muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14514, Karar No: 2012/8117, Tarih: 20.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14514 E.  ,  2012/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden bulunmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin Bursa Büyükşehir Belediyesi ile sözleşmelerinin sona ermesinden sonra davacının istihdam edildiği Atatürk Kongre ve Kültür Merkezi'nin işletmesinin Büyükşehir Belediyesi tarafından müvekkil şirket nezdinden alınarak ... Ltd. Şti.'ye verildiğini, davacıya ... Ltd. Şti. nezdinde çalışmaya devam etmek isteyip istemediğinin sorulduğunu ve bu konuda kendisine gerekli olan tüm yardımın yapılacağının bildirildiğini, ancak davacının çalışmalarına ... Ltd. Şti. nezdinde devam etmek istemediğini dile getirmesi üzerine müvekkili şirketin var olan iş imkanlarının tümünü değerlendirerek uzun bir süre davacıyı istihdam edebileceği bir konum aradığını, ancak müvekkilinin mevcut imkanları ve iş potansiyeli değerlendirildiğinde davacının başka bir işte istihdam edilmesinin devamını sağlamanın mümkün olmadığını, tüm haklarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fesihte geçerli sebebin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle, yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, işçinin yerine getirdiği işin Bursa Büyükşehir Belediyesi'nden ihale ile alınmış olduğu, ihalenin sona erdiği ve yeni ihale alınamadığı, kendisine verilebilecek başka bir iş olmadığı gerekçesiyle feshedilmiştir. İş sözleşmesinden, davacının Atatürk Kongre Merkezi ve Merinos Parkı ortak alan bakım, onarım faaliyetleri projesinde çalışmak üzere işe alındığı anlaşılmaktadır. Davalı alt işverenin Bursa Büyükşehir Belediyesi’nden aldığı ihale sona ermiş, yeni ihale dava dışı bir başka firma tarafından alınmıştır. Yargılama sırasında, fesihten sonra işe alınan işçilerin listesi getirtilmiş, yeni alınan elemanların mühendis formasyonunda olmadığı, tümüyle davacıdan başka statülerde işçiler olduğu görülmüştür. İşverenin halen Belediye’den alınmış ve yerine getirilmekte olan ihaleleri de mevcuttur. Ancak hiçbirinde mühendis kadrosu bulunmamaktadır. İşveren tarafından davacıya verilebilecek, eğitimine ve niteliklerine uygun iş olmadığından, iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine kesin olarak 20.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4960, Karar No: 2023/551, Tarih: 09.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4960 E.  ,  2023/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2011/119 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesi ikinci ve beşinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, şikayetçinin savcılıkta ve duruşmada alınan beyanlarında cinsel ilişkinin rızası doğrultusunda gerçekleştiğini ifade etmesi, olaydan üç yıl sonra alınan adli tıp kurumu raporunda şikayetçinin yaşadığı başka olayların da psikolojisinin bozulmasına etkili olabileceğinin belirtilmesi, şikayetçinin tanıkları arayarak sanığı suçlayıcı beyanda bulunmaları yönünde etki altına alması hususları nazara alınmadan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile şikayetçinin sevgili oldukları, olay günü buluştuktan sonra yanlarında tanıklar ... olduğu halde tanık...'nün bir arkadaşına ait bekar evine gittikleri, sanık ile şikayetçinin birlikte bir odaya geçtikleri, sanığın odada şikeyetçiyi öpmeye başladığı, şikayetçinin direndiği, bağırdığı, bu direnişlere ve bağırmalara rağmen sanığın şikayetçinin zorla elbiselerini çıkartarak önce cinsel organını şikayetçinin vajinasına sokmak suretiyle akabinde yine cinsel organını şikayetçinin anüsüne sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, şikayetçinin bağrışları üzerine evde bulunan tanık...'nün odaya girdiği, şikayetçiyi yarı çıplak vaziyette gördüğü, bir süre sonra sanık ile tanıklar ...'nin evden ayrıldıkları, tanık...'nün şikayetçiyi teselli etmeye çalıştığı, teskin olmayan şikayetçinin elbiselerini giyerek bahse konu evden ayrıldığı, bu olay nedeni ile sinir krizi geçirdiği ve hastaneye götürüldüğü, burada başından geçen olayları anlatmadığı, aynı gün şikayetçinin evde bileklerini jiletle keserek intihara teşebbüs etmesi sonucu tekrar hastaneye kaldırılması ve tecavüze uğradığını beyan etmesi üzerine intikalin gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında şikayetçi ile rızası dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, anal yoldan cinsel ilişki yaşamadıklarını savunmuştur.

3. Şikayetçinin olaydan sonra sinir krizi geçirerek hastaneye kaldırılmasından sonra görevli polis memurlarınca intikal ettirildiği polis merkez amirliğinde alınan ilk beyanında başından geçen olaya dair bir anlatımda bulunmadığı, aynı gün evinde bileklerini jiletle keserek intihara teşebbüs etmesi sonucu tekrar hastaneye kaldırılması sonrasında alınan beyanında sanığın zorla vajinal ve anal yoldan kendisi ile cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmiş, 21.02.2011 tarihinde sunduğu şikayetten vazgeçme dilekçesi sonrası alınan savcılık beyanında sanık ile rızası doğrultusunda birliktelik yaşadığını beyan etmiş, mahkemede de savcılık beyanıyla benzer anlatımlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Tanıklar... ve ...'nin soruşturma evresinde bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanlarında, sanık ile şikayetçinin odaya girmelerinden bir süre sonra şikayetçinin bağırmaya ve ağlamaya başladığını, sanığa itiraz ve karşı koymaya yönelik ''Yapma, burada olmaz'' şeklinde sözler sarf ettiğini, bu durumun 15 dakika kadar sürdüğünü, odaya girdiklerinde şikayetçinin ağlamaklı ve yarı çıplak vaziyette gördüklerini beyan ettikleri, ...'nün mahkemede alınan beyanında odadan sesler geldiğini, şikayetçinin sadece ''Burada olmaz'' dediğini duyduğunu, içeri girdiğinde ikisinin neşeli olduklarını ve bir olumsuzluk görmediğini beyan ettiği, tanık ...'nin ise mahkemede içeriden herhangi bir ses duymadığını, ...'den bir süre sonra içeriye girdiğinde olumsuz bir durum görmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. Tanık F.Y kovuşturma evresinde alınan beyanında olaya dair bilgi ve görgüsünün olmadığını açıklamıştır.

6. Aksaray Devlet Hastanesinin şikayetçi yönünden alınan 18.02.2011 tarih ve bila sayılı raporunda şikayetçi yönünden “Sağ el bileğinde 2 adet birbirine paralel kesi izleri, sağ boyun bölgesinde 10 cm ekimoz, göğüs orta hatta çok sayıda tırnak izi ile uyumlu ekimoz, meme bölgelerinde ekimozlar, sağ el başparmak üzerinde sıyrıklar olduğu” belirtilmiştir.

7. Aksaray Devlet Hastanesinin 18.02.2011 tarih ve bila sayılı raporunda şikayetçi yönünden “Yapılan vajinal muayenede; saat 3 ve 7 hizalarında kanamalı yırtık tespit edildiği, yapılan fiili livata muayenesinde; saat 12 hizasında 1 cm.lik laserasyon, saat 7 hizasında yaklaşık 0.5 cm.lik laserasyon, saat 5 hizasında 0.5 cm.lik ekimotik alan mevcut olduğu, bulguların akut fiili livata ile uyumlu görünümde oldukları” tespit edilmiştir.

8. İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 15.08.2014 tarihli raporunda ''Mağdurede bulunduğu olaya ruhsal yönden mukavemetine engel olacak ve olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini etkileyecek mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği saptanmadığı, 18.02.2011 tarihinde mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu, beyanlarına itibar edilebileceği, yapılan muayenesi ve dava dosyasının incelenmesinde, (Depresyon) tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu psikiyatrik durumun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay ve/veya olaylara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği, bunlar arasında Kurulumuzca ayırım yapılamadığı, Mahkemenizce cinsel saldırının gerçekleştiğinin subutu ve tespiti halinde, ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağı '' değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; şikayetçinin olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanı, bu beyanıyla uyumlu vücudunda darp cebir izleri bulunduğuna ilişkin doktor raporu, sanığın şikayetçiyle anal yoldan ilişkiye girmediğini savunmasına rağmen şikayetçinin anal muayenesinde sıyrık ve ekimoz alanlarının mevcut olduğu ve bu bulguların akut fiili livata ile uyumlu olduğunu belirten doktor raporu, cinsel ilişkinin şikayetçinin rızasına aykırı olarak yapıldığına dair tanıklar... ve ...'nin soruşturma aşamasında alınan beyanlarının olayın gelişimi ile oluş şekline uygun olması ve bu beyanların şikayetçinin kolluk anlatımlarını doğrulaması, şikayetçinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilen yargılama aşamasındaki olayla ve elde edilen delillerle uyuşmayan beyanları, cinsel saldırının gerçekleştiğinin sübutu ve tespiti halinde ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağına ilişkin Adli Tıp Kurumu raporu nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2011/119 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10353, Karar No: 2021/1218, Tarih: 17.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10353 E.  ,  2021/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- Sanığın CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2- Sanık ...’in temyiz isteminin reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında “FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda “cezalandırılmasına yeterli kesin, somut ve tam delil elde edilemediği ve sanığın yüklenen suçu işlediği sabit görülmediği” gerekçesiyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurulduğu, bu kararın sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27/12/2017 tarih ve 2017/2011 Esas, 2017/1833 Karar sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanığın söz konusu bu karara yönelik temyiz başvurusunda bulunması üzerine bu kez de Samsun

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 17/04/2018 tarihli ek kararıyla “5271 sayılı CMK'nın 296/1-b maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddine” yönelik hüküm kurduğu anlaşılmaktadır.

Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK'nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın üst haddinin 10 yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın” CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca temyizi kabil kararlardan olduğu cihetle;

Sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ek kararı KALDIRILMAKLA;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ek kararı KALDIRILMAKLA;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2179, Karar No: 2021/6284, Tarih: 16.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2179 E.  ,  2021/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, Erzurum Yakutiye Belediyesinde çalışmaktayken 5747 Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılması Hakkında Kanun'un (Ek 2) geçici 2. maddesi hükmü gereği kapatılan Belediyelerde çalışan işçilerin bir kısmının Milli Eğitim Bakanlığına devredilmesiyle beraber Ağustos 2010 tarihinde Erzurum İl Milli Eğitim Müdürlüğüne devredildiğini, devir öncesinde davacının üyesi olduğu Hizmet - İş Sendikası ile Yakutiye Belediyesi arasında 01/01/2004-31/12/2005 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin imzalandığını bu sözleşmeye göre belirlenen taban ücretlerinin 22/04/2004 tarihli protokol ile düşürüldüğünü, bu protokolün işçi lehine tahakkuk etmiş ve uygulaması yapılmış hakları olumsuz etkilediğinden geçersiz olduğunu, müvekkilinin protokolden sonraki ücretlerinin protokole göre düşük hesaplanıp ödendiğini davalı Bakanlığa devredilmeden önce üyesi olduğu Hizmet - İş Sendikası arasında yürürlükte olan 01.01.2009 - 31.12.2010 tarihli toplu iş sözleşmesine tabi olduğunu bu sebeple devirden sonra davalı Bakanlıkça davacıya söz konusu toplu iş sözleşmesinde yer alan ekonomik ve sosyal hakların uygulanmaya devam ettiğini, ancak bahse konu toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresinin 31.12.2010 tarihinde sona erdiğini, davacının devirle beraber çalıştığı iş kolunun da değiştiğini ve bu sebeple devredildiği Bakanlığın faaliyet alanı olan ve İşkolları Yönetmeliğinin 10 sıra numarasında yer alan "Ticaret, Eğitim, Büro ve Güzel Sanatlar" işkoluna geçtiğini, söz konusu işkolunda kurulu olan Koop - İş Sendikasına üye olduğunu, Koop - İş Sendikasının uzun süren yetki ihtilafından sonra davalı Bakanlıkla sendika arasında 29.03.2013 tarihinde 01.07.2012 - 30.06.2015 yürürlük tarihli 1.dönem İşletme toplu iş sözleşmesinin bağıtlandığını bu nedenle de devirden sonraki ücretinin de eksik ödendiğini ve 01/07/2012 tarihine kadar düşük ücret ile çalıştığını, yetki ihtilafı nedeni ile 16/08/2010-01/07/2012 tarihleri arasında herhangi bir zam da almadığını, davacının tabi olduğu toplu iş sözleşmesinin yürürlüğünün bittiği 31.12.2010 tarihinden itibaren 31.12.2012 tarihine kadar "2009 ve 2011 Yılı Kamu Toplu İş Sözleşmeleri Çerçevesi Anlaşma Protokolü"nün ücret zamlarının uygulanması gerektiğini belirterek ücret farkı ile birlikte ilave tediye ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti: