muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8281, Karar No: 2011/5899, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2443, Karar No: 2016/2701, Tarih: 07.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2443 E.  ,  2016/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...' ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 1354 ada 29 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün tapu kaydında babasının ismi ... olmasına karşın sehven baba isminin İsmail olarak yazıldığını ileri sürüp, tapu kayıtlarında “İsmail” olarak yazılı baba isminin, nüfus kayıtlarına uygun olarak “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; eksikliğin tamamlatılması yoluyla getirtilen belgelerden, tapu kaydında davacının baba adının istenildiği biçimde "..." olarak düzeltildiği görülmektedir.

Hâl böyle olunca; tüm belgelerin merciinden getirtilerek, düzeltme tarihinin tespit edilmesi, düzeltmenin dava tarihinde önce yapıldığının saptanması halinde davanın reddedilmesi, yargılama aşamasında yapılmış ise davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3245, Karar No: 2021/6488, Tarih: 04.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3245 E.  ,  2021/6488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan katılan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 09:30 sıralarında sanık ...’nin sevk ve idaresindeki otomobil ile Göksun-Geben istikametinden gelip Kahramanmaraş istikametine seyir halinde iken olay mahalli olan kavşağına geldiği sırada aracının ön kısımlarıyla karşı istikametten, Kahramanmaraş istikametinden gelip dönel kavşak mahallinden Andırın ilçe merkezi istikametine dönen katılan sanık ...’ın sevk ve idaresindeki minibüsün sağ yan kısımlarına çarpması neticesinde, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bir kişinin de vücudunda hayati fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; katılan sanık ...’ın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında kavşak mahalline geldiğinde seyir istikametine hitaben bulunan ‘’DUR’’ levhasını dikkate alarak yavaşlayıp durması, seyir istikametine göre sağ tarafını yeterince kontrol altında bulundurması, sağ tarafından gelip yaklaşmakta olan otomobilin hız ve mesafesini gözetmesi, ilk geçiş hakkını düz seyreden otomobil sürücüsüne vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmemiş olup düz seyreden otomobilin istikamet şeridini kapattığı kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın kusur durumuna, mahalli Cumhuriyet savcısının ise katılan sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinde tanımlanan müessesenin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15954, Karar No: 2006/19135, Tarih: 12.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15954 E.  ,  2006/19135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Alacaklı İ...A...tarafından 20.12.2003 vadeli 12.500.000 USD’lik bonoya dayalı örnek 10 numaralı ödeme emri gönderilmek suretiyle borçlu T... P... Kablo ve Sistemleri A.Ş. hakkında kambiyo senetlerine özgü yolla takibe geçilmiştir. 14.10.2005 tarihinde ödeme emrinin tebliği üzerine 5 günlük yasal süresi içerisinde verilen itiraz dilekçesinde borçlu T.. P.. Kablo ve Sistemleri A.Ş. (Eski Ünvanı: T... P... Kablo ve Sistemleri A.Ş.) vekili takip konusu 30.5.2001 tanzim 20.12.2003 vadeli keşidecisi T... P... Kablo ve Sistemleri A.Ş. l...H. A..görünen takip konusu 12.500.000 USD bedelli bono altındaki imzaların şirket yetkililerine ait olmadığı sahte oldukları bildirilerek imzaya itiraz edilmiştir.

Takip dayanağı bononun incelenmesinde; l.. H..A..ın cirosu ile A.. Meydan’a, bu şahsın cirosu ile H..B.....geçtiği, takip alacaklısının da H... B... tarafından yapılan ciro ile yetkili hamil sıfatını kazandığı görülmektedir

Yapılan imza itirazı üzerine mahkemece Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesinden alınan 14.2.2006 tarihli raporda; “inceleme konusu imzaların  monoton atılmış imzalar oldukları ve mukayese imzalar ile hız, işleklik ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığından sözkonusu imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasla M... N... A... ve S...K...eli ürünü olmayıp takliden atılmış oldukları sonucuna varıldığı” bildirilmiştir.

Alacaklı ve borçlunun yargılama dışında özel olarak alıp, dosyaya sundukları raporlar resmi nitelikte olmadığından ve mahkemece görevlendirilen bilirkişiler tarafından düzenlenmediğinden yerleşik Yargıtay İçtihatları gereği bunlara itibar edilmemiş tartışma konusu yapılması mümkün görülmemiştir.

