muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1183, Karar No: 2024/12747, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1183 E.  ,  2024/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/742 Esas, 2022/846 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mağdura yönelik aracının arızalandığı, bu nedenle tamir için aletlere ihtiyacı olduğu yalanını söyleyerek, mağdurdan kapının önünde açık alanda malzemeleri alıp gitmesi şeklindeki eylemini TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının da onama talep ettiği bu kararla ilgili olarak dairemiz üyelerinin çoğunluğu da eylemin basit nitelikte hırsızlık suçunu oluşturduğunu kabul ederek ilk derece mahkemesi ilâmının onanmasına karar vermiştir.

Çoğunluğun suç vasfına yönelik bu kabûlüne tarafımızca katılınmamıştır. Şöyle ki;

Eylemin oluş şekli mahkemece ve dairemizce aynı şekilde kabul edildiği olayda, sanık mağdurun kapısını çalarak aracının bozulduğunu söyleyerek mağdurdan yardım için çeşitli malzemeleri istemiş ve mağdurun evin içerisinde muhafazalı şekilde bina içerisinde sakladığı eşyalarını çıkarıp kapı önünde açık alanda teslim etmesini sağlamıştır. Sanık daha sonra malzemeleri alarak olay yerinden ayrılmıştır. Sanığın amacı baştan itibaren mağdurun bina içerisindeki sakladığı malzemeleri alıp gitmektir.

Hukuk mağdurun iradesini yanıltan yalanı, hileyi, mizanseni ve benzeri davranışları korumamalıdır. Sanık söylediği yalanlarla mağdurun bina içerisine sakladığı eşyalarını açık alana çıkararak almak suretiyle birçok problemden kendini kurtarmıştır; mağdurun evine girmesi halinde daha ağır bir hırsızlık suçunu işlemesi, mağdurun evde bulunması ve direnmesi halinde gasp olasılığını, mağdurun fark etmesi hâlinde kovalayıp yakalaması ya da polise haber vermesi ihtimallerini bu hilesiyle ortadan kaldırmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 2012/13-194 Esas, 2012/243 Karar No.lu ilâmında da ortaya konulduğu üzere sanığın baştan itibaren hırsızlık kastı ile hareket ettiği, denemek amacıyla müştekinin satışa çıkardığı aracının anahtarını alıp bir daha geri getirmediği olayda, mağdurun rızasıyla anahtarını teslim etmesi eylemini TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığını kabul etmemiş, bilakis eylemin mağdurun anahtarını “özgür iradesiyle teslim etmemiş olması nedeniyle” haksız anahtar elde etmek suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğunu dolayısıyla TCK’nın 142/2-d maddesinden cezalandırılması gerektiğine karar vermiştir.

Olayımızda da sanığın eylemini benzer şekilde, mağdurun evinde muhafaza ettiği, saklı hâldeki eşyasını hileli vasıtalarla açık alanda teslimini sağlamak suretiyle gerçekleştirdiği sabittir. Dolayısıyla sanığın baştan itibaren muhafazalı alandan açık alana çıkararak mağdurdan daha kolay şekilde eşyasını hırsızlamak amacıyla hareket ettiği olayda hukukun sanıkların kötü niyet taşıyan bu amaçlarına hizmet etmemesi gerekir. Mağdurun hileli söz ve eylemlerle fesada uğrayan iradesinden önceki malını koruma şekline göre bu ve buna benzer diğer tüm eylemlerde sanıkların durumlarının değerlendirilmesi gerekir. Olayımızda da mağdur iradesi yanıltılmadan önce eşyasını evinde koruma altına almıştır. Bu nedenle eylem TCK’nın 142/2-h maddesine uygun suçu oluşturduğu düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/1741, Karar No: 2015/6359, Tarih: 20.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1741 E.  ,  2015/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... 324 ada 31 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayoları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan ...nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna olduğu gözetilmeden karar harcından sorumlu tutulması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yer alan "Alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 99,32 TL nin mahsubu ile fazla yatan 75,02 TL nin talep halinde yatırana iadesine," cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harcın talep halinde davacıya iadesine” ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/758, Karar No: 2018/14494, Tarih: 13.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/758 E.  ,  2018/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/147, Karar No: 2005/146, Tarih: 29.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-147 E., 2005/146 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-147 E., 2005/146 K.**

**- MAL BEYANINDA BULUNMAMAK

- ZAMANAŞIMI SÜRESİNİN BELİRLENMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 322 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5358 S. İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA ... [ Madde 7 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık ..... ...... hakkında, Üsküdar 1. İcra Ceza Mahkemesince İİY'nın 337/1. maddesi uyarınca verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin 16.04.2004 gün ve 936-1300 sayılı hüküm,

Şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 28.02.2005 gün ve 14534-1686 sayı ile;

"Duruşma açılarak verilmesi gereken kararın duruşma açılmadan evrak üzerinde verilmesinin karara karşı temyiz yolunu kapatmadığı anlaşılmakla, yapılan temyiz incelemesinde;

Ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılamada 10.05.2005 gün ve 392-677 sayı ile;

