muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14519, Karar No: 2015/17312, Tarih: 14.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14519 E.  ,  2015/17312 K.**

* NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK VE RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

* BELEDİYE BÜTÇESİNDEN KAMU GÖREVLİSİ OLMAYAN SANIĞA ÖDEME YAPILMASI

* NİTELİKLİ ZİMMET SUÇUNA AZMETTİRME

* DOLANDIRICILIK SUÇUNDAN ADLİ PARA CEZASINA KARAR VERİLMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 40

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 158

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sınav ilanı, ilkokul diploması sureti, M.. Belediyesinin tayin onayı, sınavda başarılı olanları gösterir tutanak, sınavda sorulan sorulara ilişkin belge, M.. Belediyesinde çalıştığına ilişkin hizmet belgesi, sicil raporları gibi M.. Belediyesinde çalıştığını gösteren sahte olarak düzenlenmiş belgeleri bir zarf içerisinde sunarak tayin talebinde bulunan H.. K.. hakkında A.. K..'nın herhangi bir araştırma yapmadan verdiği olurla onu tahsildar olarak çalışmaya başlatarak 14/01/2010 tarihine kadar belediye bütçesinden Hüseyin'e toplam 30.380,54 TL maaş ödemesi yapılması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda her iki sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik olarak kabul edilen eylemlerle ilgili varılan sonuç ile buna ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğu, ne suretle suçlara iştirak ettiği karar yerinde denetime imkan verecek biçimde gerekçeleriyle gösterilmeden sanık A.. K.. hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

İcra ettiği görevi gereği koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu belediye bütçesinden H..'e toplam 30.380,54 TL maaş ödemesi yapılmasını sağlamak suretiyle menfaat temin etmesi şeklinde kabul edilen eyleminin K.. Belediye Başkanı olan A.. K.. bakımından zincirleme nitelikli zimmet, TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve kamu görevlisi tarafından işlenebilen zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alınarak,

kamu görevlisi olmayan H..'in eylemlerinin ise zincirleme nitelikli zimmet suçuna azmettirme suçlarını oluşturacağının gözetilmemesi,

kamu görevlisi olmayan H..'in eylemlerinin ise zincirleme nitelikli zimmet suçuna azmettirme suçlarını oluşturacağının gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/02/2013 gün ve 2012/15-1364-2013/51 sayılı Kararında açıklandığı üzere; dolandırıcılık suçundan adli para cezasına karar verilirken, TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan gün karşılığı para cezasının, artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra, aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek, ulaşılan cezanın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olması durumunda adli para cezasının, anılan Kanunun 158. maddenin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca suçtan elde edilen menfaatin iki katına çıkarılması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılarak hüküm kurulması,

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının dikkate alınamaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20764, Karar No: 2016/14175, Tarih: 31.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20764 E.  ,  2016/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı ve şartları oluştuğundan kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete” münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta davalıdan alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8612, Karar No: 2011/10872, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8612 E.  ,  2011/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 1716 m²'lik yere 1990 parsel maliki olan davalıların muhtesat yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, elatma olgusunun keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine ve bir kısım davalılar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalıların mülkiyet alanları dışında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere muhdesatlar yapmak suretiyle müdahale ettikleri saptanarak elatmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilmesi doğru olduğuna göre; davacı Hazine ve bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı 291.68.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21645, Karar No: 2017/2351, Tarih: 06.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21645 E.  ,  2017/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı kadın tam kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmişse de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı erkeğin de eşinin bağımsız konut istemine duyarsız kaldığı ve ailesinin evlilik birliğine müdahalesine izin verdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175). Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmıştır. O halde, davalı kadın, yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/928, Karar No: 2019/1823, Tarih: 25.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/928 E.  ,  2019/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 01/03/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/301 esas, 2018/273 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/03/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 11/12/2015 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, 16/02/2016 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ancak sanığın erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak 26/04/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı,

Ancak yapılan yargılama sonucunda Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı kararıyla “sanığın erteleme süresi zarfında sadece bir kez uyuşturucu madde kullanması nedeniyle dava açılamayacağı, yargılama şartının gerçekleşmediği” gerekçesiyle “kamu davasının düşmesine ve karar kesinleştiğinde sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 27/11/2017 tarihinde kesinleştiği,

Bununla birlikte, daha sonra “düşme” kararının yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/2686 esas, 2018/5915 sayılı ilamıyla Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı düşme kararının kanun yararına bozulmasına, sanık hakkında yargılama devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

2- Aynı sanığın 27/11/2017 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda ise, 05/02/2018 tarihli iddianameyle TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden kamu davası açıldığı,

2- Aynı sanığın 27/11/2017 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda ise, 05/02/2018 tarihli iddianameyle TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden kamu davası açıldığı,

Ancak yapılan yargılama sonucunda Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/301 esas, 2018/273 sayılı kararıyla, sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ve sonra ihlal nedeniyle dava açılan 11/12/2015 tarihli ilk eylem yönünden “düşme” kararı verilmiş olduğu gerekçe gösterilerek, yargılama konusu olan 27/11/2017 tarihli eylem bakımından kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden dava açılma koşulları bulunmadığından bahisle “kamu davasının düşmesine” ve “olası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirme yapılmak üzere dosyanın işbu kararın kesinleşmesini müteakip Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan 05/04/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-) Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli kararı ile her ne kadar sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen erteleme kararının ihlali sonucu hakkında açılan davada Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/20178 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı kararı ile beraat kararı verildiği, sanığın hakkında verilen erteleme kararını, beraat kararı verilmesi ile ihlal etmiş sayılamayacağı ve davaya konu 27/11/2017 tarihli uyuşturucu madde kullanımı ile ilgili erteleme kararı verilmeden dava açıldığı gerekçesiyle düşme kararı verilmiş ise de; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve şüphelinin denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam etmesi sonucu hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonuncu Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/20178 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı kararı ile sanığın kanında uyuşturucu madde tespit edilmesinin ihlal anlamına gelmeyeceğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, anılan kararın Genel Müdürlüğümüzün 27/03/2018 tarihli ve 94660652-105-06-4065-2018-Kyb sayılı kararı ile sanık hakkında yargılamaya devamla işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle kanun yararına bozulması talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesinde yer alan, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında davaya devam olunarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-) 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, dosya kapsamına göre, Mahkemesince sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirme yapılmak üzere dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçeklenmesine kadar kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/301 esas, 2018/273 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanığın 11/12/2015 tarihli ilk eylemi nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle kaldırılarak 26/04/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açılması üzerine, kanun yararına bozma talebine konu olan 27/11/2017 tarihli ikinci eylem bakımından kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden dava açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/301 esas, 2018/273 sayılı kararında, “sanığın 11/12/2015 tarihli ilk eylemi yönünden yargılama yapan Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı kararıyla kamu davasının düşmesine karar verildiği, bu nedenle artık 27/11/2017 tarihli ikinci eylem bakımından kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden dava açılma koşulları bulunmadığı” belirtilerek “kamu davasının düşmesine” ve “olası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirme yapılmak üzere dosyanın işbu kararın kesinleşmesini müteakip Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği anlaşılmış ise de,

Esasen 27/11/2017 tarihli ikinci eylem bakımından yargılama yapan Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesince, ilk eylem bakımından kamu davasının düşürülmesine karar verilen Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/446 esas, 2017/613 sayılı kararına ilişkin dosya celpedilip incelenerek düşme kararının yasaya uygun olarak verilip verilmediği tespit edildikten sonra, yargılama konusu olan 27/11/2017 tarihli eylem bakımından yargılama koşulu bulunup bulunmadığı belirlenerek, yargılama koşulu bulunması halinde davaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi; yargılama koşulu bulunmaması halinde ise gerçekleşmesi muhtemel olan bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma” kararı verilmesi gerektiği, ancak Mahkemece bu hususlar değerlendirilmeden yargılama şartı bulunmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

Kaldı ki zaten UYAP’tan yapılan incelemeye göre daha sonra Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli düşme kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/2686 esas, 2018/5915 sayılı ilamıyla kanun yararına bozulduğunun anlaşıldığı,

Ayrıca, açıklanan nedenlerle 27/11/2017 tarihli ikinci eylem bakımından “davanın düşmesine” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “olası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirme yapılmak üzere dosyanın işbu kararın kesinleşmesini müteakip Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyetinin bulunmadığı ve bu şekilde hükümde çelişkiye neden olunarak hükmün karıştırılması da yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/301 esas, 2018/273 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7407, Karar No: 2015/1866, Tarih: 23.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7407 E.  ,  2015/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2258 Esas nolu takip dosyası ile davalıya kredi borcu olduğundan bahisle icra emri gönderildiğini, icra emrine dayanak olan kredi borcunun Şubat 2004 tarihli olduğunu, davacının imzasını taşımayan borç senedinin davacının bilgisi ve rızası dışında tanzim edildiğini, borç senedinde bulunan imzaların davacıya ait olmadığını, hazırlanan icra emrinin tanzim usulünün ... Kooperatifi ve Birlikleri Kanunun 12 maddesine aykırı olduğunu, bu nedenle takibin icra emri niteliği taşımadığını, gönderilen icra emrinin borç miktarına faiz eklenerek asıl alacak olarak takip yapıldığını ileri sürerek davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Tarım Kredi Kooperatifleri'nin ortakları ile ilgili düzenlemiş oldukları senetlerin 1581 sayılı Kanun ve ...Kooperatifleri ana sözleşmesi gereği ilam niteliğine haiz olup, resmi nitelikteki bu senetlere karşı ancak zamanaşımı ve ödeme def'inde bulunulabileceğini, ayrıca davacının resmi hüviyete sahip senetlerdeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasının yani resmi niteliği haiz senedin sahteliğinin mahkemenin yargılama alanı dışında olup kamu davasının açılması gerektiğini, dava süresinde açılmadığından usulden reddinin gerektiğini, söz konusu takibe konu senedin usulüne uygun düzenlenmiş senet olduğunu, usul yönünden itirazları saklı kalmak kaydı ile davanın menfi tespit davası olup, davacı vekilinin icra emrinde borç miktarına faizin de eklenmek suretiyle asıl alacağın oluşturulduğu iddiasının menfi tespit davasında dinlenemeyeceğini savunarak davacının davasının reddine ve haksız açılan davadan dolayı %40 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin üyelerine kullandırdığı kredi karşılığında 30/09/2004 vade tarihli senet tanzim edildiği, senette bulunan imzaların davacıya ait olmadığı adli tıp kurumu raporu ile belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulüne, kötü niyet tazminatı için takibin haksız başlatılmasının tek başına yeterli olmayacağı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.