muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6331, Karar No: 2018/12342, Tarih: 22.11.2018

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; 1244 numaralı sandık başkanı olan sanığın tüm aşamalarda sandık sonuç tutanağında yapılan tahrifatı kendisinin yapmadığını belirterek üzerine atılı suçu kabul etmemesi, tutanakları teslim alan veri kontrol memurları ile 1244 nolu sandığa ait tutanağı teslim aldığını beyan eden veri kontrol memuru ...'ın tüm aşamalarda gerekli kontrolleri yaptıklarını, tahrifat yapılmış tutanakları teslim almadıklarını, seçim günü tahrifat yapılmış tutanağa rastlamadıklarını beyan etmeleri, bilirkişi raporuna göre tutanaklardaki tahrifatın kim tarafından yapıldığına ilişkin tespitin teknik olarak mümkün olmadığının belirtilmesi ve tahrifatın sanığın elinden çıktığına ilişkin bir ifadeye yer verilmemesi, 36 ayrı sandıkta görevli sandık başkanlarının seçim sonuçlarını etkileyemeyecek nitelikte oya ilişkin tahrifatları kasten yapmalarını gerektirir bir neden bulunmadığı gibi seçim müdürü tarafından seçim torbalarının içerisinde mevcut olduğu belirtilen tutanaklar ile tahrifatın yapıldığı belirlenen torba dışındaki tutanaklar arasında gerekli karşılaştırmalar yapılarak düzeltmelerin yapılabileceği aşikar olan bir hususta görevlerini kötüye kullanmalarının hayatın olağan akışına aykırı olması hususları dikkate alındığında; her ne kadar sandıkta görevli olan diğer üyelerin beyanları alınmamış ise de, sandık başkanı olan sanıktan sandık sonuç tutanaklarını teslim alan veri kontrol memurlarının beyanlarına göre tahrifatın sanığın tutanakları teslim etmesinden sonra gerçekleştiği anlaşıldığından, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1)Kısa kararda sanık hakkında 298 sayılı Kanun'da mevcut olmayan 163/4. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulduğu halde gerekçeli kararda aynı Kanun'un 164/4. maddesi gereğince hüküm kurularak çelişkiye sebep olunması,

2)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 298 sayılı Kanun’un 164/4 maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

3)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı olmayan Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığının katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29795, Karar No: 2014/22385, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29795 E.  ,  2014/22385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların yakınana ait kilitli halde olmayan açıkta bırakılmış motosikleti çalmak biçimindeki eyleminin dosya içeriğine uygun biçimde TCK.nun 141/1. maddesindeki açıktan hırsızlık olarak vasıflandırıldığı halde, temel ceza tayin olunurken uygulama maddesinin TCK.nun 141/1. maddesi yerine, 142/1-a olarak yazılması, temel cezanın Yasa'nın 141. maddesindeki ceza miktarına ve kabule uygun biçimde doğru olarak belirlenmiş olması karşısında mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca ancak 2 yıl veya daha az süreli hapis cezalarının koşulları varsa ertelenmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan 4.660 TL adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12954, Karar No: 2013/5966, Tarih: 12.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12954 E.  ,  2013/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-a-b, 62, 52, 52/son. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mağdurun organlarından birinin işlevini yitirmesi şeklinde yaralanması sebebiyle temel cezada yapılan artırım maddesinin TCK’nın “89/3-b” yerine “TCK’nın 2-a-b” yazılması,

2-TCK’nın 89/1-2-b. maddesinden açılan davada sanığa ek savunma hakkı verilmeden mağdurun 89/3-b. maddesi kapsamında kalan nitelikli yaralanması sebebiyle cezada bir kat artırım yapılmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI:

Sanık hakkında 19.3.2008 tarihinde işlediği taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/1-2-b maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Dava vücutta kemik kırığı olduğundan bahisle açıldığı, yargılama aşamasında ise gözün görme kabiliyetini kaybetmesi sonucu, organın işlevinin yitirdiğinden mahkeme sanığı TCK 89/1-3 maddesine muhalefetten sonuçta 3.000 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

Dairemiz “TCK’nın 89/1-2-b maddesinden açılan davada sanığa ek savunma hakkı verilmeden mağdurun TCK’nın 89/1-3.maddesi kapsamında kalan nitelikli yaralanması sebebiyle cezada bir kat artırım yapılmak suretiyle CMK’nın 226.maddesine muhalefet edilmesi” gerekçesiyle hükmü bozmuştur.

