muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/135, Karar No: 2023/7643, Tarih: 25.12.2023

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece müvekkilinin bakiye borcu kabul ettiği belirtilmişse de, bu yönde bir kabulünün bulunmadığını, 27.01.2011 tarihli ek sözleşmelerin dikkate alınmadığını, müvekkili ile ek sözleşmeye konu borcun ödenmesini teminen, müvekkilini 3 yıl 8 ay 23 ... süreli bayilik sözleşmesi (27.01.2011 tarihli) ile bağlı tutarak borcun ödenmesini garanti altına aldığını ve bu süre ile müvekkilinin de bayi olarak kalacağı inancı yarattığını, davalının sektörde alışılagelmiş teamülün dışına çıkarak, kesirli bir süre için bayilik sözleşmesi yapmasındaki amacın müvekkilinin borcunun ancak bu süre zarfında alabileceği/satabileceği LPG ile ödenebileceğini öngörmesi neticesinde olduğunu, 3 yıl 8 ay 23 ... içerisinde, her ay en az 500 ton almak kaydı ile, 515.945,00 TL'lik LPG vereceğini ve müvekkilinin de aylık alım taahhüdünün gerçekleştiği oranda, "bayi destek primi" faturası düzenleyerek, davacıdan alacaklı olacağını fakat bayi destek prim faturasının, tablo halinde verilen senetlerden fazla olmayacağını, bu şekilde önceden kalan borcun (iki ayrı tabloda belirtilen) tasfiyesinin amaçlandığını, 27.01.2011 tarihli ek sözleşmenin 6 ncı maddesi; "ilgili tarihe denk gelen senet tutarına karşın, aylık alım tahhüdüne gerçekleşen alımın oranlaması ile bulunacak olan ve en fazla senet tutarı kadar "bayi destek primi" faturası kesecektir." şeklindeki düzenlemenin de, yukarıdaki açıklamayı desteklediğini, davacının defterlerinde, bu ek sözleşmede geçen bonolar "Hibe senet virmanı" olarak yer aldığını ve ... kayıt yapılmak suretiyle müvekkilinin borçlu olarak gösterildiğini, netice olarak devir öncesi borcun bu şekilde tasfiye edileceğinin taraflarca kararlaştırıldığını, ancak davalı devri sonrasında ...'de bulunan müvekkiline 75 kilometre uzaklıktaki Samsun yerine, 350 kilometre uzaklıktaki Kırıkkale'den ürün almaya zorladığını, müvekkilinin nakliye giderlerinin artmasını sağlayarak, devir eden Total Oil şirketinin taahhüdünün gerçekleşmesini imkansızlaştırmaya çalıştığını, müvekkilinin, ekonomik şartlarını zorlayarak ve gerektiğinde alt bayilerine zamanında ürün teslim edemeyerek güç durumlar yaşamasına neden olduğunu, müvekkilinin borcunun devir öncesinden kalan çek ve bonolardan kaynaklanmakta olup, bu borcun tasfiyesi için 27.01.2011 tarihli ek sözleşme yapıldığını bu ek sözleşme ile davalıya (devir edene), ..

.01.2011 tarihli ek sözleşme yapıldığını bu ek sözleşme ile davalıya (devir edene), ... bonolar verilerek borcun tecdit edildiğini, feshin haklı olup olmadığı, sözleşmenin 19/b ve 27/a maddesine göre değerlendirilmişse de, bu sözleşme ve hükümlerinin kararlaştırıldığı tarihindeki fiili durum yerine, davalının sonradan kötüniyetli olarak yarattığı (peşin ödeme, Kırıkkale'den ürün alma) duruma göre değerlendirilmesi gerektiğini, sözleşme ve ek sözleşmelerin yapıldığı tarihte, müvekkilinin peşin bedel ile ürün alma şartı olmadığı gibi ürünlerini de Samsun'dan aldığını, bu şartlar dahilinde, 3 yıl 8 ay 23 günlük sözleşme yapıldığını ve bu süre içinde bu şartlarda ürün alabileceği inancı yaratılarak, devir öncesi borcun tasfiyesinin, alınan ürün kadar bayi destek primi faturası düzenlenerek sağlanacağını, ancak, davalı, şartları sonradan güçleştirerek, müvekkilinin ek sözleşmedeki aylık alım taahhüdünü sağlamasını engellediğini, aslında amacın da, devir edenin müvekkiline sağladığı imkanın, devir ... davalı tarafından kabul görmemesi olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bayilik sözleşmesinden kaynaklanan maddi zarar, kâr mahrumiyeti ve prim alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi.

