muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10284, Karar No: 2018/977, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10284 E.  ,  2018/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 12/05/2008 havale tarihli dilekçesi ile; ...köyünde 2008 yılında 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, ... köyü sınırları içinde bulunan ve ekli harita ve paftada gösterilen alanların orman sınırları dışında bırakıldığı iddiasıyla, bu alanların 101 ada 1 ve 105 ada 1 sayılı orman parsellerine eklenerek orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Yörede yapılan arazi kadastrosu sırasında 101 ada 35, 36, 37, 38, 39, 105 ada 29, 143, 144, 145, 146, 147, 149, 150, 151, 128 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı parseller tarla ve bahçe niteliğiyle kadastrodan önce temyize konu eldeki davada dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri boş bırakılarak davalı olarak tespit edilmiş ve kadastro tutanakları mahkemeye gönderilmiştir. Aynı yer 104 ada 7, 8, 9, 10 ve 11 sayılı parseller ise kadastro sırasında, senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanılarak tarla ve bahçe niteliğiyle bir kısım davalılar adına tespit ve tapuya tescil edilmiş ancak eldeki davada yapılan keşif sonucu dava konusu oldukları belirlendiğinden tapu kayıtlarına davalıdır şerhi konulmuştur.

Birleşen dosya davacısı ... tarafından 101 ada 1 sayılı parsele yönelik olarak Orman Yönetimi aleyhine açılan davada birleştirme kararı verilmiştir.

Mahkemece tutanak zilyedleri davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonucunda: birleşen dosya yönünden davacının davasının feragat nedeni ile reddine, asıl dosya yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine, 101 ada 36 parselin fen bilirkişi raporunda (L) harfi ile gösterilen 5.697,55 m2'lik kısmının aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 1 ile 105 ada 1 sayılı parsellerin tespit gibi tescilerine, geriye kalan dava konusu taşınmazların ise kadastro tespitindeki yüzölçüm ve nitelikleri ise tutanakta zilyed olduğu belirtilen davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosu ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu vardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosu ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu vardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış, kısmı ilan süresinde Orman Yönetimi tarafından eldeki dava açılmış olup yargılama sırasında davaya konu taşınmazlarla ilgili kadastro tutanakları malik haneleri açık bırakılarak düzenlendiğinden 3402 sayılı Kanunun 30/2.maddesi gereğince kadastro mahkmesince re'sen araştırma yapılarak taşınmazların niteliği ve gerçek hak sahiplerinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu anlamda çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığı ve hukuki durumu eski tarihli resmi belgelere göre saptanmalıdır. Somut olayda ise keşifte uygulanan memleket haritası ile hava fotoğrafının tarihleri bilirkişilerce belirtilmediğinden anlatılan yöntemle araştırma yapılıp yapılmadığı denetlenememektedir. Taşınmazlardaki gerçek hak sahiplerinin belirlenmesi noktasında ise mahallinde 2013 yılında yapılan keşifte dinlenen tutanak ve yerel bilirkişiler her bir parsel yönünden kimin kullanımında olduğuna ilişkin net bir açıklama yapmamışlar, kullanıcıların kaç yıldır taşınmaza zilyet olduklarını bilmediklerini beyan etmişlerdir, bu haliyle taşınmazlar üzerinde kimlerin zilyet olduğu ve zilyetlik sürelerinin ne kadar olduğu noktasında da tereddüt meydana gelmiştir. Ayrıca, keşifte hazır bulunan fen bilirkişi hükme esas alınan raporunda taşınmazların içinden kuru dere geçtiğini ancak bu derenin kadastral paftada sulu dere olarak göründüğünü belirtmiş ise de keşif mahallinde jeolog bilirkişi hazır edilmemiş ve dere yatağıyla ilgili inceleme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; öncelikle mahkemece en eski ve kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları, bu hava fotoğraflarından yararlanılarak üretilen memleket haritaları ve varsa amenajman planı ve fotogometri yöntemiyle kadastro çalışmalarına altlık olarak düzenlenen kadastro paftası ilgili yerlerden getirtilip, halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir fen elemanı, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisi aracılığıyla mahallinde yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle,çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte aynı haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, bilirkişilere hava fotoğrafları ve dayanağı haritaları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, raporlarında taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmaz üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği, ağaçların yaşları ve dağılımları ile ilgili açıklama yapmaları istenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyetlik yoluyla kazanılabilecek yerlerden olduğu belirlendiği takdirde, bu kez, kadastro tespit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları, memleket haritaları ile fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orjinal fotokopi örneği ve kadastro paftası ziraat mühendisi, fen elemanı ve orman mühendisi ile birlikte ölçekleri eşitlenip çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, hava fotoğrafları

