muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5373, Karar No: 2024/3580, Tarih: 06.11.2024

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, 14.02.2013 tarihli ve 2011/152 E., 2013/49 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, eczanenin 15.03.2011 tarihi itibarıyle birinci kez yazılı olarak uyarılmasına ile 16.862,89 TL cezai şart bedelinin davacının davalı Kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti talebinin reddine, davacı eczaneye verilen 6.919,41 TL cezai şart bedelinin, davacının davalı kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin ve taraflar arasındaki sözleşmenin 15.03.2011 tarihi itibari ile feshedilip iki yıl süre ile yeni sözleşme yapılmamasına yönelik işlemin haksızlığın tespiti ile davalının söz konusu işlemin iptaline yönelik talebin kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 25.12.2013 tarihli ve 2013/15534 E., 2013/32747 K. sayılı ilamıyla; davacının ibraz ettiği 01.02.2012 tarihli Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol kapsamında davaya konu eylemlerle ilgili 2012 yılı Protokolü ve eklenen Ek Protokol'ün 7 nci maddesi ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 03.03.2015 tarihli ve 2014/97 E., 2015/21 K. sayılı kararla; davacının davasının kısmen kabulüne, davalı Kurumun 08.03.2011 tarihli yazısına konu, 2009 yılına ilişkin Protokolün (6.3.3) maddesi gereğince davacı eczanenin 15.03.2011 tarihi itibariyle 1. kez yazılı olarak uyarılmasına ve 13.721,77 TL cezai şart bedelinin, davacının davalı Kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile bu işlemin iptaline yönelik talebinin reddine, 2009 yılına ilişkin Protokolün (6.3.3) maddesi gereğince davacı eczaneye verilen 10.060,53 TL cezai şart bedelinin, davacının davalı kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin iptaline, 2009 yılına ait Protokolün (6.3.19.) maddesi uyarınca sözleşmenin 15.03.2011 tarihi itibari ile feshedilip 2 yıl süre ile yeni sözleşme yapılmasına yönelik işlemin haksızlığının tespiti ile davalının söz konusu işleminin iptaline karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 01.10.2018 tarihli ve 2018/4548 E., 2018/8743 K. sayılı ilamıyla; davacı hakkında yapılan ceza soruşturması neticesinde Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/509 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı, ceza yargılaması davacı eczacı hakkında verilecek karar ve yapılacak tespitlerin eldeki davda önem arz ettiği, hukuk hakimi beraat kararı ile bağlı değil ise de, mahkumiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olacağı, Mahkemece davacı hakkında açılan ceza davasının sonucunun kesinleşmesi beklenerek bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bekletici mesele yapılan ceza dosyasında davacı hakkında eldeki davaya da konu olan reçeteler bakımından resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen beraat kararının temyiz incelemesinden geçerek 31.05.2021 tarihinde kesinleştiği, aynı bilirkişilerden ek rapor alındığı, davalı Kurumun 08.03.2011 tarihli yazısında bildirdiği işlemlerin hüküm kısmında belirtildiği şekilde iptali gerektiği gerekçesiyle; davalı Kurumun taraflar arasında yapılan 2009 yılına ilişkin Protokolün (6.3.3) maddesi gereğince davacı eczanenin 15.03.2011 tarihi itibariyle 1. kez yazılı olarak uyarılmasına ve 13.721,77 TL cezai şart bedelinin, davacının davalı Kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile bu işlemin iptaline; 2009 yılına ilişkin Protokolün ( 6.3.3) maddesi gereğince davacı eczaneye verilen 10.060,53 TL cezai şart bedelinin, davacının davalı Kurum nezdinde tahakkuk etmiş alacağından mahsubuna ilişkin işlemin iptaline ve davalı Kurumun 2009 yılına ait Protokolün (6.3.19.) maddesi uyarınca taraflar arasındaki sözleşmenin 15.03.2011 tarihi itibari ile feshedilip 2 yıl süre ile yeni sözleşme yapılmasına yönelik işlemin haksızlığının tespiti ile söz konusu işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; beraat kararının sözleşmeye aykırı işlem uyarınca yapılan kurum işleminin iptalini gerektimeyeceğini, hasta ve/veya hasta yakınlarına teslim edildiği bildirilen reçeteler yönünden hak sahibi ve yakınlarının mahkemede verdikleri ifadelerde önceki yazılı beyanları ile çelişkili ifadelerde bulunduklarını ve bilirkişilerin bu ifadelere göre değerlendirme yaptığını, davacının bu kişileri kurumdaki ifadeleri değiştirmeye ikna ettiğini, bilirkişi raporunda bu çelişkilerin dosyadaki bilgi ve belgeler incelenerek ayrıntılı olarak tartışılmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

04.02.1959 tarihli ve 13/5 ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında belirtilen gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına, bilirkişi raporundaki değerlendirmenin hüküm kurmaya elverişli bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında belirtilen gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına, bilirkişi raporundaki değerlendirmenin hüküm kurmaya elverişli bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5726, Karar No: 2011/7253, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5726 E.  ,  2011/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının avukatı olduğunu, aralarında yazılı ücret sözleşmesi olmadığını, TMO’ya ait taşınmazın kamulaştırma kanunu 30/2. Maddesi hükmüne göre davalıya devri için yasa gereği görevli Danıştay 1.Dairesine dava açtığı ve dava sonucunda davalı belediyeye devrine karar verildiği, ancak taşınmazın değeri üzerinden % 10-20 oranında ücreti vekalet alacağının ödenmediğini ileri sürerek, 271.000 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece taşınmazın devir bedeli üzerinden % 10 ücreti vekaletin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalının avukatı olduğu ve aralarında ücreti vekalet sözleşmesi bulunmadığı hususları taraflar arasında ihtilaflı değildir. Davacının TMO’ya ait taşınmazın kamulaştırma kanunun 30.maddesine göre davalıya devri için görevli Danıştay 1.Dairesinde 2005 yılında açtığı davada 1.7.2005 tarihli kararla taşınmazın davalıya devrine karar verildiği,ancak bedelinin tesbiti konusunda tarafların bilahare anlaşarak 271.000 TL nin ödenmesi ile taşınmazın tapusu davalı adına yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Kamulaştırma kanununun 30.maddesinde ;” Madde 30 - (Değişik madde: 24/04/2001 - 4650/17. md.) Kamu tüzel kişilerinin ve kurumlarının sahip oldukları taşınmaz mal, kaynak veya irtifak hakları diğer bir kamu tüzel kişisi veya kurumu tarafından kamulaştırılamaz.

Taşınmaz mala, kaynak veya irtifak hakkına ihtiyacı olan idare, 8 inci madde uyarınca bedelini tespit eder. Bu bedel esas alınarak ödeyeceği bedeli de belirterek mal sahibi idareye yazılı olarak başvurur. Mal sahibi idare devire muvafakat etmez veya altmış gün içinde cevap vermez ise anlaşmazlık, alıcı idarenin başvurusu üzerine Danıştay ilgili idari dairesince incelenerek iki ay içinde kesin karara bağlanır. Taraflar bedelde anlaşamadıkları takdirde; alıcı idare, devirde anlaşma tarihinden veya Danıştay kararının tebliği tarihinden itibaren otuz gün içinde, 10 uncu 2010/5726 2011/7253

Maddede yazılı usule göre mahkemeye başvurarak, kamulaştırma bedelinin tespitini ister. Bu durumda yapılacak yargılamada mahkemece, 29/06/1938 tarihli ve 3533 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz.

Maddede yazılı usule göre mahkemeye başvurarak, kamulaştırma bedelinin tespitini ister. Bu durumda yapılacak yargılamada mahkemece, 29/06/1938 tarihli ve 3533 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz.

