muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2085, Karar No: 2014/30, Tarih: 22.01.2014

“…Yeterli idrake sahip olduğu iç hukuk tarafından kabul edilen bir çocuğun, bir adli merci önündeki, kendisini ilgilendiren davalarda, yararlanmayı bizzat da talep edebileceği aşağıda sayılan haklar verilir:

a)İlgili tüm bilgileri almak;

b)Kendisine danışılmak ve kendi görüşünü ifade etmek;

c)Görüşlerinin uygulanmasının olası sonuçlarından ve her tür kararın olası sonuçlarından bilgilendirilmek.”;

Adli mercilerin rolünden, karar sürecinin düzenlendiği 6. maddenin (b) ve (c ) bentlerinde ise:

“b)…Çocuğun iç hukuk tarafından yeterli idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda,…çocuğun yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, gerekirse kendine veya diğer şahıs ve kurumlar vasıtasıyla, çocuk için elverişli durumlarda ve onun kavrayışına uygun bir tarzda çocuğa danışmalıdır, çocuğun görüşünü ifade etmesine müsaade etmelidir.

c)Çocuğun ifade ettiği görüşe gereken önemi vermelidir.” hükümleri yer almaktadır.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, velayetin düzenlenmesinde asıl olan, küçüğün yararını korumak ve geleceğini güvence altına almak olduğundan, çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimini engelleyen ve süreklilik arz edeceği anlaşılan her olay, tehlikenin büyüklüğü, doğuracağı onarılması güç sonuçlar değerlendirilerek sonuca varılmalı; velayetin belirlenmesi ve düzenlenmesinde öncelikle çocuğun yararı göz önünde tutulmalıdır.

Bu kapsamda, çocuğun cinsiyeti, doğum tarihi, eğitim durumu, kimin yanında okumakta olduğu, talepte bulunanın çocuğun eğitim durumu ile ilgilenip ilgilenmediği, sağlığı, sağlık durumuna göre tedavi olanaklarının kimin tarafından sağlanabileceği gibi özel durumuna ilişkin hususlar göz önünde tutulmalıdır.

Velayetin belirlenmesi ve düzenlenmesinde ana babadan kaynaklanan özelliklerin de dikkate alınması kaçınılmazdır. Bu nedenle, mahkemece çocuğu başkasına bırakma, ihmal etme, kaçırma, iradi olarak terk etme, yönlendirme hususları ile tarafın velayet talebinin olup olmaması, şiddet uygulaması, sadakatsizliği, ekonomik durumu, mesleği, yaşadığı ortam, kötü davranışı, alkol bağımlılığı, sağlığı, dengesiz davranışları dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, açıklanan özellikler yanında mümkün oldukça çocuğun alıştığı ortamın değiştirilmemesine, kardeşlerin ayrılmamasına özen gösterilmeli, velayetin verileceği taraf yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olup olmayacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delil olup olmadığı veya hemen meydana gelecek tehlikenin varlığının ispat edilip edilemediği ve maddi durumun iyiliğinin tek başına velayetin değiştirilmesini gerektirmeyeceği hususu da mutlaka değerlendirilmelidir.

Nitekim açıklanan ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.10.2010 gün ve 2010/2-501 E. 2010/492 K.; 23.11.2011 gün ve 2011/2-547 E. 2011/695 K.; 16.03.2012 gün ve 2011/2-884 E. 2012/197 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/2-794 E. 2013/310 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Nitekim açıklanan ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.10.2010 gün ve 2010/2-501 E. 2010/492 K.; 23.11.2011 gün ve 2011/2-547 E. 2011/695 K.; 16.03.2012 gün ve 2011/2-884 E. 2012/197 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/2-794 E. 2013/310 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, velayeti anneye verilen erkek çocuk, 2003 doğumludur. Davacı tanıkları davalı annenin kusurlu davranışı konusunda somut bir beyanda bulunmadıkları gibi, davacı baba tarafından davalı annenin müşterek çocuğu gece geç saatlerde tek başına bıraktığı iddia edilmiş ise de, annenin yetişkin yaştaki erkek kardeşinin gözetimine güvenerek, çocuğunu dayısına emanet ettiği anlaşıldığından, bu konuda davalı anneye izafe edilebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Öte yandan, davalı annenin çocuğu zeytin toplamaya götürdüğüne ilişkin iddia konusunda hiçbir tanığın görgüye dayalı bilgisi bulunmadığından, bu iddianın da yöntemince kanıtlandığından bahsetmek mümkün değildir. Kaldı ki, anneye izafe edilen her iki olay da münferit olup, süreklilik arzetmemesi nedeniyle velayetin değiştirilmesini gerektirecek ağırlıkta olduğu kabul edilemez.

Belirtilmelidir ki, davalı annenin daha genç yaşta ve lise mezunu olması nedeniyle, yaşı ve eğitim durumu dikkate alındığında çocuk ile daha rahat ilgilenebileceği açıktır.

