muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20036, Karar No: 2014/15736, Tarih: 25.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20036 E.  ,  2014/15736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/195483

Mahkemesi : Karataş Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2013

Numarası : 2013/50 - 2013/57

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; dosya içerisinde mevcut CD inceleme tutanağına göre, sanığın, hastaneye kullanmış olduğu motosikletle geldiği, hastaneden aynı motosikleti kullanarak ayrıldığı ve hastane raporuna göre, 203 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2291, Karar No: 2023/6060, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2291 E.  ,  2023/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/970 E., 2022/2438 K.

...

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/399 E., 2021/290 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların 2011 yılında evlendiklerini ve evliliklerinden bir çocuklarının bulunduğunu, evlilik birliğinin erkeğin kadına karşı uyguladığı aşağılayıcı söz ve tavırlar, hakaretler, psikolojik ve zaman zaman gerçekleşen fiziksel şiddet ve maaşında gelen artışı gizlemesi suretiyle uyguladığı ekonomik şiddetten kaynaklanan sebeplerle temelinden sarsıldığı gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına,

velayetin anneye bırakılması ve ortak çocuk lehine aylık 1.200,00 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.... kadın vekili birleşen davaya ilişkin yanıtlarında özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin maddiyata çok önem verdiğini, dilekçede belirtilen numaranın ortak çocuğun kreşten arkadaşının babasına ait olduğunu, sözü edilen kişi ile normal arkadaşlık boyutunda, eğitimci kimliğinden de faydalanarak çoğunluğu çocuk üzerine görüşme yaptığını belirterek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.... kadın vekili birleşen davaya ilişkin yanıtlarında özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin maddiyata çok önem verdiğini, dilekçede belirtilen numaranın ortak çocuğun kreşten arkadaşının babasına ait olduğunu, sözü edilen kişi ile normal arkadaşlık boyutunda, eğitimci kimliğinden de faydalanarak çoğunluğu çocuk üzerine görüşme yaptığını belirterek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; aleyhe iddiaların doğru olmadığını, kadının davadan yaklaşık 40 gün önce sebepsiz yere boşanmayı istediğini söylediğini, ne olduğunu anlayamayan erkeğin gösterdiği çabaların karşılıksız kaldığını, 28.04.2019 tarihinde akşam saatlerinde markete gidiyorum diyerek evden çıkan kadının yaklaşık bir saat sonra arandığında telefonunun sürekli meşgul olduğunu, daha sonra dönüş yapan kadının kardeşiyle görüştüğünü söylediğini, kadının sebepsiz yere boşanmak istemesinden şüphelenen erkeğin eve geldiğinde kadının telefonundaki arama kayıtlarına baktığında kendisini aramasından sonra kız kardeşiyle çok kısa süre görüştüğünü ancak ... .. .. numaralı cep numarası ile çok uzun bir süre görüşme yaptığını gördüğünü, aynı numarayla farklı tarihlerde de görüşme ve SMS yazışmaları olduğunu, erkeğin yaptığı araştırmada bu telefon kullanıcısının ortak çocuğun kreş arkadaşının babası Ö.G. isimli kişi olduğunun ortaya çıktığını, erkeğin bu durumu konuşmak istediğinde ise kadından kendisinden boşanacağı ve evi terk edeceği dışında bir yanıt alamadığını ve nihayetinde kadının 04.05.2019 tarihinde ortak konutu terk ettiğini, evliliğin kadının sadakatsiz tutumlarıyla temelinden sarsıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü ve tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velayetin babaya bırakılmasına, erkek lehine faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; GSM şirketi tarafından gönderilen kadına ait arama kayıtları hakkında alınan bilirkişi raporu göz önüne alındığında erkeğin iddia ettiği kişi ile kadının geç saatlerde yazışmaları bulunduğu anlaşılmakla bu durum güven sarsıcı hareket olarak değerlendirildiği, erkeğin ise kadına karşı "çok yemek yiyorsun ", "ayakların neden böyle, saçların neden böyle" şeklinde ifadeler kullanarak duygusal şiddet uyguladığı, belirtilen hususlar dışında kalan konulardaki iddialarını ispatlayamadığı ve bir kısım tanıkların anlatımlarının tarafların aktarımı nedeniyle duyuma dayalı anlatımlardan ibaret olduğu, boşanmaya neden olaylarda kadının daha fazla kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 nci maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, babayla kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına dava tarihinden 08.10.2020 tarihine kadar aylık 600,00 TL, 08.10.2020 tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, bu nafakanın kararın kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devamına, erkek yararına yasal faiziyle birlikte 3.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; arama yapılan kişinin müvekkilin çocuğunun kreşten arkadaşının babası olduğu ve çocukları alıp bırakırken gayet tabii bir şekilde arkadaşlık kurduklarını, sırf bu sebeple müvekkile kusur atfedilmesi ve hatta kusur derecesinin karşı yana göre daha yüksek olduğunu kararının kabulünün mümkün olmadığını, böyle bir kusur var olmadığından kadın aleyhine hükmedilen tazminatları da kabul etmediklerini, miktarların da fahiş olduğunu, ortak çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının da yetersiz olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen birleşen davasını, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, iştirak nafakasının miktarını yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurlu davranışlarını nitelemekte hataya düşüldüğünü, kadının sadakatsiz olduğunu, bu nedenle taktir edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının da fahiş derecede düşük olduğunu, yine erkeğe yüklenen vakıanın ise ispatlanamadığını, kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurlu davranışlarını nitelemekte hataya düşüldüğünü, kadının sadakatsiz olduğunu, bu nedenle taktir edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının da fahiş derecede düşük olduğunu, yine erkeğe yüklenen vakıanın ise ispatlanamadığını, kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen kadın tanığı ... K.'nin beyanının bir kısmının duyuma dayalı olması, bir kısmının ise yer zaman ve olay gelişimi içermeyen soyut ifadeler şeklinde kaldığı, bu haliyle kadının davasının ispatlanmadığı, kadının davasının reddi gerektiği, dosyaya kazandırılan iletişim kayıtların incelenmesinde kadının Ö.G. isimli kişiyle yaptığı görüşmelerin görüşme sayısı az olsa da sürelerin uzunluğu, görüşme ve mesajların gece yarısından sonraya sarkması dikkate alındığında sadakatsizlik boyutunda olmasa da diğer eşin güvenini sarsacak boyutta olduklarının kabulüyle kadın aleyhine verilen güven sarsıcı davranış kusurunda isabetsizlik bulunmadığı, erkeğe verilen kusurların çıkarılmasıyla sonuç olarak evlilik birliğinin sarsılmasında kadının tam kusurlu olduğu, erkeğin ise kusurunun bulunmadığı, birleşen davanın kabulünde yanlışlık bulunmadığı, tarafların ortak çocuğunun yaşı ve SİR raporu dikkate alınarak velayetinin anneye verilmesinde yanlışlık bulunmadığı, tarafların ekonomik, sosyal durumu, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç durumu dikkate alındığında iştirak nafakası miktarının yerinde olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve kusur durumu dikkate alındığında erkek lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu gerekçesiyle erkeğin kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ile tazminatların miktarı yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının davasının reddine, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 25.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, erkeğin sair, kadının tüm istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla, tanığı ...'nun beyanlarında müvekkile yapılan hakaretleri dile getirdiğini, şiddete şahit olduğunu, bu halde müvekkile tam kusur izafe edilemeyeceğini, erkeğin tam kusurlu olduğunu, kusurlu eş lehine tazminata hükmedilmeyeceği ileri sürerek kusur belirlemesi, reddedilen davası, erkeğin kabul edilen davası, erkek lehine hükmedilen tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; sunulan olaylara ve görüşme ve SMS miktarları ve saatlerine göre, kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ederek başka bir erkekle ilişki yaşadığını, kadının sadakatsiz olduğunu, taktir edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş derecede düşük olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi ve lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönlerindenkararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü ile kadının davasının reddinin yerinde olup olmadığı, erkek yararına tazminata hükmedilme koşulları oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise miktarları ile iştirak nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/18565, Karar No: 2014/16115, Tarih: 08.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/18565 E.  ,  2014/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Hakem Heyeti tarafından verilen, kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma, iletim bedeli olmak üzere toplam 269,80 TL'nin faiziyle birlikte tüketiciye iadesi kararının, usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre, Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin (e) bendine dayanarak alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin (e) bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, "Vergi Öِdevi" başlıklı 73.maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31.maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yِönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici haklar‎ı ve zararların tazmini başlıklı 19. maddesinin 6. bendinde; "Bu Yِönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme göِrevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve göِrevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yöِnetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi ‏şirketler, elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ne var ki, yukarıda açıklandığı üzere, tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır.