muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5016, Karar No: 2020/4667, Tarih: 12.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5016 E.  ,  2020/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemiz 23/05/2019 tarihli ilamında sanık ... müdafii olarak temyiz dilekçesi veren Av. ...’e sanık tarafından vekalet verilip verilmediğinin araştırılması ve sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi istenmiş ise de;

Mahkemece, sanık ... tarafından Av. ...’e vekalet verilip verilmediğinin araştırılmadığı ve sanığın bildirdiği en son adrese çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese Kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olmasının gerektiği, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, dosyada sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış usulüne uygun herhangi bir tebligat bulunmadığından sanığa, 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında;

Av. ...’e sanık tarafından vekalet verilip verilmediği araştırılarak, varsa vekaletnamesi temin edilip dosyaya eklenmesi, vekaletnamenin bulunmaması halinde sanığın en son adresine yöntemine uygun şekilde sanık müdafii olduğunu belirten Av. ...’in temyiz dilekçesi tebliğ edilerek, müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi, bu konuda beyanda bulunmadığı takdirde temyizi reddetmiş sayılacağı, Av. ...’in temyiz talebinin geçersiz sayılacağı hususunun tebligat belgesinde açıklanması, temyize onay vermesi veya temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 12/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5489, Karar No: 2014/31804, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5489 E.  ,  2014/31804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2011/441-2013/904

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.11.2006 tarihli sözleşme ile Pendik, Kurtköy ..Ada .. nolu parselde yapılacak ...Konaklarında A Blok 1 nolu dairenin alım satımı konusunda davalı ile sözleşme yaptığını, bedelinin peşin ödendiği, taşınmazın 30.06.2008 tarihinde teknik şartnameye uygun olarak teslim edilmesi gerekirken 06.05.2009 tarihinde sözleşme şartlarına uygun olmayan biçimdi iskanı alınmamış ve kat mülkiyeti tapusu verilmeksizin anahtarın verildiği, klima, buzdolabı ve bulaşık makinasının dairede bulunmadığı gibi, teknik özellikler konusunda da eksiklikler bulunduğu, şifahi görüşmelerde eksikliklerin giderileceğinin bildirilmesine rağmen her hangi bir adım atılmadığı, davacının, geç ve eksik teslim nedeniyle uğradığı zararın giderilmesi isteği ile ihtarname tebliğ edildiği bildirilerek, 11.000-TL geç teslimden kaynaklanan tazminat ile, daireye monte edilmeyen, klima, buzdolabı ve bulaşık makinası için 6.500-TL malzeme ve montaj bedeli olmak üzere, toplam 17.500-TLnin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.253,87-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı her nekadar bulaşık makinesinin bedelinide istemiş isede beyanlarında buzdolabı ve bulaşık makinesinin kapıya bırakıldığını, her ikisinin istenilen marka olmadığından sattığını belirtmiş, mahkemece sözleşmedeki markanın siemens ve ya emsal marka olması gerektiği kabul edildiği ve hesaplama yaparken davalı tarafından teslim edilen buzdolabının bedelinin indirildiği halde davalı tarafından teslim edilen bulaşık makinesi hakkında herhangi bir indirim yapmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 175,15 TL harcın istek halinde iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13774, Karar No: 2015/1303, Tarih: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13774 E.  ,  2015/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarih 2013/300 Esas sayılı ihbarı ile ...'nın Medeni Kanunun 405 vd. maddeleri gereğince kısıtlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Buldan Asliye Ceza Mahkemesi'nce, ...'nın Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca kısıtlanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.Görevlerini yaparlarken vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun varlığını öğrenen idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.", 407/1. madde ve fıkrasında "Bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her ergin kısıtlanır." hükümleri yer almaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; kısıtlı adayı ...'nın Buldan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/300 Esas 2014/66 Karar sayılı dosyasında mala zarar verme suçundan yargılandığı, bahsi geçen dosya kapsamında kısıtlı adayı hakkında düzenlenen ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 10.12.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda "Bipolar Bozukluk, Manik Epizod" teşhisi konulduğu ve Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. madde ve fıkrası kapsamında olduğunun belirtildiği, Asliye Ceza Mahkemesi'nce kısıtlı adayının cezai ehliyetinin olmadığından bahisle beraatine karar verildiği ve vesayet makamına ihbarda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ile ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 10.12.2013 tarihli sağlık kurulu raporu dikkate alındığında somut olayda mahkemece kısıtlı adayının TMK'nın 405. maddesine göre vesayet altına alınması gerekirken, 407. maddesine göre vesayet altına alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20490, Karar No: 2011/28869, Tarih: 22.11.2011

9. Ceza Dairesi 2009/20490 E., 2011/28869 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/20490 E., 2011/28869 K.**

**- OLASI KASTLA MALA ZARAR VERME

- SİLAHLA TEHDİT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 152 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 21 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın nüfus kaydının dosyada bulundurulmaması,

2- Sanığın olay gecesi köy içinde sokak kenarından geçen elektrik tellerinin altında saçmaların tellere isabet edip zarar verebileceğini öngörecek biçimde av tüfeği ile iki el havaya ateş açarak elektrik tellerinin kopmasına neden olmak ve aynı esnada köylüsü mağdur Mustafa'nın ismini seslenip küfrederek onu kastetmek suretiyle "bu köyde bu gece çok canlar yanacak" şeklinde söz söylemesi eylemlerinin olası kastla mala zarar verme ve kişilerin hayatı ve vücut dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle silahla tehdit suçlarını oluşturacağı ve TCK'nın 152/1-a, 21/2 ve 106/1, 2-a maddeleri ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden kasten mala zarar verme ve halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçlarından yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, üst Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), cezanın süresi yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34183, Karar No: 2016/10850, Tarih: 12.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34183 E.  ,  2016/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu ... aleyhine genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun, ödeme emrinin ... Mal Müdürlüğü evrak kayıt memuru imzasına tebliğ edildiğini, evrak kayıt memurunun yetkisinin bulunmadığını ve sair itirazlarını ileri sürerek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ödeme emri tebligatının usulüne uygun olduğu ve süresinde itirazda bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri Ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6. maddesinde; ''İdareleri, adli ve idari yargıda, icra mercileri ve hakemler nezdinde vekil sıfatıyla doğrudan temsil yetkisi, hukuk birimi amirleri, hukuk müşavirleri, muhakemat müdürleri ve avukatlara aittir'' hükmü yer almaktadır.

Datça Mal Müdürlüğü'nün 21.07.2015 tarihli yazısında; gelir uzmanı ...'in mal müdürlüğünde gelen–giden evrak sorumlusu olarak görev yaptığı, mal müdürlüğü adına gelen evrakları teslim almaya görevli personel olduğu, adli tebligatları teslim almaya ise, Hazine avukatı ...'nın yetkili olduğu bildirilmiştir.

Somut olayda, ödeme emri, ... adına çıkarılmış ve 17.06.2015 tarihinde gelir uzmanı ... imzasına tebliğ edilmiştir.

Borçlu Hazine vekil ile temsil edildiği halde, Tebligat Kanunu'nun 11 ve Tüzüğün 15. maddesi ile yukarıda bahsedilen Kanun Hükmünde Kararnameye aykırı olarak, ödeme emrinin vekil yerine mal müdürlüğü personeline yapıldığı anlaşılmış olup, tebligatları almaya yetkili olmayan personele yapılan tebligat yok hükmündedir ve bir hukuki sonuç doğurmaz.

