muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27064, Karar No: 2013/22694, Tarih: 30.10.2013

Rekabet yasağına ilişkin gerek Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348–352.maddeleri, gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444–447. maddeleri hizmet sözleşmesine ilişkin hükümler içinde düzenlenmiştir. Her iki kanunda da rekabet yasağına ilişkin sözleşmenin kurulması ve sınırları özellikle işçinin korunması ilkesi dikkate alınarak düzenlenmiştir. Gerçekten, işçinin çalışma hakkı, rekabet yasağına ilişkin sözleşmelerin yer, süre ve konu itibariyle sınırlandırılmasını gerektirmektedir.

İşçi ile işveren arasında sözleşmenin sona ermesinden sonraki dönem için rekabet yasağına ilişkin bir anlaşma olmadıkça, Borçlar Kanunu'ndaki hükümler tek başına işverene talep hakkı vermez. Başka bir anlatımla, taraflarca rekabet yasağı konusunda anlaşma yapılmışsa işveren, sözleşmeye aykırı davranıldığını ileri sürerek cezai şart ya da tazminat talebinde bulunabilecektir. Bu nedenle, burada borcun kaynağı kanun değil, iş sözleşmesidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.09.2008 tarih ve 9–517–566 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Borçlar Kanununun 348. maddesinde düzenlenen rekabet yasağı asli yükümlülük doğuran bir sözleşme değildir, iş akdine bağlı olarak fer’i nitelikte bir yükümlülük doğurmaktadır. İş ilişkilerinden doğan rekabet yasağının düzenlenmesinin dayanağı iş ilişkisidir.

İş sözleşmesi devam ederken işçinin sadakat borcu gereği zaten rekabet yasağı bulunduğundan bu konuda ayrı bir anlaşmanın varlığına gerek yoktur. Rekabet yasağının ihlali halinde işveren, iş sözleşmesine aykırı davranıştan ötürü sözleşmeyi haklı nedenle feshedebileceği gibi, varsa zararının tazminini de isteyebilecektir.

Türk Borçlar Kanunu'nun rekabet yasağının sona ermesini düzenleyen 447. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak ya da işçi tarafından haklı nedenle feshedilmiş olması halinde rekabet yasağının sona ereceği düzenlenmiş olup, haklı fesih müessesesinin iş hukuku ilkeleri çerçevesinde ticaret mahkemesince değerlendirilmesinin güçlüğü ortadadır.

Uyuşmazlığın kaynağı iş sözleşmesi olduğundan Borçlar kanununun 348. ve devamı maddelerine dayalı olarak iş Kanunu kapsamında işçi sayılan kişinin, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlali nedeniyle açılan cezai şartın tahsiline ilişkin davalarda iş mahkemeleri görevlidir. İşçi ile işveren arasında rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda iş mahkemelerinin görevli olduğu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19.09.2007 tarih ve 2007/11-602-591, 22.09.2008 tarih ve 2008/9-517-566 sayılı kararları ile de kabul edilmiş ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin içtihatları da hep bu doğrultuda oluşmuştur (23.05.2006, 6891-15193; 24.12.2009,26954-36971; 25.01.2010. 2008/14902-2010/1271)

Somut olayda davacı işveren ile davalı işçi arasında rekabet yasağına ilişkin düzenlenmiş olan sözleşme uyarınca tarafların talep edebilecekleri cezai şart ve tazminata ilişkin davaların görülme yeri iş mahkemeleri olduğundan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/11018, Karar No: 2013/8274, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11018 E.  ,  2013/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işlemin iptaline, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, yaşlılık aylığı aldığı sırada, ... Doğalgaz AŞ'de sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediyesinin %80 hissesinin, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.07.2009 gün ve 2009/43 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığını, 5335 sayılı Yasa gereğince 22.07.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarının durdurulduğunu ve ödenen aylıkların borç çıkarıldığını, ... Doğalgaz AŞ'nin kamu tüzel kişisi olmayıp özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu ileri sürerek, Kurum işleminin iptalini, kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren bağlanmasını, zorunlu olarak Kuruma geri ödenen aylıklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın istek gibi kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesidir. Anılan madde de;"Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacakları hükmü getirilmiş olmakla, bu tarihten sonra çalışanların yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir.HGK'nun06.04.2011 gün ve 2010/21-726-2011/68 sayılı kararı ile 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E.-615 K. Sayılı kararları aynı yöndedir.

