muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17456, Karar No: 2013/24199, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/17456 E.  ,  2013/24199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otomobil hırsızlığı suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, araç üzerinde yapılan inceleme sonucunda elde edilen kanlı peçete ile suça sürüklenen çocuğun kan örneğinin mukayesesinin yapılması amacıyla suça sürüklenen çocuktan kan örneği alınmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 78 ve 79. maddeleri gereğince genetik moleküler inceleme yapılmasına karar verilmesine yönelik ... Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine dair ... 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2013/111 değişik is sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2013 tarihli ve 2013/62 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17/04/2013 tarih ve 2013/6049/24986 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2013 tarih ve 2013/142585 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 78. maddesindeki,

"(1) 75 ve 76. maddelerde öngörülen işlemlerle elde edilen örnekler üzerinde, soybağının veya elde edilen bulgunun şüpheli veya sanığa ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için zorunlu olması halinde moleküler genetik incelemeler yapılabilir. Alınan örnekler üzerinde bu amaçlar dışında tespitler yapılmasına yönelik incelemeler yasaktır.

(2) Birinci fıkra uyarınca yapılabilen incelemeler, bulunan ve kime ait olduğu belli olmayan beden parçaları üzerinde de yapılabilir. Birinci fıkranın ikinci cümlesi, bu halde de uygulanır."

Aynı Kanun'un 79/1. maddesindeki "78. madde uyarınca moleküler genetik incelemeler yapılmasına sadece hakim karar verebilir. Kararda inceleme ile görevlendirilen bilirkişi de gösterilir."

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, suç yerinde elde edilen bulgular üzerinde moleküler genetik incelemeler yapılabileceği ve bunun sadece hâkim kararı ile mümkün olduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMUK'un 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 75. maddesi uyarınca, şüpheli veya sanığın beden muayenesi ve vücudundan kan veya benzeri biyolojik örnek alınması işleminde, hâkim veya mahkemeden, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde ise; Cumhuriyet savcısından karar alınması(bu durumda yirmidört saat içinde hâkim onayı da gerekir.) zorunlu olduğu gibi, aynı Kanun'un 78. ve 79/1. maddeleri uyarınca, 75 ve 76. maddeye göre alınan örnekler üzerinde ... elde edilen bulgunun şüpheli ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için ... moleküler genetik inceleme yapılabilmesi için de mutlaka hâkim veya mahkemeden karar alınması gerekir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk N.T.'den kan örneği alınması ve alınan bu kan örneği ile suç konusu araçtan elde edilen bulguların karşılaştırılması, diğer bir ifadeyle moleküler genetik inceleme işleminin yapılabilmesi için 5271 sayılı CMK'nın 75, 78 ve 79/1. maddelerinin âmir hükümleri uyarınca, mutlaka hâkim kararına gerek bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle;

Kanunyararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2013 tarih ve 2012/62 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-a. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 11.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6360, Karar No: 2024/8623, Tarih: 15.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6360 E.  ,  2024/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bölge adliye mahkemesi kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/2. maddesi "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir..." hükmünü içermektedir.

