muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27634, Karar No: 2016/5843, Tarih: 25.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/27634 E.  ,  2016/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... tarafından ve davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'un 8.9.2006 tarihinde Halkbankasından kullandığı konut kredisine diğer davalı ...'ın müteselsil kefil olduğunu, kredinin çekilebilmesi için davalı ...'a 17 nolu parseldeki taşınmazını kredi sözleşmesinin yapıldığı tarihte, 8.9.2006 tarihinde tapuda devir ettiğini, davalıların kredi borcunu ödemeyince ipotek konulan taşınmazın satılmaması için kredi taksitlerinin çoğunluğunu bankaya kendisinin ödediğini ileri sürerek ödediği taksitler tutarının tahsili için yapılan takibe haksız itirazlarının iptali ile % 20 tazminata karar verilmesini istemiş, davalı ... aleyhine açtığı birleşen dava ile de tapusun devir ettiği 17 nolu parseldeki taşınmazın tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının kendisine borcunun bulunduğunu, karşılığında davaya konu taşınmazı devir ettiğini, bakiyesine de kredi borcunu ödediğini savunmuş, davalı ... da, davalı ...'un davacı adına bankadan 100.000 TL.lik kredi kullandığını ve kredinin 50.000 TL.nın davacı, 50.000 TL.sinin de oğlu Ercüment'e verildiğini, bu nedenle kredi borcunun 50.000 Tl.nı davacıya geri ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile, 105.059,79 TL. üzerinden itirazın iptali ile % 20 tazminatın davalılardan tahsiline, birleşen davanın da reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile, 105.059,79 TL. üzerinden itirazın iptali ile % 20 tazminatın davalılardan tahsiline, birleşen davanın da reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ...'a bankadan kredi kullandırmak amacıyla taşınmazını inançlı işlem ile davalı ...'a tapuda satış göstererek devir ettiğini bu şekilde kullanılan 100.000 TL.lik kredi tutarının kendi hesabına yattığını, bunun 30.000 TL.nı kendi hesabında bırakarak, 70.000 TL.nı davalı ...'a verdiğini, kredi borcunun ödenmesinde ise davalı ...'ın 22.000 TL.nı verdiğini, diğer ödemeleri kendisinin yaptığını ve halen kredi borcunun bulunduğunu ileri sürerek, ödediği kredi bedelinin 127.059,79 Tl.nın tahsilini eldeki dava ile talep etmiş ve birleşen dava ile de; inançlı işlem ile devir edilen taşınmazının davalı ... adına olan tapusunun iptali ile adına tescilini talep etmiştir. Davalı ..., ortada bir inançlı işlem bulunmadığını, davacının kendisine olan borcundan dolayı tapu devrini yaptığını ve kredi borcunu ödemeyi üstlendiğini açıklamış, davacının teklif ettiği yemininde ise, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını tapusu devir edilen taşınmazda davacının oturması karşılığında kredi borcunu ödemeyi davacının üstlendiğini, kredi bedelini de davacının aldığını savunmuştur. Davalı ... ise; davacının paraya ihtiyacı nedeni ile taşınmazını davalı ...'a satış göstererek , Mesut'un bankadan 100.000 TL.lik konut kredisi kullandığını, bu kredinin 50.000 TL.nı davacının 50.000 TL.nı da oğlu Ercüment'in aldığını, kredi borcunun ilk 4 taksitini bankaya kendisinin ödediğini, davacıya da 50.000 TL. ödeme yaptığını savunarak borcunun bulunmadığını açıklamıştır.

Mahkemece, davacının bankaya ödediği toplam bedelin talebe göre 127.059,79 TL.ndan davalının davacıya ödediği 22.000 TL.nin mahsubu ile, bakiye 105.059,79 TL.yi davacının talebe hakkı bulunduğu kabul edilmiş ve birleşen dava açısından da, taraflar arasında inançlı işlem yapıldığının kabul edilmeyeceği kaldı ki, inançlı işlem nedeni ile tapu iptal ve tescil davasının açılabilmesi için borcun tamamının ödenmiş oması gerektiği ancak kredi borcunun tamamının ödenmediği anlaşıldığından tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ... tarafından dava dışı bankadan kullanılan 100.000 TL.lik kredinin davacı hesabına yattığı ve 50.000 TL.sinin davacı , 50.000 TL.sinin de davalı ... tarafından alındığı tarafların beyanları ile özellikle davalı ...'ın kabulünden anlaşılmaktadır. O halde, kullanılan kredinin yarı yarıya paylaşıldığı gözetildiğinde, ödemesinin de davacı ile davalı ... tarafından yarı yarıya yapılması esastır. Mahkemece, kredinin bankaya ödenmesi gereken toplam tutarından tarafların yarı hissesine düşen tutarı belirlenerek, davacı tarafından dava dışı bankaya yapılan ödeme tutarına oranı bulunarak davalı ...'ın yarı hisseye göre ödemesi gereken tutarı bulunmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz olunan kararın temyiz eden taraflar yararına bozulmasına, 2. Bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.794,15 TL harcın davalı-...'e, 25,20 TL harcın davacıya iadesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12787, Karar No: 2025/613, Tarih: 14.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2023/12787 E.  ,  2025/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/923 E., 2023/1390 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/409 E., 2023/80 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-birleşen dosya davacı vekili müvekkilinin davalıya ait ... Köyü Soma/Manisa adresindeki kömür ocağı işyerinde hizmet akdi ile çalışırken 02.06.2012 tarihinde uğradığı iş kazasında sağ ayak diz kısmından cismani araza uğradığını, diz kapağının dört tarafının parçalandığını, uzun süre yürüyemediğini, ayakta durmakta zorlandığını, sağ bacağını bükemediğini, davalının bu olay sebebiyle sorumlu olduğunu, taleplerinde her türlü denkleştirme sebeplerinin gözetildiğini beyan ederek 1.000,00 TL maddi tazminat ile Mahkememiz dosyası ile birleşen İzmir 13. İş Mahkemesinin 2022/142-2022/126 Karar sayılı dava dosyasında meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının uğradığı maluliyet oranında manevi zarara düçar olduğunu beyan ederek 75.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-birleşen dosya davalı vekili davacının 01.07.2007 tarihinde işe başladığını, 02.06.2012 tarihinde 1. Binlik bandın üst geçitinden geçerken ayağının kayması sonucu sağ ayak dizinden yaralandığını, iş kazasının davacının tehlikeli davranışından kaynaklandığını, vardiya sonu çıkışta dikkatsiz ve tedbirsiz hareket ederek kazaya sebep olduğunu, müvekkili şirket tarafından iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıya ait olduğunu beyan ederek maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; davacının davalı işyerinde çalışırken 02.06.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davacının meydana gelen iş kazasında %40 oranında, davalının %60 oranında kusurlu olduğu, 18.02.2019 dönemi itibariyle güncellenen %13,00 oranında malul kalacak şekilde yaralanması nedeniyle aktüerya hesap raporunda tespit edildiği şekilde 446.321,16 TL maddi zarara uğradığı gerekçesi ile "..1-) Asıl dosya bakımından;

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; davacının davalı işyerinde çalışırken 02.06.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davacının meydana gelen iş kazasında %40 oranında, davalının %60 oranında kusurlu olduğu, 18.02.2019 dönemi itibariyle güncellenen %13,00 oranında malul kalacak şekilde yaralanması nedeniyle aktüerya hesap raporunda tespit edildiği şekilde 446.321,16 TL maddi zarara uğradığı gerekçesi ile "..1-) Asıl dosya bakımından;

A-)Davanın kabulü ile 446.321,16TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 02.06.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..

2-Birleşen dosya bakımından;

A-)Davanın kısmen kabulü ile 50.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.06.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "....davacı ve davalı vekillerinin tüm istinaf itirazlarının yerinde olmadığı kanaatiyle, usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminat miktarının az olduğunu, maddi tazminatına ilişkin geleceğe yönelik değişmelerden ve hatalardan kaynaklanacak haklarının saklı tutulmadan karar verilmesinin yargılama prensiplerine aykırı olduğunu, ücretin belli olması halinde varsayımsal artış yerine gerçek ücretlerin tazminat hesabında esas alınmasının BK 42, TBK 50 hükmünün sarih ve amir muhtevası olduğunu, belli olmayan dönemler yönünden daha yüksek oranlı artış yönteminin belirlenmesi gerektiğini iddia ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;dava konusu iş kazasına davacının dikkatsiz ve tedbirsiz davrandığını, davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, kusurun tespitine yönelik bilirkişi incelemesine karşı yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını, zararın miktarının tespitine yönelik bilirkişi raporlarının da eksik ve hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi tarafından kök rapordan farklı olarak güncellenen asgari ücretin baz alınarak hesap yapılmasının mümkün olmadığını, Manisa Sosyal Güvenlik İl Kurumu tarafından gönderilen cevabi yazının eksikliklikler içerdiğini, hükme esas alınan 05.07.2022 tarihli cevabi yazıda 18.02.2019 ödeme dönemi itibariyle % 13 olarak güncellenmiş olduğunun bildirildiğini ve buna ilişkin peşin sermaye değeri yazının gönderildiğini, ancak önceki döneme ilişkin 16-13 = 3'lük fark oranına tekabül eden gelir miktarının bildirilmediğini, müvekkil şirket aleyhine maddi/manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya olduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Taraf vekillerinin birleşen dava yönünden manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 238.730,00 TL olup, taraf vekillerinin birleşen davaya yönelik temyizleri kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla, temyiz eden taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraf vekillerinin asıl dava yönünden maddi tazminat miktarlarına yönelik tüm temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, taraf vekilleri tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Taraf vekillerinin birleşen dava yönünden manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. Taraf vekillerinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1869, Karar No: 2008/2980, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1869 E.  ,  2008/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2007

Davacılar, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, meslek hastalığı sonucu ölen M.K.’nın hak sahibi olan davacıların manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 11.04.2006 gün ve 131 sayılı Tıbbi Konsey Kararı’na göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  meslek hastalığı ile ölüm arasındaki illiyet bağını belirleyen adı geçen Tıbbi Konsey Kararı’na itiraz edildiğine göre,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gitmek gerekir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12378, Karar No: 2006/13456, Tarih: 22.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12378 E.  ,  2006/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 18.04.2006 tarih, 7336/8296 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Anayasanın 4709 sayılı Yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz, bu oran, kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır (HGK'nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı).

Somut olayda, dayanak ilamın kesinleşme tarihi 10.12.2004 olduğuna göre, bu tarihten sonrasına kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanmalıdır. Bu oranlarda alacaklının takipte talep ettiği ve talebini sınırladığı 2004 yılı için %38, 2005 yılı için ise %32 oranlarından fazla olamaz. İlamın kesinleşme tarihinden öncesinde ise, bu durumda 2003 yılı için borçlu tarafından eksik ödendiği kabul edilen kısım yönünden taraflar arasıda ihtilaf bulunmayıp, 01.01.2004 ile 10.12.2004 tarihleri arasındaki döneme ise borçlunun sıfatı nazara alınarak, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanması gereken 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinde öngörülen %15 faiz oranından hesaplama yapılmalıdır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

O halde, mahkemec şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken farklı şekilde bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 18.04.2006 tarih ve 2006/7336-8296 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3017, Karar No: 2016/2326, Tarih: 09.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3017 E.  ,  2016/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın soruşturma evresinde ''Epilepsi (Sara) hastalığına yakalandım ve o tarihten itibaren de tedavi görmekteyim, bu nedenle askerlik hizmetimi de yapamadım ve çürük raporu aldım, rahatsızlandığım zamanlar ne yaptığımı bilmiyorum'' beyanı karşısında, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamasına veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına etkili akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı ve varılan sonuca göre, TCK'nın 32/1-2. maddesinden faydalanıp faydalanamayacağı hususu araştırılıp, gerekirse Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13026, Karar No: 2019/16127, Tarih: 23.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13026 E.  ,  2019/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29/01/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31/07/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen ... hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.