muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10248, Karar No: 2012/10365, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10248 E.  ,  2012/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, zirai sermaye faizi ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 5 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten taşınmaz maliki olan davalı tarafından kesilip nakledilebileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına bedel verilmemesi gerekirken bu ağaçların değerini de hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmazın tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan talep olmadığı halde terkine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda 1 numaralı bozma bendi gereğince bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre 2 numaralı bent de dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19910, Karar No: 2010/2706, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19910 E.  ,  2010/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17336, Karar No: 2015/14322, Tarih: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17336 E.  ,  2015/14322 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 12/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; “.... .” gazetesinin 10/12/2010 tarihli nüshasında “....: Eylemcilerin arkasında .... var” başlığı ile yapılan haberde dava dışı ... öğrenciler tarafından yumurta atılması olayıyla ilgili olarak ....arafından yapılan basın açıklamasında davacı hakkında “Halk evleri ve ...'in uzantılarının bu işin içinde olduğu” yönündeki sözlerini yayınlamak suretiyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek bu sözler nedeniyle uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan basın açıklamasını aynen yayınlanması ve dava dışı ....yapılan yumurtalı protesto eyleminde gençlerin davacı ve işçi partisi tarafından kışkırtıldığı iddiasının yayınlanmasının hukuka aykırı olup kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

-/-

-2-

2014/17336 -2015/14322

-/-

-2-

2014/17336 -2015/14322

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince, dava dışı .... iktidar partisi milletvekili olup açıklamalarının da toplumsal ilgiyi çektiği, davalı gazetede bu açıklamaların yayınlanmasının da güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5853, Karar No: 2019/7957, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5853 E.  ,  2019/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma sırasında 18/12/2017 tarihinde alınan ifadesinde bildirdiği adresinden farklı olan (apartman numarası farklı) adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; gerek adresin yanlış olması ve gerekse sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir usulüne uygun tebligat da bulunmadığından sanık ...'a Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, gerekçeli kararda ve ek kararda temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu da gözetilerek, sanık ...'in öğrenme üzerine sunduğu 26/03/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 29/03/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken, artırım oranı 1/3 olarak gösterilmişse de, artırımın 1/6 oranında yapılmış olması ve gerekçeli kararda da 1/6 oranında artırım yapıldığının belirtilmesi göz önüne alındığında, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında artırım oranının 1/6 yerine 1/3 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10648, Karar No: 2023/6978, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10648 E.  ,  2023/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/932 E., 2023/983 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ve 2022/298 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ile 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/932 Esas, 2023/983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ

A. Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemleri

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/932 Esas, 2023/983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ

A. Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemleri

Katılanın anal bölge muayenelerinde herhangi bir bulguya rastlanılmadığına, katılanın ile sanık arasında husumet bulunduğuna, on beş yıldır cinsel istismara maruz kalındığına ve katılanın reşit olduktan sonra da altı yıl boyunca sessiz kalma iddiasının hayatın olağan akışıyla uyumlu olmadığına, iddialara ilişkin görgü tanıkları bulunmadığına, olayın kurgudan ibaret olduğuna, olayın cinsel istismar kapsamında değerlendirilemeyeceğine, sanığın kollukta susma hakkını kullandığına, savcılık ifadesinde ise olayı inkar ettiğine, açıklanan nedenlerle eksik incelemeyle karar verilmesi, suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, delillerin yanlış takdir edildiğine, hukukun yanlış uygulanması sebepleriyle sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi aksi kanaatin hasılı halinde ise rızanın varlığı gerekçe gösterilerek sanık hakkında evlenme yasağı bulunan kişiler arasındaki cinsel ilişki suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında fikri içtima hükümlerinin uygulanmamasına, sanığa cinsel istismar ve cinsel saldırı suçlarından ayrı ayrı ceza verilmesine, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin herhangi bir tutunacak yanının bulunmadığına, sanık tarafının cezadan kurtulmak maksadıyla husumet sebepleri yarattığına, sanık hakkında eksik ceza tayini sebebiyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, ''Adlî rapor içeriğinde fiili livata bulgusuna rastlanılmamış ise de raporun olaydan hemen sonra alınmadığı, anal yolla ırza geçiş sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza veya sfinkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, olay sırasında girişi kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit ya da rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda travmatik bir bulgu olmaksızın livata eyleminin gerçekleşebileceği şeklindeki genel tıbbi belirlemeler de dikkate alındığında birtakım etkenler nedeniyle bulguya rastlanılamayabileceği, bu itibarla sonucun adlî tahkikatla değerlendirilmesi gerektiği, katılanın aşamalardaki beyanlarının genel itibariyle tutarlı olduğu, tanık anlatımlarının katılanın anlatımlarını doğruladığı, sanığın aşamalarda değişen ifadelerde bulunduğu ancak sulh ceza hakimliğinde sanığın katılan ile birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiklerini doğruladığı, fakat bunun katılanın isteği ve rızasıyla gerçekleştiğini belirttiği, katılanın aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında eylemlerin zorla gerçekleştiğini rızasının bulunmadığını, babası olan sanığın annesini ve kendisini öldürmekle tehdit etmesi nedeniyle bu zamana kadar şikayetçi olamadığını, ayrıca kendisine yol gösterebilecek birinin çevresinde bulunmadığını belirttiği, bu beyanlarıyla uyumlu olarak katılanın güzellik merkezinde müşterisi olan tanık ...'in uzlaştırmacı olması üzerine avukat tanıdıkları olabileceği ve yol gösterebileceği inancıyla tanık ...'e olanları anlattığı ve tanığın da yardımıyla olayların ortaya çıktığı, aynı evde yaşayan sanığın eşi, katılanın da annesi olan tanık ...'ın da doğrudan cinsel ilişki boyutunda olmasa da sanığın katılana karşı dokunma ve öpme eylemlerine şahit olduğunu belirttiği, toplum yapısı itibariyle ve sanığın korkusuyla katılanın uzun süren eylemleri saklama eğilimine girmesinin hayatın olağan akışıyla uyumlu olduğu, keza sanığın baskıcı bir tutum izlediğinin de dosya kapsamındaki beyanlarla sabit olduğu, sanığın kızı olan katılan ... ve eşi olan tanık ...'ın başkalarıyla iletişim kurmasını sınırladığı, sosyal çevrelerinin ve iletişimin artmaya başladığı bölgelerden taşınma gayretine girdiği, katılanın babası olan sanığa bu denli bir iftira atmasına gerektirecek bir nedenin bulunmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde; katılanın tutarlı beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı, tanıkların anlatımları ile tüm dosya içeriği dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı kızı olan katılan ..

... ve eşi olan tanık ...'ın başkalarıyla iletişim kurmasını sınırladığı, sosyal çevrelerinin ve iletişimin artmaya başladığı bölgelerden taşınma gayretine girdiği, katılanın babası olan sanığa bu denli bir iftira atmasına gerektirecek bir nedenin bulunmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde; katılanın tutarlı beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı, tanıkların anlatımları ile tüm dosya içeriği dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı kızı olan katılan ...'ye karşı katılanın 12 yaşını ikmal ettiği dönemden itibaren süreklilik arz edecek şekilde farklı zamanlar dahilinde sanığın katılan ile yalnız kaldığı vakitlerde adı geçenin üzerindeki kıyafetleri çıkartıp göğüs ve ön cinsel bölgesine dokunup göğüs ve dudak kısımlarından öpmek şeklindeki eylemlerinin başladığı, 2016 yılına kadar sanığın bu eylemlerinin aralıksız devam ettiği, 2016 yılından itibaren öpme, dokunma ve sürtünmenin yanı sıra cinsel organını katılanın ön cinsel organına sokmaya başladığı, bu eylemlerinin de süreç içinde aralıksız devam ettiği, sadece katılanın hasta olduğu dönemlerde eylemlerini gerçekleştirmediği, yine 2022 yılı yaz dönemi içinde sanığın bu kez cinsel organını katılanın anüs bölgesine sokmak suretiyle fiili livata yoluyla eylemlerini devam ettirdiği ve bazı vakitlerde de cinsel organını katılanın ağzına sokmak suretiyle oral yoldan ilişkide bulunduğu, son hadisenin de 2022 yılının Ağustos ayının ortalarında yaşandığı sabit olmakla Sanık ... hakkında Katılan ..

... hakkında Katılan ...'ye karşı katılanın 12 yaşını ikmalinden sonra öpmek/dokunmak/sürtünmek şeklindeki eylemleri nedeniyle ''Çocuğun Cinsel İstismarı'' suçundan ve katılanın 18 yaşını ikmal etmiş olduğu 2016 yılından itibaren başlayan sanığın cinsel organını katılanın ön cinsel bölgesine sokmak ve şikayet tarihine kadar katılanın ön ve arka bölgelerine sanığın cinsel organını sokmak, katılanın ağzına cinsel organını sokmak şeklindeki eylemleri nedeniyle 'Nitelikli Cinsel Saldırı' suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın süregelen eylemleri arasında zaman aralığı olmadığı, herhangi bir kesintinin gerçekleşmediği, sanığın eylemlerinin öncelikle çocuğun cinsel istismarı şeklinde başladığı, kesintisiz devam eden eylemler sonucunda sanığın katılana karşı katılan 18 yaşını ikmal ettikten sonraki tarihlerde nitelikli cinsel saldırı eylemlerini gerçekleştirdiği, katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında parmak sokma şeklinde eylemlerinin de olduğunu bunun 16-17 yaşlarındayken başladığını belirttiği, ancak soruşturma aşamasında böyle bir beyanının bulunmadığı, iddianame kapsamında nitelikli eylemlerin katılanın 18 yaşını ikmal ettikten sonra başladığının anlatıldığı ve buna istinaden kamu davasının açıldığı, katılanın zaman kavramını net olarak hatırlamadığını belirttiği de dikkate alındığında parmak sokma şeklindeki eylemin 18 yaşından küçük olduğu zamanlarda gerçekleştiği hususunun şüphede kaldığı ve bu bakımdan beyanlar arasındaki çelişkinin mahkememizce sanık lehine değerlendirildiği, bu itibarla sanığın organ sokmak şeklindeki eylemlerini katılanın 18 yaşını ikmal ettiği tarihten sonraki dönemde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, araya zaman aralığı girmeden kesintisiz olarak gerçekleşen eylemlerin teselsül hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği ve TCK'nun 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren 'nitelikli cinsel saldırı' suçundan hüküm kurulması gerektiği belirlenmekle...'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden müsnet suçtan dolayı sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vakî istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/932 Esas, 2023/983 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.