muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/565, Karar No: 2021/1464, Tarih: 18.11.2021

22. Dava hakkı, asıl (sübjektif ) hakkın içinde bulunan bir hak olduğu için asıl hakkın devri ile dava hakkı da devredilmiş olur. Bir hakkın devri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK’nın) 183. maddesi hükümlerinde düzenlenen alacağın temliki suretiyle gerçekleşir. Alacak temlik edilince devreden kişinin, alacaklı sıfatı ile birlikte davacı sıfatı da devir alana geçer ve davacı yerine geçen üçüncü şahıs usulden doğan yetkilerini kullanabilir.

23. Bu arada “alacağın devri (temliki)” konusuna değinmekte fayda bulunmaktadır.

24. Alacağın devri, alacaklı ile onu devir alan üçüncü şahıs arasında; kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça, borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen yazılı şekle bağlı sözleşme, kanun ya da kazaî kararla gerçekleşen tasarrufî bir muameledir. Alacağın devri kural olarak borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen tasarrufî bir hukukî işlemdir, külli değil, cüz’i ve sınırlı bir halefiyet meydana gelmektedir. Burada alacaklının değişmesi söz konusudur (Uygur, Turgut.: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Şerhi, C. 1, 3. Baskı, Ankara 2013, s. 1096).

25. Somut olayda uygulanması gereken, sözleşmenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan TBK’nın 183. maddesinde;

“Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklı, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir.

Borçlu, devir yasağı içermeyen yazılı bir borç tanımasına güvenerek alacağı devralmış olan üçüncü kişiye karşı, alacağın devredilemeyeceğinin kararlaştırılmış bulunduğu savunmasını ileri süremez” şeklinde alacağın iradî devrinin mümkün olduğu durumlar düzenlenmektedir.

26. Metinde yapılan sadeleştirme dışında, maddede, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 162. maddesine göre herhangi bir hüküm değişikliği yoktur. TBK’da “alacağın temliki” kavramı yerine “alacağın devri” ifadesi kullanılmıştır. TBK’nın 183. maddesinin birinci fıkrasına göre maddede sayılan hâller dışında kural olarak alacağın devrinde borçlunun rızasına gerek yoktur, sadece alacağı talep hakkı devredilmektedir. Diğer bir anlatımla alacağın devrinde borcun özü muhafaza edilmekte, sadece şahıslarda değişiklik olmaktadır.

27. Kural olarak, bütün alacaklar temlik edilebilir. Böylece hâlen iktisap edilmiş (kazanılmış) bir alacak kadar ileride iktisap olunacak bir alacak da; keza muaccel bir alacak kadar bir vadeye veya şarta bağlanmış olan alacaklar da temlik olunabilir. Alacağın hukukî muameleden, haksız fiilden, sebepsiz zenginleşmeden veya doğrudan doğruya kanundan doğmuş olmasının da bir önemi yoktur (Hukuk Genel Kurulunun 21.03.2019 tarihli ve 2017/11-2630 E., 2019/328 K. sayılı kararı).

27. Kural olarak, bütün alacaklar temlik edilebilir. Böylece hâlen iktisap edilmiş (kazanılmış) bir alacak kadar ileride iktisap olunacak bir alacak da; keza muaccel bir alacak kadar bir vadeye veya şarta bağlanmış olan alacaklar da temlik olunabilir. Alacağın hukukî muameleden, haksız fiilden, sebepsiz zenginleşmeden veya doğrudan doğruya kanundan doğmuş olmasının da bir önemi yoktur (Hukuk Genel Kurulunun 21.03.2019 tarihli ve 2017/11-2630 E., 2019/328 K. sayılı kararı).

28. Alacağın iradî devrinde (sözleşmeye dayanan devir); bu devrin geçerli olabilmesi için sözleşmenin taraflarının fiil ve tasarruf ehliyetinin bulunması, geçerli bir sözleşmenin olması, alacaklı ile üçüncü kişi arasında TBK’nın 184. maddesi gereğince yazılı devir sözleşmesinin yapılması, devredilen alacak hakkının mevcut olması ve devir engeli bulunmaması koşullarının gerçekleşmiş olması gereklidir.

29. Türk Borçlar Kanunu’nun 183. maddesinde bazı alacakların devrine izin verilmemiştir. Devir yasağı kanundan, sözleşmeden veya işin niteliğinden doğmaktadır.

30. Tarafların borç ilişkisinden doğan alacağın başkasına devredilmesini yasaklaması hâlinde sözleşmeden kaynaklanan “akdî devir yasağı” söz konusudur. Sözleşmede kararlaştırılan devir yasağına rağmen alacak temlik edilmiş ise; yapılan devir nedeniyle alacağı devralan üçüncü kişi, borçluya başvuramaz. Bu durumda borçlu, alacağı devredene karşı akdî devir yasağı savunmasında bulunabilir.

31. Sözleşmeden doğan devir yasağının üçüncü kişilere mutlak olarak ileri sürülmesi bazı hâllerde haksızlıklara yol açabilir. TBK’nın 183/2. maddesi bu yasağı yumuşatmak amacıyla bir istisnaya yer vermiştir. Bu hükümle sözleşmeden doğan temlik yasağının bir istisnası getirilmiştir. Bu hükmün uygulanabilmesi için aşağıdaki koşullar aranacaktır:

a) Borçlu alacaklıya alacağın varlığını tanımış (ikrar etmiş) olmalıdır.

b) Borçlunun bu tanıması (ikrarı) bir senede (belgeye) dayanmalıdır.

c) Alacaklı borç tanımasını (ikrarını) içeren bu senetten doğan alacağını üçüncü kişiye devir etmiş olmalıdır.

d) Üçüncü kişi taraflar arasında devir yasağından iyiniyetle haberdar olmamalıdır (Kılıçoğlu Ahmet M.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2012, s. 791). Bu koşullar mevcut ise, devir yasağına rağmen üçüncü kişiye yapılan devir geçerlidir. Ancak alacağı temellük eden üçüncü şahıs, devir yasağını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa, bu hükümden yararlanamaz.

32. Devri caiz olmayan bir alacak hakkında yapılan temlik işlemi ilke olarak geçersiz olup; böyle bir devir sadece borçlu karşısında değil, temlik edenle temlik alan arasında da hüküm ve sonuç doğurmaz. Sözleşmede temlik yasağı bulunması ya da borçlunun rızasına bağlanmış olup, borçlunun rızasının bulunmaması hâlinde alacağın temliki borçluya karşı ileri sürülemez. Nitekim aynı hususlar, Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2021 tarihli ve 2017/15-427 E., 2021/685 K. sayılı kararında da açıklanmıştır.

32. Devri caiz olmayan bir alacak hakkında yapılan temlik işlemi ilke olarak geçersiz olup; böyle bir devir sadece borçlu karşısında değil, temlik edenle temlik alan arasında da hüküm ve sonuç doğurmaz. Sözleşmede temlik yasağı bulunması ya da borçlunun rızasına bağlanmış olup, borçlunun rızasının bulunmaması hâlinde alacağın temliki borçluya karşı ileri sürülemez. Nitekim aynı hususlar, Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2021 tarihli ve 2017/15-427 E., 2021/685 K. sayılı kararında da açıklanmıştır.

33. Bu noktada eldeki davada olduğu gibi sözleşmede temlik yasağı bulunmasına rağmen, dava açıldıktan sonra alacak temlik edilmiş ise, HMK’nın 125. maddesine göre işlem yapılıp yapılmayacağı üzerinde de durulmalıdır.

34. Sözleşmede alacağın temliki yasağı olduğu hâlde, davadan sonra davacı alacağını dava dışı üçüncü kişiye temlik ettiyse, HMK’nın 125. maddesi anlamında dava konusunun devredildiği kabul edilerek davaya devralan şahıs huzurunda devam edilir, ancak davalı temlik yasağının bulunduğunu ileri sürdüğü takdirde alacağın varlığı ispatlanmamış olacağından davanın reddine karar verilmelidir. Başka bir ifadeyle alacağı devralan HMK’nın 125. maddesi gereğince davacı yerine geçerek usulden doğan yetkilerini kullanabilir ise de; davalının sözleşmede kararlaştırılan temlik yasağını ileri sürmesi durumunda maddi hukuk anlamında talep edebileceği alacağının bulunduğunu kanıtlaması hâlinde alacağa hükmedilebilecektir.

35. Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler çerçevesinde alacağı temlik eden davacı yüklenici şirket ile davalı iş sahibinin imzaladığı 29.08.2012 tarihli “Emek Hizmet Binası Çeşitli Blok ve Katlarında Tadilat ve Onarım” işinin yapımına ilişkin sözleşmenin 11.5. maddesinde yüklenicinin her türlü hakediş ve alacaklarını idarenin yazılı izni olmaksızın başkalarına temlik edemeyeceğinin, temliknamelerin noter tarafından düzenlenmesi ve idarece istenilen kayıt ve şartları taşıması gerektiğinin kararlaştırıldığı, davanın açıldığı 17.02.2014 tarihinden sadece bir gün sonra 18.02.2014 tarihinde adi yazılı şekilde düzenlenen temlikname ile dava konusu hak ve alacakların tamamının tüm dava ve talep haklarıyla birlikte aynı zamanda davacı şirketin avukatı olup sözleşmedeki devir yasağını bilebilecek durumda olan üçüncü kişi ...’e devir ve temlik edildiği, davalının sözleşmenin 11.5. maddesinde temlik yasağı bulunduğunu ve şekil şartlarının gerçekleşmediğini ileri sürerek temlikin geçersiz olduğunu savunduğu somut olay değerlendirildiğinde; temlik alan HMK’nın 125. maddesi gereğince alacağı temlik eden davacı yerine geçerek usul yetkilerini kullanmış ise de, maddi hukuk anlamında alacağın varlığını yani geçerli bir temlikle davalıdan isteyebileceği alacağının bulunduğunu ispatlayamamıştır. Buna karşılık davalı iş sahibi, sözleşmenin 11.5. maddesinde kararlaştırılan devir yasağı nedeniyle temlik alacaklısı yeni davacının kendisinden talep edebileceği alacağın bulunmadığını kanıtladığından, mahkemece sözleşmede temlik yasağı olduğu gerekçesiyle davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine dair verilen direnme kararı doğru olmuştur.

