muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4885, Karar No: 2019/1748, Tarih: 07.03.2019

Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 114.maddesine göre Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununda belirtilen Kurum müfettişleri ile sosyal güvenlik kontrol memurlarıdır.

16.05.2006 tarihli ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 41 inci maddesi ile 31.5.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59 uncu ve 86 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanan ve 4.1.2009 tarihli ve 27100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kontrol Memurları Yönetmeliği 1.10.2008 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girmiş ise de 26.05.2011 tarih ve 27945 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Sosyal Güvenlik Denetmenliği ve Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcılığı Sınav, Atama, Yetiştirilme, Görev ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğinin 35. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yönetmeliğin Geçici 1.maddesine göre Kurum sosyal güvenlik kontrol memuru kadrolarında çalışanlardan, altı ay içinde açılacak olan sınavda başarılı olanlar denetmen kadrolarına atanırlar. Bunların sosyal güvenlik kontrol memurluğunda geçen süreleri denetmenlikte geçmiş sayılır.Yönetmeliğin Geçici 1.maddesine göre yapılacak olan sınavda başarısız olan sosyal güvenlik kontrol memurları, bu Yönetmelik ile yürürlükten kaldırılan Yönetmelik (Sosyal Güvenlik Kontrol Memurları Yönetmeliği) esaslarına tabi olarak görev yaparlar. Yukarıda yer alan açıklamar ışığında Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları; müfettişler, sosyal güvenlik kontrol memurları ve denetmenlerdir.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca düzenlenen raporlar üzerinde yapılacak işlemler ;

A) Müfettişler yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik Ve Teftiş Başkanlığı Yönetmeliği'nin 82.maddesinde,

b) Sosyal güvenlik kontrol memurları yönünden Mülga Sosyal Güvenlik Kontrol Memurları Yönetmeliği'nin 14.maddesinde,

c) Denetmenler yönünden ise Sosyal Güvenlik Denetmenliği ve Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcılığı Sınav, Atama, Yetiştirilme, Görev ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 29.maddesinde düzenlenmiştir.

Sosyal Güvenlik Kontrol Memurları Yönetmeliği'nin 14.maddesine göre sosyal güvenlik kontrol memurları tarafından düzenlenen raporlar, Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar ile sosyal güvenlik mevzuatına uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği yönlerinden sosyal güvenlik il müdürü veya görevlendireceği sosyal güvenlik il müdür yardımcısı tarafından incelenir. Sosyal güvenlik il müdürü, gerektiğinde sosyal güvenlik merkez müdürlerinden birine veya bir ya da birden fazla sosyal güvenlik kontrol memuruna da rapor inceleme görevi verebilir.

İnceleme sonucu uygun görülen raporlar uygulanmak üzere ilgili birime üst yazı ekinde gönderilir. İlgili birimler raporlardaki önerilerle ilgili işlemleri raporların kendilerine intikal tarihinden itibaren en geç onbeş iş günü içinde yapmak zorundadırlar.

İnceleme sonucu uygun görülen raporlar uygulanmak üzere ilgili birime üst yazı ekinde gönderilir. İlgili birimler raporlardaki önerilerle ilgili işlemleri raporların kendilerine intikal tarihinden itibaren en geç onbeş iş günü içinde yapmak zorundadırlar.

