muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38367, Karar No: 2023/522, Tarih: 15.02.2023

c)Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de mevcut cari hesabı üzerinde 2016 tarihine kadar devam eden bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2021/1074 Esas, 2022/964 sayılı Kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ

İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6405, Karar No: 2020/8205, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6405 E.  ,  2020/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılması sonucunda davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müteveffa ...'ın 22/01/2009 ihtiyaç kredisi kullandığını ve bu krediye istinaden davalı tarafından kendisine kredi hayat sigortası yapıldığını, banka kredisinin ilk taksidi ve ikinci taksidi müteveffa tarafından ödendikten sonra 06/04/2009 tarihinde ani kalp krizi sonucu vefat ettiğini, belirterek 11.000 TL poliçe teminat miktarının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı tarafından tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 22.01.2019-22.01.2012 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 26.04.2009 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacı murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan hipertansiyon hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur.

Yargılama sırasında alınan 17.10.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda dosyadaki sağlık karnesinin, Eczane fatura işlem evraklarının ve öldüğü tarihteki hastane evraklarının ve ölüm belgesinin incelenmesinde murise 05.01.2006 taihinde hipertansiyon tanısı konulduğunu, devam eden günlerde yine bu tanının sürekli işlendiğini en son 15.12.2008 kaydına göre hipertansiyon tanısının devam ettiğini, reçetelerinde hipertansiyon ilaçlarının kullanıldığını, ölüm belgesinde kişinin serabravaküler olay sonucu vefat ettiğinin yazılı olduğunu tespit etmiş, otopsi yapılmadığından Ölüm belgesi ve tedavi evraklarına göre ölüm sebebini tespit edemediklerini hipertansiyon nedeni ile kullandığı ilaçların ve hastalığının ölüme etkisi olup olmadığını ve poliçe tarihinde hayati tehlike arz eden hastalığı var mı yok mu yorum yapamadıklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece, davacıların murisinin 06/04/2009 tarihinde ani kalp durması sonucu vefat ettiği, poliçe tarihinden önce murisin sağlık karnesinin tetkikinden hipertansiyon tanısı ile ilaç kullandığı görülmüş ise de; ölüm sebebinin hipertansiyona bağlı olduğu yönünde kesin bir bulguya rastlanmadığından sigortacının tazminatı ödememesinin yasal dayanağı olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştirdiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 1290. maddesine göre, sigorta ettiren sigortacıya doğru bilgi vermekle yükümlüdür. Hayat Sigortası Genel Şartları C-2 sözleşmenin yapılması sırasındaki beyan yükümlülüğü başlığı altında yer alan 2.2 maddesinde de doğru bilgi verme yükümlülüğü açıklanmış ve yükümlülüğe aykırı davranışın müeyyideleri belirlenmiştir.

TTK'nun md.1290 ile Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C-2.2. maddesi düzenlemesine göre, sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigortalı tarafından Kredi hayat sigortası başvuru formu ve bilgilendirme formu imzalanmış, poliçeden önce mevcut hipertansiyon rahatsızlığının bildirilmediği görülmüştür. Bu itibarla; doğrudan ölüm sebebi olmasa da, ölümle sonuçlanan önceki kronik hastalıkların, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

