muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3529, Karar No: 2019/11165, Tarih: 28.11.2019

Sanığın tüm aşamalarda, müteveffa Süleyman Terzi'nin olaydan bir hafta önce aracıyla kaza yapması nedeniyle kasko şirketi tarafından yeni bir araç verildiğini, olay günü bu aracı müteveffanın kullandığını beyan etmesi, 21/08/2018 tarihli olay yeri keşif ve ölü muayene tutanağında, aracın yaklaşık 20-25 metre kadar takla atarak derenin kenarına ters vaziyette durduğu, müteveffa Süleyman Terzi'nin araçtan çıkmış vaziyette aracın arka tarafında taşın üzerinde, sanığın ise sürücü koltuğuna yakın kısımda araç dışında ayağı kırık bir vaziyette bulunduklarının tespit edilmesi, kazanın oluş şekli, kaza sonrası ölen ve sanığın araç dışında bulundukları yer ve kaza öncesi aracın kullanımına yönelik sadece Çamlıdere-Kızılcıhamam ilçe yolu üzerindeki Mobese kayıtlarının incelendiğinin anlaşılması karşısında, araçta bulunan kan örnekleri nedeniyle aracı kullandığı hususunda kanaat getirilen sanığın aracı olay ve öncesinde kullanıp kullanmadığına yönelik Kazan çıkışında bulunan Ekinci Market isimli işyeri sahibi olan Yılmaz Ali Aşkaner ile Hüseyin Aygördü'nün tanık olarak beyanının alınması, yine olay öncesi benzin aldıkları yer olan Anıl Petrol Karamehmet isimli işyerinin kamera kayıtları ile Çamlıdere ilçesinde bulundukları sırada muhtemel geçtiği yerlerdeki kamera kayıtlarının tespiti ile incelenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 01.03.2019 gün ve 94660652-105-06-2327-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2019 gün ve 2019/25509 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21.08.2015 tarihinde, gündüz vakti, meskun mahal dışında, 6.3 metre genişliğindeki iki yönlü, dik eğimli, virajlı ıslak yolda, Çamlıdere-Kızılcahamam yolunda (ölen Süleyman Terzi’ye daha önceden aracı ile kaza yapması nedeni ile sigorta şirketi tarafından emaneten verilen Renault Symbol marka) otomobilin, yoldan çıkarak 60 metre aşağıdaki dere yatağına düştüğü ve düz olarak lastikleri üzerine, Çamlıdere ilçesi yönüne doğru (gidiş istikametinin tersine) duruşa geçtiği ve araç içindeki iki kişiden Süleyman Terzinin öldüğü ve sanık ...’ın yaralandığı olayda;

Olaydan hemen sonra Kızılcahamam Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılan olay yeri keşif ve ölü muayene tutanağı ile, olay yeri inceleme tim komutanlığının “olay yeri inceleme raporu” ve araçtan alınan kan numunelerinin DNA analizinin değerlendirilmesine yönelik “Uzmanlık raporu” ile tanık ifadeleri (dere yatağında aracı görerek kolluğa ve sağlık ekiplerine haber veren yoldan geçen kamyon şoförü tanık Yaşar Yılmaz, olay yeri inceleme tim komutanlığında görevli tanıklar İsmail Ahmet Konar, Oğuzhan Karacaoğlu ve Mehmet Şenay’ın tanık olarak alınan ifadeleri) hep birlikte değerlendirildiğinde; ölenin aracın bağaj kısmının 2 metre gerisinde yerde yatmakta olduğu, yaralı sanık ...’ın 112 ekiplerinden alınan bilgiye göre aracın sol tarafında, sürücü koltuğuna yakın yerde, su birikintisi üzerinde, ayağı kırık şekilde ayakta olduğu, aracın ön ve arka tamponlarının ezik, arka camının kırık, kapılarının kapalı olduğu, tavanında ezikler bulunmadığı, bu nedenle aracın takla atmadığı, olay yere inceleme ekibince aracın direksiyonunda kan olmadığı, aracın sürücü koltuğu, sürücü kapısı, sol arka yolcu koltuğu ve tavan kısmından alınan kan örneklerinden elde edilen DNA profilinin sanık ...’dan alınan kan örneğinden elde edilen DNA profili ile uyumlu olduğu, yine aracın tavan kısmı, lastiğin sağ yan yüzeyinden alınan kan örneklerinden elde edilen DNA profilinin ölen Süleyman Terzi’nin DNA profili ile uyumlu olduğunun tespit edilmesi karşısında; Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarih, 2016/142 E., 2017/433 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarih, 2016/142 E., 2017/433 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8480, Karar No: 2014/23499, Tarih: 21.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8480 E.  ,  2014/23499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2011/604-2013/567

