muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14668, Karar No: 2012/2405, Tarih: 07.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14668 E.  ,  2012/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu .. parsel sayılı taşınmazdaki binanın üçüncü katını 13 yıldan beri davalı oğlunun haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazda davacı babasının rızası ile oturduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava konusu taşınmazı davacının rızası dışında işgal ettiğinin belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava dilekçesinde sadece ecrimisil isteği yönünden değer bildirildiği, elatmanın önlenmesi isteği yönünden bir değer bildirilmediği, yargılama sırasında da bu yönlerden harç ikmali yapılmadığı gibi hükümde de karar ve ilam harcının kabul edilen ecrimisil miktarı üzerinden alındığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür bir davada, HUMK'nun 413. maddesi ve 492 Sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil veya tazminatın toplamından, elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği de varsa dava değerinin elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarihli 10/2 Sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı ve belirlenen bu değer üzerinden Harçlar Kanunu'nun 26., 27., 28., 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü şekilde işlemlerin yerine getirileceği ve gerekli olan harcın alınacağı tartışmasızdır. Öte yandan, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32.maddesinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmış 30.madde hükmünde de " ... muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. HUMK.' nun 409.maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, dosyaya ibraz edilen belgelerden davacı E..'in karardan sonra 27.09.2010 tarihinde öldüğü, davalı S.. ile dava dışı S.., S.., S. ve S..'ı mirasçı olarak bıraktığı, davalı dışındaki mirasçılardan S..'nin davacı vekiline vekalet verdiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, elatıldığı iddia edilen taşınmazların değerinin belirlenmesi ve bu değer üzerinden, yukarıda değinilen ilkeler ve düzenlemeler gözetilmek suretiyle, harç ikmali yaptırılması, ondan sonra işin esasına girilmesi, çekişmeli taşınmazın kayıt maliki olan davacı E..'in ölümü ile davalının mirasçı durumuna geldiği de gözetilerek soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/314, Karar No: 2025/2140, Tarih: 21.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/314 E.  ,  2025/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/22 E., 2024/122 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar müdahiller Yapı ve Kredi Bankası AŞ vekili ve Odea Bank A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

Talep edenler vekili dilekçesinde; müvekkilleri şirketlerin ülke ve dünya genelindeki ekonomik daralma nedeniyle girilen darboğazdan konkordato projesi çerçevesinde faaliyetlerini değişen şartlara göre uyarlama ve yeni koşullara uyum sağlayarak daha sağlıklı bir şekilde faaliyetlerine devam etme kararı aldığını, bu sayede aktif pasif dengesini düzeltmek suretiyle mevcut borçlarını şu an içinde bulunduğu ödeme güçlüğünden kurtularak ödeme imkanına kavuşacağını ileri sürerek geçici ve kesin mühlet verilerek konkordato projesinin tasdikini talep etmişlerdir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile İİK’nın 305. maddesinde düzenlenen konkordatonun tasdiki şartlarının gerçek kişiler açısından sağlanmadığı, talep eden şirket açısından ise konkordato tasdik şartlarının sağlandığı gerekçesiyle gerçek kişiler yönünden davanın reddine, talep eden şirket konkordato projesinin tasdikine karar verilmiştir.

III. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde talep eden gerçek kişiler vekili ve bir kısım alacaklılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2023 tarihli kararı ile; tasdik duruşmasından önce yazılı itiraz sunmayan ve oylamada olumlu oy kullanan bir kısım alacaklılar vekillerinin istinaf isteminin usulden reddine, diğer ... A.Ş. ve Vakıflar Bankası A.Ş. vekilleri ile talep eden gerçek kişiler vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2023 tarihli kararının süresi içinde bir kısım alacaklılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, uzun vadeye yayılmış ödeme planı ve az oranla başlayarak artan oranlarda borç ödemeyi içeren proje ve buna dayanılarak verilen kararın; genel anlamda takibi güç ve HMK'nın 297. maddesine uygun bir karar olmaktan uzak olduğu, somut olayda 2021'de başlayan ödemenin 2028'de 7 yılda tamamlanacak olmasının borçlu ile alacaklı arasındaki menfaat dengesini borçlu lehine bozduğu, ödemelerin faizsiz olacağı da nazara alındığında iflas kararının konkordato kararına göre alacaklıların tatmini açısından daha lehe olduğu, projede hem ödeme takvimi ve oranlarının denetlenmesinin güç olacağı, bir başka deyişle ödeme tutarlarının belirlenen oranlara ulaşıp ulaşmadığı kontrol edilemeyeceği, hem de uzun ödeme süreleri öngörülmesi nedeniyle konkordatonun ucuz kredi kullanma sonucunu sağlayacağı, açıklanan gerekçelerle konkordato tasdik talebinin reddi ile borca batık olduğu anlaşılan şirketlerin iflasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davanın talep eden gerçek kişi ve şirketler yönünden reddi ile bozma ilamı doğrultusunda borca batık durumda olduğu anlaşılan borçlu şirketin iflasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Alacaklı .... vekili temyiz dilekçesinde; projede ödeme planı zamana yayılmış ve uzun vadeli olsa da; proje uyarınca ilk 5 taksitin vadelerde birtakım gecikmeler olsa da ödendiğini, şirketin iflasına karar verilmesi halinde ise müvekkil bankanın diğer alacaklıların alacağına kavuşmasının daha da zorlaşacağını, iflas kararı yerine talep eden şirketin başarıya ulaşması muhtemel, inandırıcı ve alacaklıların da menfaatine olacak revize bir konkordato projesi sunmasını beklemek gerektiğini, gerek talep edenin gerekse de alacaklıların menfaatine uygun olan revize konkordato projesi sunmak üzere talep edene yana süre verilmesi, aksi halde talep edenin konkordato talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

2. Alacaklı Odea Bank A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; şirket hakkında iflas kararı verilmesinin alacakların zararına bir sonuç ortaya çıkardığını, alacaklıların haklarının korunması için müvekkil banka adına, talep eden tarafından yeni bir proje sunulması ve bu projenin değerlendirilmesi aksi halde sadece davanın reddine karar verilerek şirketin iflasına karar verilmemesi talebinde bulunduklarını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre talep, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre talep, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Alacaklılar .... vekili ve Odea Bank AŞ vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9974, Karar No: 2010/12506, Tarih: 01.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9974 E.  ,  2010/12506 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... İletişim Hiz. Paz. San. Ve Tic. A.Ş vekili vukat ... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 28.4.2010 gün ve 138-174 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22. maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22. maddesinin 5. fıkrasında; “ Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu “ belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 1.1.2010 tarihinden itibaren 938.75 TL’ye çıkarılmıştır. Karar tarihi itibariyle dava değeri 679.00 TL olduğuna göre tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11034, Karar No: 2014/2337, Tarih: 03.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/11034 E.  ,  2014/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

nedeniyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

20.02.2013 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün süresinden sonra 22.03.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2216, Karar No: 2022/13838, Tarih: 09.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2216 E.  ,  2022/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, 7143 sayılı Yasa’nın 23. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya ilave edilen Ek 18. Madde kapsamından faydalandırılması gerektiğinin tespiti ile alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava değerinin miktar itibariyle duruşma sınırı altında kalması nedeniyle, davalı Vakıf vekilin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; 506 Sayılı Yasanın geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir sosyal güvenlik kuruluşu olan davalı vakıftan davacının yaşlılık aylığı aldığı, 7143 sayılı Yasa ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 18 madde gereği davalı vakıftan yaşlılık aylığı alanlarında ... ve ... bayramında 1000’er TL bayram ikramiyesi almaları gerekirken, davalı vakfın ödemenin Hazine ve maliye bakanlığınca yapılması gerektiğinden, davalı Hazine müsteşarlığının ise devletin yükümlülüğünün sadece SGK kapsamında kalan yükümlülere yönelik olduğu, bunun dışındaki emeklilere yönelik bir ödeme yükümlülüğünün bulunmadığından ödeme yapmaya yanaşmadıklarından bahisle, taleplerinin reddine ilişkin işlemin iptali ile davacının da Ek 18. madde kapsamında ... ve ... Bayram İkramiyesinden yararlanması gerektiğinin tespiti ile dava tarihine kadar ödenmeyen bayram ikramiyesinin hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vakıf vekili; Dava dilekçesindeki taleplerin zaman aşımına uğradığı, arabulucuya başvurulmadan dava açıldığı, davacının talebinin konusu olan bayram ikramiyesinin prim ödemesi nedeniyle hak kazanılan sosyal sigorta yardımı değil 5510 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan sosyal yardım niteliğinde olduğu, bayram ikramiyesinin kısa ve uzun vadeli sigorta kollarından toplanan primlerin karşılığı olmadığı, vakıf senedine göre de böyle bir yükümlülüğün söz konusu olmadığı, Ek 18 madde gereği ödenen bayram ikramiyesinin hazinenin Kuruma yaptığı sosyal destek ödemesi olduğu, sigorta yardımı niteliğinde olmadığından hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; Davanın idari yargının görev alanına girdiği, davanın konusunun Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın görev alanına girdiğinden davalı Bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığı, ilgili vakfın görüş istemesi üzerine yazılan yazı cevabında da : “Hazinenin Vakıflara herhangi bir ödeme yapmasının mümkün olmadığı, ödeme yapıp yapmama hususunun vakıfların inisiyatifinde olduğu, bir zorunluluk bulunmadığının görüş olarak bildirildiği, dava konusu ile ilgili Kanun maddesinde veya buna ilişkin usul ve esasların hazırlanmasında ve uygulamasında davalı idare olan Hazine Müsteşarlığına (Hazine ve Maliye Bakanlığı) verilmiş herhangi bir görev ve sorumluluğun bulunmadığı, görev ve yetki alanına girmeyen bir konuda idarenin işlem tesisinin mümkün olmadığı belirtilerek, hazineye yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davanın ... Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı yönünden kabulü ile,

a- 2018 yılı ... ..., 2018 yılı ... ... , 2019 yılı ... ... ve 2019 yılı ... ... İkramiyesi tutarı 4.000,00 TL'nin kamu tarafından Sosyal Güvenlik Kanunları kapsamında gelir ve aylık alanlara yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte hesaplanarak ... Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'ndan alınarak vakıf iştirakçisi olan davacıya ödenmesine,

b- Davacının dava tarihinden sonra hak edilecek ... ... ve ... ... İkramiyesinden her bayram dönemi itibariyle ... Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'nca yararlandırılmaya devam edilmesi gerektiğinin tespitine,

c- Davacının bayram ikramiye ödenmesi isteminin aksine ödeme yapılmaması yönündeki kararın iptaline,

2-Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine,”dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

b- Davacının dava tarihinden sonra hak edilecek ... ... ve ... ... İkramiyesinden her bayram dönemi itibariyle ... Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'nca yararlandırılmaya devam edilmesi gerektiğinin tespitine,

c- Davacının bayram ikramiye ödenmesi isteminin aksine ödeme yapılmaması yönündeki kararın iptaline,

