muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12931, Karar No: 2024/11300, Tarih: 20.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/12931 E.  ,  2024/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2892 E., 2024/3228 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/317-2023/470

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, taşınmaz satım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20690, Karar No: 2017/6623, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/20690 E.  ,  2017/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret ve ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücretleri ile toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bir kısım sosyal yardım ve işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işverence davacıya yapılan ödemelerin hak kazanılan tutarı karşıladığı belirtilmiş ise de, ödendiği kabul edilen miktarların hangi belgelere göre belirlendiği, ödemeye ilişkin belgelerde işçi imzasının olup olmadığı ya da işçi imzası yoksa belgelerde belirtilen ödemenin banka aracılığıyla yapılıp yapılmadığı noktalarında denetime elverişli bir değerlendirme yapılmamıştır. Ek bilirkişi raporu alınarak, bahsi geçen yönlere ilişkin denetime elverişli olacak şekilde değerlendirme yapılmasıyla sonuca gidilmelidir.

Diğer taraftan, 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi metni noktasındaki uyuşmazlığın da yeterince üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

Yürürlük tarihi 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak, işçi sendikası ve işveren tarafı arasında yapılan müzakere neticesinde, 24.02.2011 tarihli anlaşma tutanağı düzenlenerek imzalanmıştır. Anlaşma tutanağında, taslak metin üzerinden aynen kabul edilen veya değiştirilerek kabul edilen hususlar belirtilmiş ve taslak üzerinde redaksiyon yapılarak imza altına alınmasına karar verilmiştir. Anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin ve işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu iş sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamıştır.

01.07.2011 tarihinde ise, tarafların yeniden bir araya gelerek, 01.07.2011 tarihli protokolü düzenlendiği anlaşılmaktadır. 01.07.2011 imza tarihli “uzlaşma protokoldür” başlıklı belgede, 24.02.2011 tarihinde anlaşmaya varılan metnin, belediyeye ağır bir yük getireceği ve belediyenin gerekli mali şartlara sahip olmadığı gerekçeleriyle, belediyece yürürlüğe konulmayarak, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için sendikadan talepte bulunulduğu ve bunun üzerine taraflar arasında yapılan görüşme sonrası, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için iş bu protokolun imza altına alındığı belirtilmiştir. Sonrasında ise, “toplu iş sözleşmesi ek protokolü” başlıklı 01.07.2011 imza tarihli protokol düzenlenmiş ve her iki taraf temsilcisi de protokolü imzalamıştır. Bu protokol doğrultusunda aynı dönem (01.01.2011-31.....2011) için düzenlenen, yeni toplu iş sözleşmesi metni de yine her iki taraf temsilcisi tarafından imzalanmıştır.

