muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17217, Karar No: 2014/12032, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17217 E.  ,  2014/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2010/870-2013/228

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ile davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26, Karar No: 2011/30, Tarih: 29.03.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/8-26 E., 2011/30 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/8-26 E., 2011/30 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- ATEŞLİ SİLAH

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KANUN YARARINA BOZMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık O.... K........hakkında kasten yaralama suçundan açılan davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ise, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCY'nın 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca hapis cezasına seçenek yaptırım olarak belirlenen 6.000 Lira ve doğrudan hükmolunan 375 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli emanette kayıtlı bulunan 1 adet B..... G..... V.T. marka 2303 seri nolu silahın 5237 sayılı TCY'nın 54/4. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin, Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesince 24.04.2008 gün ve 120-125 sayı ile verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.04.2009 gün ve 15446-5077 sayı ile;

"Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu" isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra yeniden yargılama yapan Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesince 17.09.2009 gün ve 196-279 sayı ile;

"Mahkememizin 24.04.2008 gün ve 120-125 sayılı gerekçeli kararında, '5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin değerlendirilmesi' başlığı altında sanığın geçmişteki hali ve kişilik özellikleri değerlendirilerek 'sanığın daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olmuş olması ve duruşmadaki tutum ve davranışları ile gözlenen kişilik özellikleri göz önüne alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu bir kanaatin oluşmamış olması' gerekçesi ile tayin olunan hükmün açıklanmasına karar verildiği halde bu husus gözden kaçırılarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15446-5077 sayılı bozma ilamına konu edildiği anlaşılmakla; suçun sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin gerekçe saklı kalmak şartıyla mahkememizin 24.04.2008 gün ve 120-125 sayılı kararında direnilmesine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla" gerekçesi ile direnilerek ilk hükümdeki gibi karar verilmiştir.

Hükmün üst Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığının "bozma" istekli 13.01.2011 gün ve 14294 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Hükmün üst Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığının "bozma" istekli 13.01.2011 gün ve 14294 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkemenin 24.04.2008 günlü ilk kararında sanık hakkında 5271 sayılı CYY'nın 231/5. maddesinde düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir değerlendirme yapılıp yapılmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; direnme hükmünün 5271 sayılı CYY'nın 230. maddesi anlamında gerekçeyi içerip içermediği konusu öncelikle değerlendirilmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2002 gün ve 81-207 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararı ile Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında vurgulandığı üzere, bir karar bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından yerel mahkemelerce direnme kararlarında da 5271 sayılı CYY'nın 230, 231, 232 ve 309. maddeleri gereğince yeniden hüküm kurulmalıdır.

Karar; sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşur. "Sorun" bölümünde, somut olay ile suçun işlenmesindeki özellikler ve suçun ne şekilde işlendiği açıklanmalı, "gerekçe" kısmında mevcut deliller irdelenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ, diğer bir söylemle neden bu sonuca varıldığı anlatılmalı ve hukuki nitelendirme yer almalıdır. "Sonuç", hüküm kısmında ise, CYY'nın 232. maddesi uyarınca, verilen kararın ne olduğu, uygulanan yasa maddeleri, hükmolunan ceza miktarı, yasa yollarına başvurmanın olanaklı bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

İncelenen dosyada, yerel mahkeme bu ilkeler doğrultusunda işlem yapmamış, bozulmakla ortadan kalkan eski hükümde direnilmesine karar verdikten sonra, sadece direnme nedenlerini açıklamakla yetinmiş, suçun sübutu ve delillerin değerlendirilmesi noktasında bozulmakla ortadan kalkan hükümdeki gerekçeye yollama yapılmıştır. Direnme kararında, olay anlatılmamış, neden bu sonuca ulaşıldığı açıklanmamış ve hukuki nitelendirmeye yer verilmemiştir.

Bu itibarla, direnme kararının, sorun ve gerekçe bölümünü ihtiva etmemesi nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu usuli nedenden dolayı bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2009 gün ve 196-279 sayılı direnme hükmünün belirtilen usule aykırılık nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14905, Karar No: 2013/13839, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14905 E.  ,  2013/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısının kuru ve sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüğünden istenmesi için geri çevirme yapılmış ise de gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetveli dosya içerisine konulmadan, il müdürlüğüne ait veri cetveli eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2010 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetvelinin getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1367, Karar No: 2016/5924, Tarih: 07.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1367 E.  ,  2016/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; ...nun 155/2,167/2,62,52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı ...nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında "10/11/2006" olarak yazılan suç tarihinin "20/12/2006" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, müşteki ...'un kardeşi olduğu ve babaları olan müşteki ... ile birlikte işlettikleri ... Fotoğrafçılık Limited şirketinde müdür olarak görev yaptığı sırada şirketin kazandığı tazminat alacağının 920.000 TL'sini şirkete intikal ettirmeyerek harcadığı ve bu harcamalarını belgelendiremediği şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin erteleme, seçenek yaptırım veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3735, Karar No: 2019/5274, Tarih: 02.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3735 E.  ,  2019/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nin 106/2-a, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 53, 63, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 1.000 TL adli para cezası.

2- Sanık ... hakkında; mala zarar vermek suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'ye yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay gecesi saat: 01.50 sıralarında ...'in ... tarafından darp edilip aracının camlarının kırıldığı, ..., kardeşi sanık ... ve arkadaşı...'in aracın kırılan camlarını tamir ettirmek amacıyla ...'in evinin yakınında bulunan oto tamirciye geldikleri, o sırada ...'e ait aracı emanet alan mağdur ... ve arkadaşı ...'nın ...'e aracı teslim etme amacıyla ...'in evinin önünde araçta bekledikleri, araç içerisinde bulunan ... ve ...'nın, ...'in aracını görüp korkmaları üzerine aracı hızla geriye doğru sürdükleri sırada tamirci önünde ... ile birlikte beklemekte olan sanık ...'in aracın kendilerine doğru geldiğini görüp üzerinde bulunan tabanca ile araca doğru birden fazla kez ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle mağdur ...'nin idaresinde bulunan aracın bagaj kapı sol alt il buna 18 cm. mesafede bagaj kapısı camında, sol arka sinyal üst kısmında, sağ arka koltuk kafalık olarak tabir olunan yerde mermi çekirdeği isabeti aldığı, torpido gözünün altında bir adet deforme mermi çekirdeği bulunduğu anlaşılan olayda;

a- Sanık ...'in, araç içerisindeki kişiyi ... sanarak ateş ettiği, kullanılan silahın niteliği, atış sayısı ve mesafesi, atışlar sonrasında araçta meydana gelen isabet bölgeleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdur ...'ye yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu sanığın mağdur ...'ye yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

b- 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Sanığın ...'e ait aracın yanlarından geçmesi üzerine aracın camlarının filimli olması nedeniyle içerisinde bulunan ...'yı görmeden ateş ettiği, araç içerisinde ikinci şahsın olduğunu bilmediği, yapılan atışlar sonucunda ...'da herhangi bir yaralanmanın meydana gelmediği, sanığın ...'ya yönelik öldürme kastı

ile hareket ettiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından, sanığın ...'ya karşı eylemi nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen düşme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık ... hakkında; ...'e yönelik mala zarar verme suçundan hüküm fıkrasında şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, ancak gerekçeli kararın 9. sayfası 2. paragrafında "Sanık ... hakkında mahkememize mala zarar verme suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de tüm dosya kapsamından iddia dışında sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair karar vermek gerekmiştir." şeklinde belirtilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13714, Karar No: 2009/1152, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13714 E.  ,  2009/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 30. maddesi hükmüne göre iki kamu tüzel kişisi arasındaki devrinde anlaşılan taşınmaz malın bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... Belediyesi Başkanlığı arasındaki taşınmaz malın devir bedelinin tespiti ile bu bedelin taşınmaz mal sahibi idareye ödenmesine ve devre konu taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 30. maddesi hükmüne göre taşınmaz malı devralacak olan idare ile taşınmaz mal sahibi devirde anlaşmış olmalarına karşın bedelde anlaşamadıkları takdirde alıcı idare devirde anlaşma tarihinden itibaren 30 ... içinde anılan Yasanın 10. maddesinde yazılı usule göre mahkemeye başvurarak kamulaştırma bedelinin tespitini ister. Yasanın bu buyurucu hükmünde öngörülen 30 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup taraflarca ileri sürülmemiş olsa bile mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulması gerekir. Somut olayda devre konu edilen taşınmaza alıcı idarenin (davacının) teklif ettiği bedeli taşınmaz mal sahibi Belediyenin düşük bulduğu bu nedenle bedeli kabul etmediğine ilişkin 03.05.2007 ... ve 68 sayılı Belediye Başkanlığı yazısının alıcı idareye (davacı kurum ...'a) 04.05.2007 tarihinde tebliğ edildiği Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya konulan 23.12.2008 ... 1974-6123 sayılı müzekkere cevabı içeriğinden anlaşılmaktadır. Buna göre devirde anlaşma ancak bedelde anlaşmaya varılamama tarihi 04.05.2007 olup, bu tarihten itibaren anılan Yasa maddesinde öngörülen 30 günlük süre içerisinde açılması gereken davanın yasal süre geçtikten sonra 16.08.2007 günü açılmış bulunduğu saptandığından davanın süre yönüden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan mahkemece işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20045, Karar No: 2014/4235, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20045 E.  ,  2014/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2009/258-2013/59

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu davacının taşınmazından yasal orandan fazla kesilen (yüzde otuzbeş oranından fazla yapılan) kesintinin karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucu davacının taşınmazından yasal orandan fazla kesilen (yüzde otuzbeş oranından fazla yapılan) kesintinin karşılığının tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı uyarınca taşınmazın aynına ilişkin bu tür davaların adli yargıda görülmesi gerekir.

Davada işlem Düzenleme Ortaklık Payının fazla kesildiğine ilişkin olduğundan, burada taşınmazın tapu kaydı iptal edildiği gibi zeminde de fazla alınan pay karşılığının bulunması söz konusu olamayacağından iddianın taşınmazın aynına ilişkin olduğu tartışmasızdır.

Bu nedenle; mahkemece işin esasına girilerek dava konusu taşınmazdan yasal orandan fazla Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapılıp yaplmadığı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.