muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33311, Karar No: 2024/6018, Tarih: 06.05.2024

5. Mahkemece suça konu çek duruşmada incelenip, özellikleri zapta geçirilmiş, suça konu çekin 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen zorunlu unsurları taşıdığı ve aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay ve olgular bölümünde açıklandığı üzere, sanığın istikrar arz eden savunmalarında, suçlamayı kabul etmeyerek ''imza yetkisinin kaldırıldığından haberi olmadığını, imza yetkisi kaldırılmış ise firma sahibi ... ile ... ve isminin sahte olduğunu öğrendiği ...'ın yanında şirket için çalışmaması gerekirken çalıştığını'' savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; mahkemece sanığın savunmasında belirtmiş olduğu ... ile ...'ün tanık sıfatıyla dinlenilmesi, kolluk marifetiyle araştırma yapılarak sanığa ... Gıda İm. İnş. Turizm İhracaat Ltd. Şti'nin 24/02/2014 tarihinde 2014/01 karar no ile imza yetkisinin verildiği ve Şirket müdürlüğüne getirildiği ancak iki gün sonra 26/02/2014 tarihinde 2014/02 karar nosu ile imza yetkisinin kaldırıldığını sanığın bilip bilmediğinin, suç tarihinde sanığın keşideci şirkette çalışıp çalışmadığının, çalıştığına ilişkin tanık bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü verilmesi,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/143 Esas ve 2011/323 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasındaki mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden sorularak ve başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı da belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2010/12703, Karar No: 2010/13458, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12703 E.  ,  2010/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalı taşınmaz ve geniş çevresini birlikte gösteren orjinal kadastro paftaları,

2) Çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Bölgede imar ve ... imar planlarının yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın bu plan içine alınıp alınmadığının sorularak alınacak cevabi yazının,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

5) Çekişmeli taşınmaz etrafındaki yerlerle ilgili tescil davası açılıp açılmadığı sorularak açılmışsa dava dosyalarının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8065, Karar No: 2013/10784, Tarih: 11.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8065 E.  ,  2013/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "Davanın kabulü ile davacı borçlunun İzmir 22. İcra Müdürlüğü' nün 2012/4203 takip sayılı dosyası nedeniyle takip dayanağı olan 05/09/2011 tanzim, 05/10/2011 vade, 10.000-TL bedelli senetten dolayı 4.420-TL asıl alacak ve bu alacağın fer'ileri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, kabul edilen bu kısım üzerinden %40' tan az olmamak üzere hesaplanan 1.768-TL tazminatının davalı alacaklıdan alınarak davacıya verilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "Davanın kabulü ile davacı borçlunun İzmir 22.İcra Müdürlüğü'nün 2012/4203 takip sayılı dosyası nedeniyle takip dayanağı olan 05/09/2011 tanzim, 05/10/2011 vade, 10.000-TL bedelli senetten dolayı 4.620-TL asıl alacak ve bu alacağın fer'ileri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, kabul edilen bu kısım üzerinden % 40'tan az olmamak üzere hesaplanan 1.848-TL tazminatının davalı alacaklıdan alınarak davacıya verilmesine" denilmiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK' nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3012, Karar No: 2023/2636, Tarih: 06.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3012 E.  ,  2023/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/697 E., 2022/229 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve2014/1002 - 2016/39 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 7.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2014/1002 - 2016/39 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 08/02/2021 tarih, 2019/7860 esas, 2021/1215 karar sayılı kararı ile;

"... kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarih, 2021/330 esas, 2021/545 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmekle, taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddenin üçüncü fıkrası gereğince 3.920,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarih, 2021/330 esas, 2021/545 karar sayılı kararına itiraz etmesi üzerine, genel yargılama usulüne göre yargılama yapılıp İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 gün ve 2021/697 E. 2022/229 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, , ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 5.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13/05/2022 tarihli ve 2022/70147 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine, mesleği dikkate alınarak sürücü belgesinin geri alınmamasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Olay günü saat 22:20 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki... plakalı minibüs ile D-100 Güney yol Kartal istikametine seyir halinde iken Bellona Mobilya önüne geldiği esnada aracının sağ ön tampon kısmı ile önünde aynı istikamete seyir halinde olan ve refüj bitiminde emniyet şeridi üzerinde duraklayan müşteki sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin sağ arka kısmına emniyet şeridi üzerinde çarpması sonucu sanık sürücü ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...'ın nitelikli şekilde yaralanmasına asli kusurlu şekilde sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30/10/2014 tarihli katılana ait raporunda; lamber 2. vertebra koprusunda minimal çökme kırığına neden olan yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta derecede etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

3. Kaza yeri krokisi, kaza tespit tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna ilişkin alkolmetre sonucu, olayın tanıkları anlatımları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Kaza yeri krokisi, kaza tespit tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna ilişkin alkolmetre sonucu, olayın tanıkları anlatımları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Kaza tespit tutanağında, olay mahallinin meskun mahal dışında 9 metre genişliğinde bölünmüş asfalt kaplama yol olduğu, gece vakti, aydınlatmanın olduğu ve sağ tarafta 2 metre genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, ayrıca çarpışmanın emniyet şeridi üzerinde gerçekleştiğinin belirtildiği, kusura ilişkin olarak da sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 84/D maddesindeki "arkadan çarpma" kusurunu işlediği yönünde görüş bildirilmiştir.

5. Yargılama aşamasında yapılan keşfe dayalı düzenlenen 07.04.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda; 2918 sayılı Kanun'un madde 47/c,d madde 52/a,b,c madde 56/c, madde 84/d ve 2918 sayılı Kanuna bağlı Yönetmeliğin madde 95/c,d madde 101/a,b,c madde 107,madde 157/a-4 madde 157/b bentlerinde açıklanan hükümler gereği trafik kurallarını ihlal ettiğinden kazanın meydana gelişinde sürücü ...'in asli kusurlu olduğu, sürücü ...'nin tali kusurlu olduğunun bildirildiği görülmüştür.

6. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 23/11/2015 tarihli raporunda;

"Mevcut bulgulara göre;

1. DURUM: Sanık sürücünün yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında önünde aynı istikamete seyir halinde olan ve emniyet şeridi üzerinde duraklayan otomobile arkadan çarptığı kabulünde;

A) Sanık sürücü ... yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında yola gereken dikkati vermediği, önünde aynı istikamete seyir halinde olup emniyet şeridi üzerinde duraklayan otomobili güvenli mesafeden takip etmediği ve otomobile arkadan çarptığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurludur.

B) Müşteki sürücü ... yönetimindeki otomobil ile emniyet şeridi üzerinde durakladığı sırada geriden gelip aynı istikamete seyreden minibüsün aracına arkadan çarptığı kazada atfı kabil kusuru bulunmamaktadır.

C) Mağdur müşteki ...'ın... plakalı minibüs içerisinde yolculuk ettiği esnada meydana gelen kazada alabileceği bir tedbir bulunmadığından atfı kabil kusuru bulunmamaktadır.

2. DURUM: Müşteki sürücünün yönetimindeki otomobil ile şerit değiştirerek emniyet şeridine geçtiği ve akabinde durakladığı esnada geriden gelip aynı istikamete seyreden minibüsün emniyet şeridi üzerinde arkadan çarptığı kabulünde;

A) Sanık sürücü ... yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında önünde aynı istikamete seyir halinde olup emniyet şeridine geçmek üzere şerit değiştiren ve emniyet şeridi üzerinde duraklayan otomobil nedeniyle görüş alanını yeterince kontrol altında tutmadığı ve zamanında etkin tedbir almadığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla tali kusurludur.

A) Sanık sürücü ... yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında önünde aynı istikamete seyir halinde olup emniyet şeridine geçmek üzere şerit değiştiren ve emniyet şeridi üzerinde duraklayan otomobil nedeniyle görüş alanını yeterince kontrol altında tutmadığı ve zamanında etkin tedbir almadığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla tali kusurludur.

B) Müşteki sürücü ... yönetimindeki otomobil ile seyri sırasında şerit değiştirmeden önce geriden gelen araçlar olabileceğini dikkate alıp gerisini yeterince kontrol altında tutması, geriden gelip yaklaşmakta olan minibüsün mesafesini yeterince gözetmesi gerekirken bu hususlara riayet etmemiş olup kontrolsüz şekilde emniyet şeridine geçmek üzere şerit değiştirdiği, bu suretle minibüsün seyir durumunu tehlikeye düşürdüğü ve minibüsün aracının arkasına çarpmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurludur.

C) Mağdur müşteki ...'ın... plakalı minibüs içerisinde yolculuk ettiği esnada meydana gelen kazada alabileceği bir tedbir bulunmadığından atfı kabil kusuru bulunmamaktadır..." şeklinde görüş bildirilmiştir.

7. Katılanın her aşamada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve Mahkemece 02/04/2015 tarihinde hakkında katılma kararı verildiği, duruşmadaki beyanında, "Önceki beyanlarımı tekrar ederim" dediği, katılanın duruşmada tekrar ettiği hazırlık aşamasında alınan beyanında: "20/09/2014 günü saat 22:10 sıralarında E-5 Bostancı Köprüsünden minibüse bindim. Küçükyalı Delta Hospital hastanesinin karşısında bindiğim minibüs (34 M 5665) ani fren yaptı. Ben minibüsün en arka koltuğunda solda oturuyordum. Ani fren yapması ile minibüsün içine savruldum ve yaralandım. Benim bindiğim... plakalı minibüs sürücüsü ve onun ön tarafına ani çıkış yapan ve kazaya sebebiyet veren ... sürücüsünden de şikayetçiyim. Her iki ... sürücüsünden de davacı ve şikayetçiyim." şeklinde beyanı olduğu anlaşılmaktadır.

8. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, duruşmada alınan savunmasında,

"...Ben şuanda bulunduğumuz yerde üç şeritli yolda en sağ şeritte ilerliyordum. Hızım 40 km./h gibiydi. Müşteki benim solumdaki orta şeritte idi ve habire önüme geçmeye çalışıyordu. Trafik vardı en son sağımdaki refüjün bittiği yerde önümde aniden durdu orda çarpma oldu. Amacı sağa dönmekmiş benzinliğe girmek istediğini söylemişti. Kusurum bulunmadığına inanıyorum..."

şeklinde savunma yaptığı, ayrıca taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği görülmüştür.

9. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

şeklinde savunma yaptığı, ayrıca taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği görülmüştür.

9. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

10. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak karar verildiği, ancak sanığın bu karara itiraz etmesi üzerine, genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkeme kararında yapılan incelemede neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden;

Olay günü saat 22:20 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki... plakalı minibüs ile D-100 Güney yol Kartal istikametine seyir halinde iken Bellona Mobilya önüne geldiği esnada aracının sağ ön tampon kısmı ile önünde aynı istikamete seyir halinde olan ve refüj bitiminde emniyet şeridi üzerinde duraklayan müşteki sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin sağ arka kısmına emniyet şeridi üzerinde çarpması sonucu sanık sürücü ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı, sanığın güvenlik şeridi üzerinde seyrederken trafik işaretleri ve yer işaretlemelerine uymadan seyir ettiği, araçlar arasındaki emniyetli mesafeyi sağlamayarak arkadan çarpma sonucu kazanın gerçekleşmesine asli kusurlu şekilde neden olduğu olayda; 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği hususu ve tedbirin belirtilen sınırlar içerisinde olmak kaydıyla süresinin belirlenmesinin hakimin takdirinde bulunduğu, asli kusurlu olarak bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın, taksirinin yoğunluğu göz önüne alındığında, sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 gün ve 2021/697 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.