muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6961, Karar No: 2013/7316, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6961 E.  ,  2013/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı Hazinenin tutunduğu tapu kaydının geldisi olan Mart 1328 tarih, 2-3 sayılı tapu kaydı ile davacı ...'in tutunduğu tapu kaydının geldisi olan Kasım 1335 tarih,17 sıra numaralı tapu kaydının tesis ve tedavülleri ile birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığından getirtilmesi,

2- Hazinenin dayandığı tapu kaydının yüzölçümünün değiştirilmesine esas Terme Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/454 Esas, 2003/286 Karar sayılı dava dosyasının getirtilmesi,

3- Dava konusu 12 parsel sayılı taşınmaz ile komşusu 11 parsel sayılı taşınmazın çevresinde yaralan taşınmazlar ile dere, yol vs gibi yerleri birarada gösterir birleşik pafta haritası örneği ile bu parselllere komşu olan tüm taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve dayanaklarının tesisi ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10280, Karar No: 2021/15716, Tarih: 09.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10280 E.  ,  2021/15716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 10.02.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.02.2016 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4310, Karar No: 2015/24811, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/4310 E.  ,  2015/24811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/184593

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 33. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/739 (E) ve 2014/221 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan S.. S.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/378, Karar No: 2015/259, Tarih: 15.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/378 E.  ,  2015/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Ankara 9.Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırma kanunundan kaynaklanmaktadır.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca

Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4436, Karar No: 2014/11503, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4436 E.  ,  2014/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18625, Karar No: 2012/18686, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18625 E.  ,  2012/18686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :419-173

Dava, tedavide kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, tedavi başlangıç tarihini de kapsar şekilde halen memur olarak çalışmakta olduğu, tedavisinin 08.10.2008 tarihinde başladığı gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... vekilinin ve ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1117, Karar No: 2016/2102, Tarih: 16.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1117 E.  ,  2016/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava ödeme emrinin iptali ve davacıya ait araç üzerinde haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari para cezasının iptali istemiyle ... İdare Mahkemesi'ne açılan davaların kesinleşmediği, denetmen raporunda açıkça 16 kişinin isim ve kimliklerinin belirlenip hepsinin imzalarının alındığı, söz konusu 16 kişinin sigortasız olarak çalıştırılmadığını ispat yükünün ilgili şirket ortağı olan davacıya düştüğü ancak davacı tarafından bu konuda yeterli delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davanın hakdüşürücü süre içerisinde açıldığı, davacıya 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre, ... Şti.'deki hissesi oranında olduğu belirtilerek 08/08/2014 tarih 11320104 sayı ve 2012/19556 takip numaralı, 2010/3 e 9. dönemlerine ait prim borcuna ilişkin ödeme emri çıkartıldığı, borcun 03/09/2010 tarih AU-126 sayılı denetmen raporuna istinaden 16 işçinin ... Şti. bünyesinde sigortasız çalıştırıldığının tespit edildiği gerekçesiyle çıkartıldığı, 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesi gereğince dava dışı borçlu şirketten 16 kişiye ait aylık prim ve hizmet belgelerinin düzenlenerek Kurum'a verilmesinin istenildiği, borçlu şirket tarafından aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde düzenlenmediği, davalı Kurum tarafından dava dışı borçlu şirkete 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesine göre 10.658,00 TL ve 23.768,00 TL olmak üzere idari para cezası tahakkuk ettirildiği, borçlu şirketin mezkur idari para cezalarına yaptığı itirazın Kurum komisyon kararıyla reddedildiği, borçlu şirket tarafından komisyon kararına karşı ... İdare Mahkemesi'ne dava açıldığı, ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2011/968 E. 2012/473 K. sayılı ilamı ve ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2011/290 E. 2011/2067 K. sayılı ilamıyla "...tarlada patates toplamak suretiyle yürütülen faaliyetin davacı şirkete ait bir faaliyet olduğuna ilişkin olarak hukuken kabul edilebilir nitelikte somut hiçbir belge olmasızın tesis edilen davaya konu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, verilen kararların Danıştay 15. Dairesi'nce onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, maddi vaka irdelenmek ve tartışılmak suretiyle İdare Mahkemesi'nce bir karar ihdas edilmiş olup; artık bu karar İş Mahkemesi için de kuvvetli delil niteliğindedir. Mahkemece bu ilkeler gözetilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, maddi vaka irdelenmek ve tartışılmak suretiyle İdare Mahkemesi'nce bir karar ihdas edilmiş olup; artık bu karar İş Mahkemesi için de kuvvetli delil niteliğindedir. Mahkemece bu ilkeler gözetilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11857, Karar No: 2014/16068, Tarih: 17.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11857 E.  ,  2014/16068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2009/415-2013/122

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İETT vekili ve davalı İ.. İ.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 12.09.2008 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu otobüsten durakta inmeye çalışan yolcu müvekkilinin bir ayağının otomatik kapıya sıkıştığını ve kırılan ayağına platin takıldığını, kuaför olan müvekkilinin mesleğini icra edemediğini, iş göremezlik zararı ve tedavi giderleri bulunduğunu, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 15.797,15 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kesinleşen ceza dosyasına göre davalı sürücü İbrahim’in kazada % 100 kusurlu olduğu, davacının % 6,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği, 10.275,15 TL iş göremezlik, 5.525,00 TL tedavi gideri zararının bulunduğu gerekçesiyle 15.797,15 TL maddi tazminatın davalılardan, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar İETT ve İbrahim'den kaza tarihinden itibaren yasal faizi birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı İETT vekili ve davalı İ.. İ.. tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı İ.. İ.. vekili ve davalı İETT vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Kazada yaralanan davacıya M.. P.. Bahçelievler Hastanesinde D.. R..K.. tarafından 18.09.2008 tarihinde platin takılmak suretiyle ameliyat uygulaması yapılmıştır. Ancak davacının sunduğu tedavi faturalarından hastane ve koltuk değneği faturaları dışında kalan 27.09.2009-05.05.2009 tarihleri arasında R.. Medikal Sağlık Hiz. Ltd.Şti. tarafından “müdahale ücreti” açıklamasıyla düzenlenen faturaların içeriği, davacının maluliyetine, yaralanmanın boyutuna göre uygulanan tedaviye uyumlu olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan bu faturaların tedavi gideri hesabına dahil edilmesi doğru bulunmamıştır. Bu halde, faturaları düzenleyen şirketten fatura içerikleri araştırılarak, konusunda uzman doktor bilirkişiden bu faturaların maluliyet ve tedaviyle uyumlu olup olmadığının, fatura içeriklerinin anlaşılmaması halinde maluliyet durumu ve tedaviyle ilgili makul ve olağan giderlerin tespitine yönelik ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken tedavi giderleri yönünden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. İ.. ve davalı İETT vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı İ.. İ.. ve davalı İETT yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İ.. İ.. ve davalı İETT'ye geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.