muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34067, Karar No: 2012/36798, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34067 E.  ,  2012/36798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/962, Karar No: 2019/1014, Tarih: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/962 E.  ,  2019/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Katılanın, akrabası olan sanık ...’ya olan borcuna karşılık imzalı boş bir senet verdiği, söz konusu senedin sanık ... tarafından, kızı olan sanık ...’e verildiği ve adı geçen sanık tarafından 68.530 TL bedelli olarak doldurulup icra takibine konu edildiği iddia edilen olayda; sanık ...’ün sahibinin rızası dışında ele geçirdiği ve kendi lehine unsurlarını doldurup bono haline dönüştürmesi eyleminin, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...’nın eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı anlaşıldığından, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek suça konu belge aslının getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, unsurlarının tam olup olmadığı, aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde asıllarının dosya içerisinde bulundurulması; sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suçun sübutu halinde, sanıkların aşamalardaki tüm beyanlarında, sanık ...’nın katılandan alacağı bulunduğunu ve buna karşılık suça konu senedin verildiğini, katılanın borcunu ödemediği için sanık ...’ün senedi icraya koyduğunu belirtmeleri karşısında; bu hususun araştırılarak, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2651, Karar No: 2009/2875, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2651 E.  ,  2009/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait menkullerin satışı sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı alacağının muvazaalı olduğunu; daha öncesinde müvekkili şirketi temsile yetkili...adlı kişinin borçluya ait malları satın almak amacıyla davalı yanca girişilen takip dosyasının infazını sağlamak istediğini ve taraflar arasında kısmi ödemeye ilişkin bir belge düzenlenerek haricen ödemede bulunulduğunu, o aşamada davalı alacağının muvazaalı olduğunun düşünülmediğini, sonrasında davalının ödemeleri icra dosyasına yansıtmadığını ve infazı sağlamadığını fark ettiklerini ve davalı alacağının muvazaalı olduğu sonucuna vardıklarını ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın reeskont faizi ile kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili haczi düşmüş bulunan davacının sıra cetveline alınamayacağını, kısmi ödeme belgesi başlıklı anlaşmada gösterilen senetlerin tümünün ödenmediğini, kaldı ki ödeme halinde dahi alacağın tamamının karşılanmadığını; belgede sayılan çeklerin karşılıksız çıktığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre takip, tebliğ ve kesinleşme tarihi 18.08.2004 olan ve haczin 19.08.2004 günü konulduğu davalı haczinin muvazaalı olduğu, verilen kesin süreye rağmen davalının alacağını belgeye dayalı olarak ıspatlayamadığı; borçlu ödemede samimi olsa idi taşınırları dışarıda yüksek bir fiyata satıp borcunu ödeyebilecekken bu yola girişildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Menkuller üzerine haciz konulmasından itibaren bir yıl içinde satış istenmez ya da satış talebi geri alınırsa, haciz düşer (İİK.m.106, 110). Doğrudan doğruya yasadan kaynaklanan bu ilke teknik anlamda bir itiraz niteliğindedir ve mahkemece re’sen göz önüne alınır. Sıra cetvelinin düzenlenmesinde de satış tarihinde ayakta bulunan hacizler dikkate alınacağından, haczi düşen bir alacaklının cetvele itiraz davası açmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Davalının davacı haczinin düştüğüne yönelik savunması üzerinde durulmadan hüküm oluşturulması eksik incelemeye dayalı olduğu gibi, davacı vekilinin, müvekkili şirket temsilcisi olarak tanıttığı Osman Hesapçı’nın, dava dışı borçlunun davalıya olan bir kısım borcunu ödemeyi üstlenmesi karşısında, ödeme nedeniyle borcun ortadan kalktığı iddiasının değerlendirilmesi ve bu kapsamda kısmi ödeme belgesi başlıklı protokolde gösterilen çek ve bonoların tahsil edilip edilmediği noktasındaki taraf delillerinin incelenmesi suretiyle bir karar oluşturmak gerekirken; davacı yanca kabul edilerek üstlenilen borcun gerçekte bulunmadığı yolunda hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5538, Karar No: 2014/13294, Tarih: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5538 E.  ,  2014/13294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/590-2013/776

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5055, Karar No: 2017/16568, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5055 E.  ,  2017/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3173, Karar No: 2017/608, Tarih: 28.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3173 E.  ,  2017/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme, çocuğu öldürmeye teşebbüs, kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

b- Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-e, 52. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

c- Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan; 81/1, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

d- Çocuk mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK'nun 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası (3 kez),

e- Mağdur çocuk ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası,

f- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK'nun 81, 35, 53. maddeleri gereğince 9 yıl hapis cezası (7 kez),

g- Katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan; TCK'nun 106/2-a, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası,

h- Katılan ...'ye yönelik mala zarar vermek suçundan; TCK'nun 106/3. madde delaleti ile 151/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.400.-TL adli para cezası.

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a- Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-e, 31/3, 53. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası,

b- Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 31/3. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezası,

c- Çocuk mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK'nun 82/1-e, 35, 31/3, maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası (3 kez),

d- Çocuk mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-e, 35,31/3. maddeleri gereğince 8 yıl 8 ay hapis cezası.

e- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve

...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK'nun 81, 35, 31/3. Maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası (7 kez),

f- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

3- Sanık ... hakkında;

a- Çocuk mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-e, 53. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b- Çocuk mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ; TCK.nun 37. madde delaleti 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası (3 kez),

c- Mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası,

d- Maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39, 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası,

b- Çocuk mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ; TCK.nun 37. madde delaleti 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası (3 kez),

c- Mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-e, 35, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası,

d- Maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39, 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası,

e- Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39, 35, 53.maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası (7 kez),

f- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

g- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan

CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

4- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39/2-a, 62, 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası,

b- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası (7 kez).

5- Sanık ... hakkında;

Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım, mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

6- Sanık ... hakkında;

Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım, mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

7- Sanık ... hakkında;

Çocuk mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten

öldürmeye teşebbüse yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, çocuk maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

8- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan; CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

9- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Yasal süresinde gerçekleşmeyen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının temyiz talebinin CMK.nun 317. maddesi,

b) Sanık ... müdafiinin yasal süresinde gerçekleşmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

8- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan; CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

9- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Yasal süresinde gerçekleşmeyen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının temyiz talebinin CMK.nun 317. maddesi,

b) Sanık ... müdafiinin yasal süresinde gerçekleşmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı oluştuğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan, birlikte suç işledikleri iddia edilen baba-oğul olan bu sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu nazara alınarak sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine, savunmalarının aynı müdafiler tarafından yapılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması;

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin bu nedenle, diğer sanıklar hakkındaki mahkumiyet ve beraat hükümlerinin irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34087, Karar No: 2012/36818, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34087 E.  ,  2012/36818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.