muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8980, Karar No: 2014/13328, Tarih: 14.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8980 E.  ,  2014/13328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/451-2012/601

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı Hanifi vekili ve davalı Mehmet vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu olduğu aracın, 11.11.2001 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda, müvekkillerinin 4 yaşındaki kızlarının yaşamını yitirdiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anne Huriye ve baba Vural için 10.000'er TL maddi, 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı Mehmet hakkındaki dava tefrik edilerek; davalı Mehmet hakkında; anne Huriye için 2.207,17 TL maddi, 2.500 TL manevi, baba Vural için 2.500 TL manevi tazminatın davalı Mehmet'ten tahsiline, davacı Vural'ın maddi tazminat isteminin reddine; davalı Hanifi hakkında; anne Huriye için 2.207,17 TL maddi, 1.500 TL manevi, baba Vural için 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hanifi'den tahsiline, davacı Vural'ın maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar; davalı Hanifi ve Mehmet vekillerince temyiz edilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; "... yerel mahkemece işleten hakkındaki işbu dava dosyası ile sürücü yönünden yargılamanın devam olunduğu aynı mahkemenin dosyasının birleştirilip birlikte görülmesi, delillerin birlikte toplanıp, birlikte değerlendirilmesi ve tüm davalılar yönünden işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda her iki dava birleştirilerek, davanın kısmen kabulü ile davacı anne Huriye için 2.207,17 TL maddi, 4.000 TL manevi, baba Vural için 4.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, karar; davalı Hanifi ve Mehmet vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hanifi ve Mehmet vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hanifi ve Mehmet vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin ilk kararı, davalı tarafın temyiz istemi üzerine davaların birleştirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Bozulan ilk kararda, davacı anne ve baba yararına 2.500'er TL manevi tazminatın davalı Mehmet'ten; 1.500'er TL manevi tazminatın davalı Hanifi'den tahsiline karar verilmiştir. Bozma sonrası manevi tazminat miktarı 4.000'er TL olarak belirlenmiştir. Davalıların temyiz istemi üzerine bozulan ilk kararda 1.500 TL ve 2.500 TL tutarında manevi tazminata hükmedilmiş olup, davalılar yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Şu durumda, bozmadan sonra manevi tazminat miktarının arttırılması usuli kazanılmış hak kuralına aykırılık oluşturduğundan doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hanifi ve davalı Mehmet vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar H.. T.. ve M.. B..'a geri verilmesine, 14.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22574, Karar No: 2022/4182, Tarih: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22574 E.  ,  2022/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 09.09.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyetlere konu suçun işlendiği 09.06.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 03.08.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4909, Karar No: 2024/2007, Tarih: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4909 E.  ,  2024/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1704 E., 2023/224 K.

KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar ve katılan Bakanlık vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyize tabi olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ve 2018/396 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararı

ile kurulan hükümlere yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/1111 Karar sayılı kararının temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarih ve 2021/13059 Esas, 2022/8081 Karar sayılı ilamı ile ''..sanık ...'in oğlu olan sanık ...'ın eylemlerine iştirak ettiği ve ya yardım eden sıfatıyla katkıda bulunduğuna dair kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...'in, maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme suçundan ayrı ayrı beraati yerine, maktul ...'in akrabaları olan tanıkların aşamalardaki çelişkili beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi..'' sebebiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/1704 Esas, 2023/224 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında, maktul ...'ya yönelik kasten öldürme ve maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; ''..sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak somut, net ve inandırıcı delil bulunmadığından..'' 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'in temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerine, maktul ...'yı kasten öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ...'nın, sanıklardan ...'in kızı, ...'ın ise kız kardeşi olduğu, Kırklareli ilinde okuduğu sırada maktul ... ile tanışıp sevgili oldukları, bu dönemde uyuşturucu madde kullanmaya başladığı, sanık ...'in kızını bu bağımlılıktan kurtarmak için çaba sarfettiği, bu çevreden uzaklaştırmak için İstanbul'a evlerine getirdiği, ancak ...'nın olaydan bir gün önce kimseye haber vermeden evden ayrılarak Kırklareli'ne maktul ...'in yanına gittiği haberini alan sanık ...'in Küçükçekmece Polis merkezine kayıp müracaatında bulunduğu ve ...'nın arkadaşlarını arayarak kızını bulmak için yardım istediği, ardından sanıkların maktul ...'yı geri getirmek için birlikte aynı araçla Kırklareli'ne yola çıktıkları, Kırklareli'ne vardıklarında maktul ...'le buluştukları, bir müddet konuştuktan sonra sanık ...'in, ...'e bu işin aile büyükleri ile konuşulması gerektiğini söylemesi üzerine, tarafların sanıklara ait araca binerek ...'in ailesinin ikametine gittikleri, tarafların ikametin bahçesinde bulunan bir masanın etrafında birlikte oturdukları, sanık ...'in, kızı ... ile yanyana, maktul ...'in ise sanık ... ile yanyana olacak konumda bulundukları,

maktul ...'nın ailesiyle gitmeyi reddettiği, maktul ...'in, ...'yı sevdiğini birlikte karı/koca olduklarını, gitmesine müsaade etmeyeceğini söylediği, bu duruma sinirlenen sanık ...'ın birden ayağa kalkarak üzerinde taşıdığı tabanca ile önce ...'e ardından ...'ya çok sayıda ateş ederek öldürdüğü anlaşılan olayda;

maktul ...'nın ailesiyle gitmeyi reddettiği, maktul ...'in, ...'yı sevdiğini birlikte karı/koca olduklarını, gitmesine müsaade etmeyeceğini söylediği, bu duruma sinirlenen sanık ...'ın birden ayağa kalkarak üzerinde taşıdığı tabanca ile önce ...'e ardından ...'ya çok sayıda ateş ederek öldürdüğü anlaşılan olayda;

Sanıkların İstanbul ilinden Kırklareli iline geldiklerinde öncelikle maktul ...'in ile buluşarak bir süre konuşmaları ve akabinde sanık ...'in maktül ...'e bu işi aile büyükleri ile konuşmak istediğini söylemesi üzerine sanıklar ve ...'in sanıkların Kırklareli'ne gelmiş olduğu araca binerek ...'in ikametine birlikte gitmeleri, bu aşamada maktül ...'i arabalarında iken ya da başka yere götürerek öldürme eyleminde bulunma ihtimallerinin olması, sanık ...'in olayın geçtiği ikamete gittiklerinde maktül ... ve ailesi ile maktül ...'yı alarak İstanbul'a götürmek istediklerini, kızı istemeye gelmeleri halinde evliliklerine izin vereceği yönünde konuşmalar yapması, sanıkların ikamete girer girmez de her hangi bir eyleme kalkışmamaları, tanık olarak beyanına başvurulan maktül ...'in komşuları olan tarafsız tanık konumundaki ...'nın 10.09.2018 tarihinde olay sonrası sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında, ''sanık ...'in, kızı ... ile konuştuğu esnada sanık ...'ın birden ayağa kalkıp tabanca ile ateş ettiğini'' ifade etmesine göre; sanık ...'in oğlu olan sanık ...'ın eylemlerine iştirak ettiği veya yardım eden sıfatıyla katkıda bulunduğuna dair kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, PTS raporları, kriminal raporlar ve otopsi raporları dava dosyasına eklenmiştir.

3. Mahkemece Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlerin bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, Dairemizin 18.10.2022 tarihli bozma ilâmının içeriği ve tarafsız tanık konumundaki ...'nın 10.09.2018 tarihinde olay sonrası sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında verdiği ifadesi de göz önünde bulundurularak, sanık hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in, ... ve ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan ayrı ayrı beraatine karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanlar ve katılan Bakanlık vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/1704 Esas, 2023/224 Karar sayılı kararında, katılanlar ve katılan Bakanlık vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci

fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamına göre;

Mevcut olayda inceleme yapan sayın heyetin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık hakkında TCK’nin 82/1-a-d uyarınca dava açılan ...’ın suçta fail olarak yer alıp almadığı noktasındadır.

Olayda ..., diğer sanık ...’ın babası, keza, maktüle ...’ın babasıdır. ... ...’nın birlikte yaşamaya başladığı kişi ve diğer maktuldür.

..., yükseköğrenim için Kırklareli’ne gitmiş bir süre sonra uyuşturucu kullandığını haber alan aile onu İstanbul’daki evlerine geri getirmiştir. ... evde birkaç ay kaldıktan sonra birden ortadan kaybolmuştur.

Baba olan ... ve aile, kayıp ihbarı ile birlikte aynı zamanda ...’nın arkadaş çevresini de sorgulamak suretiyle kızlarını aramaya koyulmuştur. (10.09.2018 tarih 12:16 zamanlı polis tutanağı)

Ardından ...’nın arkadaşlarından birisinin bildirimi üzerine ...’nın maktül ...’e gittiği anlaşılmıştır.

Baba oğul iki sanık bu defa Kırklareli’ne giderek ...’e ulaşmışlar ve aile büyükleri ile konuşmak üzere ...’in ve ailesinin evinin bahçesine gitmişlerdir.

Bu bahçede yapılan konuşmalara son derece önemlidir.

Sanık ..., kızının evden kaçmasını bir namus meselesi olarak gördüğünü bahçede anlatmış ve hatta maktül ...’in annesine “siz ne diyorsunuz” diye sormuştur.

Zira ...’nın kaçtığı, ..., zaten evlidir. Hatta mevcut olan da ikinci evliliğidir. ... nikahsız kuma olarak ...’e gelmiştir.

..., kaçma olayını kimsenin duymadığını, ...’yı alıp İstanbul’a dönmek istediklerini, ... ve ailesinin kızı geleneksel yöntemle istemeleri halinde kızı vereceğini, ancak çevreye karşı rezil olduklarını, namus için yaşadıklarını kızı ancak isteme üzerine vereceklerini söylemiş, maktul ... de artık ... ile karı koca olduklarını ve ...’nın bir yere gidemeyeceğini cevaben söylemiştir.

Baba ... bunu duyunca ayağa kalkmış “tamam madem” demiştir. Hatta bu aşamada elini masaya vurmuştur.

... ayağa kalkınca, başı ile oğlu olan diğer sanık ...’a işaret etmiştir. ... bunun üzerine ayağa kalkıp, önce ...’e sonra ...’ya tabanca ile ateş etmiştir.

A) ...’in failliği yönünden

Baba ... bunu duyunca ayağa kalkmış “tamam madem” demiştir. Hatta bu aşamada elini masaya vurmuştur.

... ayağa kalkınca, başı ile oğlu olan diğer sanık ...’a işaret etmiştir. ... bunun üzerine ayağa kalkıp, önce ...’e sonra ...’ya tabanca ile ateş etmiştir.

A) ...’in failliği yönünden

Tanıklar ...(olay tarihi, saat 22:30 beyanı), ... (olay günü saat 22:55 beyanı), ... (olay günü saat 22:39 beyanı), ... Atlı (olay günü 21:17 beyanı), birbirine uyumlu bir şekilde masadaki konuşma bitince ...’in başı ile işaret vermesi üzerine diğer sanığın ateş ettiğini söylemiştir.

..., kızı da vurulduğu halde engelleyici bir tutum sergilememiş, buna ait bir şaşkınlık yaşamamış, olaydan sonra ... ile olay yerinden kaçmıştır.

...’ın silahlı olduğunu bilmektedir.

Burada asıl rol üstlenici, karar verici olan ve maktül ... ve ailesine karşı şart ileri süren ... olmuştur.

Olayın bu örgüsü ve delliler eşliğinde ... TCK’nin 38/2. maddesi uyarınca TCK’nin 82/1-d maddesi uyarınca sorumlu olmalıdır.

B) TCK’nin 29. maddesi yönünden

Davada, evvelde maktül ...’nın uyuşturucu kullanması, bu nedenle okuldan alınarak eve getirilmesi, bu defa evli olan çocukları bulunan ...’e kuma olarak gitmesi, ...’in kafe veya eğlence yeri işletiyor olması, yine ...’in kızı geri vermeye yanaşmayarak “artık karı-koca olduklarını” bildirmesi, baba sıfatı ile kızının kötü bir yaşama çekildiğini ...’in görmesi, bu kötü yaşamdan hem ...’i hem ...’yı sorumlu tutması, kızının kendi iradesi dışında orada tutulduğu yolunda oluşan gerçeklik duygusu, sanık üzerinde taşıdığı baba sıfatı ve üstlendiği sosyo-kültürel rol nedeniyle hiddet ve şiddetli elem oluşturmuştur. Bunun üzerine suçun işlenmesi konusunda ...’a talimat vermiştir.

... için TCK’nin 29. maddesi uyarınca bir indirim yapılmalıdır.

Bu gerekçelerle sanık ...’in TCK’nin 38/2. maddesi delaleti ile TCK’nin 82/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğini değerlendirerek sayın çoğunluğun beraat yolundaki görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/18025, Karar No: 2023/168, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18025 E.  ,  2023/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, suça konu taklit ürünlerin müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4433, Karar No: 2012/2724, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4433 E.  ,  2012/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların kooperatifin eski yöneticisi olduklarını, kasıtlı veya özensiz davranışlarla kooperatifin zarara uğratıldığını, dilekçede belirtilen sebeplere dayalı zarardan şimdilik 6.000TL. 'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; üye aidatlarının zamanında ödenmemesi ve bütçenin müsait olmaması nedeniyle gerekli ödemelerin zamanında yapılamadığını, mahkemelerde avukatla veya avukatsız savunmaların yapıldığını, genel kurullarda ibra edildiklerini davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalıların kooperatifin yöneticisi olduğu 2003-2005 tarihleri arasında aidatların düzenli ödenmemesi nedeniyle bazı mecburi ödemelerin yapılmadığı, geç ödeme nedeniyle ödenen faizlerden bu nedenle davalıların sorumlu tutulamayacağı, sair olaylarda da davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, eski yöneticiler aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de kooperatifin taraf olduğu davaların, davalı eski yöneticilerce yeterince takip edilmeyip, temyiz edilmemesinden ötürü kooperatifin zarara uğradığı iddiaları konusunda yeterli inceleme yapılmamıştır. Sözkonusu dosyaların bu iddialar açısından bilirkişilere yeniden incelettirilerek, bu dosyaların takip edilmemesinden ve temyiz edilmemesinden dolayı kooperatifin belirgin bir zarar veya zarar ihtimali olup olmadığı, davaları takip veya kararların temyizi için kooperatif bütçesinde ait olduğu tarihlerde yeterli para bulunup bulunmadığı, konularında ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.