muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12611, Karar No: 2021/1868, Tarih: 24.02.2021

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafisi, sanık ..., katılan ile O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ... hakkında hükmolunan cezada tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarına, "Sanık ...’in adli sicil kaydındaki Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/231 E. 2007/26 K. sayılı ilamı tekerrüre esas olduğundan 5237 Sayılı TCK’nun 58/6,7 maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra başlamak üzere sanık ... hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," yazılması suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

a-) Sanık ...’ın katılanın rızası dışında sanık ...’ten ele geçirdiği ve kendi lehine unsurlarını doldurtarak bono haline getirdiği senede dayanarak katılan hakkında icra takibi başlatması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01/05/2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdii ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme keyfiyeti gerçekleşmiş olacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

b-) Sanık ... ... hakkında hükmolunan cezada tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafisi, sanık ..., katılan ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3737, Karar No: 2014/5846, Tarih: 12.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3737 E.  ,  2014/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/313-2012/278

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu T.. Köyü çalışma alanında bulunan 240 ada 35, 36 ve 37 parsel sayılı 352.04, 858.63 ve 374.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen ve taksimen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 240 ada 36 sayılı parsel 2/3 payı H.. S.., 1/3 payı E.. S.., 240 ada 35 ve 37 sayılı parseller 2/3 payı A.. S.., 1/3 payı E.. S.. adına tespit ve tescil edilmiş, 240 ada 35 ve 37 sayılı parseller sonradan tapudan yapılan satış ile A.. S.. adına tescil edilmiştir. Davacı A.. S.., her üç parselin eşit olması gerekirken davalıya ait 240 ada 36 sayılı parselin daha fazla tespit edildiği, 240 ada 36 ve 37 sayılı parsellerin ortasında yarısı kendisi, yarısı davalıya ait ev bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile; 240 ada 36 parselde tapuya kayıtlı taşınmazın fen bilirkişisi krokisinde belirtilen ve (A) harfi ile gösterilen kısmının davacının maliki bulunduğu aynı yerde kain 35 parselde kayıtlı taşınmaza ait olduğu anlaşılmakla bu parsele dahil edilerek bu parselin alanının 17,92 metrekare arttırılmasına, (C) ile gösterilen 52,88 metrekarelik kısım ile (B) harfi ile işaretli 4,91 metrekarelik kısmın davacının maliki bulunduğu aynı yerde kain 37 parselde kayıtlı taşınmaza ait olduğu anlaşılmakla bu parsele dahil edilerek bu parselin alanının bu miktarlarda artırılmasına, (A) (B) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlar ilgili parsellere eklendikten sonra kalan alanı ile tapu kaydının düzeltilmesi ve bu şekilde tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 27.09.2012 tarihli kısa kararında “davanın kabulüne 108 ada 1 sayılı parselin 1/3 paylar oranında taraflar adına tesciline” karar verilerek sadece temyize konu edilmeyen 108 ada 1 sayılı parsel hakkında karar verildiği, dava konusu diğer parseller hakkında hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "240 ada 36 parselde tapuya kayıtlı taşınmazın fen bilirkişisi krokisinde belirtilen ve (A) harfi ile gösterilen kısmının davacının maliki bulunduğu aynı yerde kain 35 parselde kayıtlı taşınmaza ait olduğu anlaşılmakla bu parsele dahil edilerek bu parselin alanının 17,92 metrekare arttırılmasına, (C) ile gösterilen 52,88 metrekarelik kısım ile (B) harfi ile işaretli 4,91 metrekarelik kısmın davacının maliki bulunduğu aynı yerde kain 37 parselde kayıtlı taşınmaza ait olduğu anlaşılmakla bu parsele dahil edilerek bu parselin alanının bu miktarlarda artırılmasına, (A) (B) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlar ilgili parsellere eklendikten sonra kalan alanı ile tapu kaydının düzeltilmesi ve bu şekilde tesciline," karar verilerek kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca, gerekçeli karar, tefhim edilen kısa karara aykırı olamaz. Kararlar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, 10.04.1992 günlü 1991/7 Esas, 1991/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu husus da bozma nedeni olup; davacının temyiz itirazları, açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18200, Karar No: 2018/4018, Tarih: 18.