muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1111, Karar No: 2014/571, Tarih: 30.04.2014

Öncelikler şunun ifade edilmesi gerekir ki 6098 s. TBK 58. (818 s. eBK 49) maddesi dikkate alındığında ifade özgürlüğüne müdahale edilmesine yönelik Daire bozma kararının hukuken öngörülebilir olduğu, AİHS’nin madde 10§2’nin anlamı dâhilinde başkalarının itibarını ve haklarını koruma meşru amacını izlediğini söylemek mümkündür.

Ancak, davacının talebinin ve Daire bozma kararının demokratik bir toplumda kabul edilip edilmeyeceği tartışılmalıdır.

Davalı savunmasında bu değer yargısına 1992 yılında “Sor” yayınlarından yayınlanan “Kürt Soruşturması” adlı kitaptan vardığını savunmuştur. Söz konusu kitabın ilgili bölümleri ibraz edilmiştir. Davacı söz konusu yayını inkar etmemiştir.

Gerçeklerin var oldukları gösterilebilirken, değer yargılarının doğruluğu kanıta açık değildir. Bir değer yargısının doğruluğunu kanıtlama şartının yerine getirilmesi imkânsız olup bunun taraftan istenilmesi AİHS’nin madde 10 ile korunan hakkın temel bir parçası olan görüş özgürlüğünün kendisini ihlal eder. Bir beyanın bir gerçek ya da bir değer yargısı olarak sınıflandırılması, özellikle mahkemelerin takdir payına düşer. Bununla birlikte, bir beyanın bir değer yargısı olması durumunda bile, bunu destekleyecek gerçeklere dayalı, yeterli bir temel olmalıdır, bu temel olmadığında, aşırı olacaktır ( Lindon, Otchakovsky Laurens and July, Fransa, Başvuru No: 21279/02 ve 36448/02, paragraf 55). Ayrıca, eğer bilgi genel kamuoyu tarafından zaten biliniyorsa, bir değer yargısı destekleyecek gerçekleri ortaya koyma şartı daha az katı olacaktır (Feldek -Slovakya, no. 29032/95, paragraf 86, ECHR 2001 VIII).

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında; davalının savunmasında sarf ettiği ancak bazı yayın organlarında belirtilen şekilde yansıtılan ifadelerin savunma sınırları içinde kaldığının ve değer yargısı niteliğinde olduğundan bu ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinin kabul edilmesi gereklidir.

Bu bakımdan yerel mahkeme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4260, Karar No: 2022/11839, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4260 E.  ,  2022/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2017 gününde verilen dilekçe ile siyasi parti ilçe teşkilatının kendiliğinden sona erdiğinin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 15/02/2021 günlü karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 04/11/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, olağan genel kurulunu iki defa üst üste yapmayan davalı Halkın Kurtuluş Partisi ... Merkez İlçe Teşkilatının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 121. maddesinin atıf yaptığı 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 87. maddesinin 5. maddesi kapsamında kendiliğinden dağılma halinin ve buna bağlı olarak hukuki varlığının sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yetkisizlik yönünden davanın usulden reddine dair verilen karara karşı davacı istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Görev yönünden; 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre, Kat Mülkiyeti Kanunu’ndan doğan ve taşınmazın aynına ilişkin verilen kararlar ile kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar dışında, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren davalarda verilen kararlara karşı temyiz yoluna gidilmesi mümkün değildir. Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren davalar Kanunun 4. maddesinde sayılmaktadır. Bununla birlikte kanunun 4. maddesinde sayılmadığı halde, özel kanunlarla da Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirtilen davalarla ilgili verilecek kararlara karşı da temyiz yoluna başvurulması mümkün değildir. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi bu sonucu değiştirmez.

Öte yandan yetki yönünden de; 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin 1. Fıkrasının (c) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin yetkisi hakkında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacaktır. Yine 362. maddenin 1. fıkrasının (g) bendinde, 353. Maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Şu halde, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

Öte yandan yetki yönünden de; 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin 1. Fıkrasının (c) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin yetkisi hakkında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacaktır. Yine 362. maddenin 1. fıkrasının (g) bendinde, 353. Maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Şu halde, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3147, Karar No: 2014/7942, Tarih: 12.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3147 E.  ,  2014/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/202-2013/109

