muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/658, Karar No: 2021/482, Tarih: 19.10.2021

İncelenen dosya kapsamından;

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4456 sayılı soruşturma dosyasına, ... Bakanlığı...Açık Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünün 14.04.2015 tarihli yazısına ve aynı kurumun Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.04.2015 tarihli kararına göre;

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2012 tarihli ve 344-317 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5 yıl 10 ay hapis cezasına mahkûm edilen ve kesinleşen söz konusu bu cezanın infazı için ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlü ...’in, 06.01.2015 ile 06.03.2015 tarihleri arasında tedavi amacıyla...Devlet Hastanesinde bulunduğu sırada, ... Karakoç adına kayıtlı olan 0538 247 28 52 numaralı GSM hattından, ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ve koruma görevlisi olan ve hakkında...Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4456 sayılı soruşturma dosyası kapsamında CMK'nın 135. maddesi gereğince iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunan şüpheli ...nin kullanımındaki 0546 248 26 54 numaralı GSM hattını aradığının telefon görüşme tutanaklarından tespit edildiği, söz konusu bu durumun...Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarihli ve 4456 sayılı yazısıyla ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne bildirildiği, bunun üzerine söz konusu kurum tarafından hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un; “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokma, bulundurmak, kullanmak” hükmünü içeren 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendi uyarınca disiplin soruşturmasının başlatıldığı ve bu kapsamında hükümlünün savunmasının alındığı,

Yürütülen disiplin soruşturması neticesinde ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığınca 17.04.2015 tarih ve 101 sayı ile; 06.01.2015 ve 06.03.2015 tarihleri arasında tedavi amacıyla...Devlet Hastanesinde bulunduğu sırada, ... Karakoç adına kayıtlı bulunan 0538 247 28 52 numaralı GSM hattı üzerinden şüpheli ...nin kullanımındaki 0546 248 26 54 numaralı GSM hattını arayıp adı geçen şüpheli ile görüştüğü, gerek...Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4456 sayılı soruşturma dosyasındaki iletişimin tespiti tutanakları, gerekse şüpheli ...nin...Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadeleri ile sabit olan hükümlü ...’in, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un; “Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak” hükmünü içeren 44. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendi uyarınca 1 gün süreyle hücreye koyma disiplin cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

Hükümlünün 30.04.2015 havale tarihli dilekçesiyle söz konusu disiplin cezasına itiraz etmesi üzerine inceleme yapan...İnfaz Hakimliğince 07.05.2015 tarih ve 153-157 sayı ile; cep telefonuyla görüşme yapılan yerin hastane olduğu, bu hâliyle disiplin cezasına konu eylemin açık ceza infaz kurumunun dışında gerçekleştiği gerekçesiyle, hükümlünün itirazının kabulüne, ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.04.2015 tarihli ve 101 sayılı, 1 gün süreyle hücreye koyma disiplin cezası kararının kaldırılmasına hükmedildiği,

Bingöl İnfaz Hâkimliğinin bu kararına karşı...Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.05.2015 tarihinde; “...Hükümlü ...’in,...Devlet Hastanesinde tedavi gördüğü zaman zarfında hükümlülük sıfatının ve cezasının infazının devam ettiği, bu nedenle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un disiplin cezalarının hükümlü hakkında uygulanabileceği, hücre cezasının kaldırılmasına ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu...” gerekçesiyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu, itiraz merci...Ağır Ceza Mahkemesince 08.05.2015 tarih ve 328 sayı ile; itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin kesin nitelikteki söz konusu kararına yönelik ... Bakanlığının kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.10.2015 tarihli ve 310843 sayılı ihbarname ile; CGTİHK’nın, 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendindeki; “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokma, bulundurmak, kullanmak” şeklindeki düzenleme karşısında, tedavi amacıyla bulunulan hastane odasında da hükümlülük hâlinin ve cezanın infazının devam ettiği, bu nedenle...İnfaz Hâkimliğinin kararına yönelik yapılan itirazın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı düşüncesiyle kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 01.12.2015 tarih ve 17075-7466 sayı ile; ihbarnamedeki istemin kabulüne,...Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli ve 328 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği,

