muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13730, Karar No: 2013/14874, Tarih: 06.11.2013

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür. (Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını

devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7778, Karar No: 2013/16566, Tarih: 30.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7778 E.  ,  2013/16566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın 13.09.2012 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizin 01.02.2013 gün ve 2012/14300 esas ve 2013/3865 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 13.09.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla bu husus araştırılarak sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1272, Karar No: 2022/10139, Tarih: 15.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1272 E.  ,  2022/10139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece kararın gerekçesinde, dosyanın geldiği aşama itibari ile genel hükümler uyarınca yargılamanın daha sağlıklı olacağı ve usul ekonomisi ilkesine de uygun olacağı gerekçeleri ile genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde ... İlçe Jandarma Komutanlığı'nda J. Uzm. Çvş. olarak görev yaptığı, ...e yapılacak keşif faaliyetinde koruma sağlamak için tahsis edilen Kobra aracında şoför olarak görevlendirildiği ve görev dönüşünde, gündüz vakti, 3.5 metre genişliğindeki asfalt köy yolunda direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve sol tarafından 60 metre uzunluğundaki lastik izi ile yoldan çıkıp takla atarken, yol dışındaki yaya ...'na çarptığı, katılan yayanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (4.derece) olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, gerekli özen ve dikkati azami olarak gösterdiğine, illiyet bağının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/194, Karar No: 2023/72, Tarih: 08.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/194 E.  ,  2023/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'nun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK’nın 165/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.05.2012 tarihli ve 165-961 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 08.12.2015 tarih ve 19276-22574 sayı ile;

"Sanığın aşamalarda alınan tüm ifadelerinde atılı suçu işlemediğini savunması ve suça konu eşyanın da ele geçmemesi karşısında; hakkında hırsızlık suçundan ayrı dava açılan ...'un soyut suç atması dışında sanığın yüklenen suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası devam olunan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece 23.05.2016 tarih ve 1-354 sayı ile; sanığın, atılı suçtan TCK’nın 165/1, 62, 51, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm niteliğinde olduğu değerlendirilerek 04.03.2019 tarih ve 1426-4007 sayı ile önceki bozma sebebi doğrultusunda bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 27.06.2019 tarih ve 257-666 sayı ile, "...'un mağdura ait altınları çalarak ... Kuyumculuk isimli ... yerine sattığını söyleyip adresi tarif ettiği, polisin sanığa ait ... yerine giderek kamera kayıtlarını incelediğinde belli saatlere ait görüntü kayıtlarının silindiğini tespit ettiği, ...'un sanığı daha öncesinden tanımadığı, sanık ile arasında bir husumet bulunmadığı, hakkında mahkûmiyet hükmü verildikten sonra sanığın mağdurun zararını tazmin ettiği, böylelikle atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2020 tarihli ve 90772 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 2. Ceza Dairesince 03.03.2020 tarih ve 716-3905 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ...’nun, bakım ve sorumluluğunu üstlendiği manevi oğlu olan ...’un ikametinden hırsızlık yaptığı ve çaldığı ziynet eşyasını ... Kuyumculuk isimli ... yeri sahibi olan sanık ...’na sattığı yönünde 12.02.2012 tarihinde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

12.02.2012 tarihli tutanakta; ... Kuyumculuk isimli ... yerinde bulunan güvenlik kamerasının incelenmesinde, 07.02.2012 tarihinde saat 16.44 ile 17.00; 09.02.2012 tarihinde saat 11.04 ile 11.06, saat 13.54 ile 17.59; 11.02.2012 tarihinde saat 12.10 ile 14.06, 15.46 ile 15.59, 16.05 ile 16.09 arasındaki kayıtların boş olduğunun tespit edildiği, izlenebilen görüntülerde ... isimli şahsın görülmediği bilgilerine yer verildiği,

