muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13565, Karar No: 2014/15215, Tarih: 19.11.2014

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, Vergi öِdevi Başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31.maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

Aynı yِönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yِönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici haklar‎ı ve zararların tazmini başlıklı 19.maddesinin 6.bendinde; "Bu Yِönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme göِrevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve göِrevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yöِnetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi ‏şirketler, elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14524, Karar No: 2013/27704, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14524 E.  ,  2013/27704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2012

KARŞI OY YAZISI

Davalı kadının kusuru olarak belirtilen tehdit olayı "ölümle tehdit" olayıdır. Davacı kocanın belirtilen kusurlarının davalının kusurundan daha baskın olduğu söylenemez. Taraflar mahkemenin de belirlediği gibi, eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş, diğer eşten boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat alamaz (TMK. md. 174/1-2). Bu sebeple, mahkemenin davalı davalı kadının tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükmü isabetli olup onanmalıdır. Değerli çoğunluğun bu yöne ilişkin (2) ve (3) numaralı bentlerdeki bozma görüşüne ve (1) numaralı bentteki kararın kusur gerekçesinin düzeltilerek onanması görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1763, Karar No: 2023/3271, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1763 E.  ,  2023/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk ve İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığından bu tarihten itibaren aynı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce verilen kararlar için yargı yeri belirlemesi ilgili bölge adliye mahkemesince yapılacaktır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere mahalline İADESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26105, Karar No: 2023/5609, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/26105 E.  ,  2023/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2031 E., 2018/636 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine dair ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik olarak mağdure vekilinin istinaf talebinin aynı mahkemece 10.05.2017 tarih ve 2017/35 Esas, 2017/131 Karar sayılı ek kararı ile reddine ilişkin karara karşı istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... vekili yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2017/35 Esas, 2017/131 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/35 Esas, 2017/131 Karar sayılı Ek Kararı ile katılan ... ve mağdure vekilinin istinaf taleplerinin 5271 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin, 07.05.2018 tarihli ve 2017/2031 Esas, 2018/636 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.10.2021 tarihli 14-2018/63943 sayılı temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin, 07.05.2018 tarihli ve 2017/2031 Esas, 2018/636 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.10.2021 tarihli 14-2018/63943 sayılı temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik ve yetersiz inceleme ile karar verildiğine, dava konusu olay nedeniyle mağdure ile babası olan katılanın uğramış oldukları zararın yadsınamaz gerçek olup bu nedenle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin yasal ve hukuki dayanağı olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı, dosya içerisinde bulunan deliller ile sanık savunmaları, tanık anlatımları, şikâyetçi katılan ... mağdure beyanları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar sanık ... sanık müdafi tarafından sunulan fotoğraflar hep birlikte göz önünde bulundurulduğunda, her ne kadar sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de sanık savunmalarında üzerine atılı bulunan suç işlemediğini, kesinlikle öğrencisi olan mağdureye ek ders verirken cinsel amaçlı olarak dokunmadığını, mağdurenin öğrencisi olduğunu, olay tarihinde mağdurenin talebi üzerine mağdureye ek ders verdiğini, ek ders verirken şaka amaçlı olarak zaman zaman mağdurenin saçına veya omuzuna dokunduğunu, bunun dışında kesinlikle cinsel amaçlı olarak mağdureye dokunmadığını, yine cinsel bölgerine kesinlikle dokunmadığını, mağdurenin niçin kendisine iftira attığını bilemediğini, suçsuz olduğunu savunduğu, sanığın bu savunmalarının aksinin tam olarak kanıtlanamadığı, sanığın mağdureye yönelik olarak suç tarihinde iddianamede belirtilen şekilde cinsel amaçlı olarak şikayetçinin ensesine dokunduğu, yine elini şikâyetçinin üst elbisesinin içerisine soktuğu, bacaklarını okşadığı, cinsel bölgesine dokunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, bu konuda somut bir delilin olmadığı, mağdurenin soyut beyanı dışında somut bir delilin olmadığı, mağdurenin soyut beyanının somut bir delille desteklenmediği, suç tarihinde mağdurenin talebi üzerine sanığın mağdureye ek ders verdiği, ek dersin (...) (..