Somut olaya gelince, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı devletin kamusal yapılanması dahilinde olup, özelleştirme uygulamaları hakkındaki 4046 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun görevlerinin ve yapısı 4. ve devamı maddelerinde de, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın kuruluş ve görevleri yer almaktadır. 4046 sayılı Yasa'nın 37. maddesinde idarenin özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğu belirtilmekte ise de, dava konusu olayla bu hususun ilişkisi bulunmamaktadır.Yine 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun ekli listesindeki "özel bütçeli idareler" başlıklı "B" bölümünde Kurum ünvanının yer aldığı görülmektedir.Bu durumda özelleştirme idaresi özel kanunla kurulmuş bir Kamu kurumu niteliğindedir. Özelleştirme idaresinin hissedarı haline geldiği ... Doğal Gaz A.Ş. işyerinin, özelleştirme gerçekleşinceye kadar, 5335 sayılı Yasa kapsamında kalacağı da açıktır.Anlatılan nedenlerle davacının, işyerinin özelleştirme idaresine devrinden sonra geçen çalışmalarının özel kanunla kurulmuş kamu kurumunda geçmiş sayılması gerekmektedir.Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olması ve T.İ.S. Hükümlerinden yararlanıyor bulunması çalışanan durumunu değiştirmemektedir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde sonuca gitmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16164, Karar No: 2012/6132, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16164 E.  ,  2012/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2010 tarih ve 2009/107 - 2010/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, akaryakıt servis istasyonları sigorta poliçesi ile sigortalı akaryakıt istasyonunda, davalıya ait yüksek gerilim hattının trafonun patlaması nedeniyle kopması ve kopan iletkenin sigortalı tesise ait elektrik ve telefon hattı üzerine düşmesi sonucu makina ve cihazların yüksek gerilime maruz kalmasıyla arızalandığını, hasar nedeni ile sigortalıya 25.355,00 TL tazminat ödenerek haklarına halef olunduğunu, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek bu miktarın 09.09.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iradesiyle önleyemeyeceği olaylar nedeniyle sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, bütün dikkat ve özenin gösterildiğini, talep edilen tazminatın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, akaryakıt istasyonunda oluşan zararın 25.937,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 25.355 TL'nin 09.09.2008 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.164,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14764, Karar No: 2017/1, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14764 E.  ,  2017/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7828, Karar No: 2018/11483, Tarih: 22.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7828 E.  ,  2018/11483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 11/04/2007 tarihinden 2012 yılı Eylül ayına kadar aralıksız önce yiyecek içecek müdür yardımcısı sonra yiyecek içecek bölüm sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı,ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; dosyada mevcut 07/09/2012 tarihli iş akdi fesih yazısına göre 4857 sayılı yasanın 17. maddesine göre iş akdinin tek taraflı feshedildiği kabul edildiğinden davacının iş akdini haksız olarak feshettiği anlaşıldığından, kıdem tazminatı talebinin reddine,6098 sayılı Borçlar Kanunu gereği davalı işveren tarafından fesihle birlikte tazminatların bankaya ödenmesi ve fesihten itibaren 1 ay geçtikten sonrasına ait ibraname alınması zorunluluğu bulunduğundan bu şartları taşımayan davalı tarafça sunulan ibraname geçerli kabul edilmeyerek,sadece yazılı miktarlar bakımından makbuz olarak kabul edildiği,davacı önce yiyecek içecek müdür yardımcısı daha sonra da yiyecek içecek müdürü olarak çalıştığı,dinlenen tanık beyanlarından davacının mesai saatlerinin işletme müdürünün denetlediği,Yargıtay 7. HD' nin 2014/7060 E - 2014/15414 K sayılı kararı ile aşçı başının mesaisinin kendisinin belirlediği Yargıtayca da kabul edilmediği,benzer konumda çalışan yiyecek içecek müdürü için de aynı durum kabul edilerek fazla mesai ücretinin 1/3 oranında hakkaniyet indirimi ile kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta fazla mesai ücretinin hesabı uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta fazla mesai ücretinin hesabı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içinde davacının kullandığı serbest zamana dair izin kullandığına dair belgeler sunulmaktadır. Yasa gereği, iş veren fazla mesailerin karşılığını ücret olarak verebileceği gibi serbest zaman da kullandırabilir. Bu durumda serbest zaman ya da alacak izni gibi kavramlarla fazla mesai karşılığı olarak kullandırılan sürelerin de fazla mesai hesabında dikkate alınmalı ve yapılan fazla mesainin %50 zamlı olarak kullandırılacak izinlerde mahsup edilerek sonuca varılmalıdır.

Ayrıca davacının kendi imzasını düzenleyen puantaj sunulmuştur. Belgenin incelemesinde, davacının yaptığı fazla mesai karşılığı “0” olarak gözükmektedir. Davacının imzası ile tutulan bu tutanak davacıyı bağlar ve bu aylar yönünden fazla mesai tahakkuku mümkün değildir. Bu nedenle bilirkişinin bu ayları dışlamadan yaptığı hesaplama hatalı olup hükme esas alınması isabetsizdir.

Dosyanın incelenmesinde iş yerinde 2012 yılında birden çok yapılmış Bölge Çalışma Müdürlüğü teftişleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilgili raporlar getirtilip tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-Dosyaya sunulan bordrolarda ve ibranamelerde yapılan ödemelerin ne amaçla yapıldığı anlaşılamamıştır gerekçesiyle hiç dikkate alınmaması, davalının mükerrer ödeme yapmasına sebebiyet verilmiştir. Yapılacak iş, taraflardan bu ödemelerin ne için yapıldığı açıklattırılmak ve ilgili alacaklardan mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7451, Karar No: 2023/5239, Tarih: 07.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/7451 E.  ,  2023/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1173 E., 2022/1657 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/97 E., 2021/707 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal-tescil ve aile konutu şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili ile diğer davalı gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekili Av. ... ...'in mazeret bildirdiği görüldü. Usulüne uygun belgelendirilmeyen mazeretin reddine karar verildi. Okundu açık yargılamaya devam olundu. Gelenin sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 07.11.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; eşi ile 2616 ada 1 parselde kayıtlı .../... adresinde bulunan taşınmazda ikamet ettiklerini, evlilik birliği süresince tarafların aile konutu olarak kullandıkları söz konusu taşınmazın davalılardan eski kayıt maliki İsa tarafından boşanma davasının açılmasından önce diğer davalı ...'a satıldığını, bu satış işlemine müvekkilinin açık rızası bulunmadığını, davalılardan ...'ın eşinin yakın arkadaşı olduğunu ve aileyle sıkı ilişkiler içerisinde olduklarını, söz konusu taşınmaza defalarca gelip gittiğini, ailenin tamamını yakından tanıyan davalının konutun aile konutu olduğunu bildiği ve bu nedenle iyi niyetli olmadığının açık olduğunu, halen oturmakta olduğu taşınmaz ile ilgili olarak ...'ın talebi üzerine doğalgaz, elektrik ve su hizmetlerinin durdurulması için görevlilerin geldiğini, gidecek başka bir yeri olmadığı ve ikamet ettiği yerin aile konutu olması sebebi ile belirtilen taşınmazda ikamet etmesi ve masrafları kendisine ait olmak üzere elektrik, su ve doğalgaz aboneliklerinin zorunlu ihtiyaç sebebi ile açık tutulmasına karar verilmesini, taşınmazın davalılardan ... adına olan kaydının iptali ile davalılardan İsa adına tescili ile tapu kaydına aile konutu şerhinin konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP