muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1161, Karar No: 2023/4591, Tarih: 04.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin dava konusu markayı ciddi şekilde kullandığını, dosyada bulunan katalog ve faturalardan ürünlerin üretilip satıldığının sabit olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerekçesiyle somut olayda, davalı adına tescilli bulunan Millenyum markasının davacı tarafından ileri sürülen iptal gerekçesinin kullanmama nedenine dayalı olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin uygulanabilmesi için bir markanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde kullanılmaması veya bu kullanıma 5 yıllık süre içinde ara verilmesi gerektiği, dava konusu markanın tescil tarihinin 06.09.2004 olduğu, 05.03.2013 tarihinde yenilendiği, marka hakkının devam ettirici kullanımından söz edilebilmesi için markanın ciddi biçimde kullanılması gerektiği, dava tarihi dikkate alındığında söz konusu markanın davalı tarafından 25.07.2014-25.07.2019 tarihleri arasında kullanıldığının ispat edilemediği, bilirkişi raporundaki söz konusu tespit ve değerlendirmelerinin hukuken isabetli ve yerinde olduğu, bu itibarla ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi kapsamında dava konusu markanın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi kapsamında dava konusu markanın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin uygulanabilmesi için bir markanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde kullanılmaması veya bu kullanıma ara verilmesi gerektiğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi doğru değil ise de dosya kapsamında 25.07.2014 ila 25.07.2019 tarihleri arasında, dava tarihinden önceki 5 yıllık süre içerisinde kullanıldığının ispat edilemediği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle bu hususun ve dava tarihinin 19.07.2019 olmasına rağmen sehven 25.07.2019 olarak yazılmasının bozma nedeni yapılmamasına, sonuca etkili görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10602, Karar No: 2015/17028, Tarih: 30.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/10602 E.  ,  2015/17028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2012/731-2015/158

Davacı vekili tarafından Yargıtay ön kayıt bürosuna teslim edilen 11.09.2015 tarihli davadan feragat dilekçesi incelendiğinde, dilekçede iş bu dosya davalısı A.. S.. yerine R.. S.. isminin davalı olarak belirtilip ve içerik kısmında mal rejimi dosyasından başka bir dosyadan bahsedilmektedir. Feragat dilekçesinin dava dosyamızla ilgili olup olmadığının açıklığa kavuşturulmak ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7156, Karar No: 2013/12761, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7156 E.  ,  2013/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.11.2010 tarih ve 2004/288-2010/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının sahibi bulunduğu soğuk hava deposuna yöreden yaz ayları boyunca aldığı armutları ücret karşılığı depoladığını, 12/10/2002 tarihinde depoya giden müvekkilinin 690 kasa malını teslim aldığını, davalı tarafından geri kalan 17.105 kg malın depo kirası olarak 5.000,00 TL daha ödemesi gerektiği belirtilerek kendisine verilmediğini, akabinde davalının müvekkiline ait malları satarak depodan çıkardığının öğrenildiğini, nitekim, mahkeme aracılığı ile 16.10.2002 tarihinde yapılan tespitte depoda müvekkiline ait mal bulunmadığının anlaşıldığını belirterek satılan mal bedeli olarak 12.000,00 TL ve yoksun kalınan kar olarak 3.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının meyvelerini depodan çektiğini, geride 1408 sandık meyvesi kaldığını, bunu da süresinde almayarak kış sezonuna devrettiğini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya ait 2891 kasa olan 15.900 kg. armudu iade etmediği, bu eyleminin ceza mahkemesi kararıyla da sabit olduğu, davacının uğradığı zarar ve ziyanın toplam 10.662,42 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.662,42 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TMK'nın 953. maddesi gereğince borç yerine getirilmez ve yeterli güvence de gösterilmez ise alacaklının borçluya daha önce bildirimde bulunarak hapsettiği şeylerin icra kanalı ile paraya çevrilmesini isteyebilecek olmasına, davalının bu hükme uymadan davacıya ait malı satmış bulunmasına ve işbu davada da usulünce ileri sürülmüş takas mahsup savunması olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 569,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9021, Karar No: 2019/6762, Tarih: 17.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9021 E.  ,  2019/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan .... ile Türk Hava Yolları arasında şirket personelinin İstanbul'a taşınacağına yönelik 20.03.2009 tarihinde özel bilet fiyat anlaşması yapıldığı, katılan şirket müdür yardımcısı sanık ... ile ... bürosu şefi sanık ...'in aralarında yaptıkları işbirliğiyle; THY ile yapılan anlaşmaya göre 99 USD olan indirimli biletleri ve promosyon olarak verilen (her on beş bilet alımı sonrasında bir adet) biletin ücretini... Ltd Ştine normal tarife üzerinden 177 USD bedel ile satılmış gibi göstererek, indirim tutarını ve her on beş bilet alımı sonrasında bir adet promosyon olarak verilen bilet bedellerinin parasını aralarında paylaştıkları, bu şekilde 20/03/2009 ile 15/05/2009 tarihleri arasında İstanbul ... uçuşlarından 78337 USD ve...İstanbul uçuşlarından 160238 USD haksız kazanç elde ederek paylaştıkları, bu durumun daha sonra ortaya çıkması üzerine sanık ...'ün işyerinden ayrılarak Türkiye'ye döndüğü, sanık Ahmet Irmak Tizer'in haksız olarak almış olduğu para karşılığında 15.000 USD'yi makbuz karşılığında ...'ne iade ettiği ve bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

