muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9956, Karar No: 2016/10460, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9956 E.  ,  2016/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 26.02.1991-31.12.1996 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun’un 26'ncı maddesi sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceğini, aynı Kanunun 25'inci maddesi ise, yasal şartların gerçekleştiği tarihte sigortalılığın kendiliğinden başlayacağını hüküm altına almıştır. Öte yandan, kanunkoyucu, 26'ncı madde ile sigortalılara, 3 ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak yükümünü getirmiş, tescillerini yaptırmayanlar hakkında ise, Kurumca re'sen tescil işleminin yapılacağı emredici şekilde kurala bağlanmıştır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı kanunun 24'üncü maddesine göre, bir kimsenin zorunlu Bağ Kur sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekli iken, anılan maddelerde 19.4.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir. Öte yandan, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24'üncü maddesinde, zorunlu Bağ Kur sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ-Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde Bağ-Kur’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında Bağ-Kur Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1'inci maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

4956 sayılı Kanunun 47'nci maddesiyle, Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18'inci madde; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49' uncu ve ek 15'inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” hükmünü amirdir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 8. maddesinde “Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğü bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlar. Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendine göre sigortalı sayılanların hak ve yükümlülüğü ise 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre başlar.” hükmünü amirdir.

Somut olayda; 4956 sayılı Kanununla getirilen 1479 sayılı Yasanın Geçici 18'inci maddesi gereği, bu kanunun yürürlük tarihi olan 02.08.2003 tarihinden önce

1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığa ilişkin Kuruma intikal eden giriş bildirgesi veya prim ödemesi yok ise 04.10.2000 tarihinden öncesi tescilinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1975, Karar No: 2011/3200, Tarih: 30.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/1975 E.  ,  2011/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na aykırı davranmaktan Türkiye Komünist Partisi... İl Başkanlığı hakkında... Valiliği Güvenlik Şube Müdürlüğünün 22.06.2007 tarihli yazısı ile uygulanan 1000,00 Yeni Türk lirası idari para cezasına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin,... 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 05.09.2007 tarihli ve 2007/206-211 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile idari para cezasının aynen uygulanmasına dair,... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarihli ve 2007/964 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.12.2007 gün ve 66339 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2008 gün ve KYB. 2008-7424 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10.maddesinde yer alan "İkibin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında,... 5.Sulh Ceza Mahkemesince başvuru üzerine verilen kararın kesin olduğu gözetilmeden, itiraz üzerine karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarihli ve 2007/964 müteferrik sayılı kararının CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13586, Karar No: 2013/14288, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13586 E.  ,  2013/14288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10640, Karar No: 2012/14471, Tarih: 06.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10640 E.  ,  2012/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava ve ıslah dilekçesinde 16.031 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu yerin tapuda arsa niteliğinde kayıtlı olduğu, bir kısmının davalı tarafından yol yapılmak suretiyle işgal edildiği, bilirkişi raporunda işgal edilmeyen kısmın işyeri olarak kiraya verilmesi nedeniyle yol olarak işgal edilen kısmın işyeri olarak kiralanacağı kabul edilerek hesaplanan ecrimisile hükmolunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Tapuda kayıtlı niteliği ile yol yapılması gözetilerek arsa olarak getireceği gelir üzerinden ecrimisilin belirlenmesi gerekirken, mahkemece işyeri kirası geliri üzerinden ecrimisil hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması bozma nedenidir.

TMK.995.maddesine göre 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi, başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötü niyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmasından doğan zararı ve elde ettiği veya etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira, işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden malvarlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı malvarlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çok da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.

