muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15407, Karar No: 2023/2124, Tarih: 10.04.2023

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle,

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine,

3. Sosyal paylaşım sitelerindeki paylaşımların sanık tarafından yapılmadığına, sanık tarafından yapılsa bile ifade özgürlüğü kapsamında olup olmadığının araştırılmadığına,

4. Sanığın basın açıklamalarına yoldan geçerken tanıdıklarının koluna girmesi neticesinde sadece 1 ... katıldığına, 3 ... katılmadığına,

5. Mahkeme gerekçesinin kendi içerisinde çelişkili olduğuna,

6. Sanığın aleyhine olmayan tanık beyanlarının aleyhe yorumlanmasına yönelik gerekçenin de gerçekleri yansıtmadığına,

7. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

8. Temyiz dilekçesinde belirtilen ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamındaki aşamalarda alınan tanık beyanlarından sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde faaliyette bulunduğu, sohbet toplantılarına katıldığı ve mütevelli heyet üyesi olduğu,

Sanığın tespit edilen sosyal paylaşım sitesinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olan paylaşımların bulunduğu,

Sanığın 14.12.2014 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü soruşturma çerçevesinde FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir basın yayın kuruluşlarının yönetici ve yazarlarının gözaltına alınması, uygulamalarını protesto amacıyla örgüte müzahir STK’ların öncülüğünde ülke genelinde adliye binaları önünde protesto eylemleri yapılması çağrısı sonrasında 15.12.2014, 16.12.2014 ve 17.12.2014 tarihlerinde İlimiz Adliye Sarayı önünde gerçekleştirilen basın açıklaması ve oturma eylemine çağrı üzerine katılarak destek verdiği,bu şekli ile her ne kadar sanık demokratik hak arayışı olarak basın açıklamasına katıldığını beyan etmiş ise de, sanığın farklı günlerde yapılan birden fazla basın açıklamasına katıldığı ve dosya kapsamında sanığın silahlı terör örgütü ile bağlantısını ortaya koyan diğer bahsi geçen deliler kapsamında sanığın protesto eylemlerine çağrı üzerine katıldığı,

Tüm bu anlatılanlar kapsamında sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesinin yapılmasında her nekadar sanık hakkında silahli terör örgütü üyesi olma suçundan cezalandırılması talibiyle kamu davası açılmış ise de 5237 sayılı Kanun'un 314/2 maddesinde düzenlenen suçun unsurlarından olan çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin dosya kapsamı itibariyle tam olarak tespit edilemediği ancak eyleminin

Yine aynı Kanun'un 220/7 inci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne yardım faaliyetleri kapsamında kaldığı;

Yine aynı Kanun'un 220/7 inci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne yardım faaliyetleri kapsamında kaldığı;

Şöyleki anılan madde metninde; örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir amir hükmünün düzenlendiği,

