muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33821, Karar No: 2019/21, Tarih: 28.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33821 E.  ,  2019/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı:

1- TCK'nın 204/1, 43/1, 62/1, 53,

2- TCK'nın 158/1-d, 35/1-2, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müşteki ... tarafından ... Oto Kiralama firmasına kiralanan ... Plaka sayılı aracı kiraladıktan sonra; aracın satışını sağlayabilmek maksadıyla tescil maliki müşteki ...’ın kimlik bilgileri ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'ın fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı tanzim ettirdikleri, sahte kimlikle ... 3. Noterliğine giderek, araç satış vekaletnamesi yaptırmak istediklerini söyledikleri, noter Katibi ...'ın satışı yapılacak aracın ruhsatı ile vekalet verecek şahıs ile vekalet alacak olan şahısların kimliklerini istediğinde, sahte kimlikle işlem yapılacağının fark edilmesi üzerine, durum emniyet güçlerine haber verilerek, sanıkların yakalandıkları, bu şekilde sanıkların resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işledikleri iddia edilen olayda, sanıkların savunmaları, müşteki beyanları, tanıkların anlatımları, alınan ekspertiz raporunda; müşteki ... adına düzenlenen nüfus cüzdanının sahte olduğu, belgenin düzenli bir yapıya sahip olduğu, fotoğraf üzerinde soğuk mühür vurulması nedeniyle ilk nazarda dikkati çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetine haiz olduğu yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılığa teşebüs ve zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’nin üzerine atılı suçları işlemediği, sanık ... ’un iğfal kabiliyetinin bulunmadığı ve eksik inceleme gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35598, Karar No: 2020/9491, Tarih: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/35598 E.  ,  2020/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalışmasını sürdürmüş olduğu 6360 sayılı Kanun ile kapatılan ... Belediyesinin hangi belediyeye katıldığı, tüm hak ve borçlarının hangi belediyeye veya kuruma devrildiği hususu ile davacının ... Belediyesinde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının sorulması ve davacının çalıştığı bölüm tespit edilerek davacının çalışmış olduğu bu bölümün Valilik İl Koordinasyon Kurulunca Büyükşehir Belediyesine mi yoksa hangi ilçe belediyesine devredildiğinin Valilikten sorularak ilgili belgelerin eklenmesi ve devir tarihinde davacı ... Belediyesinde çalışıyor ise, davacının 6360 sayılı Kanuna göre oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiğine ilişkin Komisyon kararı ve belgelerin incelenmesine gerek duyulduğundan ilgili yerlerden temini ile eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10077, Karar No: 2012/11015, Tarih: 21.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10077 E.  ,  2012/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı .... .... Gazete Dergi Basım Yayım AŞ. vdl. aleyhine 26/02/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedenine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının 28.06.2009 tarihli yayına yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ..... Gazetesi'nin 28.06.2009 ve 11.07.2009 günlü sayılarında davalılardan ... tarafından kaleme alınan “.....” ve ''1 Liralık Yalan'' başlıklı köşe yazılarında manevi şahsiyetinin alenen tahkir ve tezyif edildiği, şeref, onur ve kamuoyu nezdindeki itibarının önemli ölçüde zedelendiği iddiasına dayalı manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar cevaplarında, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içinde gerçeklere dayalı yorumlar olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, 28.06.2009 tarihli yazıdaki ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, eleştiri mahiyetinde olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiş; 11.07.2009 tarihli yazının ise kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu 11.07.2009 tarihli ''1 Liralık Yalan'' başlıklı köşe yazısında; ana muhalefet partisi milletvekili olan davacı tarafından Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı.....'ün etnik kökeni hakkındaki açıklaması nedeniyle Cumhurbaşkanı tarafından davacı aleyhine açılan 1 TL değerinde sembolik manevi tazminat davası neticesinde davacının tazminata mahkum edilmesi ve gerekçeli kararın yayınlanması üzerine, davacının o davaya konu sözleri nedeniyle yorum yapılmıştır. Davacı siyasetçi olup, sert eleştiriye katlanmalıdır. Şu durumda, 11.07.2009 tarihli köşe yazısı yönünden de istemin reddine karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden istemin kısmen kabulüne dair verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,davacının 28.06.2009 tarihli yayına yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5452, Karar No: 2016/1983, Tarih: 14.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/5452 E.  ,  2016/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne

üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım

etme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında

silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; TCK'nın

314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ...,

..., ... ve ... hakkında

silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek

ve isteyerek yardım etme suçundan; TCK'nın 220/7

ve 314/3 maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/son, 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanıklar ..., ... ve...... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma

suçundan beraat

4- Sanıklar ..., ... ve... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.10.2011, 30.03.2011, 05.03.2012" yerine "2009-11.12.2009" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Mahkumiyet hükümleri yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in ... silahlı terör örgütüyle hiyerarşik ilişki içerisinde bulunduğu, örgütsel faaliyetindeki devamlılık ve çeşitlilik de gözönünde bulundurulduğunda örgüt üyesi olarak kabul edilip cezalandırılması yerine, eylemlerinin örgüte yardım etme suçu olarak kabulü ile haklarında yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, örgüte yardım etme suçundan tayin olunan temel cezaya TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

a) Sanıklar... ve ... yönünden yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından, sanıkların...terör örgütünün ideolojisini benimsediği, sanıkların evinde yapılan aramada örgütsel kitap ve dökümanların bulunduğu, örgüte adam kazandırma ile mali yardım toplama faaliyetleri içerisinde yer aldıkları, örgütün yapılanmasının oluşturulması yönünde faaliyetlerde bulundukları, örgütün diğer üyeleri ile sürekli irtibat kurdukları anlaşılmakla, eylem ve faaliyetlerindeki süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk durumu da dikkate alındığında, örgütle organik bağ kurdukları anlaşılan sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üyelik suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde sanık ... ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmeden cezalandırılması ve sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi,

b) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın,... terör örgütüne destek amaçlı çevresinde mali yardım toplayıp göndermek suretiyle fon sağladığının iletişim tespit tutanakları içeriğinden anlaşılması karşısında, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmadan örgüte finansman temin etmesi şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 8/1 ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6415 sayılı Kanunun 4. maddelerinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçunu oluşturacağı gözetilerek, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken yazılı biçimde hüküm tesisi,

c) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Örgüt yapılanması içerisindeki konumunun açık ve net bir şekilde tespiti açısından daha önceden hakkında ... terör örgütü üyeliği iddiasıyla yapılan soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosya içerisine getirtilmesi, yurtdışına gidiş ve dönüş tarihleri ile yurtdışında ne kadar süre ile kaldığının hususlarının Emniyet Müdürlüğü ve ilgili kurumlardan sorulup saptandıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte ele alınıp değerlendirilmek suretiyle sanığın eyleminin terör örgütü üyeliği boyutuna ulaşıp ulaşmadığı da belirlenerek sonucuna göre hukuki durumunun ve suç vasfının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, beraat kararları yönünden Cumhuriyet savcısının, mahkumiyet kararları yönünden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık ... hakkında CMUK’nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım suçundan hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6634, Karar No: 2015/19398, Tarih: 03.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6634 E.  ,  2015/19398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davalılardan ....... Aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine 141.974.01 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03/11/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 16.01.2015 tarihinde, temyiz eden davalı... vekiline tebliğ edilmiş, temyiz ise 27.01.2015 tarihinde vuku bulmuştur. Bu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 01.06.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak, davalı ...vekilinin, temyiz dilekçesinin, süre aşımı yönünden reddine.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı ....vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından belirlenen % 30 oranındaki sürekli iş göremezlik esas alınarak maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ... AŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıdaki meslek hastalığının 20.02.2003 tarihinde tespit edilerek sürekli iş göremezlik oranının %62 olarak belirlendiği, 13.02.2007 tarihinde sürekli iş göremezlik oranının artma kaydıyla %77,00’a yükseldiği itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunun sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak belirlediği, buna da itiraz edilmekle Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik oranının %30 olduğunun bildirildiği, davacının davalı işyerinden önce meslek hastalığına yol açabilecek şekilde dava dışı bir başka işyerlerinde de çalışmalarının bulunduğu ve dava dışı bu işyerlerine de hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunda kusur verildiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık dayanışmalı sorumluluğa ilişkindir.

Gerçekten, davacıda tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle, 22.05.2014 günlü kusur bilirkişi raporunda, çalışma ortamları ve sürelerine göre davalı .....nin %84,62 oranında, dava dışı diğer işyerlerinin ise toplam olarak %8,05 oranında kusurlu bulundukları, meslek hastalığının ortaya çıkmasında %7,33 oranında da kaçınılmazlığın etkisinin bulunduğu belirtilmiş ve bu rapor hükme dayanak alınmıştır.

Meslek hastalığının değişik işyerinde çalışma sonucu oluşması durumunda, davalıların sorumluluğunun dayanışmalı sorumluluk esaslarına göre değil davalıların kusur oranlarına göre çözümleneceği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. (Yargıtay HGK 21.05.1997 gün 10-181-446, 21.HD 20.10.2009 gün 6853-13199) Hal böyle olunca meslek hastalığının farklı işyerlerindeki çalışmalar sonucu ortaya çıktığı durumlarda müterafik illiyetin bulunduğu ve müterafik illiyetin bulunduğu durumlarda müteselsil sorumluluktan söz edilemeyeceği göz ardı edilerek, Dava dışı işyerlerinin kusurlarından davalı işyerinin sorumluluğuna yol açar biçimde yazılı şekilde tazminata karar karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan davacıda tespit edilen meslek hastalığının kaçınılmaz nedenle meydana gelen bölümü bakımından işverenin sorumluluğunun belirlenmesi sırasında kaçınılmazlığa düşen işveren sorumluluğunun kusurları oranında kusurlu işverenler arasında bölüştürülmesi yerine tamamından davalı işverenin sorumlu tutulması suretiyle tazminatın belirlenmesi de hatalı olmuştur.

Manevi tazminata gelince; Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 50.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle manevi tazminatın fazla takdiri ile müterafik illiyetin bulunduğu durumlarda müteselsil sorumluktan söz edilemeyeceği ve kaçınılmazlık nedeniyle ortaya çıkan sorumluluğun hakkaniyet ölçüsünde paylaştırılması gerektiği göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan ... yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.