Davalı taşınmazı işgal ettiğine ve fayda sağladığına göre, ecrimisil ile sorumlu tutulması gerekir. Yol olarak kullanılan taşınmaz ekonomik bakımdan fayda sağlayan bir taşınmazdır. Davalı tarafından kira ödemeden kullanıldığına göre, davacının zararı söz konusudur. Bu durumda, davacı daha fazla bir zarara uğradığını kanıtlayamadığı takdirde, taşınmazın asgari getirisi belirlenerek bu miktara hükmedilmelidir.Mahkemece, bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. (HGK. 31.03.2010 gün ve 3-146 Esas- 184 Karar) Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9385, Karar No: 2019/8444, Tarih: 10.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9385 E.  ,  2019/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 20/04/2011 tarihinde su şefi olarak işe başladığını akabinde 30/03/2013 tarihinde başarılı olduğu için yeni müdür tarafından mutfak şefi olarak terfi ettiğini, zira sezon bitince eski dönemden kalan personellerle çalışmak istemediğini açıkça ifade ettiğini ve birkaç kez davacının istifasını ilgili müdürler vasıtasıyla istediğini, ancak davacı işinin başında olduğunu ve işinden ayrılmayacağını beyan edince, sudan sebeplerle davacının üzerine gelinmeye başlandığını, kullanmadığı izinleri kullanması için, zorla izine çıkarıldığını ve davacı tarafından noter kanalı ile çektiği ihtarnamede kendisine baskı yapılmaması ve ödenemeyen fazla mesailerin ödenmesi hususunun bildirildiğini, davacının rahatsızlanmasından dolayı rapor aldığının ve rapor sonrası işyerine döndüğünde uydurma gerekçeler ile 16/12/2013 tarihinde haksız bir şekilde kovulduğunu ve noter kanalı ile alacaklarının ödenmesi için ihtar çektiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirket tarafından davacının, mutfak amiri olduğunu, izin ve raporlarla beraber 24 gün boyunca işe gelmediğini ve buna rağmen davacının iş akdinin sona erdirilmediğini, ancak departman müdürleri toplantısında, davacının genel müdürün ses kaydını aldığını beyan etmesi karşısında, çalışanın doğruluk ve bağlılık kuralına aykırı davrandığı için iş akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup davalı tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin dördüncü fıkrasında, işçiye isterse fazla çalışma ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanınmıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat ... beş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

2-4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin dördüncü fıkrasında, işçiye isterse fazla çalışma ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanınmıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat ... beş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının yaptığı fazla çalışmalar nedeniyle davacıya serbest zaman kullandırıldığını savunmuş ve dayanak olarak imzalı izin kullanma belgeleri sunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, anılan izin belgelerinin fazla mesai hesabında dikkate alınacağının açıklanmasına karşın izin sürelerinin hangi dönemler itibariyle dikkate alındığı hesaplama sırasında denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir.

Mahkemece, serbest zaman kullanımına ilişkin izin belgeleri dikkate alınarak fazla mesai hesabı yapılması için bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Dosyada mevcut imza içermeyen fesihten sonra düzenlenen 2013/Aralık ayı ücret bordrosunda brüt 1.714,02 TL yıllık izin ücreti tahakkuk ettirildiği ve bu tutarın maaş ile birlikte bankadan ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı tarafından ödenen yıllık izin ücretinin hesaplama sırasında mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4666, Karar No: 2012/8226, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4666 E.  ,  2012/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili müvekkillerinin paydaşı olduğu ... ilçesinde kain ... Ada ... Parsel nolu taşınmazın satış suretiyle paydaşlığının giderilmesini talep etmiş, bir kısım davalılar ise satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesini, ancak, taşınmazın bir kısım payları üzerinde intifa hakkı bulunmakta olup, intifa hakkının paya düşecek bedel üzerinden devam etmesine karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece dava konusu taşınmazda satıştan sonraki intifa hakkının devam edeceği pay oranları ile satış bedelinin dağıtımına ilişkin oranlar da gösterilmek suretiyle taşınmazın intifalı olarak satış suretiyle paydaşlığının giderilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece dava konusu taşınmazın intifalı olarak satış suretiyle paydaşlığının giderilmesine, satış bedelinin intifalı paylar da göz önünde bulundurulmak suretiyle tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki hisselere göre dağıtılmasına şeklinde karar vermekle yetinilmesi gerekirken infaza müdahale edecek şekilde satıştan sonraki intifa hakkının devam edeceği oranların belirtilmesi ve satış bedelinin intifa hakkına göre oranlanması suretiyle dağıtılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

FH
Yargıtay — Esas No: 2007/761, Karar No: 2007/3262, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/761 E.  ,  2007/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Yazı Köy Tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı ... Köy Tüzelkişiliğinin duruşmalı temyiz isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Yazı Köyü ve ... Köylerinde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği toplam 897 hektar yüzölçümündeki taşınmazın eylemli olarak orman olduğu halde, orman kadastro komisyonunca tahdit dışında bırakıldığı, orman kadastro komisyon kararının iptal edilerek taşınmazın tahdit içine alınması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davaya konu 897 hektar yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile orman kadastro komisyon kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılardan Yazı Köyü Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 13.11.1967 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu, 1989 yılında yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.