muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3119, Karar No: 2024/1199, Tarih: 07.02.2024

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

3.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''19.08.2015'' yerine ''09.08.2015'' olarak gösterilmesi,

5.Sanık ...'ya ait suçta kullanılan nakil aracında ele geçen 2.017 paket kaçak sigaranın nakil aracının taşıma kapasitesine göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmaması ve araçta zula/ gizli bölmenin bulunmaması dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı anlaşılmakla dava konusu nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

6.Denetime imkan verecek şekilde aramaya dayanak teşkil eden Van Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/1561 Değişik İş sayılı arama kararının dosya arasına alınmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

6.Denetime imkan verecek şekilde aramaya dayanak teşkil eden Van Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/1561 Değişik İş sayılı arama kararının dosya arasına alınmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle

hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5046, Karar No: 2012/7100, Tarih: 03.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5046 E.  ,  2012/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Sevil Orman Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu .... Tur. Tic. Ltd. Şti'den alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla ... 6.İcra Müdürlüğü'nün 2008/12588 sayılı dosyası ile takip başlattığını, borçlu adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın hazcedildiğini, davalıların da aynı borçlu hakkında takip başlattıklarını, davalılarca da haczedilen aracın davalı ...nin ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2008/1385 sayılı dosyasından satıldığını, bu dosyadan düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalılar arasında paylaştırıldığını, artan para olmadığından kendilerine pay ayrılmadığını, davalıların alacaklarını ispat etmek zorunda olduklarını, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun tek başına alacağın varlığın kanıtlamaya yeterli olmadığını ileri sürerek, davalıların sıra cetvelinden çıkartılmalarına ve davalılara ayrılan paydan öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, davacı alacağının da kambiyo senedine dayalı olduğunu, borçlu şirkete inşaat malzemelerinin satıldığını, satışlara ilişkin faturaların düzenlendiğini, alışverişin her iki tarafın ticari defterlerine kaydedildiğini, takip dayanağı senedin borçlu şirket tarafından keşide edilmediğini, ayrıca ödenmediğinden protesto çekildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamış ve bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalılardan .... Alüminyum San. Tic. Ltd. Şti'nin alacağını ispata yarayan bir delil sunmadığı, diğer davalının takip dayanağı olan senedin ise davalı yanın sunduğu faturalardan daha sonra tanzim edilmiş olduğu, bunun hayatın olağan akışına uygun düşmediği, alacağın davalı yanca ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalıların alacaklarının sıra cetvelinden çıkartılmasına, çıkartılan alacaklara ait payın öncelikle davacıya ödenmesine, kalanın davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Dava, haciz sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılamadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... Orman Ürünleri ve dava dışı

Kararı, davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Dava, haciz sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılamadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... Orman Ürünleri ve dava dışı

borçlunun tacir oldukları anlaşılmaktadır. Davalı vekili, delil listesinde borçlunun ticari defterlerine de dayanmış ve takip konusu senedin protesto edildiğini savunmuştur. Bu durumda mahkemece davalının protestoya ilişin belgeleri sunması için süre verilmeli ve borçlunun da ticari defterleri incelenmek suretiyle senedin veriliş neden ve amacının, müstenidatlarının da gösterildiği, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Orman Ürünleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, bu davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6648, Karar No: 2015/11877, Tarih: 25.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6648 E.  ,  2015/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/1081-2015/21

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının işyerinde kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, müvekkilinin düzenlediği 09/08/2010 son ödeme tarihli 23.586,60 TL tutarlı fatura bedelini ödememesi üzerine davalı hakkında Konya 8. İcra Müdürlüğünün 2011/14157 Esas sayılı dosyası üzerinden giriştikleri icra takibine davalının haksız ve kötü niyetli olarak itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar; davacının temyiz kanun yoluna başvurması üzerine Dairemizin 19/06/2014 tarih 2014/10304 Esas 2014/9975 Karar sayılı ilamı ile; "...davalıya kaçak kullanım tahakkuku yapılırken davacının kaçak kullanım bedeline (KDV) miktarının dahil edilmesi gerekirken kaçak tüketim tahakkukunda , salt yasal faiz hesabı yapıp KDV hesaplaması yapmayan bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir. " gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak; davanın kısmen kabulü ile; takibin toplam 17.969,88 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; mahkemece bozmadan sonra, kaçak elektrik bedeli (asıl alacak) KDV ilavesi ile yeniden hesaplanmış ve bozma öncesine göre daha yüksek bir bedele hükmedilmiştir. Ancak, gecikme zammı, KDV ilave edilen asıl alacak üzerinden yeniden hesaplanmadan hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, gecikme zammının da KDV ilave edilen asıl alacak üzerinden yeniden belirlenmesi gerekirken, bozma öncesi gecikme zammı miktarına yeniden hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10000, Karar No: 2010/30626, Tarih: 26.10.2010

9. Hukuk Dairesi 2009/10000 E., 2010/30626 K.

**9. Hukuk Dairesi 2009/10000 E., 2010/30626 K.**

**- ADİL YARGILAMA HAKKI

- ADLİ YARDIM

- HARÇ VE MASRAFLAR

- TEMYİZ**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 90 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 6 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 28 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 465 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki, maddi ve manevi tazminat alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan 1- Mahmut, 2- Gaye, 3- Sibel avukatlarınca istenilmesi üzerine, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı işveren dava dilekçesinde, B... Üniversitesi'ne bağlı İ.. Z... H... Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde davalıların birlikte eylemleri sonucu zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı tutularak 2.500.000,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalılardan Mahmut ve Sibel yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunmuşlar ve mahkemece isteklerin reddine karar verilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Yapılan yargılama sonunda mahkemece, toplam zararın 2.612.339,53 TL olduğu belirtilerek, taleple bağlı 2.500.000,00 TL'nin davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline dair karar verilmiştir. Karar harcı olarak da 135.000.000,00 TL'nin yatırılması hükme bağlanmıştır.

Kararı davalılardan Mahmut, Gaye, Sibel temyiz etmiştir. Mahkemece temyiz eden davalılara 135.000.000,00 TL karar harcı ile 33.750,00 TL temyiz harcı ve 80,00 TL posta giderinin yatırılması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca ayrı ayrı muhtıra çıkarılmıştır.

Davalılar Gaye ve Sibel, muhtırada geçen miktarların çok yüksek olması sebebiyle malvarlığı ve gelir durumları itibarıyla sözü edilen tutarların yatı-rılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, adli yardım talebinde bulunmuşlar ve harç alınmaksızın temyiz incelemesinin yapılması gerektiği yönünde istekte bulunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan Gaye'nin yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunmadığı, dilekçesi ekinde de adli müzaheret kararı verilmesini gerektiren delil ibraz etmediği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Davalılardan Sibel yönünden aynı tarihli ek kararda, yargılama sırasında da adli yardım talebinde bulunulduğu ve talebin reddedildiği, son olarak aynı yönde verilen dilekçe ekinde belge verilmediği gerekçesiyle adli yardım is-teğinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davalılardan Gaye'nin yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunmadığı, dilekçesi ekinde de adli müzaheret kararı verilmesini gerektiren delil ibraz etmediği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Davalılardan Sibel yönünden aynı tarihli ek kararda, yargılama sırasında da adli yardım talebinde bulunulduğu ve talebin reddedildiği, son olarak aynı yönde verilen dilekçe ekinde belge verilmediği gerekçesiyle adli yardım is-teğinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

Kararı temyiz eden diğer davalı Mahmut yönünden ise, muhtıraya rağmen gerekli harç ve masrafların yatırılmaması sebebiyle HUMK'nın 434/son maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar ve-rilmiştir. Mahmut vekili kararı temyiz etmiş ve yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunulduğunu, ancak talebin reddedildiğini, sözü edilen harç ve masrafların maddi engeller sebebiyle yatırılmasının mümkün olamadığını ileri sürerek, ek kararı yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmamaktadır. Davalılardan Gaye açısından yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunulmamış olması, temyiz aşamasında bu yönde başvuru yapılamayacağı şeklinde değerlen-dirilmemelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da konuyla ilgili kararında, adli yardım talebinin kanun yollarına müracaat aşamasında yapılabileceğini kabul etmiş, ilk derece mahkemesinin bu yönde delilleri değerlendirerek usuli işlemleri tamamlaması gerektiği hükme bağlanmıştır (Yargıtay HGK 27.01.2010 gün 2010/19-49 E, 2010/10 K).

HUMK'nın 465. maddesinde, "Kendisiyle ailesini meişetçe ehemmiyetli zarurete düşünmeksizin masarifi lazimeyi kısmen veya tamamen ifadan aciz olan kimselerle müessesatı hayriye iddia ve müdafaalarında veya icraya ve ihtiyati tedbirlere müracaatlarında haklı olduklarına dair delil gösterirlerse müzahereti adliyeye nail olabilirler" şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

HUMK'nın 465. maddesinde, "Kendisiyle ailesini meişetçe ehemmiyetli zarurete düşünmeksizin masarifi lazimeyi kısmen veya tamamen ifadan aciz olan kimselerle müessesatı hayriye iddia ve müdafaalarında veya icraya ve ihtiyati tedbirlere müracaatlarında haklı olduklarına dair delil gösterirlerse müzahereti adliyeye nail olabilirler" şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

Dava konusu olayda davalılardan talep edilen maddi tazminat miktarı 2.500.000.00 TL olup, davalıların dosya içeriği ile sabit olan gelir durumları ve bir kısım davalılar yönünden üzerine tedbir konulan malvarlığı dikkate alındığında yargılamadaki adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilmelidir. Özellikle kararın temyizi aşamasında oldukça yüksek miktarda karar ve temyiz harcının yatırılmasının istenmesi ve verilen sürede yatırılmaması üzerine kanun yoluna başvuru hakkının ortadan kaldırılması, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde sözü edilen adil yargılama hakkının ihlali niteliğindedir. Benzer bir olayda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararında, başvurucudan istenen mahkeme harcının çok yüksek miktarda olması durumunda devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil bir denge bulunmadığı kabul edilmiş ve başvuran yararına ihlalin varlığı sonucuna varılmıştır (AHİM, 19.06.2001 gün, başvuru no: 28249/95, Kreuz/Polonya).

Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bir kararında, başvurucuyu harç ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmesi halinde, mahkemeye başvuru hakkının özünün zedelendiği kabul edilmiştir (AHİM, 26.06.2007 gün, başvuru no: 25321/02, Ülger/Türkiye).

Türkiye Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni onaylamış olup, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin yargı yetkisini de kabul etmiştir. Anayasa'nın 90. maddesinde, "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz (Ek cümle: 07.05.2004-5170 S.K./7. mad). Usu-lüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır" şeklinde kurala yer verilmiştir. Böyle olunca, adil yargılama hakkının ihlal edilmemesi bakımından somut olayda davalılara adli yardım hakkı sağlan-malıdır.

Öte yandan, Harçlar Kanunu'nda 6009 sayılı Yasa ile 23.07.2010 tarihinde değişiklik yapıimış olup, anılan Kanun'un 28. maddesine göre, bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel oluşturmaz. Mahkemece anılan hüküm de bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.

Yapılan bu açıklamalara göre, davalılardan Mahmut yönünden mahkemece verilen 08.09.2008 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Yapılan bu açıklamalara göre, davalılardan Mahmut yönünden mahkemece verilen 08.09.2008 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bundan başka, davalılardan Sibel ile Mahmut açısından yargılama sırasında ileri sürülen adli yardım talepleri kabul edilmeli, yine davalı Gaye'nin kararın temyizi aşamasında ileri sürdüğü adli yardım isteği yerinde görülerek bu yönlerde usuli işlemler tamamlanarak bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönde karar verilerek gereğinin yapılması yerine, yazılı şekilde adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7808, Karar No: 2012/2572, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7808 E.  ,  2012/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3307, Karar No: 2016/1896, Tarih: 28.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3307 E.  ,  2016/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayet davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi ...Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, takip borçlusuna ait taşınmazların satışı sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının 1. sırada yer alan şikayet olunan ...'ye ödenmesine karar verildiğini, oysa ki müvekkili kurum alacağının vergi borcundan kaynaklandığını, 6183 sayılı Yasa gereği amme alacaklarının haczi daha sonra olsa bile ilk hacze iştirak etmesi gerektiğini, borç bedeli paylaşıma konu taşınmazın aynından kaynaklanıyor ise öncelikle kamu alacağının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyalarda şikayetçi vekilleri, düzenlenen sıra cetvelinde haczi düşmüş olduğu halde şikayet olunan ...'ye borçlu tarafından yapılan ödeneğin mahsup edilmeksizin ödeme yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalardan şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin haczinin tüm hacizlerden önce olduğunu, 2 yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunulduğundan haczin ayakta olduğunu savunarak, asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada şikayetçi Vergi Dairesi alacağının 6831 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca ilk hacze iştirakinin sağlanması gerektiği ve birleşen dosyalarda da haciz tarihinden itibaren 2 yıl içerisinde satış istenmiş olduğu gerekçesiyle, asıl davadaki şikayetin kabulü ile birleşen davalardaki şikayetlerin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi Stephen Mc. Morrow vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, birleşen davada şikayetçi ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca maktu vekalet ücreti 500,00 TL olmasına rağmen 1.000,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle birleşen dosyada şikayetç... yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7'nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.