muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/36956, Karar No: 2025/11422, Tarih: 14.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36956 E.  ,  2025/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/815 E., 2021/858 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/113 E., 2020/18 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren ... ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (evik, cürüm işlemek için örgütlenme, syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (toroslu özel kısım syf.263-266, alacakaptan cürüm işlemek için örgüt syf. 28, özgenç genel hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın dosya kapsamına yansıyan deliller itibariyle örgütün finansal kaynağı olarak kabul edilen Bank Asyadaki hesap hareketlerinin incelenmesinden, sanığın örgüt liderinin çağrı dönemlerinden önce de hesabında para yatırma ve katılım hesabı açma işlemlerinin, dernek üyeliklerinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği, sanığın örgütle organik bağ içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde bulunduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan mevcut deliller dikkate alındığında sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Sübutu kabul edilen silahlı terör örgütüne yapılan yardımın derecesi ve niteliği göz önünde bulundurularak; sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından; dosyada mevcut delillere göre, mahkeme kabulünde isabetsizlik olmayıp, yardımın niteliğine göre TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı üst sınırdan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal gerekçe de gösterilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5910, Karar No: 2018/17399, Tarih: 03.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5910 E.  ,  2018/17399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Müvekkilinin davalı şirketin ... ilçesi ... Alışveriş Merkezi’nde bulunan “...” isimli mağazasında operasyon müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken 27.10.2015 tarihinde İş Kanunu madde 25/2 gereğince iş akdine son verildiğini, davalı şirket tarafından yapılan iş akdinin feshinin haksız olup 4857 sayılı İş Kanunu madde 21 kapsamında müvekkilinin işe iadesi için işbu davayı açtıklarını, müvekkilinin davalı işveren nezdinde Pazartesi( dahil)- Cumartesi (dahil) arasında haftanın altı günü ve günde en az sekiz buçuk saat süresi ile genel olarak 08:00-16:30 saatleri arasında net 2.030,00-TL ücret ile istihdam edildiğini ve halihazırda İş Kanunu’ndan kaynaklanan birçok işçilik alacağını alamadığını, müvekkilinin işe başladığı 15.11.2006 tarihinden ... ... Alışveriş Merkezi’nde bulunan mağazada çalışmaya başladığı Kasım 2013 tarihine kadar işyeri ve ev arasındaki ulaşımı davalı işverence tahsis edilen servisler ile sağlandığını, ... ... mağazasına ulaşımı ise oturmakta olduğu Halıcıoğlu semtine servis olmaması sebebiyle kendi imkanlarıyla sağladığını, bütün personelin servis hizmetlerinden yararlandığı mağazada servis hizmetinden yararlanamayan müvekkiline ödenmesi gereken ek ulaşım ücretinin de ödenmediğini, işçilere eşit davranma ilkesinin işverence ihlal edildiğini, müvekkilinin davalı işveren tarafından 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde vardiya amiri olarak atandığını ve bu tarihlerde kendisinden mağazayı ... saatinden yarım saat önce: yani 07:30’da açmasının istenildiğini, ev ve işyeri arasındaki ulaşımını iki vesait değiştirerek sağlayan müvekkilinin işe geç kalma ihtimali sebebiyle söz konusu tarihlerde işyerine taksi kullanarak ulaşım sağladığını ve mağazayı belirtilen saatlerde açtığını, müvekkilinin yapmış olduğu ulaşımlara ilişkin olarak her biri 19,00 TL değerinde olan iki adet fış aldığını ve bu fış bedellerini geri almak üzere mağazanın Muhasebe birimine müracaat ettiğini, müvekkilinin fış bedellerini talep ederken bunların söz konusu tarihlerdeki işyerine ulaşım ile alakalı olduğunu beyan ettiğini; ancak davalı işveren yetkilileri her ne kadar bu tarz ulaşımlara ilişkin bedelleri