muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6143, Karar No: 2015/7154, Tarih: 16.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6143 E.  ,  2015/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/199830

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2010/239 (E) ve 2012/47 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16.11. 2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nın 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nın "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nın 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144 E., 2005/150 K. sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararlarda da, arama işleminin CMUK'nın 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nın 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. T., S. Ç., S. S., H.Y. A. ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nın 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nın 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nın 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, sanığın işyerinde bandrolsüz CD, DVD satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nın 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nın 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/583, Karar No: 2010/2660, Tarih: 03.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/583 E.  ,  2010/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen ve kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 266 ada 2 parsel sayılı 2926,73 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... askı ilan süresi içinde paylaşmaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazın 05.02.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 633,53 m² yüzölçümündeki bölümünün daha önce kamulaştırıldığından bahisle davacı ... lehine yol olarak bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen kalan bölümünün ise tespit gibi davalı adına tesciline, alınması gerekli 14,00 YTL red harcından peşin alınan 11,20 YTL'nin mahsubu ile bakiye 2,80 YTL'nin davacıdan alınarak gelir yazılmasına, davalı idare kendisini avukat ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince belirlenen 450,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından harç ve vekalet ücreti ile ilgili hükme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31. maddesi hükmüne göre avukat veya dava vekili ile takip edilen kadastro davalarında vekalet ücretinin; davanın önemi, vekilin sarf ettiği emek, tarafların davada iyi niyetle hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları göz önünde tutularak maktuan takdir ve tayin olunması, takdir edilecek vekalet ücretinin keşif yapılmışsa, taşınmaz malın değerine göre avukatlık ücret tarifesinin tayin ettiği nispi vekalet ücreti sınırlarını geçmeyecek şekilde belirlenmesi, 36. maddesi hükmüne göre de kadastro komisyonlarınca emlak vergisi değeri belli olmayan taşınmaz mallara, kadastro ve dava harcı ile yargılama giderlerine esas olmak üzere kıymet takdir edilmesi, kadastro hakiminin de dava harcının hesaplanmasında bu değerleri esas alması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ise nispi harca tabi davalarda dava açılırken başvurma harcı ile birlikte müddeabih değeri üzerinden hesaplanacak 1/4 oranındaki karar ve ilam harcının da peşin olarak ödenmesi, dava sonucunda hükmedilecek karar ve ilam harcından peşin ödenen bu harcın mahsubunun yapılması öngörülmüş, 13/j maddesi hükmü ile de genel bütçeye dahil kurumlar yargı harçlarından muaf tutulmuştur. ... daha önce genel bütçeye dahil olmadığından harca tabi ise de, 24.12.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5436 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri'ni gösteren (I) sayılı cetvel değiştirilerek ... bu cetvele dahil edilmekle genel bütçe içine alındığından harçtan muaf hale gelmiştir.

Açıklanan bu hukuksal olgular ile karar ve ilam harcının niteliği gözetildiğinde, karar ve ilam harcının alınıp alınmayacağı, alınacaksa miktarının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan kanun ve tarife hükümlerine göre belirleneceği, mahkemelerce davanın kabul veya kısmen kabulüne karar verilmesi halinde hesaplanan karar ve ilam harcından aleyhine hüküm verilen davalı tarafın sorumlu tutulacağı, bu olgunun sonucu olarak davacı tarafından peşin ödenen harç mahsup edildikten sonra kalan kısmın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, yine davacı tarafından peşin ödenen harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verileceği, davanın tümü ile reddi halinde ise maktu olarak tarifelerle belirlenen red harcından davacının sorumlu olacağı kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davanın Kadastro Mahkemesinde görülmesine ve kısmen kabul kararı verilmesine, davacı ...'nün de davada kendisini vekille temsil ettirmesine, davalının ise vekili bulunmamasına göre mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak hakkında kabul kararı verilen taşınmaz bölümünün değeri üzerinden belirlenen karar ve ilam harcından davalı tarafın sorumlu tutulması, bu harçtan davacı tarafından peşin olarak ödenen harcın mahsubu ile kalan harcın davalı taraftan alınarak hazineye gelir kaydına, davacı tarafından peşin ödenen harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yine kendisini vekille temsil ettirten davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31. maddesi hükmüne göre maktu olarak belirlenecek vekalet ücretinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi, kendisini vekille temsil ettirmeyen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, bu olgular ve harçtan muaf hale gelmesi nedeniyle davacı ...'nün karar ve ilam harcından hiçbir koşulda sorumlu tutulamayacağı dahi göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 3 ve 5 numaralı bentlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 3 numaralı bent olarak "Alınması gerekli 14,00 YTL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin ödenen 11,20 YTL harcın mahsubu ile bakiye 2,80 YTL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 11,20 YTL peşin harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine," 4 numaralı bent olarak da" kendisini vekille temsil ettiren davacı ... yararına takdir ve tespit olunan 450,00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve davacı ... de harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6549, Karar No: 2017/2531, Tarih: 06.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6549 E.  ,  2017/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı , davalıya 5233 sayılı yasaya göre ödenen tazminatın yersiz olduğunu ileri sürerek, 7.500.00.- TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, esastan da reddinin gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar , Dairemizin 2015/6051 esas 2015/12119 karar sayılı ve 01/07/2015 tarihli kararı ile mahkemece, zamanaşımı defi konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş; mahkemece bozmaya uyulmuş, yeniden yapılan yargılama sonucunda davalıya zararın ödenmesi konusunda 01.04.2019 tarihinde yazı yazıldığı, davacının en geç 01.04.2009 tarihinde zararı öğrendiği gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş ; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi bir yıldır. Ancak, bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiği tarihten itibaren başlar. Davacı gibi resmi kurumlarda zamanaşımı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihi ile başlar. Davacı kurum açısından öğrenme tarihi de, yetkili makamın dava açmak üzere görevlendirilmiş kişinin dava açması işlemine "olur" verdiği tarihtir.

Somut olayda; Defterdarlığın 22/07/2009 tarihli ve Hazine avukatlığına yönelik olan yazısında yersiz ödenen tazminat tutarının ilgililerden Borçlar Kanunu gereğince tahsil edilmesi için gerekli davaların açılması gerektiği belirtilmiştir . Bu tarih, yetkili

makamın olurunu verdiği tarih olup, zamanaşımı süresi bu tarih itibariyle başlar. Diğer bir anlatım ile yazının yazıldığı 22/07/2009 tarihinden davanın açıldığı 13/05/2010 tarihi arasında bir yıllık zamanaşımı dolmamıştır.

Mahkemece,açıklanan nedenle, davalı yanın zamanaşımı definin reddine karar verilerek; işin esasının incelenmesi ve taraf delillerine göre sonucuna uygun esastan bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece,açıklanan nedenle, davalı yanın zamanaşımı definin reddine karar verilerek; işin esasının incelenmesi ve taraf delillerine göre sonucuna uygun esastan bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.