapıldığını ve bu miktarın tamamının şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'un 21/1, 21/3 ve İİK'nun 206. maddeleri gereğince aracın satışından elde edilen paranın garamaten paylaştırılması ve sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunanın araç üzerinde 05.09.2007 tarihli rehninin bulunduğu, rehin alacağının rüçhanlı alacak olduğu ve sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2489, Karar No: 2007/5887, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2489 E.  ,  2007/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalının yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davalı ile dava dışı borçlu arasında İcra ve İflas Kanunu'nun 111 nci maddesi uyarınca taksitlendirme yapıldığı ve anılan maddenin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca 106 ncı maddedeki sürenin, taksitlendirme süresi boyunca işlemeyeceği, bu itibarla da davalı haczinin düştüğünden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 111/III ncü maddesinde düzenlenen taksitlendirme sözleşmesi, yasada da açıkça belirtildiği gibi icra dairesinde yapılabilir. Haliyle sözleşme gereğinin yerine getirilmesinin, bir diğer ifade ile ifasının da icra dairesinde yapılması ya da harici bir ödeme söz konusu ise, sözleşmede belirtilen taksit dönemi içinde alacaklı yanca ödemenin beyan edilmesi ve tahsil harcının yatırılması gerekir. Ancak bu suretle aynı maddenin son fıkrası hükmünün uygulanması mümkün olabilir.

Somut olayda borçlu yanca icra dosyasına para yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı gibi, davalı alacaklının da taksit konusu tutarı haricen aldığına ilişkin bir beyanı ve gerekli kesintilere ilişkin makbuza rastlanamamıştır. Bu durumda mahkemece, davalı ile dava dışı borçlunun yaptığı taksitlendirme sözleşmesinin ifa edilip edilmediği ve dolayısıyla satış isteme süresinin işlemeye başlayıp başlamadığı hususu araştırılmak, gerekirse bu konuda davalıdan delilleri sorulmak ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8523, Karar No: 2023/5473, Tarih: 21.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8523 E.  ,  2023/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/878 E., 2023/1053 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Keşan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2022/769 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velayetin değiştirilmesi davasının reddine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 01.10.2018 tarihinde boşandıklarını, 15.07.2006 doğumlu ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakıldığını ve müvekkili ile kişisel ilişki tesisine karar verildiğini, zaman içerisinde annenin çocuğu babayla görüştürmek konusunda tutucu davrandığını ve görüştürmemeye başladığını, davalı ve ailesinin küçükle görüşmesi karşılığında müvekkilinden para talep ettiklerini, zaman içerisinde annenin çocuğa ilgisinin azaldığını ve başka bir gönül ilişkisine kaydığını, resmi evli olmamasına rağmen soyismini değiştirdiğini, birlikte yaşadığı kişiyle ilgili evimin reisi, kalbimin sahibi, canım kocam gibi paylaşımlarda bulunduğunu, küçükle ilgilenmediğini ve bakımını bir yıldır tamamıyla annesine bıraktığını belirterek küçüğün velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu, evlilik birliği devam ederken davacının imam nikahlı başkasıyla evlendiğini, doğduğu günden beri küçüğe babalık etmediğini, çocukla bir kez dahi görüşme talebinde bulunmadığını, müvekkilinin gönül ilişkisi yaşadığı kişi ile nişanlandığını ve nikahlanacağını, kimseyle yaşamadığını ve evlilik hayatı sürmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu, evlilik birliği devam ederken davacının imam nikahlı başkasıyla evlendiğini, doğduğu günden beri küçüğe babalık etmediğini, çocukla bir kez dahi görüşme talebinde bulunmadığını, müvekkilinin gönül ilişkisi yaşadığı kişi ile nişanlandığını ve nikahlanacağını, kimseyle yaşamadığını ve evlilik hayatı sürmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporlarının içeriği, çocuğun uzman incelemesi sırasındaki beyan ve tercihi, yargılama aşamasında davalı anne yanında olan çocuğun yaşı, alıştığı ortam ve genel ilkeler birlikte dikkate alındığında velâyetin değiştirilmesini haklı gösterir bir kriterin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, velâyeti davalı annede olan çocuk ile babası arasında; her ayın 1 inci ve 3 üncü haftası Pazar günü saat 12.00'den aynı gün saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2 nci günü saat 12.00'den aynı gün saat 17.00'a kadar, babalar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin ileri sürdükleri hususları, delilleri, tanık beyanlarını yok saydığını, taraflar arasında daha önce var olan baba ile kişisel ilişki hususunda da tüm taleplerinin, değişen hayat şartları ve çocuğun babasıyla daha fazla vakit geçirmesi gerektiğinin, davalının başka şehirde yaşıyor olması sebebiyle yatılı görüş talebinin göz ardı edildiğini, kişisel ilişkinin sadece babayla da olmayacağı, akrabaları ile de olması gerektiği düşünüldüğünde kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğunu, velâyetin babaya bırakılması olmadığı takdirde baba ile küçük arasında yatılı olarak kişisel ilişki kurulması gerektiğini ileri sürerek velâyetin değiştirilmesi davasının reddi ve kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmaları ile küçüğün velâyetinin anneye verildiği, annenin velâyet görevini yerine getirmediğine, çocuğu ihmal ve istismar ettiğine ilişkin somut maddî bir olgunun ortaya konulmadığı, küçüğü baba ile görüştürmediğine ilişkin iddianın ispat edilemediği, kadının dava tarihi itibarıyla birlikte olduğu kişi ile resmen evlendiği, çocuğun yaşı, tercihi, yerleşik düzeni, alıştığı ve benimsediği düzenden ayrılmasını gerektirir bir durumun varlığının tespit edilmemesi dikkate alındığında davanın reddine ilişkin sonuç kararda usul ve esas yönünden bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacının velâyet değişikliğine yönelik istinaf talebinin esastan reddine, her ne kadar davacı dava dilekçesinde kişisel ilişki talebinde bulunmamış ise de, kişisel ilişkinin kamu düzenini ilgilendirdiği, ortak çocuk baba ile kişisel ilişki kurmak istemediğini belirtmiş ise de bu isteğini somut şekilde temellendirmediği, dosyada yatılı kişisel ilişkiye engel bir durumun varlığının ortaya konulmadığı gerekçesiyle davacı babanın bu yöndeki istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kişisel ilişki tesisine ilişkin hükmünün kaldırılarak inceleme tarihine kadar geçen sürede çocuğun büyüyen yaşı, anayasal hak olan baba ile çocuğun birbirlerini tanımak, iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamını sağlamak ve babalık duygularının tatmini açılarından ortak çocukla baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan Pazar günü saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan 3. günü saat 18.00'e kadar, yarıyıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 18.00'a kadar, her yıl yaz tatillerinde 01 Temmuz günü saat 10.00’dan, 31 Temmuz günü saat 18.00’e kadar baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların fiilen ayrıldıkları dönemde ortak çocuğun bebeklik döneminde olduğunu, babanın çocuğu uzun süre arayıp sormadığını, baba ile çocuk arasında sağlıklı baba kız ilişkisi olmadığını, çocuğun babanın kötü muamelesine maruz kaldığını, babanın şiddete eğilimli olduğunu, kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerekirken genişletilmesinin hatalı olduğunu, küçüğün babasına alışmasının belli bir süreç gerektirdiğini, yatılı kişisel ilişki kurulmasını çocukta travmalara neden olabileceğini ileri sürerek kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı baba ile ortak çocuk arasında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin kapsam ve süre itibariyle ortak çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, kamu düzenini ilgilendirilip ilgililendirmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7488, Karar No: 2008/2781, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7488 E.  ,  2008/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı kurum tarafından tahakkuk edilen 40.587.57 YTL’lik fark faturasından dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili cevabında, 24.11.2005 tarihinde yapılan kontrolde, sayaç panosunun mühürsüz olduğu, R veT fazlarında sayaçların değer kaydetmediği, sadece S fazında sayacın değer kaydettiği, böylece sayaçların 2/3 oranında eksik kaydettiğinin belirlendiğini, abonenin sayaçları ve akım trafolarının sökülerek bakıma alındığını, 29.11.2005 tarihinde ise abonenin temin ettiği sayaç ve akım trafolarının devreye alınarak ölçü sistemine normal enerji verildiğini, 26.12.2005 tarihinde endeks okumaya gidildiğinde ölçü panosunun mührünün tekrar koparılmış olduğu görülerek sayaç panosunun tekrar mühürlendiğini ve müvekkili kurumca abonenin bu durumu Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 20 ve 23.maddeleri kapsamında değerlendirilerek abonenin geriye dönük tüketimleri incelenip, abonenin sayaçların devreye alındığı Şubat 2000 Kasım 2005 dönemleri arası sayaçların kaydettiği tüketimlere 2/3 oranında sarfiyat ilavesi yapılarak ait olduğu dönem birim fiyatları baz alınarak fark tahakkuk hesap edildiğini, mevzuat hükümlerine uygun olarak işlem yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre söz konusu abonede 24.8.2005-24.11.2005 tarihleri arasında sayacın T fazında değer kaydetmediğini, eksik kaydedilen tüketim bedelinin 1.004.39 YTL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sayacın eksik tüketim kaydettiğinden bahisle tahakkuk ettirilen fark faturasından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan ve davalı yanca itiraza uğrayan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu durumda mahkemece Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri gözetilmek suretiyle konusunda uzman bilirkişiden davalı itirazları da dikkate alınarak rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13328, Karar No: 2014/32, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/13328 E.  ,  2014/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/362804

