muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2962, Karar No: 2012/4682, Tarih: 05.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2962 E.  ,  2012/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30.07.2007 tarihli kararı ile .... Tarım San. Tic. Ltd. Şti.'nin iflasına karar verildiğini, 16.06.2010 tarihli ek sıra cetvelinde şikayetçilerin alacaklarının 3. sıraya kaydedildiğini, ...' nün alacağının gümrük vergi ve resimleri ile gecikme faizlerine, ...'nün alacağının da gümrük vergisi ve gecikme zammına ilişkin olduğundan rüçhanlı alacak olarak yazılması gerektiğini ileri sürerek, 16.06.2010 tarihli ek sıra cetvelindeki yerlerinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi vekili, iflas masasının malvarlığı arasında gümrüğe tabi veya gümrük deposunda bulunan hiçbir mal bulunmadığını, Gümrük Müdürlüğü'nün masanın bütün malvarlığı üzerinde malın aynından kaynaklanan vergi borcu olduğunun hukuken kabul edilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer Şikayet olunanlar vekili duruşmaya katılmadığı gibi beyanda da bulunmamıştır.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçiler tarafından, müflisin satılan mallarının gümrüğe tabi ve gümrük deposunda bulunan bir mal ve alacaklarının bu eşyaların aynından kaynaklanan vergiler olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

İİK'nun 16'ncı maddesinde; "Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır" hükmüne, 227/1 maddesinde; "8 inci maddenin bir ve ikinci fıkraları ve 9, 11, 16 ve 359 uncu maddelerin icra dairelerine ait hükümleri iflas idaresi hakkında da uygulanır." ifadesine, 234/1 maddesinde; "İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166 ncı maddenin 2 nci fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." düzenlemesine yer verilmiştir.Yukarıda belirtilen yasa maddeleri ve İİK'nun 235'nci maddesi gereği, iflas sıra

cetvelindeki sıraya yönelik şikayetleri kural olarak, iflas sıra cetvelinin ilanından itibaren 7 gün içinde yapılmalıdır. Ancak, 223 ncü maddeye göre tebligat masrafı yatıran alacaklılar için bu süre tebliğden itibaren hesaplanır. Somut olayda, iflas dairesinin 14.12.2011 tarihli yazısından, şikayetçi idarelerin tebliğ masrafı yatırmadığı anlaşılmaktadır. İflas sıra cetveli son olarak 30.06.2010 tarihli gazetede yayımlanmış olup, davanın açıldığı 28.09.2010 tarihinde 7 günlük süre dolmuştur. Bu durumda, mahkemece, İcra ve İflas Kanunu’nun 166'ncı maddesi uyarınca yapılan sıra cetvelinin son ilan tarihinden itibaren yasadaki 7 günlük süre içinde şikayetin yapılmadığı gerekçesiyle reddi gerekmektedir.

O halde, mahkemece, şikayetin yukarıda açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi hükmü uyarında, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/241, Karar No: 2013/17410, Tarih: 11.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/241 E.  ,  2013/17410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 31/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... Gazetecilik A.Ş. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan hukuka aykırılığın tespiti, kınama ve kararın yayınlanması istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar .... Gazetecilik A.Ş. ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı;....Gazetesi'nin 17/12/2009 tarihli nüshasında yayınlanan ve davalılardan ... tarafından kaleme alınan “.... Zanlısı .... Partisi İle Savunucusu ... Hakkında Neden Dava Açılmadı?” başlıklı yazıda; kişilik haklarına ağır saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, hukuka aykırılığın tespiti isteminde bulunmuştur.

Davalılar ... Gazetecilik A.Ş. ve ...; diğer davalı ... ile yapılan röportajın hiçbir yorum katılmadan aynen haber yapıldığını, kişilik haklarına saldırının söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; yayında geçen “....terör örgütü üyeliği yapan ....Partisi ve savunuculuğunu üstlenen ... hakkında neden dava açma gereği duymadı?” ve “Yani ...Partisi terörün odağı olmanın dışında bizzat işin içindedir” biçimindeki ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek, hukuka aykırılığın tespiti ile bu suretle yapılan tecavüzün kınanmasına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya incelendiğinde; mensubu olduğu parti Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılan ve hakkında beş yıl süre ile siyaset yasağı konulan ...'li davalı ...'nun, dönemin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın parti kapatma davalarında takındığı tutum ile ilgili görüş ve açıklamalarını davalı gazeteye verdiği röportajda dile getirdiği, bu röportajın diğer davalılar tarafından hiçbir yorum katılmadan haber yapıldığı anlaşılmaktadır.

