muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5992, Karar No: 2010/6164, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5992 E.  ,  2010/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici S.)

Taraflar arasındaki menfi tespite ilişkin davada Gebze Sulh Hukuk ve Gebze 3.Asliye Hukuk ( Tüketici S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, su abonelik sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

HUMK’nun 25/lll. maddesinde, “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,. Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın esasına ilişkin verilen karar, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 02.10.2007 tarih, 2007/3687 Esas, 2007/8467 Karar sayılı ilamı ile görev yönüyle bozulmakla Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu Özel Dairenin kabulündedir. Bu kararın mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır. Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi de ( Tüketici M. S.), bozmaya uyarak Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı vermiştir.

Bu durumda uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK’nun 25. maddesi gereğince yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE 01.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8858, Karar No: 2016/8394, Tarih: 04.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8858 E.  ,  2016/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Ticaret ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira akdine dayanan sözleşmeden kaynaklanan tazminat davasıdır.

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira akdinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesinden kaynaklandığından davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; taraflar arasında ruhsat sahibi olan davacının ... ..., ... köyünde bulunan mermer ocağı işletmesine yönelik 14/11/2013 tarihli rödovans sözleşmesi imzalanarak, ruhsat sahasının davalıya kiralandığı, sözleşme uyarınca davalının ruhsat sahasında 14/11/2013 ila 31/12/2014 tarihleri arasında faaliyet göstereceğinin kararlaştırıldığı, rödovans süresi içinde davalı şirketin ruhsat sahası ve orman izin alanı dışında faaliyet göstermesi sebebiyle ... Bakanlığı ... Genel Müdürlüğünce idari para cezası düzenlendiği, davacı ruhsat sahibi şirketin bu idari para cezasını ödediğini ileri sürerek, ödemiş oldukları para cezası tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara bakmakla görevlidir.

Rödovans, genel olarak, maden ruhsat alanlarının sahibi tarafından sözleşme ile özel veya tüzel bir kişiye bir süre terk edilmesi durumunda, maden ocağının işletilmesini üstlenen özel veya tüzel kişinin ruhsat sahibine ürettiği her bir ton maden için ödemeyi taahhüt ettiği bir tür maden kirası olarak tanımlanabilir.

Taraflar arasında düzenlenen 14/11/2013 tarihli rödovans sözleşmesi bir tür kira sözleşmesi olduğundan ve idari para cezası verilen bölümün sözleşme kapsamında olup olmadığının da tespiti gerektiğinden, kira ilişkisinden kaynaklandığı anlaşılan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13896, Karar No: 2010/21470, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13896 E.  ,  2010/21470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4314, Karar No: 2020/13594, Tarih: 11.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4314 E.  ,  2020/13594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8249, Karar No: 2024/19404, Tarih: 24.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/8249 E.  ,  2024/19404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/341 E., 2023/79 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2022/27 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

11.02.2023 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 11.02.2023 tarihli 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 ve 6. maddeleri gereğince temyiz süresinin 06.02.2023 tarihinden itibaren 06.03.2023 tarihine kadar durmuş olması nedeniyle sanık ... müdafinin 24.02.2023 tarihli eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin yasal temyiz süresi içinde verilmiş olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında sanık ve müdafinin temyiz istemi değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü PKK/KCK'nın hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü kuşkudan uzak delil elde edilemeyen, kod adı kullanmayan, terör örgütü içinde ideolojik veya silahlı eğitim aldığına dair delil bulunmayan sanığın, dosyaya yansıyan eylemlerinin tek başına silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturmayacağı ancak örgüt mensuplarını tedavi etme ve tıbbi malzeme verme şeklindeki eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8838, Karar No: 2015/10598, Tarih: 09.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8838 E.  ,  2015/10598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2012/86-2014/559

