muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16787, Karar No: 2019/6314, Tarih: 20.05.2019

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 18.10.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 05.11.2009 tarihinde teslim edildiği ve 11.03.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda mahal listesine göre yapılması gereken açık kapalı spor alanları, açık ve kapalı kafeteryalar, su animasyon havuzları, bisiklet parkurları, yürüyüş, peyzaj ve çevre düzenlemeleri, alış veriş merkezlerinin yapılmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ihbar olunanın temyiz dilekçesinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 516,76 harcın istek halinde davalı ...'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6412, Karar No: 2014/13087, Tarih: 17.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6412 E.  ,  2014/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/392511

MAHKEMESİ : Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/360 (E) ve 2013/356 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 23.10.2013 tarihinde bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği dilekçesinde, 21.10.2013 tarihinde 12 yıl 8 ay ceza aldığını, bu cezayı yatacak durumda olmadığını, kendi ihtiyaçlarını bile karşılayamadığını, hastane raporlarının olduğunu, tuvalete ve banyoya bile arkadaşlarının yardımıyla gidebildiğini, %70 sakat raporu olduğunu, bu durumdayken cezaevi şartlarına uyum sağlayamayacağını,

Sanık savunmanının 03.12.2013 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde, müvekkilinin uyuşturucu madde kullanması nedeniyle atılı suçu da uyuşturucunun etkisiyle işleme ihtimalinin bulunduğunu ve uyuşturucu madde bağımlısı olan sanığın tedavi görmesi gereken ve ceza ehliyeti tartışılan biri olduğunu belirttiği,

Sanığın dosya içinde bulunan adli sicil kaydı içeriğine göre ise, Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24.01.2012 gün, 2009/663 Esas, 2012/28 sayılı kararıyla, sanık hakkında akıl hastalığı nedeni ile güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Sanığın ve sanık savunmanının iddiaları ile sanığın adli sicil kaydı bu haliyle dikkate alındığında, öncelikle sanığın sağlık durumuna ilişkin hususun, beden ya da akıl sağlığı konusunda mı olduğunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

5271 sayılı CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak sanığın gözlem altına alınarak atılı suç tarihinde mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı, 5237 sayılı Yasanın 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3401, Karar No: 2013/7808, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3401 E.  ,  2013/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16226, Karar No: 2014/8568, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16226 E.  ,  2014/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... Mağazasında müdür olarak görev yapan sanığın, bazı malların satılmasına rağmen çıkış yapmadan parasını aldığı, tanıdıklarına veresiye satış yaptığı, şirket genel müdürlüğü tarafından servis şoförüne verilmesi için gönderilen parayı zamanında vermeyerek kendi ihtiyaçları için kullandığı, ayrıca mağazada eksik çıkan kol düğmeleri yerine kendisine ait olan kol düğmelerini koyduğu sabit olmakla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken “1 yıl 15 gün” yerine “12 ay 15 gün” hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15417, Karar No: 2021/1522, Tarih: 17.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/15417 E.  ,  2021/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini beyan ettiği, vergi inceleme raporlarına göre, mükellefin KDV, Kurumlar Vergisi ve muhtasar beyannamelerini vermediği, yasal defter ve belgelerine de ulaşılamadığı, Ba-Bs analizinden tespitler yapıldığı ancak 2009 takvim yılında düzenlenen fatura tarihlerinin belli olmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi,

2-Sahteliği iddia olunan fatura asıllarının sanıktan ya da ilgili vergi dairesinden temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3-İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Varsa şirket adına muhasebe işlemlerini yürüten kişi tespit edilerek, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, fiilen şirketi kimin idare ettiği, şirket işlerinde kimle muhatap olduğu, faturaları ve belgeleri kimin getirdiği, beyannamelerin kimin tarafından verildiği, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6-Kabule göre de;

a)Adli sicil kaydına göree tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15063, Karar No: 2012/16093, Tarih: 05.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15063 E.  ,  2012/16093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 11.06.2012 gün ve 2012/5488-2012/8676 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalılar tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Davacı 09.06.2011 tarihli dava dilekçesinde davalı ...'nin, müvekkili ile imzalanan 17.06.2003 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, Müvekkilinin işlettiği Bodrum ...'ya ait tesislerde satılacak akaryakıt ve makina yağlarının satışının davalı şirket tarafından yapılmasının kararlaştırıldığını, diğer davalı şirketinde kiralananda faaliyet gösteren davalının bayisi olduğunu, 2010 yılı haziran ve temmuz aylarında benzin ve mazotun birbirine karıştılmasından ötürü bir çok tekne ve motorda büyük hasaların meydan geldiğini, ayıplı hizmet nedeniyle Marinaya teknelerini bağlayan insanların ve müvekilinin mağdur olduğunu, davalının ayıplı hizmetinin ulusal basında ve yerel basında yer aldığını, bu nedenle müvekkilinin itibar kaybına uğradığını, müvekkilinin ülkemize büyük çapta turizm yatırımı yaptığını, şirketin faaliyetlerinin sekteye uğramasından endişe ettiğini, ayıplı hizmet nedeniyle, davalının halen Marina'da olduğunu duyan kişilerin artık Marinaya teknelerini bağlamadığını, oluşan kötü imajın giderek katlandığını, müvekkilinin olaydan sonra 27.08.2010 tarihindeki ihtarnamesi ile davalıdan zarar gören teknelerin zararını karşılaması ve işletmenin yeninden benzin servisi yapar hale getirilmesini ihtar ettiğini ve sözleşmenin feshine ilişkin hakkını saklı tuttuğunu, davalı tarafından ihtara verilen cevapta ayıplı hizmeti kabul ettiklerini, meydana gelen zararı karşılayacaklarını ve istasyondaki iyileştirme çalışmalarının devam ettiğinin bildirildiğini, Davalı şirketin basiretli tacir gibi davranmadığını ve gerekli teknik yeterliliklere sahip olmadığını, olay nedeniyle müvekkili şirketin kötü imajının davalı firmanın marinadan ayrılması ile telafi edilebileceğini, bu nedenle sözleşmenin feshine ilişkin haklarını ... 8. Noterliğinin 20.05.2011 tarihli 13107 Yevmiye no'lu ihtarnamesi ile kullandıkları, davalının ... 17. Noterliğinin26.05.2011 tarih ve 13107 yevmiye no'lu ihtarnameye cevabında söz konusu ayıplı hizmetin her akaryakıt istasyonunda yaşanabileceğini, müüvekkil şirketin itibarını zedeleyecek bir durum olmadığını belirterek kiralananı tahliye etmediğini, davalının ayıplı hizmetinin kira sözleşmesine aykırılık oluşturduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. ./.

