muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1382, Karar No: 2023/1403, Tarih: 12.04.2023

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosyada şikayetçi ... vekili ve birleşen dosyada şikayetçi Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 27.11.2018 tarihli 2018/1786 Esas, 201875496 Karar sayılı ilamı ile; sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve asıl dosyada sırasına şikayet edilen Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğüne tebligat yapılmadığından taraf teşkili yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı, Birleşen 2013/63 Esas dosyada şikayetçi Halk Bankası A.Ş. vekilinin banka alacağının yargılama sırasında tasfiye edilmesi nedeni ile menfaatlerinin kalmadığını bu nedenle davayı takip etmeyeceklerini belirten dilekçe sunduğu, tasfiye edilen alacak nedeni ile Halk Bankası A.Ş’nin sıra cetvelinde yer almaması gerektiği, borçluya ait 2 taşınmazın satıldığı, her taşınmazın farklı alacaklıları olduğu gibi hacizlerinin de farklı olduğu buna rağmen tek sıra cetveli düzenlendiği, mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan karar verilmesinin hatalı olduğu, bu durumda her taşınmaz bedeli hakkında ayrı sıra cetveli düzenlenmesinin sağlanması açısından sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiği, gerekçesiyle bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, satışı gerçekleştirilen taşınmazlarda yer alan ipoteklerin ve hacizlerin farklı olduğu, 655 parsel sayılı taşınmazda ... ve Gümrük Müdürlüğünün haczinin bulunduğu, 654 parsel sayılı taşınmazda bu kurumların haciz veya ipoteklerinin bulunmadığı, birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili alacaklarının tahsil edildiğini bildirdiği bu durumda yapılan sıra cetvelinde yer almaması gerektiği, birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyası yönünden verilen önceki kararın temyiz edilmediği bu dava yönünden verilen kararın kesinleştiği, birleşen 2013/63 Esas sayılı dosyada şikayetin reddine, asıl dosyada ve birleşen 2012/121 Esas sayılı dosyalarda şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekili ve Birleşen 2012/121 Esas sayılı dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetvelinde herhangi bir hata bulunmadığını, 6183 sayılı kanunun 21. maddesine herhangi bir aykırılık bulunmadığını ve res’en göz önüne alınacak sebeplerle, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetvelinde herhangi bir hata bulunmadığını, 6183 sayılı kanunun 21. maddesine herhangi bir aykırılık bulunmadığını ve res’en göz önüne alınacak sebeplerle, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

Birleşen 2012/121 Esas sayılı dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; birleşen 2012/121 E sayılı dosyada şikayetin kabulüne karar verilmesine rağmen müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 110, ve 142. maddeleri, 6183 Sayılı Yasa 21. maddesi

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Birleşen 2012/121 E. dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekilinin temyizi bakımından ise; İlk Derece mahkemesince Birleşen 2012/121 E. dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı'nın şikayetinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş olmakla birlikte yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Değerlendirme” bölümünün “1” nolu bendi uyarınca Asıl dosyada şikayet olunan Gıda Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddine, “2 nolu bent uyarınca Birleşen 2012/121 E. dosyada şikayetçi SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “verilmesine” kelimesinden sonra gelmek üzere " birleşen şikayetçi taraf kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm gününde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca taktir ve tespit olunan 1.360,00 TL maktu vekalet ücretinin birleşen davada şikayet olunanlardan alınarak birleşen davada şikayetçiye verilmesine, kelime dizesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12486, Karar No: 2014/12143, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12486 E.  ,  2014/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2009/64-2013/356