"CYUY'nın 223/son maddesi hükmü, sanığın sorgusundan dolayısıyla duruşmadan da sarfınazar edilmesini gerektirmekte, CYUY'nın 253/son maddesi hükmü de varılan bu sonucu doğrulamaktadır. İcra suçlarının kendilerine özgü yapısı ve kuralları bulunmaktadır." gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığınca 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeksizin Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mal beyanında bulunmama suçundan dolayı evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda sanık hakkında verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hüküm, temyiz üzerine Özel Dairece: "bu kararın ancak duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise, sanığı bozmadan haberdar etmeksizin, duruşma açarak yaptığı yargılama sonunda önceki hükümde direnmiş olup, bu suretle 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı gibi, ayrıca bozma gereğinin eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

Yerel Mahkeme ise, sanığı bozmadan haberdar etmeksizin, duruşma açarak yaptığı yargılama sonunda önceki hükümde direnmiş olup, bu suretle 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı gibi, ayrıca bozma gereğinin eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

Hüküm tarihinden sonra 31.5.2005 gün ve 5358 sayılı Yasanın 7. maddesi ile İİY'nın 337. maddesinde yapılan değişiklikle "Yükümlülüklerin yerine getirilmemesi" başlığı altında, disiplin hapsini gerektiren bir eylem olarak düzenlenen mal beyanında bulunmama suçu, suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan İİY'nın 337. maddesinde yazılı cezanın üst sınırına göre TCY'nın 102/6 maddesi uyarınca altı aylık asli dava zamanaşımına tabidir. Aynı Yasanın 105/1 maddesi gereğince, Yasanın bir seneden aşağı zamanaşımı süresi tayin ettiği hallerde her türlü usulî işlem zamanaşımını keser; yine aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca bir sene içinde mahkûmiyet kararı verilmemesi halinde dava zamanaşımına uğrar. Ancak 09.03.1939 gün ve 22/31 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, suç tarihinden itibaren başlayacak bir senelik sürenin başında veya sonunda olduğuna bakılmaksızın mahkûmiyet kararı verilmekle zamanaşımı kesilir ve altı aylık aslî dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda, suçun işlendiği 17.01.2004 tarihinden başlayan bir yıllık süre içinde mahkumiyet kararı verilmemiş, bu nedenle inceleme tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresi dolmuş bulunduğundan, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesindeki düzenleme nedeniyle, 1412 sayılı CYUY'nın halen yürürlükte bulunan 322/1 maddesine göre bu hususta Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanağı bulunduğundan, davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCY'nın 102/6 ve 105/2. maddeleri ile 5271 sayılı CYY'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.11.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13708, Karar No: 2023/691, Tarih: 22.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/13708 E.  ,  2023/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3735 E., 2019/1127 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 Tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/619 Karar sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314/3 ve 220/7 yollaması ile 314/2, 220/7, 62/1, 53, 63 üncü maddeleri ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı) 5/1 inci maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 Tarihli ve 2018/3735 Esas, 2019/1127 sayılı Kararı

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz istemi,

Kararın sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi;

Suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, Bankasya hareketlerinini rutin olduğuna, lehe olan delillerin değerlendirme dışı bırakıldığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, yargılamanın Anayasa, AİHM Sözleşmesi, 5237 sayılı Kanun'un 5271 sayılı Kanun'un ve diğer ceza ve yargılanma ilkelerine aykırı bir şekilde yapıldığına, suçlamaya ilişkin somut delil olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, kararın bozularak yargılama giderleri ve ücreti vekaletin kamu üzerine bırakılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince "Sanığın bir dönem cemaat olarak bilinen yapının sohbet ve benzeri organisazyonlarına katıldığı kendi ikrarı ve tanık ... beyanları ile sabit ise de, bu husus atılı suçun subütu açısından yeterli görülmemiştir. Ancak; ...Tüm dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeleri tarafından gizli haberleşme için kullanılan bylock vb. programı kullanmayan, FETÖ örgütüne üye olduğu yönünde aleyhinde sübuta yeter başka delil olmayan sanığın örgütün gayesini bilerek ve benimseyerek bu örgüte girip, örgüte katılmayı, bağlanmayı ve hiyerarşik gücün emrine girmeyi kabul ettiğinin sabit olmadığı, bu nedenle sanığın silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasının netlik kazanmadığı, ancak 17/25 Aralık sürecinden sonra örgüt elebaşının örgütün finans ayağını oluşturan Bank Asyaya destek olunması, bu bağlamda ev, araba satılması, gerekirse başka bankadan kredi çekilerek Bank Asyaya aktarılması yönünde çağrısının bulunduğu, dosya içerisine yer alan bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere sanığın örgüt elebaşısının bankaya sahip çıkılması ve kurtarılması hususundaki çağrılarından sonra yukarıda ayrıntılı şekilde izahı yapılan işlemleri ile sanığın örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme kastıyla hareket ettiği sabit görülmüştür." gerekçesiyle silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suç isminin "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak gösterilmesi ve suç tarihinin son yardımın yapıldığı tarih olması karşısında gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.02.2014" yerine yazılı şekilde yazılması mahallinde giderilebilecek birer yazım hatası olarak kabul edilmekle başkaca isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank ... isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2018/3735 Esas, 2019/1127 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.