muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5446, Karar No: 2021/6768, Tarih: 17.06.2021

Dava konusu uyuşmazlık maddi vakıaya ilişkin olup tanık dinlenmesi mümkündür. O halde mahkemece, hasta ... veya reçetede ilacın teslim edildiği belirtilen kişini tanık olarak dinlenip, reçetede yazılı ilaçların alınıp alınmadığı, ilaçların kullanılıp kullanılmadığı sorularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 08.06.2020 gün 2018/801 Esas, 2020/757 Karar sayılı kararının kaldırılarak Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/53 Esas, 2017/438 Karar sayılı kararın bozulmasına, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19601, Karar No: 2010/2078, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19601 E.  ,  2010/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvruma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2035, Karar No: 2025/5741, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2035 E.  ,  2025/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/467 Esas, 2022/184 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çifteler Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/128 Esas, 2020/86 Karar

Taraflar arasındaki 6830 sayılı İstimlak Kanunu'nun (6830 sayılı Kanun) 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Eskişehir ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 121 parsel sayılı taşınmazın orman olarak Hazine adına kayıtlı olması gerekirken davalı taraf adına kayıtlı olduğunu, Eskişehir ili, ... ilçesi, ... Mahallesinin yerinde kalkındırılmasının mümkün olmaması nedeni ile 12.6.1972 tarihli ve 7-4552 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile tamamının kamulaştırılmasına karar verildiğini, Afyon Valiliğince kurulan istimlak komisyonu tarafından takdir edilen bedellerin Afyon Ziraat Bankası İskan Müdürlüğü hesaplarına aktarılmak üzere yatırıldığını, Afyon Toprak İskan Müdürlüğünün 14.02.1983 tarihli ve 224 sayılı yazısı ile Bolvadin ilçe merkezinde bir yer kamulaştırılarak imar planı yapıldığı, hak sahiplerine 148 adet konut yapılarak kendilerine teslim edildiği ve her aileye ortalama yirmişer dönüm tarım arazisi de verilerek tarımsal iskanın gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşıldığını, iskanın gerçekleştirilmesinden sonra hak sahiplerinin kamulaştırılan mesken ve arazileri terk etmeleri gerekirken terk etmediklerini, Köy tüzel kişiliğinin kaldırılması gerektiği hâlde, kaldırılmadığını, kamulaştırılan mahalle içindeki ev, ahır ve samanlıkların bulunduğu ve parsellerin orman olarak Hazine adına tescillerinin yapılmadığı görüldüğünden, davalı taraf adına kayıtlı bulunan taşınmazın orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Eskişehir ili, ... ilçesi, ... Mahallesinin tamamının kamulaştırılmasına ilişkin yapılan kamulaştırma işlemlerinin, kamulaştırmanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre taşınmazın kamulaştırma tarihindeki malikleri adına noter marifetiyle tebliğ edilmediği, ilanen tebliğ edilmiş ise gazete ile ilanen tebliğinden önce adreslerinin 6830 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinde yazılı mercilerden eksiksiz olarak araştırıldığına dair herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı, Mahkemenin 2017/134 Esas sayılı dava dosyasından celbedilen istimlak bedelinin tenkisi dava dosyalarının fiziki olarak bulunamadığı, gerekçeli kararların incelenmesinde birçok dava dosyasının ölü kişi aleyhine açılmış olması sebebiyle davaların reddedildiği ve davalıların yokluklarında davaların görüldüğü, karar suretlerinin okunamadığı ve kararların usulünce kesinleştirmelerinin yapılmadığı, Bolvadin Tapu Müdürlüğünden celp edilen tapu cevaplarına göre yapılan kamulaştırma işlemlerine karşılık olarak verildiği anlaşılan taşınmazların tespit edildiği ve kamulaştırma bedellerinin iskan fonuna aktarılmasına dair muvafakatname sunulmuş ise de yukarıda anlatılan sebeplerle hak sahiplerine usulünce yapılmış bir kamulaştırma işleminden söz edilmeyeceğinden cebri tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz hakkında geçerli bir kamulaştırma yapılmış olduğu,, kamulaştırma işleminin davalı taraf ya da mirasçısına tebliğ edilmiş olması gerektiği ancak aradan geçen süre zarfında bu belgelerin saklanmasının mümkün olmadığını, tüm bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz hakkında geçerli bir kamulaştırma yapılmış olduğu,, kamulaştırma işleminin davalı taraf ya da mirasçısına tebliğ edilmiş olması gerektiği ancak aradan geçen süre zarfında bu belgelerin saklanmasının mümkün olmadığını, tüm bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı idare tarafından dosyaya sunulan kamulaştırma