muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14895, Karar No: 2013/13838, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14895 E.  ,  2013/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan elmanın kuru ve sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden istenmesi için geri çevrilmiş ise de gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetveli dosya arasına alınmadan, il müdürlüğüne ait veri cetveli eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan elma ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama elma bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin Akçadağ Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16679, Karar No: 2014/12850, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16679 E.  ,  2014/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/218-2013/394

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5758, Karar No: 2022/106, Tarih: 11.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5758 E.  ,  2022/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve bir gün karşılığı takdir edilen para miktarına, sanık müdafinin yasa yoluna ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Devlet Hastanesinde pratisyen hekimlik yapmakta olan sanığa, 20 günlük bebek hastanın ağladığı, huzursuzluğunun olduğu ve anneyi emmede problemi olması sebebiyle katılanlar tarafından başvurulduğu, bebeğin yapılan muayenesinde kabızlık teşhisi ile gaz giderici ilaç yazılarak taburcu edildiği, reçete edilen ilaç kullanılmışsa da şikayetlerin arttığı, solunumun azaldığı gerekçesiyle yeniden aynı hastaneye başvurulduğu, bu kez Acil Polikliniğinde nöbetçi doktor Emrah'ın hastayı muayenesinde hastanın solunumun olmaması sebebiyle entübe edilmesi ve resusitasyon yapılmasına karşın hastanın ölmesiyle sonuçlanan olayda;

... Adli Tıp Kurumunun 19/06/2013 tarihli otopsi raporunda bebeğin ölümünün kendisinde mevcut akciğer enfeksiyonu taze lobüler pnömoniden kaynaklandığını bildirildiği,

... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi 29/01/2014 tarihli raporunda "çocuğun ölümünün zehirlenme ya da yaralanma ve travmaya bağlı olmadığı, ölümünün akciğer enfeksiyonu taze lobüler pnömoni sonucu meydana gelmiş olduğu, otopside akciğer enfeksiyonu tespit edildiği dikkate alındığında sanığın, çocuk hastalıkları uzmanı konsultasyonu istememesi ve hastayı yatırarak tedaviyi yaptırmaması nedeniyle kusurlu olduğu, ancak bebeğin yaşı ve klinik durumu itibariyle zamanında tanı konularak uygun tedavi başlanılmış olması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı" belirtildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın davranışları ile meydana gelen ölüm neticesi arasında nedensellik bağının kesin olarak belirlenemediği, bu nedenle sanığın meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulamayacağı, bununla birlikte sanığın, solunum yetmezliği ve kabızlık etkisine maruz kalmış öleni stabilizasyonu sağlanıncaya kadar çocuk hastalıkları uzmanı konsultasyonu istemesi ve hastayı yatırarak tedavi yaptırması gerekirken, taburcu ederek evine göndermesi suretiyle görevinin gereklerini yerine getirmekte ihmal gösterdiği, bu haliyle eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçuna vücud verdiği anlaşılmıştır.

1-)Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesinde yazılı biçimde ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün 6.fıkrasında yer alan ''tahsiline'' ibaresinden sonraki kısmın hükümden çıkartılarak yerine ''Sanık hakkında hükmedilen taksitli adli para cezasında, taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9967, Karar No: 2018/7, Tarih: 04.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9967 E.  ,  2018/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1240, Karar No: 2020/427, Tarih: 03.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1240 E.  ,  2020/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 2002/911 esas numaralı dosya üzerinden yürütülen takip nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile taraflar lehine nisbi vekalet ücretine karar verilmiştir.

Somut olayda, davada her ne kadar davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespiti yapılsa da davanın 6183 sayılı yasadan kaynaklandığı açıktır ve taraflar yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, nisbi vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının davacı yararına vekalet ücretinin kararlaştırıldığı 4. maddesi tamamen silinerek yerine;“ Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”

Hüküm fıkrasının davalı yararına vekalet ücretinin kararlaştırıldığı 5. maddesi tamamen silinerek yerine;“ Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 03.02.2020 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8694, Karar No: 2016/1485, Tarih: 10.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8694 E.  ,  2016/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, sanıklardan ...'nin beyanlarında özetle, olay gecesi işyerinden evine doğru giderken............... isimli yerin önünden geçtiği sırada diğer sanık ...'ü gördüğünü, yanına gidip konuştukları sırada polislerin geldiğini belirttiği, sanık ...'ün ise beyanlarında özet isimli kişilerden 3.500 TL karşılığı 2.100 kilo demir satın aldıklarını, parayı ödemelerine rağmen demirleri teslim almadıklarını, aradan bir süre geçtikten sonra ...'ın iflas ettiği haberini aldıklarını, babasının işyerine gidip görüşmesini ve alabilirse malzemeleri almasını söylemesi üzerine işyerine gittiğinde birçok alacaklının alacağına karşılık olarak malzemeleri gelişi güzel aldıklarını gördüğünü, yetkili birini aradığını ancak bulamadığını, hatırlamadığı bir şahsın yetkilinin bulunmadığını, belgesi varsa alacağına karşılık mallardan alabileceğini söylediğini, bu sırada gelen diğer sanık ... ile konuşurken polislerin geldiğini, diğer şahıslar kaçınca telaşlanarak kendisinin de kaçtığını söylediği, 08.12.2010 tarihli tutanak içeriğine göre, olay yerinde yakalanan sanık ...'nin üzerinden .............t isimli işyerine ait 4'lü paket halinde POWER marka 5 paket toplam 18 adet pilin, yaşının küçüklüğü nedeniyle hakkındaki evrakı ayrılan ve olay yerinden kaçarken yakalanan ..................'nin üzerinde işyerine ait ve işyeri içerisinde aynı marka ve renklerde olan çeşitli 43 adet kalem ile dere kenarında parmak izi çalışması yapılmak üzere muhafaza altına alınan Tunçmatik marka bilgisayar kasasına benzeyen cihazın ele geçirildiği, suça konu olayın gerçekleştiği ..............n olay tarihinde sahipleri ve yetkilileri hakkında araştırma yapılmadığı gibi ............ sahibi olduğu belirtilen ...'a da ulaşılamadığından olayla ilgili olarak beyanına başvurulamadığının anlaşılması karşısında; .. Ticaret Odasına yazı yazılarak olay tarihinde suça konu hırsızlığın yapıldığı ......................................

sahipleri ile yetkililerinin ve şirkete ait evrakların gönderilmesinin istenmesi, yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan ve hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2010 tarih, 2010/3483 sayılı iddianamesi ile Çocuk Mahkemesi'ne dava açıldığı anlaşılan .................'ye ait dava dosyası getirtilip onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, 08.12.2010 tarihli tutanak içeriğinde dere kenarında bulunan ve parmak izi çalışması yapılmak üzere muhafaza altına alındığı belirtilen Tunçmatik marka bilgisayar kasasına benzeyen cihaz üzerinde parmak izi araştırması yapılıp yapılmadığının araştırılması ile suça konu malzemelerin çalındığı ................ isimli işyeri sahibi olduğu belirtilen ...'ın duruşmalara katılımı sağlanarak sanık ...'ün savunmaları doğrultusunda olay tarihi öncesinde bir alacak borç ilişkisi bulunup bulunmadığı hususlarının sorulmasından ve sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Müşteki ile aralarında herhangi bir alacak veya borç ilişkisi bulunmayan ve diğer sanık ... ile birlikte hareket etmeyip tesadüfen olay yerinde bulunduğunu savunan sanık ... hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesiyle uygulama yapılarak şikayet yokluğu nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4576, Karar No: 2007/5239, Tarih: 12.09.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/4576 E., 2007/5239 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/4576 E., 2007/5239 K.**

**- ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT

- SÖZLEŞMEDE ŞEKİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 106 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 108 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada; 08.03.2000 tarihli sözleşme uyarınca, davacıya ait 3678 Ada 4 parsel nolu taşınmaz üzerine inşaat yapımını üstlenen davalının edimini yerine getirmediği ileri sürülerek akdin feshi ve 105.000,00 YTL tazminatın tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, işin %58 seviyesinde gerçekleştirildiği sözleşme adi yazılı olup geçersiz ise de işe başlanmakla geçerli hale geldiği gerekçesiyle akdin feshine, cezai şart isteminin reddine, 30.673,00 YTL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar Mehmet Ozan vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu sözleşme davacı HÖ ile Müteahhit sıfatıyla (E... Ltd.adına MO) tarafından imzalanmıştır. Dosyada mevcut Denizli 5.Noterliği'nin 07.Mart 2002 gün ve 04250 yevmiye nolu vekâletnamesinden MO'ın E... İnşaat Taahhüt Turizm San.ve Tic.Ltd.Şti'ni tek başına temsil ettiği, avukat tayin edip yargılamada savunmanın yapıldığı anlaşıldığından davanın bu limited şirket aleyhine açılıp kararın da bu şirkete yönelik olarak verildiği kabul edilmelidir.

2- Yanlar arasında imzalanan sözleşme tapuda pay devrini içeren "arsa payı karşılığı inşaat yapımına" ilişkindir. Tapuda geçirimin sağlanması için bu tür sözleşmelerin BK'nın 213, TMK'nın 706, T.K'nın 26 ve Noterlik Kanunu'nun 70. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılması zorunludur. Aksi takdirde yapılan sözleşmeler geçerli değildir. Dava konusu olayda sonradan yükleniciye pay devri yapılmamış ve inşaat da kabule icbar edilecek bir seviyeye getirilmemiş olduğundan akdin geçerli hale geldiğinden (daha doğrusu resmi şeklin gerçekleşmediğinin iddia edilmesinin iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığından), söz edilemez. Bu durumda ortada geçerli bir akit bulunmadığından akdin feshine değil, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmelidir.

Diğer yandan geçersiz bir akde dayanılarak ifaya bağlı (gecikme tazminatı) istenemeyeceği gibi, aksi kabul edilse bile akdi fesheden davacının müspet zarardan sayılan kira alacağını talep edemeyeceği de dikkate alınarak bu istemin dahi reddine karar verilmelidir(BK.md.106-108).

Kabul şekline göre de davada 20.400.DEM kira alacağı istendiği halde HUMK'nın 74.md.hilafına fazlaya hükmolunması doğru değildir.

Karar belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

Diğer yandan geçersiz bir akde dayanılarak ifaya bağlı (gecikme tazminatı) istenemeyeceği gibi, aksi kabul edilse bile akdi fesheden davacının müspet zarardan sayılan kira alacağını talep edemeyeceği de dikkate alınarak bu istemin dahi reddine karar verilmelidir(BK.md.106-108).

Kabul şekline göre de davada 20.400.DEM kira alacağı istendiği halde HUMK'nın 74.md.hilafına fazlaya hükmolunması doğru değildir.

Karar belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/347, Karar No: 2015/1011, Tarih: 20.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/347 E.  ,  2015/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında 03.07.2003 tarihli ve temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmün hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden önceki hükmü tekrar eder nitelikte yeniden hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre hükümlü ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30117, Karar No: 2012/38836, Tarih: 19.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/30117 E.  ,  2012/38836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli herhangi bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmamız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 13.07.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu nedenle şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.