Buna göre murisin bildirmediği hastalık ile ölüm arasında doğrudan illiyet bağı bulunmadığının anlaşılması halinde, poliçe tanzimi sırasındaki beyan yükümlülüğü kasten ihlal edilmemiş olup davanın tümden reddi gerekmez ise de sigortalının kasıtlı olarak sağlık durumunu gizlemesi haricinde eğer sigortacının sorumluluğunu ağırlaştıran ve daha fazla prim almasını gerektiren bir halin varlığında teminatın indirilmesi gerektiğinden, murisin bu hastalığının belirtilmesi halinde ödenmesi gereken prime göre proporsiyon hesabı yapılarak tazminat hesabının yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11506, Karar No: 2015/8564, Tarih: 25.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11506 E.  ,  2015/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/09/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, su analiz bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkındaki Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Kanun hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6833, Karar No: 2011/6118, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6833 E.  ,  2011/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 27.12.2004 tarihli dava dilekçesinde özetle; nüfus kayıtlarında baba adının ..., kızlık soyadının ise Narin olduğunu, hissedarı bulunduğu 296 parsel sayılı taşınmazda baba adının “... ...”, 21.04.2000 tarihinde tapuda yapılan satış işleminde ise “... ...” olarak yazıldığını belirterek, 296 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 17.02.1988 tarih 73 sıra numaralı ve 17000/528234 paylı tapu kaydında “... ...”, 21.04.2000 tarih 1 sıra numaralı ve 73036/528234 paylı tapu kaydında ise “... ...” şeklinde yazılı bulunan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/3-2009/141 sayılı ve 15.04.2009 tarihli kararı ile dosya, Antalya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu “296 parsel sayılı tapu kaydının 17000/528234 paylı 17.02.1988 tarihli ve 73 sıra nolu tapu kaydındaki davacı ...'ın “... ...” olan baba adının “...” olarak, aynı parselde 53036/528234 paylı 21.04.2004 tarihli tapu kaydında “... ...” olan baba adının “...” olarak düzeltilmesine, kızlık soyadının Narin olduğunun tespitine” karar verilmiş; hüküm, Tapu Sicil Müdürlüğü'nü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, kadastro hakimi taşınmaz malların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukuki durumlarını tespit etmek suretiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun öngördüğü tapu sicilini oluşturmak; doğru, uygulanabilir, açık ve infazda tereddüt doğurmayacak nitelikte hüküm kurmakla yükümlüdür. Aynı taşınmaz hakkında birbirinden farklı hükümler kurulması halinde infazda şüphe ve tereddüt oluşacağı, amaçlanan tapu sicilinin tesis edilemeyeceği açıktır. Bu nedenle, kadastro mahkemelerinde, aynı kadastro parseli hakkında açılan davaların birlikte görülmesinde zorunluluk vardır. Somut olayda, davacının baba adının düzeltilmesini istediği 17.12.1988 tarih 73 ve 21.04.2000 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının geldileri, kadastro tespiti sırasında çekişmeli 296 parsel sayılı taşınmaza revizyon görmüştür. 296 parsel sayılı taşınmazın, Kadastro Mahkemesinin 2010/5 E. numaralı dosyasında da davalı bulunduğu ve davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, aynı taşınmaza ilişkin bulunan davaların birleştirilmesine karar vermek gerekirken, davalar birleştirilmeksizin yargılamaya devam edilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de davacı, 296 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu kayıtlarından, kadastro mahkemesinde davalı olduğunu bilerek pay satın almıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 40/2. maddesi uyarınca, kayden satın almaların, taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulurken dikkate alınması zorunlu olduğu gibi, varsa isim yanlışlıklarının düzeltmesi de mümkün bulunmaktadır. Bu nedenle davalar birleştirildikten sonra, 296 parsel sayılı taşınmazla ilgili tescil hükmü kurulurken davacının ididalarının değerlendirilmesi mümkün iken, 296 parsel sayılı taşınmaz yerine, kadastro geçmekle işleme tabi kayıt olma niteliğini yitiren tespit dayanağı tapu kayıtları hakkında hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3117, Karar No: 2021/12310, Tarih: 01.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3117 E.  ,  2021/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; karın ağrısı şikayetiyle davalı hastaneye başvurduğunu, davalı doktor tarafından sağ over kisti alınacağı ve ameliyatın yarım saat süreceğinin belirtildiğini, ancak ameliyatın 9 saat sürdüğünü, daha sonra sağ overinin tamamen alındığının ve bağırsaklarının bir kısmının kesildiğinin ortaya çıktığını, kanser olmadığı halde bu işlemin yapılmasının mesleki hata teşkil ettiğini, yanlış müdahale nedeniyle bağırsaklarını da kaybettiğini, ömür boyu organ kaybına maruz kaldığını ve bakıma muhtaç hale geldiğini, davalıların oluşan zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 40.000 TL maddi gider ve 10.000 TL iş gücü kaybı nedeniyle uğranan zarar olmak üzere toplam 50.000 TL maddi tazminatın ve 100.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, kusur ve ihmallerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu genel kurulunun raporuna göre, davalı şirket ile davalı doktorun uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurunun bulunduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği

önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK'nın 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yargılama sırasında alınan ve hükme esas teşkil eden Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu raporunda; batın içine yapılan her müdahaleden sonra yapışıklıkların meydana geldiği, yapışıklıkların bazen bağırsak tıkanıklığına yol açabileceği gibi, kendi etrafında dönerek dolaşım bozukluklarına yol açabileceği, delinme ve canlılığını kaybetme komplikasyonları görülebileceği, geçirilen operasyonların ardından ayrılmayacak derecede yapışıklıkların oluştuğu, daha sonra ... Üniversitesinde yapılan müdahale ile bağırsaklarını çıkarılması yönteminin tercih edildiği, dolayısıyla, davalı doktor ve hastane uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğunun belirtildiği, davacı tarafından; ameliyat kararı ve nedenlerine yönelik değerlendirme yapılmadığı, operasyon yönteminin doğru olmadığı, ameliyat notunda belirtilenler ile hastanın durumunun uyumlu olmadığı, ameliyat sırasında dikkatsiz davranıldığı, başka sağlık kuruluşuna sevk edilmesinde gecikildiği yönünde itirazda bulunulduğu, itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporunda da, itirazlar karşılanmadan, aynı yönde tespit yapıldığı görülmektedir.

Buna göre, mahkemece; davacının iddiaları ve itirazlarını karşılar şekilde, davacıya uygulanan teşhis, tedavi ve cerrahi müdahalelere ilişkin tüm tıbbi bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek, üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacıda oluşan mevcut durumu belirleyen nitelikte ve davalıların atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7541, Karar No: 2014/1336, Tarih: 25.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7541 E.  ,  2014/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2007/292-2012/68

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı S.. Y.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 11.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkillerine isabet eden A bloktaki bağımsız bölümlerin 11.04.2006 tarihinde, B bloktaki bağımsız bölümlerin 11.08.2006 tarihinde teslim edilmesi gerektiğini, müvekkillerinin tesliminin gerçekleşmemesi nedeniyle kira kaybına uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak şartıyla 11.04.2006 ila 05.07.2007 tarihleri arasında davacı D.. A.. yönünden 4.530,00 TL, davacı C.. A.. yönünden 1.155,00 TL, davacı S.. A.. yönünden 2.692,50 TL, davacı H.. A.. yönünden 2.542,50 TL, davacı H. A.. yönünden 2.542,50 TL, davacı M.. A.. yönünden 1.537,50 TL olmak üzere toplam 15.000.00 TL'nin A bloktaki daireler için 11.04.2006, B bloktaki daireler için 11.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. Y.. vekili inşaatın müvekkilinden önce başka yükleniciler tarafından yürütüldüğünü, eksiklik ve gecikmelerin kendi kusurundan kaynaklanmadığını, inşaat devam ederken davacılara dört adet daireyi oturmaları için tahsis ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen 03.03.2011 tarihli ek bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında imzalanan inşaat sözleşmesi uyarınca davalı arsa sahiplerine A bloktan isabet eden bağımsız bölümlerin 11.04.2006 tarihinde, B bloktan isabet eden bağımsız bölümlerin ise 11.08.2011 tarihinde anahtar teslimi olarak teslim edilmesi gerektiği, teslim olgusunu ispat külfetinin davalı yüklenicilere düştüğü halde bu hususun ispatlanamadığı, dosyanın karara çıktığı son celsede dahi iskân ruhsatının alınmadığının bildirildiği, davalı yüklenicilerin, davacılara isabet eden A bloktaki bağımsız bölümler için 46.057,19 TL ve B bloklardaki bağımsız bölümler için 12.960,00 TL kira tazminatından sorumlu oldukları gerekçesiyle, her bir davacı yönünden taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Süleyman Yücel vekili temyiz etmiştir.

1-5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde

Kararı, davalı Süleyman Yücel vekili temyiz etmiştir.

1-5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde

4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 1.690.00 TL’dir. Dava ve tavzih dilekçesinde, davacı C.. A.. yönünden 1.155,00 TL, davacı M.. A.. yönünden 1.537,50 TL kira tazminatının tahsili istenilmiştir. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan ve objektif dava birleşmesinde

her dava bağımsız olduğundan, kesinlik sınırının toplam miktara göre değil, anılan her bir davacı bakımından ayrı ayrı ele alınması gerekmektedir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin davacılardan C.. A.. ve M.. A.. ile ilgili hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin davacılar D.. A.., S.. A.., H.. A.. ve H.. A.. yönünden verilen hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı S.. Y.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak geç teslimden doğan kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 12. maddesinde; "Müteahhit inşaatın A Bloğunda kira karşılığı yerine kapıcı dairesiyle, birinci kattaki iki daireyle, ikinci kattaki bir dairenin içinde oturan arsa sahiplerine, inşaat bitimine kadar müdahale etmeyecek, inşaatın bitiminde ilgili bu daireleri yeniden onararak diğer bitmiş dairelerin standartına getirerek, teslim edecektir." hükmü düzenlenmiştir.

Davalı S.. Y.. vekilince, taraflar arasındaki sözleşmenin 12. maddesi hükmüne dayalı olarak, adı geçen davacıların inşaat boyunca yüklenici tarafından tahsis edilen A bloktaki dairelerde fiilen oturdukları savunulmuştur.