muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13749, Karar No: 2013/14893, Tarih: 06.11.2013

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını

devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5973, Karar No: 2019/10846, Tarih: 19.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/5973 E.  ,  2019/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde, davalı ...'nin göndermiş olduğu 08/11/2019 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği ancak dilekçede hakim ya da yazı işleri müdürü tarafından yapılmış havale işlemi olmadığı gibi, davalının kimlik tespitinin de yapılmadığı anlaşılmakla, davalı ...'nin temyizden feragat dilekçesinin mevzuat gereği hakim ya da yazı işleri müdürü havalesi ve kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19741, Karar No: 2015/23488, Tarih: 27.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19741 E.  ,  2015/23488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 17/02/2015

Numarası : 2014/138-2015/199

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11122, Karar No: 2010/12896, Tarih: 06.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11122 E.  ,  2010/12896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURGUTLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları O.’ın maliki olduğu 23 parsel sayılı taşınmazı davalı M. A.’ya satış suretiyle temlik ettiğini, M. A.’nın da daha sonra ½ payını davalı S.’e temlik ettiğini, kalan payı da dava dışı H. H.’e temlik edeceğini, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, başka mirasçılar tarafından açılan davanın kesinleştiğini ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı S., davaının reddini savunmuş, diğer davalı M. davayı kabul ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın temliklerinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Sadettin tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteğinin değerden reddiyle gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı, miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda, “… tapu kaydının davacıların hissesi oranında iptali ile bu kişilerin adlarına tapuya kayıt ve tesciline” denilmiş iken, gerekçeli kararda bu ifadelere ek olarak Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/352 E.-K. Sayılı veraset ilamına atıf yapılarak karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, kısa kararda, “… tapu kaydının davacıların hissesi oranında iptali ile bu kişilerin adlarına tapuya kayıt ve tesciline” denilmiş iken, gerekçeli kararda bu ifadelere ek olarak Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/352 E.-K. Sayılı veraset ilamına atıf yapılarak karar verildiği görülmektedir.

Dosya içinde bulunan miras bırakan O..’a ait veraset ilamlarından birinde anne sağ, diğerinde ölüdür. Buna göre mirasçıların payları değişiktir. Dava tarihi itibariyle anne ölü olduğuna göre, miras yoluyla anneden gelen payın da muvazaalı olduğu ve davacıların anneden dolayı da hak sahibi oldukları gözetildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık yaratıldığı sabittir.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik işin esasının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/304, Karar No: 2016/1957, Tarih: 18.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/304 E.  ,  2016/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna iştirak, geceleyin birden fazla kişiyle birlikte silahla konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama sonucu ölüme sebep olmak, açıktan hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar .,.,.,.,.,.,. hakkında maktüle . yönelik öldürme suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Karaman Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'ne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

18/04/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .,., müdafileri Avukatlar .,., yokluklarında 21/04/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/30449, Karar No: 2014/3033, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30449 E.  ,  2014/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/109032

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/1588 (E) ve 2011/1974 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olduğunun anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2414, Karar No: 2015/4725, Tarih: 18.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2414 E.  ,  2015/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, sözleşmenin iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında 10.05.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme uyarınca 10 dairenin ...'e, 4 dairenin de ...'e ruhsat tarihinden itibaren 36 ay içinde teslim edilmesi gerektiğini, süresinde teslim edilmemesi halinde ise rayiç kira bedelinin ödenmesinin kararlaştırıldığını, inşaat ruhsatının 17.03.1997 tarihinde alındığını, halen dahi teslimin yapılmadığını, projeden farklı olarak üst katlara kat ilavesiyle üst katların dubleks dairelere dönüştürülmesinden dolayı paylaşım dengesinin müvekkilleri aleyhine bozulduğunu ileri sürerek, 10.09.1999 olan teslim tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte 10.000,00 TL rayiç kira bedelinin tahsilini, inşaatın müvekkilleri tarafından yapılmasına izin verilmesiyle birlikte noksan kalan ve ayıplı işler bedeli 7.000,00 TL'nin tahsilini ve ilave katlar ile hisse alımı nedeniyle müvekkillerinin daire sayısının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin, teslim tarihinde fesih iradesinin bildirilmemiş olması ve davacıların uzunca süre suskun kalmaları nedeniyle sözleşmenin süresiz hale dönüşeceğini, inşaatın yapılmakta olduğunu, davacının süre vererek ihtar çekip müvekkilini temerrüte düşürmediğini, bu yüzden gecikme tazminatının istenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin kooperatifin yaptırdığı inşaatta iş yaptığını ve üyelik aldığını ileri sürerek, tazminat ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin kooperatifin yaptırdığı inşaatta iş yaptığını ve üyelik aldığını ileri sürerek, tazminat ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava dışı diğer arsa sahibi hissedarları ile birlikte asıl davada davacılar ve davalı kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, inşaatın süresinde tamamlanmadığı, teslim tarihinin 17.03.2000 olduğu,...açısından 310.392,25 TL,...açısından 124.156,90 TL gecikme tazminatı alacağının bulunduğu, davacılar tarafından 26.07.2007 tarihinde ihtar çekildiği ve ihtar ile verilen 7 günlük sürenin 26.08.2007 de dolduğu, davacılara isabet eden dairelerin metrekare olarak sözleşmeye uygun yapıldığı, davacı tarafça inşaat fazlalığından bahisle müvekkillerine düşecek yeni daire sayısının tespiti istenmişse de sözleşmede arsa sahibi davacılara düşecek daire sayısının kesin olarak tespit edilmesi nedeniyle talebin yerinde olmadığı, nitekim sözleşmede kat ve daire sayısı sınırlandırılmadan inşaattaki kalan dairelerin müteahhide ait olacağının kabul edildiği, davacı ...'in ölü hissedar ...'dan hisse satın aldığı, bu nedenle ilave daire verilmesi gerektiği, 4 dairenin murisleri ... hissesinden...ve ... 'e düştüğü, ... hissesinin de 01.08.2006 tarihinde ...'ye geçtiği, davalı tarafından dosyaya tarihsiz ek sözleşme sunulmuşsa da, sözleşme, noterden düzenlenen asıl sözleşmeyi inşaat süresi açısından esaslı olarak değiştirdiğinden ve davacı arsa maliklerince kabul edilmediğinden geçerli olmadığı, eksik iş bedelinin davacıların paylarına göre 3.883,00 TL olduğu, birleşen davanın takip edilmediği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 124.156,90 TL, davacı ... için 310.392,25 TL gecikme tazminatı ile 3.883,00 TL eksik iş bedelinin tahsiline; birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatı ile ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, asıl davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, 10.05.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre dava konusu yapının teslimi gereken tarih 18.03.2000 olarak saptanmıştır. Ne var ki, bir kısım arsa sahipleri ile yüklenici arasında daha sonraki bir tarihte yapıldığı anlaşılan adi yazılı ek sözleşmeyle, asıl sözleşmedeki gecikme tazminatına ilişkin paragraf iptal edilerek, inşaat süresi yeni ruhsat tarihinden itibaren 36 ay olarak belirlenip, yasayla yapılan engellerin inşaat süresine ilave edileceği kararlaştırılmıştır.

Her ne kadar, TBK'nın 13. maddesi uyarınca, düzenleme şeklinde yapılması gereken bir sözleşmenin tadilinin de aynı şekle tabi olarak yapılması gerekli olsa da; aynı maddenin devamı hükmüne göre, sözleşme metni ile çelişmeyen tamamlayıcı yan hükümler bu kuralın dışındadır. Somut uyuşmazlıkta, işin süresinin uzatılmasına ilişkin düzenleme arsa malikince kabul edilmiş ve yüklenicinin de yükümlülüklerini ağırlaştırmamıştır. Bu durumda, bu yan hükümdeki değişikliğin, imzasının sağlıklı olması koşuluyla, ek sözleşmeyi imzalayan arsa sahibi yönünden bağlayıcı olacağının kabulü gerekmektedir. Anılan ek sözleşmeyi davacı arsa sahiplerinden ...'in imzaladığı görülmekte ise de; yargılama sırasında sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Şu halde mahkemece, bu iddianın incelenmesi sonucu, imzanın davacıya ait olduğunun tespiti halinde, sadece bu arsa maliki yönünden bağlayıcı olmak üzere, ek sözleşmeye göre yeni ruhsat tarihinden itibaren süre hesabı yapılarak, yasa gereği yapılan engellemelerin de süreye ilave edilmesi sonucu belirlenecek teslim tarihi dikkate alınarak, bu davacı yönünden hükme varılması gerekirken, bu hususlar dikkate alınmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davacıların, davalı yükleniciyi temerrüde düşüren herhangi bir ihtarnamesi bulunmadığından TBK'nın 117. maddesi uyarınca, dava dilekçesi ile talep edilen miktara dava tarihinden, ıslahla talep edilen kısma ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hüküm altına alınan tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11817, Karar No: 2015/799, Tarih: 03.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/11817 E.  ,  2015/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.02.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 03.02.2015 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.Bu sebeple davanın onanması usul ve kanuna aykırıdır. Çoğunluk kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/5711, Karar No: 2006/12979, Tarih: 03.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5711 E.  ,  2006/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

MAHKEMESİ       :Aksaray 1.Aile Mahkemesi
Yargıtay — Esas No: 2023/9163, Karar No: 2024/9644, Tarih: 08.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9163 E.  ,  2024/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/171 E., 2023/160 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle, ... sigortalı ...'ın davalı Çamlı Enerji A.Ş. emrinde çalışmaktayken 19.10.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaşamını yitirdiğini, meydana gelen kazada müteveffanın herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kazanın işveren davalıların iş güvenliği kurallarına aykırı tutum ve davranışları ve çalıştırdığı kişilerin kusuru sonucunda oluştuğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ... ile müvekkili şirket arasında herhangi bir işçi işveren ilişkisinin bulunmadığını, ayrıca müvekkili şirketin ihale makamı olduğunu, bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkil şirket ile Çamlı Enerji A.Ş. arasında imzalanan 12.02.2015 tarihli arıza, onarım ve bakım işleri ile ilgili sözleşme gereği iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alınmasından sorumlu Çamlı Enerji A.Ş. tarafından gerekli iş güvenliği önlemleri alındığını, iş güvenliği malzemelerinin müteveffaya teslim edildiğini, olayın müteveffanın kendi kusurundan kaynaklandığını ifade ederek haksız davanın reddini savunmuştur.