muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3297, Karar No: 2006/4876, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3297 E.  ,  2006/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalılardan Mikail ...’dan 17840 Dolar karşılığında haricen satın almış oldukları taşınmaz nedeniyle 5000 Dolar peşin, her biri 1070 Dolar bedelli 12 adet senet verdiklerini, senet bedellerini ödemelerine rağmen taşınmazın davalı ... tarafından diğer davalıya tapuda devredildiğini ileri sürerek, ... oldukları 12840 Doların dava tarihindeki Türk lirası karşılığı olan 18.070.000.000 TL’nın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Şenol ... yönünden davanın reddine, Mikail ... yönünden davanın kısmen kabulüne, 1500 Doların 20.5.2002 tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığının faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda davalılardan ... yönünden tahsiline karar verilen 1500 Doların ödeme tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığının ödetilmesine hükmedilirken, gerekçeli kararda ise 1500 Doların 20.5.2002 tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığının tahsiline karar verilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da tenimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3911, Karar No: 2011/6055, Tarih: 10.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3911 E.  ,  2011/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sakarya 2. Sulh Hukuk ve Yalova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki,Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 günlü ilamı,08.02.2010 günlü müddetname ve hükümlü ...'ın Sakarya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne yazdığı 15.02.2011 tarihli vasi istem dilekçesine göre, "Dere (...,) Mahallesi,...., Sokak,NO:.../.. Yalova" adresinin, hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/967, Karar No: 2007/3183, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/967 E.  ,  2007/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı yanın itiraz ettiği alacak miktarına göre davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazı vekalet ücretinin hesap tarzına ilişkindir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7 nci maddesi ile tarife cetvellerinin ikinci kısım, ikinci bölümüne göre davalı yararına hükmedilmesi gereken vekalet ücreti 200,-YTL. olmalıdır. Mahkemece davalı yararına 480,-YTL.’ye hükmedilmesi hatalı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte yazılı nedenle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte yazılı nedenle mahkeme kararının hüküm kısmının dört numaralı bendinde yer alan “480,00 YTL.” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yerine “200,-YTL.” yazılmasına; hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2732, Karar No: 2019/4710, Tarih: 20.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2732 E.  ,  2019/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 12/03/2019 tarihli dilekçesi ile, mahkemenin ... E. 2018/51 K. Sayılı kararında yeralan maddi hatanın her zaman düzeltilebilir olduğunu, 3.947,43.-TL lik kısmının iptaline, kalan kısmın tahsilin karar verildiğini, doğrusunun "3.947,43.-TL lik" kısmının kabulüne, kalan kısmın reddine karar verilmesi olduğunu, kararın gerekçesi ile hüküm bölümünün çeliştiğini ileri sürerek kararın hüküm bölümünün gerekçeye uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talebin hükmün esasını etkileyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 305. maddesinde hükmün tavzihi yeralır; (1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2)Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

Somut olayda, mahkemece oluşturulan 31/05/2018 tarihli kararın, Dairemiz tarafından 20/12/2018 tarihinde onandığı ve kesinleştiği anlaşılmaktadır. Anılan kararın gerekçesinde , davalının haklı neden olmadan tarlaları ekmemesi kendi kusuru olduğundan, hiç kimsenin kendi kusurundan istifade edemeyeceğinden, TMK 2 maddesi de dikkate alınarak davacının 3.947,TL ana para alacaklı olduğu kanaati oluştuğundan davanın bu kısım üzerinden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerektiği ifade edilmiştir. Hükümde ise; davanın kısmen kabulüne, Çameli İcra Müdürlüğü'nün ... E. Sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın ana para yönünden 3.947,43 TL'lik kısmın iptali ile kalan kısmın 11/06/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir .

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe-hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve ... esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir .

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Somut olayda oluşturulan hüküm, kararın gerekçesi ile çelişkilidir. Ayrıca eldeki itirazın iptali davası olduğu halde alacak davası açılmış gibi hüküm oluşturulmuştur. İtirazın ana para yönünden 3.947,43 TL'lik kısmın iptali ile kalan kısmın 11/06/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, şeklindeki hüküm anlaşılır değildir. Kalan kısmın miktarı da yazılmadığından hükmün infaz edilmesi de mümkün değildir.

Mahkemece, davacının tavzih talebinin kabulü ile; ek karar ile hüküm değiştirilmeden infazı mümkün hale getirilmelidir. Hükmün icrası sırasında tereddüt oluşmamalıdır. Anılan nedenle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davacının tavzih talebinin kabulü ile; ek karar ile hüküm değiştirilmeden infazı mümkün hale getirilmelidir. Hükmün icrası sırasında tereddüt oluşmamalıdır. Anılan nedenle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 13/03/2019 tarihli ek kararın HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20964, Karar No: 2018/3021, Tarih: 27.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20964 E.  ,  2018/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı (karşı davacı) vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı-k.davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı-k.davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; banka müfettişlerince ... Şubesine yapılan soruşturmada, servis yetkilisi ...imzası ile müşterilere ait hesaplardan fişlerle çıkış yapıldığı ve zimmetine para geçirildiğinin belirlendiği,servis yetkilisi...'in 26/05/2006 tarihli ifadesinde usulsüz işlemleri ikrar ettiği ve olayın ortaya çıkmasından dolayı duyduğu endişe nedeniyle davalının 1405679-5001/5002 nolu hesaplarına fazladan toplam 32.160,00 TL yatırdığını, davacı banka tarafından fazla ödenen paraların iadesi için davalıya 04/08/2006 tarih 367 sayılı iadeli mektup gönderildiği ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının 01/09/2006 tarihi itibari ile davalıdan 32.160,00 TL fazla ödenen para ve 2.412,00 TL faiz ile 121 TL ... olmak üzere toplam 34.693,00 TL alacağı olduğunu ileri sürerek söz konusu bedelin 01/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-Karşı davacı ...; T.C. ... Bankası ... Şubesindeki 1405679/5001-5002 nolu vadesiz mevduat hesaplarının ... ve Emekli Sandığına ait eczane ve ilaç bedelleri ile ilgili ödemelerin yapıldığı ve takip edildiği hesap olduğunu, davalı ve eşi ...'in para çekmek için 16/05/2006 tarihinde T.C ... Bankası ... Şubesinde gittiğini ve 1405679/5001-5002 nolu hesaplara ait hesap ekstrelerinin servis yetkilisi ...'den talep edildiğini, yapılan incelemede 12/05/2006 tarihinde hesabından