Mahkemece Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilamından bahisle “ Herhangibir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında optik aletler ve incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak grafoloji ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim,

doğrultu gibi yönlerden taşıdığı önceliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması sonuçta, imza ve yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının  dayanakları gösterilmiş tarafların mahkemenin ve Yargıtayın denetimine elverişli bir raporla

ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza ve yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü oldukları fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle desteklenmesi şarttır.” Şeklinde imza incelemesi şartları belirlendiğini gerekçe gösterilerek dosya yeniden Prof. Dr. Ö... K...Doç.Dr.Ö...K..., Doç.Dr. A.. Ö..oluşan bilirkişi heyetine incelenmek üzere 19.4.2006 tarihinde teslim edilmiş ise de; Prof.Dr. Ö...Ko...’ın 25.4.2006 tarihinde verdiği dilekçede “Alacaklı İ...A...’ın ciro suretiyle davaya konu 31.5.2001 tanzim tarihli senedinde lehtarı H...A..keşidecisinin T... P... K...ve Sistemleri A.Ş. olduğunu, kendisinin daha önce yine lehtarı H...A..., keşidecisi T... P...Kablo ve Sistemleri A.Ş. olan sıralı senetlerden bir senet hakkında 16.8.2005 tarihli bilimsel mütalaa düzenleyerek taraf  avukatına verdiğini, bu mütalaada görüşlerini ortaya koyduğundan dosyadan bilirkişi olarak rapor tanzim edemeyeceğini” bildirmiştir.

Bu kez mahkemece duruşma günü beklenmeksizin İstanbul bilirkişi listesinin 1237 sırasında kayıtlı Adli Tıp Kurumundan emekli Adli Bilimler ve Grafoloji uzmanı A... S...G... bilirkişi tayin edilmiş. Adı geçen bilirkişi tarafından hazırlanıp 27.4.2006 tarihinde dosyaya sunulan raporda, inceleme konusu 12.500.000 USD değerindeki senedin ön yüzünde davacı şirkete atfen atılmış münker imzaların M...N... A... ve S... K...’nun eli ürünü olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Bu kez mahkemece duruşma günü beklenmeksizin İstanbul bilirkişi listesinin 1237 sırasında kayıtlı Adli Tıp Kurumundan emekli Adli Bilimler ve Grafoloji uzmanı A... S...G... bilirkişi tayin edilmiş. Adı geçen bilirkişi tarafından hazırlanıp 27.4.2006 tarihinde dosyaya sunulan raporda, inceleme konusu 12.500.000 USD değerindeki senedin ön yüzünde davacı şirkete atfen atılmış münker imzaların M...N... A... ve S... K...’nun eli ürünü olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

İcra Mahkemesince Adli Tıp Kurumu ile S.G...A...tarafından verilen bilirkişi raporlarında imzaların borçlulara aidiyeti hususunda oluşan çelişkinin giderilmesi için dosyanın Ankara Jandarma Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderildiği, bu kurumca hazırlanan Ekspertiz raporunda ise; iması incelenenlerden M.N...A...’ın mukayese imzaları ile senette atılı imzası arasında Kaligrafik ve karakteristik özellikler yönünden benzerlikler görülmüş olup tetkik konusu senedin ön yüzünde sol tarafta atılı bulunan imzanın M.N... A... eli  ürünü olduğu,” yine imzası incelenen S... K...’nun mevcut mukayese imzaları ile senette atılı imzasının karşılaştırılmasında imzalar içerisindeki i ve d harfinin bağlantı özelliği ile d harfinin tersimi yönünden farklılık görülmesine rağmen denildikten sonra kaligrafik ve karakteristik özellikler yönünden benzerlikler görüldüğü, sözkonusu imza içerisindeki (r ve d) harflerindeki farklılığın ise yukarıda mürekkep incelemesi bölümünün 2. maddesinde belirtilen sebeplerden dolayı bilye ucunun rahat döngü sağlayamaması ve imzanın atılması esnasında kalemin ters yönde  hareket etmesinden kaynaklanan bir sapma olduğu değerlendirilmiş olup tetkik konusu senedin ön yüzünde  sağ tarafta atılı bulunan imzanın S... K...eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu kanaati bildirilmiştir.

Borçlu Anonim Şirketin dayanak senet nedeniyle sorumlu olabilmesi için her iki temsilci M... a... A...ve S...K... adına atılan imzaların kendilerine ait olup olmadığı hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. Bu belirleme kesin ilmi ve  net bulgulara dayalı olmalıdır.

İİK.nun 170/3. maddesi (İcra Mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonucunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.) biçimindeki hükmü ile kesin görüş ifade etmeyen ihtimale dayalı ibarelerle sonuca gidilemeyeceğini açıklamaktadır.

Bu durumda farklı  görüş ifade eden ve İcra Mahkemesinin seçimi ile elde edilen Adli Tıp ve S.G...A...’ın raporlarındaki farklılık  Jandarma Genel Komutanlığı Ekspertiz raporu ile giderilememiş böylece inceleme hüküm verilmesine yetecek açıklık ve niteliğe kavuşmamıştır.

O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki aykırılığın yeniden oluşturulacak en az 3 kişiden oluşan bilirkişiler aracılığıyla giderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki aykırılığın yeniden oluşturulacak en az 3 kişiden oluşan bilirkişiler aracılığıyla giderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilleri temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1940, Karar No: 2024/5552, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1940 E.  ,  2024/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2733 E., 2022/2677 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yeterli delil olmadığına, beraat etmesi gerektiğine ve satışa ilişkin bir beyanın bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde elde edilen bilgiler doğrultusunda kullanmakta olduğu GSM hatları üzerinde teknik takip tedbiri uygulandığı, sanık ile kullanıcılar Y. A. K. ve K. T.'nin tape kayıtlarından telefonla irtibat kurduklarının anlaşıldığı, akabinde önce kullanıcı Y. A. K. ile sanığın buluştuğu ve kullanıcıdan metamfetamin ele geçirildiği, aynı günün devamında kullanıcı K. T.nin K. D. ile sanığın ikametinin önüne geldikleri ve kullanıcı K. T.'nin sanığın ikametine çıktığı, üzerinden metamfetamin maddesinin ele geçirildiği ve sanığın ikametinde ve aracında yapılan aramada esrar ve sentetik ecza türü maddelerin ele geçtiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, fiziki takip tutanakları, tape kayıtları, teşhis tutanağı, tanık beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, fiziki takip tutanakları, tape kayıtları, teşhis tutanağı, tanık beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan fiziki takip tutanağının içeriği, tanık Y. K.'nın ve K. T.'nin olayın hemen ardından sıcağı sıcağına müdafi ile alınan beyanlarında olay günü ele geçen metamfetamin maddesini sanıktan temin ettiklerine dair beyanda bulunarak sanığı teşhis ettikleri, sanığın iki farklı kullanıcı şahsa yönelik eylemlerinin yapılan teknik takip neticesinde elde edilen tape kayıtlarıyla uyumlu olduğu, fiziki takip tutanağı ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, bu haliyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilerek hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; elde edilen istihbari bilgi, fiziki takip tutanakları, tape kayıtları, teşhis tutanağı, tanık beyanları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, ele geçiriliş biçimi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun sübutuna ve suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yeterli delil olmadığına, beraat etmesi gerektiğine ve satışa ilişkin bir beyanın bulunmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/2733 Esas, 2022/2677 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6838, Karar No: 2006/19315, Tarih: 30.11.2006

2. Ceza Dairesi 2006/6838 E., 2006/19315 K.

**2. Ceza Dairesi 2006/6838 E., 2006/19315 K.**- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 49 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 5 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten silahla basit yaralama suçundan sanık E…

…….'in yapılan yargılaması sonucunda; davanın düşürülmesine 5395 sayılı kanunun 5/a maddesi gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına dair Doğubeyazıt Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.4.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 6.7.2006 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

5395 sayılı Kanunun 49/1-b maddesi uyarınca aynı kanunun 5/1-a maddesinin kanunun yürürlük tarihi olan 15 temmuz 2005 tarihinden itibaren 1 yıl sonra yürürlüğe gireceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde sanık hakkında danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiş o yer C. Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.