muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30662, Karar No: 2017/3789, Tarih: 13.03.2017

...ndan istifaların sürdüğünü, ancak bu nedenle Müvekkil Şirketin herhangi bir olumsuz tutumu olmadığı gibi sendikadan istifa eden hiçbir işçinin de işten çıkartılmadığını, gerek Müvekkil Şirketin yöneticileri gerek görüşmelerde bulunan diğer kişiler bizzat genel müdür dahi ister tek tek, isterlerse işçileri temsilen seçecekleri temsilci ya da sözcüleri vasıtası ile her türlü sorunlarını çözmeye bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da hazır olduklarını belirtildiğini, talepleri ile ilgili hukuken yapılabilecek her şeyin yapıldığını ve yapılacağının yazılı olarak da taahhüt edildiğini, bu doğrultuda da 10 Haziran 2015 tarihinde net 1000 TL ödeme yapıldığını, 22.06.2015 tarihinde işyerinde yapılan duyuru ile de 2016 ve 2017 yıllarında yapılacak destek ödemeleri konusunda işçilere bilgi verildiğini, müvekkili şirket’in iş barışının sağlanması ve yasaların / hukukun imkan verdiği çerçevede taleplerin karşılanması yönünde gösterilen tüm maddi ve manevi çabaya rağmen ilk olarak, Müvekkili Şirket’in işyerinde, 02.07.2015 tarihinde sabah 07:30 vardiyasında işbaşı yapmak üzere kart basarak 591 kişi giriş yaptığını, aralarından yaklaşık 150 kişilik bir grup kendilerine gerçeğe aykırı şekilde toplu mobbing uygulandığı iddiası altında üretim alanında toplanarak işbaşı yapmayarak üretimi durdurma eylemi başladığını, yasa dışı şekilde üretimi durdurduklarını, bulundukları alan itibariyle üretimin yapılmasına engel olduklarını, Müvekkil Şirket yetkililerinin (bizzat Genel Müdür’ün) tüm iyiniyetli görüşme taleplerini “ölmek var dönmek yok” sloganları atarak geri çevirdiklerini, sağduyulu davranılması için yapılan tüm çağrı, uyarı ve duyurularına (sms, yazılı, sözlü) rağmen saat 17:00 vardiyası bitiminde dahi üretim alanını ve işyerini terketmeyerek işyerini işgal ettiklerini, işçilerin 03.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00

.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin TCK karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için Şirket yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12501, Karar No: 2016/2819, Tarih: 28.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/12501 E.  ,  2016/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında sehven "Katılan" olarak yazılmış olan ...'in sıfatının mahallinde "Müşteki" olarak düzeltilmesi mümkün olarak görülmüştür.

Sanık ...'ın ... Tic Ltd Ştine ait ... emrine keşide edilmiş çek yaprağını düzenletip kendi cirosu ile katılan ...'ya verdiği, katılanın çeki bankaya ibrazı sırasında sahteliğinin anlaşılması üzerine resmi belgede sahtecilik iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ın söz konusu çeki ticari bir ilişki nedeni ile ...'dan aldığını savunması karşısında her türlü kuşkunun giderilip maddi gerçeğin tespiti bakımından:

1- Sanık tarafından 25.12.2012 tarihli celsede ibraz edilen fatura ve tahsilat makbuzu fotokopisinden ibaret belgelerde yer alan Bartek İlaçlama Hizmetleri – ..., İşyerleri No.103 ... Vergi Dairesi, H.No. ... bilgilerinin araştırılarak, böyle bir şahsın varlığının tespiti halinde tanık sıfatı ile beyanlarının alınması, sanığın söz konusu fatura ve tahsilat makbuzunu yevmiye defterine işleyip işlemediğinin, işlemiş ise işleme tarihi ile çeke dayanak faturanın tarihinin aynı olup olmadığının belirlenmesi,

2- Dosya içerisindeki 13.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda ...'ın yazı mukayese örneklerinin bulunmadığından çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazılarla karşılaştırma yapılamadığının belirtilmesi karşısında; inceleme konusu çek üzerinde daha sağlıklı sonuç bildirir rapor tanzim edilebilmesi için ...'dan ve temin edilebilmesi halinde ...'dan suça konu belge düzenleme tarihine en yakın, tercihen daha önceki tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerinin içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örneklerleri alınarak, yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,yasaya aykırı,

Kabule göre ;

3-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7598, Karar No: 2014/9350, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7598 E.  ,  2014/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/567-2013/179

Davacı D.. P.. vekili Avukat M.A.. tarafından, davalı ... Gaz. San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 07/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesi’nin 05/07/2010 tarihli nüshasında “Başbağlar’ın, sorumluları Silivri’de” başlıklı haberde, gerçeğe aykırı biçimde yayın yapılarak, müvekkili davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının İşçi Partisi Genel Başkanı olup halen bir suç örgütü mensubu olduğu iddiasıyla hakkında açılan davada yargılandığı, ancak yapılan haberin, baş sayfada, iri puntolarla, sağ üst köşede yer aldığı, sanki davacı hakkında bu konuda bir belge ele geçmiş ya da kesinleşmiş bir yargı kararı varmış gibi kaleme alındığı, haberde yazılanların ancak, bir iddianamede yer alabilecek kesinlikte olduğu, bir iddianamede yer almadığı gibi, kesinleşmiş bir yargı kararı da bulunmadığı, davacının bu işin organizatörü olarak tanıtıldığı, bu nedenle, haberin, davacının kişilik haklarına karşı, ağır ve haksız bir tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu “Başbağlar’ın, sorumluları Silivri’de” başlıklı haberde, “Ergenekon’a Başbağlar ve Sivas dosyalarının da girmesi gerektiğini vurgulayan Tuna, olaylarda Ergenekon sanığı D.. P..’in büyük payı olduğunu ileri sürdü. H. T.. ‘Bu işin organizatörü aslında Perinçek, dolayısıyla Ergenekon içerisindeki o ekip’dedi”, haberin devamı niteliğindeki 12. sayfada “D.. P..’in büyük payı var” alt başlığı ile verilen kısımda ise; “Ergenekon’a Başbağlar ve Sivas dosyalarının girmesi gerektiğini vurgulayan Tuna, bu hususta Ergenekon tutuklusu D.. P..’in büyük payı olduğunu ileri sürdü. Aziz Nesin’i Sivas’a gönderen ekip, D.. P..’in ekibi diyen Tuna, daha önceden Sünnilerin ağırlıkta olduğu şehirlere program yapılmak üzere bir plan yapılmıştı. Bu illerin içerisinde Sivas da vardı, Konya da vardı, Malatya da vardı. Dolayısıyla bu işin organizatörleri aslında D.. P.., dolayısıyla Ergenekon içerisindeki o ekip. Bu ekip olduğuna göre şimdi olayın esas müsebbipleri, organizatörleri ben Silivri’de diyorum” beyanlarının yer aldığı görülmektedir. Yazı incelendiğinde, dava dışı Hüsnü Tuna'nın iddialarının yorum yapılmadan aktarıldığı anlaşılmaktadır. Hüsnü Tuna, katliama uğrayan Başbağlar Köylülerinin avukatıdır. Davacı ise, Ergenekon terör örgütünün kurucusu ve yöneticisi olmak suçundan tutuklu olarak yargılanmaktadır. H. T.. röportajda,

Başbağlar olayının da Ergenekon dosyası ile birleştirilmesini ve araştırılmasını istemektedir. Davalı gazete halen Türk Milletinin ilgi alanından çıkmayan olayın yıl dönümü münasebetiyle bu haberi yayımlamıştır. Bir anlamda basının toplumu bilgilendirme görevini yerine getirmiştir.Şu durumda, dava konusu haberin hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1192, Karar No: 2010/8758, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1192 E.  ,  2010/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/637, Karar No: 2019/3984, Tarih: 30.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/637 E.  ,  2019/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1.11.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalılara ait taşınmazı güzellik salonu olarak kullanmak üzere kiraladığını ve franchising bedelini ödeyerek ticari faaliyete başladıktan sonra İl Sağlık Müdürlüğünün 2.4.2009 tarihli tutanağı ile işyeri ruhsatının olmadığının tespit edilerek eksikliğin giderilmesinin istendiğini, ruhsat almak için Belediyeye başvurduğunda tapu kaydında işyeri olmadığını öğrendiğini, kat maliklerinden onay alamadığı için ruhsat alamadığını, ticari faaliyetini devam ettiremez duruma geldiğini, yaptırdığı tespite göre taşınmaza 141.342TL imalat yaptırdığının tespit edildiğini, davalılara 02.09.2009 tarihinde ihtar çekerek akdi feshettiğini, muhtemel kazancı sağlayamadığı gibi zarara da uğradığını ileri sürerek, ödediği depozito, taşınma masrafları, müşterilere ödenmek zorunda kaldığı tutar, Franchise sözleşmesi gereğince ödediği tutar ve işyerine yapılan masrafları iadesi kalemlerinden oluşan zarar ve masrafların tazmini için fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000TL tazminat ve ödenen 4.000Euro depozitonun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, bozma sonrası, 30.5.2014 havale tarihli ıslah dilekçesiyle, müşterilere yapılan ödemelere ilişkin olarak 24.044TL, tadilat masrafı olarak 141.342TL, franehise bedeli olarak 38.000TL olmak üzere talep sonucunu toplam 203.386TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar, davalının, kiralanan taşınmazda 3 yıl faaliyet gösterdiğini, hiçbir itirazı ve talebi olmadığı, 08.09.2006 tarihli kat maliklerinin düzenlendiği muafakatnamede kiracıya burasını iş yeri halinde getirmesi ve gerekli tadilatları yapması için izin verildiği, bu izin ile kiracının burada gerekli tadilatları yaptığı, kiracının ödenmeyen kira borçları, mecurda hasar inşaat ve eski hale getirme borcunun bulunduğu, mecurun inşaatlar nedeni ile halende kiraya verilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu da dikkate alınarak davacının davalılardan herhangi bir tazminat alacaklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 01.03.2012 tarih, 2011/19092 esas 2012/5148 karar sayılı ilamıyla “...Borçlar Kanununun 249 vd. maddeleri gereğince, kiralayan, kiralananı sözleşmeyle amaçlanan kullanım şekline uygun olarak kiracıya teslim ve sözleşme süresi boyunca da bu halde bulundurma yükümlülüğü altındadır. Bu yükümlülüğe aykırı davranıldığı takdirde kiracının bu yüzden uğradığı zararın tazmini gerekir. Kiralanan işyeri olarak kiraya verildiğine ve daha sonra da çalışma izni verilemeyeceğinin ortaya çıkmasına göre varsa davacının zararından davalılar sorumludur. Kaldı ki, davacının depozito ile ilgili talebi olduğuna göre mahkemece davalıların depozitodan mahsup edeceği zararlarının açıkça belirlenip davacının depozitodan bakiye alacağı olup olmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile 165.386 TL‘nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıların Taşınmaza yapılan masraflara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, kira sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra taşınmazı kullanabilmek amacıyla birtakım onarım, tamirat ve iyileştirmeler yaptığını, ancak işyeri için ruhsat alamadığından bahisle sözleşmeyi feshettiğini belirterek, yapmış olduğu imalat bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre kiraya verenden tahsilini talep etmiştir.

Davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.)