ödemekte iseler de bu durumun tüm personel tarafından bilinmesi kullanılması halinde şirkete ciddi bir maddi yük oluşturacağını ifade ederek söz konusu fış bedellerini işyerine ulaşım olarak değil de başka bir gerekçe gösterilmek suretiyle ödeyeceklerini beyan ettiklerini, bunun üzerine fış bedellerini kendi iradeleri doğrultusunda davacıya arkalarına “müşterinin eksik kalan montaj parçası ” ibaresi yazdırılıp imzalatılmak suretiyle ödediklerini, davalı işverenin isteği doğrultusunda farklı zamanlarda vardiya amiri olarak görev yapmış olan müvekkilinin, mağazayı mesai saatlerinden önce açmış olduğu ve toplu taşıma araçlarıyla mağazaya zamanında ulaşma imkanı olan diğer günlerde dahi taksi ile ulaşım sağlama olanağına sahipken bu hakkını kullanmayarak iki vesait değiştirmek suretiyle işyerine ulaşım sağladığını, 27.09

.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde toplu taşıma araçlarını kullanması halinde mağazayı 07:30’da açamama ihtimali olan ve sırf bu sebeple taksi kullanan iyiniyetli müvekkilinin gelinen aşamada ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık sebebiyle iş akdine son verildiğini, müvekkilinin söz konusu ulaşımlara ilişkin bedelleri davalı işverenin bilgisi ve iradesi doğrultusunda geri aldığını, müvekkilinin söz konusu davranışı dahi ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket etmediğinin en açık göstergesi olduğunu, ... arkadaşlarını ailesi işyerini evi sayan müvekkilinin 38,00 TL gibi son derece komik bir meblağa tenezül ederek ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını iddia etmenin hayatın olağan akışına aykırılık teşkil edeceğini, davalı işverenin 9 yıllık kıdemi bulunan müvekkilini bu hakkından yoksun bırakmak amacıyla, adeta bir senaryo kapsamında müvekkilinin iş akdine son verdiğini, davalı işverenin bir çok kez müvekkiline iş akdini kendi rızasıyla feshetmesi noktasında baskılar kurduğunu; ancak müvekkilinin bu baskılara boyun eğmemesi sebebiyle gelinen aşamada iş akdini haksız bir şekilde feshettiğini, müvekkilinin söz konusu davranışlarının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil etmediği ve iradesinin de haksız herhangi bir kazanç elde etmeye yönelik olmadığının açık olduğunu iddia ederek müvekkilinin işe iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davacının iş sözleşmesinin 26.10.2015 tarihinde davalı işyerinde fesih edildiğini ancak davacının bildirimi imzadan imtina etmesi üzerine şahitler huzurunda tutanak tutulduğunu, daha sonra davacının imzadan imtina ettiği de belirtilerek davacıya noterden de ihtar çekildiğini, davacının iş sözleşmesi 26.10.2015 tarihinde fesih edildiğinden davanın süresinde açılmadığını, davacının işçilik alacağının olmadığını, davalı işyerinde yapılmış ise, fazla mesai ücreti ödenmekte veya isteyen işçilere serbest zaman kullandırıldığını, davacının ... saatlerinin günlük 7,5 saat üzerinden haftada 6 gün olmak üzere toplamda 45 saat olduğunu, davalı işyerinde servis uygulamasının olmadığını, sadece akşam 22.30 da çıkan işçiler için herkesin eve bırakılması şeklinde değil, belli güzergahlarda servis uygulamasının olduğunu, davacının son çalıştığı yer olan ... ... ... mağazasında da mağazanın açıldığı Aralık/ 2013 ayından sonra yine sadece akşam 22.30 da çıkan işçiler için belli güzergahlarda servis uygulamasının olduğunu, vardiya amiri olunan günlerde vardiya amirinin saat 08.00 yerine saat 7.30'da işyerinde olmasının gerektiğini, davacının mağaza müdürü...ve mağaza hizmetler müdür yardımcısı...’ün yıllık izinde olduğu dönemde vardiya amiri olduğu 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde evinden mağazaya taksi ile geldiğini ve toplam 38,00 TL tutarındaki 563333 ve 441953 nolu taksi fişlerinin arkasına "Müşteri mutfak parça değişimi" yazarak masraf kasasından aldığını, hafta tatili ve yıllık izinden dönen...’e de bunu daha sonra imzalattığını, davacının 21.10.2015 tarihinde alınan savunmasında vardiya amiri olduğu 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde geç kalmamak için evinden taksi ile mağazaya geldiğini ve taksi fişlerinin ödenmeme ihtimaline karşın arkasına iş ile ilgili gerçek olmayan açıklama yazdığını kabul ettiğini, Mağaza Hizmetler Müdür Yardımcısı... 