muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/236, Karar No: 2010/254, Tarih: 07.12.2010

Gerçekten de; 5237 sayılı TCY'nin 50 ve 52. maddeleri ile bu maddeler uyarınca verilmiş bulunan adli para cezalarının ne şekilde infaz edileceğini düzenleyen, 5275 sayılı CGTİY'nin 106. maddesinin, "bir sistemin ayrılmaz parçalan" oldukları ve yasa koyucunun önceki sistemde var olan karmaşık durumu basitleştirmek adına böyle bir düzenlemeye gittiği görülmektedir. Her ne kadar Ceza Genel Kurulu'nca duraksamasız olarak kabul edilegeldîği üzere lehe yasanın belirlenmesinde, hükmün tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukuku normlarıyla, hükmün infazına ilişkin normların birlikte değil, ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği ile 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca verilmiş olan adli para cezasının ödenmemesi üzerine yapılacak olan hapse çevrilmesi işleminin tam bir infaz işlemi olduğu hususlarında kuşku bulunmamakta ise de; lehe yasanın en sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için kabul edilmiş olan bu çözüm yolundan hareket edilerek, biri diğerini tamamlayan ve ikisi birlikte bir sistemi oluşturan iki yasal düzenlemenin ayrı ayrı ele alınması ve maddi ceza hukuku açısından lehe olan yasanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uygulandıktan sonra, bu şekilde tayin edilen adli para cezasının, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesi ile infazı yerine, aynı Yasa'nın geçici 1. maddesine göre infazına karar verilmesi olanaklı değildir.

Açıklanan nedenlerle; suç tarihi ister 01 Haziran 2005 tarihinden önce, isterse sonra olsun, 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca doğrudan verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi üzerine yapılması gereken hapse çevirme işleminin, bu madde ile kurulması amaçlanan sistemin ayrılmaz bir parçası olan 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesi uyarınca yapılması zorunludur. Bunun dışında, belirtilen şekilde tayin edilmiş olan adlî para cezalarının, daha iehe infaz hükümleri içerdikleri gerekçesiyle, 647 sayılı Yasa uyarınca veya 5275 sayılı Yasa'nın geçici 1 veya 5252 sayılı Yasa'nın 5/3. maddelerinden biri nazara alınarak hapse çevrilmesi olanaklı değildir.

Bu itibarla. Özel Daire kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bîr kısım Genel Kurul üyesi ise;

itirazın kabulü yönünde, karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İtirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığıma TEVDİİNE, 30.11.2010 günü yapılan ilk müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından, 07.12.2010 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar veriidi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7125, Karar No: 2015/11985, Tarih: 14.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7125 E.  ,  2015/11985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılardan ... tarafından ve ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden...’in işçilik alacakları nedeniyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı işçiye yapılan 18.394,00 TL ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, her bir davalı yönünden ilamda belirtilen miktarların yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılardan ... ile .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davacı Kurumun temizlik işlerini davalı ... ve davacı belediyenin iştiraki olan ...'.ne ihale ettiği, ... Belediyelerinin daha sonra unvan değişikliği ile ... ismini aldığı, ... ile ... arasında noterde düzenlenen 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesinde, 31.07.1991 tarihinde ...'de çalışan tüm işçilerin yasal hakları ile birlikte devir alındığı, devir sözleşmesinin davacı ... Belediyesi tarafından da kabul edilmek suretiyle imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalılar ... ile ....(...) arasında yapılan devir sözleşmesi, Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uyarınca sözleşmede açıkça kararlaştırılan tüm işçilik alacakları yönünden borcun nakli niteliğinde olup, bu işleme davacı Belediye tarafından da onay verilmiş olmakla davalı ... ait borcun tamamından davalı ...'nin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacı ile davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz eden davalı .... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 102,00 TL harcın davalılardan ... ile ...'e istek halinde iadesine, peşin alınan 27,70 TL harcın davacıya iadesine, 14.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2609, Karar No: 2023/7363, Tarih: 19.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2609 E.  ,  2023/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/22 E., 2023/94 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2012/757 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2019/6777 Esas, 2022/19693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi herhangi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hemşire olan sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kocası olan diğer sanığın kanser hastası olması ve duyduğu ağrıları dindirmek için fazladan kırmızı reçeteli ilaca gereksinim duyması nedeniyle çalıştığı kurumlarda bulunan doktor kaşelerinin kullanıp reçete düzenlemesi, bu reçeteler karşılığında para ile ilaçlarını alması biçimindeki eylemleri nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, atılı suçu ikrar ettiği, eczane sahibinin ilaçları sanığın yanında hasta ve bitkin birisi olduğu halde para ile aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemenin sanık ikrarı, eczacı beyanı ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun oluştuğunu kabul ederek temyiz konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık, atılı suçu ikrar ettiği, eczane sahibinin ilaçları sanığın yanında hasta ve bitkin birisi olduğu halde para ile aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemenin sanık ikrarı, eczacı beyanı ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun oluştuğunu kabul ederek temyiz konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden yapılan sorgulamada, sanığın benzer nitelikteki eylemlerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararına bağlı olarak zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilebilmesi için UYAP sisteminde ve var ise başka benzer dosyalarının da getirtilerek dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