...) (...) isimli etüd merkezinin içerisinde sınıfta verildiği, ek dersin verildiği sınıfın içerisinde kamera sisteminin bulunduğu, bu kamera sistemi sayesinde elde edilen kayıtlara göre sanığın mağdurenin belirttiği şekilde sanığa yönelik bir cinsel saldırıda bulunduğunu gösterir bir görüntünün olmadığı, görüntüler incelendiğinde, sanığın mağdurenin beyanında belirttiği gibi elini mağdurenin elbisesinin içerisine soktuğu, yine bacaklarını okşadığı veya cinsel bölgesine dokunduğuna ilişkin bir görüntünün olmadığı, görüntüler incelendiğinde sanık ile mağdurenin bir sınıfın içerisinde birlikte ders yaptıkları, bu sırada zaman saman sanığın kolunu mağdurenin omzuna dayadığı, zaman zaman sanığın kafasından tuttuğu, şakalaşır bir vaziyette, masaya doğru iteklediği, veya saç ve kafasından tutarak kendisine doğru çektiği, bu şekilde çalıştıkları, bunun dışında cinsel amaçlı olarak dokunduğunu gösterir veya cinsel bölgelerine dokunduğunu gösterir bir görüntünün bulunmadığı, sanığın mağdureye yapmış olduğu dokunmaların da yani saç ve başından tutması, kendisine doğru çekmesi veya masaya doğru itmesi hususlarının cinsel amaçlı olarak yapıldığına ilişkin delilin olmadığı, sanığın mağdure ile şakalaşma amacı ile bunları yapmış olabileceği, görüntülerde mağdurenin bundan rahatsızlık duyduğunu gösterir bir durumun da gözükmediği, mağdurenin de gülümsediği, genel görüntü itibari ile hal ve vaziyetinden memnun gözüktüğü, yine dosya içerisinde bulunan fotoğraflar dikkate alındığında sanığın mağdure de dahil bir çok kız öğrencisi ile fotoğraf çektirdiği, sanığın öğrencilerine yakın ilgi gösterdiği, öğrencilerin de sanıktan çekinmedikleri, sanığa sürekli olarak yaklaştıkları, sanığa sarılarak fotoğfraf çektirdikleri öğretmen öğrenci ilişkisi dışında birer arkadaş gibi davrandıkları, mağdurenin de olay öncesinde benzer fotoğraflarının bulundukları, sanıkla samimi arkadaş modunda çekilmiş fotoğraflarının olduğu, ilk bakışta bu fotoğraflardandan öğretmen öğrenci ilişkisi dışında normal arkadaş ilişkisinin gözüktüğü, suça konu olay bu bakımdan değerlendirildiğinde olay tarihindeki görüntülerde de benzer durumun söz konusu olduğu, sanığın cinsel amaçlı olarak dokunduğunun kanıtlanamadığı, kaldı ki tanık beyanları, sanık ..

