muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2675, Karar No: 2014/9472, Tarih: 14.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2675 E.  ,  2014/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/41812

MAHKEMESİ : Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2010/101 (E) ve 2011/32 (K)

SUÇ : Mühürde sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu iş yerine ilişkin olarak verilen kapatma kararının uygulan- ması sırasında 01.12.2008 tarihinde iş yerinde bulunan dikiş makinesine konulan bir adet mührün 23.02.2010 günü yapılan kontrol sırasında başka bir mühür ile değiştirildiği iddia edilen olayda tutanak tanığı olan A.. A..'un 10.02.2011 tarihli talimat ifadesinde, kurumları tarafından kullanılan kurşun mührün bir yüzeyinde büyük harflerle “İÇM”, di- ğer yüzeyinde ise il plaka kodu olan ibarelerinin yazılı olduğunu ancak tesisteki mühürlerde kurşun mührün pense ile sıkıştırılmış olduğunu gördüğünü, buna ilişkin delili de ekte sunduğunu beyan etmesi üzerine mahkeme tarafından tesiste makine üzerinde mevcut olan mührün alınarak zarf içinde talimata eklendiğinin belirtildiği, söz konusu zarfta ise aynı misina ipi ile bağlı olan iki adet mührün bulunduğu ve bunlardan hangi- sinin sanıklar tarafından kullanıldığı iddia edilen sahte mühür olduğu ve neden aynı misina ipi ile bağlı oldukları hususlarında tereddüt oluştuğundan tutanak tanığından soru- larak sahte olduğu iddia edilen mühür, T.C. Başbakanlık Hazine Müşteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne gönderilerek sahteliği konusunda bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre aldatma kabiliyetinin haiz olup olmadığı mahkemece tes- pit edildikten sonra, aldatma kabiliyetini haiz olmadığı sonucuna varılırsa eylemin TCK.nun 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususlarının tartışılması söz konusu şirket yetkililerini gösteren sicil kaydı ticaret sicil memurluğundan getirtilerek sanıkların şirket yönetimindeki sorumlulukların belirlenmesi, sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma niteliğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 01.12.2008 ve 23.02.2010 tarihli çevre denetim tutanaklarının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürü- tülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetil- meden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK.nun 61. maddesi uyarınca yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabet- sizlik yok ise de; sanıkların bir adet mühürde sahtecilik yapma şeklindeki eylemlerinin herhangi bir özellik arz etmediği cihetle hak ve nesafet ilkelerine uygun bir cezaya hük- medilmesi gerekirken, TCK.nun 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ölçütü gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK.nun 61. maddesi uyarınca yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabet- sizlik yok ise de; sanıkların bir adet mühürde sahtecilik yapma şeklindeki eylemlerinin herhangi bir özellik arz etmediği cihetle hak ve nesafet ilkelerine uygun bir cezaya hük- medilmesi gerekirken, TCK.nun 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ölçütü gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1496, Karar No: 2013/6299, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1496 E.  ,  2013/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5021, Karar No: 2024/796, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5021 E.  ,  2024/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/40 E., 2016/71 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 12.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 12.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

" Suç tarihinde sanıktan kullanmak amacıyla bulundurduğu belirlenen uyuşturucu madde ele geçirildiği hakkında; 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun 68. Maddesi ile değişik Türk Ceza Kanununun 191/2 maddesi uyarınca hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, tali karar fişinin düzenlendiği, yine sanık hakkında asgari 1 yıl süre ile uyuşturucu maddenin etkisinden kurtulmak maksadıyla tedaviye tabi tutulmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanması'na karar verildiği, denetim işlemlerinin yerine getirilmesi için İZMİR Denetim Serbestlik Müdürlüğüne bildirildiği, İZMİR Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce usülüne uygun tebligatın yapıldığı, ancak sanığın erteleme süresi içinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmayıp ihlal ettiği, Denetimli Serbestlik tedbiri kararına uymadığı, sanığın aşamalarda alınan savunmasının bu konuda makul ve kabul edilebilir bir savunma olarak kabulünün mümkün olmadığı üzerine atılı suçu işlediği delillerden ve tüm dosya kapsamından " anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1396, Karar No: 2012/3368, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/1396 E.  ,  2012/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı bakiye alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı borcunun kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin davanın reddine dair kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında takibe konu faturaların içeriğinde yer alan işlerin yapılıp teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kalan bedelin ödenip ödenmediği konusundadır. Kural olarak ödemenin yapıldığını ispat külfeti davalıya aittir. Buna ilişkin ödeme belgeleri sunmuş ise de, davacı belgelerdeki imzayı inkâr etmiş, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan bilirkişi raporuyla da imzaların aidiyeti konusunda sonuca varılamadığı belirtilmiştir. Tarafların defter kayıtlarına göre de ödemelerin yapılıp yapılmadığı kesin olarak anlaşılamamaktadır. Her ne kadar mahkemece davacıya yemin teklif hakkı sorulmuş ise de az yukarıda değinildiği üzere ... bedelinin ödendiğini ispat yükümlülüğü davalı ... sahibine aittir. Bu nedenle cevap dilekçesinde “yemin” deliline de dayanmış olduğu gözetilerek, ödemenin yapıldığı konsunda davalıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, ispat külfeti davacıya yüklenerek hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25180, Karar No: 2015/2817, Tarih: 17.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/25180 E.  ,  2015/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/335316

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/177 (E) ve 2013/430 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 06/12/1991 olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun 06/12/2009 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmaların, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece son duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14486, Karar No: 2006/15870, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14486 E.  ,  2006/15870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2006

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu ölen İ.G'in hak sahibi olan  davacıların    manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.9.2005 gün ve 282 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  meslek hastalığı ile ölüm  arasındaki  illiyet bağını  belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Mahkemenin yasal prosedür işletilmeden eksik inceleme ile  yazılı şekilde karar vermesi  usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11820, Karar No: 2013/14705, Tarih: 23.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11820 E.  ,  2013/14705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iptal davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkiline ait 11200717 no.lu elektrik abonesinin G/11647499 kodlu faturaya istinaden 21.593 TL borç çıkartıldığını, fatura bedelinin 10.520,28 TL'sinin aktif kullanma borcu geriye kalanın ise PSH bedeli, dağıtım bedeli, kayıp bedeli, okuma bedeli, enerji fonu, ... Payı, belediye vergisi adı altında ilave tutarlar olduğunu, ilave tutarların haksız ve hukuka aykırı olduğunu iddia ederek, 11200717 no.lu elektrik abonesinin G/11647499 kodlu faturaya istinaden haksız ve hukuksuz olarak alınmak istenen bedel veya bedellerin toplamı olan 11.042,72 TL'nin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının taleplerinin Elektrik Piyasası mevzuatına aykırı, haksız talepler olduğunu, davaya konu bedellerin tahsilinde davalı kurumun inisiyatifinin olmadığını, yasal zorunluluk olduğunu, davacının bu bedellerin haksız tahsil edildiğini düşünüyorsa bu tarifeleri düzenleyen kurumlar aleyhine idari yargıda dava açması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kaçak kayıp bedeli yönündeki davada mahkeme görevli olmayıp Danıştay'a dava açılması gerektiğinden bu yöndeki talep ile ilgili olarak mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde davacının Danıştay'a dava açmakta muhtariyetine, diğer taleplere yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda mahkemenin gerekçeli kararının son paragrafına bakıldığında ''Davacı elektrik faturasında aktif kullanma borcu dışında geri kalan bütün bedelleri itiraz etmiş ise de, kayıp kaçak bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından alınan karar sonucu uygulandığı, kurulun kararına karşı Danıştay'da dava açılabileceği, yine ... payı, belediye vergisi, enerji fonu bedellerinin alınmasına ilişkin tasarruflara karşı da idare mahkemesine dava açılabileceği, bu bedeller davalı şirket tarafından tahsil edilse bile alınan bu bedellerin ilgili kurumlara ödendiği, davalı kurumun bünyesinde kalmadığı ve çıkarılan kanunlar sonucu davalı kurum tarafından tahsil edildiği, bu işlemlere karşı idare mahkemesine karşı dava açılması gerektiği, dağıtım bedeli ve okuma bedeline ilişkin itirazlar hususunda ise, bu kesintilerin usulüne uygun olduğu, davalı kurum elamanları tarafından belli bir emek ve mesai sarf edildiği, bunun faturalara yansımasının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla bu hususa yönelik taleplerin ise reddine '' şeklinde olduğu görülmektedir.

Öncelikle mahkemece, hem kayıp/kaçak bedeli hem de ... payı, belediye vergisi, enerji fonu bedellerine karşı idari yargı yolunun açık olduğunun belirtilmesine karşın hükümde yalnızca kayıp/kaçak bedeli yönünden mahkemenin görevsizliğine diğer talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Böylece kararın gerekçesi ile hüküm kısmı arasında çelişki yaratılmıştır.

Bunun yanında; davacı vekili dilekçesi ile G/11647499 kodlu faturaya istinaden alınmak istenen bedel veya bedellerin toplamı olan 11.042,72 TL'nin iptalini istemiş, kayıp kaçak bedelinin abone faturalarına yansıtılmasını öngören Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının ya da kayıp ve kaçak bedelinin aboneden alınması yönündeki işlemin iptalini talep etmemiştir.

Mahkemece; davanın esasına girilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12181, Karar No: 2016/4284, Tarih: 22.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12181 E.  ,  2016/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

müdafii, sanık ... müdafii, sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun beyanında halk otobüsünü park ederek yemek yediğini, camları kapatmış olduğunu, ancak kilitli olup olmadığını tam hatırlamadığını, camlarda herhangi bir zorlama izi olmadığını belirtmesi, sanık ...'in ise camın yarım açık olduğunu savunması ve 08.07.2010 tarihli tutanak içeriği karşısında; sanıkların eylemini açık olan pencereden elini uzatmak suretiyle işlediğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında daha ağır cezayı öngören aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafiileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11928, Karar No: 2014/12323, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11928 E.  ,  2014/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/1027-2013/233

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı Y.. B.. vekili ile davalı işveren MKE Genel Müdürlüğü vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.