muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15595, Karar No: 2014/18079, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15595 E.  ,  2014/18079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/911-2014/129

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2,294,22 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 28.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Ocak-Haziran 2008 döneminde memurların tamamına 2,91 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 24.06.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 4.5 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate 2014/15595-18079

alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19262, Karar No: 2011/4554, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19262 E.  ,  2011/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4427, Karar No: 2014/7389, Tarih: 03.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4427 E.  ,  2014/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/28-2013/418

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait ... parsel nolu taşınmazın 29.681 m2 lik kısmının dinlenme ve sosyal amaçlı(lokanta-çaybahçesi-çocuk bahçesi ve park alanı) olarak T... alım satım ihale yönetmeliği esaslarına göre yapılan ihale sonucu davalıya 28.12.2007 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, sözleşmenin bitim tarihi olan 28.12.2012 tarihinden önce 11.10.2012 tarihli yazı ile sözleşmenin yenilenmeyeceği ve süre bitiminde davacıya tesliminin gerektiğinin bildirildiğini,ancak tahliye edilmediğini belirterek davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, mahkemece,süre bitimi nedeniyle tahliyeye karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 28.12.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesine göre kiralanan "lokanta-çaybahçesi,çocuk parkı ve park alanı"vasfındadır.6098 sayılı TBK'nun konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin hükümlerine tabi taşınmazlarda fesih ve tahliye sebepleri sınırlı olup kiralayanın kira süresi bitiminde yasada yazılı tahliye sebeplerine dayanmadan tahliye hakkı bulunmamaktadır. Dava konusu yer kira sözleşmesinde "...."lokanta-çaybahçesi,çocuk parkı ve park alanı..." olarak nitelenmiş olup kiralananın TBK'nun 299 ve devamı maddelerinde düzenlenen genel hükümlerine mi yoksa TBK'nun 339 ve devamı maddelerinde düzenlenen çatılı işyeri kirası hükümlerine mi tabi olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılamamaktadır.Bu nedenle mahkemece, öncelikle kiralanan yerin(lokanta-çaybahçesi,çocuk parkı ve park alanı) nitelik ve hakim vasfının tespiti için uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılması ,kiralananın çatılı işyeri, taşınır yada arsa vasfında olup olmadığı araştırılarak tespit edildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek MK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1814, Karar No: 2023/11161, Tarih: 01.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1814 E.  ,  2023/11161 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3380 E. 2022/5 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Gaiantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2019/3380 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığa 08.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 10.02.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11948, Karar No: 2013/3162, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11948 E.  ,  2013/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 29.05.2012 tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu ... Beldesi 299 parselin içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı ve ilgili belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi belirtilmiş ise de, dosya içerisinde yer alan ... Belediye Başkanlığı yazı cevabında ... Beldesi 585 parsel ile ilgili bilgiler gönderilmiş olup, bu parsel ile dava konusu parsel arasında bir irtibat bulunup bulunmadığı da ilgili yazı cevabından anlaşılamamıştır. Dava konusu taşınmaza ait sorulan hususların belediye başkanlığından istenilerek dosyaya konulmasından ve bu hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9153, Karar No: 2022/4848, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9153 E.  ,  2022/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 18/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21439, Karar No: 2014/27600, Tarih: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21439 E.  ,  2014/27600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında işe giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi 18/09/1975 olduğunun tespitine, yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara,kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 506 Sayılı Yasanın Geçici 81.maddesinin C/bc bendi uyarınca, davacının 18.09.1975 sigorta başlangıç tarihine göre 15 yıllık sigortalılık süresini 18.09.1990 tarihinde doldurduğu,3600 gün prim ödeme gün sayısını ise 2010 yılı Ağustos ayında tamamladığı,buna göre 1.4.1955 doğumlu olan davacıya 58 yaşını doldurduğu tarihi takip eden ay başı olan 1.5.2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanabileceği, tahsis talep tarihi ve dava tarihi sırasında davacının yaş koşulunu sağlamadığının anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, yurtdışında çalıştığı sürelerin bir kısmını 3600 güne tamamlayacak şekilde borçlanmış ve borçlanma bedelini 30.11.2012 tarihinde ödemiştir. Aynı gün (30.11.2012) yaşlılık aylığı bağlanması için de tahsis talebinde bulunmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, yurtdışında çalıştığı sürelerin bir kısmını 3600 güne tamamlayacak şekilde borçlanmış ve borçlanma bedelini 30.11.2012 tarihinde ödemiştir. Aynı gün (30.11.2012) yaşlılık aylığı bağlanması için de tahsis talebinde bulunmuştur.

