muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18012, Karar No: 2011/4708, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18012 E.  ,  2011/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8008, Karar No: 2012/1402, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8008 E.  ,  2012/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 10/01/2003-22/09/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirket'e iadesine 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13402, Karar No: 2008/16592, Tarih: 07.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13402 E.  ,  2008/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsusu haciz yolu ile icra takibi yapılmış ve adı geçene örnek 10 no'lu ödeme emri 24.10.2007 tarihinde tebliğ olunmuştur. Borçlu vekili ise 30.10.2007 tarihinde icra mahkemesine başvurarak yetkiye ve borca itiraz etmiştir. İİK. nun 168/5. maddesine göre anılan itirazlar yasal 5 günlük sürede yapılmalıdır.

İİK. nun 19. maddesi "gün olarak tayin olunan müddetlerde ilk gün hesaba katılmaz. Bir müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet tatili takip eden günde biter. Müddet, son günün tatil saatinde bitmiş sayılır." hükmünü içermektedir.

Anılan hükme göre, somut olayda, 5 günlük sürenin son günü olan 29.10.2007 tarihinin Cumhuriyet Bayramı  olması nedeniyle resmi tatil olduğundan ve itiraz süresinin son günü tatile rastladığı için tatili takip eden ilk iş günü 20.10.2007 tarihinde yapılmış olan itiraz süresindedir. O halde Mahkemece, itirazın esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23508, Karar No: 2013/8163, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23508 E.  ,  2013/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların ... makarnadan ...daki Bim markete gönderilecek makarnayı sahte belgeler ile teslim alıp başka yere satmaları konusunda anlaştıkları, bu anlaşma doğrultusunda sanıkların ...adına kayıtlı olan ... plakalı kamyonun ruhsatını ele geçirerek sahtesini düzenledikleri, yine sanıklardan ...’nün fotoğrafı yapıştırılmış halde... ismiyle sahte sürücü belgesi ve sahte ticari taşıt kullanma belgesi tanzim ettikleri, ayrıca iki adet ... sayılı sahte bir plaka yaptıkları, bu sahte plakaları ...’a ait olan ... plakalı kamyona taktıkları ve ... plakalı kamyonda bulunan F0309814 şasi numarasını kazıyıp silerek yerine... plakalı kamyonun şasi numarası olan ... numarasını yazdıkları, daha sonra Bornova’da bulunan ... makarna fabrikasından yük taşımaya aracılık eden ... Lojistik A.Ş. ye başvurarak yükün taşınmasını üstlendikleri, sanık ...’ın ... sayılı plaka takılı kamyonla taşınacak makarnayı yüklemek üzere ... makarna fabrikasına giderek önceden hazırlanan sahte belgeleri fabrika

görevlilerine ibraz ettiği, evrakları inceleyen fabrika görevlilerinin şüphelenerek durumu polise bildirdikleri, ihbar üzerine polis memurları fabrikaya gittiğinde sanık ...’ın kendi fotoğrafı yapıştırılı... adına olan sahte sürücü belgesi ve ticari taşıt kullanma belgesini ibraz ettiği, sanık ...’ı daha önceden hakkında nakliye dolandırıcılığından işlem yaptıkları için tanıyan polis memurlarının şüphelenerek sanık ...’ı gözaltına aldıkları, sanık ...’ın beyanında “aracın gerçek plakasının ... olduğunu, aracın ...’a ait olduğunu, sahte plaka, ruhsat, sürücü belgesi ve ticari taşıt kullanma belgesini Cebrail’in düzenleyip kendisine verdiğini, yükü aldıktan sonra Cebrail ile buluşacaklarını” söylediği, polis memurlarının sanık ...’i yakalamak amacıyla onu telefonla Ercan’a arattıkları ve yükün kamyona yüklendiğini belirterek buluşma yeri belirlemesini sağladıklarını, kararlaştırılan doğrultuda polis memurlarının buluşma yeri olarak belirlenen yerde beklemekte olan ...’ın polisleri görünce kaçmaya başladığı, ancak polis memurlarının takibi sonucu kaçan Cebrail’i yakalandığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isbetsizlik görülmemiştir.

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, kamu kurumu olan Trafik Tescil Şube Müdürlüğü’nün maddi varlığı olan sürücü belgesi, araç ruhsatını ve plakanın kullanmış olması şeklinde gerçekleşen olayda, TCK.nın 158/1-d maddesinde öngörülen “Kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunun oluşmasına rağmen, ... Lojiktik A.Ş adına nakliye işini üstlenen ve kendilerine ait bir taşıma şirketi bulunmayan sanıklar hakkında mahkemece 158/1-i maddesinde belirtilen "Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunun oluştuğu kabulü ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre “hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı” hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3178, Karar No: 2021/4875, Tarih: 08.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3178 E.  ,  2021/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.07.2015 tarih ve 2014/1353 E-2015/658 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen 16.07.2019 tarih ve 2018/2196- 2019/606 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ...'in eczane işlettiğini, diğer davacı ...'in de ...’in babası olduğunu, işlettiği eczanenin mali sıkıntıya girmesi üzerine davalıdan toplam 200.000,00 TL borç alındığını, yapılan ödemelerden sonra 91.000,00 TL borcu kaldığını, ancak davalının eczaneyi beş yıl işleteceğini söylemesi üzerine müzayaka altında 10.07.2007 tarihli sözleşmeyi imzalamak zorunda kaldıklarını, bu sözleşme ile 23.07.2007 tarihinde 50.000,00 TL ve Eylül 2007 tarihinden itibaren ödenmek üzere 45 adet her biri 20.000,00 TL bedelli senetlerin imzalanıp verildiğini, 50.000,00 TL peşinat ile senetlerin 15 tanesinin ödendiğini, buna göre 91.000,00 TL'lik borca karşılık 350.000,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını, davalıya fazladan verilen 30 adet senedin bedelsiz kaldığını ileri sürerek davanın kabulüne ve davacıların borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının açmış olduğu davanın HMK'nın 114/ı bendi gereğince usulden reddinin gerektiğini, dosya içerisinde bulunan 10.07.2007 tarihli taraflarca imzalanmış sözleşmede dava konusu senetlerden dolayı davacıların kendisine borçlu olduklarını kabul ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının açmış olduğu davanın HMK'nın 114/ı bendi gereğince usulden reddinin gerektiğini, dosya içerisinde bulunan 10.07.2007 tarihli taraflarca imzalanmış sözleşmede dava konusu senetlerden dolayı davacıların kendisine borçlu olduklarını kabul ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; senedin davalı tarafından talil edildiği iddia edilmiş ise de senedin avans olarak veya teminat olarak verilip verilmediğinin iddia edilmediği, senetlerde "nakden" ibaresinin yazılı olduğu, yani para borcuna karşılık verildiğinin anlaşıldığı, davacının davalı tarafından para borcunun verilmediğini, yazılı belge ile ispat etmesi gerektiği, davacının bu iddialarda bulunmadığı, davacının öncelikle senedin neden geçersiz olduğunu veya karşılıksız kaldığını ileri sürmesi gerektiği, bu sebeple senet harici olarak talil edildi diye borçlu olunmadığı iddiasında bulunulamayacağı, bütün bunların haricinde yine senedin davalı tarafından talil edildiği kabul edilse dahi; taraflar arasında yapılmış olan 10.07.2007 tarihli sözleşmede senede bağlanmış borcun davacılar tarafından kabul edildiği, bu sözleşmenin yazılı belge olarak davalının alacak iddiasını kanıtladığı, ayrıca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/144 esas sayılı dosyasındaki davacı beyanları ve ihtarname içerikleri davalının alacağını teyit ettiği, ayrıca Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/3 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi ile davalının alacaklı olduğunun kesinleştiği, iade-i muhakeme hali hariç kesin hüküm halinin başka bir mahkeme kararı ile kaldırılamayacağı, davacılar ilk açılan davada ileri sürmedikleri iddialarını artık başka bir dava açarak ileri süremeyecekleri, aksi takdirde iddianın genişletilmesi yasağının anlamının kalmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında görülen menfi tespit davasının reddine ilişkin Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 01.07.2015 tarihli, 2014/1353 Esas, 2015/658 sayılı kararının temyiz incelemesi sonucu Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 05.12.2016 tarihli, 2016/2921 Esas, 2016/15455 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması sureti ile karara bağlandığı, kararın aynı Dairenin 09.10.2017 tarihli, 2017/1737 Esas, 2017/6702 Karar sayılı ilamı ile tavzih talebine karşı verilen red kararı ile kesinleştiği, dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15029, Karar No: 2015/6349, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15029 E.  ,  2015/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/402191

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2010/461 (E) ve 2011/681 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

SUÇ TARİHİ : 17/06/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi saat 04.30 sıralarında sanığın birbirini takip eden dakikalarda önce E.. Partisi bürosunun camını kırarak içeri girip kamera ve fotoğraf makinesi çaldığı, sonrasında .. Kurs Merkezinin açık olan penceresinden içeri girip para çaldığı, en son ise D.. Döner isimli işyerine açık olan pencereden girip kasanın çekmecesini tornavida ile açarak para çaldığı, bu suretle üç kez geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve geceleyin hırsızlık suçları ile iki kez mala zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya arasında bulunan olay yeri inceleme tutanakları, kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın olay gecesi D.. Döner isimli işyerinin kasasına zarar vererek mala zarar verme suçu ile E.. Partisi bürosunun camını kırmak suretiyle siyasi partinin kullanımanda olan eşyaya zarar vererek nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın katılanlar M.. Ç.. ve U.. T.. ile şikayetçi M.. M..'ye ait işyerlerine girip hırsızlık yaparak atılı suçları işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 6/1-e maddesinde gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayıp güneşin doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman sürecinin belirtilmesi karşısında, dosya arasında bulunan kamera kayıtlarından suçların 04.30 civarı işlendiğinin anlaşılması ve olay günü güneşin doğuş saatinin 03.59 olması nedenleriyle sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 143. maddesinin uygulanması suretiyle, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu açısından ise TCK'nın 116/2 maddesi yerine 116/4 maddesi uyarınca ceza verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16719, Karar No: 2017/8850, Tarih: 06.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16719 E.  ,  2017/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/3. maddesinde; “...İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir...” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda değinilen açık Yasa hükmüne göre, borçlunun tazminat ve para cezasıyla sorumlu tutulabilmesi için, öncelikle icra mahkemesince takibin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiş olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun itirazı üzerine takip geçici olarak durdurulmadığından borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12/04/2016 tarih ve 2015/248 E., 2016/289 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 3 nolu bendinin tamamen silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.