muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1803, Karar No: 2014/2828, Tarih: 18.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1803 E.  ,  2014/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VASİ : ...

DAVALILAR : ..., ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tescil harici bırakılan yere yönelik tespit öncesi nedene dayalı açılan tescil davası makul sürede açılmadığından, yine dava konusu taşınmazın paftasında yol ve dere olarak gösterildiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıl dolmadığından davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve hükmüne uyulan bozma ilamı ile oluşan kazanılmış hak ihlal edilemeyeceğine göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13312, Karar No: 2023/1327, Tarih: 02.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13312 E.  ,  2023/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin kabulü ile borçlunun itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, borçlu aleyhine takip konusu asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine ve borçlunun takip konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle istemin reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Alacaklı, taraflar arasında bir tür hasılat kirası olan rödovans sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre üretime geçilmesinden sonra üretilen cevherin %10'unun borçlu tarafından hasılat kirası olarak alacaklıya ödeneceğinin, üretim yapılmasa dahi kiranın ödenmesi gerektiğinin kararlaştırıldığını, ancak 08.01.2020'den 01.01.2021 tarihine kadar olan kiraların borçlu tarafından ödenmediğini, borçlunun İcra Müdürlüğüne yaptığı borca itirazda sözleşmesel ilişkinin kabul edildiğini ileri sürerek, borçlunun itirazının kaldırılması ile takip konusu taşınmazdan tahliyesini ve borçlu aleyhine takip konusu alacağın en az % 20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Borçlu cevap dilekçesinde; takip talebi ile ödeme emrinde haciz ve tahliye talebi bulunmadığını, sözleşme konusu maden sahasının alacaklı tarafından kullanıma elverişli şekilde borçluya teslim edilmediğini, borçlunun üretim için gerekli izinleri alması maksadıyla yapılan başvuruların alacaklı tarafından iptal ettirilmesi nedeniyle bu sahada üretim yapmasının hukuken mümkün olmadığını, bu nedenlerle kira borcunun da doğmadığını, ayrıca borçlu tarafından taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı giderler nedeniyle sözleşmesinin 11. maddesi gereğince borçlunun ödemeden kaçınabileceğini, pandemi nedeniyle Maden İşleri Genel Müdürlüğünce 01.4.2020 ile 30.6.2020 tarihleri arasında mücbir sebep ilan edilmesinden ötürü bu tarihlerin öncesi ve sonrasında pandeminin etkilerinin devam ettiğini belirterek sözleşmenin 20. maddesi gereğince üretim yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle de kira borcunun doğmadığını, takipte istenen tutara ilişkin yapılan hesaplamanın sözleşmeye aykırı ve fahiş olduğunu ileri sürerek, istemin reddi ile alacaklı aleyhine takip konusu alacağın en az %20'si oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun İcra Müdürlüğüne yaptığı borca itirazında, kiracılık ilişkisine ve talep edilen kira bedeline ayrıca ve açıkça itiraz etmemesi nedeniyle, İİK'nın 269/2. maddesi gereğince kira sözleşmesinin ve kira bedelinin kesinleştiği, öte yandan İİK'nın 63. maddesi gereğince borçlunun icra müdürlüğüne yaptığı itirazla bağlı olup icra mahkemesinde yapılan inceleme aşamasında itirazlarını genişletemeyeceği belirtilerek takip konusu kira sözleşmesinin İİK'nın 68/1. maddesi anlamında belgelerden olduğu ve borçlunun itirazını aynı kuvvette belgeyle ispat edemediği, takipten sonrası için talep edilen yasal faizin yerinde olduğu gerekçeleri ile, istemin kabulüne ve borçlunun itirazının kaldırılması ile temerrüt şartları oluştuğundan takip konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmekle birlikte, borçlu aleyhine takip konusu alacak üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte, İİK'nın 63. maddesinde senet metninden anlaşılan itirazların icra mahkemesinde yapılan inceleme sırasında ileri sürülebileceğinin belirtildiğini ve kira bedelinin de takip konusu sözleşmeye göre belirlenebilir bir miktar olmadığını, bu nedenle icra mahkemesince kira bedelinin belirlenmesi konusunda inceleme yapılması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip konusu rödovans sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamakla birlikte, takip talebi ve ödeme emrinde takip konusu alacağın sözleşmenin 5.7'inci maddesine dayandırıldığı ve bu maddeye göre de kira bedelinin tespitinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle, borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle istemin reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı temyiz dilekçesinde; takip konusu sözleşmenin kira bedeline ilişkin 5.7'inci maddesinde kiranın bir şarta bağlanmadığını, üretim yapılmasa dahi kiranın ödeneceğinin ve kira bedelinin asgari tutarının belirlenmiş olduğunu, bu suretle kira bedelinin tespite muhtaç olmadığını, kaldı ki alacaklı tarafından takip talebinde minimum birim fiyatları üzerinden yapılan hesaplamayla alacağın istendiğini, borçlu tarafından icra müdürlüğüne yapılan itirazda kira bedeline dair bir itirazın bulunmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin icra takibinde itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 63., 68., 269/2.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi Kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1630, Karar No: 2009/7637, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1630 E.  ,  2009/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 470 ada 7 parsel sayılı 634630.49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Kadastro sonrasında çekişmeli 470 ada 7 parsel sayılı taşınmaz mahkeme kararı nedeniyle ifraz edilmiş, ifraz edilen bölüm 470 ada 182 parsel olarak Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde 470 ada 182 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 470 ada 182 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 470 ada 182 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın dayandığı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı tarafın dayandığı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının sınırları itibariyle; davacı ile davalı Hazine arasında görülen ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.1989 tarih 1985/14-1989/59 sayılı tapu iptali ve mesaha tashihi davası sonucu oluşan davacının ... olduğu 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kaldı ki, davacının dayanağı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının ve taraflar arasında görülen tapu iptali ve mesaha tashihi davası sonucu oluşan tespitin dayanağı 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının kuzey sınırında da İstinati Malamati hududunun bulunması bu hususu doğrulamaktadır. Davacının dayanağı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydı ile tespitin dayanağı 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının sınırları, taraflar arasında kesin hüküm teşkil eden Kadastro Mahkemesinin 20.12.1994 tarih, 1993/14-1994/175 sayılı kadastro tespitine itiraz davası ile Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.1.1997 tarih 1996/44-1997/3 sayılı yargılamanın yenilenmesi davasında tartışılmış ve 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının sınırları itibariyle, 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmiştir. Yine, davacı tarafın dayandığı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının geldi kaydı olan T.sani 1315 tarih 34 sıra numaralı tapu kaydının maliki ... oğlu ...'ın, tespitin dayanağı olan 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının geldi kayıtlarından 12.3.1952 tarih 17 sıra numaralı tapu kaydının tesisine esas olan Asliye Hukuk Mahkemesinin 8.2.1952 tarih 1951/49-1952/9 sayılı tescil dosyasının davacılarından olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, tespitin dayanağı 7.8.1991 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının ve geldi kayıtlarının oluşumuna esas olan tescil ilamlarının, davacının dayanağı 28.11.1963 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının maliklerini de bağlayacağının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, davanın reddi ile çekişmeli 470 ada 182 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tesciline karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 10.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7860, Karar No: 2015/4666, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7860 E.  ,  2015/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1585 esas sayılı dosyasından ... Belediye Başkanlığına yazılan yazıya 17/04/2012 tarihinde verilen cevapta borcun 28.11.2012 tarihinde ödenmiş olmasına rağmen borçlu ...'ye ait satışı yapılan aracın aynından doğan 781.17 TL borcunun bulunduğu bildirildiği ve bu yazı cevabına göre İcra Müdürlüğü'nce sıra cetveli yapılarak ilk sırada ... alacaklı gösterilmesi üzerine ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/132 esas sayılı dosyasında sıra cetveline itiraz davası açtıklarını, bu dosya kapsamındaki cevap dilekçelerinde dahi Belediye Başkanlığı'nca paranın tahsil edildiğinin bildirilmediğini, tahsil edilen paranın icra dosyasına bildirilmemesi üzerine hatalı sıra cetveli yapılmasına, açılan davanın reddine karar verilmesine ve müvekkili aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine sebep olunduğu ileri sürülerek yargılamanın yenilenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; ilgili takip dosyasında ... Belediyesinin alacağının kalmamış olması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi halinde sıra cetvelinin 1 nolu bendinin iptali ile sıra cetvelinin değişmesinin alacaklının alacağına kavuşması hukuki sonucunu doğurmayacağını, davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin ise yeniden yargılama konusu yapılmasının hukuken mümkün olmadığı ve ...'nca icra dosyasına ibraz edilen alacakları olmadığına dair belgenin yargılama sürecinde dosyada bulunduğu gözetilerek hukuki yarar yokluğu gerekçesiyle, yeniden yargılama talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin değişmesinin alacaklının alacağına kavuşması hukuki sonucunu doğurmayacağı, davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin ise yeniden yargılama konusu yapılmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmişse de; dosya incelenmesinde HMK'nun 375. maddesinde tahdidi olarak sayılan sebebler oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3494, Karar No: 2015/2734, Tarih: 11.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3494 E.  ,  2015/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/320180

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/460 (E) ve 2012/367 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, suçun unsurlarının oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9908, Karar No: 2018/7807, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9908 E.  ,  2018/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, ...’nun ilgili birimine yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinde 23/08/2014 tarihinde işe girişinin kayıtlı olduğu “...” tescil numaralı işyerinin ayrıntılı tescil bilgilerinin (varsa ihale makamı veya asıl işveren-alt işveren bilgileriyle birlikte) celbi ile gönderilmesi, ayrıca ... ve Davalı işyerinden bu işyeri ile ilgili hizmet alım sözleşmesi yapılıp yapılmadığı bilgisi ile ilgili sözleşme ve eklerinine ilişkin yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2018 gününde oybirliği ille karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10704, Karar No: 2010/19110, Tarih: 14.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/10704 E.  ,  2010/19110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralamaya Teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 29.01.2008 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.02.2008 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8660, Karar No: 2006/11111, Tarih: 17.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8660 E.  ,  2006/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 13.3.2006 gün ve 3007-3244 sayılı ilamiyle\* kısmen bozulmasına kısmen onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi.17.07.2006 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.