muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/111, Karar No: 2021/7792, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/111 E.  ,  2021/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca bedel ve objektif değer artışı yönünden düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, ... İlçesi, ... Köyü, 563 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun bedel ve objektif değer artışı yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaç ve duvar bedelinin belirlenen bedele dahil edilmeyerek eksik bedel belirlenmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; B-(1) nolu bendinde yer alan (231.854,81) rakamlarının çıkarılarak yerine (235.104,62) rakamlarının yazılmasına, (146.061,08) rakamlarının çıkarılarak yerine (142.811,27) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10724, Karar No: 2013/11177, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10724 E.  ,  2013/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, köy tüzel kişiliğinin köy bütçesini karşılamak amacıyla köy halkının ödemesi için çıkartılan salma'nın davalı tarafından ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5614, Karar No: 2018/2448, Tarih: 12.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5614 E.  ,  2018/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın 27/02/2012 tarihli duruşmada şizofreni hastası olduğunu belirtmesi üzerine, Mahkemece Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 06.04.2012 tarihli raporda, cezai ehliyetinin tam olduğu belirtildiği, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 29.11.2007 tarihli raporda "şizofreni" teşhisi konulduğu, 15.07.2014 tarihli dilekçe ekinde sunulan ve 21.02.2014 tarihli suç yönünden Dokuz Eylül Üniversitesi tarafından hazırlanan raporda cezai ehliyetinin olmadığının belirtildiği ve güncel adli sicil kaydından da akıl hastalığı nedeniyle verilmiş güvenlik tedbirlerinin bulunduğunun anlaşılmasına göre;

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihinde sanığın ceza sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı hususunda mahkeme tarafından Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7104, Karar No: 2010/8179, Tarih: 14.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7104 E.  ,  2010/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

BİR.DAVA DC. : ... VS.

BİR.DAVA DL. : ... VS.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE TAZMİNAT VE ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 10. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.01.2010 gün ve 66-22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davalı taraf maktu harç yatırarak hükmü temyiz etmiş ve dilekçesinde adli yardım istediğini de belirtmiştir.

Bilindiği üzere adli yardım, taraflardan birinin davanın gerektirdiği harç ve masrafları karşılayacak maddi gücünün bulunmaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır (HUMY m. 465-472). Anılan maddelerde adli yardımın yargılamanın hangi aşamalarında yapılacağı hususunda bir açıklık yok ise de; temyiz de bir dava olduğuna göre, temyiz aşamasında dahi adli yardım kararı verilebileceği kabul edilmelidir. Bu kabulün, yargı mercileri önünde hak arama özgürlüğünü düzenleyen Anayasa'nın 36. ve adil yargılanma hakkını düzenleyen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddelerine uygun bulunduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, öncelikle mahkemece temyiz edenin adli yardım isteği hakkında bir karar verilmesi; kararın olumlu olması halinde mevcut haliyle, olumsuz olması halinde isenispi temyiz harcının tahsiline yönelik işlem yapılması ve noksan harcın tamamlatılmasından sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/177, Karar No: 2018/3204, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/177 E.  ,  2018/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14935, Karar No: 2021/11120, Tarih: 28.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14935 E.  ,  2021/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1663, Karar No: 2020/5078, Tarih: 04.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1663 E.  ,  2020/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemeyeceği belirtilerek; dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tespit tarihinden en az 20 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları ile topografik haritaların, taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ve dayanak kayıtları ile kadasto sonucu oluşan tapu kayıtlarının ilgili yerlerden getirtildikten sonra, mahallinde aynı köy ve komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi, ziraat mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla keşif yapılması ve yapılacak bu keşifte, taşınmazın niteliğinin, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihlerinin ayrı ayrı saptanması, dava konusu taşınmazın öncesinin kadim ya da tahsisli mera niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 109 ada 51 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Somut olayda; Ziraat, Harita mühendisi ve fen bilirkişilerinin ortak düzenledikleri raporlarda, her ne kadar soyut değerlendirme ile, taşınmaz içerisinde bulunan teraslardan geçmişte tarımsal amaçla kullanıldığının anlaşıldığı, taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olduğu, imar-ihya işlemlerine keşif tarihinden 30-40 yıl öncesinden başlandığı ve imar-ihya edildiği belirtmiş ise de, aynı raporlarda, taşınmaz içerisinde bulunan terasların aşırı yağışların, sarp eğimin etkisi ve kuvvetli doğa olayları nedeniyle yer yer bozulduğu, taşınmaz üzerinde 15 ila 20 yıl herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı ve doğal hayata terk edildiği, üzerinde yoğun çakıl, taş ve kayaların bulunduğu, taşınmazın eğiminin % 20 ila 40 arasında olduğu, üzerinde delice zeytin, çöğür, çalılık, meşe ve maki bitki örtüsünün bulunduğu, delice zeytin ağaçlarının ve çöğürlerin aşılanmadığının tespit edildiği belirtilmiş olup, raporlara ekli fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği gözetildiğinde, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacılar lehine gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5986, Karar No: 2020/1249, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5986 E.  ,  2020/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/720 esas, 2017/902 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/11/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 03/08/2015 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 05/11/2015 tarihli ve 2015/35435 soruşturma, 2015/638 sayılı karar ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 17/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebliği ve kesinleşmesi beklenilmeden 06/11/2015 tarihinde infazı için Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 06/11/2015 tarihli ve 2015/2443 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 17/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 08/12/2015 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verildiği ve 15/12/2015 tarihinde Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 17/12/2015 tarihli,

2015/35435 soruşturma, 2015/11944 esas ve 2015/9730 sayılı iddianame ile, yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli, 2015/944 esas ve 2016/191 sayılı kararı ile; sanığın 02/11/2015 tarihinde askere sevkedildiği, sanığın yükümlülüklerini yerine getirememesinin elinde olmayan sebeplere dayalı olup kusurlu sayılamayacağı, kastı veya kusuru bulunmadığı gerekçesiyle CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine, askerde olması nedeniyle yükümlülüğünü yerine getiremediği dikkate alınarak evrak gereğinin yerine getirilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına, karar verildiği, kararın 28/03/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, gereği için 05/04/2016 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

5-Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, sanığın 24/11/2016 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, yükümlü bilgilendirme formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 6 oturumluk bağımlılık programına alındığı, hastanedeki 08/02/2017 ve 15/02/2017 tarihli randevularına katılmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 07/03/2017 tarihli kararı ile uyarılmasına karar verildiği, 10/03/2017 tarihli ve 2015/2443 DS sayılı uyarı yazısının doğrudan mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, 24/03/2017 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/1.maddesine göre tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 25/05/2017 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 29/05/2017 tarihinde Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

6-Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın 03/08/2015 tarihli eylemi nedeniyle 09/03/2017 tarihli ve 2016/12134 soruşturma, 2017/188 sayılı karar ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

7-Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/11/2015 tarihli erteleme kararının kaldırılarak 14/07/2017 tarihli 2016/12134 soruşturma, 2017/6198 esas ve 2017/4844 sayılı iddianamesi ile, yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği belirtilerek TCK’nın 191/1-4-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

8-Kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli 2017/720 esas ve 2017/902 sayılı kararı ile; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/35435 soruşturma ve 2015/638 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına, karar verildiği, kararın 07/12/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2017 tarihli ve 2016/12134 soruşturma, 2017/188 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2017 tarihli ve 2016/12134 soruşturma, 2017/6198 esas, 2017/4844 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, sanığın denetimli serbestlik kararına uymamasının iradi bir durum arz etmediği, sanığa tebligat yapıldığı sırada vatani görevini yerine getirmekte olduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/720 esas ve 2017/902 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının

gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında mazereti bittikten sonra geçerli tebligat işlemlerin yapılması akabinde müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik

tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/720 esas ve 2017/902 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/720 esas ve 2017/902 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/03/2017 tarihli ve 2016/12134 soruşturma, 2017/188 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesi ile hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/720 esas,2017/902 sayılı kararı ile, sanığın denetimli serbestlik kararına uymamasının iradi bir durum arz etmediği, sanığa tebligat yapıldığı sırada vatani görevini yerine getirmekte olduğu,tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşımaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı,