muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15988, Karar No: 2012/16877, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15988 E.  ,  2012/16877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ... nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılar ... Kurumu vekili ile Silvan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Silvan ... ile ...'na iadesine, 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5585, Karar No: 2023/6915, Tarih: 15.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5585 E.  ,  2023/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/71 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ölüm geliri bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin babası...'ın SGK'dan maaş almakta iken vefat ettiğini, davacının muris babasından maluliyet maaşı bağlanması için SGK'ya müracaat ettiğini ancak SGK'ca 8 ay geçmesine rağmen cevap verilmediğini, "01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 20/3 maddesindeki düzenlemeye göre; İş Kazası veya Meslek Hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken vefat edenlerin hak sahiplerine ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup, olmadığına bakılmaksızın hak sahiplerine gelir bağlanır." denildiğini bildirerek 13.10.2020 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna meslek hastalığı malüliyet maaşının bağlanması talebinde bulunulduğunu, geriye doğru gidilip, ilk ay başından itibaren müvekkiline babasının malüliyet maaşının bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından usule ve yasal mevzuata aykırı olarak müvekkil kurum aleyhine açılan davanın reddinin gerektiğini, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yasal süresi içinde açılmayan davanın reddinin gerektiğini, davada husumet hatası yapıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi12.10.2021 tarihli ve 2021/122-2021/315 Karar sayılı kararıyla “Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2610-2022/344 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2610-2022/344 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... talebe ve kurumun geliri bağladığı tarihe göre davanın konusuz kalmadığı belirgin olduğundan, usulüne uygun şekilde araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacı vekili davacının babası...'ın kurumdan maluliyet maaşı almakta iken 27.11.2005 vefat ettiğini belirterek maluliyet maaşının bağlanmasını talep etmiş, kurum tarafından ise bu süre esas alınarak değil yönetmelik gereği 05.12.2017 tarihinde itibaren gelir bağlandığı anlaşılmıştır. Ancak davacının, kuruma başvuru tarihinin 13.10.2020 tarihi olduğu, kuruma başvuru tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıllık süre kadar geriye gidilip takip eden ay başı olarak 01.11.2015 tarihinin bulunduğu, bu tarihten itibaren kurumun davacıya gelir bağlaması gerektiği anlaşılmış, bu doğrultuda davanın kabulüne karar verilerek, davacının babası...'ın meslek hastalığı sebebiyle sürekli maluliyeti % 21,00 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 27.11.2005 tarihinde, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce vefat etmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu sürekli iş göremezlik gelirinin, davacıya, 5510 sayılı Kanun'un 20/3 ve 97 nci maddelerine göre aynı yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.11.2015 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanmasına, bağlanan gelirde 5510 sayılı Kanun'un 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine karar vermek gerekmiş ve davacının davasının kabulüne karar verilerek ... " gerekçesiyle "DAVANIN KABULÜNE;

1-Davacının babası...'ın meslek hastalığı sebebiyle sürekli maluliyeti %21,00 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 27.11.2005 tarihinde, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce vefat etmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu sürekli iş göremezlik gelirinin, davacıya, 5510 sayılı Kanun'un 20/3 ve 97 nci maddelerine göre aynı yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.11.2015 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanmasına, bağlanan gelirde 5510 sayılı Kanun'un 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün gözetilmesi gerektiğinin TESPİTİNE, " dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, zamanaşımı süresinin geçtiğini, 5510 sayılı Kanun'un uygulanamayacağını belirterek verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ölüm geliri bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 20, 34, 54, 55 ve 97 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2884, Karar No: 2013/4289, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2884 E.  ,  2013/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak, kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, nohut ve arpanın 2011 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14442, Karar No: 2014/9807, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14442 E.  ,  2014/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/247-2013/259