Sosyal güvenlik il müdürü veya sosyal güvenlik il müdür yardımcısı ya da kendilerine sosyal güvenlik il müdürü tarafından görev verildiği durumlarda sosyal güvenlik merkez müdürü veya sosyal güvenlik kontrol memurları tarafından raporların incelenmesi sonucunda, raporda düzeltilmesi veya tamamlanması gereken hususlar varsa bunların giderilmesi, gerekçeleri de belirtilmek suretiyle, raporu düzenleyen sosyal güvenlik kontrol memurundan, inceleyenler tarafından yazılı olarak istenir. Sosyal güvenlik kontrol memurunun isteğe katılmaması halinde rapor, ekleri ve iade gerekçeleri ile birlikte sosyal güvenlik il müdürüne gönderilir. Sosyal güvenlik il müdürü, taraflardan birinin görüşünü uygun bularak uygulanmasını isteyebileceği gibi, tereddüt edilmesi halinde raporu ekleri ve iade gerekçeleri ile birlikte ilgili Genel Müdürlüklerin merkez birimine gönderebilir. Rapor hakkında, gerek görülmesi halinde Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının da görüşü alınmak suretiyle Genel Müdürlüklerin ilgili merkez biriminin görüşü doğrultusunda işlem yapılır.Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik Ve Teftiş Başkanlığı Yönetmeliği'nin 82.maddesi ile Sosyal Güvenlik Denetmenliği ve Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcılığı Sınav, Atama, Yetiştirilme, Görev ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 29.maddesi de benzer niteliktedir.

Yukarıda yer alan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilen memurlarınca düzenlenen rapor ve tutanaklar öneri ve görüş niteliğinde olup Kurumun ilgili birimince bu rapor ve tutanaklar doğrultusunda işlem yapıldığı takdirde sigortalılar veya işverenler ile diğer ilgililer hakkında sosyal güvenlik hukuku bakımından hak veya yükümlülük doğar.

Bu rapor ve tespitler, Kurumca yapılacak işlemlerin yerindeliğini ve hukuka uygunluğunu sağlamak amacıyla yapılan araştırma ve inceleme işlemidir, başlıbaşına icrai (uygulanabilir) bir niteliği de yoktur.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilen memurlarınca düzenlenen rapor ve tutanaklardaki görüş ve tespitler ihdası (hak doğurucu, kurucu) değil açıklayıcı ve yol gösterici olduğundan bu rapor ve tutanakların düzenlenmesi ile birlikte kişiler yönünden sosyal güvenlik hukuku bakımından hak veya yükümlülük doğmaz ve bu nedenledir ki rapor ve tutanaklar başlıbaşına dava konusu olamazlar, bu yönde açılacak bir davada davacının korunmaya değer hukuki yararı bulunmadığından davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddi gerekir.

Rapor ve tutanaklara dayalı olarak yapılan ve kişiler yönünden sosyal güvenlik hukuku bakımından hak veya yükümlülük doğuran Kurum işlemleri dava konusu edilir ise mahkemece bu işlemin dayanağı olan rapor ve tutanağın hukuka uygunluğunun irdelenmesi mümkün ise de yine dava konusu olan rapor ve tutanak değil Kurumun icrai (uygulanabilir) işlemidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece "Araştırma inceleme raporunun" iptali isteminin dava şartı olan hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu itibarla davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabul edilmesi ve 6100 sayılı H.M.K‘nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın gerekçe yönünden kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş, açıklanan nedenlerle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ ile, 6100 sayılı HMK‘nun 353/1-b-2 maddesi gereğince... 3. İş Mahkemesinin 24.10.2017 tarih ve 2017/182 Esas 2017/363 Karar sayılı kararının gerekçe yönünden KALDIRILMASINA,

