muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/742, Karar No: 2023/8815, Tarih: 18.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/742 E.  ,  2023/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/339 Esas, 2015/894 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna hükmedilmesine ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; Kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

Mahkemece, yapılan kontrollerde durumundan şüphelenilen sanığın elinde uyuşturucu bulunan paketi attığını, kollukça yapılan araştırmalar neticesinde ele geçirildiği, sanığın da savunmasında uyuşturucu kullandığını ikrar ettiği, sanık hakkında davanın açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, daha sonra sanığın 11.01.2015 tarihinde aynı suçu tekrar işlediği anlaşılan sanığın sabit olan eylemi nedeni ile cezalandırılması gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan kesin olarak 14.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/339 Esas, 2015/894 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13986, Karar No: 2014/12447, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13986 E.  ,  2014/12447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2009/290-2013/56

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Z.. G..'ye yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9763, Karar No: 2015/5222, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9763 E.  ,  2015/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ilama bağlı alacağının işçi alacağı olduğundan rüçhanlı alacak olarak değerlendirilerek hacze iştirak etmesine karşın, İİK'nın 206. maddesi hükmü dikkate alınmadan müvekkil alacağının sıra cetvelinde 1. sıraya konulmadığını ve kambiyo senetlerine bağlı diğer alacaklarla aynı dereceye konularak garameten paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vergi dairesi vekili, 6183 sayılı yasanın 21. maddesi hükmü dikkate alınarak düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, kamu alacağından dolayı önceki tarihte konulmuş olan hacze diğer alacaklıların iştirak etmesinin mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; icra müdürlüğünce düzenlenen 10.06.2013 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9643, Karar No: 2012/1728, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9643 E.  ,  2012/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/01/2002-24/11/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/519, Karar No: 2024/2340, Tarih: 21.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/519 E.  ,  2024/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/69 Esas, 2022/351 Karar

HÜKÜM : Asıl dava ret, birleşen dava kısmen kabul

Taraflar arasındaki asıl ipoteğin fekki, cezai şart, tazminat, birleşen alacak, cezai şart ve tazminat davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından duruşmasız olarak ise asıl davada davacılar ile birleşen davada davalılar tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 19.03.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Ali Asker Elden dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde;davacı ... ile davalının birlikte iş yapmak üzere ... Estetik Güzellik Ltd. Şti.'ni kurduklarını, 26.02.2010 tarihinde davacı ... ile davalı arasında protokol düzenlendiğini, davalının protokoldeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, protokolün 22 nci madddesinde cezai şart kararlaştırıldığını, protokolün teminatı olarak davacı ...'a ait taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiğini, davacı ...'in sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, protokolün davacı ... tarafından feshedildiğini ileri sürerek protokolün davacı ... tarafından haklı feshedildiğinin tespitine, ipoteğin kaldırılmasına, 90.000,00 TL cezai şartın ve 100.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili, sözleşmenin davalı ... tarafından ihlal edildiğini, diğer davalı ...'in de sözleşmeye dair kefaletinin bulunduğunu belirterek protokolün müvekkili tarafından haklı feshedildiğinin tespitine, 106.990,00 TL cezai şartın, şirkete ödenen 137.500,00 TL'nin iadesine, 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin protokolde belirlenen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, protokol kapsamındaki ödemeleri yaptığını, davacının sözleşmeyi ihlal ettiğini savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen (İlk) Karar

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin protokolde belirlenen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, protokol kapsamındaki ödemeleri yaptığını, davacının sözleşmeyi ihlal ettiğini savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen (İlk) Karar

Mahkemece 20.04.2016 tarih ve 2013/225 E., 2016/212 K. sayılı kararı ile, 26.02.2010 tarihli protokol hükümlerine uyulmamasında her iki tarafın da kusurlu olduğu, her iki tarafın da cezai şart talebinde hakı olmadığı, davacı ... tarafından tesis edilen ipoteğin karşılıksız kaldığı, birleşen davacının dava dışı şirkete yaptığı ödemelerin birleşen davalıdan talep edilemeyeceği, eylemin manevi tazminatı gerektirmediği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan)19. Hukuk Dairesinin 27.09.2017 tarih, 2016/20529 E., ve 2017/6333 K. sayılı kararıyla, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan)19. Hukuk Dairesinin 27.09.2017 tarih, 2016/20529 E., ve 2017/6333 K. sayılı kararıyla, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 31.12.2007 tarihinde şirketin kurulmasına dair sözleşme yapıldığı ana sözleşmenin 7 nci Maddesine göre müdürlüğe ... ...'ın seçildiği ortaklardan ...'ın 26.02.2010 tarihinde hissesini ...'e devrettiği, davacı ... ile birleşen dosya davalısı ... ve davalı ... adına ... tarafından 26.02.2010 tarihli protokol imzalandığı, protokol hükümlerine uyulmamasında davacı ...'in kusurunun bulunduğu, davalı ...'in protokol hükümlerine aykırı davrandığına dair dosya kapsamında bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, protokolden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğinin anlaşıldığı, davacı ...'in sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğinin kabulüne olanak bulunmadığından şartları bulunmayan ve yerinde görülmeyen tüm taleplerinin ayrı ayrı reddi ile asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği, birleşen dava yönünden; davalı ... ...'ın protokolün 4. 6. 8. 9. ve 11. maddeleri ile üstlenmiş olduğu yükümlülüklerine aykırı davrandığını, davalı ...'in protokoldeki yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi nedeniyle davacı ...' in ortaklık sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin anlaşıldığı, davacı ... tarafından ... Ltd. Şti'ne gönderilen ödemelerin toplamının sunulan belge, dekontlara ve şirket adına ödenen vergiye göre tutarının 115.271,82 TL olduğu, davacının bu miktar kadar davalıdan alacak talep etme hakkı bulunduğu, maddi zararının dosya kapsamına göre ispatlanamadığı, dava konusu olay nedeniyle oluşan zarar davacının iç huzurunu bozacak nitelikte bir olgu olmadığı, manevi tazminatın koşullarını düzenleyen Borçlar Kanunu’nun 49 uncu maddesine göre eşya zararı kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak bahsedilemeyeceğinden yasal şartları bulunmadığından manevi tazminat talebinin reddine, protokolün 22 nci maddesi gereğince davalı ...'in ortaklık sözlemesinde belirtilen şartlara uymadığı ,yükümlülüklerini yerine getirmediğinden tarafların özgür iradesiyle kararlaştırılan 50.000,00 USD cezai şart bedelini takdiri indirim yapılmadan davanın açıldığı tarih itibariyle geçerli olan kur karşılığı 106.990,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacılar vekili, birleşen davada taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacılar vekili, birleşen davada taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davacılar, birleşen davada ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğini, ...'in maaşlarının ödenmediğini, maaş ödemesini kendisinin yapması gerektiği düşünülse dahi maaş almamasının şirkete katkısının olduğunu, protokol tarihi itibariyle ve sonradan gelişecek durumlar karşısında şirketin bulunduğu yer ile ilgili kira borcu ortaya çıkması halinde protokole göre ödeme yükümlülüğünün davalı ...’e ait olduğunu, tadilat giderlerinin tespiti için keşif ve defter incelemesi yapılması gerektiğini, protokolün 18. maddesinde söz edilenin şirketin mevcut mali durumunun güçlendirilmesi olduğunu, bu nedenle davalının ödemesi gereken bir para olduğunu, kiralanan taşınmaza ilişkin taahhütnamenin dava konusu protokolden önce düzenlendiğini, ...'in yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle şirketin mevcut durumunun kötüye gittiğini, gerekli bilgilendirmelerin yapıldığını, bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu alınmadığını, protokolün ihlali açısından müvekkilinin tam kusursuz olduğunu, bu nedenle sadece davacı ... ...’ın protokolü feshetme ve dolayısı ile cezai şart isteyebilme hakkının bulunduğunu, taraflar arasında müvekkili bağlayan bir borç bulunmadığına göre senedin iptali gerektiğini, davalı lehine kurulan ipoteğin karşılıksız kaldığı ve davalının her hangi bir alacağının bulunmadığını, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili cezai şart miktarının fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden hesaplanarak; vade tarihinden fiili ödeme günü tarihine kadar devlet bankalarının ilgili yabancı para cinsinden açılmış bir yıllık vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak ödenmesi gerektiği, dava tarihindeki kur üzerinden verilen kararın hatalı olduğunu, faiz başlangıç tarihinin de belirtilmediğini, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

3.Birleşen davada davalı ... temyiz dilekçesinde özetle, davada davalı olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, sorumluluğu bulunmadığını, yargılama aşamasında kendisine tebligatların yapılmadığını, bu nedenle savunma hakkının ihlal edildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, sözleşme maddelerinin şirketin menfaati açısından geniş yorumlanması gerektiğini, kiralanan taşınmaza ilişkin taahhütnamenin dava konusu protokolden önce düzenlendiğini, davacının yükümlülüklerini zamanında yerine getirmediğini, bilirkişi raporunun bozma ilamında belirtilen hususları karşılamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme