muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24002, Karar No: 2020/588, Tarih: 16.01.2020

2-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu da davacıya ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir. Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir olgusu mahkemece re'sen araştırılmalıdır. Somut olayda, davacı yevmiyesinin 100,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının ücretin ücret bordrolarda yazılı miktar kadar olduğu savunmuştur. Konuya ilişkin tanıklar dinlenilmiş, emsal ücret araştırması için ... Sendikası’ndan davacının alabileceği ücreti sorulmuş, gelen yazı cevabında “ düz işçi için yevmiye ve diğer sosyal ödemeler hariç çıplak yevmiyesinin 73,09 TL olduğu” belirtilmiştir. Dinlenilen davalı tanıkları dahi davacının fazla mesai yapmadığı aylardaki ücretinin 1.500,00 - 1.800,00 TL arasında değiştiğini beyan etmişlerdir. Bu durum karşısında mahkemece, davacının günlük ücretinin ücret bordolarına göre belirlenerek 56,67 TL olduğunun kabulü isabetli değildir. Tanık beyanları, emsal ücret araştırması ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesi davacının ücretinin, günlük net 73,00 TL olduğunun kabulü dosya kapsamına daha uygun düşmektedir. Mahkemece talep konusu alacakların bu ücrete göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerde dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2103, Karar No: 2015/28724, Tarih: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2103 E.  ,  2015/28724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık A.. S..'nın hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 15/01/2013 tarihli kararın sanığa 19/03/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 09/07/2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanıklar A.. S.. ve N.. T.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Tehdit,bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Katılan Ali Uçakçı'nın evine yaklaşık 70 m uzağında sanık A.. S..'nın hayvan ahılının bulunduğu, sanık A.. S..'nın bu nedenle 5 adet büyük çoban köpeği beslediği, bu hayvanların katılan Ali Uçakçı'nın evinin bahçesine girdikleri, katılanın köpeği ile boğuştukları, bu sebeple katılanın yanında bulunan eşi diğer katılan Rukiye Uçakçı ile sanık Ali Uçakçı'nın yanına gittikleri, kendilerine "Ali köpeklerini gündüzleri bağla, bizim köpeklerle kavga ediyor, bir daha sizin köpekler bizim bahçeye gelirse vururum" dediği bunun üzerine sanık Ali Uçakçı'nın da "sen köpekleri vurursan, bende seni vurup leşini sererim" dediği, birkaç gün sonra gece vakitlerinde sanık A.. S..'ya ait çoban köpeklerinin katılan A U'nın bahçesine girdiklerini, köpeklerini ısırdıklarını, kendilerine saldırdıkları, bunun üzerine katılan Ali Uçakçı'nın av tüfeğini alıp köpeklerden birini öldürdüğü, daha sonra sanık Alı Sakızlı'nın katılanların evinin bahçesine gelerek "o tüfeği alıp onun anasının a.... s.. köpeğimi vurdu öldürdü" dediği, böylece sanık A.. S..'nın tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarını, diğer sanık N.. T..'nin ise tehdit suçlarını işlediğinin iddia edildiği, katılanların beyanlarında bahçelerine koyunların girerek ağaçların alt dallarını yediği, sanık A.. S..'ya ait köpeğin kendi köpeklerine zarar verdiği, ayrıca diğer sanık Nevzat'ın ise kendilerini tehdit ettiğini iddia etmişseler de sanık beyanları, katılan beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık A.. S..'ya ait köpeğin zarar vermesi eyleminde sanığın kastının bulunmadığı, diğer eylemlerde ise mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5488, Karar No: 2019/16570, Tarih: 17.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/5488 E.  ,  2019/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b- 2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, arsa niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... 2.... Mahallesi 122 ada 232 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/519 E. - 2017/767 K. sayılı kararının kaldırılarak, harca ilişkin bendin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden önce el atıldığı anlaşılmakla maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2017/3360 E. - 2018/412 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının (A) harfli bendinin vekalet ücretine ilişkin (4) numaralı alt bendinde yer alan (34.038,72) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (2.180,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin .... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1621, Karar No: 2017/2499, Tarih: 10.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1621 E.  ,  2017/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili temyizi sonucu, Dairenin 25.11.2014 gün, 2014/14854 Esas, 2014/18284 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 1318 ada 51 parsel sayılı taşınmazı davalının çocuk parkı olarak kullanmak suretiyle haksız yere işgal ettiğini, 26.07.2012 tarihli ihtarname ile dava konusu taşınmazdaki müdahalelerini sonlandırmalarını bildirdiği halde sonuç alınamadığını ileri sürerek, 01.01.2009-31.08.2012 tarihleri arasındaki dönem için 5.580,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tamamının...Vakfına ait olduğunu Vakıflar Genel Müdürlüğünün kendi payı bulunmayıp mazbut...Vakfına ait taşınmaz olduğu, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasaya göre çözümlenmesi Vakıflar yönünden mümkün olmadığı, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı Zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün değil onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (Hukuk Genel Kurulu'nun 23.08.2008 tarih 2008/3-10 Esas 2008/32 Karar sayılı kararı )

Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 25.11.2014 gün, 2014/14854 Esas, 2014/18284 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 25.11.2014 gün, 2014/14854 Esas, 2014/18284 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle, direnme kararında belirtilen gerekçelerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 223.38.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20873, Karar No: 2014/21388, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20873 E.  ,  2014/21388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...'in, usülsüz olarak temin etiği yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak, kurumun 497.52 TL eczane gideri ve 1.49.60 TL sağlık ocağı ile hastane gideri olmak üzere zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

3816 sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanunun 2. maddesinde yasanın kapsamı "hiçbir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında bulunmayan ve bu Kanunun öngördüğü usûl ve esaslar çerçevesinde belirlenecek aile içindeki kişi başına düşen gelir payının aylık tutarı 4857 sayılı İş Kanununa göre belirlenen brüt asgari ücretin 1/3 ünden az olan ve Türkiye'de ikamet eden Türk vatandaşlarının; 5510 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde sağlanacak sağlık yardımlarını kapsayacağı" şeklinde düzenlenmiştir. Yine aynı maddenin 2. fıkrasına göre yeşil kart almaya hak kazananlara 18 yaşını doldurmamış çocuklar da dahil, başvuru tarihi esas alınarak yeşil kart düzenlenir.

2022, 5510, 3816 sayılı Kanun hükümleri, 3816 ...nun 11/2 maddesindeki "Bu kanuna göre Yeşil Kart alacak durumda olmayanların ödeme gücünü aşan sağlık hizmetleri ile bu Kanun kapsamında olmayan sağlık hizmetleri ile bu kanun kapsamında olmayan sağlık hizmetlerinin ücret ve bedellerinin karşılanmasında 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Kanunu'nun hükümleri uygulanmaya devam edilir" şeklindeki yasal düzenleme, özel kanunlara göre ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanma hakları olanlarla ilgili hükümler ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Devlet Tarafından Karşılanması Ve Yeşil Kart Uygulaması Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alındığında; sanığın suçta kullanıldığı ve sahte olduğu iddia edilen yeşil kart sağlık karnesinin ele geçmemesi, karneyle sağlık yardımından faydalanan kişinin yeşil kart verilmesini gerektirir şekilde muhtaçlığının tespit edilmesi, sanığın savunmalarında herhangi bir sosyal güvencesinin ve sağlık karnesinin olmadığını beyan etmesi, bu savunmanın SGK il müdürlüğünden gelen yazı cevabıyla doğrulanması karşısında, sanığın hiçbir sosyal güvencesinin olmaması ve ödeme gücünün bulunmaması nedeniyle Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında bulunduğu ve bu nedenle herhangi bir zararın söz konusu olmayacağı, sanığa atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurları bakımından oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verien beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8244, Karar No: 2018/3266, Tarih: 10.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8244 E.  ,  2018/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında "defter ve belge ibraz etmeme" suçundan açılan kamu davasında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın hurda ticaretiyle uğraştığını, onbeş koçan boş faturasının kaybolduğunu, gazeteye ilan verdiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunmasına rağmen, kayıp ilanı verilen faturalar dışında da fatura düzenlendiğinin anlaşılması; Adli Tıp Uzmanı ... tarafından düzenlenen 11.07.2013 tarihli raporda, sanıkta oldukça belirgin psikotik bozukluk bulunduğu, bu nedenle gözlem altına alınması gerektiğinin belirtilmesi, Psikiyatri Uzmanı Dr. ... tarafından düzenlenen 08.10.2013 tarihli raporda sanığın akıl hastası olmadığı kanaatine ulaşılması, her iki rapor arasında çelişkinin bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a-Kayıp ilanı verilmeyen suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; söz konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerden kanaat oluşturacak kadar tanık olarak davet edilip dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

b-Alınan raporlar arasında çelişki bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince sanığın işlediği iddia olunan "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "defter ve belge ibraz etmeme" suçları yönünden suç tarihleri itibarıyla akıl hastası olup olmadığının belirlenmesi açısından, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan veya tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların zincirleme şekilde işlenen birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.