muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5624, Karar No: 2021/1122, Tarih: 11.02.2021

Mağdur ...'in bıçakla dört yerinden yaralanmasının kim tarafından gerçekleştirildiği mağdurun kendisi tarafından kolluk beyanında açıkça belirtilmiş ve beni ... bıçakladı demiştir. (Sonradan bu beyanını kabul etmemiş ve hatırlamıyorum demiştir.) Yargılamayı yapan mahkeme dosyanın sanığı ...'e sülalede ... isimli kişi olup olmadığını sormuş o da iki kişi olduğunu söylemiş bunun dışında hiçbir araştırma yapmaya ihtiyaç duymamıştır.

Dosyamız sanığı ...'in olay yerinde olduğunda tereddüt yoktur. Ancak birkaç aşamada gerçekleştiği anlaşılan olay günü kavgada ... aleyhine tek ifadesi olan ..., ...'in küçük oğlunun babamı öldürüyorlar diye bağırması üzerine olay yerine gittiğini orada ...'i yine ... ve ...'un da yaralanmış vaziyette gördüğünü, kimin kime vurduğunu ise görmediğini saldıranlardan ...'te sallama olduğunu gördüğünü söylemiştir.

Tanık ...'un beyanına göre olay yerinde yaralı olduğunu gördüğü ... ise beyanında kendisini ... 'ın bıçakladığını söylemiştir.

Dosyada yaralı olan ...'ta dayısı ...'i bıçaklamak için hamle yapan ...'yi engellemek istediğini ancak ... 'ın kendisini karnından bıçakladığını söylemiştir.

Yerel mahkemece ... 'ın ... ve ...'ı bıçakla kasten yaralamadan verdiği mahkumiyet kararları Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz talepleri reddolunarak kesinleşmiştir. ...'ı ...'nin bıçakladığını gören kimse yoktur, sanık ... 'ı bıçakladığını kabul etmemiş ancak mağdur ...'ın beyanına itibar edip ...'yi cezalandıran mahkeme her nedense mağdur ...'in "Beni karın ve koltuk altı bölgelerimden ayrı ayrı bıçaklayan ...'dir" dediği halde bu beyanına hiçbir gerekçe gösterilmeksizin sülalede ... isminde kimler olduğunu dahi resmi yollardan araştırmadan ...'in ...'e vurduğunu kabul etmiştir. Mahkeme kararlarının gerekçeli olması hem 1982 Anayasası hem 5271 sayılı CMK hem de uluslararası ilgili mevzuatın emredici bir kuralıdır.

... ...'nin elinde bıçakla iki kişiyi yaraladığı sabittir. Bunlardan ... "ben dayım ...'e saldıran ...'yi engellemeye çalışırken ... tarafından yaralandım" dediği de sabittir.

... beni yaralayan ... 'dır, demiştir. Mahkeme ... ile ilgili hiçbir araştırma yapmamış ve yine kolluk görevlisi ... bıçakla saldıran kişinin eşgal bilgilerini verdiği halde ona dahi teşhis yaptırılmamıştır.

Olayın üzerinden yedi yıl gibi uzun bir sürenin geçmiş olması nedeniyle tanık ...'e şu an yaptırılacak teşhisinde maddi gerçeği ortaya çıkarmaya destek olamayacağı da aşikardır. Bu nedenle bu husus bozma nedeni olarak kabul olunmamıştır.

... beni yaralayan ... 'dır, demiştir. Mahkeme ... ile ilgili hiçbir araştırma yapmamış ve yine kolluk görevlisi ... bıçakla saldıran kişinin eşgal bilgilerini verdiği halde ona dahi teşhis yaptırılmamıştır.

Olayın üzerinden yedi yıl gibi uzun bir sürenin geçmiş olması nedeniyle tanık ...'e şu an yaptırılacak teşhisinde maddi gerçeği ortaya çıkarmaya destek olamayacağı da aşikardır. Bu nedenle bu husus bozma nedeni olarak kabul olunmamıştır.

O halde sanık ...'in ...'e dört kez vücudunun ön bölgelerinden vurduğu sabit iken ve tanık ...'un olaydan sonra oraya gelip yaklaşık 150 kişilik kavga eden iki grup içinde ...'te sallama vardı ben gördüm ancak ... yerdeydi onu kim vurdu görmedim, şeklindeki beyanı ile (Bu tanık dışında ...'te bıçak veya silah olduğunu söyleyen kimse bulunmamaktadır.) Sanık ...'e ...'e karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlendiğinin sübut delili olarak kabul edilip ceza verilmiştir. Mahkemelerin gerekçeleri o kararı okuyan kişileri ikna edici şekilde deliller ve mantık örgüleriyle desteklenmelidir. Tarafların beyanları, dosyadaki raporların gerekçe kısmında yazılması gerekçe olmayıp delillerin tekrarından ibarettir.

Tüm bu izahlar ışığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi tüm yargı mercilerini de bağlayan evrensel bir kaide olup sanık ... hakkında şüpheden öteye hiçbir maddi delil olmadığı tarafımızdan ayrıntılı şekilde belirtilmiş olmakla sanık ...'in ...'e karşı kasten adam öldürmeye teşebbüsten beraatine karar verilmesi kanaatiyle Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/10710, Karar No: 2013/9056, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10710 E.  ,  2013/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2012 tarih ve 2011/290-2012/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin arkadaşları olan davalıların, kurdukları dava dışı şirkete müvekkilini de ortak almak istemeleri üzerine davalılardan ...’in, 31/07/2007 tarihinde ... 5. Noterliği’nin 1439 sayılı hisse devir senedi ile sahibi olduğu şirketin %50 hissesinin %35'ini 35.000,00 TL'ye, parasını nakden ve peşin alarak devri hususunda anlaştıklarını, ancak hemen sonrasında bu işlemin iptal edildiğini, devir işlemlerinin ticaret sicil memurluğunda tescil edilmediğini ve ticaret sicil gazetesinde yayınlanmadığını, ancak bu aşamadan sonra pay devri olarak alınan 35.000 TL’yi müvekkiline ödemediklerini, davalıların yatırım için müvekkilinden ilave olarak 107.000 TL daha borç istediklerini, müvekkilinin 57,000 TL’yi nakden davalılara elden ödediğini, kalan 50.000 TL'yi de babası ... aracılığı ile davalı ... adına 29/01/2007 tarihinde havale ettiğini, müvekkilinin davalılara toplam 142.000 TL borç para verdiğini, davalıların almış oldukları borca karşılık toplam 7.500 TL ödeme yaptıklarını ancak kalanı ödemediklerini ileri sürerek 134.500 TL’nin Haziran 2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar davanın reddini istemişlerdir.Davalı ... duruşmada, davacıdan borç para almadığını, şirket hissenin %50'si kendisine ait iken, %35'ini davacının satın aldığını, satış bedelinin 50.000 TL olduğunu, hisse bedeli olan 50.000 TL'nin babasının hesabından kendisine havale yapıldığını, satış bedelinin satıştan kısa bir süre önce ödendiğini beyan etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 5. Noterliği'nin 31/01/2007 tarih 1439 yevmiye nolu limited şirket hisse devir senedi ile ...'in şirketteki %50 hissesinin 35.000 TL'lik kısmını davacıya devrettiği, ancak kanuni yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması nedeniyle geçerli bir hisse devrinden bahsedilemeyeceği, hisse devir tarihi de dikkate alındığında davacının gerçekleşmeyen hisse devri nedeniyle ... olduğu parayı geri istemekte haklı olduğu, uyuşmazlığın hisse bedelinin 35.000 TL mi yoksa 50.000 TL mi olduğu noktasında toplandığı, davacının, babası

tarafından banka havalesi ile gönderilen 50.000 TL'nin borç olarak gönderildiğini iddia ettiği, davalı ...'in ise gönderilen parayı ikrar etmekle birlikte, paranın hisse devri bedeli olduğunu beyan ettiği, bu durumda nitelikli ikrar oluştuğu ve bunun bölünemeyeceği, davacı tarafın 50.000 TL'yi borç olarak gönderdiğini ispat edemediği, bu kısım yönünden davalı tarafa yemin de teklif edilmediği, diğer yandan hisse devir senedinde hisse satış bedelinin 35.000 TL olduğu yazılmış olup, davalı ...'ün hisse satışı karşılığında 50.000 TL ödendiğini beyan ettiği, hisse devir senedinin dikkate alınması halinde de aradaki 15.000 TL'lik kısım yönünden davalı ...'ün sebepsiz zenginleştiği, dolayısıyla davalılara, davacının 50.000 TL para verdiği hususunun sabit olduğu, yine davacı tarafça, davalılara 57.000 TL borç para verildiği belirtilmiş olup, davalılar tarafından, davacıdan 57.000 TL'nin borç olarak alınmadığı hususunda yemin edildiği gerekçesiyle 50.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak, davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalı ... Karkın'er yönünden açılmış olan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, davalı ... hakkında açılan davanın tamamen reddi yönünde hüküm tesisine rağmen lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi doğru görülmediği gibi, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen reddi nedeniyle lehine hükmedilen vekalet ücretinin de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile belirlenen miktardan az olması doğru olmamış hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5277, Karar No: 2023/301, Tarih: 26.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5277 E.  ,  2023/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/20 E., 2021/1703 K.

DAVA TARİHİ : 28.12.2015

HÜKÜM/KARAR : Reddine

TALEP EDEN : Davacı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2015/541 E., 2017/402 K.

- K A R A R -

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz kanun yolu incelemesi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme kanun yolu düzenlenmemiş olup, Yargıtay ilâmında maddi hata bulunması halinde bunun düzeltilmesinin talep edilmesi mümkün ise de; Dairemizin 05.10.2022 günlü, 2021/5892 Esas ve 2022/4562 Karar sayılı onama ilâmında herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı ve davacı vekilinin talebinin karar düzeltme istemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme istemli dilekçesinin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.01.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20403, Karar No: 2015/9239, Tarih: 02.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20403 E.  ,  2015/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve davacılardan ... hissesine düşen bedel 139.116,07 TL olmasına rağmen maddi hata sonucu hükümde 39.116,07 TL yazılmış olması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “... için“ ibaresinden sonra gelen “39.116,07 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “139.116,07 TL” yazılması ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine ”Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan harcın talep halinde yatıranlara ödenmesine” cümlesinin yazılması, yargılama giderine ilişkin 3. numaralı bendinde yer alan “25,20 TL harç” ibaresinin çıkarılmasına, aynı yerdeki “2.896,85” rakamlarının da çıkarılarak yerine “2.871,65” yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5480, Karar No: 2013/10521, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5480 E.  ,  2013/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1093, Karar No: 2019/1323, Tarih: 27.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/1093 E.  ,  2019/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla TCK’nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 62, 53, 58/9. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa hükmolunan ceza 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince arttırılırken cezanın 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak belirlenmesi sonuç ceza doğru belirlendiğinden bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA 27.02.2019 tarihinde üye ...’ın karşıoyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Sanık ...’a yüklenen silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet suçlarından dolayı Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılaması sonucunda; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.12.2013 tarihli 2012/8825 Esas sayılı ilamıyla; “sanığın örgüt adına işlediği 2911 sayılı Yasanın 32/1 maddesine aykırılık suçunun ve terör örgütünün propagandasını yapma suçlarının sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle cezanın süresine göre hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin 1. fıkrasının b bendine göre “Kovuşturma evresinde kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenlemenin karşısında hukuki durumunun takdir edilmesi, örgüt adına suç işleme yönünden ise 6352 sayılı Yasanın 85. maddesinde, TCK 220/6 maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirilmesinin zorunlu olduğu“ düşüncesiyle bozma kararı verdiği,

Dosyanın suç yeri itibariyle Batman’a gönderilmesi üzerine, Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan temyiz incelemesine konu olan mahkumiyet hükmünün verildiği, terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanuna (32/1 maddesine) muhalefet suçlarından ise 6352 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği tespit edilmiştir.