24.02.2011 tarihli anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin ve işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu iş sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamış ise de, taraflar arasında müzakeresi yapılan toplu iş sözleşmesinin, taslak ve anlaşma tutanağına geçirilerek kabul edilmiş haliyle bağıtlanmış sayılması gereklidir. Bu halde, anlaşma tutanağına uygun metnin, 01.01.2011 tarihi itibariyle yürürlüğe girdiği esas alınacaktır. 01.07.2011 tarihinden sonra ise, 01.07.2011 imza tarihli “toplu iş sözleşmesi ek protokolü” başlıklı protokol ile değiştirilen hükümler nazara alınmalı; değiştirilen hükümlerin 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği kabul edilmelidir. Anılan sebeplerle, 01.01.2011-31.....2011 tarihleri arasındaki hesaplamalarda, yukarıda açıklanan hususlara dikkat edilerek bir sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4443, Karar No: 2019/9643, Tarih: 30.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4443 E.  ,  2019/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09.05.2019 tarihli ve 2017/10793 Esas, 2019/4874 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Suriye Cumhuriyeti Devleti vatandaşı olduğunu, davacının babasının ise Türkiye'de nüfusa ... olarak kayıtlı olup ... adında bir oğlunun bulunduğunu, ...'ın 1926-1927 yıllarında Suriye ülkesine göç edip orada ... olarak nüfusa kaydedildiğini, davacı ... ile ...'ın baba bir kardeş, ... ile ...'nin aynı kişiler olduklarını ileri sürerek; Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ... ile Suriye Cumhuriyeti Devleti vatandaşı ...'nin aynı kişiler olduğunun tespitini istemiş, Mahkemece ispatlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiş, davacı vekilinin temyizi sonucu hükmün Dairemizce onanması üzerine, davacı vekili kararın düzeltilmesini istediğinden, dosya yeniden incelenmiştir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda davacı ... ile ...'ın baba bir kardeş oldukları iddia edilmesine karşın, Mahkemece iddia ile ilgili olarak ... ve ... oğlu ... arasında DNA araştırması yaptırıldığı, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 10.04.2015 tarihli raporda, "... ile ...'ın baba bir kardeş olamayacakları ve aynı annesel soydan gelen bireyler olamayacaklarının" bildirildiği; buna göre, aldırılan raporun davacı iddiası ile uyumlu olmadığı, Mahkemece öncelikle davacının kardeşi olduğu iddia edilen ...'ın mezar yeri tespit edilerek örnek alınması ve davacı ile baba bir kardeş olup olmadıklarına ilişkin DNA araştırması yaptırılması, bunun mümkün olmaması halinde ...'ın yaşayan çocukları ile davacı arasında aynı babasal soydan gelen bireyler olup olmadığına dair rapor aldırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile davanın reddedildiği, bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 09.05.2019 tarihli ve 2017/10793 Esas, 2019/4874 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12848, Karar No: 2012/7783, Tarih: 17.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/12848 E.  ,  2012/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında;

A) Sanık ... talimat mahkemesinde 03.02.2006 tarihinde alınan ifadelerinde, savunmasını Av. ... huzurunda yapmış, bu arada asıl Mahkemesinde de Mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Av. ... yüzüne karşı verilip, bu savunmanın temyiz yoluna başvurduğu, ancak atanan anılan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

B) Sanık ...'un 27.01.2006 tarihli oturumda Mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Av. ... olduğu halde, CMK'nun 147. maddesi gereğince haklarının hatırlatıldığı, sanığın savunmasını kendisinin yapacağını belirttiği, Eskişehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2006 günlü hükmünün adı geçen avukatın yüzüne karşı verilip, bu savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiğinden;

1- Katılan ve sanıklar ... ve ...'a anılan kararın tebliği ile bu belge ve sunarlarsa temyiz dilekçeleri de eklenerek,

2- Sanıklar ... ve ...'dan, atanan savunmanın temyizini kabul edip etmedikleri konusunda anlatımları da saptanarak,

3- Bu sanıklar ve katılanın temyizi durumunda da, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19250, Karar No: 2018/7089, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19250 E.  ,  2018/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerledirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı temyiz ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14599, Karar No: 2012/8534, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14599 E.  ,  2012/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka müşterisi olduğunu, şube hesabındaki parasının 09.10.2006 tarihinde müvekkilinin bilgisi dışında internet bankacılığı yolu ile dava dışı Bayram Kant hesabına aktarıldığını ve çekildiğini, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini sağlayamadığını, davalı banka aleyhine girişilen takibe yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ceza yargılamasının bekletici mesele yapılması talebi ile birlikte; müvekkil bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almasına rağmen davacının kullanıcı ihmali ve kusuru nedeni ile zararın gerçekleştiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı bankanın objektif özen yükümlülüğü ve TTK'nun 20/2 fıkrası gereği basiretli bir tacir olarak tam kusurlu olduğu, kusursuzluğunu somut deliller ile ispatlayamadığı gözetilerek davanın kabulüne ve %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.05.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bilişim teknolojisindeki gelişmeler; finans dünyasınca sunulan hizmet ve ürünlerde de çeşitliliğe yol açarak hesap sahiplerine farklı ürün seçenekleri sunulmasına yol açmış bu kapsamda geniş kitlelere internet bankacılığına erişim imkanı getirmiştir.

Bu tür bir bankacılık hizmeti sunan finans kuruluşları fiziki mekan ve personel gibi önemli gider kalemlerinden tasarruf ederek daha rekabetçi bir yapıya kavuştukları gibi, müşteriler de; şubeye kadar gidip bankolar önünde sıra beklemek gibi zaman kayıpları yaşamadan oturdukları yerden bir çok bankacılık işlemini gerçekleştirme imkanına kavuşmaktadırlar.

Sunulan bir çok hizmet çeşidinde olduğu gibi internet bankacılığından yararlanılması da müşterinin tercihine bırakılmışmış ise de; gerek müşteri bakımından, gerekse ilgili banka yönünden bir kazan-kazan pozisyonundan bahsetmek yanlış olmayacaktır.

Sunulan bir çok hizmet çeşidinde olduğu gibi internet bankacılığından yararlanılması da müşterinin tercihine bırakılmışmış ise de; gerek müşteri bakımından, gerekse ilgili banka yönünden bir kazan-kazan pozisyonundan bahsetmek yanlış olmayacaktır.

O halde nimet ve imkanın paylaşıldığı yerde riskin de paylaşılması işin doğası gereğidir. Yaygın uygulamalardan da görüleceği üzere işlem güvenliği basamakları çoğunlukla müşteri tercihleri doğrultusunda oluşturulmaktadır. Gereğinden fazla güvenli giriş seçeneğini tercih edecek müşterinin internet bankacılığına erişim hızı, bizzat şubeye gidip işlem yaptırmadan daha zor hale geleceğinden, çoğu kez daha hızlı işlem tercihinden dolayı güvenlikten bir parça taviz verildiği de müşahede olunmaktadır.

Bankaların “yüzde yüz güvenli internet bankacılığı yapacağım” iddiasıyla büyük erişim zorlukları çıkaran güvenlik koruma duvarları getirmesi halinde, internet bankacılığına erişim hızı çoğu kez şubeye fiziken gitme zorluğuyla paralel bir sürece dönüşeceğinden pratikte bir fayda getirmeyecektir

Zaten güvenlik unsurunu gereğinden fazla abartan bir çok hesap sahibi zaman, zaman basında yer alan dolandırıcılık haberlerinden de etkilenerek (tüm sıkıntılarına rağmen) konvansiyonel bankacılık enstrümanlarından vazgeçmemektedirler. Dolayısıyla internet bankacılığı yöntemini seçen müşteri için “bir parça risk algısını göze almış kişi” diye nitelendirmek yanlış bir tespit olmayacaktır.

Klasik bankacılık türünde bile zaman, zaman bir takım usulsüzlük ve dolandırıcılık vakıalarına rastlanırken, elektronik bankacılıkta mutlak güvenlikten bahsetmek elbette ki mümkün olmayacaktır. Bu durumda bankaların; parola, şifre,SMS vs. gibi asgari bir giriş güvenliğini temin ettikten sonra, ilave güvenlik seçenekleri ve bunların muhtemel sonuçları hakkında müşterilerini bilgilendirip bilgilendirmedikleri noktasında, ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa kusuru oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, aksi bir kanaatle; bankaların birer güven kurumu olduklarından bahisle adeta kusursuz sorumluluk derecesine varan bir oranda sorumlulukları yoluna gitmek, kötü niyetli müşterilerin bu tür bir yaklaşımdan faydalanma yolunu da beraberinde getirme potansiyeli taşıdığından, hukuki çözümlemelerdeki hassas dengelerin göz ardı edilmesi sonucunu doğurabilecektir.

Bununla birlikte bankaların birer güven kurumu olmaları yanında, kar amaçlı ticari kuruluşlar olduğu da göz önünde bulundurulduğunda; bu tür riskleri haklı haksız üstlenmek zorunda bırakılan bankaların neticede bir kar, zarar ve maliyet analizi yapmak suretiyle işlerini düzgün bir şekilde yürüten sair müşterilerine durumu birer maliyet kalemi olarak yansıtmak zorunda kalacakları kuvvetle muhtemel bir iktisadi gerçeklik olarak karşımıza çıkacaktır.

Bununla birlikte bankaların birer güven kurumu olmaları yanında, kar amaçlı ticari kuruluşlar olduğu da göz önünde bulundurulduğunda; bu tür riskleri haklı haksız üstlenmek zorunda bırakılan bankaların neticede bir kar, zarar ve maliyet analizi yapmak suretiyle işlerini düzgün bir şekilde yürüten sair müşterilerine durumu birer maliyet kalemi olarak yansıtmak zorunda kalacakları kuvvetle muhtemel bir iktisadi gerçeklik olarak karşımıza çıkacaktır.

Öte yandan davaya dayanak teşkil eden olayda, davalı bankanın internet bankacılığı altyapı sisteminin yeterli koruma ve güvenli giriş seçeneği sunmaması nedeniyle 2/5 oranında kusurlu olduğu bilirkişi raporuyla anlaşılmış olup, bu husus ancak yargılamayla açıklığa kavuştuğundan bu durumda likit (bilinebilir) bir alacak tutarından da bahsedilemeyeceğinden davalının ayrıca icra inkar tazminatıyla sorumlu tutulması da isabetli bulunmamıştır

Sonuç olarak; bankanın bilgi işlem merkezindeki bir güvenlik açığından değil de müşterinin güvenlik alanındaki bir bilgisayardan yada müşterinin şifre parola gibi güvenlik enstrümanlarının elde edilmesi sonucunda başka bir kanaldan erişilmek usulsüzlük yapılması halinde bankanın sorumluluktan kurtulma şartlarının tamamıyla oluşmaması halinde; müşterinin müterafik kusuru da nazara alınarak buna tekabül eden miktar yönünden tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kusur araştırmasına rağmen davanın tümden kabulü ile ayrıca icra inkar tazminatına hükmedilmesinin bozmayı gerektireceği kanaatiyle, kararın onanması şeklinde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4024, Karar No: 2016/3463, Tarih: 07.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4024 E.  ,  2016/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin beyanı, polis tutanağı içeriği, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamından; sürekli evden kaçan mağdurenin kaçmasını engellemek amacıyla baba olan sanık ...'ın, mağdureden kaynaklanan sözkonusu haksız fiilin hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında kalarak mağdureyi ayağından zincirle yatağın metal başlığına bağlamak suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi.

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9696, Karar No: 2011/16109, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9696 E.  ,  2011/16109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1181, Karar No: 2013/26181, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/1181 E.  ,  2013/26181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/130945

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2009

NUMARASI : 2009/359 (E) ve 2009/1045 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşı nedeniyle soruşturma evrakı tefrik olunup, hakkında aynı müştekilere yönelik hakaret ve kasten yaralama eylemleri nedeniyle dava açılan sanık M.. E..'ın yargılandığı Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 384-708 sayılı dosyasında müşteki S.. B..'ın “şikayetten vazgeçme” beyanının dosyanın sanığı olan M.. E.. hakkında hüküm doğuracağı, Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 384-708 sayılı dosyanın sanığı olmayan O.. D.. hakkında şikayetten vazgeçme beyanı olarak kabul edilemeyeceği ve hüküm doğurmayacağı gözetilmeden, soruşturma aşamasında şikayetçi olan S.. B.. duruşmaya çağrılarak, sanık Oğuz hakkında şikayetçi olup olmadığı sorulup, şikayetten vazgeçmesi halinde sanıktan şikayetten vazgeçme beyanını kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, müşteki S.. B..'ın başka bir sanığın yargılandığı farklı bir yargılama dosyasındaki şikayetten vazgeçme beyanı esas alınarak sanık hakkında müşteki Süleyman'a yönelik hakaret suçundan yazılı şekilde “düşme” kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.