muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9800, Karar No: 2023/9360, Tarih: 09.10.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.12.2019 tarihli ve 2017/569 E. 2019/10239 K. sayılı ilamında; somut olayda, davalı Belediyeye ait işyerlerinin 2003/10 ila 2016/1. dönemlerine ilişkin primlerinin ödenmediği gerekçesi ile davalı Kurum tarafından 16.03.2016 tarihli ödeme emrinin düzenlendiği, ödeme emrinin 12.04.2016 tarihinde davacı Belediyeye tebliğ edildiği, davacının ödeme emrinin iptali için 19.04.2016 tarihinde süresinde dava açtığı, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca, davalı Kurumun talebi ile davacı Belediyenin prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi mümkün ise de; bu usulun, alacaklı Kurum lehine getirilmiş bir kolaylık olduğu, alacaklının mutlak surette bu yolla alacağının tahsili yoluna gidip, olmazsa ödeme emri düzenleyerek takibe girişmesi şeklinde bir zorunluluk olmadığı, bu nedenle Kurumun ödeme emri düzenlemesinin usul ve yasaya uygun olduğu, Kurum alacaklarının ödeme emrinin düzenlendiği tarihten önce veya dava devam ederken tahsil edilip edilmediği Kuruma sorularak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerektiği yönünden karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 29.12.2020 tarihli ve 2020/137 E. 2020/908 K. sayılı kararıyla; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 20.09.2021 tarihli, 2021/2067 E. 2021/10546 K. sayılı ilamında; somut dosyada; davaya konu ödeme emri 2003/10-2004/4, 2005/12, 2015/4-2016/1 dönemlerine ilişkin olup, ödeme emrinin 16.03.2016 tarihinde tanzim edilip 12.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 09.04.2016 tarihinde açıldığı, Kurum cevabına göre 29.02.2016'da 3.710.531.21 TL, 31.03.2016'da 2.043.056.61 TL olmak üzere toplam 5.753.587.82 TL'nin davadan önce, 2015/12 ile 2016/1 ay primlerinin ise davadan sonra 23.11.2016 tarihinde ödendiği anlaşılmakla öncelikle bu ödemelerin davaya konu prim borç dönemlerine ilişkin olup olmadığı araştırılmalı, ödemeler bu dönemlere ilişkin ise dava tarihinden önce yapılan ödemeler yönünden davanın reddine, sonra yapılan ödemeler yönünden davanın konusuz kaldığına karar verilmesi gereği gözetilip yargılama giderlerinin de bu kapsamda tayin ve tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir yönünden karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkındaki Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca, davalı Kurumun talebi ile davacı Belediyenin prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi mümkün ise de, bu usulün alacaklı Kurum lehine getirilmiş bir kolaylık olduğu, alacaklının mutlak surette bu yolla alacağının tahsili yoluna gidip, olmaz ise ödeme emri düzenleyerek takibe başvurması gerektiği şeklinde bir zorunluluk bulunmadığı, davaya konu Kurum alacaklarının 2003/10-11-12, 2004/1-2-3-4, 2005/12 ve 2015/4-5-6-7-8-9-10-11 dönemlerinin davanın devamı sırasında Kurumca iptal olunduğu yine 2015/12 ve 2016/01 dönemlerinin ise dava açıldıktan sonra 23.11.2016 tarihinde davacı ... tarafından ödendiği hususları ve tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları göz önüne alınarak davanın kısmen kabulüne, 2016/25996 takip numaralı ödeme emrine konu 2003/10-11-12, 2004/1-2-3-4, 2005/12 ve 2015/4-5-6-7-8-9-10-11 aylara yönelik prim borçları bakımından davanın kabulüne, ödeme emrinin belirtilen aylara yönelik prim borçları bakımından iptaline, 2016/25996 takip numaralı ödeme emrine konu 2015/12 ve 2016/1 aylara ait prim borçlarına yönelik açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kısmen kabul kararının yerinde olmadığını, davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, davacının prim borçlarından sorumlu olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 80 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 88 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17364, Karar No: 2014/20121, Tarih: 01.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/17364 E.  ,  2014/20121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.KYB - 2014/98565

Kasten yaralama suçundan hükümlü O.. S..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 87/1 son cümle, 29 ve 62/1.maddeleri ve 86/2, 86/3-e, 29, ve 62/1.maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2006/557 esas, 2009/215 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün kalan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu infaz edilmesine dair talebinin reddine ilişkin Uşak İnfaz Hakimliğinin 09.01.2014 tarihli ve 2013/1009 esas, 2014/17 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarihli ve 2014/48 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.03.2014 gün ve 16935 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-98565 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Anayasa Mahkemesince 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-7-b, c.maddelerinin iptal edildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4.maddesinin ve 02.09.2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 12/1-f.maddesinin halen yürürlükte olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4.maddesinde yer alan " (4) Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırını yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme ile 02.09.2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 12/1-f.maddesinin yer alan " Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş

mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü O.. S.. hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinde 2013/114 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, çocuğun basit cinsel istismarı suçunun alt sınırının üç yıl, üst sınırının sekiz yıla kadar hapis cezası olduğu, bu durumda hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği, anılan yasalara aykırı olarak hükümlünün açık ceza infaz kurumunda bulunmasının hükümlü lehine kazanılmış hak tesis etmeyeceği, hükümlünün açık ceza infaz kuramuna ayrılma ve denetimli serbestlik şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın ret edilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 gün ve 2014/48 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3404, Karar No: 2018/15603, Tarih: 26.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/3404 E.  ,  2018/15603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 Sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29375, Karar No: 2014/19899, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29375 E.  ,  2014/19899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarihli tebliğnamesinin temyiz dışı ... adına tanzim ve tebliğ edildiği, ayrıca dosya detay bilgilerinde, sanık ...'ın taraf olarak ekli olmadığı ve sanıkla ilgili verilerin sorgulanamadığı anlaşılmakla, dosya bilgilerinin fiziki dosyaya uygun bir şekilde Ulusal Yargı Ağı Sistemi kayıtlarından düzeltilerek buna uygun tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3389, Karar No: 2025/1915, Tarih: 18.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3389 E.  ,  2025/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/253 Esas, 2024/359 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/580 E., 2021/640 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'in keşideci davalının ise lehtar olarak görüldüğü 19.07.2019 düzenlenme ve 01.08.2019 ödeme tarihli bonodan dolayı davalı şirketin sorumluluğu bulunmadığını, davacı şirket kaşesinin senede sonradan eklendiğini, bononun açık şekilde düzenlendiğini, sonradan kötüniyetli şekilde doldurulduğunu, davacı ile karşı taraf arasında hiçbir hukuki ticari ilişki bulunmadığını, davacının bonoyu sadece ön yüzüne imza atmak suretiyle açık bono olacak şekilde düzenlediğini, senedin davalının eşine duyulan güven ve şirketin müşterilerine mal gönderilmesi amacıyla müşterilere teminat olarak gösterilmek üzere açık şekilde düzenlendiğini, karşı tarafça açığa atılan imzanın rızaya aykırı şekilde ve kötü niyetle doldurulduğunu, senedin kambiyo senedi vasfında olmadığını, kayıtsız şartsız bir para borcunun içermediğini belirterek davacıların sahte şirket kaşesi kullanılarak tanzim edilen 01.08.2019 vade 19.07.2019 tanzim tarihli ve 100.000,00 USD bedelli senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta takip dayanağı bononun ön yüzünde davacı şirket kaşesi üzerine atılı imza gereğince bononun ön yüzünde imzası bulunan davacılar ... ve ... dışında davacı şirketin de bonodan dolayı sorumlu olduğu, zira ...'e ait imzalardan birinin kendi adına attığının, şirket kaşesi üzerine atılı imzanın ise temsil ve ilzama yetkili olduğu, davacı şirket adına atılmış olduğunun kabulü gerektiğinden bu yönü ile keşideci lehine aval veren davacı şirketin menfi tespit talebinin yerinde olmadığı, bononun sadece imza atılarak açık bono şeklinde düzenlenmesi olanaklı olup bono metninin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının davacı tarafça usulüne uygun yazılı delillerle kanıtlanamadığı, keza bononun teminat amacı ile verildiği iddiasınında mevcut dosya kapsamı uyarınca ispatlanamadığı, davacılar vekilinin delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı, ihtiyati tedbir kararının takip dosyasında uygulanmadığı gözetilerek davalının tazminat talebinin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın ve davalı yanın tazminat talebinin reddine karar karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, takibe dayanak bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16616, Karar No: 2023/2034, Tarih: 10.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/16616 E.  ,  2023/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği cezanın süresi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/275 Esas, 2019/68 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin 7 nci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin 7 nci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/959 Esas, 2020/1675 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

4. Eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

4. Eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in ByLock veya eagle kullanmadığı, Bank Asyaya talimat ile para yatırdığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 314/2 maddesinde düzenlenen suçun unsurlarından olan çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin dosya kapsamı itibariyle sanık açısından tam olarak tespit edilemediği ancak para yatırma ve hesap açtırma eyleminin yine aynı yasanın 220/7 inci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne yardım faaliyetleri kapsamında kaldığı kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak; TCK'nın 220/7 inci maddesinin uygulandığı 2 nolu bentte yer alan "...1/2.." ibaresinin çıkartılarak yerine "..2/3..." ibaresinin eklenmesine, yine aynı bentte bulunan "...2 YIL 6 AY..." ibaresinin çıkartılarak yerine "...1 YIL 8 AY..." ibaresinin eklenmesine, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin uygulandığı 3 nolu bentte yer alan "3 YIL 9 AY" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 YIL 15 AY" ibaresinin eklenmesine, TCK'nın 62 nci maddesinin uygulanmış olduğu 4 nolu bentte bulunan "...3 YIL 1 AY 15 ......" ibaresinin çıkartılarak yerine "...1 YIL 13 AY..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi gereğince duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2 nci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açmaksızın evrak üzerinde sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince belirlenen sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 günden 1 yıl 13 ay hapis cezasına indirilmesi hukuka aykırı ise de; anılan uygulamanın sanık lehine olması ve aleyhe temyiz de bulunmaması hususları gözetilerek CMK'nın 290/1 maddesindeki emredici düzenleme kapsamında değerlendirilen iş bu hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).