Habere konu röportajda; davacı partinin genel başkanı ve bir kısım yöneticilerinin, kamuoyunda.... ismi ile bilinen davada sanık olarak yargılanıyor olmasından yola çıkılarak, davacı partinin ismi örnek olarak verilmiş ve bu parti hakkında bile kapatma davası açılmaz iken, kendi partileri hakkında dava açılması eleştirel bir dille ifade edilmiştir. Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasi partilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Şu halde, davalılar tarafından haber yapılan röportajda kullanılan ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, görünür gerçeğe uygun olduğu ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1803, Karar No: 2018/5390, Tarih: 24.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1803 E.  ,  2018/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Düşme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, katip ...’nın 08/01/2016, 04/01/2016 günlü celselerde, katip...’ın 31/12/2015, 16/12/2015 günlü celselerde ıslak imzası veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanması için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18480, Karar No: 2012/15777, Tarih: 04.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18480 E.  ,  2012/15777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 22.10.2010 tarihinde kurulan hükmü, 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 07.01.2011 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3300, Karar No: 2015/5768, Tarih: 28.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3300 E.  ,  2015/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait şirkette şoför olarak çalışan sanığın, şirketin müşterisi olan başka bir şirketten katılana teslim etmek üzere aldığı 103.367 TL parayı araçla getirdiği sırada kullandığı aracın kaza yapması sonucunda parayı teslim etmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aracıyla kaza yaptıktan sonra içerisinde para bulunan zarfın çalındığını iddia etmesine karşın, fatura bulunan zarf ile kendisine ait cep telefonunun çalınmamış olması, görgü tespit tutanağına göre torpido ve araç içerisinde herhangi bir dağınıklığa rastlanmaması, sanığın tamamen baygın olduğunu iddia etmesine karşın kendisinden irtibat numarası istendiğinde yedi haneli numarayı ezbere şekilde söyleyebilmiş olması, tanık doktor beyanına göre sanığın bilincinin açık olduğunun belirlenmesi hususları gözetilerek, sanığın zarf içerisinde para olduğunu bilip bilmediğiyle ilgili çelişkili beyanları sonucunda zarfta para olduğunu bilmediğine dair verdiği savunmaya karşın, paranın teslim alındığı şirket çalışanı olan tanık ...'in sanığın zarfın içerisinde para olduğunu bildiğine ve buna ilişkin tutanak düzenlediğine dair beyanı karşısında, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, söz konusu tutanak temin edilip, tutanakta sanığın imzasının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, sanığa ait imzanın varlığı halinde kaza sırasında bilinci açık olan ve araçta yüklü miktarda para olduğunu