Aşağıda yazılı gerekçelerle bozma kararının yerinde olmadığını ve onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

1-Mağdurun sağ gözünün işlevinin sürekli olarak kaybettiğine dair rapor 31.12.2008 tarihli duruşmada okundu, sanıktan rapora karşı diyeceği soruldu “Rapora bir diyeceğim yoktur dedi”.

CMK’nın 226/1.maddesi “Sanık, suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir halde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkum edilemez” hükmü ile oluşan durumu değerlendirdiğimizde sanık okunan rapordan haberdar olmuş, savunmasını yapmış ayrıca duruşmanın ertelenmesi sebebiyle de bir aylık süre bile almıştır. Kısaca sanığa sözde değil özde ek savunma hakkı fazlasıyla verilmiştir.

CMK’nın 226/1.maddesi “Sanık, suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir halde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkum edilemez” hükmü ile oluşan durumu değerlendirdiğimizde sanık okunan rapordan haberdar olmuş, savunmasını yapmış ayrıca duruşmanın ertelenmesi sebebiyle de bir aylık süre bile almıştır. Kısaca sanığa sözde değil özde ek savunma hakkı fazlasıyla verilmiştir.

2-Ayrıca olayda gözünde görme kabiliyetini kaybeden bir mağdur vardır. Büyük bir ihtimalle gerekli olmamasına rağmen tazminat davası bu davayı beklemektedir. Suç tarihinden beş yıl sonra kararın bozulması mağduru bir kez daha mağdur edecektir.Kaldı ki sonuçta hükmedilen 3000 lira adli para cezası ve bu ceza 2013 yılı itibarıyla kesin bir hükümdür.

3-Sonuca etkili olmayan bozma karaları ile de Anayasanın 141/4. maddesinin; "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması yargının görevidir" şeklindeki düzenlemesi ile usul ekonomisine aykırı olacak, yargılamanın gereksiz yere uzamasına ve yeni yargılama giderlerine yol açacak, aynı zamanda Anayasanın 90. maddesi uyarınca iç hukuk normu haline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil Yargılanma Hakkı" başlıklı 6. maddesinin; "herkes gerek medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir" şeklindeki hükmlere de muhalefet edilmiştir. (CGK, 25.12.2012/657-1863).

4- Uygulama ve bilimsel görüşlerde bu yöndedir: 20.05.1957 gün ve 5-13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “Bir hükmün bozulmasını istilzam eylemesi bakımından, sureti mutlaka da kanuna muhalefet kâfi olmayıp kanuna vuku bulan muhalefetin hükmün esasına ve neticesine tesir etmiş veya etmesi mümkün bulunmuş olması icap eylediği, duruşmada hazır bulunan hükümlüye TCK’nın 94. maddesinde yazılı ihtaratın yapılmamasının, esasa ve sonuca etkili olmaması bakımından hükmün bozulmasını gerektiren hallerden olmadığı”,

Öğretide de; “Haksız kararın kaldırılması demek olan bozmanın işe yaraması, yani sonunda başka ve haklı bir karar verilmesi lazımdır. Eğer önceki hükümden başka bir karar verilemeyecekse bozmanın manası yoktur. Onun için aykırılığın son karara tesirini araştırmak gerekir. Son karar doğru ve haklı bulunduğunda, ona tesir etmediği kabul olunan aykırılıklar bozma nedeni sayılmamalıdır” (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu Ceza Muhakemesi Hukuku, 16. bası, Beta, İstanbul, s. 1425) (CGK, 12.2.2013/1370-55).

Tüm açıkladığımız bu nedenlerden dolayı bozmanın yerinde olmadığını ve hükmün diğer bozma sebeplerinden dolayı düzeltilerek onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/859, Karar No: 2007/21101, Tarih: 26.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/859 E.  ,  2007/21101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2006

Davacı, sigorta kayıtlarında yanlış yazılan baba ismi ile doğum tarihinin düzeltilerek çalışmaların kendisine ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkeme istemin kabulüne karar vermiştir.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle gerek Sosyal Sigortalar Kurumunda gerekse işveren yanında bulunan, davacının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgesi, ücret tediye bordrosu gibi belgeler getirtilip, imzanın ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yapılmalı, davacıyı yakından tanıması gereken ve işyeri kayıtlarında yer alan müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları ile işverenin beyanlarına başvurulmalı, nüfus kayıtlarına ayrıntılıbir biçimde araştırılmalı, getirtilip incelenmeli, deliller olabildiğince toplanarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden yukarıda belirtildiği şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadığı, imza incelemesi dışındaki delillerin toplanmadığı, işyeri kayıtlarının getirtilmediği, tanıkların aynı işyerlerinde çalıştığına dair hiç bir belge bulunmadığı, dolayısıyla ifadelerinin yetersiz olduğu, işveren beyanına başvurulmadığı, yalnızca davacıya ait nüfus kayıtlarının getirtildiği, düzeltilmesi istenen ve baba ismi E., doğum tarihi 1958 olan kayıtlar üzerinden giriş bildirgelerindeki bilgiler dikkate alınarak E. Nüfus müdürlüğünden ve davacının bağlı olduğu E. K. ilçesi Nüfus Müdürlüğünden ayrı ayrı soruşturma yapılmadığı, davacının köyü olan Dereören köyünden baba ismi E., Doğum tarihi 1958 olan M.K. 'nın bulunup bulunmadığının da zabıta yoluyla araştırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece  bu olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı  şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7910, Karar No: 2012/3084, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7910 E.  ,  2012/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmektedir. Diğer taraftan, 14.01.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında, borçlu şirketin adresinde bulunamamasının tek başına ticareti terk anlamına geldiğinin kabulü mümkün değildir. Hal böyle olunca, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre şirket yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12026, Karar No: 2019/15583, Tarih: 24.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12026 E.  ,  2019/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5517, Karar No: 2025/3656, Tarih: 27.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/5517 E.  ,  2025/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/131 E., 2023/404 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Bozma öncesi yapılan yargılamada ek karar ile sanığın atılı suçtan 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- Sanığın bozma öncesi tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 Esas 2010/233 Karar sayılı ilâmı yerine sehven dosyanın diğer sanığı ...'a ait ilâmın tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 esas 2010/233 karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi ile ayrıca " 5237 sayılı TCK.nın 151/1. maddesi hükmü uyarınca takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelecek şekilde "sanık hakkında hükmedilen 6 ay hapis cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26115, Karar No: 2014/2521, Tarih: 04.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26115 E.  ,  2014/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 5000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına, dava tarihinin "28.02.2007" yerine "10.02.2007" olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma öncesi 21.02.2008 tarihli karar da davacılar lehine 130 TL dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi karşısında, ilk hükmün sadece davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu hususun davalı idare lehine kazanılmış hak oluşturduğu da dikkate alınarak bozma sonrasında bu konuda karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasına "130 TL dilekçe yazım ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16638, Karar No: 2014/20915, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16638 E.  ,  2014/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davalı işverenle, davacının üyesi olduğu sendika arasında 1999-2006 tarihleri arasında yapılmış olan Toplu İş Sözleşmelerinin eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.