muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20277, Karar No: 2014/18451, Tarih: 03.11.2014

Yasaya aykırı olup, malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde kolluk görevlilerince .... iline üzerinde ... ve ... ürünleri yazılı bulunan kamyon ile yüklü miktarda sigara getirecekleri ve satacakları yönündeki istihbari bilgiler üzerine 25.03.2012 tarihinde her iki mahalle girişinde yapılan uygulama sırasında sanıkların içinde bulunduğu kamyon görülerek durdurulan kamyonun içinde ne olduğu sorulduğunda sanık ...’in temizlik ürünleri olduğunu beyan ederek kolluk görevlilerinin kamyonu kontrol edebilecekleri yönündeki beyanı üzerine kolluk görevlilerinin aracın kasasında yaptıkları aramada suça konu sigaraların bulunması üzerine, yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak sigara naklettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık ..., kollukta ve mahkemedeki ifadelerinde, suça konu sigaralardan bilgisinin olmadığını, kolluk görevlilerinin yakalaması ile sigaraların varlığını öğrendiğini, yeğeni olan diğer sanık ...'in bu sigaraları yüklemiş olabileceğini savunarak suçu kabul etmemiştir.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-..., 271/2, 230/1.maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-..., 271/2, 230/1.maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116.maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Arama, CMK.nun 119.maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ... da kolluk amirinin yazılı emri olmadan, Cumhuriyet savcısının sonradan yazılı hale getirilmiş ancak imzası bulunmayan sözlü talimatına dayanarak kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun bu şekilde doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu suretle ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar yok sayılmalıdır. Sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin de yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-..., 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından sanık ...'in beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararma katılmıyoruz.

... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/13445, Karar No: 2014/12473, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13445 E.  ,  2014/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2008/504-2013/545

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve İl Özel İdaresi vekillerince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5595, Karar No: 2016/5889, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5595 E.  ,  2016/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.08.2015 tarih ve 2015/421-2015/415 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin 17.06.2015 tarih ve 16.000 TL bedelli çekten dolayı borçlulardan alacaklı olduğunu, anılan çekin süresinde ödenmediğini ileri sürerek ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, çekin ödeme için ibraz edildiği banka şubesince keşidecinin çift imza ile temsile yetkili kılındığı halde çekin tek imza ile keşide edildiğinden bir işlem yapılmadığına dair şerh vurulduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkindir. İstem sahibinin çeke dayalı olarak talepte bulunması ve keşidecinin temsil yetkisinin re'sen nazara alınamayacak olması karşısında mahkemece, borçlularca ileri sürülmeyen hususlar gözetilerek talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10356, Karar No: 2023/6821, Tarih: 08.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10356 E.  ,  2023/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2016/89 E., 2016/439 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇTAN ZARAR GÖREN :...

SUÇ :Kamu malına zarar verme

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 27.06.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2712, Karar No: 2011/430, Tarih: 31.01.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/2712 E.  ,  2011/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 15.3.2007 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 31.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/470, Karar No: 2012/713, Tarih: 17.10.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/3-470 E.  ,  2012/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4.Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

Taraflar arasındaki “nafakanın kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 4.Aile Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 27.07.2010 gün ve 2010/740 E.-2010/1036 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin 15.02.2011 gün ve 2010/22576 E.-2011/1865 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dava dilekçesinde, boşanma kararı ile birlikte davalı kızına iştirak nafakası bağlandığını, davalının reşit olması nedeniyle iştirak nafakası şartlarının ortadan kalktığını belirterek davalının reşit olduğu 19.05.2010 tarihinden itibaren iştirak nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davalının 19.05.2010 tarihinde reşit olduğunu, Bursa Mesleki Açıköğretim Lisesinde öğrenci olduğunu, ihtiyaçlarının arttığını, nafakaya ihtiyacı olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalının reşit olduğu 19.05.2010 tarihi itibariyle iştirak nafakasının sona ermiş olduğunun tespitine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 328/1.maddesine göre; ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olması ile kalkar. Ancak, 328/II hükmüne göre de "Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

O halde 4721 sayılı Medeni Kanun ile getirilen 328/II.fıkra hükmüne göre, ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına rağmen eğitimi devam ettiği takdirde kalkmamakta, devam etmektedir. (388/I). Çocuğun MK. 364.maddesi uyarınca ayrıca dava açmasına lüzum yoktur.

Davada, davalının reşit olmasına rağmen okul yazısına göre Mesleki Açıköğretim Lisesi Güzellik ve Saç Bakım Hizmetleri Bölümü 1.sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda hiç bir malvarlığı ve geliri bulunmayan davalıya eğitimi sona erinceye kadar davacı babanın bakma yükümlülüğü devam ettiğine göre, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iştirak nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iştirak nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, boşanmasına dair karar ile kızı olan davalının velayetinin dava dışı annesine verildiğini ve o tarihten bu yana davalı için iştirak nafakası ödediğini, ancak davalı 19.05.2010 tarihinde reşit olduğundan iştirak nafakası şartlarının ortadan kalktığını beyanla iştirak nafakasının 19.05.2010 tarihi itibariyle kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, 19.05.2010 tarihinde reşit olan davalının mesleki açık öğretim lisesinde eğitim ve öğretiminin devam ettiğini, zaman içinde artan masrafları nedeniyle iştirak nafakasına daha fazla ihtiyacı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, iştirak nafakasının çocuğun reşit olması ile kendiliğinden kalktığı ancak devam eden ihtilaf nedeniyle tespit hükmü kurulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve iştirak nafakasının 19.05.2010 tarihinde sona ermiş olduğunun tespitine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, Yerel Mahkemece önceki gerekçe tekrarlanmak suretiyle ilk hükümde direnilmiştir.

Direnme hükmü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, iştirak nafakası almakta iken ergin olan çocuğun eğitiminin devam ediyor olması halinde anne babanın bakım yükümünün ve/veya iştirak nafakası yükümünün devam edip etmeyeceği ile eğitimin devam etmesi nedeniyle ihtiyacın devam ettiği iddiasının savunma yoluyla ileri sürülmesinin yardım nafakası talebi olarak kabulünün mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 182/2.maddesinde velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılması esası kabul edilmiştir. Zira anılan Kanunun 350. maddesinin birinci fıkrasına göre velayetin kaldırılması halinde bile ana ve babanın çocuklarının bakım ve eğitim giderlerini karşılama yükümlülükleri devam eder.

Ayrıca TMK’nun 328.maddesinde:

“Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

Ana babanın bakım yükümünün doğal sonucu olan iştirak nafakası ise, çocuğun korunmasına yönelik olup, kamu düzenine ilişkindir ve hâkim talep bulunmasa dahi kendiliğinden iştirak nafakasına hükmetmelidir.

İştirak nafakası, çocuğun veya nafaka yükümlüsünün ölümü; çocuğun evlat edinilmesi veya ergin olması hallerinde sona erer.

Ana babanın bakım yükümünün doğal sonucu olan iştirak nafakası ise, çocuğun korunmasına yönelik olup, kamu düzenine ilişkindir ve hâkim talep bulunmasa dahi kendiliğinden iştirak nafakasına hükmetmelidir.

İştirak nafakası, çocuğun veya nafaka yükümlüsünün ölümü; çocuğun evlat edinilmesi veya ergin olması hallerinde sona erer.

TMK'nun 328/1.maddesi uyarınca kural olarak ana babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam ettiğinden, anılan maddenin birinci fıkrasının açık hükmü uyarınca küçük reşit olmakla kendisine bağlanan iştirak nafakası kendiliğinden sona erer. Zira, velayet ve velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma zorunluluğu çocuğun ergin olmasıyla kendiliğinden sona erer.

Ne var ki, çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve babanın TMK'nun 382/2.maddesinden kaynaklanan bakım yükümü eğitim sona erinceye kadar devam eder.

Bu husus kanun koyucu tarafından 328.maddenin gerekçesinde, çocuğun bakımıyla ilgili olarak getirilen yeni maddenin, ana ve babanın bakım borcunun çocuğun ergin olmasına kadar devam edeceği, ancak çocuk ergin olmuş olsa bile bakım borcunun çocuğun eğitiminin sona ermesine kadar ana ve babadan durum ve koşullara göre beklenebilecek ölçüde olmak üzere devam etmesi amacıyla düzenlendiği açıklanmak suretiyle belirtilmiştir.

4721 sayılı Kanunun 328/1.maddesi uyarınca davalının reşit olması ile iştirak nafakası kendiliğinden sona erdiğinden davacının, kanun gereği kendiliğinden sona eren iştirak nafakasının  kaldırılması talebi ile dava açmasında hukuken korunmaya değer menfaati, diğer bir ifade ile bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davacının talebinin hukuki yarar yokluğundan reddi gerekmektedir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında, bir kısım üyeler tarafindan davacı hakkında iştirak nafakasının tahsili talebi ile icra takibi bulunması nedeniyle davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, bu düşünce çoğunluk tarafindan, kanun gereği çocuğun reşit olması ile kendiliğinden sona eren iştirak nafakası nedeniyle davacı hakkında takibe devam edilmesi halinde davacının 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 16.maddesi uyarınca şikayet yoluna başvurma imkanı bulunması diğer bir ifade ile bir hakkın, mahkeme kararına gerek olmaksızın, başka bir yolla ve aynı ölçüde güvenli olarak elde edilebilmesinin mümkün bulunduğu bu durumda o hakla ilgili olarak dava açılmasında hukuki yararın bulunmaması, sonuca dava yoluna göre daha basit bir yolla kavuşma imkanının mevcut olması gerekçeleriyle kabul görmemiştir.

Görüşmeler sırasında, davalının cevap dilekçesindeki beyanlarının iştirak nafakasının uzatılması talebine ilişkin olduğu ve bu uzatma talebinin de bu davada değerlendirilmesi gerektiği düşüncesi dile getirilmiş ise de, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu tarafından, bu davada öncelikle hukuki yararın değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Görüşmeler sırasında, davalının cevap dilekçesindeki beyanlarının iştirak nafakasının uzatılması talebine ilişkin olduğu ve bu uzatma talebinin de bu davada değerlendirilmesi gerektiği düşüncesi dile getirilmiş ise de, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu tarafından, bu davada öncelikle hukuki yararın değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, 4721 sayılı TMK’nun 328/1.maddesi uyarınca iştirak nafakası davalının reşit olduğu 19.05.2010 tarihinde yasa gereği kendiliğinden sona ermiştir. Yasa gereği kendiliğinden sona eren iştirak nafakasının kaldırılması istemi yönünden, davacının iş bu davayı açmakta veya bu konuda tespit hükmü verilmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının kanun gereği kendiliğinden kalkan iştirak nafakasının kaldırılması talebi ile dava açmasında davanın hukuki yarar bulunmadığından hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile iştirak nafakasının reşit olunan tarihte sona erdiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir.

Direnme kararının, yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2012 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7959, Karar No: 2012/5590, Tarih: 06.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7959 E.  ,  2012/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 gün ve 2008/377-2009/974 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl borçlu şirket Türkoğlu Ltd.Şti ile davalı banka arasında akdedilen 09.09.1997 tarihli taşıt kredisi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olarak imza attığını, davalının kredi sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek davacı hakkında ilamsız icra takibi başlattığını, 13 banka ile olan bütün kredi sözleşmelerinin fesih edildiğini, müvekkili şirketin fesih ve hacizler nedeniyle faaliyetini icra edemez konuma geldiğini ileri sürerek, kar kayıpları ve borçların çoğalması nedeni ile uğranılan zararlarına karşılık 10.410.408,33.-TL nin munzam zararlarına karşılık 2.474.481,08.-TL nin manevi zararlarına karşılık 2.000,00.-TL nin 20.07.1998 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, kredi borcunun ödenmemesi nedeni ile muaccel alacak yönünden temerrüt ihtarında bulunularak icra takiplerinin başlatıldığını, kefiller yönünden ilamsız takip yapılmasının yasaya aykırı olmadığını, icra takibinde istenilen tutarın 678,72.-TL olmasına rağmen 12.886.889,41.-TL lik bir zarar iddiasında bulunulmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankanın hesabı kat ederek kullandırılan krediyi geri istemesinde sözleşme hükümlerine ve mevzuata aykırılık olmadığı gerekçesiyle harcı yatırılmayan kısım yönünden davanın zaman aşımı savunması nedeniyle reddine, harcı yatan kısım yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde, aynı zamanda temyiz harcı ve temyiz posta giderleri bakımından adli yardım isteminde bulunmuş olduğu görülmüş olup yerel mahkemece bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmeksizin temyiz harç ve giderlerinin ödenmesi için davacı yana muhtıra tebliğ edildiği, ancak davacı vekilinin 27.4.2010 tarihli dilekçesi ile işbu muhtıraya itirazda bulunarak temyiz harç ve giderleri bakımından adli yardım talebini yinelediği, yerel mahkemece dava dosyasının bu haliyle Dairemize gönderilmiş olduğu gözlenmiştir.