muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/329, Karar No: 2021/264, Tarih: 10.06.2021

Aynı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 149. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun nitelikli hâlleri;

"a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

h) Gece vaktinde,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." biçiminde sayılmıştır.

Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Yağma suçunun temel şeklinin düzenlendiği TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç, anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan "zor yoluyla hırsızlık", bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silahla, konutta, gece vakti işlenmesi de sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

TCK'nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silahla, konutta, gece vakti işlenmesi de sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

TCK'nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında; suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi ve üçüncü fıkrasında ise; altı bend hâlinde suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli hâller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun netice sebebiyle ağırlaşmış hâline, beşinci fıkrasında; cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi hâlinde ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç tipi ile bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanması eylemleri cezalandırılmak istenmiştir. Nitekim bu husus madde gerekçesinde "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama yapılmamıştır. Bu nedenle suç, mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmeyip aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurlar da var ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, ... 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, ... 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, ... 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, ... 2018 Adalet Yayınevi, 17. Baskı, s. 368) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, 1999 yılında ailesinin ...'daki evinden kaçarak PKK silahlı terör örgütüne katıldığı, "Hevi" kod adını aldığı, Kuzey Irak'ta Kandil dağında bulunan örgüt kamplarında silahlı ve ideolojik eğitim gördüğü, aynı bölgede örgütsel faaliyetler yürütmeye başladığı, 2003 yılından itibaren ... kırsalında savaşçı olarak yer aldığı ve 06.11.2008 tarihinde kolluğa gelen ihbar üzerine Gündem Gazetesinin ... temsilciliği bürosunda sahte kimlikle yakalandığı sanığın ikrarı, bir kısım tanıkların beyan ve teşhisleri ile tüm dosya kapsamına göre sübut bulmuş ise de 30.06.2006 tarihinde saat 18.00 sıralarında ... Pülümür karayolunda örgüt mensuplarınca gerçekleştirilen ve vahim nitelikteki fiilin işlendiği yol kesme, mağdur, müşteki ve katılanların da içinde olduğu birçok insanı araçlarından zorla indirdikten sonra yol kenarındaki çalılık alana götürerek örgütün propagandasını yapma ve bir kısmının cebir ve tehdit kullanarak parasını alma eylemine katılıp katılmadığı hususunda tanık "Azat Renas" kod isimli ...'nin özü itibarıyla duyuma dayalı olan beyanının aşamalarda değişiklik gösterdiği, kovuşturmada talimatla alınan beyanında ikinci eylem olarak bahsedip iddianame kapsamındaki olaya ilişkin anlatımda bulunan tanık "Dilovan" kod isimli ...'un söz konusu eylemden önce 07.06.2006 tarihinde kolluk kuvvetlerine teslim olması nedeniyle olay günü ve sonrasında tutuklu olduğu, iddianamede yer verilen müştekiler arasında belirtilmemekle birlikte olaya ilişkin bilgi ve görgüleri bulunan kişilerin olayın hemen sonrasında 30.06.2006 tarihinde saat 20.30'da kollukta albüm üzerinde yaptığı teşhiste eyleme katılan bazı örgüt mensuplarını teşhis ettikleri ancak aynı albümün 8. sayfasında "Resim 125" olarak fotoğrafı yer alan sanığa yönelik teşhiste bulunmadıkları, mağdur ... ile müşteki ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadelerinde verdikleri genel nitelikteki eşgalde bayan örgüt mensuplarından birinin şaşı olduğundan bahsetmelerine rağmen sanığın böyle bir özelliğinin dosyaya yansımadığı ve ayrıca bir kısım tanıkların ... kırsalında örgüt içinde faaliyet gösteren "Hevi" kod isimli başka şahısları da anlatıp teşhiste bulundukları nazara alınıp olay tarihinden itibaren geçen zaman dikkate alındığında mağdur, müşteki ve katılanların sağlıklı bir şekilde teşhis yapmalarının artık mümkün olmayacağı gözetildiğinde; sanığın vahim nitelikteki fiilin gerçekleştirildiği 30.06.2006 tarihinde meydana gelen olaya katıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmaması karşısında silahlı terör örgütüne üye olma suçu yerine Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkumiyet hükümlerinin, vahim nitelikteki fiilin gerçekleştirildiği 30.06.2006 tarihinde meydana gelen olaya katıldığı kanıtlanamayan sanığın sübuta eren eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 389-132 sayılı direnme kararına konu hükmünün, vahim nitelikteki fiilin gerçekleştirildiği 30.06.2006 tarihinde meydana gelen olaya katıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmayan sanığın sübuta eren eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31937, Karar No: 2022/1467, Tarih: 26.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/31937 E.  ,  2022/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 76-d maddesi delaletiyle anılan Kanun'un 110/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 7.600,00 Türk lirası ve 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2020/511 esas, 2021/156 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26.10.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2021 tarihli ve KYB. 2021-133074 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 Kanun'un "Kısa Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar” başlıklı 50. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına....çevrilebilir" şeklindeki ve anılan Kanun'un "Süreli Hapis Cezası” başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, sanık hakkında anılan mevzuat uyarınca verilen ve kısa süreli olmayan 1 yıl 15 gün hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adlî para cezasına çevrilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesi; “(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adli para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir.

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir.

İncelenen somut olayda; 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanunun 110/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının anılan Kanunun 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğu gözetilmeden aynı Kanunun 50. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmeyeceğinin gözetilmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2021 tarih, 2020/511 Esas, 2021/156 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, 26.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5796, Karar No: 2013/7122, Tarih: 16.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5796 E.  ,  2013/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Borçlunun finansal kiralama sözleşmeleri kapsamında kira bedellerini ödedikten sonra satın alma hakkını kullanıp kullanmadığı, kullanmışsa mülkiyetin borçluya geçtiği tarihin üçüncü kişi şirketten sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

2.Davacı üçüncü kişinin dayandığı finansal kiralama sözleşmelerinin (hacizli mallarla ilgili olanların) kiracının (borçlunun ticaret sicil kaydında geçen merkez adresine göre) ikametgâhındaki ilgili Noterlikte tutulan özel sicile tescilinin yapılıp yapılmadığının sorularak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12718, Karar No: 2015/15075, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/12718 E.  ,  2015/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosyada ilgili kısmı bulunan 21.06.2005 tarih 92 nolu işvereni ... olan ... ünvanlı işyerinde yapılan müfettiş inceleme ve hazırlanan soruşturma evrakının tamamının ekleri ile ve ekinde bulunduğu söz edilen nöbet çizelgeleriyle birlikte eklendikten sonra gönderilmesi için dosya geri çevrilmiş ise de mahkemece yazılan müzekkereye ... ... tarafından temin edilebilen raporların gönderildiği şeklinde cevap verildiği ve ekinde talep edilen 01.06.2005 tarih 92 nolu işvereni ... olan ... ünvanlı işyerinde yapılan müfettiş inceleme ve hazırlanan soruşturma evrakının bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece ... Bakanlığı ... Başkanlığına yeniden müzekkere yazılarak 21.06.2005 tarih 92 nolu işvereni ... olan ... ünvanlı işyerinde yapılan müfettiş inceleme ve hazırlanan soruşturma evrakının istenmesine ve temin edilemediği takdirde taraflara yeniden sorularak elde bulunan evrakların eklenerek gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/272, Karar No: 2017/5909, Tarih: 25.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/272 E.  ,  2017/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye ve tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiş hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 25/04/2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ve davalı vekili Av.....Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taraflar arasında 02.12.2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının her ay aylık cirosunun % 3,5 oranındaki meblağı kira bedeli olarak ödeyeceğini, asgari kira bedelinin ilk yıl için 5000 TL + KDV olarak belirlendiğini, sözleşmede belirtilen yıllık baz kiranın tefe ve üfe yıllık artış ortalamasına göre her sene artırılacağını, davalının kira sözleşmesi gereğince baz kiraya artış uygulamadığını, kira farklarının doğan alacağın 01.01.2014 -01.04.2015 tarihine kadar olan aylar için toplam 9.690,83 TL+KDV olduğunu, bu hususta davalıya 22.07.2015 tarihli ihtarname gönderildiğini ve bu eksik ödenen baz kiraların ödenmesinin/mahsup edilmesinin talep edildiğini, taşınmaz kiraya verilirken 350.000 TL + KDV tutarının ilerde işleyecek kira bedellerine mahsup edilmesi için kiracı tarafından müvekkiline teslim edildiğini, ancak davalının, süre verilmesine rağmen kira farklarını ödemeyi kabul etmediği, gerekli mahsuba gitmediği için temerrüde düştüğünü, davalının müvekkiline bildirdiği ciroların gerçeğe aykırı olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine, 01.01.2014 tarihinden başlayarak 01.04.2015 tarihine kadar olan aylar için ödenmeyen/mahsup edilmeyen toplam 9.690,83 TL + KDV olan baz kira alacaklarının ilgili kira ayları için ayrı ayrı başlagıç tarihlerinden itibaren en yüksek banka avans kredi faizi ile birlikte alacakları olduğunun tespiti ile belirlenecek bu miktarın peşin alınan bedelden mahsubuna, davalının kira sözleşmesinin 7.3.1 ve 7.3.1.1. mdlerine aykırı hareket etmesi nedeniyle sonradan ıslah edilerek artırılmak üzere 10.000 TL kira alacağının ihtarname tarihi olan 22.07.2015 tarihinden itibaren en yüksek banka

avans kredi faizi ile birlikte alacaklarının olduğunun tespiti ile belirlenecek bu meblağın da peşin alınan bedelden mahsubuna; 30.05.2015- 30.05.2016 tarihleri arasındaki baz kiranın 6.475 TL + KDV olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

avans kredi faizi ile birlikte alacaklarının olduğunun tespiti ile belirlenecek bu meblağın da peşin alınan bedelden mahsubuna; 30.05.2015- 30.05.2016 tarihleri arasındaki baz kiranın 6.475 TL + KDV olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ödediği peşin bedeli aşan bir kira alacağı doğmadığını, bu durumda müvekkilinin kira borcunun ödenmesinde temerrüde düşmediğini, davacıya sözleşme başlangıcında 350.000 TL+ KDV tutarında peşin kira ödemesi yapıldığını, peşin ödenen kira bedeline ulaşıncaya kadar kira sözleşmesi gereği davacıya herhangi bir ödeme yapılmayacağının taraflar arasında kararlaştırıldığını, davacının yaptığı baz kira artış hesaplamasının hatalı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 30.05.2015-30.05.2016 dönemi baz kirasının aylık KDV dahil 7.297,03 TL (6.183,92 TL + % 18 KDV) olduğunun tespitine, diğer talepler yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının gerekçesi bildirmeyen temyiz itirazlarının ve davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- ) Davacının ciro kirasına yönelik isteminin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince,