muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/978, Karar No: 2019/5262, Tarih: 10.10.2019

Sözleşmenin 6. maddesi yargılamanın hangi aşamasında uygulanacağının belirlenmesi önem arz etmektedir. Sözleşmenin 6.maddesi ile düzenlenen garantiler sadece yargılama sürecinde uygulanmayıp önceki ve sonraki aşamaları da uygulanır.

Sözleşmenin 6.maddesi tek başına kişiye temyiz hakkı tanımaz. Ancak bu hak ceza davalarında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nolu protokolünün 2. maddesi ile tanınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşmenin 6. maddesi temyiz hakkı sağlamasa da eğer bir devlet kendi iç hukukunda temyiz hakkı tanınmışsa yapılan yargılamaların

Sözleşmenin 6. maddesinde bulunan garantiler kapsamında olduğunu kabul etmektedir. 17.01.1970 tarihli DELCOURT BELÇİKA davasında mahkeme gerekçesinde bu hususa yer vermiştir.

Bu bağlamda, gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nolu protokolünün 2. maddesi ve gerekse mahkeme içtihatları değerlendirildiğinde Sözleşmenin 6.maddesindeki kişiye tanınan garantiler temyiz aşamasında da nazara alınması zorunludur.

5271 sayılı CMK'nın 291 ve 296. maddelerine göre usulüne uygun olarak yapılan temyiz talebine rağmen 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesine göre neden belirtilmediği gerekçesiyle ve açık hükme rağmen CMK 289/1. maddesi bağlamında inceleme yapılmaksızın temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesine göre reddine karar verilmesi halinde, Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6.maddesine göre kişinin garanti altına alınan savunma hakkı kısıtlandığından hak ihlali sayılacaktır.

Bu sebeplerle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince hak ihlalinin tespiti halinde, 5271 sayılı CMK'nın 311/1- (f) fıkrası gereği yargılamanın yenilenme sebebini oluşturmaktadır.

İç hukuk bakımından yapılan değerlendirmede ise;

5271 Sayılı CMK'nın 309 ve 310. maddelerinde kanun yarına bozma hükümleri düzenlenmiştir. 5271 Sayılı CMK'nın 309/1. maddesine göre hakim veya mahkemece verilen istinaf veya temyiz incelenmesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükmün hukuka aykırılığının öğrenilmesi halinde Adalet Bakanlığının Yargıtay Başsavcılığına gerekçelerini göstererek karar veya hükmün Yargıtayca bozulması isteminde bulunabilir.

Kanun koyucunun "Kanun Yararına bozma" başlığı altında düzenlemeye gitmesi ve talep hakkını Adalet Bakanlığına tanımasındaki asıl amacının hukuk düzenini tahkim etmek ve hukuk güvencisini sağlamaktır.

Madde metninin gerekçesi, "Maddeye göre, hâkim veya mahkemece verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık olduğunu öğrenen Adalet Bakanı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirilecektir.

Olağanüstü temyiz de denilen bu kanun yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş bulunan kararlarda, gerek maddî hukuka ve gerek usul hukukuna ilişkin aykırılıkların giderilmesi için başvurulabilir.

Olağanüstü temyiz de denilen bu kanun yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş bulunan kararlarda, gerek maddî hukuka ve gerek usul hukukuna ilişkin aykırılıkların giderilmesi için başvurulabilir.

Böylece kanunun eşit uygulanması ve sanığın aleyhine olmamak koşuluyla, hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amaçlanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, Adalet Bakanınca bildirilen nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtay ceza dairesine verir.

Yargıtay ileri sürülen nedenleri yerinde görmezse istemi reddeder, yerinde görürse karar veya hükmü kanun yararına bozar" şeklindedir.

Madde gerekçesinde -kanunun eşit uygulanması ve sanığın aleyhine olmamak koşuluyla, hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amaçlanmıştır.- cümlesinde kanunların eşit uygulanması ve hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından giderilmesinin önemine vurgu yapılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi, bireyin iradesi dışında başvurulan olağan üstü kanun yoldur. Bireyin başvurusu olmamasına rağmen hukuka aykırı kararın kesinleşmesi hukuk düzeni açısından sakıncalıdır.

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen nedene dayalı olmayan ve 5271 sayılı CMK'nın 291 ve 296. maddelerine göre usulüne uygun temyiz dilekçelerinin 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık halleri yönünden inceleme yapılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi hukuka uygun değildir.

Hukuka aykırı olarak istinaf veya temyiz aşamasından geçmeksizin kesinleşen hüküm ve kararlara karşı kanun yarına bozma temyiz yolu açıktır. İlk derece mahkemesinin istinaf denetiminden geçen, temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık halleri yönünden inceleme yapılmaksızın 5271 Sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilen ve bu şekilde kesinleşen kararlar yönünden kanun yarına bozma temyiz yoluna gidilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-e. maddesi gereğince yeniden hüküm kurulması halinde bu temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddedilmesi halinde kanaatimce bu karara karşı olağan üstü kanun yolu olan kanun yarına bozma temyiz yolu açıktır. Çünkü Bölge Adliye Mahkemesince yeniden kurulan hüküm, üst denetim merci olan Yargıtayca esastan incelenmemiştir.

