muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10073, Karar No: 2024/1673, Tarih: 12.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2021/696 Esas sayılı dosyası ile görülmekte olan boşanma davası mevcut olduğu, her iki dosyada da kadında klitoris büyümesi olduğu iddiası bulunduğu, yargılamanın uzamasına sebebiyet vermemek amacıyla davalı kadın boşanmaya yönelik açılan dava ve işbu nispi butlan nedeniyle evliliğin iptali kapsamındaki iddiaların araştırılması amacıyla boşanma dosyası üzerinden hastaneye sevk edildiği ve sevk müzekkeresinde kadında klitoris büyümesi ve adrenogenital sendromu bulunup bulunmadığının tespitinin istendiği, anılan dosyada celp edilen raporun bir örneğinin işbu dosyaya kazandırıldığı, dilekçelerde belirtilen iddialar kapsamında davalının Tekden Hastanesindeki belirtilen rahatsızlığa ilişkin muayene kaydı celp edildiği, celp edilen 30.08.2021 tarihli muayene raporunda davalının genital organın normal olduğunun tespitinin yapıldığı, davalıda klitoris büyümesi olup olmadığının tespitine yönelik rapor alınması amacıyla hastaneye sevk edilmesi sonucunda Kayseri Şehir Hastanesince düzenlenen 31.01.2022 tarihli 76397871-476.01 sayılı raporda; davalıda klitoris büyümesi, adrenogenitalsendrom veya cinsel başka bir bozukluğun olmadığının tespit edildiği, davacı tarafın yargılama sırasında davacının polikistik over sendromu tedavisi gördüğünü, bu rahatsızlığın Adrenogenital Sendrom rahatszılığına yol açabileceğini ileri sürerek davalının Adli Tıp Kurumuna sevkini talep etmiş ise de, davacının dilekçeler aşamasında polikistik over sendromu ile ilgili bir iddiası bulunmadığı, davalıya yönelik alınan her iki raporda da davaya konu edilen rahatsızlığın mevcut olmadığının ve buna yönelik bir bulguya rastlanmadığının tespit edildiği, raporlar arasında bir çelişkinin mevcut olmaması birlikte değerlendirilerek davacı tarafın davalıya yönelik yeniden rapor aldırılması yönündeki talebinin reddine karar verildiği, alınan raporlar neticesinde davalının cinsel organında iddia edilen klitoris büyümesi, adrenogenital sendrom rahatsızlığı olmadığı tespit edildiğinden evliliğin iptali için kanunun aradığı şartların gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının hükmün tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık evliliğin nispi butlan sebebi ile iptaline ilişkin şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 151 inci, 152 nci ve 158 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL'lik vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2336, Karar No: 2012/4675, Tarih: 06.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2336 E.  ,  2012/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk sayılan kızkardeşini öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-e, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın, çocuk sayılan kızkardeşi maktuleyi, tarım işinde çalışmak için gittikleri yerlerde başka birileriyle birlikte olması ve bu olay yüzünden kimsenin yüzüne bakamayacak hale geldiklerini düşünerek ailece evlerine dönmek zorunda kalmaları nedeniyle öldürdüğü anlaşılmakla; maktulenin davranışlarının ailenin namus ve şerefini eksilttiğini düşünen sanığın eylemini töre saikiyle gerçekleştirdiği, iddianamede sanık hakkında 82/1-k maddesinin uygulanması talep edildiği ve buna ilişkin sanığın savunmasının alındığı, anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-k maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının "sanık ...'un ... olmayan kız kardeşini öldürme suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-e maddesi" bölümündeki "kardeşini" ibaresinden sonra gelmek üzere "töre saikiyle" ibaresinin ve "82/1-d-e." ibaresindeki "e" bendinden sonra gelmek üzere "k" bendinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19737, Karar No: 2012/11616, Tarih: 09.05.2012

12. Ceza Dairesi 2011/19737 E., 2012/11616 K.

**12. Ceza Dairesi 2011/19737 E., 2012/11616 K.**

**- CEZAYI ARTIRICI HALLER

- TAKSİRLE YARALAMA

- TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 89 ]