36. Hâl böyle olunca, usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1) Asli müdahil ... Elektrik Elektronik Proje Telekomünikasyon İnşaat Taahhüt İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının hukukî yarar yokluğundan REDDİNE (III-A),

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

2) Temlik alan davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA (III-B),

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21418, Karar No: 2018/8643, Tarih: 05.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21418 E.  ,  2018/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-430. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1891, Karar No: 2011/2447, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1891 E.  ,  2011/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2010 gün ve 2010/7854 esas, 2010/13812 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı takip borçlusuna ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ve 2003/2860 esas sayılı icra takip dosyasında 22.03.2007 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, dava dışı... tarafından başlatılan ve kesinleşen icra takibini temlik aldıklarını ve alacağın muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının temlik aldığı icra takibinin dayanağının bono olduğu ve alacağın bono dışındaki belgeler ile kanıtlanması gerektiği, temlik alacaklısının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/2860 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalıya ayrılan paydan davacının 01.03.2004 ihale tarihi itibariyle 280.001,67 TL'ye baliğ alacağının bu tarihten itibaren İİK'nun 134'ncü maddesi gereği neması ile birlikte davacıya ödenmesine dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 06.12.2010 tarih ve 2010/7854 esas, 2010/13812 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı, haciz sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulü ile 19. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2010 tarih ve 2010/7854-13812 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı, haciz sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulü ile 19. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2010 tarih ve 2010/7854-13812 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 442. maddesi gereğince reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile 19. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2010 tarih ve 2010/7854-13812 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12815, Karar No: 2013/792, Tarih: 30.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2011/12815 E.  ,  2013/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ....td. Şti’nin işleteni, davalı ...’nın sürücüsü olduğu ve davalı ... Sigortaya ... ve karma ... poliçesi ile sigortalı olan aracın, yaya geçidinden geçmekte olan müvekkili .....’ya çarpması sonucu müvekkilinin malul olduğunu, kaza nedeniyle kendisinin, anne, baba ve kardeşlerinin manevi üzüntü duyduklarını belirterek ........ için 40.000 TL, anne, baba ve ... kardeşi için ....000’er TL manevi tazminatın sürücü ve işletenden; birleşen dosya ile ........... için ....000 TL işgöremezlik tazminatının davalı ... sigortasından; birleşen diğer bir dosya ile de ........... için 40.000 TL, anne, baba ve ... kardeşi için ....000’er TL manevi tazminatın aracın karma sigortasından tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile toplam işgöremezlik tazminatı talebini 49.526,46 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalının kusuru oranında ve geçerli poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ............ Ltd. Şti vekili, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili de, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat taleplerinin reddine; yaralanan ........... için ....000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, 49.526,46 TL maddi tazminatın davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle davacı ...'nın manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna, davacı ...'nın kardeşlerinin yaralanma nedeniyle ağır bedensel zarara uğradıklarının kabul edilemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

...-Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli işgöremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

...-Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli işgöremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların oğlu ..........., yaya geçidinden geçerken davalı sürücünün %100 kusuruyla meydana gelen kazada hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış, kaza nedeniyle ameliyat olmuş ve dalağı alınmıştır. O halde meydana gelen yaralanma nedeniyle küçüğün anne babasının ağır bedensel zarara uğradığı sabit olup, olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak davacı anne ve baba için de uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken bu davacılar yönünden talebin reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan

.

nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı ....647,65 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... AŞ'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine ....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/9800, Karar No: 2010/12433, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9800 E.  ,  2010/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2008/12880 Esas sayılı icra dosyasında sahte bonoya dayalı olarak müvekkili hakkında icra takibinde bulunulduğunu belirterek, davacının borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, sahtelik iddiasına dayanılması nedeniyle HUMK.'nun 317. maddesi uyarınca icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli yetkili hamil olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporuna göre bonodaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşıldığı, bonoyu cirolayan davalı ...'un imzasının sahte olduğuna dair iddianın ise kambiyo senetlerindeki “imzaların istiklali” ilkesi gereği incelenmesine gerek olmadığı, birbirine bağlı ve müteselsil ciro zincirine göre senedi elinde bulunduranın hak sahibi kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine, % 40 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen tedbir kararı infaz edilmemiş olup, İİK’nın 72,IV hükmüne göre, tedbir kararının alacaklının alacağını geç almasına neden olması mümkün bulunmadığından davacının tazminata mahkum edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekâlet ücretinin, davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.