muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20336, Karar No: 2013/20164, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/20336 E.  ,  2013/20164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı tarafından, ücret alacaklarının tahsili için Ankara 4. İcra Müdürlüğü’nün 2007/8601 sayılı dosyasında başlattığı takibe yapılan itirazın iptaline ve %40 icra inkâr tazminatı ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin İstinye Park Alışveriş Merkezinin elektrik işlerinin üstlendiğini, elektrik montaj işlerini yapmak üzere Güneş Kalıp Metal Hırdavat Elektrik Malz. San. Tic. Ltd. Şti. ile taşeronluk sözleşmesi imzaladıklarını ve davacının bu şirketin işçisi olduğunu, asıl iş sahibinin talebi üzerine taşeron firma işçilerinin sigortalarının davalı şirket tarafından yapıldığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, davacının aldığı maaşa delil olarak gösterdiği puantaj formunun kendisi tarafından düzenlenen sahte bir evrak olduğunu, savunarak bu sebeplerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.11.2012 tarih, 2010/28117 esas ve 2012/35834 karar sayılı ilamı ile, davacı tarafından sunulan ve mahkemece kabul görmeyen “Personel Günlük Puantaj Formu”nun altındaki imzanın kime ait olduğunun tespit edilmesi, imzanın yetkiliye ait olup olmadığı belirlendikten sonra bu belgenin değerlendirilmesi ve formen olarak çalışan davacının asgari ücret çalışması da mümkün olmadığından emsal ücret araştırması da yapılarak davacının gerçek ücretinin belirlenmesi için bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; Elektrik Teknisyenleri Odasından teknisyen için emsal ücret araştırması yapılmış ve davacı vekilinin, söz konusu belge altındaki şirket kaşesinin üzerinde bulunan imzanın şantiye şefine ait olduğuna yönelik beyanı üzerine başkaca bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, davacının ücreti net 2.500,00 TL kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Bozmaya uyan mahkemece; Elektrik Teknisyenleri Odasından teknisyen için emsal ücret araştırması yapılmış ve davacı vekilinin, söz konusu belge altındaki şirket kaşesinin üzerinde bulunan imzanın şantiye şefine ait olduğuna yönelik beyanı üzerine başkaca bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, davacının ücreti net 2.500,00 TL kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bozma ilamında formen olarak çalışan bir işçinin asgari ücretle çalışamayacağı ifadesine yer verilmiş olmakla, davacının davalı işyerinde formen olarak çalıştığı kabul edilmiştir. Bu durumda, emsal ücret araştırması da davacının davalı işyerindeki kıdemine, mesleki tecrübesine göre formen olarak çalışan emsal işçi için yapılmalıdır. Mahkemece teknisyen olarak çalışan emsal işçi için emsal ücret araştırması yapılması yerinde değildir. Ayrıca mahkemece kabul görmeyen “Personel Günlük Puantaj Formu”nda yer alan şirket kaşesindeki imzanın kime ait olduğu araştırılarak imzanın yetkiliye ait olup, olmadığı belirlenip, bu belgenin değerlendirilmesi yönündeki bozma gereğinin de yerine getirilmediği ve davacının beyanı ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13290, Karar No: 2021/1475, Tarih: 02.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13290 E.  ,  2021/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi,16/11/2018 - 2018/255 esas ve 2018/393 karar

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 11/01/2021 ve 12/01/2021 havale tarihli dilekçelerindeki “... Dosyamın temyiz talebimden vazgeçtiğimden; dairenizde bulunan dosyamın onaylanıp dosyamın kapatılmasını istiyorum. Mahkemenin verdiği hükmü kabul ediyorum. Dosyamın ivedi ile onanarak tarafıma bilgi vermenizi istiyorum.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 02.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2864, Karar No: 2020/4235, Tarih: 13.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2864 E.  ,  2020/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BATMAN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A. Sanıklar... ve ...hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde :

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanı da dikkate alınarak haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.07.2013 (Sanık ... hakkında), 02.07.2013 (Sanıklar ...ve ... hakkında ), 07.07.2013 (Sanık ... hakkında)" yerine hatalı olarak "24/09/2013 - 28/12/2013 - 01/07/2013 - 07/07/2013 - 02/07/2013 '' şeklinde yazılması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.07.2013 (Sanık ... hakkında), 02.07.2013 (Sanıklar ...ve ... hakkında ), 07.07.2013 (Sanık ... hakkında)" yerine hatalı olarak "24/09/2013 - 28/12/2013 - 01/07/2013 - 07/07/2013 - 02/07/2013 '' şeklinde yazılması,

3- Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında sanık ...'nin tutuklama tarihi olarak ''31.03.2014'' yerine hatalı olarak '' 31.01.2014'' şeklinde yazılması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde :

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2- Sanığın 01.07.2013 tarihli eylemi sebebiyle TCK 188/3. ve 43. maddelerinden cezalandırılmasına, 03.08.2013 tarihli eylemi nedeniyle açılan kamu davasında Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/327 Esas ve 2013/351 Karar sayılı kararı ile verilen cezanın mahsubuna karar verilmesi karşısında; 03.08.2013 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkum olunan ve kesinleşen Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/327 Esas ve 2013/351 Karar sayılı dosyası getirtilerek bu dosya içine alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, 01.07.2013 ve 03.08.2013 tarihli eylemlerinin müstakil suçlar olup olmadıkları, bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenip işlenmedikleri, zincirleme suçu oluşturup oluşturmadıkları, buna bağlı olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

C. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde :

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

C. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde :

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS'ten çıkartılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 24.08.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp ölmediğinin mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321. maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA,

13.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15508, Karar No: 2014/17965, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15508 E.  ,  2014/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafiinin 20.11.2012 günü yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 28.03.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8212, Karar No: 2022/13844, Tarih: 09.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8212 E.  ,  2022/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, 7143 sayılı Yasa’nın 23. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya ilave edilen Ek 18. madde kapsamından faydalandırılması gerektiğinin tespiti ile alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava değerinin miktar itibariyle duruşma sınırı altında kalması nedeniyle, davalı Vakıf vekilin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; 506 sayılı Yasanın geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir sosyal güvenlik kuruluşu olan davalı vakıftan davacının yaşlılık aylığı aldığı, 7143 sayılı Yasa ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 18 madde gereği davalı vakıftan yaşlılık aylığı alanlarında ... ve ... bayramında 1000’er TL bayram ikramiyesi almaları gerekirken, davalı vakfın ödemenin Hazine ve maliye bakanlığınca yapılması gerektiğinden, davalı Hazine müsteşarlığının ise devletin yükümlülüğünün sadece SGK kapsamında kalan yükümlülere yönelik olduğu, bunun dışındaki emeklilere yönelik bir ödeme yükümlülüğünün bulunmadığından ödeme yapmaya yanaşmadıklarından bahisle, taleplerinin reddine ilişkin işlemin iptali ile davacının da Ek 18. madde kapsamında ... ve ... Bayram İkramiyesinden yararlanması gerektiğinin tespiti ile dava tarihine kadar ödenmeyen bayram ikramiyesinin hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vakıf vekili; dava dilekçesindeki taleplerin zaman aşımına uğradığı, arabulucuya başvurulmadan dava açıldığı, davacının talebinin konusu olan bayram ikramiyesinin prim ödemesi nedeniyle hak kazanılan sosyal sigorta yardımı değil 5510 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan sosyal yardım niteliğinde olduğu, bayram ikramiyesinin kısa ve uzun vadeli sigorta kollarından toplanan primlerin karşılığı olmadığı, vakıf senedine göre de böyle bir yükümlülüğün söz konusu olmadığı, Ek 18 madde gereği ödenen bayram ikramiyesinin hazinenin Kuruma yaptığı sosyal destek ödemesi olduğu, sigorta yardımı niteliğinde olmadığından hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın idari yargının görev alanına girdiği, davanın konusunun Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın görev alanına girdiğinden davalı Bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığı, ilgili vakfın görüş istemesi üzerine yazılan yazı cevabında da: “Hazinenin Vakıflara herhangi bir ödeme yapmasının mümkün olmadığı, ödeme yapıp yapmama hususunun vakıfların inisiyatifinde olduğu, bir zorunluluk bulunmadığının görüş olarak bildirildiği, dava konusu ile ilgili Kanun maddesinde veya buna ilişkin usul ve esasların hazırlanmasında ve uygulamasında davalı idare olan Hazine Müsteşarlığına (Hazine ve Maliye Bakanlığı) verilmiş herhangi bir görev ve sorumluluğun bulunmadığı, görev ve yetki alanına girmeyen bir konuda idarenin işlem tesisinin mümkün olmadığı belirtilerek, hazineye yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davanın Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı yönünden kabulü ile,

