muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2720, Karar No: 2014/2691, Tarih: 08.04.2014

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, asıl ve birleşen şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; asıl dosyada şikayetçinin şikayet olunanın haczinin düştüğüne ilişkin itirazının yerinde olmadığı, birleşen dosyada şikayetçi vekili, bir kısım paranın paylaştırmaya tabi tutulmadığını iddia etmiş ise de; bu dosyadaki alacaklının, borçlunun mirasçısı Ö. E..'den alacaklı olduğu, borçlunun hissesi üzerine haciz konulduğu, satış bedelinin Ö.E..'e isabet eden payının sıra cetveline konu edildiği, borçlu M. E..'in diğer mirasçılarına isabet eden 292.692,94 TL üzerinde hiçbir iştirak haczi mevcut olmadığından bu bedelin sıra cetveli yapılmaksızın alacaklıya ödenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mirasçı Ö.E..'in alacaklısı olan şikayetçi tarafın diğer mirasçılara intikal edecek satış bedeli üzerinde hak iddia edemeyeceği, ayrıca icra takibi borçlu hakkında yapılmış olup,borçlunun ölümü nedeniyle mirasçılara karşı takibe devam edildiği, önce mirasçılar adına intikal yapılarak daha sonra satış yapılması gerektiği yönündeki itirazın yerinde olmadığı, birleşen dosyada şikayetçinin alacaklı olduğu Ayvalık İcra Müdürlüğü’nün 2005/1722 Esas sayılı takip dosyasında borçluya ait taşınmaz hissesine ihtiyati haciz konulmuş olup, henüz kesin hacze dönüşmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 268/1. maddesi “261'inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu Kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100. maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder. Rehinden önce ihtiyati veya icrai haciz bulunması halinde amme alacağı dahil hiçbir haciz rehinden önceki hacze iştirak edemez.” hükmünü içermektedir. Bu hükme göre ihtiyati haciz sahibi alacaklının İİK'nın 100. maddesindeki koşulların bulunması halinde hacze geçici olarak iştiraki mümkündür. Bunun için takibin kesinleşmesi koşulu aranmamaktadır. Mahkemece, şikayetçinin alacağının İİK'nın 100. maddesindeki koşulları taşımadığı gerekçesine de dayanılması gerekirken, yalnızca ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmediği gerekçesine yer verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçe ilavesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İcra Mahkemesi kararının gerekçe ilavesi suretiyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden birleşen dosyada şikayetçiye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12662, Karar No: 2013/15092, Tarih: 05.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/12662 E.  ,  2013/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18191, Karar No: 2017/14096, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18191 E.  ,  2017/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DS
Yargıtay — Esas No: 2014/993, Karar No: 2014/2116, Tarih: 20.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/993 E.  ,  2014/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/1134-2012/310

Taraflar arasında görülen iflas ve sıra cetveline karşı şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.04.2013 gün ve 2013/2301 Esas, 2013/2704 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın müflis şirketten ipotekle teminat altına alınmış alacağı olduğunu bu alacağın bir kısımının tahsili için girişilen takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasının halen devam ettiğini, şikayet olunan iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinde rüçhanlı alacakların hiç dikkate alınmadan alacağın kabul mü yoksa red mi edildiği açıklanmadan, itirazın iptali davasının sonucunun beklenmesine karar verildiğini, bununla birlikte alacağın müflis şirket tarafından kabul edilen bölümünün dahi iflas idaresince sıra cetvelinde kabul edilen alacak olarak belirtilmediğini, sıra cetvelinde de taraf olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi memurları, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; şikayetin kabulüne ilişkin verilen kararın şikayet olunun iflas idaresince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.04.2013 gün, 2013/2301 E., 2013/2704 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4429, Karar No: 2017/16670, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4429 E.  ,  2017/16670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9030, Karar No: 2017/808, Tarih: 04.04.2017

