muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10879, Karar No: 2011/11787, Tarih: 11.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10879 E.  ,  2011/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesi gerek görülen:

1-... Köyü Cilt: 112, Hane: 348, BSN: 16'da nüfusa kayıtlı Hasan oğlu ...'ın anne - baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydı ile,

2-... nüfusa kayıtlı Hüseyin oğlu ...'ın eski kütük Cilt: 88, S: 134, Hane: 214'ten anne - baba ve tüm kardeşlerinin gösterir nüfus aile kaydının ilgi yerden temini ile evrak arasına konularak yeniden daireye gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15657, Karar No: 2014/18994, Tarih: 30.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15657 E.  ,  2014/18994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.11.2013

No : 2013/109-2013/449

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

22.12.2011 tarihinde meslek hastalığı nedeniyle %11,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tespit edilen sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsiline ilişkin davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21/1'inci maddesidir.

21'inci madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ancak somut olayda kazalının sürekli işgöremezlik derecesi sebebiyle pasif dönem hesabına gerek olmadığı da gözetilerek hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile hesap esaslarına uygun gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11825, Karar No: 2014/19095, Tarih: 05.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11825 E.  ,  2014/19095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/287-2014/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı borçlular arasında....İlaç Ecza Deposu San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti'ye ait %49 hissenin devrine ilişkin 22/07/2010 tarihli protokol imzalandığını, ilgili protokolün 4 maddesinde ... ve ...'in; "protokol tarihinden önceki döneme ait her türlü işçi alacakları, davaları, ceza davaları, icra takipleri, hukuk davalarından kamu ile özel borçlarından" %40 oranında sorumlu olacaklarının hüküm altına alındığını, bu protokol uyarınca davalıların müvekkili şirketin protokol kapsamında yapmış olduğu ödemelerin %40'na iştirak etmesi gerekiğini, davalıların bu protokole aykırı davranarak hissesine düşen ödemeleri yapmadığını, davacı şirketin çalışanı olan ....'a 15.000,00 TL ile 2.223,59 TL ödeme yapıldığını, ancak ....'ın davacı şirkete gönderdiği ihtarnamede de ikrar ettiği üzere 5.250,00 TL'yi uhdesinde alıkoyduğunu, davacı şirketin protokol hükümleri kapsamında ....'e işçilik alacaklarına binaen 4.821,00 TL ödediğini, yine şirket muhasebesini tutan ....'a ait olduğunu, 12.117,60 TL'nin davacı şirkete ödenmemesi üzerine davalılar aleyhine ....1. İcra Müdürlüğü 2011/4059 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, bu takibe protokole aykırı ve kötü niyetle itiraz edildiğini, ileri sürerek, borçluların ....1. İcra Müdürlüğü 2011/4059E sayılı takibe yapmış oldukları itirazlarının iptaline, takibin devamına, takip tarihinden itibaren ticari avans faizi uygulanmasına, borçluların kötü niyetli olarak takibe itiraz etmeleri nedeniyle %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı şirketin icraya konu ettiği protokole taraf olmadıklarını, dolayısıyla bu protokole dayanarak talepte bulunulamayacağını, taraf sıfatının olmadığını, tarihsiz protokolün 4. maddesinin hangi amaçla koyulduğunun anlaşılamadığını, şirketlerin tüm borçlarından dolayı kendi öz varlıklarıyla sorumlu olduğunu, bu borçlardan dolayı doğrudan ortaklara veya yöneticilere gidilemeyeceğini, bu nedenle anılan maddenin geçerli olmayacağını, 818 sayılı BK'nın 18 maddesi uyarınca yorum ile tarafların gerçek iradelerinin aranması yoluna gidildiğinde "şirketin öz varlığının bu borçları ödemeye yetmemesi ihtimalinin doğumu hali düşünülerek bu düzenlemenin getirildiğinin" söylenebileceğini, davacı şirketin ödediğini belirttiği borçlarını özvarlığından karşıladığından veya bunu karşılayacak aktiflerin bulunduğundan ortaklarına veya yöneticilere gidemeyeceğini, davalı ...'in davacı şirkette bulunan 151.900,00 TL'lik paylarının tamamını ....21. Noterliği'nin 22/07/2010 tarih, 25713 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile davanın konusu protokolde taraf olan Ahmet İgüs'e devrettiğini, bu sözleşmede "devrin bütün aktif ve pasifleri, tüm sorumluluğu, yükümlülükleri ile gerçekleştirildiği" açıklamasının bulunduğunu, noterlikçe düzenlenen hisse devir sözleşmeleri ile davanın konusu protokolün 4. maddesinin bir anlamda konusuz kaldığını, iptal edildiğini, davalıya ait olduğu iddia edilen tüm geçmiş borçların devralanca üstlenilmiş olduğunu, bir an için söz konusu protokolün ilgili maddesi kabûl edilmiş olunsa dahi, ilgili maddede protokol tarihinden önceki döneme ait borçlar denildiğini ancak protokolün tarihsiz olması dolayısıyla hangi tarihin kast edildiğinin anlaşılmadığını, hisse devir senedinin tarihi 22/07/2010 tarihi alınsa bile bu tarihten önce başlayan dava ile icra takibinin bulunmadığını, aksine sonraki tarihleri içerdiğini, şirket çalışanı ....'ın ihtarnamesinden hisse devir işlemlerinden sonra gelen yönetimin iş akdini feshettiğinin açıkça anlaşıldığını, doğan borçların eski döneme değil, yeni döneme ait olduğunu, bir an için aksinin düşünülmesi halinde davalıların sorumluluğunda oldukları kabûl edilse dahi ilgili protokol bölümünde "bu maddede yer alan sorumluluğun şirket yetkililerinin her türlü kanuni işlemi yerine getirileceğinin" belirtildiğini bildirerek, davanın reddine ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu icra takibine konu olan alacağın, davacı şirket çalışanlarına ödenen işçilik bedellerine ilişkin olduğu, söz konusu işçilik alacaklarının, alacaklı olan işçilere ödenerek ibranamenin düzenlendiği, banka havalesi yolu ile ödemelerin gerçekleştiği, protokolün 4. maddesinde düzenlenen" sorumluluğun başlangıcı için tüm yargı yollarının tüketilmesi ve borç ile alacakların kesinleşmesi", şartının gerçekleşmediği, yapılan ödemelerden ....'a yapılan ödemenin hisse devir tarihinden sonra ki dönemde ödenen bedele ilişkin olup,....'a yapılan ödeme yönünden bu kişinin mali müşavir olduğu ve devirden önce ki döneme ilişkin olarak ödeme yapılıp, yapılmadığının ispatlanamadığı, yine ....'e yapılan ödeme yönünden bu kişinin de davacı şirket çalışanı olup olmadığı ve yapılan ödemenin hangi döneme ilişkin olduğunun ispatlanamadığı, devir tarihinden önce doğmuş bir işçi alacağı olarak değerlendirilemeyeceği, protokol şartlarına uygun olarak davacının davalıdan talep edebileceği alacak bedelinin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davacı şirketin davalılardan alacak talebinde bulunamayacağı anlaşıldığından açılan davanın reddine, davacının kötü niyeti ispat edilemediğinden davalıların kötü niyet tazminatı talebinin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4433, Karar No: 2006/5655, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4433 E.  ,  2006/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.8.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş hükmü davalı Maliye Hazinesi temyiz etmiştir.

Davacının maliki olduğu 121 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu tartışmasızdır. Ancak;

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; geçit davalı Hazinenin 123 sayılı parselinden krokide kahverengi olarak işaretlenen B harfli yerden kurulmuştur. Hazineye ait bu taşınmaz 265.93 m2 dir. Bilirkişiler geçit yerini 74.92 m2 olarak ölçtüğünden 123 parselin ekonomik olarak değer düşüklüğüne uğrayacağı çok açıktır. Hal böyle olunca mahkemece yukarıda sözü edilen fedakârlığın denkleştirilmesi kuralı gereği davacıya 122 parsel maliki aleyhine de dava açma olanağı tanınmalı açıldığında eldeki dava ile birleştirilmeli 122 parselden geçit alternatifi aranmalı engel görüldüğü takdirde en azından geçit 122 ve 123 parsellerin ortak sınırından kurulmalıdır. Mahkemece değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 12.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24447, Karar No: 2019/11320, Tarih: 14.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24447 E.  ,  2019/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 06.08.2007 tarihinde, davalı ... hastanede diğer davalı doktor tarafından sezeryanla doğumun gerçekleştirildiğini, işlem sonrası 3 gün hastanede yattığını ve taburcu olduğunu, taburcu olduktan sonra 2 ay boyunca sürekli idrar yollarında ağrılar olduğunu ve davalı hastaneye yeniden müracaat ettiğini, kendisine, yaşanan ağrıların normal olduğunun söylendiğini, şikayetlerinin devam etmesi üzerine dava dışı hastaneye başvurduğunu ve mesane ile böbrek bağlantısında plastik kablo benzeri bir alet takılı olduğunun tespit edilerek bunun operasyonla alındığını, davalı doktor ve hastanenin ağır hizmet kusuru olduğunu, kendisini yapılan işlem konusunda kesinlikle bilgilendirmediklerini, ayrıca doğumdaki yanlış müdahale nedeniyle çocukta şaşılık meydana geldiğini ileri sürerek 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatına davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kendilerine yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, kendilerine yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi - manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK 321/1 md)(TBK 400) O nedenle hemşire ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile hemşirenin görev yaptığı ... kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporun sonuç kısmında “...06.08.2007 tarihinde vajinal tuşe 2-3 cm, effasman %50-60 olan sancılı gebe olarak başvurduğu Özel ... Tıp Merkezi’nde 3 saat süresince NST ve vajinal tuşe ile takibi yapıldığı, sonrasında nonreaktif NST + CPD ön tanısıyla sezaryen sectioya alındığı, operasyonda fetal baş pelvik girimde olduğundan uterin insizyon genişletildiği, bu esnada zedelenen uterin arterler sütüre edilirken sağ üreterin de bağlandığı fark edilip sütürler çözülerek Ürolog önerisiyle sağ üretere double j kateter takıldığı ve kateterin 2 ay sonra çıkartılması önerisiyle şifa ile taburcu edildiği, 23.01.2008 tarihinde başka bir hastanede double j kateterin çıkartıldığı bildirilen kişide, sezaryen sectioya alınma kararının tıp kuralları içinde olduğu, ameliyatta üreterin de bağlandığı tespit edilip gerekli müdahalenin Ürolog önerisiyle yapıldığının anlaşıldığı, ağrı çekmiş gebelerin sezaryen ameliyatı sırasında söz konusu komplikasyonların daha sık görüldüğünün tıbben bilindiği, ameliyat sonrası takibinin doğru yapıldığı ve 2 ay sonra üreter kateterinin çekilmesi için hastaneye gitmesi önerildiğinin tıbbi belgelerinde kayıtlı olduğu ancak kişinin bu öneriye uymadığının anlaşıldığı, dolayısıyla ilgili hekimler hakkında atf-ı kabil bir kusur tespit edilmediği, yeni doğan bebekte ortaya çıkan şaşılığın sezaryen ameliyatı ile bir ilgisinin bulunmadığı” bildirilmiştir. Davacı bilirkişi raporuna yaptığı itirazda ve temyiz dilekçesinde, kendisinin takılan cisim hususunda bilgilendirilmediğini, başka bir hastaneye gittiğinde durumu öğrendiğini beyan etmiştir. Dosya içerisinde bulunan 06.08.2007 tarihli epikriz raporu başlıklı belgede davacıya uygulanan işlem ve 2 ay sonra üroljiye başvurusunda yapılacak işlem yazılı ise de anılan belgede davacının imzası bulunmamaktadır. O halde, mahkemece; üniversiteden, davacıya yapılan işlem hakkında bilgilendirilip bilgilendirmediği hususunun da değerlendirilerek, davacının itirazlarını karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen ve dikkate gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22166, Karar No: 2021/10387, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22166 E.  ,  2021/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 03/10/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 34.90 TL değerinde parfüm çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1605, Karar No: 2019/10266, Tarih: 11.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/1605 E.  ,  2019/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, kasten yaralama eylemini, saldırıda kullanmaya elverişli silahtan sayılan sehpanın ayağı ile katılana vurmak suretiyle işlemesine rağmen, hakkında TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.