muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2128, Karar No: 2025/5769, Tarih: 14.04.2025

7- Bu konuda bir kısım AİHİM kararlarında "...her türlü sağlık hizmetlerinin ücretsiz olarak temin edilmesi arzu edilse bile bu talebin karşılanabilirliğinin devletin mali kaynaklarıyla ilgili bir mesele olduğu, başvurucunun nüfusun geneline sunulan sağlık hizmetinden aynı şekilde yararlandığını, bu nedenle başvurunun dayanaktan yoksun olduğunu, devletin kısmen de olsa tedavi masraflarını üstlenmesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösterdiğini, geri kalan kısmın karşılanması kararının ise o devletin politikalarıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Nitecki/Polonya (21.3.2002)", "...Kronik böbrek yetmezliği hastalığı sebebiyle hemodiyalize bağlı olan başvurucunun tedavi masraflarının daha evvel tamamen devlet karşılamakta iken, hastanelere ayrılan bütçenin azalması nedeniyle tedavilerinin bir kısmını kendilerinin ödemek zorunda kalmaları 2. maddenin ihlali olarak görmemiştir. Pentiacova/Moldova (4.1.2005), "...Nüfusun geneline yönelik sağlık hizmetleri kapsamında, bireylerin sağlık hizmeti ve ilaç giderlerinin devletçe karşılanması gerektiğini ilkesel olarak vurgulamakla birlikte, resmi ilaç listesinde olmayan bitkisel ilaçların devletlerce karşılanmasının mahkemece dayatılamayacağını belirterek başvuruyu reddetmiştir. Scialacqua/İtalya 1.7.1998" ilaçların ödenmesi konusunda devletlere takdir hakkı tanıdığı anlaşılmaktadır.

8-Kanun tarafından tıbbi cihaz ve ilaçların finansmanı konusunda yetki verilen Kurumun yetkisini ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez. Bu bakımdan yargı kararı ile bir ilacın ödenebilmesi için yukarıda yapılan açıklamalar ışında öncelikle tüm faz çalışmalarını tamamlamış, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunmaktadır.

9-Mahkemece, her ne kadar rapor alınmak suretiyle karar verilmiş ise de alınan rapor içeriğine göre ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun yöntemince belirlenmediği anlaşılmaktadır.

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H-Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33924, Karar No: 2013/28480, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33924 E.  ,  2013/28480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 23.05.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.06.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4209, Karar No: 2022/2302, Tarih: 21.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4209 E.  ,  2022/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen tescil davasında, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Demirçubuk Mahallesi 429 ada 9 parsel sayılı taşınmazın komşusu olan ve kadastro sırasında dere yatağı vasfı ile tespit harici bırakılan taşınmazın yaklaşık 40 yıldır babası ve kendisi tarafından işlendiğini, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği gereği taşınmazın bir bölümünün adına yazılması gerektiğini ileri sürerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar savunma getirmemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21/05/2015 tarihli ve 2013/73 E., 2015/243 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın 25-30 sene önce dere yatağı kapsamından çıktığı, kazanıma elverişli hale geldiği, davacı ve ailesinin çok uzun zamandan beri dava konusu yeri kullandığı, Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2015/18743 E., 2017/8646 K. sayılı kararıyla; “...dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının tarihleri açıkça yazılmak suretiyle en az üç tanesi Harita Genel Komutanlığından getirtilmeli, davacı ve mirasbırakanı adına belgesiz zilyetlikten taşınmaz tespit edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak tespit edilmeli, belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmaz ya da taşınmazlar bulunduğu sonucuna varıldığı takdirde, belirlenen taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilerek incelenmeli, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisi, jeoloji mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ile 3 kişilik ziraat bilirkişi heyeti huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden intikal ettiği ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmaz ile dere arasında olduğu fen bilirkişisinin raporuna ekli krokiden anlaşılan yolun sonradan açıldığı beyan edilmekle yolun ne zaman açıldığı, yol açılmadan önce taşınmazın ne durumda bulunduğu, taşınmazın muristen intikal etmesi halinde mirasçılar arasında taksim yapılıp yapılmadığı, taksim yapılmış ise ne zaman yapıldığı ve dava konusu kısmın kime düştüğü, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar- ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususları gerek dava ehliyetinin gerekse de maddi durumun tespiti açısından etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalıdır. Üç kişilik ziraat bilirkişi heyetinden çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşu taşınmazların toprak yapıları mukayese edilmek suretiyle taşınmazın niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, ayrıca raporda, taşınmazın imar-ihya işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmışsa dava tarihi ile imar-ihyanın tamamlanma tarihi arasında ne kadar süre geçtiği hususlarına yer verilmesi, rapor ekinde taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş gerek dere sınırı gerekse komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde fotoğrafların eklenmesi istenilmelidir. Jeoloji uzmanı bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığını, yapılmış bir ıslah çalışması varsa tarihini, taşınmazın taşkın alanında kalıp kalmadığını bildirir rapor alınmalıdır

. Jeoloji uzmanı bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığını, yapılmış bir ıslah çalışması varsa tarihini, taşınmazın taşkın alanında kalıp kalmadığını bildirir rapor alınmalıdır. Fen bilirkişisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, dava konusu taşınmazın konumu bilirkişiler tarafından hava fotoğrafı üzerinde gösterilmeli, bilirkişilerden keşfi izlemeye elverişli, taşınmazın öncesini, imar-ihya başlangıç ve tamamlanma tarihlerini, dere ile taşınmaz arasındaki yolun hava fotoğraflarında görülüp görülmediğini belirtir şekilde ayrıntılı harita ve rapor düzenlemeleri istenilmeli, TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanları yöntemine uygun bir biçimde yapılmalı, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanakları dosya arasına konulmalı, yasal 3 aylık sürenin dolması beklenilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir" gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 09/05/2019 tarihli ve 2018/54 E., 2019/261 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın harita bilirkişi raporu ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 565,98 m² yüzölçümlü tescil harici taşınmazın, dava tarihi olan 17/05/2013 tarihinden itibaren geriye doğru 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı nedenine dayalı olarak davacı tarafından ırsen, intikalen vereseler arasında yapılan taksime istinaden malik sıfatıyla aralıksız ve nizasız olarak zilyet olunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı vekili, yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmış olması ve davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması nedeniyle kararın düzeltilerek onanmasını istemiştir.

5.2. Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğunu ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığını ve imar ihya koşullarının gerçekleşmemiş olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

5.3. Davalı ... ... vekili, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde kaldığını ve hukuki vasfının arsa olduğunu, imar ihyaya konu olamayacağını, taşınmazın değerinin tarım arazisi değil arsa olarak belirlenmesi gerektiğini, dere yataklarının zilyetlikle kazanılmasının mümkün olamdığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Çekişme konusu taşınmaz, yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı gösterilmek suretiyle tescil harici bırakılmıştır.

Uyuşmazlık, TMK’nın 713/1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, " Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV/2.) numaralı paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine ve davalı ... ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

6.3.2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava tescil davası niteliğinde olup davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasında isabetsizlik yoktur. Ancak, karar-ilam harcının davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bakiye harç yönünden karar verilmesine yer olmadığına, yatırılan peşin ve tamamlama harcının davacıya iadesine şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Ne varki anılan bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; hükmün 4. ve 5. bentlerinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine 4. bent olarak “Davanın mahiyeti gereği alınması gerekli 1.408,82 TL karar-ilam harcından 51,25 TL peşin harç ve 300,98 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 1.056,59 TL'nin davacıdan tahsiline” cümlesinin yazılmasına, hükümdeki 6. bendin numarasının 5 olarak düzeltilmesine, temyiz itirazlarının değinilen yönden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi gereğince hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, yargılama giderlerinden harcın alınmasına yer olmadığına peşin harcın ise iadesine bunun dışındakilerin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri davacı tarafından temyize getirilmiştir.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, yargılama giderlerinden harcın alınmasına yer olmadığına peşin harcın ise iadesine bunun dışındakilerin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri davacı tarafından temyize getirilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı, diğer yargılama giderlerinin ise davacı üzerinde bırakılmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; temyiz konusu yapılmayan karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı hususudur. Bilindiği üzere, yargı harçları Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş, kamu düzeninden olması nedeniyle resen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle resen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan ve diğer yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağına gelince, yargılama giderleri, usulü bir konu olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıntısıyla düzenlenmiştir. Aynı Yasanın 323. maddesi harçları yargılama giderlerinden sayarken 326/1. maddesi de açıkça “Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” demek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağını tereddüte yer vermeyecek şekilde düzenlemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise “ Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hakim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.” demek suretiyle, hakimin karar verirken hangi sıralamayı izleyeceği konusunda kural getirmiştir.

Tarafların yargı önünde eşitliği ilkesini düzenleyen Anayasanın 36. maddesi ise “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya geldiğimizde, zilyetlikten tescil davasında, davacı vatandaş, davalı ise Hazine ve Belediyedir. Davalının Hazine veya kamu kurumu olması, Anayasa ile teminat altına alınan “yargı önünde eşitlik ilkesi”nin bozulmasını, Hazine veya kamu kurumu lehine davranılmasını haklı kılmayacaktır. Zira genel ilke yukarıda da belirtildiği üzere yargılama giderlerinin davayı kaybedenden alınmasıdır. Prof. Dr.Baki Kuru da (Hukuk Muhakemeleri Usulü 6 baskı 5. cilt 5339. sayfada açıkladığı üzere) bu görüştedir.