muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/335, Karar No: 2018/1949, Tarih: 08.05.2018

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğunun kabul edildiği dikkate alınarak, somut dosyada sanığın bylock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında; bylock “Tespit ve Değerlendirme Tutanağı”nın, getirtilerek CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması gerekirken, soruşturma aşamasında temin edilen yetersiz ByLock sorgu tutanağı (sadece telefon numarası, isim, soyad ve ByLock kullandığı soyut bilgisini içeren) yetersiz belgenin okunmasıyla yetinilerek CMK 217. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Dairemiz, neden "ByLock tespit değerlendirme raporu"nun (ByLock kullanıcısının ad soyad, T.C. kimlik numarası, ID, şifresi ve gruba kayıtlı kişilerin ve zaman zaman görüşme içerikleri bulunan rapor) getirilip okunmasını istiyor?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 E, 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında; ayrıntılar açıklandığı gibi; ByLock uygulaması programını indirmek, mesajlaşmak için yeterli değildir. Öncelikle kayıt esnasında kullanıcının bir kullanıcı adıyla parola üretmesi, mesajlaşma için ise sistem tarafından kayıt olan kullanıcılara otomatik olarak atanan ve kullanıcıya özel olan ID (kimlik) numarasının bilinmesi ve karşı tarafça onaylanması gerekmektedir. Karşılıklı ekleme olmaksızın iletişime geçilemez.

ByLock iletişim sisteminde bağlantı tarihi, bağlantıyı yapan IP adresi, hangi tarihler arasında kaç kez bağlantı yapıldığı, haberleşmelerin kimlerle yapıldığı ve haberleşmenin içeriğinin tespiti mümkündür. Bağlantı tarihi, bağlantıyı yapan IP adresinin tespit edilmesi ve hangi tarihler arasında kaç kez bağlantı yapıldığının belirlenmesi kişinin özel bir iletişim sisteminin bir parçası olduğunun tespiti için yeterlidir. Haberleşmelerin kimlerle yapıldığı ve içeriğinin tespit edilmesi kişinin yapının (terör örgütü) içindeki konumunu tespit etmeye yarayacak bilgilerdir. Diğer bir deyişle kişinin örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumunu (örgüt yöneticisi/örgüt üyesi) tespit etmeye yarayacak bilgilerdir.

Bu kararda ana ağırlık merkezi "ByLock iletişim sistemi, ... FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacaktır.

Dairemiz, ByLock'un delil olarak kabul edilmesini iki kritere bağlamıştır.

1)Sanığın örgütün talimatıyla ağa dahil olduğunun tespiti

2)Gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullandığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi,

Halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacaktır.

Yargıtay sadece tespitle yetinmiyor. Bu iki koşulun karşılanması da gerekiyor.

Bu kapsamda; sanığın iletişim programını yükleyip, kurulum yapıp, kullandığı teknik verilerle tespit edilmesi gerekir.

ByLock kullanıcı tespitleri ByLock sunucusunda kayıtlı IP adresleri üzerinden tespit edilebilmektedir. ByLock sunucusunda kaydı olan kullanıcıların User-ID (Kullanıcı No) tespiti yapılabilmekte ve mesaj içeriklerinin çözümü yapılabilmektedir. Bu nedenle ByLock tespit değerlendirme tutanağında yer alan User-ID (Kullanıcı No), şifre ve gruba kayıtlı kişilerin tespiti bu kişilerin birbirleriyle olan ilişki ve irtibatların ortaya konması sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde önemlidir.

ByLock kullanıcı tespitleri açısından operatörler tarafından tutulan CGNAT (HIS) kayıtları bir çeşit veridir. CGNAT kayıtları özet veri olması nedeniyle bir iz ve emaredir. Tek başına kişinin gerçek ByLock kullanıcısı olduğunu göstermez. Kişiler iradeleri dışında ByLock sunucularına yönlendirilmiş olabilir. Nitekim; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde yürütülen ve BTK tarafından yapılan teknik çalışmalar sonucunda ByLock sunucularına yönlendirme yapıldığı ve ByLock sunucularına yönlendirilen 11.480 kişinin tamamının CGNAT kayıtlarının olduğu tespit edilip bu kişilerin tamamının CGNAT kayıtlarına göre ByLock uygulamasının IP’lerine bağlantıya yönlendirildiği tespit edilmiştir.

Bylock iletişim sistemi için User-ID (Kullanıcı No) ve şifre elektronik giriş anahtarı niteliğindedir. Kişinin sisteme girişi ve sistemi kullandığının tespiti esas itibariyle User-ID, şifre ve gruba dahil olan kişilerin ve zaman zaman görüşme içeriklerinin tespitlerini içerir ByLock tespit değerlendirme raporunun getirilmesinin zorunlu olduğu Dairemiz kararlarında belirtilmektedir.

Kişinin User-ID ve şifrelerinin tespit edilememesi durumunda ByLock sunucusuna bağlantı yaptığı üst veri niteliğinde olan CGNAT kayıtlarıyla tespit edilmişse iki durum söz konusudur. Birincisi; bu kişinin ByLock gerçek kullanıcı olduğu, ancak henüz User-ID ve şifresinin tespit edilemediği, ikincisi; bu kişinin ByLock sunucularına tuzak yöntemlerle (Mor Beyin vb.) yönlendirilmiş olabilir.

Kişinin User-ID ve şifrelerinin tespit edilememesi durumunda ByLock sunucusuna bağlantı yaptığı üst veri niteliğinde olan CGNAT kayıtlarıyla tespit edilmişse iki durum söz konusudur. Birincisi; bu kişinin ByLock gerçek kullanıcı olduğu, ancak henüz User-ID ve şifresinin tespit edilemediği, ikincisi; bu kişinin ByLock sunucularına tuzak yöntemlerle (Mor Beyin vb.) yönlendirilmiş olabilir.

Bu nedenle Dairemizce “gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullandığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi” kriterine göre User-ID, şifre ve grup elemanlarını içerir ByLock tespit değerlendirme tutanağı ve CGNAT kayıtlarının getirilmesi gerektiği, diğer bir deyişle

operatör kayıtları ve User-ID eşleştirmesi doğru yapılabilen kişilerin gerçek ByLock kullanıcısı olduğu kabul edilerek bu yönde kararlar verilmektedir.

Dosyadaki ana muhalefet nedenimiz dışında ByLock değerlendirme tespit tutanağının getirilmesi ve okunmasının zorunlu olduğu bozma sebebi esas itibariyle yargılama aşamasında tüm delillerin eksiksiz olarak toplanarak ve toplanan hukuka uygun tüm delillerin yargılamada kullanılması, yargılama konusu olayın açığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delilin karşı tarafa sunulması ve savunma hakkının kullandırılması ve esas olarak yargılamanın bir bütün olarak adil yapılmasını sağlamaya yöneliktir.

Bu nedenlerle müdafiilik yönünde çoğunluk görüşüne ve ByLock tespit değerlendirme raporu getirilmesi zorunluluğu yönünde de azınlık görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/717, Karar No: 2012/2132, Tarih: 17.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/717 E.  ,  2012/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/153 - 2009/44 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.09.2011 gün ve 2009/10216 - 2011/10276 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin lokantacılık hizmeti ile iştigal ettiğini, davalı şirketin ortakları arasında yer alan... isimli kişiden ‘B Bereket Halk Döner’ adlı işletmeyi 28.05.1998 tarihinde tüm aktif ve pasifleriyle devir aldığını, anılan kişinin devir tarihinden sonra ticari hayattan çekildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ adlı işyeriyle sektörde tanındığını, marka değerini fark eden dava dışı...’ın bu ibareyi kendisine devir edilmesini istediğini, kabul edilmemesi üzerine 29, 30, 40 ve 43. sınıflarda kullanılmak üzere ‘Bereket’ ve Bereket Döner’ ibarelerini adına marka olarak tescil için başvurduğunu, 43. sınıf talebi ile ‘Bereket Döner’ ibareli taleplerin reddine karar verildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ markasının tescili için talepte bulunduğunu, davalı şirketin itiraz ettiğini, 2005 Yılından beri ‘Özde Bereket’ adıyla pişmiş döner satan işyeri açmaya başladığını, müvekkilinin ‘B Bereket Halk Döner’ ibaresi üzerindeki hakları devir aldığını, davalı şirketin adına tescilli ‘BH Bereket Halk B-Şekil’, ‘Bereket’, ‘BH B Bereket Halk’, ‘Özde Bereket’ ibareli markalarının müvekkili markasının taklidi olduğunu ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/10216 Esas, 2011/10276 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6091, Karar No: 2021/211, Tarih: 14.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6091 E.  ,  2021/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/21199, Karar No: 2010/3573, Tarih: 04.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21199 E.  ,  2010/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 119.700,00 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece 3533 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince mahkemenin görevsizliği ve dosyanın hakem sıfatıyla 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... vekili, davalının haksız işgali nedeniyle 119.700,00 TL ecrimisil bedelinin davalı belediyeden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 3533 Sayılı Yasa gereğince davanın hakem tarafından çözümlenmesi gerektiği gerekçe gösterilerek mahkemenin görevsizliğine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir uyuşmazlığın 3533 Sayılı Kanun çerçevesinde çözülebilmesi için, anılan Kanunun 1. Maddesindeki açık hükme göre, uyuşmazlık; umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermeyesinin tamamı devlete veya belediye ve hususi idarelere ait olan daire ve müesseler arasında çıkmış olmalı ve adli yargının görev alanı içerisinde bulunmalıdır. Uyuşmazlığın her iki tarafının da bu hüküm kapsamında olması zorunludur, aksi takdirde, davaya anılan Kanun çerçevesinde Mecburi Hakem Sıfatı ile bakılamaz.

Somut olayda davalının anılan Kanun kapsamında bulunduğu çekişmesizdir. Uyuşmazlık , davacı ... (... Elektrik Dağıtım A.Ş.) ın 3533 sayılı kanun kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay H.G.K. 'nun 19.10.2005 tarih ve 2005/3-560 E. 2005/587 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, 12.08.1993 gün 1993/4789 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile ... ünvanıyla iktisadi Devlet Teşekkülü oluşturulmuştur. İktisadi Devlet Teşebbüsleri ticari işletme kurup işlettikleri için tacirdirler. Özel hukuk tüzel kişileri olup haklarında özel hukuk hükümleri ugulanır.

Açıklanan nedenlerle davacı ... 3533 Sayılı Kanun kapsamında bulunmayıp olayda 3533 Sayılı Kanun hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

