muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15506, Karar No: 2020/4971, Tarih: 08.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15506 E.  ,  2020/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Hastanesinde 01/01/1994 - 04/01/2013 tarihleri arasında, çocuk hastalıkları uzmanı ve mesul müdür yardımcısı olarak tüm ulusal bayram ve resmi tatil günleri de dahil olmak üzere çalıştığını, 2012/Ekim-Kasım-Aralık ayı ücretlerinin ödenmediğini, 20 günlük yıllık izin hakkını kullanmadığını ileri sürerek, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının işe giriş tarihinin 01.01.2010 tarihi olduğunu, davacının kendisine ait muayenehanesi olduğunu, bir süre serbest makbuz karşılığında kendisinden sağlık hizmeti satın alındığını, bu dönem içinde işçi -işveren ilişkisi bulunmadığını, aylık ücretlerinin tamamının kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte çek olarak ödendiğini, yıllık izin haklarının kullandırıldığını, resmi ve dini bayramlarda çalışmasının olmadığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığını, davacının 2011 Aralık ayına çocuk hastalıkları uzmanı olarak, bu tarihten sonra ise sadece mesul müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, dolayısıyla çalışma saatlerini kendisi belirlediğinden fazla mesai yaptığı iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının işçi alacaklarından fazla mesai, ücret, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi işyerinde hafta içi 5 gün 08:30-18:00, cumartesi günü ise 08:30-14:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek haftada 3 saat üzerinden yapılan fazla mesai ücreti hesabına itibarla hüküm kurulmuş ise de bu kabul hatalıdır.

Zira, günlük yedibuçuk saatten az süren çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmesi gerektiği dikkate alındığında iddia olunan çalışma saatlerine göre davacının haftalık 47,5 saat çalışarak haftada 2,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının, İş Kanunu’na İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği’nin 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılır” şeklindeki hüküm gereği haftalık 2,5 saatlik fazla mesaisinde yarım saati aşan bir fazla mesaisi bulunmadığından tamamlama yöntemi ile haftada 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü isabetsizdir.

Diğer taraftan, davacının yeminli tanık olarak dinlendiği Bursa 4. İş Mahkemesi’nin 2013/493 Esas ve 2014/711 Karar sayılı dosyasının 28/01/2014 tarihli celsesinde; “... Çalışma saatlerimiz 09:00-18:00’idi haftanın 5 günü 9 saat, cumartesi günleri sabah 08:00-16:00’ya kadar çalışıyorduk. Pazar günleri çalışmazdık. Son iki sene cumartesi mesaisi bitiş saati 14:00’a alındı.” şeklinde beyanda bulunarak çalışma saatlerini açıkladığı görülmüştür. Mahkeme önündeki bu beyan davacı için bağlayıcı olup söz konusu açıklama dikkate alınarak yukarıda açıklanan ara dinlenmeler düşüldüğünde davacının son iki yıllık dönemde işyerinde haftada 45,5 saat çalışarak haftalık yarım saat fazla mesai yaptığı, daha öncesinde ise haftada 47 saat çalışarak haftalık 2 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının davalı işyerinde son iki yıl haftada yarım saat, daha öncesinde ise haftada 2 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, davacının çalışma döneminin tamamında haftada 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1042, Karar No: 2009/10734, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1042 E.  ,  2009/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 16.10.2007

Nosu : 20-229

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya baskı ve kırtasiye malzemeleri satıp teslim ettiğini, davalının borcunu kabul ettiğini ancak ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede vade belirtilmediğini, ödemelerin döner sermaye bütçesi imkanları dahilinde yapılacağının öngörüldüğünü bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, B.K.nun 74.maddesi uyarınca ecel meşrut olmadığı ve bir işin mahiyetinden anlaşılmadığı takdirde borcun hemen ifa ve derhal icrasının talep edilebileceği, davacının sözleşmeye göre borcunu ifa ettiği, davalının borcunu ödemediği ve temerrüde de düşürüldüğü gerekçeleriyle davanın kabulü ile davalının itirazının iptali ile takibin 40.748.94.-YTL.üzerinden devamına, işlemiş faizin 203.74.-YTL.olarak kabulüne, faiz olarak yasal faiz uygulanmasına ve davalının icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, mal satışı nedeniyle ödenmeyen bedelin tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 23.01.2006 tarihli mal alım ihalelerine ait sözleşmenin ödeme koşulları ve zamanı başlıklı 13/2.maddesinde; “S.D.Ü.Döner Sermaye İşletmemizce bütçe imkanları dahilinde ödeme yapılacaktır” şeklinde düzenleme mevcuttur. Bu durumda mahkemece, anılan sözleşme hükmü üzerinde durulup davalı kayıtları üzerinde bütçe imkanlarının ödemeye uygun olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17318, Karar No: 2024/6679, Tarih: 20.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17318 E.  ,  2024/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/799 E., 2021/810 K.

