muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14461, Karar No: 2009/17504, Tarih: 24.11.2009

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak inceleme, uygulama ve araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası dışında, öncesi itibariyle de orman sayılmayan ve zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduklarının tesbiti halinde, bu kez adına tescil kararı verilerek kişiler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; çekişmeli taşınmazlara kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımıyla ve kadastro fen bilirkişimarifetiyle zemine uygulanmalı, vergi kayıtlarının kapsamı 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesine uygun olarak belirlenmeli, bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, keşif ve uygulama bilirkişilerin düzenleyecekleri ortak ve birleşik krokiye ayrı ayrı renklerle yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği maddi olaylara dayalı olarak sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; 1962 yılında yapılan tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 1962 yılından sonra sürdürülen zilyetliğin davacı ya da davalılar yararına bir hak doğurmayacağı düşünülmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, tesbit malikleri yanında, eklemeli zilyetler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmeli, 76 ve 91 parsel sayılı taşınmazların tesbit maliki olan ... yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki harici satışlara değer verilmeyerek kadastro komisyon kararı iptal edilerek 76 ve 91 sayılı parseller ...’in tüm mirasçıları adlarına tapuya tescil edilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacılardan ... ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacılardan ... ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2 .bentte açıklanan nedenlerle; ... ve arkadaşlarının 76 ve 91 sayılı parsellere, Hazinenin ise çekişmeli tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının itirazı kabul edilenlere iadesine 24/11/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14007, Karar No: 2011/13256, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14007 E.  ,  2011/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2039, Karar No: 2018/6821, Tarih: 19.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2039 E.  ,  2018/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosyaincelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mağdurun istinabe yoluyla beyanının alındığı Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2011 günlü 2011/19 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6032, Karar No: 2010/7186, Tarih: 05.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/6032 E.  ,  2010/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet vermek ve hırsızlık suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2008 gün ve 2000/249 Esas, 2000/382 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle rüşvet suçundan 5237 sayılı Kanunun lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine ve hırsızlık suçlarından verilen 765 sayılı Kanunla kurulup kesinleşen hükmün lehe olması nedeniyle hükümlü yararına düzenleme içermeyen 5237 sayılı Yasaya göre yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlünün temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 05.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9032, Karar No: 2024/144, Tarih: 09.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/9032 E.  ,  2024/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Van 2.Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2023

SAYISI : 2023/83 E., 2023/83 K., 2022/180 E., 2023/310 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, 5235 sayılı Kanun'un 25 nci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından önce, sanık hakkında verilen hükmün daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmesi karşısında, hükmün temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu ve bu nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 01.02.2023 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi ve 14.02.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine Van 2. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2022 tarihinde kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin istinaf taleplerinin temyiz talebi olarak kabulü ile yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın aynı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Dosyanın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesince hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın aynı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesineve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Yerel Mahkeme tarafından hüküm aynen açıklanmıştır.

4. Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Bu karara karşı yapılan itiraz üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi temyiz isteminin reddine dair ek karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanık hakkında eksik inceleme ve araştırma ile hukuka aykırı olarak mahkumiyet kararı verildiği, müvekkili hakkında kuvvetli suç delili olmadığı, ihbara konu olan dosyada kamu zararı ödendiği için herhangi bir ceza verilmediği ve hükmün açıklanamayacağı, bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece olay ve yakalama tutanağı, tutanak mümzii beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek olay günü Van ilinde Barış ve Demokrasi Partisi tarafından referandum ile ilgili olarak düzenlenen miting esnasında silahlı terör örgütünün çağrıları doğrulturunda örgüt lehine sloganlar atıldığı, mitingin bitmesine müteakip dağılım esnasında eylemci bir grubun güvenlik güçlerine taşlı, molotoflu ve havai fişek saldırılarda bulundukları, bunun üzerine güvenlik güçlerinin eylemci guruba müdahale ettiği ve eylemcilerin şehrin değişik yerlerine dağıldıkları sanığın eylem yapan 20 kişilik grup içerisinde yer alarak güvenlik güçlerine karşı taşlı saldırılarda bulunarak atılı suçu işlediği kabul edilmiş ve mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE,

1. Sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden,

IV. GEREKÇE,

1. Sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden,

Tüm dosya kapsamı, tutanak mümziilerinin beyanı, olay ve yakalama tutanağındaki tespitler karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ihbara konu kasıtlı suçtan sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi ve hükmolunan cezanın istinaf ilamı ile onanarak kesinleşmesi karşısında hükmün açıklanmasına esas alınmasının yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair sebepler yönünden,

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçu eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın direnme eylemini, birden fazla kişiye karşı silah niteliğinde sayılan taş atmak suretiyle işlediğinin kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23985, Karar No: 2013/360, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/23985 E.  ,  2013/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarınıın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24229, Karar No: 2015/28537, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/24229 E.  ,  2015/28537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 03.03.2015 tarih, 2014/29579 E., 2015/4467 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Şikayetçi üçüncü kişinin başvurusu, taşınmazın ihale bedeliyle ilgili olarak sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına ve taşınmazın tesciline ilişkin 22.02.2012 tarihli memur işleminin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, daha önce alacaklının yaptığı şikayet üzerine verilen icra mahkemesi kararı ile sıra cetveli düzenlenmesine gerek olmadığına hükmedildiğinden, kesinleşen bu karar doğrultusunda taşınmazın tesciline yönelik müdürlük kararında usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kural olarak icra mahkemesi kararları kesin hüküm teşkil etmezler ise de, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı konuda ve aynı taraflar arasında daha önce verilmeleri ve kesinleşmeleri koşuluyla birbirlerine karşı kesin hüküm teşkil ederler.Somut olayda mahkeme kararına gerekçe yapılan ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/819 Esas ve 2010/846 Karar sayılı, 05/05/2010 tarihli kararının alacaklı Halk Bankası tarafından hasımsız olarak açıldığı ve şikayetçi ipotek sahibi bankanın bu dosyada taraf olmadığı görülmektedir. Buna göre, anılan mahkeme kararı iş bu şikayet yönünden kesin hüküm teşkil etmez.Öte yandan, İİK'nun 140. maddesi gereğince, “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde, sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar, birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, yukarıda anılan yasa hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce farklı gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 03.03.2015 tarih ve 2014/29579 Esas – 2015/4467 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.