21.10.2015 tarihli savunmasında kendisinin izinde olduğu dönemde fişlerin karşılığı tutarın kasa ofisinden alındığını, izin dönüşü fişleri toplu olarak imzaladığını, fişlerde davacının operasyon müdür yardımcısı olarak imzası olması nedeniylede sorgulamadığını belirttiğini ayrıca davacının daha sonra kendisine mağazaya geç kalmamak için taksi kullandığını söylediğini de beyan ettiğini, fişlerin alındığı 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde davacının davalı işyerine giriş saatlerine bakıldığında 27.09.2015 tarihinde saat 7.34'de ve 01.10.2015 tarihinde saat 08.00'de iş başı yaptığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi 01.10.2015 tarihinde işe erken gelmek için taksiye bindiğinin doğru olmadığını, zira vardiya amiri olmasına rağmen işe geliş saatinin 08

.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde davacının davalı işyerine giriş saatlerine bakıldığında 27.09.2015 tarihinde saat 7.34'de ve 01.10.2015 tarihinde saat 08.00'de iş başı yaptığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi 01.10.2015 tarihinde işe erken gelmek için taksiye bindiğinin doğru olmadığını, zira vardiya amiri olmasına rağmen işe geliş saatinin 08.00 olduğunu, yani davacının vardiya amiri olmadığı zamanlardaki işe başlama saatinde iş başı yaptığını, dolayısıyla işe geç kalmamak için taksiye bindiği iddiasının bile doğru olmadığını, davacıya istifa etmesi yönünde baskı yapıldığı iddiasının da tüm diğer iddialar gibi doğru olmadığını, davacının çalıştığı tüm süre boyunca terfiler alarak yükseldiğini, kariyer planlaması çerçevesinde 13 adet eğitime yollandığını ve en son olarak kendisine 24 işçinin bağlı olduğu ve davalının 7.000.000.-TL lik malının teslim edildiği bir yerde 3 yılı aşkın bir süredir çalışan yönetici vasfında bir kişi olduğunu, davacının eylemi ile kendi lehine maddi yarar sağlaması yanında ... arkadaşı Hizmetler Müdür Yardımcısı...’ü yanıltmak/kandırmak suretiyle işverene karşı sorumluluk altına soktuğunu ve zan altında bırakarak ihtaren uyarılmasına sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı, davanın süresinde açılmadığını iddia etmiş olup yapılan incelemede; işverenlikçe 26/10/2015 tanzim tarihli fesih bildiriminin altına davacının tebliğden imtina ettiğine dair şerh yazıldığı, şerh tarihine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, bilahare aynı içerikli fesih bildiriminin 27/10/2015 tarihi itibariyle noterlikten keşide edildiği, eklenen posta gönderi takip bilgilerine göre 03/11/2015 tarihinde muhatabına tebliğ edildiği, davanın ise 27/11/2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre 26/10/2015 tanzim tarihli fesih bildiriminin hangi tarihte davacıya tebliğ edilmek istendiği belirtilmemiş olmasına ve işverenlikçe bu işlem geçersiz sayılarak yeniden tebligat çıkarılmış olmasına göre davanın bir aylık hak düşürücü sürede açıldığı kabul edilmiştir.

Fesih bildiriminde "Mağaza Müdürü...ve Mağaza Hizmetler Müdür Yardımcısı...'ün yıllık izinde olduğu dönemde vardiya amiri olduğunuz 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde evinizden mağazaya taksi ile geldiğiniz, almış olduğunuz toplam 38,00 TL tutarındaki 563333 ve 441953 nolu taksi fişlerinin arkasına Müşteri Mutfak parça değişimi yazarak masraf kasasından aldığınız, hafta tatili ve yıllık izinden dönen...'e imzalattığınız tespit edilmiştir." denilerek ve davacının taksi fişlerinin arkasını gerçeğe aykırı şekilde doldurmak suretiyle kendine maddi yarar sağladığı açıklanarak iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II bendi uyarınca feshedildiği görülmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesinde ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Maddenin (e) alt bendinden, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan, sadakat borcuna aykırılık oluşturan işçi davranışlarının işverene haklı fesih imkânı verdiği açıktır.

