muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3714, Karar No: 2018/9657, Tarih: 29.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3714 E.  ,  2018/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... müdafinin vaki duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan hapis cezası miktarına göre koşulları oluşmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip,

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilerek duruşmasız olarak yapılan incelemede:

1-Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2011 tarih ve 7842 esas sayılı iddianamesi ile, İstanbul Kaçakçılık İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğünün 03.05.2011 tarihli suç ihbarında, Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğünce ... Ltd. Şti. adına 07.02.2011 tarih ve IM00..., IM00..., IM00..., IM00... ve 07.04.2011 tarih ve IM00... sayılı serbest dolaşım giriş beyannamelerinde yer alan imzaların gümrük müşaviri olan sanık ...'in eli mahsulü olmadığı, ancak sanık ...'ın şifresini sanık ... ile paylaştığı, sanık ...'ın gümrük müşavirlik şirketinin ortağı, sanıklar ... ve ...'nın firmanın temsilcileri, sanıklar ... ve ...'nın ise, adlarına gümrük beyannamesi düzenlenen şirketlerin yetkilileri olduğu, tüm sanıkların suça konu gümrük beyannamelerinin düzenlenmesinde menfaatlerinin bulunduğu ve bu şekilde sanıkların birlikte hareket ederek sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında, 4458 sayılı Yasanın geçici 6/6. madde ve fıkrası uyarınca gümrük müşaviri ve yardımcılarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçtan dolayı devlet memuru gibi cezalandırılacağı hükmüne yer verilmesi karşısında, gümrük müşaviri olan sanık ...'in memuriyet sıfatına bağlı olarak sanıklara yüklenen eylemlerini 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddesinde düzenlenen memurun resmi belgede sahteciliği ve buna iştirak suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunan müşteki idareye duruşma günü usulen bildirilip davaya katılma, iddia ve delillerini sunma olanağı tanınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde iddia hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1970, Karar No: 2011/23849, Tarih: 28.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1970 E.  ,  2011/23849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Menderes Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece de kabul edildiği üzere, taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve ortak hayatın devamına imkan bırakmayacak nitellikte bir geçimsizliğin ispat edilmediği görülmektedir. Soyut fikir ve mizaç uyuşmazlığı, bunu açığa çıkaran ciddi sebep ve olaylar bulunmadıkça boşanma için tek başına yeterli değildir. Öyleyse davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.12.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3817, Karar No: 2018/4380, Tarih: 18.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3817 E.  ,  2018/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın istinabe yoluyla beyanının alındığı Bakırköy 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 günlü duruşma tutanağı ile davaya bakan mahkemece düzenlenen birinci ve ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18492, Karar No: 2017/7277, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18492 E.  ,  2017/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5992, Karar No: 2013/8142, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5992 E.  ,  2013/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 22.11.2011 tarihli ihbar yazısı ile ...'a vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlanması istenilen tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... İl Milli Eğitim Müdürlüğü 22.11.2011 tarihli ihbar yazısında, ...'ın ruhsal rahatsızlıklarının bulunduğu gerekçesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 405.maddesi uyarınca kısıtlanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı ... Devlet Hastanesinin 14.12.2011 tarihli raporunda, kısıtlanması istenilen ...'ın savunucu negresif durumu ile paranoid çevresel konuştuğunun tespit edildiği ve düşünce içeriğinin kısıtlı olduğu, yeterli kanaate ulaşılamadığı; ... Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi ...Hastanesinin 31.12.2012 tarihli raporunda da; adı geçende klinik izlenimler sonucu şizofrenik bozukluk tanısının düşünüldüğü, akıllıca yaşam sürmeleri için akli dengesinin yerinde olmadığı, günlük işlerini görebileceği, ancak yasal işlerini görecek güce sahip bulunmadığı, hastalığının ne kadar süreceğinin alacağı tedaviye ve tedavi uyumuna bağlı olduğu, kendisine vasi tayini gerektiği belirtilmiş ise de, raporlarda hastalığın tam olarak teşhisinin yapılmadığı gibi bu hastalığın sürekli olup olmadığı, iyileşmesinin mümkün bulunup bulunmadığı hususları da açık olmadığından, raporlar arasında çelişki vardır. Bu çelişkinin giderilmesi için; alınmış olan raporlar da eklenerek ilgilinin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesinin yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebeplerinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuç yerine eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22964, Karar No: 2012/17856, Tarih: 27.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22964 E.  ,  2012/17856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/21345, Karar No: 2015/34766, Tarih: 08.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21345 E.  ,  2015/34766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade kararı üzerine noterden gönderdiği ihtarname ile işe iade başvurusunda bulunduğunu, bir aylık süre içinde işe başlatılmadığını herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek fark kıdem tazminatı, boşta geçen süre ücreti, iş güvence tazminatı ile vekâlet ücreti ve yargılama giderinin tahsili için icra takibi başlattığını, davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazın iptali ile takibin devamına, davalının % 40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kanuni süresi içinde herhangi bir başvurusu bulunmadığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesindeki düzenleme uyarınca kesinleşen işe iade kararının tebliğinden itibaren on iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmasının zorunlu olduğunu, bu süre içinde başvuruda bulunmadığı için işverence yapılmış olan feshin geçerli fesih sayılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının kesinleşen kararın tebliğinden önce yaptığı işe iade başvurusunun kanuni süresi içinde yapılmış bir başvuru olmadığı ve kararın kesinleşmesinden sonra yapılmış bir başvurusu da bulunmadığından işverenlikçe yapılan feshin geçerli hale geldiği ve davacının işe iade kararında öngörülen mali sonuçları talep hakkı olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kesinleşen işe iade kararını internet üzerinden öğrenmesi ile işe başvuru hakkının doğup doğmadığı, onama ilamının tebliğini beklemesi gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

Geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinde düzenlenmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kesinleşen işe iade kararını internet üzerinden öğrenmesi ile işe başvuru hakkının doğup doğmadığı, onama ilamının tebliğini beklemesi gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

Geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinde düzenlenmiştir.

İşverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işveren, işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. İşçiyi başvurusu üzerine işveren bir ay içinde işe başlatmaz ise, işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödemekle yükümlü olur.

Mahkeme veya özel hakem feshin geçersizliğine karar verdiğinde, işçinin işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarını da belirler.

Kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakları ödenir.

İşçi işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatı, yukarıdaki fıkra hükümlerine göre yapılacak ödemeden mahsup edilir. İşe başlatılmayan işçiye bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine ait ücret peşin ödenmemişse, bu sürelere ait ücret tutarı ayrıca ödenir.

İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. İşçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukuki sonuçları ile sorumlu olur.

Bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri sözleşmeler ile hiçbir suretle değiştirilemez; aksi yönde sözleşme hükümleri geçersizdir.

Somut uyuşmazlıkta,.. İş Mahkemesinin 2009/341 esas sayılı davacının işe iadesine ilişkin kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 27.12.2010 tarihli onama ilamı ile kesinleştiği davacı vekilinin 28.01.2011 tarihinde internet üzerinden öğrenmesi üzerine uzun süren yargılama sebebi ile davacının daha fazla mağduriyet yaşamaması için 28.01.2011 tarihinde ...Noterliğinden keşide olunan işe iade başvurusu yaptığı anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 21/5. maddesinde işçinin kesinleşen mahkeme kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorunda olduğu belirtilmiştir. Kanunda düzenlenen on işgünlük başvuru süresi hak düşürücü süredir.

Çağımızda internet üzerinden birçok bilgi ve belgeye ulaşılabilmektedir. Ulusal yargı ağı projesi de bu kapsamda bilgi ve teknolojinin daha etkin kullanılması amacı ile kurulmuştur. Her ne kadar Mahkemece davacının kesinleşen kararın tebliğinden önce yaptığı başvurunun kanuni ve süresi içinde yapılmış işe iade başvurusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise, davacının başvuru hakkı ihtarnameyi çektiği tarihte doğmuştur. Bu tarihten itibaren 4857 sayılı Kanun'un 21/5. maddesine göre davacı süresi içinde başvurmuştur. Iş Kanunu 21/1 maddesine göre işveren, işçiyi başvurusundan itibaren bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. Kararın kesinleştiğini bir aylık süre içinde öğrenme imkanı bulunan işverenin kesinleşen kararın tebliğinden sonra işe başlatılma başvurusunda bulunulmadığını ileri sürmesi dürüstlük kuralları ile bağdaşmamaktadır. Ayrıca bu hususta belirtmek gerekir ki, kesinleşen kararın tebliği işçinin başvurusu ile ilgilidir. Bu sebeple kesinleşen kararın işverene tebliğine dahi gerek yoktur. Davacı ise, kararın kesinleştiğini öğrendiği tarihten itibaren süresinde başvurmuştur. Hal böyle iken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8829, Karar No: 2021/3376, Tarih: 03.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/8829 E.  ,  2021/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın, suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin hürriyetini nerede ve ne şekilde kısıtladığı açıklanmadan, gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 gününde oybirliğinyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7349, Karar No: 2017/5647, Tarih: 24.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7349 E.  ,  2017/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 03/07/2015 tarih ve 2014/1385-2015/1889 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22/10/2013 tarihinde başka bir banka şubesinden 30.000,00 TL para çektiğini, bu parayı davalı bankada bulunan hesabına yatırmak için aynı tarihte davalı banka şubesine gittiğini, parasını saymak ve sırasını beklemek için oturduğunu, yanına tanımadığı bir şahsın yaklaşarak içinde ABD doları olan cüzdanını müvekkiline göstererek Arapça bir şeyler anlattığını, bu sırada bir başka şahsın da yanlarına gelerek Arapça konuşmaya başladığını ve müvekkilininin dikkatini dağıtmaya çalıştığını, bu şahsın müvekkiline ait paranın bir kısımını eline aldığını, altta bulunan paraları üst tarafa çıkarmaya çalıştığını, şahısların daha sonra bankadan uzaklaşarak çıktıklarını, şahıslar gittikten sonra paraları saydığında 12.000,00 TL paranın çalındığını fark ettiğini, banka güvenlik görevlilerinin ve çalışanlarının duruma müdahale etmediklerini, koruyucu önlem almadıklarını ileri sürerek, 12.000,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını ispatla yükümlü olduğu, gerekli özeni göstermeyen davacının meydana gelen olayda kusuru olup, müvekkiline izafe edilebilecek herhangi bir kusur ve sorumluluğun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını ispatla yükümlü olduğu, gerekli özeni göstermeyen davacının meydana gelen olayda kusuru olup, müvekkiline izafe edilebilecek herhangi bir kusur ve sorumluluğun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, öncelikle davacının davalı bankaya geldiğinde 30.000,00 TL’sinin bulunduğu ve bu meblağdan 12.000,00 TL'nin hırsızlandığı hususunu ispatlamak zorunda olduğu, 30.000,00 TL’nin çekildiğine dair dekontun varlığının davacının aynı meblağı davalı bankaya getirdiğinin delili olarak kabul edilemeyeceği, ayrıca davacının çalınan meblağın 12.000,00 TL olduğunu soyut iddiasından başka bir delille ispatlayamadığı, parasını muhafaza ve özenle saklama yükümlülüğünü yerine getirmediği, tanımadığı kişilerin parasına dokunmasına müdahalede bulunmadığı gibi, banka güvenlik görevlilerine veya personeline bu kişilerin tanımadığı yabancı kişiler olarak rızası dışında parasına dokunduklarını hissettirmediği, herhangi bir ihbar ve şikayette bulunmadığı, parasını açıkta bulundurarak özensizlik gösterdiği, davalının tüketici olarak işlem yapmak üzere bankaya gelen kişinin yanında bulunan veya konuştuğu kişileri güvenlik sıkıntısı oluşturacak durum yoksa denetleme veya tüketiciden uzaklaştırma yükümlülüğü olmadığı gibi, tüketiciye refakat eden kişinin akrabası veya arkadaşı olup olmadığını da sorgulayamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesindeki tüketicinin, "mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi", 3 (h) bendinde tüketici işleminin "mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi" ifade edeceği, aynı Yasa'nın 2. maddesinde ise, bu kanunun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal veya hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsayacağı belirtilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava olduğu hükme bağlanmıştır.