muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10775, Karar No: 2016/10519, Tarih: 11.11.2016

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Diğer taraftan, 4721 sayılı Kanunun 292 ve 293. maddeleri uyarınca, evlilik birliği dışında doğan çocuk, anne babanın sonradan evlenmesi halinde eşlerin, evlilik akti sırasında ya da sonradan bildirimde bulunması kaydıyla evlenen anne-babanın hanesine kaydedilecektir. Bu nedenle, anne-babanın, çocuğun doğum tarihinde evli bulunmamakla birlikte sonradan evlenmiş olmaları durumunda; babanın bildirimde bulunması (başka bir anlatımla çocuğun kendi çocuğu olduğunu bildirmesi) ya da davada davacı olarak taraf bulunması halinde, ortada soybağı yönünden çözülmesi gereken bir ihtilaf kalmadığı için bu davanın da müstakilen “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kabul edilmesi usul ekonomisinin gereğidir.

Somut olayda, davacı, eşi Aynur ile yaklaşık 25 yıl önce kaçarak evlendiklerini, 01.07.1992 tarihinde kızları Kibariye'nin dünyaya geldiğini, kızını resmi evlilikleri bulunmadığından kendi adlarına nüfusa kaydettiremediklerini ve amcası ... ve eşi ...'ın nüfusuna kaydettirdiklerini ileri sürerek, kızı Kibariye'nin babası olduğunun belirlenerek nüfus kayıtlarının değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğduğu tarihte, iddia edilen anne ve babanın evli olmamakla birlikte daha sonra evlendikleri ve iş bu davayı da baba olduğunu iddia eden davacının açtığı anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5869, Karar No: 2009/6196, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5869 E.  ,  2009/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirkete ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin tamamının davalıya isabet ettirdiğini; ancak davalının takip dosyasından haczedilen yataklar üzerine, kendi takip dosyalarından da haciz konulduğunu ve kendi hacizlerinin davalınınkine göre önceki tarihte yapıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili haczedilen yatakların ayırıcı vasfının, ... üzerindeki seri numaraları olduğunu, davacının bu numaraları tutanağa geçirmediğini, hacze gidildiğinde yediemin tarafından bir beyanda da bulunulmadığını; davacı yanca haczin hastanede yapıldığı iddiasına rağmen kendi hacizlerinin bir depoda gerçekleştirildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı yanca 03.01.2008 tarihinde haciz yapıldığı, mahcuzların şirket çalışanına yediemin olarak teslim edildiği; haczin yapıldığı her iki adresin de aynı olduğu, davacı yanın dosyasındaki haciz tutanağında malların topluca, davalı yanın dosyasındaki haciz tutanağında ise ... ... yazıldığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle sıra cetveli hazırlanmak üzere dosyanın icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32213, Karar No: 2016/240, Tarih: 11.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32213 E.  ,  2016/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemde geçen hizmet sürelerinin daimi kadroya geçtiği sırada kıdemine sayılarak yapılacak intibakına göre ücretinin belirlenmesi ve bu intibak sebebiyle toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacaklar ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığını, daimi kadroya geçirilirken intibakının yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkrası ile ... İl Özel İdaresinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ...ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22. 02. 2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirileceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... ...sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.

Kabule göre de geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemdeki kademe ve dereceye esas alınmamasının Hükümet ile ... Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokole uygun olduğundan bahisle yerel mahkemece fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacakları reddedilmiş olmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2015 tarihli 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında, geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden, uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca anılan alacakların reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17581, Karar No: 2018/7417, Tarih: 22.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17581 E.  ,  2018/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, danışmanlık tedbiri uygulanması

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını ikmal etmemiş olmasına karşın tüm celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün de açık celsede tefhim edilmesi, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1724, Karar No: 2008/1392, Tarih: 11.03.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/1724 E., 2008/1392 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/1724 E., 2008/1392 K.**

**- KADASTRO TESBİTİNİN EKSİKLİĞİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 11 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 228 ada 16 parsel sayılı 14618 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tespiti sırasında uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş, Kadastro Komisyonunca çifte tapu kaydı nedeniyle tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin S...... H....mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, K…

…. ve A.... A....tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı dayanağı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı, Kadastro Kanunu'nun 10.maddesinin son fıkrası uyarınca "aynı kuvvet ve mahiyetteki belgelerin uygulanmasında sonuca varılamadığı" gerekçesiyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Tespiti, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 10.maddesinin son fıkrası uyarınca yapılan taşınmazların 30 günlük askı ilanının Kadastro Mahkemesince yapılması zorunludur. Mahkemece yöntemine uygun şekilde 30 günlük askı ilanı yapılmamıştır. Kural olarak askı ilanı yapılmadıkça ve yasada öngörülen 30 günlük itiraz süresi dolmadıkça duruşmaya başlanması olanaksızdır.

