muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1375, Karar No: 2022/3727, Tarih: 22.06.2022

c-... ve ... hakkında;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduklarını gösteren süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetleri tespit edilemeyen ancak muvazaalı arsa devirleri yaptıkları anlaşılan sanıkların eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gerekçeleri ve atılı suçun mahiyeti dikkate alınarak tutuklu sanıkların tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına;

B-MÜSADERE YÖNÜNDEN;

1-Dosyada mevcut bilirkişi raporlarına göre; ... Plastik Kim. Nak. Tur. San. ve Tic. A.Ş. ... Tarım Hay. Ve Gıda San. ve Tic. A.Ş., ... Koll.Şti., ... Lojistik Gümr. Hizmet. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş., ... Liman Hiz. Gümr. İnş. Pet. Doğ. San. ve Tic. A.Ş., Tasfiye Halinde ... Sağlık Ürün. Tic. ve San. A.Ş., ... Demiryolu Tek.İnş.Elek. A.Ş., ... Grup Demiryolu Makina İnş. A.Ş, adlı şirketlerin örgütün amaç ve faaliyetlerine tahsis edildiğine dair bir bulguya rastlanılmamış olmakla; verilen müsadereye yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik bulunmamakla CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle kararların ONANMASINA,

2-Sanıkların hissedarı bulundukları ve şirkette bulunan payları yönünden müsaderesine karar verilen ... Doğalgaz İthalat ve İhracat Toptan Satış A.Ş., ... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş., ... Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik A.Ş., ... Hizmet İşleri İnşaat ve Ticaret A.Ş., ... Pazarlama Ltd. Şti., ... Halı Aksesuar ve Mobilya Sanayi Ticaret A.Ş., Bakım Elektirik Plastik Tekstil San ve Tic A.Ş., ... İç ve Dış Nakliyat Pet. Ürün. ve Maden. San. Tic. A.Ş., ... İnşaat Taah. San. ve Tic. A.Ş., ... Baskılı Ürn.Amb. San.ve Tic.A.Ş., ... Sepeti Bilgisayar Yazılım İth. İhr. Eğ. Ser. ve Rek.Tic.A.Ş., ... Enerji Elektrik Üretimi ve Mad. A.Ş., ... Liman İşletmeciliği Sanayi ve Ticaret A.Ş., Malkara Kömür İşletmeleri A.Ş., ... Dış Tic. A.Ş., ... Elektrik Enerjisi Toptan Sat. A.Ş., ... Enerji Elekt.Üretimi A.Ş., ... Gıda ve Tarımsal İşl.San.ve Tic.A.Ş., ... Holding A.Ş., ... Plastik ve Enerji San.ve Tic.A.Ş., ... Tek. Paz. Satış Dağ. San. ve Tic. A. Ş., ... Yatırım ve Gay. Men. İşl. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş., ... Dekorasyon İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş., ... Enerji A.Ş., ... Halı İplik Tekstil Mobilya San. ve Tic. A.Ş., ... İnternational Dış Tic. A.Ş., ... Simülatör Üretim San. ve Tic. A.Ş., ... Proje İnşaat Taah. San.ve Tic. A.Ş., ... Yatırım Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş., ... Denizcilik İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti., ... İnş....San.ve Tic.A.Ş., ... Denizcilik A.Ş., ... Plastik Film ve Enerji San. ve Tic. A.Ş., ... Makina ve Gıda San.Tic.A.Ş., ... Mısır Ürünleri Gıda Sanayi Tic. A.Ş., ... Tarım Hayvancılık İnş. San.Tic Ltd Şti., ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş., ... Restaurant Turizm Gıda İnş Nak. San. Ve Tic. Ltd. Şti., ... Teknik Yapı İnşaat Taahhüt San ve Tic Ltd. Şti., ... Mühendislik İnşaat Taahhüt A.Ş., Balkara Madencilik Nakliye İnşaat ve Ticaret A.Ş., ... Yatırım İnşaat Gayrimenkul Dış Ticaret A.Ş.’nin örgütün amaç ve faaliyetlerine özgülenip tahsis edildikleri anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın üzerlerine atılı suçun unsurları itibariyle sübut bulduğu, sanık ... ve ... yönünden verilen bozma kararlarının suçun vasfına yönelik, sanıklar ... ve ... yönünden verilen bozma kararlarının ise hükmolunan ceza miktarına ilişkin olduğu belirlenmekle, mahkûmiyet ve müsaderenin bağımsız birer hüküm oldukları kuralı da gözetilerek;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçe ve mahkemenin takdirine göre aşağıda belirtilen sebepler dışında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a-Suça tahsis edildikleri anlaşılan şirketlerin müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yalnızca sanıkların şirketlerdeki paylarının müsaderesine karar verilmesi,

