muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15957, Karar No: 2022/11311, Tarih: 03.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15957 E.  ,  2022/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından 06/12/2020 tarih 2020/İHK-27109 sayılı davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, talebin kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının, 27.09.2019 tarihinde kullandığı motosiklete davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu oluşan çift taraflı trafik kazasında yaralandığını, malul kaldığını, sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak sigorta şirketince başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, talebin kabulüne, 124.505,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, talebin kısmen kabulüne, 94.764,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden;

Dosyanın incelenmesinde; davacının sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesine yönelik alınan hesap raporunda hesaplama iki seçenekli olarak yapılmıştır. Birinci seçenekte PMF-1931 tablosu kullanılarak prograsif rant yöntemine göre hesaplama yapılmış, diğer seçenekte ise TRH-2010 tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemi ile hesaplama yapılmıştır. Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuş, İtiraz Hakem Heyeti ise bu kararı kaldırarak TRH-2010 ve %1,8 teknik faiz ile yapılan hesaplamaya itibar ile karar vermiştir. Bu karar davacı tarafından temyiz edilmiş ve temyizde Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının doğru olduğu ve PMF-1931 tablosu ve prograsif rant yöntemi ile yapılan hesaplamaya itibarla talebin kabulü gerektiği temyiz nedeni olarak ileri sürülmüştür.

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyeti kararının dayanağı tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Tablosunun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer bilirkişi raporunda; 01.06.2015 tarihli ... Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, İtiraz Hakem Heyeti tarafından esas alınan hesaplama bu yönüyle hatalıdır. Ne var ki, TRH 2010 yaşam tablosu ile birlikte prograsif rant formülünün uygulanması lehe olmasına rağmen, davacı vekili temyiz dilekçesinde açıkça Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan hesap raporu uyarınca tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirttiğinden davacının iş bu talebi gözetilerek PMF-1931 yaşam tablosu ve prograsif rant formülü ile hesaplanan tazminatın hüküm altına alınması için İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı temyizine gelince;

2-Davalı temyizine gelince;

a-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 03.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2321, Karar No: 2012/7605, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2321 E.  ,  2012/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... adına vasi .... vek.Av.... ile davalılar 1-.... vek.Av.... 2-... arasında görülen dava hakkında ....Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 331-732 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.05.2011 gün ve 12808-6402 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara dava konusu bonodaki imzanın davacıya ait olduğunun ve bononun tanzim tarihinde hukuki fiil ehliyetine sahip bulunduğunun anlaşılmasına göre, HUMK'nun 440.maddesi sayılan hallerden hiçbirine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5.70 TL harç ve takdiren 203.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21055, Karar No: 2007/16892, Tarih: 04.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21055 E.  ,  2007/16892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.9.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* taraflar tebligata rağmen gelmedi.İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı kadının tek tanığı olan İsmet Köksalan dinlenilmemiştir. Davalının bu tanığın dinlenmesinden vazgeçtiğine dair açık bir beyanı da bulunmamaktadır. Davalı tanığı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 253 ve devamı maddeleri gereğince dinlenip değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamına göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2009/26888, Karar No: 2010/8336, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26888 E.  ,  2010/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde; müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenleriyle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında KDV alınmakta olup KDV Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki KDV alımı, Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır. Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanununun 11. ve sonraki maddelerinde, kanunun 1. maddesine göre KDV den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir. Katma Değer Vergisi Kanununun 17.maddesinin değişik (r) bendinde ‘bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri’nin KDV den muaf olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu durumda Danıştay kararları, Yargıtay ve diğer Daire görüşlerine ve uygulamaya uygun olarak yeniden oluşturulan içtihatlarımız doğrultusunda, alacaklı banka, alacağına karşılık borçlu ve kefilinin borçları ile ilgili olarak onlara ait taşınmazları cebri icra yolu ile aldığı takdirde KDV den muaftır.

Somut olayımızda, alacaklı banka, kredi alacağından dolayı icra takibi başlatmış, kesinleşen takip üzerine, yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben almıştır. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere alacaklı banka KDV uygulamasından muaf olacağı için, kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile KDV alınmasına ilişkin icra memuru işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile şikayetin reddi isabetsizdir.

Somut olayımızda, alacaklı banka, kredi alacağından dolayı icra takibi başlatmış, kesinleşen takip üzerine, yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben almıştır. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere alacaklı banka KDV uygulamasından muaf olacağı için, kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile KDV alınmasına ilişkin icra memuru işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34496, Karar No: 2018/19627, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34496 E.  ,  2018/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılara ait inşaat projesinde inşaat işçisi olarak net 3.000,00-TL aylık ücretle çalıştığını, inşaat projesinin kaba inşaat işinin tamamlanması gerekçe gösterilerek ve artık kendilerine ihtiyaç kalmadığı belirtilerek müvekkili ve diğer işçilerin iş akitlerinin sonlandırıldığını ancak hak ettikleri tazminatlarının ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde Cumartesi ve Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü, yaz saati uygulaması döneminde 08:00-18:00 saatleri arasında, kış saati uygulaması dönemlerinde ise saat 17:00'ye kadar fazla mesai yaparak ve resmi tatil günleri dahil olmak üzere çalıştığını ancak fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, diğer davalı şirket ile akdedilen hizmet sözleşmesinin anahtar teslimi şeklinde düzenlendiğini, bu nedenle işçilerle ilgili tüm sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğunu, bununla birlikte davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tüm çalışma süresince ve özellikle kış aylarında hiç izin kullanılmadan aralıksız şekilde çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca dini ve milli bayramlarda şantiyede çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, davacının iş sözleşmesinin çalıştığı inşaatın tamamlanması nedeniyle geçerli ve haklı nedenle sonlandırıldığını, bu nedenle davacının tazminat almaya hak kazanmadığını, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterilen miktar kadar olduğunu, fazla mesai yapmadığını, resmî tatillerde çalışmadığını ve hak etmiş olduğu tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde çalışma saatlerinin yaz ve kış dönemlerinde farklı olduğu dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı işyerinde, kışın 08.00 ila 17.00 saatleri; yazın 08.00 ila 18.00 saatleri arasında olmak üzere haftada 7 gün çalışılmaktadır. Buna göre, yaz ayları için yapılan fazla mesai süresi ile kış ayları için yapılan fazla mesai süresi aynı değildir. Fazla mesainin dönemsel ücret üzerinden hesaplanması gerektiği de gözetildiğinde, fazla mesai alacağı hesaplanırken kış dönemi ve yaz dönemi için ayrı ayrı hesap yapılması gerekirken, yaz ve kış dönemlerinin ortalamasına göre hesaplama yapan rapora itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla, davaya konu alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep artırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep artırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olup, bir diğer bozma nedenidir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14851, Karar No: 2017/29399, Tarih: 27.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14851 E.  ,  2017/29399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'nin, katılanın oturmakta olduğu apartmanın zemin katında işletilmekte olan kahvehaneyi üçüncü bir şahıs ile birlikte ortak olarak bir süre işlettikten sonra, üçüncü şahsı ortaklıktan ayırıp bu yeri restoran olarak işletmeye başladığı, daha sonra da apartmanın üçüncü katında bulunan bir daireyi ve zemin katın 2/3 hissesini icra yoluyla satın aldığı, apartmanda oturmakta olan tek malik katılanın da evini kendisine satmasını istediği, katılan ile sanık arasında 27/06/2006 tarihli adi sözleşme ile katılana ait ...... Mah. ... Sok. No:21/2 ... adresinde bulunan apartman dairesinin satışı hususunda anlaşmaya varıldığı, ancak tapu devir işlemlerinin sanık tarafından satış bedeli olarak verilen 150.000 dolar ve 175.000 dolar bedelli iki adet çekin ödenmesinden sonra yapılmasının kararlaştırıldığı, satış bedeli karşılığında verilen çeklerin karşılığının bulunmadığının katılan tarafından haricen yapılan banka sorgulaması sonucunda öğrenilmesi üzerine, katılanın sanık ...'e gönderdiği .... Noterliği'nce düzenlenmiş 30/04/2007 tarih ve 09542 yemviye nolu ihbarname ile çekleri sanığa iade edip satış sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiği, bu olaylardan sonra katılanın 2007 yılı Ağustos ayı içerisinde Çekmeköy'den almış oldukları müstakil konuta taşındığı, katılanın Bakırköy'deki evden taşınmasından sonra sanığın Bakırköy 12. İcra Dairesi'nin 2007/5206 Esas sayılı dosyası ile katılanın terk ettiği adresi tebligat adresi olarak göstererek 202.500 TL asıl alacak bedelli icra takibi başlattığı, takibin başından, satış işlemine kadar tüm tebligatların katılanın terk ettiği adrese yapılmak suretiyle takibin kesinleştirildiği ve dairenin satışının sanık ...'e yapıldığı, ancak, tebligat parçalarında, "Borçlunun geçici olarak dışarıda bulunduğunun komşusu tarafından beyan edildiği" ibaresi ile tebligatın muhtarlığa bırakıldığı belirtilmekte ise de; kolluğa yaptırılan araştırmadan tebligatlarda komşu sıfatıyla ismi geçen şahısların hiç birisinin bahse konu apartmanda oturmadıkları gibi çevrede de tanınmadıklarının tespit edildiği ve bu kişilerin hiç birisinin muhtarlık kayıtlarında da bulunmadığı, sanık ...'in oğlu olan sanık ...'in de, katılanın belirtilen adresten taşındığını bildiği halde tebligatlardan birinde komşu sıfatıyla katılanın işe gittiği şeklinde yalan beyanda bulunarak babası olan sanığın eylemine iştirak ettiği, sanıkların bu şekilde atılı kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı ve aynı kanunun 173/6. maddesinde itirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesinin, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesinin bu hususta karar vermesine bağlı tutulduğu belirtilmiştir.

Sanık ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/09/2010 tarih ve 2010/64983 sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın verilmesi ve sanık müdafiinin, katılanın bu karara karşı süresinde Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunduğunu ve ilgili Ağır Ceza Mahkemesi kararıyla katılanın itirazının reddedildiğini beyan etmesi, katılan vekilinin 07/06/2012 havale tarihli dilekçesiyle aynı olay ve sanık hakkında yeniden şikayet dilekçesi vermesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 173/6. maddesi uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren merciin bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğunun ve yine aynı kanunun 223/8. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da, şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; öncelikle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi, sonrasında ise daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair itirazı karara bağlayan merciin, yeniden kamu davası açılabilmesi konusundaki kararının beklenilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği de gözetilerek, sanık ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/09/2010 tarih ve 2010/64983 sayılı kararıyla verilen kovuşturmaya yer olmadığına yönelik karara katılanın süresinde itiraz edip etmediği, etmiş ise itirazı incelemeye yetkili merciin ne şekilde karar verdiği araştırılıp, ilgili belgelerin onaylı birer suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra, itirazı incelemeye yetkili merciin itirazın reddine karar vermiş olması halinde, temyiz incelemesine konu dosyada kovuşturma şartının yerine getirilmemiş olacağı da değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 53/1-3. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde, her iki hükümde de "TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca cezası ertelenmiş olan sanıklar hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 53/1-3. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde, her iki hükümde de "TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca cezası ertelenmiş olan sanıklar hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.