**9. Ceza Dairesi         2015/9030 E.  ,  2017/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Adli Tıp Kurumu'nun 22.02.2010 tarihli raporunda afyon olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyonun yer almadığı gözetilmeyerek, sanıklar hakkında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Sanıklar hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin “TCK’nın 52/2. maddesi” yerine “TCK'nın 52/1. Maddesi” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re'sen de temyize tabi olan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7887, Karar No: 2014/87, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7887 E.  ,  2014/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/642-2013/776

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlunun maaşı üzerine konulan hacizlerin sırası ile ilgili Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce yapılan düzenlemede 1. sırada ödeme yapılan davalı alacağının muvazaalı olduğunu, gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle anılan haciz sıralarına ilişkin düzenlemede 1. sırada yer alan davalı alacağının iptali ile müvekkili alacağının 1. sıraya çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ispat yükünün davalı tarafta olduğu, takibe dayanak bononun her zaman düzenlenmesi mümkün olduğundan alacağın varlığını tek başına ispata yeterli olmadığı, davalının alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını ispat edememiş olmasına göre, davalının takibine dayanak bononun muvazaalı olarak düzenlendiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Adıyaman 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/999 E. sayılı dosyasında davacı-alacaklının alacağının 1. sıraya çıkarılmasına, takibin bu şekilde devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce sıraya konulmuş olup, davacı tarafça Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce sıraya konulmuş olup, davacı tarafça Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında İcra Müdürlüğünce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce bu madde hükmü uyarınca düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundansöz edilemez. Bu durumda mahkemenin Gerger İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesi uyarıca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalıda olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu ilkelere göre çözümlenmesi doğru olmamıştır.

04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26,30 ve 33. (HUMK'nın 74,75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19.(818 sayılı BK'nın 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davanın tavsifinde yanılgıya düşülerek ve ispat yükü davalıya yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14497, Karar No: 2013/12017, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14497 E.  ,  2013/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 41. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.02.2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Kum San. Tic. Ltd. Şti'nin hisselerinin  şimdilik 10.000 TL'ye tekabül eden kısmının müvekkili adına tesciline, şirket pay defterine kaydına, müvekkilinin uğradığı zarar ve mahrum kaldığı kar toplamının belirlenerek şirket kuruluş tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte şimdilik 10.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Kum San. Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekili; var olduğu iddia edilen hisse devir kararı üzerinden 27 yıl geçtiğini, müvekkillerine yönelik tüm taleplerin zamanaşımına uğradığını, aradan çok uzun zaman geçtiğinden müvekkillerinin böyle bir kararı hatırlamadıklarını, davaya dayanak kararın aslının dosyaya ibrazı durumunda imzaya ilişkin beyanda bulunacaklarını, müvekkillerinin imzayı kabul etmediklerini, ...'nın kardeşleri adına hisse sahibi olmadığı gibi sahibi olduğu payın kardeşlerine ve bu arada davacıya  devrine yönelik sözlü yada yazılı bir anlaşma bulunmadığını, davaya dayanak karar incelendiğinde anlaşılacağı üzere  zaten ortada bir hisse devri olmadığını, davaya dayanak yapılan kararın noterliğin onayına sunulmadığını, ticaret sicil gazetesinde  yayınlanmadığını, şirket pay defterine yada ilgili defterlere işlenmediğini, bu tarihe kadar da davacı tarafça buna yönelik sözlü yada yazılı bir

talepte olmadığını, davacının hisseleri için bir ödeme yapmadığını, davacının kardeşi olan davalı ...'nın ödeme yaparak hisse almadığını, toplantı tarihinde davalılardan ...'nın hisse sahibi olmadığını, buna yönelik talebin sebebinin anlaşılamadığını, talep edilen 10,000 TL'lik hisse ile uğranılan zarar ve mahrum olunan karın neye göre hesap edildiğinin anlaşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 13.12.2012 tarihli celsede; davacı vekilinin kesin sürede gider avansını yatırdığına ilişkin makbuzu sunmadığı ve bu hususun HUMK 144,1/g maddesi uyarınca dava şartı olduğu gerekçesiyle HMK 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.