muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16931, Karar No: 2024/230, Tarih: 11.01.2024

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2010 tarih ve 2010/451 no'lu iddianamesi ile bomba kabı olarak kullanılan metal kutunun yapılması ve saklandığı eve götürülmesinde kullanılan 34 MGA 32 plaka sayılı Fıat Doblo marka aracın 5237 sayılı TCK.'nun 54/1. Maddesi uyarınca müsaderesinin talep edildiği ancak bu hususta herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, iddianamede yer alan talebe ilişkin mahallinde bir karar verilmesi zamanaşımı süresi içinde mümkün görülmüştür.

I. Sanıklar hakkında Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, maktuller ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik Kasten öldürmeye yardım, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında olası kastla yaralamaya yardım suçundan verilen düşme kararına ilişkin temyiz talepleri ile olarak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar hakkında Kasten öldürmeye yardım, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçlarının sübutu kabul, vasfı tayin cezanın bireyselleştirilmesi usule uygun takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, ayrıca sanık ... hakkında olası kastla yaralamaya yardım suçundan verilen düşme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar da dahil olmak üzere incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında maktul ...'a yönelik Kasten öldürmeye yardım ve Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ilgili olarak;

II. Sanıklar hakkında maktul ...'a yönelik Kasten öldürmeye yardım ve Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ilgili olarak;

Dairemizce bozulan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarih ve 2014/159-2015/237 sayılı kararında sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlendikten sonra teşebbüs indirimi sonucunda "14 yıl hapis" cezası belirlenmesine ve aleyhe temyiz olmamasına rağmen, bozma kararı sonrasında Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan hüküm kurulurken teşebbüs indirimi sonucunda "15 yıl" hapis cezasına hükmedilerek 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesinin son fıkrası uyarınca uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi sonuç cezanın bozma öncesi hükümden daha az olması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki nedenler haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kamu görevlisi olmayan ve olay tarihinde çocuk olan maktul ...'a yönelik Kasten öldürmeye yardım suçundan dolayı kurulan hükümde uygulama maddesi olarak TCK'nın 82/1-a-e maddesinin belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin TCK'nın 82/1-a-g maddesi olarak gösterilmesi,

2-Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan dolayı kurulan hükümlerde belirlenen temel cezadan sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak tekrar ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde artırım yapılmasına yer olmadığına hükmolunması,

2-Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan dolayı kurulan hükümlerde belirlenen temel cezadan sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak tekrar ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde artırım yapılmasına yer olmadığına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan maktul ...'a yönelik Kasten öldürmeye yardım suçundan dolayı kurulan hükmün ilk bendinden "82/1-a,g" ibaresinin çıkarılarak yerine "82/1-a,e" ibaresinin eklenmesi ve Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinden "Yasal arttırım imkanı bulunmadığından 3713. sayılı Kanun'un 5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerlerine "3713 Sayılı Yasanın 5/1. Md. Uygulanarak ağırlaşmış müebbet hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1 maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

11.01.2024 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda, duruşmada savunma yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda, 24.01.2024 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2018/7698, Karar No: 2019/9640, Tarih: 18.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7698 E.  ,  2019/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranma eyleminden kabahatli Sağlık Eczanesi yetkilisi ... hakkında Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 20/11/2017 tarihli ve 45/2017-16/25 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4926 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/10/2018 gün ve 9871 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2018 gün ve KYB-2018-87890 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında takviye edici gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme gereğince başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... ifade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde gıda takviyesi, bitki çayları, bebek maması vb. maddeleri sattığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanunun 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/977, Karar No: 2022/2880, Tarih: 06.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/977 E.  ,  2022/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2020 tarih ve 2020/329 E. - 2020/297 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Trabzon 1. Noterliği'nde yapılan limited şirket hisse devri sözleşmesi ile davalının davacı şirketteki 7200 hissesinin 180.000,00 TL karşılığında davacı ...’a devredildiğini, devir işleminin genel kurul toplantısı ile onaylandığını, hisse devir işleminin tescili için Trabzon Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne başvurulduğunda şirket hisseleri üzerinde haciz olduğu gerekçesi ile tescil isteminin reddedildiğini, hisseler üzerindeki hacze ilişkin borçlar ödendikten sonra yeniden yapılan başvurunun bu defa 15 günlük süre içinde tescil talebinde bulunulmaması sebebiyle reddedilip, güncel tarihli devredenin imzasını içeren genel kurul kararı talep edildiğini, davalının önceleri işi ötelemesi ve sonrasında ise davalıya ulaşılamaması sebepleriyle yeni tarihli genel kurul kararı alınamadığını, şirket genel kurulunca davalının şirket müdürlüğü görevinin de sonlandırıldığını ancak aynı gerekçelerle tescil işlemlerinin gerçekleştirilemediğini, davalının hali hazırda şirket ortağı ve müdür sıfatının olması sebebiyle üçüncü kişiler nezdinde müvekkilini korumasız durumda bıraktığını, davalının şirket hisselerini başka kişilere devredip şirketi borçlandırma ihtimalinin bulunduğunu, haricen yapılan araştırmada davalının bu şekilde girişimlerinin olduğunun öğrenildiğini ileri sürerek, davalının hisselerini davacı ...’a devrettiğinin, davalının şirket yetkilerinin geri alınması ve kaldırılması işlemi ile davacı ...’ın şirket yetkilisi seçildiğine ilişkin işlemlerin geçerliliğinin tespiti ve Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hisseler devredildiğinde üzerlerinde haciz bulunduğunu, İİK’nın 94.maddesi gereğince yapılan devir işleminin batıl olduğunu, Ticaret Sicil Müdürlüğü kararlarının yerinde olduğunu, batıl işlemin şartların değişmesinden sonra yenilenmesi gerektiğini, devralan davacı ...’ın devir tarihinden sonra bir süre davacı şirkette sigortalı çalışmak suretiyle tüm süreçten haberdar olduğunu, noter devir sözleşmesinden sonra müvekkilinin şirket yetkilisi sıfatı ile davacı ...’nin babası Mustafa Çolak’a vekaletname verdiğini, bu vekalete dayalı olarak diğer davacı ... ile şirket karar defterinde şube açılışı v.s. konularda işlemler yapıldığını, hatta davacı ...’nin sonradan yetkilisi olduğu başka bir şirket ile fason üretim konusunda da anlaşmalar yapıldığını, bu durumun davacı ...’nin hisse devrinin batıl olduğunu ve hisselerini devraldığı şirketin aslında müvekkili davalı tarafından yönetildiğini zımnen kabul ettiği anlamını taşıdığını, kötü niyetli olarak hisse devrinden itibaren 5 yıl sonra dava açıldığını, davacı şirket ve ...’ın in aktif dava ehliyetleri bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığından, davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 06/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16925, Karar No: 2022/11249, Tarih: 21.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16925 E.  ,  2022/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10845, Karar No: 2018/7305, Tarih: 22.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10845 E.  ,  2018/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... Partisi Tüzel Kişiliği vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ (eski unvan ... Gazete Dergi Basım AŞ) aleyhine 02/03/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Uyuşmazlığın çözümünde incelenmesi gerekli görülen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/64 esas ve ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/975 esas sayılı dosyalarının tüm evrakının aslının veya onaylı suretinin eksiksiz olarak dosya içerisine alınması, işin mahiyeti gereği yargılamanın uzamasına sebebiyet verilmemesi için hakim denetim ve gözetimi altında anılan hususun ivedilikle yerine getirilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler ivedilikle tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2201, Karar No: 2021/3988, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/2201 E.  ,  2021/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 2514 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine göre davalı olduğu için tapu kaydının malik hanesi açık kalmıştır. Davacı ... irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2514 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 2514 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan tapu kayıt örneğinin incelenmesinde malik hanesinin ve yüzölçümünün açık olduğu; davacı tarafın sunduğu deliller arasındaki ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1984/1038 Esas, 1988/85 Karar sayılı ilamından, taşınmazın davalı olduğu ve tutanak düzenlenmesi ile de görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava kadastro harici yer hakkında açılan tescil davası niteliğinde olmadığı gibi, kesinleşen kadastro tespitine karşı açılmış bir dava da değildir. Dava; henüz tespiti kesinleşmeyen taşınmazla ilgili olduğuna göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. maddesi hükümleri uyarınca, görevli Mahkeme Kadastro Mahkemesidir. Görev hususu kamu düzeniyle ilgili olup, taraflarca ileri sürülmese bile hakim tarafından kendiliğinden göz önünde tutulur.

Dava konusu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği ve kesinleşmediği belirlendiğine göre, uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli Kadastro Mahkemesine devrine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8769, Karar No: 2018/12882, Tarih: 05.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/8769 E.  ,  2018/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibine karşı şikayetçi ...nin icra mahkemesine başvurusunda; diğer şikayetleri yanında takip talebinde ve ödeme emrinde borçlu olarak belirtilen şirket ile kendi ticaret unvanı benzerlik göstermekle birlikte aynı şirket olmadıklarını ileri sürerek takibin iptali isteminde bulunduğu, mahkemece, husumet yönünden takibin iptaline karar verildiği, anılan kararın alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.01.2017 tarih ve 2016/9245 E- 2017/886 K. sayılı ilamı ile; alacaklıya, takip talebinde borçlu olarak ''...ni göstermesi ve sonrasında bu unvan altında yeniden ödeme emri çıkarılması için HMK'nun 124/3-4. maddesi uyarınca kesin süre verilmesi, bu sürede taraf değişikliği yapılması halinde, önceki ödeme emrinin iptaline, aksi halde taraf (pasif husumet) ehliyeti yokluğu nedeniyle takibin iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulduğu, mahkemece, bozma ilâmına uyularak yeniden ödeme emri çıkarılması için alacaklıya verilen kesin sürede ara kararın gereğinin yerine getirilmediği nedeniyle istemin kabulüne ve borçlu yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır .

Somut olayda; mahkemece 26.10.2017 tarihli celse ara kararının 1 nolu bendinde; “Davalı alacaklı vekiline takip talebinde borçlu olarak '... Giyim San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ni göstermesi sonrasında bu ünvan altında yeniden ödeme emri çıkartılması için HMK 124/3-4 md. uyarınca iki haftalık kesin süre verilmesine, iki haftalık kesin süre içerisinde icra müdürlüğüne başvuruda bulunarak yeniden ödeme emri çıkartılması talebinde bulunulmasına, aksi takdirde mevcut deliller ile karar verileceği hususunun ihtarına" karar verildiği görülmektedir. Alacaklı tarafından süresi içinde ara kararın yerine getirildiği, ''... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti.''ne ödeme emrinin tebliğ edildiği takip dosyasından anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, şikayete konu ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, ara kararının yerine getirilmediği gerekçesi ile takibin iptaline hükmolunması isabetsiz olup, anılan kararın belirtilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.