muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2646, Karar No: 2024/3833, Tarih: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2646 E.  ,  2024/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2986 E., 2023/268 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/289 E., 2022/120 K.

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı alacak istemli davada, taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin karşılıklı ibra beyanları ile feshedildiği, davacının talebinin adına tescili sağlanmayan 1 numaralı bağımsız bölümün bedeline ilişkin olduğu, talebin dayanağı 30.12.2019 tarihli adi yazılı protokol hükümleri gereğince talebin dava dışı Vane Yapı İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yöneltilmesi gerektiği, bu durumda davalı arsa maliklerinin pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı şirket vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince, davacı yüklenici ile davalı arsa malikleri arasındaki sözleşmenin karşılıklı feshedildiği, 30.12.2019 tarihli fesihnamenin 2. maddesi ile davacı şirketin davalı arsa sahiplerinden sebepsiz zenginleşme vb. hükümler dahil hiçbir hak ve alacağının kalmadığını noter huzurunda kabul ve imza ettiği, davacı şirketin dayanağı olan protokolde davalı arsa sahiplerinin davacıya karşı gayrimenkulün devri taahhüdünde bulunmadıkları, söz konusu adi yazılı protokolde davacı şirkete 1 no.lu dükkanın devrinin davacı şirketten alacaklı olan dava dışı Vane Yapı Şirketi tarafından yapılacağının kararlaştırıldığı, bu itibarla davanın dava dışı Vane Yapı İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne açılması gerektiği, davanın pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı, davacı şirket vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davacı yüklenici ile davalı arsa malikleri arasındaki sözleşmenin karşılıklı feshedildiği, fesihnameye göre davacı şirketin, davalı arsa sahiplerinden sebepsiz zenginleşme hükümleri dahil hiçbir hak ve alacağının kalmadığını noter huzurunda kabul ve imza ettiği, taraflar arasındaki protokole göre dava konusu taşınmazın devrinin dava dışı Vane Yapı İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılacağının kararlaştırıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin, davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5524, Karar No: 2014/10591, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5524 E.  ,  2014/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

...a vesayeten ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında...13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.06.2012 tarih ve 2011/373 2012/275 sayılı hükmün Dairenin 26.11.2013 tarih ve 2013/13615-29308 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, sahibi bulunduğu... ecza ... Şirketi'nin aldığı ilaçlara karşılık davalıya ait ...Ltd.Şti.'ne toplam 111.000 TL tutarındaki çekleri verdiğini, alınan ilaçların bozuk ve ayıplı çıkması üzerine, Bakanlıkça ilaçların toplatılması nedeniyle 17.1.2003 tarihli protokolü düzenlediklerini, protokol uyarınca davalıya toplam 30.000 TL turarında 12 adet bono ve kendisine ait...plakalı aracı verdiği halde, davalının çekleri iade etmediğini, bu durumda araç bedeli ve bonolardan dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek fazlası saklı kalmak kaydıyla, davalıya 50.000 TL borçlu olmadığının tespitine, bonolar ve aracın iadesine, mümkün olmazsa bonoların bedeli olan 30.000 TL ve araç bedeli olan 20.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalıya toplam 50.000 TL tutarındaki çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin istemin reddine, davacı tarafından davalıya verilen bonoların iptaline, araç bedeli olan 21.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline, karar verilmiş, kararın Davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 3.2.2010 gün ve 2010/18968 esas ve 2011/1574 karar sayılı kararı ile diğer temyiz itirazları reddolunarak, araç bedeli yönünden reddedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece, önceki kararda direnilmesi üzerine, bu kez Hukuk Genel Kurulu'nca," Mahkeme'nin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın bu haliyle bozmadan esinlenerek oluşturulmuş, Özel Daire denetiminden geçmeyen tamamen yeni gerekçeye 2014/5524-10591

Dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle, hükmün temyiz incelemesi görevinin Dairemize ait olduğu"ndan bahisle dosya dairemize gönderilmiş,olup, karar dairemizce onanmış, Davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle, hükmün temyiz incelemesi görevinin Dairemize ait olduğu"ndan bahisle dosya dairemize gönderilmiş,olup, karar dairemizce onanmış, Davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda ise; Mahkemece verilen kısa kararda "Davanın kısmen kabulüne, dava dilekçesinde belirtilen davlının davacıya toplam 50.000 TL çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine dair talebinin reddine, Davacı tarafından davalıya verilen toplam 30.000 TL'lik bonoların iptaline, araç bedeli olan 17.000 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" şeklinde karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu kez, araç bedeli olan 17.000 L'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" denilmek 2014/5524-10591

suretiyle faiz türü yönünden kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında az yukarıda açıklanan ilke ve yasa hükümlerine aykırılık oluşturmakta olup, önceki kısa kararla bağlı kalınmaksızın karar verilmek üzere, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından Dairemizin onama kararının kaldırılarak kararın açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir..

