muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/806, Karar No: 2012/483, Tarih: 25.01.2012

Öte yandan, 631 parsel sayılı taşınmazı S..'den edinen Nevin ikinci el konumunda olup iyiniyet savunmasında bulunmuştur.

Bilindiği üzere; hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla, Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında, menkul mallarda aynı kanunun 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir. Öte yandan, bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır. İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarakta tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur.Belirtilen ilke, M.K.nun 1023.maddesinde; aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin 1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tesçil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.Ne varki, tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin,iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır.Gerçekten, bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse, diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır. Bu nedenle, yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir. Nitekim bu görüşten hareketle; "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğinden (resen) nazara alınacağı ilkeleri 8.ll.l99l tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir. Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yukarıda değinilen ilkeleri karşılar nitelikte olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, temlike konu edilen taşınmazların gerçek değeri ile akitteki değerin karşılaştırılabilmesi için mahkemece yerinde uygulama yapmak suretiyle taşınmazların değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması; mirasbırakanın başka mal varlığının olup olmadığının araştırılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması, gerektiğinde tanıkların yeniden dinlenilmesi, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, şayet davalı S..'ye yapılan temlikin muvazaalı olduğu kanaatine varılırsa, ikinci el konumunda bulunan N..'in TMK'nun 1023 maddesi koruyuculuğundan yararlanıp yaralanamayacağının tartışılması ve bu durumun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması; ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18596, Karar No: 2013/16632, Tarih: 25.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18596 E.  ,  2013/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2012 tarih ve 2011/123-2012/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı sigorta şirketi ile 14/01/2008 tarihinde "Sağlığım Garantide" isimli 1 yıllık poliçe imzaladığını ve 24/12/2008 tarihinde rahatsızlanarak başvurduğu Alman Hastanesinde ertesi gün ameliyata alındığını, ameliyattan önce davalı şirketin birlikte çalıştığı Med-Net A.Ş.'ne provizyon sorulduğunu, şirket tarafından provizyon isteğinin hastalığın bekleme süreli istisnalar kapsamında olduğu gerekçesi ile red edildiğini, hastalığın aniden ortaya çıkması ve acil olması sebebiyle müvekkilinin ameliyat edildiğini, ameliyatını gerçekleştiren doktorun da bu doğrultuda rapor verdiğini, müvekkilinin ameliyat sonrası fatura edilen tedavi masraflarını ödeyip, bu masrafları davalıdan talep ettiğinde, davalının bekleme süreli hastalıklar gerekçesi ile provizyon talebini reddettiğini ve hastane masraflarını ödemediğini, işbu sebeplerle sigortaca ödenmeyen ameliyat ve hastane masraflarının, sigorta poliçe kapsamı dahilinde olduğunun tespiti ile müvekkili tarafından ödenen 12.813,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,taraflar arasında düzenlenen poliçenin bekleme süresi öngördüğünü ve Ferdi Sağlık Sigorta Sözleşmesinin "istisnalar" başlıklı 5. Maddesinin 2. Bölümünde standart bekleme süreli durumların açıklandığını ve burada sigortalının kayıt tarihinden itibaren 12 aylık süre ile teminat kapsamı dışında tutulduğunun hüküm altına alındığını, buna rağmen davacının buna uymayarak ameliyat olduğunu, ameliyat tarihi itibariyle davacının sigortayı yenileyip yenilemeyeceğinin belirli olmadığını, davacının acilen ameliyat olması gerekmesinin bekleme süresini ortadan kaldırmayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sağlık sigorta poliçe ve şartnamesi uyarınca,davacının rahatsızlığının bekleme süreli rahatsızlıklardan olduğu sabit olmakla birlikte, sigorta sözleşmesinin amacı da göz önünde bulundurulduğunda, sigortalının, hayati fonksiyonlarını etkileyecek rahatsızlığının tedavisinin acilen yapılması gerektiği hallerde sürenin dolmasını beklemesinin kendisinden beklenemeyeceği gibi sürenin dolmasını beklemenin hukuken ve ahlaken korunabilir bir davranış da olmadığı, davacının bekleme süresinin dolmasına 20 gün kala ameliyat olması durumunun acil olarak değerlendirilmesi gerektiği, zaten bilirkişilerin de bu yönde rapor verdikleri, kaldı ki davalının bu hastalığın daha önceden olduğu yönünde bir beyan ve iddiasının da bulunmadığı, poliçenin düzenlenmesinden sonra muafiyet süresinin dolmasına çok az kala gerçekleşen rahatsızlığın poliçe kapsamı içinde olduğunun kabulü gerektiği, 6102 sayılı TTK'nın bekleme süresi öngörülen sigorta sözleşmelerinde bekleme süresinin üst sınırının Hazine Müsteşarlığı'nca veya Müsteşarlığın uygun göreceği bir kurum tarafından belirleneceği hükmünü düzenleyen 1516. maddesi de dikkate alındığında, poliçe özel şartlarının yasanın genel esprisine ve düzenlenen yasal mevzuat karşısında sigortalının haklı olduğu halde korunması yolundaki genel hukuk anlayışına aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesi kapsamında sigorta bedelinin tazmini talebine ilişkin olup, mahkemece bilirkişi raporu alındıktan sonra yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesi kapsamında sigorta bedelinin tazmini talebine ilişkin olup, mahkemece bilirkişi raporu alındıktan sonra yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir.

Oysa, Sağlık Sigortası Sözleşmesinin “İstisnalar” başlıklı 5'inci maddesinin “Standart Bekleme Süreli Durumlar” başlıklı 2. bölümünde bekleme süresi olan durumların sigorta sözleşmesinin yenileme koşullarına göre tekrarlanarak sürdürülmesi ve sigortacı tarafından özel istisna konulmaması halinde sigortalının kayıt tarihinden itibaren 12 ay süre ile teminat kapsamı dışında tutulduğu bildirilmiş ve aynı maddede disk hernileri için 12 aylık bekleme süresi öngörülmüş olduğu ve yine davacının rahatsızlığının aynı sözleşme uyarınca kapsam dışı olmayan ani bir hastalık veya bedensel yaralanma sonucunda ortaya çıkan ve dolayısıyla geciktirilmesi mümkün olmayacak tıbbi veya cerrahi bakım gerektiren, önemli bir tıbbi sorun olduğuna dair haklı bir tıbbi görüşe yol açan ve daha sonra hastaneye yatırılsın veya yatırılmasın, bir hastanenin acil servisinde hizmet almayı gerektiren sağlık durumu olarak tanımlanan “acil durum”kavramına da girmediği anlaşılmıştır. Buna göre, bu maddede sebep ne olursa olsun, davacının rahatsızlığının da içerisinde yer aldığı disk hernileri için 12 aylık bekleme süresi öngörüldüğünden bu süre zarfında oluşacak tüm hastalıklar teminat dışıdır. Bu durumda Sigorta Sözleşmesinin 5. maddesine yanlış anlam verilerek, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5927, Karar No: 2016/1402, Tarih: 10.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5927 E.  ,  2016/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ...'in sürücüsü, ...'in maliki olduğu, davalı sigorta şirketine hem zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi hem de birleşik kasko sigorta poliçesi ile sigortalı kamyonetin gece vakti, davacıların murisi ...'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada ...ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne...ve baba ... için toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00'er TL ve üç reşit kardeşi için ayrı ayrı 5.000,00 er TL manevi tazminatın kaza traihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacı anne ve babaya 25.06.2010 tarihinde toplam 20.729,54 TL ödemede bulunduklarını, sorumluluklarının kalmadığını, birleşik kasko poliçesi kapsamında manevi tazminat limitinin 100.000,00 TL olup ancak sigortacının ağır kusuru halinde söz konusu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davaıllar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların maddi tazminat talebi davadan önce sigorta şirketince karşılandığından ve bakiye maddi tazminat alacakları kalmadığından maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için 8.000,00'er TL ve davacı kardeşler ... ... ve ... için ayrı ayrı 3.000,00'er TL manevi tazminatın davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar

yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacı kardeşler yönünden hükmedilen manevi tazminatın; kaza tarihi, murisin yaşı, davacıların sosyal ve ekonomik durumu ile muris yaya Murat'ın kazanın oluşumunda %70 asli kusurlu olması karşısında uygun olmasına ve varılan sonuç itibariyle hakkaniyete aykırı, sebepsiz zenginleşme teşkil edecek bir durumun bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davacı kardeşler yönünen temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı anne ve baba için takdir olunan manevi tazminatın murisin yaşı, engelli olması, kusur durumu, kaza tarihi ve oluşa göre uygun olmadığı görülmüş ve davacı anne ve baba yönünden hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davacı kardeşler yönünden temyiz itirazlarının reddine; davacı anne ve baba yönünen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18371, Karar No: 2015/4356, Tarih: 18.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18371 E.  ,  2015/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/445-2014/514

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, yaşlılığı sebebiyle çalışamadığı ve ihtiyaçlarını karşılayamadığını beyan ederek, boşanma ile hükmolunan 50'şer TL yoksulluk ve iştirak nafakasının ayrı ayrı 200 TL'ye yükseltilmesini ve ÜFE ve TÜFE oranında yıllık artışa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı mahkemece alınan beyanında çalışmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, tarafların ekonomik sosyal durumları ve tanık beyanları nazara alınarak dava tarihinden itibaren yoksulluk nafakasını 120 TL arttırılarak 170 TL, iştirak nafakasının ise 170 TL arttırılarak 220 TL 'ye yükseltilmesine, nafakaların her yıl ÜFE-TÜFE oranında arttırımına karar verilmiştir, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde davacı kadının davalı ile 28.02.2003 tarihinde boşandıktan sonra 08.01.2007 tarihinde yeniden evlendiği ve söz konusu ikinci evliliğinin 21.11.2008 kesinleşme tarihli mahkeme kararıyla sona erdiği anlaşılmıştır.

TMK’nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Davalı tarafça açılmış bir nafakanın kaldırılması davası bulunmamakta ise de, söz konusu yasa maddesinin amir hükmü karşısında davalı tarafça yeniden evlenme olgusu yargılama aşamasında ileri sürülmemiş dahi olsa mahkemece re'sen dikkate alınması lüzumu bulunmaktadır. Bu halde, yoksulluk nafakası şartlarının davacı kadının yeniden evlendiği tarih itibariyle kalktığı değerlendirilmeksizin yoksulluk nafakasının arttırımına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16603, Karar No: 2023/8097, Tarih: 26.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16603 E.  ,  2023/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/177 E., 2016/550 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2016 tarihli iddianamesi ile, sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Denizli Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, cinsel amacın olmadığına ve eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların, 11.02.2016 saat 14:30 sıralarında, zorla katılan ...'yı araçlarına bindirerek kaçırdıkları ve ertesi gün kolluk ekiplerince Meserya Sitesi no:62 sayılı adreste katılanın

bulunarak kurtarılması iddiasına ilişkindir.

2. Mağdura ait 12.02.2016 tarihli raporda, sağ el bileğin yanal kısmında hafif hiperemi bulunduğu yazılıdır.

3. 12.02.2016 tarihli tutanakta, ihbar otomasyon sistemine sinyal takip sisteminden gelen bildirim ve yapılan araştırma sonucu, saat 03:10 sıralarında Meserya Sitesi no: 62 sayılı adrese gidildiğinde, yüksek sesle ağlama sesleri duyulduğu, kapı usulüne uygun şekilde çalındığında, bir bayanın imdat çığlıklarının duyulduğu, 25 dakikalık ikna çabası sonrasında kapının sanık ... tarafından açıldığı, katılan ...'nın, elleri ve ağzı bağlanarak zorla kaçırıldığını kolluk görevlilerine beyan ettiği kayıtlıdır.

4. Sanıklar müdafisince, sanık ...'e ait cep telefon kayıtları, bir kısım whatsapp konuşma içerikleri ve bir adet ses kaydı CD'sinin dosyaya sunulduğu görülmüştür.

5. Sanık ... savunmasında, katılanın, kendisinin kullandığı araca rızaen bindiğini, araçta katılan ile abisi sanık ...'in münakaşa ettiklerini, Himmet'in katılanın elini ayağını bantlamaya çalıştığını, "bu böyle olmaz, konuşun "diyerek aracı sağa çekip ayrıldığını, yarım saat sonra gelip, onları kiraladıkları eve götürdüğünü beyan etmiştir.

5. Sanık ... savunmasında, katılanın, kendisinin kullandığı araca rızaen bindiğini, araçta katılan ile abisi sanık ...'in münakaşa ettiklerini, Himmet'in katılanın elini ayağını bantlamaya çalıştığını, "bu böyle olmaz, konuşun "diyerek aracı sağa çekip ayrıldığını, yarım saat sonra gelip, onları kiraladıkları eve götürdüğünü beyan etmiştir.

6. Sanık ... kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında, katılan ...'yı kollarından tutarak zorla araca bindirdiğini, bağırmak isteyince ayaklarını ve ağzını bantlamaya çalıştığını, ancak beceremediğini, ellerini bağlayabildiğini, bir ay önce kiraladığı eve geldiklerini, katılana konuşmak istediğini söyleyip sorduğunda, kendisini sevmediğini söylediğini, ancak daha önce sevdiğini söylemesi ve ailesinin onunla evlenmesine mani olacaklarını söylemesi nedeniyle, evlenmek amacıyla kaçırdığını beyan etmiştir. Kovuşturmada, rızaen araca binen katılanın ellerini, kendisine zarar vermemesi için bantladığını, önceki beyanlarının katılanın babası tarafından dövülmemesine yönelik olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ile evlenmek istediği için katılanı kaçırdığını beyan eden ve eylemini cinsel amaçla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Mağdur aşamalarda, sanık ...'ın yardımı ile, sanık ...'in kendisini, bileklerinden tutarak zorla araca bindirdiklerini, sanık ...'in, el ve ayaklarını kalın bantla bağladığını, eve geldikten sonra sanık ...'ın ayrıldığını, emniyet ekipleri geldiğinde ağzını kapatıp villa içinde katlara çıkarıp indirdiğini, sesini duyurmak için bağırdığını beyan etmiştir.

3. Katılan ...'nın anne ve babası, müracaatlarında, sanık ...'e ait cep telefonunu aradıklarında, kızları Şahika'nın arkadan "baba beni kurtar" şeklinde bağırdığını duyduklarını beyan etmişlerdir.

4. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve katılanın istikrarlı anlatımları, bu anlatımlarla uyumlu doktor raporu, tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların cebir ile araca bindirdikleri katılanın, ellerini de bağlayarak hürriyetinden yoksun kıldıkları, götürdükleri evde katılanın sanık ... ile yakalanarak kurtarıldığı anlaşılan olayda, mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamış, sanıklar müdafinin temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararında sanıklar müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.