muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24840, Karar No: 2016/1640, Tarih: 11.02.2016

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 65. maddesinde, hekimin muayene veya tedavi sonrası tıbben göreceği gerek üzerine genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlık hizmetinden yararlanmaları için muayene ve tedavi edildikleri yerleşim yeri dışına yapılan sevkinde, ayakta tedavilerde kendisinin ve bir kişi ile sınırlı olmak üzere refakatçisinin gidiş ve dönüş yol gideri ve gündeliklerinin, yatarak tedavilerde ise gidiş ve dönüş tarihleri için gündelikleri ile yol giderinin Kurumca karşılanacağı, yurt içinde veya yurt dışına yapılan sevkler nedeniyle ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin tutarının 72. maddede belirtilen Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu tarafından belirleneceği, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiş, 72. maddesinde, 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu’nun yetkili olduğu açıklanmış, ayrıca 29.09.2008 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 2008 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği’nin “Yol gideri” başlığını taşıyan 3.1.2.1. maddesi ile “Ortak hükümler” başlıklı 3.1.3. maddesinde de konuyla ilgili hükümlere yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, değinilen mevzuat kapsamında yöntemince inceleme yapılarak Kurumun ileri sürdüğü olguların gerçekleşip gerçekleşmediği açıklıkla belirlenip yersiz ödeme olup olmadığı açıklıkla belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece, herhangi bir araştırma yapılmaksızın Kurumun 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2. maddesine aykırı olarak işlem tesis ettiği yönündeki yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1415, Karar No: 2014/20592, Tarih: 01.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1415 E.  ,  2014/20592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/328290

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

NUMARASI : 2009/44 (E) ve 2010/43 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın 19.02.2013 tarihli dilekçe ekinde sunduğu İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Başhekimliğinin Şubat 1999 tarihli sağlık raporu fotokopisinde “orta derecede zeka geriliği ve davranış bozukluğu” rahatsızlığının bulunduğu belirtilmesi karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle TCK.nun 32. maddesi anlamında işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama veya fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen veya kısmen ortadan kaldıran hastalığının olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15858, Karar No: 2013/23106, Tarih: 23.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15858 E.  ,  2013/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı vekili, davacının davalı şirketin taşeron olarak hizmet verdiği... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi bilgi işlem bölümünde 01.01.2007-08.04.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, iş akdinin davalı tarafça feshedilmesi üzerine açılan işe iade davasında ... 1.İş Mahkemesinin 2009/220 Esas ve 2009/484 Karar sayılı kararı ile davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine davacının süresi içinde işe başlatılma talebinde bulunduğunu, davalı firmanın da süresi içinde davacıyı işe başlattığını,ancak bu tarihten sonra davacıya istifa etmesi konusunda baskı yapıldığını,aynı şirketler grubuna bağlı başka işyerlerinde çalıştırılacağının beyan edilerek davacının kabul etmemesi üzerine işyeri içerisinde değişik kademelerde görevlendirme yapıldığını , davacının üç gün süre ile işe gittiğini ancak şirket yetkililerinin sözlü olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile 4 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ve 4 aylık ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının işe başlaması için işe davet edildiğini ancak davacının tekrar işe dönmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davacının davasının kabulü ile ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve 4 aylık ücret alacağının 100,00TL sinin dava tarihinden itibaren geri kalan alacağın ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı vekili 24.09.2010 havale tarihli ıslah dilekçesinde talebe konu işçilik alacakları yönünden davasını ıslah etmiş ise de ıslah edilen alacaklar yönünden faiz talebinde bulunmamıştır.

Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarlar yönünden de talep aşılmak suretiyle faize karar verilmesi HUMK'nun 74. (6100 Sayılı HMK’nun 26.) maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarlar yönünden de talep aşılmak suretiyle faize karar verilmesi HUMK'nun 74. (6100 Sayılı HMK’nun 26.) maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün “İhbar tazminatının 100,00. TL sine, iş güvencesi tazminatı alacağının 100,00. TL sine dava tarihinden itibaren, bakiyelerine ise ıslah tarihi olan 24/09/2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine" sözcük ve rakamlarının silinerek yerine "İhbar tazminatının 100,00. TL sine, iş güvencesi tazminatı alacağının 100,00. TL sine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine , ıslah ile arttırılan miktar yönünden ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığından faize hükmedilmesine yer olmadığına" " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; yine "4 aylık ücret alacağının 100,00. TL sine dava tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihi olan 24/09/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına," sözcük ve rakamlarının silinerek yerine "4 aylık ücret alacağının 100,00. TL sine dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına,ıslah ile arttırılan miktar yönünden ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığından faize hükmedilmesine yer olmadığına"sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18769, Karar No: 2013/23568, Tarih: 05.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/18769 E.  ,  2013/23568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede.

Hükmü sanıkların aleyhine temyiz etmiş bulunan Üst Cumhuriyet Savcısının hakim tarafından görülerek, 22.03.2010 tarihinde havale edilen dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden bu yönden İNCELEME YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,

Katılan EPDK vekilinin temyiz talebinin yapılan incelenmesinde,

Kaçağa konu eşyanın,gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Müşteki Gümrük İdaresinin temyiz talebinin yapılan incelenmesinde,

Sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresine duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-1 bendine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32068, Karar No: 2011/2444, Tarih: 10.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/32068 E.  ,  2011/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Elektrik hırsızlığı ve mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 13.01.2009 tarihinde verilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresinden sonra 22.01.2009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17431, Karar No: 2012/1124, Tarih: 24.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/17431 E.  ,  2012/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :14.5.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/3627, Karar No: 2012/10573, Tarih: 14.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3627 E.  ,  2012/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2009/174-2010/729 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde grup sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu halde 27.11.2008 tarihinde karın ağrısı ve yüksek ateş şikayeti ile Memorial Hastanesine gittiğini, gerekli muayene ve tedavisinin yapılmasından sonra 8.921,00 TL ödeme yaptığını, yapılan bu ödemenin davalı ... şirketinden talep edilmesine rağmen teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 8.921,39 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının PID-endometrioma-abse nedeniyle hastaneye yatış yaptığını, yatış sırasında doldurduğu formda 5 yıl önce endometrioma geçirdiğini bildirdiğini, buna göre davacının sigorta sözleşmesi imzalanmadan önce geçirmiş olduğu hastalığını poliçe düzenlenirken beyan etmediğini, ayrıca bu hastalığın poliçede öngörülen standart bekleme süre içinde olduğunu ve teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, poliçenin düzenlenmesi sırasında davacı için hiç bir hastalığın kapsam dışı bırakılmadığı, 12.3.2009 tarihinde düzenlenen zeyilname ile davacının endometrioma ve buna bağlı gelişen rahim hastalıkları ile ilgili tüm sağlık giderlerinin kapsam dışında bırakıldığı, davacının ödemek zorunda kaldığı 8.921,39 TL tedavi giderinin poliçe teminatı kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Sigortacılık Kanunu uyarınca hazırlanan ve 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca davalı ... şirketinin sözleşme kurulurken bilgilendirme formunu davacıya teslim ettiğini ispatlayamamış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, grup sağlık sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan grup sağlık sigorta poliçesinin İstisnalar başlıklı 6. maddesinin 2. alt başlığı “Standart Bekleme Süreli Durumlar” başlığını taşıyıp maddede sayılan durum ve durumların her türlü tedavi, muayene vb. giderlerinin sigortalının kayıt tarihinden itibaren 12 ay süre ile teminat kapsamı dışında tutulduğu belirtilmiş ve bu maddenin devamında 8. nolu bentte “rahim miyomları, over kistleri, histerektomi, endometriosis ile ilgili tüm tanı ve tedavi giderleri poliçe başlangıç tarihinden itibaren 12 ay süre ile teminat dışı tutulmuştur. Davalı ... de davacının durumunun bu madde kapsamında teminat dışı olduğunu savunduğuna göre mahkemece, davacının durumunun bu madde kapsamında olup olmadığının karar gerekçesinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/526, Karar No: 2021/593, Tarih: 20.05.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/526 E.  ,  2021/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Cumhuriyeti Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gümrük Muhafaza Genel Müdürlüğünde gümrük muhafaza bölge amiri iken 15.01.2014 tarihinde isteği üzerine emekli olduğunu, o zamanki unvanı ile Gümrük Müsteşarlığı tarafından boş bulunan yirmi adet Gümrük Muhafaza Müdür kadrosuna atama yapılmak üzere 22.04.2001 tarihinde yükselme sınavına aranan şartları taşıdığından müvekkilinin de katıldığını, sınavla ilgili olarak Resmî Gazete’de ilân edilen duyuruda atama yapılacak görev yerlerinin açık bir biçimde belirtildiğini, davacının bu sınavdan 73,750 puan alarak 26. olduğunu, ancak başarılı olan ilk yirmi kişiden bazılarının Resmî Gazete’de ilân edilen yerler dışında başka yerlere atandığını, yine çeşitli müdür kadroları boşaltılarak buralara sınavı kazananlar ile merkez şube müdürlerinin atandığını; davacının gümrük muhafaza müdürü olarak atama yapılmasına ilişkin talebinin idare tarafından reddedilmesi üzerine Ankara 9. İdare Mahkemesinde 12.06.2002 tarihinde 2002/859 E. sayılı dosyası ile iptal davası açıldığını, ancak mahkemece davanın reddine karar verildiğini, kararı temyiz etmeleri üzerine Danıştay 5. Dairesinin 2003/6049 E., 2006/4226 K. sayılı kararıyla redde ilişkin kararın bozulduğunu, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda ise davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğini, davalı idarenin temyizi üzerine Danıştay 5. Dairesinin 10.11.2010 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddedildiğini, karar düzeltme isteminin de 13.07.2011 tarihinde reddedilerek 23.09.2011 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, bunun üzerine kesinleşen mahkeme kararı uyarınca işlem tesis edilmesi için 29.09.2011 tarihinde idareye başvurulduğunu, ancak idarenin başvuruya "Sınav ilanında belirtilmeyen yerlere atama yapılan muhafaza müdürlerinden bir kısmının emekli olduğu, bir kısmının ise daha üst görevlere atandığı bildirildiğinden, mahkeme kararının uygulanmasında fiilî imkânsızlık bulunduğu anlaşılmış olup, bu nedenle idarece bir işlem yapılmasına mahal bulunmadığı, .... söz konusu mahkeme kararının uygulama imkânı kalmadığı" şeklinde cevap verildiğini ve bu cevabın 14.10.2011 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, haksızlığın giderilmesi için AİHM’ye adil yargılanma hakkının ihlâl edildiği gerekçesi ile başvurulduğunu, ancak AİHM’nin 27.04.2015 tarihli kararında 6384 sayılı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine Yapılmış Bazı Başvuruların Tazminat Ödenmek Suretiyle Çözümüne Dair Kanun ile kurulmuş olan komisyona başvurulması gerektiğinin bildirildiğini, bu karar doğrultusunda Tazminat Komisyonu Başkanlığına başvurulduğunu, Komisyonun 07.03.2016 tarihli kararı ile makul sürede yargılanma hakkının ihlâl edildiğine ve 6.000TL tazminat ödenmesine karar verildiğini, bu karara karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine yaptıkları itirazın reddedildiğini, makul sürede yargılanma hakkının ihlâl edildiği hususunun yetkili organlarca da kabul edildiğini, idari yargıda iptal davasının açılış tarihinin 12.06

.03.2016 tarihli kararı ile makul sürede yargılanma hakkının ihlâl edildiğine ve 6.000TL tazminat ödenmesine karar verildiğini, bu karara karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine yaptıkları itirazın reddedildiğini, makul sürede yargılanma hakkının ihlâl edildiği hususunun yetkili organlarca da kabul edildiğini, idari yargıda iptal davasının açılış tarihinin 12.06.2002, bozma kararının 25.09.2006, davanın bitiş tarihinin 13.07.2011 olduğunu, karmaşık bir dava olmadığı hâlde yargılama sürecinin çok uzun sürdüğünü, erken karar verilseydi davacının terfi edip müdür olarak göreve başlayabileceğini, emekli olduğu tarihe kadar bu nedenle maddi kaybının bulunduğunu, yine emeklilikte de zararının bulunduğunu ileri sürerek 91.200TL maddi, 10.000TL manevi tazminat olmak üzere toplam 101.200TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığı gibi ilgili kararın da mevzuata uygun olarak verildiğini, manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi gereğince daha önce komisyonca manevi tazminata karar verildiğinden istemin reddi gerektiğini, zararın davacı tarafça ispatlanamadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki sorumluluk şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince tensiben yapılan inceleme sonucunda 13.02.2018 tarihli ve 2017/2 E., 2018/7 K. sayılı karar ile;

