muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22634, Karar No: 2017/14718, Tarih: 25.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22634 E.  ,  2017/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18681, Karar No: 2016/240, Tarih: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18681 E.  ,  2016/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/158-2014/332

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1104, Karar No: 2019/4575, Tarih: 21.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1104 E.  ,  2019/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacıya bağlanan ölüm gelirinin eksik hesaplandığı gerekçesi ile yeniden tespiti ve arttırılması ile farklarının Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının iş kazası ölüm gelirinin 01.07.2013 tarihinde geçerli aylık miktarının 160,43 TL olduğunun ve arttırılması gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.06.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle bekâr ve çocuksuz vefat eden muris ... üzerinden hak sahibi sıfatı ile 01.07.2013 tarihinden itibaren ölüm geliri almakta olan davacının ölüm gelirinin yeniden tespiti ile arttırılması talebi ile eldeki davayı açtığı, Mahkemece davanın kabulüne dair karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, murisin vefatından önceki çalışmalarının 5510 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonra, 10.07.2012-08.06.2013 tarihleri arasında geçtiği ve prime esas kazançları üzerinde taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanaklarının 5510 sayılı Yasanın 17, 20, 34 ve 55. maddeleri olduğu açıktır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/1. fıkrasında: İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17’nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının %70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanır. Hükmü mevcuttur.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlenmiş olup maddenin ilk fıkrasında “İş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde verilecek ödeneklerin veya bağlanacak gelirlerin hesabına esas tutulacak günlük kazanç; iş kazasının veya doğumun olduğu tarihten, meslek hastalığı veya hastalık halinde ise iş göremezliğin başladığı tarihten önceki on iki aydaki son üç ay içinde 80 inci maddeye göre hesaplanacak prime esas kazançlar toplamının, bu kazançlara esas prim ödeme gün sayısına bölünmesi suretiyle hesaplanır.” hükmü bulunmaktadır.

Yasanın 19. maddesinde ise; ”….Sürekli iş göremezlik geliri, sigortalının mesleğinde kazanma gücünün kaybı oranına göre hesaplanır. Sürekli tam iş göremezlikte sigortalıya, 17’nci maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında gelir bağlanır. Sürekli kısmî iş göremezlikte sigortalıya bağlanacak gelir, tam iş göremezlik geliri gibi hesaplanarak bunun iş göremezlik derecesi oranındaki tutarı kendisine ödenir. Sigortalı, başka birinin sürekli bakımına muhtaç ise gelir bağlama oranı % 100 olarak uygulanır.

Yukarıdaki fıkralara göre hesaplanan gelir, günlük kazanç hesabına giren son ay ile gelir başlangıç tarihi arasında 55 inci maddenin ikinci fıkrası hükmüne göre artırılarak belirlenir.” Hükmü bulunmaktadır.

Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrasında, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllık tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir.” düzenlemesini getirmiş olup, bağlanacak gelirler bakımından aynı maddenin 5. fıkrasında, “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu başka birinin sürekli bakımına muhtaç duruma gelen sigortalı için bu Kanunun 19 uncu maddesine göre hesaplanacak sürekli iş göremezlik geliri, 82 nci maddeye göre tespit edilen prime esas kazanç alt sınırının aylık tutarının %85'inden az olamaz.” Hükmü ile iş kazası nedeniyle başka birinin sürekli bakımında muhtaç hale gelen sigortalılara ilişkin olmak üzere, bağlanacak gelirlere ilişkin alt sınır uygulaması öngörülmüş olup, bu halin dışında kısa vadeden bağlanacak gelirlere ilişkin olmak üzere, alt sınır uygulaması mevcut değildir.

