muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/234, Karar No: 2022/1183, Tarih: 29.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/234 E.  ,  2022/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı adlî yardım talepli dava dilekçesinde; 2004 yılında ... Gazetesi'ni çıkararak gazeteci olarak göreve başladığını, kent ve halk ile mücadele ederken sürekli saldırılara ve haksızlıklara maruz kaldığını, bundan dolayı ... Gazetesi'ni kapatarak internet gazeteciliğine başladığını, ...’ta ... Haberim ... ve ... Ajans ... adlı sayfalar açtığını, bu sayfalarda politik ve idari eleştiri niteliğinde bazı haberler yaptığını, bu haberlerden dolayı evine polis gönderildiğini ve bilgisayarına el konulduğunu, Cumhuriyet savcısı ... tarafından asliye ceza mahkemesine dava açıldığını, ceza mahkemesi hâkimi tarafından da ceza verildiğini,... Ağır Ceza Mahkemesine yaptığı itirazın kabul edildiğini ve yargılamaya yeniden başlandığını, davanın haksız, kasıtlı, taraflı ve politik olduğunu, ihbar olunanların yetkilerini aşarak görevlerini kötüye kullandıklarını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek 1.000.000TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Hazinesine ve ihbar olunanlara dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve dosya üzerinden karar verilmiştir.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/85 E., 2021/114 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; 2004 yılında ... Gazetesi'ni çıkararak gazeteci olarak göreve başladığını, kent ve halk ile mücadele ederken sürekli saldırılara, haksızlıklara maruz kaldığını, bundan dolayı ... Gazetesi'ni kapattığını, internet gazeteciliğine başladığını, ...'ta ... Haberim ... ve ... Ajans ... adlı sayfalar açtığını, bu sayfalarda politik, idari eleştiri niteliğinde bazı haberler yaptığını, bu haberlerden dolayı evine polis gönderildiğini ve bilgisayarına el konulduğunu, Cumhuriyet Savcısı ... tarafından Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığını, ceza mahkemesi hakimi tarafından da ceza verildiğini, yetkilerini aşarak görevlerini kötüye kullandıklarını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek tazminini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, asliye ceza mahkemesi hakimi ve Cumhuriyet Savcısının yargısal faaliyetleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir. (HMK m.114, m.115 ve m.138)

GEREKÇE: Dava, asliye ceza mahkemesi hakimi ve Cumhuriyet Savcısının yargısal faaliyetleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir. (HMK m.114, m.115 ve m.138)

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141. maddesinin, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile eklenen ek 3. fıkrasında ".... Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk halleri de dahil olmak üzere hakimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir." hükmü yer almakta olup, 142. maddesi ile de bu davalarda zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında mahkememiz görevsiz olduğundan aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçe uyarınca;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Yasa'nın 70. maddesi ile değişik 141 ve 142. maddeleri ile HMK'nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca dava dilekçesinin mahkememizin görevsizliği sebebiyle usulden reddine,

2-Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine,

3-Takdiren para cezası tayinine yer olmadığına, …” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Davacının, Özel Dairenin dava dilekçesinin usulden reddine ilişkin kararını adlî yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, davacının kanun yoluna başvuru sırasındaki adlî yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adlî yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

9. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adlî yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukukî yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

10. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

10. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

11. Adlî yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

12. Talepte bulunan kişinin adlî yardımdan yararlanabilme bakımından malî yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin malî durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

13. Adlî yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adlî yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

14. Adlî yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adlî yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

15. Adlî yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adlî yardım talebi derhal reddedilmelidir.

16. Öte yandan talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

17. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adlî yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 04.10.2021 tarihli ve adlî yardım talepli dava dilekçesiyle, ... (...) Cumhuriyet savcısı ve ... (...) Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi tarafından verilen kararlar nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek 1.000.000TL tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adlî yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