O halde mahkemece ödeme emri tebligatının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/28654, Karar No: 2011/9587, Tarih: 16.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28654 E.  ,  2011/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin ve borçlu Muzaffer Şahin vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu Ş... U....vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda borçlu Ş... U....’un itirazı üzerine takip durdurulmadığından adı geçen borçlu aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Borçlu Ş... U....’un temyiz itirazının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle  kısmen kabulü  ile  Konya 3. İcra  Hukuk  Mahkemesi'nin  07.10.2010 tarih ve 2009/112 E.-2010/1048  K.sayılı ilamının, hüküm bölümünün  tazminata ilişkin  (3).  bendinin  karar metninden çıkartılmasına, ilamın bu şekilde İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca düzeltilerek  (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olamadığına,16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2290, Karar No: 2011/6269, Tarih: 11.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2290 E.  ,  2011/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 12. İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :30.12.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Ankara 23.İcra Müdürlüğü’nün 2009/20915 Esas sayılı dosyasında davalı borçlu ... aleyhine 9.12.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2.4.2002 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak 2002 yılı Ocak ayı ila 2009 yılı Ocak ayları arasındaki toplam 8.080 TL kira parasının tahsili isteminde bulunmuştur. Ödeme emri davalı borçluya 21.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu Adalet ve Kalkınma Partisi vekili ödeme emrine karşı 21.12.2009 tarihli itiraz dilekçesi vererek; “…takip alacaklısına herhangi bir borçları bulunmadığını, bu nedenle borcun tamamına,faiz oranlarına ve ferilerine itiraz ettiklerini…” bildirmiştir.Davalı borçlu kira ilişkisine, alacaklının kiralayan ve borçlunun da kiracılık sıfatına,kira miktarına itiraz etmemiştir. Borçlu İİK’nun 63.maddesi hükmü uyarınca bildirdiği itirazları ile bağlı olup icra mahkemesinde itirazlarını genişletemez ve değiştiremez.Borçlunun açıkça kira ilişkisine ve kira miktarına açıkça karşı çıkmaması karşısında kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir.Bu durumda davalı borçlu diğer itirazlarını(ödeme vs.) İİK’nun 269/c maddesindeki belgelerle kanıtlamalıdır. Bu nedenle Mahkemece işin esasına girilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6145, Karar No: 2018/6497, Tarih: 06.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6145 E.  ,  2018/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 28.03.2012 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5502, Karar No: 2013/6551, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5502 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklının, davalı borçlu hakkında kira bedellerinin tahsili amacıyla yaptığı tahliye istemli icra takibine, davalı vekilleri tarafından 20/06/2012 tarihinde itiraz edilmesi üzerine alacaklı, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebinde bulunmuştur.

Davalı borçlu adına icra takibine itiraz, dosyada vekaletnamesi bulunan vekili Av.... tarafından yapılmış olmasına rağmen, mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir tebligat davalı asile yapılmıştır. Tebligat Kanununun 11.maddesi ve Avukatlık Kanununun 41.maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir. Asile Yapılan tebligat taraf teşkilinin sağlandığı sonucunu doğurmaz. Borçlular vekiline duruşma günü bildirir tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6456, Karar No: 2019/10146, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6456 E.  ,  2019/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 41/1-c maddesine aykırılıktan kabahatli ... hakkında, Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 17/11/2017 tarihli ve 45-2017-16/17 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4892 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 9912 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve KYB-2018-78974 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, eczanelerin gısa satış yeri olmadığı, kamusal bir nitelik ve öneme haiz sağlık kuruluşu olduğu, serbest eczanelerin Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik Çercevesinde kayıy ve onay belgeleri alma zorunluluklarının bulunmaması karşısında idarece uygulanan idarî para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

İdarî yaptırım kararının dayanağı olan 5996 sayılı Kanun’un 41/1-c maddesinde ''30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve 30. maddesinde “Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği, yine benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarihli ve 2016/13705 esas, 2017/7217 karar sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idarî para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu...'' belirtildiği üzere, idarî yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 18/10/2017 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, gıda ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair işletme kayıtlarının tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;