muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4286, Karar No: 2018/725, Tarih: 08.02.2018

1-Dosya kapsamından; dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyip hakkında usulüne uygun dava açılmayan ve yargılama sırasında, ihbar olunan sıfatı bulunan ... hakkında hüküm kurulduğu ve aleyhine tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 64. maddesi yollamasıyla 69. (HUMK 49) maddesi uyarınca kendisine dava ihbar edilen kişi davada taraf sıfatını kazanmaz. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 14/12/2005 2005/17-736 esas, 2005/722 kararı) İhbar olunan, davanın tarafı sıfatını kazanmayacağından hakkında hüküm kurulması da mümkün değildir. Mahkemece, ihbar olunanın, davalı olarak gösterilmesi ve tazminatla sorumlu tutulması doğru bulunmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Kararın gerekçe bölümünde, davalılardan ... açısından görevsizlik kararı verilmek üzere tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa alındığı belirtilmiş olmasına karşın, anılan davalının, karar başlığında davalı olarak gösterilmiş olması ve diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiştir. Yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...İnşaat Turizm Enerji ve Hayvancılık Sanayi Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı ... Başkanlığından peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5437, Karar No: 2007/3138, Tarih: 05.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5437 E.  ,  2007/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ               : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2006

Davacı,  malullük sigortasından faydalanması gerektiğinin tesbitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, Kurum işleminin iptali ile  Bağ-Kur’dan maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitini istemiştir.

Davacının, maluliyet aylığı talep ettiği tarihte malul sayıldığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, davacının sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalığı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 Sayılı Yasa’nın 28/2. maddesinde, sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık ve arızası bulunduğu önceden veya sonradan yeterli belgelerle tespit edilen sigortalının, bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan madde hükmü gereğince, sigortalının malullük sigortası yardımlarından yararlanamaması, ilk sigortalılığının başladığı tarihte, malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya arızası bulunması durumunda söz konusudur.

Somut olayda, davacının 1479 Sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığının başladığı 23.01.1997 tarihinden sonra 20.09.1997 tarihinde kronik böbrek yetmezliği hastalığının mevcut olduğu dosya içerisindeki belgelerden anlaşılmaktadır.Bu durumda, Kuruma tescil tarihinden önce  de böbrek yetmezliğinin bulunması kuvvetle muhtemeldir. Ancak, 1479 Sayılı Yasa’nın 28/2. maddesinin uygulanabilmesi için, malul sayılan sigortalıdaki hastalık yada arızanın kişinin sigortalılık niteliğini kazanmasından önceye ait bulunması yeterli değildir. Anılan hastalık veya arızanın malul sayılmayı gerektirecek nitelikte bulunması da gereklidir. Bu bakımdan, hükme dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas   Kurulu’nun   26.12.2003  tarihli  raporu  gerekçeli  ve  açıklayıcı   nitelikte değildir.Öteyandan, dosya içerisindeki belgelerden mevcudiyeti anlaşılan SSK Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile de çelişkilidir. Davalı tarafın bu rapora itirazı da dikkate alınarak, sözü edilen SSK Yüksek Sağlık Kurulu raporu getirtilerek, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 1479 Sayılı Yasa’nın 56. maddesi delaletiyle 506 Sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının daha önce tedavi gördüğü sağlık kuruluşlarındaki tüm bilgi ve belgelerin celbi ile dosyanın gerektiğinde sigortalının da Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na gönderilmek suretiyle davacının ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı 23.01.1997 tarihindeki hastalığının malul sayılmayı gerektirecek derecede ve yoğunlukta bulunup bulunmadığı saptanmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2724, Karar No: 2013/23987, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2724 E.  ,  2013/23987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ticari minibüs sürücüsü sanığın, hareket halinde iken minibüsün kapısını açması sonucu, minibüste diğer 5 yolcu ile birlikte ayakta durmakta olan katılanın düşerek, vücudunda hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı (omuz kırığı) oluşacak derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3079, Karar No: 2023/8798, Tarih: 25.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3079 E.  ,  2023/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/453 E., 2017/784 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, beraat, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen asıl karar ile ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2016/69 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a.) Nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c.) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine,

