muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3320, Karar No: 2017/3506, Tarih: 21.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3320 E.  ,  2017/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.12.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10, Karar No: 2013/348, Tarih: 13.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/5-10 E.  ,  2013/348 K.**

* MADDİ HATA (HUKUKİ YANILMA)

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “kamulaştırma bedelinin tespiti ve terkin” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şanlıurfa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 29.04.2005 gün ve E:101, K:453 sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 22.09.2005 gün ve 9655–9656 sayılı ilamı ile;

(...Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.   Şöyle ki;

Bozma kararında 2002 yılındaki üzümün ortalama toptan kilogram satış fiyatının Şanlıurfa Ticaret Borsasınca 145.724.-TL olarak bildirildiğinden taşınmazın kapama bağ olan bölümünün değeri net üzüm gelirine göre hesaplanırken bu fiyatın esas alınması gerektiğine değinilip kesin bozma yazılmasına rağmen, üzümün kilogram ortalama satış fiyatının 500.000.-TL alınmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama soununda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair verdiği karar, Özel Daire’ce bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararında direnmiştir.

Hüküm davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalılar Ramazan ve Ahmet  vekillerince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; yerel mahkemece, Özel Daire bozma ilamına uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu 2002 yılı bakımından 1 dekar kapama bağın değeri eksi (-) 468.684.600 TL olarak hesaplanmış; yerel mahkemece de gelir metoduna göre, böyle bir hesaplamanın mümkün olmayacağı gerekçesiyle üzüm için 2002 yılı ortalama kilogram satış fiyatı 500.000 TL olarak hesaplanarak kamulaştırma bedeli tespit edilerek, fazaladan ödenen miktarın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere, yapılan hesaplama sonucu bulunan kamulaştırma bedeli, gelir metoduna göre eksi (-) olarak hesaplanamayacağından, 2002 yılındaki üzümün ortalama toptan kilogram satış fiyatının 145.724 TL olarak esas alınmasına ilişkin bozma ilamının açıkça maddi hataya dayalı olduğunu göstermektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, maddi hata (hukuki yanılma), maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Sözlüğü, Doruk Yayınları, Birinci Baskı 1976, sayfa:208).

Hemen belirtilmelidir ki, maddi hata (hukuki yanılma), maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Sözlüğü, Doruk Yayınları, Birinci Baskı 1976, sayfa:208).

Burada belirtilen maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında da, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrarla maddi gerçeğin göz ardı edilmesi, yargıya duyulan güven ve saygınlığı, adalete olan inancı sarsacaktır.

O nedenledir ki; Yargıtay, bu güne değin maddi hatanın belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş; baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltilmesini kabul etmiştir (Aynı yönde bakınız: Hukuk Genel Kurulu'nun 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı kararı).

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve E:2002/10-895, K:2002/838; 02.07.2003 gün ve E:2003/21-425, K:2003/441; 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı kararlarında da; maddi hataya dayalı onama ve bozma kararlarının karşı taraf lehine sonuç doğurmayacağı benimsenmiştir.

Öte yandan, usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usulü kazanılmış hak oluşturmamaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.03.1972 gün ve E:1968/1-277, K:176; 01.03.1995 gün ve E:1995/7-641, K:117; 23.01.2002 gün ve E:2001/1-1010, K:2002/1; 12.07.2006 gün ve E:2006/4-519, K:527; 04.11.2009 gün ve E:2009/13-370, K:2009/480 sayılı kararları; Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, İstanbul 2001, Cilt 5, sayfa 4771 vd.).

Özel Daire bozması maddi hataya dayalı olduğundan, maddi hata halinde karşı taraf lehine kazanılmış haktan bahsedilemeyeceğinden, yerel mahkemenin direnmesi yerindedir. Ne var ki, Özel Daire işin esasını incelememiş bulunduğundan, işin esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daire'ye gönderilmesi gerekir.

Özel Daire bozması maddi hataya dayalı olduğundan, maddi hata halinde karşı taraf lehine kazanılmış haktan bahsedilemeyeceğinden, yerel mahkemenin direnmesi yerindedir. Ne var ki, Özel Daire işin esasını incelememiş bulunduğundan, işin esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daire'ye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan gerekçeyle, maddi hata nedeniyle temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/1.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21647, Karar No: 2016/8699, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21647 E.  ,  2016/8699 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/451-2015/130

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1)04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmemesi,

2)Davacılar Azime Çakır ve Ahmet Çakır'ın gerekçeli karar başlığından isimlerinin yazılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)6. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 1.423,23 TL harcın, peşin alınan 24,30 TL harçtan mahsubu ile bakiye 1.398,93 TL'nin kararın kesinleşmesiyle davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nden alınarak Hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

b)Karar başlığında davacı olarak adı geçen B.. Ç..'ın karar başlığından çıkartılmasına, yerine (davacılar Azime Çakır ve Ahmet Çakır ) isimlerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4026, Karar No: 2009/11924, Tarih: 15.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4026 E.  ,  2009/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

Hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde, davalılardan ... oğlu ... ...’a, ... kızı ...'e (...), ... kızı ...’e (...), ... oğlu ... mirasçıları olan ..., ... ..., ... ve ... ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Şöyle ki; mahkemece, “……..zabıta araştırmasında adresleri tespit edilemeyen ... mirasçıları, ... mirasçıları, ... (...), ...’e ve tebligat yapılamayan diğer davalılara kararın ilanen tebliğ edilmesine” cümleleri yazılarak ilanen tebligat yapılmış olup ... ve ... mirasçılarının ve tebligat yapılamayan diğer davalıların isim ve soy isimleri açıkça yazılmadan ayrıca adresleri tespit edilemeyen davalıların tebligata yarar açık adresleri vergi dairesi, tapu sicil, seçim ve nüfus müdürlüklerinden sorulmadan zabıta araştırması dayanak alınarak Tebligat Yasası ve Tüzüğüne aykırı olarak yukarıda anlatılan şekilde ilanen tebligat yapılmıştır. Açıklanan nedenlerle; ilanen tebligat geçersiz olup mahkemece, ... kızı ...’e (...), ... oğlu ... ..., ... kızı ... (...), ... oğlu ... mirasçıları olan ..., ... ..., ... ve ... ...‘in tebligata yarar açık adresleri Nüfus Müdürlüğünden, İlçe Seçim Müdürlüğünden, Tapu Sicil Müdürlüğünden, Vergi Dairesi Müdürlüğünden ve erkek davalıların ayrıca Askerlik Şubesi Müdürlüğünden adresleri sorulmalı, tespit edilecek adreslerine gerekçeli karar ve Orman Yönetiminin temyiz dilekçesi 7201 Sayılı Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli süre beklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/07/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11997, Karar No: 2015/4166, Tarih: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11997 E.  ,  2015/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanın temyiz isteminin incelenmesinde:

Katılanın, yokluğunda verilen ve 04/03/2014 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13/03/2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine ilişkin ...Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2012/234-2014/35 sayılı ve 18/03/2014 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince :

Sanık ...' ın ...Beldesinde faaliyet gösteren... Limited Şirketi ünvanlı şirketin sahibi ve yetkilisi olduğu, sanık ...'nın bu şirkette kepçe operatörü olarak çalıştığı, olay günü 12 metre uzunluğunda 14 mm'lik bir bağı 136 adet çubuktan oluşan ve 2 ton ağırlığındaki demir bağları kendisine ait tır ile sanığın şirketine getirdiği, tırdaki yükün sanık ... tarafından kazıcı-yükleyici makina ile indirildiği sırada, bir bölüm demir çubuk topunun demirin indirildiği alandan henüz uzaklaşmaya çalışan ve elindeki belgelerle kantara doğru giden mağdurun ayağına çarpması sonucu sol ayak bileğinin distal seviyeden ampute olacak ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesi şeklinde yaralandığı olayda; bilirkişi raporunda sanıkların tali kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de işyerinde gerekli güvenlik önlemi almayan sanık ... ile kepçe operatörü sanık ...'nın asli kusurlu olduklarının kabulü ve mağdurun yaralanma derecesi ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Şirket sahibi ve yetkilisi olan sanık ... ve kepçe operatörü olan sanık ... hakkında meslek veya sanat faaliyetleri de bildirilmeksizin, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca çalışma özgürlüğünü kaldıracak şekilde soyut ifadelerle 3 ay süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının 1. bendinde yer alan "sanığın suçu işlemekte güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin, sanık ... ve sanık ... hakkındaki hükümlerin 5. bendinin hükümden çıkarılıp yerine "sanık ...'nın B-G sınıfı sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6355, Karar No: 2012/1068, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6355 E.  ,  2012/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/2003-01/04/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi davalılardan ... Turizm Ltd Şti vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, S.. S.. nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, S.. S.. nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan S.. S.. yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı S.. S.. ve davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Turizm Otobüs İşl.Ltd Şti'ne iadesine, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10277, Karar No: 2013/15587, Tarih: 08.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10277 E.  ,  2013/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen ... Köyü Tarımsal Kalkınma Koop. vek. Av. ... ile İhtiyati tedbir isteyen ... Tarım Hayvancılık İnşaat Bil. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.04.2013 gün ve 2013/76 (Derdest) sayılı hükmün ihtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

İhtiyati tedbir isteyen (davacı) vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin düzenlediği ihaleyi kazanarak canlı düveleri kooperatife teslim edip, hak edişlerini de tahsil etmesine rağmen, teminat mektubunun nakde çevrilmesi konusunda kooperatif yetkililerinin girişimde bulunduğunu belirterek, söz konusu teminat mektubunun nakde çevrilmesinin engellenmesi için ihtiyati tedbir talebinde bulunmuş, istem uygun görülerek mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmiştir.

İhtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen vekili, ihtiyati tedbirin uygulanmasından itibaren 2 ayı aşkın bir süre geçtiğini, bu sürede ihtiyati tedbir koşullarında önemli değişiklikler olduğunu, düvelerin gebe olmadığının anlaşıldığını, değişen koşullar ve bozulan menfaat dengesi gözetilerek ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ihtiyati tedbirin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen (davalı) vekili temyiz etmiştir.