2-Davanın 6100 sayılı HMK‘nun 114/1-h ve 115/2 maddeleri gereğince hukuki yarar yokluğu nedeniyle usülden REDDİNE, oy çokluğu ile karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davacı vekili, davamız işçinin hizmet akdiyle çalışmadığının ve tahakkuk ettirilen ek prim alacağı ile Kurum işleminin iptalidir. Bu haliyle açmış olduğumuz dava iş mahkemelerinin görev alanına girmektedir.5510 sayılı yasanın 59-2 maddesi uyarınca söz konusu davanın açılmasında ve davacının 30.05.2016 tarih ve 30 sayılı tespit kararının ortadan kaldırılmasını talepte hukuki yararın olduğu açıktır. Davalı Kurum tarafından komisyon kararında denetmen raporunun aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğu varsayımı ile hiçbir araştırma yapmadan açılan dava reddedilmiştir. Söz konusu rapor davacı aleyhine sonuç doğurduğu açık olmasına rağmen hukuki yarar yokluğundan davanın reddi hatalıdır. Davanın esasına girilerek deliller toplandıktan sonra davaya dair karar verilmesi gerekirken davanın hukuki yarar yokluğundan reddi hatalıdır. İzah olunan nedenlere istinaden Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasını istemiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, ...'in ... Partisi Samsun İl Başkanlığı bünyesinde çalışmadığının tespitine, 30/05/2016 tarih ve 30 sayılı tespit kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, ilk derece mahkemesince yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verildiği, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın gerekçe yönünden kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; Davalı Kurum'a bimer başvurusu üzerine yapılan denetim sonucunda 30/05/2016 tarih ve 30 sayılı araştırma inceleme raporunun tanzim edildiği, dava dışı ...'in davacı bünyesinde çalıştığının rapor edildiği, söz konusu rapora dayanılarak davalı Kurum tarafından 03/06/2016 tarihli işlem ile davacıya 08/05/2015-08/06/2015 tarihleri arasında çalışmaya dair işe giriş, ek aylık prim hizmet belgesi ve işten ayrılış bildirgesinin bir ay içinde verilmesinin aksi taktirde kurum tarafından resen düzenleneceğinin bildirildiği, nitekim 03/06/2016 tarih ve -8003859 sayılı işlemle davacı tarafa 7.473,00 TL idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının davacıya 17/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, idari para cezası karar evrakı ile 08/05/2015-08/06/2015 tarihleri arasında çalışmaya dair işe giriş, ek aylık prim hizmet belgesi ve işten ayrılış bildirgesinin bir ay içinde verilmesinin istendiği, davacı tarafça 01/07/2016 tarihinde davalı tarafa yapılan başvuru ile hem idari para cezasının iptali hem de 30/05/2016 tarih ve 30 sayılı rapora dayanılarak yapılan 08/05/2015-08/06/2015 tarihleri arasında çalışmaya dair işe giriş, ek aylık prim hizmet belgesi ve işten ayrılış bildirgesinin bir ay içinde verilmesinin istendiği işlemin iptalinin talep edildiği, Kurum tarafından yalnızca idari para cezasına itiraz olunduğu varsayımı ile 28/07/2016 tarih ve 53 karar sayılı komisyon kararı ile 30/05/2016 tarih ve 30 sayılı rapora istinaden verilen idari para cezasının 5510 sayılı kanunun 59. Maddesi gereğince "aksi sabit oluncaya kadar muteber" belgeye (Dava konusu rapora) dayanılarak verilmiş olması nedeniyle reddine karar verildiği, iş bu kararın davacı tarafa ne zaman tebliğ edildiği dosya kapsamı ile belli olmadığı, davacı taraf aleyhine davalı Kurum tarafından 08/08/2016 tarihli ve 011086341.55,18-47.10768147 sayılı işlem ile resen prim tahakkuku yapıldığı ve söz konusu toplam 1.018,52 TL'nin ödenmesinin talep edildiği, dava dışı ...'e ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden davacı nezdinde 08/05/2015-08/06/2015 tarihleri arasında çalıştığının Kurum tarafından kayıtlara da işlendiği anlaşılmıştır. 5510 sayılı Yasanın 86. maddenin 7. fıkrasında Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının, fiilen yapılan denetimler sonucunda çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde bu belgelerin Kurumca resen düzenleneceği ve muhteviyatı sigorta primlerinin Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edileceği, işverenin bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edebileceği, itirazın takibi durduracağı, itirazın reddi halinde işverenin kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceği, mahkemeye başvurmanın prim borcunun takip ve tahsilini durdurmayacağı, 11

5510 sayılı Kanun’un 102.maddesinde idarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. İtirazı kurumca reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacağı düzenlenmiştir.

Dava konusu olayda, davacının talebinin, “ 1- 30/05/2016 tarih ve 30 sayılı araştırma inceleme raporunun dayanak yapılarak Kurum tarafından tahakkuk ettirilen ek prim alacağı ile kurum işleminin iptali, 2- ...'in davacının yanında çalışmadığının tespitine karar verilmesine ilişkin olduğudur.

