muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29773, Karar No: 2017/3787, Tarih: 13.03.2017

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12608, Karar No: 2013/18022, Tarih: 02.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12608 E.  ,  2013/18022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6 maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede ret öneren görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığın idaresindeki araçla ışıklı kavşakta kırmızıda kavşağa girdiğinde, karşı yönden gelerek yeşil ışıkta sola dönüş yapan araçla çarpışması sonucu bir kişinin yaralandığı olayda; tam kusurlu sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve kırmızı ışıkta geçen sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan hakkında Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.06.2010 tarihli raporda, sağ humerusta parçalı ağır kırık oluştuğunun, yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokmadığının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin edilen temel ceza üzerinden TCK'nın “89/2-b” yerine katılanın hayati tehlike geçirdiği gerekçesiyle “89/2-e” maddesi gereğince artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki “Sanığın eyleminin mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu” ibaresi çıkarılıp yerine “Sanığın eyleminin mağdurun vücudunda kemik kırığına neden olduğu” ibaresi eklenip aynı paragraftaki “89-2e” ibaresinin “892-b” şeklinde düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30039, Karar No: 2014/29953, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30039 E.  ,  2014/29953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2010/814-2014/873

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan birleşen dosya davacısının ikinci çalışma dönemi olan 23.06.2009 ila 01.08.2010 tarihleri arasında geçerli, sendika ana tüzüğü ile bütçe ve mali uygulamalara dair MYK kararlarının eksiksiz olarak davalı sendikadan temini ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2065, Karar No: 2018/8181, Tarih: 20.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/2065 E.  ,  2018/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in müştekiye ait inşaatta taşeron olarak boya işlerini yaptığı, ölçümlerin yanlış yapıldığını ileri sürerek alacağı kaldığı gerekçesiyle müştekiden para istediği, olumlu cevap alamayınca da müştekinin işyerine giderek müştekiye hitaben ''Bana para vereceksin, vermediğin takdirde seni öldürürüm, ayağından bacağından vurdururum, kafana sıktırırım'' diyerek tehdit ettiği olayda; müşteki ile sanık arasındaki hukuki ilişkinin varlığını kanıtlayan tüm belge ve kayıtlar ilgili yerlerden temin edilerek; gerektiğinde bu konuda uzman bir bilirkişiden sanık ...'in mağdurdan alacaklı olup olmadığına ilişkin rapor düzenlenip, deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın eyleminin yağmada daha az cezayı gerektiren hal başlıklı TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle tehdit suçu kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12890, Karar No: 2023/20061, Tarih: 19.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12890 E.  ,  2023/20061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/15 E., 2016/21 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine, pankarttaki yazıların eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aştığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

Katılan ... ve ... vekilinin temyiz isteğinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakaret suçunun tüm unsurlarını içeren ibarelerin siyasi eleştiri kapsamında değerlendirilmesinin kabul edilemez olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi Tekirdağ il başkanı olan sanığın, katılanların maskeli resimlerinin bulunduğu, üzerinde "17/25 Aralık Haftası Yolsuzluk ve Rüşvetle Mücadele Haftası olsun." yazılı pankartı Parti il binasının duvarına astırarak hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda; Yerel Mahkemece, katılanların olay tarihi itibariyle siyasi kişilikleri bulunan şahıslar olduğu, sanığın eyleminin katılanlara karşı doğrudan herhangi bir hakaret sözü ve suç isnadı içermeyen, oluş şekli, olay yeri ve zamanı ve sanık ile katılanların siyasi kimlikleri dikkate alındığında Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında sanığın eyleminin siyasi eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğundan suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu hakaret eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu hakaret eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 13.05.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14653, Karar No: 2020/4544, Tarih: 14.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14653 E.  ,  2020/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19/12/2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirket adına kayıtlı 1 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki bloktan oluşan ... Plaza isimli binaya komşu olan davalılara ait 136 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 2011 yılında inşaata başlandığını, yapı ruhsatının ... Büyükşehir Belediyesi tarafından iptal edilmesi üzerine inşaatın durdurulduğunu, davalılar tarafından inşaat nedeniyle kazılan yaklaşık 160.000,000 m3'lük çukurun ise boş kaldığını, müvekkilince ... Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden alınan 08.10.2013 tarihli raporda, davalılara ait 136 No'lu parselde açılmış olan derin çukurun büyük bir hızla kapatılmasının, bunun için çukura yaklaşık 160.000,000 m3'lük dolgu yapılmasının gerektiğinin bildirildiğini, ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/121 D.İş sayılı dosyasında alınan inşaat bilirkişisi raporunda da aynı yönde görüş bildirildiğini ileri sürerek öncelikle ihtiyati tedbir kararı ile söz konusu dolgu işleminin yapılması için müvekkiline yetki verilmesini, neticeten kazı alanının davalılar tarafından doldurularak komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... Konut Yapı Kooperatifi vekili, müvekkili ile diğer davalı yüklenici şirket arasında dava konusu 136 No'lu parsel üzerinde bina yapımı için kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca taşınmazın davalı yüklenici şirkete teslim edilmiş olup inşaata başlandığını, hatta davalı şirkete pay devri yapılarak taşınmazda hak sahibi kılındığını, bu nedenle sorumluluğun yüklenici şirkete ait olduğunu belirterek davanın müvekkili yönünden husumet yokluğundan ve esastan reddini savunmuştur.