KARAR : Başvuru Kabul, İlk Derece Mahkemesi Kararı Kaldırma, Dava Kısmen Kabul Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/94 E., 2019/381 K

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanınkısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamında yapılan inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul kısmen ret kararı verilmiş olup davacı ... İdaresinin istinaf talebi üzerine ise duruşma açılmak ve İlk Derece Mahkemesinin almış olduğu raporlar arasında çelişki olduğundan çelişkiyi gidermek amacıyla talimat ile yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar alınan bu son raporda dava konusu 204 ada 2 parsel taşınmazın tamamının kesinleşmiş tahdidin dışında kaldığı belirlenmişse de davalı ...'nın İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kısmen ret kararını istinaf etmediğinden davacı ... İdaresi lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden davanın kısmen kabul kısmen reddine 15.09.2021 tarihinde karar verildiği ve bu kararın ise davalı ... vekili Av. ...'a E tebligat yoluyla 18.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Ancak dosya içerisinde bulunan 08.02.2021 tarihli Kemer Tapu Müdürlüğünce gönderilen tapu kayıtları incelendiğinde; dava konusu 204 ada 2 parselin maliki davalı ...'nın mirasçıları olduğu anlaşılan kişiler adına 06.07.2020 tarihinde intikal işlemi yapıldığı görülmüştür. O halde esas hakkında yeniden hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ...'nın ölüm tarihinin belirlenmesi, vekilin vekilliğinin devam edip etmediğinin değerlendirilmesi, devam etmediğinin anlaşılması halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının mirasçılarına tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra Dairemize incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8380, Karar No: 2012/2890, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8380 E.  ,  2012/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/2000-21/10/2005 tarihleri arasında çalıştığının ve işçilik alacaklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı SGK'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,05/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1035, Karar No: 2010/5682, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1035 E.  ,  2010/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararla;

Davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kabulü ile ... Sk.... Apt. No:... zemin kat ... ... adresindeki kiralananla ilgili aktin feshine ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlanının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/757, Karar No: 2018/4490, Tarih: 03.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/757 E.  ,  2018/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından ikame edilen ... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/162 E. sayılı dosyasında görülen davada önalım hakkının kullanıldığını, "..., ...., ..., 10326 parsel, ... ve ... numaralı bağımsız bölümlerin" müvekkili adına tesciline karar verildiğini, bu davada yatırdıkları 102.000,00 TL şufa bedelinin ... dairesinin sıra cetveline konu olduğunu, sıra cetvelinde sadece iki dosya üzerinde haciz varmış gibi bir değerlendirme yapıldığını, halbuki taşınmaz üzerinde başkaca hacizler de bulunduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan... vekili, şikayetçinin sıra cetvelinden pay alamayacağını ve işbu davada hukuki menfaati olmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer şikayet olunan ... Yapı vekili usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi tarafından yatırılan şufa bedelinin şufa davalısı-takip borçlusu ... Yapı Ltd. Şti'ne ödenmesi veya takip dosyasında takip alacaklısı... İnş. Ltd. Şti'ne ödenmesi açısından, davacının ihlal edilen bir hukuki menfaati olmadığı, gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03...2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30113, Karar No: 2012/38832, Tarih: 19.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/30113 E.  ,  2012/38832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli herhangi bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmamız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi l3.07.2011 olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu nedenle şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8677, Karar No: 2013/21938, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8677 E.  ,  2013/21938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 18.07.2011 tarihli dava dilekçesiyle 3000 TL. maddi 5000 TL. manevi tazminat talep ettiği ve tazminatlara bu dilekçedeki talepleri miktarında karar verildiği belirtildiği halde; hüküm fıkrasında 5000 TL. maddi 3000 TL. manevi tazminata hükmedildiğinin yazılmasının mahkemesince düzeltilebilir maddi açık yazım hatası şeklinde olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2013 (Çar.)