muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12775, Karar No: 2022/4247, Tarih: 23.03.2022

Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece,davalı işyerine ilişkin kurum sicil bilgileri,mahiyeti,kanun kapsam durumuna ilişkin bilgiler ile varsa uyuşmazlık konusu döneme ilişkin dönem bordroları getirtilmeli,Adli Tıp raporu ile davacının imzasını taşıdığına ilişkin aidiyet kılınan irsaliye,fatura vs.belgeler incelenmeli, davalı işyeri ile ilgili dava konusu döneme ilişkin müfettiş tahkikatı olup olmadığı sorularak varsa ilgili kayıtları celbedilmeli, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan komşu işyeri çalışanları, bu işyerlerinden bordroya geçmiş çalışanlar re'sen tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çalışma iddiasına ilişkin tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, öte yandan dava konusu dönem içinde davacının dava dışı 394 sicil ... unvanlı 06.09.2006-13.09.2006 arası 8 gün,Türkiye İş Kurumunun 738 sicil no.lu işyerinden 06.04.2009-22.05.2009 tarihleri arasında 47 gün sigortalılık bildirimlerinin olduğu da gözetilerek talebin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı irdelenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/192, Karar No: 2019/2861, Tarih: 11.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/192 E.  ,  2019/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum alacağının zaman aşımından dolayı iptaline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3201, Karar No: 2007/9529, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3201 E.  ,  2007/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, bono altındaki imzanın müvekkili şirket ortaklıklardan ...’e ait olduğunu, adı geçenin keşide tarihi itibariyle müvekkili şirket adına tek başına senet keşide etme yetkisinin bulunmadığını, ayrıca kaşe yapılmadığını, taraflar arasında alacak-borç ilişkisi olmadığını belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, bononun iptaline ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin senedi iyiniyetle iktisap ettiğini, davacı şirket yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, kaşe üzerine imza olmamasının senedin geçersizliği sonucunu doğurmayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, düzenleme tarihi itibariyle bonoda imzası bulunan ...’ün “davacı şirketi tek başına temsile yetkili olmadığı, bononun davacı şirket kayıtlarında yer almadığı, bu itibarla davacının bono sebebiyle sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, davalı vekilinin bonodan dolayı davacı şirketten alacaklı olup olmadıkları hususunda davacı yana yemin teklif ettiği, davacı şirket temsilcisinin yemin için çağrıldığı oturuma meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen katılmadığından yeminden kaçınmış sayıldığı ve senet tutarı kadar davacının borçlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından takibe konulan bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dosyaya sunulan Ticaret Sicil Memurluğunun cevabi yazısından davacı şirketin bononun tanzim tarihi itibariyle çift imza ile temsil edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu senette ise şirket kaşesi yanında tek imza mevcuttur. Söz konusu senedin, davacı şirket yetkililerinin her ikisinin imzasını taşımaması nedeniyle davacı şirketi bağlayıcılığı yoktur. Bu nedenle davanın kabulü gerekirken icapsız yemin teklifine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.11 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13411, Karar No: 2015/1421, Tarih: 20.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13411 E.  ,  2015/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/398336

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/479 Esas, 2011/300 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 16/06/2011 günü yokluğunda verilen ve 21/07/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05/10/2011 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği ve daha sonra gereksiz biçimde yeniden yapılan tebligatın yeniden temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12849, Karar No: 2012/19152, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12849 E.  ,  2012/19152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen

farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Malkoç Otelcilik Tur. İnş. San. Tic. A.Ş'ye iadesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17726, Karar No: 2018/15075, Tarih: 26.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17726 E.  ,  2018/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ile sanık ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’un 25.11.2016 ve 12.12.2016 tarihli dilekçeleri ile hükmün tebliğ tarihinde eğitim nedeniyle yurtdışında olduğunu belirttiği, buna ilişkin pasaport fotokopisini dilekçe ekinde sunduğu, sanığın temyiz dilekçesinin incelenmesinde, temyiz talebinin Makedonya Konsolosluğu tarafından gönderildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle temyiz talebinin süresi içinde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın talimat mahkemelerince yapılan sorgularında her ne kadar 18 yaşını doldurmaları nedeniyle zorunlu müdafii atanması gerekli değilse de, kendilerine müdafi atanmasını talep ettikleri ve sorgularının müdafi huzurunda yapıldığı, ancak mahkemece CMK'nun 150/1. maddesi gereğince kendilerine müdafi tayin edilmeden duruşmaya devamla haklarında hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, hükmün gerekçesinde sanıklar ve suça sürüklenen çocukların suçlamaları inkar ettikleri, ancak suça sürüklenen çocuk ...'un soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olay günü Nusaybin ilçesine geldiklerini, Delil, ..., ... ve ...'in müştekiye ait iş yerine girdiklerini ve sonrasında yaşananları Cumhuriyet savcısı huzurunda açık ve inandırıcı şekilde ortaya koyduğunu, aynı şekilde sanık ...'in de Nusaybin de hırsızlık eylemine yanında ..., ..., ..., ... ve ... ile katıldıklarını, dükkanların diğerleri tarafından pense ve tornavidalarla kanırtılarak açıldığını beyan ettiği gerekçe gösterilmiş ise de; ifadelerin 21/11/2011 tarihli olaylara ilişkin olduğu, yine iddianamede belirtilen kamera kayıtlarının da bu tarihte gerçekleşen eylemlere ilişkin olduğu, hükümlülüklerine yeterli, somut, her türlü şüpheden uzak, yasal ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocukların ve sanığın beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

3)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında suç tarihindeki yaşı gözetilmeksizin 5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesine aykırı olarak, haklarında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan cezanın alt sınırından az olamayacağının gözetilmemesi,

3)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında suç tarihindeki yaşı gözetilmeksizin 5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesine aykırı olarak, haklarında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan cezanın alt sınırından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, kararın hükmü temyiz etmeyen sanık Abdurrahman Bardak ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a teşmiline, 26.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1914, Karar No: 2024/16541, Tarih: 14.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/1914 E.  ,  2024/16541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/412 E., 2021/576 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/412 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesince 05.02.2019 tarihli ve 2018/586 Esas, 2019/158 Karar sayılı kararıyla, "...Her ne kadar sanık hakkında TCK'nin 191/1 hükmü uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 11.06.2018 ve 05.07.2018 tarihli uyarılı davetname yazılarının sanığın mernis adresine doğrudan tebliğe çıkarılarak mahalle muhtarına tebliğ edilmesi üzerine sanığın denetimli serbestlik koşulunu ihlal ettiğinin öne sürülmüş olması ve tebliğ evrakının muhatabın adresine öncelikle davetiye çıkarılıp bila tebliğ döndüğü

takdirde bu defa TK 21/2 meşruhatlı davetiye çıkarılabileceği, bu şekil şartının gözardı edildiği, usulüne uygun bir tebligattan söz edilemeyeceği anlaşılmakla yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle" verilen "beraat" kararının, istinaf edilmeden 13.02.2019 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı "kanun yararına bozma" isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 23.09.2019 tarihli ve 2019/2333 Esas, 2019/5772 Karar sayılı kararıyla söz konusu "beraat" kararının, "... kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirdi. Ancak somut olayda mahkemece yukarıda belirtildiği üzere CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında yer almayan bir nedenle yasaya ve hükmün gerekçesine aykırı şekilde “sanığın beraatine” karar verilmiş, sonra da sanki durma kararı verilmişcesine “Denetimli serbestlik işlemlerinin devam edip etmeyeceği hususunda gereğinin takdiri yönünden C. Başsavcılığına karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunmuştur. Bu şekilde çelişkili hüküm kurulması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden sanığın beraatine dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli ve 2018/586 esas, 2019/158 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA" karar verildiği, bu karara dayanılarak, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 07.10.2021 tarihli ve 2021/412 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca verilen "1 yıl 8 ay hapis cezasına" ilişkin hükmün, sanık tarafından istinaf edildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesince 14.07.2023 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2023/1635 Karar sayılı kararıyla hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirtilerek, "dosyanın incelenmeksizin iadesine" karar verilmesi üzerine, dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin 23.09.2019 tarihli ve 2019/2333 Esas, 2019/5772 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen, "beraat" kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı

Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında; Yargıtay incelemesinden geçmeyen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra 07.10.2021 tarihinde verilmiş olan kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.