muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2452, Karar No: 2018/4984, Tarih: 21.06.2018

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 26/10/2017 tarihli dilekçeyle; mahkemece davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine karar verildiği, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığı, (AAÜT 7/2.madde gereğince), ayrıca AAÜT 13/2. maddesi dikkate alınmadan davacı lehine 1.980,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek yerel mahkeme kararının "Kanun Yararına Bozulmasını" istemiştir.

Davanın reddi halinde, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilir ve avukatlık ücreti de yargılama giderlerindendir. (HMK m.326, m.330) Mahkemece, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesine rağmen davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu yönlere ilişkin kanun yararına bozma istemi yerinde olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin kabulüne; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle ve HUMK'nun 427/6. maddesi uyarınca hükmün sonuçlarına etkili olmamak üzere BOZULMASINA; gereği için kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının yasaya aykırı olduğu belirtilerek kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş, Dairemiz çoğunluğunca da talep kabul edilerek hükmün kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyizin amacı; kesin olarak verilen ya da istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtayca incelenmesini ve buna bağlı olarak kanunların uygulanmasında ülke genelinde birliği sağlamak, karar ve hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yarına temyiz kurumunun konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olacaktır.

26/10/1932 tarihli ve 29/12 sayılı içtihadı birleştirme kararında belirtildiği üzere; kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olan talepler hakkında verilen kararlar ile delillerin değerlendirilmesi ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yarına temyiz konusu olamaz.

Bu durumda; vekalet ücreti şahsi hakka ilişkin olduğundan, mahkemece hükmedilmemiş olan vekalet ücreti konusunda kanun yararına temyiz talebinde bulunulamayacağı, bu nedenle de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, talebi kabul eden sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 21/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2013/21120, Karar No: 2014/15783, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21120 E.  ,  2014/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15714, Karar No: 2019/17757, Tarih: 11.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15714 E.  ,  2019/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe borçlunun süresinde itiraz ettiği, alacaklılar vekilinin de itirazın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince, davanın reddine karar verildiği, alacaklılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklıların istinaf talebinin kısmen kabulü ile borçlunun takipten sonra işleyecek faiz oranına ilişkin itirazının reddine, bu yöndeki mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, alacaklıların diğer hususlara ilişkin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Buna göre bölge adliye mahkemesi, ilk derece mahkemesince verilen kararı denetleyip, gerektiği takdirde asıl dava hakkında bir karar verir. İlk derece mahkemesinin kararı yanlış olmakla birlikte, bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmiyorsa, bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; “düzelterek yeniden esas hakkında" karar verilmesi gerekecektir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının istinafı üzerine; kararın bir kısmı muhafaza edilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak ve birbiriyle çelişen hükümler ihtiva edecek şekilde, istinafın kısmen kabulü ile bir kısım istinaf sebepleri yönünden ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve bir kısım istinaf sebepleri yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin 27.02.2017 tarih ve 2017/141 E. - 2017/3... K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklıların ve borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12862, Karar No: 2017/9176, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12862 E.  ,  2017/9176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 133/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan verilen 28.09.2010 tarihli, 2010/594 esas, 2010/1134 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi eylemi TCK'nın 133/1. madde ve fıkrasında;

En az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi eylemi TCK'nın 133/2. madde ve fıkrasında;

Elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesi eylemi TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında suç olarak tanımlanmışken, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.

TCK'nın 133/2. madde ve fıkrasında tanımlanan söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, ikisi arasında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem, aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamına göre; bilgisayar satımı nedeniyle aralarında husumet bulunan katılan ile sanığın, kasten yaralama, hakaret ve tehdit iddiasıyla her ikisininde katılan sanık sıfatıyla yargılandıkları dava bulunduğu, bu dosyanın yargılaması sırasında tanık olarak dinlenen ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Mersiye’nin çelişkili beyanlar vermesinin nedenini ortaya çıkarmak için, Mersiye ile katılan arasında gerçekleşen ve Mersiye tarafından kaydedilen yüz yüze konuşma kayıtlarının sanık tarafından mahkemeye delil olarak sunulması şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Mersiye tarafından kaydedilen katılan ile yapmış olduğu ve dosya kapsamına göre de özel hayatın ihlali kapsamında olmayan ve yüz yüze konuşma içeriklerine ilişkin kayıtları mahkeme sunması şeklinde gerçekleşen eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının açıklanması sırasında ilk karar da temel cezanın 6 ay hapis ve 120 gün adli para cezası olarak belirlenmiş olmasına rağmen 6 ay hapis 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesi nedeniyle CMK'nın 231/11 madde ve fıkrasına uygun düşünmeyecek şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12036, Karar No: 2022/4490, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12036 E.  ,  2022/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... olarak bildiği arkadaşının, maliye kayıtlarında sıkıntısı olduğundan geçici süre ile kendisi adına şirket kurmak istediğini söylediği ve kendisinin bu teklifi kabul etmesi üzerine adına tekstil şirketi kurulduğunu ancak şirketle fiili bir bağının olmadığını, daha sonra.... ile birlikte kapanış için dilekçe yazdıklarını beyan etmesi ve mükellefe ait boş faturaların ... isimli mükellefin ikametgah adresinde yapılan aramada ele geçirilmiş olması karşısında , maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ..... ve.... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının ve mükellefe ait boş faturaların ...'in iş yerinde bulunmasının nedenlerinin sorulması,

2) Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a))Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetilmeden ve bu yönde bir tespit de yapılmadan gerekçeli karar başlığında “2010” olarak eksik gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13693, Karar No: 2011/678, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13693 E.  ,  2011/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleşen şikâyet dosyalarında iddia, şikâyet olunanın haczinin düştüğü ve dosyadan yapılan tahsilâtların icra müdürünce dikkate alınmadığı noktalarındadır.

İcra Mahkemesi'nce itirazın alacağın esas ve miktarına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm şikayetçiler vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142/son maddesi hükmü uyarınca sıra cetveline yönelik itirazlar sadece sıraya yönelikse, görev İcra Mahkemesi'nindir. Somut olayda şikayetçilerin iddiası şikâyet olunanın alacağının hiç ya da gösterilen miktarda olmadığı, muvazaalı biçimde ve kendilerinden mal kaçırmak kasdıyla yaratıldığı hususunda değil; icra dosyasında yapılan tahsilatların icra müdürünce dikkate alınmadığı hususundadır. İcra müdürünün işlemini şikâyet niteliğini de taşıyan bu itirazın inceleme görevi İcra Mahkemesi'ne ait olduğundan verilen görevsizlik kararı yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12686, Karar No: 2024/3386, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12686 E.  ,  2024/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/410 Esas, 2023/1855 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/928 Esas, 2020/890 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların müşterek alanlara vaki müdahalelerinin men'ine, bilirkişi raporunu müteakiben davalılara projeye aykırı ilave eklenti ve imalatların yıkılarak projeye uygun hale getirilmesi için uygun sürenin verilmesine, süre sonunda davalılarca yerin projeye uygun hale getirilmemesi ve haksız müdahaleye son vermemesi halinde davalıların ortak yerlere vaki haksız müdahelesinin menine, yerin projeye uygun hale getirilmesi için gerekli bedelin her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirlenmek suretiyle davalılardan alınarak davacı müvekkile verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP