muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7162, Karar No: 2022/993, Tarih: 25.01.2022

2-Davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nün 29.01.2021 tarihi itibari ile 7256 Sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” kapsamından faydalanarak “Derdest, karara çıkmış ve henüz dava açılmamış 298 adet dosyaya ilişkin olarak peşin olarak ödeme kaydı ile yapılandırma” talebi üzerine, davacı Kurum hesaplarına 31.03.2021 tarihli makbuz ile 57.567.389,39 TL tutarlı bir ödemenin yapıldığı anlaşılmakta ise de;

Davacı Kurumdan; davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile yapılan ödeme kapsamına, eldeki dava dosyasına ilişkin tutarların girip girmediği ile yapılan ödeme içerisinde sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin de dahil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbi gerekir.

3-Dava tarihinden önce, 703 Sayılı KHK’nın 118. Maddesi ile 09.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3213 Sayılı Maden Kanunu’nun geçici 31. Maddesinde:

Mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ve Mülga Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün (mülga Genel Müdürlükler) çalışmalarının yürütülmesinde kullanılan taşınırlar, taşıtlar, araçlar, gereçler ve malzemeler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar, mülga Genel Müdürlüklerin kadrosunda bulunan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle MAPEG’e devredilmiş sayılır…..

….Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğünden önce mülga Genel Müdürlükler adına yapılmış mevcut sözleşmeler ve protokoller MAPEG’e devredilmiş sayılır. Genel Müdürlükler tarafından yapılmış olan sözleşme ve protokoller ile ilgili dava ve icra takipleri dâhil olmak üzere mülga Genel Müdürlüklerin leh ve aleyhine açılmış davalar ve icra takiplerinde MAPEG kendiliğinden taraf sıfatı kazanır.

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG arasında yapılan devir protokollerinin varlığı ile onaylı birer örneklerinin dava dosyası arasına celbi ile taraf sıfatı konusunda oluşan tereddütlerin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinden sorulması ile alınacak cevabi görüş yazısının protokollerle birlikte dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3858, Karar No: 2022/5229, Tarih: 31.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3858 E.  ,  2022/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Adana ... İl Müdürlüğü’nün 11/11/2013 tarih ve ... sayılı yazısı ile eczanesi hakkında, kuruma fatura edilen Glivec isimli kanser ilacına ilişkin 05/11/2010 tarih ve ... numaralı 1 adet reçetede bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın, reçetede teslim edildiği yazılı şahsa ait olmadığından bahisle 2009 yılı ... protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince kurum tarafından haksız olarak tesis edilen 11.935,23-TL reçete bedelinin beş katı olmak üzere 59.676,15-TL tutarında ceza tahakkuk edilmesine dair kurum işleminin iptali ile sözleşmenin aynı koşullarla devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tespit edilen eyleminin 2009 yılı protokolün 6.3.3 maddesine açıkça aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 18/11/2015 tarihli kararla, davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince onanmış, onama ilamına karşı davacının karar düzeltme istemi üzerine Dairemizce verilen 25/01/2021 tarihli ve 2020/7814 E. 2021/422 K. sayılı kararla "....Davacı hakkında uygulanan dava sonucu 2009 yılı ... protokolünün 6.3.3 maddesinin 01/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 yılı protokolü ile değiştirildiği anlaşıldığına göre, mahkemece, 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olup anılan bu husus nedeniyle kararın bozulması gerekirken, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince zuhulen onandığı görülmekle, davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18/12/2018 tarihli ve 2017/838 E., 2018/12264 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, dava dışı sigortalı hasta ... ... adına düzenlenen reçetenin arkasındaki imzanın hasta ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 1 adet reçete için 2009 ... protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca kurum tarafından uygulanan cezai şart işleminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, dava dışı sigortalı hasta ... ... adına düzenlenen reçetenin arkasındaki imzanın hasta ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 1 adet reçete için 2009 ... protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca kurum tarafından uygulanan cezai şart işleminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Protokolün 6.3.3 maddesindeki sorumluluğu bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının, ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve ilaçların teslim edildiği kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerekmekte olup, anılan maddelerin uygulanabilmesi için hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmiş olması yeterli olduğundan, eczacı ya da çalışanlarının kastı veya dahili aranmaz.

Kuruma fatura edilen reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın reçete sahibine ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde davacı eczacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğinin ve sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü gerekeceği açıktır. (HGK 17/06/2015 tarih 2014/13-267 E. 2015/1673 K.)

Davacı tarafından verilen ilaçlara dayanak rapor ve reçetenin sahte olduğu yapılan soruşturma sonucu tespit edilmiş, davacı eczacı hakkında olayda kastı bulunmadığından 6.3.19 maddesi gereğince cezai işlem uygulanmayacağı belirtilmiş, ancak reçeteye konu ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmemesi nedeni ile 6.3.3 maddesi gereğince reçete tutarının 5 katı tutarında cezai işlem uygulanmıştır. Davacı tarafından verilen ilaçlara ilişkin sağlık raporu ve reçetenin sahte olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup aksi iddia olunmamıştır. Aynı konuda, davalı kurumun başka bir eczaneye uyguladığı cezai şartın iptali istemi ile Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince, davacı ... tarafından verilen ilaca ilişkin sağlık raporunun ve reçetenin sahte olduğu Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/80 esas sayılı dosyası ile yapılan yargılamadan anlaşıldığından, davalı idarenin ceza işleminin doğru olduğuna, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönünde bozma kararı üzerine mahkemece direnilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2014/13-267 esas, 2015/1673 karar sayılı ilamı ile davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve kendisine ibraz edilen sahte reçete ve raporlarda belirtilen ilaçları teslim ederken sözleşmeye aykırı davrandığı, davalı kurumun işleminin hukuka uygun olduğu gerekçeleri ile direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek, cezai şarta ilişkin 2016 yılı protokolünün yukarıda belirtilen 5.3.2 maddesi gereğince değerlendirme yapılıp sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4835, Karar No: 2017/9927, Tarih: 25.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4835 E.  ,  2017/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, davalı baba ile velayeti davacı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 2011 doğumlu Can arasında" tarafların farklı yerde yaşaması sebebi ile, 2 ayda bir ayın ilk haftası Cuma günü saat 09: 00 'dan , Pazar günü 17:00 ’e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 09:00 ’dan akşam saat 19.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 09:00'dan Temmuz ayının 15. günü saat: 17:00'e kadar çocuğun ikametgahının bulunduğu yerde, yanına almak ve masraflarını karşılamak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden annenin İzmir ‘de babanın ise Silivri 'de yaşadığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman islenebilir.

Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayırımına" gidilmesinin de önemi bulunmamakladır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir ( HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temnyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentle gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak “velayeti davacı anneye verilen tarafların müşterek çocuk ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl yarı yıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazartesi akşam saat 17.00'a kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 31 Temmuz akşam saat 17.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/4912, Karar No: 2015/17150, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4912 E.  ,  2015/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2012/952-2014/503

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar vekili Av.Haldun Hulki Gürcan ile Av.İhsan Belli geldiler. Karşı taraf vekili Av.Kezbannur Aksu geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 14.11.2012 tarihinde kanserden ölen davacıların murisi (halası) Maide'nin noterde düzenlenen 29.02.2012 tarihli vasiyetname ile tüm mal, hak ve hisselerini yine kendisi gibi kanser hastası olan kardeşi davalı Yusuf Yılmaz'a vasiyet ettiğini, murisin vasiyetname düzenlendikten 40 gün sonra vefat ettiğini, vasiyetnamenin tanzimi sırasında vasiyetçinin tasarruf ehliyeti bulunmadığını, vasiyetnamede “okudum anladım” şerhinin bulunmadığını, alınan sağlık raporunun geçerli olmadığını, vasiyetnamedeki yazı ve imzaların murise ait olmadığını, tanıkların vasiyet lehdarının yakın akrabası olduklarını ileri sürerek, vasiyetnamenin iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; resmi vasiyetnamenin geçerli olduğunu, kanser hastası olmasının vasiyetnamenin geçerliliğini etkilemeyeceği, iddiaların yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı raporuna göre murisin vasiyetname tarihinde hukuki ehliyetinin bulunduğu, grafoloji uzmanı raporunda vasiyetnamedeki imzanın murisin eli ürünü olduğunun saptandığı, vasiyetnamede şekil eksikliği bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, bilindiği üzere, davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “ fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir “ biçimindeki 9.maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış, 10.maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. “ hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü “ eylem ve işlev ehliyeti olarak ta tarif edilerek aynı Yasanın 13.maddesinde “ yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15.maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (11.06.1941 tarihli ve 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı)

Bunun yanında, her ne kadar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 282. (HUMK’nun 286.) maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “oy ve görüşü” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2.maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2.maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hal böyle olunca, mahkemece, miras bırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahede kâğıtları, reçeteler vs. ile birlikte, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, vasiyetname tarihinde murisin hukuki ehliyete sahip olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacılar vekili tarafından itiraza uğrayan ve yeterli olmayan rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7263, Karar No: 2016/3876, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7263 E.  ,  2016/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kat Mülkiyeti Yasasının 18 ve 24. maddelerine dayalı olarak davalıların faaliyetlerine son verilmesi ve taşınmazdan tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... ...'ın tapu maliki, diğer davalıların ise kiracı olduğu ve tapuda dükkan nitelikli bağımsız bölümün veteriner kliniği olarak kullanıldığını, iş yerine sürekli hayvanların, özellikle kedi ve köpeklerin gelmesi ve kalması nedeniyle anataşınmazda oluşan ses, koku ve rahatsızlığın tahammül edilemez olduğunu, bağımsız bölümün klinik olarak kullanılmasının da Kat Mülkiyeti Kanununa ve yönetim planına aykırı olduğunu belirterek Kat Mülkiyeti Kanununun 18 ve 24.maddelerine dayalı olarak davalıların faaliyetine son verilmesini ve taşınmazdan tahliyesini istemiş; mahkemece dava konusu taşınmazın veteriner kliniği olarak işletildiği ve devamlı olarak iki, üç adet köpek bulunduğu bunun da yönetim planına aykırı olduğu belirtilerek dava konusu bağımsız bölümde köpek bulundurulmasının ve veteriner kliniği olarak kullanılmasının yasaklanmasına ve davalı kiracının taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24.maddesinin ilk fıkrasında, tapu kütüğünde iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bir bağımsız bölümde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseselerin kurulması yasaklanmış olup ancak dispanser, klinik ve poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu yasak kapsamı dışında tutulmuştur. Aynı Yasanın 18.maddesinin ilk fıkrasında da kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanılırken özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü tutulmuşlardır. Öte yandan anataşınmaza ait yönetim planının (9-c) maddesinde de 24.maddedeki bu hüküm aynen yer almakta olup (9-e) maddesinde ise kat maliklerinin bağımsız bölümler ile eklentileri ve ortak yere kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe kedi, köpek, tavuk vs. gibi hayvanların beslenemeyeceği hükmü getirilmiştir.