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu geçersizdir.Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin oluşturulacak bilirkişi kurulunca tespit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle, taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Dava konusu taşınmaz için belirtilen yönteme göre hesaplama yapılması gerekirken, dava konusu tüm taşınmazda meydana gelen değer düşüklüğü ile birlikte fen bilirkişi raporunda A ile gösterilen 319,337 m²'lik kısmın mülkiyet bedelini de hesaplayarak, toplam el atma bedelini hesaplayan ve fazla belirleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3893, Karar No: 2018/2081, Tarih: 21.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3893 E.  ,  2018/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında katılan ...'nın istinabe yoluyla beyanının alındığı Niksar Sulh Ceza Mahkemesinin 08.02.2013 günlü, 2013/9 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1585, Karar No: 2020/3931, Tarih: 01.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1585 E.  ,  2020/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : KARAR DÜZELTME

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinde çevresi ile birlikte kesinleşmiş orman tahdidi içinde kalan yer olduğu, 1985 tarihinde 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1991 yılında dere yatağı olduğu gerekçesiyle kullanım kadastrosuna tabi tutulmadığı, evveliyatı orman olan taşınmazların imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak kazanılmasının hukuken mümkün bulunmadığına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 476,95 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, 01.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6468, Karar No: 2009/8289, Tarih: 16.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6468 E.  ,  2009/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 9.395,47 TL. davacı alacağının iflas masasına kaydı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne ve alacağın iflas sıra cetvelinde 4 üncü sırada depo edilmesine karar verilmiş; hüküm davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yanın alacağı dört adet teminat mektubu riskinden kaynaklanmaktadır. Bu tür alacakların iflas sıra cetvelinde “şarta bağlı” alacak olarak yazılması gerekirken mahkemece “depo edilmek üzere” kaydına karar verilmiş olması doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı iflas idaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) sayılı bendinde yer alan “depo edilmek üzere” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “şarta bağlı olarak” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/446, Karar No: 2012/20250, Tarih: 05.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/446 E.  ,  2012/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki "velayetin değiştirilmesi" ve "kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.09.2012 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2020/4787, Karar No: 2023/1784, Tarih: 23.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4787 E.  ,  2023/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay süreyle hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.04.2022 tarihli ve 2022/3936 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetsiz olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetsiz olduğuna, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, tayin edilen kusur durumunun olaya uygun düşmediğine, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetsiz olduğuna, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, tayin edilen kusur durumunun olaya uygun düşmediğine, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece ''Mahkememizce yapılan yargılama sonunda iddia, sanık savunması, olaya ilişkin düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde sanığın kullanmış olduğu araçla ... istikametine doğru seyir halinde iken yaya geçidinden karşıya geçmeye çalışan ...'a çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın yaya geçidi üzerinde meydana geldiği, yaya geçidi öncesinde ve geçidin bulunduğu yerde uyarı levhaları ve zemin üzerinde çizgilerin mevcut olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre sanığın uyarı levhalarını dikkate alarak yaya geçidine yaklaşırken hızını düşürmesi, karşıya geçmek üzere bulunan kişilere ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu kurallara uymayarak dava konusu kazada tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkememizce de yerinde görülen rapor içeriğine göre dava konusu olayda tamamen kusurlu olan sanığın atılı suçtan suçun işleniş biçimi ve kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak teşdiden aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.''

2. Sanık aşamalarda, eczane aramaktayken yanlış bir yola saptığını, ışığın olmadığı yolda 70 km hızla giderken, birden hava yastıklarının patladığını, kendisinin yaya geçidi levhasını görmediğini, olayın birden meydana geldiğini, yayayı görmediğini, hatta bir hayvana çarptığını düşündüğünü, kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

3. 27.09.2015 tarihli ölü muayene tutanağında,

''...ölenin kesin ölüm sebebi konusunda soruldu:

Yapılan harici muayene ve otopsi bulgularına göre genel beden travmasında bağlı kafa tası çoklu kaburga, sternom omurga üst ve alt ekstremite kırıkları ile müterafik beyin kanaması, iç organ hasarı (akciğer, karaciğer, ince ve kalın barsak, dalak, pankreas, böbrek) büyük damar hasarı (torakal aort, venekavainferior her iki poplitear arter ve ven)'na bağlı gelişen iç ve dış kanama olduğu...''

...''

Denilmektedir.

4. Olay tarihli kaza tespit tutanağında ve yargılama aşamasında aldırılan trafik bilirkişisi tarafından keşif üzerine tanzim edilen raporda, sanığın yaya geçidi üzerinde bulunan yayaya ilk geçiş hakkını vermemek ve hızını yaya geçidine yaklaşmasına rağmen azaltmamak kusurunu işlediğinden bahisle tam kusuruyla neticeye sebep olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

...''

Denilmektedir.

4. Olay tarihli kaza tespit tutanağında ve yargılama aşamasında aldırılan trafik bilirkişisi tarafından keşif üzerine tanzim edilen raporda, sanığın yaya geçidi üzerinde bulunan yayaya ilk geçiş hakkını vermemek ve hızını yaya geçidine yaklaşmasına rağmen azaltmamak kusurunu işlediğinden bahisle tam kusuruyla neticeye sebep olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, konulan çelik bariyerler sebebiyle yaya geçişinin yalnızca yaya geçitlerinden sağlandığı, orta refüjle bölünmüş iki gidiş iki geliş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru yaya geçidi üzerinde geçişini yarılamış 1973 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın ilk geçiş hakkını tanımayarak ve hızını yaya geçidinden geçişe uygun şekilde ayarlamayarak tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

A) Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek yapılan ceza tayininde hukuka aykırılık yer almamaktadır.

2. Dairemiz yerleşik içtihatları uyarınca somut olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek koşullarının bulunmadığı gözetildiğinde bu husustaki temyiz sebebi reddolunmuştur.

B) Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi isabetli bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Olayın meydana geliş şekli, aracın kaza sonrası durma mesafesi, dosyaya yansıyan deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın ilk geçiş hakkını tanımayarak ve hızını yaya geçidinden geçişe uygun şekilde ayarlamayarak tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında yukarıda değinilen kusur durumuna ilişkin temyiz istemi de reddolunmuştur.

4. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, mahkemenin bu hususları dikkate alarak takdir hakkını kullandığı gözetildiğinde bu hususta uygunsuzluk olmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16196, Karar No: 2019/6560, Tarih: 22.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16196 E.  ,  2019/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalı Biga Kale Turizm Taşımacılık Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen; davalı Biga Kale Turizm Taşımacılık Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz yoluna başvurma harcı (143,50 TL) ve nisbi temyiz harcını (1.203,00 TL) yatırmadığı, davalı ... vekilinin ise temyiz yoluna başvurma harcını yatırmışsa da nisbi temyiz harcını (1.203,00 TL) yatırmadığı anlaşılmaktadır.

21.05.1985 gün ve ... esas, ... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nın 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı Biga Kale Turizm Taşımacılık Tic. Ltd. Şti. vekiline ve davalı ... vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi ve bu ek kararın ilgili tarafa tebliği ile yasal süre beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.