Taraflarca talep olmamasına rağmen hukuka aykırı bir karar veya hükme karşı, olağan üstü kanun yolu olan kanun yarına bozma temyiz yolu açık iken; usulüne uygun temyiz talebine rağmen kanunun açık hükmü dar ve kısıtlayıcı yorumlanarak kanun yararına bozma temyiz etme imkanını bulunmayan, hukuka kesin aykırı hükmün kesinleşmesini sağlamak beklenen hukuki sonuç olamaz.

Taraflarca talep olmamasına rağmen hukuka aykırı bir karar veya hükme karşı, olağan üstü kanun yolu olan kanun yarına bozma temyiz yolu açık iken; usulüne uygun temyiz talebine rağmen kanunun açık hükmü dar ve kısıtlayıcı yorumlanarak kanun yararına bozma temyiz etme imkanını bulunmayan, hukuka kesin aykırı hükmün kesinleşmesini sağlamak beklenen hukuki sonuç olamaz.

Yapılan açıklamalar muvacehesinde; sanık müdafiince temyiz talebinin usulüne uygun olarak yapıldığı, ancak 5271 Sayılı CMK'nın 294. maddesine göre temyiz nedeni belirtilmediğinin anlaşılması karşısında;

Sanık hakkında; kurulan hükmün -5271 sayılı CMK'nın 289. maddesindeki hukuka kesin aykırılık hallerinin var olup olmadığının- tespiti açısından işin esasına re'sen girilerek hukuka kesin aykırılık veya aykırılıkların tespiti halinde; hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/5. maddesi gereğince bozulmasına, aksi halde temyiz talebinin 5271 sayılı CMK 298/1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç olarak; Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda Sanık hakkında; "Sanığın 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan - temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorundadır- şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE" yönündeki Dairemizce oluşan çoğunluğun kanaatine belirtilen gerekçelerle katılmamaktayım. 10.10.2019
Yargıtay — Esas No: 2012/9352, Karar No: 2013/10515, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9352 E.  ,  2013/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilememesi nedeniyle 231. maddenin uygulanmasına karar verilmesi karşısında yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilmesi nedeniyle çelişki olacak şekilde 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2) TCK'nin 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12607, Karar No: 2013/12607, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12607 E.  ,  2013/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı, davalı ve ihbar olunan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Ltd.Şti vekili, davalı ... Ltd.Şti Başkanlığı aleyhine icra takibi yaptıklarını, takibe haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kısmen iptaline ve takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalı ...'nın arsa vergisinin tahsili kapsamında davacı taraftan aldığı vekalet ücretinin davalı ...’den tahsili istemi hususunda yapılan takipteki vaki itirazın iptaline ilişkindir.

2577 Sayılı İdare Yargılama Usulü Kanunu’nun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır. Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

2576 Sayılı  Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’nun 6. maddesinde ise vergi mahkemelerinin Genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi,

2013/12607

2013/12607

resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları ve bu konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları göreceği de yazılmıştır.

Somut olayda davalı ...’nin arsa vergisinin tahsiline yönelik olarak yaptığı idari işlem sırasında ödenen vekalet ücretinin haklı olup olmadığının tespitine ilişkin işbu davanın da idari yargı görev alanı içinde kaldığı açıktır. Hal böyle olunca mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı, davalı ve ihbar olunana geri verilmesine, 23.09.2013 tarihinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17954, Karar No: 2022/19291, Tarih: 27.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17954 E.  ,  2022/19291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6847, Karar No: 2015/10363, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6847 E.  ,  2015/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELMADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2011/288-2013/485