Davacının şartları incelendiğinde bedelini ödediği prim gün sayısı (3601) da dikkate alınarak en uygun aylık tahsis koşulunun 506 sayılı Yasanın geçici 81-C olduğu görülmektedir. Diğer yandan, sigorta başlangıcının 18.09.1975 olduğu belirlendikten sonra sigortalık süresinin 15 yıl ve prim ödeme gün sayısının 3600 gün ile 55 yaş koşulunun varlığı halinde davacının kısmi yaşlılık aylığı koşullarını elde edebileceği görülecektir. Bu üç koşulun birlikte gerçekleştiği ve tahsis talebinde bulunduğu 30.11.2012 tarihinden sonra aylık bağlanabilecektir. 4759 sayılı Yasa ile kademeli geçişteki yaş koşulunun tespiti için primlerin ödendiği tarih ele alındığında Yasada yer alan 24.05.2011-23.05.2014 tarihleri aralığında aranan yaş koşulunun 59 olduğu görülmektedir. Davacının 59 yaşını tamamladığı 01.04.2014 tarihini takip eden ay başı 01.05.2014 tarihinde de aylığın bağlanmış olabileceği görülmektedir. Bu tarihten başka bir tarihin yaşlılık aylığı bağlama tarihi olarak kabulü doğru değildir. Başka hesap tarzı geliştirilerek farklı tarihin kabulünde şekli hukukun özelliklerinin ve amir hükmünün dışına çıkılması hatalıdır. Aksi halde kadınlar için 50, erkekler için 55 yaşın ikmali ile diğer iki şart da öncesinde oluştuğunda aylık bağlanacaksa Yasa koyucunun kademeli yaş geçişini benimseyen bu yasa hükmüne gerek bulunmazdı. Bu olasılık ancak 23.05.2002 tarihi ve önesinde mevcut olabilirdi. Bundan sonra gelişen her hukuki işlem için en erken yaş koşulu 52 ve 56 olarak belirlenmiştir.

Kademeli yaş geçişinden amaçlanan yaş koşulunu ileriye atarak aylığı geç bağlamaktır. Çünkü, prim gün sayısının düşüklüğü ve hizmet süresinin kısalığı yanısıra yaşın ileriye atılması ile kurum kasasındaki prim gelirinin getirisinden daha uzun süre yararlanılmakta, bu nedenle de aktüel dengeler korunarak bütçenin açık verilmesinin önüne geçilmesi düşünülmüştür. Tam aylık şartlarında ise prim gün sayısı ile hizmet süresi uzun olduğu için yaş koşulunun öne çekilmesinde sakınca görülmemiştir.

Diğer yandan, davacı talepleri arasında ileri sürdüğü üzere 506 sayılı Yasanın 81-A gereğince aylık bağlanmasını talep etmiş ise de; tahsis talep tarihi itibarıyla bu aylığa hak kazanılmasına dair yasal koşullara haiz bulunmamaktadır. Bu nedenle, gerek kurum, gerekse mahkemece davacının ancak kısmi aylıktan yararlandırılma şartları değerlendirmeye alınmıştır.