d.) Şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine,

e.) Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine,

e.) Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine,

f.) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrası ve son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.05.2017 tarihli ve 2017/453 Esas, 2017/784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, mala zarar verme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, İstinaf Başvurularının Esastan Reddine, nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf itirazı yerinde görülmekle Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2017 tarihli ve 2016/69 Esas ve 2017/3 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine, karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2017/453 Esas, 2017/784 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, mala zarar verme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi uyarınca reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Dosyada mevcut deliller uyarınca suç sabit iken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın nitelikli cinsel saldırı ve isnat olunan diğer suçlar yönünden en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine, sanık lehine indirim yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Dosyada mevcut CD görüntülerinde cinsel saldırının rıza dışı meydana geldiğinin açıkça görülmesi ve mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi beyanlarının bulunması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme, "...Sanık ... ...' nun olay öncesindeki tarihlerde Hatay İlinden Suriye uyruklu bir bayanı köye getirerek bir süre birlikte yaşadıktan sonra çıkan sorunlar nedeniyle geri gönderdiği, o bayanı gönderdikten kısa bir süre sonra yeğeni ... ... ile birlikte Hatay iline yeniden başka bir kadın almak amacıyla gittiği, burada aracılar vasıtasıyla müşteki ... ile tanıştırıldığı, bu tanışma dolayısıyla aracılara para verdiği, Hatay ilinde müştekiye küpe ve yüzük aldığı, burada Suriye uyruklu müşteki ile evlenmek hususunda anlaştığı ve Sungurlu ilçesine ulaşınca resmi nikah ve düğün yapacağını da belirttiği, sonrasında Hatay ilinden sanığın yaşamış olduğu Sungurlu'ya doğru hareket ettikleri, gece 02:30 civarı Sungurlu'ya ulaştıkları, sanığın yeğeni olan ...'ı Ankara iline gitmesi için Sungurlu'dan otobüse bindirdiği ve müşteki ile birlikte köye doğru hareket ettiği, köy yolunda tenha bir yerde aracı durdurduğu ve bu esnada müştekinin zorla üzerini soyduğu, müşteki ile rızası hilafına zor kullanarak ilişkiye girerek cinsel saldırıda bulunduğu, bu ilişki anını videoya çektiği, dosya içerisinde bulunan video görüntülerinden ve 12.09.2016 tarihli kolluk tarafından düzenlenen CD izleme tutanağından da anlaşılacağı üzere müştekinin bu ilişkiye rızasının olmadığı, sanığın müştekiyi videoya alırken ve fotosunu çekerken müştekinin yüzünü kapattığı ve çekilen fotolardan yüz ifadesinin ağlamaklı olması nazara alındığında ilişkiye rızasının olmadığının anlaşıldığı, sanığın cinsel ilişki esnasında müştekiye " sik... a... goyduğum böyle olmaz ki, a.... sokuyum" diyerek hakeret ettiği, müştekinin geri gitmesi durumunda çektiği görüntüleri sosyal medyada paylaşmakla müştekiyi tehdit etmek suretiyle şantajda bulunduğu, müştekinin aracın içerisinde bağırdığı ancak bulundukları yerin köyün dışında olması ve vaktin de gece olması sebebiyle kimseye sesini duyuramadığı, burada sanığın müşteki ile zorla bir defa cinsel ilişkiye girdiği, kıyafetlerini giyerken sanığın müştekiye ait telefonu gördüğü ve telefonu alarak içinde bulunan sim kartı kırarak müştekinin malına zarar verdiği, köye ulaştıklarında sanık ile müştekinin aynı yatakta uyuduğu, sabah uyanınca sanığın saat 12:00'de tekrar zorla müşteki ile cinsel ilişkiye girerek ikinci kez cinsel saldırıda bulunduğu ve evden ayrıldığı, akşam eve gelince müştekinin sanığa karnının ağrıdığını ve hastaneye gitmesi gerektiğini söylediği, sanık, sanığın kız kardeşi ve müştekinin hep birlikte hastaneye geldikleri, müşteki ve sanığın kız kardeşinin araçta beklediği ve sanığın hastaneye giderek doktorla konuştuğu, hastanede müştekiyi Suriye uyruklu olması ve kimliğinin olmaması sebebiyle doktorun muayene etmediği, ancak sanığın tarifi üzerine bir kağıda ilaç isimleri yazarak verdiği, bu ilaçları almak için hep birlikte ... Eczanesi'ne geldikleri, müştekinin burada tezgahta bulunan eczacı tanık ...'nun kolundan tutarak "ben ..

... Eczanesi'ne geldikleri, müştekinin burada tezgahta bulunan eczacı tanık ...'nun kolundan tutarak "ben ..., yardım edin polis"diye yalvarır tarzda yardım istediği ve bu olayın dosyada bulunan eczane güvenlik kamerası ve eczane çalışanı tanık ...'in ifadelerinden de sabit olduğu, bu esnada sanığın müştekiyi ittirerek zorla eczaneden çıkardığı ve araca bindirerek köye götürdüğü, sanığın ilk cinsel eyleminden kolluk görevlilerinin evine gelmesine kadar geçen zaman dilimi içerisinde müştekinin hürriyetini kısıtladığı, tanık olan eczacı ... tarafından olayın kolluğa bildirilmesi üzerine sanığın köydeki evine gidildiği ve müştekinin sanığın evinde bulunduğu, olayların bu şekilde açığa çıktığı ve sanığın bu suretle zincirleme şekilde cinsel saldırı, kişinin hürriyetini kısıtlama, hakaret, şantaj, mala zarar verme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği anlaşıldığından..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi "...Sanık hakkında cinsel saldırı, şantaj, hürriyeti tahdit, mala zarar verme, hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış ve sanığın bu suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Dairemizce de sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından verilen mahkumiyet kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilemediğinden bu suçlar açısından istinaf taleplerinin esastan reddedilmesi gerektiği kabul olunmuştur. Fakat gerek dosyadaki ifadeler, gerek mesaj çözümleri, gerek olayın oluş şekli, gerekse de Dairemizce de izlenen olaya ilişkin kamera kaydı gözönüne alındığında, mağdur ...'in, sanık ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiği kabul olunduğundan, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılması ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." şeklindeki gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, mala zarar verme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik İstinaf Başvurularının Esastan Reddine, nitelikli cinsel saldırı suçundan sanığın beraatine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Hakaret, Şantaj, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükme İlişkin Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir

V. KARAR

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Hakaret, Şantaj, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükme İlişkin Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2017/453 Esas, 2017/784 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.05.2017 tarihli ve 2017/453 Esas, 2017/784 Karar sayılı kararına Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8418, Karar No: 2006/15563, Tarih: 13.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8418 E.  ,  2006/15563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...2. A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 13.11.2006

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*manevi tazminat konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)