2. Kabule göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3. Mahkemenin uygulamasında sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Kabule göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3. Mahkemenin uygulamasında sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30867, Karar No: 2016/10886, Tarih: 28.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30867 E.  ,  2016/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyap sisteminde kayıtlı bulunan mağdur hakkında Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan 28/08/2014 tarih ve 2014/292 no.lu raporu yeterli görüldüğünden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18715, Karar No: 2014/1604, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18715 E.  ,  2014/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/233151

MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012, 07.05.2013 Ek Karar

NUMARASI : 2012/191 (E) ve 2012/444 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık M.. Y..'ın yokluğunda verilen 16.11.2012 günlü kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğ edilmeyip başka bir adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu sebeple yapılan tebligatın usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu cihetle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen mahkemenin 07.05.2013 günlü "temyiz isteminin reddine" dair ek kararı kaldırılarak, yapılan incelemede:

Sanığın savunmasında suça konu çeki satmış olduğu mal karşılığında sitelerde mobilya toptancılığı yapan H. Ö. isimli şahıstan aldığını beyan etmesi, dosyada mevcut 08.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda, çekin ön yüzünde bulunan yazı ve rakamlar ile keşideci imzasının sanığın eli mahsulü olmadığının tespit edilmesi, aynı şekilde çekin arka yüzünde bulunan ilk ciranta H. Ö. isim yazısı ve bu isim yazısının altına atılan imza ile sanığın mukayeseye esas yazıları arasında tersim tarzı ve kaligrafik özellikler yönünden irtibat bulunmadığının belirlenmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, adı geçen H. Ö.'ın belirlenebilmesi halinde kimliği tespit edilip ifadesine başvurulduktan sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20001, Karar No: 2017/2740, Tarih: 14.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20001 E.  ,  2017/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, ayak parmağını kaybettiğini açıklayıp ....000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile ....444,99 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2988, Karar No: 2011/5808, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2988 E.  ,  2011/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede mükerrer nüfus kayıtlarının iptal edilerek kayıtların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/390 Esas sayılı davanamesinde; ...’in resmi nikahlı evli olmayan annesi tarafından daha sonra da dedesi tarafından nüfusa iki defa kaydedildiğini, bu durumun askerlik yoklamaları sırasında sorun yaşanmasına sebebiyet verdiğinden annesi tarafından yapılan ilk kaydın iptali istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, kaydı iptali istenilenin; ... adıyla 21.01.1987 tarihinde ... TC kimlik no’lu, ... ve ... oğlu, 06.06.1986 doğumlu olarak ... İlçesi ... Mahallesi C:40, H:3’de annesinin kızlık hanesine kaydının yapıldığı, daha sonra ise 12.08.1987 tarihinde ... TC kimlik no’lu, ... ve ... oğlu, 06.03.1986 doğumlu olarak ... İlçesi ... Kasabası, C:41, H:116’da ... Noterliğinin 12.08.1987 tarih 8517 yevmiyo nolu senedi ile tanıma sonucu babasının hanesine yazıldığı, her iki kayıttaki kişilerin aynı kişi olduğunun tespit edildiği, ancak annesinin kızlık hanesindeki kaydı ile irtibatlandırılmadığı için farklı iki kimlik numarası aldığı görülmüştür.

Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 86. maddesinde, baba hanesine taşınan ancak ana hanesi ile bağ kurulmamış olan kayıtlara rastlanıldığında, ana hanesindeki kaydına şerh verilerek bu kaydın kapatılacağı ve baba hanesiyle de bağ kurulmak suretiyle ana hanesiyle ilişkinin belirtileceği, yine kayıtlarda baba adında farklılık olması halinde, ana hanesinde bulunan kaydındaki baba adı idarece kayıt düzeltme ve tamamlamaya ilişkin form düzenlenmek suretiyle düzeltileceği belirtilmiştir. Mahkemece sadece, ... T.C. kimlik no'lu ... ve ... oğlu ... ile ... T.C. kimlik no'lu ...’in aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davacının anne hanesindeki kaydının iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17550, Karar No: 2010/14894, Tarih: 29.09.2010

4. Ceza Dairesi 2008/17550 E., 2010/14894 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/17550 E., 2010/14894 K.**

**- USULSÜZ TEBLİGAT

- YASAL OLMAYAN GEREKÇE İLE VERİLEN BERAAT KARARI**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 4/12059 S. TEBLİGAT TÜZÜĞÜ [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık posta dağıtıcısının İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesince katılanın da taraf olduğu bir davaya ilişkin gerekçeli kararın katılana tebliğine ilişkin evrakı, Tebligat Yasasının 21 ve Tüzüğünün 28. maddesinde öngörülen yönteme aykırı olarak, muhatabın adresinde bulunmama nedenini araştırmadan, haber verildiği iddia edilen komşunun imzasını almadan ve ihbarname kapıya yapıştırılmadan kapının altından içeri atarak tebliğ etme eyleminde, katılanın tebliğe konu karara karşı yasa yoluna başvuru hakkını kullanıp kullanmadığı araştırılıp mağduriyetinin oluşup oluşmadığı tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan S.... Ç..... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.