muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3506, Karar No: 2020/5150, Tarih: 22.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3506 E.  ,  2020/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 28/01/2019 tarihli ve 2019/51 değişik iş, sayılı kararına karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2019/106 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 19/12/2019 gün ve 94660652-105-10-8131-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/12/2019 gün ve KYB.2019-133349 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/30376 esas, 2019/10714 karar sayılı ilamında da belirtidliği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 353/1. maddesinde yer alan " İcra mahkemesinin verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itiraz edilebilir. Mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesine, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesine gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir." şeklindeki hüküm gereğince, anılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve itirazın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itiraz hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... İcra Ceza Mahkemesinin 28/01/2019 tarihli ve 2019/51 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19711, Karar No: 2017/203, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19711 E.  ,  2017/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32214, Karar No: 2012/40041, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32214 E.  ,  2012/40041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2333, Karar No: 2007/6561, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2333 E.  ,  2007/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının abonesi olduğu telefona ilişkin tahakkuk eden konuşma bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tahakkuk eden telefon görüşmelerinin büyük bir kısmının 900’lü hatlarla ilgili olduğunu, abonelik sözleşmesinin yapıldığı dönemde 900’lü hatların mevcut olmadığını, sonradan da telefonunun bu hatlara açılması konusunda bir talebinin bulunmadığını, yüksek miktarlı görüşmeler yapıldığı halde telefonu görüşmeye kapatmayan davacının zararın artmasına sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 900'lü hatların davalı ve ailesi tarafından aranmadığı, ücretinden de davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle normal konuşma bedeli olarak tespit edilen 81,54 YTL ana paranın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Abone kendisinin kullanımına tahsis edilen telefonun kullanılması karşılığı düzenlenen fatura bedelini ödemekle yükümlüdür. Davalının, 4.6.1987 tarihinde talep formu doldurarak davacı ile abonelik sözleşmesi imzaladığı, sözleşme tarihinde 900'lü hatlar mevcut olmadığından açık ya da kapalı olması yönünde bir beyanın alınmadığı, sözleşme tarihinden sonra abonelere sunulan bu yeni hizmet dolayısıyla davalıdan, bu hizmetten faydalanmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, davacının bilgisi ve rızası dışında telefonunun 900’lü hatlara açık tutulduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak abonman sözleşmesi düzenlenirken, telefonun özellikle şehirlerarası, milletlerarası ve 900'lü hatlara açık olup olmadığının belirtilmesi ve ilgili hanelerin doldurulması hususunda, kurum elemanlarınca abonenin uyarılması ve bunlardan hangisini istiyorsa, onun işaretlenmesi gereklidir. Sözleşme tarihinde 900’lü hatlar mevcut olmadığına göre, sonradan abonelere sunulan bu yeni hizmet için de aynı uygulama yapılmalı, aboneden bu hatların görüşmeye açık tutulmasını isteyip istemediği sorulmalı, ancak istemesi halinde telefon hattı 900’lü hatlara açılmalıdır. Davacı idarenin bu şekilde bir uygulama yapmadan davalının rızası ve bilgisi dışında aboneliğini 900’lü hatlara açık tuttuğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca kural olarak davacı idarenin de, kendi yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinden, oluşan zararın artmasında müterafık kusurunun varlığının kabulü gereklidir. BK.nun 98. maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş, veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödeyenin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Şu durum karşısında davaya konu olayda BK.nun 44. maddesinin uygulanması açısından olay somutlaştırılmalı, tarafların iddia