muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/390, Karar No: 2024/5306, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/390 E.  ,  2024/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1183 E., 2023/1255 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER: Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyetlerine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararlarına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahkûmiyet kararları verilerek hüküm türlerinin değiştirildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/515 Esas, 2019/625 Karar sayılı kararı ile, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'un, katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2019/2909 Esas, 2021/416 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, İlk derece mahkemesi kararlarının kaldırılması ile, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddeleri, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 31/3, 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2023 tarihli ve 2023/1183 Esas, 2022/1255 Karar sayılı kararı ile, sanık ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde kasıtlı suç işlemeleri nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması suretiyle,

1. Sanık ...'nun, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.220 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunmanın şartları oluştuğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.220 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunmanın şartları oluştuğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, hükmolunan cezaların az olduğuna, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde okul arkadaşı olan katılan, suça sürüklenen çocuklar ve tanıkların, doğum günü partisi için katılana aile konutunda buluştukları, parti devam ederken tanık...'in arkadaşlarının yanına

ağlayarak geldiği, sorulduğunda niçin ağladığını söylemediği, arkadaşlarının zorlaması üzerine katılanın

kendisine cinsel istismarda bulunduğunu anlattığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuklar ve sanığın katılan ile tartıştıkları, alkolün de etkisiyle tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, ancak ilk haksız fiilin kimden kaynaklandığının belirlenemediği, suça sürüklenen çocuk ..., istinaf dışı suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'nun birlikte katılana elleriyle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suça sürüklenen çocuk ve sanığın, kız arkadaşları olan tanık

...a cinsel istismarda bulunan katılanı, cinsel saldırı eylemini sona erdikten sonra...un kendilerine anlatması üzerinde çıkan tartışma esnasında yaraladıkları, katılandan kaynaklanıp gerçekleşen ve ya tekrarı muhakkak bir saldırı tehlikesi bulunmadığı anlaşılmakla, meşru savunmanın unsurları itibarıyla oluşmadığı, karşılıklı kavgada ilk haksız eylemin kim tarafından meydana getirildiği belli olmadığından sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasının isabetli olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2023 tarihli ve 2023/1183 Esas, 2022/1255 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7242, Karar No: 2016/13152, Tarih: 30.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7242 E.  ,  2016/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince, 22.10.2015 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen ve kanun yolları gösterilmeden kesin olduğu bildirilen sonuç 500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün temyizi kabil olduğu; hükümde kararın kesin nitelikte olduğu belirtilmiş olup, kanun yolu ve başvuru süresinde sanığın yanıltıldığı, sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı 06.11.2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddini öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 173 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28007, Karar No: 2014/13746, Tarih: 25.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/28007 E.  ,  2014/13746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/353589

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2011/16 (E) ve 2011/228 (K)

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olaya dair bilgi ve görgüsü olduğu ve soruşturma aşamasında beyanına başvurulduğu saptanan tanık N.. G.. duruşmada dinlenmeden ve dinlenilmesinden de vazgeçilmeden eksik inceleme beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2552, Karar No: 2017/5272, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2552 E.  ,  2017/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2015 tarih ve 2013/55-2015/736 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili vesayet altına alınan ... Tic. A.Ş'nin en yüksek hisseye sahip kurucu ortaklarından olduğunu, ...'in 1998 yılında beyin ameliyatı geçirmesinden sonra sağlık problemlerinin başlamasıyla birlikte vesayet altına alındığını, kendisinin ve çocuklarının, şirket yöneticileri tarafından şirketten uzaklaştırıldığını, şirketin gelir ve giderlerinin incelenmesine izin verilmediği gibi ...'in şirketteki hakkını vermemek ve mirasçılarına da bırakmamak için şirketin borçlandırıldığını, bu nedenlerle ... ile diğer ortaklar arasında birçok uyuşmazlığın olduğunu ve bunların yargıya intikal ettiğini, şirketin 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait genel kurullarının yapılmadığını, şirket yönetim kurulunun kanunun kendilerine yükledikleri görevleri yerine getirmediklerini, şirket yönetim kurulu üyelerinin kısıtlı ...'in haklarını ihlal ettiklerini ve iyi niyetli olmadıklarını, dolayısıyla davalı şirketin yönetim kurulu üyelerinin eylemlerinin eşit işlem ilkesine tamamen aykırı olduğu gibi dürüstlük kuralına da aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek öncelikle kısıtlı ...'in haklarının teminat altına alınması için ihtiyati tedbir olarak şirkete kayyum tayin edilmesini, neticede davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili TTK. M. 531 gereğince haklı sebeplerin varlığı halinde şirketin feshinin istenebileceğini, davada şirketin feshini gerektirecek haklı sebep şartının oluşmadığını, haklı sebebin varlığı kabul edilse dahi müvekkili şirketin feshinin yerine davacı ortağa paylarının gerçek değerinin ödenmesi ve ortaklıktan çıkarılmasına yönelik hükmün uygulanmasına karar verilmesini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı vekili TTK. M. 531 gereğince haklı sebeplerin varlığı halinde şirketin feshinin istenebileceğini, davada şirketin feshini gerektirecek haklı sebep şartının oluşmadığını, haklı sebebin varlığı kabul edilse dahi müvekkili şirketin feshinin yerine davacı ortağa paylarının gerçek değerinin ödenmesi ve ortaklıktan çıkarılmasına yönelik hükmün uygulanmasına karar verilmesini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, bilir kişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket yöneticilerinin görev ve yükümlülüklerini kanuna uygun bir şekilde yerine getirmedikleri, taraflar arasında çok sayıda ihtilaf bulunduğu ve bunların pek çoğunun dava konusu olduğu, şirketin amacına hizmet etmediği, davacının diğer pay sahiplerinden farklı muameleye tabi tutulduğu, şirket imkanlarının davacı dışındaki pay sahiplerine tahsis edildiği, bazı yıllara ilişkin genel kurul toplantılarının yapılmadığı, davacının bilgi alma hakkının engellendiği, söz konusu sebeplerin şirketin feshi açısından haklı sebep niteliğinde olduğu ve haklı sebeple feshe ilişkin şartların oluştuğu, şirketin ekonomik durumunun iyi olmaması sebebiyle davacının payının ödenerek ortaklıktan çıkartılmasının mümkün bulunmadığının davalı tarafından bildirildiği ve mahkememizin aynı nitelikteki 2013/44 esas ve 2014/227 karar sayılı dosya kapsamının da kuvvetli delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4056, Karar No: 2012/5237, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4056 E.  ,  2012/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı üniversitenin hukuk fakültesinde öğrenci olduğunu, bütünleme sınavı olmaması nedeniyle başarısız olduğu derslerden dolayı yaz okuluna gitmek zorunda kaldığını, davalı üniversitenin Yönetmeliğinde yaz okulu adı altında yapılan uygulama ile para yatıranlara sınav hakkı verildiğini, adı bütünleme sınavı olmayan bu sınavın fiilen bütünleme sınavı olarak uygulanmak suretiyle final sınavında başarısız olan öğrencinin para yatırmadığı takdirde bu sınava alınmadığını bildirerek, fiilen bütünleme sınavı olarak uygulanan yaz okuluna ödediği 2.700,00 TL.nin tahsili için başlattığı icra takibine davalılarca yöneltilen itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının fiilen bütünleme sınavına dönüştüğünü iddia ettiği yaz okuluna ... olduğu ücretin iadesine yönelik olarak yapmış olduğu icra takibine davalının yapmış olduğu itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir. Anayasa’nın 141/3 maddesi hükmü gereği bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Mahkemece, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı Kanunun 388. maddesi uyarınca kararında iki tarafın 2012/4056-5237

Anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar ile ihtilaflı konular hakkında toplanan delilleri göstermesi, delilleri tartışıp ret ve üstün tutma sebeplerini açıklaması, sabit görülen vakıalardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararın gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 489. madde de öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Mahkemece kurulan hükmün ise, Anayasa ve Usul Yasasının değinilen hükümlerine uygun düştüğü söylenemez. Hukuk devleti ilkesinin gereği olarak öngörülmüş olan söz konusu düzenlemelere aykırı hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma şekli ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18351, Karar No: 2010/2092, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18351 E.  ,  2010/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7544, Karar No: 2011/5209, Tarih: 20.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7544 E.  ,  2011/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve sarhoşluk

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c ve 5326 sayılı Yasanın 35. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında sarhoşluk suçundan verilen idari para cezasına ilişkin kararın temyiz olanağı bulunmadığından, CMUK:nun 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek, gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

2- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

. 3- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağnın gözetilmemesi,

Yasaya aykırı isede, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 489 lira adli para cezasının 450 liraya, TCK.nun 59. maddesi uygulanarak belirlenen 407 lira- nın 375 liraya TCK.nun 72. maddesine göre hapisten çevrilen adli para cezası toplanarak sonuç 4007 lira adli para cezasının 3.975 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA), 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9348, Karar No: 2013/15411, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9348 E.  ,  2013/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Konya 12.İcra Müdürlüğünün 2010/2148 sayılı takip dosyasından, 27.08.2010 tarihinde, davacıya ait işyerindeki taşınır malların haczedildiğini, işyerinin 2009 Aralığında borçludan devir alındığını belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, ödeme emrinin haciz adresinde tebliğ edildiği ve mahalde borçlu şirkete ait pekçok belgenin bulunduğunu İİK'nun 44.maddesine uygun bir devir yapılmadığı gibi BK'nun 179.maddesine göre de orumlu olacağından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haciz adresinin kapısında borçlunun unvanının yazılı olduğu, mahalde borçluya ait belgelerin bulnuduğu, işyerinin 3.kişiye devrinin söz konusu olmadığı, halen borçlunun faaliyette bulunduğu anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, işyeri devri halinde BK'nun 179.(YBK'nun 202.)maddesine göre davacı 3.kişi devir aldığı işyerinin borçlarından sorumlu olacağına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23490, Karar No: 2016/3554, Tarih: 02.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23490 E.  ,  2016/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma" seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik sektöründe kamuya yararlı bir işte çalışma” şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "temizlik sektöründe kamuya kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesine" ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre 4 ay 13 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.