muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9337, Karar No: 2019/7597, Tarih: 04.12.2019

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 08.04.2008 tarih 2009/9-18-78 E-K sayılı kararın gerekçesinde belirttiği gibi "Terör örgütlerinin insan kaynağının kurtulabilmesi, alınabilecek diğer tedbirler ile birlikte bu örgütlerin etkisizleştirilip ortadan kaldırılmaları, geçmişten meydana gelen terör örgütü eylemlerinin aydınlatabilmesi gelecekte işleyebilecekleri suçların engellenmesi ve terör örgütüne üye olanların tekrar topluma kazandırılmaları için örgüt üyelerinin ve yöneticilerinin örgütten ayrılmalarını sağlamak suç ve suçluyla mücadele etmek için pişmanlık yasalarının ve etkin pişmanlık kurumunun bu amaca uygun olarak yorumlaması gerektiğini" belirtmiştir.

Nitekim, örgüt mensuplarının örgütten ayrılmaları ya da örgüt hakkında bilgiler vermeleri onların gerek kendilerinin gerekse ailelerinin hayatlarına mâl olabilir ya da farklı istenmeyen sonuçlara mâl olabilir. Bu kişilerin her aşamada; içinde bulundukları ve yaşadıkları ortamlardan dolayı örgüt hakkında her aşamada bilgi vermeleri beklenemez. Zaten kanun koyucu TCK’nın 221. maddesinin düzenlenmesinde pişmanlık halini öngördüğü ve öngörmediği halleri ayrı ayrı düzenlemiştir. TCK’nın 221. maddesindeki düzenlemenin esas itibarıyla suç ve suçluyla mücadeleyi ön plana çıkarıldığı gönüllü olarak vazgeçenlerin, pişmanlık duyanların yanında suç işleyip yakalandıktan sonra bilgi veren kişiler hakkında da bilginin elverişli olması halinde cezada indirim öngörmüştür.

TCK’nın 220. maddesinde suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçuna ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. TCK'nın 221. maddesinde "etkin pişmanlık" başlığı altında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu amaçta kurulmuş örgüte üye olmak ya da üye olmamakla beraber örgüt adına suç işlemek veya örgüte bilerek isteyerek yardım etmek suçlarıyla ilgili etkin pişmanlık hali düzenlenmiştir. TCK'nın 314/3. maddesinde suç işlemek için örgüt kurmak suçuna ilişkin diğer hükümleri terör suçları aynen uygulanır hükmüne yer verilmiştir.

TCK’nın 221. maddesinde "etkin pişmanlık" başlığı altında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu amaçla kurulmuş örgüte üye olmak ya da olmamakla beraber örgüt adına suç işlemek veya örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçları ile ilgili olarak etkin pişmanlık hali düzenlenmiştir.

TCK’nın 221. maddesinde "etkin pişmanlık" başlığı altında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu amaçla kurulmuş örgüte üye olmak ya da olmamakla beraber örgüt adına suç işlemek veya örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçları ile ilgili olarak etkin pişmanlık hali düzenlenmiştir.

TCK’nın 221. maddesindeki düzenlemede etkin pişmanlık halleri ve dereceleri 4 fıkra halinde düzenlenmiştir. Buna göre, anılan maddenin birinci fıkrasında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, soruşturmaya başlanmadan ve örgütün amacı doğrultusunda suç işlenmeden önce, kurucu veya yöneticiler (örgütü dağıtan veya verdiği bilgilerle dağılmasını sağlayan) hakkında etkin pişmanlık hali; ikinci fıkrasında, örgütün faaliyeti çerçevesinde bir suça iştirak etmeksizin gönüllü olarak örgütten ayrılıp bunu yetkili makamlara bildiren örgüt üyeleri hakkında etkin pişmanlık hali; üçüncü fıkrasında, örgütün faaliyeti çerçevesinde bir suçun işlenişine iştirak etmeden yakalanan örgüt üyesinin pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensupların yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi hakkında etkin pişmanlık hali; dördüncü fıkrasında, suç işlemek amacıyla örgüt kuran, yöneten veya örgüte üye olan (Ek ibare: 29.06.2005-5377 SK. 26. md) ya da üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek isteyerek yardım eden kişinin gönüllü teslim olarak örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermesi hali ile yakalandıktan sonra örgütün kurucusu, yönetici veya üyenin örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermesi hali düzenlenmiştir.

TCK’nın 221/4. maddesinde düzenlenen duruma göre;

a)Gönüllü olarak teslim olan ve örgütün yapısı ve faaliyeti ile örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi veren kişi hakkında cezaya hükmolunmaz.

b)Yakalandıktan sonra örgütün kurucusu, yönetici veya üyenin örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgileri veren kişi hakkında, verilecek cezadan üçte birden dörtte üçe kadar indirim yapılır.

TCK’nın 221/4. maddesinin gerekçesinde; "Kişi, suç işlemek için kurulmuş olan örgütün kurucusu, yöneticisi veya üyesi olmakla birlikte, örgütün ulaştığı yapılanma itibarıyla dağılmasını sağlama imkanından yoksun olabilir. Bu durumda bile, söz konusu sıfatları taşıyan kişilerin belli şartlarda etkin pişmanlıktan yararlanması sağlanabilmelidir. Bu durumda sanık hakında durumuna göre 221/4. maddeye göre indirim yapılacaktır. Bu düşüncelerle maddenin dördüncü fıkrası düzenlenmiştir." Bu açıklamalarla da anlaşılacağı üzere, verilen bilginin dağılma veya mensuplarının yakalama sonucunun doğurması değil, bu sonuca elverişli bilgi olması veya suç ve suçlunun tespiti açısından yeterli olmasını aramıştır.

Dava dosyamız açısından önemi itibariyle TCK'nın 221/4. maddesindeki etkin pişmanlık hallerini ayrıntılı olarak incelemek gerekir.

221/4. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanma koşulları;

Dava dosyamız açısından önemi itibariyle TCK'nın 221/4. maddesindeki etkin pişmanlık hallerini ayrıntılı olarak incelemek gerekir.

221/4. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanma koşulları;

• Fail örgütün kurucusu yöneticisi, örgüt üyesi ya da üye olmakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden olmalı,

• Gönüllü olarak teslim olmalı,

• Örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermelidir.

Bu üç şartın gerçekleşmesi halinde kişi hakkında örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçundan dolayı ceza hükmolunmaz.

221. maddenin ikinci fıkrasına örgütten ayrılan faillerin durumu düzenlenmiş iken dördüncü fıkrada teslim olan örgüt üyelerinin durumu düzenlenmiştir.

Failin örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak edilmemiş olması ön koşulu bu fıkrada düzenlenmemiştir. Belirtilen koşulların oluşması halinde fail hakkında örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçundan dolayı cezaya hükmolunmayacağı düzenlenmiştir.

TCK’nın 221/4. fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma koşulları;

• Sanığın örgütün kurucusu, yöneticisi, örgüt üyesi ya da üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden olması,

• Örgütün yapısı ve faaliyet çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermeli,

• Yakalanmış olmalı,

Üç şartın da birlikte gerçekleşmesi halinde kişi hakkında örgüt kurmak, yönetmek, örgüte üye olmak suçundan dolayı ya da örgüt adına işlenen suç ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından indirim öngörülmüştür. Bu itibarla 4. fıkra kapsamında yakalanan kişileri etkin pişmanlıktan yararlanabilmesi için örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar hakkında bilgi vermesi yeterlidir (Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, Yrd. Doç. Dr. Önder Tozman, Sayfa 409).

Burada amaçlanan kişinin örgütün ulaştığı yapılanma itibarıyla dağılmasını sağlama imkanından yoksun olması durumunda bile etkin pişmanlık hakkından yararlanabilmesidir.

Burada amaçlanan kişinin örgütün ulaştığı yapılanma itibarıyla dağılmasını sağlama imkanından yoksun olması durumunda bile etkin pişmanlık hakkından yararlanabilmesidir.

