muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7872, Karar No: 2023/5441, Tarih: 21.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kadının tamamen kusurlu olduğunu, kadının davasının reddine, müvekkilinin davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğini, müvekkili aleyhine hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların yetersiz olduğunu, erkeğin tam ve ağır kusurlu olduğunu, belirterek nafaka ve tazminatların miktarı ile ziynet alacağı talebi yönünden hüküm kurulmaması yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde davalı-karşı davacı kadının birliğin temelinden sarsılmasında tamamen kusurlu olduğunu, kadının evi terk ettiğini, müvekkiline iftira attığını, müvekkilinin kusurunun ispatlanmadığını, mesajlaşma olayından sonra tarafların evliliğin devam ettiğini, bu nedenle müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini, nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu, kadının sadakatsiz olduğunu, nafakanın süresiz olarak hükmedilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu, nafakanın belli bir süre ile hükmedilmesi gerektiğini belirterek, hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin tam ve ağır kusurlu olduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğunu, müvekkilinin sinkaflı sözlerle evden kovulduğunu, ziynet eşyası davası için harç tamamlanması için kendilerine süre verilmediğini, muhtıra gönderilmediğini, usulsüz şekilde talepleri hakkında hüküm kurulmadığını, erkeğin kusur durumu, ekonomik durumu nazara alındığında nafaka ve tazminat miktarlarının yetersiz olduğunu, talepleri doğrultusunda nafaka ve tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek nafaka ve tazminatların miktarı ile ziynet alacağı davasında hüküm kurulmaması yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının reddi ile kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat, manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları ile kadının ziynet alacağı davasında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci maddesi, 51 inci maddesi. 492 sayılı Harçlar Kanunu (492 sayılı Kanun) 30 ve 32 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Yoksulluk nafakasının toptan ya da irat biçiminde ödenebilmesine karar verilebilmesi için, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile ödeme gücü ve isteklerinin göz önünde bulundurulması gerektiği açıktır. Yasal olarak yoksulluk nafakasının, toptan veya durumun gereklerine göre aylık irat biçiminde ödenmesine karar verilebilir. Toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve mal varlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş ise de, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre ve yaşları da dikkate alındığında kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin birinci fıkrası nazara alınarak, hakimin takdir yetkisi çerçevesinde yoksulluk nafakası yönünden bir defaya mahsus olmak üzere "Toptan ödeme" yönünde karar verilip verilemeyeceği hususu gerekçede tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3. Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinde ziynet eşyaların aynen iadesini olmadığı takdirde bedelini talep etmiş, Mahkemece ziynet alacağı davasında harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış dava bulunmadığından, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Mahkemece kadının talep ettiği ziynet eşyalarının bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için usulüne uygun olarak süre verilmesi, harç nok...lığı giderildiği takdirde, bu talebin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, aksi halde; 492 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı davası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına, ziynet alacağı davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin Cihandan alınarak ...'a, 17.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'dan alınarak Cihan'a verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8799, Karar No: 2022/839, Tarih: 08.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8799 E.  ,  2022/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın teknik müdür olarak görev yaptığı ...AVM’nin girişinde bulunan fotoselli otomatik kapıya kapanma hareketine başlamasının ardından yaklaşan katılanın kapıya yan tarafından yaklaşması nedeniyle kapı tarafından algılanmaması nedeniyle kapının kapanmaya devam ettiği ve katılanın sol omzuna çarpması sonucu düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanığı olayda;

Sanığın teknik müdür olarak görev yaptığı ...AVM’nin girişinde bulunan fotoselli otomatik kapıya kapanma hareketine başlamasının ardından yaklaşan katılanın kapıya yan tarafından yaklaşması nedeniyle kapı tarafından algılanmaması nedeniyle kapının kapanmaya devam ettiği ve katılanın sol omzuna çarpması sonucu düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanığı olayda;

Bozma öncesi yerel mahkemece alınan 04.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda “..söz konusu sistemin görüş alanının sabit olduğu, bunun arttırılıp, eksiltilmesinin teknik müdür vb. teknik personel tarafından yapılamayacağı, bu kapı açılıp kapanma sisteminin ( fotosel ) otomatik olduğu anlaşılmıştır. Bahse konu kazanın, müştekinin fotosel açısının kör noktasından girmesi sebebi ile (fotosel siteminin görüş alanına girmediğinden), müştekinin otomatik cihaz tarafından fark edilmediği ve kapının kapanmaya devam ettiği, müştekinin koluna çarptığı ve müştekinin yaralanmasına sebep olduğu” tespitinin yapılmasıyla sanık hakkında kusuru bulunmadığından beraat kararı verilmesinin ardından Dairemizin 06.10.2020 tarih, 2018/3177 esas -2020/4865 karar sayılı bozma ilamıyla “..olaya konu açılır kapanır kapı sistemlerinde kör nokta tabir edilebilecek sensörle görülemeyen bir bölge olup olmadığı, giriş yapmak isteyen kişinin kapı tarafından algılanamadığı böyle bir bölge olması halinde, somut olayda katılanın bu bölgeden giriş yapıp yapmadığının tespiti amacıyla dosyanın makina mühendisi veya elektrik elektronik mühendisi bilirkişiye tevdii edilerek sanığın kusur durumunun mahkemece belirlenebilmesi amacıyla oluşa uygun biçimde bilirkişi raporu tanzim edilmesi sağlanarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi” gerektiğinden bahisle bozulmasının ardından, bozma sonrası elektrik mühendisi ve makine mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 02.03.2021 tarihli raporda söz konusu otomatik kapıdan geçenlerin algılanabilmesi için kapı radarı, boysal normal fotosel ve ara fotosel bulunması gerektiğini, olay görüntülerinden de anlaşıldığı üzere katılanın kapı radarının kör noktasından geçtiğini; ancak kapı kanatlarındaki fotosellerde kör noktanın olamayacağını, bu nedenle dosya içerisinde söz konusu kapının bakımlarının yapıldığına dair bir bilgi veya belgede bulunmaması nedeniyle kazanın elektrikli otomatik kapıdaki elektriksel, mekaniksel veya yazılımsal bir hatanın bulunması nedeniyle meydana geldiğini belirtmesine ve mevcut kapıda fotoseller bakımından eksiklik bulunduğunun tespit edilmesine rağmen; söz konusu eksikliklerin giderilmemesi nedeniyle sanığın kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2123, Karar No: 2006/5009, Tarih: 13.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2123 E.  ,  2006/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kalan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirket vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali icra takibinin devamı istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı vekilinin 30.11.2004 havale tarihli dilekçesi, dosyadaki 30.08.2003 tarihli belgeler dikkate alındığında, taraflar arasında eser sözleşmesi konusunda akdi ilişkinin varlığı anlaşılmakta ise de, icra takibine dayanak yapılan 8 milyar TL.lik çekte davalı iş sahibi şirketin imzasının bulunmaması, davada sadece çeke dayalı olarak itirazın iptalinin istendiğinin değerlendirilmesi karşısında, davacı yüklenicinin davalı iş sahibi ile eser sözleşmesi ilişkisi nedeniyle alacağı kalmışsa ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38303, Karar No: 2017/17073, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38303 E.  ,  2017/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı ... vekilinin, 67,22 TL nispi temyiz karar harcı yatırması gerekirken, 31,40 TL maktu tutarda temyiz karar harcı yatırdığı, bakiye nispi temyiz karar harcının ise ödenmediği ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı ... vekiline, bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını, kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8415, Karar No: 2014/10632, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/8415 E.  ,  2014/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2013/14129-2014/5376 sayılı kararı ile bozulmuş, bozma kararı üzerine davacı vekili süresinde karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Karar düzeltme istemine konu Yargıtay ilamında; “davacının dava açılmasından önce 17.04.2009 ve 18.05.2009 tarihlerinde yaptığı10.000'er TL bedelli ödemeler yönünden dava açmasında hukuki yararı bulunmadığından, başka bir anlatımla toplam 20.000 TL alacak miktarı yönünden dava haksız ve kötü niyetli açıldığından mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilirken, bu miktar alacak üzerinden davalı yararına icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine karar verilmesi” gerektiği belirtilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan bir yıl sekiz ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı idare ...5. İcra Müdürlüğü'nün 2008 / 10243 sayılı dosyasında 10.11.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 3.000 TL'den Ocak – Aralık 2008 arası aylar kirası 36.000 TL'nin işlemiş faizi 4.372.50 TL ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davalının takibe yasal süresi içinde itiraz etmesi üzerine açılan işbu davada, Mahkemece davalı belediyenin 6111 Sayılı Kanun gereği yaptığı başvuru sonucu davanın konusunu oluşturan ve icra takibi ile talep edilen tüm alacaklar, takibin fer'ileri ile yargılama giderleri, vekâlet ücreti ve icra inkar tazminatı toplamı 15.335 TL'nin 29.04.2011 tarihinde ödenmesi ve davacı alacaklı tarafından 11.300 TL faizin silinmesi üzerine mahkemece bozma sonrasında konusu kalmayan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir. Mahkemece, davacının dava açılmasından önce 17.04.2009 ve 18.05.2009 tarihlerinde yaptığı10.000'er TL bedelli ödemeler düşülerek fazla talep edilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiği ve davacının icra takibi sırasında kötü niyetli olmadığından davalı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin gerekmediği bu defaki yapılan incelemeden anlaşılmakla, Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2013/14129-2014/5376 sayılı kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2013/14129-2014/5376 sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, istek halinde davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının ise temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18021, Karar No: 2007/13364, Tarih: 05.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18021 E.  ,  2007/13364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İdil A.H.