Uyuşmazlık, Dairemizce verilen adli yardım talebbinin reddine dair karara itiraza ilişkin olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/2. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5383, Karar No: 2019/2920, Tarih: 24.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5383 E.  ,  2019/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... tarafından apartmanın zemin katında bulunan 27 numaralı iş yerinin "Nargile Cafe" olarak kullanılırken, ortak kullanım alanını teşkil eden bahçenin de 1.500,00 TL bedelle ...'a kiralanması için 28 kat malikinden 19 tanesi tarafından imza verildiğini, müvekkilinin imza vermediğini, ancak yöneticilerin toplanarak bahçenin ...'a aylık 1.500,00 TL karşılığında kiralanmasına karar verdiklerini, bunun üzerine 05/03/2016 tarihinde de ... ve yönetici arasında 1 yıllık kira sözleşmesi imzalandığını ve ... tarafından söz konusu ortak alanın üstünün kapatılıp buraya masa sandalye konularak "Nargile Cafe" olarak kullanılmaya başlandığını, ... tarafından apartmanın ön bahçesinin fiilen kullanılamaz hale getirildiğini ve her gün buraya çok sayıda insanın gelmesinin müvekkiline ve ailesine büyük rahatsızlık verdiğini, ortak yerlerin kiralanmasının ancak bütün kat maliklerinin oy birliği ile verecekleri karar üzerine yapılabileceğini, Kanunun 29. ve müteakip maddeleri hükümleri uyarınca usulünce toplanarak karar verilmediğini beyan ederek; apartmanın ön bahçesinin kiraya verilmesine ilişkin imza listesinin yok hükmünde olduğunun tespitine, kira sözleşmesinin kendisi ve sözleşmeye taraf olmayan diğer malikler ile apartman yönetimi açısından herhangi bir şekilde bağlayıcılığı olmadığına, davalı ...'ın kira akdine dayalı olarak apartmanın ortak yerlerine yaptığı tadilatların kaldırılmasına, apartman ortak kullanım alanının eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; davalıların ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 2911 ada 1 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda bilirkişi Mimar ... tarafından düzenlenen 07/03/2017 tarihli asıl ve 18/05/2017 tarihli ek rapor ekindeki krokideki sarı renkle işaretli yere tekabül eden ve dava konusu 27 nolu iş yerinin önündeki kısımda ortak olan ön bahçede yer alan 43,82 m² sökülüp takılabilir malzemeyle kapatılmış alanın ve 8.91 m²lik giriş saçağı şeklinde düzenlenen üstü kapalı yanları açık biçimde pergole şeklinde düzenlenmiş kısmın ortak alan olduğu, davalılar tarafından yaptırılan bu yerlerin kaldırılarak projeye aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirilmesine, yönetimin davalı kiracı ile yapmış olduğu 05/03/2016 tarihli kira akdinin geçersizliğine, kira akdine dayanak teşkil eden 01/03/2016 tarihli imza sirküsünün de geçersizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk dairesince; davacılar vekilinin, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.05.2017 gün ve 2016/922 E. - 2017/963 K. sayılı kararının kaldırılmasına yönelik istinaf başvurusu hakkında verilen kararda;

A) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle;

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/05/2017 gün ve 2016/922 E. - 2017/963 K. sayılı kararının kaldırılarak;

B-6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, hükmün eski hale getirme süresinin ve eski hale getirme yükümlülüğünün kimlere yüklendiğine ve giderlerden kimlerin sorumlu olduğuna ilişkin kısmının düzeltilerek aşağıdaki şekilde;

1) Davanın kabulü ile; davalıların ... ili, ... ilçesi, ... mah. 2911 ada 1 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda bilirkişi Mimar ... tarafından düzenlenen 07/03/2017 tarihli asıl ve 18/05/2017 tarihli ek rapor ekindeki krokideki sarı renkle işaretli yere tekabül eden ve dava konusu 27 nolu iş yerinin önündeki kısımda ortak olan ön bahçede yer alan 43,82 m² sökülüp takılabilir malzemeyle kapatılmış alanın ve 8.91 m²'lik giriş saçağı şeklinde düzenlenen üstü kapalı yanları açık biçimde pergole şeklinde düzenlenmiş kısmın ortak alan olduğu, davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen yaptırılan bu yerlerin kaldırılarak projeye aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirilmesine,

Davaya konu yerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen mimari projesine uygun hale getirilmesi için davalılara 30 gün süre verilmesine,

Yönetimin davalı kiracı ile yapmış olduğu 05/03/2016 tarihli kira akdinin geçersizliğine,

Kira akdine dayanak teşkil eden 01/03/2016 tarihli imza sirküsünün de geçersizliğine,

2) Peşin alınan harcı mahsubu ile bakiye kalan 2,20 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına,

3) Davacının yapmış olduğu 29,20.TL ilk harç, 389,90 TL posta gideri, 221,80 TL keşif harcı, 200 TL bilirkişi ücreti, 50 TL araç gideri olmak üzere toplam 890,90 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4) Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihine göre yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre taktir ve tayin edilen 930,00.TL ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5) Davacının yatırdığı gider avansının artan kısmının talep halinde iadesine,

6) Davacı tarafından yatırılan karar ve ilam harcının davacı tarafa iadesine,

7) Davacı tarafından istinaf başvurusu sırasında yapılan 41,60 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, dair verilen karar bir kısım davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi ve hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

7) Davacı tarafından istinaf başvurusu sırasında yapılan 41,60 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, dair verilen karar bir kısım davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi ve hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

1) İstinaf kararının gerekçesinde; Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca, mahkemece eski hale getirme yönünde hüküm kurulmasına rağmen, davalıya, aykırı eylemlerine son vermesi yönündeki uyarıyla birlikte makul süre takdir edilmemiş olduğundan, eski hale getirmeye yönelik olarak 30 günlük süre takdir edilmiş, sadece bu yönden değerlendirme yapılmış olup, hangi nedenle müştereken ve müteselsil sorumlu oldukları yönünden bir gerekçe belirtilmemiştir.

2) 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19 maddesi; "Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz....Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur." hükmünü amir olup yine dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu kira akdinin yapılmasına ve eski hale getirme istemine konu ön bahçenin kiralanmasına, 28 kat malikinden sadece 19'u tarafından verilen imza üzerine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu açıklamaya göre davanın, imza atmak suretiyle karara olumlu oy veren kat maliklerine karşı açılması gerekirken, tüm kat maliklerine karşı açılması doğru olmamakla birlikte dava konusu edilen ön bahçenin eski hale getirilmesinden davalıların hangi nedenle müştereken ve müteselsil sorumlu oldukları yönünden istinaf kararında bir gerekçe de belirtilmemiştir. Kat Mülkiyeti Kanununa esas olan ilke; bağımsız bölüm maliklerinin maddi sorumluluklarının, anılan Kanunun 20. maddesi uyarınca arsa payları oranında olması olup;

müdahalenin men'i ve eski hale getirilme taleplerinde ise sorumluluğun, müdahale eden bağımsız bölüm malikine, kullanıcısına ya da orayı fiilen kullanana ait olduğu açıktır, somut olayda bu sorumlular; 27 nolu bağımsız bölüm malikleri, kiracılar ve karara olumlu oyları ile katılan maliklerdir. Bu sebeple; sorumluluğu genişletecek şekilde karara olumlu oy vermeyen diğer bağımsız bölüm maliklerinin, müşterek ve müteselsil olarak sorumlu tutulmaları doğru değildir.

Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle; temyiz talebinde bulunanların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle; temyiz talebinde bulunanların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILARAK, dosyanın İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, kararın bir örneğinin ise 6100 sayılı HMK’nın 373/1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve temyiz harcının istek halinde iadesine 24/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17856, Karar No: 2014/10773, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17856 E.  ,  2014/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/105306

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2009

NUMARASI : 2008/521 (E) ve 2009/597 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirkette şoför olarak işe başladığı, işi gereği 26.05.2007 günü İstanbul’dan katılan şirketten aldığı yükü İngiltere'ye götürmek üzere .. plakalı araçla yola çıktığı, İngiltere'nin Dover limanında mola verdikleri sırada yol masrafı olarak kendisine verilen 2000 Euro parayı alarak ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığa söz konusu yükün taşınması esnasında yolda yapılacak olan masraflar için verildiği kabul olunan paranın, sadece sanığın kullanması için mi, yoksa sanığın yanında bulunan diğer şöfor ile ikisinin yapacakları harcamalar için mi verildiği, ayrıca yol boyunca ne kadar masraf yapılabileceğinin tespiti ile sanığın katılan firmadan yaptığı şöforlük işi nedeniyle herhangi bir alacağının olup olmadığının belirlenmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4188, Karar No: 2023/11018, Tarih: 13.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4188 E.  ,  2023/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/338 E., 2016/33 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/338 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; ısrar şartı oluşmaması nedeniyle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, tüm dosya içeriği; sanık savunması, tutanak tanıkları ifadeleri, ekspertiz raporu, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün yazısı ve dosya kapsamında toplanan tüm deliller nazara alındığında, sanığın olay günü arkadaşı Ali Kartal ile birlikte giderken polislerin geldiğini görmesi üzerine, birbirlerine uyuşturucu maddeyi vermeye çalıştıkları esnada yere düştüğü ve yürümeye devam ettikleri, polis tarafından sanığın yakalandığı ve yere düşen uyuşturucu maddenin polis tarafından ele geçirildiği, maddenin uyuşturucu olduğunun anlaşıldığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kendisine tebligat yapılmasına rağmen denetim yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Olay tutanağında imzası bulunan tutanak tanıkları dinlenerek sanığın hukuki durumu tayin edildiğinden, tebliğname de sanığın beraat etmesi gerektiği görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 04.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/338 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.