muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1512, Karar No: 2015/1307, Tarih: 28.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1512 E.  ,  2015/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların ihbar üzerine ...ye ait olan arazide ağaç kesimi yaparken yakalandıkları olayda; sanıkların tüm aşamalarda suça konu ağaçları önceki yıllarda ırmak taşkınının bağlarına zarar vermesini engellemek amacıyla kendilerinin diktiklerini savunmaları karşısında; suça konu ağaçların dere taşması sebebiyle dikilip dikilmediğinin olay mahallinde arazileri bulunun kişiler tesbit edilerek tanık sıfatıyla dinlenerek sorulması, bu tür ağaçların suça konu yerde kendiliğinden yetişip yetişemeyeceği de duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiren, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8232, Karar No: 2021/14689, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8232 E.  ,  2021/14689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, . Köyü 105 ada 494 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak üzerindeki yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile objektif değer artış oranı yeniden belirlenerek tespit edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22967, Karar No: 2022/1321, Tarih: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22967 E.  ,  2022/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.03.2021 tarihli hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 22.03.2021 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8904, Karar No: 2008/10269, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8904 E.  ,  2008/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.02.2007 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ,şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı Belediye Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

Mahkemece “davanın kabulüne ....Köyü 21267 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline” şeklinde karar verildiği halde gerekçeli kararda hüküm fıkrası “davanın kabulüne .... 21269 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline ” şeklinde yazılmış, gerekçeli kararda davalı adına olan tapusunun iptali davacı adına tesciline karar verilen taşınmazın ada ve parsel numarası farklı yazılmış olmakla tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33534, Karar No: 2015/9208, Tarih: 05.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/33534 E.  ,  2015/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatili ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı, ücretinin davalı işveren tarafından hiçbir zaman tam ödenmediği gibi hiç ödenmediği dönemler olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece, hükme esas bilirkişi raporu doğrultusunda davacının onüç aylık ücret alacağının bulunduğu kabul edilmiş ise de davacı vekili, davacının ücretinin tam ödenmediği gibi hiç ödenmeyen dönemlerinin olduğu beyanına göre davacıya hangi dönemlede ne kadar ücret alamadığının sorularak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları değerlendirilerek davacının, kış aylarında haftada gün 08.00-20.00 saatleri arasında, haftada iki defa da çalışmanın 23.00 ' a kadar uzadığı birbuçuk saat ara dinlenmesi ile çalıştığından ondört saat fazla mesai yaptığı, kış aylarında ise üç ay boyunca 09.00-24.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenmesi ile otuzaltı saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları değerlendirilerek davacının, kış aylarında haftada gün 08.00-20.00 saatleri arasında, haftada iki defa da çalışmanın 23.00 ' a kadar uzadığı birbuçuk saat ara dinlenmesi ile çalıştığından ondört saat fazla mesai yaptığı, kış aylarında ise üç ay boyunca 09.00-24.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenmesi ile otuzaltı saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Davacı ile aynı işyerinde çalışan 'nun davalıya karşı olduğu fazla mesai talepli alacak davasında, davalı işyerinde kış aylarında haftada altı gün 09.00-18.00 saatlari arasında bir saat ara dinlenmesi ile çalışıldığından haftada üç saat fazla mesai yapıldığı, yaz aylarında haftanın dört günü 09.00-18.00, iki günü ise 09.00-23.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenmesi ile çalışıldığından oniki saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek çalışma esası belirlenmiştir. Dairemiz tarafından mahkemece belirtilen çalışma esasına ilişkin kararın 05.03.2015 tarihli ve 2013/33533 esas, 2015/9207 karar sayılı ilamı ile kabul gördüğü hususu gözetilerek davacının yaz aylarında ondört saat, kış aylarında otuzaltı saat fazla mesai yaptığı kabulünün hatalı olduğu anlaşılmasına göre davacının kış aylarında haftada üç saat, yaz aylarında oniki saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı işçinin hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas teşkil eden bilrkişi raporunda, davacının tanık beyanları değerlendirilerek kış aylarında haftada bir gün izin kullandığı, yaz aylarında ise ayda iki kez hafta tatili kullanıp iki kez de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davacı ile aynı işyerinde çalışan 'nun davalıya karşı olduğu hafta tatili talepli alacak davasında, kış aylarında haftada bir gün yarım gün izin kullandığı, yaz aylarında ise ayda iki kez hafta tatili kullanıp iki kez de çalıştığı kabul edilmiştir. Emsal dosya ile ortak davacı tanığı ...'ın da kabul edilen çalışma esası doğrultusunda beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Dairemiz tarafından mahkemece belirtilen çalışma esasına ilişkin kararın 05.03.2015 tarihli ve 2013/33533 esas, 2015/9207 karar sayılı ilamı ile kabul gördüğü hususu gözetilerek davacının kış aylarında haftada bir gün izin kullandığı, yaz aylarında ise ayda iki kez hafta tatili kullanıp iki kez de çalıştığına dair kabulün hatalı olduğu anlaşılmasına göre davacının kış aylarında haftada bir gün yarım gün izin kullandığı, yaz aylarında ise ayda iki kez hafta tatili kullanıp iki kez de çalıştığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19892, Karar No: 2010/2690, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19892 E.  ,  2010/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17416, Karar No: 2015/21650, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17416 E.  ,  2015/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-. .... Sigorta A.Ş. 2-... arasındaki dava hakkında .... 1. İş Mahkemesinden verilen 10.04.2014 günlü ve 2012/267-2014/139 sayılı hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... şirketi hakkında verilen kararın Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ edildiği, fakat tebligat yapılan adresin Ticaret Sicili adresi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek : 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür.Hal böyle olunca, gerekçeli kararın davalı şirketin Ticaret Sicili adresine yöntemince tebliği ile temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29527, Karar No: 2020/6605, Tarih: 11.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29527 E.  ,  2020/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işyerindeki son yılında 4.000,00 TL maaş aldığını iddia etmiş, davalı işveren ise bordrolarda gösterilen ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması sonucuna göre davacının ücretinin net 3.000,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır. Ancak, dosya kapsamında davacının görev tanımı ile yaptığı iş yeterince aydınlatılamadığı gibi taraflar arasında ücret konusunda uyuşmazlık bulunmasına rağmen mahkemece yapılan ücret araştırmasının hüküm kurmaya elverişli olmadığı da görülmektedir. Davacı taraf yönetici müdür olduğunu beyan ederken, davalı taraf ise davacının vasıfsız eleman olduğu beyanında bulunmuştur. Davacı tanıkları ile davalı tanığı ... davacının muhasebeci, davalı tanığı İlhan ise genel müdür olduğuna ilişkin beyanda bulunmuştur. Buna göre; davacının görevinin ne olduğu tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve mahkemece işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve ... kazanç sorgulama ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı ve varsa bu çalışmalarına karşılık işverence ödenmemiş alacaklarının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı ve varsa bu çalışmalarına karşılık işverence ödenmemiş alacaklarının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları kabul edilmişse de, taraf tanıklarının beyanlarına göre hafta tatili çalışması ispat edilememiş, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasına ilişkin olarak sadece davacı tanığı ...’in beyanda bulunduğu ancak bu tanığın da davacı ile aynı mahiyetli davasının bulunması sebebiyle salt husumetli tanık beyanına itibarla söz konusu alacağın hüküm altına alınması isabetli olmamıştır. Dosya kapsamında söz konusu alacaklara dair tanık beyanı dışında, yazılı belge de bulunmadığı da göz önünde bulundurulduğunda ispatlanamayan hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağına yürütülmesi gereken faiz oranı konusunda da ihtilaf bulunmaktadır.

Yıllık izin ücreti için uygulanması gereken faiz türü yasal faizdir. Dava dilekçesinde de yıllık izin ücretine yasal faiz yürütülmesi istenmiştir. Mahkemece, davacının dava dilekçesinde talep ettiği faiz oranları dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, hüküm altına alınan yıllık izin ücretine en yüksek mevduat faizi yürütülmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19279, Karar No: 2014/15522, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19279 E.  ,  2014/15522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/796

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.