Bu karara muhalefet etmemizin sebebi;

Sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen terör örgütünün propagandası ve 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet suçlarının örgüt adına işlenmiş oldukları kabul edilerek, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan TCK'nın 314/3, 226/6 delaleti ile 314/2 maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmü Dairemizce oy çokluğu ile onanmıştır. Oysa, sanığın örgüt adına işlediği kabul edilen 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapma, 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 3713 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde yazılı suçlardan olduğu, dolayısıyla örgüt adına suç işleme suçunun kaynağı olamayacağı kabul edildiği halde mahkemece bu suçun da kaynak suç olarak kabul edildiği ve 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet suçları ilk derece mahkemesi tarafından 6352 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesi kapsamında “sair düşünce açıklaması” olarak kabul edilmiş ve bu suçlar yönünden kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiştir. Hal böyle iken, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen söz konusu suçların terör örgütü adına işlenmiş kaynak suç kabul etmek mümkün değildir. Çünkü ortada bir mahkumiyet kararı yok yani suç işlediği tespit edilen bir kişi yoktur.

Çoğunluk ile görüş farklılığımız kanuni düzenlemenin öngörülebilirlik, uygulanışı ve yorumlanışına ilişkin olmak üzere iki noktada toplanmaktadır;

1-Hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen yani suç işlediği bir mahkumiyet hükmü ile tespit edilmemiş olan kişinin örgüt adına suç işlediği kabul edilebilir mi?

- Örgüt adına işlendiği kabul edilen suçlar yönünden 6532 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş iken, söz konusu suçların terör örgütü adına işlendiğini ve hatta söz konusu suçların işlendiğini kabul etmek mümkün değildir.

1-Hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen yani suç işlediği bir mahkumiyet hükmü ile tespit edilmemiş olan kişinin örgüt adına suç işlediği kabul edilebilir mi?

- Örgüt adına işlendiği kabul edilen suçlar yönünden 6532 sayılı Kanunun geçici 1’inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş iken, söz konusu suçların terör örgütü adına işlendiğini ve hatta söz konusu suçların işlendiğini kabul etmek mümkün değildir.

Türk Ceza Kanununun 220/6 maddesinde yer alan “örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi” olarak tarif edilen suç işleyen kişi kimdir? Hukukumuzda ve insan haklarına saygılı tüm hukuk sistemlerinde bu kişi, hakkında mahkumiyet hükmü verilen kişidir. Dolayısıyla, beraatine hükmolunan ya da hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen kişiyi suç işleyen kişi olarak kabul edemeyiz. Bu hususta, öğretide de “Madde 220/6’nın tatbiki için örgüt adına işlenen eylemlere suç duyurusunda bulunması yetmez, dava açılıp cezalandırılmalıdır”, “Sanığın TCK 220/6 hükmünden sorumlu tutulabilmesi için eylemin örgüt adına işlendiğinin ispatı gerekir”, “Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi ayrıca örgüte üye olmak suçunda cezalandırılabilmesi için işlediği Mahkeme kararıyla tespit edilen suç olmalıdır” denilmektedir (Mikael Lyngbo, Prof. Dr. Feridun Yenisey, Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Yrd. Doç. Dr. Önder Tozman, Yrd. Doç. Dr. Kemal Şahin, "Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları Eğitim Modülü”, Avrupa Birliği ve Avrupa Konseyi Ortak Projesi, Türkiye Adalet Akademisi Yayınları, 2014, s. 157 vd.).

Ceza Genel Kurulunun, Dairemizin ve Yargıtay’ın diğer Dairelerinin istikrarlı uygulamalarından 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK‘nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde kabul edilmiştir.

Kovuşturmanın ertelenmesi kararı her şeyden önce bir hüküm değildir. Zira, CMK’nın duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlıklı 223/1 maddesinde “-duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı hükümdür” madde düzenlemesinde görüldüğü gibi kovuşturmanın ertelenmesi kararı bir hüküm değildir. Bu nedenle de bir suçun işlendiğini ve suç işleyen kişinin tespitini kanıtlayan belge olarak kabulü mümkün değildir.

Dairemizin istikrarlı uygulamalarında örgüt adına işlenen suçlarda araç suçların zaman aşamasına uğraması beraat kararı verilmesi halinde üyelik suçundan mahkumiyet kararları verilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra, eldeki davada oluğu gibi örgüt adına işlediği suç hukuken tespit edilememiş olan kişinin örgüt adına suç işlediğinin kabul edilip edilemeyeceğinin kanuni düzenlemeler, yargısal kararlar ve öğretideki görüşler çerçevesinde incelenmesinde yarar görmekteyiz.