muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2862, Karar No: 2014/5158, Tarih: 12.11.2014

Buna göre;

TCK’nın 31/2.maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı halinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde; 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasına hükmedilebileceğinden,

12 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 12 yıldan 13 yıla,

13 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 13 yıldan 14 yıla,

14 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 14 yıldan 15 yıla,

Suç, müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde; 9 yıldan 11 yıla kadar hapis cezasına hükmedilebileceğinden;

12 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 9 yıldan 9 yıl 8 aya,

13 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 9 yıl 8 aydan 10 yıl 4 aya,

14 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 10 yıl 4 aydan 12 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nın 31/3.maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış olanlar hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezasına hükmedilebileceğinden;

15 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 18 yıldan 20 yıla,

16 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 20 yıldan 22 yıla,

17 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 22 yıldan 24 yıla,

Suç, müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasına hükmedileceğinden;

15 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 12 yıldan 13 yıla,

16 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 13 yıldan 14 yıla,

17 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun 14 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmesi gerektiği gözetilerek, somut olayda; sanık ...'ın suç tarihinde 16 yıl 1 ay 22 gün yaşında olduğu dikkate alınarak yukarıdaki ölçütler esas alınmak suretiyle uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine fazla ceza tayini,

b) Kabule göre de;

Sanık hakkında, kasten öldürme suçundan tayin olunan temel cezadan yaş nedeniyle TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra belirlenen cezadan TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, TCK’nın 62. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra, yasal olmayan gerekçeyle cezanın 12 yıla indirilmesi suretiyle eksik ecza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin ve katılan ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tabliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye isteminin reddine, 12/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi. 12/11/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 13/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/22947, Karar No: 2017/25931, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22947 E.  ,  2017/25931 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23620, Karar No: 2009/4575, Tarih: 05.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23620 E.  ,  2009/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı takibe ilişkin olarak borçlu Bayındırlık ve İskan Bakanlığı 05.12.2006 tarihli dilekçesinde, faizin başlangıç ve miktarlarının yanlış olduğunu, fahiş faiz talep edildiğini, icra emrinde alacaklının açık adresinin bulunmadığını, faiz oranlarının düzeltilmesini ve takibin iptalini talep etmiştir.

Yargılama devam ederken 14.02.2008 tarihli celsede, Toplu Konut İdaresi vekilinin vekaletnamesini ibraz ederek duruşmaya katılma isteği mahkemece 03.07.2008 tarihli ara karar ile dosya kapsamına ve delil durumuna göre reddedilmiştir.

775 sayılı Gece Kondu Kanunun 5609 sayılı kanunla değişik geçici 9. maddesinin 2.fıkrasına göre "bu kanun hükümleri uyarınca Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca başlatılmış veya planlanmış iş ve işlemler, bu işlere ilişkin her türlü hak, yetki ve görevler alacak, borç ve mükellefiyetler Toplu Konut İdaresi Başkanlığına devredilmiştir" 3. fıkrasında ise; "Toplu Konut İdaresi Başkanlığının bu kanunun uygulanmasından dolayı Bakanlığın taraf olduğu işlemlerde ve sözleşmelerde taraf olur ve bu Bakanlık leh ve aleyhine açılmış ve bu maddenin yürürlüğe girmesinden önceki bu Bakanlık iş ve işlemleri sebebiyle açılacak olan davalarda ve icra takiplerinde kendiliğinden taraf sıfatını kazanır" hükmü getirilmiştir. Takibe konu taşınmaza ilişkin borç ve mükellefiyetler Toplu Konut İdaresi Başkanlığına devredildiğinden, 28.03.2007 tarihi itibarı ile  bu borçtan dolayı TOKİ sorumludur. Mahkemece Toplu Konut İdaresinin davaya katılımına ilişkin isteğin kabulü ile onun katılımı ile yargılamaya devam olunarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekir iken bu konudaki istemin reddi doğru değildir.

Kabule göre de, bozma ilamına uyulduğu, bozma kararında belirtilen 2003 ve 2004 yıllarına ait işlemiş faizin 3095 sayılı yasa hükümleri uyarınca istenilmesinin yerinde olduğu belirtilmesine rağmen 01.01.2004 ila 01.01.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda belirtilen faiz oranları tatbik edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 05.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19149, Karar No: 2014/15870, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19149 E.  ,  2014/15870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı ... Kurumu vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18041, Karar No: 2016/347, Tarih: 18.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/18041 E.  ,  2016/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/279032

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/138 (E) ve 2013/213 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 2008-2010 yılları

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık R.. K..'ın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık T.. C.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/548, Karar No: 2019/1780, Tarih: 27.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/548 E.  ,  2019/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/998 Esas, 2017/968 Karar sayılı dosyasının Dairemize geldiği ve 2018/2709 Esas numarası aldığı, Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak 03.12.2018 tarihinde hükmün onanmasına-bozulmasına karar verilerek dosyanın mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın ilam üzerine hiçbir işlem yapılmaksızın sehven yeniden temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği ve 2019/548 Esas numarasını aldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mükerrer olarak kayda giren 2019/548 Esas sayılı dosyanın yeniden incelenmesine gerek olmadığından TETKİKSİZ İADESİNE, 27.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29395, Karar No: 2014/7767, Tarih: 10.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/29395 E.  ,  2014/7767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/18148

MAHKEMESİ : Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2009

NUMARASI : 2009/142 (E) ve 2009/148 (K)

SUÇ : Hükümlünün kaçması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 29.04.2009 tarihli ifadesinde, olay günü arkadaşları ile birlikte iken otostop çektiğini, bindikleri arabanın şarampole yuvarlandığını, gözlerinin içinin cam parçaları ile dolduğunu, ayağından yaralandığını, Saruhanlı Devlet Hastanesi'ne kaldırıldığını, daha sonra Manisa'ya sevk edildiğini, Manisa ili merkezinde bir arkadaşının evinde istirahat ettiğini, tam olarak iyileşemediği için ceza evine teslim olamadığını savunması karşısında, bu husus araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık Ö.. S.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4095, Karar No: 2015/10675, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4095 E.  ,  2015/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2014/37-2014/265

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2014 tarih ve 2014/37-2014/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2011/53926 sayılı "E. A." ibareli marka için 30. sınıfta tescil başvurusu yaptığını, müvekkili adına tescilli "A. A.", "A. A.+ŞEKİL", "A. A. K.&M.+ ŞEKİL" ibareli markalara dayanılarak yapılan itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, ancak markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını, "E." ibaresinin davalı şirket markasına ayırdedicilik kazandırmadığını, "A. A." ibaresinin müvekkili ile bütünleştiğini, iltibas tehlikesinin doğduğunu, işletmeler arasında bağlılığın düşünüleceğini, başvuruya konu markanın müvekkilinin serisi sanılacağını, davalının müvekkilinin itibarından haksız yararlanacağını ileri sürerek TPE YİDK'nın 2013-M-700 sayılı kararının iptalini, davalı şirket markasının tescili halinde terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında ilişkilendirme ve karıştırma ihtimaline yol açacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını, markaların bölünemeyeceğini, davalı şirket başvurusuna konu işaretin esas unsurunun "E. A." ibaresi olup görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklılaştırıldığını, iltibasın gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin tesciline karar verilmesine rağmen yasal süre içerisinde tescil ücretini yatırmamış olması nedeniyle başvuru markasının tescil olunmaksızın hükümden düştüğü, her iki markada da "A." ibaresi bulunmakta ise de, slogan markalarının bir bütün olarak ortalama tüketicilerin zihinlerinde uyandıracağı anlam ve algının bambaşka olduğu, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1 (b) maddesi anlamında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle TPE YİDK Kararının iptali istemi ile açılan davanın reddine, davalı şirket adına dava konusu marka tescil olunmadığından hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, işaretler arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmişse de, davacının itirazına dayanak gösterdiği markaların esas unsuru "A." ibaresidir. Dava konusu işaret ise "E.A." ibaresinden ibaret olup başvuruya konu bu markanın da esas unsurunu "A." ibaresi oluşturmaktadır. 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi uyarınca tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa başvuru tescil edilemez. Somut uyuşmazlıkta da, karşılaştırılan işaretlerin asli unsurları aynı kelimeden oluşmakta olup dava konusu başvuruda yer alan "E." ibaresi başvuruya konu işarete ayırdedicilik katmamaktadır. Davalı şirket başvurusunun davacı markasının tescilli olduğu sınıfta tescili istendiği de nazara alındığında işaretler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde benzerlik bulunduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18368, Karar No: 2010/2122, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18368 E.  ,  2010/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.