muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19132, Karar No: 2014/15863, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19132 E.  ,  2014/15863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen ... Ltd. Şti. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı ... Ltd. Şti. vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17369, Karar No: 2016/4585, Tarih: 16.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17369 E.  ,  2016/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile aralarındaki elma satışına ilişkin sözleşme uyarınca kararlaştırılan miktardaki elmayı davalıya teslim ettiğini, davalının satıştan 4 ay sonra elmaların bir kısmının çürük olduğunu söyleyerek satış bedelinin 5.346 TL'lik kısmını ödemediğini, satıştan sonra meydana gelecek hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, ödenmeyen kısmın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının itiraz etmesi üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı hakkında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin satışa konu elmaları soğuk hava deposundan aldığını, yükleme yapılırken çürük elmaların ayrıldığını, sağlam elmaların yüklendiğini, müvekkilinin yükleme ve tartım sonucunda sağlam olan elmaların satış bedelini nakden ödediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ihtilafın satışa konu elmaların soğuk hava deposundan çıkarılırken çürüklerinin ayıklanıp ayıklanmadığı noktasında toplandığı, çürüklerin ayıklanması konusunda taraflar arasında imzalanan sözleşmede herhangi bir düzenleme yok ise de sözleşmenin 5.maddesinde ''Mallar tartıldıktan sonra çıkacak farkların alıcı ve satıcıya nakit olarak verileceği'' şeklinde bir düzenleme bulunduğu, TBK'nın 19.maddesi uyarınca sözleşmenin yorumlanmasında tarafların gerçek ve ortak iradelerinin esas alınması gerektiği, tartım sırasında çıkacak farklılıklara vurgu yapıldığına göre tarafların iradesinin çürük olan elmaların hesaplamada dikkate alınmaması yönünde olduğu, bilirkişi raporuna göre çürükler ayıklandıktan sonra kalan elmaların bedelinin 51.237,10 TL olduğu, davacının kabulüne göre davalı 56.049 TL ödeme yaptığından elma satışından kaynaklanan borcunun kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15427, Karar No: 2013/17653, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15427 E.  ,  2013/17653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2,5'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapor esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6541, Karar No: 2017/5437, Tarih: 08.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6541 E.  ,  2017/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin ikmal edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26003, Karar No: 2014/24200, Tarih: 20.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/26003 E.  ,  2014/24200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/770-2014/238

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 166. maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması halinde birleştirilerek bakılmaları mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurup, her dava, ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbirlerinin içerisinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız olma niteliklerini korurlar. Somut uyuşmazlıkta da asıl ve birleşen davalar mevcut olmasına rağmen her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmadığı, istemin bir bütün olarak reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde bulundurularak her bir dava için ayrı ayrı hüküm tesis edilmesi gerekirken, anılan ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, İstanbul Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.03.2014 tarih ve 2013/770 Esas - 2014/238 Karar sayılı kararının şikayetçiler tarafından temyiz edilmesinden sonra, şikayetçiler vekili Avukat S.E. Ö. kimliği tespit ve tasdik edilmiş dilekçesi ile .. ili ..ilçesi Yayalar mahallesi 1109 parsel C blok 19 nolu bağımsız bölüm ile aynı parsel A blok 2 ve 3 nolu bağımsız bölümler yönünden dava ve temyiz isteminden feragat ettiği tespit edilmiştir.

HGK'nun 20.09.1995 tarih ve 1995/12-661 E. - 1995/763 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere, davadan ve temyizden feragat edilen durumlarda, öncelikle davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmesi zorunlu olup, şikayete konu İstanbul ili Pendik ilçesi Yayalar mahallesi 1109 parsel C blok 19 nolu bağımsız bölüm ile aynı parsel A blok 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlere ilişkin davadan feragat hakkında mahkemesince karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçilerin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6468, Karar No: 2019/6219, Tarih: 16.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/6468 E.  ,  2019/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararının davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine davacı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili avukat ... ile davalı ... Rekt. vekili avukat ...'in huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı idarenin açtığı 10/12/2012 tarih ve 2012/161837 ihale no'lu ihalenin şirket uhdesinde kalması üzerine idare ile 12/02/2013 tarihinde ... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama ... Eczanesi için 482 Kaleme ve yine idare tarafından açılmış olan 14/06/2013 tarih ve 2013/59928 ihale no'lu ihalenin davalı şirket uhdesinde kalması üzerine İdare ile 05/08/2013 tarihinde ... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama ... Eczanesi için 321 Kalem İlaç ve ... Alımına Ait Sözleşmenin imzalandığını, davacı şirketin sözleşme ve eki şartnamelere uygun şekilde her iki ihale konusu ilaç kalemleri ve faturaları süresi içeresinde sözleşmenin 10.3.1. maddesinde belirtildiği üzere teslim edilerek sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini eksiksiz ve tam olarak yerine getirdiğini, davacı şirketin sözleşmenin 12.2.2. maddesi gereğince 360 gün içerisinde söz konusu fatura bedellerinin ödenmesi için yazılı talepte bulunduğunu, davalı idarenin, yazılı taleplerine karşılık verdiği cevaplarda faturalara itiraz etmeyip "nakit akışına uygun ödeme yapılacağını" bildirdiğini belirterek; her bir fatura için ayrı ayrı olmak üzere yazılı taleplerin idareye teslimini izleyen 360. gün mesai bitiminden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte dava konusu faturalardan doğan 568.222,66 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiş, cevaba cevap dilekçesi ile 2.129,13 tl lik faturanın sehven davaya konu edildiğini, bu miktara ilişkin taleplerinden açıkça feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı üniversite, davanın 566.096,53 TL'lik kısmını kabul ettiğini, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilerek hmk md 312 doğrultusunda karar verilmesini, davanın 2129,13 TL'lik kısmı için davanın reddine karar verilmesini, faizin ise dava tarihinden itibaren başlatılmasını gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 566.096,53 TL'nin, 24/07/2013, 26/07/2013, 16/08/2013, 23/08/2013, tarihli faturalar toplamı 27.728,07 TL'sinin 02/09/2014 tarihinden, 27/09/2013, 21/10/2013, 28/10/2013 tarihli faturalar toplamı 105.962,83 TL'sinin 14/11/2014 tarihinden, 06/11/2013, 29/11/2013, tarihli faturalar toplamı 432.405,63 TL'sinin de 29/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine;

