muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7239, Karar No: 2017/5783, Tarih: 26.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7239 E.  ,  2017/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2014 gün ve 2012/232-2014/90 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/12/2015 gün ve 2015/316-2015/13901 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 02.04.2004 tarih ve 22 sayılı kararı ile ...'ın özelleştirme programına alındığını, 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca Özelleştirme İdaresine devredilen kitlerin anonim şirkete dönüştürüldüğünü; Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın kararı ile de ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verildiğini; ..., ..., ... ve ... illerindeki Elektrik Dağıtım Müesseselerinin, ... Elektrik ve Dağıtım Anonim Şirketi (...) adını aldığını, ... ile bu şirket arasında 24.07.2006 tarihli 'İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi' imzalandığını, 24.06.2010 tarih ve 2010/42 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da, bu şirketteki %100 oranındaki hissenin dava dışı ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketine satışının yapıldığını, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi imzalandığını, ... ve ... arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 10/1, 15/2 maddeleri uyarınca dağıtım tesislerinin mülkiyetinin ve mülkiyetten gayri aynî haklardan doğan idarî ve hukukî ihtilafların ...'a devredildiğini, dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunu, ... tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının ... olduğunun öngörüldüğünü, bu bağlamda ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/90 E., 2009/49 K. sayılı kararına dayalı olarak, müvekkilince takip dosyasına 09.09.2011 tarihinde toplam 563.313,27 TL.nin ödendiğini ileri sürerek, bu mablağın ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik A.Ş'ne devredilerek 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi tamamlanmıştır.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 03.09.2010 tarihinde ... Elektrik A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 03.09.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 03.09.2010 tarihi öncesi, 23.02.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 03.09.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 03.09.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 28.06.2013 devir tarihinden önceki ödemeden dolayı, 03.09.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddi doğru olmamıştır. Bu nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2010/6031, Karar No: 2011/16866, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6031 E.  ,  2011/16866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.01.2010 tarih ve 2008/297-2010/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil firmanın 4 yıldır kullanmakta olduğu ve marka olarak tescilli olan logosunu, orjinalliğini değiştirmeden, '' Keppa Sportswear K Şekil '' markası adı altında yenilemek amacıyla TPE'ye yaptığı başvurunun davalı şirkete ait ''robe di kappa'' ve ''kappa'' markaları mesnet gösterilerek reddedildiğini, oysa markaların bütün olarak bıraktıkları izlenimin farklı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nın 13.03.2007 tarih ve 2007-M- 60 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının markası ile davalı müvekkilinin tanınmış markası benzer olduğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosa kapsamına göre, önceki markanın asli unsurunun değişmesi nedeniyle yeni bir marka başvurusunun sözkonusu olduğu, dava konusu başvurunun iyiniyetli olduğunu kabule imkan bulunmadığı, zira taraflar aynı sektörde faaliyet göstermekte olup davacının, davalının tanınmış markasına yanaşma niyetini açıkça ortaya koyduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7213, Karar No: 2024/8461, Tarih: 12.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7213 E.  ,  2024/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2096 E., 2024/301 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/199 E., 2022/278 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın ... babası ...'dan dolayı 43/2375 tahsis numaralı dosyadan kaynaklı olarak yetim aylığı aldığı, ancak 02.05.2019 tarihli SGK'nın müvekkilime gönderdiği yazı le müvekkili ve eski eşinin arasındaki boşanmanın muvazaalı olduğu ve 17.239,12 TL'nin geri ödenmesi için ödeme emri yollandığı, davacının 20 yılı aşkın süredir ayrı yaşamış olduğu eşinden boşandığını, zaten fiili olarak 20 yılı aşkın süredir ayrı olan eşlerin durumu resmiyete dökmüş olduğunu, durum böyle olmasına rağmen ve müvekkilinin ikamet adresi boşanma evrakından da görüleceği üzere Bursa olup, boşamış olduğu eşinin ise Trabzon'da olduğunu, tarafların birbiri ile akraba olmasından ötürü bu durumun ifşa olmadığını, davacının halen Bursa'da eğitim gören kızı ... ve torunu ile birlikte ikamet etmekte eski eşin ise halen Trabzon'da yaşamakta olduğunu, denetim için gelen kontrol elemanlarının müvekkil ile eşinin beyanlarını bulundukları illerde ve ikamet adreslerinde ayrı ayrı kontrol ve teftiş ile tetkik etmiş olsaydı anılan durumun açıkça ortaya çıkacağını, sadece müvekkilin eski eşinin köyünde tek taraflı beyan ile anılan duruma ilşkin rapor tanziminin yasal olmadığını, anılan haksız işlemin iptali ile ile müvekkiline ödenmesi gereken birikmiş maaşların ödenmesi, yatırılmayan maaş ödemelerinin ödenmeleri gerektiği tarihlerden itibaren işletilecek faizleri, yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte davalıca ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanun'un 23 ve 68 inci maddesine göre evli olmayan veya evli olmakla birlikte sonradan boşanan veya dul kalan ve herhangi SGK tabi olarak çalışmayan veya buralardan gelir /aylık almayan kız çocuklarına aylık bağlanmakta olduğunu, dolayısıyla Kurumun yapmış olduğu işlem yasal olup, hukuki dayanaktan yoksun olan iş bu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden, davanın kabulü halinde aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, Kurum kayıtlarına dayanarak esasa ilişkin ek cevap verme hakkımızı saklı tutulması gerektiğini, Kurumdan cevap geldikten sonra esasa ilişkin beyanda bulunma hakkımız saklı kalmak kaydıyla müvekkil Kurumun yaptığı işlem hukuka uygun olduğundan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı değerlendirilmekle birlikte, davacı ve dava dışı eski eşine ilişkin celp olunan Kurum kayıtları ile dinlenen davacı tanıkları ve tutanak tanığı beyanlarına göre, davacı ile eski eşinin boşanma tarihinden ileriye dönük olarak aynı ikametlerde yer almadıkları, abonelik kayıtları ve oy kullandıkları sandık bilgilerinin birbirinden farklı olduğu ilgililerin hizmet almış oldukları ortak hastane ve eczane kaydının bulunmadığı; davacı ile eski eşinin 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesine göre boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamadıkları yönünde kanaat getirilmiş olup, 30.11.2018 tarih ve 2018/SA/175 sayılı Denetim Raporu sayılı Kurum işleminin iptaline; davacının davasının kabulü ile

Davalı SGK'nın davacının boşandığı eşi ... T.C numaralı ... ile fiilen yaşadığı yönündeki tespitinin ve işleminin iptaline,

Davacıya 43/2375 tahsis numaralı dosya üzerinden babası ... Küçükbayraktar'dan kesilme tarihi itibari ile yeniden yetim aylığı bağlanmasına,

Ödenmeyen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

43/2375 tahsis numaralı dosya üzerinden yersiz ödeme iddiası ile düzenlenen borç bildirim belgesinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Ödenmeyen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

43/2375 tahsis numaralı dosya üzerinden yersiz ödeme iddiası ile düzenlenen borç bildirim belgesinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma ile verilen karar usul yasaya aykırı olduğu, SGK Trabzon Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün denetmenlerince düzenlenen denetim raporunda ...'ın 27.03.2013 tarihinde ...'tan boşandığı halde birlikte yaşadığı tespit edildiğinden 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi gereği yetim aylığının kesilmesi ve 96 ncı maddeye istaneden yasal faizle geri alınması sonuç ve kanaatine varıldığı, bu çerçevede davacının yetim aylıkları iptal edildiği, 01.04.2018-18.03.2019 arası yersiz ödenen 16.446,15 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsili için Pendik SGM'ye yazı yazıldığı, Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; yapılan yargılama neticesinde; tüm dosya kapsamı değerlendirilmekle birlikte, davacı ve dava dışı eski eşine ilişkin celp olunan Kurum kayıtları ile dinlenen davacı tanıkları ve tutanak tanığı beyanlarına göre, davacı ile eski eşinin boşanma tarihinden ileriye dönük olarak aynı ikametlerde yer almadıkları, abonelik kayıtları ve oy kullandıkları sandık bilgilerinin birbirinden farklı olduğu ilgililerin hizmet almış oldukları ortak hastane ve eczane kaydının bulunmadığı; davacı ile eski eşinin 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı Maddesine göre boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamadıkları yönünde kanaat getirilmiş olup, davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 56/son fıkrasıdır. Maddenin başlığı gelir ve aylık bağlanamayacak haller olup, maddeye göre; "ölen sigortalının hak sahiplerinden; ... eşinden boşandığı halde eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96 ıncı madde hükümlerine göre geri alınır. ",

Madde 96 hükmüne göre "Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

"..itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır..."

Aynı Kanun'un 59 uncu maddesinin başlığı Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi olup maddeye göre; "bu Kanun'un uygulanmasına yönelik işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eli ile yürütülür ...", maddenin 2 inci fıkrasında "Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarına görevleri sırasında tesbit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.