muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13585, Karar No: 2014/15235, Tarih: 19.11.2014

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21293, Karar No: 2015/29804, Tarih: 19.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21293 E.  ,  2015/29804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/153219

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. (Kapatılan Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2012/28 (E) ve 2012/91 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceğinin ve Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/153 esas 2009/96 karar sayılı ilamında üç ayrı suçtan mahkumiyet bulunmasına karşın hangi cezanın tekerrüre esas alındığının, kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragraf çıkartılıp yerine “Sanığın Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2009 tarihinde kesinleşen, 09.03.2009 tarih, 2007/153 Esas 2009/96 Karar sayılı ilamında silahlı tehdit suçundan dolayı hükmolunan 2 yıl hapis cezasını içerir geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK.nun 58/6-7 maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ifadesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16172, Karar No: 2014/19861, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16172 E.  ,  2014/19861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/712-2014/198

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27112, Karar No: 2014/21121, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27112 E.  ,  2014/21121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/348418

Mahkemesi : Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/10/2012

Numarası : 2011/569 - 2012/1041

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yönetimindeki vasıtasıyla seyri sırasında yola gereken dikkat ve özeni göstermediği, görüş alanını yeterince kontrol etmediği, mahal şartlarını göz önüne alarak, tedbir alabilecek düzeyde ve müteyakkız şekilde seyrini sürdürmeyip, kaplamaya girerek sol şeridi geçip, kendisine yol veren aracın önünden gidiş şeridine yönelen ve yolun büyük bölümünü geçen yayayı zamanında fark edemeyip, önündeki aracın sağından ani hareketle geçmek isterken, mevcut hız ve tedbirsizce çarparak ölümüne sebebiyet veren sanığın, taksirinin yoğunluğu da dikkate alınarak, temel ceza tayininde asgari hadden daha fazla ayrılmak gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13403, Karar No: 2012/8398, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13403 E.  ,  2012/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin, suça konu bononun icraya konulması suretiyle kullanıldığı 28.10.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Yerel Cumhuriyet savcısının, dolandırıcılık suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28.10.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve yerel Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

Yerel Cumhuriyet savcısının, resmi belgede sahtecilik suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

Sanığın babası olan ... ile katılanın Anka Deri ve Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortakları olduğu, İzmir 4. Noterliğinin 09.07.2004 gün ve 10404 yevmiye sayılı imza sirküsü ile Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 16.07.2004 gün ve 6094 sayılı nüshasında yayımlanan 09.07.2004 günlü ortaklar kurulu kararına göre şirketi her iki ortağın şirket ünvanı altında vaz edecekleri müşterek imzaları ile temsile yetkili olduklarının kararlaştırıldığı, şirket ortağı ...’in İzmir 17. Noterliği'nin 04.08.2004 gün ve 13459 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile sanığa kambiyo senedi düzenleme yetkisi vermesine karşın, bu yetkinin ancak kendisi adına atılacak imzalar yönünden kullanılabileceğini bilen sanığın, tanık ...’e ait firmadan kendisine mal alıp, bu

borca karşılık babası ... ile katılanın müşterek imza ile temsiline yetkili bulundukları Anka Deri ve Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketini borçlu, kendisini ise alacaklı gösterdiği suça konu 4.310 TL bedelli, 20.08.2004 tanzim, 30.08.2004 vade tarihli emre muharrer bononun ön yüzüne iki adet imza atıp, arkasında da farklı bir imza kullanmak suretiyle ciro ederek vermek biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi yerine, isabetsiz gerekçelerle beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı, yerel Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1082, Karar No: 2023/2190, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1082 E.  ,  2023/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/394 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2020/432 Esas, 2020/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü madde uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli ve 2020/5163 Esas-2021/14281 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanmaması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan sanık ...'in aracı ile ... Oto Galeri isimli iş yerine gittiği ve aynı iş yerine daha önce gelmiş olan katılan ... ile karşılaştığı, katılan ...'un sanık ...'i iş yerinde kamera kaydı yapılmayan odaya konuşmak için çağırdığı, sanık ...'in park halindeki aracından telefonunu ve sigarasını alarak katılan ...'un kendisinin çağırdığı odaya gittiği, katılan ...'un odaya girmeyerek koridorda beklemesi üzerine ilk önce sanık ...'in bu odaya girdiği, hemen ardından odaya katılan ...'un girerek sanık ...'e uzmanlık raporunda belirtildiği üzere ruhsatsız 7,65 mm çaplı Browning marka silahı ile ateş edip sanık ...'i dosyada mevcut adlî tıp raporlarında belirtildiği şeklide yaraladığı, sonrasında odadan kapıyı kapatarak kaçmaya başladığı, dosyada mevcut kamera kayıtlarında tespit edildiği üzere sanık ...'in sol eli ile karın bölgesini tutarak odadan çıktığı, sanık ...'in uzmanlık raporunda belirtildiği üzere ruhsatsız 7,65 mm çaplı cheska marka silahı ile katılan ...'a ardından ateş ettiği, katılan ...'u olay yerinden kaçarken kolundan vurarak dosyada mevcut adlî tıp raporlarında belirtildiği şeklide yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'in İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 04.10.2019 raporda; kişinin vücudunda 1 adet suprapubik bölgeye, 1 adet sağ skrotuma, 2 adet sağ uyluğa, 2 adet sağ bacağa ve 1 adet sol uyluğa olmak üzere; toplam 7 adet ateşli silah mermi çekirdeği isabet ettiği, suprapubik bölgeden ve sağ skrotumdan giren ateşli silah mermi çekirdeklerinin ayrı ayrı batına nafiz olduğu ve trajelerinin batın sol alt kadranda sonlandığı, bu ateşli silah mermi çekirdeklerinden birinin ince barsakta perforasyon oluşturduğu cihetle; suprapubik bölgeden ve sağ skrotumdan giren 2 adet mermi çekirdeklerine bağlı yaralanmasının müstakilen; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı tespit edilmediği, sol uyluğa isabet eden 1 adet mermi çekirdeğinin trajesinin cilt altı dokuda sonlandığı, damar-sinir hasarı ve kemik kırığı oluşturmadığı, sağ uyluğa isabet eden 2 adet ve sağ bacağa isabet eden 2 adet ateşli silah mermi çekirdeğinin cilt, cilt altı ve kas dokuyu katederek vücudu terk ettiği, damar-sinir hasarı ve kemik kırığı oluşturmadığı cihetle; sol uyluğa isabet eden 1 adet, sağ uyluğa isabet eden 2 adet ve sağ bacağa isabet eden 2 adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının müstakilen ve müştereken; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Katılan ...'un Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 12.03.2019 tarihli raporda; 14.07.2018 tarihinde ateşli silah yaralanmasından kişinin hayatını tehlikeye sokan bir durum olmadığı basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığı, kemik kırığı tanımlanmadığı, sabit iz olmadığı anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanmaması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanmaması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından meşru savunma altında sınırın aşılarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına konu kararı teşkil eden meşru savunmada sınırın aşılması kurumunun, gerek Yargıtay gerekse bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece değerlendirildiği ve sanık hakkında bu hükmün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.