muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9820, Karar No: 2019/7536, Tarih: 05.12.2019

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii"de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması", hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır. Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir. (CMK 289/1) Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da resen inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendilerinin seçtiği bir müdafileri bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da resen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24289, Karar No: 2017/4290, Tarih: 20.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24289 E.  ,  2017/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 17/04/2010 tarihinde davalı ... şirketi tarafından trafik sigortalı olduğu iddia edilen aracı kullanan davalı ...’ın tam kusurla davacıların murisi 3 yaşındaki yaya ...’a çarparak ölümüne neden olduğunu ileri sürerek anne ... için 5.000 TL maddi tazminat, baba ... için 5.000 TL maddi tazminat, ... için 40.000 TL, ... için 40.000 TL, ölenin kardeşleri olan...,..., ...ve ... için her birine 15.000 TL olmak üzere toplam 60.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline, maddi ve manevi tazminatın kazanın olduğu tarihden itibaren işleyecek reeskont avans faizi uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili ve davalı ..., ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulu ile, açılan davanın davalı ...Ş. yönünden reddine, davacı ... lehine 460,00 TL, davacı .......4.468,00 TL, maddi tazminatın davalı ...'dan 17.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, davacı ... lehine 7.000 TL, davacı ... lehine 7.000 TL, davacılar ..., .., ..., ... ...'nın her biri lehine 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Davalı ... vekilinin davacı kardeşler..., ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin ve davacı baba ... lehine hükmedilen maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2013 yılı için 1.822,00 TL'dir. Murisin kardeşlerinin her biri için 1.000,00 TL olarak hükmedilen manevi tazminat ile davacı baba ... için 460,00 TL olarak hükmedilen maddi tazminat miktarı itibari ile kesinlik sınırının altında olup davalı ... vekilinin davacı kardeşler ..., ..., ... ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin ve davacı baba ... lehine hükmedilen maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-)Davalı ... vekilinin davacı anne ... ve baba ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-)Davalı ... vekilinin davacı anne ... ve baba ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu yönden onanması gerekmiştir.

3-)Davalı ... vekilinin davacı anne ... için hükmedilen maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ...’ın kullandığı aracın ... dönemi dışında davaya konu kaza meydana geldiği için sigortasız olan araç nedeni ile Güvence Hesabı tarafından davacı hak sahiplerine dava öncesinde 17.04.2010 tarihinde 4.982 TL ödendiği iddiası mevcut olup temyiz dilekçesi ekine de, Güvence Hesabı’nın davalı ...’a rücu yazısı ve davalı ... tarafından dava dışı Güvence Hesabına bu rakamın ödendiğine ilişkin dekont ibraz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, davalının kullandığı aracın kaza tarihi itibari ile ... poliçesi bulunmadığından Güvence Hesabı tarafından davacılara yapılan ödemeler mahsup edilmemiştir. ..., dava dışı Güvence Hesabı tarafından yapılan ödemeyi destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmadan önce alan davacı ..., hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmiştir. Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacı ...’ya yapılan ödemenin miktarı belirlenerek, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinin de ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir.

O halde, aktüer raporunda hesaplanan tazminat tutarından Güvence Hesabı ödemelerinin güncellenerek mahsubu için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

O halde, aktüer raporunda hesaplanan tazminat tutarından Güvence Hesabı ödemelerinin güncellenerek mahsubu için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı kardeşler..., ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin ve davacı baba ... lehine hükmedilen maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı anne ... ve baba ... için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle buna dair hükmün ONANMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı ... için hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz itirazının kabulü ile davacı ... lehine verilen maddi tazminata dair hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.083,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5559, Karar No: 2014/20250, Tarih: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5559 E.  ,  2014/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 01.06.2011 tarihli hükmün katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı cihetle; katılan vekilinin 01.06.2011 tarihli ilk hükme yönelik yaptığı temyize hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1041, Karar No: 2015/143, Tarih: 09.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1041 E.  ,  2015/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü ...’ın, İnfaz Kurumuna cep telefonu sokma eyleminden 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un 44/3-(g) maddesi gereğince 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair ... Açık Ceza infaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 01/10/2014 tarihli ve 2014/114 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 16/09/2014 tarihli ve 2014/30 sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine şikâyetin reddine dair ... İnfaz Hâkimliğinin 17/10/2014 tarihli ve 2014/1346 esas. 2014/1383 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2014 tarihi ve 2014/1404 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 22/01/2015 gün ve5217 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriye Başsavcılığının 17/03/2015 gün ve KYB.2015-32865 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Hükümlünün tedavi görmekte olduğu ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji servisinde cep telefonu ile görüştüğü esnada hakkında tutanak tanzim edildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/1-f. maddesinde, Açık ceza infaz kurumlan, hükümlülerin iyileştirilmelerinde, çalıştırılmaları ve meslek edindirilmelerine öncelik verilen, firara karşı engelleri ve dış güvenlik görevlisi bulunmayan, güvenlik bakımından kurum görevlilerinin gözetim ve denetimi ile yetinilen kuramlar olduğu, aynı Kanun’un 44/3-g maddesinde ise, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemlerden bahsedilerek, bunların her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak olarak belirtildiği, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 7/1. maddesi gereğince, hapis cezaları kuramlarda infaz olunur. Aynı Tüzük’ün 8. Maddesinde ise, kuramların; kapalı, yüksek güvenlikli kapalı, kadın kapalı, çocuk kapalı, gençlik kapalı, gözlem ve sınıflandırma merkezleri ile açık ceza infaz kurumlan ve çocuk eğitimevleri olduğunun belirtildiği, Kapıların açılmaması ve temasın önlenmesi başlıklı 45/1-b. maddesi gereğince, hastane ve duruşmaya gönderme ve başka kuruma nakilde kapalı kuramlarda oda ve koridor kapıları kapalı tutulduğunun ifade edildiği, anılan Tüzük’ün 47/1-ı. maddesinde de hükümlünün cezasının infazına, hiçbir surette ara verilemeyeceği, hükümlü hakkında uygulanacak tüm sağlık tedbirlerinin, tıbbî tetkik ve zorunluluklar hariç kuramlarda, mümkün olmadığı takdirde tam teşekküllü Devlet ya da üniversite hastanelerinin tek kişilik ve yüksek güvenlikli mahkûm koğuşlarında uygulanacağı belirtilmiştir. Hükümlünün Kurumda kalmadığı bir zamanda ve hastanede telefonla görüştüğü, belirtilen hükümlere göre, eylemin hükümlünün kuruma telefon sokması olarak nitelenemeyeceği ve eylemin ağırlığına göre daha az disiplin cezası gerektiği hâlde 11 gün hücreye koyma cezasının yönelik şikâyet ve itirazın yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığınca 16/09/2014 tarihli ve 2014/30 sayılı ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine yönelik verilen karara yönelik itirazda da bulunulduğu; ancak bu konuda inceleme yapılmaksızın ve olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin verilen red kararına yönelik itirazın yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile bunun dışında kalan ve ceza hükmü içeren özel ceza yasalarıyla verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasındaki temel ilke ve amaçlar ile infaz şekilleri, infazın ertelenmesi, infazla ilgili kararlar, denetimli serbestlik, kamuya yararlı bir işte çalıştırma, koşullu salıverme, seçenekli yaptırımların uygulanması, tutuklama kararının yerine getirilmesi, özel infaz hükümleri, mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi cezaların infazına ilişkin usul ve esasları düzenleyen, temel bir yasa olup, ceza hükmü içeren yasalar uyarınca verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulama usul ve esaslarını düzenleyen ve içerisinde ceza hükmü içeren bir düzenlemenin de yer almadığı temel yasa niteliğindeki bu yasa özel ceza yasası olarak değerlendirilemez.

Yargıtay Dairelerinin süregelen uygulamalarında; infaz edilmekte olan cezaya ilişkin ortaya çıkan infaz sorunlarına ilişkin ihtilafların kanun yolu incelemeleri, infazı yapılan hükümde uygulanan ceza normunun temyiz incelemesini yapan Daireler tarafından yapılmıştır. 5275 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra da; Yargıtay 11. C.D.’nin 20/11/2013 gün ve 2013/20450 esas, 2013/17234 karar sayılı, Yargıtay 1. C.D.’nin 27/01/2014 gün ve 2014/693-234 E.K. sayılı, Yargıtay 8.C.D.’nin 17/03/2014 gün ve 2014/915-6613 E.K. sayılı ve 10/02/2014 gün ve 2014/913-2593 E.K. sayılı, Yargıtay lO.C.D.’nin 17/02/2014 gün ve 2014/904-1059 E.K. sayılı ve 04/03/2013 gün 2012/28685 esas, 2013/2014 karar sayılı, Yargıtay 4.C.D.’nin 16/01/2014 gün ve 2012/36844 esas 2014/992 karar sayılı, Yargıtay 15.C.D.’nin 24/02/2014 gün ve 2014/2207-3249 E.K. sayılı kararlarda olduğu üzere, 5275 sayılı Yasanın infaz sırasında uygulaması ile ilgili ortaya çıkan hususlar yönünden verilen kararlara ilişkin kanun yolu incelemeleri Yargıtay’ın ilgili suça bakmakla görevli Dairesince yapılmakta, aynı şekilde anılan yasanın 111 ve devamı maddelerinde yer alan tutuklama kararının yerine getirilmesi, tutukluların hakları ve kısıtlayıcı önlemlerle ilişkin yerel mahkemelerce verilen ve temyize konu olmayan kararlar yönünden olağanüstü kanun yoluna başvuruları da yargılama konusunu oluşturan suça bakmakta olan ceza Dairelerince karara bağlanmaktadır.

Bu uygulamanın aksi düşünülecek olursa, Yargıtay’ın ceza dairelerinin tamamının bakmakta olduğu her türlü suç ve kabahatin infazı ile ilgili tüm hukuka aykırılıkların çözümünün Dairemizce yapılması sonucu doğacaktır ki bu da Yargıtay Kanunundaki iş bölümüne ilişkin hükümlere aykırılık teşkil edecektir.

Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, Dairemizin görevi özel ceza yasalarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suç ve kabahatlere ilişkin temyiz incelemesi görevinden ibaret olup, Kanun Yararına Bozma talebinin konusu olan dosyanın yapılan incelemesinde;

Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, Dairemizin görevi özel ceza yasalarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suç ve kabahatlere ilişkin temyiz incelemesi görevinden ibaret olup, Kanun Yararına Bozma talebinin konusu olan dosyanın yapılan incelemesinde;

Kanun yararına bozma talebinin... Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda rüşvet vermek suçundan hükümlü ...’ın İnfaz Kurumuna cep telefonu sokma eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un 44/3-(g) maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına ve kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; hükümlü hakkında hükmolunan ceza, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen rüşvet vermek suçuna ilişkin olup, bu cezanın infaz sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun, özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükmün konusuna ve Yargıtay Kanununun değişik 14.fıkrası ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, işin incelenmesi

Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev konusunda uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna TEVDİİNE, 09/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/72, Karar No: 2018/693, Tarih: 23.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/72 E.  ,  2018/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, işyerine haciz işlemleri için gelen icra müdür yardımcısı mağduru, iddianamede belirtilen sözlerle tehdit etmesi biçimindeki eyleminin, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-TCK'nın 50/1-f maddesine göre, kamuya yararlı işte çalıştırma tedbirinin süresinin, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının yarısından bir katına kadar olabileceğinin gözetilmemesi,

b-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince, "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde, "temizlik iş kolunda çalıştırılması" tedbirine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1450, Karar No: 2024/2848, Tarih: 23.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1450 E.  ,  2024/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/486 E., 2024/368 K.

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1-... 2-İflas Hal.S.S. Nenehatun 5 Konut Yapı Kooperatifi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.04.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/196 E., 2021/439 K.

Taraflar arasındaki iflas sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, iflas sıra cetvelinde davalının kabul edilen alacağı 86.500,00 TL olup uyuşmazlık konusu olan bu tutar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.