O halde öncelikle çekişmeli taşınmazla ilgili 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11. ve 27.maddesi hükmünde öngörülen şekilde yöntemine uygun askı ilanı yapılmalı, askı ilanı süresi içerisinde taşınmazın tespitine karşı itiraz edenlerin olması durumunda itiraz edenlerin de taraf olacağı düşünülmeli ve yasada öngörülen süre dolduktan sonra davaya bakılmalıdır. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/733, Karar No: 2015/11473, Tarih: 05.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/733 E.  ,  2015/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/383997

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2012/12 (E) ve 2012/919 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II. Sanığın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın suçunun sübutu ve bu dosya ile ilgili iki eylemi nedeniyle TCK 43/11 maddesinin uygulaması usul ve yasaya uygun ile ise de;

Uyap kayıtlarında yapılan incelemeye göre, Dairemizce daha önce karar verilen, 2013/22035 Esas ve 2014/11280 Karar sayılı Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/771-1020 esas ve karar sayılı dosyasında, 23/11/2011 suç tarihli benzer eylem nedeniyle 13/12/2011 tarihinde iddianame tanzim edildiği gözetilerek, sanığın eylemlerinin aynı suç işleme icrası kapsamında kalıp kalmadığı ve TCK’nın 43/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi bakımından, anılan dosyanın getirtilip incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20346, Karar No: 2013/5621, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20346 E.  ,  2013/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik,dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Somut olayda; Sanık ...'nin kendi adına sahte Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Bilgisayar ve Teknolojileri Öğretim Öğretmenliği bölümü mezuniyet belgesini hazırlayarak Dekan Doçent Dr.... olarak imzaladığı, bu belge ile Halk Eğitim merkezi müdürlüğüne başvurarak 2 ay süreyle bilgisayar öğreticisi olarak görev yaptığı, sonrasında aynı belgeyle KPSS’ye girdiği bu sınavdan aldığı sonuçla ve sahte mezuniyet belgesi ile başvurduğu Milli Eğitim Müdürlüğü ile hizmet sözleşmesi imzalayarak 2005-2007 yılları arasında çeşitli okullarda görev yaptığı ve bu süre zarfında maaş ve ek ders ücreti olarak toplam 17.560,07 TL aldığı, sözleşmeli öğretmenlik yapmasının sonucu olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bağlı olarak 1.213,049 TL Hastane, 203,95'TL eczane olmak üzere toplam 1.417,47 TL sağlık yardımından faydalandığı, göreve başladıktan sonra askerlik tehiri için Çarşamba Askerlik Şubesi Başkanlığından 09 Aralık 2002 tarihinde aldığı "Askerlikle ilişiği yoktur" belgesini bilgisayar tarayıcısında tarattıktan sonra 09 Nisan 2007 tarihli olacak şekilde hazırlayarak imzaladığı, bu belgeyi askerlik şubesine gönderme yazısını 10.04.2007 tarihli olarak internet ortamında hazırlayıp Milli Eğitim Müdürü Avni Demir ismini yazıp imzaladığı, bu belgeye eklediği personel kimlik bilgileri formunu da bilgisayar aracılığıyla düzenlediği, askerlik şubesince belirtilen belgelerin sahte olduğunun tespit edildiği ve bu konuda yapılan tahkikat sırasında mezuniyet belgesi ile ilgili sahteliğin de ortaya çıktığının anlaşılması karşısında sanığın eylemlerinin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede

5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu sisteminde “gün para cezası sistemi” kabul edilmiş olup nispi para cezasına yer verilmediğinden, tebliğnamedeki aynı kanun 158/1-e maddesinde öngörülen adli para cezasının nispi para cezası olması nedeniyle zikredilen kanun 43. maddesi ile artırım yapılamayacağına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.