muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11288, Karar No: 2019/18572, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11288 E.  ,  2019/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki ... ili, .... ilçesi, ... köyü 129 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare tarafından fazladan depo edilen bedelin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2018/1170 esas, 2018/1878 karar sayılı ilamına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazladan depo edilen 80 TL bedelin davacı idareye iadesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin .... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13317, Karar No: 2020/617, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13317 E.  ,  2020/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Hükümlü ...'nın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 43/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/1, 43/1, 62/1 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis; mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun’un 151/1, 43/1, 62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen cezaların aynı Kanun'un 51. maddesi gereği ertelenmesine dair Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli, 2017/397 Esas, 2018/359 Karar sayılı kararlarının kesinleşmesini müteakip anılan kararlara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından 31/10/2019 tarihli ve 94660652-105-51-15723-2019-Kyb sayılı “Kanun Yararına Bozma” isteminde bulunulduğundan, bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 tarihli ve 2019/106098 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelenip görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, sanığın, 27/02/2017 ve 17/03/2017 tarihlerinde mağdur ...'e karşı iki kez nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını işlediği kabul edilmiş ise de, sanığın 27/02/2017 tarihinde işlediği iddia olunan suçlarla ilgili her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı hiçbir delile ulaşılamadığı halde "...sanığın polisçe bilinen şahıslardan olduğu,aynı türden birçok suç kaydının bulunduğu, mağdurun evinden daha önce çalınan hızar motorunun sanığın evinde bulunduğu, mağdurun ikametinin arka sokağında oturduğu..." şeklinde sübuta ilişkin olmayan gerekçe ile sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

Hukuksal değerlendirme:

Anayasanın 38/4. maddesinde, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimsenin suçlu sayılamayacağı belirtilmiştir. Yine AİHS'in 6. maddesinin ikinci fıkrasında "bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır" denilmiştir. Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

İnceleme konusu somut olayda:

İnceleme konusu somut olayda:

27.02.2017 ile 02.03.2017 tarihleri arasında müşteki ...’in “...” adresinde bulunan konutunun arka bahçe kapısının kırılarak içeriye girildiği ve içeriden 1 adet BOSCH marka hiltinin çalındığı, müştekinin olayın hemen ardından kapıyı tamir ettirdiği ve kolluk birimlerine bu hususta müracaatta bulunduğu, yine 16.03.2017 günü saat 23.30 ile 17.03.2017 günü saat 11.00 aralığında müştekinin aynı konutuna ait kapının kırıldığı ve içeriden 1 adet OLEO-MAC marka OM 2000 E model elektrikli testerenin çalındığı, müştekinin bu konuya ilişkin olarak da kolluk görevlilerine müracaat ettiği, başka bir olaya ilişkin olarak yapılan tahkikat sırasında yakalanan hükümlü ...’ın çalmış olduğu eşyayı ... isimli kişiye sattığını belirtmesi üzerine ...’e ulaşıldığı, ...’ün de kolluk görevlilerine başka suça konu eşyanın yanı sıra bir adet OLEO-MAC marka OM 2000 E model elektrikli testereyi teslim ettiği, kolluk görevlilerince evrak üzerinden yapılan araştırmada söz konusu testerenin müştekiye ait olabileceğinin değerlendirildiği ve testerenin müştekiye teslim edildiği, hükümlünün müştekiye ait konuttan elektrikli testereyi çaldığını kabul ettiği fakat hiltiyi kendisinin çalmadığını tüm aşamalarda savunduğu, 27.02.2017 ile 02.03.2017 tarihleri arasında müştekiye ait konutun kapısının kırılması suretiyle BOSCH marka hiltinin çalınması olayına ilişkin olarak hükümlüye ait olay yerinde parmak izi, DNA analizine cevap verecek vücut izi raporu, kamera görüntüsünün bulunmadığı, yine olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, hükümlünün olay yerinde yakalanmadığının anlaşılması karşısında, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, 27.02.2017 ile 02.03.2017 tarihleri arasında işlenen suçların hükümlü tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, hükümlünün yalnızca 16.03.2017 ile 17.03.2017 tarihleri arasında müştekiye ait konutun kapısının kırılması suretiyle OLEO-MAC marka OM 2000 E model elektrikli testerenin çalınması olayı nedeniyle bir kez nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması gerekirken her iki olayın da hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinden bahisle hükümlü hakkında atılı suçlardan belirlenen temel cezalar üzerinden 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede yer alan bozma nedeni yerinde görüldüğünden nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli, 2017/397 Esas, 2018/359 Karar sayılı kesinleşen kararlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Yargılamanın tekrarlanması yasağı ve aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasının (d) bendine göre mahkemenin takdiri de nazara alınarak,

2-Yargılamanın tekrarlanması yasağı ve aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasının (d) bendine göre mahkemenin takdiri de nazara alınarak,

a) Nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. paragrafın çıkartılması ve TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. paragraftan “6 YIL 3 AY” ibaresinin çıkartılıp yerine “4 YIL 2 AY” ibaresinin eklenmesi;

b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. paragrafın çıkartılması ve TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4. paragraftan “7 AY 15 GÜN” ibaresinin çıkartılıp yerine “5 AY” ibaresinin eklenmesi;

c) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. paragrafın çıkartılması ve TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4. paragraftan “5 AY” ibaresinin çıkartılıp yerine “3 AY 10 GÜN” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE;

3- Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli, 2017/397 Esas ve 2018/359 Karar sayılı kararlarında yer alan nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7146, Karar No: 2022/16932, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7146 E.  ,  2022/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı ... ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, davacının 09.02.2022 tarihli tashih talebi üzerine, (kısa karardan farklı olarak gerekçeli kararda kamulaştırma bedeli eksik takdir edildiğinden) mahkemece 09.02.2022 tarihli tashih kararı ile el atma bedeline ilişkin hükümdeki hata giderilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Hükmün tavzihini düzenleyen HMK'nın 305.maddesinde hükmün yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması, yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği, hükmün tashihini düzenleyen HMK'nın 304. maddesinde ise hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri hataların mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebileceği bildirilmiştir. Aynı Kanun'un 294-298. maddelerine göre hakim hükmü vermekle o davadan elini çekmiş olur ve yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça daha önce verilen kararın dışına çıkılacak biçimde, taraflardan birinin sorumluluğunu azaltamaz veya artıramaz. Gerekçeli kararda kısa karardan farklı olarak eksik bedele hükmedilmesinin temyiz yolu ile talep edilmesi gerektiği halde, tahsis talebinin kabulü ile yazılı şekilde ek karar verilerek hükmün değiştirilmesi doğru olmadığından, mahkemece verilen 09.02.2022 tarihli tashih kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra esas hakkında yapılan incelemede;

Kısa kararda 5.152.275,00 TL'ye hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 14.951.700,00 TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir.

Davalılardan ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10286, Karar No: 2016/12040, Tarih: 10.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/10286 E.  ,  2016/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/8 sayılı davanamesi ile asliye hukuk mahkemesine açılan davada,...'un davalılar ...ve ... üzerindeki kaydının iptali ile annesi davalı ... ...nüfusuna tescili istenilmiş; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine aile mahkemesince baba olduğu bildirilen... davaya dahil edilerek, yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile...'un mevcut nüfus kaydının iptali ile ... ve... çocukları olarak nüfusa tesciline karar verilmiştir.

1-Dosyada toplanan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davada...'un annesinin ... ..., babasının... olduğu halde, nüfus kaydında babası ..., annesi ise ... gibi tescil edildiği bildirilerek, adı geçenin nüfus kaydındaki anne ve baba adlarının iptali ile gerçek anne ve babası olan ... ve... olarak düzeltilmesinin istendiği anlaşılmıştır. Bu nedenle ortada birbiriyle bağlantılı iki ayrı dava vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki anne ve baba kaydının iptali, ikincisinin ise gerçek anne ve baba üzerine kayıt istemidir. Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirmesi ise hakime aittir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi sebebiyle mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacıların birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri

Kanununun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Davacının gerçek anne ve baba hanesine kayıt istemi de anne yönünden yine nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olması baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Çocuğun gerçek ana babası üzerine kayıt istemi ise anne ve baba arasında evlilik ilişkisi olmadığından baba yönünden soybağının düzeltilmesi davasıdır. Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da af kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir.

Hal böyle olunca...'un mevcut kayıttaki anne ve baba adının iptali ile gerçek anne ve babasının hanesine kaydedilmesi davasında... ile gerçek babası... arasında soybağı kurulacaktır. Bu haliyle davanın soybağı davası olarak nitelendirmesi gerekir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılır.

Asliye Hukuk Mahkemesi genel nitelikli mahkeme olup, aksine bir düzenleme bulunmadıkça dava konusunun miktar ve değerine bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalara bakmakla görevli; aile mahkemesi ise özel kanununda kendisine verilen davalara bakmakla görevli özel nitelikli bir mahkemedir.

Davada,...'un babası hanesine tescili istemi Türk Medeni Kanununun 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen babalığın tespiti istemine ilişkin olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlandığı ve aile mahkemesi kurulmayan yerlerde ... Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekmektedir.

Bu durumda; öncelikle nüfus kaydının düzeltilmesi davasının soybağı davasından tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesi ve Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi, bundan sonra nüfus kaydının düzeltilmesi davası bekletici mesele yapılarak sonuçlanmasının beklenmesi ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dava açılması yönünden yapılan incelemede:

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzeltmeyi isteyen şahıslar ile, ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Yasanın bu hükmünden de anlaşılacağı gibi nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davasının Cumhuriyet Savcısı tarafından açılabilmesi için yasada öngörülen koşulların bulunması gerekir.

Somut olayda, ilgili resmi dairenin gösterdiği bir lüzum bulunmamaktadır. Ayrıca dava konusu olay nedeni ile (Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada bu davanın sonucu beklenilmeden karara çıkmış olduğundan) yürütülmekte olan soruşturmayı değiştirecek nitelikte de olmadığından nüfus kaydının düzeltilmesi istemi yanlış yazım sebebi ile hukukları etkilenecek olan kişilere aittir. Bunlar, diğer vatandaşlar gibi harç ve benzeri yükümlülüklerini yerine getirerek böyle bir davayı gerek gördükleri takdirde her zaman açabilirler.

Mahkemece açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak nüfus kaydının düzeltilmesi istemine yönelik davanın aktif husumet ehliyetinin yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası incelenerek kabul kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2759, Karar No: 2024/5214, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2759 E.  ,  2024/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/252 E., 2022/246 K.

KARAR : Kısmen Kabul

1-Mahkemece, İİK'nın 94. maddesine dayalı tapu iptali ve tescili davasında, davalılar arsa sahipleri ile yüklenici (borçlu) arasında yapılan 25.12.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 29.03.2011 tarihinde noterlikçe düzenlenen fesihname ile tarafların karşılıklı iradeleri ile feshedildiği, bu nitelikteki sözleşmelerin ya mahkeme kararıyla ya da tarafların iradelerinin birleşmesiyle feshedilebileceği, borçlunun bu sözleşmeye göre edimlerini tam olarak yerine getiremediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemenin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 06.11.2015 tarih, 2014/7387 E. ve 2015/7125 K. sayılı ilamıyla ve davalı arsa sahipleri ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapan ve bağımsız bölümün adına tescili istenen yüklenici borçlu ...'ın davaya dahil edilmesinin zorunlu olduğu, eksik taraf teşkili ile yargılamaya devam edilip hüküm kurulmasının doğru olmadığı, öte yandan dosya kapsamına sunulan belgelerle arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki sözleşmenin yargılama sırasında feshedildiğinin bildirildiği, davacı yanın ise, feshin muvazaalı olduğunu ve bu savunmanın iyiniyetli olmadığını belirttiği, bu durumda sözleşme uyarınca yapılması gereken imalatın fiziki oranının açık bir şekilde belirlenerek sözleşme koşullarına göre, yüklenicinin inşaattan bağımsız bölüm talep etme hakkı bulunup bulunmadığı ve bu kapsamda taraflara muvazaa iddiası konusundaki delilleri ibraz ettirilerek konu üzerinde durulup, feshin muvazaalı olduğunun anlaşılması halinde, yüklenicinin talep edebileceği herhangi bir bağımsız bölüm varsa, davada yüklenici adına tescili talep edilen 16 ve 20 numaralı bağımsız bölüm hakkında bir karara varılması gerektiği, 8 numaralı bağımsız bölümün ise, arsa sahipleri tarafından dava dışı üçüncü kişiye devredildiği dosyadaki tapu kayıtlarından anlaşılmakla varılacak sonuçta bu husus da gözden kaçırılmadan karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.