muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/120, Karar No: 2023/331, Tarih: 12.04.2023

Konuya ilişkin yargı kararlarında ise;

Danıştay 10. Dairesi'nin 24/04/2017 gün ve 2017/954 esas, 2017/2222 sayılı kararında; Anayasa'nın 79/2. maddesine atıfta bulunularak Yüksek Seçim Kurulu'nun seçim hukuku kapsamında aldığı kararların idari işlem olarak nitelendirilemeyeceği ve idari yargı denetimine tabi tutulamayacağının belirtildiği, kararın temyizi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 15/05/2017 gün ve 2017/739 esas 2017/2110 karar sayılı ilamı ile kararın onandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin 14/07/2015 gün, 2015/6723 bireysel başvuru numaralı kararında, ise "40. Başvurucu tarafından YSK'nın yargı yeri olduğu, yargısal nitelikte kararlar verdiği ileri sürülmüş ise de YSK'nın bir yargı yeri olup olmadığı veya kararlarının yargısal nitelik taşıyıp taşımadığı tartışmasının, Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru yoluyla YSK kararlarını inceleme yetkisi olup olmadığı probleminin çözümlenmesine katkısı olduğu söylenemez. YSK'nın statüsünün ve verdiği kararların hukuki niteliğinin, bu kararların bireysel başvuru konusu olup olamayacağı hususunun çözümünde önem veya ilgisi bulunmamaktadır. Tartışılması gereken temel husus, YSK'nın yargı yeri ve kararlarının da yargısal nitelikli kararlar olduğu kabul edilse dahi Anayasa'nın 79. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi karşısında YSK kararlarının bireysel başvuru yoluyla Anayasa Mahkemesince incelenip incelenemeyeceği sorunudur. Bu konunun aydınlatılmasında Anayasa'nın anılan hükmünde geçen "YSK'nın kararları aleyhine başka bir mercie başvurulamaz." ibaresi ve 298 sayılı Kanun'un 132. maddesinde geçen "Kurulun kararı kesindir. Aleyhine hiçbir mercie ve kanun yoluna başvurulamaz." ibaresinin ne anlam ifade ettiğine bakılmalıdır. Anılan hükümlerde yer alan "merci" ifadesiyle başvurulacak idari ve yargısal tüm yer veya makamların kastedildiği anlaşılmaktadır ve Anayasa Mahkemesi de buna dahildir. Buna göre anılan hükümler karşısında, YSK kararlarının Anayasa Mahkemesi önünde bireysel başvuruya konu olması mümkün değildir" şeklindeki gerekçe ile "... Anayasa'nın idari ve yargısal denetim dışında bıraktığı bir işleme karşı yapıldığı anlaşıldığından başvurunun "konu bakımından yetkisizlik" nedeniyle kabul edilemez olduğuna" karar verildiği,

Görülmüştür.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve emsal kararlar ile Yüksek Seçim Kurulu kararlarının niteliği dikkate alındığında, Anayasa'nın idari ve yargısal denetim dışında bıraktığı bir işlemden dolayı, davacının iddialarının HMK’nın 46. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı kanaatine varılarak, davanın usulden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenle;

1-Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 79/2 maddesi, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunu'nun 111/2, 132/4 maddelerine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 46. maddesi kapsamında değerlendirme koşulları bulunmayan davanın HMK'nun 114 ve 115. maddeleri uyarınca usulden reddine,

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenle;

1-Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 79/2 maddesi, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunu'nun 111/2, 132/4 maddelerine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 46. maddesi kapsamında değerlendirme koşulları bulunmayan davanın HMK'nun 114 ve 115. maddeleri uyarınca usulden reddine,

2-HMK'nun 49. maddesi gereğince dava usulden reddedildiğinden disiplin para cezası tayinine yer olmadığına,…” oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

7. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2021 tarihli ve 2018/4-527 Esas, 2021/563 Karar sayılı kararı ile;

“…18. Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin 30.03.2014 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinde ... ili, ... ilçesi belediye başkanlığına aday olduğunu, ancak sabıka kaydındaki bilgilere göre seçilme yeterliliğine sahip olmadığı gerekçesiyle seçimlerin iptaline karar verildiğini, gerek ilçe seçim kurulu gerek il seçim kurulu en son olarak da YSK’ya yaptığı itirazların reddedildiğini, seçim kurullarınca verilen kararların hatalı olduğu gerekçesiyle tazminat talebinde bulunmuştur.

19. HMK’nın 46. maddesinde, hâkimlerin yargısal faaliyetlerinden dolayı verilen kararlar yönünden Devletin sorumluluğu düzenlenmiş olup, yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca, seçim hukuku kapsamında seçim kurullarınca yapılan işlemler yargısal faaliyet olmakla beraber alınan kararlar da yargısal nitelikte bulunmaktadır.

20. YSK tarafından verilen kararların kesin nitelikte olması ve aleyhine başka bir mercie başvurulamaması, ilgili kararı veren üyelerin kusuru nedeniyle tazminat talebinde bulunulmasına engel olmadığı gibi YSK kararlarının denetime tabi olmaması, şartları varsa verilen karar nedeniyle tazminat sorumluluğuna engel değildir.

21. Açıklanan nedenlerle, Özel Dairece tazminat isteminin esası yönünden inceleme yapılması gerekirken davanın usulden reddinde karar verilmesi yerinde değildir.

22. Hâl böyle olunca, usul ve yasaya aykırı olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın bozulması gerekir.” gerekçesiyle Özel Dairenin kararı bozulmuştur.

Özel Dairenin Direnme Kararı

9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2022/15 Esas, 2022/27 Karar sayılı kararı ile; “…Yargıtay Genel Kurulu bozma ilamının gerekçesi özetle; YSK kararlarına karşı itiraz merciinin bulunmaması ve kesin nitelikte olmasının tazminat sorumluluğuna engel teşkil etmediği ve işin esasının incelenmesi gerektiğidir.

Özel Dairenin Direnme Kararı

9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2022/15 Esas, 2022/27 Karar sayılı kararı ile; “…Yargıtay Genel Kurulu bozma ilamının gerekçesi özetle; YSK kararlarına karşı itiraz merciinin bulunmaması ve kesin nitelikte olmasının tazminat sorumluluğuna engel teşkil etmediği ve işin esasının incelenmesi gerektiğidir.

Direnme gerekçesi: Dairemizin ilk kararında ayrıntılı olarak belirtilen yasal düzenlemeler ve emsal kararlar ile Yüksek Seçim Kurulu kararlarının niteliği dikkate alındığında, Anayasa'nın idari ve yargısal denetim dışında bıraktığı bir işlemden dolayı, davacının iddialarının HMK’nın 46. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı ve davanın usulden reddine karar vermek gerekir. Bu nedenle Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen 05.12.2017 gün ve 2016/31 E-2017/42 K sayılı kararında direnilmesine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

11. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılamada, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi kararının Hukuk Genel Kurulunca bozulması üzerine Özel Daire tarafından direnme kararı verilip verilemeyeceği hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

III. GEREKÇE

12. Dava, HMK’nın 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

13. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmış olup,

“(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.”

şeklinde düzenlenmiştir.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.”

şeklinde düzenlenmiştir.

14. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Davaların açılacağı mahkeme” başlıklı 47 nci maddesinde de “Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde; Yargıtay Başkan ve üyeleri ile kanunen onlarla aynı konumda olanların fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay Dördüncü Hukuk Dairesinde ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür. Dava, bu dairenin Başkan ve üyelerinin fiil ve kararlarından dolayı ise yargılama Yargıtay Üçüncü Hukuk Dairesinde yapılır. Verilen kararların temyiz incelemesi Hukuk Genel Kurulunca yapılır. Temyiz incelemesine, kararı veren başkan ile üyeler katılamaz.

(2) Devletin sorumlu hâkime karşı açacağı rücu davası, tazminat davasını karara bağlamış olan mahkemede görülür.” hükmü getirilmiştir.

15. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinde ise “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” düzenlemesi mevcuttur.

16. Anılan mevzuat hükümlerinde, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Devlet aleyhine açılan tazminat davalarının Yargıtay ilgili hukuk dairesinde ilk derece mahkemesi sıfatıyla görüleceği ve verilen kararların temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı düzenlenmiştir. Buna göre Hukuk Genel Kurulunun yapacağı temyiz incelemesi sonucunda Özel Daire kararı bozulduğu takdirde Özel Daire kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir.

17. Hâkimlerin hukuki sorumluluğunu düzenleyen HMK’nın 46 ve devamı maddelerinde ayrı bir yargılama usulü öngörülmediğinden hâkimlerin fiillerinden dolayı tazminat istemlerine ilişkin yargılamalar HMK’daki usule göre yapılacaktır. HMK’nın 373 üncü maddesine göre ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi Yargıtayın bozma kararına direnebileceğinden ilk derece mahkemesiyle yargılama yapan Özel Daire de Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına direnebilecektir. Bu nedenle oy çokluğu ile ön sorun bulunmadığı sonucuna varılarak Özel Daire direnme kararının yerinde olup olmadığının incelenmesine geçilmiştir.

18. Anayasa’nın “Seçimlerin genel yönetim ve denetimi” başlıklı 79 uncu maddesi;

18. Anayasa’nın “Seçimlerin genel yönetim ve denetimi” başlıklı 79 uncu maddesi;

“ Seçimler, yargı organlarının genel yönetim ve denetimi altında yapılır.  Seçimlerin başlamasından bitimine kadar, seçimin düzen içinde yönetimi ve dürüstlüğü ile ilgili bütün işlemleri yapma ve yaptırma, seçim süresince ve seçimden sonra seçim konularıyla ilgili bütün yolsuzlukları, şikayet ve itirazları inceleme ve kesin karara bağlama ve Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçim tutanaklarını ve Cumhurbaşkanlığı seçim tutanaklarını kabul etme görevi Yüksek Seçim Kurulunundur. Yüksek Seçim Kurulunun kararları aleyhine başka bir mercie başvurulamaz.

Yüksek Seçim Kurulunun ve diğer seçim kurullarının görev ve yetkileri kanunla düzenlenir.

Yüksek Seçim Kurulu yedi asıl ve dört yedek üyeden oluşur. Üyelerin altısı Yargıtay, beşi Danıştay Genel Kurullarınca kendi üyeleri arasından üye tamsayılarının salt çoğunluğunun gizli oyu ile seçilir. Bu üyeler, salt çoğunluk ve gizli oyla aralarından bir başkan ve bir başkanvekili seçerler.

Yüksek Seçim Kuruluna Yargıtay ve Danıştaydan seçilmiş üyeler arasından ad çekme ile ikişer yedek üye ayrılır. Yüksek Seçim Kurulu Başkanı ve Başkanvekili ad çekmeye girmezler.

Anayasa değişikliklerine ilişkin kanunların halkoyuna sunulması, Cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesi, işlemlerinin genel yönetim ve denetimi de milletvekili seçimlerinde uygulanan hükümlere göre olur....”

hükmünü haizdir.

19. 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un YSK’nın görev ve yetkilerini düzenleyen 14/8 ve dokuzuncu fıkralarında;

“8. İl seçim kurullarınca düzenlenen tutanaklara karşı yapılan itirazları inceleyip kesin karara bağlamak,

9. Seçimlerden sonra, kendisine süresi içinde yapılan, seçimin sonucuna müessir olacak ve o çevre seçiminin veya seçilenlerden bir veya birkaçının tutanağın iptalini gerektirecek mahiyette itirazları, altkurullara yapılan itirazların silsilesine ve sürelerine uygunluğunu araştırmaksızın inceleyip kesin karara bağlamak,”

Aynı Kanun’un “İtiraz mercileri” başlıklı 111/2 nci maddesinde;

“Yüksek Seçim Kurulu'nun re'sen veya itiraz üzerine vereceği kararlar kesindir.” hükmüne yer verilmiş olup, “Tetkik ve tahkik usulü” başlıklı 132/4 üncü maddesinde de, kurulun kararlarının kesin olduğu ve aleyhine hiçbir mercie ve kanun yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir.

20. Anayasa’nın yasama bölümünde yer alan 79 uncu maddesine göre, seçimlerin, yargı organlarının genel yönetim ve denetimi altında yapılacağı, aynı maddenin devamında ise, seçimlerin yönetimi ve denetimi konusunda YSK’nın görevli ve yetkili olduğu belirtilmiştir (Özalp.,N.Y.: Yüksek Seçim Kuruluna İlişkin Güncel Anayasal Tartışmalar, s. 137, anayasader.org).