Mahkemece yapılacak iş; SGK İlkadım Sosyal Güvenlik Merkezi'nin idari para cezası konulu işlemi İdari Yargının görev alanına girdiği gözetilerek yargı yolu yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesidir.Yine mahkemece; ...'in davacının yanında çalışmadığının tespiti ile aylık ek bildirge verilmesi, primlerin ödenmesine ilişkin Kurum işlemi için; 5510 sayılı Kanun'un 86/7. maddesi gereğince komisyon kararının davacıya usulünce tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise süresinde dava açıp açmadığı, süresinde dava açılmış ise, gerekirse dava dışı ...'in davaya dahil edilerek işin esasına girerek karar vermekten ibarettir. O halde yukarıda açıklanan hususlarda dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)Sonuç :Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11465, Karar No: 2012/5533, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11465 E.  ,  2012/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/11/1997-28/09/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Milli Eğitim Bakanlığının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7299, Karar No: 2019/9554, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7299 E.  ,  2019/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (her iki suç yönünden)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık...’ın, katılan ...’ye ait olup bir şekilde ele geçirdiği, Türkiye Ziraat Bankası... no.lu çeki 18.12.2008 vade tarihli 20.000 TL meblağlı, .... çeki 14.01.2009 tarihli 32.140 TL meblağlı, ... no.lu çeki 19.10.2008 tarihli 23.417 TL meblağlı,... nolu çeki 05.11.2008 tarihli 22.810 TL meblağlı, 0132018 nolu çeki ise 25.11.2008 tarihli 29.710 TL meblağlı olarak doldurup keşide edip-ettirip kullanmak sureti ile zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; sanığın, katılanın kendisinin kolonya bayisi olduğunu aralarında bayilik sözleşmesi bulunduğunu, uzun zamandır katılanla ticari ilişki içinde olduklarını, fatura ile mal gönderildiğini katılanın da dava konu çekleri ... kargo ile kendilerine gönderildiğini beyan etmesi, davaya konu çekler üzerindeki yazıların (.... ve ... nolu çekler üzerinde yazı incelemesi yaptırılmış olup bu yönden bu iki çek üzerindeki yazı incelemesi haricinde) ve altlarındaki keşideci imzalarının sanığın el ürünü olup olmadığı yönünde araştırma yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; denetime elverişli şekilde bayilik sözleşmesinin sanıktan temini ve dosya arasında alınması, katılanın defter ve kayıtlarından davaya konu çeklerin şirketlerine girdiğini gösterir kayıt bulunup bulunmadığının araştırılması, ... kargo kayıtlarından katılan tarafından çek gönderisi yapılıp yapılmadığının tespiti, sanık ve katılanın açık hesap-cari hesap usulü çalışıp çalışmadıklarının, katılana ait olu sanık tarafından tahsil edilmiş başka çek olup olmadığının, varsa bunlar aleyhine imza itirazı yapılıp yapılmadığının araştırılması, ayrıca davaya konu çekler ön yüzündeki yazıların ve keşideci imzalarının sanığın el ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmasının ardından sanık hakkında her iki suç yönünden hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hükümlerin kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2742, Karar No: 2012/4274, Tarih: 27.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/2742 E.  ,  2012/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, 5237 sayılı TCK'nun 245/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 YTL adli para cezası

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına hitaplı 30.12.2010 tarihli dilekçesi ile başka bir dosya nedeni ile Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 23.07.2009 tarih 151 sayılı rapora göre 5237 sayılı TCK.nun 32 kapsamında akıl hastalığı bulunduğu ve ceza ehliyetinin bulunmadığına dair rapor fotokopisi ibraz eden sanığın 13.04.2006 tarihinde işlediği iddia olunan "bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve banka ve kredi kartının kötüye kullanılması" suçlarını işlendiği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemlerinin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayamama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığına ilişkin rapor alınmasının zorunlu olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19604, Karar No: 2010/2081, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19604 E.  ,  2010/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.