muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3089, Karar No: 2012/4540, Tarih: 02.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3089 E.  ,  2012/4540 K.**

* SIRA CETVELİ

* ŞİKAYET

* VERGİ ALACAKLARI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 16

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 206

* AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN (6183) Madde 21

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından üçüncü şahıs aleyhine yapılan icra takibi neticesinde satılarak paraya çevrilen iki adet araçtan sadece birisinin kaydında şikayet olunan SGK'nun haczi olduğunu, diğerinde haczi olmadığı halde her iki aracın toplam satış bedeli üzerinden yapılan sıra cetvelinde şikayet olunan SGK'ya pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, müvekkili kurumun alacaklarının rüçhanlı olduğunu, araçların satış bedelinden önce Vergi Dairesi'nin alacağının verilmesi, kalan paranın da şikayetçi ile müvekkili arasında garameten paylaştırılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Y.. M.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi ek raporuna göre; sıra cetveline esas olan ve satılarak paraya çevrilen araçlardan ...plakalı aracın satış bedelinden tüm masraflar ve aracın aynından doğan vergi borçları düşüldükten sonra kalan paranın ilk haciz sahibi Yüregir Vergi Dairesi'ne ayrılması, diğer alacaklılara para kalmadığından şikayetçiye ve SGK'ya pay ayrılmaması, SGK'nun haczi bulunmayan .... plakalı araç yönünden ise aracın aynından doğan vergi borçları ve masrafları düştükten sonra kalan paranın ilk haciz sahibi Yüregir Vergi Dairesine, kalanın şikayetçiye ödenmesi gerektiği değerlendirilerek şikayetin kabulüne,sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan SGK vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Şikayet sıra cetveline ilişkindir. 6183 sayılı Kanun'un 21/2 ve İİK'nun 206. maddelerinde, eşya ve taşınmazın aynından doğan vergi alacağının rehinli alacaklardan da önce ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Yüregir Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 06.09.2011 tarihli yazısında satılan her iki aracın plaka numarası belirtilerek toplam vergi alacağının 6.465.02 TL olduğu bildirilmiş, ancak 07.09.2011 tarihli yazıda ise alacağın 74.135,00 TL olduğu belirtmiştir.

2- Şikayet sıra cetveline ilişkindir. 6183 sayılı Kanun'un 21/2 ve İİK'nun 206. maddelerinde, eşya ve taşınmazın aynından doğan vergi alacağının rehinli alacaklardan da önce ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Yüregir Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 06.09.2011 tarihli yazısında satılan her iki aracın plaka numarası belirtilerek toplam vergi alacağının 6.465.02 TL olduğu bildirilmiş, ancak 07.09.2011 tarihli yazıda ise alacağın 74.135,00 TL olduğu belirtmiştir.

Mahkemece, satışa konu her araç yönünden Vergi Dairesi'nin alacağının araçların aynından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, araçların trafik kayıtları ve vergi borçlarının ayrıntılı dökümü de dosyaya celbedilmek suretiyle belirlenerek konusunda uzman bir bilirkişiden her bir araç yönünden üzerlerinde bulunan hacizler de dikkate alınarak sıra cetvelinin ne şekilde düzenlenmesi gerektiği hususunda rapor alınması ve oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken satışa konu her iki araç yönünden toplam vergi dairesi alacağını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunan SGK yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1029, Karar No: 2017/1634, Tarih: 14.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1029 E.  ,  2017/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02/08/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17802, Karar No: 2012/25397, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17802 E.  ,  2012/25397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılacağı hükümde gösterilmemiş ise de, bu husunun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, tekerrür uygulanırken dayanak kanun ve maddesinin TCK 58 olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüş, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanacağının hükümde gösterilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken gün para cezası üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- Tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır olan ilamın esas alınması gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararın hüküm bölümündeki birinci paragraftaki ''karşılığı günlüğü 20 TL'den 600 YTL'' ibaresinin çıkarılması, ikinci paragraftan "500 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine ''25 tam gün'' ibaresinin yazılması, ikinci paragraftan sonra gelmek üzere ''sanığa verilen 25 tam gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması, karardaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik bölümünden “Pendik 3.Asliye ceza mahkemesinin 2003/731-2007/104 esas ve karar sayılı ilamı ile” ibaresinin çıkarılması, aynı paragraftan “ilamlarının” ibaresinin çıkarılarak yerine “ilamının” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7538, Karar No: 2012/1387, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7538 E.  ,  2012/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/11/1994-15/04/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle,işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan Ş.. B..'na iadesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18838, Karar No: 2013/29162, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18838 E.  ,  2013/29162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Dr.... tarafından muayene edildiğini, sağ gözünün lazerle tedavi edilebileceğinin belirtildiğini, müdahalenin 7 dakikada biteceği ve hiç bir riskinin bulunmadığı bilgisinin verildiğini, hastanenin lazer cihazında arıza bulunduğunu, bu operasyonun kardeş kuruluşları olan Hayrünnisa Hastanesinde (Haksağ Sağlık Hizmetleri) yapıldığını,ameliyat sonrasında görme yeteneğinin % 80'ini kaybettiğini bu nedenle maddi ve manevi çöküntü yaşadığını, sürekli ilaç kullanmak zorunda kaldığını, rüzgar, toz ve güneşe karşı aşırı bir duyarlılık oluştuğunu, zorunlu olmadıkça dışarı çıkamadığını, göz kapaklarının düştüğünü, dış görünüşte sabit bir hasar meydana geldiğini, herkesten ve her şeyden uzak durmak zorunda kaldığını, ilkokula başlayan kızının da psikolojisinin bozulduğunu, ev işlerini tam olarak yapamadığını, eşi ile olan ilişkisinin de bozulduğunu, bu nedenlerle sürekli iş gücü kaybı, çalışamamasından kaynaklı gelir kaybı olarak 50.000,00-TL ve tedavi gideri olarak 1.000,00-TL olmak üzere 51.000,00-TL maddi, çektiği acı ve üzüntülere karşılık 200.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 251.000,00-TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 51.000,00-TL nin olay tarihi olan Mayıs 2003 yılından

İtibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 40.000,00-TL nin olay tarihi olan Mayıs 2003 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş;hüküm,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yanlış ameliyat neticesinde görme yeteneğini %80 kaybettiğinden bahisle maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalılar, davanın reddini dilemiş, Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 12/09/2011 tarihli raporuna göre davacıda %28,1 oranında meslekte kazanma gücü kaybı meydana geldiği, bu güç kaybından davalılar sorumlu olduklarından davacının maddi tazminat talebinin kabulüne , manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda,dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu 3. İihtisas Kurulundan alınan 28/03/2008 tarihli raporda "hastanın sağ gözüne yapılması planlanan lasik ameliyatı öncesi hazırlanan kornea flebinin kopmasının bu ameliyatta 2013/18838-29162

nadir de olsa görülebilen komplikasyonlardan olduğu, bu komplikasyon sonucu ortaya çıkan durumun düzeltilmesi için yapılan tedavilerin usulüne uygun olduğu, hekime atfi kabil kusur bulunmadığının" belirtildiği anlaşılmıştır. Yine ... Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden alınan 30.03.2013 tarihli uzman bilirkişi raporunda da ameliyat sonucu oluşan kornea flebinin kopmasının komplikasyon olduğu belirtilmiştir. Öyle olunca davalıların eylemi ile meydana gelen zarar arasında davalılara yüklenecek bir kusurdan bahsedilemeyeceğden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11268, Karar No: 2009/7140, Tarih: 15.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11268 E.  ,  2009/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.03.2007

No : 336-94

Taraflar arasındaki esas ve birleştirilen menfi tespit-vekaletnamenin sahteliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davadan Türkiye Emlak Bankası'na karşı açılan davanın kabulüne, diğer davalı Mehmet Hamdi Şahin'e yönelik davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan T.Emlak Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl dosyada müvekkili hakkında yapılan icra takibine konu bonoda, müvekkiline vekaleten kefil sıfatıyla atılan imzanın sahibi Semra Tömer’e yetki verildiğine ilişkin vekaletnamenin geçersiz olduğunu, vekaletnamedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, vekaletnamenin sahte olmadığını, Semra Tömer’in davacının kızı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Mehmet Hamdi Şahin vekili, müvekkilinin sadece ödememe protestosu çektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili birleşen davada, Üsküdar 6. Noterliği tarafından düzenlenen 14.06.1998 tarihli vekaletnamenin sahte olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, vekaletnamenin bizzat davacının huzurunda düzenlendiğini ve sahte olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporunda davaya konu vekaletnamedeki imzanın davacıya ait olmadığının belirtildiği, bu nedenle bonodan dolayı davacının sorumlu tutulamayacağı belirtilerek asıl davada Emlak Bankası’na karşı açılan davanın kabulüyle, davacının borçlu olmadığının tespitine, diğer davalı Mehmet Hamdi Şahin’e yönelik davanın reddine, birleşen davanın kabulüyle vekaletnamanın geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı Banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan T.Emlak Bankası A.Ş.vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33964, Karar No: 2017/5389, Tarih: 10.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33964 E.  ,  2017/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklara asgari haddin üzerinde ceza verilirken gösterilen gerekçeler yeterli bulunduğundan tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin 24.12.2013 tarihinde elektrik direğinin yanına kendi direksiyon kilidiyle kilitleyip bıraktığı motosikletinin suça sürüklenen çocuklar tarafından çalınması şeklinde işlenen hırsızlık suçunun TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuk ...’ın velisi tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesinin18.03.2005 tarihli heyet raporunda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve dürtü denetim tanısı, Alanya Devlet Hastanesinin 03/11/2011 tarihli ilaç raporunda, suça sürüklenen çocuğun “Hebefrenik şizofreni” tanısı, Mersin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hatanesinin 08.01.2013 tarihli hasta reçetesinde bipolar duygulanım bozukluğu olduğu belirtilmiş olması karşısında öncelikle suça sürüklenen çocuğa CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii atanıp suça sürüklenen çocuk ...’ın 25/12/2013 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre her iki suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/880, Karar No: 2020/784, Tarih: 26.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/880 E.  ,  2020/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... Partisi Genel Başkanlığı 2-... Gazetecilik ve Yayın A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 25.03.2014 gün ve 2011/352 E.-2014/145 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanmaktadır. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.