Sanık müdafisi tarafından ilk hüküm tarihinden sonra aldırılan ve ... Adli Yargı Yeminli Adli Bilirkişisi tarafından hazırlanan 17.07.2012 tarihli raporda; sanığın ... yeri kamera görüntülerinin kaydedildiği bilgisayarda yapılan inceleme sonucunda, kamera kayıtlarının haftalık olarak saklandığı, bir sonraki haftaya girildiğinde yeni görüntülerin, önceki kayıtların üzerine kaydedildiği, bilgisayarın elektrik kesintisi vb. bir nedenle kilitlenmesi sonrası tekrar başlatıldığında kamera kayıt programının kendiliğinden başlamadığı, kullanıcı tarafından yeniden başlatılmasının gerektiği, kayıt yapan bilgisayarın yazılımı nedeniyle oyun veya başkaca bir yazılımın çalıştırılması durumunda kamera kaydının kapandığı, ayrıca kaydedilen kamera görüntülerinin otomatik olarak birer saatlik dosyalar şeklinde saklandığı, istem dışı kesinti yaşandığı ve sistemin geri geldiği hâllerde tam saate tamamlayacak şekilde bilgisayarın kayda devam ettiğinin belirtildiği,

UYAP sisteminde yapılan incelemede; ... 2. Çocuk Mahkemesince 05.12.2012 tarih ve 385-978 sayı ile, ...’un, TCK’nın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2015 tarihli ve 15475-20452 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

UYAP sisteminde yapılan incelemede; ... 2. Çocuk Mahkemesince 05.12.2012 tarih ve 385-978 sayı ile, ...’un, TCK’nın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2015 tarihli ve 15475-20452 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur aşamalarda; ...’a dokuz yaşından beri gönüllü annelik yaptığını, ...’in, ...’de bir lisede okuduğunu, hafta sonları gündüz saatlerinde yanına geldiğini, geceleri ise ... Sitesinde bulunan çocuk yurdunda kaldığını, 11.02.2012 tarihinde ... ile evde oturdukları sırada daha önceden bakıp büyüttüğü manevi kızı ...’ün eşi ile birlikte kendisini ziyarete geldiğini, hep birlikte dışarı çıkmak üzere hazırlandığı esnada çantasındaki cüzdanda bulunan dört adet altın bilezik, sekiz adet çeyrek altın, bir adet yarım altın, iki adet altın yüzük, bir çift altın küpe ve kol saatini yerinde göremediğini, bu durumu ... ile konuşurken ...’in, öğretmeninin kendisini çağırdığını söyleyerek evden ayrıldığını, son bir aydır ziynet eşyasını kontrol etmediğini, bu süre zarfında ...’in rahatça eve girip çıktığını, şüphe üzerine ...’ün, ...’e mesaj çekerek altınları alıp almadığını sorduğunu, ...’in de altınları kendisinin aldığı yönünde mesaja yanıt verdiğini, ertesi gün ...’ün apartmanın bahçesine atılı hâlde kol saatini ve bir çift altın küpeyi bulduğunu, aynı gün ...’in altınları sattığını söylediği kuyumcuya giderek olayı polise haber verdiklerini, sanığın sonradan çalınan ziynet eşyası bedeli olan 9.500 TL’yi kendisine ödemesi nedeniyle şikâyetini geri aldığını,

Tanık ... ...; mağdurun yıllardır kendisine manevi annelik yaptığını, büyüyüp evlendikten sonra bu kez ...’un bakımını üstlendiğini, olay tarihinde eşi ile birlikte mağduru ziyarete gittiklerini, ...’in de evde olduğunu, birlikte dışarı çıkmak üzere hazırlandıkları sırada mağdurun kendisine çantasındaki ziynet eşyasını bulamadığını söylediğini, bu esnada ...’in “Beni öğretmenim çağırıyor.” diyerek evden ayrıldığını, takıları ...’in çalmış olabileceği konusunda aralarında konuştuklarını, kendisinin ...’in kullandığı cep telefonuna “Annem çok kötü, altınları sen aldıysan söyle, kızmayacağım.” şeklinde mesaj yazdığını, ...’in de “Ben aldım abla.” şeklinde cevap verdiğini, bunun üzerine hemen ...’i arayarak altınların nerede olduğunu sorduğunu, ...’in kol saatini bahçeye attığını söylediğini, bahçeyi kontrol ettiğinde yerde atılı vaziyette kol saati ile bir çift altın küpeyi bulup mağdura verdiğini, geriye kalan altınları ne yaptığını sormak için yeniden aradığında ...’in, ... Pastanesinden yukarıya çıkarken ... Sitesinin sol tarafında bulunan ... Kuyumculuk isimli ... yerine altınların hepsini sattığını söylediğini, annesi ve eşi ile birlikte bahse konu kuyumcu ... yerine gittiklerini, ... yeri sahibi olan sanığa son bir iki hafta içinde eşkâl bilgilerini verdiği 15-16 yaşındaki bir çocuktan altın alıp almadığını sorduğunu, sanığın altın almadığını söylemesi üzerine polise haber verdiklerini,