Dosyanın gönderildiği...İnfaz Hâkimliğince 22.02.2016 tarih ve 53-70 sayı ile; CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca bozma nedeninin, davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin olması hâlinde aleyhe sonuç doğmayacağının ve bu durumun yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sübut bulan disiplin cezasının hükümlü aleyhine sonuç doğurmayacak olması gerekçesiyle hükümlü ...’in talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığı hükmedildiği, söz konusu bu kararın itiraz kanun yoluna başvurulmaksızın 09.03.2016 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

İnceleme dışı şüpheli Cihat Anlı; ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ve koruma memuru olarak görev yaptığını, kendisine okunan iletişimin tespiti tutanaklarında ismi geçen Tuna adlı şahsın,...Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ... olduğunu, adı geçen ile farklı tarihlerde telefonda görüştüğünü, söz konusu bu görüşmeleri yaptıkları sırada hükümlü ...’nın tedavi amacıyla hastanede bulunduğunu, adı geçenin telefon ile kendisini araması nedeniyle herhangi bir tutanak düzenlemediğini, bu durumu amirlerine bildirmediğini beyan etmiştir.

Hükümlü ..., ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığında; Yenişehir Devlet Hastanesine tedavi amacıyla 06.01.2015 tarihinde yatışının gerçekleştirildiğini, hastaneden 20.02.2015 tarihinde taburcu edilerek açık ceza infaz kurumuna getirildiğini, 0538 247 28 52 numaralı GSM hattının hastanede bulunduğu dönemde kendisine “Always” adlı lokantadan yemek getiren ... Karakoç adlı şahsa ait olduğunu, adı geçenin söz konusu lokantada çalıştığını, hastanede çıkan yemeğini yiyemediği için dışarıdan yemek söylediğini, hastanede ankesörlü telefon bulunmadığı için birkaç kez ... Karakoç’a ait cep telefonunu kullanarak, akrabası olan şüpheli Cihat ile görüştüğünü, hastanede telefon bulundurulmasının ve kullanılmasının yasak olduğunu bildiğini, ancak acil durumlarda telefon kullanılmasının yasak olduğunu bilmediğini,

Mahkemede; hakkında verilen disiplin cezasının hukuka aykırı olduğunu, hastanede kaldığı dönemde kullanabileceği ankesörlü ya da kontörlü telefon bulunmadığı için, kendisine lokantadan yemek getiren arkadaşı ... Karakoç’a ait cep telefonuyla birkaç kez görüşme gerçekleştirdiğini, bu yolla kanunların kendisine tanıdığı haberleşme hakkını kullandığını, bunun cezayı gerektirir bir eylem olduğunu bilmediğini, kesinlikle hastanede bulunduğu zaman zarfında yanında cep telefonu bulundurmadığını, hakkında verilen disiplin cezasının kaldırılmasını talep ettiğini,

Savunmuştur.

Yargı mercileri tarafından hakkında hükmolunan cezası kesinleşen ve bu ceza süresini doldurmak ya da verilen cezaya katlanmak zorunda bulunan hükümlü ile idare arasında, işlenen suç nedeniyle doğan birtakım hak ve yükümlülüklerin bulunduğu bir ilişki söz konusudur. Bu kapsamda hükümlü, idarenin cezayı çektirme işlevini yerine getirmesine engel olmamak, bu konuda her türlü davranıştan kaçınmak ve kanunlarda belirtilen esas ve kurallar dâhilinde infaz rejimine uygun davranışlar içinde bulunmak ile yükümlüdür. Bu yükümlülüklerin ihlali durumunda hükümlü hakkında infaz hukuku kapsamında öngörülen disiplin ceza ve tedbirleri uygulanacaktır.

İnfaz hukukuna ilişkin disiplin ceza ve tedbirleri, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un birinci kitabının, ikinci kısmının, “Disiplin Ceza ve Tedbirleri, Ödüllendirme” başlığı altındaki sekizinci bölümününde düzenlenmiş olup uyuşmazlık konusuna ilişkin olan çocuklar haricindeki hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin cezaları, ağırlık derecelerine göre aynı Kanun’un, “Disiplin cezaları ve tedbirleri” başlıklı 38. maddesinde; “a) Kınama, b) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma, c) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma, d) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama, e) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma, f) Hücreye koyma.” şeklinde hüküm altına alınmıştır. Gerçekleştirilen eylemin niteliğine ve ağırlığına göre hükümlüler hakkında uygulanması söz konusu olan bu disiplin cezalarının amacı, niteliği, sınırları ve uygulanma koşulları ise 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinde açıklığa kavuşturulmuştur.

5275 sayılı Kanun’un, “Disiplin cezalarının niteliği ve uygulanma koşulları” başlıklı 37. maddesinin disiplin soruşturmasına konu eylem tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hâli;

“(1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır.

(2) Suç oluşturan eylemlerden dolayı açılan kamu davası, disiplin soruşturması yapılmasını ve cezanın uygulanmasını engellemez.” biçiminde düzenlenmiş,

Madde gerekçesinde; “Ceza infaz kurumlarında düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması, hükümlülerin haklarını kullanabilmeleri ve yükümlülüklerini yerine getirebilmeleri yönünden gerekli, iyileştirme programlarının uygulanabilmesi ve başarıya ulaşılabilmesi için de ön koşuldur. Bu nedenle, maddede, disiplin cezalarının niteliğine ve uygulama koşullarına ilişkin kural belirtilmiş, kurala kusurlu olarak aykırı davranışın nitelik ve ağırlık derecesine göre disiplin cezalarının uygulanacağı, suç oluşturan eylemlerden dolayı kamu davası açılmasının, disiplin soruşturmasının ertelenmesini, uygulamasını önlemeyeceği açıklanmıştır.” hususlarına yer verilmiştir.

09.07.2018 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 700 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmündeki Kararname'nin 160. maddesiyle yukarıda belirtilen maddenin birinci fıkrasındaki “tüzük” ibaresi madde metninden çıkarılmış, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe 7242 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle de birinci fıkranın sonuna; "Hükümlünün duruşma, ..., eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir." cümlesi eklenmiştir.

Bu değişiklikler sonrasında, 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesi;

“(1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, (...) yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. Hükümlünün duruşma, ..., eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir.

(2) Suç oluşturan eylemlerden dolayı açılan kamu davası, disiplin soruşturması yapılmasını ve cezanın uygulanmasını engellemez.” olarak mevcut hâlini almıştır.

15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinin birinci fıkrasına son cümlenin eklenmesine ilişkin gerekçe; "Hükümlünün duruşma, ..., eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak ceza infaz kurumu dışında bulunduğu yerlerde gerçekleştirdiği disipline aykırı eylem ve sözleri nedeniyle de disiplin yaptırımlarının uygulanabilmesine imkân tanınmaktadır. Örneğin, hastanede bulunduğu sırada kamu görevlilerine karşı gerçekleştirdiği disiplin cezası gerektiren eylemlerinden dolayı da hükümlü hakkında disiplin cezası uygulanabilecektir. Böylelikle, hükümlülerin geçici olarak ceza infaz kurumu dışına çıkarıldıklarında da düzenli bir yaşam sürdürmesi ile güvenliğin ve disiplinin sağlanması amaçlanmaktadır.” biçiminde açıklanmıştır.