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2010/28 (E) ve 2011/107 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 14.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde arıcılık işi ile uğraşan sanığın, O.. S..'e 8 ton civarında bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini, beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8415, Karar No: 2020/11316, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/8415 E.  ,  2020/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3129, Karar No: 2020/2735, Tarih: 09.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3129 E.  ,  2020/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ...Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarih, 2018/151 esas, 2019/204 sayılı kararı ile;

...'ın, kasten öldürme suçundan TCK.nin 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, ...'un, kasten öldürmeye yardım suçundan TCK.nin 81/1, 39/1-2-c, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, ...'ın, kasten öldürmeye yardım suçundan beraat.

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine,

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak, TCK.nin 81/1, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., katılanlar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün, sanık ... müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada tebligat parçasına rastlanılmadığı, bu eksikliğin giderilmesi kapsamında; varsa istinaf kararının sanık müdafiine tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanık müdafiine tebliği, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12747, Karar No: 2016/15298, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12747 E.  ,  2016/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görüldüğünden, dava konusu karar tarihi olan 27.05.2014 tarihi itibariyle bütün şubelerin üye sayıları ile şubelerde görev yapan yöneticilerden profesyonel olarak görev yapanları gösterir kayıtların ayrıntılı liste halinde davalı sendikadan temini ve yine aynı tarihi kapsayan bütçenin davalıdan temini eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.