Davalı ... İnşaat A.Ş. vekili, müvekkili şirket tarafından inşaata ait derin kazının tahkimatı için hazırlanan "derin kazı iksa projesinin" ... Üniversitesi Mühendislik Fakültesine sunularak bölüm başkanı tarafından imzalanmış resmi onaylı bir proje hazırlandığını, projenin 09.07.2011 tarihinde uygulanmaya başlandığını, müvekkili şirketin inşa edilecek yapı için tüm fiziki ve hukuki gereklilikleri yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnşaat A.Ş. vekili, müvekkili şirket tarafından inşaata ait derin kazının tahkimatı için hazırlanan "derin kazı iksa projesinin" ... Üniversitesi Mühendislik Fakültesine sunularak bölüm başkanı tarafından imzalanmış resmi onaylı bir proje hazırlandığını, projenin 09.07.2011 tarihinde uygulanmaya başlandığını, müvekkili şirketin inşa edilecek yapı için tüm fiziki ve hukuki gereklilikleri yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılara ait 136 No'lu parselde yapılan kazının davacıya ait binaya zarar verdiği, davalı tarafından yapılan iksa duvarının ise iki yılı aşkın süredir açıkta olduğu ve halen açıkta bulunan 14 mt. derinliğindeki iksa sisteminin deprem bölgesi olan ...'da ciddi risk yarattığı gerekçesiyle 07.08.2015 tarihli heyet bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile geçmişte yapılan geri dolgu seviyesinin iksa sistemi üst kotu olan 102,30 mt. kotuna (iksa sistemi 1. kademe başlık seviyesine) kadar yükseltilmek suretiyle kazı alanının, davalılar tarafından 30 günde nakliyesi tamamlanarak sıkıştırma için günlük 6 saatlik bir çalışma yapılmak suretiyle 30 günde bitirilecek şekilde doldurulmasına; bu süre zarfında davalılar tarafından iş bitirilmediği taktirde işin davacı tarafından yapılmasına ve işin tamamlanması için yapılacak 1.296,080TL'nin davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gereğince, bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu, emir gereğini yerine getirmezse, lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir. Bu nedenle yıkım masraflarının hesaplanarak davalı taraftan tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Bu husus hükmün infazı aşamasında halolunacak bir husustur.

Somut olaya gelince; dava konusu 136 No'lu parsel üzerinde inşaat yapımı nedeniyle açılan kazı alanının davalılar tarafından iksa duvarının üst kotuna kadar yükseltilmek suretiyle doldurulmasına karar verilmesi yerinde ise de yukarıda açıklanan yasa hükmüne aykırı şekilde işin davalı tarafça 30 günlük süre içerisinde bitirilmemesi halinde davacı tarafından yapılmasına ve infaz aşamasında dikkate alınması gereken masrafların da davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş; ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 2. bendinin tümüyle hükümden çıkarılarak hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8487, Karar No: 2015/12020, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8487 E.  ,  2015/12020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı N.i I. ile davalılar Ş.. Ü.., F.. Ü.. aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.4.2013 gün ve 2004/704 2013/106 sayılı hükmün Dairenin 12.2.2015 gün ve 2013/15114 2015/2853 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21817, Karar No: 2015/36313, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/21817 E.  ,  2015/36313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/315989

MAHKEMESİ : Bandırma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2010/1143 (E) ve 2011/497 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık S.. A.. hakkında, tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık olup itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı,

Anlaşıldığından, sanık S.. A.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2-Katılan-sanıklara yükletilen karşılıklı hakaret eylemlerinden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik, katılan-sanıklar S.. A.. ve N.. T.. müdafilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.