muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/117, Karar No: 2012/171, Tarih: 24.04.2012

Anlaşıldığından; sanıklar A.., B.., B.., E.. ve K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 13.04.2010 tarihli 2009/8991 esas ve 2010/8735 karar sayılı kararına karşı itiraz yoluna gidilip gidilmeyeceğinin ve gidilecekse gereğinin takdiri için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 17.01.2012 gün ve 302187 sayı ile;

“Sanıklar E.Ç.., A. K.., B.K.., B.B..ve K. S..hakkındaki yerel mahkeme hükmünün sanıklar müdafileri dışında o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından da 17.10.2008 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği görüşünün yanında, uyuşturucu madde ticareti suçundan, sanıkların örgütsel yapı içerisindeki konum ve durumları dikkate alınmadan ve kişiselleştirme yapılmadan tüm sanıklara teşdiden aynı cezaya hükmolunmasının isabetsiz olduğu ve kararın bozulması gerektiği görüşünün de ileri sürüldüğü, böylece o yer Cumhuriyet savcısı tarafından, sanıklar hakkında hem uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının hem de suç işlemek için örgüt kurma ve üye olma suçlarından verilen hükümlerin temyiz edildiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından ise Cumhuriyet Savcısının temyizi dikkate alınmadan sanıklar müdafilerinin temyizi ile sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır. Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından yerel mahkeme tarafından verilen beraat hükümlerinin o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmiş olması ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2009 tarihli tebliğnamesinde bu hususta görüş bulunduğu anlaşılmıştır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire kararının sanıklar E. Ç.., A. K.., B.K.., B. B.. ve K.S.. yönünden de kaldırılmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar B. B.., E. Ç.., B. K.., K. S.. ve A. K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmaktadır.

Sanıklar B. B.., E. Ç.., B. K.., K. S.. ve A.K..’nın yerel mahkeme tarafından 5237 sayılı TCY’nın 188/3-4, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 7.500 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, bu suçtan verilen mahkûmiyet hükmünün yerel Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilip edilmediğinin ve bu temyizin Özel Daire tarafından yapılan inceleme sırasında değerlendirilip değerlendirilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İncelenen dosya içeriğinden;

Yerel mahkeme hükmünün sanıklar müdafileri dışında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından da 17.10.2008 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği görüşünün yanında; “uyuşturucu madde ticareti suçundan sanıkların suçun işlenmesindeki konumları dikkate alınmadan ve kişiselleştirme yapılmadan tüm sanıklara teşdiden aynı cezanın verilmesinin isabetsiz olduğu, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından ise beraat eden sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği” görüşünün de dile getirildiği, böylece yerel Cumhuriyet savcısınca sanıklar B. B.., E. Ç.., B. K.., K.S.. ve A.K.. ile diğer sanık S. G.. hakkında hem uyuşturucu madde ticareti hem de suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından verilen hükümlerin temyiz edildiği, Özel Daire tarafından ise Cumhuriyet savcısının temyizi dikkate alınmadan sanıklar müdafilerinin temyiziyle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Sanıklar B. B.., E.Ç.., B. K.., K. S.. ve A.K.. ile diğer sanık S. G.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçlarından yerel mahkeme tarafından verilen beraat hükümlerinin, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmiş olması nedeniyle Özel Dairece her zaman incelenebilmesi ve bu konuda karar verebilmesi olanaklıdır.