Bu kapsamda yapılan değerlendirmede 30.12.2014 tarihli toplantı ve süregelen milli Güvenlik Kurulu toplantılarında “Milli güvenliğimizi tehdit eden ve kamu düzenini bozan iç ve dış legal görünüm altında illegal faaliyet yürüten paralel yapılanmalar ve illegal oluşumlar ile yürütülen mücadelenin kararlılıkla sürdürüleceğinin vurgulanmasının yani söz konusu yapılanmanın devletimizin güvenliğine karşı tehdit niteliğinde legal görünümlü illegal bir paralel devlet yapılanmasının olduğunun milli güvenlik kararı ile kabul edilmesinin, başka bir deyişle bu örgütün din adına hizmet veren bir cemaat olmadığının açık bir şekilde ortaya çıkmasının ardından dahi sanığın önceden cemaat olarak bilinen bu yapı içerisinde sohbetlerine katılarak kalmaya devam ettiği, bu sürece kadar kadar sempatizan olarak kabul edilebilecek eylemlerinin bu tarihten sonra örgüte sempatizanlık boyutunu aştığı ve dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile sabit olduğu üzere mütevelli heyet üyesi olarak örgüt yapısı içerisinde faaliyetlerine devam ederek örgüte maddi- manevi yardım faaliyetlerinde bilerek ve isteyerek bulunduğu anlaşılmakla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 220/7 yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın TCK'nın 53 maddesi uyarınca belirli haklardan yoksun bırakılmasına, sanığın göz altında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin hükmolunan cezadan TCK'nın 63 maddesi uyarınca mahsubuna, sanığın üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti, mevcut delil durumu ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak adli kontrol altına alınarak bihakkın tahliyesine" karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içeriğinde ifadesi bulunan tanık A.İ.'ın "sanığın Arap dede Vakfı'nın mütevelli heyeti içerisinde olduğuna ilişkin" beyanının yine aynı tanığın beyanının devamında; "bu anlatımının 1997-1998 yıllarına ait olduğunu" ve "bu tarihten sonra ekonomik durumunun bozulmasından dolayı sanığın cemaatten dışlandığını" beyan etmesi karşısında, sanık aleyhine değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, yine sanığın twitter hesabında yer alan dosya içeriğinde mevcut sosyal paylaşımlarının da sanığın örgüt mensubu olduğu anlamına gelmeyeceği, ancak sanığın 14.12.2014 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü soruşturma çerçevesinde FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir basın yayın kuruluşlarının yönetici ve yazarlarının gözaltına alınması, uygulamalarını protesto amacıyla örgüte müzahir STK’ların öncülüğünde ülke genelinde adliye binaları önünde protesto eylemleri yapılması çağrısı sonrasında 15.12.2014, 16.12.2014 ve 17.12.2014 tarihlerinde Çorum Adliye Sarayı önünde gerçekleştirilen basın açıklaması ve oturma eylemine çağrı üzerine katılarak destek verdiği, sanığın bu eylemlerinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar sanık aşamalarda ısrarla, bahse konu gösterilere 1 kez katıldığını, 3 kez katılmadığı savunmuş ise de; sanığın bu savunması doğrultusunda dairemizce Çorum İl Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü'ne müzekkere yazıldığı, gelen cevabi yazı ve ekindeki görsellerden sanığın bahse konu gösterilere 3 kez katıldığının saptandığı, dolayısıyla sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda bireyselleştirilmek suretiyle uygulandığı, ancak; 5237 sayılı TCK'n'n 220/7 maddesinde yer alan "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir." şeklindeki hüküm gözetildiğinde, sanık ..

. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir." şeklindeki hüküm gözetildiğinde, sanık ... hakkında kanunda gösterilen miktara uygun, yardımın niteliği ile orantılı, makul bir indirim yapılması gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi kanuna aykırı olup, sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu bu yönden yerinde görülmüş olup, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak, CMK'nın 303/1-a maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması sureti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde sohbet adı verilen toplantılara katıldığı, örgütle iltisaklı vakıfta mütevelli heyet üyesi olduğu, 14.12.2014 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü soruşturma çerçevesinde FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir basın yayın kuruluşlarının yönetici ve yazarlarının gözaltına alınması, uygulamalarını protesto amacıyla örgüte müzahir STK’ların öncülüğünde ülke genelinde adliye binaları önünde protesto eylemleri yapılması çağrısı sonrasında 15.12.2014, 16.12.2014 ve 17.12.2014 tarihlerinde Çorum Adliye Sarayı önünde gerçekleştirilen basın açıklaması ve oturma eylemine çağrı üzerine katılarak destek verdiği belirlenen, sanığın süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk içeren eylem ve faaliyetlerinin niteliği itibariyla doğrudan örgüt üyeliği suçundan cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi, 52377 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci fıkralarında yapılan atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının gösterilmemesi, dışında sanık müdafiiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2018 tarihli ve 2017/1957 Esas, 2018/213 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasının birinci bendindeki "TCK'nın 314/2" ibaresinin çıkartılıp yerine "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2" ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13356, Karar No: 2018/4597, Tarih: 20.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13356 E.  ,  2018/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2016 tarih ve 2014/570-2016/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin süt ve süt ürünleri ile hayvan yemleri satışında lider firmalar olduğunu, çok sayıda ... ibareli markalarının bulunduğunu, davalının ... ibaresini tescil ettirmek istediğini, müvekkilleri markalarını mesnet göstererek tescile itiraz ettiklerini ancak TPEK YİDK kararı ile itirazlarının reddedildiğini, her iki marka arasında iltibas riski olduğunu, müvekkili marklarının tanınmış marka statüsünde olduklarını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 2014-M-14922 sayılı YİDK kararının iptalini ve 2012/81502 sayılı " ... " ibareli dava konusu markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin 45 yıldır Ödemiş'te mandıracılık ve süt ürünleri imal ve ticareti yaptığını, ticarî unvanının ... Ürünleri olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacıların "... " ibareli markalarıyla davalının " ...” ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, 556 sayılı KHK 8/1-b uyarınca iltibasın bulunmadığı, davalının marka başvurusunun kötüniyetli yapıldığına dair kanıt sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin marka tescil başvurusuna karşı yapılan itirazı reddeden TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirket markasının hükümsüz sayılması istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin marka tescil başvurusuna karşı yapılan itirazı reddeden TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirket markasının hükümsüz sayılması istemlerine ilişkindir.