Yapılan açıklamaların ışığında, boşanma kararının kesinleştiği tarihten bu davanın açılmasına kadar geçen sürede, küçük Halil Münir’in velayetinin davalı annesinden kaldırılması (TMK.md.348) veya değiştirilmesine (TMK.md.349) neden olacak şekilde davalı annenin kusuru veya velayet görevini savsakladığı kanıtlanamamıştır.

O halde, aynı hususlara işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı-birleşen dava davacısı S.. İ.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2472, Karar No: 2015/1880, Tarih: 11.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2472 E.  ,  2015/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/823-2013/1542

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 14 parsel sayılı taşınmazın tapu sicil kayıtlarında "H.Halil" yazan baba adının "Halil" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 14 parsel sayılı taşınmazda "Halil" yazan davacının baba isminin "Halil" olduğu belirlenerek tapu kaydındaki davacının baba isminin düzeltilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6672, Karar No: 2020/3151, Tarih: 21.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6672 E.  ,  2020/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla borçlunun taşınmazları üzerine haciz işlemi uygulandığını, taşınmazın satılarak paraya çevrilmesinden sonra icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlendiğini, ancak kendi dosyalarına sıra cetvelinde yer verilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan şikayetçinin haczinin düşmüş olduğunu ileri sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin süresi içinde satış istemediğinden bahisle haczinin düşmüş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16077, Karar No: 2009/3734, Tarih: 12.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/16077 E.  ,  2009/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2008

Davacı,  meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu öldüğü iddia edilen sigortalının hak sahibi olan davacıların manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığı ile ölüm arasında illiyet bağı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi Baştabipliği’nin 14.11.2007 tarihli Tıbbi Konsey Kararı’na göre sigortalının ölüm nedeni pnömokonyoz değildir. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 17.06.2008 tarihli raporunda da, sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verilmiştir. Davacı yanca, meslek hastalığı ile ölüm arasındaki illiyet bağını belirleyen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun raporuna itiraz edilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.”

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 40. maddesine göre de, “sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.”

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 40. maddesine göre de, “sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.”

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu’nca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu’nu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılacak iş, sigortalının ölümünün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak sonuca gitmektir. Davacı tarafın itirazları dikkate alınmadan ve yasal prosedür işletilmeden yukarıda belirtilen raporlar ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacılara iadesine, 12.03.2009  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7760, Karar No: 2006/11190, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7760 E.  ,  2006/11190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip dayanağı ilamda hükmedilen alacağa yasal faiz uygulanacağı belirtilmiştir. Takipte istenen faize karşı borçlunun itirazları 3095 sayılı Yasada öngörülen oranlar dikkate alınarak yapılan inceleme sonucunda belirlenecektir. Olayımızda bilirkişi incelemesinde sonut olayda uygulama olanağı bulunmayan 4833 sayılı Bütçe Kanunu'nun 50/t maddesi ile 5025 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesindeki faiz oranları nazara alınarak hesap yapıldığı görülmüştür. Anılan faiz oranları Genel Bütçeye dahil idareler ile Katma Bütçeli Dairelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanabileceğinden tarafların sıfatı ile borçlu belediyenin özel bütçeli olduğu da dikkate alınarak yapılan hesaplamanın yukarıdaki kurallara uygun bulunmadığı düşünülmeksizin 3095 sayılı Yasanın 1. maddesi gözardı edilerek hatalı bilirkişi raporu ile hüküm kurulması isabetsizdir.

2) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Haciz tarihi esas alınıp olaya uygulanması gereken 5272 sayılı Belediye Kanunu, Anayasa Mahkemesi tarafından 18.01.2005 tarih ve 2004/118 E., 2005/8 K. sayılı kararla iptal edilmiş ve iptal kararı 13.04.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanmıştır. Anayasa Mahkemesi'nce 6 aylık süre sonunda iptal kararının yürürlüğe gireceği hükme bağlanmış, hacizle ilgili aynı hükümleri taşıyan 5393 sayılı Yasa ise 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, haciz tarihi itibarı ile olaydan anılan yasanın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Somut olayda, birleştirilen dosyalar da dikkate alındığında belediyeye ait bulunan kasadaki paranın Vakıfbank'taki mevduat hesabının, Milli Emlaktan satışı yapılan taşınmazlar için belediyeye ödenecek paylar hakkında ilgili yerlerden gerekli araştırma yapılarak bu paraların kaynağı ve niteliği öncelikle belirlenmelidir.