İnfaz hukukuna ilişkin disiplin ceza ve tedbirleri bakımından genel hüküm niteliğinde olan 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesi uyarınca; hakkındaki kesinleşmiş cezanın yerine getirilmesine katlanma mükellefiyeti altında bulunan hükümlü, ceza infaz kurumlarında düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından, mevzuat ile idarenin uygulanmasını emrettiği ya da gerekli kıldığı davranış ve tutumu sergilemekle yükümlüdür. Devletin, kontrolü altındaki ceza infaz kurumlarında gerekli disiplini sağlama ve buradaki hükümlülerin güvenlikleri ile ruh ve beden sağlıklarını koruma yükümlülüğü dikkate alındığında; kanunlarda belirtilen esas ve kurallar dâhilinde infaz rejimine uygun davranışlar içinde bulunmak ile yükümlü olan hükümlülerin ceza infaz kurumununda diledikleri gibi hareket etme özgürlükleri bulunmamaktadır. Aksi hâlde, eyleminin niteliğine ile ağırlık derecesine göre CGTİHK’nın 38. maddesinde hüküm altına alınmış disiplin cezaları uygulanacaktır. 7242 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile yapılan değişiklikten sonrasını kapsayan dönemde ise bu cezalar hükümlülerin duruşma, ..., eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak ceza infaz kurumu dışında bulunduğu yerlerde gerçekleştirdiği disipline aykırı eylem ve sözleri nedeniyle de uygulanabilecektir. Geçici nedenlerle bulunulan ceza infaz kurumu dışındaki yerlerde de hükümlülük sıfatı ile cezanın infazının devam ettiği ve bu hâliyle hükümlülerin buralarda da infaz rejimine uygun tutum ve davranışlar sergilemekle yükümlü oldukları dikkate alındığında, söz konusu düzenlemenin yerinde olduğunu ifade etmek gerekir.

Buraya kadar yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere; 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile yapılan değişiklik öncesinde, 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinin birinci fıkrasındaki “kurumda” ibaresinin dar yorumlanıp uygulandığı, bu bağlamda disiplin cezasını gerektiren eylemlerin ceza infaz kurumu içinde gerçekleştirilen fiillerle sınırlı tutulduğu, kanun koyucu tarafından yalnızca infaz kurumundaki düzen ve disiplini bozucu eylemelerin cezalandırmasının amaçlandığı, kurum dışında gerçekleştirilen eylemler bakımından herhangi bir disiplin cezasının öngörülmediği, 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası, diğer bir ifadeyle 15.04.2020 tarihinden itibaren ise disiplin cezaların uygulanma alanının genişletildiği ve bu kapsamda duruşma, ..., eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak bulunulan yerlerin de infaz hukukuna ilişkin disiplin cezaları bakımından kurum sayılacağı sonucuna ulaşmak yanlış bir değerlendirme olmayacaktır.

