muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2409, Karar No: 2011/3517, Tarih: 01.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2409 E.  ,  2011/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının temyiz dilekçesi davadan feragat niteliğindedir. Bu hususta bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.03.2011 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davadan feragat beyanının yoruma ihtiyaç bırakmayacak şekilde açık ve kesin olması gerekir. Davacının temyiz dilekçesinde davadan feragate ilişkin bir beyan bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesinde davacı, kusur tespitini, tazminat ve nafaka taleplerinin reddini ve davalı lehine hükmedilen tazminata ilişkin itirazlarını ileri sürmüştür. Bu sebepler doğrultusunda temyizi incelenmelidir. Açıklanan sebeple değerli çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/17394, Karar No: 2015/22531, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17394 E.  ,  2015/22531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Denizli 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2013/290-2014/154

Dava, itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı S.. S... E... M... A... San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalıya ait işyerinde 19.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasının üç iş günü içinde kuruma bildirilmemesi nedeniyle sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemesinin tahsili amacıyla yapılan takipte, itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 13.maddesi ile 21'inci maddenin 1.ve 2.fıkralarıdır.

Konuya ilişkin yasal mevzuatın incelenmesinde; 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazasının 4'ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5'nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür.

Anılan Kanun'un 21. maddesinin 2. fıkrasında ise; iş kazasının 13. maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sürede işveren tarafından Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirim tarihine kadar geçen süre için sigortalıya ödenecek geçici iş göremezlik ödeneğinin Kurumca işverenden tahsil edileceği hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanuna istinaden çıkartılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 35. maddesinde de, iş kazasının üç iş günü içinde Kuruma bildirileceği öngörülmüştür.

İncelenen dosyada; davalı işverenin 19.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasını, 20.11.2009 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğü'ne, işyeri kaza bildirim formu ile bildirdiği anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bağlı olup, ilgili kuruluşu olduğuna ve Bakanlığın Kuruluş amacı ile aynı amaca hizmet ettiklerine göre, davalı işveren şirket tarafından 3 iş günlük süresi içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğü'ne işyeri kaza bildirim formunu vererek, üzerine düşen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğunun ve haliyle 5510 sayılı Yasanın 21.maddesinin 2.fıkra hükmüne dayalı bir sorumluluk halinin bulunmadığının kabulü gerekir.

Ancak hal böyle olmakla birlikte, davalı işverenin 5510 sayılı Kanunun 21.Maddesinin 1.Fıkra hükmü kapsamında sorumluluğunun bulunup bulunmadığının da belirlenmesi gerekir. Bunun için, Kurumdan, iş kazasına yönelik yapılan müfettiş incelmesi ve benzeri evrak celp edilerek, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği mevzuatı ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti yönünde rapor alınarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/983, Karar No: 2015/15314, Tarih: 14.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/983 E.  ,  2015/15314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2012/40-2014/114

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada dava konusu ....... Köyü 406 ve 396 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin tapu kaydı ile kadastro tutanak örneği bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının ve tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulması,

2- Dosyada bulunan fen bilirkişi raporundaki krokiden, dava konusu ......Köyü 406 ve 396 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan taşınmazlar izlenemediğinden, Kadastro Müdürlüğü’nden geniş kapsamlı yol, dere ve ötesini de gösterir pafta örneğinin istenerek, dava konusu taşınmazların paftadan belirlenecek tüm komşu taşınmazlarının kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının ve tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden getirtilmesi ve dosya içerisine konulmasına, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9781, Karar No: 2014/23839, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9781 E.  ,  2014/23839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2010/348-2013/520

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 461 numaralı parselde % 2 (iki)’sini, 1936 numaralı parselde ise % 7(yedi)’sini. geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla belirlenmesi,

2-Elektrik bilirkişisince belirlenen pilon yeri alanları fen bilirkişisinin krokisi üzerinde gösterilip, metrekare olarak da belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, tescil kararında hem elektrik ve hem de fen bilirkişisinin belirlediği ve birbirlerinden farklı yüzölçümlerini içeren pilon alanları yazılmak suretiyle infaz kabiliyeti olmayacak şekilde hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4215, Karar No: 2018/3125, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4215 E.  ,  2018/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, kasten yaralama

HÜKÜM : Cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili zabıt katibince veya meslekle ilişiği kesildiği takdirde yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10860, Karar No: 2007/10801, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10860 E.  ,  2007/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 05.11.2007 günlü Belediye Başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal olarak incelenen 19 parsel sayılı taşınmazın ise imar parseli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden İmar Yasası gereğince düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekirken hükme esas alınan üçüncü bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın da imar parseli olduğu gerekçesiyle düzenleme ortaklık payının düşülmemiş olması,

2- Dosyada bulunan dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kayıt suretinde taşınmazın sit alanında kaldığı belirtilmiştir.

Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken üçüncü bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının tarihi ... olduğu gerekçesiyle değer kaybı verilmemiş olması,

3- 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Kanunla değişik 56. maddesinin (b) bendinde, Üniversiteler ve Yüksek Teknoloji Enstitüleri Genel Bütçeye Dahil Kamu Kurum ve Kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanacakları belirtilmiş olup, 492 Sayılı Harçlar Yasasının harçtan müstesna işlemlerle ilgili 13. maddesinin (j) bendinde, Genel Bütçeye dahil idarelerin, bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelere giren işlemlerden ötürü harçtan müstesna oldukları açıklandığından, davalı üniversitenin harçtan müstesna olacağı hususu dikkate alınmadan harçla sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5047, Karar No: 2023/10391, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5047 E.  ,  2023/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/98 Esas, 2022/2186 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/51 Esas, 2020/500 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin site altında bulunan taşınmazları, site yönetiminin kararı dahi olmadan davalılar tarafından iş yeri olarak kiraya verildiğini, kiraya verilen bu taşınmazların tapuda garaj olarak görüldüğünü, garaj olarak görülen bu alanların 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 24 üncü maddesi gereğince kiraya verilmesinin mümkün olmadığını, ancak davalılar bu alanları kanuna aykırı olarak kiraya verdiğini ve kiracının da iş yeri (eczane) olarak taşınmazı kullandığını, ortak kullanım alanları, taşınmaz maliklerince doldurulduğu, diğer maliklerin kullanımının kısıtladığını, davalıların kanuna aykırı olarak taşınmazın kullanılmasının yanında müvekkil siteye ait davalıların kanuna aykırı olarak bahçe duvarlarını da yıktığını, ortak kullanım alanlarının diğer kat maliklerince kullanmasının engellendiğini, davalılar site duvarının yıkılması ve ortak kullanım alanlarının işgal edilmesi yönünde site yönetimince karar alınmadığını, buna karşılık herhangi bir bedel ödemediğini, bu sebeplerle davalıların haksız müdahalelerin önlenmesini ve site ortak kullanım alanlarının eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, davalı ...'nın söz konusu eczanelerde herhangi bir ilişkisi bulunmadığını, davalı ...'ün garajları iş yeri olarak yaklaşık 12 yıldır kiraya verdiğini, davanın zaman aşımına uğradığını, davacının bu davayı açabilmesi için kat maliklerinin tamamından oy birliği ile karar alması gerektiğini, ancak dava dilekçesinde bu şekilde alınan hiçbir kararın olmadığını, davalı ...'e çekilmiş olan herhangi bir ihtar bulunmadığını, davalı ...'in kat maliki olduğunu, davanın hiçbir yasal dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, davacı yönetimin bu davayı açabilmesi için kat maliklerinin tamamının oy birliğiyle karar alınması gerektiğini, intifadan men koşulu gerçekleşmeden dava açılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, davalıların bağımsız bölümleri yaklaşık 12 yıldır kiraya verdiklerini, davalılara ait taşınmazlara girişin sağlanabilmesi için davacıların ortak kullanım alanları olarak tabir ettiği alanların kullanılmasının kaçınılmaz olduğunu, taşınmazların binanın inşası sırasında arsadaki eğimden dolayı toprak seviyesinden yaklaşık 1 - 1,5 metre yükseklikte yapıldığını, davalılara ait taşınmazlara girişin ancak merdiven ya da yüksek eğimli rampa vasıtası ile yapılabileceğini, davalıların kendi imkanlarıyla düzenleme yaptıklarını, iş yerlerine girişin sağlanması için yapılan merdiven düzenlemesi sırasında tabii zeminin bozulmadığını, toprak dolgu yapılmadığını, sadece mevcut beton zemin üzerine bazalt taş kaplaması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; davacının oybirliği ile karar alınmaksızın davayı açamayacağını, ortak kullanım alanı olarak belirlenen yerde müvekkillerinin de kullanım hakkı olduğunu, toprak dolgunun zorunluluk olduğunu, kullanımı kısıtlamadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile harca tabi dava değerinin 12.240,00 TL olduğu halde davacı tarafça sadece 44,40 TL peşin harç ödendiği, mahkemece hükümde dava değeri üzerinden davalılardan harç tahsili hususunda karar verilmediği, harcın kamu düzenine ilişkin olduğu, resen gözetilmesi gerektiği, tespit edilen bu hukuka aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilerek davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... yönünden açılan davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince keşif yapılarak alınan bilirkişi raporu hükme esas alınmak için yeterli olmayıp ana gayrimenkulün kat mülkiyetli olduğu gözetilerek, ana gayrimenkule ait geçerli ve yürürlükteki mimari proje, vaziyet planı ve ilgili ekleri getirtilerek tapu sicili, yönetim planı ve tüm bu belgeler üzerinden araştırma yapılarak müdahale olduğu iddia edilen alanın tespiti, hukuki değerlendirmesi ve davalıların hukuka aykırı müdahalesi olup olmadığı değerlendirilmelidir. Dosyadaki uzman bilirkişi raporu mimari proje üzerinden ölçüm ve değerlendirme yapmamış, aykırılıklar ve eski hale getirme işlemleri bakımından hiçbir tespitte bulunmamıştır.

3. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olduğu; ancak kararda hangi imalatların projeye aykırı olduğu ne şekilde eski hale getirileceğinin belirtilmediği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine göre mahkemece verilen kararın hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir. Mahkemece projeye aykırılıkların ve müdahalelerin neler olduğunun ve ne şekilde eski hale getirileceğinin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde açıkça belirtilmemesi doğru görülmemiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince 634 sayılı Kanun'dan kaynaklanan ve konusu doğrudan para alacağı olmayan davaların niteliği gereği harç yönünden maktu tarifelere tabi olduğu gözetilmeden nispi harca hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar Mahir Yusuf ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1050, Karar No: 2020/17480, Tarih: 26.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/1050 E.  ,  2020/17480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK.nın 297/1. maddesinde belirtilen silah kavramının TCK.nın 6. maddesinde düzenlenen silah olup, 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan bir silah olmasının zorunlu olmadığında kuşku yoktur. Bu durumda hangi aletlerin TCK.nın 297/1. maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi yönünden öncelikle TCK.nın 6/1-f maddesinin incelenmesi gerekecektir.

5237 sayılı TCK.nın ilgili hükmü;

“MADDE 6.- (1) Ceza kanunlarının uygulanmasında;

...

f) Silah deyiminden;

1. Ateşli silahlar,

2. Patlayıcı maddeler,

3. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

4. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

5. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler,

...

Anlaşılır.”

Silahın tanımı büyük ölçüde 765 sayılı TCK.nın 189. maddesindeki düzenlemenin tekrarı niteliğinde ise de, ondan farklı olarak gelişen bilim ve teknolojinin sonucu nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddelere de yer verilmiştir. Yine saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli şeyler de silah sayılmak suretiyle kavram genişletilmiştir.

Öğretide; “Tanım kapsamına giren her şey silah olmakla birlikte, silahın bir suçun temel veya nitelikli şekline ilişkin unsur oluşturduğu hallerde, kullanılan aletin işlenmesi kast edilen suç açısından elverişli olması gerekir. Başka bir deyişle, kullanılan aletin işlenmesi kastedilen suçla bağlantılı olarak elverişli silah olup olmadığını değerlendirmek gerekir. Bu itibarla, bir nesne, bir suçun işlenmesi ile ilgili olarak elverişli silah niteliğini taşımakla birlikte; başka bir suç açısından bu niteliğe haiz olmayabilir.” (Prof.Dr. ...; Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, 3. Bası, sh. 107) “Aracın silah sayılması için saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel olarak üretilmiş olması şart değildir. Öte yandan silahın taşınabilir olması gerekir. Somut olayın özellikleri dikkate alındığında, aracın kullanılma biçimiyle yaratılan tehlike, objenin silah olarak değerlendirilmesinde esas alınmalıdır.” (Centel/Zafer/Çakmut; Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, sh. 143,144) “Kullanılan bir aracın silah sayılabilmesi bakımından önemli olan, somut olayda aracın kullanma biçiminden ortaya çıkan tehlikedir. Bu bakımdan kullanılan aracın silah sayılıp sayılmayacağı konusunda somut olayın özellikleri göz önünde bulundurulur.” ( ... Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 5. Bası, sh. 194, 195, 196) şeklinde görüşler bulunmaktadır.