muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14237, Karar No: 2023/3991, Tarih: 04.05.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde suçtan elde edildiği kanaatine varılan 50 TL'nin müsaderesine karar verilirken

hükümde ilgili madde numarasına ait fıkranın gösterilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/1203 Esas, 2022/850 karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15319, Karar No: 2025/2274, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15319 E.  ,  2025/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2667 E., 2024/2535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/223 E., 2024/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı Kurumdan 2014 yılı Temmuz ayından itibaren annesi ... üzerinden yetim aylığı aldığını, davacının almakta olduğu aylığın 2015 yılı Eylül ayından itibaren kesildiğini, davalı Kurum tarafından yapılan soruşturma sonucu boşandığı halde eşi ile yaşadığı tespiti yapıldığından aylığının kesildiğinin ve hakkında yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığının bildirildiğini beyanla davacının Kurum tarafından kesilen aylığının, kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesine, davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde,

"Tanık ..., 2015 yılında Elbirliği İnsani Yardım Derneği'ni kurduğunu, bu süreçte davacının eşinin, yanında olduğunu, dernekte çalışan olarak kaydının bulunmadığını ancak 1 yıl kadar kendisiyle birlikte çalıştığını söylemiştir.

Kararın gerekçesinde,

"Tanık ..., 2015 yılında Elbirliği İnsani Yardım Derneği'ni kurduğunu, bu süreçte davacının eşinin, yanında olduğunu, dernekte çalışan olarak kaydının bulunmadığını ancak 1 yıl kadar kendisiyle birlikte çalıştığını söylemiştir.

Davacı eşinden boşandıktan bir ay sonra denetim emri verilmiş ve denetim süreci tamamlanarak 27.03.2015 tarihinde rapor hazırlanmıştır. Boşanmadan sonraki dönemde takip eden aylarda apartman gelir gider makbuzlarında davacının boşandığı eşinin ismi bulunmaktadır. İki apartman kat malikleri kurulu toplantısına da katılmıştır. ...'nun boşandıktan sonra İstanbul'a gittiği, ayda bir çocukları için geldiği, hem tanık anlatımı ile hem de tanık ...'in beyanından anlaşılmıştır. Davacının boşandığını komşular ile paylaşmadığı da sabittir. Eşlerin boşandıktan sonra dayanışma içinde olmalarını, ortak çocuklar ve toplum huzuru için beklemek gerekir. Boşanma tüm ilişkilerin bittiği, kavgalı bir sürecin başladığı, tarafların birbirine düşman olduğu bir süreç olarak değerlendirilmemelidir. Henüz yeni boşanmış davacının yaşadığı apartmanda yapılan denetimde tanıkların boşanmadan haberdar olmamaları, hayatın olağan akışına uygundur. Denetmen tarafından dinlenen tanıklar, Mahkememizce de dinlenmiş ve davacının boşandığını bilmediklerini söylemişlerdir.

Toplanan tüm kanıtlar Mahkememizde davacının boşandıktan sonra da eşiyle birlikte yaşadığı hususunda kanaat oluşturmamıştır. Bu nedenle davanın kabulünün gerektiği" belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, Kurum Sosyal Güvenlik Denetmeninin dinlediği tanık anlatımlarına göre; davacının boşandığı eşinin adresinin değişmediğini, ayrıca apartman yöneticisi tarafından ibraz edilen 2014 yılı 4, 6, 9, 12 ve 2015 yılı 1 ve 2. aylarına ait gelir gider makbuzlarında davacının boşandığı eşi ...'nun isminin bulunduğunu, dolayısıyla davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini, bu nedenle dava konusu ile ilgili Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile boşanma sonrası birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile boşanma sonrası birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar eksik incelemeye dayanmaktadır. Beyanları hükme esas alınan tutanak tanıkları Kurum denetmenine açık ve net olarak, davacının boşandığı eşi ve çocukları ile birlikte Tunç Apartmanı 13 numaralı dairede oturduğunu beyan edip beyanlarını imza ile tasdik etmişlerdir. Mahkemece tutanak tanıklarının bu beyanlarını değiştirmeleri hususunda yeterli ve haklı bir sebep belirtilmemiştir. Ayrıca, davacının eski eşinin İstanbul'da olduğuna yönelik kabulde esas alınan tanık, davacının eşinin yardımlaşma derneğinde ücret almaksızın çalıştığına yönelik beyanda bulunmuş ise de davacının eşinin hizmet dökümü cetveline göre bu dernekten davacı adına bildirimlerin 19.03.2015 tarihinde başladığı, Denetim Raporunun 27.03.2015 tarihli olduğu göz önüne alındığında bu çalışmanın denetim sürecine ve rapordan kısa bir süre öncesine karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Tanık ...'in beyanının belgelere göre doğru olmadığı, çelişkili olduğu ortadadır. Ayrıca, davacının eski eşinin Adres Kayıt Sistemindeki adresinin 2016 yılına kadar değişmediği (.... Ap.No.13) ve boşanma sonrası dönemde davacının eşinin 2 defa apartman yönetim kurulu toplantısına katıldığı dikkate alınmak suretiyle davacının eski eşinin bu tarihlerde nerede yaşadığı hususu tam olarak ortaya konulmadan bu nedene dayanılarak kabul kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20619, Karar No: 2015/32478, Tarih: 21.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/20619 E.  ,  2015/32478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/106857

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/88, 2012/56

SANIK : D.. B..

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140-2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.10.2001 tarih ve 398-452 sayılı ilamıyla kasten adam öldürme suçundan tayin olunan ve 20.05.2002 tarihinde kesinleşen 15 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan hükmün tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, kazanılmış hak nedeniyle tekerrüre esas alınan ceza miktarı mahkemece yanlış olarak tekerrüre esas alınan ilamdaki cezadan fazla olmamak üzere, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerde yer alan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.09.2008 tarih ve 2007/584-2008/478 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Sanığın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.10.2001 tarih ve 398-452 sayılı ilamıyla kasten öldürme suçundan tayin olunan ve 20.05.2002 tarihinde kesinleşen 15 yıl hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla, cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7408, Karar No: 2019/7851, Tarih: 12.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7408 E.  ,  2019/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

....Hiz.Müş.Gıd.İnş.Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olan sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada; sanık ...'ın savunmasında suç tarihinde ... isimli bir kişi ile tanıştığını, onun söylemesi üzerine 400 TL karşılığında bu şirketi devraldığını, diğer sanık ...'ı köylüsü olması nedeniyle tanıdığını, ...'nin onu da kandırdığını, şirketin müdürünün kim olduğunu bilmediğini, dört beş tane şirkete bu şekilde ortak olduğunu, şirketlerin merkezinin nerede olduğunu defter ve belgelerin nerede olduğunu kime fatura kesildiğini veya kimden fatura alındığını bilmediğini, 2008 yılının sonlarında ceza evine düştüğünü, sahte fatura düzenlendiğini bilmediğini, bu nedenle üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini söylemesi; sanık ...'ın savunmasında diğer sanık ...'ın adına pasaport çıkarttıracağını söyleyerek kendisini notere götürdüğünü, köylüsü olması nedeniyle ona güvenerek okumadan belgeleri imzaladığını, bu şekilde adına bir çok şirket kurulduğunu, kendisini bu işi yaptıran kişinin ... olduğunu söylemesi; sanık ...'in savunmasında ismi geçen tanık ...'nin mahkeme huzurunda ...'i tanıdığını, kendisinin bir şirketi devraldığını bildiğini, şirkete bir ortak daha lazım olunca ...'e bir ortak daha bulmasını söylediğini, onun da ...'i getirdiğini, şirketin noterden devrinin yapıldığını, söz konusu şirket için ...'i kendisinin bulup bulmadığını ve ...'e para verip vermediğini hatırlamadığını, ...'i ...'in arkadaş çevresinden olduğu için tanıdığını sahte faturaları kime kestiğini bilmediğini söylemesi karşısında suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ...'ye ait olduğunu söylemeleri halinde; faturaların tanık ...'ye gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-...'nin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...'ye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...'ye ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...'ye ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması, muhasebeci tarafından verildiği tespit edilirse kimliği tespit edilerek tanık olarak olarak dinlenilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

5- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği; sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı özetilmeden; hükmün gerekçesinde sanıkların sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmaya gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12881, Karar No: 2012/20172, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12881 E.  ,  2012/20172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20589, Karar No: 2017/7263, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20589 E.  ,  2017/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.