muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9498, Karar No: 2010/5645, Tarih: 10.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9498 E.  ,  2010/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 04/06/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı dernek, düzenlediği toplantıdan sonra yapılan yayın ile kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, yayın ile davacının hedef alınmadığını ve yayının hukuka uygun olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayın ile davacının hedef alınmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu olayda; davacı dernek, farklı cinsel tercihi olan kişilerin sorunları ile ilgilenip çözüm üretilmesini sağlamaya yönelik faaliyetlerde bulunmak amacıyla kurulmuştur. Bu amaçla düzenlemiş olduğu toplantıya katılan iktidar partisi üyesi bir milletvekili, davacı derneğin temsil ettiği insanların sorunları ile ilgilenileceği biçiminde açıklama yapmıştır. Dava konusu yayında, bu milletvekilinin toplantıya katıldığı belirtilerek, konuşmasının içeriğinin doğru olmadığına ilişkin sözlere yer verilmiştir. Ancak bu yapılırken, davacı derneğin adı da açıklanarak, farklı cinsel tercih içerisindeki kişiler ve bunlara destek verenlere yönelik olarak, eleştiri sınırlarını aşacak ve hakaret boyutuna ulaşacak nitelikte ağır sözler kullanılarak, davacı dernek ile temsil etmiş olduğu üyeleri hedef alınmıştır. Dava konusu köşe yazısındaki anlatım sırasında, basının haber verme, olayı yorumlayıp eleştirisini yapma görevinin sınırları aşılarak, hedef alınan davacı derneği aşağılayıcı, yanlış anlamaya yol açan ve anlatılmak istenen konunun amacına uygun düşmeyen sözlere de yer verilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, özle biçim dengesinin bozulduğu ve böylece davacının kişilik haklarına hukuka aykırı biçimde zarar verildiği benimsenerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11340, Karar No: 2022/12369, Tarih: 28.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11340 E.  ,  2022/12369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim

süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini ve 10/04/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41240, Karar No: 2017/4010, Tarih: 05.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/41240 E.  ,  2017/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Sibel Bardakçı ile davacılar vekili avukat ...'nun gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...’ın eşi, diğer davacıların annes...'ın nefes darlığı şikayeti ile ... Özel ... Hastanesi'ne müracaat ettiğini ve davalı doktor tarafından 05.01.2011 tarihinde astım tanısı konulduğunu, şikayetlerinin geçmeyip artması üzerine 21.09.2011 tarihinde yine aynı doktor tarafından astım tanısı konularak gerekli ve dikkatli muayene yapılmadan gönderildiğini, ...ın rahatsızlığının artması üzerine 10.11.2011 tarihinde yeniden muayene ve kontrole gittiğinde yine astım tanısı konulduğunu ve bu doğrultuda tedavi önerildiğini, müteveffa...'ın akciğer filmi çekilmesini talep etmesine rağmen bu talebin davalı doktor tarafından yerine getirilmediğini, 14.11.2011 günü dava dışı hastanede yapılan muayene sonucunda...'ın hastalığının akciğer kanseri olduğunun tespit edildiğini, kanser tanısı konulduğunda hastalığının son evresinde olduğunu, 07.07.2012 tarihinde...'ın 35 yaşında hayatını kaybettiğini, o tarihte 3, 12 ve 16 yaşında toplam 3 çocuğunun bulunduğunu,...'ın ölüm sebebinin davalı doktorun ihmalinden kaynaklandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ... için 5.000,00TL, çocukların her biri için 5.000,00TL olmak üzere toplam 20.000,00TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için 50.000,00TL manevi tazminatın...'ın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemişler, 03.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin taleplerini 32.914,38TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, müteveffa...'a davalı doktor tarafından hatalı teşhis konulduğunu ileri sürerek, duydukları üzüntü ve uğradıkları zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebiyle eldeki davayı açmışlar, davalı kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'nun raporu benimsenmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun 18.12.2013 tarihli raporu “çekilen grafide sol klavikula altında lokalize yumuşak doku kitlesinin değerlendirilmediği, bu nedenle hastadan ileri tetkik istenmemesi nedeniyle kusurlu olduğu ancak yaklaşık 6 ay sonra hastalığın tanısı konularak uygun tedaviye rağmen ölümün gerçekleştiği, kişide tespit edilen akciğer kanserinin morfolojisi ve prognozu dikkate alındığında gecikme olmaksızın tanı konularak uygun tedavisinin yapılması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı, ölüm meydana gelmesindeki kusur oranının 2/8 olarak değerlendirildiği” belirtilmiştir. Bununla birlikte davacı ... tarafından ... Valiliği Sağlık Müdürlüğü'ne yapılan şikayet üzerine düzenlenen 16.04.2012 tarihli raporda, hekimin hastaya yaklaşımında medikal olarak tıbbi kusur olmadığı belirtilmiştir. Bu durumda raporlar arasında çelişki meydana gelmiştir. O halde mahkemece, müteveffa...'a davalı doktor tarafından ve sonrasında yapılan muayenelere ilişkin tüm bilgi ve belgeler, hastane kayıtları birlikte gönderilerek, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davalının itirazları da karşılanmak suretiyle olayda davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenleri açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 840,00 TL harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12040, Karar No: 2015/465, Tarih: 14.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/12040 E.  ,  2015/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 2013/5573 Esasına kaydedilen... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/891 Esas, 2010/700 Karar sayılı dava dosyası ile bu dosyanın birlikte incelenmesi sonunda;

1-Sanık hakkında 18.04.2012 tarihli iddianame ile müşteki ... adına 18.11.2007-08.12.2007 tarihlerinde 8 adet, 20.08.2009 tarihli iddianame ile katılan...adına 16.11.2007-17.12.2007 tarihlerinde 12 adet sahte abonelik sözleşmesi tanzim ederek telefon hatlarını kullanıma açtığı iddiasıyla kamu davaları açılmış olması, sanığın her iki yargılama sırasında da abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, yanında çalışan... isimli şahsa ait olabileceğini savunması karşısında; delillerin birlikte değerlendirilebilmesi ve eylemlerin zincirleme suç teşkil edip etmediğinin belirlenmesi açısından; anılan dosya ile bu dosyanın birleştirilerek yargılamaların birlikte yürütülmesi, savunmada adı geçen ...'in Mernis adresi ve dosyada mevcut SGK kayıt örneğindeki çalıştığı işyeri adresinden araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imza örneklerinin alınması,... Uzmanının 09.04.2010 tarihli raporunda belirttiği üzere sanığın da mukayeseye yarar yazı ve rakam örneklerinin alınmasından sonra abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra eylemlerin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme ile her iki dosyadaki suç ve iddianame tarihleri değerlendirilerek zincirleme suç hükümlerinin de tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.
Yargıtay — Esas No: 2007/139, Karar No: 2007/202, Tarih: 09.10.2007

**Ceza Genel Kurulu         2007/6-139 E.  ,  2007/202 K.**

* BİLİRKİŞİ,GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA,SAHTECİLİK,

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5252) Madde 5

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 64

**"İçtihat Metni"**

Sanık Ş..... T.....'un; güveni kötüye kullanmak ve özel belgede sahtecilik suçlarından 765 sayılı TCY'nın 508, 80, 345, 80, 71 ve 74. maddeleri uyarınca sonuç olarak bir yıl beş ay üç gün hapis ve 339.270.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2003 gün ve 328-748 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle;
Yargıtay — Esas No: 2016/9258, Karar No: 2018/1965, Tarih: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9258 E.  ,  2018/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....04.2016 tarih ve 2015/209-2016/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...nin iştiraki olduğunu, sadece ..., Kanada ve Meksika'de 300'den fazla noktada hizmet verdiğini, çay ve çayla bağlantılı çaydanlıklar, demlikler, çay takımları, kupalar, bardaklar, çak kettleları, diğer çay aksesuarları ürünleri ile beyaz çay, yeşil çay, ... çayı cai çayı ve diğer bitkisel çaylarla ilgili ticari faaliyette bulunduğunu, ... nezdinde marka tescillerinin bulunduğunu, ... nezdinde de 2008/26160 sayılı ... ibareli ve 2013/24610 sayılı “... TEA+şekil” ibareli tescilli markaları bulunduğunu, davalının 2012/98358 sayılı "..." ibareli, 5. 30. ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun ilânı üzerine kötüniyet, ticaret unvanı, markayla iltibas ile tanınmışlık vakıalarına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının bir kısım mallar yönünden reddedildiğini ileri sürerek ... ... kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; taraf markalarının benzer olduğu ancak kalan ürün ve hizmetler itibariyle kapsamlarının farklı olduğunu, davacı markalarının tanınmış olduğunu ispat edemediğini, kötüniyetli bir tescil olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili; taraf markalarının benzer olduğu ancak kalan ürün ve hizmetler itibariyle kapsamlarının farklı olduğunu, davacı markalarının tanınmış olduğunu ispat edemediğini, kötüniyetli bir tescil olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının birçok ülkede faaliyet gösterdiği, ticarî faaliyetindeki satış rakamlarının ciddî büyüklüklere ulaştığı, kuvvetli reklâm ve yaygın dağıtım ile markanın davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlandığı, refleks hâlinde hemen hatırlanan tanınmış bir marka haline geldiği, aynı sektörde faaliyet gösteren davalının davacı markasından haberdar olmamasının mümkün olmadığı, davacının kullandığı ... ibareli marka ile davalının başvurusunun konusu olan ... ibareli işaret arasındaki tek farkın V harfi olduğu, bunun da markayı farklı kılmadığı, davacı markasının tanınmışlık düzeyi nedeniyle davalının haksız yarar sağlayacağı, imaj ve güveninden faydalanacağı, zaman içinde davacı markasının ayırt ediciliğini zayıflatacağı bu nedenle 556 sayılı KHK m. 8/4 hükümleri uyarınca hükümsüz kılınması gerektiği, davacı ile aynı sektörde faaliyette bulunan davalının, davacıya ait olduğunu bildiği markayı aynı/benzer sınıflarda marka olarak tescil ettirmesinin iyi niyetli bir girişim olmadığı, davalının bu tescilinin haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.