muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/814, Karar No: 2015/259, Tarih: 30.06.2015

Prof. Dr. Cumhur Şahin Ceza Muhakemesi Hukuku kitabının 278. sayfasında "CMK'nun 139. maddesi oldukça sınırlı sayıda suç bakımından gizli soruşturmacı görevlendirilmesini kabul etmiş bulunmaktadır. Aynı maddenin 7. fıkrasındaki katalogda yer alan bazı suçlar bakımından, suçun örgütlü olma şartının aranmadığı gibi bir izlenim doğabilirse de, bu doğru değildir. Çünkü 139. maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, gizli soruşturmacının örgütün faaliyetlerini izlemekle birlikte değerlendirdiğimizde, ancak bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla sınırlı olarak gizli soruşturmacı görevlendirilebileceği sonucu ortaya çıkmaktadır." şeklinde görüşünü ortaya koymuştur.

Prof. Dr. Ersan Şen'in görüşü de bu doğrultudadır.

139. maddenin içeriğinden anlaşıldığı gibi bu gizli soruşturmacının, örgüt olmayan basit olaylarda uygulanması mümkün değildir.

2- Görevli olan ve ismini bilmediğimiz gizli soruşturmacının, uyuşturucu alıcısıymış gibi, olaydan habersiz olan sanık Olcay'a yaklaşıp, alıcı sanık sıfatıyla, sanık Olcay'ı uyuşturucu maddeyi satışa teşvik ederek, kendisi de eyleme müşterek fail olarak, bilfiil katılıp eylemi gerçekleştirdikten sonra, alıcı sanığa suç isnat edip, cezalandırılmasını sağlamaya yetkisinin bulunup bulunmadığı sorunudur.

Olayımızda gizli soruşturmacı, sanık Olcay'dan uyuşturucu satın almak istediğini söylemekle, sanığı suça teşvik etmektedir. Oysa gizli soruşturmacının bu şekilde görev yapması yasayla engellenmiştir.

Yasama organı 5271 Sayılı Kanunu meclisten geçirirken CMK'nun 139. maddesinin hükümet tasarısının komisyon gerekçesi aynen şöyledir;

"Kışkırtıcı ajan kullanılmasının hukuk devleti ilkesi bakımından büyük sorunlar yaratması karşısında, batı ülkelerinde giderek artan ve buna paralel olarak da toplum hayatında tamiri kabil olmayan yaralar açan, suç organize suçlulukla mücadelede, gizli soruşturma yapan bir görevliden yararlanma düşüncesi ortaya çıkmıştır. Gizli soruşturmacı, kışkırtıcı ajan değildir. Bunun kışkırtıcı ajandan en önemli farkı, gizli soruşturmacının hiç bir zaman azmettiren durumunda bulunmamasıdır."

"Gizli soruşturmacı, görevi sırasında suç işlemeyecektir." Bu cümleler 139. maddenin gerekçesidir.

Kanun koyucu, 139. maddenin gerekçe bölümünü bu şekilde açıkladığı gibi, gizli soruşturmacının, uygulamada, sanıkları suça teşvik eden, azmettiren veya suça iten kışkırtıcı bir ajan durumunda olmaması gerektiğini belirtmektedir.

Bu olayda gizli soruşturmacı, kanun maddesine aykırı olarak, sanığın evine kadar gidip, uyuşturucuyu satın almak istediğini bildirip, eyleme iştirak ederek, uyuşturucu malı istemiştir. Soruşturmacının bu talebi olmasaydı, sanığın uyuşturucu maddeyi, gizli soruşturmacıya götürüp satma düşüncesi, sanığın aklından ve fikrinden bile geçmeyecekti.

Bu olayda gizli soruşturmacı, kanun maddesine aykırı olarak, sanığın evine kadar gidip, uyuşturucuyu satın almak istediğini bildirip, eyleme iştirak ederek, uyuşturucu malı istemiştir. Soruşturmacının bu talebi olmasaydı, sanığın uyuşturucu maddeyi, gizli soruşturmacıya götürüp satma düşüncesi, sanığın aklından ve fikrinden bile geçmeyecekti.

Gizli soruşturmacı olmasaydı, eylemin gerçekleşmesi mümkün değildi. Bu durumda gizli soruşturmacının olayımızda sanık Olcay'ı bilfiil suça teşvik eden, bir kışkırtıcı ajan olduğu net ortadadır. Bu nedenle bu uygulama, kanuna aykırı bulunduğundan, sanık Olcay yönünden hükmün bozulması gerekmektedir. Aksi takdirde insanların hak ve hürriyetlerinin güvenliği, demokratik hukuk devletinin varlığı tartışılır bir hale gelir.

