muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3366, Karar No: 2023/5602, Tarih: 04.10.2023

.100,00 TL olup bu denli büyük ölçekli bir şirkette görev ve sorumluluk alan yönetim kurulu üyelerine prim ödenmesi ve sağlık sigortası yapılması ticari hayatın olağan akışına uygun olduğundan bu yöndeki zarar iddiasının yerinde görülmediği, davalı ...'in istifa nedeniyle boşalan yönetim kurulu üyeliğine 02.12.2014 tarihli yönetim kurulu kararıyla seçildiği, anılan davalı bakımından 6102 sayılı Kanun'un 553 üncü maddesi uyarınca kusuru ispat yükü davacı üzerinde olup davacı tarafça davalının kusuru kanıtlanamadığı gibi davaya konu edilen hukuki işlem ve olayların davalının göreve başlamasından önceki döneme ait olduğundan dava konusu zararlardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar ..., ... ve ... vekilinin asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek ve 21.04.2022 tarihli dilekçesindeki sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu işlem ve olaylar nedeniyle yönetim kurulu üyesi olan davalıların sorumlu olup olmadığı, sorumlu kabul edilmeleri halinde zararın miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 309, 334, 335, 336 ncı ve devamı maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 553 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak birleşen davada davalı ...'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15975, Karar No: 2023/6274, Tarih: 14.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15975 E.  ,  2023/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 633 parselde bulunan 10 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, müvekkilinin bilgisi ve rızası olmadan, binanın alt tarafında bulunan dükkanlardan lokanta olarak kullanılan dükkanın, binanın dışına baca inşa ettiğini, bacanın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) hükümlerine aykırı olarak inşa edildiğini, lokanta gibi bir dükkanın açılabilmesi için maliklerin rızasının gerektiğini, yapılan bacanın binanın görselini bozduğunu, bacanın ısınması nedeniyle dış cephenin deformasyona uğrayacağını ve hatta yangın çıkabileceğini bildirerek dükkan sahibinden bacanın sökülmesini istediklerini, dükkan sahibinin bunun yanında dükkanın yetersiz havalandırmasından dolayı dükkan girişine cam açtığını ve bu cam nedeniyle dükkanın kokusunun apartmana gelmeye başladığını, bunun dışında binanın alt tarafında bulunan tülcü dükkanı olarak işletilen dükkanın ortak alana imara aykırı olarak sundurma, su deposu, odunluk vb gibi imara aykırı bir çok inşaat yaptığını, ortak alana girilemez hale geldiğini, müvekkilinin bu durumu da bildirdiğini ancak dükkan sahibi tarafından darp edildiğini, bu sebeple imara aykırı olarak yapılan bu yapıların tespiti ile yıkılmasını istediklerini, binanın ön tarafındaki dükkanın çıkma yaparak inşa ettiği yapının da imara aykırı olması nedeniyle yıkımını talep ettiklerini, kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve 634 sayılı Kanun'un 18 nci maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerektiğini, müvekkilinin haklarının zedelendiğini ve zarara uğradığını belirtmiş, yapılan yapı değişikliklerinin tespiti ile aykırılıkların yıkılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2005 yılında yapıldığını, o dönemde ... ve doğalgaz olmadığından bina maliklerinin faydasına 4 adet kömürlük ve 1 adet su deposu yapıldığını, dükkanlarda soba deliği olmadığını, kömürlüklerin daire sahiplerinin odunluk yapması için inşa edildiğini, ilgili tarihlerde Ağva'da su sorunu olduğu için su deposunun inşa edildiğini, şu anda su deposuna ve kömürlüklere ihtiyaç olmadığını ve isteniyorsa kaldırılabileceğini, binada yönetici olmadığını, davacının daireyi ve mevcut durumu gördükten sonra satın aldığını, sahip oldukları dükkan önünde herhangi bir eklenti olmadığını, diğer dükkanların durumu hakkında bilgilerinin bulunmadığını belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekcesinde özetle; tarafların aynı binanın bağımsız bölüm sahipleri olduklarını, binanın 634 sayılı Kanun'a göre bir yönetiminin ve yöneticisinin olması gerektiğini, dava konusu durumlar ortaya çıktığında yönetimin duruma müdahale edip sorunları çözmesi gerektiğini, mevcut dava da dava konusunun muhatabının bina yönetimi olması gerekeceğinden davanın husumet şartının gerçekleşmediğini, bunun dışında müvekkilinin dava konusu binada bir adet dükkanı olduğunu ve bu dükkanda kiracısının oturduğunu, müvekkilinin bu dükkanı satın aldığından beri hiçbir tadilat ya da tamirat yapmadığını, kiracısının da bir değişiklik yapmadığını, dava konusu değişikliklerin müvekkile ait olmayan bağımsız bölümlerde gerçekleştiğini belirtmiş, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf talebinde özetle; müvekkilinin 1, 4 ve 5 nolu dükkanların maliki olduğunu, verilen kararda müvekkilinin 1, 2, 4 nolu bağımsız bölümlerin maliki olarak yazıldığını, bu kararın infazının mümkün olmadığını, davacının 10 nolu bağımsız bölümü 2006 yılında satın aldığını o tarihten bu zamana kadar hiçbir ses çıkarmadan zımni olarak kabul ettiğini, binada kat malikleri kurulu oluşturulmadığını ve yönetici atanmadığını, yapılan imalatlar için belediyeden izin alındığını, baca borusunun binanın dış cephesinden çatıya kadar uzatılmasında bilakis bağımsız bölüm maliklerine zarar vermeme amacı güdüldüğünü, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf talebinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmazda 3 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, müvekkilinin bahçe bölümünde yapmış olduğu tek katlı yapının yıkılmasına karar verildiğini, oysa bu yapının müvekkili tarafından bağımsız bölüm satın alınmadan önce yapıldığını, söz konusu yapıyı müvekkilin masraf ve emek harcayarak ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalıların istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ...'tan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2659, Karar No: 2017/5018, Tarih: 13.09.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/2659 E.  ,  2017/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2015 tarih ve 2014/263 Esas, 2015/2 Karar sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 50 ve