stereoskop aletiyle incelenmeli, taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğünün ve fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı yönünde krokili rapor alınmalı, bu araştırmalar sonucu bilirkişiler tarafından taşınmazlar üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, ziraat bilirkişiden kültür arazisi olup olmadığı yönünden rapor alınmalı, zilyetlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların ancak tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8 - 939 - 1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları ile yerel bilirkişiler taşınmaz başında dinlenmeli; her bir taşınmaz yönünden zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp kadastro tespit tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, ayrıca jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazların dere yatağında olup olmadığı, derenin aktif dere yatağı olup olmadığı, yatak değiştirip değiştirmediği, aktif olma özelliğini kaybetmiş ise tam olarak hangi tarihte kaybettiğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor düzenlettirilmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, eklemeli zilyetler yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden senetsiz belgesiz araştırması yapılıp, sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığı saptanmalı, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle kadastro tutanağı kadastro mahkemesine gönderilen taşınmazlardan 105 ada 29 sayılı parselin Dairenin geri çevirme kararı üzerine bu davaya konu olmadığı fen bilirkişisi tarafından tespit edilmiş olup, kadastro tutanağının olağan usulde kesinleştirme işlemlerinin yapılması için ilgili kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu parsel hakkında olumlu olumsuz hiçbir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/819, Karar No: 2020/2055, Tarih: 10.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/819 E.  ,  2020/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar, velayet, kişisel ilişki ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davacı erkeğin eşini kovduğu, ona küfür ettiği, güven sarsıcı davranışlarının olduğu ve evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, davalı kadının ise; eşine küfür ettiği, eşini yaralamaya teşebbüs ettiği, ve güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu belirtilerek tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davacı erkeğe kusur olarak yüklenen eşine hakaret ve evden kovma tehdit vakıasına ilişkin dinlenen tanıkların beyanları duyumdan aktarım olup, kusur belirlemesine esas alınma olanağı bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece belirlenen tarafların diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadının ağır, davacı erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken hatalı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere ağır kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4-Mahkemece verilen ilk hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden, davalı kadın tarafından ise hükmün tamamına yönelik temyiz edilmiş ancak davalı kadın boşanma hükmüne yönelik temyizinden feragat etmiştir. Dairemizin 03.04.2018 tarihli ilamı ile, eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilanıma uyulmuş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin yeniden karar verilmiş ise de usulen kesinleşen boşanma hükmü ve davacı erkek yararına hükmolunan vekalet ücreti konusunda da karar verilmiştir. Hükmün bu yönleri bozma öncesi temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Bozma kapsamı dışında kalan ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın boşanma ve erkek lehine yeniden vekalet ücreti takdir edilmesi yönlerinden yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/1431, Karar No: 2013/10085, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1431 E.  ,  2013/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : TCK.nun 245, 52, 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 3000 YTL adli para cezası; TCK.nun 142/1-b, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin.

Dosya kapsamından sanığın, davası başka mahkeme tarafından sonuçlandırılmış suç ortağı ile birlikte, müştekinin çantasından aldıkları iki ayrı kişiye ait kredi kartından alışveriş yaptıkları, ancak iddianame ve gerekçeli kararda bu hususa dikkat edilmediği ve kişi sayısınca suçun oluşacağının gözetilmediği anlaşılsa da; aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma gerekçesi yapılmamıştır.

1- Kredi kartı ile alışveriş yapılan işyeri sahipleri tanık olarak dinlenilmek suretiyle alışverişi yapan şahsın sanık olup olmadığı yönünde teşhis yaptırılıp, temin edilen slipler üzerindeki imzaların grafolojik yönden sanık ya da davası ayrı görülmüş ...'ye aidiyeti usulen araştırıldıktan sonra sonucuna göre kredi kartının kötüye kullanılması suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık tarafından müştekinin zararının karşılanıp karşılanmadığının dosyaya yansımadığı görülmekle, müştekiden sorulmak suretiyle zararın karşılanmış olduğunun anlaşılması halinde sanığın üzerine atılı her iki suç açısından da 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca nitekli hırsızlık suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabule göre ise de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23376, Karar No: 2015/24615, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/23376 E.  ,  2015/24615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/866-2014/1218

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.05.2015 tarih ve 2015/10368-13682 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Davacılardan S.. Y.. vekilinin 09.09.2015 tarihli dilekçesi ile vekaletnamedeki yetkisine dayanarak karar düzeltme isteminden feragat ettiğinden, karar düzeltme isteminin feragat nedeniyle REDDİNE,

2)Davacılardan D... S...Nak. ve Dış Tic.Ltd.Şti.'nin karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının ve 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyen D...S... Nakliye Ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8747, Karar No: 2014/11477, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8747 E.  ,  2014/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, haciz işlemleri için evine gelen alacaklı avukatı ve icra müdür yardımcısının üzerlerine yürüyüp, elinde sopayla olay yerine gelen komşusunu ise “seninle alakası yok” diyerek engellemek şeklinde gerçekleşen eyleminde suçun öğesi olan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde gösterilip tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suçu içlerinden biri TCK'nın 6/1-d maddesine göre yargı görevi yapan avukat olmak üzere birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 265/2 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15666, Karar No: 2008/19915, Tarih: 13.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15666 E.  ,  2008/19915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2008

Taraf vekillerine karar tebliğine ilişkin tebliğ mazbataları dosyada bulunmamaktadır. Tebliğ yapılmış ise dosya içerisine konulması yapılmamış ise usule uygun karar tebliği yapılarak dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/256, Karar No: 2014/8889, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/256 E.  ,  2014/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdurenin evli olduklarını gösterir aile nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edildiğinden ve sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24767, Karar No: 2012/9934, Tarih: 27.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24767 E.  ,  2012/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı lehtar tarafından borçlu keşideci aleyhine, bedeli rakamla "16.000 YTL", yazıyla "OnAltıBin TL" olarak gösterilmiş bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatılmış ve 16.000,00 TL asıl alacak ile birlikte işlemiş faiz ve komisyon alacağı olmak üzere toplam 17.060,00 TL alacağın tahsili talep edilmiştir.

Borçlu, süresi içerisinde itirazda bulunarak, alacaklıya 6.000 TL'lik senet verdiği halde, senette rakamla miktarı gösteren bölümde 6 rakamının önüne "1" rakamının eklenerek miktarın tahrif edildiğini, senedin kambiyo vasfının bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, tahrifat konusunda alınan bilirkişi raporunda, senedin rakamla miktarının belirtildiği kısımda bulunan "1" rakamının sonradan eklenmek suretiyle oluşturulduğu ve borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, matbu metin içindeki "onaltıbin" yazısının başındaki "on" yazısının ise, "altıbin" yazısı ile aynı anda veya çok kısa bir süre sonra eklendiği ve borçlunun eli ürünü olduğu bildirilmiştir. Borçlu ise her iki ilavenin de kendi eli ürünü olmadığını beyan etmiştir.

TTK.nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakamla değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer bildiren bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir(HGK. 14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E. - 2003/345 K.).

O halde mahkemece borca kısmi itirazın kabulü ile takibin 10.000 TL asıl alacak ve fer'ileri yönünden durdurulmasına karar verilmesi gerekir iken, talebin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.