Bu paraların vergi, resim ve harç niteliğinde olması veya kamu hizmetinde fiilen kullanılması halinde bunların haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Bu durumda, şikayetin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece tedbir kararının kaldırılmasından sonra hacze rağmen borçlu belediyenin para adı altında bir kısım ödeme yaptığı gerekçe gösterilerek bu konuda bir karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi ayrıca borçlunun şikayetinde ileri sürdüğü takip sonrası işleyecek faiz oranı yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen nedenlerle kabulü ile mahkeme kararının (1) no'lu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına, (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle borçlu yararına İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/785, Karar No: 2010/9796, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/785 E.  ,  2010/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, izinsiz tesis edilen enerji nakil hatlarının izinli hale getirilmesi için genel müdürlükler bünyesinde imzalanan 4.4.2002 tarihli protokol hükümlerine göre davalıların taahhütname imzalamadığını,irtifak bedellerini de ödemediğini bildirerek 2003 yılı irtifak bedelinin gecikme zammı ve KDV si ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı BEDAŞ 4.4.2002 günlü protokolün tarafı olmadığını,24.7.2006 tarihli devir protokolü ile işletme hakkını devraldığını,devirden önceki döneme ait alacak talebinin devir protokolüne göre diğer davalı olduğunu savunmuş,davalı TEDAŞ,6183 sayılı kanunun 17/3.maddesine göre davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Bedaş yönünden davanın husumetten reddine,Tedaş yönünden 44.237 TL nin KDV si ile birlikte dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı ve Tedaş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, izinsiz tesis edilen enerji nakil hatlarının izinli hale getirilmesi için imzalanan 4.4.2002 tarihli protokol kapsamında irtifak bedelleri ve ferilerinin tahsili için TEDAŞ’a ve sahayı işleten Bedaşa karşı eldeki davayı açmıştır.Davalı TEDAŞ AŞ nin 233 sayılı KHK.nin 3.maddesi uyarınca TEK kurumundan ayrılarak iki ayrı iktisadi devlet kuruluşu olarak 15.9.1993 tarihli 21699 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu kararı ile kurulduğu,26.1.1994 günlü 21830 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü ile organlarının görev alanlarının belirlendiği,15.1994 gününde yöntemince tescili yapılıp ilan edildiği, bilahare kendi mevzuatı ve 233 sayılı KHK.nin 15 ve devamı maddeleri uyarınca müesseseler oluşturarak faaliyetine devam ettiği bu müesseselerin de ticaret siciline kaydı yapılarak ilan edildiği ve tüzel kişiliğinin bulunduğu bilinmektedir.Kendine ait sermayesi ve yönetim organları bulunan müesseselerin kendi faaliyet alanlarında kalan işlemlerle ilgili olarak yasal hasım

olarak gösterilmeleri gerekir. Dava konusu saha Bedaş Elektrik Dağıtım AŞ. tarafından işletilmekte olup,yukarıda izah edilen şekilde kurulan ve davalı TEDAŞ tan bağımsız tüzel kişiliği bulunan, kendi faaliyet alanındaki enerji nakil hatlarının bedellerinin tahsiline ilişkin davanın da bu ilgili müesseseye yöneltilmesi gerekir. Davalı Bedaş ile Tedaş arasında düzenlenen 24.7.2006 tarihli devir protokolündeki devirden önceki hukuki ve cezai sorumluluğun Tedaşa ait olduğu ve davaların Tedaşın husumeti ile sonuçlandırılacağına ilişkin kararlaştırma tarafların iç ilişkileri ve dava konusu alacağın rücu edilebilirliği ile ilgili olduğu gibi devir protokolünün 7.6.maddesi hükmü de gözetilerek Bedaşın faaliyet alanı içinde kalan enerji nakil hatları bedelinden doğan alacağın tahsili için açılan davada davalı TEDAŞ’a husumet yöneltilmesi mümkün değildir. (HGK.2000/21-1668-2000/1763). Davalı TEDAŞ hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davacının BEDAŞ'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Orman Genel müdürlüğü ile TEDAŞ ve dava dışı tüzel kişiler arasında imzalanan 4.4.2002 tarihli protokol uyarınca ... Orman İşletme Şefliği Sorumluluk Bölgesi hudutları içerisinde bulunan enerji nakil hatlarının sözleşmede kararlaştırılan esaslar dairesinde tahsili için dava açılmış olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden enerji nakil hattının bulunduğu bölge itibariyle Kastamonu Müessese Müdürlüğü iken yeniden yapılandırılma sonucu Kastamonu Müessese Müdürlüğü BEDAŞ (Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş) olarak faaliyetini sürdürmüştür. Az yukarıda 1 nolu bentte açıklanan ilkeler doğrultusunda da davanın BEDAŞ'a yöneltilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Diğer yandan Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin hisselerinin özelleştirilerek, Enerjisan Elektrik DağıtımA.Ş'ye satıldığı anlaşılmışsada, her davanın açıldığı tarihteki durumuna göre değerlendirileceği gözetilerek davalı BEDAŞ'a husumetin doğru yöneltilmesi karşısında bu davalı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebebine göre davacı ve davalı Tedaşın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı Tedaş yararına BOZULMASINA, 2.nolu bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, 3.bentte açıklanan nedenle davacı ve davalı Tedaşın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 597.00 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve yine peşin alınan 598.00 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.