“…DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nda Gümrük Muhafaza Bölge Amiri iken 15/01/2014 tarihinde isteği üzerine emekli olduğunu, o zamanki adı ile Gümrük Müsteşarlığı tarafından boş bulunan 20 adet Gümrük Muhafaza Müdür kadrosuna atama yapılmak üzere 22/04/2001 tarihinde yükselme sınavı yapıldığını, sınavla ilgili olarak resmi gazetede ilan edilen duyuruda atama yapılacak görev yerlerinin açık bir biçimde belirtildiğini, davacının bu sınavdan 73,750 puan alarak 26. olduğunu, ancak başarılı olan ilk 20 kişiden bazılarının resmi gazetede ilan edilen yerler yerine başka yerlere atandığını, yine çeşitli müdür kadroları boşaltılarak buralara sınavda kazananlar ile merkez şube müdürlerinin atandığını, davacının, atama yapılmasına ilişkin talebinin idare tarafından reddedilmesi üzerine Ankara 9. İdare Mahkemesi'nin 2002/859 esas sayılı dosyasında iptal davası açıldığını, ancak mahkemece davanın reddine karar verildiğini, temyiz etmeleri üzerine Danıştay 5. Dairesi'nin 2003/6049 esas 2006/4226 karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğunu, bozma üzerine aynı Mahkemenin 2007/869 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğini, davalı idarenin temyizi üzerine Danıştay 5. Dairesi'nin 10/11/2010 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddedildiğini, karar düzeltme isteminin de 13/07/2011 tarihinde reddedilerek 23/09/2011 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, bunun üzerine kesinleşen mahkeme kararı uyarınca işlem tesis edilmesi için 29/09/2011 tarihinde idareye başvurulduğunu, ancak başvuruya "Sınav ilanında belirtilmeyen yerlere atama yapılan muhafaza müdürlerinden bir kısmının emekli olduğu, bir kısmının ise daha üst görevlere atandığı bildirildiğinden, mahkeme kararının uygulanmasında fiili imkansızlık bulunduğu anlaşılmış olup, bu nedenle idarece bir işlem yapılmasına mahal bulunmadığı, ....söz konusu mahkeme kararının uygulama imkanı kalmadığı" şeklinde cevap verildiğini ve 14/10/2011 tarihinde tebliğ edildiğini, haksızlığın giderilmesi için AİHM'ne adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi gerekçesi ile başvurulduğunu, ancak 27/04/2015 tarih ve 6384 sayı ile AİHM'ne Yapılmış Bazı Başvuruların Tazminat Ödenmek Suretiyle Çözümüne Dair Kanun ile kurulmuş olan komisyona başvurulması gerektiğinin bildirildiğini, bu Komisyonun 07/03/2016 tarihli kararı ile makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve 6

.000,00-TL tazminat ödenmesine karar verildiğini, bu karara karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesi'ne yaptıkları itirazın reddedildiğini, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği hususunun yetkili yargı organlarınca da kabul edildiğini, idari yargıda iptal davasının açılış tarihinin 11/06/2002 bozma kararının 25/09/2006, davanın bitiş tarihinin 13/07/2011 olduğunu, karmaşık bir dava değilken yargılama sürecinin çok uzun sürdüğünü, erken karar verilseydi davacının terfi edip müdür olarak göreve başlayacağını, emekli olduğu tarihe kadar bu nedenle maddi kaybının bulunduğunu, yine emeklilikte de zararının bulunduğunu belirterek maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir.