muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12944, Karar No: 2016/8451, Tarih: 12.05.2016

Muhalefet Şerhi:

Sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunda kusuru bulunmadığından beraatine ilişkin hükmün onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.

Şöyle ki;

Sanık; çift şeritli yolda ve sol şeritte seyir halindeyken, sağdaki benzin istasyonundan yola giren ölen motosikletli ile yine tahminen 6 metre arkasında motosikletli arkadaşı ile sağ şeritte seyir halindeyken, öndeki ölen motosikletli arkasını kontrol edip veya işaret verip, durup beklemeden birden sola dönüp sanığın seyir halindeki yoluna geçmesi üzerine sürücü sanığın motosiklete çarpması ile meydana gelen trafik kazası.

Dosyada mevcut kamera kayıtlarının seyredilmesinde ölen 41. saniyede sanığın sağındaki şeritten aniden sola dönüş yapıyor ve 42. saniyede çarpma olayı meydana geliyor. Nasıl ki, sürücüler normal seyri esnasında birden yayanın yola girmesi halinde alabilecekleri bir tedbir olmadığında kusursuz kabul ediyoruz, burada da bundan daha fazlası sanık lehine bir durum vardır. Yani sürücünün önünde seyreden bir vasıtanın birden şeritine girmesinde sürücünün yapabileceği bir şey yoktur. Sanığın öleni gördüğü zaman itibariyle değerlendirdiğimizde arasında 10 metreden daha az mesafe vardır ve sanığın sağında ki şeritte ölenin arkasından gelen motosikletli arkadaşı seyir halindedir. “An meselesi olan bir olay”. Yani son söylediğimiz bu cümle kadar geçen bir sürse. Bu sürede kim ne yapabilir, hangi tedbiri alabilir. İnsanlardan olağanüstü hareketler bekleyemeyiz.

Her ne kadar trafik bilirkişisi “sanığın hızının 70 km'den fazla 80-90 km olduğu tahmininden hareketle tali derecede kusurlu olduğunu” bildirse bile sanığın olabileceği bir tedbir yoktu. Nitekim aynı bilirkişisi raporunda “Motosikletin ani olarak yola çıkması nedeniyle sürücünün kazadan kaçınma ihtimali bulunmamaktadır Otomobil sürücüsünün hız limitini aşması sadece kazanın şiddetini artırmıştır” şeklinde açıklamaları da görüşümüzü desteklemektedir. Mahkemenin, Adil Tıp Kurumu ve Trafik Bilirkişisinin raporunu esas almayıp “Maktul yolu kontrol ederek geçiş önceliğinin sanıkta olduğunu düşünerek hareket etseydi bu kaza meydana gelmeyecekti. Yani maktulun eylemi ölüme neden olan asıl ve tek unsurdur. Maktulun bu hareketi üzerine bu esnada oradan geçmekte olan her kim olsaydı bu kaza meydana gelecekti. Hayatın olağan akışı üzerinde ani şekilde gelişen durumlardan kontrollü bir şekilde hareket etmesini beklemek çok mümkün olmadığından sanığa atfı kabil kusur olmadığı” gerekçesi dosyaya da uygundur. Ölen burada tam kusurludur. Sürücülerin kavşaklara yaklaşırken hızını azaltması da sonucu değiştirmeyecektir. Kaldı ki çarpma kavşakta olmamıştır.

Açıkladığımız nedenlerden dolayı sanığın olayda kusurlu olmadığını düşündüğümüzde sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/4744, Karar No: 2014/6891, Tarih: 08.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4744 E.  ,  2014/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2013 gün ve 2013/903 Esas sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir talep eden "... & "... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteminin reddine dair mahkeme kararı ihtiyati tedbir talep eden "...Hydropwer GmbH &"... Enerji ve Madencilik Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir. 21.02.2014 gün ve 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararına göre bu tür kararların temyizi mümkün olmadığından ihtiyati tedbir talep edenin vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati tedbir talep eden "... Biofonds Hydropwer GmbH & "... ve Deutsche Biofonds Enerji ve Madencilik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3193, Karar No: 2008/5385, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3193 E.  ,  2008/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre dava dışı Engin Atman’ın kredi borcunu ödemesi nedeniyle davalı ile adı geçen arasında hukuki ilişki kalmadığı ve araç kaydında rehne ilişkin şerh bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı Engin Atman’ın kredi borcunu ödemesi nedeniyle borç ilişkisinin sona ermiş olduğu noktasındaki mahkeme kabulüne isabetsizlik yok ise de, rehnin tesis tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanun’un 853 ncü maddesine göre taşınırların kural olarak ancak alacaklıya teslimi suretiyle rehnedilebileceği ilkesi karşısında aracın siciline şerh düşülmediğinden bahisle yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün gerekçesinin “bedeli paylaşıma konu araç üzerinde davalı yararına oluşturulan rehnin, tesis tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanun’un 853 ncü maddesine aykırı biçimde alacaklıya teslim edilmeyip, borçluya bırakılması nedeniyle geçerli sayılamayacağı” şeklinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi hükmü uyarınca değiştirilmesine ve düzeltilmesine karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi hükmü uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8399, Karar No: 2017/2409, Tarih: 23.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8399 E.  ,  2017/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... vek. Av. ... 3- ... vek. Av. ... ve 4- .... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25/01/2016 gün ve 2014/940 E. - 2016/37 K. sayılı hükmün davalılar ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği davacı vekili Av. ...’a verilen vekaletname 31/01/2016 tarihine kadar geçerli olup, gerekçeli kararın tebliği ve temyize cevap tarihi itibariyle süresi dolduğundan, var ise yeni vekaletnamenin eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davacı asile tebliği ile temyiz süresi de beklenilip sonucuna göre yeniden gönderilmesi,

2- Dava dosyasına ekli olarak dava konusu ... 32. İcra Müdürlüğü’nün 2012/18994 sayılı takip dosyası mevcut ise de dosya içinde davalılar ... ve ... 61 ... Ltd. Şti.’ye yapılmış ödeme emri tebliğ mazbataları ile bu davalıların itiraz dilekçeleri bulunmamaktadır. Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu takip dosyasında davalılar ... ve ... 61 ... Ltd. Şti.’ye yapılmış ödeme emri tebligat evrakı iade edilmiş olup, davalı borçlular ... ve .... 61 ... Ltd. Şti. adına gönderilen ödeme emri tebliğ şerhini içerir mazbataların ve itiraz dilekçelerinin aslı veya onaylı suretlerininin eklenerek birlikte gönderilmesi,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksikliklerin ikmal edilmek ve bentlerin gereğinin yerine getirildikten sonra dosya ile birlikte yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/840, Karar No: 2018/25534, Tarih: 27.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/840 E.  ,  2018/25534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi, ıslah dilekçesinde ise fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edilmiştir. Bu halde, anılan alacak bakımından faiz başlangıç tarihinin belirlenmesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınması gerekliliğine dikkat edilmemesi hatalı olmuştur. Söz konusu hatalı yön bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “1” numaralı bendinin tamamen silinerek yerine “1-Net 28.466,38 TL kıdem tazminatı alacağının, 200,00 TL’sinin dava tarihi olan 05/02/2014 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise fesih tarihi olan 06/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesini içerir bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7682, Karar No: 2012/1395, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7682 E.  ,  2012/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/05/1991- 15/10/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Toprak San.ve Ltd.Şti.'ne iadesine 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19897, Karar No: 2013/424, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19897 E.  ,  2013/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının ..... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/6056, Karar No: 2016/2953, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6056 E.  ,  2016/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın eşi olan sanık ... ile oğlu olan diğer sanık ...'ın kurucusu oldukları ...Ltd. Şti. tarafından katılan ...'a ait sekiz katlı işyerinin dershane olarak kullanılmak üzere kiralandığı, kiralanan yerin ''kira, elektrik, doğalgaz ve su" borcunun ödenmemesi halinde tahsil edilmek üzere sanıklardan ... tarafından suça konu ... Şubesine ait, 05.06.2008 keşide tarihli, keşidecisi ..., lehdarı ... görünen, 50.000TL miktarlı çekin katılana verildiği, sanıklar tarafından kira borcunun ödenmediğinden bahisle söz konusu çekin tahsili için katılan tarafından bankaya başvurulduğunda keşidecinin imzasının tutmaması nedeniyle bankaca ödeme yapılmadığı, böylelikle sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Suça konu çekin sahteliği ile ilgili bir iddianın bulunmadığı, çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzasının ve arka yüzündeki 2. ciranta hanesindeki ''...'' ibareli el yazılarının ve şirket kaşesinin üzerinde atılı bulunan imzanın sanık ...'ın eli mahsulü olduğuna ilişkin 04.07.2011 tarihli bilirkişi tarafından düzenlenen rapor içeriği ile sanıklardan ...'ın oğlu olan sanık ...'a Düzce 1.

Noterliği tarafından düzenlenen 18.08.2005 tarih ve ...yevmiye no'lu vekaletname ile ''çek imzalama'' yetkisi verdiği ve ayrıca sanıklarla katılan arasında kiracı-kiralayan ilişkişi bulunduğu, çekin de bu ilişkiden kaynaklı ve katılana teminat olarak verildiği nazara alındığında, taraflar arasındaki ihtilafın tamamen hukuki mahiyette bulunduğu anlaşıldığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7666, Karar No: 2011/23840, Tarih: 22.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7666 E.  ,  2011/23840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkhan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide

tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide

tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin hazırlamış olduğu bilirkişi raporunda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış olduğundan ve bu nedenle denetime elverişli bulunmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.(Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı)

Bu nedenlerle  mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.