Nitekim, 7242 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki döneme ilişkin olan Anayasa Mahkemesinin; “İnfaz hukukuna ilişkin disiplin suç ve cezaları, 5275 sayılı Kanun'un sekizinci bölümünde düzenlenmiş, bu çerçevede uygulanacak disiplin suç ve cezalarının amacı, mahiyeti, kapsamı, sınırları ve uygulanma koşulları Kanun'un 37. maddesinde açıklığa kavuşturulmuştur. Kanun'daki disiplin suç ve cezaları yönünden genel hüküm niteliğindeki bu madde uyarınca, bu Kanun kapsamındaki bir disiplin suçunun oluşabilmesi ve cezasının uygulanabilmesi için sadece her bir disiplin suçu yönünden belirlenen özel hükümdeki şartların gerçekleşmesi yeterli olmayıp ayrıca 37. maddedeki şartların da gerçekleşmesi gerekmektedir. Kanun'un 37. maddesine göre, hükümlü hakkında ceza infaz kurumunda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanacaktır. Kanun'un 40. maddesinin (2) numaralı fıkrasının itiraz konusu (g) bendinde ceza infaz kurumlarında gerçekleştirilecek olan açlık grevi eyleminin bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma disiplin cezası ile cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, Kanun'un 37. maddesi de dikkate alındığında ceza infaz kurumunda tek başına açlık grevi eylemi yapılması itiraz konusu kuralda yer alan disiplin suçunun oluşabilmesi için yeterli olmayıp bu eylemin ceza infaz kurumundaki güvenliği veya disiplini bozacak ya da düzenli yaşamın sürdürülmesini önleyecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.” ifadelerinin yer aldığı 10.10.2013 tarihli ve 6-111 sayılı ve “...Kanun’da yer alan herhangi bir disiplin suçunun oluşabilmesi için özel hükümde belirtilen eylemlerin 37. madde gereği, ceza infaz kurumunda ‘düzenli bir yaşamın sürdürülmesi’ni veya ‘güvenliğin’ ya da ‘disiplinin’ sağlanmasını kusurlu olarak engelleyecek şekilde işlenmesi gerekmektedir. Buna göre, kurula konu disiplin suçunun oluşabilmesi için sadece slogan atılması veya marş söylenmesi yeterli olmayıp bu eylemlerin cezaevindeki güvenliği veya disiplini bozacak ya da cezaevindeki düzenli yaşamın sürdürülmesini önleyecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.” açıklamalarını içeren 26.12.2013 tarihli ve 67-164 sayılı kararlarında da, 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinin birinci fıkrasındaki “kurumda” ibaresinin dar yorumlanıp uygulandığı, bu bağlamda söz konusu maddenin kapsam ve uygulama alanının, yalnızca ceza infaz kurumunda gerçekleştirilen ve buradaki düzenli yaşamı, güvenliği ve disiplini bozan söz ve davranışlarla sınırlı olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Bu hususta öğretide de; “15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 14.04.2020 tarih ve 7242 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesinde Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi kararları ve 5275 sayılı Kanun’un 37/1 madde metni dikkate alındığında, madde de belirtilen ‘kurumda’ ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının kurumda gerçekleşen eylemler yönünden disiplin cezasının uygulanması, kurum dışında gerçekleşen ve suç teşkil eden eylemler yönünden genel hükümlere göre soruşturma yapılması olduğunu kabul etmemiz gerekmektedir.” (Çetin Akkaya, Cezaların İnfazı ve İnfaz Hukuku, ... Yayınevi 2021, s.966-967) şeklinde görüş ileri sürülmüştür.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından, 5275 sayılı Kanun’un 37. maddesinde geçen “kurum” kavramı ile aynı Kanun’un 44. maddesinde hüküm altına alınan “hücreye koyma” disiplin cezası üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

Ceza infaz kurumlarının yönetimine ve ceza ve güvenlik tedbirlerinin ne şekilde yerine getirileceğine dair usul ve esasları düzenleyen, 20.03.2006 tarihli ve 10218 sayılı Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün, “Kısaltmalar” başlıklı 3. maddesi;

“(1) Bu Tüzükte yer alan;

a) Bakan: ... Bakanını,

b) Bakanlık: ... Bakanlığını,

c) Genel Müdür: Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürünü,

d) Genel Müdürlük: Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünü,

e) Cezaevi Tabibi: Ceza infaz kurumlarında görev yapan hekimleri,

f) Kurum: Ceza infaz kurumlarını,

g) Ceza infaz kurumları: Kapalı, yüksek güvenlikli kapalı, kadın kapalı, çocuk kapalı, gençlik kapalı, açık ceza infaz kurumları ile gözlem ve sınıflandırma merkezleri ve çocuk eğitimevlerini,

ifade eder.” ,

“Kurumların türleri ve kurulması” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrası ise;

“(1) Kurumlar; kapalı, yüksek güvenlikli kapalı, kadın kapalı, çocuk kapalı, gençlik kapalı, gözlem ve sınıflandırma merkezleri ile açık ceza infaz kurumları ve çocuk eğitimevleridir.”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre, 5275 sayılı Kanun’da tanımına yer verilmeyen kurum kavramından; kapalı, yüksek güvenlikli kapalı, kadın kapalı, çocuk kapalı, gençlik kapalı, gözlem ve sınıflandırma merkezleri ile açık ceza infaz kurumları ve çocuk eğitimevleri adı altında türleri bulunan, iaşe, ..., eğitim ve çalışma gibi hizmetlerin sunulduğu, özgürlüğü kısıtlanan tutuklular ile hükümlülerin barındırıldığı, iç ve dış tedbirleri bakımından özel tedbirlerin alındığı, devletin denetimi ve kontrolü altında olan kamu binası niteliğindeki ceza infaz kurumları anlaşılacaktır.