muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1890, Karar No: 2007/3975, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1890 E.  ,  2007/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun üçüncü kişideki alacağının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde, ihale makamınca düzenlenen takyidat listesinin değil, ödeme makamınca düzenlenen takyidat listesinin dikkate alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce tüzel kişiliği bulunmayan ve Milli Savunma Bakanlığı adına tebligat alma yetkisi bulunmayan Samsun Sahra Sıhhiye Okul Komutanlığı’na yapılan bildirimin sonuç doğurmayacağı, bu itibarla defterdarlığa yapılan bildirimlerin dikkate alınması suretiyle düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12529, Karar No: 2013/11821, Tarih: 05.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2009/12529 E.  ,  2013/11821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Türk ... Kurumu ... şubesi yönetim kurulu başkanı olan sanığın, 2000 yılı içinde kurum tarafından satılan deri bedellerine karşılık olmak üzere ilgilisinden alınan üç adet çek bedeli olan 15.244,00 lirayı tahsil etmesine ve 2001 yılında yapılan deri ihalesi için teminat bedeli olarak ödenen 1.565,98 lirayı almasına rağmen kurum hesabına yatırmayarak zimmetine geçirdiği iddiasıyla zimmet suçundan kamu davası açılmış ve bu davaya ilişkin yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de,

Mülga 2908 sayılı Dernekler Kanununun 71/son maddesinde "Türkiye... Derneği ile Türk ... Kurumunun mal ve paraları Devlet malı sayılır. Bunlara karşı suç işleyenler Devlet memuru gibi cezalandırılır." hükmünün bulunduğu, bu düzenlemeye göre sanığın eylemlerinin zimmet suçunu oluşturacağı, ancak 23/11/2004 gün ve 25649 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5253 sayılı Dernekler Kanununda Türkiye... Derneği ile Türk ... Kurumunun mal ve paralarına karşı suç işleyenlerin Devlet memuru gibi cezalandırılacağına ilişkin düzenlemenin bulunmadığı, bu düzenlemenin yerine tüm kamuya yararlı dernekleri kapsayacak şekilde anılan Kanunun 27/son maddesi ile “Kamu yararına çalışan derneklerin mallarına karşı suç işleyenler Devlet malına karşı suç işlemiş gibi cezalandırılır.” hükmüne yer verildiği ve ayrıca 32/1-f maddesi ile de “Her ne suretle olursa olsun kendisine tevdi olunan derneğe ait para veya para hükmündeki evrak, senet veya sair malları kendisinin veya başkasının menfaatine olarak sarf veya istihlâk veya rehneden veya satan, gizleyen, imha, inkâr, tahrif veya tağyir eden yönetim kurulu başkanı ve üyeleri veya denetçiler ile derneğin diğer personeli Türk Ceza Kanununun güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin hükümlerine göre cezalandırılır. Ayrıca, mahkeme yargılama sırasında sanıkların, organlardaki görevlerinden geçici olarak uzaklaştırılmasına da karar verebilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı,

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 22/10/2013 gün ve 2012/1275 Esas, 2013/419 sayılı Kararı ve yukarıdaki açıklamalar ışığında, zimmet suçunun kamu görevlileri ile özel yasalarında kamu görevlisi gibi cezalandırılacakları öngörülen kişiler tarafından işlenebileceği, TCK'nın 6/1-c maddesininde 5252 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi uyarınca ancak 01/01/2009 tarihinden itibaren özel yasalarda uygulanabileceği dikkate alındığında, suç tarihi itibarıyla 5253 sayılı Dernekler Kanununda Türk ... Kurumu görevlilerinin veya dernek malına karşı suç işleyenlerin kamu görevlisi gibi cezalandırılacağına dair bir düzenleme bulunmaması nedeniyle sanığın zimmet suçunun faili olamayacağı, eylemlerin sübutu halinde güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı, bu suçun 765 sayılı TCK'nın 510. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 2001 yılı olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27092, Karar No: 2013/1435, Tarih: 05.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27092 E.  ,  2013/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

27.08.2001 tarihinde ring görevi yapan kolluğa başvurarak, 15 gün önce Memiş oğlu 1965 doğumlu ...'nın bacağından yaralayarak parasını aldığını, o anda Topkapı Kaleiçi bölgesinde olduğunu söyleyerek, sanığı gösterip yakalanmasını sağlayan yakınanın soruşturmada kolluğa Çapa Hastanesinde ayakta tedavi olduğunu söylemesi ve Mahkemece yalnızca soruşturmada bildirdiği otel adresinden aranarak dinlenmeye çalışılması karşısında; yakınanın adresi nüfusa kayıtlı olduğu ilçe veya köyden araştırılıp, MERNİS'te kayıtlı adresi bulunup bulunmadığı sorularak adresinin saptanması halinde, dinlenerek, sanığı önceden tanıyıp tanımadığı, olayı neden geç bildirdiği gibi konularda sorularak dinlendikten, Çapa Hastanesinden olay tarihi belirtilerek, yakınanın o tarihte tedavi için başvurup başvurmadığı, doktor raporu düzenlenip düzenlenmediği ve bu konuda hastane polisince ifadesinin alınıp alınmadığı gibi konular sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/727, Karar No: 2023/5439, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/727 E.  ,  2023/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi 02.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hüküm sanığın yüzüne karşı 02.02.2015 tarihinde tefhim edildiği kanun yoluna başvuru şeklinin başka suçtan ceza evinde olan sanığa usulüne uygun bildirilmediği tespit edilmiş ise de; hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme yapıldığı, 18.02.2021 tarihli dilekçe ile infaz durdurma ve yargılamanın yenilenmesini talep ettiği, 05.04.2021 tarihli dilekçe ile tekerrür hükümlerine itiraz ettiği, 28.09.2021 tarihli dilekçe ile de yeniden itirazda bulunduğu ve sanık hakkında yargılamanın yenilenmesine karar verildiği ve yargılama sonucu 18.01.2022 tarihli kararla infazın devamına karar verildiği 24.01.2022 tarihli mahkemeye itiraz dilekçesi sunduğu, sanığın talebinin reddedildiği ve sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra 25.03.2023 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

