muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18778, Karar No: 2014/3472, Tarih: 24.02.2014

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda;davacının, talep konusu dönemde kesintisiz olarak davalı işyerlerinde çalışıp çalışmadığı noktasında; Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı Kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan, yine, davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; dava konusu dönemde işyeri devri yada işverenler arasında organik bağ bulunması, başka bir deyişle, kesintisiz çalışma söz konusu olması durumunda, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak, bilgi ve görgülerine başvurulmalı; Kuruma bildirim yapılan dönemlerde, aylık otuz günden az bildirilen çalışmaya ilişkin açıklayıcı bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenip eklenmediği, eklenmemişse, Kurumun eksik bildirim nedeniyle resen tahakkuk işlemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği araştırılmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, davacının eczacı kalfası olarak görev yaptığını beyan etmeleri dikkate alınarak işyerinde çalışan işçi sayısı, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, davacının talep ettiği dönemde eczanın ilaç alımı yaptığı firmaların çalışanlarının beyanlarına başvurulması böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

İncelenen dosya kapsamında; mahkemenin, davacının 01.10.2003 tarihi öncesi için talebini bu dönemde başka bir işyerinden bildirilen çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle reddedmiş ise de davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde davacının talep ettiği dönemde başka bir işyerinden bildirilen çalışmasının bulunmadığı gözetilip değerlendirilmeden hatalı değerlendirme sonucu talep edilen dönemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

İncelenen dosya kapsamında; mahkemenin, davacının 01.10.2003 tarihi öncesi için talebini bu dönemde başka bir işyerinden bildirilen çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle reddedmiş ise de davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde davacının talep ettiği dönemde başka bir işyerinden bildirilen çalışmasının bulunmadığı gözetilip değerlendirilmeden hatalı değerlendirme sonucu talep edilen dönemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

2-Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayıl Kanunun 86/9. maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77. ve 80. maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Somut dosya kapsamında; Mahkemenin, davacının istemi doğrultusunda yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6837, Karar No: 2016/6590, Tarih: 07.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/6837 E.  ,  2016/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tutanağı, dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın Düzce Açık Ceza İnfaz Kurumundan özel izne ayrıldığı ve izin süresinin sonunda geri dönmeyerek firar ettiği, ancak sanığın iddianamedeki ayleminin Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlüyken Düzce Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrıldığı ve süresi içinde kuruma teslim olmadığı şeklinde belirtilmesi karşısında, CMK'nın 225/1 maddesinde öngörülen "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir" hükmü uyarınca; dava konusu yapılacak eylemin açıkça sevk maddeleri ile birlikte bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelemeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33563, Karar No: 2012/40538, Tarih: 28.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/33563 E.  ,  2012/40538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 sayılı yasanın geçici 6.maddesi gereğince uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; haciz yasağının yasanın yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce açılan davaları kapsamadığını ve ayrıca 6111.sayılı kanunun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin iptal taleplerinin TMK'nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 13.07.2011  olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulama yeri bulunduğundan, borçlu idarenin bu maddeye dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunması yasaya uygundur.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9354, Karar No: 2014/11863, Tarih: 22.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9354 E.  ,  2014/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/106

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.11.2013 tarih, 2013/28249-36649 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2850, Karar No: 2012/930, Tarih: 20.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/2850 E.  ,  2012/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten silahla yaralama

