muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12897, Karar No: 2012/19154, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12897 E.  ,  2012/19154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden İntursa İnşaat Turizm Ltd. Şti'ye. iadesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9541, Karar No: 2017/4843, Tarih: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9541 E.  ,  2017/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesine göre; “Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde ceza sorumluluğu olmayacağı; ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacağı; işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı hâlinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde dokuz yıldan onbir yıla kadar hapis cezasına hükmoluncağı, diğer cezaların yarısı indirileceği ve bu hâlde her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamayacağı”

5271 sayılı CMK'nın 63/1. maddesine göre; “Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re'sen, Cumhuriyet savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcinin istemi üzerine karar verilebileceği; ancak hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukukî bilgi ile çözülmesi olanaklı konularda bilirkişi dinlenemeyeceği” şeklinde düzenlemelere yer verilmesi karşısında;

Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin tespitinin ancak konusunda uzman bilirkişiler tarafından verilebileceği, hakimin kendi görüş ve düşüncesini dosyaya yansıtamayacağı, alınan bilirkişi raporlarını da mahkeme tarafından yeterli görülmemesi halinde konusunda uzman başka bilirkişilerden rapor alınarak çözülmesi gerektiği gözetilmelidir.

Somut olaya gelince;

Sanık ... hakkında Uşak Devlet Hastanesinin 08.08.2014 gün 2682 sayılı raporuna göre, üstüne atılı yağma suçunun anlam ve sonuçlarını algıladığı ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği; sanık ... hakkında Uşak Devlet Hastanesinin 08.08.2014 gün 2683 sayılı raporuna göre, üstüne atılı yağma suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği; sanık ... hakkında Uşak Devlet Hastanesinin 12.08.2014 gün 339 sayılı raporuna göre, üstüne atılı yağma suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği kanatine varıldığının Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Dilay Karaaslan tarafından düzenlenen raporlardan anlaşıldığı;

Mahkemece bu raporlar yeterli görülmediği takdirde, sanıkların Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31.maddesi uyarınca usulüne uygun rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilip “ suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan SSÇ'ler hakkında alınan raporların değerlendirilmesi ve duruşmalarda yapılan izlem ve gözlemlere edinilen kanaate göre SSÇ'lerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayabildikleri ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince geliştiği dikkate alınarak cezai sorumluklarının bulunduğu değerlendirilmekle TCK.nın 31/2. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılmasına” karar verilmek suretiyle, kanunun öngördüğü kurallara riayet edilmeyip sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9705, Karar No: 2017/4498, Tarih: 29.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9705 E.  ,  2017/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Aşamalarda vefat eden davacı babanın mirasçılarından kendilerine gerekçeli karar tebliğ edilmeyenler tespit edilerek bunların tamamına yöntemince gerekçeli karar ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün temyiz dilekçesinin usulünce tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7140, Karar No: 2020/4577, Tarih: 16.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/7140 E.  ,  2020/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22/12/2012 tarih ve 2012/63198 esas sayılı iddianamesinin anlatım kısmında sanık ...’nın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden bahsedildiği ve sevk maddesinde de 2008 takvim yılına ilişkin cezalandırılmasının talep edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki (1) numaralı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemenin gerekçe bölümünde sanığın 10/04/2008 tarihine kadar olan faturalardan sorumlu olduğunu kabul ederek hüküm kurduğu anlaşılmakla; Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... (...) hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında, kendisinin ev hanımı olduğunu, şirket ve fatura işlerinden anlamadığını, eski eşi ... ve muhasebeci ...’un ısrarları üzerine şirketin kendi adına kurulduğunu, ancak şirketin tüm işleri ile fiilen eski eşi ...’un ilgilendiğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükellefler ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3- Sanığın savunmasında ismi geçen ... ve ... isimli kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3- Sanığın savunmasında ismi geçen ... ve ... isimli kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

4- Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

5- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya tanıklara ait olmadığının anlaşılması ve/veya faturalar ile yukarıda ismi geçen kişilere ulaşılamaması halinde ise;

Faturaları kullanan şirket yetkilileri ya da şahısların CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

6- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23249, Karar No: 2018/12298, Tarih: 20.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/23249 E.  ,  2018/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ...ilçesi, ... köyü, 257 ada 8 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Acele kamulaştırmada tespit edilerek davalılar adına bloke edilen bedelin kamulaştırma bedelinden mahsubu ile kalan kısma faiz yürütülmesi gerekirken tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına faiz yürütülmesi, Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (bu nedenle) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla kalan 1.970,41 TL'ye) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8475, Karar No: 2007/613, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8475 E.  ,  2007/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Dava konusu taşınmazlarda davacılardan Mustafa Karaman (1952 doğumlu) kamulaştırma evrakına ekli tapu senetlerine göre 338688/90316800 pay sahibi göründüğü halde tapu sicil müdürlüğünden gönderilen tapu kayıtlarında payı 49280/90316800 olarak gösterilmiş olup bu çelişkinin giderilmemesi,

2- Davacılardan Nuri Oktay dava konusu taşınmazlarda pay sahibi olmadığı ve avukata verdiği vekaletnamesi de bulunmadığı halde lehine hüküm kurulması,

3- Davacıların paylarına isabet eden miktar tapu kaydına göre toplam 837.6 m2, tapu senedine göre 897.2 m2 olup bilirkişi raporlarında 985.71 m2 pay üzerinden hesaplama yapılmıştır. Tüm bu çelişkiler giderilerek davacıların paylarına isabet eden miktar tam olarak belirlenmeden hüküm kurulması,

4-Davacılar murisi Hacı Karaman'a kamulaştırma evrakının tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise tarihini gösterir belgenin getirtilmemesi, bu suretle davanın süresinde açılıp açılmadığının denetlenmemesi,

5- Hüküm fıkrasında her davacı yönünden ayrı ayrı arttırım bedelinin gösterilmemesi,

6- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı tarifesine giren yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1976, Karar No: 2015/6268, Tarih: 11.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1976 E.  ,  2015/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.09.2013 gün ve 2013/83561/4038 sayılı raporun aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisinde bulunmadığı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde de elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşılmakla, söz konusu raporun aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosya içerisinde konulmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13688, Karar No: 2012/1553, Tarih: 07.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13688 E.  ,  2012/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 22/04/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, Anadolu'da ... gazetesinin 05/02/2009 günlü sayısında davalılardan ... tarafından yazılan “Bir paşanın 5 yakını çürük listesinde” başlıklı haberin yapıldığını, genelkurmay ikinci başkanı ile yanyana fotoğrafının yayınlandığını, 06-07/02/2009 tarihli nüshalarda iddianın tekrarlandığını, haberin gerçeklik unsurundan yoksun olduğunu, haber verme hakkının kötüye kullanıldığını ileri sürerek, kişilik haklarına saldırı nedeni ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise; haberin gerçek ve hukuka uygun olduğunu, haberin doğruluğunun davacı tarafından da kabul edildiğini, ilgili kurumlardan sorulduğunda yayının gerçekliğinin ortaya çıkacağını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacının yeğenlerinin bazılarının askerliğini tamamladığı, bazılarının askere gitmeden önce yaralanmaları nedeniyle rapor alarak askere gitmedikleri, bazılarının ise askerlik sırasında yaralanmaları nedeniyle askerliğe elverişsiz hale geldiği, haberin veriliş biçiminin davacıyı küçük düşürmeye yönelik olduğu, haberin gerçek olmadığı ve güncel değerinin bulunmadığı, böylece davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberde; üst düzey görevlerde bulunan birçok generalin oğlunun, yeğeninin, akrabasının ve eniştesinin çürük raporu alarak vatani görevini yerine getirmediği haber konusu yapılmış ve davacının beş yeğeninin de çürük raporu alarak askerliğini yapmadığı iddia edilmiştir.

Yerel mahkemece yapılan araştırma ve incelemede davacının kızkardeşlerinin çocukları olan beş yeğeninin askerlik öncesinde ya da askerlik sırasında değişik sağlık sorunları nedeniyle askerliğe elverişsiz hale gelmeleri nedeniyle kamuoyunda çürük raporu şeklinde adlandırılan sağlık raporu alarak askerlik görevini hiç yapmadıkları ya da erken terhis oldukları resmi belgelerle anlaşılmıştır.