Eldeki davada ise, mahkemece, davacı hakkında anılan yasal düzenlemeler ile birlikte 5510 Sayılı Yasanın 55’inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Bu Kanuna göre sigortalıya bağlanacak aylıklar ile ölen sigortalının hak sahiplerinin aylıklarının hesabına esas tutar, çalışma sürelerindeki her yıl için 82 nci maddeye göre tespit edilen prime esas günlük kazanç alt sınırları dikkate alınarak, talep veya ölüm yılına ait Ocak ayı itibariyle 29 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenen ortalama aylık kazancın %35'inden, sigortalının bakmakla yükümlü olduğu eşi veya çocuğu varsa %40'ından az olamaz.“ hükmünün uygulanması suretiyle uzun vadeden aylıklara ilişkin olarak düzenlenen alt sınır uygulaması ile yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, davacı hakkında yeniden denetime elverişli bir hesap raporu aldırılmak suretiyle elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, davacı hakkında yeniden denetime elverişli bir hesap raporu aldırılmak suretiyle elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4169, Karar No: 2012/140, Tarih: 18.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4169 E.  ,  2012/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali - tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile müdahil olma talebinde bulunan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil ...'ın....ın davalı kooperatifteki hissesini noterde davalı adına vekaleten hareket eden ...'' la sözleşme yaparak devraldığını, devir sözleşmesi davalı kooperatife gönderildikten yedi ay sonra devir isteğinin kabul edilmediğinin bildirildiğini, ayrıca 19.06.2007 tarihli genel kurul toplantısına davet edilmediğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin yapılmasından önce ... ile... arasında düzenlenen 20.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçerli olduğunun tespitine ve 19.06.2007 tarihli genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ...' ın kooperatife ortak olmak istediğine dair yazılı belge olmadığı, Kooperatifler Kanunu ve ana anasözleşmeye göre, genel kurulun iptali için gereken şekil şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir .

Kararı davacı vekili ile müdahil olma talebinde bulunan ... temyiz etmiştir.

Müdahil talebi yönünden;

1- Yargıtay aşamasında müdahillik talebi yasal olarak kabul edilemeyeceğinden ...' ın müdahillik talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi açısından;

2-Dava üyelik devri ile ilgili noterlik sözleşmesinin geçerli olduğunun tespiti ve genel kurulun iptaline ilişkindir. Dava başlangıçta ... tarafından açılmış daha sonra ... kooperatif hissesini ...' a devretmiş,... da kendisine devredilen hisse ile ilgili ...' a hisse devri yetkisini içermeyen genel bir vekaletname vermiştir. ..., hisse devir yetkisini içermeyen bu vekaletname ile....' a ait kooperatif hissesini oğlu ...' a devretmiştir. Kooperatif yönetim kurulu ise, devir geçersiz olduğu gerekçesiyle, ...' ın üyeliğe kabul edilmediğine ilişkin karar almıştır.

Mahkemece davanın esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Dava, ... tarafından açılmış olmasına rağmen, mahkeme ...' ı davacı sıfatından çıkararak, yerine ...' ı davacı olarak kabul etmiş, karar başlığında ...'ı davacı olarak göstermiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu' nun 1.ve 2.maddeleri ile HUMK 59. maddeleri gereği, gerçek ve tüzel kişilerin, davada ya kendileri bizzat bulunmak ya da temsilcileri veya baroya kayıtlı avukatlar aracılığıyla kendilerini temsil ettirebilecekleri yasaların amir hükmü gereğidir.

Buna göre; davacı ...' ın, ...' dan aldığı vekaletnameyle, oğlu ...' ı davada temsil etmesi yasal olarak mümkün değildir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu' nun 1.ve 2.maddeleri ile HUMK 59. maddeleri gereği, gerçek ve tüzel kişilerin, davada ya kendileri bizzat bulunmak ya da temsilcileri veya baroya kayıtlı avukatlar aracılığıyla kendilerini temsil ettirebilecekleri yasaların amir hükmü gereğidir.

Buna göre; davacı ...' ın, ...' dan aldığı vekaletnameyle, oğlu ...' ı davada temsil etmesi yasal olarak mümkün değildir.