19. Davacının temyiz dilekçesi ekinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin hiçbir belge sunmadığı, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adlî yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adlî yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davacının adlî yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10719, Karar No: 2016/17415, Tarih: 21.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10719 E.  ,  2016/17415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Alınan bilirkişi raporuna göre sayaçla elektrik kullanıldığı, sayacın mühürlerinin sağlam ve müdahale olmadığı, sayacın doğru ölçüm yaptığı ve akım üzerinden hesaplanan enerjinin sayacın verilerine çok yakın olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14210, Karar No: 2022/14369, Tarih: 03.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14210 E.  ,  2022/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki toplu ... sözleşmesinin uygulanma alanının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkiminin hazırladığı rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sendikanın, 10 numaralı Ticaret, Büro, Eğitim ve ... Sanatlar işkolunda faaliyet gösterdiğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından 10.12.2019 tarihinde davalı ... Rektörlüğüne bağlı 1104303.006 (Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmeleri) ve 1041648.006 (Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmeleri Müdürlüğü) sicil numaralı iki işyeri için müvekkili Sendika adına yetki tespiti düzenlendiğini, yetki tespitine itiraz davasının reddedildiğini, 22.01.2021 tarihli yetki belgesi düzenlendiğini ve toplu ... sözleşmesi görüşmelerine geçildiğini, 14.09.2021 tarihinde 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin bağıtlandığını, 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin tüm hükümlerinin, başta Bakanlığın yetki belgesinde belirtilen 1104303.006 SGK işyeri sicil numaralı “Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmeleri” olmak üzere davalı ... bünyesinde Ticaret Büro Eğitim ve ... Sanatlar işkoluna bağlı olarak çalışan tüm ... üyesi işçilere uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, arz edilen somut gerçekliğe rağmen davalı ... Rektörlüğünün, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin ücret zammı ve diğer parasal haklarla ilgili hükümlerini, Hacettepe Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinde çalışan sendika üyelerine uygulamadığını, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinin malî ve idarî yapısı nedeniyle, Sosyal Tesis ve İşletmeler ile Üniversitenin ayrı işverenler ve ayrı işyerleri olarak değerlendirilmesi gerektiği iddiasının, toplu ... hukuku ilkeleri karşısında hukuki karşılığı bulunmadığını, zira 1104303.006 SGK işyeri sicil numaralı Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinin tüzel kişiliği bulunmayan ve ... tüzel kişiliğine bağlı bir birim olduğunu, Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 04.10.2017 tarihli ve 2017/38746 Esas, 20483 Karar sayılı ilâmında da, 1104303 sicil numaralı işyeri ile birlikte “...’nün ... bir işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği”nin ifade edildiğini, Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinin farklı bir bütçeye sahip olmasının, idari yapı ve organizasyonunun, vergi yükümlülüklerinin, emekli işçi çalıştırılabilmesinin, emekli çalışanlardan sosyal güvenlik destek primi kesilmemesinin, çalışanların kadro ihdasına tabi olmamasının, toplu ... hukuku anlamında sözü edilen daireye Üniversite Rektörlüğünden farklı bir işyeri ve işveren vasfı kazandırmayacağını ve yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin uygulanmasını engellemeyeceğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle taraflar arasında bağıtlanan 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ..

... hukuku anlamında sözü edilen daireye Üniversite Rektörlüğünden farklı bir işyeri ve işveren vasfı kazandırmayacağını ve yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin uygulanmasını engellemeyeceğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle taraflar arasında bağıtlanan 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin, Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan sendika üyesi işçilere uygulanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle Üniversite Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis İşletmeler Müdürlüğü bünyesinde yer alan işçilere toplu ... sözleşmenin uygulanmasının yasal olarak mümkün olmadığını, toplu ... sözleşmesinin “İşe Almada Usul” başlıklı 11 inci maddesinde “İşe alınacak işçiler hakkında, işveren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına işçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik' esaslarına göre hareket eder.” hükmüne yer verildiğini, oysa Sosyal Tesis ve İşletmelerinde istihdam edilen işçilerin işe alınmalarında anılan Yönetmelik hükümlerinin bugüne kadar uygulanmadığını, dolayısıyla bu hükmün sözleşmede yer almış olmasının, söz konusu toplu ... sözleşmesi kapsamına Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan işçilerin dâhil olmadığının açık bir göstergesi olduğunu, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin, özel bütçeli bir kamu idaresi olan ve 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 130 uncu maddesi ile 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu (2809 sayılı Kanun), 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu (2547 sayılı Kanun), 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu (5018 sayılı Kanun), 124 sayılı Yükseköğretim Üst Kuruluşları ile Yükseköğretim Kurumlarının İdari Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (124 sayılı KHK), 2 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ve diğer muhtelif mevzuat hükümleri çerçevesinde kurulmuş olan Hacettepe Üniversitesi ile Üniversitenin birimleri ve Üniversite bünyesinde yer alan döner sermaye işletmesinden tamamen ayrı ve bunlardan bağımsız bir idari ve malî yapı ve organizasyon olarak sadece Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerinin İdaresi Hakkında Yönerge hükümleri çerçevesinde oluşturulduğunu ve işlev yürüttüğünü, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin, “Yürütme Kurulu”, “Denetim Kurulu” ve “İşletme Müdürü” şeklinde örgütlendiğini, ayrı organizasyona ve yönetim organlarına sahip bulunduğunu, bu çerçevede Sosyal Tesis ve İşletmeler ile Üniversitenin ayrı işverenler ve ayrı işyerleri olarak değerlendirilmelerinin zorunlu görüldüğünü, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin kaynaklarının merkezi yönetim bütçesi veya döner sermaye bütçeleri gibi kamusal imkânlarla donatılmadığını, tamamen kendi ürettiği kaynaklarla sınırlı bulunduğunu, merkezi yönetim kapsamında yer alan Üniversite birimlerinin bütçesinde oluşabilecek açık veya eksiklerin kamu kaynakları ile belli kural ve yöntemler dâhilinde kapatılabilirken, Üniversite Sosyal Tesis ve İşletmelerinin faaliyetleri sonucu oluşabilecek açık veya zararın bu suretle karşılanmasının mümkün bulunmadığını, Sosyal Tesis ve İşletmeler personelinin kamu personel hukuku/rejimi dışında olduğunu, kamu işçisi olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... (...) vekili cevap dilekçesinde özetle Hacettepe Üniversitesi İle Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis İşletmeler Müdürlüğünün birbirinden iki ayrı işveren ve ayrı işyerleri sıfatını haiz olmaları nedeniyle söz konusu toplu ... sözleşmesinin Üniversitenin Sosyal Tesis ve İşletmelerinde çalışan işçilere uygulanmasının mümkün olmadığını, Sosyal Tesis ve İşletmelerin Üniversiteden ayrı bir yapıya sahip olduğunu, toplu ... sözleşmesinin Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan işçilere uygulanmasının mümkün olmadığını, Sosyal Tesis ve İşletmelerin, ...'e üye olmadığını, bu nedenle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

“...Tüm dosya kapsamından, davacı sendika ile davalı ... adına diğer davalı ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile yapılan görüşmeler sonunda, 14.09.2021 tarihinde 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesi bağıtlandığı ve taraflar arasında bağıtlanan 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süresi 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin, Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan sendika üyesi işçilere uygulanmadığı anlaşılmıştır. 10.12.2019 tarihli Yetki tespit raporunun 1104303.006-1041648.006 sicil nolu işyerlerini kapsadığı, dosyada mübrez Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 'nin 04.10.2017 tarih, 2017/38746 esas, 2017/20483 karar sayılı ilamı ile özetle ''...üniversitesin ... bir işyeri niteliğinde bulunduğu ve bu itibarla üniversitede çalışan bütün işçilerin yetki tespitinde dikkate alınması gerektiği, ... bir işyeri niteliği söz konusu olduğunda, bağlı birimlerin farklı bir işkolunun mevcut olmasının olanaklı olmadığı ifade edilmiş olup, yetki tespitinde 1104303.006 ve 1041648.006 sicil nolu işyerlerinin toplamının dikkate alınmış olması ve anılan Yargıtay ilamında işaret edildiği üzere üniversitenin ... bir işyeri niteliğinde bulunduğu dikkate alındığında taraflar arasında imzalanan 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin, Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan sendika üyesi işçilere uygulanması gerektiği...” gerekçesiyle davanın kabulü ile “Taraflar arasında imzalanan 01.02.2021-31.01.2023 yürürlük süreli 2. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin, Hacettepe Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı Sosyal Tesis ve İşletmelerde çalışan sendika üyesi işçilere uygulanması gerektiğinin TESPİTİNE” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri