muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32419, Karar No: 2015/15909, Tarih: 11.02.2015

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, alkol alarak gürültü yapması üzerine polis memuru olarak görev yapan katılanların, sanığı karakola götürdükleri ve alkolün etkisinin geçmesini beklemek üzere nezarethaneye aldıkları, sanığın nezarethane kilidini kırdığı ve katılanlara hitaben “beni buraya alanın anasını avradını sinkaf edeyim, buradan çıktığımda hepinizi öldüreceğim, hesabını sizlerden soracağım” demek suretiyle, kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, katılan ve tanık ifadeleri, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9190, Karar No: 2019/1143, Tarih: 19.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/9190 E.  ,  2019/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 171 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kurulan ... sitesinin kat malikleri olduklarını ve ana taşınmazın mimari projesine aykırı balkonu eve dahil etmek, mutfak arkası açılarak eve dahil edilmesi, pencere açılması, pergole yapımı gibi uygulamalar yaptıklarını, değişikliklerin eski hale getirilmesini talep etmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine, kapatılan Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 gün ve 2013/14390 E- 2013/12458 K. sayılı ilamı ile “Mahkemece; davacı vekiline, davalılar tarafından yapıldığı iddia edilen projeye aykırı tadilatların hangileri olduğu açıklattırılarak, dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje mahalline uygulanmak suretiyle davalılar tarafından yapıldığı iddia edilen projeye aykırı tadilatların ayrı ayrı tespiti ile söz konusu tadilatların anataşınmazın ortak alanında mı veya davalılara ait bağımsız bölümün içinde mi yapıldığı ve projeye aykırılıkların bağımsız bölümün içinde yapıldığının anlaşılması halinde söz konusu tadilatın anayapının statiğine zarar verip vermediğinin tespiti ile açıklanan hususların ve projeye aykırılıkların krokiye de bağlanmak suretiyle açık bir şekilde belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde yeterli değerlendirme ve incelemeye dayanmayan ve yukarıda açıklanan çelişkiler giderilmeden eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi kurulu raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun ....maddesinde, “Ortak yerlerin konusu sözleşme ile belirtilebilir. Aşağıda yazılı yerler ve şeyler bu Kanun gereğince her halde ortak yer sayılır.

a) Temeller ve ana duvarlar, taşıyıcı sistemi oluşturan kiriş, kolon ve perde duvarlar ile taşıyıcı sistemin parçası diğer elemanlar,bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, tavan ve tabanlar, avlular, genel giriş kapıları, antreler, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar ve buralardaki genel tuvalet ve lavabolar, kapıcı daire veya odaları, genel çamaşırlık ve çamaşır kurutma yerleri, genel kömürlük ve ortak garajlar, elektrik, su ve havagazı saatlerinin korunmasına mahsus olup bağımsız bölüm dışında bulunan yuvalar ve kapalı kısımlar, kalorifer daireleri, kuyu ve sarnıçlar, yapının genel su depoları, sığınaklar,(...)

b) Her kat malikinin kendi bölümü dışındaki kanalizasyon tesisleri ve çöp kanalları ile kalorifer, su, havagazı ve elektrik tesisleri, telefon, radyo ve televizyon için ortak şebeke ve antenler sıcak ve soğuk hava tesisleri,

c) Çatılar, bacalar, genel dam terasları, yağmur olukları, yangın emniyet merdivenleri.

Yukarıda sayılanların dışında kalıp da, yine ortaklaşa kullanma, korunma veya faydalanma için zaruri olan diğer yerler ve şeyler de (Ortak yer) konusuna girer” hükümleri,

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde ise, “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/8 md.) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur” hükümleri yer almaktadır.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur” hükümleri yer almaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden; incelemenin tadilat projesine göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Tadilat projesine tüm kat maliklerinin muvafakatının olup olmadığının araştırılmadığı, tapu kayıtları ile birlikte belediyeden tadilat projesine onay veren kat maliklerinin muvafakatlarının getirtilmediği, 2003-2007-2008-2012-2013 tarihli kat malikleri toplantılarından yalnızca 2003 tarihli toplantıda bir kısım değişiklikler için karar alındığı ve krokiye bağlandığı, tüm kat maliklerinin .../5 muvafakatının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, diğer toplantılarda ise 2003 tarihli toplantıda alınan kararlara atıf yapıldığı, bilirkişi raporunda ise ilk mimari proje ile tadilat projesinin birlikte incelenmediği, tadilat projesinde yer almayan ve ortak duvarda yapılan bir kısım değişikliklerin (örneğin, WC’ lerden açılan pencereler- ....md-ana ve perde duvarlar) sırf gerekli olduğu belirtilmek suretiyle projeye aykırı olmayacağının belirtildiği, bağımsız bölüm içerisindeki anayapının statiğine aykırı olmayan bir kısım değişikliklerin ise (örneğin, kiler vb.) sırf projede olmaması nedeniyle aykırı sayıldığı, değerlendirmede 634 sayılı Kanunun ve bozma ilamının dikkate alınmadan rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise hüküm kurmaya elverişli değildir.

