muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16256, Karar No: 2015/9160, Tarih: 24.03.2015

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince, davalı tarafa verilen mehil üzerine, davalı asil ve vekilinin temlikname aslını, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/703 esas sayılı dosyasına ibraz ettiklerinden bahisle iş bu dosyaya ibraz edemeyeceklerini bildirdikleri, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen cevabi yazıda da, temliknamenin dosyada bulunmadığının bildirildiği, böylece dosyada fotokopisi bulunan temliknamenin aslının davalılarca ibraz edilemediği, ilgili dosyasında da temliknamenin bulunamadığı bildirildiğinden, temlikname altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda inceleme yapılması imkanının bulunmadığı belirtilerek, 28/01/2013 ve 26/11/2013 tarihli bilirkişi raporları gereğince davacının davalıdan talep edebileceği alacağın toplam 58.721,64 TL olduğu benimsenmek suretiyle bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 1997/703 esas 1999/271 karar sayılı davada, davalı ... tarafından davacı sıfatıyla gerek kendi adına gerekse temliknameye dayanarak iş bu davanın davacısı olan kardeşi ... (Genç) adına talepte bulunulmuş olup, mahkemece de temliknamenin geçerli olduğu kabul edilmek suretiyle ... adına hüküm kurulmuş ve adı geçen kişi hükme bağlanan alacağı icra dosyasından tahsil etmiştir. Davalı, davacının hissesi nedeniyle de tahsilat yapmış olduğundan, davacının hissesine karşılık gelen 1/2 tahsilat miktarı kadar sebepsiz zenginleşmiş olmaktadır. O halde davacı, davalının, verilen hüküm sonrasında kendi payı itibariyle icra dosyasından yapabileceği tahsilat miktarının, denkleştirici adalet ilkesi gereğince iş bu dava tarihi itibariyle ulaşacağı alım gücü karşılığını talep edebilir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davalının, takip borçlusunun haczdedilip ihaleye çıkarılan ve o tarihte henüz inşaat halinde olduğu anlaşılan taşınmazını, hükme bağlanan alacağa karşılık satın alması nedeniyle, söz konusu bu taşınmazın tamamlanmış haldeki ve iş bu dava tarihi itibariyle değerinin 1/2’si olan 50.000,00 TL ile ayrıca icra dosyasından yapılan tahsilatın da 1/2’si olan 8.721,64 TL toplanmak suretiyle, davacının talep edebileceği alacak miktarının 58.721,64 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu miktar üzerinden hüküm kurulmuştur.

Oysa ki, hükme bağlanan ilamın tahsili için devam edilen icra takibinde, davalının, alacağın tahsili amacıyla borçlunun haczedilip satışa çıkarılan, henüz inşaat halindeki taşınmazını, alacağa karşılık ihale sonucunda satın almış olması kendi tercihi olup, davacının uğradığı zararın, söz konusu bu taşınmazın eldeki dava tarihi itibariyle tamamlanmış değerinin 1/2’si üzerinden belirlenmesi, davacının olay nedeniyle uğradığı gerçek zarar miktarının tespiti için kabul edilebilecek bir yöntem değildir. Bu itibarla söz konusu bilirkişi raporu hükme esas alınarak hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir. O halde mahkemece, davacının uğramış olduğu zararın tespiti için, davalı tarafından ilam konusu alacağa karşılık, ihale suretiyle satın alınan taşınmazın güncel değeri dikkate alınmadan, taşınmazın alacağa karşılık sayılan ihale bedeli ile, icra dosyasından fiilen yapılan diğer tahsilatlar toplanarak, ilamlı takipten bu şekilde toplam olarak elde edilecek tahsilat miktarının, davacının hissesini oluşturan 1/2’lik kısmının, tahsilatın yapıldığı tarihten, iş bu dava tarihine kadarki, denkleştirici adalet ilkesine göre ulaşacağı alım gücü karşılığı tespit edilerek, tespit edilecek bu miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 1,002,85 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14098, Karar No: 2013/14249, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/14098 E.  ,  2013/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, Ticaret Sicili Memurluğundan sanığın şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı tespit edilerek, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6113, Karar No: 2015/6506, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6113 E.  ,  2015/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/174650

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2007/118 (E) ve 2012/284 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan............ A.Ş. ile sanıklar arasında, Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde düzenlenen finansal kiralama sözleşmesine İstinaden, suça konu makinelerinin zilyetliklerinin sanıklara devredildiği; ancak sanıkların, sözleşme hükümlerine göre ödemesi gereken kira bedellerini ödemediğinden temerrüde düşmesi üzerine kendilerine gönderilen İhtarnameye rağmen süresi içerisinde kira borçlarını ödemedikleri gibi söz konusu makineleri de teslim etmeyerek zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar Z. B. ve G.. B.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların söz konusu makineleri katılan şirkete teslim etmemesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafıinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “12 gün”, "10 gün” ve "200 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”," 4 gün " ve " 80 TL " adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık A.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