TCK’nın 11/1 maddesi uyarınca sanıkların ...’da işlediği iddia edilen atılı suçtan dolayı Türk kanunlarına göre cezalandırılabilmesi için sanıklar hakkında...’da hüküm verilmemiş olması koşulunun bulunduğu dikkate alınarak, ... adli makamları tarafından başlatılan soruşturma olup olmadığı, bu suç nedeniyle sanıklar hakkında dava açılıp açılmadığının, açıldı ise hüküm verilip verilmediğinin kesin olarak belirlenmesi, sanıklar hakkında kesinleşmiş hüküm verilmiş olması halinde kovuşturma şartı gerçekleşmeyeceği için davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği, sanıklar hakkında hüküm verilmemiş olması halinde ise; sanık ...'in savunmasında, sanık ...'ün işlediği suçları ortaya çıkarmak amacıyla katılan şirket yetkilisi ... ile aralarında anlaşma yaptıkları ve bunun ... otelinde alınan ses kayıtlarında mevcut olduğuna ilişkin beyanı, katılan firmanın sanık ...'in suçu işlediği ancak zararı ödediğine yönelik beyanları arasındaki çelişki, sanık ...'ün anlaşmazlığın katılan şirketin sigortalarını yatırmaması nedeniyle çekmiş olduğu ihtardan kaynaklandığına ilişkin beyanları ve katılan şirket müdür yardımcısı/tanık ...'in şirket zararının 30.000 USD olduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; katılan şirketin belirtilen dönemlerdeki konuya ilişkin bütün ticari defter, bilgisayar kayıtları, makbuz, irsaliye ve faturaları ile diğer hukuki belgeleri getirtilip, sanıkların banka hesapları da araştırılarak ilgili kayıtlar celp edildikten sonra, dosyada mevcut belge ve kayıtlarla birlikte dosyanın alanında uzman bilirkişi heyetine tevdii sağlanıp, katılan .... ile THY arasındaki sözleşmenin niteliği, sanıkların görev ve yetkileri, sanıkların satış işlemleri, tahsil ettiği ücretler ve sanık ...'ün suça konu bilet bedellerini THY şirketine ödeyip ödemediği, ödedi ise hangi miktarda ve tarihte ödediği, eksik ödeme olup olmadığı, söz konusu bilet bedellerinin ve miktarlarının şirket kayıtlarına girişinin yapılıp yapılmadığı, söz konusu bilet bedelleri farklarının ve promosyon biletleri bedellerinin sanıkların uhdesinde bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise zarar miktarının ne kadar olduğu hususlarında ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alınması, sanıklar hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması da yapılarak, sanıkların suç tarihi itibariyle gelir-gider durumunda artış olup olmadığının belirlenerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8909, Karar No: 2025/1840, Tarih: 04.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8909 E.  ,  2025/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/368 E., 2021/482 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemenin bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

İddianamede, atıkların orman alanı içerisinde yer alan kuru dere yatağına atılmak suretiyle çevrenin kirletildiğinin belirtilmesi karşısında, ormanlık alanda gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkına haiz olan Pozantı Orman İşletme Müdürlüğü'nün görülmekte olan davadan haberdar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için, kararın usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ- tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5105, Karar No: 2012/6348, Tarih: 17.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/5105 E.  ,  2012/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sigorta A.Ş ile davalı ... arasındaki dava hakkında Tekirdağ 2Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 08.07.2010 gün ve 2009/182, 2010/296 sayılı hükmün Dairemizin 14.11.2011 gün ve 2011/3421- 2010/10525 sayılı kararı ile Onanmasına karar verilmiştir. Süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 43,90 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 17.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9726, Karar No: 2014/4557, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/9726 E.  ,  2014/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ... ve Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ... ... çalışma alanında bulunan çekişmeli 192 ada 36 parsel sayılı taşınmaza yönelik karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,