3-Mevcut kanun ve yönetmeliklere göre gizli soruşturmacının suçun işlenmesine yardım edip edemeyeceği sorunudur.

139. maddenin 5. fıkrası aynen şöyledir. "Soruşturmacı görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz."

Gizli soruşturmacı, görevini ifa ettiği sırada suç oluşturan herhangi bir eylemi gerçekleştirmeye veya yardım etmeye yetkisi yoktur. Soruşturmacı bir suç işlemeyecek, sadece örgütün işlediği suçlardan dolayı soruşturmacı sorumlu tutulmayacaktır. Soruşturmacı, örgütün faaliyetlerini izleyecek, örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunacak ve o örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplayacaktır.

Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi, gizli soruşturmacı ve teknik araçlarla izleme tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 27. maddesinde gizli soruşturmacının yetki ve sorumlulukları kanunda belirtildiği gibidir.

Olayımızda kurulmuş bir örgüt söz konusu değildir. Ortada iki sanık mevcuttur. Örgütle alakası olmayan sanıkların peşine, devletin bir gizli soruşturmacı takması mümkün değildir.

Gizli soruşturmacı TCK'nun 188/3. fıkrası gereğince uyuşturucu ve uyarıcı maddeyi sanık Olcay'dan satın almıştır. Sanığın işlediği suçun aynısını gizli soruşturmacıda işlemiştir. Çünkü gizli soruşturmacı uyuşturucu maddeyi satın almıştır. Onun suçu da TCK'nun 118/3. fıkrası gereğince 5 yıl hapis cezasını gerektirmektedir. Aynı suçu işleyen gizli soruşturmacıyı nasıl cezalandıramıyorsak, yasaya aykırı olarak, gizli soruşturmacı tarafından, ele geçen delillere dayanarak sanığı da cezalandırmamız mümkün değildir.

CMK'nun 139/5. maddesi aynen şöyledir. "Gizli soruşturmacı görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz." denmektedir. Bu olayda örgütün işlediği bir suç olsa idi soruşturmacının cezalandırılması mümkün değildi. Ancak bu suç örgütün işlediği bir suç değil, soruşturmacının kendiliğinden gerçekleştirdiği bir eylemdir. Kanun koyucu soruşturmacının, kendi arzusu ile suç işlemesine izin vermiş değildir. Devlet organları bile soruşturmacıyı suç işlemeye yönlendiremez. Olayımızdaki uyuşturucu maddeyi satın alarak, başkasını cezalandırmaya da yetkisi yoktur. Suç ile mücadele ederken, ikinci bir suç işlemeyi gerektirmez.

Tüm bu açıklamalardan anlaşıldığı gibi tek bir sanık veya şüpheli hakkında işlediği bir suçtan dolayı, gizli soruşturmacının görevlendirilmesi mümkün değildir. Sadece örgütler için gizli soruşturmacı görevlendirilebilir. Bir iki şüpheli veya sanığın işlediği suçlardan dolayı, sanık, teknik araçla izlenebilir, ses ve görüntü kaydı alınabilir. Aynı bu şartlarla telekomünikasyon yolu ile iletişimi tespit edilebilir. Sanık dinlenebilir. Ancak gizli soruşturmacının görevlendirilmesi kanunen mümkün değildir. Artık Ceza Muhakemesi Kanunu değişmiştir. Eski kışkırtıcı ajan uygulamasını terk etmemiz gerekmektedir.

Anayasanın 38. maddesi aynen şöyledir. "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez" bu olayda tüm bulgular kanuna aykırı olarak elde edildiğinden Anayasanın 38. maddesi gereğince bu delillerin hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla hükmün usul ve esastan bozulması gerektiği görüşünde bulunduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım" yönünde görüş bildirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10.04.2014 gün ve 1009-2531 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Akhisar Ceza Mahkemesinin 22.08.2013 gün ve 154-243 sayılı mahkûmiyet hükmünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8540, Karar No: 2017/2929, Tarih: 28.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8540 E.  ,  2017/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının, birleşen davada ise fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi ve yargılama giderlerinin kabul ve red durumuna göre oranlanırken kural olarak harçlar oranlamaya tabi olmadığından harcın yargılama giderlerine eklenerek oranlanması hatalı olup,bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 6 ve 9 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ 6- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 511,59 TL. harçtan peşin alınan 74,25 TL. harcın mahsubu ile 437,34 TL. Bakiye karar harcının davalı ...'nden tahsili ile hazineye gelir kaydına,

9- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 448,15 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, davacının yatırdığı 74,25 TL. peşin harç ile 18,40 TL. başvuru harcının davalı ...'nden tahsili ile davacıya ödenmesine," bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16695, Karar No: 2023/2151, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16695 E.  ,  2023/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında eziyet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b, e ve f) bentleri ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b ve f) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli kararının kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın kardeşi olan mağdureyi evden kaçmasını engellemek amacıyla yatağa bağladığına, suç kastı olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olup işkence ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın kardeşi olan mağdureyi evden kaçmasını engellemek amacıyla yatağa bağladığına, suç kastı olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olup işkence ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 15 yaşındaki kızkardeşini dışarıya çıkmasına engel olmak amacıyla darp ederek ayağından zincirle yatağa bağladığı, yapılan ihbar üzerine ayağından yatağa bağlı halde bulunan müştekinin görevlilerce alındığı iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 20.02.2012 tarihli adli muayene raporunda mağdurenin hayati tehlikesinin bulunmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 20.02.2012 tarihli tutanakta, aile içi şiddet olayı ihbarı üzerine, belirtilen adrese gidildiğinde mağdurenin evden dışarı çıkmaması için kalın zincirle yatağa bağlandığının görüldüğü, zincirdeki asma kilit açılarak mağdurenin kurtarıldığı belirtilmiştir.

4. Mağdure anlatımlarında özetle, ağabeyinin, okumasını istemediği için dışarı çıkmasına izin vermediğini, ailesinin sözünü dinlemediği için de son olayda ağabeyinin zincirle ayağından yatağa bağladığı, ağabeyinin eylemlerine ailesi tarafından müdahale edilmediğini ifade etmiştir.

5. Sanık savunmasında özetle, kızkardeşinin kendisine zarar verip evden kaçmasını engellemek amacıyla zincirle bağladığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın, mağdurenin dışarıya çıkmasını engellemek amacıyla darp ettikten sonra ayağından zincirle yatak odasına bağlamak suretiyle hürriyetini kısıtladığı kabul edildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen temel ceza, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca arttırılarak hüküm kurulmuştur. Temyiz dışı sanık Süleymen Başer hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmediği gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 109/3-b maddesinin uygulanması hususundaki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eziyet suçu yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmediği gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 109/3-b maddesinin uygulanması hususundaki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eziyet suçu yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zarar ve sanığın kastı" dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiş ve bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanığın, mağdureyi hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik eylemleri bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu, ayrıca özel bir saikinin bulunmasına gerek olmadığı, mağdureyi darp ederek yaraladığı da gözetildiğinde, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemekle, hükümde bu hususta hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen tutanak, adli muayene raporu ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Eziyet suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

V. KARAR

A. Eziyet suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.04.2019 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6634, Karar No: 2021/8733, Tarih: 12.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6634 E.  ,  2021/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmama suçundan sanık ...'nun, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 13/07/2020 tarihli ve 2020/79 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 01/06/2021 gün ve 94660652-105-10-6066-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve KYB - 2021/74316 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu ve bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında, ... İcra Ceza Mahkemesinin 13/07/2020 tarihli ve 2020/79 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu ve anılan kararı müteakip müşteki vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı itiraz üzerine verilen merci ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/51 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Somut olayda, ... İcra Ceza Mahkemesince 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 349. maddesi uyarınca duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtarını içerir duruşma gününü bildiren meşruhatlı davetiyenin sanığa gönderilmediği, sanığın savunmasının tespiti için usulüne uygun şekilde tebligat yapılmaksızın yargılamaya devamla karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

İİK’nın 76. maddesine aykırılık fiilinden sanık hakkında verilen tazyik hapsine ilişkin karar hakkında 14/12/2020 tarihinde kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş, şikayetçi adına vekaletnameye istinaden davadan feragat etmeye yetkili olduğu anlaşılan şikayetçi vekilinin mahkemece verilen 13/07/2020 tarihli, 2020/79 D.iş sayılı hükümden sonra 03/09/2021 tarihinde Uyap üzerinden sunduğu şikayetten feragat dilekçesi ile 03/09/2021 tarihinde şikayetten vazgeçtiği, sanığın üzerine atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkındaki davanın vazgeçme nedeni ile düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç;

Sonuç;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği kısmen yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesinin 13/07/2020 tarihli ve 2020/79 değişik iş sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle İİK'nın 354. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, sanık hakkında mal beyanında bulunmama eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise derhal salıverilmesine, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.