3.Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4547, Karar No: 2024/739, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4547 E.  ,  2024/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1239 E., 2016/177 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/12241 Esasında kayıtlı Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/549 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/1239 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; tekrar tedavi uygulanmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Olay günü sanıktan 1 adet (MDMA) Ecstasy hapın ele geçirildiği, sanığın vücut örneğinin Cannabinoidler grubundan madde içerdiği, 11.06.2015 tarihinde dava açılmasının ertelenmesine karar verilerek denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, sanığın tekrar uyuşturucu kullanmak suretiyle kamu davası açılmasının ertelenmesi kararına uymadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci

maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 11.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/1239 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6833, Karar No: 2014/2916, Tarih: 07.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6833 E.  ,  2014/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesine rağmen sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, belirtilen hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümdeki sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin kısmındaki “2 yıl” ibaresi hükümden çıkarılarak, mahkemenin takdirinin asgari had yönünde olduğu nazara alınarak yerine “3 ay ” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve Kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 07.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/780, Karar No: 2020/865, Tarih: 05.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2020/780 E.  ,  2020/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vekili Av. ... ile davalılar ...,... Turizm Ticaret Ltd. Şti. 2- ... vekili Av. ... arasındaki alacak davası hakkında İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2017/644 esas ve 2018/1092 karar sayılı ve 11.10.2018 tarihli hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dairemizin 2019/2360 esas ve 2019/4198 karar sayılı ve 16.07.2019 tarihli kararı ile "Davalılar vekili hükmü temyiz etmiş, adlî yardım talebinde bulunmamıştır. Davalı gerçek kişi ... daha sonra verdiği temyiz dilekçesinde adlî yardım talebinde bulunmuş, ancak dilekçesine herhangi bir belge eklememiştir. Kanun yollarına başvuru sırasında adlî yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı 6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” hükmüne yer verilmiştir. 1-Hükmü temyiz eden davalı ...’ın HMK’nun 336/2. maddesinde öngörüldüğü üzere malî durumunu gösterir nitelikte bir belge sunmadığı görüldüğünden davalı ...’ın adlî yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Hükmü temyiz eden davalı ...’a Dairemiz adlî yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez veya itirazının ilgili mercice reddi halinde Harçlar Kanunu'na göre eksik harcın tamamlanması için davalı ... ile davalı ...,... Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre birlikte gönderilmesi" gerekçesiyle geri çevirme kararı verilmiştir.

Dairemizin geri çevirme kararının mahkaemece davalılar vekiline tebliğ edildiği ancak adli yardım talebinin reddi kararına davalı ... vekilince itiraz edilmediği anlaşılmıştır. Davalılar vekilince daha sonra temyiz başvuru harcı ve temyiz maktu harcını yatırıldığı ancak temyiz nispi karar harcının yaptırılmadığının anlaşılması üzerine mahkemece nispi harç eksikliğinin tamamlanması için davalılar vekiline muhtura tebliğ edildiği ve harç eksikliğinin tamamlanmaması üzerine de davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmiştir. Mahkemenin işbu ek kararı davalılar vekiline tebliğ edilmiş ancak davalılar vekilince ek karar temyiz edilmediği halde dosya mahkemece temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Bu durumda ortada Dairemizce temyizen incelenecek bir karar bulunmadığından dosyanın mahallinde tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne TETKİKSİZ İADESİNE, 05.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9106, Karar No: 2013/20473, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9106 E.  ,  2013/20473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde müştekinin kuyumcu dükkanına giren sanık ve arkadaşı ...'nın, tanık Yahya Serkan'ın gözetiminde bileziklere baktıkları sırada sanığın, tanığın elinde bulunan 8-9 adet bilezikten bir kısmını deneyeceğini söyleyerek çekmek suretiyle aldığı, bu arada tanığın elindeki bileziklerin yere düşmesi sebebi ile eğildiği ve sanığın elinde bulunan bileziklerden üç tanesini çantasına attığı, tanık doğrulduğunda bileziklerde eksilme olduğunu fark edip müştekiye bildirdiği, müştekinin polise haber verip içerideki sanıkların gitmesini engellemek için işyeri kapısını kapatıp bilezikleri tartacağını söylemesi üzerine, sanığın çantasından üç tane bilezik çıkartıp tezgahın üzerine bırakması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın tanığın elindeki bilezikleri deneme yapacağını söyleyip çekip alması fiilinde özel beceri olmadığı gibi kapkaç olarak da bilinen suçun unsurlarını oluşturmadığı, sanığın bu şekilde eline aldığı bilezikleri tanığın eğilmesini fırsat bilerek çantasına koyması ile suçun icrai hareketlerinin başladığı, eylemin bu hali ile TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Y.C.G.K.'nın istikrar bulmuş içtihatları (örneğin; 18.06.2013 günlü, 1444-305 ile 1454-312 esas ve karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere) uyarınca; kararda “TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına” denilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas teşkil eden ilâmın gösterilmesinin zorunlu olmadığı halde, sanığın tekerrüre esas olabilecek birden fazla ilamı gösterilmesi suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9444, Karar No: 2015/5208, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9444 E.  ,  2015/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.03.2015 gün ve 2013/8989 Esas, 2014/2024 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu şikayet dışı borçluya ait gemiye müvekkilinin yakıt temin ettiğini, alacağın tahsili için kanuni rehin hakkına dayanarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiklerini, geminin satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacaklısı olduğundan bahisle şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, müvekkiline gemi alacaklısı olarak öncelikli ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, şikayete karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, sıra cetveli kapsamında kendisine ödeme yapılan şikayet olunan vekiline şikayet dilekçesinin tebliğe gönderildiği, ancak şikayet olunan vekilinin bu dosyaya ilişkin görevlendirme yapılmadığından evrakı iade edip şikayet olunan asile tebligat yapılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın takip hukukuna dayalı olduğu, şikayet niteliği taşıdığı, dolayısıyla şikayet olunan asılın takip dosyasında tüm iş ve işlemlerini yürütmekle görevli bulunan vekile gerekli tebligatın yapılması ile taraf teşkiline ilişkin işlemlerin tamamlandığı, bu nedenle ayrıca şikayet olunan asıla tebligat gönderilmesi hususundaki istemin reddi yoluna gidildiği, sıra cetvelinde gemi alacaklısı hakkının rehin veya ipotekle temin edilmiş olsun veya olmasın diğer bütün alacaklılara karşı sahip bulunduğu önceliğinin gözetilmediği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.03.2014 tarih ve 2013/8989 E., 2014/2024 K. sayılı kararıyla onanmıştır.

Şikayet olunan vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3394, Karar No: 2020/3317, Tarih: 01.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3394 E.  ,  2020/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2019/24 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2019 tarihli ve 2019/64 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 20/12/2019 gün ve 94660652-105-17-10701-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/12/2019 gün ve KYB.2019-132818 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/30376 esas, 2019/10714 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 353/1. maddesinde yer alan " İcra mahkemesinin verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itiraz edilebilir. Mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesine, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesine gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir." şeklindeki hüküm gereğince, anılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve itirazın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itiraz hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... İcra Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2019/24 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.