muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19792, Karar No: 2013/19989, Tarih: 25.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/19792 E.  ,  2013/19989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ...'nun 765 sayılı TCK.nun 342/1. madde ve fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

2- Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53. madde ve fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna ilişkin

1-Sanık ...'nun 27.12.2012 tarihinde yüzüne karşı verilen mahkumiyet hükmünü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 12.01.2013 ve 01.03.2013 tarihli dilekçeler ile temyiz eden sanık müdafilerinin vaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların hesap sahibi olan sanık ...'e ait olmaması, çeki katılana ibraz eden sanık ...'in bu çeki ... isimli şahıstan aldığını savunmasına rağmen adli tıp uzmanından alınan raporda çekin arka yüzündeki ...'e atfen atılmış ciro imzasının sanık ...'in eli ürünü olduğunun saptanması, sanık ... tarafından 08.03.2003 tarihinde bu çekle birlikte ödemeden men talimatı verilen diğer çeklerin bankaya ibraz edilmemiş ve herhangi bir işlem görmemiş olması ve sanıkların birbirlerini tanıdıklarına dair bir olguya rastlanmaması karşısında; sanık ...'in diğer sanık ... ile anlaşarak kendisine ait çeki ödemeden kaçınmak amacıyla sahte yazı ve imza ile tanzim ettirip kullandığına dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22852, Karar No: 2012/39307, Tarih: 20.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22852 E.  ,  2012/39307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21557, Karar No: 2013/35976, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21557 E.  ,  2013/35976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması ve yine sanık ... hakkında tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ... ve ...’ın suç tarihinde saat 12:50 sıraları katılan ... ...’in evine kapısını kırıp girerek evden 1 adet altın yüzük ile eve misafir olarak gelen diğer katılan ... ...’ın çantasındaki paraları alıp, evdeki değerli eşyaları oturma odasındaki kanepeye topladıkları sırada ihbar üzerine gelen polisi fark ederek, evden çıkarken yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların çalınan malların iki ayrı katılana ait olduğunu bildiğine ilişkin bir delil bulunmadığı gibi, bilebilecek durumda da olmadıkları gözetilerek sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan tek suçtan hüküm kurulması yerine, eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3330, Karar No: 2013/9088, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3330 E.  ,  2013/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

179 promil alkollü olan sanığın, Adalet ve Kalkınma Partisi seçim bürosunun camına mengene atıp kırmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-f maddesinde düzenlenen siyasi partilerin maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesisi veya eşya hakkında mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27554, Karar No: 2012/28021, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27554 E.  ,  2012/28021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kredi yapılandırması ve dosya masrafı adı altında toplam 1.990,33 TL’nin kendisinden haksız olarak tahsil edildiğini belirterek, haksız olarak tahsil edilen bedellerin, tahsil tarihlerinden itibaren ayrı ayrı ticari faizi ile iadesine karar verilmesi istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacıdan farklı tarihlerde tahsil edilen bedellerin tahsil tarihlerinden itibaren ayrı ayrı işletilecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen bedellerin tahsil tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini istemiş ise de; BK.’nun 101.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı dava tarihten önce ihtarda bulunmak suretiyle davalıyı temerrüde düşürmediği halde, mahkemece tahsil tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle 2012/27554-28021

olunca, mahkemece hükmedilen meblağa dava tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken önceki dönem faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/6.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

olunca, mahkemece hükmedilen meblağa dava tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken önceki dönem faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/6.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünde yer alan "…. davalı tarafından davacıdan yeniden yapılandırma masrafı adı altında 23/10/2009 tarihinde kesilen 587 TL, yeniden yapılandırma masrafı adı altında 15/12/2010 tarihinde tahsil edilen 531,36 TL, yeniden yapılandırma masrafı adı altında 17/02/2011 tarihinde tahsil edilen 521,97 TL ve 01/03/2011 tarihinde ipotek fek ücreti olarak tahsil edilen 350 TL 'nin yukarıda yazılı son tahsilat tarihlerinden itibaren ayrı ayrı işletilecek ……," ibaresinin hükümden çıkarılmasına; yerine "davacıdan tahsil edilen toplam 1990.33 TL’nin dava tarihinden itibaren” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 6.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/803, Karar No: 2010/5161, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/803 E.  ,  2010/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadıköy 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikâyetçi vekili borçlu ...’e ait bağımsız bölümlerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan ...’nın 5.2.2002 tarihli haczinin düştüğünü, 14.112004 günü yeni bir haciz konulduğunu; müvekkilinin haczinin ise 17.8.2004 tarihli olup, şikâyet olunanın haczinden önceki tarihi taşıdığını, sıra cetvelinde 4., 5. ve 7. sıradaki hacizlerin de düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili 6.6.2003 tarihinde satış talep ettiklerini ve haczin düşmediğini, sonraki haczin öncekini ortadan kaldırmayacağını; masraf avansı olarak 500,-TL gibi yetersiz bir miktar yatıran şikâyetçinin haczinin de düştüğünü bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince her iki dosyadan yeterli masraf avansı yatmadığından hacizlerin düştüğü gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Dairemizin 29.2.2008 gün ve 2007/10169 E., 2008/1854 K. sayılı kararı ile taraflarca masraf avansının yatırıldığı, şikayetçinin 17.8.2004 tarihli haczinin şikâyet olunanın 12.8.2004 tarihli haczinden sonraki tarihi taşıdığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; karar düzeltme istemi de 10.11.2008 gün ve 2008/7411-10717 E.K. sayılı kararla reddedilmiştir.

İcra Mahkemesince bozmaya uyularak şikâyet olunanın haczinin önceki tarihli olduğundan bahisle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde şikâyet olunanın alacaklı olduğu Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü’nün 2002/7090 sayılı dosyasından bedeli paylaşıma konu bağımsız bölümlerin tapu kayıtları üzerine 5.7.2002 günü ihtiyati haciz şerhi işlendiği, ödeme emrinin 17.7.2002 günü tebliğinden itibaren on günlük ödeme süresinin geçmesi ile ihtiyati haczin 27.7.2002 günü akşamı mesai saati sonu itibariyle kesin (icrai) hacze dönüştüğü (İİK.m.264); 6.6.2003 günü kıymet takdiri istendiği, 26.2.2004 günü satış istenmiş ise de buna ilişkin masraf avansının yatırılmadığı (İİK.m.59), 24.6.2004 günü tekrar satış istendiği ve 1.12.2004, 14.11.2005 ve 21.3.2006 günlerinde yeniden haciz şerhlerinin tapuya yazıldığı; şikâyet olunanın 29.9.2006 günü satışın düşürülmesini talep ettiği ve 21.12.2006 günü yeniden satış istediği; böylelikle 27.7.2002 günü icrai hacze dönüşen ihtiyati haciz ile 1.12.2004 günü konulan hacizlerin düştüğü (İİK.m.106 ve 110); satış tarihi itibariyle şikâyet olunanın 14.11.2005 günlü haczinin ayakta bulunduğu;

İcra Müdürlüğüne haczin yenilenmesinin talep edilmesi ile haczin uzamayacağı, taşınmazlar üzerine haczin ancak tapu siciline şerh verilmek suretiyle konulabileceği ve bu nedenle 12.8.2004 tarihli başvurunun geçerli bir haciz olarak kabul edilemeyeceği;

Yine satış tarihine göre şikâyetçinin 16.3.2005 günlü haczinin ayakta olduğu ve bunun da şikâyet olunanın 14.11.2005 günlü haczinden önceki tarihi taşıdığı anlaşılmıştır.

Bu durumda şikâyetçinin itirazları haklı olup, şikâyetin kabulünün gerektiği tartışmasızdır.

Her ne kadar daha önceki bozma kararında şikâyetçinin 17.8.2004 tarihli haczinin şikâyet olunanın 12.8.2004 tarihli haczinden sonraki tarihi taşıdığı belirtilmiş ise de, bu tarihlerin maddi bir hataya dayalı olarak yazıldıkları anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere bozma kararına uyulmakla usuli müktesep hak oluştuğu düşünülür ise de, maddi hataya dayalı kararlar bundan müstesnadır (B. Kuru: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.V, İstanbul 2001, s.4798). Açıklanan durum karşısında hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden şikâyetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2044, Karar No: 2018/4344, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2044 E.  ,  2018/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.06.2014 günlü celseye ait duruşma tutanağı ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9747, Karar No: 2024/58, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9747 E.  ,  2024/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/922 Esas, 2023/1886 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/811 Esas, 2021/143 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve devralan ... Örme Triko Tekstil Sanayi Ltd. Şti. vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dava konusu taşınmazı devralan ... Örme Triko Tekstil Sanayi Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş ise de yargılama aşamasında taraf olmadığı anlaşıldığından devralan vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının dava konusu taşınmazda, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) ve yönetim planına aykırı olarak zemin kat, denize bakan tarafa inşaat yapıp ve bu odanın çevresini camla kapatarak eve dahil ettiğini, bu konuda site yönetiminden herhangi bir onay alınmadığını, diğer site maliklerinin görüntüsünü kirlettiğini, davalının yönetim planı ve 634 sayılı Kanun'a aykırı olarak yaptığı yapıların kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı site yönetiminin dava açma ehliyeti bulunmadığını, dava şartı noksanlığından davanın reddi gerektiğini, davaya konu eklentinin bulunduğu yerin ... Mahallesi Yönetim planının 20 nci maddesine göre davalı kat malikine tahsis edildiği, kanun, yönetim planı ve Kat Malikleri Kurulu kararlarına uygun olarak onarımı yapıldığını, tahsisli otoparklar ve bahçe alanlarının, tahsis edildikleri bağımsız bölümün ve beher apartman bloğundaki dairelerin bütünleyici parçasını oluşturup, bağımsız bölümden ayrı olarak bir tasarrufa konu olamayacaklarını, tahsisli alanların, münhasıran, tahsis edildikleri bağımsız bölüm malikinin ya da sakininin kullanımına ait olduğunu, yönetim planının 20 nci maddesinden de anlaşılacağı üzere bu yerin 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi kapsamında ortak yerlerden olmadığını, yönetim planının 20 nci maddesine göre kendisine tahsisli yerde bulunan eklentinin çatısının zarar görmesi ve akıtması sebebiyle yönetim planına ve kat malikleri kurulu kararına uygun olarak eklentinin onarımı çevresinin PVC ve cam kullanılmak suretiyle kapatılması için proje yaptırıldığını, yönetimin olurunu alarak yapılan projeye uygun olarak tahsisli alanda onarım yapıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı site yönetiminin dava açma ehliyeti bulunmadığını, sayı ve arsa payı çoğunluğu sağlanmadıkça yönetici ve denetici seçimine ilişkin kararların iptali gerektiğini, bu hususun davanın her aşamasında hâkim tarafından incelenmesi gerektiği gibi tarafların da davanın sonuna kadar bunu ileri sürebileceklerini, ... Mahallesi Sitesi tüzel kişiliğini temsil yetkisi olmayan yöneticiler tarafından tüzel kişilik adına açılmış olan davanın esasa girilmeden dava ehliyeti, dava şartı yokluğundan reddedilmesi gerektiğini, davacı site yönetiminin dava konusunun 634 sayılı Kanun'un 20 nci maddenin iki ve üçüncü fıkralarında ve aynı Kanun'un 35 inci maddesinin (i) fıkrasında belirtilmediği için, kat maliki olan davalı müvekkile karşı projeye aykırı olduğunu iddia ettiği eklentinin yıkılması için dava açamayacağını, eski hale getirme istemine ilişkin dava açılmasının, site yönetim kuruluna 634 sayılı Kanun'la verilen görev ve tanınan yetkiler dahilinde olmadığını, yöneticinin sadece 634 sayılı Kanun hükmünden kaynaklanan ve kanunda sayılı davaları açabileceğini, bunlarında kanunda sınırlı olarak sayıldığını, davayı açan yönetici davacıların 634 sayılı Kanun'un öngördüğü şekil şartlarına uygun seçilmediklerinden bu sebeple vekâlet verme yetkileri olmadığından dava dilekçesi ekinde sunulan vekâletin geçersiz olduğundan Avukat ...’in iş bu davayı açma ve takip yetkisi olmadığını, davaya konu eklentinin bulunduğu yerin ... Mahallesi Yönetim planının (27.02.2007 tarihli ve 2689 yevmiye numaralı) 20 nci maddesine göre davalı kat malikine tahsis edildiğini, kanun, yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararlarına uygun olarak onarımı yapıldığını, yönetim planının 20 nci maddesinden de anlaşılacağı üzere bu yerin 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi kapsamında ortak yerlerden olmadığını, davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, B.2

... Mahallesi Yönetim planının (27.02.2007 tarihli ve 2689 yevmiye numaralı) 20 nci maddesine göre davalı kat malikine tahsis edildiğini, kanun, yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararlarına uygun olarak onarımı yapıldığını, yönetim planının 20 nci maddesinden de anlaşılacağı üzere bu yerin 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi kapsamında ortak yerlerden olmadığını, davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, B.2. yönetim planının 24 üncü maddesinin b fıkrasına göre maddede geçen, kat maliklerinin rızasının alınması gerekliliği "ortak yerlerde inşaat, onarım"a ilişkin olup değişikliğin bağımsız bölümde yapıldığını, müvekkilinin diğer kat maliklerine hiç bir şekilde zarar vermeden Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin "Yapı ruhsatı gerekmeyen inşai faaliyetler" başlıklı 59 uncu maddesinde yazılı "Basit tamir ve tadiller, balkonlarda yapılan açılır kapanır katlanır cam panel uygulamaları, korkuluk, pergola, çardak/kameriye ve benzerlerinin yapımı" değişiklik niteliğinde olduğunu, yönetmelik hükmünde de ''ve benzerleri demek suretiyle'' değişikliklerin geniş yorumlanması gerektiğini, yönetim planında bu şekilde yapılan değişiklikleri engelleyen bir madde bulunmadığına göre yönetim planına aykırılığın söz konusu olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun itirazları değerlendirilmeden, taleple bağlılık ilkesi gözetilmeden ve yetki aşımı yapılmak suretiyle tarafların talepleri olmayan konularda hesaplamalar yapılarak tanzim edildiğini, müvekkilinin yaptığı değişikliğinin ortak alanda olmadığını, bilirkişi raporunda değişikliğin ortak alanda mı yoksa bağımsız bölümde mi yapıldığının tespit edilmediğini, bilirkişi heyetinin tarafsız olmadığını, müvekkilinin eklentiyi onarmasının ne kanuna, ne yönetim planına ne kat malikleri kurulu kararına aykırı olmadığını, davanın usulden reddi gerekirken davanın esasına geçilerek müvekkilin yaptığı değişiklik kendine tahsis edilmiş alanda olmasına, ortak alanda olmamasına, diğer kat maliklerine hiçbir şekilde zarar vermemesine, değişikliğin kat mülkiyeti mevzuatına, planlı alanlar imar yönetmeliğine, yönetim planı 20 ve 24 üncü maddelerine aykırı olmamasına, yönetimden onay alınmasına rağmen diğer kat maliklerinin yaptığı aynı nitelikteki değişikliklerin dava konusu yapılmayıp yalnızca müvekkile karşı açılan işbu davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olup kaldırılmasını talep etmiştir.