bilen sanığın bu parayı ne sebeple yanına almadığı hususunun açıkça sorulup sanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın harcamaları, banka hesapları, varsa taşınır ve taşınmazları incelenerek mal varlığında düzensiz bir artış olup olmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2784, Karar No: 2018/2413, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2784 E.  ,  2018/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Aydıncık (Mersin) Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2017 tarihli ve 2017/176 soruşturma, 2017/41 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Aydıncık (Mersin) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2017 tarihli ve 2017/177466 soruşturma, 2017/13452 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Aydıncık (Mersin) Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/11/2017 tarihli ve 2017/1001 değişik iş sayılı kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/14021 esas, 2015/29798 karar sayılı ilamında " .... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin sahibinden.com adlı internet sitesi aracılığıyla deniz motoru almak için şüpheliyle görüştüğü, şüphelilerce, söz konusu paranın İstanbul ili Pendik ilçesinde bulunan ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/02/2018 gün ve 94660652-105-33-192-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, soruşturmanın dolandırıcılık suçundan yürütülmesine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme yapma görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14749, Karar No: 2014/35574, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14749 E.  ,  2014/35574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 232/6 ve 34/2. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu süresi açıkça gösterilmeyip, kararın açıklanmasından veya tebliğinden itibaren temyiz edilebileceği belirtilerek sanık yanıltılmış olmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin reddine dair tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2016/9908, Karar No: 2017/879, Tarih: 13.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9908 E.  ,  2017/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2011-24/11/2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.04.2011-24.11.2011 tarihleri arasında davalı işverene ait ... ülkesi ... kentindeki inşaat iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işverenin yurt dışındaki işyerinde sigortasız çalıştırıldığı ve şantiye içinde çalışma saatleri içinde düşerek iş kazasına maruz kaldığından bahisle davalı Kuruma şikayette bulunduğu, bunun üzerine 11.06.2013 tarihli inceleme raporunun düzenlendiği, raporun tamamının dosya içinde bulunmadığı ancak davalı Kurum tarafından davacı vekiline hitaben yazılan 14.03.2014 tarih ve 4.230.567 sayılı yazıda; davacının davalı işyerinde 01.04.2011-24.11.2011 tarihleri arasında çalışmalarının tespit edildiğinin bildirildiği ve işverenden 01.04.2011 tarihli işe giriş bildirgesi ile 2011/4-11 aylarına ait aylık prim ve hizmet belgelerinin düzenlenmesinin istendiğinin belirtildiği, davacının hizmet cetvelinin ve şahsi sicil dosyasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin (g) bendinde, ülkemiz ile ... sözleşmesi olmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerinin 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılacakları ve bunlar hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanacağı, bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak istemeleri durumunda, 50. maddenin 2. fıkrasındaki Türkiye’de yasal olarak ikamet etme şartı ile aynı fıkranın (a) bendinde belirtilen şartlar aranmaksızın haklarında isteğe bağlı sigorta hükümlerinin uygulanacağı, bu kapsamda, isteğe bağlı sigorta hükümlerinden yararlananlardan ayrıca genel sağlık sigortası primi alınmayacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde ise sigortalıların işleri nedeni ile geçici olarak yurt dışında bulunmaları düzenlenmiş, buna göre; 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde sayılan sigortalıların işverenleri tarafından geçici görevle yurt dışına gönderilmeleri durumunda, bu görevleri yaptıkları sürece, sigortalıların ve işverenlerin sosyal sigortaya ilişkin hak ve yükümlülüklerinin devam edeceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde ise sigortalıların işleri nedeni ile geçici olarak yurt dışında bulunmaları düzenlenmiş, buna göre; 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde sayılan sigortalıların işverenleri tarafından geçici görevle yurt dışına gönderilmeleri durumunda, bu görevleri yaptıkları sürece, sigortalıların ve işverenlerin sosyal sigortaya ilişkin hak ve yükümlülüklerinin devam edeceği hüküm altına alınmıştır.

Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti ile yabancı ülke arasında ... sözleşmesi düzenlenmemiş olması durumunda Türk işçinin, Türk işverenin yabancı ülkedeki işyerinde geçici görevle çalışması halinde 5510 sayılı Yasa’nın 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca sigortalı sayılması mümkündür.

Üzerinde durulması gereken bir başka konu da 5510 sayılı Kanun'un 86.maddenin 6.fıkrasıdır, buna göre; Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca, fiilen yapılan denetimler sonucunda veya işyeri kayıtlarından yapılan tespitlerden ya da kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemeler neticesinde veya kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup, bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgeler Kurumca re'sen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir.

Somut olayda, mahkemece 5510 sayılı Yasa’nın 86.maddesinde açıklanan prosedüre uygun araştırma yapılmadığı gibi davacının sözü edilen mevzuat hükümlerine göre 5510 sayılı Yasa’nın 4/1-(a) maddesi kapsamında sigortalı olup olamayacağının da değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı Kurum tarafından, davalı işverenden davacı adına işe giriş bildirgesi ile aylık prim ve hizmet belgelerinin düzenlenmesinin istenip istenmediği, istenmişse buna dair yazının hangi tarihte tebliğ edildiği, davalının tebliğ tarihinden itibaren süresinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edip etmediğini araştırmak, itiraz edilmişse Komisyon kararını beklemek, davalı işveren tarafından davacı adına düzenlenmesi istenen belgelerin süresinde verilmemesi halinde davalı Kurum tarafından re’sen düzenlenip düzenlenmediğini davalı Kurumdan sormak, bu durumda davanın konusuz kalması ihtimalini değerlendirmek, davacının hizmet cetvelini dosya arasına almak, davacının önceden davalı işverenin sigortalı işçisi olup olmadığını, 5510 sayılı Yasa’nın 10. maddesi kapsamında geçici görev ile yurtdışına götürülüp götürülmediğini araştırmak ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.