muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1140, Karar No: 2023/3247, Tarih: 12.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili; davacının hak iddia ettiği bölümün de bulunduğu taşınmazın 3. katının tamamı için dava dışı kişiler ile kira sözleşmeleri yapıldığını, bu katın tamamına ilişkin kira bedellerinin bu kişilere ödendiğini, dolayısıyla da İlçe Başkanlıklarının haksız işgalinin ve ödenmemiş kirasının söz konusu olmadığını; müvekkilinin, 2009 yılından beri dava konusu taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, davalının, 16 yıl boyunca taşınmaz üzerinde hiçbir tasarruf ve talepte bulunmadığını, davacının sulhen ve adil bir şekilde çözümlemeye çalıştıklarına ilişkin iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin... Partisi Eyüp İlçe Başkanlığındaki İlçe Başkanlığı görevinden yargılamanın devam ettiği esnada ayrıldığını, bu nedenle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 71 inci maddesinde ki "Siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler; genel merkezde parti tüzelkişiliği adına, illerde il yönetim kurulu adına ve ilçelerde ilçe yönetim kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır… Sorumluluk, sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişi veya kişilere ait olur." İbareden yola çıkarak İlçe Başkanlığı Başkanı davalı olarak dahil edilmediğinden taraf teşkili sağlanamadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sonradan ilçe başkanının değişmesi halinde davalı ... Partisi Eyüp İlçe Başkanlığını yeni ilçe başkanı temsil edeceğinden kararda temsilci olarak görevi biten temsilcinin adının yazılı olmasının sonuca etkili olmadığı ve mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1794, Karar No: 2015/13712, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1794 E.  ,  2015/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/189-2014/917

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının yüzölçümünün hüküm fıkrasına yazılmaması,

2)Yargılama sırasında idare ile uzlaşan davalı S.. S.. hakkında açılan davalara, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Dava tarihinden sonra açılan acele el koyma dosyasında bloke edilen bedele acele el koyma bedelinin bloke tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinden (Bu parselin bu kısmının) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dava konusu 736 parsel sayılı taşınmazın 245,33 m2 sinin ) ibaresinin yazılmasına ,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak(Davalılardan S. S. in davalı idare ile uzlaştığı anlaşıldığından hakkında açılan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (28.08.2013) tarihinin çıkartılmasına, yerine (23.08.2013 ) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29393, Karar No: 2013/26546, Tarih: 22.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29393 E.  ,  2013/26546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2.11 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen ve sürücü belgesi bulunmayan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA ; 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19000, Karar No: 2014/15645, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19000 E.  ,  2014/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2010/359-2013/338

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum tarafından.sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4555, Karar No: 2017/22, Tarih: 16.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4555 E.  ,  2017/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi, ... .... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/... E. sayılı dosyasında ........2014 tarihli sıra cetveli yapıldığını yapılan sıra cetvelinin yasal unsurları taşımadığını, alacaklı şirket vekilinin üçüncü şahıs ..... T.A.Ş'ne gönderdiği haciz ihbarnamesi tarihi olan ve haciz tarihi olarak sıra cetvelinde yer alan 09.01.2012 tarihinde borçlu ... .... Yazılım Paz. Tic. Ltd. Şti. adına doğmuş bir alacak bulunmadığını, doğacak bir alacağında haczinin mümkün olmadığını, kendilerinin borçlarının birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın ....şahısa gönderdiği haciz ihbarnamesine konu alacağın bir nevi maaş türünde olduğu, zira .... şahsın .... ....Fabrikası olduğu, borçlunun ......abrikası'nda kabule bağlı iş yaptığının sabit olduğu, dolayısıyla bu işin sonunda .... ...Fabrikası'ndan, hakedişe istinaden ücret alacağı, dolayısıyla ücret alacağı tahakkuk ettiğinde bu ücretin borçluya değil alacaklıya ödenmesi için gönderilen 89/... ihbarnamesinin bir nevi maaş haczi için yazılan müzekkereler gibi olduğu, bu müzekkerelerinde maaş hakedildiğinde ödemeden kesinti yapılmasına ilişkin olduğu, .... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/... E. sayılı takip dosyasının mesnedinin kambiyo olduğu, takip tarihinin 09.01.2012 haciz tarihinin 09.01.2012 olduğu, dolayısıyla diğer alacaklı şikayetçinin haciz tarihi olan 03.07.2012 tarihinden önce doğacak hakedişe haciz konulduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Şikayete konu sıra cetvelinin şikayetçiye ........2014 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçinin ........2014 tarihinde şikayet başvurusunda bulunduğu, bu nedenle şikayetin ... günlük hak düşürücü süre içerisinde yapılmış olmasına ilişkin özel dava şartının noksanlığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/... ve 115/.... maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilip şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.

.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan ... Mahkemesi kararının İİK'nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10525, Karar No: 2010/13108, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10525 E.  ,  2010/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Ayrıca ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazlar Hazine adına tapu sicilinde tescil olunur. Mahkemece yukarıda sözü edilen Yasa hükümleri dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili yerine doğrudan idare lehine terkinine karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzetilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "... lehine yol vasfında tapudan terkinine" ibaresinin metinden çıkartılmasına yerine "Hazine adına tapuya tesciline" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/393, Karar No: 2017/5004, Tarih: 02.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/393 E.  ,  2017/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; tefhim edilen kısa kararın 1. bendinde davada taraf olmayan "davacı ...'ın davasının kabulüne" gerekçeli kararın hüküm kısmının 1. bendinde ise dosyada asıl davacı olan "davacı ...'in davasının kabulüne" karar verilerek, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm sonucu arasında çelişki yaratıldığı gibi kısa kararın 6. bendinde davacı yararına 6000 TL manevi tazminata, 7. bendinde ise koşulları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmiş, gerekçeli kararda ise davacının manevi tazminat talebinin reddine, 6000 TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/6040, Karar No: 2011/7623, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6040 E.  ,  2011/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada, Bakırköy 3.Sulh Hukuk ve Bakırköy 8.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğün Türk Medeni Kanunu'nun 337. maddesi gereğince vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesince annesi küçük, babası tarafından tanıma senediyle nüfusa tescil ettirilen çocuğun velayet altına alınmasının daha uygun olacağı belirtilerek Aile Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 8.Aile Mahkemesi ise, velayet hakkında değerlendirme yapılabilmesi için baba tarafından velayetin kendisine verilmesi konusunda bir dava açılmasının zorunlu olduğu ve bu konuda kimsenin dava açmaya zorlanamayacağı belirtilip, çocuğun menfaatleri için öncelik ve ivedilikle vesayet altına alınması gerektiği açıklanarak görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Çocuk, anasının evlilik dışı ilişkisinden doğmuş, baba ile soybağı 17.03.2011 tarihinde tanıma (TMK.md.295) ile kurulmuştur. Annenin yaşı küçük olup, çocuğun velisi yoktur. Yasa, ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa, hakimin, çocuğun menfaatine göre vasi atayacağını veya velayeti babaya vereceğini hükme bağlamıştır (TMK.md.337/2). Baba ile soybağı tanıma ile kurulduğuna göre, babanın velayeti alma hakkı mevcuttur. Aslolan velayet olduğuna göre, sulh hukuk mahkemesi tarafından davanın, babaya ihbar edilmesi, beyanın alınması, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, velayeti baba talep etmediği taktirde

2011/6040

2011/7623

davanın sonuca bağlanması gerekir. ( Y. 2. HD. 2010/4292 – 16873 E-K sayılı ilamı ) Bu durumda uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12937, Karar No: 2012/20180, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12937 E.  ,  2012/20180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve Eroğlu Giyim San Tic A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Eroğlu Giyim San Tic A.Ş.'ne iadesine 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.