52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar uyarınca itiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I. İTİRAZ OLUNAN KARAR

Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2015 tarih ve 2014/263 Esas, 2015/2 Karar sayılı sanıkların mahkumiyetlerine dair hükümlerin bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.12.2015 tarih ve 2015/5812 Esas, 2015/4741 Karar sayılı ilamı.

II. İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02.04.2016 tarih ve KD-16–2015/59960 sayılı itiraz yazısı ile;

Somut olayda; 05.11.2013 günü saat 12:45 sıralarında BDP Mazıdağı İlçe Teşkilatı binası önünde toplanan ve aralarında fesh edilen BDP İlçe Başkanı .... Belediye Meclis Üyeleri, ...'ın da aralarında bulunduğu yaklaşık 65/70 kişilik grubun Hükümet Konağı önünde geçerek grup içerisinde bazı şahısların ellerinde yasadışı PKK/KCK Terör örgütü elebaşı Abdullah Öcalan'ın posteri, Pkk ve YPG bayrakları ile üzerinde Abdullah Öcalan'ın resminin bulunduğu ve alt kısmında ise ''Özgürlüğü Özgürlüğümüzdür'', yine ''Rojava Halk Devrimini Selamlıyoruz'' ve kürtçe olarak yazılmış ''Biz utanç duvarının istemiyoruz ve budan utanç duyuyoruz BDP Mazıdağı İlçe Teşkilatı'' yazılı büyük boy pankartlar ile terör örgütü ve örgüt elebaşısı lehine ''Biji Serok Apo, Dısa Dısa SErhıldan Seroke Me Öcalan, Be Can Be Xune Em Be Teranı Ey Serok'' (Çanımızla Kanımızla Seninleyiz Ey Başkan)'' şeklindeki sloganları atarak Cumhuriyet Meydanına geldikleri, burada bir dakikalık saygı duruşu yaptıktan sonra BDP Mazıdağı İlçe Başkanı Mehmet Şık kürtçe olarak yapılması planlanan ve yukarıda bahsedilen duvarın bir utanç duvarı olduğunu, bu duvarın Berlin Duvarı ile Filistin ve İsrail arasında olan duvarlara benzediğini, Mazıdağı BdP İlçe Teşkilatı olarak bu duvarı sürdüreceklerini, ayrıca Nusaybin Belediye Başkanı ..... başlatmış olduğu eylemde yalnız bırakmayacaklarını beyan ettikten sonra bahse konu grup tekrar Mazıdağı BDP ilçe Teşkilatı önüne gelerek 13:15 sıralarında dağıldıkları, Barış ve Demokrasi Partisi Mazıdağı İlçe Örgütününa düzenlediği izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında sanıkların üzerinde terör örgütü lideri Abdullah Öcalan'ın posterlerinin bulunduğu bayrağı salladıklarının sabit olduğu;

Sanıkların bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin, yerel mahkemece de kabul edildiği gibi 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinin (b) bendinde, toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması olarak unsurları gösterilen terör örgütünün propagandasını yapma suçuna uyduğu, kanunun açık olarak suç saydığı bu eylemin salt yapılan toplantı ve gösterilerde sanığın da içinde bulunduğu grubun herhangi bir şiddete başvurmaması gibi kanunda yer almayan bir gerekçeyle ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından,

Dairemizin bozma ilamına (I) no'lu bozma nedeni yönünden 5271 sayılı CMK'nın 308/3 maddesi gereğince itiraz yoluna başvurulmuştur.

III. İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Sanıklar hakkında Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/263 Esas sayılı dosyasında “terör örgütünün propagandasını yapma” suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinin ikinci cümlesi uyarınca verilen mahkumiyet hükümleri, Dairemizin 07.12.2015 tarih ve 2015/5812 Esas, 2015/4741 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Dairemizin 07.12.2015 tarih ve 2015/5812 Esas, 2015/4741 Karar sayılı ilamında belirtilen I no'lu bozma nedeninde özetle; “Sanıkların herhangi bir slogan attıkları yönünde dosya kapsamında yapılmış bir tespit bulunmadığı gibi örgütün çağrısının da bulunmadığı barışçıl gösteri niteliğindeki olayda yalnızca Abdullah Öcalan'ın resimlerinin bulunduğu poster ve pankartları taşıdıklarının tespit edildiği, topluluğun cebir ve şiddete yönelmeden dağıldığının anlaşıldığı olayda sanıkların kanıtlanan eylemlerinin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması” gerekçesi ile mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki ihtilaf konusu, sanıkların sabit olan eylemlerinin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olup olmadığı; ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekip gerekmediği ve dolayısıyla da terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturup oluşturmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki ihtilaf konusu, sanıkların sabit olan eylemlerinin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olup olmadığı; ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekip gerekmediği ve dolayısıyla da terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturup oluşturmadığı noktalarında toplanmaktadır.

T.C. Anayasasının 34., İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20., Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21., İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11., Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biri ise de; amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa’nın 34/2 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 11/2 maddesi) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Tüm dosya kapsamına göre; sanıkların terör örgütü lideri olan Abdullah Öcalan'ın resimlerinin bulunduğu poster ve pankartları taşıdıkları somut olayda, sanıkların eylemlerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas, 2016/1025 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanıkların muhatap kitle üzerindeki etkileri gözetildiğinde, sanıkların sabit olan eylemlerinin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak, sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi kanuna uygun bulunmamıştır.

Sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak, sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi kanuna uygun bulunmamıştır.

Açıklanan nedenler ile sanıkların sübut kabul edilen eylemlerinin 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde unsurları gösterilen terör örgütünün propagandasını yapma suçunu değil, Dairemizin içtihatları ile de kabul edildiği üzere TCK’nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar vermek gerekmektedir.

KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 07.12.2015 gün 2015/5812 Esas, 2015/4741 Karar sayılı bozma kararındaki (I) no'lu bozma nedeninin 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,

3- Sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde terör örgütünün propagandasını yapma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2015 tarih, 2014/263 Esas, 2015/2 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, Dairemizin 07.12.2015 gün 2015/5812 Esas, 2015/4741 Karar sayılı ilamındaki I no'lu bozma nedeni dışındaki diğer hususların aynen korunmasına, itirazın farklı gerekçe ile kabulüne karar verildiğinden itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.