... mağdure beyanları da dikkate alındığında etüd merkezinde bir çok sınıfın olduğu, olay an ve saatinde başka boş sınıfların da bulunduğu, buna rağmen sanığın uzun bir süredir çalıştığı etüd merkezinde yanlızca bir sınıfta kamera sisteminin kurulu olduğu ve sanığın da bunu bildiği bir ortamda sanığın cinsel saldırıda bulunma isteğinin ve amacının olması halinde rahatlıkla kamera sisteminin kurulu olmadığı, başka sınıflardan birisinde mağdureye ders verebileceği ve burada kimsenin görmediği bir ortamda rahatlıkla cinsel saldırıda bulunma imkanına sahipken sanığın mağdureye başka boş sınıflar olmasına rağmen kamera sisteminin kurulu olduğu, sınıfta ders vermesi durumu da dikkate alındığında sanığın cinsel saldırı amacı ile hareket etmediğini, bu amaçla mağdureye dokunmamış olabileceği, mağdureye şakalaşmak amacı ile elini omzuna veya baş kısmına atmış olabileceği, tüm bu hususlar dikkate alındığında sanığın mağdureye cinsel amaçlı olarak dokunduğu hususunda her türlü şüpheden kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında bir an için sanığın mağdureye cinsel amaçlı olarak dokunduğu, kabul edilse dahi bu durumda da mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından büyük on sekiz yaş içerisinde olduğu, bu durumda mağdurenin rızası hilafına yani sanığın cebir, şiddet, tehdit veya hile yolu ile mağdureye dokunduğuna ilişkin bir delilin de olmadığı, cinsel amaçlı olarak dokunmanın kabul edilmesi halinde dahi dosya kapsamı dikkate alındığında mağdurenin rızası ile dokunulmuş olabileceği, mağdurenin rıza gösterebilecek bir yaşta olduğu, sanığın cebir, şiddet uygulayarak veya mağdureyi kandırarak dokunduğuna ilişkin bir delilin olmadığı, kamera kaydındaki görüntüler dikkate alındığında sanığın mağdurenin başına dokunması veya omzuna eline koymasından mağdurenin rahatsız olduğunu gösterir bir durumun söz konusu olmadığı, mağdurenin çok rahat bir şekilde öğretmeni olan sanığın yanında oturduğu, herhangi bir tedirginliğini gösterir bir davranışının da gözükmediği, dersin bitiminde birlikte sınıftan gülerek ve mutlu bir şekilde iki tarafında çıktıklarının gözüktüğü, sanığın tedirginliğini gösterir, korktuğunu gösterir veya öğretmeninden rahatsız olduğunu gösterir bir davranışının da kamera görüntülerinden anlaşılamadığı, tamamen mağdurenin rızası dahilinde sanığın mağdureye yaklaştığı ve saçından tuttuğu, elini başına koyduğu, elini omzuna koyduğu hususunun gözüktüğü, yine mağdurenin kendi beyanı ve tanık beyanına göre olay sırasında içeri temizlik görevlisi ....'nin girdiği, mağdurenin sanık öğretmeninin davranışlarından rahatsız olması halinde rahatlıkla temizlik görevlisinden yardım isteyebileceği veya doğrudan isteyemese dahi vücut hareketleri yardımı ile mimikleri ile dahi yardım isteyebilecek imkana sahipken böyle bir talebinin olmadığı, tanık beyanına göre de birlikte rahat bir şekilde ders yaptıkları, yine ek dersin birinci saatinden sonra teras katında mağdurenin tanık ...

....'nin girdiği, mağdurenin sanık öğretmeninin davranışlarından rahatsız olması halinde rahatlıkla temizlik görevlisinden yardım isteyebileceği veya doğrudan isteyemese dahi vücut hareketleri yardımı ile mimikleri ile dahi yardım isteyebilecek imkana sahipken böyle bir talebinin olmadığı, tanık beyanına göre de birlikte rahat bir şekilde ders yaptıkları, yine ek dersin birinci saatinden sonra teras katında mağdurenin tanık .... ve diğer öğretmenlerle bir müddet vakit geçirdiği ve daha sonra tekrardan ikinci ek derse girdiği, bu sırada yine tanık ... ve diğer kişilerden rahatlıkla yardım isteyebileceği veya sanığın haraketlerinden rahatsız olması halinde bunu direk söyleyemese dahi hareketleri ile hissettirme imkanına sahipken bunu da yapmadığı, yine sanığın ilk derste kendisine cinsel saldırıda bulunması halinde rahatlıkla ikinci derse girmeyip evine gitme imkanına sahipken gitmeyip sanığı beklemesi ve tekrardan ikinci derse girmesi tüm bu hususlar dikkate alındığında sanığın cinsel amaçlı olarak dokunduğu kabul edilse dahi bunun şikâyetçinin rızası dışında olmayacağı, sanığın cebir, şiddet tehdit veya hile yolu ile mağdura yaklaşmadığı, şikâyetçinin rızası ile bu hareketlerin olabileceği, sonuç itibari ile sanığın üzerine atılı müsnet suçu işlediği hususunun sabit olmadığı, şüpheden sanık yararların evrensel hukuk ilkesi de dikkate alındığında sanığın üzerine atılı müsnet suçtan beraatine karar verildiği belirtilmiştir.