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davalı P.. B.. vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu ..parsel sayılı taşınmazda Pendik Belediyesince imar uygulama işlemi yapılarak oluşturulan .. ada .. sayılı imar parselinin davalılar adına tescil edildiğini, sicilin oluşumuna dayanak imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğinden .. ada ..parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile önceden paylı malik olduğu .. parsel sayılı taşınmaz olarak adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar Hazine ve P.. B.. vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .. parsel sayılı taşınmazda davacı 484/4300 pay sahibi iken imar uygulamasına tabi tutularak dava konusu .. ada .. ve .. sayılı imar parsellerinin oluştuğu, imar uygulamasının dayanağını oluşturan P.. B..nın 06.02.2003 gün, 128 sayılı kararının idari yargı yerinde iptal edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Sicilin dayanağını oluşturan idari işlem iptal edildiğine göre sicilin yolsuz tescil durumuna düştüğü kuşkusuzdur. Ancak, bir çok imar parseli oluştuğu halde bunlardan bir ya da birkaçının tapu kaydının iptali ile kadastral parselin ihya edilemeyeceği de açıktır.

Hal böyle olunca, davacıya .. sayılı parselden oluşan tüm imar parselleri ve malikleri hakkında iptal davası açması için süre verilmesi, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi, ayrıca .. sayılı parselin imar uygulaması ile oluşan .. ada .. ve.. parsellerideki Hazinenin hisselerinin de hangi parsellerden geldiği araştırılarak oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harçın istek halinde yatırana iadesine 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6676, Karar No: 2011/11269, Tarih: 20.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6676 E.  ,  2011/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen ilk hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyularak araştırma yapılmış ve yeni bir hüküm verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 18. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11594, Karar No: 2013/9706, Tarih: 28.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/11594 E.  ,  2013/9706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı ... Oto. San. ve Tİc. Ltd. Şti. Yetkili tiemsilcisi ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın ve davalı yetkili temsilcisinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı şirkete ait akaryakıt istasyonunu 03.12.2009 tarihli sözleşme ile müvekkilinin devir aldığını ve akdin teminatı olarak 280.000 TL bedel yazılı bono verdiklerini borçlarının 121.933 TL olmasına rağmen davalının bonoyu önce 380.000 TL olarak tahrif ettiğini ve sonra 2010/4997 esas sayılı dosya ile icra takibi başlattığını ileri sürerek icra takibi nedeniyle 261.199 TL borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 11.05.2010 tarihli protokol ile borcu kabul beyanı bulunduğunu bonoda tahrifat olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bononun rakam ile yazılan kısmı ile yazı ile belirtilen miktar kısımları arasında fark olması halinde yazı ile yazılan miktara itibar edileceği ve davacının borçlu olmadığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bonoda rakam ile belirtilen miktar ile yazıyla yazılan miktar arasında fark olması halinde yazı ile yazılan miktara itibar olunacağı kuralı her iki miktar üzerinde tahrifat bulunmaması koşuluna bağlıdır.

Dava konusu bononun rakam ile yazılı miktar bölümünün 280.000 TL iken 380.000 TL olarak düzeltildiği ve düzeltilmede keşidecinin parafı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda bonoda tahrifat bulunduğundan yukarıda açıklanan kural uygulanamaz.

Davalının protokollardan diğer bir alacağı varsa onu ayrı bir talep konusu yapabilir. Kambiyo senedi vasfını yitiren bono ile talep edemez. Bu durumda davacının talebi ile bağlı kalınarak bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3380, Karar No: 2016/88, Tarih: 11.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3380 E.  ,  2016/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nıın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, vergi dairesine verilen en son tarihli beyanname örnekleri istenilerek ve sanığın aynı suçtan dolayı başka dosyalarının olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25110, Karar No: 2015/7519, Tarih: 14.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25110 E.  ,  2015/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2014

NUMARASI : 2014/274-2014/274

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ihtiyati haciz talebinin reddine dair olan karar alacaklı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, boşanma kararı ile lehine maddi ve manevi tazminata hükmolunduğunu, kararın boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleştiğini ileri sürerek boşanma ilamında yer alan maddi ve manevi tazminatın tahsilini temini için borçlunun malvarlığına teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini istemiş; mahkemece, "maddi ve manevi tazminatı ihtiva eden boşanma ilamının taraflarca temyiz edildiği ve henüz kesinleşmediği, aile hukukuna ilişkin ilamların kesinleşmeden infaz edilemeyeceği, ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığı" gerekçesiyle istek reddedilmiş; kararı alacaklı temyiz etmiştir.

Tekirdağ Aile Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2013/614 esas, 2014/123 karar sayılı ilamıyla tarafların boşanmalarına karar verildiği, aynı kararla kadın lehine ilamda yazılı miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, ilamın boşanmaya ilişkin bölümünün temyiz edilmediği tazminata ilişkin kısmının taraflarca temyiz edildiği; Yargıtayca 18.06.2014 tarihinde onandığı, karar düzeltme talebinde bulunulduğu bu talebin henüz incelenmediği görülmektedir.

Tekirdağ Aile Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2013/614 esas, 2014/123 karar sayılı ilamıyla tarafların boşanmalarına karar verildiği, aynı kararla kadın lehine ilamda yazılı miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, ilamın boşanmaya ilişkin bölümünün temyiz edilmediği tazminata ilişkin kısmının taraflarca temyiz edildiği; Yargıtayca 18.06.2014 tarihinde onandığı, karar düzeltme talebinde bulunulduğu bu talebin henüz incelenmediği görülmektedir.

Kural olarak para alacaklarına ilişkin bir ilamın icrası için kesinleşmesi gerekmez. Boşanma kararında yer alan boşanma sebebiyle hüküm altına alınmış olan bir para alacağı, hükmün boşanmaya ilişkin bölümü kesinleşmemişse icra edilemez. Boşanma kısmı kesinleşmiş ise, para alacağına ilişkin bölümün icra olabilmesi için bu bölümün kesinleşmiş olmasına lüzum yoktur. Bu açıklamalar para alacağına ilişkin ilamların icrası içindir. Talep, ilamın icrasıyla ilgili olmayıp, ihtiyati hacze ilişkindir. Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü bir şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir (İc.İf.K.m.257/1). Vadesi gelmemiş bir borçtan dolayı ise borçlunun muayyen bir yerleşim yeri yoksa ya da taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklarının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunması halinde ihtiyati haciz kararı istenebilir. İhtiyati haciz isteyen alacaklı hacizde haksız çıktığı takdirde borçlunun ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 84'ncü maddesinde yazılı teminatı vermeye mecburdur. Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz (İc.İfl.K.m.259/1-2). Davacının ihtiyati haciz talebinin yukarıdaki esaslar çerçevesinde değerlendirilerek hasıl olacak neticesine göre karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.14.04.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/11497, Karar No: 2023/11712, Tarih: 23.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11497 E.  ,  2023/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/374 E., 2023/757 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyulmasından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... sicil nolu ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'de 01.06.1989-10.12.1992 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.03.2015 tarihli ve 2014/627 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararıyla; davaya konu edilen dönem itibari ile hak düşürücü sürenin geçmediği, işyerinin yasa kapsamında olduğu,dosyada mevcut delillerden ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere davacıya ait SGK ve işyeri kayıtları, tarafların yazılı beyanları, Kurumlar arası yazışmalar, yeminli dinlenen tanık beyanları karşısında, her ne kadar davalı taraf açılan davanın reddini talep etmiş ise de davaya konu tarihler arasında işyerinin 506 sayılı Kanun kapsamında olduğu, davacının fiili çalışmasının tanık beyanları ile de sabit olduğu, davacının doğum tarihi 05.05.1963 olup 18 yaşını 05.05.1981 tarihinde dolduracağından 18 yaş süresi bakımından tespite engel bir durum bulunmadığı, ücret bakımından ise yazılı belge ile ücret belirlenemediğinden Kurum taban ücretine itibar etmek gerektiği tüm dosya kapsamı ile de sabit olduğundan davanın kabulüne, davacının 01.06.1989 - 10.12.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespiti ile kuruma bildirilen 1991/03. döneminde 120 gün 1992/01 döneminde 120 gün 1992/02 döneminde 120 ve 1992/03 döneminde 100 gün süreyle 587705 sicil nolu ... Deri San. Tic. ve A.Ş.'ye ilişkin dönem bordrolarındaki bu sürelerin davacının hizmet sürelerine işlenerek eklenmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21.Hukuk Dairesince, 07.04.2016 gün ve 2015/12783 Esas, 2016/6232 Karar sayılı ilamı ile;" Mahkemece; Kurumca kabul edilmeyen bordrolarda ismi bulunan tanık beyanına dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21.Hukuk Dairesince, 07.04.2016 gün ve 2015/12783 Esas, 2016/6232 Karar sayılı ilamı ile;" Mahkemece; Kurumca kabul edilmeyen bordrolarda ismi bulunan tanık beyanına dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; dava dışı işyerine ait tüm bordroları getirtirek nizalı döneme yakın dönem bordro tanıklarını ve davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarını dinleyerek, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Kanun'un 2, 6, 9 ve 79/10 uncu maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gerekçeleriyle bozulmuştur.

B.Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf beyanları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; özellikle bordro tanıkları ..., ... ve ...'in beyanlarından davacının davalı işyerinde 01.06.1989-10.12.1992 tarihleri arasında çalıştığı tespit edilmiş olduğu belirtilerek aksi yönde kurum işleminin iptali yönünde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işleminde hata olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'de 01.06.1989-10.12.1992 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.