b-Müsadereye hükmedilirken iyi niyetli üçüncü kişilerin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c-Uygulama maddesi olarak TCK’nın 54/1. maddesinin karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

a-Suça tahsis edildikleri anlaşılan şirketlerin müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yalnızca sanıkların şirketlerdeki paylarının müsaderesine karar verilmesi,

b-Müsadereye hükmedilirken iyi niyetli üçüncü kişilerin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c-Uygulama maddesi olarak TCK’nın 54/1. maddesinin karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararda “...şirket ortaklarının şirketteki paylarının TCK’nın 54/6. maddesi gereği müsaderesine” şeklinde yer alan ibarelerin “...şirket ortaklarına ait şirketin TCK’nın 54/1. maddesi gereği müsaderesine...” olarak; “şirketteki payların” ibaresinin “şirketin” olarak değiştirilerek yazılması; hükmün 11. fıkrasının A bendinde yer alan “Sanıklar ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ve ...' nın,” ibaresi ile “mevcut ortaklık hisselerinin TCK.'nın 54/6 Maddesi uyarınca müsaderesine” şeklinde yazılan ibarenin hükümden çıkarılarak, yerine, hükmün müsadereye ilişkin 11. fıkrasının A bendinin sonuna “şirketlerin TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine; İyi niyetli üçüncü kişilerin haklarının saklı tutulmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-... Mensucat Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden;

3-... Mensucat Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden;

