muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1178, Karar No: 2024/4372, Tarih: 21.05.2024

Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin altıcı fıkrası uyarınca tayin olunan hapis cezasından indirim yapılırken hapis cezasının hesap hatası sonucu 13 yıl 12 ay 22 gün yerine, 14 yıl 22 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2400 Esas, 2022/1761 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, "B" bendinin dördüncü fıkrasından "14 yıl 22 gün" ifadesinin çıkarılarak yerine "13 yıl 12 ay 22 gün" ifadesinin eklenmesi ve yedinci fıkrasından "sanığın sonuç olarak 14 yıl 22 gün hapis" ifadesinin çıkarılarak yerine "sanığın sonuç olarak 13 yıl 12 ay 22 gün hapis" ifadesinin eklenmek suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34165, Karar No: 2016/1640, Tarih: 27.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/34165 E.  ,  2016/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14903, Karar No: 2014/29668, Tarih: 11.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14903 E.  ,  2014/29668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7767, Karar No: 2013/1748, Tarih: 14.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7767 E.  ,  2013/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiş, davalı... Koop. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili ile davalı şirket yetkilileri ... ve ... gelmedi. Diğer davalı ... Koop. vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile buna ek olarak yapılan ek sözleşmenin feshine ve gecikme tazminatı ile ceza koşulu alacağının davalılardan müteselsilen tahsiline ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesi istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacıların miras bırakanı .... vekili ile davalı şirket arasında Samsun 3.Noterliğince doğrudan düzenlenen 29.12.1997 tarihli ve 52966 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve ayrıca arsa sahibi vekili ile yüklenici şirket arasında 07.10.1998 tarihli anılan noterlikçe doğrudan düzenlenen ek sözleşme düzenlenmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini, davalılar Kasım Yılmaz ile ..., "müşterek borçlu ve müteselsil kefil" başlığı altında imzalamışlardır. Sözü edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, .... ili Merkez ilçe .... mahallesinde bulunan tapunun ... ada ve 3,4,5 ve 6 parsellerinde tapuya kayıtlı taşınmazlardaki .... hisseleri hakkında yapılmıştır.

TMK'nın 692. maddesi hükmü gereğince, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşlarının kabulüne bağlıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshi davası da "önemli tasarruflardan" olduğundan, sözleşmenin tarafı olan tüm arsa sahipleri tarafından açılması ya da açılan davaya onay vermeleri zorunludur.

Elbirliği ya da müşterek mülkiyet şeklinde mülkiyete konu taşınmaz mallar üzerinde inşaat yapılması için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin de tüm ortakların ya da müşterek paydaşların katılımıyla yapılması zorunludur. Kural bu olmakla birlikte, bazı ortak ya da müşterek paydaşlar tarafından yapılan sözleşmelere, diğer ortak ya da paydaşların onay vermeleri durumunda da arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi geçerli ve bağlayıcı olur.

Elbirliği ya da müşterek mülkiyet şeklinde mülkiyete konu taşınmaz mallar üzerinde inşaat yapılması için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin de tüm ortakların ya da müşterek paydaşların katılımıyla yapılması zorunludur. Kural bu olmakla birlikte, bazı ortak ya da müşterek paydaşlar tarafından yapılan sözleşmelere, diğer ortak ya da paydaşların onay vermeleri durumunda da arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi geçerli ve bağlayıcı olur.

Somut olayda ise; sözü edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ek sözleşme, sözleşme konusu müşterek mülkiyete konu olan parsellerdeki davacıların miras bırakanı olan ...'nin payları hakkında yapılmıştır. Taşınmazların tümü hakkında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin yapıldığına ilişkin dosya kapsamında yeterli bilgi ve belge bulunmamaktadır. Ancak, getirtilerek incelenen Samsun 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/615 Esas ve 2008/5 Karar sayılı dosyası kapsamından aynı davalılar hakkında ve yine aynı tapulu taşınmazlara ilişkin olarak yapılan ve İstanbul 14.Noterliğince düzenlenen 08.07.1997 tarihli ve 14688 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile bu sözleşmeye ek olarak düzenlenen 11.09.1998 tarihli ve 24076 yevmiye numaralı sözleşmenin feshi istemiyle, .... tarafından dava açıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere; tüm arsa sahipleri tarafından geçerli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ise; sözleşme ve ek sözleşmelerin feshi için açılan davanın dinlenebilmesi için TMK'nın 692.maddesi hükmü gereğince, tüm paydaşların birlikte dava açması ya da açılan davaya onay vermeleri, ayrı ayrı davalar açılmış ise 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi hükmü gereğince davaların birleştirilerek görülmesi zorunludur. Mahkemece, açıklanan bu hususların gözetilmemesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan; mahkemece, sözleşmelerin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmiş olduğu halde, olumlu zarar kapsamındaki gecikme tazminatı ile ceza koşulu alacağına hükmedilmiş olması da kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalıların temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğundan 900,00 TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı kooperatife verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1394, Karar No: 2019/6070, Tarih: 28.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1394 E.  ,  2019/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ancak tefhim olunan kısa kararda ise suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmek suretiyle tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olması ,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5130, Karar No: 2013/26132, Tarih: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5130 E.  ,  2013/26132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Geçici köy korucularını bilgilendirmek ve devriye belgelerini kontrol etmek amacıyla jandarma ekibinin olayın meydana geldiği köye geldikleri, geçici köy koruyucusu sanık ile arkadaşı ...'nın askeri aracın yanında ayakta durdukları, sanığın omzundaki otomatik silahı askısından kurtarıp indirdiği esnada, silahın ateş alması sonucu ...'nın başından vurularak öldüğü olayda; İddianamede belirtilen, olayın sanığın şaka amaçlı silahı ölene doğrultması ve silahın ateş almasından da kaynaklanabileceğine ilişkin ifade de dikkate alındığında, delillerin takdir ve tayin yetkisinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu gözetilmeksizin, yargılamaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21269, Karar No: 2014/15906, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21269 E.  ,  2014/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı ve davalı Şirket vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı ve davalı şirket vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/10, Karar No: 2023/1975, Tarih: 04.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10 E.  ,  2023/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Nitelikli cinsel saldırı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; Bakanlık vekiline usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı vermiş olduğu temyiz dilekçesinde temyiz gerekçesi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafilerinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2013/45 Esas, 2017/264 Karar sayılı kararı ile inceleme dışı bir kısım sanıklarla ilgili kurulan hükümlerle birlikte sanık ... hakkında da;

a) Şikayetçi ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

...) Mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (...) bendi yollamasıyla, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (...) ve (f) bendleri, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

c) Mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (...) ve (f) bendleri, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/45 Esas, 2018/2212 Karar sayılı kararı ile bir kısım sanıklar ve dosyamız sanığı ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (...) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık ... hakkında mağdure ...'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile şikayetçi ...'ya yönelik cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümler yönünden sanıklar aleyhine istinaf başvurusunda bulunulması nedeniyle ifadelerinin alınamaması ve bu amaçla çıkartılan yakalama müzekkerelerinin uzun süre infaz edilememesi, infaz edilmesinin beklenmesinin diğer eylemler ve sanıklar yönünden yargılamayı uzatacağı ve zamanaşımına uğratabileceğinden sanıkların bu suçları yönünden davaların ayrılmasına ve ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve tefrik edilen bu dosya 2018/3544 Esas numarasını almıştır.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2018/3544 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (...) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında;

a) Şikayetçi ...'ya yönelik cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

...) Mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı yasa ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

...) Mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı yasa ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Mağdure ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (...) ve (f) bendleri, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

4. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/13683 Esas, 2021/8676 Karar sayılı kararı ile "Katılan Bakanlık vekilinin ilk derece mahkemesi kararıyla ilgili süresinde verdiği süre tutum dilekçesinde sanık olarak sadece bağlantılı dosya sanıklarından ... ... ...'ın ismini belirtmesi karşısında diğer sanıklarla ilgili istinaf talebinde bulunmayıp, sadece ... ... açısından aleyhe kanun yoluna başvurduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince iş bu dosyada sanık ... müdafisinin lehe istinaf başvurusuna istinaden ve bağlantılı diğer dosyada sadece ... ... yönünden aleyhe başvuran Bakanlık vekilinin ...'le ilgili bu yönde talebi olmadığı nazara alınmak suretiyle değerlendirme yapması gerekirken ... aleyhine de istinaf başvurusu olduğu kabul edilip, mevcut mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sonuç ceza miktarları itibarıyla daha ağır nitelikte mahkumiyet kararları verilmesi..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (...) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/878 Esas, 2020/246 Karar sayılı kararı ile;

a) Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının süre tutum dilekçesinde belirtmeyip istinaf süresi geçtikten sonra gerekçeli istinaf dilekçesinde bu sanık yönünden istinafa başvurduğu anlaşılmakla süre yönünden Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (...) bendi uyarınca istinaf başvurusunun reddine,