muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4299, Karar No: 2015/5858, Tarih: 26.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4299 E.  ,  2015/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.07.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itiraberen 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1448, Karar No: 2012/4462, Tarih: 15.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1448 E.  ,  2012/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 19.10.2010 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 27.10.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE), 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13251, Karar No: 2015/29298, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/13251 E.  ,  2015/29298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/90045

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2008/599 (E) ve 2012/784 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, sahte özel belgeyi bilerek kullanma

Hüküm fıkrasında hırsızlık olarak yanlış yazılan suç isminin özel belgede sahtecilik olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suça konu şirket karar defteri özel belge niteliğinde olup, noter tarafından sonradan onaylanmasının resmi belge vasfı kazandırmayacağı ve suçun belgenin kullanılması ile oluşacağı cihetle, suç tarihinin en aleyhe kabulle 30.09.2004 tarih ve 7 karar sayılı şirket müdür seçimine ilişkin belgenin Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmek üzere İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu’na ibraz edildiği 13.10.2004 olduğunun kabulü ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihi olan 13.10.2004'den hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16522, Karar No: 2015/3185, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16522 E.  ,  2015/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın ... Şubesinden 18.3.2009 tarihinde kullandığı bir yıl vadeli krediye karşılık davalı nezdinde Müşteri Kredi Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, kredi vadesi dolmadan murisin 28.11.2008 tarihinde vefat ettiğini, gerekli ödemeyi yapması için davalıya başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, murisin kredi borcu ve fer'ilerinin davalı tarafından ödenmesini, ödeme yapılmaz ise 11.000,00 TL nın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın aktif husumet ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

... vekili 28.2.2012 tarihli dilekçesiyle davaya davalı yanında müdahil olarak katıldıklarını ve murisin kredi borcu ödenmediğinden sigorta tazminatının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sigorta poliçesinin geçerli olduğuna ve ilgili kredi alacağından davalı ... şirketinin sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-) Davanın dayanağını oluşturan sigorta poliçesinde ... ... Şubesi ... olarak gösterilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1329/1 maddesinde "üçüncü bir şahsın lehine yapılan hayat sigorta mukavelesinden hak ve menfaatleri sigortacıdan talep ve tahsil salahiyetinin doğrudan doğruya o kimseye ait olacağı" düzenlenmiştir.

Somut olayda, sigorta sözleşmesinde menfaattar olarak gösterilen banka vekilinin davaya müdahil olarak katıldığı ve davacılar murisinin kredi borcu ödenmediğinden sigorta tazminatının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ettiği görülmektedir. Buna göre, ilgili bankanın davaya kayıtsız ve şartsız muvafakatinin bulunmadığı açıktır.

O halde, mahkemece aktif taraf ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabul yönünden de, tespit şeklinde hüküm kurulması isabetli değildir.

2-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.02.2015 gününde Üye ... ve ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.02.2015 gününde Üye ... ve ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut olaydan TTK.1329/I maddesinin uygulama yeri bulunmadığından yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararının bozulması görüşüne katılmıyoruz.

Davacılar, 12.03.2009 günlü dilekçeleri ile miras bırakanları ...'nın 27.11.2008 vefat tarihinden önce ...'tan zirai kredi aldığını, kredi için bankaca kendi kuruluşları olan davalı ... Sigortaya (....) hayat sigortası yaptırıldığını, kredi vadesi 18.03.2009'da dolacağını kredi borcunun bankaya ödenmesi (banka davalı ... yanında feri müdahil olarak katılmıştır) için başvuruda bulunduklarını ancak ödeme yapmadıklarını ileri sürerek dava dilekçesi içeriğinde ve 01.03.2012-17.01.2013 günlü duruşmalarda da açıkça krediden dolayı borçlu olmadıklarının, kredi borcunun davalının sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

...'a ait müşteri kredi sigortası sigorta poliçe örneği dosyada mevcuttur. Kredi bedeli 11.000 TL kredi süresi 1 yıl ve 18.03.2008-1803.2009 vade tarihli olup, ... dain mürtekin olarak gösterilmiştir. Poliçenin özel şartlar bölümünde, "sigortalının vefatı halinde öncelikle sigortalının kredi borcu karşılanacak, sonra varsa tazminatın kalan kısmı kanuni varislere ödenecektir" kaydı mevcuttur.

Sigortalının vefatı üzerine, mirasçıları kredi borcunun bankaya ödenmesi için davalı sigortaya başvurmuş, bankanın yan kuruluşu olan davalı ... şirketi, poliçe tanziminde sigortalının kalp rahatsızlığını gizlediği gerekçesi ile ödeme yapılmayacağını 14.01.2009'da bildirmiştir. Davacılar ise eldeki davayı 12.03.2009'da açmışlardır.

Dosya arasına giren belgelerden sigortalı ...'nın poliçe yapımında 60 yaşında olup, 2006 yılında kalp rahatsızlığı nedeniyle maluliyet raporu almak için ...na başvuruda bulunmuş ancak alınan raporlara göre bulgu mevcut olmadığından talebi reddedildiği anlaşılmaktadır. 2008'de düzenlenen sigorta poliçesinde de rahatsızlığının bulunmadığını bildirmesi eldeki belgelere göre yerinde olup, davalı ... şirketinin, rahatsızlığı kasten gizlediği nedeniyle kredi borcunu ödememesi yasal mevzuata uygun değildir. Davalı ... şirketi kredi borcundan sorumludur.

Kredi borcu yargılama sırasında 14.292 TL'ye ulaşmıştır. Sigorta bedeli üzerindedir.

Kredi borcu yargılama sırasında 14.292 TL'ye ulaşmıştır. Sigorta bedeli üzerindedir.

Davacılar, sigorta tazminatının kendilerine ödenmesini istememektedirler. Kredi veren bankanın yan kuruluşu olan davalı ... şirketi, yasal olmayan bir nedenle sigorta bedelini bankaya kredi borcunu kapatmak üzere ödemeyi ret ettiğinden, davacılar yasal haklarını kullanarak eldeki davayı açmışlar, kredi borcundan kendilerinin sorumlu olmadıklarını davalı ... şirketinin sorumlu olduğunun tespitini istemektedirler. Kendilerine sigorta tazminatının verilmesini istememektedirler. Mahkeme de bu taleplerini kabul görmüş ve sigorta poliçesinin geçerli olduğunu, rizikonun gerçekleştiğini, davalı ... şirketinin bankaya karşı sorumlu olduğunun tespitine karar vermiştir. Kararı davalı ... şirketi temyiz etmiştir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular karşısında, somut olaydaki dava için dain mürteinin davaya muvafakatini aramak ve muvafakati vermesini beklemek hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, ortada bir sigorta bedeli talebi olmadığı halde sayın çoğunlukça TTK 1329/I maddesi gerekçe gösterilerek davanın aktif taraf ehliyeti yokluğundan reddedilmesi yolundaki bozma kararına katılmıyoruz. Kararın onanması görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/4367, Karar No: 2013/5456, Tarih: 15.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/4367 E.  ,  2013/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Takip borçlusunun hangi adreslerde hangi tarihler arasında ne işle iştigal ettiğinin, vergi mükellefiyet kaydının bulunup bulunmadığının ilgili Vergi Dairesi’nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

2.Dava konusu haczin yapıldığı ...,... adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi dönemlerde faaliyet gösterdiğinin ilgili Vergi Dairesi’nden sorularak kayıtlardan araştırılmasının istenmesi aynı konuda mahallinde kolluk incelemesi de yaptırılıp davanın tarafları dışındaki kişilerden sorularak sonucuna ilişkin alınacak yazı cevaplarının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24858, Karar No: 2022/2195, Tarih: 15.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24858 E.  ,  2022/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1515, Karar No: 2013/6296, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1515 E.  ,  2013/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1754, Karar No: 2017/5225, Tarih: 02.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/1754 E.  ,  2017/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/6, 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar müdafiinin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olma" yerine "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanıklar hakkında TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında aynı Kanunun 220. maddesi 6. fıkra 2. cümle ile indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün üye ...'ın ayrıntıları muhalefet şerhinde yazılmak üzere, eylemin 3713 sayılı Kanunun 4, 7/4, 2911 sayılı Kanunun 28.maddesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gereğince “örgüt adına suç işleme” suçunun oluşmayacağı yönünde karşı oyu ve oyçokluğuyla ONANMASINA, 02.11.2017 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanıklar ..., ..., Mahmut İşlek yüklenen silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanun’un 28/1 maddesine muhalefet suçlarından dolayı Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yapılan yargılaması sonucunda; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan temyiz incelemesine konu olan mahkumiyet hükmünün verildiği, terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanuna (28/1 maddesine) muhalefet suçlarından ise 6352 sayılı Kanun’un geçici 1’inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği tespit edilmiştir.

Bu karara muhalefet etmemizin sebebi;

Bu karara muhalefet etmemizin sebebi;

Sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen terör örgütünün propagandası ve 2911 sayılı Kanun’un 28/1 maddesine muhalefet suçlarının örgüt adına işlenmiş oldukları kabul edilerek, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan TCK 314/3, 220/6 delaleti ile 314/2 maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmü Dairemizce oy çokluğu ile onanmıştır. Oysa, sanığın örgüt adına işlediği kabul edilen 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanunun 28/1 maddesine muhalefet suçları ilk derece mahkemesi tarafından 6352 sayılı Kanun’un geçici 1’inci maddesi kapsamında “sair düşünce açıklaması” olarak kabul edilmiş ve bu suçlar yönünden kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiştir. Hal böyle iken, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen söz konusu suçların terör örgütü adına işlenmiş kaynak suç kabul etmek mümkün değildir. Çünkü ortada bir mahkumiyet kararı yok yani suç işlediği tespit edilen bir kişi yoktur.

Çoğunluk ile görüş farklılığımız kanuni düzenlemenin öngörülebilirlik, uygulanışı ve yorumlanışına ilişkin olmak üzere iki noktada toplanmaktadır;

1-Hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen yani suç işlediği bir mahkumiyet hükmü ile tespit edilmemiş olan kişinin örgüt adına suç işlediği kabul edilebilir mi?

- Örgüt adına işlendiği kabul edilen suçlar yönünden 6532 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş iken, söz konusu suçların terör örgütü adına işlendiğini ve hatta söz konusu suçların işlendiğini kabul etmek mümkün değildir.

Türk Ceza Kanunu’nun 220/6 maddesinde yer alan “örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi” olarak tarif edilen suç işleyen kişi kimdir? Hukukumuzda ve insan haklarına saygılı tüm hukuk sistemlerinde bu kişi, hakkında mahkumiyet hükmü verilen kişidir. Dolayısıyla, beraatine hükmolunan ya da hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen kişiyi suç işleyen kişi olarak kabul edemeyiz. Bu hususta, öğretide de “Madde 220/6’nın tatbiki için örgüt adına işlenen eylemeler suç duyurusunda bulunması yetmez, dava açılıp cezalandırılmalıdır”, “Sanığın TCK 220/6 hükmünden sorumlu tutulabilmesi için eylemin örgüt adına işlendiğinin ispatı gerekir”, “Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi ayrıca örgüte üye olmak suçunda cezalandırılabilmesi için işlediği Mahkeme kararıyla tespit edilen suç olmalıdır” denilmektedir (Mikael Lyngbo, Prof. Dr. Feridun Yenisey, Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Yrd. Doç. Dr. Önder Tozman, Yrd. Doç. Dr. Kemal Şahin, “Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları Eğitim Modülü”, Avrupa Birliği ve Avrupa Konseyi Ortak Projesi, Türkiye Adalet Akademisi Yayınları, 2014, s. 157 vd.)

Ceza Genel Kurulunun, Dairemizin ve Yargıtayın diğer Dairelerinin istikrarlı uygulamalarından 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK‘nın 223.maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde kabul edilmiştir.

Kovuşturmanın ertelenmesi kararı her şeyden önce bir hüküm değildir. Zira, CMK’nın duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlıklı 223/1 maddesinde “-duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı hükümdür” madde düzenlemesinde görüldüğü gibi kovuşturmanın ertelenmesi kararı bir hüküm değildir. Bu nedenle de bir suçun işlendiğini ve suç işleyen kişinin tespitini kanıtlayan belge olarak kabulü mümkün değildir.

Dairemizin istikrarlı uygulamalarında örgüt adına işlenen suçlarda araç suçların zaman aşamasına uğraması beraat kararı verilmesi halinde üyelik suçundan mahkumiyet kararları verilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra, eldeki davada oluğu gibi örgüt adına işlediği suç hukuken tespit edilememiş olan kişinin örgüt adına suç işlediğinin kabul edilip edilemeyeceğinin kanuni düzenlemeler, yargısal kararlar ve öğretideki görüşler çerçevesinde incelenmesinde yarar görmekteyiz.

Dosyadaki uyuşmazlığın esasını oluşturan ve 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun "Dava ve cezaların ertelenmesi" başlıklı geçici 1’inci maddesine göre;

“(1) 31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

Karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

...

(5) Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması hâlinde dahi, bu madde hükümleri uygulanır.

…