muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23761, Karar No: 2014/5736, Tarih: 11.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23761 E.  ,  2014/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi :11/07/2013

Numarası :2010/991-2013/762

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının gazeteci olup olmadığı yönünde uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi gazeteci olduğunu iddia etmiş, 07.02.2013 tarihli yazı ile Basın İlan Kurumu davacının Karadeniz isimli gazetede yazı içeriğinde belirtilen tarihlerde ve gösterilen görevlerde 5953 sayılı Yasa kapsamında çalıştığını bildirmiştir.

Ne var ki; Basın ilan Kurumu kişilerin gazeteci olup olmadığına karar verecek merci değildir. Davacının gazeteci olup olmadığının araştırılması gereken kurum T.C Başbakanlık Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü'dür. O halde Mahkemece davacının gazeteci olup olmadığı, gazeteci ise kaç yıllık gazeteci olduğu hangi basın yayın organında ne kadar süre ile çalıştığı T.C.Başbakanlık Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü'nden sorularak gelecek cevabi yazı sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda görüş belirtmeye yetkili olmayan kurum cevabı dikkate alınarak sonuca varılmış olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11959, Karar No: 2019/6790, Tarih: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11959 E.  ,  2019/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında, incelemeye konu dosyada 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Müşteki hakkında ... Merkez ASM tarafından düzenlenen 26.03.2014 tarihli raporda, "sol kaş üzerinde yaklaşık 1,5-2 cmlik kesik mevcut" olduğunun belirtildiği ancak, müştekinin yüz bölgesinde meydana gelen bu yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunun değerlendirilmediği ve raporun bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40018, Karar No: 2014/40025, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40018 E.  ,  2014/40025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/434-2014/96

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.756,60 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 24.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2162, Karar No: 2023/11647, Tarih: 19.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2162 E.  ,  2023/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/862 E., 2021/2801 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2020/862 Esas, 2021/2801 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 22.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5151, Karar No: 2017/2618, Tarih: 11.07.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5151 E.  ,  2017/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 29/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

TCK'nun 37/1, 86/2, 86/3-e, 29, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

TCK'nun 37/1, 86/2, 86/3-e, 29, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

TCK'nun 37/1, 86/2, 86/3-e, 29, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 39/2-c, 29, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktulü kasten öldürme suçundan kurulan hükümler katılan ... vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyizleri nedeniyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler sanıklar müdafilerinin temyizleri nedeniyle incelenmiş, sanık ... hakkında mağdur ...’i yaralamaya yardım etme ile sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun maktul ...’ı kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ...’nın mağdur ...’i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekile suç nitelikleri tayin, haksız tahrik sebebinin varlığı ve takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin eksik incelemeye, sübuta, sair hususlara, Cumhuriyet Savcısının tüm sanıkların maktule yönelik kasten öldürme suçundan yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mağdur ... ile tanıklar ... ve ...’ın beyanlarına göre, olaydan önce maktul ... ile arkadaşlık eden tanık ..’ın daha sonra sanık ... ile arkadaşlık etmesi nedeniyle maktulle sanık ... arasında husumet olduğu, olay günü maktul ile arkadaşı olan mağdur ...’in yanlarına aldıkları ingiliz anahtarıyla sanıklar ... ve ...’ın bulunduğu yere geldikleri, başlayan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine olay yerinde beklemekte olan sanıklar ..., ... ve ...’nın ellerindeki metal borularla koşup gelerek kavgaya dahil oldukları ve maktul ... ile mağdur ...’i hep birlikte darp ettikten sonra olay yerinden kaçtıkları, maktulun kafa bölgesine künt ve sert bir cismin doğrudan havale edilmesi suretiyle aldığı tek bir darbe nedeniyle gelişen kafatası kırığı, beyin kanaması ve bunlara bağlı komplikasyonlar nedeniyle olaydan üç gün sonra öldüğü anlaşılan olayda,

A) Fikir ve irade birliği içinde hareket edip fiil üzerinde müşterek hakimiyet kuran sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın maktulü kasten öldürme suçlarından TCK’nun 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulmaları gerektiği anlaşıldığı halde, yanılgılı değerlendirme sonucu sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktulün öldürülmesine yardım etme suçlarından mahkumiyet hükümleri, sanık ... hakkında ise maktulü kasten öldürme suçundan beraat hükmü kurulması,

B) Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde, TCK'nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı sırada, makul oranda indirimler yapılması gerekirken 1/4 oranında indirimler yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

C) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14988, Karar No: 2009/17705, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14988 E.  ,  2009/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ekinözü-... Köyü 107 ada 56 parsel sayılı 5776 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4558, Karar No: 2020/42, Tarih: 13.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4558 E.  ,  2020/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın elatmanın önlenmesi talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Ummuhan vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kararı temyiz eden davalı Ummuhan tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, talep edenin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde haklı olduğu hususunda kanaat uyandırmaya yeterli olduğuna, adli yardım talebinin reddi halinde Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge sarsılacağına, davacının temyiz harç ve giderleri ödemekle yükümlü tutulması kendisine aşırı yük getireceğine, bu husus Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkına aykırı da bulunduğuna göre, adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince açıkça dayanaktan yoksun olmadığı anlaşılan adli yardım talebinin kabulüne, davalı Ummuhan'ın temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6320, Karar No: 2021/634, Tarih: 27.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6320 E.  ,  2021/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davası yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadına verilen tazminatlar, ortak çocuk Simay'ın velayet ve kişisel ilişki düzenlemesi ile iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin "kusur belirlemesine" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince yapılan tarafların kusur belirlemesine yönelik tespit taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı erkeğin istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuklar 2009 doğumlu Sümeyye, 2010 doğumlu Dilek ve 2017 doğumlu Simay’ın velayetlerinin her iki tarafa ortak olarak verilmesine, baba yanında kalan çocuklar Sümeyye ve Dilek ile anneleri arasında, anne yanında kalan Simay ile de baba arasında kişisel ilişki tesisine hükmedilmiş, hükmün davacı kadın tarafından istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21.10.2020 tarih ve 2020/443 esas, 2020/1202 karar sayılı ilamı ile davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile tarafların ortak çocuklarından 2017 doğumlu Simay'ın velayetinin davacı anneye verilmesine ve velayeti davacı anneye verilen küçük Simay ile babası arasında "Her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'ye kadar, her yıl dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'ye kadar" süre ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2017 doğumlu Simay ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, çocuğun hali hazırda üç yaşını doldurmuş olduğu da gözetildiğinde yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Bu bakımdan, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı olacak şekilde daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2) .

SONUÇ:Davalı erkeğin "kusur belirlemesine" yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1). bentte gösterilen sebeple REDDİNE, yukarıda (2/b) bendinde gösterilen sebeple temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin hüküm fıkrasından B/2. bendinin çıkarılmasına, yerine B/2. bent olarak; "A-4 bendin yerine geçmek üzere: Velayeti anneye verilen ortak çocuk 2017 doğumlu Simay ÜLGER ile davalı baba arasında, her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10.00’dan Pazar günü saat 18.00'e kadar, her yıl dini bayramların ilk günü sabah saat 10.00'dan ikinci günü sabah saat 10.00'a kadar, her yıl 1 Ağustos günü sabah saat 10.00'dan 31 Ağustos günü akşam saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubsuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.01.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17041, Karar No: 2014/15990, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17041 E.  ,  2014/15990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/742-2014/184

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.291,71 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 24.07.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.