muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15628, Karar No: 2017/116, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15628 E.  ,  2017/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10764, Karar No: 2014/12462, Tarih: 09.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10764 E.  ,  2014/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/10764

Karar No : 2014/12462

Tebliğname No : 4 - 2011/273992

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. (Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2010

NUMARASI : 2010/273 Esas, 2010/959 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde denetime olanak vermeden, gerekçe ve delilleri gösterilmeden; ayrıca TCK’nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçimlik hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı da nazara alınarak, 28/03/2010 tarihli tutanakta adı geçen Kasım Çabuk'un usulen çağrılarak tanık olarak dinlenmesinden ve olay tutanağı, müşteki ve tanıkların aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin de giderilmesinden sonra, sanığın görevlilere karşı görevin yapılmaması için gerçekleştirdiği cebir veya tehdit eylemlerinin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılıp buna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

İddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15012, Karar No: 2014/6055, Tarih: 12.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15012 E.  ,  2014/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/284-2013/80

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, kiralanan taşınmazın davalı borçluya teslim edildiğini, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından haksız ve yersiz olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davaya konu kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, kendisinin S.. Partisi İlçe Başkanlığı görevinde bulunduğunu ,görev süresinde parti adına hareket ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafından inkar edilen 2004 yılı Nisan ayı başlangıç tarihli kira sözleşmesinden dolayı davalı borçlunun kira alacağından sorumlu olup olmadığının tespit edilebilmesi için S... Partisi Tüzüğü ile 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 71. maddesi göz önünde bulundurularak S..Partisi Tüzüğünde İlçe Başkanına Parti adına sözleşme yapma yetkisinin tanınmamış olması halinde Siyasi Partiler Kanunu 71. maddesi gereğince Merkez Karar ve Yönetim Kurulunca anılan sözleşmenin düzenlenmesi için Bala İlçe Yönetimine izin verildiğine ya da işlemin onaylandığına dair usulüne uygun olarak yetkilendirme bulunup bulunmadığı araştırılmalı,anılan yetkilendirmenin bulunmaması halinde partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı parti tüzel kişiliğinin hiçbir surette sorumlu tutulamayacağı, sorumluluğun sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişiye ait olacağı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30677, Karar No: 2011/13796, Tarih: 02.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/30677 E.  ,  2011/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet-Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A)Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine ancak;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7.maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...'in hesap sahibi olarak sorumluluğunun bulunduğu, Manisa Asliye Ceza Mahkemesince 06.04.2008 tarihinde alınan savunmasında çek üzerindeki imzanın kendisine ait olduğunu belirttiği gözetilmeksizin çek üzerinde bulunan imzanın kime ait olduğu konusunda bilirkişi raporu alınmak ve sanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek suça konu çekin gerçek keşidecisi belirlenmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık ...'in beraatine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1202, Karar No: 2013/2918, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1202 E.  ,  2013/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nin beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın açık kimlik bilgileri de yazılmak suretiyle borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı ve müseccel adresinin neresi olduğu kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğünden öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla ticaret sicili müdürlüğünden bildirilecek olan adresinde borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15389, Karar No: 2014/6666, Tarih: 22.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15389 E.  ,  2014/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/604-2013/761

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 180,82 TL alacak üzerinden takibin devamına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davacının 31.12.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile davaya konu taşınmazı eczane olarak davalıya kiraya verdiğini, 01.01.2012-31.12.2012 dönemine ait kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının süresinde itiraz ederek, takibi durdurduğunu belirterek, itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın % 40' ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, sözleşmenin 30.09.2011 tarihinde feshedildiğini ve bu tarihte kiralananın tahliye edildiğini, davacının davaya konu taşınmazı tahliyeden sonra depo olarak kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davaya konu taşınmazın 06.01.2012 tarihinde anahtarlarının teslim edildiği gerekçesiyle bu tarihe kadar 6 günlük kira alacağı olan 180,82 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiraya veren tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; Kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya Aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiraya verenin bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiraya verene teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 6100 Sayılı HMK.nun 200.maddesi (HUMK. nun 288. ve 289. maddeleri) çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve kiraya verenin açık muvafakati yoksa, bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez. Kiraya veren anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının

yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiraya verene bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiraya verene bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Taraflar arasında düzenlenen 31.12.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira bedelinin yıllık peşin olarak ödeneceği düzenlenmiştir. Davalı Adana 14. Noterliği’nin 06.01.2012 tarihli ve 737 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davaya konu taşınmazın 30.09.2011 tarihinde tahliye edildiğini, anahtarların 3 iş günü içerisinde teslim alınmasını Davacıya bildirmiş ise de, bu ihtarname yukarıda sayılan ilkeler ışığında anahtar teslimi olarak kabul edilemez. Öte yandan davaya konu taşınmazın bitişiğinde davacı kiraya verenin züccaciye dükkanı bulunduğu ve yapılan keşifte davacının ara duvarda kapı açmak suretiyle kiralananı kullanmaya başladığı tespit edilmiştir. Mahkemece kiralananın hangi tarihte davacı kiraya verenin fiili hakimiyetine geçtiğinin tespit edilerek, bilirkişinin kiralananın yeniden kiraya verilmesi için iki aylık makul süre belirlediği de dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle taşınmazın 06.01.2012 tarihinde tahliye edildiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5108, Karar No: 2014/5038, Tarih: 29.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5108 E.  ,  2014/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro sırasında dere yatağı olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile fen bilirkişi raporunda (İ), (J) ve (M) harfleri ile gösterilen ....163,57 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, ... Belediyesi de temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21298, Karar No: 2015/8543, Tarih: 13.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21298 E.  ,  2015/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/345-2014/664

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının resmi nikah olmaksızın birlikte yaşadığı M.. K..'ndan oğlu olduğunu, 2006 yılında evden kovduğunu, davacının 466,00 TL emekli maaşından başka gelirinin bulunmadığını, kalacak yeri olmadığını, şeker hastalığının bulunduğunu ve çalışamadığını belirterek aylık 2.000,00 TL yardım nafakasına yasal faiziyle birlikte hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıyı 4-5 aylıkken babasının evinin kapısına bıraktığını, davalının bakımını babası ve babaannesinin yaptığını, davacının 2008 yılında babası ile yaşadığı eve gelerek akıl sağlığı yerinde olmayan babasına boş senet imzalattığını, senedi ciro ederek icra takibine konulduğunu, davalının babasının vesayet altına alındığını, davacı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, davacının Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla algılama yeteneği olmayan babasına karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, davacının annelik görevini yerine getirmediğini, nafaka talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının analık sorumluluklarını yerine getirmediği, taraflar arasında biyolojik bir bağ bulunmakla birlikte manevi ve duygusal bağın kurulmadığı, taraflar arasında asgari düzeyde de olsa yardımlaşmaya yönelik fedakarlığın beklenemeyeceği, davacının davalıya ve babasına yönelik davranış tarzının toleransla karşılanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını toplum ve kişilerin vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, yasa maddesinde sayılı kişilerden yardım nafakası isteyebilir. Ne varki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın, nafaka isteyenin geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliri ile orantılı olacak şekilde TMK 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırması ve tanık beyanlarına göre; davacının sağlık sorunlarının bulunduğu ve aylık 514,14 TL ölüm aylığı aldığı, davalının müzisyen , aylık 500,00 TL gelirinin bulunduğu, bir evi ve bir aracının olduğu, cevap dilekçesindeki beyana göre aylık 1.000,00 TL kira geliri elde ettiği görülmektedir.

O halde mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumu, nafakanın niteliği dikkate alınarak davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde TMK'nın 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, çok az da olsa yardım nafakasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.