muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11459, Karar No: 2017/230, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/11459 E.  ,  2017/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

Dairenin 21.06.2016 gün 2015/9152 E. - 2016/7305 K. sayılı ilamının 3 rakamlı bölümünde "Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait en eski tarihli ve dava tarihinden geriye doğru 15 - 20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması" istendiği halde mahkemece anılan kararın gerekleri yerine getirilmemiştir. Dava ekonomisi, yargılamanın seriliği ilkelerine uygun olarak temyiz işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamlarının azami ölçüde titizlikle, özenle, dikkatle okunarak gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

SONUÇ: Yargıtayca incelenmesine gerek görülen Dairemizin 21.06.2016 gün 2015/9152 E. - 2016/7305 K. sayılı ilamının 3 rakamlı bölümünde değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın bir kez daha YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19.01.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19144, Karar No: 2015/25364, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19144 E.  ,  2015/25364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/155-2014/10

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı S.. D.. vd vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Tapu maliki Ahmet kızı Sibel Hamarat ile dosya arasında veraset ilamı bulunan Ahmet kızı Sebile Ablak'ın aynı şahıs olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Sebile Ablak mirasçısı Gülay Taşkıran'ın davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13797, Karar No: 2024/5494, Tarih: 27.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13797 E.  ,  2024/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/279 E., 2016/563 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A-Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B- Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/279 Esas, 2016/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullandığını, ele geçen maddelerin kendisine ait olduğunu belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde içtiği sırada rahatsızlanması üzerine 112 ambulansı ile Düzce Üniversitesi Hastanesine kaldırıldığı, sanığın usulune uygun olarak alınan biyolojik örneğinde uyuşturucu madde tespit edildiği, ayrıca sanığın kullandığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında erteleme kararı verildiği, iki kez kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde içtiği sırada rahatsızlanması üzerine 112 ambulansı ile Düzce Üniversitesi Hastanesine kaldırıldığı, sanığın usulune uygun olarak alınan biyolojik örneğinde uyuşturucu madde tespit edildiği, ayrıca sanığın kullandığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında erteleme kararı verildiği, iki kez kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 02.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/279 Esas, 2016/563 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17661, Karar No: 2015/19122, Tarih: 24.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17661 E.  ,  2015/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2734 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisine gönderilen Salihli Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 12.03.2015 tarih ve 1360 sayılı yazısına göre 02.01.2014 tarih ve 5312 sayılı yazısı ekinde gönderilen veri cetveli Manisa İline ait cetvel olduğu anlaşılmış olup, Salihli İlçesine ait veri cetveli değildir. Buna göre daha önce dosyaya gönderilen Salihli İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 09.10.2012 tarih ve 3087 sayılı yazısı ile münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın sulu şartlardaki 2012 yılına ait veri cetveli ile 16.12.2013 tarih ve 4546 sayılı yazılar ekinde yer alan veri cetvelleri arasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları arasındaki çelişki giderilmiş şekilde ilçe geneli için hazırlanan, bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, yan ürün saman, ikinci ürün mısır, birinci ürün mısırın 2012 yılı itibariye sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9961, Karar No: 2021/8908, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9961 E.  ,  2021/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Sevgi Eczanesi'nin sahibi olduğunu, 2016 Yılı 7. aya ilişkin faturalarını kestikten sonra, 11/08/2016 tarihinde hiçbir tebligat ve ihtar yapılmadan medula sisteminin kapatıldığını, dolayısıyla 11 gün süresince karşılamış olduğu reçeteleri kuruma sistem üzerinden fatura edemediğini, buna ilişkin olarak Kayseri 7. Noterliği'nin 31913 yevmiye numarası ile 07/10/2016 tarihinde ihtar keşide ederek Kurumdan alacaklarını talep ettiğini, ödenmeyen alacaklarına dair fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla, ihtar tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte şimdilik 5.000 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davacının Kuruma fatura ettiği tüm ilaç bedellerinin ödendiğini ve ekranının OHAL kapsamında kapatılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalı SGK tarafından 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmündeki Kararnamenin, "Olağanüstü Halin Uygulanmasına İlişkin Tedbirler" alt başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasına uygun olarak işlem tesis edilerek davacının medula sisteminin kapatıldığı ve protokolün 5.1. maddesine göre tek taraflı fesih hakkı kullanılmış olduğundan, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı eczanenin medula ekranının olağanüstü hal kapsamında kapatılması ve bu kararın devamında taraflar arasındaki protokolün 5.1. maddesi uyarınca davalı kurum tarafından tek taraflı olarak sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle kuruma fatura edemediği reçete bedellerinin tahsili talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı eczanenin medula ekranının olağanüstü hal kapsamında kapatılması ve bu kararın devamında taraflar arasındaki protokolün 5.1. maddesi uyarınca davalı kurum tarafından tek taraflı olarak sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle kuruma fatura edemediği reçete bedellerinin tahsili talebine ilişkindir.

Davacı, davalı kurum tarafından OHAL kapsamında medula ekranının kapatılması işleminden önceki 11 gün boyunca karşıladığı kurum sigortalılarının reçetelerindeki ilaç bedellerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece bu talep, davalı SGK tarafından 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmündeki Kararnamenin, “Olağanüstü Halin Uygulanmasına İlişkin Tedbirler” başlıklı ikinci bölümünün “Kapatılan Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Tedbirler”alt başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasına uygun olarak işlem tesis edildiği gerekçesiyle reddedilmiştir. Ancak davacı eczacı 667 sayılı KHK’nın “Kapatılan Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Tedbirler”alt başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrası kapsamında yer almamaktadır. Zira 667 sayılı KHK’nin 3. fıkrasındaki sağlık kurum ve kuruluşları, bakan onayı ile kapatılmış olanlardır. Davacı eczane bu kapsamda kapatılmadığına göre ve taraflar arasındaki sözleşme gereğince sözleşmesi 5.1. madde kapsamında feshedilen eczanelere, fesih tarihine kadar karşıladıkları reçete bedellerinin ödenmeyeceğine dair sözleşmede bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, tarafların delilleri toplanmak suretiyle konusunda uzman bilirkişilerden davacının alacağının bulunup bulunmadığının tespitinin Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1897, Karar No: 2017/21576, Tarih: 26.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1897 E.  ,  2017/21576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53. ve 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın ... Nakliyat Şirketi'nin fiili sahibi olduğu, şirketin resmi ortaklarının tanık ... ve ... olduğu, sanığın almış olduğu mal karşılığında ... Şirketine ait olan çeki tanık ... adına onun imzasını taklit ederek keşide ettiği, çekin karşılıksız çıkması üzerine karşılıksız çek keşide etme suçundan yapılan kovuşturma neticesinde imzanın tanık ...'nin eli ürünü olmadığının tespiti ile sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın çeki kullandığını inkar ettiği, çek imzalamadığını beyan ettiği ancak çek üzerinde yapılan incelemede çekin ön yüzündeki yazının sanığın eli ürünü olduğunun anlaşılması karşısında, sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11866, Karar No: 2011/12446, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11866 E.  ,  2011/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 101 ada 1 sayılı orman parselinin kadastro çapının tamamı ilgili yerden getirtilip,

2) Dava dosyasının fen bilirkişilerine verilerek 19 sayılı parselin güneyinde yer alan dere ve yol olarak gösterilen yerin 101 ada 1 sayılı orman parselinin çapı içinde kalıp kalmadığına ilişkin ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca; dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15238, Karar No: 2014/12500, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15238 E.  ,  2014/12500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2013/13-2013/310

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.