Davacı A.. Ç.. vekili Avukat A. Ö.. tarafından, davalı A.. K.. vdl. aleyhine 08/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; ... Gazetesi ve internet sitesinde yayınlanan; 12/10/2009 tarihli, “İşte benim savcım” başlıklı, davalı Ş.. T.. tarafından yazılan yazı, 13/10/2009 tarihli, “Erkek olsan çoktan vurulmuştun” başlıklı, davalı A.. K.. tarafından yazılan yazı, 14/10/2009 tarihli, “Hiç kıvırmasınlar… Bu iş olacak” başlıklı, davalı A.. K.. tarafından yazılan yazı ve 14/10/2009 tarihli, “Yavuz hırsız ev sahibini, arsız sanık da hakimi” başlıklı, davalı H.. G.. tarafından yazıldığı belirtilen yazı nedeniyle, tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen manevi tazminat isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan yayınlar nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilerek, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dava, dört ayrı yayına dayanmakta olup bu yayınlardan dolayı sorumluluk da farklı kişilere aittir. Mahkemece, hangi yayın için ne kadar tazminat istenildiği davacıya açıklattırılıp, her yayın ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, genel gerekçelerle tüm tazminat miktarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru değildir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/73, Karar No: 2019/723, Tarih: 12.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/73 E.  ,  2019/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;

TCK.nin 149/1-c-d-e-h, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca ile 10'ar yıl hapis cezası.

... hakkında;

TCK.nin 82/1-d-e, 62/1, 53/1, 63, 58/6. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

... hakkında;

TCK.nun 82/1-e, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... hakkında; maktul ...’ye yönelik eylemlerinin sübutu kabul; takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluş ve dosya kapsamına göre; maktul ...’nin, 92 yaşında ve tek başına yaşamakta olduğu eve sanık ...’nın torunu olmasının sağladığı kolaylık ile diğer sanık ... ile birlikte girerek, sahip olduğu altın ve paraları yağmaladıkları, elleri ve ayaklarını bağlayı, ağzına bez parçaları tıkayarak boğulma sonucu ölmesine neden oldukları olayda;

1- Sanıkların, maktuleyi yağma suçunu işlemek amacıyla öldürerek 50.00. TL para ve 32 gram altınını alarak evden ayrıldığı olayda; yağma suçunu işlemek amacı ile öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK.nin 82/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, ağırlaştırıcı nedenin uygulanmamış olması;

2- Yağma ve kasten öldürme suçlarından ceza verilirken TCK.nin 149/1-e ve 82/1-e bendlerinde öngörülen "beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişilere karşı" suçun işlenmesine dair ağırlaştırıcı nedenlerinin ne şekilde olayda oluştuğu, kararda yeterince tartışılmadan, otopsi raporundan anlaşılacağı üzere, 1.67 cm. Boyunda, 55-60 kg. ve 90-95 yaşlarında olan maktulün, bedenen kendini savunabilecek durumda olup olmadığı araştırılmaksızın ve gerekçede sanık ...’nın, ...’in yardımı olmadan .... yaşına göre sağlığı yerinde olan babaannesinin ellerini ve ayaklarını bağlayarak ... öldürmesi mümkün görülmemiştir şeklinde çelişkili değerlendirmeler ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması;

3- Temel cezanın belirlenmesindeki ölçütlere göre; mahkemenin kabulüne göre, suç diliminin 16.00-16.30 olarak tespit edildiği; suç tarihininde Diyarbakır ilinde güneşin 16.51’de battığı anlaşıldığından; eylemin gece vakti işlendiğine dair gerekçe gösterilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu 149. maddenin (h) bendinin uygulanması;

4- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

4- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak üzere hükümlerin tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12837, Karar No: 2013/19533, Tarih: 04.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/12837 E.  ,  2013/19533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı hakkında düzenlenen, prim borçlarına ilişkin ödeme emrinin ön ve arka yüzünü gösterir aslı veya aslı gibi sureti ve ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ belgesinin ilgili Kurumdan getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18696, Karar No: 2014/19871, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18696 E.  ,  2014/19871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/775-2014/227

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.