20. Anayasa’nın yasama bölümünde yer alan 79 uncu maddesine göre, seçimlerin, yargı organlarının genel yönetim ve denetimi altında yapılacağı, aynı maddenin devamında ise, seçimlerin yönetimi ve denetimi konusunda YSK’nın görevli ve yetkili olduğu belirtilmiştir (Özalp.,N.Y.: Yüksek Seçim Kuruluna İlişkin Güncel Anayasal Tartışmalar, s. 137, anayasader.org).

21. Anayasa’nın 79 uncu maddesine göre, YSK, seçimlerin başlamasından bitimine kadar, seçim süresince ve seçimden sonra seçim konularıyla ilgili bütün yolsuzlukları, şikâyet ve itirazları inceleme ve kesin karara bağlama görev ve yetkisiyle donatılmıştır. Anayasa’da soyut bir biçimde düzenlenen bu yetki, 298 sayılı Kanun’la somutlaştırılmıştır (Kılıç A.: Yüksek Seçim Kurulu Kararlarına Karşı Bireysel Başvuru Yolu, s. 64, dergipark.org.tr).

22. Anayasa’nın 79 uncu maddesinde seçimlerin yargı organlarının yönetim ve denetimi altında yapılacağı ve anılan ifadenin hemen ardından gelen fıkrada, bu yönetim ve denetimle görevli organın YSK olduğu belirtilmiştir. Anayasa’nın 79 uncu maddesinin gerekçesinde ise “…Yüksek Seçim Kurulu kararlarının kesinliği ve bunlara uyulması tereddütlere yol açtığından bu maddeye Yüksek Seçim Kurulu kararları aleyhine başka bir mercie başvurulamayacağı esası getirilmiştir” denilmiştir. Gerekçeden de anlaşılacağı üzere Anayasa koyucu, YSK kararlarının kesin olmasını ve bu kararlar aleyhine başka merci ve kanun yollarına başvurulmamasını öngörmüştür. Anayasa’nın 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde geçen “Yüksek Seçim Kurulunun kararları aleyhine başka bir mercie başvurulamaz.” ve 298 sayılı Kanun’un 132 nci maddesinde geçen “Kurulun kararı kesindir. Aleyhine hiçbir mercie ve kanun yoluna başvurulamaz.” ibarelerinin ne anlam ifade ettiğine bakılmalıdır. Anılan hükümlerde yer alan “merci” ifadesiyle başvurulacak idari ve yargısal tüm yer veya makamların kastedildiği anlaşılmaktadır (Anayasa Mahkemesi, Atila Serter, B. No: 2015/6723, 14.07.2015, § 40; Oğuz Oyan, B. No: 2015/8818, 14.07.2015, § 27, 28; Vatan Partisi, B. No: 2015/8764, 18.11.2015, § 26, 27; Kanal Beyaz Televizyon Radyo Yay. San. ve Tic. A.Ş., B. No: 2014/3531, 09.06.2016, § 29).

23. Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin 30.03.2014 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinde ... ili, ... ilçesi belediye başkanlığına aday olduğunu, en çok oyu alarak belediye başkanı seçildiğini, ancak sabıka kaydındaki bilgilere göre seçilme yeterliliğine sahip olmadığı gerekçesiyle seçimlerin iptaline karar verildiğini, gerek ilçe seçim kurulu gerek il seçim kurulu gerekse YSK’ya yaptığı itirazların reddedildiğini, seçim kurullarınca verilen kararların hatalı olduğu gerekçesiyle tazminat talebinde bulunmuştur.

24. Yukarıda yapılan açıklamalarda da belirtildiği üzere Anayasa’nın 79 ve 298 sayılı Kanun’un 132 nci maddelerine göre YSK’nın verdiği kararlar kesindir, aleyhine hiçbir mercie ve kanun yoluna başvurulamaz. Anılan maddelerde yer alan “merci” ifadesiyle idari ve yargısal tüm yer veya makamların kastedildiği kuşkusuzdur. Bu nedenle Anayasa'nın idari ve yargısal denetim dışında bıraktığı bir işlemden dolayı, davacının iddialarının HMK’nın 46 ncı maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir.

25. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, hâkimlerin yargısal faaliyetlerinden dolayı verilen kararlar yönünden Devletin sorumluluğunun HMK’nın 46 ncı maddesinde düzenlendiği, seçim hukuku kapsamında YSK tarafından yapılan işlemlerin yargısal faaliyet olduğu ve alınan kararların da yargısal nitelikte bulunduğu, YSK kararlarının denetime tabi olmamasının, şartları varsa verilen karar nedeniyle tazminat sorumluluğuna engel olmadığı, bu nedenle Özel Daire kararının bozulması gerektiği görüşü ile, YSK’nın seçimlere ilişkin itiraz ve şikayetlerinin belirli usulü güvencelere dayalı olarak inceleyip kesin şekilde karara bağlayan ve bizzat Anayasa ile kurulmuş bir yargı mercii olduğu, YSK’nın verdiği kararların kesin olması ve bu kararlarla ilgili olarak bir başka mercie başvurulamaması ile HMK’nın 46 ncı maddesinde düzenlenen hâkimlerin sorumluluğu dolayısıyla Devlet aleyhine tazminat davası açılmasının birbirinden tümüyle farklı bir hukuki durum olduğu, eldeki davada Özel Dairece, sadece anılan maddede sınırlı şekilde sayılı olan ve hâkimin açıkça görevini suiistimal etmesi anlamına gelen durumların mevcut olup olmadığının belirleneceği, bu itibarla YSK kararlarına karşı bir başka mercie başvurulamayacağından bahisle YSK’nın seçime ilişkin itiraz ve şikayetler hakkında HMK’nın 46 ncı maddesi kapsamında tazminat istemine konu edilemeyeceği yönündeki değerlendirmenin isabetli olmadığı, somut olayda davacının adli sicil kaydında görevi kötüye kullanma suçundan verilmiş olan bir mahkûmiyet hükmünün bulunması ve seçime dair uyuşmazlıklara ilişkin nihai karar mercii olan YSK tarafından bu makûmiyetin seçilmeye engel olduğunun değerlendirilmesi karşısında ilgili seçim mercileri tarafından “farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı şekilde” ve keyfi olarak davacının seçilme yeterliğinin bulunmadığının kabul edildiğini söylemenin mümkün olmadığı, bu nedenle Özel Dairece davacının tazminat isteminin reddedilmiş olmasının sonucu itibariyle doğru olduğu ve davanın reddine ilişkin kararın belirtilen bu gerekçeyle onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüşler Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

26. Hâl böyle olunca, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin “davanın usulden reddine” dair direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği direnme kararının ONANMASINA,

26. Hâl böyle olunca, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin “davanın usulden reddine” dair direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

12.04.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen olayda davacı, 30.03.2014 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinde ... iline bağlı ... ilçesi Belediye Başkanı olarak seçildiğini, ancak ... İlçe Seçim Kurulunca adli sicil kaydındaki bilgilere göre seçilme yeterliliğine sahip olmadığı gerekçesiyle seçimlerin iptaline karar verildiğini, bu karara karşı yaptığı itirazın ise ... İl Seçim Kurulu Başkanlığı tarafından reddedildiğini, buna ilişkin itirazının da Yüksek Seçim Kurulu (YSK) tarafından kabul görmediğini ve "seçim tutanağının bu kişiden (kendisinden) sonra gelen en çok oy almış olan parti adayına verilmesine" karar verildiğini belirterek söz konusu kararların ilgili kanun hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle tazminat istemiyle 25.03.2015 tarihinde Yargıtay 4. Hukuk Dairesinde dava açmıştır.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 05.12.2017 tarihinde "Anayasa'nın idari ve yargısal denetim dışında bıraktığı bir işlemden dolayı, davacının iddialarının HMK’nın 46. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı" gerekçesiyle davanın usulden reddine oyçokluğuyla karar vermiştir. Karardaki bu değerlendirme Anayasa'nın 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Yüksek Seçim Kurulunun kararları aleyhine başka bir mercie başvurulamaz." hükmüne; Danıştayın, YSK'nın seçim hukuku kapsamında aldığı kararların idari işlem olarak nitelendirilemeyeceği ve idari yargı denetimine tabi tutulamayacağı yönündeki kararına ve Anayasa Mahkemesinin YSK kararlarına ilişkin bireysel başvuruda bulunulamayacağı yönündeki içtihadına dayanmıştır.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinde görev yapan iki üye ise özetle YSK Başkan ve Üyelerinin fiil ve kararlarından dolayı Devlete karşı tazminat davasının açılmasında hukuki bir engel bulunmadığı ve bu nedenle eldeki tazminat davasının esasının incelenmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.