muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4927, Karar No: 2023/9118, Tarih: 13.09.2023

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek 3533 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; aynı konulu alacak davalarında hiçbir şekilde ‘’tahkim’’ yolu öngörülmediğini ve yargılamaların Asliye Hukuk Mahkemelerinde yapılarak lehlerine sonuçlanarak kesinleştiğini, uyuşmazlık özel hukuk konusuna ilişkin bir uyuşmazlık değilse mecburi tahkime başvurulmayacağını, bu nedenle 3533 sayılı Kanun kapsamında kalan idareler arasında kamu hukukundan kaynaklı olan uyuşmazlıkların hakem kararı ile çözümlenmesinin mümkün olmadığını, yaklaşık 6 yıl geçtikten sonra davanın görev yönünden reddine karar verilmesinin hem usul ekonomisine hem de yargılamanın amacına, ruhuna aykırılık taşıdığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Ek temyiz dilekçesiyle; ekte sunmayı unuttukları dava dosyalarının kararlarını eklemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6111 sayılı Kanun gereği belediyelerden davacı idareye devredilen dava dışı işçiye ödenmek zorunda kalınan yıllık izin ücretine dair yersiz ödemenin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluile Halli Hakkında Kanun'un 1 ve 4 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı ... Bakanlığı tarafından, değişik belediyelerde çalışırlarken 6111 sayılı Kanun gereği kadroları belediyelerden davacı idareye devredilen sürekli işçilere davalı belediyede çalıştıkları dönemde kullandırılmayan birikmiş yıllık izinler ücrete dönüştürülerek fazla ödemede bulunulduğu belirtilerek emekliye ayrılan şahıslardan dava dışı Abid Balcı'ya kurumca ödenen izin ücretlerinin (8.785,35 TL) ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile kusurlu davalıdan tahsili isteminde bulunulduğu, davanın kabulüne dair mahkemenin ilk kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece "3533 sayılı Yasa'nın 1 inci maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir." hükmü nedeniyle tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gereğine dayanılarak bozma kararı verildiği anlaşılmış, ancak mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki bozmaya uyularak verilen son kararla; tarafların aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek 3533 sayılı Yasa'nın 1 inci maddesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Şöyle ki bozmaya uyularak verilen son kararla; tarafların aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek 3533 sayılı Yasa'nın 1 inci maddesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

3533 sayılı Kanun ile; " Madde 1 - Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler." şeklindeki düzenleme ve "Madde 4 - (Değişik madde: 30/12/1981 - 2570/1 md.) Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." şeklinde düzenleme yapıldığı, tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinin sadece görev yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 inci bendinde yer alan "1-Dava dilekçesinin görev yönünden REDDİNE, " ibaresinden sonra gelmek üzere "karar kesinleştiğinde 3533 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca tahkim yoluyla görülmek üzere o yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılmak üzere tahkime esas kaydının yapılmasına" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15471, Karar No: 2008/16119, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15471 E.  ,  2008/16119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (KISITLI) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; yapılan araştırmada, kısıtlı adayının son yerleşim yerinin Nusratiye Mahallesi, Emrah Sokak No: 17/3 ...-Tekirdağ olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13091, Karar No: 2010/16110, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13091 E.  ,  2010/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait ... İlçesi, ... Köyü 130 ada 5 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın ... Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, ... Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (... Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu Yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu Yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen ... Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19737, Karar No: 2018/9544, Tarih: 19.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/19737 E.  ,  2018/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanığın Bingöl Açık Ceza İnfaz Kurumu’ndan Şırnak Açık Ceza İnfaz Kurumu’na nakil geldiği esnada yapılan üst ve eşya araması sırasında valizinin arka cebinde esrar ele geçmesi üzerine yasak eşyanın, geçiş esnasında fark edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

2-) Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin tatbikinde, önceki mahkumiyetlerin birden fazla olması halinde en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyetin de tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,

3-) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/915, Karar No: 2022/11886, Tarih: 09.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/915 E.  ,  2022/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçu kasten veya olası kast ile işlenebilecek suçlardandır. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "Olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerekmektedir. Taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olan sanığın neticeyi istememesine karşın neticenin gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda, sanığın kamyoneti ile işyerine gitmek amacıyla katılanın işyerinin bulunduğu sokaktan geçtiği sırada katılanın işyerinin çatı oluklarına çarpıp zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın kastının belirlenebilmesi için olay yerinden kamyonetin geçebilmesi için yeterli bir aralığın bulunup bulunmadığı, kamyoneti ile o sokaktan geçerken katılanın çatı oluklarına zarar verebileceği hususunu bilebilecek bir durumda olup olmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre kasıt durumunun belirlenmesi ile kastın varlığı kabul edilmesi halinde de sanık hakkında TCK’nın 21/2. maddesinde yer alan olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21637, Karar No: 2023/6133, Tarih: 05.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21637 E.  ,  2023/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/135 E., 2016/739 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (a) bendi yollamasıyla 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 05.05.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 05.05.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Yapılan yargılama sonunda, sanığın yüklenen suçu ikrarı, soruşturma evrakı arasındaki belgeler, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının sanıktan ele geçen maddenin uyuşturucu maddelerden kenevir bitkisi olduğuna ilişkin 24.07.2014 tarihli raporu, dava açılmasının ertelenmesi kararı ile tüm dosya kapsamından, sanığın suç tarihinde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu, bunun üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının kararlaştırıldığı, buna ilişkin kararın 15.10.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın bu arada askere gitmiş olması sebebiyle tedbirin uygulanmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın terhis olmasından sonra 29.09.2015

tarihinde yapılan tebligat ile bilgilendirildiği halde 20.10.2015 tarihinde rehberi ile olan bireysel görüşmesine ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmadığı, bunun üzerine 02.11.2015 tarihinde bizzat uyarıldığı, bundan sonra bu sefer 11.12.2015 tarihli İş Arama Becerileri konulu seminere ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan bireysel görüşmesine de katılmadığı, böylece hakkında uygulanan denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrarcı olduğu, bunun üzerine infaz işlemleri değerlendirme komisyonunca dosya kaydının kapatıldığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/739 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16071, Karar No: 2017/7418, Tarih: 10.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16071 E.  ,  2017/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 10.10.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.