muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1250, Karar No: 2024/5094, Tarih: 09.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1250 E.  ,  2024/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2517 E., 2022/1736 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/180 E., 2022/309 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ..., İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü, Büyükçekmece Hizmet Merkezinin 15.04.2021 tarihli, E-16437751 - 404.0 3- 00008424059 sayılı "Kısa Çalışma Ödeneği Yersiz Ödeme" konulu kararının tüm sonuçları ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi özetle; müvekkili Kurum tarafından usul ve hukuka uygun olarak işlem yapıldığı dikkate alınarak haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; "...Davanın kabulü ile ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen 15.04.2021 gün ve E-16437751 - 404.03 - 00008424059 sayılı Kurum kararının iptaline" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; "...Davanın kabulü ile ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen 15.04.2021 gün ve E-16437751 - 404.03 - 00008424059 sayılı Kurum kararının iptaline" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu yanlış değerlendirmeler içerdiğinden yeni bir heyetten bilirkişi raporu alınmasını talep etmiş iseler de Mahkemece bu taleplerinin reddedildiğini, gerek bilirkişi raporunda gerek karar gerekçesinde yer alan hukuki değerlendirmeler hatalı olup dava konusuna ilişkin mevzuatla bağdaşmadığını, karar gerekçesinde yer alan " Yargıtayın kesinleşen kararı ile davacı şirket ile dava dışı şirket arasında asıl işveren-alt işveren arasında yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğunun tespit edildiği, kısa çalışma ödeneği ve mevzuatı ile ilgisinin bulunmadığı" değerlendirmesinin hukuka aykırı olduğunu, bahsi geçen 27.11.2019 tarihli Yargıtay kararında davacı ile dava dışı ... Motor Makine San. ve Tic. A.Ş. arasında muvazaalı olarak asıl-alt işveren ilişkisinin kurulduğunun tespit edildiğini, kararda kısa çalışma ödeneğine ilişkin herhangi bir değerlendirmenin bulunmamış olmasının, kısa çalışma başvuru ve ödemelerinin Mart 2020 tarihinden sonra yapıldığı göz önünde bulundurulduğunda pek tabii olduğunu, ne var ki 2019 tarihinde verilen Yargıtay'ın muvazaa kararına rağmen 2021 tarihine kadar SGK'dan dava dışı ... Motor Makine San. ve Tic. A.Ş. unvanlı firmada kayıtlı bulunan işçilerin davacı şirkete geçirilmesinin takibinin yapılmamış olmasının davacının sorumluluğunda olduğunu, fakat buna rağmen SGK'da sicil geçiş işlemleri yapılmadan önce muvazaalı olan şirket üzerinde kısa çalışma başvurusu yapılarak kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılması, akabinde yargı kararına göre aynı işçilerin davacı şirkete kaydı yapıldıktan sonra kısa çalışmaya aykırı çalışmadan dolayı çıkarılan borç yazısına davacı şirketin kısa çalışmaya başvurmadığından bahisle itiraz edilmesinin dürüstlük kuralıyla da iyiniyet kuralıyla da bağdaşmadığını, müvekkili kurum kısa çalışma başvuru ve ödemelerine ilişkin işlemleri yaparken davacı ile dava dışı şirket arasında geçen hukuki muvazaayı ve yargı kararlarını bilebilecek konumda olmayıp, bilmek yükümlülüğü de bulunmadığını, dolayısıyla davacı şirkete gönderilen 15.04.2021 tarih ve 8424059 sayılı borç bildirim yazısında hukuka ve mevzuata aykırı herhangi bir yön bulunmamakla, iptalini gerektirecek hiçbir hukuki sebep de dosya kapsamında yer almadığından Mahkeme kararının kaldırılarak dilekçeleri doğrultusunda karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, Mahkemece davaya konu uyuşmazlıkla ilgili 7256 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve 7420 Sayılı Gelir Vergisi Kanun'u ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu’nda yapılan değişiklikler çerçevesinde davacının davaya konu mevcut borcu ile ilgili herhangi bir terkin işlemi yapılıp yapılmadığı kurumdan sorulduktan ve anılan işlemlerle ilgili tüm kayıtlar irdelendikten sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir ve ilgili hususlar bozmaya gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13099, Karar No: 2015/9713, Tarih: 01.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/13099 E.  ,  2015/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2012/444-2014/171

