muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15212, Karar No: 2012/1197, Tarih: 06.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15212 E.  ,  2012/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla zeminine; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yapranma payı da düşülerek ve kapama meyve bahçesi niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davasında, aynı Kanunun 15/son maddesine göre, değerlendirme dava tarihi itibariyle yapılacaktır.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2009 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2- Toplam sabit masraflar, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3- Taşınmazın tamamının ve kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü, geometrik durumu nazara alındığında arta kalan bölümde değer azalışı olamayacağı gözetilmeden, değer azalışı verilerek fazla bedele hükmedilmesi,

4- Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde 22,52 m2’lik bina olduğu tespit edilmesine rağmen, hükme esas bilirkişi raporunda 22,52 m2 bina yönünden hesaplama yapılmaması ve ayrıca 14,70 m2’lik kısmı kamulaştırılan binanın arta kalan kısmının kullanılıp kullanılamayacağı, kullanılacaksa kısmen kamulaştırmadan arta kalan bölümü yönünden tamirat tadilat masrafları ve değer düşüklüğü yönünden araştırma yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21544, Karar No: 2012/20218, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21544 E.  ,  2012/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Üyesi.... 'i temsilen ....İş Sendikası adına vekili ... ... ile davalı... Deri ve Kösele San. Tic. A.Ş. Adına vekili ... ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 24.01.2012 tarihli ve 2011/491 esas sayılı 2012/55 sayılı kararı Dairenin 20.04.2012 tarihli ve 2012/4314 esas 2012/8172 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ... sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4816, Karar No: 2023/143, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4816 E.  ,  2023/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili, İskenderun 3. İcra Müdürlüğünün 2005/3333 E. sayılı dosyasında tanzim edilen 06.11.2007 tarihli sıra cetvelinde satışı yapılan 64400096 seri numaralı makine üzerindeki müvekkili bankanın 1. sıradaki haczinin dikkate alınmadığını ileri sürerek müvekkili banka haczinin ve alacağının 1.sırada kabulü ile sıra cetvelinin buna göre yeniden düzenlenmesine, bu makine satış bedelinin müvekkili bankaya ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin menkul haczinin bir yıl içinde satış talebinde bulunmadığından satış tarihi olan 15.01.2007 tarihinden önce hukuki değerini yitirmiş olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 64770096, 64400097 ve 64500096 seri numaralı makinelerin satışından kalan 8.990,20 TL paranın paylaşımı için sıra cetveli yapıldığı, satılan menkuller ile şikayetçinin bildirdiği menkulün seri numaralarının uymadığı şikayetçi tarafından haczedilen menkullerin satışı yapılan menkuller olmadığı, ayrıca satış tarihinde İİK'nın 106. maddesi gereğince menkuller üzerindeki şikayetçinin Denizli 1. İcra Müdürlüğünün 2005/6765 E. sayılı dosyası ile konulan hacizlerin düşmüş olduğu, 06.11.2007 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasalara uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle sıra cetveline itirazın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, duruşmanın belirlenen saatinden önce yapılmış olduğundan iddia ve savunmalarını belirtemediklerini, hacizlerinin ayakta olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 16.12.2019 tarih ve 2016/5919 E.,2019/5324 K. sayılı kararıyla, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, yargılamanın 05.11.2008 günü saat 14:40’ta yapılacağının belirtilmesine rağmen duruşma saati gelmeden 14:04 de şikayetçi tarafın yokluğunda yapıldığı ve karar verildiği, mahkemece saati beklenmeden davacının yokluğunda yapılan duruşmanın yenilenmesinin ve duruşmanın saatinde yapılmasının icap ettiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

V. BOZMA SONRASI MAHKEME KARARI

V. BOZMA SONRASI MAHKEME KARARI

Mahkemece,şikayetçi tarafından haczedildiği bildirilen menkullerin satışı yapılan menkuller olmadığı, ayrıca satış tarihinde İİK’nın 106. maddesi gereğince menkuller üzerindeki konulan hacizlerin düşmüş olduğu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, satılan menkuller ile müvekkil bankanın bildirdiği menkullerin uymadığı husususun tümüyle gerçeğe aykırı bir tespit olduğunu, anılan tarihte yürürlükte olan İİK’nın 106. maddesine göre mahcuz menkullerde satış isteme süresinin bir yıl olduğunu, ayrıca icra müdürlüğünün satışa ilişkin 12.12.2006 tarihli kararında yazılı olduğu gibi Denizli 1. İcra Mahkemesinin 2005/681 E. sayılı dosyasından verilen 3 aylık konkordato mühletinin de satış isteme süresine eklenmesi neticesinde satış talebinin süresinde olduğunu, satış avansının da yatırılmış olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

1086 sayılı HUMK’nın 427 ve vd. maddeleri, İİK’nın 142 ve 294/1 maddeleri

3-Değerlendirme

Haciz tarihinde yürürlükte bulunan İİK 106 md. uyarınca menkuller için satış isteme süresi 1 yıldır. Bu süreler kanundaki başka sebepler ile durmuş ise durma süresi, bir yıllık süre hesabında nazara alınmaz. Somut olayda, şikayetçinin takip dosyasında bedeli paylaşıma konu menkul malın 13.09.2005 tarihinde ihtiyaten haczedildiği, ödeme emrinin borçluya 07.10.2005 tarihinde tebliğ edildiği ve şikayetçinin kesin haciz tarihinin 14.10.2005 olduğu, satış talebinin 12.12.2006 tarihinde yapıldığı ve avansın da aynı gün yatırıldığı dosyadan anlaşılmaktadır. Davacı talebi üzerine Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2005/681 E. sayılı dosyasında 09.03.2006 tarihinde 3 aylık konkordato mehil süresi borçlu hakkında bütün icra takiplerinin ve icrai işlemlerin durdurulmasına karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, İİK’nın 294/1 maddesi gereğince 3 aylık konkordato mehil süresinin şikayetçinin satış isteme ve avans yatırma süresine eklenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca şikayetçinin bedeli paylaşıma konu makinelerden 64400097 seri numaralı makine yönünden süresinde satış talep ettiği ve avansı yatırdığı ve bu haliyle de haczinin düşmediği anlaşıldığından şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13753, Karar No: 2015/6793, Tarih: 07.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/13753 E.  ,  2015/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde davalıdan satın aldığı malları satmakta olduğunu, ticari ilişki devam ederken müvekkilince davalıya verilen 15.000 TL.lik hatır çekinden davalının 1.750 TL.yi ödemediğini, yine müvekkilinin alınacak mallar karşılığında 40.000 TL.lik ödemesine karşılık davalının 35.241 TL.lik mal gönderdiğini, bakiye 4.759 TL.için mal gönderilmediğini, taraflar arasındaki anlaşmaya göre müvekkilinin aldığı malların yarısına kadarını iade hakkı bulunduğunu, bu bağlamda müvekkilinin 08.06.2012 tarihli irsaliyeli fatura ile 17.299.96 TL.lik mal iade ettiğini, müvekkilinin defalarca istemesine rağmen davalının bu bedelleri ödemekten kaçındığını belirterek, toplam 23.808 TL.lik malların iade edildiği, 08.06.2012 tarihinden başlamak üzere ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fesih veya sözleşmeden dönme bildirimi yapmadığını, bu nedenle dava açılmasına müvekkilinin sebebiyet vermediğini, davacının alacağı ürün bedelini müvekkiline peşin olarak ödediğini, müvekkilinin 10.03.2012 ve 14.03.2012 tarihlerinde toplam 35.241 TL.lik mal teslim ettiğini, davacının taraflar arasındaki sözleşmenin 5.maddesine göre, satın aldığı malın yarısını iade ederek ödediği bedelin yarısını talep ettiğini, davacının bu talebinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını, zira davacının müvekkilinden aldığı ürünlerden satabildiğini satıp satamadığı, partisi, serisi bozulmuş, bedeni olmayan, renkleri olmayan ürünleri de İstanbul’da satacağını beyan ederek 3 ay sonra müvekkiline depo edilmek üzere gönderdiğini, bu durumun aynı zamanda ahlaki de olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının sözleşme uyarınca aldığı malların yarısını davalıya iade etme hakkını kullandığı, iade hakkının süreye ve şarta bağlanmadığı, davalının savunmasını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9938, Karar No: 2013/15871, Tarih: 06.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9938 E.  ,  2013/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzurum Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Türk Medeni Kanunu 194/1. maddesi uyarınca "eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakkını sınırlayamaz." Türk Medeni Kanununun 1023. maddesine göre ise "tapu kütüğündeki tescile, iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynı hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur."