Diğer yandan, davacı talepleri arasında ileri sürdüğü üzere 506 sayılı Yasanın 81-A gereğince aylık bağlanmasını talep etmiş ise de; tahsis talep tarihi itibarıyla bu aylığa hak kazanılmasına dair yasal koşullara haiz bulunmamaktadır. Bu nedenle, gerek kurum, gerekse mahkemece davacının ancak kısmi aylıktan yararlandırılma şartları değerlendirmeye alınmıştır.

Anlatılan bu hususlar bir yana, genel hükümlere gidilerek ve somut olay üzerinden düşünüldüğünde borçlanılan 2120 güne ait prim bedeli ödenmeden aylık bağlanması mümkün değildir. Yaşlılık aylığından yararlanma şartları başlıklı 506 sayılı Yasanın 60. maddesinin A-b bendinin son cümlesinde yer alan “.......Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının pirimini ödemiş olmaları şarttır” ibaresi göz ardı edilerek borçlanma sürelerine ait bedel ödenmedikçe 3600 gün primgün hesabından sayılamaz, hukuken hiçbir kıymet de ifade etmez. Toplanan veya hesaba katılan prim gün sayısı bedeli ödenmeden varsayımla kazanılmış hak sağlamaz. Bu durumda, sigortalı en erken primleri ödediği 30.11.2012 tarihinden sonra aylık bağlama hakkına sahip olacaktır. Bu şart dahi tek başına yeterli olmayıp, beklenecek yaşın Yasa tablosundan seçilmesi gerekmektedir.

Diğer yandan, başlıbaşına aylık bağlama tarihinin tespiti için öncelikle ve özellikle tahsis talep tarihinden önce aylık bağlanmasına ilişkin hüküm kurulamaz. Aylık bağlanması için aranan şartlardan en sonuncusunun yerine getirilme tarihine göre kademeli geçişteki yaşın tespiti gerekir. Bunun için son işlem tarihine göre Yasadaki tablodan yararlanılır. Bu sıralamada yaş koşulunun önceden hazır olması halinde dahi 15 yıl sigortalılık süresi dolmamışsa veya prim bedeli ödenmemişse veya daha sonra yerine getirilmişse hemen aylık bağlamaya dair hüküm kurulamaz. YAŞ'ın, yerine getirilen son işleme göre belirlenmesi gerekmektedir. Bu Yasada denklem yaş koşulu üzerine kurgulanmıştır.

Eğer bu hususların yerine getirilmesi (üç koşul bir arada gerçekleşmemişse) dikkate alınmamışsa veya farklı bir hesap sistemi uygulanmışsa aylık bağlama tarihi farklı bir tarihe gelecektir. Burada sigortalının lehine gidildi veya gidilmesi gerekir diye bir görüş geliştirilemez. Aksi halde, emsali sigortalıya göre kuruma başvurarak önerilen emeklilik tarihini bekleyerek emekli olan kişi ile herhangi bir sebepten dava açarak yaşlılık aylığı talep eden ve somut olaydaki gibi daha erken yaşta emeklilik elde eden kişiler arasında farklılık oluşacak, Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitler arasında eşitsizlik doğuran bir uygulamaya sebebiyet verilmiş olunacaktır. Bu durum kamu vicdanını olumsuz etkileyeceği gibi, kısıtlı olan Devlet bütçesinden de kaynakların öngörülemeyen tarihte ve süresinden erken tüketilmesine sebebiyet verilmesi gibi olumsuz bir sonuç doğuracak, aktüel dengeler bozulacaktır.

Yukarıda anlatılan nedenlerle 15.05.2014 tarihli bozma kararı dosya içeriği somut olaya uygun düşmekte ve 59 yaşın ikmalini öngörmekte ise de; bu görüşten de uzaklaşılarak farklı hesap tarzı geliştirilerek yazılı olduğu şekilde emeklilik için 58 yaşı esas alarak yaşlılık aylığı için hüküm kurulması tarafımca hatalı bulunduğundan Daire çoğunluk görüşüne katılamamaktayım. 18.12.2014