muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1370, Karar No: 2025/3739, Tarih: 08.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1370 E.  ,  2025/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/5129 E., 2024/3571 K.

SUÇ : Gece vakti yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Sanığın 27.02.2025 tarihli dilekçe vaki yasayolu başvurusundan vazgeçtiği belirlenmekle, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33728, Karar No: 2014/30762, Tarih: 22.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/33728 E.  ,  2014/30762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine, davanın reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı 17.01.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.11.2013 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 17.01.2012 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı 17.01.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.02.2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 17.01.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle 2010/1623 esas numaralı İddianame ile açılan kamu davasında 17.01.2012 tarihli asıl hükümde karar verilmediğinin belirlenmesi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu 17.01.2012 tarihinde ek karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Kamu davası açılmış olan bir eylemle ilgili karar verilmemesi halinde o eylemle ilgili mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bir karar alınması mümkün ise de mahkemece duruşma açılarak, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin celp edilmesi,varsa diyecekleri sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde,duruşma açılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14985, Karar No: 2009/17708, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14985 E.  ,  2009/17708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ekinözü-... Köyü 107 ada 50 parsel sayılı 2909 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12492, Karar No: 2014/13018, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12492 E.  ,  2014/13018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/600-2014/273

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.253,41 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 30.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap

yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/32, Karar No: 2023/1386, Tarih: 28.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/32 E.  ,  2023/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1032 E., 2022/1935 K.

DAVA TARİHİ : 15.06.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/330 E., 2022/191 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkından hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını mahkemece velâyeti olmayan ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yatısız olarak düzenlendiğini, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2019/3378 Esas ve 2019/6748 Karar sayılı kararı ile tarafların aynı ilde ikamet ettikleri dikkate alınarak yatılı olarak kişisel ilişkinin kurulduğunu, davalının çocuğunu görmeye gelmediğini, bir senelik süre zarfında çocuğu sadece iki defa yatılı olarak aldığını, kış aylarına denk geldiği bu sürede çocuğu sobası dahi yanmayan, kime ait olduğu belli olmayan bir eve götürdüğünü, davalı tarafın sabit bir ikametgahının olmaması nedeniyle müşterek çocuğu götürebileceği belli adresinin bulunmadığını, tüm bu nedenlerle davalıya yatılı olarak tesis edilmiş olan şahsi ilişkinin 1-31 Temmuz 2020 tarihleri arasında kısıtlanarak günlük şahsi ilişkiye dönüştürülmesini, pandemi süreci, davalının belirli bir adresinin bulunmaması ve çocuğun nafakalarını düzenli olarak ödememesi nedeniyle kişisel ilişkinin günlük olarak kurulmasını dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekiline dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

2. Davalı vekilinin 01.01.2020 havale tarihli dilekçesinde, mahkemece verilen 30.06.2020 tarihli ara karardan mahkemenin dönmesini ve Temmuz ayı boyunca yatılı olarak şahsi kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı vekiline dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

2. Davalı vekilinin 01.01.2020 havale tarihli dilekçesinde, mahkemece verilen 30.06.2020 tarihli ara karardan mahkemenin dönmesini ve Temmuz ayı boyunca yatılı olarak şahsi kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; babanın çocukla kurulan kişisel ilişki düzenlemesindeki görüşmelerini, hafta sonu ve Şubat tatilindeki görüşmelerinde Erzincan'da bulunan baba evine, yaz tatilindeki görüşmelerinde ise ...'daki evine götürdüğü, babanın her yaz çocuğu ile görüşmediği, yatılı ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek şekilde çocuğun babasının evinde kalmadığı, yazın bir aylık zaman diliminde bu ortamda kalmasının çocuğu olumsuz etkilemediği, annenin duruşmadaki anlatımlarından babanın çocukla görüşme zamanlarını düzgün kullanmadığından davalıya ders vermek amaçlı bu davanın açıldığı, çocuğun da bu yönde etki altında bırakıldığı izlenimi edinildiğinden; babanın zaten gerektiği kadar kullanmadığı bu hakkını bir de mahkeme kararı ile kısıtlamanın baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yetersiz düzenlenmesi sonucunu doğuracağı ve çocuğun kişisel gelişiminin bu bağlamda olumsuz etkileneceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalının yaşamış olduğu ... ilinde yaşam koşulları göz önüne alındığında müşterek çocuğun baba ile yatılı kalmasının uygun olmayacağını bunun Mahkemece alınan sosyal inceleme raporu ile de sabit olduğunu, Mahkemece hüküm kurulurken müvekkili tarafından davalıya ders verme amacı ile işbu davanın açıldığı kanaatine varıldığını, oysa işbu davayı açma nedenlerinin müşterek çocuğun yaşamına dair uygun koşullar sağlanması olduğunu ileri sürerek haksız ve hukuka aykırı olarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı babanın yatılı olarak tesis edilen kişisel ilişki döneminde müşterek çocuğu ile vakit geçirmesine imkan verecek nitelikte ev imkanı sağlamadığı, dükkanında veya başkalarına ait evlerde yatılı kalma imkanı sağladığı, gündüzleri kasada bulundurduğu anlaşıldığından idrak çağındaki çocuğun görüşüne önem verilerek ve görüşünün aksine karar verilmesini gerektirir üstün yararı bulunmadığından müşterek çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kısıtlanması gerektiği gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak , davanın kabulü ile "Velayeti davacı annede bulunan müşterek çocuğun eğitim durumu ile seyahat kolaylığı göz önünde bulundurularak; her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00'den akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2.günü saat 09.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, resmi milli bayramlarda saat 09.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, yarıyıl tatillerinin 7 inci ilâ 13 üncü günleri sabah saat 09.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, her yılın Temmuz ayının 1 inci ilâ 15 inci günü saat 09.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, müşterek çocuk 16/07/2013 doğumlu ... ... ile davalı baba arasında yatılı olmamak üzere kişisel ilişki tesisine" şeklinde yeniden hüküm tesis edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin vicdani kanaatinin yok edilerek duruşma yapılmadan verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin birkaç kez telefona çıkmaması nedeniyle çocukla ilgilenmediği düşüncesiyle davacı tarafından dava açıldığını, müşterek çocuğun da annenin etkisinde kalarak babası aleyhine cümleler kurduğunu, çocuğun erkek çocuğu olması nedeniyle baba ile ilişkilerinde yatılı olarak düzenleme yapılmasının önem arz ettiğini beyan ederek çocuğun menfaatine uygun olarak düzenleme yapılması için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yatısız olarak düzenlenmesinin yerinde olup olmadığı ve baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlenmesi veya kısıtlanmasını gerektiren olguların bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 182 nci, 183 üncü 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 3 üncü maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 1 inci maddesi.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 182 nci, 183 üncü 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 3 üncü maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 1 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Uygun kişisel ilişki süresi, ebeveyni tatmin edeceği gibi, çocuğun açıklanan kişisel gelişimine de hizmet etmiş olacaktır.

2.Ana ve babadan her biri, diğerinin çocuk ile kişisel ilişkisini zedelemekten, çocuğun eğitilmesi ve yetiştirilmesini engellemekten kaçınmakla yükümlüdür.

3.Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını, yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler oluşur ise kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir.

4.Somut olayda; 16.07.2013 doğumlu ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılması şartları oluşmadığı gibi kısıtlamanın çocuğun üstün yararına olduğu olgusunun da oluşmadığı, çocuğun görüşünün üstün yararına aykırı olmamak kaydıyla dikkate alınabileceği, bu itibarla davanın kabulü şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18366, Karar No: 2023/1368, Tarih: 22.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18366 E.  ,  2023/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararı ile, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca, şüpheli hakkında beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir

B. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası (c) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Sanık 17.05.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Sanık 17.05.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikrar içeren savunması, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 17/12/2014 tarihli olay arama yakalama tartım ve tespit tutanağı, soruşturma aşamasında Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.01.2015 tarihli uzmanlık raporu, soruşturma aşamasında Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.12.2015 tarihli uzmanlık raporu, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 24.12.2015 tarihli tutanak, Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.02.2015 tarih 2015/473 soruşturma ve 2015/10 Karar sayılı davanın açılmasının ertelenmesi kararı ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun bu şekilde sabit olduğu anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

02.02.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 14.02.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilerek 05.02.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan 05.02.2015 tarihli çağrı yazısının 24.02.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.02.2023 tarihinde karar verildi.