Davalılar cevap dilekçesinde, davacının iddia ettiği olayın 2010 yılı haziran ayında meydana geldiğini, teknik bir arıza nedeniyle benzin ürününe karışan motorinden dolayı, akaryakıt alan teknelerin zarar gördüğünü, teknik aksaklığın fark edilmesi ve müşteri şikeyetlerinin ulaşması üzerine, tekne sahiplerinin zararlarının her iki davalı tarafından karşılandığını, hasarları karşılanan tekne sahiplerinin davalılara olan güvenlerinin arttığını ve davalıların ibra edildiğini, bu nedenle davacının itibarının zedelenmesinin söz konusu olmadığını, olaydan sonra Marina'nın doluluk oranının aksine arttığını, davacı firmanın ortaklarının 04.05.2011 tarihinde el değiştirmesi üzerine olayın üzerinden 10 ay geçtikten sonra davayı açtıklarını, davanın afaki olduğunu, reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, akaryakıt istasyonunda yakıtların karışması nedeniyle bir kısım kişilerin tekneleri hasar gördüğü sabit ise de, bu durumun petrol istasyonundaki teknik bir hatadan kaynaklandığını ve giderilmesinin mümkün olduğunu, hatta davalı ... tarafından 60.000 USD lik masrafla hatanın giderildiğinin beyan edildiğini, ayrıca zarar gören tekne sahiplerinin ibranamelerinin de dosyaya ibraz edildiğini, davalıya 27.08.2010 tarihinde gönderilen fesih ihbarında da süre verilmeden derhal akde aykırılığın giderilmesinin talep edildiğini, petrol istasyonundaki hatanın anında giderilmesinin mümkün olmadığını, belirli bir zamana ihtiyaç olduğunu, ayrıca ihtarnamede akde aykırılığın giderilmemesi halinde sözleşmenin feshedileceğinin belirtilmediğinden ihtarnamenin de usule uygun olmadığını, davacının akaryakıtın birbirine karışması şeklindeki durumunda devam etmediğini, davacı yargılama sırasında akde aykırılığın açıktan fena kullanmak niteliğinde olduğunda süreli ihtara gerek olmadığını iddia etmişse de, Yargıtay içtihatlarına göre belirli sürede giderilmesi mümkün olan olguların açıktan fena kullanma sayılmayacağını, bu nedenle ihtarnamenin usulüne uygun olmadığını gerekçesinde belirterek davanın reddine karar vermiştir. Davacının temyizi üzerine dairemizce davalının eylemi açıktan fena kullanma olduğundan bahisle yerel mahkemenin kararının bozulmasına karar verilmiş ise de, davalılar tarafından yapılan karar düzeltme istemi netecesinde bu defa ki incelemede, dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, olayın meydana geliş şekline, takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına, olayın, oluş şekli itibariyle açıktan fena kullanma olarak nitelendirilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, usul ve kanuna uygun olduğundan, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüyle bozma kararının kaldırılarak kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalıarın karar düzeltme talebinin yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile atıfta bulunulan mahkeme kararına yönelik, Dairemizin 11/06/2012 günlü ve 2012/5488-8676 E. ve K. sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün ONANMASINA ve istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyen davalılara iadesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, akde aykırılık nedeniyle tahliye davasıdır. Mahkemece akde aykırılığın giderilmesi için süreli ihtar gönderilmediği, belirli bir sürede giderilmesi mümkün olan olguların açıktan fena kullanım sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce, akaryakıtın birbirine karışarak satışının yapılması, açıktan fena kullanımı oluşturacağından, davanın kabulüne karar verilmesi yerine reddine karar verilmesi doğru görülmediği nedeniyle, yerel mahkeme hükmünün bozulması üzerine davalılar tarafından yasal süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Bunun üzerine, davalıların karar düzeltme isteği yerinde görülmek suretiyle, Dairemizin bozma ilamının kaldırılarak, hükmün onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne aşağıdaki açıkladığım nedenlerden ötürü katılmıyorum.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 256.maddesi hükmü uyarınca, kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince, akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için, kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayanlar tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda, akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.