muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10706, Karar No: 2024/14077, Tarih: 26.12.2024

7- Bu konuda bir kısım AİHİM kararlarında "...her türlü sağlık hizmetlerinin ücretsiz olarak temin edilmesi arzu edilse bile bu talebin karşılanabilirliğinin devletin mali kaynaklarıyla ilgili bir mesele olduğu, başvurucunun nüfusun geneline sunulan sağlık hizmetinden aynı şekilde yararlandığını, bu nedenle başvurunun dayanaktan yoksun olduğunu, devletin kısmen de olsa tedavi masraflarını üstlenmesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösterdiğini, geri kalan kısmın karşılanması kararının ise o devletin politikalarıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Nitecki/Polonya (21.3.2002)", "...Kronik böbrek yetmezliği hastalığı sebebiyle hemodiyalize bağlı olan başvurucunun tedavi masraflarının daha evvel tamamen devlet karşılamakta iken, hastanelere ayrılan bütçenin azalması nedeniyle tedavilerinin bir kısmını kendilerinin ödemek zorunda kalmaları 2. maddenin ihlali olarak görmemiştir. Pentiacova/Moldova (4.1.2005), "...Nüfusun geneline yönelik sağlık hizmetleri kapsamında, bireylerin sağlık hizmeti ve ilaç giderlerinin devletçe karşılanması gerektiğini ilkesel olarak vurgulamakla birlikte, resmi ilaç listesinde olmayan bitkisel ilaçların devletlerce karşılanmasının mahkemece dayatılamayacağını belirterek başvuruyu reddetmiştir. Scialacqua/İtalya 1.7.1998" ilaçların ödenmesi konusunda devletlere takdir hakkı tanıdığı anlaşılmaktadır.

8-Kanun tarafından tıbbi cihaz ve ilaçların finansmanı konusunda yetki verilen Kurumun yetkisini ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez. Bu bakımdan yargı kararı ile bir ilacın ödenebilmesi için yukarıda yapılan açıklamalar ışığında öncelikle tüm faz çalışmalarını tamamlamış, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunmaktadır.

9-Mahkemece, her ne kadar rapor alınmak suretiyle karar verilmiş ise de alınan rapor içeriğine göre ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun yöntemince belirlenmediği anlaşılmaktadır.

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs. ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi, yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise, öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerinin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise, mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonununa yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6642, Karar No: 2023/111, Tarih: 12.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6642 E.  ,  2023/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/125 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.10.2018 tarihli ve 14-2015/254939 sayılı, temyiz ret, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; sanık savunması ile tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunduğuna ilişkin

2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanığın savunmalarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mahkumiyete yeterli delil olup sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında Kırıklareli Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile ''... mağdure ve müştekinin sanık ile aynı apartmanda oturdukları, 18.04.2014 günü müşteki ...'ın, kızı mağdure ...'yı alt kat komşuları olan ....'ye tabakları alması için gönderdiği, mağdurenin ....'nin evine giderek kapıyı çaldığı, kapıyı ....'nin eşi olan sanığın açtığı, mağdurenin ....'nin evde olup olmadığını sorduğu ve "Sizde tabaklarımız varmış onları almaya geldim" dediği, sanığın "... yok ama ben sana veririm." dediği ve sol eliyle mağdurenin kolundan tutarak evin içine doğru çekmeye çalıştığı, mağdurenin direndiği içeriye çekemediği, sanığın sağ eliyle iç çamaşırı ile birlikte pijamasını aşağıya doğru indirerek cinsel organı görünür durumda "Al sana bunları vereceğim." dediği, mağdurenin "..." diye seslendiği, bu sesi duyan tanık .... gelerek mağdureyi sanığın elinden aldığı, bu sırada mağdurenin sanığın evinin giriş kapısında olduğu, sanığın tanık ....'nin gelmesi ve kendisine utanmıyor musun saçın başın ağarmış diye bağırması üzerine mağdurenin kolunu bırakarak evine girerek kapıyı kapattığı, bu şekilde sanığın cinsel istismar eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı." iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında; ''Sanığın mağdurlara ait evin alt katında ikamet ettiği, tarafsız tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere, dava konusu olayla ilgili sanık hakkında şikayet başvurusunda bulunulmadan önceki dönemde sanık ve ailesi ile katılanların yakın ilişki içerisinde olup, sık sık görüştükleri, 18.05.2014 günü mağdur ...’nn öz babası olan ...’in, dosyamız sanığı olan ...’a yönelik telefonla hakaret ve tehdit içeren sözler söylediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkememize ait 2014/324 esas, 2014/830 karar sayılı dosyasında yargılama yapılarak sanık Muharrem’in cezalandırılmasına karar verildiği, bu dosya kapsamında yapılan yargılama sırasında, mağdur ...’nın tanık olarak beyanının alındığı sırada, dosya katılanı olan ...’ın kendisine tacizde bulunduğunu beyan etmesi üzerine, mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığına yönlendirildiği, yapılan soruşturma sonrasında sanık hakkında kamu davası açıldığı tartışmasız olup, somut olay toplanan deliller ve yasal düzenlemeler ışığında değerlendirildiğinde, Tekirdağ ... başkanlığına ait 13.04.2015 ve 20.05.2015 tarihli yazı içerikleri ve tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere sanığın suçun işlendiği iddia edilen saatlerde görev yerinde olduğunun bildirilmesi karşısında, mahkememizce sanık savunması aksine, mağdur ... ve taraflı tanık ....'nin suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında sanığı cezalandırmaya yeterli, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olmakla, kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olup, kuşkunun sanık yararına değerlendirilmesi gerekmekle, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından, atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatıne karar vermiştir

3. Süleymanpaşa ... Başkanlığına ait 13.04.2015 ve 20.05.2015 tarihli yazının incelenmesinde; sanığın olayın olduğu iddia edilen 18.04.2014 günü sabah saat 08.00 ve 17.00 saatleri arasında görevde olduğu, saat 17.30-08.30 arasında da ... merkezinde görevli olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

4. Başbakanlık Halka İlişkiler Daire Başkanlığına ait 08.04.2015 tarihli yazının incelenmesinde, katılan ... tarafından 20.05.2014 tarihinde, ...’e dava konusu olayla ilgili başvuruda bulunulduğu, gizlilik esasına uyulmak suretiyle olayın Tekirdağ Valiliği ve İl Emniyet Müdürlüğüne bildirildiği, katılanın E-posta ile Cumhuriyet Savcılığına başvurabileceği ile ilgili yönlendirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Katılan ... vekilinin katılma ve hükmü temyiz hakkı olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Katılan ... vekilinin katılma ve hükmü temyiz hakkı olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın beyanı, Süleymanpaşa ... Başkanlığının cevabi yazıları, tanık beyanları ve sanık savunması değerlendirildiğinde sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin dosya içerisinde kesin her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığından verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekili ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/125 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33582, Karar No: 2020/16949, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33582 E.  ,  2020/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkralarının tamamen farklı oldukları görülmekle, yukarıda açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkralarının tamamen farklı oldukları görülmekle, yukarıda açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7057, Karar No: 2014/3476, Tarih: 13.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7057 E.  ,  2014/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak,

1- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, kanun maddesi yazılmayarak CMK'nın 236/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılanlar ... ve ..... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, 274 TL'nin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerekirken 1100 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi yazılmak ve vekalet ücretine ilişkin 7. bendin hükümden çıkarılması, hükmün yargılama giderine ilişkin paragrafındaki "... adli tıp gideri..." ibaresinden sonra gelmek üzere "zorunlu müdafii ücreti 274 TL" ibaresinin eklenerek "toplam 310.75 TL" ibaresinin "toplam 584.75 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6927, Karar No: 2019/2317, Tarih: 18.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6927 E.  ,  2019/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.155/2, 43, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait otelde mesul müdür olarak çalıştığı, katılanın hastalığı nedeniyle otelin tüm gelir ve gider işlemlerinin sanık tarafından yürütüldüğü, sanığın otele gelen müşterileri kayıtlara geçirmeden odalara yerleştirdiği, kimi zaman sayıca fazla olan müşterileri tek kişi gösterip yine kayıtlara almadığı, kimi zaman da kayıtları sildiği böylece kayda geçirmediği müşterilerin ödemelerini kendi tasarrufuna aldığının iddia edildiği olayda;

Katılanın iddiasına konu olan ve suç tarihinde otelde tek başına kaldığı bildirilen müşterilerin kimler olduğu tespit edilip, bu şahısların beyanlarına başvurularak otelde tek başlarına kalıp kalmadıkları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.