2-Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine,”dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“İlk derece mahkemesince; hazineye yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde ise de; bu davalıya yönelik davanın "hazinenin sigortalıya doğrudan bayram ikramiyesi ödeme yükümlülüğü bulunmadığı gibi, bayram ikramiyesinin ödenmesinin gerekip gerekmediği ve ödeme miktarı konusunda yükümlüğü bulunmadığından reddi" yerine, Ek madde 18 gereğince sigortalıya ödenen bayram ikramiyesinin hazineden tahsili için vakıf tarafından açılmış bir dava bulunmadığı göz ardı edilerek, "davalı vakfın kendi statüsündeki düzenleme nedeniyle bayram ikramiyesi ödediğinden anayasal eşitlik ilkesi gerekçe gösterilerek, vakıf emeklileri yönünden hazinenin sorumluluğuna gidilmesinin hakkaniyete aykırı olacağından" bahisle reddi hatalı ise de; Hazinenin davalı vakfa Ek madde 18 kapsamında bayram ikramiyesi ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı, giderek anılan maddede geçen kurum ifadesinin, 506 sayılı Yasanın geçici 20. maddesine göre Sosyal Güvenlik Kurumunun görevini üstlenen (Yasa gereği muadili olan) sandıkları da kapsayıp kapsamadığının, bayram ikramiyelerinin ödenmesinden sonra davalı vakıfla Hazine arasında görülmesi muhtemel bir davanın konusu olduğunun belli bulunmasına göre, görülmekte olan davada hazineye yönelik davanın husumet yokluğundan reddinin sonucu itibarıyla doğru bulunduğu anlaşılmakla; istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri de gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre; incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından,” gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın da sorumlu olması gerektiği ile bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığından hareketle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın da sorumlu olması gerektiği ile bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığından hareketle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Vakıf vekili, Arabuluculuk yoluna başvurulmadığını, Uzman görüşünün dikkate alınması gerektiğini, “Ek madde 18” kapsamındaki tüm yaşlılık aylığı alanlara yılda iki bayram ikramiyesi ödenmesi düzenlemesi, Hazine tarafından Kuruma yapılan sosyal destek ödemesi olup, sigorta yardımı niteliğinde olmadığını, kanunla verilmesi düzenlenen “bayram ikramiyesi” ‘nin Vakıf Senedinde sayılan “Emeklilik, Malullük, Ölüm, Hastalık, Analık, İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları Hallerinde ve Eş ve Çocukları ile üyenin geçindirmekle yükümlü bulunduğu ana ve babasının hastalıklarında” hallerinden hangisi içinde kaldığına dair bir değerlendirmede bulunulmadığını, genişletilmiş yorum ile kanunda tahdiden (sınırlı olarak) belirtilen sosyal yardımların tanımı aşılarak bayram ikramiyesi talep etmenin yasal düzenlemelere açıkça aykırılık teşkil ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davalı Vakıf, mülga 506 sayılı Kanunun halen yürürlükte bulunan geçici 20. maddesi hükmü kapsamında ve Türk Medeni Kanun hükümlerine göre kurulmuş zorunlu sosyal yardım sandığıdır. 5510 sayılı Kanunun 106. maddesinin 17/4/2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanunun 64. maddesiyle değişik son fıkrasında 506 sayılı Kanun’unun Geçici 20. maddesinin 5510 sayılı Kanun’a 5754 sayılı Kanun’la ekli Geçici 20. maddesinde belirtilen devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra yürürlükten kalkacağı hüküm altına alınmıştır. 506 sayılı Kanunun ek 36. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesine göre, devir için Cumhurbaşkanı yetkili kılınmış ise de halen devir işlemine ilişkin bir karar oluşturulmamıştır. 506 sayılı Kanun’un Geçici madde 20/2 hükmünde ise, sandıkların personelinin 506 sayılı Kanun uygulamasında sigortalı sayılmayacakları düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanun’un Geçici madde 20/1-b hükmüne göre, sandığa tabi personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda (506 sayılı Kanun) belirtilen yardımlar sağlanacaktır.

5510 sayılı Kanun Geçici madde 20/4 hükmünde, “Devir işlemi tamamlanıncaya kadar, sandık iştirakçileri, sandıktan aylık ve gelir alanlar ile bunların hak sahiplerinin sağlık ve sosyal sigorta yardımlarının sağlanması ile primlerinin tahsil edilmesine, ilgili sandık mevzuat hükümlerine göre sandıklarca ve sandık iştirakçilerini istihdam eden kuruluşlarca devam edilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.