a- 2018 yılı ... ..., 2018 yılı ... ... , 2019 yılı ... ... ve 2019 yılı ... ... İkramiyesi tutarı 4.000,00 TL'nin kamu tarafından sosyal güvenlik kanunları kapsamında gelir ve aylık alanlara yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte hesaplanarak Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'ndan alınarak vakıf iştirakçisi olan davacıya ödenmesine,

b- Davacının dava tarihinden sonra hak edilecek ... ... ve ... ... İkramiyesinden her bayram dönemi itibariyle Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'nca yararlandırılmaya devam edilmesi gerektiğinin tespitine,

c- Davacının bayram ikramiye ödenmesi isteminin aksine ödeme yapılmaması yönündeki kararın iptaline,

2-Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine,”dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

b- Davacının dava tarihinden sonra hak edilecek ... ... ve ... ... İkramiyesinden her bayram dönemi itibariyle Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'nca yararlandırılmaya devam edilmesi gerektiğinin tespitine,

c- Davacının bayram ikramiye ödenmesi isteminin aksine ödeme yapılmaması yönündeki kararın iptaline,

2-Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine,”dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“İlk derece mahkemesince; hazineye yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde ise de; bu davalıya yönelik davanın "hazinenin sigortalıya doğrudan bayram ikramiyesi ödeme yükümlülüğü bulunmadığı gibi, bayram ikramiyesinin ödenmesinin gerekip gerekmediği ve ödeme miktarı konusunda yükümlüğü bulunmadığından reddi" yerine, Ek madde 18 gereğince sigortalıya ödenen bayram ikramiyesinin hazineden tahsili için vakıf tarafından açılmış bir dava bulunmadığı göz ardı edilerek, "davalı vakfın kendi statüsündeki düzenleme nedeniyle bayram ikramiyesi ödediğinden anayasal eşitlik ilkesi gerekçe gösterilerek, vakıf emeklileri yönünden hazinenin sorumluluğuna gidilmesinin hakkaniyete aykırı olacağından" bahisle reddi hatalı ise de; Hazinenin davalı vakfa Ek madde 18 kapsamında bayram ikramiyesi ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı, giderek anılan maddede geçen kurum ifadesinin, 506 sayılı yasanın geçici 20. maddesine göre Sosyal Güvenlik Kurumunun görevini üstlenen (Yasa gereği muadili olan) sandıkları da kapsayıp kapsamadığının, bayram ikramiyelerinin ödenmesinden sonra davalı vakıfla Hazine arasında görülmesi muhtemel bir davanın konusu olduğunun belli bulunmasına göre, görülmekte olan davada hazineye yönelik davanın husumet yokluğundan reddinin sonucu itibarıyla doğru bulunduğu anlaşılmakla; istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri de gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre; incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından,” gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın da sorumlu olması gerektiği ile bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığından hareketle, kararın bozulmasını talep etmiştir.