muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6462, Karar No: 2020/4615, Tarih: 30.09.2020

3-Sanığın daha önce 05/11/2015 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine yapılan soruşturmada, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2015 tarihli, 2015/38291 soruşturma ve 2015/735 sayılı kararı ile, beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2016 tarihli, 2015/38291 soruşturma, 2016/11802 esas ve 2016/9842 sayılı iddianamesi ile Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2016/1864 esas, 2017/1605 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve beraat kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/12/2015 tarihli ve 2015/38291 soruşturma, 2015/735 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 22/11/2018 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işleyerek denetimi ihlal ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 tarihli ve 2019/3880 soruşturma, 2019/1493 esas, 2019/1233 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın denetimi ihlal ettiği ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece, sanığın davaya konu 22/11/2018 tarihli eyleminin ilk eylem olduğundan bahisle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın 22/11/2018 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın onaylı bir örneğinin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre;

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre;

Şüpheli ... hakkında 22/11/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda;“Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca daha önce 05/11/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 17/12/2015 tarihli ve 2015/38291 soruşturma, 2015/735 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlalde ısrar etmesi nedeniyle Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi uyarınca şüpheli hakkında yeniden erteleme kararı verilemeyeceği” gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 tarihli ve 2019/3880 soruşturma, 2019/1493 esas, 2019/1233 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararı ile, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği anlaşılmıştır.

Adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın denetimi ihlal ettiği ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece beraat kararı verildiği, bu nedenle sanığın davaya konu 22/11/2018 tarihli eyleminin ilk eylem olduğu gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın 22/11/2018 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın onaylı bir örneğinin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( c ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

30/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2313, Karar No: 2020/2867, Tarih: 21.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2313 E.  ,  2020/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/10/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 13/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Özel ... Reşha Mesleki ve Teknik Lisesi’nde öğrenciyken, ... Kadın Çocuk Hastalıkları Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını ... Kadın Çocuk Hastalıkları Hastanesinde tamamladığına dair dosyada hiçbir belgeye ulaşılamadığı, stajını Özel ... Hastanesinde tamamladığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının dava dilekçesinde 2013 – 2014 eğitim öğretim yılında ... Kadın Çocuk Hastalıkları Hastanesinde staj yaptığını ileri sürdüğü, ancak mahkemece, davacının 2014-2015 eğitim-öğretim yılında Özel ... Hastanesinde staj yaptığının bildirildiği gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, davacının eğitim gördüğü okul müdürlüğünden ve staj yaptığını iddia ettiği kurumdan 2013 – 2014 eğitim öğretim yılına ait staj dosyası getirtilip değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6426, Karar No: 2014/4443, Tarih: 11.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6426 E.  ,  2014/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/408390

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2011/332 (E) ve 2011/589 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın soruşturma aşamasında alınan 16/02/2010 tarihli ifadesinde katılanı kastederek "şahıs bana direndi, sağ kolumdan kuvvetli bir şekilde çekti, kurtulup kaçmaya çalıştı, şahsın ayağına çelme takarak şahsı yere düşürdüm..." şeklindeki beyanı, adli rapor kapsamına göre katılanın ağır derecede kırık oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının anlaşılması ve tanık M.. T..'nin duruşma sırasında doğru olduğunu teyit ettiği, Sulh Ceza Mahkemesi ifadesini tekrar ettiğini belirttiği, soruşturma aşamasındaki 21/04/2010 tarihli anlatımında sanığın katılana "konuşma lan, şerefsizlik yapma lan..." dediğini belirtmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçlar sabit olduğu halde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37775, Karar No: 2014/3989, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37775 E.  ,  2014/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1560, Karar No: 2021/10213, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1560 E.  ,  2021/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmış, bu doğrultuda alınan rapora göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karara karşı davacı idare vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden verilen karar; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; fıstıklık niteliğindeki Gaziantep İli, Şehitkamil İlçesi, Karacaburç Köyü, 115 ada 158 parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesine, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile tescile ilişkin hüküm kurulması ve hükmolunan fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2009, Karar No: 2022/2709, Tarih: 22.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2009 E.  ,  2022/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından reddedilen boşanma davası ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336. maddesinin üçüncü fıkrasına göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve 337. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.22.03.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/16129, Karar No: 2009/16499, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16129 E.  ,  2009/16499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... köyü 103 ada 45 parsel sayılı 24361 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8399, Karar No: 2012/4040, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8399 E.  ,  2012/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2008 gün ve 2008/79 Esas, 2008/231 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 12.05.2010 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...ş hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelemesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.06.2008 tarihli raporu ile mağdurede olaya ruhsal yönden mukavemet etmesini ve savunmasını engelleyecek mahiyet ve derece olan Rezidüel Şizofreni denilen akıl hastalığı bulunduğunun bildirilmesi ve sanığın da mağdurenin akıl hastalığı olup olmadığını bilmediğini iddia etmesi karşısında, mağdurenin dosya ile birlikte yeniden Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, söz konusu akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususunda açıklayıcı rapor aldırılması ve mağdureye karşı aynı eylemi gerçekleştirdiği iddiasıyla haklarında soruşturma yapılıp evrakı tefrik edilen diğer sanıklarla ilgili soruşturmanın sonuçları da araştırılıp dosyaları getirtilerek incelenmek suretiyle, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7594, Karar No: 2008/327, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7594 E.  ,  2008/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet iflas sıra cetvelinde şikâyetçi alacaklıya verilen sıranın hatalı olduğu noktasındadır.

İcra Mahkemesince şikâyetçinin sıra cetvelinin tebliği için gerekli masrafı İcra ve İflas Kanunu’nun 223 ncü maddesi uyarınca yatırmadığı gerekçesiyle şikâyetin süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm şikâyet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflas sıra cetvelindeki sıraya yönelik şikâyetler kural olarak sıra cetvelinin ilanı tarihinden itibaren 7 gün içinde açılırlar. Ancak alacaklı, İcra ve İflas Kanunu’nun 223 ncü maddesinin üçüncü fıkrasında öngörüldüğü şekilde tebligata elverişli adres göstermiş ve Adalet Bakanlığı’nca çıkartılacak tarifede gösterilecek masraflar için avans vermişse şikâyet süresi tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlar. Adalet Bakanlığı’nca çıkartılan “İflas İdaresi Ücreti, Yazı ve Tebliğ Masrafı Tarifesi Hakkında Tebliğ”in (RG.: 14.07.2005, 25875) 10 ncu maddesine göre yukarıdaki hükmün uygulanması için iflas idaresinin, talep eden alacaklılardan tasfiye sonunda mahsup ve iade edilmek üzere tahmini tebligat sayısı nazara alınarak hesaplanacak masraf toplamının üç misli kadar avansı istemesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Şikayetçi tarafından sadece 3,50 YTL. yatırıldığı gerekçesiyle şikâyet süreden reddedilmişse de, iflas idaresinin başvuru sırasında tahmini miktarı belirleyip buna göre avans alması gerekirken, eksik avans almış olmasından doğan sorumluluk şikayetçiye yüklenemez. Kaldı ki bu durumda eksikliğin giderilmesi her zaman mümkün olabilir.

Açıklanan nedenle şikayetin süre yönünden reddine dair verilen kararda isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.