2- Bozma nedenine göre, davalının diğer karar düzeltme itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 750,35 TL karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6978, Karar No: 2016/2217, Tarih: 17.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6978 E.  ,  2016/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Davacı, 23/10/2009 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 23.10.2009 tarihindeni itibaren malulen emekli olduğunun tespiti ile bu tarihten itibaren hak edeceği maluliyet aylıklarının kademeli işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; " Çalışma gücünün en az %60' ını kaybetmiş olan davacının 17/11/2009 tarihinden itibaren malul olduğunun tespitine, diğer şartların da olması durumunda 17/11/2009 tarihihden itibaren davacıya malul emekli aylığının bağlanmasına ve bu tarihten itibaren davacının hak kazanmış olduğu maaşlarının kademeli işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine” karar verilmiş olup şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HMK'nın 297. maddesinde, mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Somut olayda, davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen prim borcunun ödenmesi halinde yapılandırmanın geçerli olduğunun kabulü şeklinde şarta bağlı hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2612, Karar No: 2012/4639, Tarih: 05.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2612 E.  ,  2012/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 24.01.2012 gün ve 2011/ 3313 Esas 2012/39 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 1, 2 ve 3. sıraya alınan ve kambiyo senedine bağlanmış davalı alacağının muvazaaya dayandığını ve gerçek bir alacağın mevcut olmadığını, 5. sıradaki alacaklının davalı olmadığını, isminin yanlış yazıldığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkillerine ödenmesine ve diğer hataların düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, bonoya dayalı müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu, diğer alacakları ise temlik aldığını, davacının haczinin düştüğünü savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 2. ve 3. sıradaki alacağın sıra cetvelinden çıkarılmasına, davacı alacaklı Yaz Turizm’in 2. sıraya, ... Turizm A.Ş’nin de 3. sıraya alınmasına dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce kısmen bozulmuştur.

Bu kez, davacılar vekili ile davalı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

1- Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Bu davada ispat yükü davalı alacaklıda olup, davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını usulüne uygun delillerle ispatlamak yükü altındadır. Somut olayda davalı yanca takibe konu edilen bononun ihdas nedeni “nakden” olarak yazılmış olduğundan, davalının dava dışı borçluya para borcu verdiği ya da nakdi bir ilişki içine girdiği senede geçirilmiş sayılır. Ne var ki, davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili ile borçlu şirket ortaklarından ...’ın başka bir şirkette ortak olduklarını, o şirket için müvekkilinin kefaleti ile banka kredisi kullanıldığını fakat adı geçenin kredi sözleşmesine dayalı olarak çekilen nakit tutarı, yöneticisi bulunduğu borçlu şirket için harcadığını; bononun, ileride müvekkilinin kredi borcundan dolayı sorumlu olması ihtimaline binaen alındığını ve borçlu şirketin mallarına haciz konulması maksadı ile keşide edildiğini bildirmiştir. Kefilin rücu hakkı Borçlar Kanunu’nun 496 ncı maddesinde düzenlenmiş olup, davalının savunmasından, bononun bu rücu hakkının teminatı olmak üzere düzenlendiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki bu rücu hakkı da ancak ödeme oranında doğmaktadır. Kredi sözleşmesinin tarafı olan bankadan getirtilen

ödeme listesine göre davalının kefil sıfatıyla yaptığı ilk ödeme 31.03.2006 tarihli 7.200,00 TL tutarlı ödeme olup, bu ödemenin dahi henüz yapılmadığı 22.02.2006 tarihinde icra takibine girişilmiş olması nedeniyle, davalının henüz rücu hakkının da doğmadığı ortadadır. Ödemelerin geri kalanı sıra cetvelinin düzenlenmesinden daha sonra 2009 yılında yapılmıştır. Diğer taraftan takip konusu bono ve takip talebi 300.000,00 TL üzerinden düzenlenmiş iken, ödemeler toplamı da 186.610,00 TL’dir. Bütün bu açıklamalar çerçevesinde davalının alacağının henüz doğmamış bir borcu teminat altına almak amacıyla düzenlenmiş ve hukuken hak bahşetmeyen bir bonoya dayandığı tartışmasızdır.

Bu durumda mahkemece davalıya sıra cetvelinde isabet eden tutarın payları oranında davacıların dosyalarına, yargılama giderleri de dâhil olmak üzere aktarılmasına, artan kısım olması halinde bu kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmek gerekirken, aksi düşünceyle birinci sıraya ilişkin itirazın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Yine açıklanan gerekçelerle birinci sıraya yönelik temyiz itirazlarının reddine ilişkin Dairemiz kararının da hataya dayandığı anlaşılmış ve davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.01.2012 gün ve 2011/ 3313 E., 2012/39 K. sayılı kararının (1) numaralı bendinin kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin karar düzeltme itirazına gelince, Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.01.2012 gün ve 2011/ 3313 E., 2012/39 K. sayılı kararının (1) numaralı bendinin kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, davalıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2584, Karar No: 2011/9420, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2584 E.  ,  2011/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/7987, Karar No: 2006/3997, Tarih: 12.04.2006

7. Ceza Dairesi 2004/7987 E., 2006/3997 K.

**7. Ceza Dairesi 2004/7987 E., 2006/3997 K.**

**- HAKSIZ REKABET

- TEMYİZE YETKİLİ MERCİLER

- TİCARİ İŞLETME**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 52 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 57 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 58 ]

**"İçtihat Metni"**

1177 sayılı kanuna muhalefetten sanıklar M…

….. ve İ…

….. haklarında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye dair DÜZİÇİ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.2.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi tekel idaresi temsilcisi tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının red isteyen 19.2.2004 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü:

4733 sayılı yasanın 1/D maddesi uyarınca Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kuruluna verilen görevler kurul oluşuncaya kadar Tütün, Tütün Mamülleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Genel Müdürlüğünce kanunun yürürlüğe girdiği 9.1.2002 tarihinden itibaren üç ay daha yerine getirileceği, en geç üç ay içinde adı geçen yeni kurulun göreve başlamasıyla Genel Müdürlüğün yetkisinin sona ereceği belirtildiği cihetle, müdahale ve karar tarihi itibariyle davayı takibe ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Tekel İdaresi temsilcisinin temyiz inceleme isteğinin 5320 Sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.4.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17420, Karar No: 2012/21460, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17420 E.  ,  2012/21460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/326, Karar No: 2017/3241, Tarih: 31.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/326 E.  ,  2017/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/247-2015/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sektörde kullanılan yenilik ve ayırt edicilik özelliği taşımayan tasarımları tescil ettirdiğini, davalıya ait 2012/08050 sayılı çoklu tasarımın 2. sıra tasarımının ve davalıya ait 2012/08051 sayılı çoklu tasarımın 1, 3, 5, 6, 10 ve 11 sıra sayılı tasarımların daha önce birçok katalogda kullanıldığını, davalının ayrıca 2012/107468 numara ile tescilli "hıshıne" markasının bulunduğunu, söz konusu markanın 2. sınıfta tescilli olduğunu, davalı markasında yer alan anlamına geldiğini, anlamına geldiğini, davalı markasının vasıf belirtmekte olduğunu ileri sürerek davalıya ait sayılı çoklu endüstriyel tasarımın 2. sıra tasarımının, 2012/08051 sayılı çoklu tasarımın I. 3, 5. 6, 10 ve 11. sıra sayılı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini, davalıya ait tescil numaralı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının tescil ettirmiş olduğu tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu, katalogların sonradan basılmış olma ihtimali karşısında bunların delil teşkil edebilmesi için basım tarihlerinin ispat edilmesi gerektiğini, davalı adına tescilli markasının türetilmiş bir kelime olup bir anlamı bulunmadığın ibaresinin sektörde herkes tarafından kullanılan bir ibare olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı adına tescilli markasının tescil edildiği sınıfın boya ürünleri ile ilgili olduğu, tescilli olduğu emtialar bakımından vasıf belirtici, tamamlayıcı olduğu, ilgili sektörde kullanılan bir ibare olarak hükümsüzlük şartının oluştuğu, davalıya adına tescilli tasarımlarının ayırt edici niteliğe sahip olmadığı ve yenilik vasfını taşımadığı gerekçesiyle ./..

davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2012/08050 nolu tasarımın 2. sıra tasarımı ile 2012/08051 sayılı 1,3,5,6,10 ve 11 sırada kayıtlı tasarımların 554 sayılı gereğince hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ve davalıya ait 2012/107468 nolu markasının hükümsüzlüğüne, sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.