muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1878, Karar No: 2017/4941, Tarih: 04.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1878 E.  ,  2017/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 124 ada 39 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu 124 ada 40 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalıların taşınmazına haksız elattıklarını ileri sürerek müdahalenin meni ile taşınmazın sınırlarının belirlenerek teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, herhangi bir müdahalelerinin olmadığını, aksine davacının tecavüzünün söz konusu olduğunu, tarla sınırlarındaki meşelerin kesilmesinden sonra uyuşmazlık çıktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişilerinin raporlarında A harfi ile gösterilen 247,88 m2 ile B harfi ile gösterilen 720,76 m2 olmak üzere toplam 968,64 m2'lik alana davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nün raporu okundu. Düşüncesi alındı, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.29.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13522, Karar No: 2016/13465, Tarih: 07.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13522 E.  ,  2016/13465 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, davacının itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası, “a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (... İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) (...) Bu Kanunun 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

5510 sayılı Kanunun 4. maddesinde “Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından; a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar,”ın sigortalı sayılacağı belirtildikten sonra, 5. ve 6. maddede bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacak kimseler ile bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı kimseler açıklanmış, 12. maddede, bu Kanunun uygulanmasında 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar “işveren” olarak tarif edilmiştir.

./..

Eldeki davaya konu somut olayda, davalının kullandığı forklit ile sigortalıya çarparak yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmakla, Mahkemece, öncelikle sigortalının yaralanmasına sebep olan olayın iş kazası niteliğinde bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bu yönde Kurum müfettişi tarafından yapılan inceme var ise denetim raporunun bir sureti Kurum'dan celp edilmeli, olayın iş kazası niteliğinde bulunduğunun belirlenmesi halinde davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi olduğu gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup mahkemece bu çerçevede,.... ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, anılan davalının işveren yada 3. kişi sıfatı ile iş kazasında kusurunun bulunup bulunmadığını irdeleyen kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, eldeki davada davacı Kurum tarafından Borçlar Kanunu 50. maddesi (dava tarihinde yürürlükte bulunan) kapsamında dava dışı kişilerin kusurları yönünden teselsül hükümlerine dayanılmadığı da gözetilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Mahkemece, davalıdan tahsiline karar verilen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin, davalı tarafından herhangi bir yargılamaya gerek olmaksızın bilinebilecek nitelikte ve likit olmaması karşısında; davalının itirazında haksız çıkması nedeniyle, davacı Kurum lehine İcra İflas Kanununun 67. maddesi gereğince icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ...'a iadesine, 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/18622, Karar No: 2014/13441, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18622 E.  ,  2014/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2010/1145-2013/712

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarfından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalıu Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11634, Karar No: 2013/4445, Tarih: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11634 E.  ,  2013/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahal dışında, geceleyin, aydınlatma bulunmayan çift yönlü yolda seyrederken virajlı kesimde, aksi kanıtlanamayan savunması ve araçtaki diğer mağdurların beyanlarına göre, önüne aniden çıkan ve köpek zannettiği karaltıdan kaçmak için direksiyonu kırdığında direksiyon hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarak ağaçlara çarpması sonucu gerçekleşen olayda, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, olaydan bir saat sonra 60 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın dosya kapsamından almış olduğu alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ilişkin belirtilen şekilde herhangi bir belirleme de bulunmadığı gözetilmeden eksik ve yetersiz değerlendirme ile bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun kabul edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9453, Karar No: 2015/6873, Tarih: 28.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9453 E.  ,  2015/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/01/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ... TV'de yayınlanan bir televizyon programında kullandığı hakaret niteliğindeki sözlerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olayda davalının, davacıya karşı iddiasının davacının kişilik haklarının ihlali niteliğinde olduğu, bu nedenle de davacıda meydana gelen manevi zararlardan davalının sorumlu olacağı anlaşıldığından; davacı, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. (6098 sayılı TBK’nın 58.) maddesi gereğince hukuki korunma isteme hakkına sahiptir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. (6098 sayılı TBK’nın 58.) maddesi gereğince kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olay tarihi, taraflar arasındaki olayların gelişim süreci, tarafların siyasi kişilikler olmaları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalının ... TV'de yaptığı konuşmalar nedeniyle açılan manevi tazminat davasıdır.

Yerel mahkemece davalının bu konuşmalarında ... Belediye Başkanlığı'nda yolsuzluk yapıldığı, rüşvet alındığına dair algılar uyandırdığı, açıkca zikredilmese dahi akla gelen ilk kişinin Büyükşehir Belediye Başkanı olduğu, bu kişinin ise kim olduğunun herkes tarafından bilindiğinden matufiyet unsurunun gerçekleştiği, davacı hakkında verilmiş bir mahkeme kararı bulunmadığından kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının dosyada dökümü bulunan 14/12/2012 tarihli söyleşisinde, ... Belediyesi'ndeki yolsuzluklardan bahsedildiği, olayların anlatıldığı, konuşmanın hiçbir yerinde davacının isminin zikredilmediği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan ... isimli belediye çalışanının Cumhuriyet Savcılığına böyle bir başvurusunun olduğu da gerçektir.

Davalı ... partisi lideri olup asıl görevi yolsuzlukları ortaya çıkarmak amacıyla topluma bu bilgileri vermek ve paylaşmaktır.

Davalının konuşmasında doğrudan davacıyı hedef almadığı, dolayısıyla "matufiyet" unsurunun gerçekleşmediği, anlaşıldığı gibi siyasilerin sert eleştirilere katlanmaları gerektiği olgusu karşısında davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun hükmedilen manevi tazminatın fazla olması nedeniyle kararın bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyoruz. 28/05/2015
Yargıtay — Esas No: 2012/1980, Karar No: 2012/5007, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1980 E.  ,  2012/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ..., Sezai Küçük, Salih Küçük vd.

Vek.Av....

Dava dilekçesinde, davacıların mürisinin ... olduğunun tespit ve tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Öldüğü iddia edilen ...‘ün baba, ana ve dede kayıtları ile baba ve dede tekmil hane vukuatlı aile kayıt tablosunun ve bunlara esas dayanak belgelerin ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2267, Karar No: 2022/6684, Tarih: 05.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2267 E.  ,  2022/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.12.2017 tarih ve 2015/252 E- 2017/687 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2018/1056 E- 2021/175 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkete, davalının ... Petro Nakliyat Gıda Turizm Ltd. Şti.'ndeki hisselerinin 200.000,00 TL bedelle devri hususunda anlaşmaya varılması üzerine ... 1.Noterliğinin 26.06.2014 tarih ve 7093 yevmiye numaralı limited şirket pay devir sözleşmesi düzenlendiğini ve 200.000,00 TL şirket hisse devir bedelinin banka kanalı ile ödendiğini, müvekkilinin satın aldığı şirketin faaliyet gösterdiği Shell Akaryakıt istasyonunun mülkiyetini de satın almak istediğini, davalının müvekkili şirket yetkilisi ...'e satış konusunda yardımcı olabileceğini ve istasyonun kurulu bulunduğu taşınmazın mülkiyetini de satın alabileceğini ifade ettiğini, davalının ... Petrol A.Ş.'ye verdiği ...Bankasına ait teminat mektubunun vadesini uzatmak suretiyle müvekkilinin güvenini daha da pekiştirdiğini, davalıya güvenen müvekkilinin taşınmaz maliklerine peşinat vermek üzere davalının ...Bankası ... Şubesi hesabına 26.06.2014 tarihinde 80.000,00 TL, 150.000,00 TL, 110.000,00 TL, 50.000,00 TL ve 10.000,00 TL olmak üzere kapora ödemesi açıklaması da yapılarak 400.000,00 TL nakit olarak müvekkiline ait INGBank, Vakıfbank ve Yapı Kredi Bankasına ait şubelerden gönderildiğini, taşınmazın satışını sağlamak amacıyla 400.000,00 TL kapora alınmasına rağmen taşınmaz satışının gerçekleşmediğini, üçüncü bir şahsa satıldığını, kaporanın iadesi istenmesine rağmen davalının iade etmediğini, davalı iade etmediğinden hakkında icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin ... Petrol Limited Şirketi'nin kurucu ortağı olup, şirketin Shell Petrol istasyonunu işlettiğini, müvekkili aynı zamanda eczacı olduğundan iki işi beraber yürütememesi sebebiyle petrol istasyonu ve dolayısıyla ruhsat sahibi şirketi devren satma kararı alarak satış ilanı verdiğini, satış ilanında görüleceği üzere 600.000,00 TL bedel karşılığı satışa çıkarıldığını, satış ilanını gören davacının 510.000,00 TL olarak yaptığı teklifinin kabul edilmesi üzerine 510.000,00 TL bedelle şirket satışının yapılması konusunda anlaşma yapıldığını, anlaşma gereğince müvekkilinin hisse devir tarihi ile şirketten olan alacağının haricen müvekkiline ödenmesi karşılığında noterde devir bedelinin 200.000,00 TL gösterildiğini, müvekkilinin hisse devir tarihi itibariyle şirketten 446.937,62 TL alacaklı olduğunu, davacının kötü niyetli olarak hisse devir bedelinin 200.000,00 TL olduğunu iddia ettiğini, müvekkilinin davacı şirketle petrol istasyonunun mülkiyetinin satışı hususunda hiçbir anlaşma yapmadığını, aracılık sözleşmesinin de bulunmadığını, kaldı ki müvekkilinin aracılık etme yetkisinin de bulunmadığını, davacının ödediği toplam 510.000,00 TL'yi kapora ödemesi ibaresi koymak suretiyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine sokmayı çalışarak hileli davrandığını, 24.06.2014 tarihinde yapılan 10.000,00 TL' lik ödemede akaryakıt istasyonu kapora olarak düşülen notun açık bir şekilde hisse devir bedeli olarak ödendiğini gösterdiğini, davacının tapu devir bedelinin kapora olarak ödendiği iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, taşınmazın satışı için yapılan bir kapora ödemesi olsa idi dekontlarda taşınmaz satış bedelinin kapora ödemesi yazması gerektiğini, davacının 510.000,00 TL bedelle hisseleri devraldığını, 400.000,00 TL'lik kısmını hile ile geri almayı 26.06.2014 tarihinde planlamış olduğunu, özellikle dekontlarda kapora ödemesinin bu tarihte yazdığını, müvekkilinin hisse devrinin kaporası olarak değerlendirdiğini, bu hususun kötüye kullanabileceğini düşünmediğini, teminat mektubunun süresinin müvekkilinin onayı ve imzası alınmadan uzatılmaya çalışıldığının öğrenilmesi üzerine bankaya başvurarak iptal ettirildiğini savunarak, davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.