ve savunmaları ve kanıtları gözönünde bulundurularak BK.nun 44. maddesinin uygulanmasına etki yapacak sübjektif nedenler belirlenip değerlendirilmeli, hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde, davacı idarenin gerek hattın açılması konusunda abonenin rızasını almadığı, gerekse sözleşme gereğince zararın artmasını engelleyici diğer tedbirlere başvurmadığı hususları da göz önüne alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde 900'lü hatlarla yapılan konuşmalardan dolayı tahakkuk eden miktardan indirim yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde davanın, 900'lü hatlarla görüşme bedelleri yönünden tümüyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davacı, davalı hakkında başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş olup mahkemece yapılan yargılama sonunda belirlenen alacağın tahsiline karar verilmiştir. İtirazın iptali ile alacak davaları teknik anlamda birbirinden farklı davalar olup doğuracakları sonuçlar da farklıdır. Bu hususun gözden kaçırılmış olması da usul ve yasaya aykırı olup ayrıca bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarda (1) ve (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 10.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11991, Karar No: 2015/6341, Tarih: 15.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11991 E.  ,  2015/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/322-2014/68

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili olan şirketin .. abone numarası ile kayıtlı olan .. telefon hatlarını kullandığını, bu hatlardan .. no.lu hatta ilişkin 23.05.2011 son ödeme tarihli faturada 4.197,50 TL borç yansıtıldığını, ayrıntılı faturada bu bedelin 3.087,31TL'sinin GPRS görüşme bedeli olduğunu, müvekkilinin söz konusu GPRS internet bağlantılarını yapmadığını ve kullanmadığını iddia ederek müvekkilinden hukuka aykırı olarak tahsil edilen 3.087,31TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; ancak sesli ve görüntülü haberleşmeyi sağlayan mobil cihazları kullananların mobil cihazı ile GSM hattını kullanarak GPRS hizmetinden faydalanabileceklerini, mobil cihaz kullanıcılarının internet erişiminin sağlanması için manuel olarak mobil cihaza verdikleri komut sonucunda erişimin GPRS olarak sağlanmakta olduğunu, kullanıcıların kullanmayı bilmeme ya da eksik bilmeleri nedeniyle meydana gelen olumsuz sonuçlardan dolayı müvekkili şirketi sorumlu tutmalarının hakkaniyete uygun olmadığını, uğramış oldukları zararları mobil cihazını satışa sunan, üreten şirketlerden talep etmelerinin daha doğru olacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; faturalandırmada sadece 27,00TL'lik hata bulunduğu, bunun dışındaki kullanımın fatura detayları ile ispatlandığı gerekçesi ile, davacının ücret iadesine ilişkin talebinin 27,00TL üzerinden kabulü ile, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

28.07.2010 tarihli Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Sektöründe Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 15/1.maddesine göre; ''Sabit ve mobil telefon hizmeti sunan işletmeciler, abonelik sözleşmesinin imzalanması sırasında ya da daha sonra abonenin hattının hangi tür numaralara ve özel içerikli hizmetlere açık olacağı hususunda, abonenin onayını almakla yükümlüdür. Abone, açık tutulması hususunda onay vermediği hizmetlerden herhangi birinin açık tutulması halinde sorumlu olmaz.''

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; davalı tarafından 26.04.2011-27.04.2011 tarihleri arasında 201 adet internet kullanımının tespit edildiği, taraflar arasında imzalanan 19.05.2010 tarihli Abonelik sözleşmesinde internet kullanımı hakkında bir ücret belirtilmediği, ücretin tarifeye göre değişebileceği, ..'nın uygun gördüğü tarife ücretlerinin resmi web sitesinde duyurulacağının belirtildiği, aynı bilginin 'Kurumsal Faturalı İşiniz Rahat Tarifesi Taahhütnamesi'nde de bulunduğu, faturadaki ücretlendirme incelendiğinde her kullanım için aynı olmak koşuluyla 1,735TL/MB sabit ücretlendirme yapıldığı, davalı tarafın internet kullanım ücretini 0,0021TL/KB olarak belirttiği için, yapılan ücretlendirmenin görüşme içerikleri ile uyumlu olduğu fakat bu ücretin herhangi bir internet paketine dahil olan bir hattın kullandığı internet ücretinden çok yüksek olduğu ancak davacı şirketin herhangi bir internet paketine dahil olmadığının tespit edildiği görülmektedir.

Buna göre; davacı şirketin davaya konu hat ile davaya konu dönemde internet kullanımının olduğu, ancak taraflar arasında internet kullanımı konusunda bir ücret anlaşması yapılmadığı halde davalı tarafça yüksek tarifeden ücretlendirme yapılarak davalıdan kullanım bedelinin tahsil edildiği, davalı tarafça taraflar arasında internet kullanımı konusunda herhangi bir anlaşma olmamasına rağmen davacı tarafça internet kullanımı yapıldığı ve bunun yüksek tarifeden ücretlendirileceği konusunda bir bildirimin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen yönetmeliğin; abonenin, açık tutulması hususunda onay vermediği hizmetlerden herhangi birinin açık tutulması halinde sorumlu olmayacağı hükmü uyarınca, davacı şirketin kullandığı internet bedelinden sorumlu olmayacağı düşünülmeden yukarıdaki gerekçe ile davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3819, Karar No: 2007/6232, Tarih: 02.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3819 E.  ,  2007/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İçişleri Bakanlığı ilamda öngörülen tazminat borcu için takip edildiğinden 2003 ve 2004 yılı Bütçe Kanunları'nda faize ilişkin maddelerindeki feriler uygulanmalı ise de, Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden ve de 2005 yılı Bütçe Kanunu 37/e maddesi 5335 sayılı Kanun'un 29.maddesi (c) bendi hükmü gereğince 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığından bu tarihten öncesi 01.01.2005 - 30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde 2005 yılı Büte Kanunu'ndaki faiz oranının uygulanması gerekirken 3095 sayılı Yasadaki faiz oranının uygulanması doğru değil ise de temyize gelen alacaklı olduğundan aleyhte bozma yasağı nedeni ile bozma nedeni yapılmamış ise de, mahkemece kabul edilen 04.12.2006 tarihli ek bilirkişi raporuna göre icra emrinin işlemiş faiz kısmının düzeltilmesi gerekirken, tümüyle iptaline karar verilmesi yasa ve usul ekonomisine aykırıdır. Ancak mevcut yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Tarsus İcra Mahkemesi'nin 26.12.2006 tarih 2005/391 E. - 2006/310 K. sayılı ilamının hüküm bölümünün 1 no'lu bendindeki... "ödeme emrinin iptaline" sözcüklerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "icra emrinde talep edilen işlemiş faizin (71.887,50 YTL) nin iptali ile 48.203,53 YTL olarak düzeltilmesine" cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/627, Karar No: 2020/2721, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/627 E.  ,  2020/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi ... vekili ve birleşen dosyada şikayetçi-asıl dosyada şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, dava dışı borçlulara ait 3 adet taşınmazın satıldığını, sıra cetvelinin ilk kesin haciz alacaklısının dosyasından düzenlenmediğini, müvekkilinin takibinin şikayet olunanların takibinden önce kesinleştiğini ileri sürerek yeniden sıra cetveli düzenlenerek müvekkiline birinci sırada yer verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, ipotek alacağına fazla pay ayrıldığını, sıra cetvelinde 2. sırada yer verilen ve garameye katılan dosyada hacizlerin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin ilk kesin haciz alacaklısının dosyasından düzenlendiği, şikayet olunan İş Bankasının taşınmazlar üzerinde toplam 375.000 TL miktarlı limit ipoteği olduğunu, ipoteklerin ilk hacizlerden önce olduğu, ipotek bedeli ödendikten sonra kalan paranın ilk haciz alacaklısı ve SGK arasında garameten paylaştırıldığı anlaşılmakla asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi ... vekili ve birleşen dosyada şikayetçi-asıl dosyada şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi ... vekili ve birleşen dosyada şikayetçi-asıl dosyada şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi ... vekili ve birleşen dosyada şikayetçi-asıl dosyada şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçi ...'dan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince birleşen dosyada şikayetçi-asıl dosyada şikayet olunan SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.