Anataşınmazın mimari projesinin değiştirilmesine yönelik tadilat projesi, tüm kat maliklerinin muvafakatı ile yapılabilir. Oybirliği sağlanmadan hazırlanan tadilat projeleri geçerli değildir ve sırf belediye onayı da geçerli hale getirmez. Bununla birlikte, Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre, anataşınmazda bir kısım değişiklikler kat maliklerinin .../5 rızası ile yapılabilecek ise de bu değişikliklerin, öncelikle mimari projede oybirliği gerektirecek şekilde esaslı değişiklik yapmaması, kat maliklerinin mülkiyet hakkını ihlal etmemesi, yapılacak değişikliklerin diğer kat maliklerinin bağımsız bölüm ve eklentisinden istifadelerini engellememesi ve rahatsız etmemesi, bağımsız bölüm içerisinde yapılan değişikliklerin ise anayapının statiğine zarar vermemesi gerekir. Sırf bağımsız bölüm içerisinde kalan (su, elektrik, ısınma gibi ortak tesisler ile kolon, kiriş,tavan vb. ortak yerlere müdahale niteliği taşımayan) ve yapının satatiğine zarar vermeyen değişiklikler için muvafakat alınmasına gerek yoktur. Ayrıca Kanunun 19. maddesindeki düzenleme 31. maddesindeki düzenlemeden farklı olup 19. maddesindeki yazılı rıza, herhangi bir şekle bağlı olmayıp kat malikleri kurulu kararı biçiminde olması gerekmez, sadece yazılmak ve bağımsız bölüm malikleri tarafından imzalanmak suretiyle de verilebilir. Bu maddedeki rızanın kat malikleri kurulu kararı şeklinde alınması buna kat malikleri kurulu kararı niteliğini vermeyip salt muvafakat edildiğine dair yazılı bir irade beyanı olarak kabul edilmesini gerektirir. 19. maddedeki rızanın mevcut olup olmadığının saptanması bakımından her bir malikin birden ziyade bağımsız bölümü bulunsa dahi tek bir oya sahip olacağı ve anataşınmazda bir bağımsız bölüme malik bulunan birden çok paydaşın bulunması halinde de bunlardan vekalet verecekleri birinin o bağımsız bölümü yalnız başına temsil edeceği kabul edilmektedir. Kanunun uygulanması bakımından ise, uygulamada ifade edilen dikey mülkiyet (blok veya apartman şeklinde) ile yatay mülkiyet (bağımsız veya bitişik villa şeklinde) arasında da bir fark olmadığı gibi yapılan değişikliklere sonradan da muvafakat verilmesi mümkün olup, yürürlükteki kanunun uygulanmasının sınırlandırılması (dava tarihi gibi) mümkün değildir.

Mahkemece, kat malikleri karar defteri, 2003 tarihli kat malikleri toplantısı tarihi ve tadilat projesi tarihi itibariyle anataşınmazdaki tüm bağımsız bölüm maliklerini gösterir tapu kayıtları, belediye başkanlığından asıl ve tadilat projesi, tadilat projesine ilişkin bütün kat maliklerinin muvafakatları getirtilerek, tadilat projesine oybirliğinin olması halinde asıl ve tadilat projesi yerinde uygulanmak, tadilat projesine oybirliği olmadığının anlaşılması halinde yapılan değişikliklere tüm kat maliklerinin Kanunun 19. maddesi kapsamında .../5 çoğunluğunun muvafakatının olup olmadığı tespit edilerek dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje mahalline uygulanmak suretiyle söz konusu değişikliklerin anataşınmazın ortak alanında mı veya davalılara ait bağımsız bölümün içinde mi yapıldığı ve projeye aykırılıkların bağımsız bölümün içinde yapıldığının anlaşılması halinde söz konusu tadilatın anayapının statiğine zarar verip vermediğinin tespiti ile projeye aykırılıklar krokiye de bağlanmak suretiyle, bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak hazırlanmış denetime elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5660, Karar No: 2012/8998, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5660 E.  ,  2012/8998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, genel kurul toplantısı için üye görevlendirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Partisi ... İlçe Teşkilatının genel merkezce görevden alınmasından sonra yeni ilçe teşkilatının oluşturulması için kongrenin yapılıp yapılmadığı tespit edilerek buna ait belgeler ve ... Partisi Parti Tüzüğünün temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6286, Karar No: 2020/716, Tarih: 05.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6286 E.  ,  2020/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 2007/295 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 18.06.2015 tarihli sıra cetvelinin; rüçhanlı olan şikayetçi haczinin ilk hacze iştirakinin gerekmesi, ayrıca tapu kayıtları dikkate alındığında ilk haczin kendilerine ait olduğunun anlaşılması nedenleriyle iptali gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan haczinin 19.03.2007, şikayetçi haczinin ise 28.10.2008 tarihli olması nedeniyle sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; şikayete konu, 18.06.2015 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alan ve şikayet olunanın alacaklısı olduğu Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 2007/295 Esas sayılı takip dosyası kapsamında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 03.03.2007 tarihinde ilk haczin konulduğu, 24.07.2008 tarihinde, hacizden 16 ay sonra, yatırılan satış avansı nedeniyle 22.09.2008 tarihinde yapılan satışa ilişkin ihalenin feshine dair verilen mahkeme kararının ise 07.09.2010 tarihinde kesinleştiği ve şikayet olunan vekilince ikinci satış talebinin 16.08.2011 günü, fesih kararının kesinleşmesinden 11 ay sonra, yapıldığı anlaşılmıştır.

Açılan ihalenin feshi davası, yasal 2 yıllık satış isteme süresini durduran nedenler arasında olup, konulan ilk haciz tarihi ile yapılan ikinci satış talebi arasında, süreleri durduran dava süreci hariç tutulduğunda, 2 yıllık satış isteme süresi aşılmış olduğundan, 03.03.2007 tarihli ilk haczin düştüğü anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanın satış tarihi itibariyle ayakta olan haczinin 02.05.2012 tarihli ikinci haciz olduğu dikkate alınarak, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1419, Karar No: 2016/1544, Tarih: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1419 E.  ,  2016/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 2702/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından, adli yardım talepli olarak da davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Kararı temyiz eden davacı, temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım talebinde de bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 336/3 maddesi uyarınca "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının ekonomik ve sosyal durumu ile temyiz harç ve masrafları gözetildiğinde adli yardım talebinin kabulü gerektiği kanaatine varılıp Mahkemenin 13/10/2014 tarihli ek kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 29,20 TL'sinin davacıya, 205,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın bundan mahsubuna 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5001, Karar No: 2010/6713, Tarih: 18.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5001 E.  ,  2010/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/204015

MAHKEMESİ :(BAFRA) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :25.03.2009-111/49

SUÇ:Birlikte kasten öldürmek

S.. Ö..'ü birlikte kasten öldürmekten sanıklar S.. A.. ve O.. A..'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BAFRA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2009 gün ve 111/49 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanıklar müdafii taraflarından da istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Süleyman ve Osman hakkında insan öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; maktul Savaş'ı öldürme olayının failleri olarak yargılanan sanıklar Süleyman ve Osman'ın müdafiiliğini üstlenen avukatın suçun Süleyman tarafından işlenmediğini, sanık Osman tarafından işlendiğini savunması karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de incelemeye tabi hükmün sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık Süleyman müdafiinin tahliye isteminin reddine, 18/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/10/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı S. K.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar S.. A.. ile O.. A.. müdafii avukat M.E.'nin yokluğunda 21/10/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/945, Karar No: 2024/2149, Tarih: 12.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/945 E.  ,  2024/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/294 E., 2022/381 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçu işlediği iddiası ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/256 Esas, 2020/327 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının katılan ..., katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/56 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/56 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2021/20585 Esas, 2022/5333 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Tekidrdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/294 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, sanık hakkında üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

Mağdurun ve tanıkların beyanlarının tekrar alınmadığına ve çelişkiler giderilemediği için kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/294 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.

...