Davacıların itirazına mesnet markalarının “...” ibareli esaslı unsurlardan oluştuğu davalı şirketin başvurusunun ise “...” ibaresini içerdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacılar vekili, diğer iddialarının yanında müvekkilinin markaları ile davalı şirketin tescilini istediği markanın benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağını ileri sürmüştür.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir.

Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır.

Somut olayda taraf markaları dikkate alındığında davacılar markalarının esas unsuru “...” ibaresinden oluşmaktadır. Davalı markasında ise esaslı unsur “...” ibaresidir. Davalı başvurusu davacılar markalarının esaslı unsurunu aynen içermekte ve davalı başvurusundaki “...” ibaresi her iki marka arasında ayırt ediciliği sağlamaya yetmemektedir. O halde markalar arasında asli unsurlar, yazı karakteri, kullanılan renkler itibariyle benzerlik olduğu kabul edilmelidir. En azından, bu benzerliğin ortalama alıcılar arasında markaların sahibi firmalar arasında irtibat olduğu sonucunu doğurabilecek nitelikte bulunduğu benimsenmelidir.

Bu durum karşısında mahkemece, markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilerek sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26428, Karar No: 2018/112, Tarih: 15.01.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/26428 E.  ,  2018/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emrine yapılan itiraz nedeniyle takibin durdurulması talebinin reddine dair 01/12/2015 tarihli icra müdürlüğü işleminin iptali ile takibin durdurulmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, icra müdürlüğünün 01/12/2015 tarihli şikayete konu kararının borçlunun yüzüne karşı verildiği gerekçesiyle 11/01/2016 tarihinde yapılan şikayetin süreden reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun başvurusu İİK'nun 16. maddesi anlamında bir "şikayet" olup, aynı Yasanın 16/l. maddesi gereğince bu şikayetin, işlemi öğrenme tarihinden itibaren yedi günlük sürede icra mahkemesine yapılması gerekir.

Somut olayda; itiraz dilekçesinin, 17/11/2015 tarihinde ... ... 1. İcra Dairesinin 2015/25376 Muhabere numarası ile gönderildiği, itirazın reddine ilişkin şikayete konu kararın, şikayetçinin yüzüne karşı verilmediği gibi, şikayetçi-borçluya tebliğ de edilmediği, dolayısıyla 11/01/2016 tarihinde yapılan şikayetin süresinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile şikayetin süreden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10257, Karar No: 2023/6598, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10257 E.  ,  2023/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/15 E., 2016/93 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hacıbektaş Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan verilen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile katılan arasında miras olarak kalan elbirliği halinde mülkiyetine sahip oldukları tarlaların kullanımı konusunda fiili taksimat yapılarak, her mirasçının kullanacağı yerin aralarında düzenledikleri protokolde belirtildiği ancak katılanın kullanımına fiili taksimat ile bırakılmış yerin sanık tarafından sürülüp ekilerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 03.03.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda; dava konusu yerin Kızılağıl köyünde 10 ada 6 nolu parselde 61300 m2 miktarında olduğu parselin tamamının sanık tarafından sürülüp ekildiği tespit edilmiştir.

2. Emniyet Genel Müdürlüğü Kayseri Kriminal Belge İnceleme Şube Müdürlüğünün inceleme raporunda; fiili taksimat sözleşmesinde ve kurumlardan alınan evrak asıllarındaki imzalar ile mahkemece sanıktan alınan imza örnekleri arasında uyum olduğu ve söz konusu imzanın sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmiştir.

3. Sanığın, katılana ait taşınmazın 1-2 dönümüne tecavüz etmiş olabileceğini ikrar etmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; elbirliği mülkiyetinde fiili taksimat yapılmış ise diğer elbirliği mülkiyet sahibinin tecavüzü durumunda eylemin suç teşkil edeceği, sanığında katılanın kullanımını engelleyecek şekilde arazinin tümünü kullanarak tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın, katılana ait taşınmazın 1-2 dönümüne tecavüz etmiş olabileceğini ikrar etmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; elbirliği mülkiyetinde fiili taksimat yapılmış ise diğer elbirliği mülkiyet sahibinin tecavüzü durumunda eylemin suç teşkil edeceği, sanığında katılanın kullanımını engelleyecek şekilde arazinin tümünü kullanarak tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.