Toplanan delillere göre davalılardan M. S.G.ın dava konusu ipotek işlemi tesis edilirken, Muratpaşa mah. Hamam Sok. .Apt.. Erzurum adresini gösterdiği, üzerinde ipotek tesis edilen ve aile konutu olduğu tartışmasız olan taşınmazın adresinin ise Adnan Menderes Mahallesi .. ... cad. .Palandöken Erzurum olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı banka yanıltılmıştır. Davacı, ipotek işlemi sırasında davalı bankanın dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu ve kendisinin ipotek işlemine rızasının bulunmadığı hususunu bildiğini ispatlayamamıştır. Taşınmaz üzerine ipotek konulduğu tarihte tapu kütüğünde "aile konutu" olduğuna dair bir şerh de bulunmadığına göre davalı bankanın iyiniyeti korunur. Öyleyse davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.06.06.2013(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Açık rıza alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2005/11223, Karar No: 2006/1064, Tarih: 08.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11223 E.  ,  2006/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 4.7.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.1.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Bu tür davalarda amaç; genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsada mevcut yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazların genel yola bağlantısını sağlamaktır. Somut olayda, davacının mutlak geçit ihtiyacı da olduğu açıktır. Dava dilekçesindeki anlatımlarda geçit kurulması talebine yöneliktir. Davacı vekilinin 12.10.2004 günlü duruşma tutanağına geçirilen sözleri ile davacının geçite neden ihtiyaç duyduğunu ve istediği geçidin niteliğini mahkemeye açıklamaya çalıştığı görülmektedir. Bu beyana başka türlü bir anlam vermek veya bu beyanı geçit hakkı kurulması davasından vazgeçmek şeklinde anlamak olanaklı değildir. Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda istemin değerlendirilerek sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12746, Karar No: 2015/17645, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12746 E.  ,  2015/17645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dışı ...’nin 2008 ve 2009 yıllarına ait prim borcundan dolayı ödeme emri gönderildiğini, ancak davacının, şirkette daha önce hissesi olmasına rağmen Kahta Noterliğinin 04.01.2005 tarih 42 yevmiye no’lu hisse devir sözleşmesi ile şirketteki 220 hissesinin tamamını ...'e sattığını, 15.04.2005 tarihinde toplanan şirket ortaklar kurulu tarafından yapılan devrin kabulüne ve keyfiyetin pay defterine işlenmesine karar verildiğini belirterek ödeme emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu yürürlüktedir. Türk Ticaret Kanunu’nun 520. maddesinde limited şirketteki pay devri ile ilgili olarak; “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır... Payın devri veya devir vadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmez." şeklindeki düzenleme mevcuttur. Bu hükümden dolayı, pay devirlerinde şekil şartının yerine getirilmesi yasal bir zorunluluktur. Limited şirketlerdeki hisse devrinde ikinci aşama; devrin şirkete bildirilmesi ve pay defterine işlenmesidir. Hisse devri işlemi devrin pay defterine işlenmesinden sonra geçerli hale gelir. Hisse devrinin şirket açısından hüküm ifade edebilmesi için, şirkete bildirilmesi ve pay defterine kayıt edilmesi gerekir. Alınan ortaklar kurulu kararı limited şirketin

bağlı bulunduğu ticaret sicil memurluğunca tescil edilerek onaylanır ve bu aşamadan sonra pay devri işlemi resmi bir nitelik ve aleniyet kazanır. Ancak, her ne kadar şirket payının devri işlemi, ticaret sicile tescil ile tamamlansa da, Türk Ticaret Kanunu’nun şirketteki hisse devirleriyle ilgili hükümleri düzenleyen 520. maddesinde, devrin hangi hâllerde ve şartlarda yapılabileceği, şekil ve geçerlilik şartları düzenlenmesine rağmen, devrin ticaret siciline işlenmeyle son bulacağı veya devrin ticaret sicile işlenmesi gerektiğine yönelik bir hüküm ya da zorunluluk bulunmamaktadır. Ticaret siciline tescil kural olarak bildirici etkiye sahiptir, inşai nitelik istisnai durumlar dışında taşımaz.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 38. maddesinde sicil kayıtlarının etkisinin üçüncü şahıslar açısından başlangıcı düzenlenmiş ve ticaret sicili kayıtlarının, üçüncü kişiler hakkında kaydın ilan edildiği günü takip eden işgününde hüküm ifade edeceği belirtilmiştir. Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39. maddesinde “...Tescili lazım geldiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerekirken ilan edilmemiş olan bir husus ancak bunu bildikleri ispat edilmek şartıyla, üçüncü şahıslara karşı dermeyan edilebilir.

Dairemizin ilk bozması usule ilişkin olup yasadan kaynaklanmaktadır. Mahkemece, davacının, 04.01.2005 tarihinde hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı dikkate alınarak 2008-2009 yıllarına ilişkin dava dışı şirketin borçlarından dolayı sorumlu tutulmayacağı gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 26.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9794, Karar No: 2016/3003, Tarih: 29.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9794 E.  ,  2016/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının meslek hastalığı sebebi ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı işyerinde çalışırken %26,2 oranında malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya %23 oranında meslek kazanma gücü kaybı oranı oranı üzerinden 22.06.2007 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlandığı, 20.02.2009 tarihinde dava dışı tarafından davacının meslek hastalığına yakalandığına dair Kurum kararına itiraz edildiği, durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca değerlendirilmesinin talep edildiği, 13.07.2010 tarihinde Kurumun Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca ve tarafından 10.11.2010 tarihli karar ile davacıda p/s 1/2 düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığı mevcut olduğu maluliyetinin %0 olduğuna karar verildiği, davacının meslek hastalığı ile ilgili olarak düzenlenen Kurum Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 28.11.2007 tarihli raporunda davacının 07.11.2000-21.06.2006 tarihleri arasında sicil numaralı unvanlı işyerinde çalıştığının saptandığı, davalı davaya cevap dilekçesinde davacının davalı şirkete ait sicil numaralı işyerlerinde çalışmakta olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Somut olayda, davacının hizmet cetveli, işe giriş bildirgelerinin dosya içinde bulunmadığı, dosyadaki belgelerden davada husumetin yöneltildiği ile davacının davalı Kurum tarafından tespit edilen sürekli işgöremezlik oranına itiraz eden unvanlı şirket arasındaki bağlantının ve işbu davanın söz konusu şirketin hak alanını ilgilendirip ilgilendirmediğinin belirlenemediği ortadadır.

.../..

Yapılacak iş, davacının hizmet cetvelini, işe giriş bildirgelerini davalı Kurumdan getirtmek, davalı şirket arasındaki bağlantıyı tespit etmek, davanın dava dışı unvanlı şirketin hak alanını da ilgilendirdiği belirlendiği takdirde davacıya söz konusu şirkete yöntemince husumeti yöneltmesi için uygun önel vermek ve bu işverenin göstereceği delilleri toplamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.