HÜKÜM : TCK 86/1-3-e,87/1-a-d-3,29,62,53,54 maddeleri uyarınca; ( 8 yıl 5 ay 7 gün) hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; mağdure ... ile birlikte yaşayan sanığın olay günü eve döndüğünde mağdureyi evde bulamadığı, kendisinden sonra eve gelen mağdure ile konuşmak üzere kullandığı araçla birlikte zeytinlik mevkiine gittikleri, aralarında tartışma çıkması ve mağdurenin hakareti üzerine, sanığın araçtan aldığı av tüfeğiyle mağdurenin ayaklarını hedef alarak iki el ateşi sonucu mağdurenin her iki diz alt seviyesinden yaralandığı, sanığın bunun üzerine mağdurenin tedavisi amacı ile jandarmayı arayıp yerlerini bildirmek suretiyle mağdurenin yanında beklediği olayda, sanık ile mağdure arasındaki atış mesafesi dikkate alındığında, sanığın mağdurenin hayati bölgelerine ateş etme imkanı varken ayaklarını hedef alması, yaraların yeri, sanığın eylemine kendiliğinden son verip mağdurenin tedavisini sağlaması karşısında mahkemenin eylemi silahla yaralama olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2.Mağdurenin çok ... süredir birlikte yaşadığı sanığa haber vermeksizin olay günü bir başkası ile nikah yapması haksız tahrik nedeni olarak gösterilerek yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, sanığın aşamalarda değişmeyen ve mağdure tarafından da kabul edilen savunmasına göre; mağdurenin olaydan hemen önce sanığa hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, indirim oranı da dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Sanık hakkında mağdure ...'yi kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

3.Sanık hakkında mağdure ...'yi kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanığın av tüfeği ile ateşi sonucunda mağdure ...'de organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve hayati tehlike geçirmesinin yanında sağ femur alt uçta parçalı açık kırık da meydana geldiği, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği bu nedenle, hakkında 87/1. maddenin (a-d) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi ile yapılan uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, TCK.nun 87/1-a-d maddesi gereğince belirlenen 8 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden, TCK.nun 29. maddesi belirlenen cezanın "6 yıl 9 ay" olarak, TCK.nun 62. maddesi ile belirlenen cezasının ise "5 yıl 7 ay 15 gün" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6615, Karar No: 2018/141, Tarih: 16.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6615 E.  ,  2018/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fırası kapsamında davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle istemin Kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum avukatı tarafından istinaf yoluna başvurulması ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı murisinin, hayatta iken tutulduğu meslek hastalığı sonucunda % 33,40 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine gelir bağlanmış olup, 17.04.1997 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrasına göre, maluliyet oranı %50'nin altında olan sigortalıların iş kazasına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkânının getirilmesi nedeniyle, kendisine 01.10.2011 tarihinden itibaren güncelleme yapılmak suretiyle ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum, davacının talebi ile ilgili Kurumca yapılan işlemlerde herhangi bir usulsüzlük veya kanuna aykırılık bulunmadığını, Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davacının talebine göre Davacının babası Rasim Yıldız' ın meslek hastalığı sürekli maluliyeti % 33,40 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01.10.2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak, aynı yasanın 34. maddesi ve 54 maddesi dikkate alınarak uyarınca davamız davacısına 01.10.2011 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, sigortalı Rasim Yıldız'ın 13.01.1966 tarihinde tutulduğu meslek hastalığı sonucunda oluşan % 33,40 maluliyeti üzerinden sürekli iş göremezlik durumuna girmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken, 17.04.1997 tarihinde ölmesi nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, dava dilekçesindeki talebi de gözetilerek 5510 sayılı Kanunun 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.10.2011 tarihinden itibaren gelir bağlanmasına ilişkin Mahkeme kararı ve gerekçesi yerinde olduğundan dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum, davacı hakkında uygulanan işlemlerin yasaya ve mevzuata uygun olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak diğer nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fırası kapsamında davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/1. Fıkrasında: İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17’nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanır. Hükmü mevcuttur.

2. Fıkrada ise, “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle sürekli is göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün is kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın birinci fıkraya göre belirlenen tutar, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır”. Hükmü mevcut olup, birinci fıkradaki gönderme nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 17’nci maddesi ile birlikte 19. Maddelerinin de irdelenmesi gerekir.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 19. Maddesinde, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17. maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun iş göremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş olup, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrasında, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllık tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir.” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 20/3 maddesinde ise “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” Hükmü mevcuttur.

5510 sayılı Yasanın sistematiği ile 20’nci maddenin düzenleniş biçimi dikkatle irdelenirse, 20. maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17. maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrası uygulaması yapılarak başka bir deyişle, taban gelir, aynı yasanın 17,19 ve 55/3 maddeleri kapsamında belirlendikten sonra ayrıca her 6 aylık sürede artırıma tabi tutularak, 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir.