muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4757, Karar No: 2008/6624, Tarih: 07.11.2008

Eser sahibi şirket tarafından Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/98 D. İş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan delil tespiti incelemesi sonucu sunulan 23.11.2005 tarihli

bilirkişi raporu ile buna ek 07.12.2005 günlü rapor alınmış ve bu raporda “eksik işler” tek tek sayılmıştır. Ancak, ek raporun 10.0 ve 11.0 numaralı bentlerinde belirtilen işlerin sözleşme konusu işler arasında sayılmadığı, sözleşme kapsamı incelendiğinde anlaşılmaktadır. Nevar ki, bu işlerin de “teknik tutanak” ile kararlaştırılmış olduğu açıklanmıştır. Eksik işler, hiç yapılmayan işlerdir. O halde, dava ve takip konusu alacaktan eksik işler bedelinin mahsubunu iş-eser sahibi isteyebilir. Ancak, yanlar arasındaki sözleşmede iş bedeli götürü olarak ve 120.000 USD. tutarında kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanunu'nun 365/I. maddesi gereğince iş bedeli taraflarca götürü olarak kararlaştırılmış ise; davacı yüklenici, iş-eseri kararlaştırılan bedelle yapmak zorundadır. Eser, önceden tahmin edilenden daha çok çalışmayı ve gideri gerektirmiş olsa bile, yüklenici, bedelin artırılmasını isteyemez. Götürü bedelli işlerde yüklenicinin hakettiği iş bedeli; mahkemece, uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde keşif ve inceleme yapılarak yüklenicinin işten el çektiği tarih itibariyle yapılan işin varsa nefaset farkları da düşülerek tüm işe olan oranının saptanması, bu oranın götürü bedele uygulanması, çıkan bu miktardan iş sahibinin ödediği miktar varsa düşülmesi suretiyle mahkemece belirlenir. Somut olayda ise, açıklanan bu yasal yönteme göre mahkemece inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Sözleşme dışı iş sözleşme konusu olmayan işlerden olduğundan bu tür işlere sözleşme hükümleri uygulanamayacağından sözleşme dışı işlerin eksik bırakıldığından da sözedilemez. Sözleşme dışı iş yapılmış ise, Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri hükmü gereğince ve vekaletsiz iş görme kuralları uyarınca yaptırılacak inceleme sonucu belirlenebilir. Açıklanan bu hukuksal sebeplerle davacının hakettiği ve istenebilir iş bedelinin bulunup bulunmadığının saptanabilmesi için az yukarıda açıklanan şekilde mahkemece araştırma ve inceleme yapılması gerekir.

Diğer yandan, davaya dayanak alınan ve “çek” olarak nitelendirilen belge, yukarıda açıklandığı gibi “çek” sayılmadığından, çek olarak kabul edilse dahi zamanaşımına uğramış bulunduğundan Türk Ticaret Kanunu'nun 722. maddesi hükmü gereğince keşide tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanamaz. Somut olayda, Borçlar Kanunu'nun 101/I. maddesi gereğince takip borçlusu davalının hakkında Kartal 4. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3186 takip sayılı icra dosyası üzerinden başlatılan icra takibi ile ve 21.09.2004 tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüş bulunmaktadır. Bu sebeple, yazılı şekilde işlemiş temerrüt faizi hesaplanarak takip konusu işlemiş temerrüt faizi üzerinden davalının itirazının iptaline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) bendde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12458, Karar No: 2009/744, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12458 E.  ,  2009/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin, dava dışı borçlunun T. İş Bankası AŞ.nden kullandığı krediye kefil olduğunu, ayrıca bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde banka lehine ipotek tesis edildiğini, müvekkilinin kefaleten borcu ödeyerek ipoteği devraldığını ancak kendilerine sıra cetvelinde yer verilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili sıra cetvelinin düzenlenmesi aşamasında adı geçen bankadan alacak tutarının sorulduğunu, bankanın alacak bulunmadığına dair cevap verdiğini, ancak ikinci satış gününde ipoteğin devam ettiğinin bildirildiğini; davalı yararına yapılan 22.01.2008 günlü temliğin muvazaalı olduğunu, davacı ile borçlunun kardeş olduklarını ve İcra ve İflas Kanunu’nun 126/IV maddesi uyarınca yasal süre içinde bildirimde bulunulmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davacı yanca borcun önceden ödendiği, hacizden sonra tesis edilen ipoteğin öncelik hakkından yararlanamayacağı, T. İş Bankası AŞ.nin mükellefiyetler listesine itiraz etmediği gibi İcra ve İflas Kanunu’nun 126/IV maddesi uyarınca yasal süre içinde bildirimde de bulunulmadığı, ipoteğin ödemeden uzunca bir süre sonra temlik edilmesi ve davacı ile borçlunun kardeş olmalarının muvazaa iddiasını teyid ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 496 ncı maddesi kefilin, eda ettiği şey nisbetinde alacaklının haklarında ona halef olacağını; 499 ncu maddesi ise alacaklının ödeme yapan kefilin borçluya rücu hakkını kullanmasına yarayacak rehin senetleri ile ipoteği kefile devretme yükümlülüğünü düzenlemiştir. Davacı ...’in dava dışı borçlu .....’in T. İş Bankası AŞ. ... Sanayi Şubesi ile akdettiği kredi sözleşmesini kefil sıfatıyla imzaladığı ve bu kefalete dayalı olarak 01.08.2006 ve 02.02.2007 günlerinde ödemeler yaptığı tartışmasızdır. Yasal düzenlemeye göre dava dışı banka lehine tesis edilmiş ipoteğin, davacının kefaleten yaptığı ödemenin teminatını oluşturacağının gözden kaçırılması doğru değildir. Diğer taraftan bir banka şubesinin, bir başka şubenin kayıtları hakkında verdikleri bilgilerdeki hatanın, alacaklı duruma geçen kefile yükletilmesi doğru bulunmadığı gibi, dar yetkili icra mahkemesinin muvazaa savunmasını kararına dayanak yapması da hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31628, Karar No: 2013/28123, Tarih: 05.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31628 E.  ,  2013/28123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm: Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yaklaşık 3 saat sonra yapılan ölçümde 86 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet Savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6971, Karar No: 2013/2181, Tarih: 30.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6971 E.  ,  2013/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ile Cumhuriyet Halk Partisi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48142, Karar No: 2010/11207, Tarih: 08.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/48142 E.  ,  2010/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43432