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2012/444-2014/171 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. K.. ile davalı vekili Av. P.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kuruma bağlı Samsun işletmesi tarafından T. Karayolu üzerinde Bakır İşletmeleri için izabe ve bakır tesisleri kurulduğunu, aynı şekilde aynı mevkide T.'a bağlı gübre fabrikası kurularak üretim faaliyetine başladığını, 90'lı yıllardan itibaren bakır ve gübre üretimi esnasında salınan gazların çevredeki ürünlere zarar verdiği gerekçesi ile tarla sahipleri ve icarcılar tarafından yeterli ürün verimi alamadıkları gerekçesiyle zarar davaları açıldığını, açılan davalarda hangi kurumun ne kadar zarar verdiği tespit edilemediğinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduklarını, açılan bir kısmı davaların kurumlardan sadece birine açıldığında davanın ihbarı ve daha sonra rücu işlemlerinin yapıldığını, ancak her ikisi de kamu kurumu olan bu kuruluşları 07.04.2000 tarihinde süresiz bir sözleşme yaparak ihbar ve rücu davasının masraf ve emek gerektirmesi nedeniyle rücu ve ihbara gerek kalmaksızın tüm anapara, faiz, harç, masraf vs. %50 oranında birbirlerine ödemeyi kabul ve taahhüt ettiklerini, bu tarihten sonraki tüm davalar ve ödemelerin bu protokol çerçevesinde yapıldığını ve tarafların belirli dönemlerde yaptıkları ödemeleri belgeleriyle birlikte ibraz ederek karşılık mahsuplaşma yoluna gittiklerini, dava dışı T.'a bağlı Samsun İşletmesi özelleştirilerek 04.07.2005 tarihli devir sözleşmesi ile davalıya devredildiğini, özelleştirme sonrası yapılan devir işlemleri sırasında incelenen belgelerden davalının dava konusu meblağı ödemediğinin anlaşıldığını, S. Gübre Sanayi A.Ş'nin tüm hisselerinin davalı şirkete satılarak devredildiğini, 04.07.2005 tarihli devir sözleşmesine göre S. Gübre A.Ş. aleyhine açılacak davaların sonuçlarından, zararların tazminine ilişkin sözleşme ve devir sözleşmesi nedeniyle davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek, devir sözleşmesi ile intikal eden zararların ödenmesine ilişkin protokol gereği ödenmesi gereken 121.953,35 TL'nin ilk yazılı ihtar tarihinin 30 gün sonrası olan 15.11.2008 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıdan protokol çerçevesinde davalıdan dava konusu miktar kadar alacaklı olduğu, 30 günlük ödeme süresinin 15/11/2008 tarihinde dolduğu, davalının bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, devir sözleşmesine dayalı olarak davacı tarafından ödenen tazminatların protokol gereği davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlıklardan bir tanesi de davalının savunmasında geçen ödeme ile ilgili olup, ek bilirkişi raporunda dahi dosya kapsamına göre mükerrer talep olup olmadığının dosya kapsamı ile kesin bir şekilde belirlemenin mümkün olmadığı, 28.04.2005 tarihinde yapılan 220.308,00 TL ödemenin hangi dosyalara ilişkin olduğunun anlaşılabilmesi ve mükerrer talep olup olmadığının tespiti için taraflara belge sunma hakkı tanınarak sunulacak belge ve yapacakları açıklamalara göre bir kanaate varmanın mümkün olduğu belirtilmiştir.Bu bağlamda, ödemelerin hangi dosyalara ilişkin olduğu konusunda denetime elverişli kesin tespit yapılmadığı halde mahkemece 24.12.2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davalının savunmasında geçen ödemenin hangi tertip ödemeye ilişkin olduğu, mükerrer bir talebin bulunup bulunmadığı hususları kuşkuya yer bırakmaksızın açıklığa kavuşturulmak, bu bağlamda gerektiğinde tüm kayıtlar üzerinde yeniden denetime elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6600, Karar No: 2010/581, Tarih: 05.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6600 E.  ,  2010/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15871, Karar No: 2015/30827, Tarih: 04.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15871 E.  ,  2015/30827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/71098

