muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13951, Karar No: 2008/7184, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/13951 E.  ,  2008/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 08.03.2007 gün ve 812/61 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu kararın 10. Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine verilmiş olumasına göre 30.01.1995 gün ve 1995-15 sayılı protokol gereğince, 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 10. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6843, Karar No: 2009/15372, Tarih: 20.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6843 E.  ,  2009/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu ölen ...’ın hak sahibi olan eşi davacının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 27.11.2008 gün ve 331 sayılı raporuna göre davanın kısmen kabulü ile manevi tazminata hükmedilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ile gidilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin veRilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal SigOrta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacı murisi ... Sağlık İşlemleri Tüzüğünde belirtilen 10 yıllık yükümlülük süresi dışında işten ayrıldıktan 32 yıl sonra 82 yaşında iken ölmüştür. Murisin önceden meslek hastalığına tutulup tutulmadığı incelenmemiştir.

Davalı yanca, ölüm ile meslek hastalığı arasındaki illiyet bağını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, öncelikle 5510 sayılı Yasada öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Yargıtay 28.06.1976 gün ve 1976/6-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Adli Tıp Kurulu giderek ATK Genel Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 67.20-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, 20.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15034, Karar No: 2021/12619, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15034 E.  ,  2021/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1870, Karar No: 2015/11195, Tarih: 17.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1870 E.  ,  2015/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2010/147-2014/391

BİRLEŞEN İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 2010/232 ESAS SAYILI

DOSYASI

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava kiralayan tarafından kira alacağı ve mecura verilen hasar bedelinin tahsili birleşen davada ise kiracı tarafından açılan, depozito ve kira bedellerinden kaynaklanan alacağın, kiralanana yapılan masraf bedellerinin ve menfi zararın kiralayan davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada davalı ..R. ve G. Y. ve Ticaret Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı Z.. S.. hakkındaki davanın reddine, birleşen davada davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, asıl davacı birleşen dosya davalısı kiralayan vekili ile asıl davalı birleşen dosya davacısı .. Restoran ve G. Y. ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Tebligat Kanununun 35/2 maddesi uyarınca “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükmünü içermektedir. Açıklanan Yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Asıl davanın davalılarından Z.. S..’a hükmün tebliği için çıkarılan tebligatın, muhatabın adresinden taşındığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine gerekçeli karar ve taraf vekillerinin temyiz dilekçeleri Tebligat Kanununun 35. Maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat usulsüzdür. Öte yandan davalı Z.. S..’a dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ için çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, davalı ..Restoran ve G. Y. ve Ticaret Ltd. Şti. vekili Av. U.. Ö.. 01.03.2011 tarihli duruşmaya katılarak dava dilekçesini her iki davalı için tebliğ alacaklarını beyan etmiş ve dava dilekçesinden birer suret duruşmada adı geçen vekile verilmiş ise de bu vekil tarafından davalı Z.. S.. yönünden dosyaya sunulmuş bir vekaletnameye dosya arasında rastlanmamıştır. Bu sebeple Av. U.. Ö..’ten davalı Z.. S..’ın vekili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin temini ile dosyasına eklenmesi, aksi halde hükmün ve asıl davacı birleşen davanın davalısı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı Z.. S..’a usulüne uygun bir şekilde tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesi,

2-) Nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, mahkeme kararında gösterilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri, temyiz harcı olarak peşin alınır. Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu, Yasa uyarınca alınması gereken miktarda temyiz harcının temyiz edenden alınmış olup olmadığını resen inceler. Harçlar Kanunu'nun 32. maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Asıl davada davacı, birleşen davada davalı kiralayan vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden, birleşen davada verilen kısmen kabul kararına yönelik olarak da hükmün temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Ancak birleşen dava davalısından 25.20 TL maktu temyiz karar harcı alındığı görülmüştür. Bu durumda birleşen davada hüküm altına alınan değer ve harç miktarına göre nispi temyiz karar harcının eksik yatırıldığı anlaşıldığından eksik harcın ikmali ile ondan sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11133, Karar No: 2019/4694, Tarih: 09.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/11133 E.  ,  2019/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki maddi - manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar; murisleri ...... gebeliğinin davalı ... doktorlarından davalı ... tarafından takibinin yapıldığını, 19.03.2012 tarihinde doğum sancılarının başlaması nedeniyle davalı hastaneye başvurulduğunu, davalı doktor ... tarafından murisin yatışının yapıldığını, doğumun yapılabilmesi için suni sancı verildiğini, bu sırada davalı doktor ...’in mesaisinin bitmesi nedeniyle görev yerinden ayrıldığını, murislerinin fenalaşarak bayılması üzerine aynı hastanede çalışan davalı doktor ...’in çağrıldığını, davalı doktor ...’in hastanın numaraya yaptığını söyleyerek herhangi bir müdahalede bulunmadığını, hasta yakınlarının sezaryanla doğum yapılmasını talep etmesine rağmen murislerine meslek kurallarına aykırı olarak hastane odasında doğum yaptırıldığını, doğum sırasında bebeğin öldüğünü, durumunun daha da ağırlaşması üzerine murisin ... Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi’ne sevk edildiğini, orada da hayatını kaybettiğini, davalıların murislerinin ve bebeğin hayatını kaybetmesinde kusurları bulunduğunu ileri sürerek, maddi tazminat yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bebeğin ölümü nedeniyle davacı ... için 1.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, murisleri Feride Aslan’ın ölümü nedeniyle 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi olmak üzere 706.000 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.) Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastane ve doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (Dava tarihi olan 02.08.2012 tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı B.K. 386, 390. md.). Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md.) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçekten de mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Yargılama sırasında Adli Tıp 2. İhtisas Dairesi ile itiraz üzerine Hacettepe Üniversitesi’nden rapor alınmıştır. Adli Tıp 2. İhtisas Dairesi’nden alınan raporda davalıların ve hastanenin annenin ve bebeğin ölümü bakımından kusurlarının olmadığı tespit edilmiştir..... alınan bilirkişi raporunda ise annenin ölümü yönünden davalıların ve hastanenin, bebeğin ölümü yönünden davalı doktor ... ile hastanenin kusurunun bulunmadığı tespit edilmekle birlikte davalı ...’in bebeğin ölümü bakımından kusurunun olup olmadığına ilişkin bir belirleme yapılmamıştır. Bu nedenle alınan iki bilirkişi raporu arasında tam bir uyum bulunmamakta olup, raporlar bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde, mahkemece, yapılacak ..., Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek aralarında kadın doğum uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalı ..

...’in bebeğin ölümü bakımından kusurunun olup olmadığına ilişkin bir belirleme yapılmamıştır. Bu nedenle alınan iki bilirkişi raporu arasında tam bir uyum bulunmamakta olup, raporlar bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde, mahkemece, yapılacak ..., Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek aralarında kadın doğum uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalı ...’in bebeğin ölümüne ilişkin konum ve sorumluluğu, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalı ...’in sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bir nolu bentte belirtilen bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/3549, Karar No: 2021/1759, Tarih: 03.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/3549 E.  ,  2021/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak fındık içi ve kabuğu ile nakil aracının müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından ithal edilen, ...'dan yüklenerek transit olarak ... Gümrük Müdürlüğü'ne gitmek üzere Sarp sınır kapısına gelen yargılama aşamasında vefat eden ... uyruklu sanığın sürücülüğündeki malen sorumlu Evro-7 şirketi adına ruhsatlı çekici ve dorsede arama yapıldığı,

Gümrüğe beyan edilen malın 610 kap toplam 26.000 kg fındık kabuğu olduğu, yapılan sayım ve tespitte, 161 kap fındık kabuğu, 440 kap fındık kabuğu ile karışık çürük fındık içi olmak üzere toplam 601 kap ürün çıktığı, ürünlerin miktar itibarıyla uyumlu olduğu, bu durumda mahkemece, beyan edilenden 9 kap eksik ürün bulunmakla birlikte 440 kap fındık kabuğu ile fındık içinin beyan dışı ürün olduğunun kabul edildiği,

Sanığın aşamalarda aynı yönde üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, ele geçen çürümüş fındık içinin fındık kabukları arasına karışmış olduğunu, yakacak olarak kullanılması dışında hiçbir işe yaramayacağını, suç kastının olmadığını beyan ettiği,

Alınan bilirkişi raporlarında özetle; fındık içinin çürük olduğunun, fırdık kabuklarının yakacak, fındık içlerinin ham yağlık olarak kullanılabileceğinin belirtildiği,

Hopa İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün numune fındık içi analizi sonucunda düzenlediği raporda; fındık içlerinin rutubet, serbest yağ asitleri, küf ve maya bakımından Türk Gıda Kodeksine uygun olmadığından insan sağlığı açısından tüketilmesinin uygun olmadığının belirtildiği

Dosya kapsamında bulunan ve olayın akabinde çekilmiş olan fotoğraflar incelendiğinde beyan fazlası kabul edilen ürünlerin fındık kabuğu ile karışık çürümüş fındık içi olduğunun görüldüğü, ancak tamamen imha edilen bu çuvallardaki fındık içi miktarının ayrıca tespitinin yapılmadığı, bu durumda fındık içinin çürümüş olması ve net miktarının da belli olmaması karşısında işlemden geçirilmek suretiyle bir ticari faaliyetin konusu olup olmayacağının belirlenmemesi nedeniyle sanığın çürük fındıkların fındık kabuklarının arasına karışmış olduğu yönündeki savunmasının aksine ele geçen çürük fındık içini ticari amaçla ithal ettiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati ve nakilde kullanılan aracın iadesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine ve aracın müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.