Kanun koyucunun TCK'nın 221/2, 3 ve 4. fıkranın 1. cümlesinde pişmanlık ve gönüllülük esas almasına rağmen 221/4-son maddesinde ceza indirimi için sadece örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermek şartını aramıştır. TCK'nın 221/4-son maddesinde aranan şart yeterli bilgi ve belge verip vermediği değerlendirilip, yeterli bilgi ve belge vermişse TCK'nın 221/4-son madde uygulanacak, yeterli bilgi ve belge vermediği mahkeme tarafından takdir edilecektir. Mahkeme bu takdiri objektif kurallar ve dosyadaki bilgi ve belgeleri esas alarak yapacaktır. Nitekim, Yargıtay 9. Ceza Dairesi 14.05.2007 tarih 2006/7296 E. 2007/4161 K. sayılı ilamında "yakalanan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 221/4 maddesinde öngördüğü şekilde örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili yeterli bilgi ve belge vermediği, bu nedenle yasada aranan şartların oluşmadığı gözetilmeden..." diyerek kararı aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmıştır. Yine, 9. Ceza Dairesi, 05.03.2011 tarih 2012/450 E. 2012/2884 K. sayılı ilamında "dosya kapsamından yakalandığı ve soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini söylediği anlaşılan sanığın, vermiş olduğu bilgiler değerlendirilerek hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi..." diyerek kararı bozmuştur. Dikkat edilirse Dairede kanun düzenlemeye uygun olarak 3. fıkrada ve 4. fıkranın birinci cümlesinde yer alan pişmanlık ve gönüllük şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine bakmadan kanunun aradığı örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçla ilgili elverişli bilgi verip vermediği şartını aramıştır. Sanıklara kollukta ve savcılıkta etkin pişmanlık hakları hatırlatılıp, sanıklar bu haklarını kullanarak bilgi veriyor ve bu bilgiler hüküm kurulmasında esas delil olarak kullanılıyor. Kanunun aradığı anlamda elverişli bilgi verdikleri kabul ediliyor. Artık bu kişilerin yargılama aşamasında ifadelerinden vazgeçmeleri 221/4-son cümlenin uygulanmasına engel değildir. Zira, kanun koyucu burada sadece elverişli bilgi verilmesini arıyor.

Sonuç olarak, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına elverişli olan soruşturma aşamasındaki beyanlarından kovuşturma aşamasında dönerek etkin pişmanlık hakkını kullanmak istememesi gerekçesi sanık hakkında TCK’nın 221/4. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulamasına engel bir durum değildir. Nitekim, TCK'nın 221/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulanması şartlarından biri "pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermek" olduğu halde kanun koyucu TCK'nın 221/4. fıkranın ikinci cümlesindeki pişmanlık halinin uygulanması şartları arasında sadece "failin örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermek" şartını aradığı gerekçe ve kanun metninde belirtmiştir. Kanun koyucu esas itibariyle TCK’nın 221. maddenin 1, 2, 3, 4/1 cümle maddelerinde cezasızlık hali öngörerek etkin pişmanlığın şart koştuğu halde 221/4 -2. cümlede ise sadece failin örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar hakkında elverişli bilgi vermesini yeterli şart koşarak bilgi kanalının kapatılmaması ve örgüt ve mensuplarıyla etkin bir mücadele yolunu amaçlamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 221/4 maddesinin ikinci cümlesindeki haliyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/833, Karar No: 2012/12968, Tarih: 16.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/833 E.  ,  2012/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit

Hüküm : 1- TCK’nın 152/1-a, 31/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK’nın 142/1-a, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK’nın 106/1, 31/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- TCK’nın 125/1-3-a-4, 43/2, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- TCK’nın 125/1-4, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

6- TCK’nın 265/1-4, 31/3, 52/2, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında şikayetçi ...’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında mala zarar verme, hırsızlık, tehdit, şikayetçiler ... ve ...’ya karşı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Birden fazla polis memuruna hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması,

b) Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ... Lisesinden çıkarken kesintisiz takip sonucu kollukça yakalanarak, suça konu eşyaların sanığın hakimiyet alanına girmeden ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle tayin olunan cezada TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Adli emanetin 2009/... sırasında kayıtlı suçta kullanılan pense, tornavidalar ve murcun, sanığa ait olmadığı, şikayetçi okul müdürü ...’ın beyanına göre ... Lisesine ait olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsadere edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2462, Karar No: 2019/227, Tarih: 30.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2462 E.  ,  2019/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmeye göre de müvekkili müteahhidin tüm edimlerini yerine getirdiğini, hatta müvekkilinin fazla imalât yaptığını, buna rağmen mülk sahibinin sözleşmede belirtilen tarihlerde müteahhidin hak etmiş olduğu tapuların devrini vermediğini, bunun yanında davalılar ile muhtelif tarihlerde iki adet protokol imzalandığını, bu protokollere göre de davalıların hissesine düşen 8 numaralı bağımsız bölüm ile 15 numaralı bağımsız bölümün değiştirildiğini, daha sonra da 15 numaralı bağımsız bölüm ile 13 numaralı bağımsız bölümün değiştirildiğini, bu değişmeler yapılırken davalıların müvekkiline daire farklarını vereceklerken halen daha bu farkların ihtarnameye rağmen verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.000,00 TL'nin davalılardan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının tüm edimlerini yerine getirdiği yönündeki beyanlarının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin tapuyu geç vermesinin söz konusu olmadığını, davalının inşaatı geç teslim etmesi ve eksik hatalı imalatlardan dolayı dava açıldığını ve bu davada müteahhit tazminat ödemeye mahkum edildiğini, izah edilen nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalılar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi akdedildiği, bu sözleşmeye ve ek sözleşmeye göre davacıya tapu devinin yapıldığı, yükleniciye düşen dairelerde yapılan değişiklik nedeniyle değer farkı meydana geldiği ve fazla imalatın gerçekleştiğinin alınan raporlarla da sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılması halinde, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı ... İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmadan yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda 103.073,00 TL’ye hükmedilmişken, hükmün gerekçesinde 113.073,00 TL’ye hükmedilerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu durumda mahkemece gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2778, Karar No: 2018/6689, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2778 E.  ,  2018/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, ortak çocuğun anne yanına bırakılması suretiyle kişisel ilişki kurulması ve iştirak nafakasının kaldırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba tarafından açılan velayetin değiştirilmesi davasında mahkemece velayetin davacı babaya verilmesine dair ilk hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce taraflardan delillerinin sorulması, göstermeleri halinde toplanması, göstermedikleri takdirde de re’sen delil toplanması, bu çerçevede çocuğun üstün yararının ebeveynlerinden hangisinin yanında bulunmak olduğu ve velayet sahibinin değiştirilmesini gerekli kılan bir durumun bulunup bulunmadığı hususunda 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca, psikolog, ... ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlara inceleme yaptırılarak, rapor alınması ve tüm deliller birlikle değerlendirilerek, karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, son kararla velayet değişikliğine ilişkin davanın kabulü ile ortak çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesine, davalı anne ile çocuk arasında” Her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü sabah saat 10:00'dan Pazar günü akşam saat 16:00 'ya kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan 3. günü akşam saat 16:00 'ya kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10:00 dan 31. günü akşam saat 16:00 'ya kadar, her yıl sömestr tatilinin başladığı hafta sonu Cumartesi saat 10.00 dan ertesi Cumartesi saat 16:00'ya kadar davalı anne yanına bırakılması suretiyle kişisel ilişki kurulmasına” karar verilmiştir. Bu karar davacı baba tarafından ortak çocuğun anne yanına bırakılması suretiyle kişisel ilişki kurulması ve iştirak nafakasının kaldırılması tarihi bakımından temyiz edilmiştir. Dosya kapsamına göre, taraflar Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, velayet davacı anneye verilmiş, çocuk için 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Tarafların boşanmalarından sonra ortak çocuğun bir süre anne yanında kaldığı, daha sonra baba ile kalmaya başladığı, mahkemece 24.01.2017 tarihli ara karar ile çocuğun baba yanında okula devam etmesi nedeniyle geçici velayetinin babaya bırakılmasına karar verildiği,çocuğun bu tarihten sonra da baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda iştirak nafakasının ara kararla geçici velayetin babaya bırakıldığı 24.01.2017 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken hükmün kesinleşmesinden itibaren kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı babaya yükümlülük yükler şekilde ortak çocuğun davalı anne yanına bırakılması suretiyle kişisel ilişki kurulması da doğru olmamıştır. Ne var ki bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK m. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan “davalı anne yanına bırakılması suretiyle "sözcüklerinin çıkarılmasına, yine 4. paragrafında yer alan “velayet değişikliğine ilişkin kararın kesinleşme tarihi itibariyle “sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına yerine “geçici velayetin babaya bırakıldığı 24.01.2017 tarihinden itibaren “sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6369, Karar No: 2013/11352, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6369 E.  ,  2013/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.