muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22112, Karar No: 2020/8240, Tarih: 17.09.2020

Açıklanan sebepler ile, Mahkemece yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Öte yandan, mahkeme gerekçesinde yazılı “Davacı kabul edilen işçilik alacaklarını alamaması nedeni ile haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğinden kıdem tazminatına yönelik talep kabul edilmiştir.” ibaresinin dava dosyası ile bir ilgisinin bulunmadığı anlaşılmak ile gerekçede dosya içeriğine uygun olmayan ifadelere yer verilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16766, Karar No: 2011/3411, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16766 E.  ,  2011/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi ... Mahallesi 141 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 3402 Sayılı Yasaya 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ... ... oğlu ...'in kullanımında oluğu belirtilerek hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, 29.03.2010 tarihli dilekçesi ile tespit tutanağının beyanlar hanesindeki baba adının ... ... olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyet olarak adına tespit yapılan ... ... oğlu ...'in baba adının “... ...” olarak düzeltilerek tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanıcının baba adının düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 03.03.1993 tarihinde askı ilanı yapılarak 04.09.1993 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5831 Sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre belirlenen ve beyanlar hanesine şerh verilen zilyet ...'in baba adının nüfus kayıtlarına göre ... ... olduğunun anlaşılmasına, beyanlar hanesinde adına şerh verilen kişinin kullanımının olup olmadığının hazine tarafından açılacak bir davada tartışılma imkanının bulunduğuna göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin yer alan “... olarak düzeltilerek beyanlar hanesine zilyet olarak tesciline” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 141 ada 3 sayılı parselin 2/B niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7713, Karar No: 2014/3021, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7713 E.  ,  2014/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/41782

Mahkemesi : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2011

Numarası : 2011/358 - 2011/871

Sanık : N.. B..

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

B..K.. Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne ait işyerinde işçi olarak çalışan Y.. B..'ın 5-6 metre yükseklikteki platformda tamir ve bakım çalışması yaparken dengesini kaybederek düşmesi sonucu ölmesi nedeni ile adı geçen şirketin yönetim kurulu başkanı sanık N.. B..’nın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, işyerinin yönetim ve organizasyonundan sorumlu genel müdür ve bölüm müdürleri bulunduğu göz önüne alınıp, sanığın yönetim ve organizasyon sorumluluğunu devretmiş olduğu anlaşıldığından; işyeri idaresi ve tamir bakım onarım sorumlusu kişilerin tespit edilerek olaya ilişkin yönetim ve organizasyon görev ve sorumluluğu bulunan kişi veya kişilerin tespitine yönelik bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3024, Karar No: 2024/15890, Tarih: 18.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3024 E.  ,  2024/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/358 E., 2023/145 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıktan aynı mükellefiyete ilişkin 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin 13.07.2015 tarihli, 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin ise 31.08.2015 tarihli yazıyla istendiğinin anlaşılması karşısında; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama gözetilerek, anılan yıllara ait hesapların incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken, iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri katılan kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumu ile suç tarihinin takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7208, Karar No: 2022/9238, Tarih: 07.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7208 E.  ,  2022/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumun ilaçların reçete sahibi veya yakınına kimlik tespiti ile teslimi gerekirken bu kurala uyulmadığı gerekçesi ile hakkında 2012 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve SUT 3.1.2 maddelerine göre toplam 51.108,44 TL cezai şart uyguladığını ileri sürerek kurum işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davacının protokole aykırı davrandığını, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 20.10.2015 tarihinde, davanın kabulüne dair verilen karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce verilen 02.07.2020 tarihli ve 2020/629 E. 2020/3836 K. sayılı kararla "1-)... Somut olayda, görüşüne başvurulan avukat bilirkişi raporunda kurum işleminin hukuka uygun olduğunu açıklamıştır. Mahkemece bilirkişi raporuna neden değer verilmediği açıklanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. 2-).... davalı kurumun uyguladığı cezai şartın dayanağı ilaçların reçete sahibi veya yakınına kimlik tespiti ile teslimi gerekirken bu kurala uyulmaması olduğu halde mahkeme kararının gerekçesinde davacı eczacının yönlendirme yapmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Diğer bir anlatım ile davanın kabulüne ilişkin kararın gerekçesinin taraflar arasındaki uyuşmazlık ile bir ilgisi yoktur. Anılan nedenle kararın bozulması gerekmiştir. 3-)27.07.2012 tarihli denetim raporunda Mehmet, Ramazan ve ... isimli kişilerin adına bilgileri dışında ilaç kullanım raporu ve reçete düzenlendiğinin tespit edildiği, davaya konu edilen cezai şart işleminin de bu rapora dayanılarak oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan bu kişilerin tanık olarak dinlenmesi sırasında başka bir ... isimli kişi dinlenilmiş, denetim raporunda ismi geçen ... değil aynı isim ve soy isimli başka bir kişi tanık sıfatı ile çağrılıp beyanı alınmış, bu durum temyiz incelemesi sırasında TC kimlik numaralarının kontrol edilmesi ile anlaşılmıştır. Mahkemece, doğru ...'nın tanık sıfatı ile dinlenilmesi gerekirken olay ile ilgisi olmayan bir kişinin beyanının alınmış olması da bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece doğru tanığın olay ile ilgili beyanının alınması sağlanarak ifadesi değerlendirilmelidir." gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacı tarafından kuruma fatura edilen ..., ... ve ...’ya ait 20 adet reçete muhteviyatının hastaya teslim edilmediği ve reçete arkasındaki imzaların hastalara ait olmadığı; hastaların Kurumda ve duruşmada alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakta ise de, mahkemece uyuşmazlığa konu cezai işlemin sonradan yürürlüğe giren protokol hükümleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Kurumun cezai işlemine konu eylemle ilgili 01/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2. maddesinde, “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay sure ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.5. maddesinde ise, “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz."

01/10/2020 tarihinde yürürlüğe giren 2020 yılı protokolünün 5.3.2. maddesinde, “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay sure ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.5. maddesinde ise; "Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 3 (üç) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz." hükümleri düzenlenmiştir.

Yine aynı protokollerin 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih, uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir.

Yukarıda bahsi geçen protokol hükümlerine göre; dava konusu cezai işlemin dayanağı olan maddelerde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 ve 2020 yıllarında yürürlüğe giren protokollerin ilgili maddelerinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Yürürlükte olan sözleşmenin 6.10. maddesine göre davacının dava açmakla lehine olan protokollerdeki hükümlerin uygulanmasını istediğini kabul etmek gerekir. Bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunup bulunmadığının araştırılmasına gerek kalmamıştır.

Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek, cezai şarta ilişkin 2016 ile 2020 yılı protokollerinin yukarıda belirtilen 5.3.2 ve 5.3.5 maddeleri gereğince değerlendirme yapılıp sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11833, Karar No: 2010/849, Tarih: 09.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11833 E.  ,  2010/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve haklarında ek karar verilmeyen diğer sanıkların, 25.2.1994 günü saat 22:30 sıralarında yakınan Hilmi ...'a ait olup diğer yakınan ... çalıştırdığı petrol istasyonuna gittikleri, tabanca tehdidiyle, el ve ayaklarını bağlayarak para, televizyon, saat ve çantayı alıp kaçtıkları olayda, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/ 2-3-a-b maddeleri uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1910, Karar No: 2015/9529, Tarih: 02.07.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1910 E.  ,  2015/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/972-2013/411

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi A.. Ç.. ve M.. K.. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Karar düzeltme istemine konu olan Dairemizin onama kararının, davacı E.. Ç.., G.. K.., Neziha Çakı, H.. A.., davalı M.. A.., Nisa Anılgan, Ş.. A.., D.. Ş.., A.. A.., A.. K.., K.. A.., C.. A.., katılan davacı A.. S.. vekili Av. E.. Ş.., katılan davacı H.. S.., M.. S.., M.. Y.. ve M.. A..'a tebliğ edildiğine ilişkin dosya içinde bilgi ve belge bulunmadığından; gerekli tebligatlar yapılmış ise tebligat belgelerinin dosya içine konulması veya kayıtlara dayanılarak tebligat günlerinin açıklanması, gerekli tebligatlar yapılmamış ise Dairemizin onama kararının adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek, karar düzeltme süresinin beklenilmesi, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13671, Karar No: 2014/8360, Tarih: 04.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13671 E.  ,  2014/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/130795

Mahkemesi : Ödemiş (Beydağ) Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 28/03/2011

Numarası : 2010/44 - 2011/32

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yarım saat sonra yapılan ölçüme göre 139 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.