O halde, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçe ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13106, Karar No: 2018/7016, Tarih: 17.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13106 E.  ,  2018/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında TCK'nin 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik görülmediğinden ve her ne kadar mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesini uygulamama gerekçesi hatalı ise de; sanığın eylemi nedeniyle yüzünde sabit iz kalan katılanın, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesinde belirtilen zararının giderilmediği, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşulunun oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, katılanı yaralamasında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in Adli Tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken; yazılı şekilde TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10867, Karar No: 2012/2672, Tarih: 21.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10867 E.  ,  2012/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2010 tarih ve 2008/247 - 2010/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, davalı bankanın personeli olan ...'nun intihar etmesinden sonra yapılan incelemede banka müşterilerinin hesaplarından bu çalışan tarafından usulsüz para çekildiğinin ve bir çok müşteri adına da bilgileri olmadan kredi kullanıldığının ortaya çıktığını, müvekkili hesabından da bilgisi dışında değişik tarihlerde toplam 83.500,00 TL paranın çekildiğini, davalı bankanın personelinin verdiği bu zararı tazmin etmesinin gerektiğini ileri sürerek, anılan meblağın işlem tarihlerinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın hesabından para çekmesine ilişkin dekontta müşteri imzasının bulunduğunu, davacı tarafça imza karşılığı alınan paranın geri iadesini talep etmesinin hukuken kabul edilemeyeceğini, bir an için davacının boş dekontları imzaladığı kabul edilse bile boş dekontları imzalayan davacının meydana gelen zararda ağır kusur ve ihmalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı banka nezdinde bulunan davacıya ait hesaptan davalı banka çalışanı ... tarafından usulsüz para çekme ve yatırma işlemlerinin yapıldığı, tediye fişinde müşteri imzasının bulunmasının salt olarak işlemin usulüne uygun olduğu sonucunu doğurmayacağı, imzanın hile ve benzeri yollarla alınmamış olmasının gerektiği, somut olayda da imza bulunmayan üç işlem tutarı 65.000,00 TL açısından davalı bankanın sorumlu olduğunda tereddüt bulunmadığı, 18.500,00 TL tutarlı diğer iki işleme konu imzaların ise hileyle alındığının anlaşıldığı, savcılık soruşturma dosyaları ve banka müfettiş raporlarından, banka görevlisi ...'nun büyük çaplı usulsüz işlemler neticesinde zimmet fiilini işlediğinin

sabit olduğu, görevlinin kasasında mudilere ait imzaları içeren boş tediye fişlerinin bulunduğu, davalı bankanın görevlisinin müşteriler ile iyi ilişkilerine dayanarak açığa imzalı tediye fişlerini kullanmak suretiyle hesaplarda usulsüz işlemler yaptığının sabit olduğu, davalı bankanın bir güven kurumu olması itibariyle çalıştırdığı yetkili kişilerin işlemlerinden kural olarak sorumlu olduğu, faaliyetlerinin mevzuata, iç düzenlemelerine ve bankacılık teamüllerine uygun olarak yürütülmesini sürekli denetlenmesi gerektiğinden davacı zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, beş işleme konu toplam 83.500,00 TL'nın her bir işlem tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı banka çalışanının usulsüz işlemlerle davacıya ait hesaptan çektiği ileri sürülen paranın davalı bankadan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davaya konu hesap sahibi olan davacı şirket yetkilisi ...’ın banka müfettişine verdiği 31.01.2007 tarihli ifadesinde; banka hesap cüzdanını yazdırmak suretiyle hesabında yapılan işlemleri ve olması gereken hesap bakiyesini izlediğini beyan etmiştir.

Ayrıca, banka çalışanı ...’nun intiharı öncesi bıraktığı ve kendisi tarafından banka kayıtlarında yapılan usulsüzlüklerin kayıtlı olduğu listede de davacı şirket yer almamaktadır.

Bu itibarla mahkemece, davacı şirketin banka hesap cüzdanın dosyaya ibrazı sağlanarak, davaya konu işlem tarihleri ile hesap cüzdanın yazdırılma tarihleri karşılaştırılmak suretiyle davacının hesabındaki işlemlere icazet vermiş olup olmadığının dosyadaki tüm delilerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13530, Karar No: 2015/1564, Tarih: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13530 E.  ,  2015/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin zamanında verilen süretutum dilekçelerinde sanık ...’in; katılan ...’ya yönelik yaralama, katılan ...’ye yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarından beraat hükümlerini temyiz ettiğini açıkça belirtmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesinde dile getirilen diğer suçlardan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraz merciince kesin olarak reddedildiği ve katılanlar vekilince ayrıca bir dilekçe verilerek bu kararların temyize getirilmediği anlaşılmakla, yalnızca beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Sanığın, kavga sırasında katılan...’nin ayağına basarak yaralama, katılan ..’ye sinkaflı sözlerle hakaret ve yumruk atarak gözlüğünü kırmak suretiyle mala zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.5.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.