muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1769, Karar No: 2015/1330, Tarih: 05.02.2015

Davalılar vekili, murisin satış işlemleri öncesinde hastalığı nedeniyle şirkette faal olarak çalışmadığını, bu nedenle şirket paylarını sağlık giderlerini de dikkate alarak öteden beri işletmede faal olarak çalışan oğullarına satıp bedelini tahsil ettiğini, satışa ilişkin pay bedellerinin muris ....'ün ............... hesaplarına yatırıldığını, miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde limited şirket hisselerini oğullarına satmak olup, şirketlerin ticari piyasada devamı için oluşan toplumsal yayınlar ve olayların olağan akışının göz önüne alındığında muris ....'ün kendisine ait hisseleri sağlık sorunları nedeniyle ve bedel karşılığı oğullarına satmakta haklı ve makul bir nedeni bulunduğunu, müvekkillerinin hisseleri alabilecek alış gücüne sahip olduklarını, muris terekesi sadece satışı yapılan limited şirket paylarından oluşmamakta olup, muris adına pek çok kayıtlı taşınmaz ve değerlerin bulunduğunu, davacı tarafın hisse devirlerinin muvazaalı olduğu iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere, tarafların murisi ....'ün .... deki öz sermaye payının satış tarihi olan 20/04/2010 tarihi itibariyle 2.355.496,34 TL olduğu, murisin hissesinin tamamını davalılara devir ettiği, hisse bedeli muris banka hesaplarına 700.000 TL olarak yatırılmış ve tahsil edilmişse de muris ....'e ait 14000 adet hissenin satış tarihi itibariyle gerçek rayiç değerinin 2.355.496,34 TL olduğunun saptandığı, satış bedeli ile gerçek rayiç değeri arasında fahiş fark olduğu, bir kısım tarafsız tanık beyanlarından murisin hisselerini satmaya ihtiyacının olmadığının anlaşıldığı, hisse devrine yönelik satışın gerçek olmayıp,özellikle kız evlatlarından mal kaçırmaya yönelik muvazaalı tasarruf olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıların murisi ....'ün .... deki 14.000 hissesini muvazaalı olarak .... Noterliğinin 20/04/2010 tarih .... ve ... yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile davalılara devretmiş olduğundan davacıların kendi paylarına isabet eden 2625 'er payın iptali ile, 2625'er payın davacılar adına şirket pay defterine ve ticaret siciline tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TTK'nın 520. maddesi hükmü uyarınca limited şirket hisse devri şekle tabi olup, bu şekil şartının tamamen bir geçerlilik şartı olmasına, maddede öngörülen şekle riayet edilmeden yapılan sözleşmenin de geçersiz bulunmasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TTK'nın 520. maddesi hükmü uyarınca limited şirket hisse devri şekle tabi olup, bu şekil şartının tamamen bir geçerlilik şartı olmasına, maddede öngörülen şekle riayet edilmeden yapılan sözleşmenin de geçersiz bulunmasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 35.862,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05/02/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY YAZISI

