muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9691, Karar No: 2018/1159, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9691 E.  ,  2018/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince, hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle tekrar ele alınan dosyada, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi; ayrıca TCK'nın 245/1, 168/1 ve 62. maddeleri uygulanması ile belirlenen 10 ay hapis ve 1 gün adli para cezasındaki 1 gün adli para cezasının paraya dönüştürülmemesi ve sonuç cezanın hapisten çevrilen 6000 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Dairemizin 13/02/2018 tarih, 2016/9691 Esas, 2018/1159 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın TCK’nın 245/1, 168/1, 62, 50, 52, 63 maddeleriyle 6000 TL APC ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2014 tarih 2014/266 Es, 2014/402 Kr sayılı hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 29/03/2010 tarih 2010/37 Es- 2010/173 Kr sayıyla verilen hükmün CMK’nun 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Tekirdağ 3. Sulh Mahkemesinin 30/05/2014 tarih 2013/418 Es 2014/298 Kr sayı ile TCK’nın 125/1, 4, 62/1, 52/2. maddeleri ile doğrudan 1.740 TL APC cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeblerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 13/02/2018
Yargıtay — Esas No: 2016/20028, Karar No: 2017/136, Tarih: 17.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/20028 E.  ,  2017/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Mahkemesince (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi) verilen 01.12.2009 tarih 2005/652-2009/967 karar sayılı hükmün temyizi üzerine Dairemizin 19.11.2013 tarih ve 2012/19378-2013/35014 sayılı ilamı ile oy birliği ile Düzeltilerek Onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2016 tarih ve 2016/277169 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2016 tarih ve 2016/277169 sayılı karar düzeltilmesi istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 9.11.2013 tarih ve 2012/19378-2013/35014 sayılı Düzeltilerek Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Saimbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2003 tarihli ve 2003/41 Esas- 2003/246 Karar sayılı ilâmının, infaz aşamasında yapılan araştırmada bulunmadığı, sanık hakkında Sultanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2003 tarih ve 2003/41 Esas- 2003/246 Karar sayılı kararının infaz bilgilerinin sehven Saimbeyli Asliye Ceza Mahkemesi olarak kaydedilmiş olabileceği, Sultanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu ilamında ise sanığın onsekiz yaşından küçük olması itibariyle, 5237 sayılı Kanun’un 58/5. bendinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz ititrazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında uygulanan TCK'nın 58. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23105, Karar No: 2024/8211, Tarih: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/23105 E.  ,  2024/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu kasten veya olası kast ile işlenebilecek suçlardandır. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerekmektedir. Taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olan sanığın neticeyi istememesine karşın neticenin gerçekleşmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın yönetimindeki araçla jandarma kontrol noktasından geçerken dur ihtarı yapıldığı hâlde durmayarak jandarma envaterinde kayıtlı olan ve rutin yol mayın arama tarama faaliyetlerinde kullanılan köpeğe çarptığı ve sonrasında olay yerinden kaçarak uzaklaştığı iddia edilen olayda, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği ve suça konu köpeğe de kasten çarptığına dair bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8783, Karar No: 2014/14723, Tarih: 23.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8783 E.  ,  2014/14723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : 2008 suç tarihli çocuğun nitelikli cinsel istismarından beraatine, 2013 tarihli beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2008 yılında işlendiği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında 2013 yılında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurun mahkemede alınan beyanında bilirkişi olarak görev yapan uzman sosyoloğun mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğini beyan etmiş olması, 25.11.2013 tarihli mağdureye ilişkin çocuk psikiyatristi değerlendirmesinde raporda İQ sunun 70, klinik anlamda hafif düzeyda zeka geriliği, bilincinin açık koopere, yer-zaman ve kişi oryantasyonunun tam olup yeterli düzeyde iletişim kurabildiği ve kendisini ifade edebildiğinin belirtilmesi, dosyadaki mevcut delil durumuna göre de, mağdure hakkında yeniden rapor aldırılmasının dosyaya bir yenilik getirmeyeceğinin anlaşılması karşısında mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği yönünde yeniden rapor alınması yönündeki bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5876, Karar No: 2011/4705, Tarih: 30.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5876 E.  ,  2011/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil İstemli

K A R A R

Tescil davasında uyuşmazlık konusu taşınmazın ... sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... ... (....) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12237, Karar No: 2018/19273, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/12237 E.  ,  2018/19273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü sanığın Adana Kargo şirketine ait açık kasa kamyonetin açık kasa kısmında bulunan içerisinde ayakkabı bulunan 1 paket koliyi aldığı olayda, eyleminin nitelikli hırsızlık TCK'nın 142/1-c maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde 141/1. maddesinden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 25/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6131, Karar No: 2021/3733, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6131 E.  ,  2021/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Suça konu bonoların katılan tarafından iki imza atılmak suretiyle düzenlendiği anlaşılmakla; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/12-480 Esas ve 2011/598 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; bonoda borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmadığı ve 6762 sayılı TTK'nin 612. maddesi uyarınca açığa atılan ikinci imza aval olarak kabul edilip bu imza sahibi borçtan avalist sıfatıyla da şahsen sorumlu olacağı dikkate alındığında, sanığın katılanın düzenlediği bonolara yine katılanın adı soyadı ve adres bilgilerini yazarak icraya vermesi eyleminde, sahteciliğin “faydasız sahtecilik” olarak nitelendirilmesi gerektiği dolayısıyla atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, dosya kapsamına göre, suça konu belgelerin farklı tarihte düzenlendiğine dair delil bulunmadığı ve aynı anda kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, ancak suça konu belge sayısı da nazara alınarak TCK'nin 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 204/1 ve 43/1. maddeleri gereğince belirlenmiş olan 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

c) Adli emanetin 2014/1721 esas sırasına kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14392, Karar No: 2014/18012, Tarih: 03.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14392 E.  ,  2014/18012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2012

NUMARASI : 2010/43-2012/72

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, izin ücreti ile geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise ders ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti:

Davacı -karşı davalı işçi vekili, davacı-karşı davalı işçinin işe girdiğinden beri aylık ücretlerinin gününde ödenmediğini, geç ödenen aylık ücretlerin ise hiç bir zaman tam ödenmediğini, hastalık ve benzeri nedenler ile işe gelemediği günler için ücretinden kesinti yapıldığını, hiç asgari geçim indirimi ödemesi yapılmadığını, bu nedenle davacı-karşı davalı işçinin iş aktini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmesini ve karoşı davanın reddini istemiştir.

B)Davalı- karşı davacı cevabının özeti:

Davalı -karşı davacı işveren vekili, davacı -karşı davalı işçinin iş aktinin işverence haklı feshedildiğini, işçinin devamsızlık ettiğini, işi aksattığını, 2009 yılı Aralık ayında girdiği ders formlarını ihtarnameye rağmen imzalamaması nedeniyle işvereni zarara uğrattığını, 2010 yılı Ocak ayı için işçinin girmesi planlanan derslerin bir kısmının işçinin hukuka aykırı tutumu nedeni ile yapılamadığını işverenin bu derslerin ücretlerini alamadığını savunarak davacı-karşı davalı işçinin bu davranışları sonucunda alınamayan ders ücretlerinin işçiden tahsilini ve davacı-karşı davalı işçinin açtığı davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı işçinin kıdem tazminatı talebinin kabulüne, sübut bulmadığı gerekçesi ile davacı-karşı davalı işçinin diğer talepleri ile davalı -karşı davacı işverenin davasının reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı-karşı davacı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalı karşı davalının 2009 yılı Aralık ayı açısından davacı-karşı davalı işçinin bir kısım derslere girmesine rağmen bu konuda imza atmayarak davalı-karşı davacı işvereni zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Bu iddianın incelenmesi açısından, Milli Eğitim Müdürlüğü'nden ve gerekirse sair ilgili kurum ve kuruluşlardan aşağıdaki bilgi ve belgelerin sorularak celbedilmesi gerekmektedir:

2- Somut olayda, davalı karşı davalının 2009 yılı Aralık ayı açısından davacı-karşı davalı işçinin bir kısım derslere girmesine rağmen bu konuda imza atmayarak davalı-karşı davacı işvereni zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Bu iddianın incelenmesi açısından, Milli Eğitim Müdürlüğü'nden ve gerekirse sair ilgili kurum ve kuruluşlardan aşağıdaki bilgi ve belgelerin sorularak celbedilmesi gerekmektedir:

Öncelikle ve özellikle, dosyda 2009 yılı Aralık ayı açısından davalı-karşı davalı kurumun davacı karşı davalı öğretmen (işçi) için hazırladığı 41 saatlik dersi içeren aylık ders programının bulunduğu, bu ders programında işçinin imzasının yer almadığı, bu ders programında çeşitli öğrencilerin çesitli günlerde çeşitli ders saatlerinde yer aldığı görülmüştür. Davacı karşı davalı işçinin bu ders programında yer alan öğrencilerden O. K., A. E. E., D. G. Y. A.T. A. İ., A. O. D., A. S., E. A. isimli öğrencilerin velilerinin ve bazı diğer öğretmenlerin imzasını havi, davacı karşı davalı öğretmenin imza hanesi boş olan öğrenci aylık ders programları dosyada mevcuttur. Bununla birlikte, davacı karşı davalı işçinin 2009 yılı Aralık ayı ders programında yer alan öğrencilerden E. K.isimli öğrencinin 2009 yılı Aralık ayı ders programında, sadece 2 ders saati için bir başka öğretmenin imzası mevcut olup, öğrenci velisinin imza haneleri ile davacı karşı davalı öğretmenin imza haneleri boştur. Gene davacı karşı davalı öğretmenin 2009 yılı Aralık ayı ders çizelgesinde yer alan B.Ç. isimli öğrencinin 2009 yılı Aralık ayınma ait aylık ders programının ise dosyaya hiç ibraz edilmediği anlaşılmıştır. Milli Eğitim Müdürlüğü'nden 2009 yılı Aralık ayı açısından davalı-karşı davalı kurumun davacı karşı davalı öğretmen (işçi) için hazırladığı 41 saatlik dersi içeren aylık ders programının, bu ders programında yer alan öğrencilerin 2009 yılı Aralık ayına ait aylık ders programlarının tümünün ve her bir öğrenci için davalı-karşı davacı kurum tarafından ödeme için Milli Eğitim Müdürlüğü'ne ibraz edilen belgeler ile faturaların tümnün Milli Eğitim Müdürlüğünden istenmesi,

Yukarda isimleri yer alan öğrencilerin tümü ve özellikle E. K. ve B. Ç. isimli öğrenciler için 2009 yılı Aralık ayı için davalı-karşı davacı eğitim kurumunun Alsancak Şubesinde veya başka bir şubesinde başka öğretmenler tarafından verilen ders ve bu dersler için Milli Eğitim Müdürlüğünce yapılan bir ödeme olup olmadığının sorularak, ilgili derslere, ders programlarına ve karşılığında yapılan ödemelere ilişkin belgelerin istenmesi,

2009 yılı Aralık ayında, bireysel eğitimler ve grup eğitim için ayrı ayrı olmak üzere, davalı-karşı davacı işverene verilmesi mevzuatça öngörülen ders saati ücretinin sorulması,