muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/6497, Tarih: 12.04.2016

Sonuç olarak; gelir ve aylığın düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesine ilişkin genel düzenlemeler içeren söz konusu maddede genel olarak gelir ve aylıklar için güncelleme yapılacağı açıkça düzenlendiğinden, gelir ve aylıklara ilişkin diğer maddelerde istisna getirilmediği takdirde bu kanuna göre bağlanan tüm gelir ve aylıklarda güncelleme yapılması gerekmektedir. Dava konusu gelire ilişkin 5510 Sayılı Yasanın 20/3 maddesinde de güncelleme yapılmasına ilişkin açık bir sınırlama mevcut olmadığından bu çerçevede bağlanacak gelirler için de güncelleme yapılması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece; dava konusu gelirin bağlanmasına ve bağlandığı tarihe ilişkin kararda isabetsizlik olmadığı anlaşılmakta ise de; sigortalı 'nın meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 18.10.1988 tarihinde meslek hastalığına bağlı olmayan bir nedenle ölmesi nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak ve üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, güncelleme yapılmaksızın gelir bağlanmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek yerine “Davacının davasının kısmen kabulü ile, Davacının babası nın meslek hastalığı sürekli maluliyeti %12 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak ve üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, aynı yasanın 34. maddesi uyarınca davamız davacısına 01/02/2010 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine kurum işleminin kısmen iptaline, ,” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2010/9798, Karar No: 2010/10212, Tarih: 26.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9798 E.  ,  2010/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Üsküdar 4.Sulh Hukuk Mahkemesi ile Üsküdar 2.İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava taraflar arasındaki sözleşme uyarınca ödenmeyen alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Üsküdar 4.Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın iş sözleşmesinden kaynaklandığı ve bu nedenle yargılama görevinin İş Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Üsküdar 2. İş Mahkemesi ise, davacının iş akdi ile davalı işverende çalışmadığını ve hizmet akdinin unsurları olan bağımlılık unsurlarının gerçekleşmediğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8/1 maddesi uyarınca “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme (emek) ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici unsurlarıdır.

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini ; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi ve bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Sayılan bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin bir ölçü teşkil etmez. İşçinin, işverenin belirlediği koşullarda çalışırken, kendi yaratıcı gücünü kullanması, işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bu bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kar ve zarara katılıp katılmaması, girişimcinin sahip olduğu karar verme özgürlüğüne sahip olup olmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

Somut olayda davacı sahip olduğu iş makinesi ile belli bir süre iş yapmak ve makinenin aylık kirası karşılığında belli bir ödeme yapılmak üzere davalı ile anlaştığını bildirmiş, makinenin zaman zaman davacı tarafından, kimi zaman da davacının temin ettiği davalı şirket personeli olmayan başka kişilerce kullanıldığı, istenen alacağın işçilik alacağı niteliğinde olmadığı, davacının sahip olduğu makinenin kiralanması karşılığında yapılan sözleşmeye göre ücret talep edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davanın hizmet akdinden kaynaklanmadığı, alacağın işçilik alacağı niteliğinde bulunmadığı ve taraflar arasında bağımlılık unsurunun olmaması nedenleriyle uyuşmazlığın dava değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Üsküdar 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3011, Karar No: 2018/1603, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3011 E.  ,  2018/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, tanık ...'ın istinabe yoluyla beyanının alındığı Sultanbeyli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 tarihli, 2012/26 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2019/7825, Karar No: 2019/18067, Tarih: 08.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7825 E.  ,  2019/18067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılan ... İpek hakkında Elbistan İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 19.02.2013 tarihli raporda, ''Hastanemiz plastik cerrahi polikliniğine 19.02.2013 tarihinde getirilen ...'in muayenesinde; sağ kaş medial sınırında 1,7 cm'lik skarı mevcut olup, yüzünde sabit iz açısından adli tıp uzmanı tarafından değerlendirilmesi önerilir." şeklinde görüş bildirildiği halde bu hususta başkaca rapor alınmadığı ancak belirtilen yaralanmanın niteliği gözetildiğinde, yaralamanın yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı hususunda olay tarihinden en erken altı ay sonra, katılanın tüm film, grafi ve tedavi evrakları, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden veya Üniversite Hastanesi Plastik Cerrah ya da Adli Tıp Uzmanı ünvanlı yetkili doktordan rapor aldırılarak, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği halde, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20401, Karar No: 2022/9398, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20401 E.  ,  2022/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/10/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 02/05/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2017 tarihli ve 2017/4120 soruşturma, 2017/128 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanunun 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Yalova Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, çağrı yazısı ve uyarı yazısı tebliğine rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararı kaldırılarak Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2017 tarihli ve 2017/4120 soruşturma, 2017/2696 esas, 2017/2216 sayılı iddianamesi ile Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanunun 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 29/01/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

5- Sanığın denetim süresi içerisinde 31/03/2018 tarihinde işlediği “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/479 esas, 2018/763 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine;

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı ek kararı ile, 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı ek kararı ile, 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2017 tarihli ve 2017/4120 soruşturma, 2017/128 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, denetimli serbestlik tedbirini ihlâl etmekte ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli kararı ile verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı ek kararına yönelik kararın, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında, 02/05/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2017 tarihli ve 2017/4120 soruşturma, 2017/128 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl sure ile ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda,Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli kararı ile verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı ek kararına yönelik kararın, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli kararı ile verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı ek kararına yönelik kararın, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, açıklanan nedenlerle erteleme kararının kesinleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/729 esas, 2018/22 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26608, Karar No: 2014/22854, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26608 E.  ,  2014/22854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/34533

MAHKEMESİ : Trabzon Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/103 (E) ve 2010/182 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, tanık Ş.. S..'ın gece bekçiliğini yaptığı kadınlar pazarı olarak bilinen ve tanığın anlatımlarına göre, girişi brandayla kapalı, üzerleri açık çalınabilecek maddi değeri bulunan meyve standlarının olduğu yere giren sanığın bu aşamaya kadar gerçekleştirdiği eyleminin başlı başına hırsızlık fiilinin icra hareketi niteliğinde olması karşısında; hiçbir şey alamadan yakalanan sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs olarak benimsenmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma istemli düşünceye iştirak edilmemiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Bekçi tarafından korunan, ayrı bir bekçi kulübesi bulunan ancak girişi branda ile kapatılan yerin; dış ortamla ayırıcı özelliklerinin bulunup bulunmadığı, etrafının çevrili, üzerinin kapalı olup olmadığı ve konumunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, mahallinde yöntemince keşif yapıldıktan sonra, fiilin hukuki vasıflandırmasının yapılması gerektiği dikkate alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.