muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7353, Karar No: 2016/7387, Tarih: 05.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7353 E.  ,  2016/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Olay tarihinde köy muhtarı olarak görev yapan sanığın, kendisine ait ve kira sözleşmeleri ile edindiği taşınmazları fiilen ekip biçmediği halde arazi bilgileri formunda ekip biçtiğini beyan ederek doğrudan gelir desteği aldığı dinlenen tanık beyanları, bilirkişi incelemesi ve ikrarı ile sabit olduğundan; 2004, 2005 ve 2006 yıllarında doğrudan gelir desteği müracaatında bulunarak, ... yer alan taşınmazlara ilişkin arazi bilgileri formunu hem taşınmaz sahibi, hem de sahteliğini bildiği halde köy muhtarı sıfatıyla; ....Köyündeki taşınmazlara dair arazi bilgi formlarını ise ...Köyü Muhtarı yerine imzalayıp mühürlemesinden ibaret eyleminin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı cihetle; belgeler üzerindeki imzaların aidiyeti sanıktan sorularak imza inkarı halinde imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sahteliği iddia edilen belgeler huzurda incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilerek belgelerin aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın 08.08.2004, 25.08.2005 ve 20.10.2006 tarihlerinde her yıl için yenilenen suç kastı ile hareket ederek doğrudan gelir desteği başvurusunda bulunduğunun anlaşılması karşısında; eylemlerin yenilenen kasıtla işlenmiş üç ayrı sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin zincirleme şekilde işlenmiş tek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmuş olması ;

3-Sahteliği iddia olunan doğrudan gelir desteği müracaat dosyası içeriğindeki belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına dair karar verilmemesi yasaya aykırı ;

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4468, Karar No: 2007/5582, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4468 E.  ,  2007/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.4.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; men'i müdahale talebi konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına, tazminat talebinin reddine dair verilen 3.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Mera Komisyonu Başkanlığı, davalının mer'aya vaki müdahalesinin men'i, üzerine diktiği bitkilerin kal'i ve vasfı bozulan mer'anın eski hale getirilmesi için gereken masrafın davalıdan tahsili istemiyle dava açmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, dava konusu mer'anın terkedilmiş olması nedeniyle konusuz kalan men'i müdahale ve kal davası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, tazminata yönelik davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava Tarım İl Müdürlüğü tarafından açılan men'i müdahale ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesinde meraların hukuki durumu belirlenmiş, 5.maddesinde ise mera olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6.madde de tesbit ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığınca yapılacağı bildirilmiştir.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olar mer'alarda Hazinenin mülk sahibi olarak dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6.maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tesbit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup, bakanlığın yetkisi tesbit, tahsis ve tahsisin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan bakanlığın genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazine'yi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu bilgiler ışığında gerek men'i müdahale ve kal talebinin, gerekse tazminata ilişkin istemin davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken, men'i müdahale davası hakkında, taşınmaz üzerinde müdahale bulunmadığı gerekçesi ile bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16559, Karar No: 2013/1991, Tarih: 19.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16559 E.  ,  2013/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Genel Sigorta vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı Erdur Turizm Ltd. Şti.'nin işleteni, davalı ...'in sürücüsü olduğu ve davalı ... Genel Sigorta'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın müvekkillerinin murisi ... 'ya çarpması sonucu murisin vefat ettiğini belirterek, anne ve baba için ayrı ayrı 100'er TL maddi tazminat ile anne ve baba için ayrı ayrı 4.000’er TL, dört kardeş için ayrı ayrı 2.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında kaza ile ilgisi bulunmayan davalı ... hakkındaki davayı takip etmediklerini bildirmiş ve ıslah dilekçesi ile baba için maddi tazminat talebini 4.829,35 TL.ye, anne için 3.639,30 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... Genel Sigorta vekili, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, maddi tazminattan ise poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Erdur Turizm Ltd. Şti'ne ve davalı ...'e usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, baba için 4.829,35 TL, anne için 3.639,30 TL

maddi tazminatın davalılardan tahsiline; anne ve baba için ayrı ayrı 1.500'er TL, kardeşler için ayrı ayrı 500'er TL manevi tazminatın davalılar Erdur Turizm Ltd. Şti ve Özer'den tahsiline; davalı ... hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazsından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