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiği ve sanığın olayda tam kusurlu olduğu yönünde, sanık müdafiinin ise olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 22/4, 61/1 ve 89/1. maddeleri uyarınca, temel ceza belirlendikten sonra, nitelikli hallerin gerçekleşmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 61/4 ve 89/2(b,e) maddeleri uyarınca, cezanın bir kez yarı oranında artırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde, her bir nitelikli hal için ayrı ayrı artırma yapılarak, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince, halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak (BOZULMASINA), 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/668, Karar No: 2016/2208, Tarih: 01.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/668 E.  ,  2016/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 20/12/2012 tarihinde yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içinde, 24/12/2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmesi karşısında tebliğnamedeki temyiz isteminin reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir." hükmü yer almaktadır. Ayrıca "tavsif"in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.

İddianame içeriğine göre özetle; " ...şüphelinin .... Numune Hastanesinde doktor olarak görev yaptığı müştekinin karaciğerindeki kistin alınması amacıyla ameliyat edildiği,bu ameliyattan sonra müştekide sık sık değişik şikayetlerin ortaya çıktığı ve daha sonra yapılan muayene ve tetkikler sonucu şüpheli tarafından müştekinin suç tarihinde olduğu ameliyat esnasında içerisinde pens unutulduğunun anlaşıldığı ve yeniden ameliyat edilerek vücudunda kalan pensin çıkartıldığı, bu şekilde şüphelinin görevinin gereklerini yapmakta ihmal gösterdiği ve bunun sonucunda da kişilerin mağduriyetine sebebiyet verdiği, ''iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın taksirle yaralama suçuna ilişkin olduğu, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükmün incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil, vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan taksirle yaralama suçunun dikkate alınması gerektiği ve tebliğname tarihi de gözetilerek temyiz inceleme görevinin Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24179, Karar No: 2014/1133, Tarih: 23.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24179 E.  ,  2014/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere, özellikle, Dairemizce haciz ihbarnamesinin celbi için yapılan geri çevirme sonucunda, davaya konu ödeme emrinin düzenlendiği 2006/11618 sayılı takip dosyasından, Kurum borçlusunun davacıdan alacağına haciz konulmasına yönelik ihbarnamenin düzenlenmediğinin anlaşılmasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “...Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin dördüncü paragrafında yazılı “2575,60 TL” rakamları silinerek yerine, “1200,00 TL” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4623, Karar No: 2015/4644, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/4623 E.  ,  2015/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 20.01.2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve fer'i müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, kat mülkiyetli anagayrimenkulde 285 bağımsız bölüm bulunduğu, yönetim planına göre davaya konu edilen kat malikleri kurulu toplantısının ikinci olağan toplantı olduğu, hazırun cetvelinde asaleten ve vekaleten 75 kişinin imzasının bulunduğu ve iptali istenen kararların katılanların oyçokluğuyla alındığı anlaşılmıştır.

Kat Mülkiyeti Kanununun yönetici ve denetçi atanmasıyla ilgili olan 34 ve 41. maddelerinde bu atamaların kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından çoğunluğunun oyu ile yapılması gerektiğini hükme bağlamıştır. Emredici nitelikte olan bu hükümlerin uygulanması Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 30. maddesinin son fıkrasına göre toplantı yeter sayısına bakılmaksızın yapılan ikinci toplantıda da aranmaktadır. Başka bir söyleyişle, toplantı yeter sayısı aranmaksızın yapılacak olan kat malikleri kurulu toplantısında, katılanların çoğunluğunun oyları ile genel idari konularda karar alınabilir ise de, yasal koşul olan sayı ve arsa payı çoğunluğu sağlanmadıkça yönetici ve denetçi atamasıyla ilgili karar alınamaz. Buna göre mahkemece Yasanın 34 ve 41. maddelerinde yazılı çoğunluk sağlanmadan alınan yönetici ve denetçi atanmasıyla ilgili kararların iptaline karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporu, karar defteri ve işletme defteri gözönüne alınarak alınan kararların iptal edilmesini gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15103, Karar No: 2012/22936, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15103 E.  ,  2012/22936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10013, Karar No: 2012/8339, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10013 E.  ,  2012/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18903, Karar No: 2010/1218, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18903 E.  ,  2010/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.