Yüzüne karşı verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin

birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4201, Karar No: 2016/20214, Tarih: 08.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4201 E.  ,  2016/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Önceliki Hükmün açıklanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden hüküm kurulması gerekirken, hükmün denetime imkan verecek ve infaz kabiliyeti olacak şekilde yeniden kurulması yerine “önceki hükmün açıklanması” şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12869, Karar No: 2012/13547, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12869 E.  ,  2012/13547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2010 tarih ve 2009/280-2010/377 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı Bahçivan Gıda San. Tic. A.Ş. vekili Av. ..dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘PINAR BEYAZ’, ‘PINAR BEYAZ & DİZAYN’ ve ‘BEYAZIM’ ibareli tescilli markaların sahibi olduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketin ‘PEYNİRİN BAHÇESİ BAHÇIVAN LEZZET BEYAZI’ ibareli markanın tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, ‘BEYAZ’ ibaresini meşhur ve maruf hale getirdiğini, ayrıca davalı şirket başvurusunun karışıklığa neden olacağını, bu yöndeki itirazların kabul edilmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, bir bütün olarak değerlendirildiğinde markalar arasında bir benzerliğini bulunmadığını, kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraf markalarının kapsamı bazı emtiaların aynı ve aynı tür sayılacağı, bazı mal ve hizmetlerin benzer olmadığı, davalı şirketi markasının bir bütün olarak incelenmesinde ön plana çıkan unsurun ‘BAHÇIVAN’ ibaresi bulunduğu, markaların 7/1-b ve 8/1-b maddeleri uyarınca bir benzerliğin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka tescil başvurusuna yapılan itirazın reddine dair TPE YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacının itirazına mesnet markalarının ‘PINAR BEYAZ’, ‘PINAR BEYAZ& DİZAYN’ ve ‘BEYAZIM’, tescili talep eden davalı şirketin markasının ise, ‘PEYNİRİN BAHÇESİ BAHÇIVAN LEZZET BEYAZI’ ibaresinden teşkil ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, diğer iddialarının yanında müvekkilinin markaları ile davalı şirketin tescilini istediği markanın benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağını ileri sürmüştür.

Davacının itirazına mesnet markalarının ‘PINAR BEYAZ’, ‘PINAR BEYAZ& DİZAYN’ ve ‘BEYAZIM’, tescili talep eden davalı şirketin markasının ise, ‘PEYNİRİN BAHÇESİ BAHÇIVAN LEZZET BEYAZI’ ibaresinden teşkil ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, diğer iddialarının yanında müvekkilinin markaları ile davalı şirketin tescilini istediği markanın benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağını ileri sürmüştür.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir.

İltibasın tespitinde, markaların farklılığından ziyade benzer kısımlarının değerlendirilmesi önemlidir. Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır.

Somut olayda taraf markaları dikkate alındığında ‘BEYAZ’ ibareleri itibariyle benzedikleri tartışmasızdır. Her ne kadar davalı şirketin tescilini istediği markada ‘BAHÇIVAN’ ibaresi ön plana çıkarılacak şekilde yerleştirilmiş ise de ‘BEYAZ’ kısmının da markanın asli unsuru olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının müstakil olarak ‘BEYAZ’ ibareli markası olduğu gibi diğer markalarında da anılan ibare asli unsur olarak yer almıştır. O halde, markalar arasında asli unsurlar itibariyle benzerlik olduğu kabul edilmelidir. En azından, bu benzerliğin ortalama alıcılar arasında markaların sahibi firmalar arasında irtibat olduğu sonucunu doğurabilecek nitelikte bulunduğu benimsenmelidir.

Bu durum karşısında, markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9122, Karar No: 2011/6580, Tarih: 30.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/9122 E.  ,  2011/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak ve taksirle yaralama suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 89/1, 62/1, 52/2 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2.000 ve 1.800 Türk lirası adlî para cezaları ile ayrı ayrı cezalandırılmasına ve ehliyetinin 3 ay süreyle geri alınmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/09/2009 tarihli ve 2007/475 esas, 2009/803 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20.01.2011 gün ve 2007/855-5036 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 gün ve 2011/63006 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde ve hâlen sürücü belgesi olmaması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Taksirle yaralama suçundan mahkumiyet nedeniyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığın sürücü belgesinin bulunmadığı belirlenmekle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 15.09.2009 gün ve 2007/475, 2009/803 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 3 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına, ehliyeti geri alma kararının hükmün kesinleşmesi ile yürürlüğe girerek cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlamasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1526, Karar No: 2018/6975, Tarih: 02.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/1526 E.  ,  2018/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Enerji Ve Maden Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Enerji Ve Maden Ticaret A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12586, Karar No: 2017/24125, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12586 E.  ,  2017/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.