maddi tazminatın davalılardan tahsiline; anne ve baba için ayrı ayrı 1.500'er TL, kardeşler için ayrı ayrı 500'er TL manevi tazminatın davalılar Erdur Turizm Ltd. Şti ve Özer'den tahsiline; davalı ... hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazsından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili 04.01.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu artırmış, davalı vekili de ıslaha karşı süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. 2918 s. KTK.nin 109.maddesinde 'Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar. Dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zaman aşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu süre, maddi tazminat talepleri için de geçerlidir.' hükmü getirilmiştir. Davaya konu trafik kazası 22.07.2002 tarihinde gerçekleşmiş olup, davalı sürücü hakkında açılan ceza davasında 765 s.TCK.nin 455/1.fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Kaza tarihinde yürürlükte olan 765 s.TCK uyarınca uzamış ceza zamanaşımı 5 yıldır. O halde, ıslah edilen maddi tazminat miktarları yönünden uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak ıslahla artırılan kısmın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Genel Sigorta vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Genel Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 19.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4915, Karar No: 2012/10973, Tarih: 09.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4915 E.  ,  2012/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAZAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.10.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı S. T.vekili Avukat M. V., davacılar M. A. vd. vekili Avukat H. Ö. ile temyiz edilen vekili Avukat S.S. A. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 1331, 1530, 2304 ve 3078 parsel sayılı taşınmazların tamamı muris A. V.T. adına kayıtlı iken; murisin, çekişmeli taşınmazlarını satması için 31.08.2009 tarihli vekaletname ile dava dışı oğlu M.'dan olma torunu S.'ı vekil tayin ettiği, S.'ın da vekalete istinaden murise ait bu taşınmazları murisin ölümünden bir gün önce 02.09.2009 tarihinde davalı N..'ye toplam 12.000 TL. bedelle sattığı; satışla aynı tarihte davalı N..ile murisin torunu (vekil) S.arasında noterde arazi kira sözleşmesi düzenlendiği ve çekişmeli 4 parça taşınmazın davalı tarafından S..'a kiralandığı; 1924 doğumlu murisin 03.09.2009 tarihinde ölmesiyle, geride mirasçıları olarak 3 oğlu ve 2 kızının kaldığı; eldeki davanın, murisin oğlu S. ile kızları M. ve S. tarafından açıldığı, davalı Nuhdede'nin ise 3. kişi konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, murisin, köyün zenginlerinden olup ölümünden sonra geride birçok taşınmaz bıraktığı, sağlığında taşınmazlarından elde ettiği gelirle yaşamını rahat bir şekilde idame ettirdiği, taşınmaz satmaya ihtiyacının bulunmadığı; son yıllarda daha çok oğlu H.ve torunu S. ile vakit geçirdiği; çekişmeli taşınmazların dava ve satış tarihleri itibariyle toplam değerlerinin 613.926 TL. olduğu; davalının değeri bu kadar yüksek olan taşınmazları resmi akitte 12.000 TL. gibi bir bedelle satın aldığı, daha yüksek bir bedel ödediği yönünde bir savunmada bulunmadığı gibi, ödediyse de bu yönde inandırıcı bir delil ibraz edemediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de T. Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda saptanan maddi olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; miras bırakanın, terekesinden mal kaçırmak amacıyla dava dışı oğlu H.ve torunu S. ile birlikte hareket ettiği, satış işleminin muvazaalı biçimde gerçekleştirildiği ve davalının da el ve işbirliği içerisinde muvazaalı işleme katıldığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Somut olayda saptanan maddi olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; miras bırakanın, terekesinden mal kaçırmak amacıyla dava dışı oğlu H.ve torunu S. ile birlikte hareket ettiği, satış işleminin muvazaalı biçimde gerçekleştirildiği ve davalının da el ve işbirliği içerisinde muvazaalı işleme katıldığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 900.00.'er-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1191, Karar No: 2015/23233, Tarih: 10.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/1191 E.  ,  2015/23233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra,denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranılmadığı takdirde dosyanın yeniden ele alınması durumunda, sanık veya müdafiine ihbar evrakı da eklenerek dosyanın yeniden ele alındığı ve duruşmaya gelinmemesi durumunda karar verileceğine dair açıklamalı tebligat gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1639, Karar No: 2007/2919, Tarih: 20.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1639 E.  ,  2007/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI (ANKARA) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A...A...'in ..parsel sayılı taşınmazını Belediye Sarayı ve Kültür Merkezi yapılması şartıyla davalı Belediyeye bağışladığını ancak koşulun yerine getirilmediğini ileri sürerek tapu iptali, tescil ve üzerindeki hacizlerin kaldırılması, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsili ve manevi tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Belediye, süre yönünden itirazda bulunmuş, esas bakımından ise bağış koşulunun kendilerinden kaynaklanmayan hukuki imkansızlık nedeniyle yerine getirilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece; davanın yasal süresinde açıldığına, bağışlamadaki şartın gerçekleşme olanağı da kalmadığına işaret edilerek davanın kabulü gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonunda iptal tescil ve hacizlerin kaldırılması isteğinin kabulüne, manevi tazminatın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Belediye tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.3.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ....ile temyiz edilen vs.vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, koşullu bağıştan rücu sebebiyle açılan tapu iptali-tescil, tazminat ve haciz şerhlerinin kaldırılması isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.Ne var ki, keşfen saptanan dava değeri üzerinden hesaplanan eksik harç yargılama sırasında tamamlanmadığından, dava dilekçesindeki değer üzerinden davacı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken, harcı tamamlanmayan keşifteki değerin vekalet ücretine esas alınması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca gerekçede oyçokluğuyla sonuçta oybirliğiyle BOZULMASINA,13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.3.2007 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞIOY-

-KARŞIOY-

Dava, şartlı bağışa konu olan taşınmazda koşulun yerine getirilmemesi nedeni ile açılan tapu iptal ve tescil istemine dayalı olup, mahkemece ilk verilen kararda hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle dava rededilmiş, davacıların temyizi üzerine Dairece; davalı Belediyenin 21.6.2004 tarihli yazısı ile bağışın koşulunun yerine getirilemeyeceğinin davacılar tarafından öğrenildiği, 18.10.2004 olan dava tarihi itibarı ile 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığı belirtilerek yerel mahkeme kararı bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlke olarak yerel mahkemece bozmaya uyulması taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğursada bunun istisnalarından birisi hak düşürücü süredir.Davada hak düşürücü süre geçmiş ise bozmaya uyulsa bile taraf yararına kazanılmış hak oluşmayacaktır.

Somut olaya gelince; dava 18.10.2004 tarihinde açılmıştır.Borçlar Yasasının 246.maddesine göre bağışlayan rücu sebebini öğrendiği günden itibaren bir sene içerisinde dava açması gerekmekte olup, bu süre hak düşürücü süredir.Nizalı taşınmaz davacıların murisi ile davalı belediye arasında düzenlenen protokole göre 23.8.1990 tarihinde belediyeye devredilmiştir.Bağış 2 koşula bağlanmıştır;birincisi bağışlanan yere belediye sarayı veya kültür sarayı yapılması, ikinci koşul ise "Bu yer Ahmet Andiçen tarafından belediyeye hibe edilmiştir" tabelasının yerinden kaldırılmamasıdır.Davalı belediye tarafından tabela dava tarihinden çok önce kaldırılmıştır.Diğer taraftan nizalı taşınmazın bulunduğu yer 7.10.1998 tarihinde onaylanan Gölbaşı merkez imar planı kapsamında olup bu plana göre dava konusu taşınmaz park alanı olarak belirlenmiş ve 10.6.1998 tarihinde parkın yapım işi bir şirkete ihale edilip 25.6.1998 tarihinde yer teslimi yapılmıştır.Davalı belediyenin bu işlemler ile artık bağışın koşullarını yerine getirmeyeceği çok açık biçimde saptanmıştır.

Ayrıca nizalı taşınmazın bulunduğu yer belediyeye devirden sonra 22.10.1990 gün ve 90/1117 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak tespit ile ilan edilmiş ve bu tarih itibarı ile de bağışın koşullarının yerine getirilmeyeceği anlaşılmıştır.

Yine; davacılar Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin2001/62 D.İş sayılı dosyasında; davalı belediye tarafından bağış koşullarının onbir yıldan beri yerine getirilmediğini; ileride açılacak davalara delil olmak üzere taşınmazın mevcut durumunun belirlemesini istemişlerdir.Engeç tespit tarihi olan 2001 yılında davacıların bağış koşullarının davalı tarafından yerine getirilmeyeceğini bildikleri çok açıktır.Hatta davacılar onbir yıldan beri davalı belediyenin bağış koşullarını yerine getirmemek için kendilerini oyaladıklarını kabul etmektedirler.Bağış koşullarının yerine getirilmesini onbir yıl beklemek hayatın olağan akışına uygun değildir.

Bu durumda hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, belediyenin bağış koşullarının yerine getirilemeyeceği yolunda yazdığı yazının öğrenme tarihi olarak kabulünün mümkün olmadığı, bizzat davacıların açık beyanı ile hak düşürücü süreden çok önce durumu öğrendikleri, buna göre hak düşürücü süreden sonra açılan davanın bu nedenle bozulması gerekirken esastan ret ile vekalet ücreti takdiri yönünden bozulması görüşüne katılmıyorum.