Sanık S. G.. ile ilgili olarak daha önce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı üzerine hakkındaki Özel Daire kararının kaldırılmasına karar verildiğinden bu kez itiraza konu edilen sanıklar B. B.., E.Ç.., B. K.., K. S..ve A.K..hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak yerel Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin de göz önüne alınarak temyiz incelemesi yapılabilmesi için Özel Daire kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının sanıklar B. B., E.Ç.., B. K.., K.S..ve A. K..’ya ilişkin olarak kaldırılmasına, yerel Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi yönünden de temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.04.2010 gün ve 8991-8735 sayılı düzelterek onama kararının sanıklar B.B.., E. Ç.., B. K.., K.S.. ve A. K..’ya ilişkin olarak KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, yerel Cumhuriyet savcısının dilekçesi de gözönüne alınarak temyiz incelemesi yapılması için Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17980, Karar No: 2014/14984, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17980 E.  ,  2014/14984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/185-2013/354

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2793, Karar No: 2015/14233, Tarih: 27.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2793 E.  ,  2015/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 854 parsel sayılı 5.314,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 155 ada 61 parsel numarasıyla ve 5.649,57 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait taşınmazın yüzölçümünün dere yatağına doğru genişletilerek artırıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 155 ada 61 sayılı parselin uygulama tutanağı tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6500, Karar No: 2021/2619, Tarih: 27.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6500 E.  ,  2021/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30581, Karar No: 2012/16526, Tarih: 18.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30581 E.  ,  2012/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/78248

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

NUMARASI : 2007/811 (E) ve 2007/728 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetin ertelenmiş adli para cezasına ilişkin olması karşısında, 5237 Sayılı TCK.nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığının hükümde belirtilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/525, Karar No: 2012/5702, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/525 E.  ,  2012/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, serbet diş hekimine ödenen diş tedavisi giderinin tahsili istemidir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında, mahkemece, resen nazara alınır (HMK 1. madde).

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ....Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ....Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin ...Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ...Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; ... görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanunhükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında .... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise ... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 108.maddesindeki düzenlemeden, Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek-öğretim personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi” ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği; 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde;...iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından .... devir tarihlerine göre, ... görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince;...bağlı pasif sigortalı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından ... devredildiği 15.10.2008 tarihinden önce, 17.09.2008 tarihinde başladığı gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1439, Karar No: 2019/9698, Tarih: 18.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1439 E.  ,  2019/9698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu olup, aslı dosya içerisinde bulunan sahte nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, belge üzerine yapıştırılan fotoğraf üzerinde bulunması gereken soğuk mühür izinin mevcut olduğunun, yapılan sahteciliğin uzman olmayan kişiler nezdinde ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceği ve aldatıcılık niteliğine haiz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 58. madde uygulanmış ise de; sanığın sorgusunun yapıldığı tarihte adli sicil kaydı da okunarak diyeceklerinin sorulması karşısında; adli emanetin 2012/23640 sırasına kayıtlı suça konu emanet eşyası hakkında mahkemesince bir karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kalması nedeniyle hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısımlar çıkartılarak, yerine “Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kalması nedeniyle hazineye yüklenmesine” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4952, Karar No: 2017/8101, Tarih: 07.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/4952 E.  ,  2017/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ... aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekili, 154 KV 2x795 MCM iletkenli ... (...) - ... enerji iletim hattının 26-27, 27-28, 28-29, 30-31 nolu direkleri altında gerekli emniyet mesafeleri sağlanmadan şehir içi yolların açıldığını, hattın altının vasfının boş arazi iken yol olarak değiştirilmesi suretiyle güvenlik mesafelerinin bu şekilde değişmesine davalıların sebep olduğunu, can ve mal güvenliğinin sağlanması, kurumun ileride herhangi bir cezai mali ve hukuki sorumluğuna sebebiyet vermemek açısından söz konusu iletim hatlarının emniyet mesafelerinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine uygun hale getirilmesi işinin dava dışı ... Mühendislik Ltd. Şti'ne yaptırıldığını belirterek, hattın yenilenmesi için ödenen bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, kurumun yenilediği enerji nakil hatlarının 1950 yıllarında yapıldığını, günün ihtiyaçlarını karşılamayan ve davacı kurumca yenilenmesi gereken hatların bedelinin haksız gerekçeyle istendiğini, müdahalenin ... Büyükşehir Belediyesi sınırları dahilinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın idari yargı'da görülmesi gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.