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2007

NUMARASI : 2007/620

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mahkumiyet hükmüne esas alınan kaçak elektrik tespit tutanağının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden onaysız fotokopisi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 209/1.maddesine aykırı davranılması,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5454, Karar No: 2006/9244, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5454 E.  ,  2006/9244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yazılı "alınması gerekli 12,20 YTL. harçtan peşin alınan 11,20 YTL. harcın mahsubu ile bakiye 1,00 YTL. harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcüklerinin metinden çıkartılmasına, yerine "Davacı İdare karar harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1767, Karar No: 2012/3654, Tarih: 24.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1767 E.  ,  2012/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının takip dosyasından konulan haczin düştüğünü, davalı alacağının da muvazaaya dayandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacaklı oldukları dosyadan yasal süresi içinde satış istenmesi nedeniyle haczin düşmediğini, alacağın kambiyo senedine dayandığını, davacı ile borçlunun vekilinin aynı kişi olduğunu ve bunun yasaya aykırı bulunduğunu, takibin daha önceki tarihte yapıldığını ve muvazaa iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının alacaklı olduğu takip dosyasından yasal süre içinde satış istenmesi nedeniyle haczin ayakta olduğu, muvazaaya ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı, alacağının varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenen belgeler ve usulüne uygun diğer belgelerle ispatlamalıdır. Bu nedenle mahkemenin ispat yükünü davacı üzerinde görerek, dosyada muvazaaya ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığı yönündeki gerekçesinde isabet yoktur.

Ne var ki, muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması gerekir. Davalının takibine dayanak kıldığı bononun tanzim ve vade tarihi ile takip tarihi, davacının takibine dayanak kıldığı çekin keşide, ibraz ve takip tarihlerinden yaklaşık iki yıl öncedir. Bu haliyle davalı alacağının muvazaalı olduğu kabul edilemeyeceğinden, davanın reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının gerekçesinin HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca yukarıdaki şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının gerekçesinin HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca yukarıdaki şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru bulunan yerel mahkeme kararının gerekçesinin HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21655, Karar No: 2015/437, Tarih: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21655 E.  ,  2015/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/444-2014/308

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı; 361 parsel sayılı taşınmazın tapuda “Salil kızı F..P..” adına kayıtlı bulunduğunu, esasen bu kişinin kendisi olduğunu, küçük yaşta evlatlık verilmiş olması nedeniyle nüfusa baba adı, ad ve soyadının “Kazım kızı A.. A..” olarak tescil edildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydındaki baba adı, ad ve soyad bilgilerinin “Kazım kızı A.. A..” ve 1959 olan doğum tarihinin de 1960 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle ad, soyad ve baba adı düzeltme talebinin kabulüne, doğum tarihi düzeltme isteminin ise kütükte bulunması zorunlu bilgilerden olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda amaç; tapu kayıtlarındaki bilgilerin, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde ve aşamalarda, evlatlık verilmesi nedeniyle mevcut nüfus kaydının oluştuğunu, asıl babasının S..P.. olduğunu ve bu durumun gerçeği yansıtmadığını, başka bir ifadeyle nüfus kayıtlarının hatalı olduğunu ileri sürdüğüne göre tapu kaydında düzeltim talebiyle açılan davanın tümden reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20718, Karar No: 2014/15531, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20718 E.  ,  2014/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/243-2013/77

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalıların temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4393, Karar No: 2016/3724, Tarih: 13.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4393 E.  ,  2016/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 105/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.10.2012 gün ve 2012/285 Esas, 2012/1749 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 318. maddesi gereğince kabule değer olmadığına ilişkin aynı mahkemenin 06.10.2015 gün ve 2012/285 Esas, 2012/1749 Karar sayılı Ek kararına yönelik itirazın reddine dair ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 gün ve 2015/599 Değişik İş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak, olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.02.2016 gün ve 94660652-105- 34-75-2016-KYB sayılı kanun yararına bozma yazısına atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 gün ve 2015/599 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.04.2016 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Sayın çoğunlukla aramızdaki anlaşmazlık, bir hükmün tekrar ele alınması ile başlayan ve Ceza Muhakemesi Kanununun (CMK.) 311 ve devamı maddelerinde yargılamanın yenilenmesi başlığıyla düzenlenmiş olağanüstü nitelikli kanun yolu sürecinin başından itibaren CMK'nın 23/3. maddesinde düzenlenen yasağın uygulanıp uygulanmayacağına yöneliktir.