muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1245, Karar No: 2020/6597, Tarih: 16.11.2020

Davalı kurum ile dava dışı Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan 2012 yılı protokolünün 5.3.2. maddesi; “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”;

Aynı protokolün 5.3.5. maddesi; “Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sırasında ifadesi alınan bir kısım hastaların, cezai işleme konu reçete arkasındaki imzanın kendilerine ait olmadığını, bir kısmının ise reçetede yazılı ilaçları almadıklarını beyan etmeleri üzerine davacı eczacı hakkında yukarıda açıklanan 2012 protokolünün 5.3.2. ve 5.3.5. maddeleri gereğince cezai işlem uygulandığı anlaşılmaktadır. Anılan protokol hükümleri ilaçların, gerçek hastaya ulaşmasını sağlamayı amaçlamaktadır. İlaçların hasta tarafından kullanıldığının tespiti halinde bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı açıktır. Bu noktada; cezai işleme konu reçetenin adına yazıldığı hastaların beyanları önem arz etmektedir. Ne var ki ilk derece mahkemesince; bahsi geçen hastaların dinlenilmediği, yalnızca davalı kurum tarafından yapılan soruşturma esnasında alınan ifadeleri değerlendiren bilirkişi raporu ile yetinilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde bölge adliye mahkemesince; davaya konu işleme esas alınan hasta beyanlarına, davalı tarafça dayanılmış olduğu gözetilerek HMK’nın 31. maddesinde hüküm altına alınan hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde, tüm hastaların tanık sıfatıyla dinlenilmesi, anılan reçetelerdeki ilaçları alıp almadıkları/kullanıp kullanmadıkları tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kuran ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusu hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 371’inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5146, Karar No: 2014/16228, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/5146 E.  ,  2014/16228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230707

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2009/413 (E) ve 2010/669 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğine ilişkin beyanname örneklerinin istenilerek, vergi dairesinden bildirilen adreste de zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Sanık A. D.'in adı ve soyadının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5514, Karar No: 2008/7964, Tarih: 25.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5514 E.  ,  2008/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARTAL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2006
Yargıtay — Esas No: 2014/9581, Karar No: 2014/16117, Tarih: 10.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9581 E.  ,  2014/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/02/2014

Numarası : 2013/223-2014/143

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Belediye-İş Sendikası Bakanlığın, 30.01.2013 tarih ve 28544 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, yasa hükümlerine aykırı 2013/3 karar numaralı işkolu tespit kararının iptali ile Adana Ulaşım Org. Tur. Ziraat Su ve Su Tes. Gıda ve Et Ür.Tem. Hiz. Tic. ve San.A.Ş. işyerinin tamamının 20 sıra numaralı "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine, birleştirilen 2013-227 sayılı dosya İle Genel İş Sendikası Bakanlığı, 30.01.2013 tarih ve 28544 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan yasa hükümlerine aykırı 2013/3 Karar numaralı işkolu tespit kararının iptali ile Adana U.. Org. Tur. Z..Su ve Su Tes. Gıda ve Et Ür. Tem. Hiz. Tic. ve San. A.Ş. işyerinin tamamının 20 sıra numaralı "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine, birleştirilen 2013-227 sayılı dosya İle Hizmet İş Sendikası davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2013/3 Karar nolu işkolu tespit kararının iptaline karar verilmesini, Adana U.. Org. Tur. Ziraat Su ve Su Tes. Gıda ve Et Üretim Temizlik Hiz. A.Ş.'ye bağlı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na ait Raylı Sistem Bakım Onarım ve Temizlik İşleri işyerlerinin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununa ekli (1) sayılı cetvel ve İşkolları Yönetmeliği gereği, 20 sıra nolu "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini, talep etmişlerdir.

Davalı Adana Ulaşım vekili cevap dilekçesi ile davanın süresinde açılmadığını, şirketin %99 hissesinin Adana Büyükşehir Belediyesine ait ise de şirketin belediyeden ayrı tüzel kişiliği bulunduğunu, belediyenin talimatı ile hizmet vermediğini, işyerinde yapılan asıl işin “Toplu Taşıma” “Üretilen Ekmeğin Toptan Satış İşi“ olduğunu, şirketin yaptığı işlerin genel işlerden kabul edilemeyeceği, davalı ÇSGB vekili cevap dilekçesi ile 3. İş mahkemesinde 2013/226 E ve 2013/227 Esas sayılı dosyalarda da benzer davalar açıldığı ve davaların birleştirilmesi gerektiğini, davalı Demir-İş Sendikası vekili davanın süresi geçtikten sonra açıldığını, yine 3.İş Mahkemesinde aynı kararla ilgili açılmış dava olduğunu, bu nedenle birleştirilmesi gerektiğini davalı Türkiye Sivil Havacılık Sendikası (Hava-İş) vekili davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece Adana U.. AŞ'nin Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde yaptığı hafif raylı taşımacılık işlerinin tümünün İşkolları Yönetmeliğinin 15 sıra nolu “Taşımacılık” iş kolunda yer aldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinin hangi işkolunda yer aldığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece Adana U.. AŞ'nin Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde yaptığı hafif raylı taşımacılık işlerinin tümünün İşkolları Yönetmeliğinin 15 sıra nolu “Taşımacılık” iş kolunda yer aldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinin hangi işkolunda yer aldığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı 28544 sayılı 30 Ocak 2013 tarihli resmi gazete de yayınlanan işkolu tespit kararında : “Adana .U.. Org. Tur. Ziraat Su ve Su Tes. Gıda ve Et Ür. Tem. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’de Bakanlığımızca yapılan incelemede; şirket çalışanlarının işlemlerinin yürütüldüğü büro işyerinde yapılan işler, Adana Büyükşehir Belediyesinin 2886 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde yetkili makamın onayıyla açtığı “Adana Büyükşehir Belediyesi Ekmek Fabrikalarında Üretilen Ekmeğin Toptan Satışı İşi” ihalesi kapsamında çalıştırılan işçilerin yaptığı işler ile “Adana Büyükşehir Belediyesi Ekmek Fabrikalarında Üretim Esnasında Ortaya Çıkan Iskarta Ekmeğin Şartname Hükümleri Doğrultusunda Toptan Satışı İşi” ihalesi kapsamında çalışan işçiler tarafından yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 10 sıra numaralı “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkolunda,“Ulaşım Daire Başkanlığına Bağlı Raylı Taşıma Sisteminin İşletilmesi İşinde Teknik, İdari ve Destek Hizmetleri İçin Personel Çalıştırılması Hizmet Alımı” ihalesi kapsamında çalışan işçilerin yaptığı işin metro ulaşım hizmeti olması sebebiyle İşkolları Yönetmeliğinin 15 sıra numaralı “Taşımacılık” işkolunda, yer aldığı tespit edilmiştir.

6356 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan 19 Aralık 2012 tarihli 28502 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan İşkolları Yönetmeliğinin 15 sıra numarasında düzenlenen “Taşımacılık” işkolu, tanım kısmında “Ray açıklığı ne olursa olsun, ray üzerinde çalışan araçlarla yapılan şehir içi ve şehir dışı yolcu, yük taşımacılığı işleri (belediyeler veya bağlı şirketleri ve bağlı şirketler tarafından kurulan şirketler eliyle yapılan hafif ve ağır raylı taşımacılık işleri dahil) ile bu sistemlerin inşaat dışında yol imali, çeken- çekilen araç imalatı, bakımı ve onarımı işleri ile travers imalatı işleri ve bu sistemlerin işletildiği istasyon, gar, ambar duraklarında yapılan işler ile bakımlarının yapıldığı işyerleri işleri” taşımacılık işkolunda olduğunu saymıştır.

Hizmet İş Sendikası İşkolları Yönetmeliğinde çelişik hükümler bulunması sebebi ile iptali için Danıştay 10. Dairesi 2013/848 E Sayılı dosyası ile dava açtıklarını ve işkolları yönetmeliği 15 sıra numarasında düzenlenen yukarıda yazılı kısmın iptalini istediklerini açıklayarak açılan davanın bekletici mesele yapılmasını istemişlerdir.

Yukarıda esas numarası verilen Danıştay 10. Dairesi 2013/848 E sayılı dosyasında görülen davada verilen hüküm bu davanın sonucunu etkileyeceğinden dosyasının sonucu beklenmeksizin karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda esas numarası verilen Danıştay 10. Dairesi 2013/848 E sayılı dosyasında görülen davada verilen hüküm bu davanın sonucunu etkileyeceğinden dosyasının sonucu beklenmeksizin karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Bundan başka işkolu tespit kararı ile Adana U.. Org. Tur. Ziraat Su ve Su Tes. Gıda ve Et Ür. Tem. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’de yapılan incelemede; yukarıda yazılı olduğu şekilde bir kısım işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 10 sıra numaralı “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkolunda yer aldığı tespit edilmiş olmakla ve davacıların bu kısma ilişkin de iptal istemi bulunmasına göre mahkemece bu yönde yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan bilirkişi incelmesi vs. yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Bakanlıkça 10 sıra numaralı “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkolunda yer aldığı tespit edilen işlerle ilgili gerekli inceleme ve araştırma yapılarak, Danıştay 10. Dairesinde görülen dava sonucunu bekletici mesele yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istekleri halinde davacılara iadesine, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10243, Karar No: 2007/5602, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10243 E.  ,  2007/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin otopredüktör lisansına sahip bir elektrik üreticisi olduğunu ihtayacından fazla ürettiği elektriği enerji satış anlaşması ile ihtiyaç sahiplerine sattığını, davalı ile de 30.4.2002 tarihli sözleşme yaparak enerji sattığını, arıza bakım onarım gibi durumlarda tersi yönde işlemle davalı tarafça üretilen elektriğin müvekkili şirket tarafından satın alındığını, sözleşmenin süresinden önce haksız feshi nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek, müvekkili şirketten hukuka aykırı olarak tahsil edilen 36.375.291.000.TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme kamu iltihaki sözleşmesi olup, Enerji Bakanlığının 4971 sayılı talimatları doğrultusunda işlemler yapılarak sözleşmenin feshedildiğini, mevzuat değişikliğinin sözleşmeye aynen yansıtıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi olup, sözleşme ile davacıya tanınan indirimli tarifenin sözleşme süresince müktesep bir hak olarak kabulü gerektiği, sözleşmenin davalı tarafça süresinden önce tek taraflı sona erdirilmesi nedeniyle haksız ve yasal dayanaktan yoksun olarak davalıdan kesilen 36.375.291.000.TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.5..2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3288, Karar No: 2012/8005, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/3288 E.  ,  2012/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-kira alacağı davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar-karşı davacılar ve davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar-karşı davacılar vekili Av.Ş...G... ile davacı-karşı davalı vekili Av. M... M... Ş... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, asıl davada 45.000 TL kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatının tahsiline, karşı davada ise fazla ödenen kira parası ve güvence parasından fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine ve karşı davanın kabulü ile davalı - karşı davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi üzerine hüküm davalılar- karşı davacılar vekili ve davacı- karşı davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.06.2008 başlangıç tarihli ve altı yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası net 15.000 TL olarak belirtilmiş ve ayın ilk beş günü içinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı-karşı davalı, sözleşme gereğince ödenmeyen Ocak-Şubat ve Mart 2009 ayları kirası 45.000 TL'nin tahsili için davalılar- karşı davacılar hakkında İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2009 / 7952 sayılı dosyası ile icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz edilmesi üzerine açılan işbu davada, davalılar-karşı davacılar kira borçları olmadığı gibi, fazla ödemelerinin bulunduğunu savunmuşlardır. Dosyaya celp edilen banka hesap ekstresinden davada dayanılan kira sözleşmesinin başlangıç tarihi olan 01.06.2008  tarihinden önce de kira parası adı altında yapılan ödemelerin olduğu, takip konusu edilen Ocak - Şubat ve Mart 2009 ayları içinde kiracının 09.01.2009 - 16.01.2009 - 30.01.2009 ve 20.02.2009 tarihlerinde toplam 18.500 TL ödediği, ancak bu ve önceki ödemelerin hangi aylara ilişkin olduğu konusunda bir açıklama içermediği anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı da her ne kadar 01.06.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmış ise de, taraflar arasında çok daha öncesinden başlayan bir kiracılık ilişkisinin bulunduğunu beyan etmiştir. Sözleşme başlangıcından önce yapılan kira ödemeleri bu iddiayı doğrulamaktadır.  Kira  sözleşmesinin  yazılı  olması  zorunlu  olmadığından  bu  durumda mahkemece taraflar arasındaki kira ilişkisinin gerçek başlangıç tarihi araştırılarak yapılan kira ödemeleri çerçevesinde icra takibine konu edilen aylar kirasının ödenip ödenmediği ve bu bağlamda karşı dava açısından kiracının fazla ödemesinin olup olmadığı konularında bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın doğrudan davalılar-karşı davacılara yemin teklif etme hakları hatırlatılarak yazılı şekilde itirazın iptaline karar verilmesi doğru olmadığı gibi, sözleşmede müteselsil kefil sıfatı ile yer alanlar arasında Z... A...,'ın isminin yer almasına karşın imzasının bulunmaması ve davacı-karşı davalı vekilinin de 07.01.2011 tarihli dilekçesi ile adı geçen davalı hakkındaki davalarından vazgeçtiklerini beyan etmesi karşısında davalı Z... A... yönünden de itirazın iptaline karar verilmesi doğru değildir.

2-Davacı-karşı davalı vekilinin hüküm altına alınan güvence parasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

2-Davacı-karşı davalı vekilinin hüküm altına alınan güvence parasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Taraflar arasında düzenlenen 01.06.2008 tarihli sözleşmenin hususi şartlar bölümü 8. maddesinde kiracının kiralananı boşaltmak istemesi halinde bir ay öncesinden haber vereceği, özel şartlar bölümü 14 / d maddesinde ise kiracının üç ay önceden haber vermek şartıyla taşınmazı tahliye edebileceği kararlaştırılmıştır. Açılan karşı davada davalılar-karşı davacılar kiralananın 01.04.2009 tarihinde tahliye edildiğini belirterek, sözleşmenin özel şartlar bölümü 14/c maddesi gereğince güvence parası olarak verilen 15.000 Euro'nun iadesi isteminde bulunmuşlardır. Davacı-karşı davalı ise tahliye tarihine itiraz ederek Nisan 2009 ayı kirası yönünden de yapılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine açılan davada kiracının tahliyeye ilişkin savunmalarının kabul edilmeyerek itirazın iptaline karar verildiğini savunmuştur. Davalı-karşı davacı sözleşmenin fesih ve kiralananın tahliyesine ilişkin sözleşmede kararlaştırılan bir feshi ihbarda bulunmamıştır. Diğer yandan davalı-karşı davacının kiralananın tahliye edildiği tarih olarak bildirdiği tarihe davacı-karşı davalı tarafından kaşı çıkılmaktadır. Davalı-karşı davacının karşı davadaki istemi sözleşme ile verilen güvence parasının iadesine ilişkindir. Ancak sözleşmenin özel şartlar bölümü 14/c maddesinde kiralanana verilecek her türlü ödenmeyen zarar, ödenmeyen elektrik, su yakıt ve ödenmeyen kiraların güvence parasından mahsup edileceği, bu hususların vuku bulmaması durumunda kiracının çıktığı tarihte bedelin kendisine aynen iade edileceği düzenlenmiştir. Başka bir deyişle güvence parasının iadesi öncelikle kiralananın tahliye edilmesi, peşi sıra da anılan maddedeki koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Kiralanan tahliye edilmeden güvence parasının iadesi söz konusu olamaz. Kiralananın hangi tarihte tahliye edildiğini kanıtlama yükümlülüğü de kiracıya aittir. Aksi takdirde bu konuda kiralayanın beyanına itibar edilir. Bu durumda mahkemece kiralananın tahliye edilip edilmediği ve edilmişse hangi tarihte tahliye edildiği, güvence parasının iade koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulup özellikle tahliye tarihi konusunda davalı-karşı davacıdan delilleri sorulup toplanarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde güvence parasının iadesine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalılar-karşı davacılar vekili ve davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda ( 1) ve ( 2 ) No'lu bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar-karşı davacılar yararına takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalılar-karşı davacılara verilmesine, keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı yararına takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davalılar-karşı davacılardan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4491, Karar No: 2022/2380, Tarih: 24.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4491 E.  ,  2022/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.09.2015 gün ve 2014/307 - 2015/264 sayılı kararı bozan Daire'nin 22.03.2021 gün ve 2020/5799 - 2021/2726 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "tarih.kültür.cam koleksiyonları+şekil" ibareli markanın tescili için TPMK MDB'ye başvurduğunu, ancak dairenin başvuruyu reddettiğini, bunun üzerine davacı tarafından markadaki esas unsurun davacı şirketin geliştirdiği özel bir renge sahip işaret olduğu ve bu işaretin tüketicilerin dikkatini çeken bir unsur olduğu gerekçesiyle itiraz edildiğini, ancak TPMK YİDK tarafından aynı gerekçelerle itirazın reddedildiğini, bütün halinde değerlendirildiğinde markanın başvuru konusu mal ve hizmetlerin karakteristik özelliğini belirtmediğini savunarak TPMK YİDK'nın 2013/46656 sayılı kararının iptali ile "tarih.kültür.cam koleksiyonları+şekil" ibareli markanın davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya göre; davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.