Davalı-Karşı davacı ...; T.C. ... Bankası ... Şubesindeki 1405679/5001-5002 nolu vadesiz mevduat hesaplarının ... ve Emekli Sandığına ait eczane ve ilaç bedelleri ile ilgili ödemelerin yapıldığı ve takip edildiği hesap olduğunu, davalı ve eşi ...'in para çekmek için 16/05/2006 tarihinde T.C ... Bankası ... Şubesinde gittiğini ve 1405679/5001-5002 nolu hesaplara ait hesap ekstrelerinin servis yetkilisi ...'den talep edildiğini, yapılan incelemede 12/05/2006 tarihinde hesabından

7.000 TL bilgisi olmadan çekildiğini, ayrıca bankadaki hesaplarına bloke konulduğunu gördüğünü, servis yetkilisi ...ve hesabında yapılan usulsüzlükleri Bankanın 3.Bölge Başkanlığına 17/05/2006 tarih 58 sayılı dilekçe ile bildirdiğini, bunun üzerine banka müfettişlerince servis yetkilisinin yaptığı usulsüzlüklerin tespit edildiğini, davalıya ödeme yapıldığına ilişkin dekontlardaki imzaların kendisine veya eşine ait olmadığını, imza incelemesi yapılması taleplerinin bankaca kabul edilmediğini, davacı bankaya borçlu olmadığı gibi 8.710 TL alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini talep dilemiş, karşı davasında ise; zimmetine para geçiren servis yetkilisi nedeniyle zarar gördüğünü, davacı banka tarafından 17/05/2006 tarihinde hesaplarına bloke konulduğunu, hesabında bulunan parasını kullanma yetkisinin elinden alındığını, davacı bankadan 8.710 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek söz konusu alacağının 25/08/2006 tarihinden itibaren en yüksek faizi ile davalı -karşı davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporu ile müşteriye atfen atılan imzaların ...'in eli ürünü olduğu, inceleme konusu diğer dekontlardaki imzaların davalının eşi ...'in eli ürünü olduğunun tespit edildiği, bilirkişi kurulu raporu ile davalıya fazla yatan miktarın 32.160,00 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulü ile 32.160,00 TL asıl alacak ve 2.412,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 34.572,00 TL'nin 32.160,00 TL'sine 01/09/2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2/2 maddesi gereğince işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı tarafın ... talebinin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Taraflar arasında, davalı-karşı davacının hesaplarına yatan veya çekilen paralar hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık çekilen paraların davalı-karşı davacı tarafından çekilip çekilmediği, hesaptan çekilen paralara ait dekontlar üzerindeki imzalarındavalı-karşı davacıya ait olup olmadığı hususundadır.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Davalı-karşı davacının hesabından çekilen paralara ait dekontlar üzerindeki imzaların davalı-karşı davacıya ait olup olmadığı hususunda mahkemece Adli Tıp Kurumundan rapor alınmış, raporda banka servis yetkilisi ...tarafından düzenlenmiş "PEREN" kodu taşıyan 59 adet dekont inceleme konusu yapılmış, davalının eşi ... tarafından kabul edilmeyen 11 adet dekontdaki imzalar mukayese dışı tutularak, 22 adet dekonttaki imzanın davalının eli ürünü olduğu , inceleme konusu diğer dekonttaki imzaların davalının eşinin eli ürünü olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

Davalı- Karşı davacı, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda hangi dekontlar üzerinde inceleme yapıldığının belli olmadığını, sadece "PEREN" kodu taşıyan dekontların incelendiğini, oysa dosya içerisinde bulunan dekontların bazılarının "PE" kodu ile imzalandığı, diğer bir kısmının ise başka banka memurları tarafından imzalandığını, iş bu dekontlardaki imzalarında davalı veya eşine ait olmadığını, bazı dekontlardaki imzaların çıplak gözle bile davalı-karşı davacıya ait olmadığının görülebileceğini belirterek bilirkişi raporuna gerekçelerinide göstererek itiraz etmiş, yeniden bilirkişi raporu alınmasını talep etmiş, ancak mahkemece, itirazlar karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı- karşı davacının iki ayrı hesabından, eşininde verilen vekaletnameye istinaden para çekme yetkisi bulunduğu da gözetilerek, hesaplardan çekilen paralara ilişkin tüm dekontların incelenerek, ceza dosyasındaki belge ve bilgiler değerlendirilerek, dekontlardaki imzaların davalı veya eşi ...'e ait olup olmadığının tespitine ilişkin, davalı-karşı davacının itirazlarını da karşılayacak şekilde, taraf ve yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınıp davalı-karşı davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.