muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6335, Karar No: 2021/5980, Tarih: 25.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/6335 E.  ,  2021/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık , resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı; 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı; 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın müştekiden yatak örtüsü satın alıp karşılığında suça konu Garanti Bankası ... Şubesine ait 15/10/2009 keşide tarihli 13.250 TL bedelli çeki verdiği, çekin bankaya ibrazıyla sahte olduğunun anlaşıldığı, kriminal raporunda suça konu çekin orjinal çek özelliklerine sahip olduğu ancak çekin ön yüzündeki halen mevcut şube adı, hesap no, çek no, VKN no ile hesap sahibi ibarelerinin fiziksel yolla silinmelerinden sonra bilgisayar ortamında yazıcı yardımıyla isteğe uygun şekilde sonradan tahrifat neticesinde yazılmış olduğunun belirtildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazılarının sanığın el ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20000, Karar No: 2010/4020, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20000 E.  ,  2010/4020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5067, Karar No: 2010/9224, Tarih: 20.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5067 E.  ,  2010/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 12.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :18.2.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının itirazının bulunmaması üzerine davacı kiralayan icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı kiralayan vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı kiralayan vekili, davalı kiracının müvekkilesi ile davalı kiracının babası ... arasında düzenlenen hasılat kirası sözleşmesi gereğince dava konusu edilen tarla ve çayırlarda kiracı olup hasat sonu olan 15.9.2004 tarihinde boş olarak teslim edeceğine ilişkin taahhütte bulunmasına karşın taşınmazları belirtilen tarihte boşaltmadığını, kira ilişkisini sürdürdüğünü, hakkında 2006-2007 ve 2008 yılları kirasının tahsili için yapılan icra takibine itiraz etmediğini, kira borcunu da yasal süresi içinde ödemediğini belirterek, davalı kiracının kiralananlardan tahliyesini talep etmiştir. Davalı kiracı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve bir savunmada bulunmamıştır.

Davacı kiralayan, davalı kiracının müteveffa babası ... ile düzenlediği 15.9.2003 tarihli kira sözleşmesine dayanarak 2006-2007 ve 2008 yılları kirasının tahsili için tahliye istekli olarak Ankara 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 3635 sayılı dosyası ile icra takibi yapmıştır. Ödeme emrinin davalı kiracıya 20.3.2009 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine takibe itiraz edilmediğinden icra takibi kesinleşmiştir. Bunun üzerine davacı kiralayan tarafından kiralananların tahliyesi amacıyla işbu dava açılmıştır. Dosya celp edilen tapu kayıtlarından dava konusu edilen taşınmazların bir kısmının bağımsız olarak, bir kısmının da paylı şekilde davacı kiralayanın babası ...’ya ait olduğu görülmektedir. Tapu maliki ve paydaşı durumundaki ...’nın 10.5.1985 tarihinde ölümü ile geride davacı kiralayan ile birlikte başka mirasçılar da bırakmıştır. Bununla birlikte davacı kiralayan icra takibinde dayandığı kira sözleşmesini kendi adına yapmıştır. Kiralayan olmak için malik olmak gerekmediği gibi davalı kiracı tarafından icra takibine itiraz edilmemekle de esasen taraflar arasındaki kiracılık ilişkisinin kesinleştiğinin kabulü gerekir. Bu durum karşısında kiralayan sıfatı ile takip ve dava hakkı olan davacının kendi adına icra takibi yapıp takibin kesinleşmesi üzerine kiralananların tahliyesi konusunda dava açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin ret edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17197, Karar No: 2008/4771, Tarih: 26.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17197 E.  ,  2008/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1- ... Köyü 105 ada 125 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki olan Fakı oğlu 1940 doğumlu ... ... ile yerel mahkemece adına tescil kararı verilen ... İli ... İlçesi Çiçeklidere Köyü nüfusuna kayıtlı ... ve ...’den olma 01.02.1944 doğumlu ...’ın aynı kişiler olup olmadıklarının ve tebligata yarar açık adreslerinin ... köy muhtarı ... taşınmazın kadastro tespit bilirkişileri olan ... , ... ve Şinasi Kaymak’tan ayrı ayrı sorularak tespiti yönünde C. Savcılığı aracılığıyla zabıta araştırması yaptırılması,

2- Fakı oğlu 1940 doğumlu ... ...’ın ... İli ... İlçesi Çiçeklidere Köyü ve Saimbeyli ilçesi ... Köyü nüfus kütüğünde kaydının bulunup bulunmadığının, var ise aile nüfus kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden istenerek,

3- Fakı oğlu 1940 doğumlu ... ... ile ... ve ...’den olma 01.02.1944 doğumlu ...’ın aynı kişiler olup olmadıkları ve tebligata yarar açık adreslerinin tespiti yönünde C. Savcılığı aracılığıyla ... ili ... ilçesi Çiçeklidere köyünde zabıta araştırması yaptırılması,

4- Fakı oğlu 1940 doğumlu ... ...’ın, 1944 doğumlu ... oğlu ... ile aynı kişi olmadıklarının tespiti halinde Fakı oğlu 1940 doğumlu ... ...’ın tebligata yarar açık adresinin vergi dairesi müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, askerlik şubesi başkanlığı vb. resmi kurumlardan sorulup yöntemince adres araştırması yapılarak tespit edilmesi ve belirlenen adrese mahkeme kararı ile Hazinenin temyiz dilekçesi Tebligat Yasasına uygun olarak tebliğ edilip temyiz için gerekli temyiz süresi beklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26.03.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3344, Karar No: 2024/1220, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3344 E.  ,  2024/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/146 E., 2023/266 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü ile Sıra Cetvelinin İptali

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveline itiraz isteminde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı borçlu şirketin işletme ruhsatının satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın 1.sıradaki davalıya ödendiğini, davalı haczinin düştüğünü, aynı zamanda davalı alacağının muvazaalı olduğunu, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili hacizlerinin düşmediğini, süresinde satış talebinde bulunulup satış avansı yatırıldığını, muvazaa iddialarının gerçek dışı olduğunu, aksine taraflar arasında bir husumet olduğunu, bunun ceza mahkemesi kararı ile de sabit olduğunu, borçlunun sağlık merkezi işletmesi için davalıdan nakit para aldığını, para borcunu ödememesi üzerine takip konusu bonoları verdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11/06/2015 tarihli ve 2013/489 E. 2015/290 K. sayılı kararıyla; davacının sıraya ilişkin itirazlarının mahkemenin görevine girmediğinden değerlendirilmediği, muvazaa iddiaları bakımından tanık beyanları ve borçlu tarafından davalı aleyhine tefecilik suçlaması ile ceza davası açıldığı, alacağın taraflar arasında faizle borçlanma şeklindeki gerçek bir hukuki ihtilaftan kaynaklandığı, muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. 1.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.1. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 07.02.2017 tarih ve 2016/2430 E. 2017/271 K. sayılı ilamında; sıra cetvelindeki sıraya ve alacağın esasına aynı anda itiraz edildiğinde mahkemece önce sıraya ilişkin şikayet karara bağlanmalı, sonra alacağın esasına ilişkin itirazın değerlendirilmesi gerektiği, mahkemece bu ilke gözardı edilerek, sıraya itirazla ilgili herhangi bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20.04.2021 tarih 2019/203 E. 2021/153 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının, davalı haczinin düştüğüne ilişkin itirazının satış talebinin süresinde olması nedeni ile yerinde olmadığı, muvazaa itirazı bakımından ise davalı ile borçlu arasındaki ihtilaflar dikkate alındığında alacak-borç ilişkinin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 19.09.2022 tarih ve 2021/5779 E. 2022/4213 K. sayılı ilamında; davacının ilk haczi tarihinin 03.11.2011 olduğu, ilk satış talebinin 26.09.2012 tarihinde olduğu, davacının bu satış talebinden vazgeçtiği akabinde 08.10.2012 tarihli ihalede de alıcı çıkmaması nedeni ile satışın düştüğü, davacının haczinin düşmemesi için 1 yıldan geriye kalan süre içinde yeniden satış talep etmesi gerekirken, bu süre dolduktan sonra 02.02.2013 tarihinde yeniden satış istemiş olduğundan davalının haczinin düştüğü anlaşıldığından sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, karar bu nedenle bozulmuştur.

B. Mahkemece 2. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının ilk haczin tarihi 03.11.2011 olup, ilk satış talebi 26.09.2012 tarihi olduğu, davacı bu satış talebinden vazgeçmiş, sonrasında 08.10.2012 tarihli ihalede alıcı çıkmaması nedeni ile satışın düştüğü, davacının haczinin düşmemesi için 1 yıldan geriye kalan süre içinde yeniden satış talep etmesi gerekirken bu süre dolduktan sonra yeniden satış istemiş olduğundan davalının haczinin düştüğü gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde davalı yana ayrılan payın davacının alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 01.11.2011 tarihli haczin yasal süreler içerisinde satış istendiğinden dolayı devam ettiğini, satıştan bir defaya mahsus talep ile vazgeçildiğini diğer satışın ise alıcı çıkmadığından dolayı icra müdürlüğü tarafından düşürüldüğünü, davacının dava konusu 3 dosyasından ruhsata koymuş olduğu hacizlerin tarihinin ise 14.08.2012 olduğunu, mahkemece hatalı ve eksik araştırma sonucu karar verildiğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir .

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir .

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İİK’nın 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

3. Sıra cetvelinde sıraya ilişkin şikayetlerde mahkeme, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir. Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, hüküm bölümünün re'sen düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine “davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline “ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekilde re'sen

DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18896, Karar No: 2024/6017, Tarih: 04.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18896 E.  ,  2024/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/428 E., 2023/1213 K.

SUÇ : 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; bilirkişi raporlarına göre suçun sabit olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine, tanık beyanları uyarınca suça konu ürünün sanık ...'ın yetkilisi olduğu firmadan alındığı, sanık ... tarafından sunulan faturalar uyarınca da ürünlerin, sanık ...'in yetkilisi olduğu firmadan aldığının sabit olduğuna, sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, sanıklar ile tanık arasında husumet bulunmadığına, sanıklar tarafından katılana ait markanın izinsiz olarak kullandığına ve suçlarının sabit olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile eczacılık mesleğini icra eden M.E. tarafından sanıklardan ...'ın firmasından alındığı belirtilen ürün sunularak, sanıkların yetkilileri oldukları firmalar tarafından, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

İlgili iş yerlerinde yapılan aramalarda, herhangi bir ürünün ele geçmediği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 30/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmalarında, ... isimli firmanın yetkilisi olduğunu, ürünleri ... firmasından faturalı olarak aldıklarını, ürünlerin her yönü ile eczanede satılan ürünler ile birebir aynı olduğunu, ürünlerin taklit olduklarını bilme imkânları bulunmadığını, katılan tarafından sunulan ürünün, kendi sattıkları ürün olup olmadığını bilmediklerini, sayısını hatırlamadığı bir miktar ürünün, diğer sanığın yetkilisi olduğu firma tarafından ambalajı bozuk olduğu gerekçesi ile iade edildiğini, iade edilen ürünleri kendilerinin ... firmasına iade etmediklerini beyan etmiştir.

Sanık ... savunmalarında, ürünleri ... firmasından faturalı olarak aldıklarını, eczanelere faturalı olarak sattıklarını, ürünleri eczanelerde satılan ürünler ile karşılaştırdıklarında, ambalaj, etiket ve barkod olarak birebir aynı olduklarını, katılan tarafından sunulan ürünün, kendi sattıkları ürün olup olmadığını bilmediklerini, 200'den fazla eczaneye satmasına rağmen sadece 1 eczane tarafından 12 ürünün şüpheli olduğu belirtilerek iade edildiğini, iade edilenlerin de katılan firma yetkilileri tarafından taklit olduğu yönünde eczacıyı uyarmaları üzerine gelen ürünler olduğunu, iade edilen ürünleri de diğer sanığın şirketine iade ettiklerini beyan etmiştir.

Ankara Ticaret Odası'nın 29.12.2021 tarihli yazısı ile sanıkların savunmalarında ismi geçen ... firmasının yetkilisinin belirlendiği görülmüştür.

... firması yetkilisi C.Ö. beyanlarında, kandırılarak üzerine şirket açıldığını, şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Eczacı M.E. beyanlarında, almış olduğu gıda takviyesi ürününün kutusunun renk tonu ve yazı karakterinden şüphelendiğini, üretici firmayı aradığını, ürünü kendilerinden alıp inceleme yaptıklarını beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 24.05.2021 tarihli bilirkişi raporlarında; ürünün orijinal olmayıp taklit markalı olduğu ve katılanın marka haklarını ihlal ettiği, 25.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda ürünün orjinal olmadığı, renk ve kıvam bakımından farklı olduğu, tüketici tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanıkların eylemleri sabit görülerek müsnet suçtan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, "...Yapılan yargılama, sanıkların savunmaları, sanıkların işyerilerinde yapılan arama, tanık eczacı ... E.'nin beyanı, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan bilirkişi raporları, marka tescil belgeleri ve tüm dosyanın incelenmesi sonunda, suça konu taklit ürünün tanık ... E. tarafından internet sitesi üzerinden alınıp katılan firma yetkililerine verildiği gözetildiğinde, suça konu ürünün sanıklar tarafından satıldığına dair kesin ve mutlak delil bulunmadığı; sanıkların işyerilerinde yapılan aramalarda suç unsurunun tespit edilemediği; sanıkların da tüm aşamalarda üzerilerine atılı suçu kabul etmedikleri nazara alındığında, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine elverişli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delilin elde edilememesi nedeniyle her iki sanık hakkında CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş olması...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararları kaldırılarak, sanıklar hakkında beraat kararları verildiği anlaşılmıştır.

Karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemede oluşan inanç ve takdire, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.