muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9545, Karar No: 2012/7545, Tarih: 07.05.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ve davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5314, Karar No: 2015/6578, Tarih: 03.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5314 E.  ,  2015/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/395330

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2010

NUMARASI : 2005/198 (E) ve 2010/414 (K)

SUÇ : Sermaye Piyasası Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan Sermaye Piyasası Kurumu vekili ile sanık Ç.. Y..'un temyizine ilişkin olarak yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 08/09/2010 tarihinde tefhim olunan; sanık Ç.. Y..'un ise 11.06.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin REDDİNE,

2- Sanıklar S.. O.. ve A.. Y.. müdafii, sanıklar H.. C.. ve O.. A.. müdafii, sanık S.. O.. müdafii, sanık H.. M.., sanık M.. Ç.. müdafii, sanık M.. S.. müdafii, sanık O.. P.. ve müdafii, sanık M.. Ç.., sanıklar B.. K.., G.. K.. ve M.. Ö.. müdafii, sanık M.. K.. müdafii, sanık S. Ç. müdafii, sanık M.. A.., sanıklar C.. E.. ve H.. E.. müdafiinin temyizine ilişkin olarak yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehlerine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2226, Karar No: 2015/12458, Tarih: 05.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2226 E.  ,  2015/12458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yasal sürede icra dairesine yapılan itiraz üzerine İİK'nun 66. maddesi uyarınca itiraz edilen kısım yönünden takip olduğu yerde durur. Ancak kabul edilen kısım üzerinden alacaklının takibe devam hakkı vardır. Buna göre ise, borçlunun en geç takip tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerekeceğinden, kabul edilen asıl alacağa bu tarihten itibaren 3095 sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca yasal faiz hesaplanmalıdır.

Öte yandan takip masrafları (icra giderleri), icra takibinin sonuçlandırılabilmesi için yapılması gereken harcamaların tamamı olup, bu masraflardan İİK.nun 59.maddesi gereğince borçlu sorumlu olduğundan, icra dosyası masraflarının ve icra vekalet ücretinin de hesaplamaya katılması gerekir (Hukuk Genel Kurulu’nun 30.05.2012 tarih ve 2012/12-90 Esas, 2012/331 Karar sayılı kararı).

Yani alacaklı takipte kesinleşen kısım üzerinden yasal faiz talebi ile birlikte takibe devam edebilir.

Somut olayda alacaklı tarafından 707.972,63 asıl alacağın, asıl alacağa takip tarihinden itibaren hesaplanacak 3095 sayılı Yasa uyarınca ...'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı yıllık %11,75 oranından az olmamak üzere değişen oranlarda faizi, icra giderleri, avukatlık ücretinin birlikte tahsili talebi ile genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile asıl alacak dışındaki "faiz ile fer'ilere (masraflar, vekalet ücreti v.s.) avans/ticari faiz talebine, faiz oranına" itiraz ettiğini bildirdiği, ardından borçluya, itiraz edilmeyen kısım üzerinden %11.75 avans faizi ile birlikte borç muhtırası gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve kurallara göre yasal faiz üzerinden hesaplama yapılarak belediye borç miktarının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken itirazın iptali davası açmadan borçlu idareye muhtıra gönderilemeyeceği gerekçesiyle muhtıranın iptaline karar vermesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26699, Karar No: 2012/49070, Tarih: 25.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/26699 E.  ,  2012/49070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı, hükmün gerekmediği halde sanığa tebliği üzerine sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanığa yapılan usulsüz tebligatın temyiz ... vermeyeceği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin istem gibi REDDİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5349, Karar No: 2018/4976, Tarih: 30.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5349 E.  ,  2018/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, takip dosyalarının borçlusu ... A.Ş. üzerine kayıtlı taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, hacze iştiraklerde adi iştirakin şartlarından olan dosyalarının borçlusu ... . A.Ş.'ye karşı yapılmış bulunan ... takipleri, kesinleşen hacizler, satış talepleri ve kesin aciz vesikaları esas alınarak hacze adi iştirakin şartları üzerinde durularak sıra cetvelinin hazırlanmadığını, tüm ... takiplerine esas olan alacaklıların varlığı esas alınarak garameten sıra cetvelinin hazırlanmadığını ve ... Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş. lehine 325.000,00 TL miktarlı ipoteğin teminat ipoteği mi, rehin ipoteği mi yoksa kesin olarak oluşturulmuş alacak niteliğinde ipoteği mi olduğu hususunun araştırılmadığı gibi nedenlerle sıra cetvelinin kanuna uygun olmayan bir sıra cetveli olduğu ileri sürülerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçilerin satış tarihi itibariyle derdest olan bir haczinin olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/145, Karar No: 2022/10970, Tarih: 06.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/145 E.  ,  2022/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçtan mahkumiyetine, diğer sanığın beraatine dair Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.08.2021 gün ve 2020/334 Esas, 2021/440 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, iddia, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik istismar eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/4. maddesi ile artırılması ve sanık hakkında TCK 43. maddesi tatbik edilirken kısa kararda "1/4" oranında artırım yapılmasına rağmen gerekçeli kararda "1/2" oranında artırım yapıldığı belirtilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 04.11.2021 gün ve 2021/1657 Esas, 2021/2044 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik

1

hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.12.2022 tarihinde onama kararı yönünden oy birliği ile bozma kararı yönünden Sayın Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

1

hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.12.2022 tarihinde onama kararı yönünden oy birliği ile bozma kararı yönünden Sayın Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup,

Gerekçe ise, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır. Diğer taraftan, AHİM; bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, 33). AHİM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden İHAS'ın 6. maddesinin ihlâli olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, 84, 85).

AHİM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, 50; ... ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, 68). Buna göre, temel hak ve özgürlüklerin ihlâli sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, 44).

Bunun yanı sıra AHİM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni, anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (.../Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, 30; ... .../İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, 27). Bu anlamda İHAM, mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan “kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama” yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjıanastassıou/ Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddiaların kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, toplumun kendi adına verilen yargı kararlarının sebeplerini öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (AYM, ... ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, 31,34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (... ve diğerleri, 35). Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında "İlgili ve yeterli bir yanıt" vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlâline neden olabilecektir (... ve diğerleri,

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve ... sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Hal böyle iken, sanık ... ...’lı 17.07.2014 tarihinde, ‘Ben ...’in 15 yaşından küçük olduğunu bilmiyordum. ... ... yaşını sormadım, görünüş itibariyle 17 yaşlarında olduğunu düşünüyordum, suçlamayı bu haliyle kabul ediyorum’ biçiminde beyanda bulunduğu, eğer sanığın bu beyanı kabul edilir ise sanığın TCK’nın 30. maddesi uyarınca suçun maddi şartlarından olan, mağdurun yaşını bilmediğinden, suç kastının ortadan kalkacağı, bu nedenle sanığın bu savunmasının kendisi ve dosya açısından esasa etkili olduğu ve yukarıda sayılan içtihatlara göre, bu savunmanın cevapsız bırakılmasının eksik gerekçeye dolayısıyla gerekçesizliğe yol açacağı konusunda kuşku bulunmadığı,

Sanığın olayda kendisinin hataya düştüğü savunmasının temyizen incelenebilmesi için temyiz sebepleri arasında gösterilmesi gerekip gerekmediği hususu ise;

CMK’nın 289. maddesine göre;

Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

Sanığın olayda kendisinin hataya düştüğü savunmasının temyizen incelenebilmesi için temyiz sebepleri arasında gösterilmesi gerekip gerekmediği hususu ise;

CMK’nın 289. maddesine göre;

Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

CMK’nın 289. maddesinde belirtilen haller, kesin hukuka aykırılık hallerini oluşturur. Bu aykırılıklar, TEMYİZ DİLEKÇESİNDE VEYA BEYANINDA GÖSTERİLMEMİŞ OLSA BİLE temyiz incelemesi sırasında Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilecektir.

Yukarıdaki açıklamalara göre, hata iddiasının mutlaka Mahkeme Kararının gerekçe bölümünde karşılanması ve tartışılmasının gerekmesi, aksi durumun gerekçesizliğe neden olacak olması ve kararda gerekçenin bulunmaması halinde, bu hususun kesin hukuka aykırılık oluşturacağından, temyiz dilekçesinde gösterilmese bile Yargıtay tarafından incelenecek olması nedeniyle,

Sanığın savunmasında, mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğini 17 yaş civarında olduğunu düşündüğünü bildirmesi karşısında, esas sorunlardan biri niteliğinde olan bu hususun kararda tartışılmaması suretiyle gerekçesizliğe neden olunması yönünden de bozulması görüşümde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bu yönden bozma yapılmaması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1225, Karar No: 2012/2551, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1225 E.  ,  2012/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 16. Hukuk Dairesinin 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 16. Hukuk Dairesinin 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10980, Karar No: 2011/5730, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/10980 E.  ,  2011/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede;

Mahkemece, yaşı küçük sanıklar için 1412 sayılı CMUK'un 138 maddesi gereği atanan Av.... ... ...'ın askerlik görevini ifa etmek için görevinden ayrıldığının anlaşılması üzere; 06/10/2004 tarihli karar celsesinde sanıklar için müdafi olarak Av....'in görevlendirildiği;

Av....'in, mahkemenin 06/10/2004 tarihli kararına karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarını, sadece sanıklardan ...'e hasrettiği; bu bakımdan, diğer sanık ... bakımından önceki hükmün kesinleştiği anlaşılarak yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kurulan Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2004 günlü, 2004/293 - 2004/1010 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2005 günlü yazısı ile lehe Yasa değerlendirmesi yapılmak üzere mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, Av. ...'in hükümlü ... bakımından yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 maddesinde belirtilen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden 5 yıllık asli zamanaşımının, kararın verildiği 22/05/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.