Hakkında ayrı kovuşturma yürütülen yargılama dışı sanık ...; mağdurun kendisine gönüllü annelik yaptığını, zaman zaman mağdurun evinde kaldığını, olay tarihinde paraya ihtiyacı olduğu için mağdurun cüzdanında bulunan bir adet altın bileziği çalarak ... Kuyumculuk isimli ... yerinde bozdurduğunu, ... yeri sahibinin ... isimli erkek bir şahıs olduğunu, suçlamayı bu şekilde kabul ettiğini, tanık ... ...’ın beyanının okunarak sorulması üzerine; bahçeye bir çift küpe ile saat attığı hususunun doğru olduğunu, mağdurdan ne çaldığı yeniden sorulduğunda ise altın bilezik, altın yüzük, altın künye ve küpeler ile bir adet kol saati ve çeyrek altın çaldığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; ... Kuyumculuk isimli ... yerinin sahibi olduğunu, ... yerinde kendisi dışında çalışan başka birinin bulunmadığını, ...’tan ziynet eşyası almadığını, ... yerine gelen güvenlik görevlilerinin kamera kayıtlarını izlediklerini, böyle bir şahsın ... yerine gelmediğini tespit ettiklerini, kamera kayıtlarında bazı saatler arasında boşluk bulunduğunu, elektrik kesintisi, bilgisayarın kapatılmış ya da yeniden başlatılıyor olması veya sistem yavaş olduğu için başka bir programın çalıştırılması gibi hâllerde kameranın kayıt yapmadığını, gerekirse bu hususun bilirkişi tarafından incelenmesini istediğini, suçlamayı kabul etmediğini, aynı ... yerinde beş yıldır çalıştığını, böyle bir iddia ile ilk kez karşılaştığını savunmuştur.

Sanık müdafisi aşamalarda; ...’un kaldığı yurt ile sanığın ... yerinin aynı mahallede bulunduğunu, ...’in gelip geçerken gördüğü kuyumcu dükkânının adını vermiş olabileceğini, tanık ...’ün, ...’in altınları, ... Pastanesinin köşesinde bulunan sanığın ... yerine sattığı yönündeki anlatımının gerçeği yansıtmadığını, zira...Pastanesinin yanında ve karşısında iki adet başka kuyumcu olduğunu, ayrıca sanığın ... yeri ile pastane arasında bir buçuk kilometre mesafe bulunduğunu, buna ilişkin harita bilgilerini dosyaya sundukları hâlde mahkemece yerinde keşif yapılarak bu durumun açıklığa kavuşturulmadığını, yine polis tarafından düzenlenen tutanakta, boş kayıt görülen zaman aralıklarında görüntülerin silindiğine ilişkin bir tespit ve değerlendirme yapılmamasına rağmen Yerel Mahkemece görüntülerin sanık tarafından silindiğinin kabul edildiğini, oysaki bilgisayarın "Alarm/Kullanıcı Günlükleri" başlıklı klasörü incelendiğinde bahsi geçen boş kayıtların, sinyal kaybı ve oturum açma hatası nedenlerinden kaynaklandığının anlaşılabileceğini, suçlamayı kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın sabıkasız olması nedeniyle hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen mağdur tarafından beyan edilen zarar miktarı olan 9.500 TL’nin karşı tarafa ödendiğine ilişkin protokol düzenlendiğini, aynı metinde yargılama sonrasında sanığın beraat etmesi durumunda bu miktarın sanığa geri ödeneceğinin de kararlaştırıldığını, buna rağmen Yerel Mahkemece, zararın karşılanmış olmasının sanık aleyhine yorumlandığını ileri sürmüştür.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi şeklinde, Latincede ise in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Kuyumcu olarak çalışan sanık ...’nun, yargılama dışı sanık ...’un, mağdur ...’ndan çaldığı dört adet altın bilezik, sekiz adet çeyrek altın, bir adet yarım altın, iki adet altın yüzüğü, hırsızlık malı olduğunu bilerek satın aldığının iddia ve kabul edildiği olayda;