...- Çekişmeli ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 132 ada 58, 126 ve 190 ile 134 ada ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik karar düzeltme istemlerine gelince; Mahkemece kurulan kısa kararda bu taşınmazların ... oğlu ... .... adına tesciline karar verilmiştir. Gerekçeli kararda ise bu taşınmazlar yönünden ... ... adına edinme koşullarının oluştuğu gerekçede belirtildikten sonra, hüküm bölümünde ... .. adına tesciline karar verilmiştir. Hal böyle olunca; bu taşınmazlar yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu gibi gerekçe ile hüküm arasında da çelişki oluşmuş bulunmaktadır. Kısa kararla gerekçeli kararın uyumlu bulunması ile gerekçe ile hüküm fıkrasının uyumlu bulunması zorunludur. Bu zorunluluk, hukuk güvenliği ile adil ve güvenli yargılanma ilkelerinin bir sonucudur. Bu zorunluluğa aykırılık da bozma nedenidir. Çekişmeli bu taşınmazlara yönelik karar düzeltme istemleri bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile, Dairemizin ........2013 tarihli ve 2012/9560 Esas, 2013/1918 Karar sayılı onama kararını çekişmeli ... .. çalışma alanında bulunan 132 ada 58, 126 ve 190 ile 134 ada ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden ortadan kaldırılmasına ve bu parseller hakkındaki ........2007 tarihli ve 2004/... Esas, 2007/... Karar sayılı yerel mahkeme kararının yukarıda açıklandığı gibi kısa kararın gerekçeli karara aykırılığı ile gerekçenin hüküm fıkrasına aykırılığından BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde karar düzeltme isteminde bulunana iadesine, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14740, Karar No: 2019/885, Tarih: 24.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/14740 E.  ,  2019/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

1-Belediye görevlileri ...,.... tarafından düzenlenen ve çok sayıdaki iş yerinin mühürlenmesine ilişkin tutanakta sanığın imzasının bulunmadığı; ancak sanığın yokluğunda tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyicilerinin, mühürleme sırasında sanığın iş yerinde bulunduğunu belirtmeleri karşısında; sanıktan, mühürleme sırasında iş yerinde olup olmadığının sorulması, iş yerinde olmadığını söylediğinde adı geçen tanıklar ile sanığın yüzleştirilmesi; mühürleme sırasında iş yerinde gördükleri kişinin sanık olup olmadığı konusunda yeniden dinlenmeleri,

2- Sanığın, mührü bozmadığına, iş yerini sezonluk olarak çalıştırdığına, sezon başlangıcında iş yerine geldiğinde iş yeri sahibinin, iş yerini açabileceğini ve sorun olmadığını söylemesi nedeniyle iş yerini açtığına ilişkin savunması dikkate alınarak; iş yeri sahibinin kimliği ve adresi sanıktan sorularak belirlendikten sonra tanık olarak dinlenmesi, kendisinden iş yerine ilişkin mührün kim tarafından bozulduğunun ve sanığın savunmasının doğru olup olmadığının sorulması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6060, Karar No: 2024/6045, Tarih: 30.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6060 E.  ,  2024/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1575 Değişik İş

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Durma kararına itirazın reddine dair

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/257 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararı ile şüpheli hakkında açılan davanın kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca durmasına ilişkin karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine dair merci Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1575 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 21.10.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2023/14838 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/78804 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/78804 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesince, öğretmen olan sanığın görevi sebebiyle ve görevi sırasında atılı suçu işledikleri iddia edildiğinden bahisle 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun uyarınca verilmiş izin bulunmadığı gerekçesi ile durma kararı verilmiş ise de,

Serik ilçesi Nurten Kilit İlkokulunda öğrenci olan mağdurun, bu okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaralandığının iddia edilerek hakkında kamu davası açılması karşısında, yargılamaya konu edilen kasten yaralama eylemlerinin kamu görevlisinin görevinin icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği ve görev suçu olarak kabulünün mümkün olmaması sebebiyle, genel hükümler kapsamında soruşturma yapılarak hakkında kamu davası açılabileceği cihetle, yargılamaya devamla sanık hakkında esasa ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun (4483 sayılı Kanun) kapsamında soruşturma izni alınması gereken durumun memur ve diğer kamu görevlisinin görevi sebebiyle ve görevi sırasında işlediği suçla alakalı olduğu, görevi sebebiyle işlenen suçun memura ve diğer kamu görevlisine kanuni hükümlerle verilen görevlerinden doğan ve bu görevleriyle ilgili olan suç demek olduğu, memur veya kamu görevlisinin görevi sırasında ancak görevle ilgisi bulunmayan suçlarının 4483 sayılı Kanun'daki soruşturma usulünün kapsamı dışında bırakıldığı, somut olayda müdür yardımcısı olan şüphelinin üzerine atılı aynı okulda öğrenci olan mağduru kasten yaralama suçunun görevi sebebiyle işlenen ve göreviyle ilgisi bulunan suç kapsamında olmaması, kişisel suç olması nedeniyle soruşturma izni alınmasına gerek bulunmadığı dikkate alınmadan durma kararı verilmesi ve bu karara itiraz merci tarafından reddedilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1575 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.