muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20582, Karar No: 2020/12316, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20582 E.  ,  2020/12316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

24/09/2014 tarihli olay adresleri araştırma tutanağına göre, yakalanan ... isimli şahsın alınan beyanında sanık ...'de yanlarındayken, suça sürüklenen çocuk ... ve diğer şahıslarla oto kiralamak amaçlı ... iline geldiklerini söylediği, sanık ...'nin savunmalarında bahse konu durumu doğruladığı, oto kiralama sözleşmesine kefil olduğunu ikrar ettiği, 17/09/2014 tarihli araştırma, görüntü inceleme ve tespit tutanağına göre, araç kiralama şirketine ait görüntü kayıtlarının incelenmesinde sanığın yanında suça sürüklenen çocuk ... varken aracı birlikte kiraladıklarının tespit edildiği, sanığın 26/08/2014 günü Burak ile beraber ...'a gittiklerini, ...ın akraba ziyaretine gideceğini söyleyerek araçtan ayrıldığını kendisinin araçta beklediğini söylediği, suça sürüklenen çocuk ...'ın müştekiye ait ikamette parmak izinin çıktığı ve mahkemece cezalandırılmasına karar verildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun sanık ...'yi tanımadığını beyan ettiği, katılanın evinde meydana gelen hırsızlık eyleminin saat 14.00 sıralarında olduğu, çalınan cep telefonunun IMEI numaralarında yapılan araştırmada, olay günü saat 15.33'te katılana ait cep telefonuna sanığın hattının takıldığı ve sanığın telefonu görüşme yapmak maksatlı suça sürüklenen çocuk ...'tan aldığını savunmasına rağmen telefonu tekrar iade etmediği ve telefonun iş için kendisine verildiğini savunmasına rağmen neden annesinde bulunduğunu açıklayamadığı, TİB kayıtlarının alındığı son tarih olan 01/09/2014 tarihine kadar telefonda sanığın kendi hattı takılı şekilde bulunduğu, sanığın savunmasında inşaat işleriyle uğraşan diğer sanıkların şoför aradıklarını beyan etmek üzere onlarla bir araya geldiğini söylemesine rağmen taşıma işinde kullanılamayacak binek bir aracın kiralanmasında sanığın da kefil olması, sanığın suça sürüklenen çocuk ...'ın askere gidecek olması sebebiyle akrabalarını ziyaret ettiği esnada suça sürüklenen çocuk ...'ın pek çok farklı yerde durması ve birinde elinde bir laptopla döndüğünü görmesine ve araçta sürekli olarak kurbağacık, anahtar, tornavida, pense gibi aletler bulundurduklarını gördüğünü söylemesine rağmen durumdan şüphelenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan beraat hükmünün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8127, Karar No: 2012/14090, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8127 E.  ,  2012/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçların hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34800, Karar No: 2015/9481, Tarih: 10.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/34800 E.  ,  2015/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını İstemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları yaz ayları kabul edilerek, davacının yaz aylarında haftada onsekiz, kış aylarında ise haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce incelemesi yapılan 2014/25015 esas ve 2015/9112 karar sayılı dava dosyasında da; aynı işyerinde çalışan işçinin yaz aylarında haftada onbeş saat, kış aylarında ise haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Çalışılan işyeri aynı işyeri olup, çalışma şartları da aynı olduğundan, somut dosya yönünden de davacının yaz aylarında haftada

onbeş saat, kış aylarında ise haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1118, Karar No: 2024/16332, Tarih: 11.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/1118 E.  ,  2024/16332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/228 E., 2019/438 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 22.10.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2022 tarihli ve 2022/10896 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/142658 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/142658 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar 09.04.2018 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.03.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2018 tarihli ve 2017/99 Soruşturma, 2018/15 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 09.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 03.10.2018 tarihinde infazı için Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine ve tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak, Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2019 tarihli ve 2017/99

Soruşturma, 2019/151 Esas, 2019/151 sayılı iddianamesi ile Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.09.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 22.10.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Şüpheli hakkında, 03.04.2017 tarihli aynı nitelikteki eylem nedeniyle Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli ve 2017/3002 Soruşturma, 2018/27 Karar sayılı kararı ile beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin 10.05.2018 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 tarihli ve 2017/3002 Soruşturma, 2019/2289 Esas, 2019/2242 sayılı iddianamesi ile Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/926 Esas, 2020/237 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2020/1844 Esas, 2021/2259 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

E. 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları "(1)Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları doğrultusunda verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında, 5271 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinde öngörülen şartlar aranmadığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna özgü olarak düzenlendiği, bu kapsamda Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilmesinin zorunlu olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının da zorunlu olduğu, gerek görülmesi halinde şüpheli/sanığın tedaviye de tabi tutulabileceği, bu hususun kovuşturma şartı olarak öngörüldüğü, yargılamanın her aşamasında usulüne uygun olarak verilip verilmediğinin ve kesinleşip kesinleşmediğinin dikkate alınması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği itibarıyla da usul ve yasaya uygun düzenlenmesi gerektiği, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarıyı içermesi zorunlu olduğu ve bu yasal uyarıyı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuken geçersiz sayılacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarının da bulunması gerektiği ve bu yasal ihtarı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli/sanık tarafından öğrenilmiş olsa dahi kesinleşmemiş sayılacağı, erteleme süresinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmesi ile başlayacağı, bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinin usule uygun yapılması gerektiği, diğer bir anlatımla, usule uygun tebliğ edilmeyen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediğinden 5 yıllık erteleme süresinin de başlamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenilmeden erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosyanın ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi durumunda, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmemiş sayılacağı kabul edilmektedir.

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmaması ve aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında ihlal sebebi sayılmakta, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen suçlar ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Uygulamada sıklıkla karşılaşılması nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı var ise, Dairemizce bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edilmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda;

Uygulamada sıklıkla karşılaşılması nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı var ise, Dairemizce bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edilmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda;

Somut olayda, 21.03.2017 tarihli suç nedeniyle 23.02.2018 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle açılan kamu davasında sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında, Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/8 Esas sırasında görülen davaya konu 03.04.2017 tarihli suçtan 18.01.2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinden sonra 23.02.2018 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilemeyeceği, esasen her iki soruşturma evrakının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekirken yeniden erteleme kararı verildiği, inceleme konusu 21.03.2017 tarihli suç ve Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/8 Esas sırasında görülen davaya konu 03.04.2017 tarihli suçun, 18.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından önce işlenmesi nedeniyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmesi gerektiğinden, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesince, davanın Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/8 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilerek, sanığın tüm eylemlerinin birlikte değerlendirilmek suretiyle hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli ve 2017/3002 Soruşturma, 2018/27 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında, itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltılmış olduğu, bu nedenle durma kararı verilmesi gerektiği hususunun Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2525, Karar No: 2022/4789, Tarih: 23.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2525 E.  ,  2022/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Yoksulluk nafakası talebinin kabul edilebilmesi için nafaka alacaklısının boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. İlk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın hakkında yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağında çalışmadığı, geliri ve mal varlığının olmadığı bildirilmiştir. SGK kayıtlarından davalı-karşı davacı kadının 18.07.2018 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. O halde, bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumunun araştırılıp, halen çalışıp çalışmadığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunup bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceği, işten ayrılmış ise haklı nedenlerle ayrılıp ayrılmadığı hususlarının belirlenmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 23.05.2022 (Pzt.)