muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7, Karar No: 2007/11, Tarih: 17.01.2007

29.06.1938 tarih, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkında Kanunun 4.maddesi"…

…Katma Bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire ve müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir…

…"hükmünü içermekteydi. Buna göre öncelikle hakemde mülkiyet tespit davası açılıp, hakemin vereceği tespit kararından sonra, tescil davasına bakılıp, işin esası hakkında karar verilmesi yoluna gidiliyordu.

03.07.2003 tarih, 4916 sayılı, Çeşitli Kanunlarda ve Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 24.maddesi ile 3533 sayılı Kanunun 4.maddesinde yer alan "uyuşmazlık gayrimenkule ilişkinse o gayrimenkulün bulunduğu yerin" ibaresi, "taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin" olarak değiştirilmiş, taşınmazın aynına ilişkin olan uyuşmazlıklar, 3533 sayılı Kanun kapsamından çıkarılmıştır.

3533 sayılı Kanunun 4.maddesi hükmüne göre, taşınmazın mülkiyetine ilişkin uyuşmazlıklarda önce mülkiyet tespit davası açılarak hakeme başvurulması, hakem tescile karar veremediğinden, dava sonunda lehine karar verilen tarafça ayrıca yetkili mahkemelerde tapu iptali, tescil davası açılmak zorunda kalınması uyuşmazlıkların çözümünün uzamasına ve mahkemelerin iş yükünün artmasına neden oluyordu. Anılan Kanunda, 4916 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle, taşınmaza ait olan uyuşmazlıklardan taşınmazın aynına ilişkin olanlar, kanunun kapsamı dışına çıkartılmış, böylece taşınmazın mülkiyetine ilişkin uyuşmazlıkların genel mahkemelerde açılacak tek bir dava ile sonuçlandırılması, taşınmazın mülkiyetine ilişkin yargı kararları arasında birlikteliğin ve mahkemelerin iş yükünün azaltılması sağlanmıştır.(Y.H.G.K'nun 09.06.2004 gün ve 2004/8-353-350 sayılı ilamı)

Ne varki 03.07.2003 tarih ve 4916 Sayılı Kanunla 3533 Sayılı Kanunda yapılan değişikliğin uygulanması için dava konusu olan uyuşmazlığın gayrimenkulün aynına ilişkin bulunması gerekir.

Kanun gerekçesinde de; "…

…29.06.1938 tarihli ve 3533 sayılı Kanunun 4.maddesiyle yapılan değişiklik ile, taşınmaza ait uyuşmazlıklardan taşınmazın aynına ilişkin olanlar, kanun kapsamı dışına çıkarılmaktadır…

…."denmektedir.

Ne varki 03.07.2003 tarih ve 4916 Sayılı Kanunla 3533 Sayılı Kanunda yapılan değişikliğin uygulanması için dava konusu olan uyuşmazlığın gayrimenkulün aynına ilişkin bulunması gerekir.

Kanun gerekçesinde de; "…

…29.06.1938 tarihli ve 3533 sayılı Kanunun 4.maddesiyle yapılan değişiklik ile, taşınmaza ait uyuşmazlıklardan taşınmazın aynına ilişkin olanlar, kanun kapsamı dışına çıkarılmaktadır…

…."denmektedir.

Dava konusu kayık çekek yerlerinin bulunduğu alanın tapusuz olması dolayısıyla mülkiyetinin Hazineye ait olduğu, üzerindeki muhtesatın aidiyetinin tespitinin istendiği, hal böyle olunca uyuşmazlığın gayrimenkulün aynına ilişkin olmadığı ve 4916 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle getirilen istisna kapsamına girmediğinden, davanın 29.06.1938 tarih ve 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkındaki Kanun hükümlerine göre hakem yolu ile en yüksek dereceli Hukuk Hakimi marifetiyle çözümlenmesi gerekirken, genel mahkemede çözümlenmiş olması isabetsizdir. O halde Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3848, Karar No: 2019/3214, Tarih: 08.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3848 E.  ,  2019/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.06.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 1367 ada 6 parsel ve 1368 ada 3 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava konusu 1368 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu parsel yönünden ONANMASINA,

2-Dava konusu 1367 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazlarda kamulaştırma şerhi bulunduğu takdirde kamulaştırma belgeleri getirtilerek kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, kamulaştırma kesinleşmişse kamulaştırılan kısmın ifrazı için davacıya uygun bir süre verilerek taşınmazın kalan kısmının ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dava konusu 1367 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında TEK lehine 05.12.1938 tarihli 2531 yevmiye numaralı kamulaştırma şerhi mevcuttur.