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile teknik bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, dava tarihi olan 2005 yılından geriye doğru 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirtilerek taşınmazın niteliğinin, kullanım süresinin, imar-ihya işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmesi, bu konuda yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına müracaat edilmesi, davacının belgesizden iktisap ettiği taşınmaz miktarının araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7430 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davacının davasının ve davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı Hazine vekilinin (A) harfi ile gösterilen kısım hakkındaki temyiz itirazları yönüyle; Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle (A) harfi ile gösterilen kısım hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Davalı Hazine vekilinin (A) harfi ile gösterilen kısım hakkındaki temyiz itirazları yönüyle; Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle (A) harfi ile gösterilen kısım hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davalı-davacı Hazine vekilinin (B) harfi ile gösterilen kısım hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünde 10-15 yaşlarında bağ omcalarının bulunduğu, davacı tarafından zilyetlik ve imar-ihya koşullarına ilişkin yasanın aradığı 20 yıldan fazla nizasız fasılasız zilyetlik koşullarının oluşmadığı, bağ olarak gösterilen bu yerin dere yatağı olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan tescile tabi olmadığı gerekçesi ile davacının (B) harfi ile gösterilen yere ilişkin talebinin reddine ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16-18 maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması tescile tabi olmaması nedeniyle davalı Hazinenin bu yere ilişkin tescil talebinin reddine karar verilmiş ise de verilen hüküm usul ve yasaya aykırıdır. Dosya içerisinde bulunan 15/09/2013 tarihli bilirkişi raporunda tescili talep edilen taşınmazın zemini ile mevcut kuru dere tabanı arasında 2-3 metre kot farkı bulunduğu, taşınmazın feyezan alanı (taşkın) dışında kaldığı belirtilmiş olmasına ve taşınmaz üzerinde 10-12 yaşlarında 250 adet asma çubuğu ile elma, armut, şeftali gibi meyve ağaçlarının da bulunduğu anlaşılmasına göre Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi kapsamında bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 13251 metrekarelik kısmın tarım alanına dönüştürülmüş ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olduğu anlaşılmakla Hazine'nin tescil talebinin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan, davalı Hazinenin temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2467, Karar No: 2008/4095, Tarih: 18.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2467 E.  ,  2008/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Mahkemece verilen 21.09.2006 tarih, 2005/2215 esas ve 2006/1603 sayılı karar, davalı Toprak Moda Sanayi ve Tekstil Ticaret Ltd. Şti. vekili avukat Serdar Özderoğlu tarafından 31.01.2007 tarihinde temyiz edilmiş; ancak HUMK’nın 437. maddesi hükmünde öngörülen sekiz günlük temyiz süresinden sonra kararın temyiz edilmiş olduğu gerekçesiyle mahkemenin aynı sayılı ve 25.04.2007 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve verilen bu karar da yasal süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin verdiği uyuşmazlığın esasına ilişkin 21.09.2006 günlü karar davalı şirkete 7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesi hükmü gereğince 21.11.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dava dosyası kapsamı incelendiğinde; mahkemece 7201 sayılı yasa hükümlerine uygun şekilde tebliğe yarar adres araştırılması yapılmadan kararın davalı şirkete tebliğ edilmiş olduğu ve işlemlerin Tebligat Yasası hükümlerine aykırı bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Bu hukuksal sebeple, temyiz eden vekilinin, mahkeme kararını 31.01.2007 tarihinde aldığını ve kararın bu tarihte davalı vekiline tebliğ edilmiş olduğunun kabulü gerekmektedir. Buna göre, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine yönelik olarak mahkemece verilen 25.04.2007 tarihli kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmektedir.

2- Davalı şirket vekilinin uyuşmazlığın esası hakkında mahkemece verilen 21.09.2006 günlü karar hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesi gelince:

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptali istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, davalı şirketin tebliğe yarar adresi “Mermerciler Sanayi Sitesi 1.Cad. Konyalılar İş Merkezi No: 1 Kat: 4 Daire 13 Yakuplu/Büyükçekmece-İstanbul” olarak gösterilmiş, ve davalıya gösterilen bu adres üzerinden dava dilekçesi örneğini içeren duruşma gün ve saatini bildiren ebligat gönderilmiş; 13.12.2003 tarihi itibariyle davalı şirketin adresini terketmesi sebebiyle tebliğ memurluğunca muhtarlığa tebligat bırakılmış ve mahkemece, başkaca adres araştırması yapılmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi hükmü gereğince davalı şirkete tebligat yapılmıştır.

Dava dilekçesinde gösterilen adresin davalı şirketin ticari sicili memurluğu nezdinde tutulan sicil kayıtlarında yazılı adresi olup olmadığı mahkeme tarafından ilgili ticaret sicili müdürlüğünden sorulmadan ve zabıta araştırması dahi yapılmadan davada, davalı şirkete 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi hüküm gereğince tebligat yapılmıştır. Oysa, dosya kapsamındaki Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nin 13.12.2006 günlü sayısındaki bilgilerden, davalı şirketin dava dilekçesinde gösterilen sicil adresini 01.12.2005 tarihinden itibaren değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece Tebliğat Yasası'nın 35/1.2.maddeleri hükümlerine uygun şekilde tebliğe yarar adres soruşturması yapılsa idi, davalı şirketin değiştirilen yeni adresinin Ticaret Sicili Müdürlüğünden tespitinin mümkün olacağı kuşkusuzdur, O halde mahkemece, açıklanan şekilde adres araştırması yapılmadan davalı şirkete tebliğ yapılmış olması doğru olmamıştır. Dava dilekçesinin kanun ve tüzük hükümlerine uygun ve hiçbir kuşkuya yer bırakılmayacak şekilde davalıya tebliğ edilmesi, savunmasının yapılması olanağının sağlanması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde uyuşmazlığın esasının incelenip mahkemece bir hüküm kurulması HUMK’nın 73.maddesi hükmü gereğidir. Çünkü, anılan yasa hükmü uyarınca taraflar usulüne uygun olarak iddia ve savunma için mahkemeye çağrılmadıkça, haklarında hüküm kurulamaz. Taraf teşkili dava şartlarından olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilmesi gerekir. Açıklanan bu sebeplerle davalının, savunma hakkı kısıtlanmış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2007 günlü ve 2005/2215 esas ve 2006/1603 sayılı ek kararın bozularak ORTADAN KALDIRILMASINA; (2.) bentte açıklanan sebeple anılan mahkemece verilen 21.09.2006 günlü, 2005/2215 esas ve 2006/1603 sayılı karara yönelik davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA; bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.