muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5756, Karar No: 2016/967, Tarih: 01.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5756 E.  ,  2016/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2015/5756

Tebliğname No : 12 - 2015/78832

Mahkemesi : Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/01/2015

Numarası : 2014/504 - 2015/14

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2,09 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, üst ve mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9453, Karar No: 2014/11866, Tarih: 04.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9453 E.  ,  2014/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/1394-2014/728

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin feshi ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde, davacıya ait taşınmazın davalıya kahve evi olarak kullanılmak üzere 15.9.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, davalının işyeri açma ruhsatı almaması nedeniyle işyerinin 1.3.2011 tarihinde mühürlendiğini, davalının hala ruhsat başvurusu yapmadığını, kiralananı boşaltıp davacıya teslim etmediğini, kira paralarını da ödemediğini, kira parası ile ilgili tüm talep hakları saklı kalmak kaydı ile akdin feshi ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde,kiracılık ilişkisinin Belediyenin işyerini mühürlemesi nedeniyle fiili imkansızlık sebebiyle sona erdiğini,davalının taşınmazı tahliye ettiğini,davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş,Mahkemece, davanın kabulüne,kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.9.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesine göre kiralanan "kahve evi" vasfındadır.6098 sayılı TBK'nun konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin hükümlerine tabi taşınmazlarda fesih ve tahliye sebepleri sınırlı olup yasada yazılı tahliye sebeplerine dayanmadan tahliye hakkı bulunmamaktadır. Dava konusu yer dosyada mevcut bilgilere göre TBK'nun 339 ve devamı maddelerinde düzenlenen çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı cevap dilekçesinde ve ilk duruşmada kiralanan taşınmazın tahliye edildiğini bildirmiştir. Kiralananın tahliye edildiği davacı tarafın da kabulündedir. Bu durumda dava konusuz kalmıştır. Mahkemece, davakonusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir. Ancak yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücreti takdiri yönünden davanın açılmasına davalının sebebiyet verip vermediği hususu üzerinde durularak, davalı davanın açılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa, aksi halde ise davacı tarafa yüklenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17716, Karar No: 2014/14325, Tarih: 24.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17716 E.  ,  2014/14325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/03/2013

Numarası : 2011/653-2013/82

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı M.. T.. ve davalı H.. B.. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı –karşı davalı, işyerinde elektrik mühendisi olarak çalıştığını ve tespit ettiği eksiklikler ve yönetmeliklere aykırı işlemler nedeni ile iş bitim evraklarını imzalamayı reddettiğini, davalı firma sahibinin, kendi yerine imza atarak sahte belge düzenlediğini, davalının bu eylemi nedeniyle yargılandığını ve mahkum olduğunu ve kararın kesinleştiğini, davalının ve firmasının yapı denetim yetkilerinin de bu nedenle iptal edildiğini, davalının hukuka aykırı eylemleri nedeni ile işinden ayrılmak zorunda kaldığını ve davalının kendi yerine imza atması nedeniyle ziyadesiyle üzüldüğünü bu nedenle davalıdan manevi tazminat tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı, iddianın aksine davacının kendisinin kusuru nedeniyle firmanın kapanmasına neden olduğunu, davacının aynı anda iki yapı denetim firmasında çalıştığını, Bayındırlık Bakanlığına sunduğu taahhüde de aykırı davrandığını ve bu durumun Bayındırlık Bakanlığı müfettişlerince yapılan incelemede ortaya çıktığını ve davacıya ticari faaliyette bulunması nedeniyle 1 yıl süreli denetçi belgesinin iptali ve denetim şirketinin ise imzaların adı geçen denetçiye ait olmadığı gerekçesi ile 1 yıl hak mahrumiyeti ve kapatma cezası verildiğini, bu nedenle Konya ilinde yapı denetim kuruluşlarının içinde sıralamaya girmeye hak kazanan Ç.. Yapı Denetim Ltd. Şti’ nin hak mağrumiyetine yol açtığını ve bu nedenle uğranılan maddi-manevi zararın davacıdan tahsilini karşı dava olarak talep etmiştir

Mahkemece toplanan delillere göre asıl dava ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre asıl dava ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, davalı işyerinde 01.06.2006-01.05.2007 tarihleri arasında proje ve yapı denetçisi olarak çalışmıştır. Davacı iş akdi devam ederken kendisinin imzasının sahte olarak davalı tarafından kullanıldığı iddiasıyla savcılığa suç duyurusunda bulunmuştur. Yapılan soruşturma neticesinde davalı H.. B.. hakkında davacıya atfen sahte imzaları kullanmak eylemi nedeniyle resmi evrakta sahtecilikten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir. Aynı zamanda davalı şirket hakkında müfettiş incelemesi yapılmış ve denetim sonucunda 29.07.2009 tarihinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ilgili kararında çeşitli tarihlerde şirket temsilcisi H.. B..’in resmi makamlara ibraz ettiği belgelerde imzaların ismi geçen denetçi M.. T..’a ait olmadığının tespit edildiği, bu nedenle bu belgelerin düzenlenmesinin ve tekemmülünün sorumluluğunun yapı denetim firmasında olduğunun ve Sefa Yapı Denetim Şirketinin ilgili kanun ve mevzuata aykırı davrandığının tespit edildiği, ayrıca şirketin denetçisi M.. T..’ın ise aynı zamanda S..-A.. İnşaat Sanayi şirketinin ortağı olması ve bu durumunda 4708 sayalı Yapı Denetim Hakkında Kanuna aykırılık oluşturduğu, sonuç olarak denetçi M.. T..’ın denetim faaliyetlerinin durdurulmasına, şirketin ise Yapı Denetim Belgesinin Bakanlığa geçici olarak iadesine karar verilmiştir. Söz konusu bu karara karşı davacı M.. T.. Ankara 5. İdare Mahkemesinde açtığı davada mahkeme, her ne kadar S..-A.. Ltd. Şti’nin ticaret sicili kaydı silinmemiş ise de anılan şirketin bu tarihten sonra ticari faaliyette bulunduğunu gösterir herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanmadığı, göz önüne alındığında davacının ticari faaliyette bulunması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, bu nedenle dava konusu işlemin davacıya yönelik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuyla işlemin iptaline karar verilmiştir. Davalı şirket ise Bakanlığın ilgili işlemine karşı Ankara 10. İdare Mahkemesi’ne açtığı davada mahkemece , şirketin sahibinin sahte imzalı belgeleri kamu kurumları nezdinde kullanmak suçundan ceza aldığı, söz konusu belgelerin düzenlenmesinden ve tekemmülünden sorumlu olan yapı denetim faaliyetlerinin 1 yıl süre ile durdurulmasına ilişkin işlemde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar nezdinde davacı bakanlığın kendisiyle ilgili denetim yetkisinin durdurulması işlemine karşı açtığı iptal davasını kazanmış ve idarenin bu işleminde kusurunun olmadığını ispatlamıştır. Davalı şirketin ise bakanlığın işlemine karşı açtığı iptal davası reddedilmiştir. Bu nedenle bakanlığın bu işlemine neden olan taraf sadece davalı şirkettir. Ayrıca davalı şirket temsilcisi H.. C.. B.. hakkında ceza mahkemesinde davacının imzasını sahte olarak kullandığından dolayı resmi evrakta sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sonuç olarak davalı şirket kendi kusuru nedeniyle yapı denetim belgesinin bakanlığa iadesine karar verildiğinden karşı davada taleplerinin reddedilmesi hukuka uygun olmuştur. Ancak davacının açtığı asıl dava açısından, davacının Bakanlığın söz konusu ruhsatın iadesi ve denetim faaliyetinin durdurulması işleminde kusurunun olmadığının anlaşılması ve H.. B..’in sahtecilik suçundan ceza aldığı olayda katılanın davacı M.. T.. olduğu dikkate alındığında davacı hakkında manevi tazminat talep hakkının doğduğunun kabul edilmesi gerekirken davacının manevi tazminat davasının reddi hatalı olmuştur. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

Ayrıca karşı davalı dava dilekçesinde 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL ise manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece sadece bir tek 1320,00 TL red vekalet ücretine hükmedilmiştir. Taleplerin reddi ayrı ayrı olduğundan vekalet ücretinin de ayrı ayrı hesaplanması gerekirken tek bir vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı-k.davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı-k.davacıya yükletilmesine, 24.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4935, Karar No: 2021/6804, Tarih: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/4935 E.  ,  2021/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 1.Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK 'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK 'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "28/11/2013, 12/03/2014" yerine "29/11/2013" olarak yazılması,