TARİHİ :27.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı , asıl babası M S Ö in nüfusta kaydı olmadığı için, İ nüfus kütüğünde , amcası H Ö’in üzerinde nüfusa kayıtlı olduğunu ileri sürerek, nüfus kütüğünde baba adının M S olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

1-Davada husumet kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece; yargılamanın her safhasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava, baba olduğu iddia edilen M Sait Ö’in mirasçılarının ve davacının nüfusta kayden babası olarak gözüken H Ö’in haklarını etkilemektedir. Kayden baba olarak gözüken H Ö’e, ölmüşse mirasçılarına ve baba olduğu iddia edilen M S Öz’in mirasçılarına husumet yöneltilmeden, gösterdikleri takdirde delilleri toplanmadan eksik hasımla; hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Resmi sicil ve senetler belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça, herhangi bir şekle bağlı değildir. ( TMK. md. 7 ) Doğum ve ölüm olayı, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunur. Nüfus sicilinde bir kayıt yoksa, gerçek durum her türlü kanıtla ispat edilebilir. ( TMK. md. 30 )

Davacının babası olduğu iddia edilen M S Ö’in nüfusta kaydının bulunmadığı bildirilmiştir. Ancak bu kişi adına 11.10.1966 tarihinde tapulamayla 394 parsele ait tapu kaydı oluşturulmuştur. Bu tapu kaydının müstenidatı olan tüm kayıtların getirilerek incelenmesi , davacının nüfusa tescilinin dayanağı belgenin celbedilmesi, davacının H Ö’in hanesine tescilinin neye istinad ettiğinin belirlenmesi ve tüm delillerle birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken , eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2007 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2022/28179, Karar No: 2023/776, Tarih: 27.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/28179 E.  ,  2023/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

B O Z M A Ü Z E R İ N E

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/176 E. - 2022/245 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/235 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/667 Esas, 2021/663 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/17016 Esas, 2021/10802 sayılı Kararı ile özetle;

''...Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmakla sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;