Davacının 2.129,13 TL'lik kısma yönelik talebinin feragat nedeniyle reddine," karar verilmiş; hükme, karşı davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Davacının 2.129,13 TL'lik kısma yönelik talebinin feragat nedeniyle reddine," karar verilmiş; hükme, karşı davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalının istinaf talebinin kabulü ile ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/12/2016 tarih,2015/176 Esas, 2016/593 sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile; 566.096,53 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 2.129,13 TL'lik kısma yönelik talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile davalı ile aralarında imzalanan İlaç ve ... Alımına Ait Sözleşmelere istinaden teslim edilen ilaçlara ilişkin fatura bedellerinin sözleşmenin 12.2.2 maddesi gereğince yazılı başvuru tarihini takip eden 360.gününden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı ise borcu kısmen kabul ederek faizin dava tarihinden itibaren hesaplanması gerektiğini savunmutur. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının, davalı kurumla yapılan sözleşmenin 12.2/2.maddesi uyarınca yazılı başvurusunun tebliğ edildiği tarihten itibaren 360 günün sonunda alacağın muaccel olduğunu, T. Borçlar Kanunun 117.maddesinde "muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile temerrüte düşer." hükmünün yer aldığını, buna göre davalı kurumun temerrüte düşürülmesi ve davacının temerrüt faizi talep edebilmesi için davacının sözleşmenin 12.2.2.maddesindeki yazılı talebinden ayrı muacceliyet ihtarnamesinde bulunması gerektiğini, ilk derece mahkemesince T.B.K'nun 117.maddesi gereğince davacının herhangi bir ihtarnamesi olmadığından sözleşmenin 12.2.2 maddesi uyarınca yazılı başvurunun tebliğ edildiği tarihten itibaren 360. Günün sonunda temerrütün oluştuğu gerekçesiyle avans faizine hükmetmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı, temerrüttün dava tarihi itibariyle oluşması sebebiyle dava tarihinden itibaren davacının tacir olması sebebiyle avans faizine hükmedilmesi gerektiği, bu yönden davalının istinaf itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile faizin dava tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 12.2.2 maddesinin "İdare Muayene ve Kabul Komisyonunca kabul raporu düzenlemesinden itibaren yüklenicinin yazılı talebi üzerine en geç 360 gün içinde yükleniciye veya vekiline ödeme yapacaktır." düzenlemesinin yer aldığı, davacı şirket tarafından davalı üniversiteye, ödenmeyen 24/07/2013, 26/07/2013, 16/08/2013, 23/08/2013, tarihli faturalar bedellerinin ödenmesi için davalı idareye, 02/09/2013 tarihinde, 27/09/2013, 21/10/2013, 28/10/2013 tarihli faturaların bedellerinin ödenmesi için 18/11/2013 tarihinde, 06/11/2013, 29/11/2013, tarihli faturalar bedellerinin ödenmesi için 03/12/2013 tarihinde yazılı olarak başvurduğu, bu haliyle davacının davalı üniversiteye başvurusunun taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümleri gözönünde bulundurulduğunda her bir başvuru için başvuru tarihinden itibaren 360. günün dolmasıyla temerrüt şartının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince bu husus gözetilerek davalının istinaf başvurusunun bu yönden reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32627, Karar No: 2014/29214, Tarih: 03.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/32627 E.  ,  2014/29214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2012/32-2014/2

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, üçüncü kişinin istihkak talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30305, Karar No: 2011/174, Tarih: 17.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/30305 E.  ,  2011/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/234701

MAHKEMESİ : Burdur Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007

NUMARASI : 2007/486

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Haksız tahriki oluşturan fiilin mutlaka tepkide bulunan faile yöneltilmiş olmasının yani tahrik fiiline maruz kalanın bizzat fail olmasının şart olmadığı failden başkasına yöneltilen haksız bir fiilin de faili öfke veya elem durumuna sokabileceği oluş ve kabule göre olay günü arkadaşı Bekir'le tartışan ve onun üzerine elinde sopa olduğu halde yürüyen katılanın bu haksız hareketi üzerine ona yumrukla vuran sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken sanığın sopa ile üzerine yürüme eyleminin mağduru olmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında nazara alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen zarar olduğu katılanın zararının olduğuna dair dosyada bir bilgi bulunmadığı gibi katılandan da olay nedeniyle uğradığı maddi zarar sorulmadan katılanın maddi veya manevi zararlarının giderilmediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

18/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13386, Karar No: 2012/11938, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13386 E.  ,  2012/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.