3-Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "28/11/2013, 12/03/2014" yerine "29/11/2013" olarak yazılması,

3-Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1738, Karar No: 2024/2098, Tarih: 27.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1738 E.  ,  2024/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kabulüne karar vermiş olup, Mahkeme hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi üzerine bu kez davalı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 2018 yılında verdiği dava dilekçesi ile, tapuda adına kayıtlı olan ...ilçesi İstasyon mahallesi 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içine alındığını ancak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına ve taşınmaz üzerinde bulunan orman şerhinin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dava konusu Tekirdağ ili ...ilçesi İstasyon mahallesi 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi ....imzalı 15.03.2019 tarihli rapor ve eki krokide gösterildiği şekilde 59 nolu Orman Kadastro Komisyonunun işleminin iptaline ve taşınmazın orman tahdit sınırları dışarısına çıkartılmasına karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ancak mahkemece şerhlerin terkini hakkında bir karar verilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun reddine, ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/422 Esas ve 2021/125 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile; dava konusu Tekirdağ ili ...ilçesi İstasyon Mahallesi 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi Ahmet Tekiner imzalı 15.03.2019 tarihli rapor ve eki krokide gösterildiği şekilde 59 nolu orman kadastro komisyonunun işleminin iptaline ve taşınmazın tamamının orman tahdit sınırları dışarısına çıkartılmasına, dava konusu taşınmazın tapu kaydına bulunan orman şerhlerinin terkinine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7454, Karar No: 2015/862, Tarih: 24.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7454 E.  ,  2015/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... ... 432 ( ifrazen 1806,1807,1808,1809) parsel sayılı 675300 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı ... adına arsa olarak kayıtlı olduğunu, ancak, 1985 yılında kesinleşen ... sınırı içinde kaldığını bildirerek, tapu kaydının iptali ile ... niteliğiyle ... adına tesciline, 1806 parseldeki yol olarak kamulaştırma şerhinin terkinine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, taşınmazlar zaten ... adına kayıtlı olduğundan vasfının değiştirilmesine yönelik davanın tapu iptali ve tescili davası olarak nitelendirilmeyeceği, taşınmazın aynına yönelik bir dava bulunmadığı, davacının ... Genel Müdürlüğü, davalıların ... ve Karayolları Genel Müdürlüğü olması nedeni ile 3533 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince iki kamu kuruluşu arasındaki davanın hakem tarafından görülmesi gerektiği, ... ... Adliyesinde 19.Asliye Hukuk Mahkemesi Hâkiminin Hakem sıfatı ile görevli olduğu açıklanarak, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın hakeme gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen ... sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 1941 yılında kesinleşen ... kadastrosunda taşınmaz ... sınırı dışında bırakılmış, daha sonra 1962 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera olarak sınırlandırılmış, 1985 yılında yapılıp kesinleşen, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamasında ... sınırı içine alınmış, 1990 yılında Milli Emlak Genel Müdürlüğünce vasfı arsa olarak değiştirilerek, 1994 yılında da kamulaştırma nedeniyle ifraz görmüştür. 432 parselin ve ifraz parsellerinin tapu kütüğünde ... sınırı içinde kaldıkları yönünde şerh bulunmaktadır.

Davacı ... Yönetiminin, davalılara karşı açtığı davada çekişmeli taşınmazın kesinleşen ... sınırı içinde kaldığı iddiasıyla ... adına kayıtlı tapunun iptali ve diğer idare lehine konulan kamulaştırma şerhinin terkini istenmiş, uzman ... ve fenni bilirkişi marifeti ile yapılan keşif ve incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen ... sınırı içinde kaldığı anlaşılmıştır.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri

arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından çözümleneceği hükme bağlanmış ve somut olayda, taraf olan kurumlar kanunda sözü edilen kurumlardan ise de; 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğundan, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmamaktadır.

O halde; mahkemece, işin esasına girilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneği ile yörede 985 yapılıp kesinleşen ... kadastro çalışmasına ait harita ve tutanaklar çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın ... sınırı içinde kaldığı belirlenen kesimi yönünden davanın kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/02/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.