Mahkemece, ... tarafından davacı sıfatıyla açılan davaya devam edilip sonuçlandırılması yahut ...' ın yanında oğlu ...' ın davada menfaati bulunması ya da dava sonucundan etkilenmesi halinde ... hakkında ayrı bir dava açılıp bu dava ile birleştirilmesi, her iki davanın birlikte yürütülerek toplanan tüm delil ve belgelerin birlikte değerlendirilmek suretiyle, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, davayı açan ...'ın davadan çıkartılarak, ...'ın davacı olarak kabul edilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3- Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18487, Karar No: 2014/4071, Tarih: 27.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18487 E.  ,  2014/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/188 Karar no:2013/143

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın aile konutu olarak özgülendiği tartışmasızdır. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan taşınmaz üzerinde hak sahibi olan koca, İşbankası lehine, 27.09.2007 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. İpotek tesis tarihinde tapu kütüğünde taşınmazın "aile konutu” olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilen bankanın kazanımı iyiniyetli olması halinde korunur (TMK md. 1023). Zira, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi ile tapuya güven ilkesine bir istisna getirilmiş değildir Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. İyiniyetin varlığı asıl olduğuna göre, lehine ipotek tesis edilen bankanın kötüniyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK md. 6). Dosya içindeki belgelerden, lehine ipotek tesis edilen İş Bankasının kötüniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Şu hale göre, tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi koşulları işlem tarafı olan İş Bankası lehine gerçekleşmiştir. Öyleyse davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir (H.G.K.’ııun 24.04.2013 tarih, 2012/2-1567 Esas. 2013/579 Karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 27.02.2014 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası bulunmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Farklı düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/17626, Karar No: 2012/2464, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17626 E.  ,  2012/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerine ait 25547.0 abone numaralı Atatürk Kapalı Spor Salonunun sayaç modelinin eski olması nedeniyle sayacın davalı tarafça değiştirildiğini, davalı tarafından 20 çarpanlı olarak işlenmesi gereken akım trafo oranının müşteri kusuru dışında sehven 1 olarak işlenmesi nedeniyle yapılan tahakkukların 20 kat eksik olduğu belirtilerek ilk abone tarihinden mekanik sayacın söküldüğü 10.3.2009 tarihine kadar 210.243kwh eksik tahakkuk karşılığı 26.175, 90TL eksik tahakkuk faturası çıkarıldığını, kusurları olmadan eksik tahakkuk istenmesinin hukuka aykırı olduğunu, zamanaşımının dolduğunu, alacağı olduğu kabul edilse bile davalının ancak öğrenme tarihinden 1 yıl ve her halde geriye doğru 5 yıllık dönemi isteyebileceğini, miktarı da kabul etmediklerini ileri sürerek, davalıya 26.175, 90TL borçlu olmadığının tespiti ile faturanın iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir

1-Davacı, davalı tarafından, 20 çarpanlı olarak işlenmesi gereken akım trafo oranının müşteri kusuru dışında sehven 1 olarak işlenmesi nedeniyle yapılan tahakkukların 20 kat eksik olduğu belirtilerek ilk abone tarihi olan 1.1.1983 tarihinden mekanik sayacın söküldüğü 10.3.2009 tarihine kadar 210.243kwh eksik tahakkuk karşılığı 26.175, 90TL eksik tahakkuk faturası çıkarıldığını ileri sürerek, davalı tarafça tahakkuk ettirilen faturadan dolayı borçlu olmadıklarının tespiti istemli eldeki davayı açmıştır. Davacı, dava dilekçesinde borcun zamanaşımına uğradığı def’inde bulunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının zamanaşımı def’i hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu konuda bir karar verilmeksizin davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4214, Karar No: 2017/1402, Tarih: 09.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4214 E.  ,  2017/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2015 gün ve 2014/10919 Esas, 2015/491 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait menkul malların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kuruma pay verilmediğini, müvekkili kurumun alacağının kamu alacağı olması nedeniyle 1. ve 2. sıra alacaklıları ile garameye dahil olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, garameye girecek olan kamu alacağının ilk ve kesin hacizden sonraki ilk haczi koyan kamu alacaklısı olduğunu, bundan sonraki kamu alacağı olan şikayetçi alacağının garame dışı tutulmasının doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin iptali ile SGK Başkanlığı ile ... Vergi Dairesi alacaklarının sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına ve satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılmasına dair verilen karar, şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine, Dairemiz'in 02.02.2015 tarih ve 2014/10919 E., 2015/491 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.