muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19776, Karar No: 2023/3824, Tarih: 10.05.2023

10. Katılan ... sanıktan olan alacağını tevsik eden faturaları dosyaya ibraz etmiş, faturaların 23.12.2019 ve 30.03 2010 tarihleri arasında düzenlendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığı üzerine atılı suçların subut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bir şekilde ele geçirdiği suça konu çeki sahte olarak düzenleyip ticari ilişkisi bulunduğu katılan ...'a borcu karşılığında vererek atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilen somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 tarih ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için ödememeye yönelik hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç, kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilerek, katılan ...'un sanığın sahibi olduğu ... ve ... Mobilya isimli firmalar ile ticaretinin olduğunu, alacaklarına karşılık zaman zaman çek zaman zamanda nakit para aldıklarını, son dönemde çeklerde problem çıkınca sanık ...'ın senet verdiğini, sonradan suça konu müştekinin çekini de verebileceğini söylediğini, kendisinin de pazarlama elemanı olarak çalışan B.K.'yı göndererek çeki aldırdığını beyan etmesi ve suça konu çekin sanık tarafından mal alımı esnasında mı yoksa daha sonraki bir tarihte mi verildiğinin dosya kapsamından tam olarak tespit edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle dolandırıcılık suçunun mağduru olan katılan ... ile çeki sanıktan teslim aldığı anlaşılan B.K. isimli şahıs tekrar dinlenerek, çekin hangi aşamada alındığının, önceden ... borç karşılığı verilip verilmediğinin belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

2. Tanık B.K.'nın beyanında suça çeki sanıktan 2010/Aralık ya da 2011/Ocak ayında aldığını ifade etmesi ve alacağın esasını oluşturan faturaların 23.12.2009 ve 30.03.2010 tarihleri arasında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; resmi belgede sahtecilik suçu açısından suç tarihinden itibaren olağanüstü dava zamanaşımının inceleme tarihi itibariyle gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda tereddüt oluştuğundan suç tarihinin açıkça belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/51 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Nedenleriyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/51 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/473, Karar No: 2015/1298, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/473 E.  ,  2015/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2014/500-2014/744

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kiracının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince: Takipte dayanılan karara esas alınan 01.01.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 08.05.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 2.000,00TL den Ekim/2013 ile Mayıs/2014 arası kira bedeli toplam 16.000-TL nin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Borçlunun borcu olmadığına ilişkin itirazı ile takibin durması üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sırasında banka hesap ekstreleri celp edilerek incelenmiş ve davalının 07.10.2013 tarihinde Ekim kira bedeli açıklamalı 2.000-TL, 01.11.2013 tarihinde Kasım kira bedeli açıklamalı 2.000-TL, 04.02.2014 tarihinde Aralık/2013 ile Nisan/2014 arası kira bedeli açıklamalı 10.000-TL ve 17.11.2014 tarihinde Mayıs kira bedeli açıklamalı 2.000-TL ödeme yaptığı tespit edilmiş ve dava açıldıktan ve takipten sonra takip konusu alacak ödenmiş olduğundan itirazın kaldırılması davası da bu nedenle konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak mahkemenin de kabulü olduğu üzere 2014 yılı Mayıs kirası ödeme emri tebliğinden sonra verilen yasal 30 günlük ödeme süresi dolduktan sonra ödenmiştir. Bu durumda Mayıs ayı yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilip, takipten önce ödenen diğer miktarlar yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/468, Karar No: 2013/8519, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/468 E.  ,  2013/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 30.04.2013 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında dava konusu 114 ada 1 parsel sayılı 7993,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyedi davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında da taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, dosya içeriğine göre yerel bilirkişi beyanları ve tanık sözleri soyut nitelikte, gerekçesiz, olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi birbiriyle

de çelişkilidir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir. Ayrıca tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde, tespit bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenerek çelişki giderilmemiştir. Böylesine yetersiz, araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

de çelişkilidir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir. Ayrıca tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde, tespit bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenerek çelişki giderilmemiştir. Böylesine yetersiz, araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki kişiler arasından bildirecekleri tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, önceki keşifte dinlenilmiş yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, uzman fen bilirkişi ve 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve bir fotoğrafçı bilirkişi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmaz ile dava konusu taşınmazın sınırları içinde bulunduğu 114 ada ve 115 adada ki taşınmazlar bütününün öncesinin ne olduğu, kim ve kimler tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz, bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, berabere alınan fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın keşif günündeki, fiziksel yapısını varsa komşu taşımazlarla arasındaki farkı gösterecek biçimde fotoğrafları çektirilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerinden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın dava konusu taşınmazların hangi köy sınırları içinde kaldığı değil, kim veya kimler yararına edinme koşullarının oluştuğu hususu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... 'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... 'a iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15090, Karar No: 2013/28760, Tarih: 05.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15090 E.  ,  2013/28760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı vekili Avukat ...'nin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

2-İncelenmesi gerekli görülen ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2005/572 esas sayılı dava dosyasının dosya içine alınması,

SONUÇ: Yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen işlemler yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10224, Karar No: 2006/10226, Tarih: 02.10.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/10224 E., 2006/10226 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/10224 E., 2006/10226 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- VAKFIN TÜRÜNÜN BELİRLENMESİ

- VAKIF ŞERHİNİN KALDIRILMASI**- 2762 S. VAKIFLAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 25.06.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini İstenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 13.12.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Vakıflar İdaresi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, 216 ve 217 parsel sayılı taşınmazlardaki vakıf şerhinin kaldırılması istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, anılan parsellere 2000 yılında yazılan (S... 2. M... Vakfı) şerhinin hak düşürücü süre geçtikten sonra yazıldığından kaldırılmasına, tapulama tutanaklarında esasen "S... M... S... Vakfı" şerhi bulunduğundan buna ilişkin davacılar isteminin reddine karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Gerçekten, 216 ve 217 parsellerin tapulama tespiti 1966 yılında kesinleşmiştir. Bu taşınmazlara 2000 yılında yazılan "S... 2. M... Vakfı" şerhi tutanakların kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra yazıldığından, burada uygulanması zorunlu 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi olup, şerh kayıtlara 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra işlendiğinden davacıların "S... 2. M... Vakfı" şerhinin terkini isteminin kabulünde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılann temyiz İtirazları ile Vakıflar İdaresi'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

216 ve 217 parseller kaydına "S.,. M... S... Vakfı" şerhi tapulamanın yapıldığı ve kesinleştiği 1966 yılında İşlenmiştir. Davacılar, S... M... S... Vakfı'nın sahih olmayan vakfa ait olduğunu ileri sürerek vakıf şerhinin kaldırılmasını istemektedir. Burada öncelikle belirtilmelidir ki, vakıf şerhinin terkini için 10 yıllık süreye bakılmaksızın dava açılabilir. 10 yıllık süre geçmiş olsa bile, açılan davada önemli olan vakfın niteliğinin belirlenmesidir. Şayet terkini istenen şerh gayrisahih bir vakfa ait ise, kayıtlardaki vakıf şerhi Vakıflar İdaresi'nin ivaz hakkı bulunmadığından bedelsiz kaldırılacak ve fakat bu şerh sahih bir vakfa ait ise, terkin ivaz karşılığı yapılacaktır. Olayın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi ve 02.04.2004 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bir ilgisi yoktur. Çünkü, vakıf taşınmazlardaki Vakıflar İdaresi'nin hakkı taviz bedeliyle sınırlıdır.

Eski hukukumuzda kaynağını Arazi Kanunu'nun 4. maddesinden alan ve vakıfları mülkiyet hakkının devredilip edilmemesine göre vakfın nitelik bakımdan ayıran iki türünden bahsetmek yerinde olacaktır.

Bunlardan ilki, sahih vakıflardır. Sahih vakıflar, aynı anda akara tahsisli gelirlerinden yararlanılan vakıf türüdür. Sahih vakıflar da getirdikleri gelirlere göre ya mukataalı vakıf veyahut da icareteynli vakıflar olarak ayrıma tabi tutulur.

