muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1849, Karar No: 2021/3700, Tarih: 01.07.2021

Asıl davanın davalısı Tevfik, dava konusu taşınmazın dava dışı arsa sahiplerinden satın alındığını, 22.10.2012 tarihli protokolün hiç bir hüküm ifade etmediğini protokolün dava dışı ... Ltd. Şti. ile davacı arasında imzalandığını belirterek davanın reddini savunmuş, aşamada 23.10.2012 tarihli protokol ile 22.10.2012 tarihli protokolün geçersiz sayıldığının kabul edildiğini belirtmiştir.

Birleştirilen davada davacı ... İnş Ltd Şti. vekili davalı...Ltd. Şti. ile müvekkil şirket arasında ticari ilişkinin mevcut olduğunu, fatura edilmiş alacağın davalı şirket tarafından ödenmemesi sonucu ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/1207 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının ödeme emrine itirazı ile icra takibinin durdurulduğunu, itirazın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek itirazın iptaline, davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada davalı...Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin bakiye borcunun 123.899.64 TL olduğunu, bakiye borcunun ödenmesi konusunda 22/10/2012 tarihli protokol imzalandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ‘davalı tarafından dayanılan 23.10.2012 tarihli belgenin bütünlük içermediği, belge üzerindeki yazıların bir kısmının belgeye sonradan aktarıldığı, uyuşmazlığın 22.10.2012 tarihli protokol hükümleri çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerektiği, 22.10.2012 tarihli protokolün borç tasfiye sözleşmesi olup, davacının protokolden doğan yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen, davalının icra takibi yaparak protokol hükümlerini ihlal ettiği’ gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile icra takibine itirazın 179.610,14 TL asıl alacak için iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, alacak faturalara dayalı likit olmakla hükmolunan meblağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin karar Dairece; “... davacı...Ltd. Şti. ile davalı ...’ün yetkilisi olduğu ... Hazır Beton Ltd. Şti. arasında düzenlenen 22.10.2012 tarihli “protokol” başlıklı belge ile 44493 ada 7 parselde bulunan 7 no'lu villanın ... Hazır Beton Ltd. Şti.’nin,... Ltd. Şti.’den alacak bakiyesine karşılık teminat olarak alınıp ... Hazır Beton Ltd. Şti. tarafından bağımsız bölüm karşılığı kullanılacak kredi taksitlerinin davacı ... Ltd. Şti. tarafından ödeneceği, kredi borcu kapatıldığında 7 no'lu villa tapusunun davacı ... Ltd. Şti.'ne iade edileceğinin kararlaştırıldığı,... Ltd. Şti.’nin imzasının da yer aldığı “protokoldür teslim tutanağıdır” başlıklı 23.10.2012 tarihli belge ile ise 22.10.2012 tarihli protokolüm hükümsüz sayıldığı belirtilerek yeni bir sözleşme düzenlendiği, davacı...Ltd. Şti. vekilinin 23.10.2012 tarihli protokoldeki imzanın müvekkile ait olduğunu kabul ettiği, ancak başka bir nedenle açığa boş olarak imza attığını, bilgisayar ortamında yapılan eklentiler ile sözkonusu belgenin oluşturulduğunu savunduğu, çekişme konusu 44493 ada 7 parseldeki 7 nolu bağımsız bölümün de dava dışı paydaşlar tarafından 23.10.2012 tarihinde davalı ...’e devredildiği anlaşılmaktadır. “Protokoldür teslim tutanağıdır” başlıklı 23.10.2012 tarihli belge altındaki imzanın ... Ltd. Şti.’ye ait olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf yoktur. Yargıtayın yerleşik içtihatları gereğince açığa imza atan sonucuna katlanır. Belgenin anlaşmaya aykırı doldurulduğu hususunun davacı...Ltd. Şti tarafından aynı kuvvetteki delillerle ispatı gerekir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın “protokoldür teslim tutanağıdır” başlıklı 23.10.2012 tarihli belge esas alınarak incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ‘uyuşmazlık konusu 44493 ada 7 parselde bulunan 7 nolu villanın arsa sahipleri tarafından protokolün yapıldığı 23.10.2012 tarihinde alıcı ...’e devrinin gerçekleştirildiği ve tapuda tescil işleminin yapıldığı, 22.12.2012 tarihli protokolde bahsi geçen kredi çekimi ve bankaya kredi borçlarının asıl davada... .. Ltd. Şti. Tarafından ödenmediği, 23

.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ‘uyuşmazlık konusu 44493 ada 7 parselde bulunan 7 nolu villanın arsa sahipleri tarafından protokolün yapıldığı 23.10.2012 tarihinde alıcı ...’e devrinin gerçekleştirildiği ve tapuda tescil işleminin yapıldığı, 22.12.2012 tarihli protokolde bahsi geçen kredi çekimi ve bankaya kredi borçlarının asıl davada... .. Ltd. Şti. Tarafından ödenmediği, 23.10.2012 tarihli protokol uyarınca arsa sahibi tarafından 550.000 TL karşılığında alıcı ...’e aynı tarihte yapılan taşınmaz tapu devrinde, satış bedelinin ödendiğinin kabulü gerektiği, protokol tarafları arasında kararlaştırılan 550.000 TL bedelin ödeme yükümlüsünün davalı olmadığı, tapunun davalıya devrinin yerinde olduğu’ gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise, bozma öncesinde verilen karar kesinleştiğinden birleşen davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davacı...İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Asıl dava davacısı...İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usûl ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, asıl dava davacısı...İnş. San. Tic. Ltd. Şti'den harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/750, Karar No: 2020/4196, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/750 E.  ,  2020/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

ARTEMİZ KARABIYIK VEK.AV....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen işlemin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı idare tarafından tesis edilen protokolün 3 ay süreyle feshi, 7.977,72 TL cezai şart ve 24.091,45 TL reçete bedelinin tahsili işlemlerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, yapılan işlemin sadece hasta beyanlarına dayandırıldığını, hastalara herhangi bir yönlendirme yapılmadığını, ilaç katılım payı yönünden ise, kuruma hiçbir kesinti olmadan faturalandırma yapıldığını, kurumun zararın olmadığını belirterek işlemin iptalini talep etmiştir.

Davalı; davacı eczanenin 5 hastayı yönlendirdiğini, yine 2 hastanın eczaneye ödemesi gereken 5 TL'yi ödemediğinin belirlendiğini, 2012 yılı protokolünün 5.3.6. maddesi gereği; katılım paylarının ödenmemesi nedeni ile 1 kez uyarılma, 7.977,72 TL cezai şart; 5.3.14.maddesi gereğince; 3 ay fesih ve 4.3.6.madde uyarınca da 24.091,45 TL reçete bedelinin tahsilinin gerektiğini, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, eczaneden ilaç temini için yönlendirme yapıldığından söz edilmesi için gerekli koşulların oluşmadığı, ayrıca 6514 sayılı Kanun ile davalının yönlendirme eylemine bağlı olarak uyguladığı işlemin hatalı olduğu, ancak hastalardan ...,... yönünden, ilaç temini esnasında hastalardan alınması gereken muayene ücretlerinin alınmamış olması nedeniyle 2 hasta ile ilgili işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı ile davalı arasındaki protokolün 3 ay süreli feshi ve 16.113,73 TL reçete bedelinin tahsili yönlerinden iptaline, davacının 1 kez uyarılmasına, 7.977,72 TL cezai şartın ve 7.977,72 TL reçete bedelinin tahsili yönlerinden dolayı iptal isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, eczane tarafından katkı payının alınmadığını ileri süren davalı SGK'nın, bu iddiasını yasal delillerle kanıtlaması gerektiği, reçete tarihinde 5,00 TL olan katkı payının ödenip ödenmediğinin yaklaşık 1,5 yıl sonra hastalar tarafından hatırlanmış olması hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, salt bu beyanlara dayalı olarak cezai işlem tesisinin hukuka aykırı olduğu, katkı payının alınmadığına dair başkaca bir delil de bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, kararın kaldırılarak davanın kabulüne, davalı Kurumun 24/11/2015 tarihli işleminin haksız olduğunun tespiti ile Kurum işleminin iptaline, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından davacı eczacıya uygulanan uyarı, üç ay süreli fesih ve cezai şart ile reçete bedellerine dair cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının, ilaç katılım payı yönünden ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Davacı eczacı tarafından, ilaçların hastalara teslimi sırasında hastalardan alınması gereken ilaç katılım payının alınmaması nedeniyle 2012 yılı protokolünün 5.3.6. maddesine göre uygulanan cezai işlemin iptali talep edilmiştir. Sözleşmenin 5.3.6. maddesine göre hastalardan ilaç katılım payı alındığı hususunda ispat külfeti davacıda olup, davacı tarafından kurum sigortalısı hastalardan bu ödemelerin tahsil edildiğine dair herhangi bir yazılı delil ibraz edilmemiştir. Davalı tarafça ise, idari soruşturma dosyasında alınan hasta beyanlarına dayanılmıştır. Uyuşmazlık maddi vakıaya ilişkin olup, tanık dinlenmesi mümkündür. Kaldı ki; 6100 sayılı HMK'nun 31.maddesine göre hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunduğundan davaya konu olan işlemin bizatihi konusu olmaları da dikkate alınarak İlaç katılım paylarının alınıp alınmadığı yönünden idari soruşturma dosyasında beyanları alınan hastaların mahkemece tanık olarak dinlenmesi gerekmekte olup bu hususta soruşturma dosyasındaki beyanlarla yetinilmesi hatalıdır.

O halde bölge adliye mahkemesince, cezaya konu protokolün 5.3.6. maddesi yönünden soruşturma kapsamında ifadesi alınan kişiler dinlenerek katılım payının ödenip ödenmediği hususu sorularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4294, Karar No: 2019/7267, Tarih: 27.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4294 E.  ,  2019/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Bu tarihten sonra gerçekleşen ve örgütsel faaliyet olarak kabul edilen hareketlerin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asya’daki hesabına para yatıran ve kurban parası toplayan sanığın eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Ankara 27.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1483, Karar No: 2023/7290, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1483 E.  ,  2023/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1712 E., 2022/2269 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/81 E., 2020/14 K.

Taraflar arasındaki sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 2001-2010 yılları arasında ambulans şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı tarihlerde ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu halde, SGK primlerinin asgari ücretten ödendiğini,müvekkilinin işçilik alacaklarının tahsili için Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/97 Esas sayılı dosyası ile açtıkları davanın yargılaması sırasında bilirkişi raporunda müvekkilinin 2006-2007-2008 yıllarında ücretinin 750,00 TL olarak tespit edilmiş olduğunu, bundan önceki yıllarda ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğunu, müvekkilin SGK primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması emeklilik maaşının olması gerekenden düşük olmasına sebep olacağını, bu nedenle müvekkilinin 2006-2007-2008 yıllarında ücretinin net 750,00 TL olduğunun, diğer yıllarda ise asgari ücretin fazlası tutarında olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin davacının çalışma sürecine ilişkin tüm maaş ödemelerini tam ve zamanında ödediğini ve gerekli prim ödemelerini de zamanında yatırdığını, davacı tarafından Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2010/97 Esas sayılı dosyada açılan davanın yagılaması sonucu verilen kararda davacının fazla çalıma, hafta tatili, bayram tatili ücretlerinin hüküm altına alındığını ve bu karar gereği kuruma müracaat ederek, fark prime esas ve prim tahakkukunın yapıldığını, davalı şirketin bu ödemeleri yaptığını, davanın yazılı delillerle ispatı ile haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan Kurum vekili, davanın yasal sürede açılmadığını, zamaaşımından reddinin gerektiğini, Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/97 Esas, 2012/185 Karar sayılı kararın kesinleştiğini ve bu karardan istinaden prime esas kazançları eklenerek davacının aylığının 01.04.2012 tarihinden itibaren yeniden hesaplandığını ve fark ödemesinin yapıldığını beyan ederek, açılan haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalılardan Kurum vekili, davanın yasal sürede açılmadığını, zamaaşımından reddinin gerektiğini, Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/97 Esas, 2012/185 Karar sayılı kararın kesinleştiğini ve bu karardan istinaden prime esas kazançları eklenerek davacının aylığının 01.04.2012 tarihinden itibaren yeniden hesaplandığını ve fark ödemesinin yapıldığını beyan ederek, açılan haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalılar aleyhine açmış olduğu Tekirdağ 1. İş Mahkemesinin 2010/97 Esas 2012/185 Karar numaralı işçilik alacağı davasında ücretinin asgari ücretten fazla olduğuna göre hesaplamaya göre hüküm kurulması nedeniyle prime esas kazanç tespitine ilişkin dava dilekçesini mahkemeye sunduğu, prime esas kazançın tespiti için tanık delilinin yeterli olmadığı, yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiği, yazılı delil başlangıcı bulunması halinde ise tanık delili ile ispat edilebileceği, Tekirdağ 1. İş Mahkemesinin 2010/97 Esas 2012/185 Karar numaralı dosyasının yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebileceği, delil başlangıcı olarak kabul edilen dosyada ücret hususunun sadece tanık beyanına dayalı olarak belirlenmediği, tanık delili yanında davacının dosyaya davacının aldığı ücretleri gösteren yazılı belgeler sunduğu, yazılı belgeye dayanan ücret tespitini hükme esas alan dosyanın yazılı delil başlangıcı olduğu kabulü ile 19.08.2019 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlarda prime esas kazanç olduğunun tespitine karar vermek gerekmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri