muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14054, Karar No: 2011/13254, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14054 E.  ,  2011/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14, Karar No: 2015/11397, Tarih: 07.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/14 E.  ,  2015/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/253232

MAHKEMESİ : Kapatılan Kütahya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

: (Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 12.06.2013

NUMARASI : 2012/1061 Esas, 2013/492 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit, kasten yaralama (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede mahkemece verilen hükümlerin katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesine rağmen tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2009, Karar No: 2012/4731, Tarih: 26.03.2012

6. Hukuk Dairesi 2012/2009 E., 2012/4731 K.

**6. Hukuk Dairesi 2012/2009 E., 2012/4731 K.**

**- DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- KİRA ALACAĞI

- MÜSELSİL KEFİL**- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 150 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan C... S... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, müteselsil kefil ve kiracıya karşı kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması takibin devamı, % 40 icra tazminatı, temerrüt nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Davacı yargılama aşamasında kefil yönünden davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir. Mahkemece davalı müteselsil kefil S…

…. Ö…

….. yönünden HMK 150 maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına, kiracı davalı C…

…… S…

….. yönünden davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına 1.000-TL ödemenin dosyadan mahsubuna 14.400-TL üzerinden % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline, kiralanan tahliye edildiğinden tahliye hususunda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılardan C…

…… S…

….. vekili tarafından davanın kabulüne ilişkin kısım yönünden temyiz edilmiştir.

…. Ö…

….. yönünden HMK 150 maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına, kiracı davalı C…

…… S…

….. yönünden davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına 1.000-TL ödemenin dosyadan mahsubuna 14.400-TL üzerinden % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline, kiralanan tahliye edildiğinden tahliye hususunda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılardan C…

…… S…

….. vekili tarafından davanın kabulüne ilişkin kısım yönünden temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.06.2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira parasının her ayın ilk beş günü içinde aylık peşin 1.300-TL ödeneceği ve tefe tüfe artış oranı ile arttırılacağı ve özel koşullar 19.maddesi ile bir ay kira parası ödenmediğinde gelecek kiralar muacceliyet kespedeceği kararlaştırılmış olup bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı alacaklı tarafından 02.11.2010 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 2010 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim ayları kira parası ödenmediğinden kira sözleşmesinin özel şartlar bölümü 19. maddesinde kararlaştırılan bir ay kira parasının zamanında ödenmemesi halinde gelecek kira paralarının muaccel olacağı şartına dayanılarak istenebilir hale gelen kira dönemi sonuna kadar ki kira parası toplamı 15.400-TL alacağın tahsili istenmiştir. Davalı yargılama sırasındaki beyanı ile kiralananı 20.10.2010 tarihinde tahliye ettiğini bildirmiştir. Davacı, kiralananın tahliye edildiği bildirilen tarihe karşı çıkmamış, söz konusu tarih itibarı ile tahliye edildiğini kabul etmiştir. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Davalının beyan ettiği ve davacının karşı koymayarak kabul ettiği 20.10.2010 tarihinin kiralananın tahliye tarihi olarak kabulü gerekir. Bu durumda davalı taşınmazın tahliye tarihinden sonraki kira alacağı yönünden kiracının sorumluluğu tahliye tarihi ile kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilmesi için gereken makul süre kira parası ile sınırlıdır. Mahkemece makul süre kira parası ile ilgili bu uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gözetilerek tahliye tarihinden sonraki kira alacağı hakkındaki istemin reddine karar vermek gerekirken, alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15654, Karar No: 2013/12988, Tarih: 09.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15654 E.  ,  2013/12988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi sıfatıyla)

Av....

Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18016, Karar No: 2012/14349, Tarih: 29.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/18016 E.  ,  2012/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.5.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/262, Karar No: 2015/2650, Tarih: 17.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/262 E.  ,  2015/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müflis ... tasfiyesine ilişkin ...2011/1 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili alacağının 12 ve 22. sırada yer aldığını, ancak müvekkilinden önce 3. ve 8. sıralarda sıra cetvelinde yer verilen davalı alacaklının esasen müflis şirketin yönetim kurulunda görev yaptığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıya sıra cetvelinde ayrılan 3 ve 8. sıraların iptaliyle, müvekkilinin alacaklarının bu sıralara alınarak davalının alacağı payın müvekkilinin alacağı oranında müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 2007 yılı sonuna kadar müflis şirketin ortağı ve yönetim kurulu başkanı olan davalının, şirketin ayakta kalabilmesi için şirkete borç olarak verdiği toplam 13.240.999,13 TL'nin bir kısmının tahsili için icra takibi yaptığı, icra takibine esas alacak iflas tarihi olan 17.05.2011 tarihine kadar ticari faiz işletilerek toplam 9.437.772,00 TL olarak hesaplandığı halde, sıra cetvelinin 3. sırasına 11.452.407,00 TL olarak kaydedildiği, takibe konu alacak haricinde kalan ve iflas tarihine kadar ticari faiz işletilen toplam 14.179.969,00 TL alacağın ise sıra cetvelinin 8. sırasına 13.334.514,00 TL olarak kaydedildiği, davalının şirketin kasa açığını kapatmak için nakit girdi sağladığı, şirketin finans açığını finanse ettiği ve müflisten alacaklı olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının iflas tarihi itibariyle iflas sıra cetvelinde adi alacak olarak 3. sıraya kaydedilen alacağının 9.437.772,00 TL olarak, 8. sıraya adi alacak olarak kaydedilen alacağının ise taleple bağlı kalınarak 13.334.514,00 TL olarak kabulü ile bu miktarların masaya kaydedilmesine, fazla olarak kaydedilen 2.014.634,00 TL alacağın davacının 12 ve 22 sıra nolu alacağına mahsuben davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

İflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hükmü temyiz eden davalı ... vekiline,14.01.2014 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.01.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar .../...

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

İflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hükmü temyiz eden davalı ... vekiline,14.01.2014 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.01.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar .../...

verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabul edilerek hükmedilen miktara yönelik davalının temyizinin süresinde olmaması nedeniyle davacı lehine kesinleşen kısmı dışında kalan ve davanın kısmen reddi kararına yönelik davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi, "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu husus üzerinde mahkemece re'sen durulmalıdır. Bu süre, kural olarak sıra cetvelinin İcra İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar, eğer davacı, aynı Kanun'un 223. maddesine göre, tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Dosya ekinde bulunan klasördeki belgelere göre, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınlandığı, gazete asıllarının gönderildiği, sıra cetvelinin davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dosya ekinde bulunan klasördeki belgelere göre, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınlandığı, gazete asıllarının gönderildiği, sıra cetvelinin davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine...cra Müdürlüğü'nün 08.01.2015 tarihli yazısı ile, davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğ için masraf yatırmadığı, davacının alacak başvurularının sıra cetvelinin 12 ve 22. sıralarına kaydının yapıldığı ve sıra cetvelinin fotokopisi gönderilen 09.06.2012 tarihli Bugün gazetesinde yayınlandığı anlaşılmış olup, bu bilgilere göre kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı vermeyen davacı tarafça, en son gazete ilanının yapıldığı 09.06.2012 tarihinden itibaren İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 28.06.2012 tarihinde davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük dava açma süresi hak düşürücü süre olup mahkemece, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, süresinde açılan davalar ile ilgili gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de; davanın kısmen reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "kısmen reddine" ibaresinin çıkartılması, 2. paragraftaki "mahsuben davacıya ödenmesine" ibaresinden sonra, "Fazlaya ilişkin davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2015 tarihinde (1) numaralı bent için oyçokluğuyla, (2) numaralı bent için oybirliğiyle karar verildi.

.../...

S.4

MUHALEFET ŞERHİ

.../...

S.4

MUHALEFET ŞERHİ

İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca ticaret mahkemesinde açılan iflasta kayıt kabul davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1. maddesi uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1. maddesi iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu düzenlemiştir. Bu hüküm istisna getiren bir düzenleme olup sadece iflas davasına ilişkin verilen kararla sınırlı uygulanabilir. İstisnanın dar yorumlanması, kıyas yoluyla genişletilmemesi ana kural olduğuna göre aynı hükmün ticaret mahkemesinde görülen iflasta kayıt kabul davalarında uygulanamayacağı açıktır. Kanunda istisnai bir düzenleme yer almadığından, temyiz süresi de genel hükümlere göre belirlenmelidir.

Nitekim İİK, icra mahkemesi dışında görülen davalar bakımından genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflasın ertelenmesinde İİK'nın 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK'nın 182'de kararın tebliğinden, iflasın kapatılması davasında İİK 254/4'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK'nın 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK'nın 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E., 2010/1590 K. sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine Prof. Dr. T. Muşul da İcra İflas Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.

Genel hükümlere uygun şekilde temyiz süresinin 15 gün olduğu kabulümde olduğundan, aynı şekilde karar düzeltme süresinin de HUMK 440/1. maddesi uyarınca 15 gün olduğunun kabulü gerekir.

Hal bölye olunca iflas kayıt kabul davalarında iflas davası için hüküm içeren İİK'nın 164/1. maddesinin uygulama yeri bulunmadığını, genel hükümlerin uygulanması ile HUMK'nın 432. maddesi uyarınca temyiz süresinin 15 gün olduğunu (uygulanması halinde 6100 s. HMK'nın 361. maddesi uyarınca bir ay olduğunu) kabul ettiğimden, temyiz süresinde olduğundan, 1 numaralı bentle ilgili işin esasının incelenmesi görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/6554, Karar No: 2018/2505, Tarih: 20.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6554 E.  ,  2018/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinme

KARAR

Davalı ...'e gerekçeli kararın hükümlü olduğu bildirilerek tebligat yapılmıştır. Davalının hükümlülük süresine göre kendisine vasi atanıp atanmadığı belirlenerek vasi atanmış ise gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11878, Karar No: 2012/23065, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11878 E.  ,  2012/23065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir.

Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Turizm İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.