muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1068, Karar No: 2023/1264, Tarih: 16.02.2023

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Cevap dilekçelerinde de belirttikleri üzere Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kısa Vadeli Sigortalar Daire Başkanlığının Kısa vadeli sigorta kolları uygulamaları konulu 2016/21 sayılı Genelgesinin 2.İş Kazası ve Meslek Hastalığının Soruşturulması-2.1.1.İş Kazasının Tespiti 2.1.1.1.Kısa Vadeli Sigorta Servisince Tespit Yapılması bölümünde ‘’İşveren tarafından sigortalının mensubu olduğu işyerlerince düzenlenen İş Kazası ve Meslek Hastalığı Bildirim Formunun, yine işverence düzenlenecek iş kazası tespit tutanağının, olayın intikal ettiği kolluk kuvvetlerince olay ile ilgili düzenlenecek tutanağın ve tanık ifadelerinin, kamu kurum ve kuruluşlarında meydana gelen iş kazası dolayısıyla düzenlenen resmi belge, bilgi ve konuyla ilgili düzenlenen tutanak veya raporların incelenmesi sonucu ünitelerin kısa vadeli sigorta servislerince, ölümle sonuçlanan vakalar haricindeki vakaların başkaca bir araştırma ve soruşturma yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın iş kazası olduğuna karar verilebilecektir. İş kazasının Kısa Vadeli Sigorta Servisi tarafından tespit edilmesi halinde Genelge ekinde yer alan (Ek-3) “Ünitece/Komisyonca Tespit Edilen İş Kazası Karar Tutanağı” düzenlenecek ve tutanak kısa vadeli sigorta servisi memuru, servis şefi, varsa sosyal güvenlik merkez müdür yardımcısı yoksa sosyal güvenlik merkez müdürü tarafından imzalanacaktır. İş kazası tespit işlemi il müdürlüğü bünyesinde yapılması halinde kısa vadeli sigortalar servis memuru, servis şefi ve il müdür yardımcısı tarafından imzalanabilecektir. Anılan servisin olayın iş kazası olduğu yönünde karar alma yetkisi olduğu gibi, olayın iş kazası olmadığı yönünde karar alma yetkisi de bulunmaktadır.’’hükmünün mevcut olduğunu, davacının maruz kaldığı olay ile ilgili olarak adı geçen işverence düzenlenen İş Kazası ve Meslek Hastalığı Bildirim Formunun, yine işverence düzenlenecek iş kazası tespit tutanağının, olayın intikal ettiği kolluk kuvvetlerince olay ile ilgili düzenlenecek tutanağın ve tanık ifadelerinin, kamu kurum ve kuruluşlarında meydana gelen iş kazası dolayısıyla düzenlenen resmi belge, bilgi ve konuyla ilgili düzenlenen tutanak veya raporların bulunmaması nedeniyle Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kısa Vadeli Sigortalar Daire Başkanlığının Kısa vadeli sigorta kolları uygulamaları konulu 2016/21 sayılı Genelgesine istinaden düzenlenen 10.07.2020 tarih, 032 sayılı Ünite Kararı ile 28.08.2019 tarihindeki olayın iş kazası sayılmamasına karar verildiğini Davanın açılmasına olayın olduğunda hastanede iş kazasından bahsetmeyen ve işverenden usulüne uygun şikayetçi olmayan davacının sebebiyet verdiğini şayet davacı olayın olduğunda kazanın iş kazası olduğunu beyan etse ve gerekli işlemleri yapsa idi Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kısa Vadeli Sigortalar Daire Başkanlığının Kısa vadeli sigorta kolları uygulamaları konulu 2016/21 sayılı Genelgesinin 2.İş Kazası ve Meslek Hastalığının Soruşturulması-2.1.1.İş Kazasının Tespiti 2.1.1.1

.İş Kazası ve Meslek Hastalığının Soruşturulması-2.1.1.İş Kazasının Tespiti 2.1.1.1.Kısa Vadeli Sigorta Servisince Tespit Yapılması bölümündeki işlemler doğrultusunda geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğu tespit edilebileceğini açıklamalar doğrultusunda derdest davanın açılmasına kurumun sebebiyet vermediğinin açıkça ortada olduğunu iş bu nedenle davalı kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğini, usul ve kanuna aykırı yerel mahkeme kararının aleyhe yönlerden kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/11138, Karar No: 2022/10852, Tarih: 27.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11138 E.  ,  2022/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 21/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına 13/08/2014, 27/09/2014 ve 25/12/2014 tarihlerinde işlenen suçlar yönünden yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilerek gerekli işlemlerin tamamlanması, için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3417, Karar No: 2018/3571, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3417 E.  ,  2018/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ....'nın (....) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23586, Karar No: 2013/29440, Tarih: 18.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23586 E.  ,  2013/29440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK. nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1794, Karar No: 2008/2967, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1794 E.  ,  2008/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacılar murisinin, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu ölen İ.U.’nın hak sahibi olan  davacıların    manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 27.09.2007 gün ve 243 sayılı Tıbbi Konsey Kararı’na göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  meslek hastalığı ile ölüm  arasındaki  illiyet bağını  belirleyen adı geçen Tıbbi Konsey Kararı’na itiraz edildiğine göre,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gitmek gerekir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/742, Karar No: 2021/559, Tarih: 16.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/742 E.  ,  2021/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 412-294

Sanık ...’nin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan TCK’nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanun’un 5 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis; tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan TCK’nın 174/1, 3713 sayılı Kanun’un 4-5/2. maddeleri yollamasıyla TCK’nın 174/2, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 120 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, her iki suç yönünden TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna, mahsuba ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin ... 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.10.2015 tarihli ve 412-294 sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 16.11.2016 tarih ve 8033-6047 sayı ile atıf maddesinin yazılmaması ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanması bakımından düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.03.2017 tarih ve 374375 sayı ile;

“...

Davanın dayanağını oluşturan, Yerel Mahkemenin ve Yüksek Yargıtay 16. Ceza Dairesinin itiraza konu hükümlerine esas aldığı 02/10/2014 tarihli olaylı yakalama tutanağı içeriğinden sanığın katıldığı terör örgütünün propagandasına dönüşen somut bir yasa dışı gösterinin söz konusu olmadığı, olay tarihinde ... ili genelinde terör örgütünün yayın organları ve örgüte müzahir internet siteleri üzerinden yaptığı çağrılar üzerine meydana gelen izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşleri nedeniyle il genelinde alınan güvenlik önlemleri kapsamında şüpheli şahıslar üzerinde uygulama yapılırken elinde siyah bir poşet olduğu hâlde ... ili, Melik Ahmet Caddesi üzerinden Gazi Caddesi istikametine yaya olarak yürüyen sanığın TOMA ve zırhlı ekip araçlarının yakınına doğru geldiğinde elinde bulunan büyük siyah poşeti açmaya çalıştığı görüldüğünden bahsedildiği ve durumundan şüphe edilen sanığın takiple yakalandığı, elindeki poşet kontrol edildiğinde içinde 7 adet 16'lık havai fişek rampası bulunduğu anlaşılmaktadır. Sanık aşamalarda değişmeyen savunmalarında bu havai fişekleri köylerinde yapılacak düğün için aldıklarını savunmuş ve bu savunmalarına delil olarak amcasının oğlu olduğunu beyan ettiği, kendisiyle aynı soyadını taşıyan kişilere ait olan, 05-06-07/10/2014 tarihlerinde kendisinin de nüfusuna kayıtlı olduğu Kocaköy'de yapılacak düğün davetiyesi ve bu düğün için amcasının oğlu olduğunu beyan ettiği, Osman Çali tarafından Kocaköy Polis Merkezi Amirliğine hitaben yazılmış düğün için izin talep dilekçesini sunmuştur. Dosyada yer alan kollukça düzenlenmiş 02/10/2014 tarihli değerlendirme ve tespit tutanağında sanıkta ele geçen havai fişeklerin incelemesi ve değerlendirilmesi yapılmış, bu tutanak içeriğinde daha önce meydana gelmiş bir kısım yasa dışı gösterilerden elde edilen fotoğraflarla sanıkta ele geçen havai fişeklerin gösterilerde güvenlik güçlerine direnme ve saldırılarda kullanılan türden havai fişeklerden olduğu ortaya konularak, sanığın da bunu bu tür bir gösteride kullanmak üzere aldığının ve yanında bulundurduğunun değerlendirildiği belirtilmiştir. Yani somut bir kullanımdan söz edilmeyerek bir değerlendirmeden bahsedilmiştir. Duruşmada olayı net hatırlamadığını, tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan eden, soruşturma aşamasındaki ifadesinde de tutanak içeriğini tekrarla doğrulayan 176092 sicil numaralı mümzi tanığın beyanlarında da sanığın somut olarak gösterilere katıldığına, göstericilerle birlikte hareket ettiğine dair bir görgü ve tespitin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2014 tarihli ek kararıyla sanığın kanuna aykırı düzenlenen gösteriye katıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığı, müsnet suçu işlediğine dair de savunmalarının aksine elde kamu davasını açmayı gerektirir yeterli, kesin, inandırıcı delilin bulunmadığı gerekçesiyle kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Sanıkta ele geçen havai fişekler, serbestçe satılan ve idareden alınacak basit bir izinle düğün, kutlama gibi etkinliklerde kullanılan bir eğlence aracı olup, kanuna aykırı amaçlarla ve şekilde kullanılmadığı takdirde, satılması, bulundurulması, taşınması ve belirtilen basit izinle eğlence aracı olarak kullanılması kanunlarımızda suç teşkil etmemekte, TCK'nın 174. maddesinde düzenlenen suça da konu olmamaktadır.

Tüm bu deliller ve tespitlere göre, sanığın savunmalarının doğruluğunun, yani sanığın soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde suç konusu havai fişekleri beraber aldıklarını, hatta ücretini kredi kartından çektiğini beyan ettiği amcasının oğlu ...'nin tanık olarak dinlenmesi, düğün olgusunun ve havai fişeğin bu düğün için temin edilip edilmediğinin kolluk marifetiyle ve düğün sahiplerinin tanık olarak dinlenmesi suretiyle tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yerel mahkemece eksik incelemeye ve mahkumiyet için yetersiz görülen delillere dayalı olarak atılı suçlardan verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesince 22.03.2017 tarih ve 1023-3362 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçlarından cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından,

PKK (Partiya Karkeren Kürdistan—Kürdistan İşçi Partisi) adlı yasa dışı terör örgütü Türkiye Cumhuriyetinin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri ile Suriye, İran ve Irak ülke topraklarının bir kısmını da içine alacak şekilde Marksist-Leninist ilkeler doğrultusunda Kürt Devleti kurma amacı taşıyan ve bu amacı doğrultusunda 1984 yılından beri yurt içinde çok sayıda öldürme, yaralama, soygun, gasp, yol kesme, köy ve karakol basma, kundaklama v.b. eylemler yapan bir silahlı terör örgütüdür.