muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8134, Karar No: 2021/298, Tarih: 20.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/8134 E.  ,  2021/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 119 ada 61 parselde 11775 m2'lik taşınmazın D harfli kısmının davacıya ait olduğunu, bu kısımdaki dükkanın davalı kirasındaki iken 2013 yılı için kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin ihtar edildiğini, 23.05.2014 tarihinde kira sözleşmesinin sona erdiğini, sonraki kullanımının haksız olduğunu 27.01.2015 tarihinde de ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğini, bu nedenle 24.05.2013-28.02.2015 tarihleri arası için 7765 TL ecrimisilin işgalin başlangıç tarihinden itibaren kademeli yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; daha sonra yaptığı açıklama ile dilekçesine kira sözleşmesi bitim tarihinin yanlış yazıldığını 23.05.2014 yerine 23.05.2013 olması gerektiğini belirtmiştir.

Davalı; beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece; taraflar arasında kira akdi olup uyuşmazlığın kira akdinden kaynaklandığı, davacının talep etmiş olduğu ecrimisil bedelinin davalının tahliyesinden öncesine ilişkin olduğu, kaldı ki davalının tahliyesinin gerçekleşmediği, HMK'nin 4/1-a maddesi gereğince; kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıklara konu olan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, kira ilişkisinden söz edilmek ve davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilmek suretiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ne var ki, eldeki dava, davalının çekişme konusu taşınmazı fuzulen işgal ettiğinden bahisle ecrimisil isteğine ilişkin olarak açıldığına göre; anılan isteğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2/1. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinin görevinde bulunduğu kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, işin esasının incelenmesi, taraflar arasında hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması halinde davanın reddedilmesi, aksi halde ecrimisil yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/5873, Karar No: 2018/6844, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5873 E.  ,  2018/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin müdürü ve ortağı olduğunu, iş yerini Emre Alkan ile birlikte işlettiğini 2009 yılında şirketi kapattığını ve şirketi ismini tanımadığı şahıslara devrettiğini, bu süre zarfında sahte fatura düzenlemediğini, sahte fatura ticareti yapmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, diğer şirket ortağı Emre Alkan'a ait olduğunu söylemesi halinde; Emre Alkan'ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Emre Alkan da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya Emre Alkan'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Emre Alkan'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve Emre Alkan'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Emre Alkan'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve Emre Alkan'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yılları için zincirleme şekilde ayrı mahkumiyet hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, zincirleme tek suçtan hüküm kurulması,

b) Dört ayrı takvim yılı içinden düzenlenen faturaların zincirleme tek suç kabul edilmesi durumunda, suç tarihinin 2009 ve temel hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olacağı gözetilmeden 18 ay olarak eksik belirlenmesi,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18896, Karar No: 2023/2611, Tarih: 23.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18896 E.  ,  2023/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasınına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi ve kabule göre basit yargılama ve etkin pişmanlık uygulanması yönünde görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usul ve yasaya aykırı kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanığın kontrol için durdurulduğu, üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızası ile teslim ettiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı, sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmakla; erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Olay tutanağı içeriğine, suç konusu uyuşturucu madde miktarına ve dosya kapsamına göre; suç vasfının tayininde isabetsizlik görülmediğinden görevsizlik kararı verilmesi yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 02.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/91, Karar No: 2016/3467, Tarih: 29.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/91 E.  ,  2016/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Köyü 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanırken bozma sonrası hükmedilen bedel arttığı için ilk kararla hükmedilen 12.471,67 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 21.01.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.02.2014 tarihine kadar, bozmadan sonra artan 851,23 TL'lik kısım için de 21.01.2014 tarihinden son karar tarihi olan 02.09.2015 tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece sadece bozmadan sonra artan kısım için faiz hükmü kurulması, önceki hüküm bozmayla ortadan kalktığından, doğru görülmemiş ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın (1) nolu hüküm fıkrasında "TESPİTİNE" ibaresinden sonra gelmek üzere "ilk kararla hükmedilen 12.471,67 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 21.01.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.02.2014 tarihine kadar", ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6237, Karar No: 2019/8527, Tarih: 10.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/6237 E.  ,  2019/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4 maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 29/12/2015 günlü kararın, sanığın 11/12/2015 tarihli savunmasında bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan “Barbaros Mah. Hızır Reis Sok. No:1 Süleymanpaşa/Tekirdağ” adresine 10/02/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, kararın sanık tarafından CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24/03/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20179, Karar No: 2015/31136, Tarih: 23.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20179 E.  ,  2015/31136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/42646

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2010/100 (E) ve 2011/408 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık Z.. Y.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne, sanıklar H.. C.., M.. Y.., A.. E.. ve E.. T.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık Z.. Y.. hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir

kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanıklar H.. C.., M.. Y.., A.. E.. ve E.. T.. hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Z.. Y.. ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık N.. Y.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne, yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık Nazım'ın aşamalarda sanık Zekeriye'nin çekeceği krediye kefil olacağı düşüncesiyle sanık Zekeriye ile birlikte bankaya gittiğini, burada bir kısım belgeleri doldurup sonra kredinin kendisi adına çekileceğini öğrendikten sonra hiçbir yere imza atmadan

bankadan ayrıldığını, ancak kaşe ve başvuru belgelerinin sanık Zekeriye'de kaldığını, teminat için verilen çeklerdeki kaşenin kendisine ait olduğunu, ancak kendisinin imza atmadığını, çeklerle ilgisi ve çek sahipleri ile ticari ilişkisi olmadığını savunması, sanık Zekeriye'nin bu beyanları doğrulayarak kredi belgelerindeki imzaları Nazım'ın gitmesinden sonra banka müdürünün bilgisi dahilinde banka görevlilerinin doldurduğunu, suça konu çekleri hatır çeki ve boş olarak beraat eden diğer sanıklardan alıp teminat olarak verdiğini beyan etmesine karşın çelişkili olarak bir kısım beyanlarında Nazım'ın cirosu olduğunu, bir kısmında ise çeklerin bankada doldurulduğunu savunması, suça konu çekler üzerinde ciro imzası incelemesi yapılamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu çeklerin arka bölümünde yer alan ciro imzasının kime ait olduğunun belirlenmesi bakımından sanık Zekeriye, sanık Nazım ve banka görevlilerinin imzalarının temin edilmesi ile bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra dosyada yer alan diğer delillerle birlikte sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29932, Karar No: 2013/26720, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29932 E.  ,  2013/26720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yönetimindeki motosiklet ile seyrederken mucurlu yolda motosikletin hakimiyetini kaybeden ve 214 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.