muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2998, Karar No: 2022/12846, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2998 E.  ,  2022/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/04/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2016 günlü kararın davacı vekili ve davalılardan ... vasisi başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan ... vasisinin istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 03/03/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 17/09/2005 tarihinde Cumhuriyet Polis Merkezine yasadışı terör örgütü mensupları tarafından uzun namlulu silahlarla yapılan saldırıda polis memuru Mehmet Tamis’in şehit olduğunu, polis memurunun eşinin ve çocuklarının Ankara 5. İdare Mahkemesinde dava açtıklarını ve mahkemece verilen karara istinaden şehit polisin eşine ve çocuklarına ödeme yapıldığını, zarara sebep olan davalıların ağır ceza mahkemesinde yargılandıklarını belirterek şehit polis memurunun eşine ve çocuklarına ödenen tazminatın rücuen davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Davalılardan ... mirasçıları, ... ve ... vasisi cevap dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/103 esas sayılı dosyasında davalılardan ..., ... ve ...'un maktül polis memuru ...’i tasarlayarak öldürmek suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesince onanarak kesinleştiği, ceza mahkemesinin haksız fiili belirleyen kararının bağlayıcı kabul edildiği, diğer davalılar ... ve... yönünden ceza mahkemesince beraat kararı verildiği, hukuk hakimi beraat kararı ile bağlı değil ise davacı tarafından bu davalıların söz konusu eylem ile polis memurunu şehit ettiklerinin ispatına yönelik başkaca delil sunulmadığı gerekçesiyle davalılardan ..., ... ve ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davalılardan ... vasisi ile davalılardan ... vasisi tarafından adli yardım talepli olarak ve davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların adli yardım talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi üzerine ilk derece mahkemesince davalılar ... ve ... vasilerine istinaf harç ve masraflarının tamamlanması yönünde muhtıra çıkarılmış, anılan davalıların vasileri tarafından süresinde eksik harç ve masraflar tamamlanmamıştır. Bunun üzerine ilk derece mahkemesince davalılardan ... yönünden 04/05/2018 tarihli ek karar ile istinaf harç ve masrafları tamamlanmadığından vasinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Davalılardan ... yönünden ilk derece mahkemesince ek karar verilmemiştir. Bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan ...'ın istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davalılar ... vasisi ve ... vasisi tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

1-Davalılardan ... vasisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kararı temyiz eden davalılardan ... vasisi tarafından temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edilmiştir. Temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir. İncelemeye konu işbu kararın temyizine özgü olarak davalının adli yardım talebinin kabulü ile temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek, temyiz incelemesine geçilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan ... vasisinin adli yardım talebinin reddine karar verilmesi üzerine ilk derece mahkemesince istinaf harç ve masraflarının tamamlanması için vasiye muhtıra çıkarılmış ancak muhtırada belirlenen sürede eksik harç ve masrafların tamamlanmaması üzerine ilk derece mahkemesince davalılardan ... vasisinin istinaf başvurunun reddine karar verilmiştir. Davalılardan ... vasisi tarafından ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmamış ve ilk derece mahkemesince verilen ek karar kesinleşmiştir. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararının (2) numaralı bendinde “Davalı ... vasisi ...'in Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/183 Esas - 2016/707 Karar sayılı dosyasında verilen 04/05/2018 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine” dair hüküm kurulmuş ise de anılan davalı vasisi tarafından ek karara yönelik istinaf başvurusu bulunmadığı görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının (2) numaralı bendinin kaldırılmasına, anılan davalı vasisi tarafından ek karara yönelik istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle artık temyiz talebinde bulunamayacağından davalılardan ... vasisinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılardan ... vasisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalılardan ... vasisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kararı temyiz eden davalılardan ... vasisi tarafından temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edilmiştir. Temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir. İncelemeye konu işbu kararın temyizine özgü olarak davalılardan ... vasisinin adli yardım talebinin kabulü ile temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek, temyiz incelemesine geçilmiştir.

Davalılardan ... vasisi tarafından adli yardım talebinin reddine dair verilen karara karşı itiraz yoluna başvurulmadığından karar kesinleşmiştir. Adli yardım talebinin reddi sonrası anılan davalının vasisi tarafından istinaf harç ve giderlerinin verilen kesin süre içinde yatırılmasına ilişkin muhtıra gereğinin yerine getirilmemesine göre anılan davalı vasisinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin davalılardan ... vasisinin istinaf başvurusunda bulunmamış sayılmasına yönelik kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... vasisinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... vasisinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunda bulunmamış sayılmasına ilişkin kararının HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 24/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2104, Karar No: 2021/7123, Tarih: 20.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2104 E.  ,  2021/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Bilişim sistemine girme, haberleşmenin gizliliğini ihlal ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 23.12.2020 tarihli tevdi kararı uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanık hakkında bilişim sistemine girme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ... ile katılan şirketin diğer ortağı olan Hadiye tarafından % 50 hisseli olarak 2006 yılında kurulan ve 15.08.2013 tarihinde noterden yapılan hisse satış ve devir sözleşmesiyle sanık ...’in bütün alacak ve borçlarını Hadiye’ye devrederek ortaklıktan ayrıldığı katılan şirkete ait internet sitesine ve bu internet sitesi ile bağlantılı 4 ayrı elektronik posta hesabına, sanık ...’in, elinde bulundurduğu sistem kullanıcı adı ve şifrelerini kullanarak, 15.08.2013-18.08.2013 tarihleri arasında birden fazla defa izinsizce giriş yapıp, katılan şirketin haberleşmelerini ve mesajlarını incelemesinden dolayı TCK’nın 243/1. madde ve fıkrasındaki bilişim sistemine girme, aynı Kanunun 132/1-1. madde, fıkra ve cümlesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal ile 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Kovuşturma evresinde bilişim suçları uzmanı bilgisayar mühendisi tarafından hazırlanan 02.05.2016 tarihli rapor, “Hisse Satış ve Devir Sözleşmesi” başlıklı ve sanık ... ile katılan şirketin diğer ortağı olan Hadiye arasında imzalanan 15.08.2013 tarihli sözleşme örneği, dosyada mevcut diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki Hisse Satış ve Devir Sözleşmesinin 11. maddesinde, sanığın, katılan şirkete ilişkin internet siteleri ile bu sitelere bağlı elektronik posta hesaplarının katılan şirkete bedelsiz devri için gerekli başvuruları sözleşmenin imzalandığı 15.08.2013 tarihinden itibaren 2 gün içinde yapıp, tamamlamasının kararlaştırıldığı, bu kapsamda sanığın, aynı gün, bir başka firmaya sunduğu dilekçeyle sözleşmeden doğan yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen katılan şirket yetkilisinin onay kodunu geç onaylaması nedeniyle devir işleminin geciktiği; ayrıca, sanığın, hisse devrine ilişkin sözleşme kapsamında yapması gereken işleri olması nedeniyle elektronik iletilerini kontrol amacıyla sisteme girdiğine dair savunmasının, bilirkişi raporundaki tespitlerle de doğrulandığı gerekçelerine dayalı olarak sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanık hakkında beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38711, Karar No: 2017/17115, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38711 E.  ,  2017/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Somut olayda, kararı temyiz eden davalı vekilince 31,40 TL temyiz karar harcı ve 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı 19/06/2017 tarihli makbuzlarla ödenmiştir. Bakiye ödenmesi gereken nispi orandaki temyiz karar harcı ise tamamlanmamıştır. Kararın, istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmasına rağmen, Mahkemece, davalı vekiline tebliğ edilen muhtırada, istinaf (nispi) karar harcının yatırılması gerektiği ihtar edilmiş ve bunun üzerine davalı vekili tarafından istinaf (nispi) karar harcı 12/07/2017 tarihli makbuzla ödenmiştir. Kararın, temyiz kanun yoluna tabi olduğunun açık olması karşısında, Mahkemece düzenlenen muhtıranın usulsüz olduğu ve kararı temyiz eden davalı vekilince ödenmesi gereken temyiz karar harcının tamamlanmadığı anlaşılmakla; istinaf karar harcı adı altında yatırılan harç talebi halinde davalı vekiline iade edilmeli; 300,69 TL tutarındaki bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını (sayman mutemedi alındısında harç adının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19086, Karar No: 2012/5332, Tarih: 20.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19086 E.  ,  2012/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince ve davalılardan ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş davalılar ... ve ... vekillerince de verilen dilekçelerle duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20.03.2012 günü temyiz eden davalı ... vd. Vek.Av. ... ile davalı ... Vek.Av....'nın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davacı idare vekili ve davalı ... vd. vekili ile diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davalı ... vd. ve ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan ...'nun temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/143, Karar No: 2008/950, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/143 E.  ,  2008/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı ve soyadı düzeltilmesi ve eklenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapu kayıtlarında ... olan baba adının Süleyman olarak düzeltilmesini ve tapu kayıtlarında bulunmayan soyismine Kerinçesiz(...) olarak yazılmasını istemiştir.

Mahkemece, tapu malikinin baba adının düzeltilmesine, soyisminin de "Kerinçesiz (...)" olarak ilavesine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece kayıt malikinin nüfus kaydında yazılı bulunan "Kerinçesiz" soyisminin tapuya yazılmasına karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, nüfusta yer almayan "..." soyadının da karara yazılması yasaya aykırı olduğundan doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte yazılı nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği hüküm fıkrasının 3, 7 ve 8. satırlarında yer alan "(...)" kelimesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 04.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/3733, Karar No: 2004/4606, Tarih: 12.04.2004

2. Hukuk Dairesi 2004/3733 E., 2004/4606 K.

**2. Hukuk Dairesi 2004/3733 E., 2004/4606 K.**

**- TEMSİL

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 426 ]

**"İçtihat Metni"**

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar M…

….. Ö…

….. ve N…

….. Ö…

…..'in 24.01.2002 tarihli dava dilekçesiyle açtıkları davada, davacı M…

…..'in vasisi olduğu 26.12.1995 doğumlu S…

….. D…

…..'yu evlat edinmek istedikleri, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 426. maddesine göre, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, vesayet makamı tarafından ilgilinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atanır.

Evlat edinmek isteyen vasi ile evlat edinilmek istenen küçük arasında menfaat çatışması meydana geldiğinden mahkemece, küçük S…

….in kayyımla temsilinin sağlanması, gösterildiği takdirde onun da delillerinin toplanması, bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 12.04.2004 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1306, Karar No: 2020/2410, Tarih: 08.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1306 E.  ,  2020/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Hakkındaki koruma tedbiri sonlandırıldığı gerekçesiyle duruşmada dinlenmemiş olan gizli tanık ......'nin soruşturma aşamasında alınan beyanına İlk Derece Mahkemesinin kabulünde dayanılması suretiyle CMK'nın 217. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanığın kayın pederi olması nedeniyle CMK'nın 45/1-c maddesi gereğince tanıklıktan çekinme hakkı olan tanık ...'ın mahkeme huzurunda dinlenmesinden önce çekinme hakkının hatırlatılmaması suretiyle aynı Kanunun 48. maddesine muhalefet edilmesi,

3)Kabule göre de;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır.

Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;