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/17 (E) ve 2011/342 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan M.. K..'in küçükbaş hayvan besiciliği yaptığı, 08.01.2006 tarihinde Bor ilçesi hayvan pazarında sanık D.. D..'a 14.220 YTL'ye 75 adet kuzu sattığı, paranın 3.220 YTL sini peşin aldığı, geriye kalan kısmı için ise sanığın katılana 11.000 TL'lik çek verdiği, katılan tarafından çekin Yapı Kredı Bankası ...... şubesine ibrazında bankaca çekin arkasına keşideci imzasının tutmadığı ve keşidecinin ödemeden men talimatı bulunduğunun şerh verildiği, katılanın sanıktan şikayetçi olduğu, bu suretle resmi belgede sahtecilik ve bankayı aracı kılarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamına göre, Katılan M.. K..'in küçükbaş hayvan besiciliği yaptığı, suç tarihinde kuzularını satmak için Bor ilçesi hayvan pazarına getirdiği, burada sanık ile pazarlık yaparak sanık D.. D..'a 14.220 TL'ye 75 adet kuzu sattığı, paranın 3.220 TL sini peşin aldığı, geriye kalan kısmı için ise sanığın katılana suça konu Yapı Kredi Bankası .... Şubesinde hesabı bulunan Y.. D.. adına düzenlenmiş üzerindeki imza ve yazıları Y.. D..'ya ait olmayan Yasin'in daha önce kaybetmiş olduğu 11.000 TL'lik çeki verdiği, katılanın çeki bankaya ibrazında hesap sahibinin ödemeden men talimatının bulunduğunun anlaşıldığı, ..... Kriminal Polis Labaratuvarınca suça konu çek üzerinde yapılan incelemede çekin arkasındaki D.. D.. yazısı ile yanında bulunan imzanın D.. D..'a ait olduğunun belirtildiği, diğer ciranta olarak gözüken C.. G.. ibaresinin C.. G..'ün eli mahsulü olmadığı ve keşideci imzasının Y.. D..'ya ait olmadığının belirtildiği, sanık D.. D..'un çeki C.. G..’den aldığını beyan etmiş ise de; C.. G..'ün sanığa böyle bir çek vermediğini beyan ettiği, çekte de imzasının bulunmadığı ve çekin keşidecinin rızası dışında elinden çıktığının anlaşıldığı gerekçesine dayanan mahkemenin kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7474, Karar No: 2013/7488, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7474 E.  ,  2013/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda Kadıköy Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11.06.2009 tarih ve 35071 sayılı yazısına göre sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin 31.08.2007 tarihi itibarıyla re'sen terk ettirildiğinin bildirilmiş olması, diğer taraftan kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda düzenlenen 27.03.2009 tarihli tutanağa göre de borçlu şirketin faaliyetine rastlanmadığının ve tanıyan bilen olmadığının tespit edilmesi karşısında suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14029, Karar No: 2014/12463, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14029 E.  ,  2014/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2007/1013-2013/154

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve C.S. İnş. Petrol Nakl. Oto İth. İhr. Ltd. Şti. vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7316, Karar No: 2016/5192, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7316 E.  ,  2016/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar müdafiinin, 27.03.2014 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 02.05.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vekalet ücretine yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7432, Karar No: 2016/8988, Tarih: 31.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7432 E.  ,  2016/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki dosyada, bozma ilamında davacının 12.10.1999-31.12.2004 tarihleri arasında dönemde yaz tatilleri ve sömestr tatilleri dışında çalıştığının kabulü gerektiği nedeniyle mahkemenin kararı bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyarak davacının 12.10.1999-31.12.2004 tarihleri arasında dönemde yaz tatilleri ve sömestr tatilleri dışında çalıştığının tespite karar verilmişse de; her öğretim yılı için okulların açık olduğu tarihler belirlenmeden ve çalışılan süre (yaz tatilleri ve sömestr tatilleri dışında) gün olarak tespit edilmeden bu haliyle infaza elverişsiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.