işlemine ilişkin belgelerin incelenmesinde; kamulaştırma tarihinde malik olan kişiye yapılmış geçerli bir noter tebligatı bulunmadığı gibi usulüne göre yapılmış adres araştırması ve bu araştırmanın sonuçsuz kalması nedeniyle yine usulüne uygun şekilde yapılmış bir ilanen tebligat işlemi de bulunmadığı, davacı idarece taşınmazlar hakkında yapılan kamulaştırma işlemleri sırasında belirlenen kamulaştırma bedelleri karşılığında, tapu maliklerine, başka bir yerden arsa tahsis edilerek ödendiğini ileri sürmüş ve buna yönelik olarak tahsis edilen taşınmazlara ilişkin 1982 tarihli tapu kayıtları ve kamulaştırma bedellerinin iskan fonuna aktarılmasına dair tapu maliklerince verilen muvafakatnameler sunmuş ise de dava konusu taşınmaza ilişkin idarece tespit edilen kamulaştırma bedeli nedeniyle mal sahibine başka yerden taşınmaz verilerek ve tahsis edilen bu taşınmaz için ödenmesi gereken bedelin kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek ödendiğine dair dosya içerisinde belge bulunmadığı belirtilerek sonuç olarak; davalı tarafa noter vasıtasıyla usulüne uygun olarak yapılmış bir kamulaştırma tebligat bulunmadığından geçerli bir kamulaştırma işleminden bahsedilemeyeceği gibi davalı tarafa yapılan arazi tahsisinin de bedel karşılığında yapıldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, davanın reddine dair Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından davacı idare vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmazın 6830 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi uyarınca tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmazın 6830 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi uyarınca tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7289, Karar No: 2023/163, Tarih: 18.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/7289 E.  ,  2023/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR/HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki özel ormana mesul müdür atanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362 nci maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

Açıklanan kanun maddeleri ve davanın niteliğine göre temyiz istemine konu davanın temyizi kabil olmayan davalardan olduğu belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8918, Karar No: 2018/474, Tarih: 20.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8918 E.  ,  2018/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, takip borçlusu adına kayıtlı aracın 27.07.2015 tarihinde satıldığını, ancak icra müdürlüğü tarafından hazırlanan cetvelde alacaklarının 2. sırada gösterildiğini, alacaklarının sebebi olan motorlu taşıtlar vergisinin, aracın aynından doğan amme alacağı olduğunu, bir eşyanın aynından kaynaklanan vergi ve resim gibi devlet alacaklarının o eşyanın satış bedelinden önce karşılanacağını, rüçhan hakkına sahip olduklarını ileri sürerek, derece kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yediemin ücretinin öncelikli alacak olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK 138/2 md.sine göre paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar ödendikten sonra kalan para tüm alacaklıları tatmin etmeye yetmez ise sıra cetveli düzenleneceği, İİK 206/1 md.sine göre satışa konu malın aynından doğan vergiler ödendikten sonra rehinli alacaklılara ödeme yapılacağı, MTV nin aracın aynından doğan bir vergi olduğu, öncelikle MTV ödendikten sonra kalan paranın tasfiyesi sıra cetveli tanzimi suretiyle yapılacağı, ayrıca davalı alacaklının alacağını tahsil etmek için seçtiği takip yolunun rehnin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takip olduğu, böylece davalı alacaklı alacağını muhafaza masrafı olarak değil rehin alacağı olarak talep ettiği, rehin alacağının menkulün aynından doğan alacak ödendikten sonra ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2. maddesi uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nispetinde ödenir. Anılan yasal düzenlemede ifade edilen ortak masraflar, satış dosyasında yapılan yediemin ücreti, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar olup, buradaki yedieminlik ücreti ise, ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. ve 4. maddeleri uyarınca belirlenecek olan ücrettir.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle yediemin ücretleri hakkındaki tebliğ uyarınca şikayet olunanın yediemin alacağı belirlenip ödenmeli ve arta kalan bedel sıra cetveli yapılarak paylaştırılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle yediemin ücretleri hakkındaki tebliğ uyarınca şikayet olunanın yediemin alacağı belirlenip ödenmeli ve arta kalan bedel sıra cetveli yapılarak paylaştırılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16320, Karar No: 2022/7077, Tarih: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16320 E.  ,  2022/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10566, Karar No: 2018/4743, Tarih: 27.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10566 E.  ,  2018/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık, hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın sanık ...'ye 2011 yılının Şubat ayında ...'de bulunan evini 55.000 TL bedelle satmak için anlaştıkları, tapuda devir işleminin yapıldığı gün sanığın katılana uzaktan bir banka dekontu göstererek "parayı yatırdım tapu işlemlerini yapalım bu dekontu sana vereceğim" şeklinde yalan beyanla kandırarak katılanın tapuda devir için imza atmasını sağladığı, Tapu Sicil Müdürlüğü binasından çıkarken dekontu isteyen katılanı "seni ve aileni öldürürüm, ben kimim bilirmisin, bana ... Kabadayı...derler" diyerek tehdit ettiği ayrıca aşağılayıcı küfür içeren sözlerle hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamaları kabul etmediği, ,evin daha önceden katılanın eşi tarafından sanığa devir edildiği, sanığın mahkeme kararı ile evi geri aldığı, bilahare yeniden sanığa evi sattığı, daha öncede katılanın benzer şekilde sanığı şikayet ettiği ancak, aralarındaki anlaşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle soruşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yine tanık anlatımlarında da söz konusu evin alım satımlarından da bir para alış verişinin yapıldığının belirtildiği ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin savunmasının aksini ispat eder kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükümlerinin ONANMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2784, Karar No: 2006/3966, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2784 E.  ,  2006/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.5.2005 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı meni müdahale ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemiyle açılmıştır. Gerçekten Türk Medeni Kanununun "komşu hakkı" başlıklı 737.maddesinde, anılan kanunun mülkiyet hakkını kullanma yetkisini belirleyen 683.maddesine sınırlama getirilmiş ve bu hükümle taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkiler kullanılırken, özellikle de işletme faaliyeti sürdürülürken malikin komşularını etkileyecek taşkınlıklardan kaçmakla yükümlü olduğu vurgulanmıştır. Yasanın 737.maddesindeki taşkınlıktan amaç, komşuların olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesiyle taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek ... ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında taşınmazın bulunduğu yerin, kullanma amacının, niteliğinin konuya ilişkin düzenlemelerin eğer yasal boşluk varsa mahalli örf ve adetlerin gözönünde tutulması gerekir. Kısaca denilebilirki taşkın kullanım sayılan fiilin hukuka aykırı olması bu fiil ile bir zarar meydana getirilmesi ve zararla taşkın kullanım arasında illiyet bağı bulunması hallerinde o taşınmaz malın komşuluk hukuku ilkelerine aykırı kullanılması sözkonusudur. Bu gibi davalarda sadece idari mevzuata bakılarak hükme varmak doğru sonuç vermez. Az yukarda sözü edildiği, üzere konuya ilişkin düzenlemeler ile birlikte genel bir kural olan komşuluk hukukunun genel ilkelerine de bakılmalı, her somut olayı özelliğine göre tarafların yarar-zarar dengeleri değerlendirilerek sonuçlandırılmalıdır.Bu kısa açıklamalardan sonra olaya dönüldüğünde;Tarafların komşu oldukları, davalının bir kısım küçük baş hayvan beslediği iki adet av köpeği bulunduğu, Çevre Sağlığı Teknikeri bilirkişi raporu ile sabittir. Ancak iddiaya göre başlangıçta beslenen küçükbaş hayvan sayısı 40-50 civarındadır. Yine bilirkişi raporuna göre hayvan besiciliği sağlıklı koşullarda yapılmamaktadır. Bu davranışların çevre ve insan sağlığına zarar vermesi kuvvetli olasılıktır. Mevcut olgular koku ve sinek oluşumunu tetiklemektedir. Rapordaki bu alıntılar değerlendirildiğinde ortada taşkın kullanım sayılan fiilin hukuka aykırı olduğu ve bundan bir zararın meydana geldiği, zarar ile taşkın kullanım arasında illiyet bağının bulunduğu açık- seçik görülmektedir. Bu durum komşular arası hoşgörü sınırını aşacak derecede komşu olan davacıya rahatsızlık verecek boyuttadır. Esasen hayvan besiciliği yapan davalının hayvancılık işletmelerinin Kuruluş, Çalışma ve Denetleme Usulü hakkındaki yönetmeliğin 5/a maddesince bu faaliyetini sürdürebilmesi için oluşan katı, sıvı atık ve artıklarının çevre ve toplum sağlığına zarar vermeden hijyenik şartlara uygun bir şekilde izale, bertaraf ve tahliyesini sağlaması ve bunu sağlar bir sistem kurması zorunludur