1986 yılında kurulan şirketin son ortaklarının ..., ... olduğu yönetim kurulu başkanının ... yönetim kurulu üyesinin ise ... olduğu, 2014 yılı ortalarına kadar şirketin sevk ve idaresinin ... ... ve ... tarafından yürütüldüğü, bilirkişi raporunda ve mahkeme kabulünde ... Mensucat San ve Tic A.Ş ile ... Plastik Ve Enerji San.Ve Tic.A.Ş arasındaki borç ve alacak işlemleri tespit edilse de şirketin reel sektörde üretim yapan ve katma değer yaratan bir şirket olduğunun, şirketin gerçek anlamda üretim ve satış yaptığı için ilişkili olduğu şirketler dahil bir çok şirketle mal alım satım ilişkisinde bulunduğu ve bu şirketlerle borç ilişkisine girdiği, bu nedenle ... Mensucat San ve Tic A.Ş’nin bu şirkete yıllar itibarıyla borç para vermiş olması ve tekrar tahsil etmesi durumunun tek başına şüpheli bulunmadığının belirtilmesine karşın; şirket tarafından 31.12.2013 tarihinde ... Üniversitesine 300.000,00 TL, 02.01.2014 tarihinde 500.000,00 TL, 22.04.2014 tarihinde 150.000,00 TL ve 13.05.2014 tarihinde 350.000,00 TL bağış yapıldığı, yine ... Sanayici ve İşadamları Federasyonu'na 2013 yılında 60.000 TL bağış yapıldığı ve sözkonusu bağışın federasyon gelirlerinin %26,94'lük kısmına tekabül ettiğinin tespit edildiğinin bildirilmesine göre, şirketin örgütün finansmanı maksadıyla suça tahsis edilip edilmediğinin belirlenmesi bakımından, 2015 yılında gerçekleşen hisse devirlerinin muvazaalı olup olmadığı araştırılıp, müsaderesine hükmedilen diğer şirketlerle farklılık arzeden bir durumunun bulunup bulunmadığının ve gerçekleştirmiş oldukları işlemlerin gerçek mahiyetinin belirlenmesi için yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak alınacak rapordan sonra şirketin örgütle bağlantılı kuruluşlara yaptığı bağışlar ve bu bağışların oranı da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde müsadereye yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gerekçesi gözetilerek şirketle ilgili verilen kayyımlık kararının devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2870, Karar No: 2010/1901, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2870 E.  ,  2010/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetindendoğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ..... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. Ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası olduğu iddia olunan olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı hak sahiplerinin Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı maddi ve manevi tazminat davası eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, dava konusu olayın iş kazası olmaması nedeniyle davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin asıl dava yönünden reddine,birleştirilen dosyanın tefrikine ve tefrik edilen dosyada mahkemenin görevsiz olduğunun tesbiti ile dosyanın Bursa Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/487 Esas ve 2006/247 Karar sayılı eldeki dava ile birleştirilen dava dosyasında 20.06.2006 tarihli birleştirme kararının taraflara tebliğe çıkartılıp kesinleştirilmediği ve eldeki davada birleşen dosyanın taraflarına duruşma gününün tebliğ edilmeden yargılamaya devam olunduğu anlaşılmaktadır.Mahkemece öncelikle birleşen dosyanın, ilgili mahkemeye gönderilerek kesinleştirildikten sonra eldeki davada birleşen dosyanın taraflarına duruşma günün tebliğ edilmesi gerekirken usuli işlemler tamamlanmadan ve birleşen dosyanın davalılarına duruşma günü tebliğ edilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. 5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde iş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kurum'a en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde bu sürenin iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kurum'a bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurum'un denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği, 5510 sayılı Yasa’nın 20 nci maddesinde ise iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurum'ca hak sahibine gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının tespiti ön sorundur. İş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup asıl davada ... taraf gösterilmiş ise de Kurum tarafından olayın iş kazası olup olmadığı yönünde bir tesbit yapılmış değildir.

Yapılacak iş; öncelikle Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/487 Esas ve 2006/247 Karar sayılı birleşen dosyanın, ilgili mahkemeye gönderilerek kesinleştirildikten sonra eldeki davada birleşen dosyanın taraflarına duruşma gününü tebliğ etmek, daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumunun olayı iş kazası olarak kabul edip etmediğini sormak, Kurum'ca yapılacak soruşturmanın sonucunu beklemek, olayın Kurum'ca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde,tarafların bu yöne ilişkin delillerini toplayıp olayın iş kazası olup olmadığını tesbit etmek, yapılan yargılama sonucunda mahkemece olayın iş kazası olduğu sonucuna varılması durumunda her iki davayı birlikte görüp sonucuna göre karar vermek, olayın iş kazası olmadığının mahkemece tesbit edilmesi durumunda ise şimdiki gibi karar vererek dava dosyalarını tefrik etmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11066, Karar No: 2014/12523, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11066 E.  ,  2014/12523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2013/254-2013/551

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işverenler vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5525, Karar No: 2006/7952, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5525 E.  ,  2006/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 39 , 105 ada 11 ve 112 ada 9 parsel sayılı 31367.07, 2123.97 ve 31613.88 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 101 ada 39 ve 105 ada 11 nolu parseller davacı ..., 112 ada 9 sayılı parsel ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiş daha sonra komisyon tarafından sit alanında kaldığı ve zilyedin tapu kaydı bulunmadığından dolayı tespit Hazine adına yapılmıştır. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin beyanlar hanesinde sit alanı olduğu belirtilerek davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli ve temyize konu 101 ada 39 sayılı parselin krokide (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde korunmayı gerektirir kültür varlığı bulunduğu ve bu tür yerlerin zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığına göre davacının anılan parselin bu bölümüne ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

2- Davacının 101 ada 39 numaralı parselin krokide (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 105 ada 11 ve 112 ada 9 numaralı parsellere ilişkin temyizine gelince;

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerinde yazılı şartlar gerçekleşmiş olmakla beraber; taşınmazların 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalmış olması ve yargılama sırasında değişen ve sit alanlarında kalan taşınmazların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini öngören 5226 sayılı Kanunla değişik 2863 sayılı Kanun’un 11. maddesi gereğince iktisabının mümkün bulunmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, değerlendirme dosya kapsamına ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Mahkeme kararında da belirtildiği üzere taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen yerlerle ilgisinin olmadığı, davacı tarafın tesbitten geriye doğru aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin 30 yılı aşkın süreye ulaştığı, sit alanı içerisinde yer alan taşınmazlar üzerinde korunmayı gerektirir kültür ve tabiat varlığının bulunmadığı konularında taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmasından ve kadastro tesbitini takiben açılan davadan sonra yasada yapılan ve sit alanlarında yer alan taşınmazların zilyetlikle iktisap edilip edilemeyeceği ve değişikliğin kazanılmış hakları etkileyip etkilemeyeceği konusundadır. Bilindiği üzere bir ülkenin zenginliklerinin, tarihi ve kültürel değerlerinin başında kültür ve tabiat varlıkları gelir. Bunların korunması ve özellikle gelecek nesillere aktarılması için herkese büyük görevler düşmektedir. Bu varlıkların korunması için tüm çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da bu konu üzerinde hassasiyetle durulmuş muhtelif tarihlerde yasa ve tüzükler çıkarılmıştır. Eski eserlerin korunması ile ilgili ilk Nizamname 29 sefer 1324 (10.4.1322) tarihli Asarı Atika Nizamnamesidir. Bu Nizamnamenin 4. maddesinde; her türlü abideler, menkul ve gayri menkul Asari Atika hükümet malı sayılmış, gayrimenkul niteliğindeki Asari Atikaların kullanılması kesin olarak yasaklanmasına rağmen sit alanları hakkında her hangi bir hüküm getirilmemiştir. Asari Atika Nizamnamesini yürürlükten kaldıran 25.4.1973 tarih ve 1710 sayılı Eski Eserler Kanunu’nun 1. maddesi ise “sit” leri taşınmaz eski eserler arasında saymış, 3. maddesinde bütün taşınır ve taşınmaz eski eserlerin Devletin malı olduğunu bildirmiştir. Aynı Yasa’nın 10. maddesi ile de “korunmaları lüzumu tesbit ve ilan olunan her çeşit eski eser tarihi ve tabii anıtlar ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki emlak ve araziye yeniden imar ihya hakkı tanınmaz ve tapu verilmez.” kuralı kabul edilmiş, bu kurala paralel bir hüküm içeren 15. maddede ise önceki zilyetlik hakları korunmuştur. “Ne varki gerek Asari Atika Nizamnamesinde ve gerekse Eski Eserler Kanunu'nda Kültür ve tabiat varlıkları ve bunların koruma alanları ile sit alanlarının kesin bir ayırımı yapılmamıştır. Kendinden önceki tüm kanun ve nizamnameleri yürürlükten kaldıran 21.7.1983 tarih 2863 sayılı “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu” ise; 5. maddesinde taşınır ve taşınmaz bütün kültür ve tabiat varlıklarını Devlet malı saymış, 11. maddesinde bu varlıklar ile koruma alanlarının zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyeceğini hükme bağlamıştır. Kabul edileceği üzere Anadolu çeşitli medeniyetlere sahne olmuştur. Bünyesinde doğal Arkeolojik ve Jeolojik güzellikler barındırmaktadır. Bu nedenledir ki sit alanları Anadolu’da geniş sahaları kapsamaktadır. Kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanları ise genellikle daha küçük alanlarda kalmaktadır. Bu itibarla sit alanlarında zilyetlikle mülk edinme yolunun kapanması ülke gerçeklerine tamamen ters düşmektedir