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar, tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Y.Köyü vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2916, Karar No: 2018/2674, Tarih: 05.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2916 E.  ,  2018/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 10.01.2017 gün ve 2016/7882 Esas, 2017/85 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan ... mirasçıları ..., ... ve Mehmet Erul'a gerekçeli kararların tebliği usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin araştırılarak komşu (kapıcı, yönetici) beyanının alınması, beyanda bulunan komşunun mutlaka adı ve soyadının ve komşu olduğunun belirtilmesi ayrıca imzasının alınması ya da imzadan imtina durumunda tebligat parçasına yazılması gerekir. Aksi halde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olur. Her üç mirasçıya yapılan tebligatların Tebligat Kanunu'nun hangi maddesine göre yapıldığı tebligat belgesine yazılmadığı gibi gerek Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gerekse Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde yazılı şekile uyulmadığı görülmektedir. Bu durumda adı geçen kişilere gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ ettirilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 05.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1919, Karar No: 2015/2506, Tarih: 23.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1919 E.  ,  2015/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmediği, 07.11.2009 tarihli olay yeri inceleme raporunda çamurlu ayak izlerine yer verilmediği gibi evin bölümlerinin düzenli olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin soyut iddiaları dışında suçun işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller karar yerinde gösterilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/258, Karar No: 2017/486, Tarih: 21.11.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/258 E.  ,  2017/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 24.09.2014

Sayısı : 291-287

Teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçundan sanık ...'ın TCK'nun 149/1-b-d, 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2014 gün ve 291-287 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.01.2015 gün ve 14543-444 sayı ile;

"...Astsubay olan sanığın, tanık ifadelerine göre başında siyah bere, gözünde siyah bir gözlük bulunduğu ve ağzını ise hastanelerde kullanılan maske ile kapatmış olduğu halde yakınana ait kuyumcu dükkanının olduğu bölgeye sabah 10.00 sıralarında gittiği, saat 16.45’e kadar burada dolaştığı ve bu saatte işyerine girdiği, elinde bulunan beyaz poşeti tanık ...’ye uzatarak, 'Bu gerçek silah, oyuncak değil' dediği, tanık ...'nin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre, 'Altınların bulunduğu kapalı vitrine yönelip açmaya çalıştığı, panik butonuna basmak isteyen ...'nin ayağa kalkması üzerine panikleyerek işyerinden ayrıldığı', adı geçen tanığın yargılama aşamasında alınan ifadesinde ise, 'Sanığın içeri girip elindeki poşeti doğrulttuktan sonra vitrine yönelmediği, kendisinin işyerinin arkasına doğru gittiği, bu sırada sanığın sağa sola bakıp işyerinden ayrıldığı'; yine olay esnasında işyerinde bulunan tanık ....'nın ifadesinde, 'Sanığın kaçmasını gerektirir bir durum olmadan işyerinden ayrıldığını' belirttiği; yargılamada alınan savunmasında sanığın, 'Pişman olup yakınanın işyerinden ayrıldığını, alarm butonunu görmediğini, herhangi bir önlem alındığını fark etmediğini, bir an evvel işyerinden ayrılmak istediğini ve yönünü şaşırdığını' beyan ettiği, sanığın elindeki poşetin içerisinde silah bulunduğunu ima ettikten sonra işyerinde bulunan tanıklardan herhangi bir şey istemeden ve onlara yönelik cebire başvurmadan, 28.06.2014 günlü görüntü çözüm tutanağı içeriğine göre, '16.45.52'de işyerine giren sanığın, 16.46.06’da işyerinden ayrıldığının' belirlenmesi karşısında; sanığın eyleminden gönüllü olarak vazgeçtiği, eylemin tamamlanmış kısmı ile tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden, yağmaya kalkışma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yakınana ait işyerine giden sanığın, elinde bulunan poşeti tanık ...'ye uzatarak 'Bu gerçek silah, oyuncak değil' demesi biçiminde gelişen somut olayda, yağmaya kalkışma suçundan TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılırken, 'meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı' dikkate alınarak indirim oranının hakkaniyete uygun ve sanığın eylemi ile orantılı şekilde tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.02.2015 gün ve 355271 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.02.2015 gün ve 355271 sayı ile;

"...İtiraza konu olayda Başsavcılığımız ile Yüksek 6. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık, sanığın suçun icrasından ve neticelerinin meydana gelmesinden gönüllü (ihtiyari) olarak vazgeçip geçmediği hususuna ilişkindir.

Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde; olay günü saat 16.45 sıralarında şikâyetçiye ait kuyumcuya başında siyah bere, gözünde kalın siyah güneş gözlüğü, yüzünde hasta maskesi olan erkek bir şahsın girip elinde bulunan beyaz renkli içinde siyah bir cisim olan poşeti o sırada iş yerinde oturmakta olan çalışanlar ... ve ....'ya doğrultarak 'bu gerçek silah, oyuncak değil' dediği ve altınlar ile takı setlerinin bulunduğu vitrin bölmesine doğru yöneldiği, vitrinin sürgülü camını açmaya çalıştığı sırada zorlandığı ve bu sırada tanık ...'nin arkasında bulunan alarm düğmesine basmak için kalktığını gördüğünde vitrin camını da açamadığı için on beş saniye kadar içeride kaldıktan sonra çıkarak kaçtığı, kaçarken de yüzünü tanınmayacak hale koymak için kullandığı bere, gözlük ve maskeyi elindeki poşetin içerisine koyduğu, daha sonradan elde edilen kamera kayıtları doğrultusunda yapılan araştırmada, eşkâle uyan şahsın saat 16.54 sularında yakında bulunan il jandarma alay komutanlığı nizamiyesinden giriş yaptığının belirlenmesiyle kimliğinin tesbit edilerek sanığa ulaşıldığı ve yakalandığı anlaşılmaktadır. Sanık yakalandıktan sonraki tüm aşamalarda ta ki yargılama aşamasına kadar herhangi br nedametten bahsetmediği gibi, atılı suçlamayı tamamıyla reddetmiştir. Soruşturmanın derinleştirilmesiyle esasında, sanığın suçun işlendiği kuyumcu dükkanının önüne sabah saatlerinde geldiği ve suç saati olan 16.45'e kadar yaklaşık 6-7 saat süreyle keşif yaptığı ve iş yeri sahibi erkek şahsın içeride bulunmadığı ve sadece iki bayanın bulunduğu suç anında içeri girdiği görülmüştür. Yani sanık, suç için uzunca bir zaman hazırlık hareketlerinde bulunmuş, keşif icra etmiş ve mukavemetin en zayıf olacağına karar verdiği anda da içeri girmiştir. İçeriye ilk girdiğinde, elinde bulunan içinde niteliği tespit edilemeyen cismin bulunduğu poşeti tanık ...'ye doğrultarak 'bu gerçek silah, oyuncak değil' diyerek mukavemeti engellemiş ve doğrudan altınların bulunduğu vitrin camına yönelerek burayı açmaya uğraşmıştır. Sanık, içeride bulunduğu on dört saniyelik sürenin büyük kısmını vitrin camını açmaya uğraşmakla geçirmiş, camı açamayınca ve camla uğraşırken bunu fırsat bilen ...'nin alarm butonuna basmak için ayağa kalkmasıyla da eylemini tamamlayamacağını anlayınca işyerinden herhangi bir şey alamadan kaçmak zorunda kalmıştır.

Eylemin bu şekilde cereyan ettiğinden, olayın doğrudan görgü tanıkları ... ve ....'nın hazırlık soruşturması beyanları ile dosya içerisinde mevcut 'görüntü çözüm tutanağı' başlıklı 28.06.2014 tarihli tutanaklar karşısında kuşku yoktur. Görüntü çözüm tutanağı başlıklı, iş yeri kamera kaydının çözümünün yapıldığı tutanağın üçüncü paragrafında 'şüpheli şahıs işyerinde müşteri koltuklarında oturan bayan şahıslara elindeki poşeti doğrultuyor ve bir şeyler söylüyor, daha sonra şüpheli şahıs vitrine doğru yöneliyor, bayanlardan birisinin '... Erhan' tezgaha yönelmesi ile şüpheli şahıs paniğe kapılıp saat 16.46.06 itibariyle koşarak işyerinden çıkıp geldiğinin tersi yönüne doğru koştuğu görülmektedir' tespiti yapılmış olup bu tespitin de kesin olarak doğruladığı gibi, sanık içeride kendi iradesiyle icra hareketlerinden ve neticenin meydana gelmesini istemekten vazgeçmemiş, vitrin camına yönelip açmak için uğraştığı sırada tanık ...'nin alarm butonuna basmak için ayağa kalkmasından korkup kaçmıştır. Gönüllü bir vazgeçme söz konusu değildir ve eyleme son verme dış etkenlerin tesiri altında, failin bir katkısı olmadan gerçekleşmiştir. Sanık içeri girer girmez yöneldiği vitrin camını hemen açabilse ve tanık ... alarm butonuna basmak için ayağa kalkmayıp oturduğu yerde beklese sanık icrai hareketlerini tamamlayacak ve altınları alacaktır.

Sanık hakkında hükmün bozulmasına gerekçe gösterilen 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun gönüllü vazgeçme başlıklı 36. maddesine bakıldığında; 'Fail, suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçer veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlerse, teşebbüsten dolayı cezalandırılmaz; fakat tamam olan kısım esasen bir suç oluşturduğu takdirde, sadece o suça ait ceza ile cezalandırılır.' hükmü yer almaktadır. Madde metninden ve gerekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, failin suçun icrai hareketlerinden gönüllü vazgeçmesi veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemesi gerekmektedir. Oysa ki, olayımızda sanık, vitrini açmaya uğraştığı sırada bunu fırsat bilen tanığın alarma butonuna basmak için kalktığını gördüğünde iş yerini terketmiş ve eylemini sonlandırmıştır. Doktrin ve uygulamada ortak olarak kabul gören görüşe göre, 'fail, sonucu gerçekleştirebilme ve icra hareketlerini devam ettirebilme olanağına sahip olduğu halde, bunu devam ettirmemiş ise vazgeçme gönüllüdür. Ancak, istediği halde buna olanak bulamadığı için hareketlerini devam ettirmemiş ise vazgeçme gönüllü değildir. (Centel Nur, Zafer Hamide, Çakmut,Özlem, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 3.Baskı, s.478)

Bu sebeplerle; sanık hakkında gönüllü vazgeçmenin yasal şartları oluşmadığından Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararının kaldırılarak, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Bu sebeplerle; sanık hakkında gönüllü vazgeçmenin yasal şartları oluşmadığından Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararının kaldırılarak, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 13.02.2015 gün ve 548-18492 sayı ile, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesi uyarınca gönüllü vazgeçme hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının,

2- Gönüllü vazgeçme hükmünün uygulanma şartının bulunmadığının kabulü halinde; teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yüzünü gizlemek amacıyla ağız maskesi, güneş gözlüğü ve şapka kullanan sanık ...'ın 26.06.2014 tarihinde Atatürk Bulvarı civarında bir süre dolaştığı, saat 16.45 sıralarında mağdur ...'ya ait kuyumcu dükkana girip içinde siyah bir cisim olan beyaz renkli poşeti iş yeri müşteri koltuklarında oturmakta olan tanıklar ... ve ....'ya doğrultarak “bu gerçek silah, oyuncak değil" dediği, ardından iş yeri girişindeki vitrine yönelerek açmaya çalıştığı, bu sırada tanık ...'nin alarm düğmesine basmak için oturduğu yerden kalkıp tezgahın arkasına geçerek eğildiği, bu durumu fark eden sanığın elindeki beyaz renkli poşeti yeniden tanık ...'ye doğrultup vitrin camını açamadan, iş yerinden çıkarak hızla uzaklaştığı, olay yeri yakınındaki güvenlik kamera kayıtlarında yapılan inceleme sonucunda sanığın, saat 16.54 sıralarında il jandarma alay komutanlığı nizamiyesinden giriş yaptığının belirlendiği ve 30.06.2014 tarihinde yakalandığı,

İş yeri dış kısmını görüntüleyen kamera kayıtlarına göre; Talas Bulvarı istikametinden gelen ve üzerinde kırmızı-kareli gömlek, altında beyaz renkli yuvarlak yakalı tişört, mavi kot pantolon, ağız maskesi kullanan, gözlüklü, başında gri renkli şapka ve elinde siyah renkli çanta bulunan sanığın dışarıda bir süre dolaştıktan sonra iş yerine girdiği, yaklaşık 12-13 saniye sonra da çıkıp geldiği istikametin tersi yönüne doğru koşarak kamera görüş açısından çıktığı,