muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2303, Karar No: 2011/9422, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2303 E.  ,  2011/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32564, Karar No: 2019/5484, Tarih: 12.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32564 E.  ,  2019/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 01/08/1995 tarihinde müvekkili kuruma sunduğu diplomanın sahte olduğunu ve bu nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/85 Esas 1999/197 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını, 2005 yılında müvekkil kurum ile YÖK yazışmaları neticesinde müvekkili kurumca davalının diplomasının sahte olduğunun tespit edildiğini, davacı kurumun 22/11/2005 tarih ve 53 sayılı üst disiplin kurulu kararı ve 21/12/2005 tarih ve 24-247 sayılı onama kararı ile TSE Tekirdağ mahalli temsilciliğinde görev yapan davalının iş akdini feshettiğini, işten çıkarma cezası verildiğini ve haksız intibakları geri alınarak haksız yere almış olduğu derece, kademe karşılığı maaş, ikramiye ve benzeri tüm ödemelerin yasal faiziyle birlikte hesaplanan 68.691,90 TL'nin geri alınmasına karar verildiğini, bu kararın davalıya 03/01/2006 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının işten çıkarma işlemi ve haksız ödemelerin geri alınması işlemine karşı Tekirdağ İdare Mahkemesinde açmış olduğu iptal davasında ilgili mahkemenin ... Esas 2008/45 Karar sayılı kararı ile davalının işten çıkarma cezası işleminin iptaline, haksız intibakların geri alınarak bu güne kadar haksız olarak almış olduğu tüm ödemelerden oluşan farkların yasal faizi ile birlikte davalıdan geri alınmasına ilişkin işlem yönünden talebin reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay 12. Dairesi tarafından onandığı, karar düzeltme talebinin reddedildiği ve söz konusu kararın davalıya 13/03/2014 tarihinde tebliğ edildiğini, söz konusu ödemelerin davalı tarafından müvekkiline henüz ödenmediğini, bu nedenlerle davalı tarafa 01/08/1995 tarihinden itibaren yapılan haksız ödemeler toplamı 30.985,44 TL olup 20/02/2006 tarihine kadar işlemiş faiz toplamının 68.691,90 TL olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıya haksız intibak işlemi sonucunda fazla ödenen 30.985,44 TL ücretin (maaş, ikramiye, v.s. farkı) her bir ödeme farkının ödeme tarihinden itibaren ayrı ayrı işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; talep edilen alacakların 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, davacı kurumun 132 nolu yasasının 1. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu bu nedenle İş Kanununun 32. Maddesi gereğince ücretlerin 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, 2005 yılından bu yana 5 yıllık zaman aşımı süresinin geçtiğini, zaman aşımının 10 yıl olduğu düşünülse dahi dava tarihi olan 26/03/2014 tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürenin başlangıcı olan 26/03/2004 tarihinden önceki alacakların zaman aşımına uğradığını, davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, diplomanın geçerli bir diploma olduğunu, müvekkilinin Bulgaristan'dan ayrılarak Türkiye'ye geldiği sırada Bulgaristan'dan gönderilen kayıtların kasten silinerek gönderildiğini, yaptığı işin mühendislik bilgisi ve teknik bilgilerini gerektirdiğini, ayrıca bölge yetkilisi görevi yaptığını, müvekkilinin yaptığı görevin ve düzenlediği raporların mühendislik eğitimine ait olmadığının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasını, davanın haksız olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; yapılan yargılama iddia,savunma, bilirkişi raporu, ... Mahkemesinin 2006/612 Esas 2008/45 Karar sayılı dosyası, ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... Esas 1999/197 Karar sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalının 01/08/1995 tarihinden 21/12/2005 tarihine kadar mühendis olarak ve aynı zamanda davacı ... Kurumunun Tekirdağ bölge sorumlusu olarak çalıştığı, davalının diplomasının sahte olduğuna ilişkin olarak ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan davada ilgili mahkemenin 1997/85 Esas 1999/197 Karar sayılı ilamı ile sahte diploma kullandığı gerekçesiyle TCK'nın 343. Maddesi delaletiyle TCK'nın 342/1. Ve 59. Maddesi gereğince neticeten 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11/06/2001 tarihinde kesinleştiği, davacı işveren tarafından davalıya işten çıkarma cezası verilerek üst disiplin kurulunun 21/12/2005 tarihli kararıyla iş akdinin feshedildiği ve haksız intibakların yasal faiziyle geri alınmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı davalının Tekirdağ İdare Mahkemesinde açtığı davada ilgili mahkemece 2006/612 Esas 2008/45 Karar sayılı ilam ile davalı ...'ın işten çıkarma cezasının iptaline, ancak haksız intibakların geri alınmasına ve haksız yere almış olduğu derece, kademe karşılığı maaş, ikramiye ve benzeri tüm ödemelerden oluşan farkların yasal faiziyle birlikte geri alınmasına ilişkin davacı kurum işleminin haklı olduğundan bu yöndeki talebin reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay 12. Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, dolayısıyla davalının 01/08/1995 tarihinden itibaren yapılan ödemelerin haksız olduğundan bu yersiz ödemelerin davalıdan tahsili gerektiğinin mahkeme kararlarıyla sabit olduğu, ancak davalıya yapılan yersiz ödemelerin iade yükümlülüğünün 818 Sayılı Borçlar Kanununun 125 ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 145. Maddeleri gereğince 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğu, bu nedenle davacı kurumun dava tarihi olan 10/04/2014 tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürenin başlangıcı olan 10/04/2004 tarihinden itibaren akdin fesih tarihi olan 15/04/2005 tarihine kadar davalıya ödenen ödemelerin talep edilebileceği, öncekilerin zaman aşımına uğradığı, 10/04/2004 ila 15/04/2005 tarihleri arasında talep edilebilecek asıl alacak tutarının 10.474,21 TL olduğu, bu döneme ilişkin yapılan ödemelerin her bir ödemenin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar işlemiş faiz tutarının ise 10.734,77 TL olduğu anlaşılmakla davacı tarafın talebi kısmen haklı ve yerinde görüldüğünden davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile 10.474,21 TL asıl alacak ile 10.734,77 TL dava tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 21.208,98 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, 10.474,21 TL asıl alacağın dava tarihi olan 26/03/2014 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı kurumun Üst Disiplin Kurulu’na ait 22.11.2005 tarih ve 55 sayılı kararında yer alan davalı işçinin kastedildiği “ilgilisinin 01.08.1995 tarihli dilekçesine istinaden 01.08.1995 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Tarım Makineleri Mühendisliği’ne yapılan haksız intibakların geri alınarak bugüne kadar haksız yere almış olduğu derece,kademe karşılığı maaş,ikramiye vb tüm ödemelerden oluşan farkların yasıl faizi ile birlikte geri alınmasına” şeklindeki idari işlem ve bu idari işleme karşı açılan iptal istemli davanın Tekirdağ İdare Mahkemesi 23.01.2008 tarih ve 2006/612 Esas ,2008/45 sayılı kararı ile reddedilmesi ve bu karara karşı Danıştay nezdinde yapılan temyiz başvurusunun da Danıştay 12.Dairesi’nin 25.10.2010 tarih 2008/3875 Esas,2010/5241 Karar sayılı ilam ile reddi ile kesinleşmiş olup,Danıştay 12.Dairesi’nin 25.11.2013 tarih ve 2011/2309 Esas,2013/8620 Karar sayılı ilamı ile de karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Davaya konu alacak sözü edilen yargılama süreci sonunda Danıştay 12.Dairesi’nin onama kararı ile ortaya çıkmış ve kesinleşmiş olduğundan zamanaşımının başlangıç tarihi de idari yargı süreci sonunda kararın kesinleşme tarihidir.

Mahkemece zamanaşımının başlangıç tarihinin ödemenin yapıldığı tarih olarak kabul edilmesi hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1907, Karar No: 2017/6162, Tarih: 12.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1907 E.  ,  2017/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4,52/2- 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanıkların kusuru olmadığına, bilirkişi raporlarının eksik inceleme dayandığına , tüm iş güvenliği önlemlerinin alındığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarının hükümde belirtilmemesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanıkların , inşaat şirketinde şantiye şefliği ve iş güvenliği sorumlusu olarak çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile meslek ve sanattan yasaklanmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması ve hüküm fıkrasının 5.paragrafındaki cümlenin sonuna "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2953, Karar No: 2019/4604, Tarih: 19.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2953 E.  ,  2019/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15/03/2018 tarih ve 2017/333-2018/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sahibi bulunduğu eserler üzerindeki mali haklarını Universal Müzik Taksim Edisyon A.Ş. aracılığıyla kullandığını, davalının, davacıya ait “DÖN BEBEĞİM”, “GİTME” ve “BEKLE” adlı müzik eserlerini meslek birliği nezdinde kendi temsil ettiği eserler olarak sunduğunu, bu eserlerle ilgili üçüncü kişilerle sözleşmeler yaptığını, oysa bu şarkıların mali haklarının bizzat davacı tarafından yetkilendirilen Universal Müzik Taksim Edisyon A.Ş. tarafından takip edilebileceğini, eserlerin mali haklarının Ascot Music'e ait olmadığını, Ascot Music ile davacı arasında bulunduğu iddia edilen sözleşmesindeki imzanın sahte olduğunu ileri sürerek “DÖN BEBEĞİM”, “GİTME” ve “BEKLE” adlı müzik eserleri ile ilgili olarak davacının mali ve manevi haklarına vaki tecavüzlerin ref'ine, bu şarkıların davalı tarafça kullanılmamasının ve 3. şahıslara kullanım izni verilmesinin durdurulmasına, muhtemel tecavüzlerin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu şarkılar ile ilgili olarak davalı ile dava dışı Ascot Music arasındaki edisyon sözleşmesi uyarınca mali hakların davalı tarafından kullanıldığını, davalı şirketin dava dışı şirketin alt editörü olduğunu, dava dışı şirket ile sözleşme yapılmadığı iddiasının dava dışı şirkete yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı şirket ile yapıldığı savunulan sözleşme aslı üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının bilirkişi incelemesiyle anlaşıldığı, davacının MESAM ile yapmış olduğu 2012 yılındaki yazışmalar sonucunda gelen bedellerin düşük olması nedeniyle durumu öğrendiğini beyan ettiğini, eser sahibi olan davacının üzerinden yıllar geçse de eseri üzerindeki hak sahipliğinin kaybolmayacağı ve tecavüzün devam ettiği sürede zamanaşımı yada hak düşümünün söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının söz yazarı ve besteci olarak eser sahibi olduğu ‘Dön Bebeğim, Gitme, Bekle’ isimli müzik eserleri üzerindeki mali ve manevi hak sahipliğinin tespiti ile mali ve manevi haklarına, davalı şirketin tecavüzünün ref’i ve davalı şirketin söz konusu eserlere ilişkin muhtemel tecavüzünün men’ine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8870, Karar No: 2023/2440, Tarih: 25.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8870 E.  ,  2023/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/642 Esas, 2021/952 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/526 E., 2018/839 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 25.04.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin %35 oranında ortağı olduğunu, müvekkilinin olumsuz oyuna rağmen 14.04.2017 tarihli genel kurulda müdürler kuruluna ...'ın atanmasına ve kendisine ücret ödenmemesine karar verildiğini, bu karar üzerinden henüz 1 yıl geçmeden 29.01.2018 tarihli olağan genel kurul toplantısında aynı kişiye aylık net 15.000,00 TL maaş ve 100.000,00 TL prim ödenmesine karar verildiğini, söz konusu kararın hakkaniyete ve şirket menfaatlerine aykırı olduğunu belirterek, şirketin 29.01.2018 tarihli olağan genel kurul kararlarından müvekkilinin muhalif olduğu maddesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) 446/1-a maddesi uyarınca yalnızca toplantıda hazır bulunup da karara olumsuz oy veren ve bu muhalefetini tutanağa geçirten pay sahiplerinin iptal davası açabileceğini, bu konudaki dava şartı yerine getirilmediğinden davanın usulden reddi gerektiğini, davacı tarafından iptali talep edilen genel kurul kararının iptali konusunda hiçbir hukuki dayanak olmadığını, davacının sürekli davalar açarak şirket menfaatine zarar verdiğini, davacının havadan maaş verildiğini iddia ettiği müdür ...'ın diğer müdür Burak Süme ile birlikte yönetimde gösterdiği performans sonucunda şirketin kârlılık oranının katlanarak arttığını, davacının iyi niyetli olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iptali istenen davalı şirketin 29.01.2018 tarihli olağan genel kurul toplantısının 6 ncı maddesinde davacının söz konusu karara olumsuz oy kullanmasına rağmen kararla ilgili muhalefetini tutanağa geçirtmediği, 6102 sayılı Kanun 622 nci maddesinin yollamasıyla limited şirketlerde genel kurul kararlarının butlanı ve iptali konusunda Anonim Şirketlerin genel kurul kararlarının iptali ve butlanına ilişkin hükümlerin uygulandığı, bu nedenle uygulanması gereken aynı Kanun'un 446/1-a maddesine göre davacının genel kurul kararının iptali davası açabilmesi için karara olumsuz oy kullanmasının yanında karara karşı muhalefetini de tutanağa geçirtmiş olmasının gerektiği, davacının dava konusu karara olumsuz oy vermiş olmasına rağmen muhalefetini tutanağa geçirtmediği, bu nedenle davacının dava konusu genel kurul kararının iptali davasını açma hakkının bulunmadığı gerekçesi ile dava ön şartı sağlanmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; toplantı tutanağını tutanın ve imza edenin müvekkili olmadığını, muhalefet nedenlerinin toplantıda derç edilmiş olduğunu, fakat kendisine toplantıdan çok sonra verilen tutanakta bunların yazılmadığını gördüğünü, toplantı tutanaklarının toplantı anında tutulmayıp daha sonra düzenlenmekte ve taraflara gönderilmekte olduğunu, hal böyle olunca müvekkilinin müdahale edip düzeltemeyeceği yanlıştan sorumlu tutulmak istenmesinin doğru olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplantıya katılan üyenin karara ret oyu kullanarak muhalif kalmasının ve bu keyfiyeti zapta geçirmesinin gerektiği, davacının iptali istenilen genel kurul kararı yönünden açıklanan biçimde bir muhalefet şerhinin bulunmadığı, kararın butlan ile batıl olmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığı, mahkemece de dava şartının gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kurul karar iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kurul karar iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun 622, 445 ve 446 ıncı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.