muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6576, Karar No: 2010/14520, Tarih: 03.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6576 E.  ,  2010/14520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

27.01.2008 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 04.04.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1960, Karar No: 2021/2247, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1960 E.  ,  2021/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Otomotiv Metal İnş. Pet.Ür.San.Tic.Ltd.Şti'nin 19/11/2009-30/07/2010 tarihleri arasında yetkili ortağı olan sanığın 2009-2010 takvim yılllarında sahte fatura düzenleme suçlarından yargılandığı ve temyiz incelemesinde, Dairemizin 2017/9087 esasına kayıtlı sahte fatura düzenleme suçundan yargılanan ve suça konu şirketin 30/07/2010 tarihinden itibaren yetkili ortağı olan ... hakkındaki dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın aşamalardaki savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin yetkilisi olduğunu ancak bütün işlemleri fiilen ...'nun yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Suça konu fatura asıllarının kullanan şirketlerden veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...'na ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...'nun da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'na ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Şirketin muhasebecilerinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadıkları, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap oldukları, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladıkları, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

4- Şirketin muhasebecilerinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadıkları, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap oldukları, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladıkları, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de;

a) ... Otomotiv Metal İnş. Pet.Ür.San.Tic.Ltd.Şti'nin 19/11/2009 tarihinden resen terk tarihi olan 30/04/2011 tarihine kadar düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğu, sanığın 19/11/2009-30/07/2010 tarihleri arasında bu şirketin yetkili ortağı olduğu anlaşılmakla; en aleyhe kabulle 31/12/2009 ve 30/07/2010 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 2009 ve 2010 şeklinde eksik gösterilmesi yasaya aykırı

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26813, Karar No: 2011/7182, Tarih: 24.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/26813 E.  ,  2011/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2002 günlü, 2001/382 esas ve 2002/109 karar sayılı hükümlülük kararının, ... tarafından temyiz edilmeksizin adı geçen yönünden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine ya da mahkemece kendiliğinden uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, kurulan ilk hükmün hükümlü yönünden kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilip, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.10.2005 günlü ilamıyla 5237 sayılı TCY’nın 7. maddesi ile 5252 sayılı Yasanın 5349 sayılı Yasayla değişik 9. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi üzerine, sanık ... ile birlikte yargılanan hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü hakkında yeniden kurulan hükme yönelik savunmanının temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 491/3. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 04.02.2001 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA (DÜŞMESİNE), 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13203, Karar No: 2012/2265, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13203 E.  ,  2012/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan işverene iadesine, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2329, Karar No: 2016/6327, Tarih: 26.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/2329 E.  ,  2016/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in olay günü gece vakti yakınan ...'nin ekmek fırınına girdiği ve açık olan kasadan 20.-TL civarında para aldığı, bu sırada fırında çalışan tanık ...'nin sanığı farketmesi üzerine engel olmaya çalıştığı, aralarında arbede yaşandığı, sanığın tanığı itekleyerek elinden kurtulduğu ve aldığı paralarla birlikte olay yerinden kaçtığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d,h, maddesindeki işyerinde gece vakti yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 24.11.2015 tarihli ...'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Kabule göre de;

3-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15009, Karar No: 2007/3079, Tarih: 01.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15009 E.  ,  2007/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ               :Pendik 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :13.4.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/1278, Karar No: 2024/2150, Tarih: 07.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/1278 E.  ,  2024/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/27 E., 2017/776 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne sanığın 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın ifşa ve suç kastı olmadığına, beraat talep etmekle birlikte aksi durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bilgisayar programcısı olan sanığın katılanın eski eşi olduğu, sanık ile katılan arasında müşterek çocukları bakımından ayrıca velayet davası bulunduğu, katılanın psişik epilepsi ve depresyon rahatsızlıklarına dair ilaçlara ilişkin bilgileri, işi dolayısıyla eczane programı yaptığı bir eczanenin sistemine katılanın TCKN’sını girerek temin eden ve velayet davası dilekçesinde katılanın sağlık durumunu ve kullandığı ilaçları delil olarak sunan sanık hakkında ilk derece mahkemesince katılanın sağlığıyla ve kullandığı ilaçlarla ilgili bilgileri mahkemeye vermesinde hukuka aykırılık bulunmadığı değerlendirilmiş, suçun unsurlarının ve özel kasıt unsurunun gerçekleşmediği düşüncesiyle beraat kararı verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince söz konusu kayıtların kişisel veriler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla herkese açık olmadığı, herkes tarafından belirli kanallar vasıtası ile bu verilere ulaşılabilecek ise de yine de bu verilen müştekinin kişisel verileri olduğu, sanığın katılanın boşandığı eşi dahi olsa izinsiz alınamayacağı, kaldı ki sanığın işi nedeniyle bu tip verilere kolay ulaşabilecek konumda olduğu, bu yolla elde ettiği verileri kendi lehine kullanılması amacıyla ilgili mahkemeye olduğu bunun yasal anlamda unsurları oluşan suçu oluşturacağı dolayısıyla sanığın bu eylemi nedeniyle sorumlu bulunduğu değerlendirilerek ilk derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılıp, sanık hakkında TCK 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın katılanın eski kocası olması ve müşterek çocuklarının velayeti nedeniyle katılana dair daha önceden bildiği rahatsızlıklarla ilgili olarak herhangi bir eczaneden ya da kurumdan mahkemenin de istediği takdirde temini mümkün olan ilaç bilgilerinin dava dilekçesine eklemesinde kişisel verileri yayma yahut ele geçirme kastı ile davrandığına ilişkin kanıt bulunamadığı, bahse konu bilgileri velayet davası dışında herhangi bir yerde kullanmayan sanığın özel olarak hukuka aykırı hareket etme bilinciyle eylemini gerçekleştirmediği, suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23120, Karar No: 2013/18388, Tarih: 04.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23120 E.  ,  2013/18388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 179/2, 62/1, 53/1 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, 145 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında eksik inceleme hüküm kurulduğu gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9470, Karar No: 2016/2984, Tarih: 17.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9470 E.  ,  2016/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2014 tarih ve 2014/291-2014/672 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.03.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, o davada davacılar.... ve... tarafından davalı... Müessese Müdürlüğü aleyhine, müşterek çocuklarının elektrik çarpması sonucu vefat ettiğinden bahisle tazminat davası açıldığını, davanın kısmen kabulüne karar verilip ilamın takibe konulduğunu, toplam 65.224,46 TL ödeme yapıldığını, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 02/04/2004 tarih 2004/22 sayılı kararı ile...'ın özelleştirme kapsam ve programına alındığını, Özelleştirme İdaresi'ne devredilen KİT'lerin anonim şirkete dönüştürüldüğünü, ÖİB kararıyla...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrıldığını, bu kapsamda... ve... arasında 24/07/2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, .... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin de anonim şirkete dönüştürülen KİT'lerden birisi olup ayrı tüzel kişiliği ve sermayesi olan tamamen özel hukuk hükümlerine tabi bir ticari şirket olduğunu, 07/06/2010 tarih 2010/35 sayılı karar ile Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca ...'ce...'ın %100 hissesinin.... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesiyle satıldığını,... ile... arasında imzalanmış işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7,3 maddeleri uyarınca dağıtım tesislerinin mülkiyetinden ve mülkiyetten gayrı ayni haklardan doğan idari ve hukuki uyuşmazlıkların...'a devredildiğini, 7.4 maddesine göre dağıtım faaliyetinin... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğun...'a ait olduğunu, sözleşme tarihinden önce yürütülen faaliyetten kaynaklı mahkeme kararı gereği 3. kişilere yapılan ödemelerden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 65.224,46 TL ödeme tarihinden itibaren davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.