Diğeri ise, sahih olmayan vakıflar yani tahsis ve irşat kabilinden gayrisahih vakıflardır. Bunlar padişah ya da onun izin verdiği kişiler tarafından miri arazi türü denen arazi üzerinde meydana getirilen vakıflardır.

Arazi Kanunnamesi'nde miri araziler, kadim köy ve kasabaların tümüyle dışında kalan tarla, çayır, yaylak, kışlak, koru veya benzeri yerler olarak tarif edilmektedir. Görüldüğü üzere, sahih vakıfların konusunu kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar teşkil etmekte iken, sahih olmayan vakıfların konusunu anılan kadim yerleşim birimlerinin tümüyle dışında kalan miri yani Devlete ait araziler teşkil etmektedir.

Uygulama ve doktrinde, vergi ve resimlerin (aşar ve rüsumatın) bir hayır cemiyetine tahsis edildiği vakıflarda, her ne kadar 2762 sayılı Vakıflar Yasası'nın 27. maddesinde sahih olmayan vakıflar yönünden tam bir açıklık bulunmamakta ise de; taviz bedeli alınamaması gerektiğinde tam bir birlik vardır. Açıkçası vakıfların taviz bedeli alınarak mülkiyetini mutasarrıfına terk edeceği vakıf türleri sahih vakıflardır. Gayrisahih olan vakıf türlerinde Vakıflar İdaresi'nin taviz bedeli istemesine olanak bulunmadığından, Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün dava açarak sahih olmayan bir vakfa ait şerhin tapu siciline işlenmesini istemesinde de hukuki yararı yoktur.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı ayrı olacağından, bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının dosya üzerinde yapılan bilirkişi incelemesiyle ortaya çıkartılması doğru olmaz. O yüzden, İncelemenin keşfen yapılması, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere, vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin, vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca, vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli. Vakıflar Genel Müdürlüğümden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK'nın 275. maddesi

uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece tüm bu hususlar bir yana bırakılarak hak düşürücü sürenin geçirildiğinden bahisle davayı reddetmiş olması doğru olmamış, eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 216 ve 217 parsellerde davacıların murisi Zeynep pay sahibidir. Ancak, murisin. 13.05.1981 tarihinde öldüğü, dosyaya verilen 26.10.2004 tarih ve 2004/662-691 sayılı veraset ilamına göre davacılar dışında başkaca mirasçılarının bulunduğu, terekesinin elbirliği mülkiyet rejimine tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Elbirliği halinde mülkiyette (somut olayda olduğu gibi) mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Medeni Kanun'un 701-703. maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin "ortaklığın" tüzel kişiliği bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil, ortaktır. Yine bu tür mülkiyette, işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa, davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir. Medeni Kanunumuzda bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki, açtığı bu davanın devam edebilmesi için öteki ortakların açılan davaya olur vermeleri ya da davanın miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülebileceği kural olarak benimsendiğinden ve dava ehliyetinin varlığı mahkemece resen araştırılması gereken hususlar arasında bulunduğundan davaya katılmayan ortakların olurları alınmaksızın veya Medeni Kanun'un 640. maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülebileceği gözardı edilerek çekişmenin esasının incelenerek davanın kabul edilmesi de doğru olmamıştır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Vakıflar İdaresi'nin diğer temyiz İtirazlarının reddine, hükmün 2. bendi uyarınca taraflar yararına (BOZULMASINA) peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11824, Karar No: 2024/3560, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11824 E.  ,  2024/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2021/101 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli, 2016/120 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararının, katılanlar vekilince temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.02.2018 tarihli, 2017/76

Esas, 2018/715 Karar sayılı kararı ile; '''Suç tarihinde 16 yıl 10 ay 27 günlük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, müebbet hapis cezası yerine 12 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 31/3 üncü maddesinin uygulanması sırasında, yaşı ile orantılı olacak şekilde üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı biçimde 12 yıl hapis cezası tayini suretiyle eksik cezaya hükmolunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli, 2021/3 Esas, 2021/101 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 31/3 ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 yıl 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluştuğuna, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE