muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1465, Karar No: 2024/9397, Tarih: 25.12.2024

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, içerisinde sektör temsilcisi ve tasarım konusunda uzman bilirkişinin de yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımlardan 2019/03781/14-15-17 sıra numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı, 13 sıra numaralı tasarımın ise bu kriteri taşıdığı, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilleri istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55, 56, 77 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgililere iadesine, 25.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4380, Karar No: 2020/398, Tarih: 21.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4380 E.  ,  2020/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile davalı ... arasındaki istirdat davasına dair Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/10/2018 tarihli ve 2018/280 Esas 2018/477 Karar sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 25/06/2019 tarihli ve 2019/516 Esas 2019/5765 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 20,80 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 21/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32180, Karar No: 2014/26359, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32180 E.  ,  2014/26359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 11.10.2013 tarihinde verilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.10.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/916, Karar No: 2010/7243, Tarih: 05.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/916 E.  ,  2010/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/20350

MAHKEMESİ : (ERZURUM) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :06/02/2009 - 28/49

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

L.. K..'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar D.. T.., G.. T.. ile K.. T.., B.. D..'yi öldürmeye teşebbüsten sanıklar K.. T.., F.. G.., S.. A.. ile Ö.. Ç.., suç örgütü kurmak ve yönetmekten adı geçen sanıklar Dirbaz, K.. T.. ile M. K., Y.. K.. ve E.. K.., Güven, M.Atik ., İ.. D.., E.. T.., M.Zahir .., Y.. T.., E.. Y.., T.. Y.., D.. K.., S.. B.., S.. A.., Ş.. G.., Ö.. Ç.., Y.. K.., H.. E.., Hulusi . ve Mahmut , genel güvenliği tehlikeye sokmaktan sanıklar L.. K.. ile S.. B.., silahlı tehditten adı geçen sanıklar Dirbaz, Erol ile K.. T.., izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanıklar Dirbaz, Küçük, Güven, Erol, Bülent , Levent, Sakip, Sinan ile Özdemir'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Murat ile Erhan'ın beraatlerine, Dirbaz ve Küçük'ün genel güvenliği tehlikeye sokmaktan ceza tertibine yer olmadığına ilişkin (ERZURUM) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/02/2009 gün ve 28/49 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar Dirbaz, Erol ve M.Atik müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar Dirbaz, Erol ve M.Atik müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, verilen ceza miktarları dikkate alındığında, CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)a)Sanık Dirbaz hakkında 30.04.2007 tarihli olayda 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak;

b)Sanık M.Atik hakkında 21.01.2008 tarihli iddianame ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak,Zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3-)Sanık S.. B.. hakkında 07.10.2006 tarihli olayda, genel güveliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan hakkında açılmış bir dava bulunmadığından, O yer Cumhuriyet Savcısının bu suçtan hüküm kurulmadığına yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Sanık M.Atik hakkında 21.01.2008 tarihli iddianame ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak,Zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3-)Sanık S.. B.. hakkında 07.10.2006 tarihli olayda, genel güveliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan hakkında açılmış bir dava bulunmadığından, O yer Cumhuriyet Savcısının bu suçtan hüküm kurulmadığına yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

4-)Sanık Dirbaz hakkında suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurmak ve yönetmek, L.. K..’yı öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi, mağdur Zülküf’ü silahlı tehdit ve örgüt yöneticisi olarak silahlı tehdit suçlarından, sanık Küçük T. hakkında suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurmak ve yönetmek, B.. D..’yi öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mağdur Ahmet’i silahlı tehdit ve örgüt yöneticisi olarak silahlı tehdit, L.. K..’yı öldürmeye teşebbüs, 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, sanık Güven hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak, L.. K..’yı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından, sanık Ö.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak, B.. D..’yi öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı kanuna muhalefet ve 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, sanık S.. A.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak, B.. D..’yi öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, sanık S.. B.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak, 6136 sayılı kanuna muhalefet, 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi ve 06.10.2006 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, sanık Erol Teymüroğlu hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak, 24.01.2007 tarihli silahlı tehdit ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından, sanık F.. G.. hakkında B.. D..’yi öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından, sanık L.. K.. hakkında 02.10.2006 tarihli 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve 31.01.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, sanık B.. O.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, sanıklar Mehmet Zahir , Yüksel , Mehmet Atik , Ş.. G.., İ.. D.., E.. Y.., T.. Y.., D.. K.., H.. E.., Y.. K.., H.. M.., Mahmut l, Murat , Y.. K.. ve E.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak suçlarından kurulan hükümlerin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz kapsamı itibariyle yapılan temyiz incelemesinde;

A-)a)Sanık Dirbaz hakkında,07.10.2006 tarihli olayda genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından ve sanık S.. O.. hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Çıkar amaçlı suç örgütü yöneticisi olarak kabul edilen sanıklar Küçük ve Dirbaz 5237 sayılı TCK.nun 220/5.maddesi uyarınca örgüt üyelerinin örgüt faaliyetleri çerçevesinde işledikleri suçlardan dolayı sorumlu oldukları anlaşılmakla; sanık Küçük Teymüroğlu hakkında 07.10.2006 tarihli olayda genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan ve sanıklar Dirbaz ve Küçük T. hakkında 06.10.2006 tarihli olayda, genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından, TCK.nun 220/5.maddesi uyarınca sanıklar hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B-)Sanık L.. K.. hakkında 31.01.2007 tarihli olay nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan açılan dava nedeniyle yapılan yargılamada, sanığın savunması alınmadan yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, CMK.nun 193. maddesine aykırı davranılması,

C-)Sanık B.. O..’ın üzerinde 24.01.2007 tarihinde yakalanan ve 31.01.2007 tarihli olayda kullanıldığı belirtilen tabancayla ilgili olarak 16.01.2008 tarihinde Erzurum 1.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığından, dava dosyasının getirtilip incelenmesi, davaya konu silahın aynı silah olduğunun tespit edilmesi halinde, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sonradan açılan bu davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

D-)Aynı eylemlerden yargılanan sanıklar Dirbaz , Erol , M.Atik , M.Zahir , Yüksel , Güven , F.. G.., Küçük T., S.. A.., Ö.. Ç.., S.. B.., Ş.. G.., E.. Y.., T.. Y.., D.. K.., Y.. K.. ve M. A. arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, sanıkların aynı vekillerle temsil edildiği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20/10/2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 38/b.maddelerine aykırı davranılması,

E-)Sanık Küçük T. 23.12.2008 tarihli celsede ibraz ettiği ve kendisine ait olduğunu iddia ettiği ve dosya içerisinde bulunan, sanığın akıl hastalığı ve cezai ehliyeti konusunda, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin beş kişilik ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanınca verilen 05.07.2006 tarihli raporda,sanıkta, “bipolar duygulanım bozukluğu,psikopatik belirtili şimdiki nöbet manik nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığına ve TCK.nun 32/2.maddesinden istifade edeceğine” ve GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 06.02.2006 tarihli “sanığın psikopatik bozukluk nedeniyle askerliğe elverişli olmadığına” dair raporlar dikkate alındığında; sanığa ait olduğu iddia edilen raporların onaylı örnekleri ve tedavi evrakları ilgili kurumlardan getirtilerek, raporların sanığa ait olduğu tespit edildiği takdirde, sanığın, İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırılması, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, 5237 sayılı TCK nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanık Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek, muayenesi de yapılarak, rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenlerle, sanıklar Dirbaz ., Küçük T., Erol , M.Atik , M.Zahir , Yüksel T, Güven , F. G., S.. A.., Ö.. Ç.., S.. B.., Ş.. G.., E.. Y.., T.. Y.., D.. K.., Y.. K.., M.. A.., L.. K.., B.. O.. ve S.. O.. hakkında kurulan hükümler ile bağlantı nedeniyle sanıklar İ.. D.., H.. E.., Y.. K.., Murat Katıkçı, E.. K.. ve H.. M.. hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanıklar Dirbaz, Erol, Güven ve Ö. Ç. verilen ceza

miktarları ve tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alındığında sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 05/11/ 2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9995, Karar No: 2021/8912, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9995 E.  ,  2021/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen reçete bedeli ve ceza koşulu tahsili ile uyarı cezası işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, davalının 17.11.2016 tarihli yazısı ile "Kurumu zarara uğratmak amacıyla Aliye Karadağ isimli hasta adına kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete fatura edildiğinden" bahisle, SGK kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.10, 6.19, 6.17 ve 4.3.6 maddelerini gerekçe göstererek 1.395,74 TL reçete bedeli ve 13.957,40 TL ceza koşulu tahsili ile uyarı cezası uygulanmasına karar verdiğini, ancak sahtecilik eylemine kendisinin ve çalışanlarının karışmamış olması nedeniyle söz konusu işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; sözleşmenin 5.3.1. maddesi gereğince, davacı tarafın provizyon sisteminden onay verilen reçeteyi karşılamak zorunda olduğu, davalı tarafça, eczane sahibi ve çalışanlarının sahte reçete veya sahte rapor düzenlenmesine iştirak ettikleri, bu konuda Kurumu zarara uğratmak kastı ile doktorlarla ve ilgili sağlık birimi ile birlikte hareket ettiklerinin usulen ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, SGK Başkanlığı Şanlıurfa Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 17.11.2016 tarih ve 88973858/SHS-2 sayılı yazıları ile davacı tarafa uygulanan 1.395,74 TL reçete bedeli tahsili ve 13.957,40 TL cezai şart işleminin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine, kamu düzenini ilgilendiren hususlar yönünden yapılan inceleme sonucunda uyarı cezasının iptali konusunda olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi gözetilerek bu cezanın da iptali gerektiğinden, Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 19.06.2018 gün, 2017/106 Esas, 2018/280 Karar sayılı kararın "Hüküm" fıkrasının "SGK Başkanlığı Şanlıurfa Sosyal Güvenlik Merkezinin 17.11.2016 tarih ve 88973858/SHS-2 sayılı yazıları ile davacı tarafa uygulanan 1.395,74 TL reçete bedeli tahsili ve 13.957,40 TL cezai şart işleminin İPTALİNE," ilişkin (1) no'lu bendinin kaldırılmasına, davanın kabulü ile, SGK Başkanlığı Şanlıurfa Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 17.11.2016 tarih ve 88973858/SHS-2 sayılı yazıları ile davacı tarafa uygulanan 1.395,74 TL reçete bedeli tahsili, 13.957,40 TL cezai şart işlemi ve uyarı cezasının iptaline karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dosya kapsamından dava konusu reçetenin hastanın bilgisi dışında düzenlenerek davacı eczaneden temin edilmesi suretiyle Kurumun zarara uğradığı ve söz konusu reçetedeki ilaçların teslim edildiği kişinin, taraflar arasındaki SGK kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine İlişkin Protokol’e göre, eczacı veya çalışanları tarafından kimlik kontrolünün yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda eczacı tarafından taraflar arasındaki protokol hükümlerinin ihlal edildiği sabittir. Ayrıca Kurum sorumluluğunda olmayan reçetelerle ilgili davacının, davalı kurumdan reçete bedelini tahsil etmesi mümkün değildir. Aksi halde reçete bedellerinden sorumlu olmayan kuruma külfet yüklenmiş olacaktır. Davacı reçete bedelini ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebilir. Üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurum sorumlu tutulamaz. Bu nedenlerle Kurumun protokolün 4.3.6. maddesinde yer alan hüküm uyarınca yersiz ödemelerini geri isteme hakkı olduğu kabul edilerek, davacının reçete bedeline ilişkin işlemin iptali talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermesi gerekmektedir.

Kabule göre; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve

infazda tereddüt oluşturacak şekilde; sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın hüküm kısmının 1. nolu bendinin kaldırılarak; yerine "Davanın kabulü ile, SGK Başkanlığı Şanlıurfa Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 17.11.2016 tarih ve 88973858/SHS-2 sayılı yazıları ile davacı tarafa uygulanan 1.395,74 TL reçete bedeli tahsili, 13.957,40 TL cezai şart işlemi ve uyarı cezasının iptaline," dair hüküm kurulması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararının diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 15/06/2020 tarih 2018/2454 esas – 2020/899 karar sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15649, Karar No: 2013/13187, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15649 E.  ,  2013/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Dava konusu uyuşmazlık, boşanma, manevi tazminat nafaka ve velayet istemine ilişkin olup, tazminat, nafaka ve velayete ilişkin hüküm temyize konu yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16671, Karar No: 2015/5978, Tarih: 07.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16671 E.  ,  2015/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında , geçmişi olumlu olmakla birlikte kazanın meydana gelmesinden sonra olay yerinde durmadığı ve kaçtığı bilahare yakalandığı gerekçeleri gösterilerek TCK'nın 62/1 maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Olay günü, saat 22:50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde seyir halindeyken, yolun sağında yer alan duran yolcu minibüslerine yaklaştığı sırada minibüsün önünden yola çıkan ...'a çarpıp kaçtığı, çarpma sonucu ...'in öldüğü, 13.05.2012 tarihli trafik bilirkişi raporu ve 16.08.2013 tarihli .... Dairesi heyet raporu ile mahal ve yolun özellikleri dikkate alarak kontrollü şekilde seyrini sürmediği gerekçesi ile sanığın tali kusurlu olduğu,ölen İsmail'in ise asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda, mahkemece sanığın 2 yıl süre ile ehliyetin alınmasına karar verilmiş ise de; TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin belirtilmesi karşısında; sanığın anılan raporlar ile tali kusurlu olduğunun anlaşılması, mahkemece de tali kusurlu olduğunun kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.