muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5588, Karar No: 2011/6589, Tarih: 13.09.2011

./.

-2-

Davanın yasal dayanağına ilişkin bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; Davacının okul müdürü sıfatı ile atanmasından itibaren oluşan prim borçlarından dolayı tahakkuk ve tediye ile görevli kamu idarecisi olduğundan 2007/10391 Esas sayılı takibe konu 2004/3. ay ile 2006 yılı 8. ay pirim borçlarından dolayı Kuruma asıl borçlu ile müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıktır. Ne var ki, okul müdürü olarak atandığı 27.8.2003 tarihinden önceye ait olan borçlar yönünden ise tahakkuk ve tediye yükümlülüğü olmadığından bu borçlardan sorumlu olmayacağı, davaya konu idari para cezalarına ilişkin takiplerin kesinleşmediği, yapılan itirazın yargı aşamasında olduğu ortadadır.

Yapılacak iş; Davacının borçlu okul müdürlüğüne ait işyerinde, müdür olarak atanmasından sonra tahakkuk eden 2004/3 ve 2006/8. aylar prim borçları yönünden haklı bir neden olmaksızın ödeme yapılmadığının tespiti halinde davacının bu aylara ilişkin prim borcu yönünden sorumlu tutmak, atanmasından önceye ait prim tahakkuklarını yönünden yani 2007/44, 2007/43 ve 2007/10391 sy. dos-(2002/7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylar) yönünden hakkında yapılan takip ve ödeme emirlerinin iptaline karar vermek, konusu idari para cezası olan 2007/38, 2007/37, 2007/10379, 2007/10390 ve 2007/10392 esas sayılı takipler yönünden ise, itiraz ve dava sonucu yani idari para cezalarının kesinleşmesini beklemek ve oluşacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Sayın Çoğunluğun 2007/010392 nolu ödeme emri dışındaki diğer ödeme emirlerine ilişkin bozma kararına aynen katılıyorum

Ancak 2007/010392 takip nolu 8136884 nolu 19.06.2009 tarihli işsizlik sigortası primine ilişkin ödeme emri 186.90 TL borca ilişkin olup mahkemece bu ödeme emrine ilişkin olarak açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar miktar yönünden kesin olup davacının bu ödeme emrine ilişkin olarak verilen karara yönelik temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmesi gerektiğinden Sayın Çoğunluğun bu ödeme emrine yönelik bozma kararına katılmıyorum.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7102, Karar No: 2018/4757, Tarih: 27.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7102 E.  ,  2018/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında açılan kamu davasının dayanağı olan Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/562 Esas, 2005/411 iddianame sayılı iddianamesinin aslı veya onaylı örneği dosyada fiziken bulunmadığı gibi anılan iddianamenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde de (UYAP) kayıtlı olmadığı anlaşıldığından, söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20120, Karar No: 2016/1907, Tarih: 15.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20120 E.  ,  2016/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 17.08.2004 tarihinden 01.03.2005 tarihine kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverence davacı adına 15.12.2004 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının davalı işyerinde 15.12.2004 tarihinde iş kazası geçirdiği, buna ilişkin davalı Kurum tarafından 29.03.2012 tarihli raporun düzenlendiği, hizmet cetvelinden davacının davalı yanındaki çalışmasının 15.12.2004-30.03.2005 tarihleri arasında bildirildiği ancak yapılan bildirimlerin bir kısmının otuz günün altında olduğu, dönem bordrolarının bir kısmının getirtildiği, davalı işyerinin 2004/12; 2005/1,2,3.aylarına ilişkin ücret bordrolarında davacının imzasının bulunduğu ve davacının söz konusu imzaların kendi eli ürünü olmadığını havale tarihi olmayan, 23.05.2009 tarihli dilekçesi ile beyan ettiği ancak ücret bordroları üzerinde imza incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Yapılacak iş; davacının imzasının olduğu ücret bordroları üzerinde imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yapmak, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan ve imzanın davacıya ait olduğu tespit edilmiş dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemler bakımından ise davacının geçirdiği iş kazası sebebi ile hangi tarihler arasında tedavi gördüğü, hastanede yattığını, hangi tarihler arasında istirahatli olduğunu araştırmak, buna ilişkin hastane kayıtlarını, doktor raporlarını getirtmek ve çalışmadığı süreyi belirlemek, davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarının tamamını getirterek bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, marifetiyle o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11469, Karar No: 2019/8646, Tarih: 15.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11469 E.  ,  2019/8646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hüküm altına alınan hafta tatili konusunda taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Mahkemece, alacak kalemlerinin hesaplatılması için bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğuna kanaat getirilen bilirkişi raporunda davacının alacaklarının ayrı ayrı hesaplandığı ve rapor sonrasında davacının davasını ıslah etmesi nedeniyle, rapor ve ıslah dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği belirtilerek, davacının hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak, bilirkişi tarafından davacının hafta tatili alacağı, yaz aylarında 3 hafta çalıştıkları kabul edildiği halde hesaplama yaz döneminde 4 hafta üzerinden yapılmıştır. Bir diğer anlatımla, davacının hafta tatili alacağı hesaplama yapılan 8 aylık dönemde 24 hafta tatili üzerinden yapılması gerekirken, 32 hafta üzerinden yani davacının yaz döneminde her hafta çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Kabule göre, davacının hafta tatili alacağının yaz dönemi olarak kabul edilen 8 aylık dönemde, toplam 24 hafta üzerinden hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2484, Karar No: 2007/3387, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2484 E.  ,  2007/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin ve müdürlük kararının 2 no.lu bendinin iptaline, satıştan sonra oluşan MTV ve trafik cezasının davalı Vergi Dairesinden alınarak davacı bankaya iadesine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline karar verilmekle yetinmek gerekir, eda hükmü kurulması doğru değildir. İcra Mahkemesi'nce hüküm sonucu kısmında paranın vergi dairesinden alacaklı bankaya iadesine karar verilmesinde, açıklanan nedenle isabet görülmemişse de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sonucu itibariyle yerinde bulunan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte gösterilen nedenle davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle kararın hüküm kısmının üçüncü paragrafının hükümden çıkartılmasına ve sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün HUMK.nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2021/8889, Karar No: 2021/9046, Tarih: 02.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8889 E.  ,  2021/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yardım Nafakasının Kaldırılması-Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı kızına ödediği aylık 450,00 TL yardım nafakasının kaldırılmasını, kendisine aylık 500,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı tarafından talep edilen yıllık nafaka miktarı 6.000,00 TL ve davalı kızına ödediği nafakanın yıllık miktarı 5.400,00 TL olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olmakla karar kesindir. Açıklanan sebeple, davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 02.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/29265, Karar No: 2022/7011, Tarih: 31.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29265 E.  ,  2022/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında ... İl Emniyet Müdürlüğünün 24/05/2020 tarihli ve 2020/1050 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 392,00 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 30/06/2020 tarihli ve 2020/1697 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.06.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve KYB. 2021/90026 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından, Covid 19 salgınının tüm dünyada yaygın bir şekilde insan sağlığını tehdit eder boyutlarda görülmesi üzerine pandemi ilan edildiği, Mart 2020 tarihinden itibaren de hemen hemen tüm Türkiye'de salgın hastalık olarak kabul ve ilan edildiği, hastalığın insanlar arasında solunum yoluyla ve kısa süreli temaslarda dahi bulaşımının hızlı olması nedeniyle, ülkemizde insanların bir arada bulunduğu kapalı veya açık ortamlarda, hastalığın azaltılması veya ortadan kaldırılması amacıyla pek çok değişik önlem ve tedbirlerin alındığı, söz konusu önlem ve tedbirlerin alınması, uygulanması, ihlal edilmesi gibi hususlarda uygulamada bir takım farklılıkların söz konusu olduğu, ortaya çıkan bu farklılıkların giderilmesi amacıyla bir kısım dosyalar yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu, konuya ilişkin Yargıtay ilgili Ceza Dairesi tarafından verilen bir karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine, Yargıtay ilgili Ceza Dairesince verilmiş olan itirazın kabulü yönünde bir kararın bulunduğu gözetildiğinde, ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesinin sağlanması amacıyla konunun bir bütün olarak tüm yönleriyle değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;

1-Covid 19 salgını nedeniyle önlem ve tedbirlerin alınması yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun;

27. maddesinde "Umumi hıfzıssıhha meclisleri mahallin sıhhi ahvalini daima nazarı dikkat önünde bulundurarak şehir ve kasaba ve köyler sıhhi vaziyetinin ıslahına ve mevcut mahzurların izalesine yarayan tedbirleri alırlar. Sari ve salgın hastalıklar hakkında istihbaratı tanzim, sari ve içtimai hastalıklardan korunmak çareleri ve sıhhi hayatın faideleri hakkında halkı tenvir ve bir sari hastalık zuhurunda hastalığın izalesi için alınan tedbirlerin ifasına muavenet eylerler.",

27. maddesinde "Umumi hıfzıssıhha meclisleri mahallin sıhhi ahvalini daima nazarı dikkat önünde bulundurarak şehir ve kasaba ve köyler sıhhi vaziyetinin ıslahına ve mevcut mahzurların izalesine yarayan tedbirleri alırlar. Sari ve salgın hastalıklar hakkında istihbaratı tanzim, sari ve içtimai hastalıklardan korunmak çareleri ve sıhhi hayatın faideleri hakkında halkı tenvir ve bir sari hastalık zuhurunda hastalığın izalesi için alınan tedbirlerin ifasına muavenet eylerler.",

28. maddesinde, "Umumi hıfzıssıhha meclislerinin mukarreratından mahalli vazifeler ve salahiyetler arasında bulunan işler vali veya kaymakam tarafından icra olunur ve istizana muhtaç olanlar kaymakamlıkça vilayetten ve vilayetçe Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinden sorulur."

"Memleket dahilinde sari ve salgın hastalıklarla mücadele" başlıklı 57. maddesinde, "Kolera, veba (Bübon veya zatürree şekli), lekeli humma, karahumma (hummayi tiroidi) daimi surette basil çıkaran mikrop hamilleri dahi - paratifoit humması veya her nevi gıda maddeleri tesemmümatı, çiçek, difteri (Kuşpalazı) - bütün tevkiatı dahi sari beyin humması (İltihabı sahayai dimağii şevkii müstevli), uyku hastalığı (İltihabı dimağii sari), dizanteri (Basilli ve amipli), lohusa humması (Hummai nifası) ruam, kızıl, şarbon, felci tıfli (İltihabı nuhai kuddamii sincabii haddı tifli), kızamık, cüzam (Miskin), hummai racia ve malta humması hastalıklarından biri zuhur eder veya bunların birinden şüphe edilir veyahut bu hastalıklardan vefiyat vuku bulur veya mevtin bu hastalıklardan biri sebebiyle husule geldiğinden şüphe olunursa aşağıdaki maddelerde zikredilen kimseler vak'ayı haber vermeğe mecburdurlar. Kudurmuş veya kuduz şüpheli bir hayvan tarafından ısırılmaları, kuduza müptela hastaların veya kuduzdan ölenlerin ihbarı da mecburidir."

64. maddesinde, "57 nci maddede zikredilenlerden başka her hangi bir hastalık istilai şekil aldığı veya böyle bir tehlike baş gösterdiği takdirde o hastalığın veya her hangi bir hastalık şeklinin memleketin her tarafında veya bir kısmında ihbarı mecburi olduğunu neşrü ilâna ve o hastalığa karşı bu kanunda mezkür tedabirin kaffesini veya bir kısmını tatbika Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti salahiyettardır."

64. maddesinde, "57 nci maddede zikredilenlerden başka her hangi bir hastalık istilai şekil aldığı veya böyle bir tehlike baş gösterdiği takdirde o hastalığın veya her hangi bir hastalık şeklinin memleketin her tarafında veya bir kısmında ihbarı mecburi olduğunu neşrü ilâna ve o hastalığa karşı bu kanunda mezkür tedabirin kaffesini veya bir kısmını tatbika Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti salahiyettardır."

72. maddesinde, "57 nci maddede zikredilen hastalıklardan biri zuhur ettiği veya zuhurundan şüphelenildiği takdirde aşağıda gösterilen tedbirler tatbik olunur: 1- Hasta olanların veya hasta olduğundan şüphe edilenlerin ve hastalığı neşrü tamim eylediği tetkikatı fenniye ile tebeyyün edenlerin fennen icap eden müddet zarfında ve sıhhat memurlarınca hanelerinde veya sıhhi ve fenni şartları haiz mahallerde tecrit ve müşahede altına vaz'ı. 2-Hastalara veya hastalığa maruz bulunanlara serum veya aşı tatbikı. 3-Eşhas, eşya, elbise, çamaşır ve binaların ve fennen intana maruz olduğu tebeyyün eden sair bilcümle mevaddın fenni tathiri. 4-Hastalık neşreden haşarat ve hayvanatın itlafı. 5-Memleket dahilinde seyahat eden eşhasın icap eden mahallerde muayenesi ve eşyalarının tathiri.6-Hastalığın sirayet ve intişarına sebebiyet veren gıda maddelerinin sarf ve istihlakinin men'i. 7-Dahilinde sari ve salgın hastalıklardan biri zuhur eden umumi mahallerin tehlike zail oluncaya kadar set ve tahliyesi."

Şeklinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında, 1593 sayılı Kanunu'nun 27. maddesi kapsamında, Valinin başkanlığında toplanan ve yasal bir heyet olan il umumi hıfzıssıhha meclislerinin, il genelinde genel sağlığı tehdit eden sakıncaların giderilmesi amacıyla gerek gerçek kişilerin gerekse de tüzel kişilerin salgınla mücadelede uyması gereken tedbirleri (maske takma zorunluluğu, sokağa çıkma yasağı, işletmelerin çalışma esasları .. vb.) almaya yetkili oldukları,

2-Covid 19 salgını nedeniyle alınan önlem ve tedbirlere aykırı davranılması halinde uygulanacak mevzuat hükmü yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Kanunu'nun 27. maddesi kapsamında, Valinin başkanlığında toplanan il umumi hıfzıssıhha meclislerince, salgınla mücadelede alınan tedbir ve önlem kararlarına uyulmaması halinde uygulanması gereken mevzuat hükmünün belirlenmesi gerektiği, konuya ilişkin Kanuni düzenlemeler incelendiğinde,

1593 sayılı Kanunu'nun;

"Ceza hükümleri" başlıklı 282. maddesinde, "(Değişik: 23/1/2008-5728/48 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara aykırı hareket edenler veya zorunluluklara uymayanlara, fiilleri ayrıca suç oluşturmadığı takdirde, ikiyüzelli Türk Lirasından bin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.",

Şeklinde yasal düzenlemenin bulunduğu,

5326 sayılı Kanun'un;

1593 sayılı Kanunu'nun;

"Ceza hükümleri" başlıklı 282. maddesinde, "(Değişik: 23/1/2008-5728/48 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara aykırı hareket edenler veya zorunluluklara uymayanlara, fiilleri ayrıca suç oluşturmadığı takdirde, ikiyüzelli Türk Lirasından bin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.",

Şeklinde yasal düzenlemenin bulunduğu,

5326 sayılı Kanun'un;

“Kanunilik ilkesi” başlıklı 4. maddesinde, "(1) Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. (2) Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir." şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, hangi fiillerin kabahat oluşturacağının kanunla belirlenebileceği gibi, kanunun belirlediği genel çerçeve içerisinde idarenin düzenleyici işlemleri ile de belirlenebileceği,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2021/628 esas, 2021/466 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 1593 sayılı Kanun'un, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu, dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak meclis tarafından alınan tedbirlerin 1593 sayılı Kanunun 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği,

3-Covid 19 salgını nedeniyle alınan önlem ve tedbirlerin ilanı, duyurulması yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 27. maddesi kapsamında, il umumi hıfzıssıhha meclislerinin, il genelinde salgınla mücadelede uyulması gereken tedbirler ve önlemleri almaya yetkili olmalarına rağmen, il umumi hıfzıssıhha meclisleri tarafından alınan önlem ve tedbirlerin ilanı ve/veya duyurulması hususunda anılan Kanun'da bir düzenlemenin bulunmadığı ancak söz konusu önlem ve tedbir kararlarının bir idari işlem niteliğinde olduğu, uyulmaması neticesinde Kanun gereği cezai müeyyideye bağlandığı, Avrupa Konseyi’nin 31 (77) sayılı Bakanlar Komitesi Tavsiye Kararında da belirtildiği üzere, tesis edilen idari işlemden haberdar edilme hakkının idari usulun kapsamı içerisinde kaldığı nazara alındığında, il umumi hıfzıssıhha meclisleri tarafından alınan önlem ve tedbirlerin idari işlemin muhataplarına haber verilmesi gerektiği,