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18200 E.  ,  2018/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacılar, murisleri ...... Akın'ın 23.11.2007 tarihinde ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen ...... dosyadaki ...... okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir ...... görülmemesine göre, davalılardan ...... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17436, Karar No: 2023/22302, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17436 E.  ,  2023/22302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2015/535 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddenin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, herhangi bir temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile gerçekleştirildiği, gerekçeli kararın yöntemince tebliği üzerine temyiz sebebi bildirilmediği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ve eşi tanık T.Ş.'nin olaydan önceki bir tarihte oğullarının katılanın çalıştığı hastanede tedavi gördüğü sırada ayağının kırıldığını düşünmeleri nedeni ile şikâyette bulundukları, bu nedenle 04.07.2013 günü hastanenin ortopedi polikliniğinde katılanın eşini tehdit ettiğini düşünen sanık ...'in, kardeşi olan inceleme dışı sanık H.Ş. ile birlikte olay günü hastanenin ortopedi polikliniğine gittiği katılana hitaben ''Şerefsiz.'' demek ve sinkaflı küfür etmek suretiyle alenen hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece katılanın anlatımı ve bunu doğrulayan tanık C.Y.'nin beyanı ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, katılanın 13.11.2013 tarihli soruşturma beyanında sanık ... ve inceleme dışı sanık H.Ş.'nin odasına gelerek kapıyı kilitledikleri içeride 3 kişi kaldıkları ve kendisine hitaben "Sen dün çocuğun annesini tehdit etmişsin, sen kimsin bizim bacımızı nasıl tehdit edersin çocuğun kırığını kimin yaptığını bulursun aksi takdirde seni sorumlu tutarız hesabını da sorarız." demeleri üzerine kendisinin "... hanım olayı size yanlış anlatmış kapıyı açarak odamdan çıkın çıkmazsanız güvenliği çağırırım." dediğini ve bunun üzerine sanıkların çıktıklarını olaya ilişkin beyaz kod tutanağı tutulduğunu belirttiği, kendisine hakaret edildiğine dair bir beyanının olmadığı, 07.07.2013 tarihli olay bildirim formunda 06.07.2013 tarihinde hasta yakınlarının katılanın odasının kapısını kilitleyerek tehdit etmeleri üzerine beyaz kod verildiğinin yazıldığı hakaret olayı yönünden tutanakta bir anlatımın bulunmadığı, tanık C.Y.'nin soruşturma aşamasında sanıkların odaya girip kapıyı kapattıklarını, içeriden tartışma sesi gelince anahtarı ile kapıyı açtığını doktora hastanın ayağını kendisinin kırdığını söylediklerini katılanın da eski kırık olduğunu anlatmaya çalıştığını ancak karşı tarafın ikna olmadığını şikâyet edeceklerini beyan ederek doktora açıklama fırsatı vermediklerini bu nedenle beyaz kod vererek güvenliği çağırdığını hakaret olarak hastane çalışanlarının şerefsiz olduğunu, herkesin aynı olduğunu ve ağır küfürler ettiklerini duyduğunu belirttiği, mahkeme aşamasında ise sanıkların kapıyı arkadan kilitleyip doktorla tartıştıklarını, kendisine hakaret ettiklerini, elleriyle masaya vurma seslerini duyduğunu beyan ettiği, tanığın aşamalardaki anlatımları arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkinin mahkemece giderilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık katılan ve tanık beyanlarından hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Sanığın hastanede yanlış tedavi uygulanması nedeni ile oğlunun ayağının kırıldığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Olayın gerçekleştiği yerin muayene odası olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması,

3. Olayın gerçekleştiği yerin muayene odası olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması,

4. Üç nolu bozma sebebine göre hakaret suçunun aleni olarak işlenmediğinin kabulü halinde, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereği yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2881, Karar No: 2023/5625, Tarih: 26.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2881 E.  ,  2023/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/336 Değişik ... - 2020/336 Karar

... ...

SAYISI : 2020/İHK-22083

DAVA TARİHİ : 13.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Başvuru dosyasının ...'na iadesine

İtirazın kabulü ile başvurunun kabulü

Davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine

... ...

SAYISI : 2020/62400

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvuru dosyasının ...'na iadesine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile ... kararının kaldırılmasına başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 21.04.2022 tarihli ve 2021/13351 Esas 2022/7650 Karar sayılı ilamıyla davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından 20.07.2022 tarihli dilekçe ile Dairenin 21.04.2022 tarihli ve 2021/13351 Esas 2022/7650 Karar sayılı ilamına yönelik maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ... tarafından hükme esas alınan Kahramanmaraş ... ... Üniversitesi tarafından düzenlenen 30.09.2020 tarihli maluliyet raporu, ıslah dilekçesi ve makbuzunun dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı ve ayrıca ... karar tarihi 22.10.2020 olmasına rağmen KEP belgesinde 13.10.2020 tarihinde kararın tebliğ edildiği şeklinde belirleme yapılmış ise de, karar tarihinden önce tebliğ yapılmış olması mümkün olmamakla ... kararının davalı vekiline tebliğ edildiğine dair KEP belgesinin dosya arasına alınması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra inceleme yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6822, Karar No: 2013/7896, Tarih: 10.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6822 E.  ,  2013/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi Birleşik Fon Bank. A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/7 E. sayılı dosyasında düzenlenen 05.04.2012 tarihli sıra cetvelinde ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konan haciz olduğu halde, ilk iki sırada şikayet olunanların alacaklı olduğu dosyalara yer verildiğini ve satıştan elde edilen bedelin tamamının ilk sıra alacaklısı olarak gösterilen şikayet olunanlar ... ve ...'nin alacaklı olduğu dosyaya ödendiğini, oysa müvekkilinin Fon Bankası niteliğinde olup 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 141. maddesi gereği takiplerde 20 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ... vekili, şikayetin reddini savunmuş, şikayet olunan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin talebiyle satışa konu taşınmaz üzerine konulan 11.12.2002, 22.02.2005, 22.11.2007 ve 23.06.2008 tarihli hacizlerin, İİK'nın 106. ve 110. maddelerinde öngörülen iki yıl içinde satış istenmediğinden düştüğü, 16.12.2010 tarihli haczinin geçerli olduğu ancak, sıra cetvelinde şikayet olunan olarak gösterilen diğer alacaklıların hacizlerinden sonra geldiği, fon alacağı olmasının İİK'nın 106/1 ve 110/1. maddelerinin uygulanması açısından bir öneminin olmadığı, bu kapsamda iptali istenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14464, Karar No: 2015/3249, Tarih: 04.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/14464 E.  ,  2015/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/59-2013/270

Taraflar arasındaki davadan dolayı Nevşehir 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.05.2013 gün ve 59-270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz istenilmiş olmakla, dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosyada yapılan incelemede,

Davalı Ö.. Tohumculuk Tarım.Ürünleri ve Tic.A.Ş' ne kararın tebliğ edildiği tarihin PTT Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabın evrakına eklenerek gönderilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiş ise de; anılan eksiklik giderilmeden yeniden Daireye gönderildiği anlaşılmakla anılan eksikliğin özenle giderilmesi, eksikliğin giderilip giderilmediği bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yeniden yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,5.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10451, Karar No: 2014/16609, Tarih: 10.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/10451 E.  ,  2014/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan 22/09/2012 tarihinde tek taraflı olarak performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının verimliliği ile ilgili değerlendirmelerin "... Tanıtım Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik" ile belirlenmiş görev tanımına uygun olarak gerçekleştirildiğini, tanıtım görevindeki yetersizliği ile ilgili denetimli takibe alınan ve iş sözleşmesi 22/09/2012 tarihinde feshedilen davacıya gelişiminin arttırması için yeterli sürenin tanınmış olduğunu, performans ölçümü objektif olarak yapılan davacıya performans düşüşlerinin düzenli olarak bildirildiğini, gelişimi için uygulanacak aksiyonların birlikte kararlaştırıldığını, davacının fesih tarihi itibariyle 10 kişilik bölge sıralamasında 7 nci; 77 kişilik bölüm sıralamasında ise 67 nci sırada yer aldığını ve bu durumun davacının performansının emsallerine göre düşük olduğunun gösterdiğini; tüm geri bildirimlere rağmen tanıtım görevi ile ilgili sorun ve yetersizliklerin halen devam ediyor olması, bu durumun hem yöneticileri hem de diğer çalışanları sürekli meşgul etmesi ve işyerinde olumsuzluklara yol açması sebepleriyle taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erdirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.