muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3421, Karar No: 2014/35316, Tarih: 25.11.2014

Mahkemece, davacının mağaza yöneticisi olduğu ve çalışanların fazla çalışmalarına ilişkin puantajları tutup bölge müdürlüğüne gönderdiği, yönetici bulunması nedeni ile mağazanın açılış kapanış saatleri içerisinde kendi mesaisini düzenlediği, mağaza yöneticisinin üstü konumunda bulunan bölge müdürünün mağaza yöneticisinin mesaisi denetleyip kontrol ettiğine yönelik iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının davaya konu dönemde bir süre mağaza müdür yardımcısı daha sonra müdür olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı işçi idari yönden bölge müdürüne bağlı olup, dosya içinde yer alan işveren yetkililerinin gönderdiği mail yazışmalarına göre mesai kontrolleri de daha üst düzey yetkililer tarafından yapılmaktadır. Davacının son ücreti 1.400,00 TL olup, ücretin miktarı da üst düzey yönetici olmadığını göstermektedir. Davacıyla aynı konumda çalışan işçilerin açtıkları davalarda mesaisini kendisi belirleyen üst düzey yönetici konumunda değildir. Davacı ile aynı konumda çalışan işçilerin açtıkları davalarda fazla çalışma ücreti istekleri kabul edilmiş ve Davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. (Yargıtay 9.HD.16.10.20142012/36717 E, 2014/30001 K)

Davacı işçinin mesaisini kendisi belirleyen işyerindeki en üst düzey konumunda çalışan olmadığı anlaşılmakla fazla çalışma ücretine hak kazandığı kabul edilmelidir. Dosya içinde yer alan bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak istekle ilgili bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11763, Karar No: 2006/2348, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11763 E.  ,  2006/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manisa İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Sıra cetveline tebliğden itibaren 7 gün içinde itiraz edilebilir (İİK.m.142). Sıra cetveli Mersin Vergi Dairesine 19.9.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 27.9.2005 tarihinde itiraz edilmiştir. İcra Mahkemesince süresinde olmayan şikayetin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, 9.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13105, Karar No: 2017/87, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13105 E.  ,  2017/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6389, Karar No: 2021/3317, Tarih: 24.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6389 E.  ,  2021/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2019 tarih ve 2019/250 - 2019/414 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof. Dr. İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yerleşik içtihatlara göre silahlı terör örgütüne silah ve finansman sağlama haricinde örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte, örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek yapılan, barınma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt üyelerinin araştırılması, yakalanmasını engellemeye yönelik imkan sağlama, örgüte eleman temin etmeye yardım etmek gibi eylemlerin terör örgütüne yardım kapsamında kaldıkları kabul edilmektedir.(Yargıtay 9. CD.’sinin 06.07.2009 gün ve 2009/779 E. - 2009/7936 K; 16.07.2009 gün ve 2008/21670 E. Karar No: 2009/8561 K; 01.07.2009 gün ve 2008/21593 E. 2009/7935 K; 05.04.2011 gün ve 2009/7986 E. 2011/2088 K; 19.12.2011 gün ve 2009/20949 E. 2011/30216 K. sayılı kararları)

Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarından biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, işleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hukuka uygun somut delil ve olguya dayanan kabul ve gerekçeye göre sübutu kabul edilen eylemlerin, TCK’nın 302.maddesinde düzenlenen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu bakımından vahim/elverişli eylem olarak değerlendirilemeyeceğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, TCK’nın 314/2 ya da 302.maddelerinde düzenlenen suçlara vasfen dönüşme (CMK madde 226) imkanı bulunmayan ve aynı yasanın 109.maddesinde yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan açılan kamu davası hakkında da CMK’nın 223.maddesi gereğince bir hüküm verildikten sonra verilecek hüküm de gözetilerek;

PKK terör örgütünün dağ kadrosuna katılmaya karar verdikten sonra İnstagram adlı sosyal medya hesabından görüşüp tanıştığı sanık ...’ün beyanı üzerine Patnos’tan Silopi’ye gelen müşteki ...’in silahlı terör örgütünün kadrosuna katılımını sağlamak için diğer sanıklar ... ve Hamed Omaed Hamed’e teslimini gerçekleştirmek üzere karşılayan sanık ...’ün işyerinin kapısını üzerine kilitlemek suretiyle diğer sanıklarla birlikte müştekiyi alıkoydukları kabul edilen olayda; sanıkların örgütçe yapılan organizasyon dahilinde

gizlilik, disiplin ve iş bölümüne dayalı olarak yapılan plan çerçevesinde hareket ettiklerinin tespiti halinde eylemlerinin silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturacağı, aksi halde, silahlı terör örgütüne yardım suçu kapsamında kalacağı gözetilerek, eylemlerin vasfının tayini açısından; müştekinin beyanında geçen iletişim kurdukları İnsagram adlı sosyal medya hesapları ve telefonları da incelendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, mevcut delil durumu ve dosya kapsamına göre sanıkların tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2566, Karar No: 2013/22385, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2566 E.  ,  2013/22385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun gece meydana geldiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

2-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/3 maddesinin uygulanmış olması karşısında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK'nın 143 ve 58. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,‘‘ Hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,168/1 maddeleriyle sonuç olarak sanığın 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına infazın bu miktar ceza üzerinden yapılmasına ’’ cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle müsnet suçun uzlaşma kapsamında olduğu düşünülmeden taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulmaksızın karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32232, Karar No: 2013/27230, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/32232 E.  ,  2013/27230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 04.06.2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 15.06.2012 tarihinde temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22605, Karar No: 2015/23844, Tarih: 30.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/22605 E.  ,  2015/23844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/129629

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2010/340 (E) ve 2012/949 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık M.. İ..'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-24/11/2015 günlü 29542 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanığa verilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK'nın 52/1 maddesiyle beraber uygulama yeri olmayan 50/1-a maddesinin de yazılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde fıkrası gereğince, tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık M.. İ..’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nm 322. maddesi uyarınca,

1- Hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragraftan "50/1-a ve" ibaresinin çıkarılması,

3-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "20 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla" ibaresinin eklenmesi, ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk Z. S. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragraftan "50/1-a ve" ibaresinin çıkarılması,

3-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "20 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla" ibaresinin eklenmesi, ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk Z. S. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık M.. İ..'nin sevkettiği ve içinde yolcu olarak hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeyen sanık S.. D.. ile suça sürüklenen çocuk Z. S.'nın yer aldığı kamyonun yol kontrolünde durdurulmasının ardından yapılan aramasında, aracın kasası üzerine sonradan yapılmış çevresi branda ile kapatılmış bölme içinde 31.000 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği olayda;

Suça sürüklenen çocuk Z. S.'nın aşamalardaki savunmasında sanık M.. İ..'nin babası olduğunu, araca yolcu olarak bindiğini, İstanbul'a abisini ziyaret amaçlı gittiğini, sanık S.. D..'u ise mahalleden tanıdığını ve kaçak sigaralardan haberinin olmadığını ifade ettiği, sanıklar M.. İ.. ve S.. D..'un da bu savunmaları doğrular yönde beyanlarda bulundukları ve sigaraların kamyonun kasasında branda ile kapatılmış bölme içinde ele geçirilmesi ile atılı eyleme, suça sürüklenen çocuğun iştirakinin herhangi bir zorunluluk arzetmemesi nedenleriyle, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk Z. S. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.