muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/206, Karar No: 2021/7160, Tarih: 24.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/206 E.  ,  2021/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin süreli feshi işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, eczanesinde bulunmadığı zamanlarda kalfalarının kendisinin bilgisi ve iradesi dışında hastaların ihtiyaçlarına cevap verebilmek için doz aşımını beklemeden reçeteleri karışlaması üzerine toplam ilaç bedeli olan 1.465.974,660 TL’nın kendisinden tahsil edildiğini, ayrıca sözleşmesinin 7 yıl süreyle iptal edildiğini, kusurlu olmadığı için sözleşmesinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının, yanında çalıştırdığı elamanının eyleminden sorumlu olacağından yapılan fesih işleminin sözleşmeye uygun olduğu kanaatiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 09/04/2019 tarihli, 2016/11205 esas, 2019/4696 karar sayılı ilamıyla "...uygulanan cezai işlemlerin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklikler olduğu sabit olduğundan 2012 protokolü ile birlikte 2016’da yürürlüğe giren protokolün de ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde de durulmalıdır." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davacının, eczanesinde bulunmadığı zamanlarda, yanında çalışan kalfanın ilaç almak için gelen hastaların ihtiyaçları doğrultusunda doz aşımını beklemeden reçeteleri karşıladığı, bu nedenle davalı kurum tarafından tek taraflı olarak sözleşmenin yedi yıl süreyle feshedilmesinin yerinde olduğu, sözleşmesinin feshine ve cezai şarta ilişkin protokol maddelerinde herhangi bir değişiklik de olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı eczacının çalışanı tarafından dava konusu reçetelerde yapılan tahrifat nedeniyle eczacı hakkında cezai işlem uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Cezai işleme konu reçetelerin yazıldığı tarihte, hastaların elinde ilaçlarının bulunması nedeniyle aynı ilaçlara ilişkin yeniden reçete yazdırabilme sürelerinin henüz gelmemiş olmasına rağmen, doktora muayene olup reçete yazdırdıkları ve bu reçetedeki ilaçları almak için davacı eczaneye geldiklerinde çalışan ...’ın hastaların ilaçları yazdırdıkları tarih itibariyle ilaçlarını alamayacaklarından dolayı reçetelerin yazım tarihlerinde tahrifat yapmak suretiyle hastalara ilaçlarını vererek, reçeteleri Kuruma faturalandırdığı yapılan ceza yargılamasından ve eczanenin diğer çalışanının beyanlarından anlaşılmışsa da, 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 protokolünün 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” hükmü yer aldığından davacı lehine olan 2016 protokolünün ilgili maddesi değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir. Davacı hakkında verilen sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshi işlemine dayanak 2003 ve 2004 Mali Yılı Bütçe Uygulama Talimatına ek protokolün III. bölümünün 1. maddesinin h fıkrasına ilişkin 2016 protokolünün 5.3.8. maddesi “Kuruma fatura edilen reçetede ya da reçete ekinde bulunması gereken belgelerde (e-reçete ve/veya e-rapor olarak düzenlenenler hariç) (tıbbi bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere) eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığının ve Kurum zararının oluştuğunun tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu sözleşme hükmüne göre cezai işlem uygulanabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi gerektiği görülmektedir. Bunlardan ilki davacı veya çalışanı tarafından reçetede tahrifat yapılması, ikincisi de bu tahrifat nedeniyle Kurumun zarara uğramasıdır. Bu iki şartın birlikte gerçekleşmemesi halinde eczacı hakkında cezai işlem uygulanamayacaktır. Davacının çalışanı ..

.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu sözleşme hükmüne göre cezai işlem uygulanabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi gerektiği görülmektedir. Bunlardan ilki davacı veya çalışanı tarafından reçetede tahrifat yapılması, ikincisi de bu tahrifat nedeniyle Kurumun zarara uğramasıdır. Bu iki şartın birlikte gerçekleşmemesi halinde eczacı hakkında cezai işlem uygulanamayacaktır. Davacının çalışanı ... reçetelerin tarihlerinde tahrifat yapmış ancak ceza yargılaması sırasında alınan rapora göre hastaların kronik hastalıkları bulunması ve bu nedenle reçetelerdeki ilaçları sürekli kullanmaları gerektiği dikkate alınarak Kurumun zarara uğramadığı kanaatine varıldığına dair görüş bildirilmiş olması karşısında davacı hakkında cezai işlem uygulanamayacağı anlaşılmış olup davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sonraki protokol hükümlerinde değişiklik olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21640, Karar No: 2017/3164, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21640 E.  ,  2017/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11801, Karar No: 2019/9608, Tarih: 30.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11801 E.  ,  2019/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 19.03.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20077, Karar No: 2014/19932, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20077 E.  ,  2014/19932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/614-2014/535

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2,639,76 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 29.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1542, Karar No: 2017/8950, Tarih: 07.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1542 E.  ,  2017/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı-iş kazası ölüm sigortasından bağlanması gereken aylıklardan fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.00.TL.'nin ödenmesi gereken tarihten itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinden 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi gereği fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1,00 TL' nin ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile, davacının eşi meslek hastalığı sürekli maluliyeti % 11,3 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, aynı yasanın 34. maddesi uyarınca davamız davacısına 01/05/2009 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine bu kapsamda ödenmeyen 1,00 TL'nin 01/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek

hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeye ilişkin bir istisna getirilmeden sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 Sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir,” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Sonuç olarak; gelir ve aylığın düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesine ilişkin genel düzenlemeler içeren söz konusu maddede genel olarak gelir ve aylıklar için güncelleme yapılacağı açıkça düzenlendiğinden, gelir ve aylıklara ilişkin diğer maddelerde istisna getirilmediği takdirde bu kanuna göre bağlanan tüm gelir ve aylıklarda güncelleme yapılması gerekmektedir. Dava konusu gelire ilişkin 5510 Sayılı Yasanın 20/3 maddesinde de güncelleme yapılmasına ilişkin açık bir sınırlama mevcut olmadığından bu çerçevede bağlanacak gelirler için de güncelleme yapılması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece; dava konusu gelirin bağlanmasına ve bağlandığı tarihe ilişkin kararda isabetsizlik olmadığı anlaşılmakta ise de; sigortalı meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 10.11.1994 tarihinde meslek hastalığına bağlı olmayan bir nedenle ölmesi nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak ve üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, güncelleme yapılmaksızın gelir bağlanmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek yerine “ Davanın kabulü ile, davacının eşi Ali Akbulut'un meslek hastalığı sürekli maluliyeti % 11,3 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak ve üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, aynı yasanın 34. maddesi uyarınca davamız davacısına 01/05/2009 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, bu kapsamda ödenmeyen 1,00 TL'nin 01/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine ” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5234, Karar No: 2013/8381, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5234 E.  ,  2013/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Dava dilekçesinde, soybağının reddi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı anne, davalı ile resmi evliliği sırasında dava dışı Soner ile fiili beraberliğinden çocukları ...'in doğduğunu, ancak evlilik içi doğum nedeniyle davalı üzerine yazıldığını belirterek çocukların baba isimleri ve soyisimlerinin iptali ile gerçek babaları üzerine yazılmalarını istemiş, mahkemece; anne yönünden babalık davası açma süresinin geçtiğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesi uyarınca olayları açıklamak taraflara hukuki niteleme hakime aittir. Davada biyolojik baba olduğu iddia edilen Soner yer almamaktadır. Dava kayden baba aleyhine açıldığına göre dava soybağının reddi davasıdır. Çocuklar boşanmadan sonra annenin beyanı ile evlilik içi doğum nedeniyle tescil edildiklerinden boşanma sırasında velayet hakkında düzenleme yapılmamıştır. Velayet hakkı sahibi olmayan annenin aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerekirken, ön inceleme aşamasında yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.