Aynı Kanun'un 26.maddesinde derhal fesih hakkını kullanma süresi düzenlenmiş olup, "24 ve 25 inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış olan sözleşmeyi fesih yetkisi, iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak altı iş günü geçtikten ve her halde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamaz...." hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda feshe gerekçe yapılan taksi fişlerinin tarihi 27/09/2015 ve 01/10/2015 olup bu tarihten sonra ilk olarak 21/10/2015 tarihinde davacının açıklama niteliğindeki yazılı beyanının bulunduğu anlaşılmış iki tarih aralığındaki süre bakımından, feshe konu olayın, iş akdini feshe yetkili mercii tarafından ne zaman öğrenildiği hakkında tespit yapmaya elverişli bilgi dosayaya sunulmamış olmakla altı günlük makul süre koşulunun gerçekleşmediği değerlendirilmiştir.

Öte yandan davacının iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshine dayanak yapılan eylem ve davranışlarının, taksi fişlerinin arkasını gerçeğe aykırı şekilde doldurmaktan ibaret bulunması, yemin altında dinlenen davalı tanığı tarafından, personele taksi parası ödemesi bulunmadığı ancak mağaza müdürü ve yardımcılarının taksi parasının ödendiğinin açıklandığı, davacı tanıklarının da aynı beyanda bulunduğu gibi giderek yönetici personele yapılan bu ödemelerin iş yerinde ulaşım uygulamasına yol açmaması için masrafın taksi ücreti yerine çeşitli masraf üzerinden gösterilerek ödemenin yapıldığını açıkladıkları anlaşılmış olup bu haliyle operasyon müdür yardımcısı görevi olan davacının haksız yarar sağladığı olgusunun sabit olmadığı, usulsüz olarak nitelendirilen işlemdeki usulsüzlüğün görünüşte olduğu, bu bağlamda feshin ölçülü olmayacağı, feshin haklı ya da geçerli olduğundan söz edilemeyeceği kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı,davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili gerekçeli istinaf dilekçesi ile; davacının tebliğden imtina ettiği fesih bildiriminin tarihinin 26/10/2015 tarihi olduğunu, tebliğden imtina şerhinin bu belgenin altına kaydedildiğini, bu durumda şerhin 26/10/2015 tarihinde yapıldığının açık olduğunu, kaldı ki; 27/10/2015 tarihli noter yazısında da davacının feshi imtina tarihinin açıkça belirtildiğini, davacının bu durumun aksine bir beyanda bulunmadığını, öncelikle davanın süre yönünden reddi gerektiğini, davacının daha önce de işe erken gelmek için taksi fişi verdiğini ve sebebini açıkça yazdığını, ancak 29/01/2015 tarihinde taksi fişinin arkasına "Kategori satınalma uzmanlarının mağaza ziyaretleri sebebiyle erken açılış" şeklinde açıklama yazdığını, her vardiye amiri olunduğunda taksiyle işe gelinmediğini, davacının işe erken gelmesi gerektiğinde taksi tutarak ve aldığı taksi fişinin arkasına yazarak parasını alabildiğini, bunu gizlemesine gerek olmadığını, işyerinde taksi fişlerinin arkasına başka göstermelik sebep yazarak parasının tahsil edilmesi gibi işyeri uygulaması olmadığını, davacının doğruluğa uymayan yanlış davranışını iş arkadaşı ...'a da söylediğini, ...'ın durumu mağaza yöneticisine ilettiğini, böyle bir işyeri uygulaması olsaydı ...'ın durumu yöneticisine bildirme gereği duymayacağını, kaldı ki davacının taksiyle geldiği günlerde işe erken gelmediğini, haklı fesih için makul sürenin geçmediğini, feshe ait iç yazışmalar değerlendirildiğinde feshin süresi içinde yazıldığını, bir an için haklı fesih süresi kaçırılmış olduğu düşünülse dahi feshin geçerli nedene dayandığının kabul edilmesi gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

HMK 355. Madde düzenlenmesine göre, kamu düzenine aykırılık halleri hariç istinaf dilekçesinde belirtilen sebepler ile sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonunda;