muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5525, Karar No: 2006/7952, Tarih: 14.12.2006

. Kabul edileceği üzere Anadolu çeşitli medeniyetlere sahne olmuştur. Bünyesinde doğal Arkeolojik ve Jeolojik güzellikler barındırmaktadır. Bu nedenledir ki sit alanları Anadolu’da geniş sahaları kapsamaktadır. Kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanları ise genellikle daha küçük alanlarda kalmaktadır. Bu itibarla sit alanlarında zilyetlikle mülk edinme yolunun kapanması ülke gerçeklerine tamamen ters düşmektedir. Ülke gerçekleri ve tarihi zenginliklerin korunup kollanması ve gelecek nesillere aktarılması ilkelerini nazara alarak hareket eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve Yargıtay Hukuk Daireleri içerisinde korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı barındıran taşınmazlarla, bunların koruma alanlarının zilyetlikle edinmelerinin olanaksız bulunduğu, bu niteliği taşımayan sit alanlarının ise koşulları gerçekleştiği takdirde edinilmelerine mani bir halin bulunmadığı yönünde uygulamada bulundukları halde, 14.7.2004 tarih ve 5226 sayılı Yasa’nın 5. maddesi ile 2863 sayılı Yasa’nın 11. maddesi değiştirilmiş ve yapılan düzenleme ile sit alanlarının zilyetlik yoluyla edinilmelerine, bir başka ifade ile Yargıtay’ın uygulamasına son verilmiştir. Ne varki değişikliği içeren düzenlemede yürürlük tarihinden önce gerçekleşen hakları etkileyecek bir hükme yer verilmemiştir. Kazanılmış hakları bertaraf edecek bir hükme yer verilmediğine göre karar verirken kazanılmış hakların göz ardı edilemeyeceği kuşkusuzdur. Kaldı ki Hukuk Genel Kurulu’nun 9.3.1988 tarih 987/2-860 esas ve 988/232 sayılı kararında da belirtildiği üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici kural yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucuda yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği, başka bir anlatımla geriye yürümeyeceğidir. Başta mahkemeler olmak üzere yasaları uygulama durumunda bulunanlar onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Türkiye Cumhuriyeti, Anayasa’nın 2. maddesi hükmünce sosyal bir Hukuk Devletidir. Kazanılmış haklar her ne kadar açık bir biçimde Anayasa’da özellikle belirtilmemiş ise de, bunun Hukuk Devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu şüphesizdir. Anayasa’nın 87. maddesinde belirlenen Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kanun koyma, değiştirme ve kaldırmayı görevleri arasında sayan yetkisi uyarınca, kanun koyucu dilediği alanı düzenleme veya düzenlememekte serbest oluşu nedeniyle bir yasayı genel kuraldan ayrılarak geriye de yürütebilir. Ancak, yasama organının bu yetkisi Anayasa esasları ile sınırlandırılmış bulunmaktadır. Bu sınırlardan bir tanesi de tartışmasız kazanılmış hakların saklı tutulmasıdır. Yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koyması Hukuk Devleti ilkesine ve bunun sonucu olarak da Anayasa’ya aykırı bir davranış olacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, 2863 sayılı Yasa’nın 5226 sayılı Yasa ile değişik 11

. Ancak, yasama organının bu yetkisi Anayasa esasları ile sınırlandırılmış bulunmaktadır. Bu sınırlardan bir tanesi de tartışmasız kazanılmış hakların saklı tutulmasıdır. Yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koyması Hukuk Devleti ilkesine ve bunun sonucu olarak da Anayasa’ya aykırı bir davranış olacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, 2863 sayılı Yasa’nın 5226 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü yürürlüğe girmeden davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartları gerçekleştiğine, çekişmeli taşınmazın tesbiti 26.5.2004 yılında yapılıp 5226 sayılı Yasa 14.7.2004 tarihinde yürürlüğe girdiğine, Kadastro Hakimi taşınmazın tesbit tarihindeki hukuki ve geometrik durumunu o tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlemekle yükümlü olduğuna, yasa koyucu kazanılmış hakları bertaraf edici bir hükümde vazetmediğine göre davacının davasının kabulüne, taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece yasadaki değişikliği kazanılmış hakları ortadan kaldıracak tarzda yorumlayıp yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule görede; Mahkemece kararı hükme esas alınan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu idari bir kurul olup kararlarıda idari niteliktedir. Anayasa'nın 125.maddesi gereğince her idari işlem ve eylem gibi Koruma Kurullarının kararlarıda yargı denetimine tabidir. Bu denetimi yapacak merci idari yargıdır. İlgililerin idari yargıya müracaatları için yasada öngörülen süre Anayasamıza göre bu kararın yazılı olarak tebliğ edildiği tarihte başlamaktadır. İdari karar kesinleşmeden adli yargı hakiminin bu kararı esas olarak hüküm kurması söz konusu değildir. Adli yargıda kurul kararlarının yasaya uygun olup olmadığı tartışılamayacağına göre kurul kararlarının ilgililere tebliği sağlanıp dava açılıp açılmaması durumuna göre sonucunun beklenmesi ve buna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece kurul kararının ilgililere tebliğ edilip edilmediği, edilmişse kesinleşip kesinleşmediği konusunda hiç bir araştırma yapılmaması da usul ve yasaya aykırı, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7087, Karar No: 2022/8036, Tarih: 12.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7087 E.  ,  2022/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yararına hükmolunan yoksulluk nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 12.10.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2025/2697, Karar No: 2025/7027, Tarih: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2697 E.  ,  2025/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1033 D. İş

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2025 tarihli ve KYB-2025/12368 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26/12/2022 tarihli ve 2022/13996 esas, 2022/21461 karar sayılı ilâmı ile 28/06/2021 tarihli ve 2008/55 esas, 2010/158 sayılı ek kararının sanık hakkındaki mala zarar verme suçu yönünden bozulmasına karar verildiği halde, mahkemenin 24/05/2023 tarihli ek kararı ile mala zarar verme suçu yanında konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından da 28/06/2021 tarihli ek kararın kaldırılarak hükmedilen hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği cihetle, konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının aynen infazına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükümlü ...'ın mahkûmiyetine dair Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2010 tarihli ve 2008/55 Esas, 2010/158 Karar sayılı kararının temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmesinden sonra, hükümlünün anılan kararın infazı sırasında, 02.12.2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine ilişkin Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2008/55 Esas, 2010/158 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılarak mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden infazın durdurulmasına ve dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2019 tarihli ve 2019/1250 Değişik İş sayılı kararını müteakip, taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümlü hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2008/55 Esas, 2010/158 Karar sayılı ek kararındaki mala zarar verme suçundan verilen düşme kararı aleyhine olağanüstü yasa yollarından olan kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi üzerine, Dairemizin 26.12.2022 tarihli ve 2022/13996 Esas, 2022/21461 Karar sayılı ilâmı ile anılan 28.06.2021 tarihli ek kararın mala zarar verme suçu yönünden bozulmasından sonra, yerel mahkemece 24.05.2023 tarihli ek karar ile sehven konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karar da bozulmuş gibi 28.06.2021 tarihli ve 2008/55 Esas, 2010/158 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının aynen infazına karar verildiği ve 24.05.2023 tarihli bu ek karara yönelik hükümlünün itirazı üzerine itiraz mercii olan Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2023 tarihli karar ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Kanun yararına bozmaya konu edilmeyen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden verilen 24.05.2023 tarihli ek karar ve bu ek karara itiraz üzerine itiraz merciince verilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden itirazın reddine ilişkin karar hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduklarından, hukuken varlık kazanmayan bir kararın olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6619, Karar No: 2019/3044, Tarih: 19.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6619 E.  ,  2019/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21., 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Bölge adliye mahkemesi kararı ve davacı erkeğin temyiz dilekçesi davalı kadın vekiline tebliğ edilmiş ise de tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı kadın vekiline yapılan bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı kadın vekiline bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/760, Karar No: 2011/3030, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/760 E.  ,  2011/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kartal 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçlu ....’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetveline dahil edilen Vergi Dairesinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesindeki şartlar gerçekleşmeden haciz koyduğunu ve sıra cetvelinde de borçlunun hisse oranının dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Hazine vekili şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce şirketin borcu için ortağın malına haciz konulabilmesi maksadıyla Tuzla İcra Müdürlüğünde Vergi Dairesi’nce yapılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 ve mükerrer 35 inci maddeleriyle Vergi Usul Kanunu’nun 10 uncu maddesinde düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece şikâyet olunan Vergi Dairesi’nin alacaklı olduğu belirtilen ..... San. Tic. Ltd. Şti’nin ticaret sicil kayıtlarının celbiyle ......’ın şirket içindeki konumunun belirlenmesi ve anılan hükümler kapsamında değerlendirilmesi; ayrıca Tuzla Vergi Dairesi’nin ... hakkında bir takibinin bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken şikâyet olunanın “Tuzla İcra Müdürlüğü’nde yapılmış bir takibinin bulunmaması”ndan bahisle şikâyetin eksik incelemeye dayalı olarak kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6805, Karar No: 2020/5635, Tarih: 15.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6805 E.  ,  2020/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/11453 soruşturma sayılı dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın 19/09/2014 tarihinde işlediği suçtan dolayı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/11453 soruşturma sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve sanığın bu davaya konu suçu işleyerek söz konusu kararı ihlal ettiği gerekçesi ile sanık hakkında 27/10/2014 tarihli eylemi nedeniyle doğrudan dava açılmış ise de; dosya ve UYAP’ta aslı ya da onaylı örneği bulunmayan ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde 19/09/2014 tarihli eylem nedeniyle 10/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği görülmekle, sanığın bu suçu henüz 19/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden ve bu karar kesinleşmeden işlediği anlaşılmakla;

Suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihlerinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; 28/06/2014'ten önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, suç tarihi 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

aa) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

bb) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

cc) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2013, Karar No: 2008/6631, Tarih: 07.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/2013 E.  ,  2008/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet-Naf aka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.05.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8567, Karar No: 2015/4073, Tarih: 02.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8567 E.  ,  2015/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. maddesi hükümlerine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu 21/1. madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Davalıya ait gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğine dair tebligat parçalarının incelenmesinde; tebligatların "Adresin kapalı olması, muhatabın çalışmaya gittiğinin komşusunun beyanından anlaşıldığı …" şerhi ile TK’nın 21/1. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edildiği görülmüştür. Tebligatlarda davalının adreste bulunmama sebebi ve ne zaman döneceği belirtilmemiştir. Sonuç olarak muhatabın belirtilen adresten geçici olarak mı sürekli olarak mı ayrıldığı tam olarak anlaşılamamaktadır. Kaldı ki; tebligatların yapıldığı adresin, davalının adres kayıt sistemindeki adresi (mernis adresi) olup olmadığına dair bir bilgi de tebligat parçalarında yer almamaktadır. Böylece davalıya usulüne uygun gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliği yapılmamıştır. Bu durum, savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğundan HMK 27'ye göre; davalıya usulüne uygun olarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliği yapılması ve temyiz ve cevap süreleri de beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.