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı vekili Av. A.. İ.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu alacağı dava dışı D... A...'dan temlik sözleşmesi ile devir aldığını, D... A...'ın SS E... U...r Konut Yapı Kooperatifinin inşaat müteahhitliğini yaptığını, davalının ise söz konusu inşaat malzemeleri teslim ettiğini, taraflar arasındaki alışveriş sebebi ile kooperatifin iki adet üyeliğini borca karşılık davalıya devir ettiğini, davalının yapılan bu devire rağmen Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2008/57 esas sayılı dava dosyasında cari hesap ilişkisi dolayısıyla müvekkili aleyhine alacak davası açtığını bu sebeple davalının müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleştiğini, 142.000,00TL üyelik bedelinin tahsili için davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında; müvekkili olan davalının bedelini ödemek suretiyle kooperatif hisselerini satın aldığını, aldığı tarihten itibaren de tüm aidat ve masrafları düzenli olarak ödediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davaya konu kooperatif hisselerinin borca karşılık davalıya devir edildiği ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı vekiline verilmesine ve 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6731, Karar No: 2024/1046, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6731 E.  ,  2024/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul BAM 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2055 Esas 2023/624

DAVA TARİHİ : 06.07.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/71 D. İş Esas

Taraflar arasındaki 18 yaşına kadar kurumda kaldığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun

esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.09.1998 tarih ve 1998/885 Esas 1998/703 Karar sayılı kararı ile devlet bakım ve korunmasına alındıklarını, 2008/394 Esas sayılı dosyası ile korunma kararının kaldırılmasına karar verildiğini, kararın Yargıtayca bozulduğunu, Mahkemece tekrar korunma kararının kaldırılmasına karar verildiğini, kaldırma kararının davacıların 18 yaşını doldurduktan sonra verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, davacıların kamu kurum ve kuruluşlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunma imkanından yararlanmak maksadıyla ergin olduğu tarihe kadar sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının tespitini talep etme istemi hasıl olduğunu belirterek davacıların 18 yaşlarını doldurduğu tarihe kadar devletin koruması altında fiilen olduğunun ve ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olmanın müvekkillerine sağladığı devlet memuru olabilme hakkı sağlayan 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`nun (2828 sayılı Kanun) ek madde l'in ve 3413 sayılı yasanın sağladığı haklardan yararlanmalarının ve bu hakların kullanılabilmesi için gerekli belgeyi alma haklarının bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum cevap dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin çocuk mahkemesi olduğunu, Kırklareli mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacıların velisinin çocukları almak için bizzat başvurduğunu, alınan sosyal inceleme raporu sonucu korunma kararlarının kaldırıldığını, tanık beyanı ile davanın ispatının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kurum cevap dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin çocuk mahkemesi olduğunu, Kırklareli mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacıların velisinin çocukları almak için bizzat başvurduğunu, alınan sosyal inceleme raporu sonucu korunma kararlarının kaldırıldığını, tanık beyanı ile davanın ispatının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Tekirdağ Aile Mahkemesinin 19.02.2019 tarih ve 2018/519 Esas 2019/103 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacıların 18 yaşını doldurana kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarih ve 2019/932 Esas 2019/877 Karar sayılı kararı ile görevli mahkemenin çocuk mahkemesi olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.Tekirdağ Aile Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli 2019/457 Esas 2019/612 Karar sayılı ilamı ile, mahkemenin görevsizliğine karar kesinleştikten sonra iki haftalık süre içinde ve talep halinde dosyanın görevli Tekirdağ Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar hakkında verilen koruma kararının Kırklareli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/67 E-2018/155 K sayılı kararı ile kaldırıdığı, verilen kararın 02.05.2018 tarihinde kesinleştiği, aynı kararda dosyanın Yargıtay incelemesinden geçtiği, taraflar hakkında sosyal inceleme raporu aldırıldığı, tarafların 18 yaşını ikmal ettiğinin göz önünde bulundurulduğu, açılan davanın konusunun davacıların ergin olana kadar devlet koruması altında bulunduklarının tespitine ilişkin olduğu, bu hususun Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan eda davasında irdelendiği ve karara bağlandığı, dosyanın kesinleştiği, açılan tespit davasının konusunun kalmadığı gerekçesi ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; korunma kararının kaldırılması kararının 02.05.2018 tarihinde kesinleştiğini, korunma kararının 2018 yılına kadar devam ettiğini, davacıların Kırklareli mahkemesinin kararını başvurusuna ekleyerek Form A belgesi düzenlenmesi talebinin reddedildiğini, bu aşamada tespit kararı ile başvurulması gerektiğinden konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.