O halde, satışına karar verilen 1367 ada 6 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma şerhi bulunduğundan, ilgili idareden kamulaştırma işleminin devam edip etmediğinin sorulması, devam ediyorsa kamulaştırma belgeleri getirtilerek kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kamulaştırma kesinleşmişse kamulaştırılan kısmın ifrazı için davacıya uygun bir süre verilerek taşınmazın kalan kısmının ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece anılan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 No'lu bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin dava konusu 1368 ada 3 sayılı taşınmaz yönünden, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA; 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin 1367 ada 6 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan bu taşınmaz yönünden BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4921, Karar No: 2010/11087, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4921 E.  ,  2010/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2008 tarih ve 2006/637 - 2008/756 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında CMR konvansiyonu uyarınca taşıma sözleşmesi yapıldığını, davalının ticari emtiayı Lecce-İtalya adresli Global Trade Di Rocco Vincenti adlı firmaya teslim etmediğini ve firma tarafından 16.08.2006 tarihinde müvekkiline bildirildiğini, ticari emtianın fatura değerinin belirli olduğunu, müvekkilinin maddi zararı ile itibar kaybı oluştuğunu bildirerek, 26.287,20 Euro tutarındaki zararının 16.08.2006 tarihinden itibaren %7 banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin CMR hükümlerine göre malları taşıdığını ve imza karşılığında alıcıya teslim ettiğini, malların teslim edilmediğine yönelik olarak mal sahibi ve alıcı tarafından hiçbir ihtar gönderilmediğini, davacının malların gerçekte teslim edilmediğini ispat edemeyeceğini, CMR. 30. maddeye göre, malda herhangi bir hasar söz konusu olduğunda gönderilenin veya mal sahibinin durumu 7 gün içinde taşımacıya ihbar etmesi gerektiğini, bu maddenin kıyasen dava konusu olaya da uygulanması gerektiğini, davacının hiçbir ihtarda bulunmadığı gibi alıcının ihbarını da bildirmediğini, dolayısıyla ihbarın yasal sürede yapılmadığını, ayrıca davanın sigorta şirketine ihbar edilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

İhbarda bulunulan Eureko Sigorta A.Ş. vekili, müvekkili şirketin CMR konvansiyonu ve poliçe şartları çerçevesinde sorumlu olduğunu bildirmiştir.

İhbarda bulunulan Eureko Sigorta A.Ş. vekili, müvekkili şirketin CMR konvansiyonu ve poliçe şartları çerçevesinde sorumlu olduğunu bildirmiştir.

Mahkeme, iddia ve savunma ile tüm delilleri değerlendirerek, taşımanın CMR konvansiyonuna göre yapıldığı, taşıma sözleşmesi üzerinde malların teslimi halinde uyulması gereken imza, kaşe, yer ve tarih ile ilgili açıklamaların yasal düzenlemeye uygun olarak yapılmadığı, sadece kime ait olduğu belli olmayan imzanın bulunduğu, bu durumda davalı tarafça malın teslim edildiğinin ispatlanamadığı, CMR. konvansiyonu hükümlerinin 17. maddesine göre, davalının malı teslim aldığı andan itibaren teslim edinceye kadar tamamen veya kısmen kaybından sorumlu olduğu, CMR. konvansiyonunun 20/2. maddesi gereğince davalının 07.08.2006 tarihinde teslim aldığı malı 60 gün geçmesine rağmen teslim etmediği, bu durumda malın kaybolduğunun kabul edilmesi gerektiği, 20/3. maddeye göre davacının ihbar mükellefiyetinin bulunmadığı, 23. maddeye göre davacının tazminat talep etme hakkının bulunduğu, malların taşınmak üzere kabul edilen yer ve zamandaki kıymetine göre hesaplama yapıldığında davacının talebinin objektiflik, hakkaniyet ve dürüstlük kuralları gereğince gerçekleri yansıttığı belirtilerek 26.287,20 Euro alacağın 09.10.2006 dava tarihinden itibaren CMR konvansiyonu 27. maddesi gereği %5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.287.70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2963, Karar No: 2007/3813, Tarih: 31.05.2007

11. Ceza Dairesi 2007/2963 E., 2007/3813 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/2963 E., 2007/3813 K.**

**- KAMU DAVALARINDA MÜRURU ZAMAN

- KAMU DAVASI AÇILMASI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 127 ]

- 442 S. KÖY KANUNU [ Madde 7 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

**"İçtihat Metni"**

Özel evrakta sahtecilik suçundan sanıklar E.K. ve T.D.'ın yapılan yargılamaları sonunda: Kamu davasının 765 Sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına dair SÖKE 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2006 gün ve 2004/12 Esas, 2006/364 Karar sayılı hükmün yasal süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 31.3.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Suça konu senette ödeyecek olanının adı soyadı altında "Bağarası Çalışlı" Köyünün adres olarak gösterilmesi, 442 Sayılı Köy Kanununun 7. maddesi ve TC. Anayasa'sının 127. maddesi hükümlerine göre mahalli idareler ile belediye ve köy'ün, kamu tüzel kişisi olarak belirtilmesi, "Bağarası Çalışlı" köyünün mahalli idareler ayırımına göre bir birim olarak senetle gösterilmesi halinde dahi Türk Ticaret Kanununun 688/6. maddesinde belirtilen tanzim yerinin varlığının kabulü gerekmesi ve bononun diğer unsurlarının da mevcudiyeti karşısında sübutu halinde eylemin resmi senette tahrifat suçunu oluşturacağı ve bu suça bakmak ve delilleri tartışmak görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararını kabul ile yargılamaya devamla özel evrakta sahtecilik suçundan zamanaşımının dolduğundan bahisle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 31.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10632, Karar No: 2015/7586, Tarih: 13.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10632 E.  ,  2015/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2015/20-2015/211

Dava, ihalenin feshi istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32212, Karar No: 2016/239, Tarih: 11.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32212 E.  ,  2016/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2013/1554-2015/745

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemde geçen hizmet sürelerinin daimi kadroya geçtiği sırada kıdemine sayılarak yapılacak intibakına göre ücretinin belirlenmesi ve bu intibak sebebiyle toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacaklar ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığını, daimi kadroya geçirilirken intibakının yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı A.. İ.. kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen A.. İ.. kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkrası ile A.. İ..nin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle A.. İ..ni tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22. 02. 2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirileceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.

Kabule göre de geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemdeki kademe ve dereceye esas alınmamasının Hükümet ile Türk-İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokole uygun olduğundan bahisle yerel mahkemece fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacakları reddedilmiş olmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2015 tarihli 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında, geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden, uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca anılan alacakların reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.