Mahkemece, 10 uncu maddede öngörülen usule göre kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, peşin ve nakit olarak mal sahibi idareye verilmek üzere belirleyeceği bir bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için alıcı idareye onbeş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabilir. Alıcı idare tarafından kamulaştırma bedelinin mal sahibi idare adına bankaya yatırıldığına dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece, taşınmaz malın alıcı idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin mal sahibi idareye ödenmesine karar verilir ve bu karar, tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir. Tescil hükmü kesin olup tarafların bedele ilişkin temyiz hakları saklıdır. Bu suretle devir alınan taşınmaz mal, kaynak veya irtifak ..., sahibinden kamulaştırma yolu ile alınmış sayılır ve devir amacı veya devreden idarenin izni dışında başkaca bir kamusal amaçla kullanılamaz. Aksi takdirde devreden idare, 23 üncü madde uyarınca taşınmaz malı geri alabilir. Bu husus tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilir.”Bu madde içeriğine göre taşınmazın devri hakkında Danıştay 1.Dairesinin devri hakkındaki kararının tesbit kararı niteliğinde kesin hüküm olduğu,tescil için tarafların bedel üzerinde anlaşmaları yada adli yargıda kamulaştırma bedelinin tesbiti davası açmaları,bu tesbit edilen bedelin ilgili kuruma ödenmesi karşılığında taşınmazın tesciline karar verilebilir.Dava konusu olayda da taraflar devir kararından sonra kamulaştırma bedeli konusunda anlaşarak taşınmazın davalı adına tapuda tescil işlemi yapılmıştır.Davacının idari yargıda açtığı davada taşınmazın değer tesbiti yapılmamıştır.Esasen tesbit davası niteliğinde bulunan bu davanın neticesinde taraflar arasında ücreti vekalet sözleşmesi de bulunmadığından AAÜT’de belirtilen maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde bilahare davalı ve dava dışı kamu kurumu arasındaki görüşmeler neticesinde belirlenen ve ödenen tescil bedelinin Danıştayda görülen davanın müddeabihi üzerinden nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/564, Karar No: 2014/15534, Tarih: 15.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/564 E.  ,  2014/15534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversitenin psikoloji bölümüne kayıt yaptırdığını, ancak fiziki koşullarının yetersiz olduğundan kaydını sildirdiğini ancak ücretinin iade edilmediğini ileri sürerek, 8.000 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile , 4000 Tl.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri” harçtan muaf tutulmuştur. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Hükmü, aynı Kanunun Ek 7. Maddesinde de, “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56. Maddesinde 2014/564-15534

yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler.” Hükmü bulunmakta olup, söz konusu yasa hükümleri gereğince, vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları, yargı ve icra harçlarından muaftır. Davalı ... harçtan muaf olduğu halde, mahkemece davanın kabulü nedeniyle tahsili gereken karar ve ilam harcı ile başvuru harcından davalı Üniversitenin sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın usulün 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bent gereğince temyiz edilen hükmün, 2. bendinin silinerek yerine " davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına " ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına peşin alınan 297,55 TL harcın istek halinde iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2216, Karar No: 2015/7414, Tarih: 02.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2216 E.  ,  2015/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/464-2014/374

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.09.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptali isteğine ilişkindir.

Davalılar, muris ile ana baba bir kardeş olduklarını bu nedenle kendilerinin miras paylarının fazla olduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açılır. Aynı Kanunun 496. maddesi hükmüne göre de, alt soyu bulunmayan miras bırakanın mirası eşit payla anne ve babasına kalır. Miras bırakandan önce ölmüş olan anne ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yolu ile kendi alt soyları alır.

Somut olaya gelince, davacı, muris M.. S..'nın dul ve çocuksuz öldüğü, murisin ana ayrı kardeşi A.. Ç..'in ölümü ile kendisinin de murisin mirasçısı olduğu halde davalılar tarafından alınan Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/652 Esas, 2013/653 Karar sayılı veraset ilamında kendisi ve diğer A.. Ç.. mirasçılarının murisin mirasçısı olarak görünmediğini belirterek anılan mirasçılık belgesinin iptalini dava etmiştir.

Nüfus kayıtlarından muris M.. S..'nın dul ve çocuksuz öldüğü, ana babasının da kendisinden önce öldüğü görülmüştür. Murisin vefatı ile geride mirasçı olarak ana baba bir kardeşi N.. A.., yine ana baba bir kardeşi F.. Ö..'in çocukları C.. K.., G.. A.. ile murisin baba bir ana ayrı kardeşi A.. Ç..'in çocukları A.. Ç.., H.. Ç.. ve N.. G..'yi bıraktığı anlaşılmıştır.Hal böyle olunca murisin terekesinin 1/2 şer payla annesi A.. S..'ya ve babası C.. S..'ya intikal edeceği, bunlar da ölü olmakla halefiyet yoluyla alt soylarına intikal edeceği açıktır. Murisin babasının 1/2 payı ise eşit hisselerle çocukları A.. Ç.. (ölü olmakla çocukları A..Ç.., H.. Ç.. ve N.. G..'ye), F.. Ö.. (ölü olmakla çocukları C.. K.., G.. A..'e) ve N.. A..'a intikal edecek, murisin annesinin 1/2 payı ise eşit hisselerle çocukları F.. Ö.. (ölü olmakla çocukları C.. K.., G.. A..'e) ve N.. A..'a intikal edecektir. Bu intikal tablosuna göre de murisin ana ayrı baba bir kardeşi A.. Ç.. irs yolu ile yalnızca babası C.. S..'ya ait miras payından hisse alabilecektir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda, murisin kardeşlerinin her birine eşit pay verilerek tereke dağıtılmış ve bu durum da murisin kardeşi A.. Ç..'in terekeden fazla pay almasına neden olmuştur.

Mahkemece veraset ilamının iptaline karar verilmiş ise de hatalı bilirkişi raporu esas alınarak A.. Ç., H.. Ç.. ve N..G..'ye terekeden fazla pay verilecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/952, Karar No: 2019/12118, Tarih: 10.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/952 E.  ,  2019/12118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın Sulh Ceza mahkemesindeki sorgusunda ruhsal durumunun bozuk olduğu için çürük raporu aldığını ve askere gitmediğini beyan etmesi ve adli sicil kaydına göre de akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulandığının anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte her hangi bir hastalığının olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Karar tarihinden sonra sanığın babası olduğunu beyan eden ...’ın dilekçesi ekinde gönderdiği makbuzda 12.06.2015 tarihinde müştekinin bildirdiği zararı giderdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamı olmadığının anlaşılması karşısında; hangi ilamın tekerrüre esas alındığın kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7701, Karar No: 2011/8725, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7701 E.  ,  2011/8725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, alacak isteminin kabulüne dair verilen 11.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ..., vekili olan diğer davalının hile ile kendisinden vekaletname aldığını ve azile rağmen vekalet görevini sürdürdüğünü, satışın sonuç doğurmayacağını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., satışın verilen yetkiye dayanılarak yapıldığını ve geçerli olduğunu, mülkiyet nakline ilişkin istemin kabulünü, bedele ilişkin istemin reddini savunmuştur.

Mahkemece, mülkiyet aktarımı isteminin reddine, tazminata yönelik davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, vekillikten azledildiğini bilmeyen vekil ve üçüncü kişi tarafından tapuda yapılan işlemin müvekkili bağlayıp bağlamayacağı noktasında toplanmaktadır.

BK’nun 396. maddesi hükmü vekâletin sona erme sebeplerini düzenlerken, vekâletten azil ve istifanın her zaman mümkün olduğunu açıklamıştır. Görülüyor ki, burada iş akdi veya istisna akdi gibi diğer sözleşmelerin aksine, vekalet akdinin feshinde önemli sebeplere dayanmak ve feshi ihbar sürelerine uymak gibi bir yasal zorunluluk getirilmemiştir (Prof.Dr.Haluk Tandoğan, Özel Borç ilişkileri, C. II, Ankara 1987 s.618).

./..

2011/7701 - 2011/8725 -2-

Azil ve istifa beyanı yenilik doğuran tek yanlı bir işlemdir ve irade beyanının karşı tarafa ulaşması ile vekâlet ilişkisini “tasfiye edilmesi gerekli” bir ilişki durumuna sokar (Hatemi/Serozan/Arpacı Borçlar Hukuku Özel Bölüm. İstanbul 1992 s.435).

Azil ve istifa beyanı herhangi bir şekle tabi değildir. Bu husus üstü kapalı olarak da yapılabilir. Verilmiş olan vekâletle bağdaşmayacak hukuki eylemler aracılığıyla da azil ve istifa mümkündür. Örneğin müvekkil işi kendisi görürse ya da vekil tarafından kiraya verilmesi gereken ev veya dükkânı satarsa ya da vekâlete bağlı olan temsil yetkisini geri alırsa yahut verilen vekâletle bağdaşması olanaksız koşullar koyarsa, durum böyledir. Bununla birlikte, BK.m 396. 2.fıkrada uygun olmayan zamanda vekâletten azil veya ondan istifa eden kimsenin, diğer tarafın zararını tazminle yükümlü olduğu açıklanmıştır. Yine, BK’nun 398.maddesi; vekilin vekâletinin son bulduğunu öğrendiği andan önce yaptığı işlerden, müvekkilinin veya mirasçılarının, vekâlet mevcut imiş gibi sorumlu olacaklarını hükme bağlamıştır.