2- Sanık A.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık A.. B.. savunmalarında, ihtarname tarihinde askerde olduğunu, bu yüzden tebligati almadığını iddia etmesi, dosya kapsamına göre de sanığa yapılan ihtara ilişkin tebligatın aynı konutta oturan amcasına yapılmış olduğunun anlaşılması karşısında; sanık. Ahmet'in ihtarname tarihi itibariyle askerde olup olmadığının dolayısıyla yöntemince tebliğat yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayını gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12 .11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verİldL
Yargıtay — Esas No: 2009/42833, Karar No: 2010/719, Tarih: 21.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/42833 E.  ,  2010/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 21.09.2006 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen "bir haftalık" yasal süreden sonra 29.09.2006 gününde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4995, Karar No: 2012/6191, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4995 E.  ,  2012/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4680, Karar No: 2021/7288, Tarih: 19.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4680 E.  ,  2021/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı oturumda Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Cezaevi'nde başka suçtan hükümlü bulunan, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/806, Karar No: 2023/2822, Tarih: 08.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/806 E.  ,  2023/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2014/7 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2014/7 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/1550 Esas, 2021/10022 Karar sayılı kararı ile atılı suçların niteliklerine etkisi bakımından mağdurenin resmî kurumda doğup doğmadığının hastane kayıtları da temin edilmek suretiyle ayrıntılı şekilde yeniden araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas mevcut kemik grafileriyle birlikte içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda mağdureye ilişkin hastane doğum raporu getirtilerek sanık hakkında bozma öncesi verildiği gibi hükümler kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Psikolojik rahatsızlığı olan mağdurenin çelişkili beyanları ile anne ve babasının şikayetçi olmamaları, sanığın samimi savunmaları, rapora göre mağdureden alınan örneklerde sperm hücresi görülmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi, aksi halde hata hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Psikolojik rahatsızlığı olan mağdurenin çelişkili beyanları ile anne ve babasının şikayetçi olmamaları, sanığın samimi savunmaları, rapora göre mağdureden alınan örneklerde sperm hücresi görülmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi, aksi halde hata hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ile sanığın yolda tanıştıkları, mağdurenin aşamalarda sanıkla rızası dahilinde iki defa organ sokma suretiyle cinsel ilişki yaşadıklarını iddia ettiği, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, babasının kayıp başvurusu üzerine kolluk kuvvetlerince bulunan mağdurenin beyanı ile intikalin gerçekleştiği, adli raporda mağdurenin vajinal muayenesinde olay tarihlerinde oluşması muhtemel yırtık saptandığı, uzmanlık raporunda ise mağdurenin şortunda ve sol diz kapağında sanığa ait DNA profili bulunduğunun tespit edildiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın hastane doğumlu olan mağdureyle tekrarlayan görüşmeler yapması, mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmesi ve bilebilecek durumda olması nedeniyle hata hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmiş, anlatımı ile uyumlu şekilde mağdurenin sol diz kapağında sanığa ait DNA profiline rastlanması, husumet ve iftira sebebi bulunmaması, adli muayene raporları, mağdurenin sanığı teşhisi dikkate alınarak sanığın atılı suçlardan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İntikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, sanık savunması, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre; sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük ve hastane doğumlu olan mağdureye yönelik eylemlerine ilişkin hata savunmasının yerinde görülmeyerek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı sübutu kabul edilen eylemlerin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Mahkemenin kabulü ve uygulamasına göre, karar başlığında suç tarihinin 23.08.2013- 24.08.2013 yerine, 23.08.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

V. KARAR

3. Mahkemenin kabulü ve uygulamasına göre, karar başlığında suç tarihinin 23.08.2013- 24.08.2013 yerine, 23.08.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ve Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

23-24 yaşları içerisinde olan sanığın, 13 yıl 6 ay 9 olan mağdureye karşı cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK’nın 103/2, 62 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı olayda, Sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf mahkeme tarafından sanığın savunmasında bildirdiği hata hükümlerinin tartışmasının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay'ın ve Anayasa Mahkemesi'nin istikrarlı kararlarında da açıklandığı üzere;

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamaktadır. Tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, S. 31, 34).

Mahkemelerin anılan yükümlülüğü, yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı yanıt verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Ancak derece mahkemeleri, kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda değilse de (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, S 56) davanın esas sorunlarının incelenmiş olduğu gerekçeli karardan anlaşılmalıdır.

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, S 35). Aksi bir tutumla mahkemenin davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, S 39).

Mahkeme gerekçesinde sonuca etkili olan deliller değerlendirmelidir, bazı delillerin değerlendirip bazı delilllerin değerlendirme dışı tutulması adil yargılama hakkını ihlal edecektir.

Mahkeme gerekçesinde sonuca etkili olan deliller değerlendirmelidir, bazı delillerin değerlendirip bazı delilllerin değerlendirme dışı tutulması adil yargılama hakkını ihlal edecektir.

Hal böyle iken, sanığın ‘tüm aşamalarda mağdurenin yaşını 17 olduğunu bildiği biçimdeki savunması karşısında, bu beyanların mağdur tarafından da doğrulanması nedeni ile mağdurun görünümü, fiziksel özellikleri itibariyle yaşından daha büyük gösterip göstermediğine ilişkin duruşmada herhangi bir gözlem yapmadan ve sanığın savunması makul bir biçimde nedenleri de gösterilerek reddedilmeden, sanığın mağduru 2 gündür görmesine rağmen mahkemece tekrarlayan görüşmelerden söz edilerek yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğundan kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/11632, Karar No: 2017/5224, Tarih: 01.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11632 E.  ,  2017/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda üye hakim ...'ın ıslak imzası bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre anılan belgenin elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.