muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4044, Karar No: 2009/5326, Tarih: 07.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4044 E.  ,  2009/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1993 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından V.. A.. İle M.. O... 'un gaip olmaları nedeniyle paylarının idaresi için İstanbul Defterdarı'nın kayyım olarak atandığını, Türk Medeni Kanununun 588. maddesinde öngörülen 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek, gaiplik ve Hazine adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, M... O... Kayyımlık kararının kaldırıldığını, V.. A.. 'ın da kayyımlığını kaldırılması yönünde hasımsız dava açıldığını savunmuştur.

Mahkemece, M... O... Yönünden, kayyımlık kararının kaldırıldığı gerekçesiyle,  davanın reddine, V.. A.. yönünden davanın kabulü ile gaipliğine ve 110/8000 payının iptali ile Hazine adına tesciline karar  verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

2009/5384Dava, Türk Medeni Kanununun 588. maddesine dayalı gaiplik kararı ittihazı ve Hazine adına tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece 1993 parselin paydaşı Ö... oğlu M... O...yönünden kayyımla idare kararının kaldırıldığı, anılan kişinin gaip olmadığı belirlenmek suretiyle davanın anılan kişinin payı yönünden reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı kayyımın, temyiz itirazlarına gelince; 1993 parselin paydaşlarından Mehmet kızı Vasfiye Avdan yönünden alınan kayyımlık kararının iptali için Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinde 2007/222 E.Sayılı dava açıldığı ve 3.4.2007 tarihinde kayyımlığın kaldırılmasına karar  verildiği hükmün temyiz aşamasında olduğu halen kesinleşmediği görülmektedir.

O halde, anılan davanın sonucunun eldeki dava açısından önemli olduğu ve bekletici mesele yapılması gerektiği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, kayyımlığın kaldırılması davasının bekletici mesele yapılması kararın kesinleşmesinin beklenilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı kayyımın, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12409, Karar No: 2011/10645, Tarih: 17.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12409 E.  ,  2011/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Parti Genel Başkanlığı ve diğeri aleyhine 25/05/2010 gününde verilen dilekçe ile 31/10/2009 tarihinde yapılan ... Partisi'nin büyük kongresinde alınan iki partinin birleşmesi yönündeki genel kurul kararının iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine dair verilen 10/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 17/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6115, Karar No: 2011/13171, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6115 E.  ,  2011/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35146, Karar No: 2019/14919, Tarih: 16.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/35146 E.  ,  2019/14919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik, suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım

HÜKÜM : Asıl karar; kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik suçlarından tüm sanıklar hakkında CMK 223/2-e maddesi gereği beraat

Ek Karar; Suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım suçlarından tüm sanıklar hakkında CMK 223/2-e maddesi gereği beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin asıl karar ile suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım suçlarından sanıkların beraatine ilişkin ek karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın sahibi olduğu eczaneye sağlık karneleri ve ilaç muafiyet raporlarının reçete düzenlenmesi için bırakıldığı, vatandaşlardan ücret mukabili kiralanan sağlık karneleri üzerinden resmi/özel kuruluşlarda muayene edilmiş gibi gösterilerek reçete yazdırıldığı, yazılan reçetedeki ilaçların küpürsüz olarak satıldığı, küpürlerinin ise kuruma fatura edildiği, bu suretle sanıkların zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde kamu kurum veya kuruluşları zararına dolandırıcılığa teşebbüs, suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1-Suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümlere ilişkin katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen suç örgütü kurma, örgüte üye olma ve örgüte yardım suçlarından doğrudan zarar görmeyen katılan idarenin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, ... müfettiş raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, sanıkların atılı suçu işledikleri hususunda mahkumiyetlerine yeter kesin delil bulunmadığı ve yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle verilen mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıklara atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1101, Karar No: 2010/7532, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1101 E.  ,  2010/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

2- Davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre; davalı yararına reddolunan miktar üzerinden karar tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3- Hüküm fıkrasının 7 nolu bendinde davacı yararına vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş iken, kararın infazında tereddüt yaratacak şekilde bu kez her biri ayrı masraf kalemleri olarak gösterilmesi gereken posta, tebligat, keşif, peşin harç vs.'nin toplamı olan 4.400,16 YTL'nin yine vekalet ücreti şeklinde davalıdan tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3254, Karar No: 2010/13878, Tarih: 27.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3254 E.  ,  2010/13878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Enerji hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükme karşı sanık müdafiinin 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresinden sonraki 01.11.2007 tarihli temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5763, Karar No: 2013/12738, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5763 E.  ,  2013/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Vakıf senedinin 9. maddesinin 3294 sayılı Kanuna uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26045, Karar No: 2017/3049, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26045 E.  ,  2017/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16759, Karar No: 2010/17706, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/16759 E.  ,  2010/17706 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde iptali istenen ödeme emrine konu tutar 1.029,00 TL’dir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 17.08.2010 günlü karar taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden, 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Somut olayda dava konusu edilen tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.....
Yargıtay — Esas No: 2020/3504, Karar No: 2020/5152, Tarih: 22.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3504 E.  ,  2020/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair... İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/34 değişik iş sayılı kararına yönelik itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/86 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 11/12/2019 gün ve 94660652-105-17-14477-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2019 gün ve KYB.2019-128282 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/30376 Esas, 2019/10714 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 353/1. maddesinde yer alan "İcra mahkemesinin verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itiraz edilebilir. Mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde.... asliye ceza mahkemesine, icra mahkemesi hâkimi ile... asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesine gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir." şeklindeki hüküm gereğince, anılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve itirazın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itiraz hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında... İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/34 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13023, Karar No: 2010/13804, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/13023 E.  ,  2010/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 5 parsel sayılı taşınmazın toplam  ½ pay maliki olduklarını, Türk Medeni Kanununun 691. maddesi gereğince önemli yönetim işlerinden olan kiraya verme işlemi için pay ve paydaş çoğunluğu gerektiğini, aralarında kira sözleşmesi bulunmayan davalıya taşınmazı boşaltması için ihtar çektikleri halde, davalının taşınmazı boşaltmadığını  ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil  istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı en son 01.09.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile maliklerden olan dava dışı Hikmet Sözbir'den kiraladığını, işgalinin haksız olmaması sebebi ile ecrimisile de hükmedilemeyeceğini, kaldı ki taşınmazın bahçesini davacıların otopark olarak  çalıştırdıklarını  belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalının kiracılık savunmasına değer verilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, davacıların taşınmazda toplam ½ pay sahibi oldukları, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ve taşınmazı, ¼ pay sahibi olan dava dışı paydaş Hikmet'ten kiralamak sureti ile kullandığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; Türk Medeni Kanunun 691. maddesi hükmü uyarınca, geçerli bir kira aktinin varlığının kabul edilebilmesi için, aktin, pay ve paydaş çoğunlunca gerçekleştirilmesi zorunludur.

Somut olaya bu kural çerçevesinde bakıldığında, davalının kiracılık savunmasına ilişkin dayanağı sözleşmenin pay ve paydaş çoğunluğunca gerçekleştirilmediği bu nedenle davacıları bağlamayacağı açıktır. Kaldı ki; böylesi bir sözleşmeye Borçlar Kanununun 38. maddesi hükmü uyarınca  icazet verildiği de iddia ve ispat edilmiş değildir.

Öyleyse; davacıları bağlayıcı nitelikte bir kira ilişkisinin bulunmadığı gözetilerek, belirlenecek ecrimisille birlikte davanın kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  22.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.