muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22510, Karar No: 2022/9804, Tarih: 03.10.2022

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “durma kararı” verilerek şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ve kararın infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan; Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27761, Karar No: 2013/16405, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27761 E.  ,  2013/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki aracın vasfı dikkate alındığında, sanığın iş makinası kullanımına özgü G sınıfı ehliyetinin ve çekici kullanımına özgü D sınıfı ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamede bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki çekicili kamyon vinçle dönel kavşaktan sola dönüş yaptığı sırada karşı yönden gelen motosikletin sanığın kullandığı aracın sağ yan arka kısmına çarpması sonucu motosiklette bulunan bir kişinin öldüğü, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır kırıklar oluşacak şekilde yaralandığı olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da dikkate alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ölenin babasının 09.05.2012 tarihinde zararın karşılanması nedeniyle şikayetten vazgeçtiği de nazara alındığında temel cezanın asgari hadden çok fazla ayrılarak tayini,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde, trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, mesleği şoförlük olan sanık hakkında, en üst hadden üç yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14763, Karar No: 2014/31, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/14763 E.  ,  2014/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/338890

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/83 (E) ve 2011/116 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 26.08.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 250 adet aktif arısı bulunan sanığın, O.. S..'e 9 ton bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini, beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3334, Karar No: 2019/5902, Tarih: 13.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3334 E.  ,  2019/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü .

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 2192 ada 33 parsel ... 2.363,00 metrekare sahalı Tahir Ağa Camii ve müştemilatının tamamının davacı idare adına kayıtlı olduğunu, 140,00 metrekare sahalı kısmın davalı tarafından ikametgâh olarak kullanıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01.06.2007 - 31.05.2012 tarihleri arasında tahakkuk eden 6.684,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir .

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkilinin işgal ettiği ileri sürülen Tahir Ağa Camisi ve meşrutasının, vakfiyesinde doğrudan hayrata tahsis edildiğini, cami müştemilatının yapıldığı şekilde muhafaza edildiğini, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, dava konusu taşınmazı izne tabi olarak kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir .

Mahkemece, değişik vakfiyelerde yer alan ifadenin günümüzde cami imamını kastettiği ve bu nedenle cami imamının kullandığı anlaşılan bölümün, vakfiyesine uygun olarak cami imamı tarafından ikametgah olarak kullanılmasının iyi niyetli olduğu, ecrimisil gerektirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir .

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazın, cami imamına tahsis edildiğine dair gerek vakfiyede gerekse zeyl vakfiyelerde bir ibare bulunmamaktadır. Mevzuatımıza göre vakıf malı, vakfiyede gösterilen vakıf amacına uygun olarak kullanılmak zorundadır. Davalı ...’un dava konusu taşınmazı, vakıf amacına uygun şekilde kullandığına dair bir bulgu dosya içerisinde mevcut bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece toplanmış ve toplanacak delillere göre, hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 ... HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/4277, Karar No: 2014/4481, Tarih: 15.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4277 E.  ,  2014/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, yağma

HÜKÜM : 1) Sanıklar ...için; a) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası,

b) Mağdur ...'a karşı yağma ve teşebbüs suçundan, TCK.nun 149/1-c-h, 35/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

2) Sanıklar... ve ... için; a) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca 5'er yıl hapis cezası,

b) Mağdur ...'a karşı yağmaya teşebbüs suçundan 149/1-c-h, 35/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 2'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Başka suçtan hükümlü sanık ... 24.04.2012 tarihli cezaevinden gönderdiği ve UYAP İşletim Sisteminden alınan dilekçesi ile hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım ve yağma suçuna teşebbüsten kurulan hükümleri temyiz ettiği halde, bu sanık hakkında kurulan hükümlerle ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım ve yağma suçuna teşebbüsten kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz istemi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8862, Karar No: 2012/14439, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8862 E.  ,  2012/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğincemahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 15.03.2006 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin alt sınırdan fazla uzaklaşıldığına, sanığın kusuru olmadığına, kazanın yolun yapımından ve araca yüklenen yükten kaynaklandığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, gerekçeli kararda vekalet ücreti verilmeyerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa kararın 7. fıkrasının 1. cümlesinin çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11048, Karar No: 2012/2240, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11048 E.  ,  2012/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, yasal şartların oluştuğu tarihler arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanun'un getirmiş olduğu ödeme kolaylığından faydalandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden iş veren B.. B..'a iadesine 23/02/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16192, Karar No: 2013/14188, Tarih: 19.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16192 E.  ,  2013/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...’ın müvekkili şirket aleyhine 01.03.2002 ödeme tarihli 160.000 DM.bedelli bonoya dayanarak icra takibine giriştiğini, takip konusu bonoda üç borçlu göründüğünü, ancak bonoda sahtecilik yapıldığını, borçlu müvekkili ...’ın yanına davacı şirket ile davalı ...’ın sonradan ilave edildiğini, bononun tanzim tarihinde (01.07.2000) müvekkili şirketin hukuken var olmadığını, bu durumun sonradan ilaveler yapıldığını kanıtladığını, senedin bedelsiz olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin borçlu olmadığının tespiti ile takip konusu senedin ve icra takibinin iptaline, % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı şirketin yetkilisi olan diğer davacı ...’ın senetteki imzaları inkar etmediğini, senetteki diğer imza sahibi ...’ın alacaklı ...’ın kardeşi olmasının bir önemi olmadığını, sahtecilik iddiasının yerinde olmadığını, bedelsizlik konusuna gelince; müvekkili tarafından satın alınan akaryakıt istasyonuna 1/2’şer payla ... ve ... ortak edildiği için senedin müştereken imzalandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., Sağ Petrol İstasyonunu ağabeyi ...’ın satın aldığını, mazot işinden anlayan ...’ı ortak ettiğini, bu nedenle dava konusu senedin imzalanıp ...’a verildiğini, daha sonra şirketleşince şirket mührünün basıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davalıların sanık olduğu ceza dosyasında bono üzerinde sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün kesinleştiği, dava konusu senedin davacı ... tarafından açığa atılan imza ile imzalanıp davalı tarafa verildiği, davacı bu senedin teminat amacıyla verildiğini iddia etmiş ise de bu iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, davacı şirketin ortaklarının ... ile ... olduğu, davacı şirketin tüzel kişilik kazanmasından sonra ortakların müşterek irade ile ikinci imzaları koyduğu gerekçeleri ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, , aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6090, Karar No: 2016/5917, Tarih: 06.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/6090 E.  ,  2016/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin taksirle yaralama olarak kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir." hükmü yer almaktadır. Ayrıca "tavsif"in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.

İddianame içeriğine göre özetle; "... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde genel cerrahi uzmanı olarak görev yapan sanıklar tarafından, müşteki ...'in pankreas başı kitlesi teşhisiyle ameliyat edildiği sırada kanamaya yönelik olarak bırakılan kompresin bağırsaklar arasında unutulduğu, her iki hekimin de gerekli dikkat ve özeni göstermedikleri, unutulan kompresin yapılan diseksiyon ve ince iğne biyopsisinin karın boşluğunda iltihap, safra ve sıvıya neden olduğu müştekinin bu nedenle başka operasyonlar geçirmek zorunda kaldığı, " iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak TCK'nın 257/2. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın taksirle yaralama suçuna ilişkin olduğu, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükmün incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil, vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan taksirle yaralama suçunun dikkate alınması

erektiği gözetilerek temyiz inceleme görevinin Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3969, Karar No: 2013/6271, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3969 E.  ,  2013/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar oluşmaz.

1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren T.B.K.nun 346. maddesi ile sözleşmedeki muacceliyet koşulu kiracı yararına geçersiz hale getirilmiş olsa da, T.B.K.nun yürürlüğünden önceki dönem kiralarında kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan yazılı kira sözleşmesi 19.7.2007 başlangıç tarihli ve beş yıl sürelidir. Sözleşmenin 20. maddesinde "kira yılı içinde herhangi bir ayın kirasının ödenmemesi halinde, o kira yılının kalan aylara ait kira bedellerinin muacceliyet kesbedeceği" kararlaştırılmıştır. Davacı ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/2963 Esas sayılı dosyası ile mart 2012, ... 3. İcra Müdürlüğü’ nün 2012/... E dosyası ile Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz 2012 aylar kiralarının ödenmesini istemiş, İlk takibin başlatıldığı tarihte, sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince, sonraki takibe konu edilen ayların kirası da muaccel hale gelmesine rağmen, davacı tarafından bir takibe konu olabilecek kira paralarını bölerek birden fazla takibe konu etmesi doğru değildir. Mahkemece iki haklı ihtarın koşulları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.