muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1712, Karar No: 2021/11568, Tarih: 17.11.2021

2) 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13 üncü maddesinin (j) fıkrasına göre; Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 3708 sayılı Kanun ile değişik 56/b maddesi; “Üniversiteler ve ileri teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” hükmünü içermektedir.

Buna göre mahkemece; harçtan muaf olmasına rağmen davalı üniversitenin bakiye karar ve ilam harcından sorumlu tutulması, ayrıca davacı tarafından peşin yatırılan harcın diğer yargılama giderlerine dahil edilerek davalı üniversiteden tahsiline karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (2) ve (3) numaralı bentleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

"2- Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, dava açıldığı sırada yatırılan 700,95 TL harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine,",

"3-Davacı tarafından yapılan toplam 2.406,35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,,”

bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10582, Karar No: 2014/12569, Tarih: 18.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10582 E.  ,  2014/12569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/46-2014/335

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taşınmazın tahliye sonrası yeniden kiraya verilemediğinden ve hor kullanıldığından bahisle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yeniden kiraya verme süresine ilişkin tazminat isteminin reddine, hor kullanma tazminatı isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından reddedilen bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taşınmazın kiraya verememesinden kaynaklanan tazminat isteminin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili; davalının 01.11.2011 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının bitişik işerini daha önceden kiracı olarak kullanması nedeniyle aradaki duvarı kaldırarak her iki işyerini birlikte kullanmaya başladığını, kiralananın verilen tahliye kararı sonrası Temmuz/2012 tarihinde tahliye edildiğini, ancak davalının aradaki duvarı örmesine rağmen sıvasını düzgün yapmadığını, boyasını ise hiç yapmadığını, seramiklere kasten zarar verdiğini, ayrıca tahliye edilen işyerinin önüne masa sandalye koyarak işyerinin yeniden kiraya verilmesini engellediğini belirterek 1.306,71 TL hor kullanma bedeli ve taşınmazın yeniden kiraya verilememesi nedeniyle 2.400 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı ise; tahliyenin davacının isteği doğrultusunda gerçekleştiğini, kiralananın hor kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kiralananın mahkeme kararı ile tahliye edildiğinden bu tarihten sonrasına ilişkin kira alacağı isteminin reddine, hor kullanma tazminatı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının 2011/Haziran- Ekim dönemi kira bedelleri konusunda temerrüde düşmesi sonucu Çine Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/960 esas 2012/140 karar sayılı kararı ile tahliyesine karar verilmiş ve tahliye hükmü 25.07.2012 tarihinde icra marifetiyle yerine getirilmiştir. Davacı; tahliye edilen işyerinin önüne davalının masa sandalye koyarak yeniden kiraya verilmesini engellediğini bu nedenle kira kaybı yaşadığını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalının iddiaya konu eylemi haksız fiil niteliğinde olup haksız fiil nedeniyle oluşan zararın TBK 50, 51 ve devamı maddeleri çerçevesinde değerlendirilip hükme bağlanması görevi HMK’nun 2/1.maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesine aittir. Mahkemece bu istek hakkında tefrik kararı verilip dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın erken tahliye tazminatı gibi düşünülüp yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3755, Karar No: 2014/22782, Tarih: 13.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3755 E.  ,  2014/22782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/346109

Mahkemesi : Şarköy (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2013

Numarası : 2012/220- 2013/66

Suç : Trafik güvenliğini tehliye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 175 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9760, Karar No: 2014/14069, Tarih: 14.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9760 E.  ,  2014/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2007

NUMARASI : 2007/153-2007/310

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 47.234,39 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av...... ve aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av......geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan E.. S..’nın üniversiteye bağlı Çorlu Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği bölümünde araştırma görevlisi iken kadrosunun yüksek lisans eğitimi için 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsüne tahsis edildiğini, davalının yüksek lisansını tamamladığını, görevlendirmesinin doktora eğitimi boyunca uzatıldığını, davalının 20.07.2005 tarihli dilekçesi ile istifa ettiğini, davalının ilişiğinin 15.08.2005 tarihi itibariyle kesildiğini, davalıya doktora eğitimi boyunca 31.489,59 YTL ödeme yapıldığını, taahhütname gereğince davalının toplam borcunun 47.234,39 YTL'yi bulduğunu belirterek 47.234,39 YTL'nin sarf tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalı E.. S..’dan ve alacağın 10.000,00 YTL'lik kısmının ise kefalet senedi gereğince taahhütnamenin düzenleme tarihi olan 28.04.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Necati ve N.. S..’dan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı E.. S..’nın davacı üniversite tarafından 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince doktora eğitimi yapmak üzere İstanbul Teknik Üniversitesi'ne kadrosunun tahsis edildiğinde ve istifa etmesi nedeniyle ilişiğinin kesilmesinde bir şüphe yoktur. Anılan maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir.

Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme öngörülmemiştir.

Ancak, taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir. Bu durumda davalı E.. S..’nın doktora eğitimini yapması için verdiği ve Çorlu ......Noterliği'nin 28.04.2003 tarih ve 5831 yevmiye nolu yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen yüklenme senedi bir bütün halinde incelendiğinde davalı hakkında 7. maddesinin uygulanacağı anlaşılmaktadır. Sözü edilen bu maddede “Kendi isteğimle öğrenimimi bıraktığım ya da başarılı olamadığım, Trakya Üniversitesinin izni dışında öğrenim yerimi veya dalımı değiştirdiğim, ilgili kanun, tüzük, yönetmelik ve öğrenim planında yazılı hususlara riayet etmediğim, görevlendirilme sebebimle ilgili olarak çıkmış veya çıkacak olan kanun, tüzük, yönetmelik ve tüm mevzuat hükümlerine uymadığım ve yükleyecekleri mükellefiyetlere rıza göstermediğim, izinsiz olarak yabancı veya yerli bir müesseseden burs aldığım takdirde, İstanbul Teknik Üniversitesi'nde görevli olduğum sürece tarafıma yapılan masrafların tümünün .... " ödeneceği taahhüt edilmiştir.

Buna göre, davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Buna göre, davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Somut olayda, davacı vekilince dava dosyası içerisine sunulan ve davalıya ödendiği belirtilerek tahsili istenen masraf çizelgesinin incelenmesinde, davalıya maaş ödemeleri dışında başkaca bir ödeme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davalıların taahhütname gereğince yurt içi maaşlardan sorumlu olmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1363, Karar No: 2008/3083, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1363 E.  ,  2008/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı alacaklarının zamanaşımına uğradığı ve davalı ...’ın icra takibine konu ettiği faiz oranının %80 olarak hesaplanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

İcra Mahkemesince yanların sıra cetveline alınan hacizlerinin düştüğü ancak satış tarihi itibariyle ayakta bulunan hacizlerin tarihlerine bakıldığında sıra cetvelinin hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16343, Karar No: 2013/19938, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/16343 E.  ,  2013/19938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Yargılama aşamasında davalı işveren vekilince, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalının Kurumca belirlenen sürekli iş göremezlik derecesine itiraz edildiği, bunun üzerine yapılan araştırma sonucunda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’ndan sigortalının %26 oranında sürekli iş göremez olduğuna ilişkin rapor verildiği, bu rapora yapılan itiraz üzerine alınan Adlî Tıp Kurumu raporunda, sigortalının %10 oranında sürekli iş göremez olduğunun bildirildiği ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahi ABD. bilirkişi heyetince, sigortalının %19 oranında sürekli iş göremez olduğunun bildirildiği, Mahkemece, bu rapora itibar edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır. Raporlar arası çelişki giderilmiş ise de, anılan raporda, başlangıçta Kurumca belirlenen sürekli iş göremezlik oranının hangi tarihten itibaren değiştiğinin belirtilmemiş olması karşısında, öncelikle, ilgili bilirkişi heyetinden bildirilen sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin hangi tarih itibari ile gerçekleştiği yönünde ek rapor alınmalı, sonrasında başlangıçtan itibaren değişikliğin mevcut olduğunun tespiti halinde, belirlenen orana göre gelirin ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak belirlenmeli, Kurumca belirlenen sürekli işgöremezlik oranının sonraki bir tarihte düştüğünün belirlenmesi halinde ise, sürekli işgöremezlik nedeniyle bağlanan peşin sermaye değerli gelirin hesabındaki temel unsurlardan olan işgöremezlik oranındaki değişimin, 506 sayılı Yasanın 96/4 maddesindeki ayrık durum dışında, bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile buna bağlı olarak tazmini gereken tutarın da değişmesine neden olduğundan; tazmin sorumluluk sınırlarının, işgöremezlik oranındaki değişim gözetilerek belirlenmesi zorunluluğu gözetilmelidir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gerekecek; faiz başlangıç tarihi olarak da, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği sürecektir.

Dava konusu edilen peşin sermaye değerli gelirin tazmini mümkün tutarının, sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak, yukarıda sıralanan ilkeler ışığında belirlenmesi gereği üzerinde durulmaksızın, 01.07.2011 tarihi itibariyle % 19 oranı üzerinden belirlenen değer esas alınarak davalının tazminle sorumlu olduğu miktarın belirlenmiş olması isabetsizdir.

3-Kabule göre de, bozma sonrası ıslah yapılamayacağının kabulü ile dava dilekçesindeki talebin hüküm altına alınması isabetli ise de; geçersiz kabul edilen ıslah ile arttırılan talep tutarı göz önüne alınarak, bu talebin ret edildiğinden hareketle, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve davacı lehine kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

0 halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40819, Karar No: 2011/7688, Tarih: 13.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/40819 E.  ,  2011/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekili, yüzüne karşı verilen 21.09.2006 tarihli hükmü bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 29.09.2006 günü temyiz ettiğinden 1412 Sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8916, Karar No: 2012/27951, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8916 E.  ,  2012/27951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11609, Karar No: 2013/20167, Tarih: 30.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11609 E.  ,  2013/20167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.