Dava, muris muvazaası nedeniyle limited şirket hisse devrinin iptali istemine ilişkindir. Bilindiği üzere, limited şirket hissesi taşınır niteliğindeki mal varlığı değerlerindendir. Yargıtay HGK'nın 28.5.2008 tarih ve 2008/4-399, 2008/408 sayılı kararı ile Dairemizin 18.5.1999 tarih ve 1998/9242, 1999/4123 sayılı, 27.4.2006 tarih ve 4472-4747 sayılı kararlarında da isabetle vurgulandığı üzere, taşınır malların ve alacakların kural olarak şekil şartına bağlı olmaksızın bağışlanması ya da bağış amacıyla bedelsiz devredilmesi mümkündür. Bu bakımdan, muvazaalı olduğu ileri sürülen gizli işlemler şekil şartı yönünden geçerli ise, söz konusu işlemlerin muris muvazaası sebebiyle iptalinin talep edilebilmesi mümkün değildir. Zaman itibariyle somut davada uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesinde sözü limited şirket hisse devrinden söz edilmekte olup söz konusu devrin satış-trampa-bağışlama yöntemleriyle yapılacak tüm devirleri içerdiği kuşkusuzdur. İddianın ileri sürülüş biçimine göre, muris, devrettiği şirket hisseleri için davalılardan bir bedel almamış, hisseleri bağışlamış ise söz konusu bağışlama işlemi, 818 sayılı BK'nın 237. ve 6762 sayılı TTK'nın 520. maddeleri uyarınca şekil şartı bakımından geçerli işlem niteliğini kaybetmez. Hemen hatırlatmak gerekir ki, murisin bu nevi tasarrufları bakımından, taşınmazlarla ilgili olan ve kendi alanı ile sınırlı bulunan 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması olanaklı değildir. Bu durumda, davacıların, koşulların gerçekleşmesi halinde murisin şirket hisseleri ile ilgili muvazaalı işlemi için ancak tenkis isteyebileceklerinin kabulü gerekir. Tüm bu nedenlerle, yerel mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan Daire çoğunluğunun onama yolundaki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/22820, Karar No: 2017/10072, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22820 E.  ,  2017/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18081, Karar No: 2014/14965, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18081 E.  ,  2014/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/979-2013/610

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9517, Karar No: 2021/2822, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9517 E.  ,  2021/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... köyü 139 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dairemizin denetiminden geçen ve aynı kamulaştırma nedeniyle el atmaya dayalı olarak dava konusu taşınmaza bitişik 139 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/12/2018 gün ve 2016/235 Esas ve 2018/448 Karar sayılı kararı ile 529,00 TL/m2 birim bedeli üzerinden değer biçildiği halde, 529,00 TL m2/ birim bedelinden ayrılma sebepleri hususunda bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/223, Karar No: 2020/3384, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/223 E.  ,  2020/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 23.05.2019 tarihli hükmü 24.05.2019 tarihli dilekçesi ile süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9171, Karar No: 2019/5484, Tarih: 24.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9171 E.  ,  2019/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 51/1, 3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin ceza miktarına, indirim ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b-g) bentlerinde yer alan “suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" ile "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile kusur durumunun “taksir” yerine “kast” olarak belirtilmesi,

2-Birden fazla kişinin yaralandığı olayda uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilirken uygulanan fıkraların gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kazanın oluşumunda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmesine rağmen sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14153, Karar No: 2013/4121, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14153 E.  ,  2013/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15.02.2000-15.02.2002 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen dönemler için sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının davalı işverene ait işyerine 03.06.2000 tarihinde girişi, 30.07.2001 tarihinde çıkışının göründüğü; davacı ile davalılardan işveren arasında yapılan 04.02.2000 tarihli sözleşme ile 15.02.2000 tarihinden itibaren bir yıl süreli sözleşme yapıldığı, 15.02.2002 tarihli ihtarname ile de 15.02.2002 tarihinde başlayacak yeni dönem için sözleşmenin uzatılmayarak işverence feshedildiğinin belirtildi; mahkemece davacının çalışma olgusu hususunda Kurumun taraf olmadığı alacak dosyasındaki delillerle yetinildiği, kaldı ki, dinlenen tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı, dosyada mevcut sözleşme ve fesih ihtarının çalışmanın olup olmadığını tek başına kanıtlar nitelikte olmadığı gibi, bazı tanıklarca davacının ayda 2-3 kez geldiğinin beyan edildiği, kesinleşen alacak davası kuvvetli delil niteliğinde ise de kesin delil niteliğinde olmadığı, buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın varlığının yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir şekilde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya konulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2012, Karar No: 2021/2966, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2012 E.  ,  2021/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasına, suç yeri itibarıyla dosyanın Kaynarca Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Dazkırı Cumhuriyet Başsavcılığının 28/07/2020 tarihli ve 2020/501 soruşturma, 2020/22 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kaynarca Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/09/2020 tarihli ve 2020/637 soruşturma, 20120/47 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Dazkırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2020/164 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/12/2020 gün ve 94660652-105-03-17544-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2021 gün ve 2021-2613 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06/04/2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın Albaraka Türk Bankası Pendik/İstanbul'da bulunan Kaynarca Şubesi ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2020/164 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.