muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3346, Karar No: 2020/5284, Tarih: 16.11.2020

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacı Hazineye, davasını dava konusu 110 ada 34 parsel sayılı taşınmazın maliki olan ...’e de yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için belirtilen eksik belgeler de ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli ve akabinde, harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3916, Karar No: 2017/4334, Tarih: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/3916 E.  ,  2017/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez " düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

2560 sayılı Kanun'un 27. maddesinde yazılı İSKİ'ye ait taşınır-taşınmaz malların Devlet malı sayılacağı hükmü, ceza hukuku yönünden olup, hacze engel değil ise de ... 2560 sayılı Kanun gereğince İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırılmasında yer aldığından, hakkında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son ve 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddelerinin uygulanması gerekir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulları kabul edilmiştir.Somut olayda borçlu İSKİ İstanbul Büyükşehir Belediyesi nezdindeki alacakları için haczedilmezlik şikayetinde bulunmuştur. Mahkemece, haciz işleminin 2560 sayılı Yasa'nın 27. maddesine aykırı olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, şikayete konu takipte haczedilen ...Büyükşehir Belediyesi nezdindeki alacaklarının yukarıdaki ilkeler doğrultusunda niteliği değerlendirilerek haczedilebilir olup olmadığının belirlenmesi ve hasıl olacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2216, Karar No: 2015/1057, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2216 E.  ,  2015/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SALİHLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/882-2013/816

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin reddine, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı Z..S.. kendi adına asaleten küçük F.. S.. adına velayeten açtığı dava ile; 3400 ada 2 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan N.. S.. adına kayıtlı olduğunu, ancak murisin ölümünden sonra taşınmazı davalıların kullandıklarını, kendilerinin kullanımına engel oldukları gibi her hangi bir bedel de ödemediklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesine karar verildiğini, kararın kesinleşerek satış sürecinin başladığını, bu nedenle davanın dinlenebilme olanağının bulunmadığını, kaldı ki miras haklarına dayalı olarak taşınmazı kullandıklarını, davacının da bu güne kadar taşınmazı kullanma talebinde bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; kesinleşen mahkeme kararı ile taşınmazın satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verildiğinden elatmanın önlenmesi isteğinin reddine, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın muris N..S.. adına kayıtlı iken, murisin 23.11.2008 tarihinde öldüğü, davacı (küçük) F.. S.. ile davalıların mirasçı olarak kaldıkları, dava konusu taşınmaz hakkında 14.06.2011 tarihinde açılan ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşınmazın satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verildiği, kararın kesinleşerek 21.05.2013 tarihinde yapılan açık artırmada davalılar tarafından satın alındığı ve ihalenin 29.05.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan; her dava açıldığı tarihteki duruma, yani dava tarihindeki fiili ve hukuki sebeplere göre hükme bağlanır. Eldeki dava, 21.12.2012 tarihinde açılmış olup, dava tarihi itibariyle çekişme konusu 3400 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davacı (küçük) F.. S.. ile davalıların elbirliği halinde malik oldukları ve taşınmazın davalı paydaşların tasarrufunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

O halde, davacı (küçük) F.. S..'nın dava tarihindeki payı oranında açtığı elatmanın önlenmesi davasının kabulü gerekirken, isteğin tümden reddi doğru olmadığı gibi, kendi adına asaleten dava açan H.. A..'ın muris N..S..'nın mirasçısı olmadığı ve dolayısıyla dava açma sıfatının bulunmadığı gözetilerek, bu davacının kendi adına asaleten açtığı davanın davacının taraf sıfatı bulunmadığından reddi gerekirken, esas yönden reddine karar verilmiş olması da isabetli değildir.

O halde, davacı (küçük) F.. S..'nın dava tarihindeki payı oranında açtığı elatmanın önlenmesi davasının kabulü gerekirken, isteğin tümden reddi doğru olmadığı gibi, kendi adına asaleten dava açan H.. A..'ın muris N..S..'nın mirasçısı olmadığı ve dolayısıyla dava açma sıfatının bulunmadığı gözetilerek, bu davacının kendi adına asaleten açtığı davanın davacının taraf sıfatı bulunmadığından reddi gerekirken, esas yönden reddine karar verilmiş olması da isabetli değildir.

Ayrıca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca; davalılara keşide edilen ihtarnamenin 26.10.2010 tarihinde tebliğ edilerek intifadan men olgusunun gerçekleştiği saptanarak bu tarihten itibaren ecrimisil hesabı yapılmış olmasında isabetsizlik yok ise de; eldeki davanın açıldığı 21.12.2012 tarihine kadar davacı (küçük)F.. S..'nın miras payı oranında belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, ortaklığın giderilmesi kararının kesinleştiği tarih olan 10.07.2012 tarihine kadar belirlenen ecrimisile karar verilmiş olması isabetli değildir.

Davacı tarafın bu hususlara değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19086, Karar No: 2018/9937, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19086 E.  ,  2018/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ın babasının sunmuş olduğu belgelerden suça sürüklenen çocuk hakkında akıl hastalığı nedeni ile Soma Sulh Hukuk Mahkmesi’nin 2013/466 Esas sırasında kayıtlı dosya ile vesayet davası bulunduğu anlaşıldığından, ''İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği'' bakımından TCK'nın 32/1. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04/04/2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 maddeleri uyarınca işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, sadece ikametten hırsızlık suçu nedeniyle düzenlenmiş yetersiz raporla yetinilerek duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

3-Hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden, suça sürüklenen çocukların, mağdurların zararını karşılamak istemesi, mağdurların ise zarar tazmin taleplerinin olmadığını belirtmeleri karşısında, mağdurların bildireceği zarar miktarına göre, suça sürüklenen çocuklara

gerekirse tevdi mahalli gösterilerek zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeyerek, mağdurların zararının, kovuşturma aşamasında giderilmemesine rağmen suça sürüklenen çocuklar hakkında 168. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1482, Karar No: 2020/3594, Tarih: 22.04.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/1482 E.  ,  2020/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İlaç San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinden verilen 26/12/2019 tarih ve 2018/891-2019/2307 sayılı hükmün davalı avukatınca duruşmalı temyiz edilmiş ise de, nisbi harç ve posta gideri yatırılmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dava, davacı şirket ile dava dışı eczane arasında eczanenin doğmuş doğacak borcunun teminatı olarak verilen ipotekten dolayı ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekilinin maktu harç yatırmak suretiyle süresinde temyiz başvurusunda bulunması üzerine bölge adliye mahkemesince nispi temyiz harcı ve posta giderlerinin yatırılması için çıkartılan muhtıra davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edilmiş; davalı vekili, verilen kesin süre geçtikten sonra eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 98/2 maddesinde, eski hale getirme talebinin temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi halinde Yargıtay’dan talep edilebileceği düzenlendiğinden Dairemizce davalı vekilinin eski hale getirme talebinin incelenmesine geçilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 95. maddesindeki düzenlemeye istinaden, elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse eski hale getirme talebinde bulunabilir. Yine, aynı yasanın devamı maddelerinde de (6100 sayılı HMK'nun 95-100 maddeleri) eski hale getirilmeye yönelik usul ve esasları düzenlenmiştir.

Somut olayda, bölge adliye mahkemesi kararı davalı vekiline elektronik tebligat yoluyla tebliğ edilmiş ve karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, ne varki temyiz harcını eksik yatırdığından ve temyiz giderlerini yatırmadığından tarafına çıkartılan muhtıra gereği verilen kesin sürede yerine getirilmeyerek eski hale getirme talebinde bulunulmuştur. Tebliğ evrakı incelendiğinde, ilgili muhtıranın elektronik tebligat yoluyla davalı vekiline tebliğ edildiği ve tebligatın elektronik posta adresine ulaştığı tarihte alıcısı tarafından açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı vekili tarafından hastalık özüne dayanılarak yasal süresi içerisinde muhtıra gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle eski hale getirme talebinde bulunulmuş ise de, salt doktor raporunun varlığı yeterli olmayıp, anılan yasa hükmü uyarınca belirtilen hastalığın kişiyi yapması gereken işlerden alıkoyacak derecede acze düşürmüş olması gerekir. Davalı vekilinde oluşan mevcut rahatsızlığın Bölge Adliye Mahkemesi kararından önce ortaya çıktığı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğinden sonra süresinde temyiz dilekçesi sunduğu ve maktu temyiz harcı yatırdığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı vekilinde oluşan mevcut hastalığın muhtıra gereğinin yerine getirilmesini engelleyici nitelikte olmadığı ve yasada öngörülen eski hale getirme koşullarının oluşmadığının kabulü gerekir.

Kaldı ki, 6100 sayılı HMK’nun 97/1. maddesi gereğince eski hale getirme talebinde bulunurken süresinde yapılamayan işlemin de eski hâle getirme talebinde bulunmak için öngörülen süre içinde yapılması zorunlu olup, davacı tarafından eski hale getirme talebinde bulunulurken nispi temyiz harcı ile temyiz giderlerini yatırmadığı anlaşılmaktadır. O halde davacının eski hale getirme talebinin reddi ile, verilen kesin süre içerisinde muhtıra gereği yerine getirilmediğinden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin eski hale getirme talebinin REDDİNE, muhtıra gereği yerine getirilmediğinden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/04/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18641, Karar No: 2017/1104, Tarih: 08.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/18641 E.  ,  2017/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili temyizleri sonucu, Dairenin 19.03.2014 gün, Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 35 ada 33 parsel saylı taşınmazın 1815 m2'lik bölümünü davalının okul olarak kullanmak suretiyle haksız yere işgal ettiğini, 01.06.2007–31.05.2012 tarihleri arası işleyen toplam 398.966,00TL ecrimisilin dönem sonundan itibaren kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı, taşınmazın kamu hizmeti amacıyla kullanıldığını, ecrimisil talep edilemeyeceğini, 5 yıllık zamanaşımı bulunduğunu, okul tahsis işlemleri için başvurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tamamının ait olduğu kendi payı bulunmayıp mazbut ait taşınmaz olduğu, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasaya göre çözümlenmesi Vakıflar yönünden mümkün olmadığı, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

./..

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün değil onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (Hukuk Genel Kurulu'nun 23.08.2008 tarih 2008/3-10 Esas 2008/32 Karar sayılı kararı )

Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 19.03.2014 gün, 2013/18960 Esas, 2014/5998 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 19.03.2014 gün, 2013/18960 Esas, 2014/5998 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle, direnme kararında belirtilen gerekçelerle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

08.03.2017 oybirliği ile karar verildi.