muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/899, Karar No: 2022/7346, Tarih: 17.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/899 E.  ,  2022/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya karşı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılana ait kredi kartı ile yapılan harcama ve nakit çekimlerin şifre kullanılarak yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise şifrenin nasıl oluşturulduğu, telefon bankacılığı kullanılarak oluşturulmuş ise buna ilişkin ses kaydının bulunup bulunmadığı, varsa bu ses kaydının sanığa ait olup olmadığı, bu kartla yapılan harcamaların imza karşılığı yapıldığının tespiti halinde söz konusu alışverişlere ilişkin slip asılları temin edilmeye çalışılarak sliplerdeki imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı araştırılması, katılan kredi kartı ile 08.12.2007 tarihinde ... Tüp Gaz Bayi isimli işyerinden 08.12.2007 tarihinde yapılan 500,00 TL’lik alışverişe ilişkin işyeri sahibi tanık sıfatı ile dinlenerek söz konusu alışverişin kim tarafından yapıldığı ve alışverişe ilişkin fatura, sevk irsaliyesi vb belgenin kimin adına düzenlediğinin sorularak belgelerin tespit edilmesi, tanık ... (...)’nın 27.05.2011 tarihli talimat beyanında, sanıkların, sanık ...'nın işleri için işçilere ait kredi kartlarını açıp kullandıklarını, bu husustan işçilerin haberi olmadığını, kendisinin kredi kartını da kullanarak borcunu ödemediklerini belirtmesi ve bu yönde başkaca beyanlar da bulunması karşısında, sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan başkaca soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı araştırılıp var ise onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, ayrıca katılana ait kredi kartı kullanılarak 12.05.2008 tarihinde satın alınan cep telefonunda kullanılan GSM hattının sahibi olan tanık ...’ın 10.09.2014 tarihli beyanında, katılan ...

./..

S/2

ile iş arkadaşı olduğunu, cep telefonu bozulduğunda katılandan cep telefonu almasını istediğini ve katılan ile birlikte giderek ...,... marka cep telefonunu aldıklarını beyan etmesine rağmen, tanığın bu beyanı katılan ...’ya sorulduğunda, ... isimli şahsı tanımadığını, birlikte çalışmadığını, ...’ın cep telefonu satın alma yönünde bir talebinin olmadığını, birlikte ...,...Telekomdan cep telefonu alma gibi bir olayın gerçekleşmediğini belirtmesi karşısında; tanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan suç duyurusunda bulunarak kamu davası açıldığı takdirde birleştirilmesi suretiyle tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumların takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3968, Karar No: 2011/10714, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3968 E.  ,  2011/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz Damlasu Köyü 184 parsel olduğu ve bu taşınmaz hakkında yargılama yapılarak, bilirkişilerce rapor düzenlendiği halde bu rapor uyarınca Saide Köyü 129 parsel hakkında hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11201, Karar No: 2017/5541, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11201 E.  ,  2017/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydı dosya kapsamındaki bilgilerle uyumlu olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18002, Karar No: 2013/18266, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18002 E.  ,  2013/18266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurumun zararının tespitinde, Kurumca sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk pesin sermaye değeri ve cenaze yardımı toplamının, davalı işveren şirketin kusur oranı karşılığına hükmedilmesi ayrıca faiz başlanğıcının gelir yönünden onay tarihi, cenaze yardımı yönünden ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekir.

Davacı Kurum vekilince kurum zararından şimdilik 26.173,93-TL'sı talep edilmesine ve bu miktarın davacı Kurumun rücu edebliceği toplam miktarın içinde kalmasına rağmen mahkemece, davacı vekilinin isteminin kısmen hüküm altına alınması ve dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hükmün 1. bendinde yer alan "kısmen kabulüne, kısmen reddine" ibaresinin silinerek, yerine "kabulüne" ibaresinin yazılmasına,

2- Hükmün 1.bendinde bulunan "9.160,88-TL" rakamlarının silinerek, yerine "26.173,93" rakamlarının, aynı bende bulunan "dava tarihinden" ibaresinin silinerek yerine "gelir yönünden onay tarihinden, cenaze yardımı yönünden ödeme tarihinden" yazılmasına

3- Hükmün karar ilam harcına ilişkin 2. bendinde bulunanan "544,16" rakamlarının silinerek, yerine "1.554,73" rakamlarının yazılmasına,

4- Hükmün davacı yararına vekalet ücretine ilişkin benddinde bulunan "1.099,31" rakamlarının silinerek, yerine "3.129,13" rakamlarının yazılmasına

5- Hükmün davalı yararına vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinde bulunan "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereği ve kabul ve red oranına göre 2.041,57 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibarelerinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

5- Hükmün yargılama giderine ilişkin 5. bendinde bulunan " kabul ve red oranına 345.10- TL sinin" ibaresinin silinerek hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3076, Karar No: 2023/6952, Tarih: 29.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3076 E.  ,  2023/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/676 Esas, 2022/90 Karar.

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/496 E., 2019/343 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı vekili, müvekkili şirketin macro/makro esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Macrocow” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/109925 kod numarasını alan başvuruya müvekkilinin itirazının, 24.10.2018 tarih ve 2018-M-9052 sayılı YİDK kararı yerinde görülmeyerek nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının ortalama tüketici nezdinde iltibasa neden olma ihtimalinin bulunduğunu, davalı markasının müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, müvekkili şirkete ait tanınmış markanın benzerinin tescil başvurusuna konu edilmesinin kötü niyetli olarak kabul edilmesinin gerektiğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Ecza Deposu San. ve Tic. A.Ş. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Ecza Deposu San. ve Tic. A.Ş. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markalarının ayırt ediciliği çok zayıf "MACRO-MAKRO" ibareleri ile oluşturulduğu gözetilerek gerek bütünlük ilkesi, gerekse de yazılış-okunuş ve mana olarak davacı markaları ile davalı markasının birbirine benzemediği ve aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dava konusu marka kapsamındaki mal ve hizmetlerin, bazı davacı markaları kapsamındaki mal ve hizmetlerle benzer olmasına rağmen, taraf markalarının işaretlerinin benzer olmaması ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas tehlikesinin mevcut olmaması nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, "macro center" ibareli markalar tanınmış olsa da temelde davacının "macro center" ibareli markaları ile davalı markası birbirine benzer bulunmadığı ve aralarında iltibas ihtimali olmaması nedeniyle 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası kapsamında yer alan koşulların oluşmadığı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu “MACROCOW" ibareli marka ile müvekkili şirkete ait makro/macro ibareli seri markalar arasında, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında anlamında benzerlik bulunduğunu, davalı markasının bu hâliyle orta düzeydeki bir tüketici bakımından en azından aynı ve/veya kardeş ve/veya birbiri ile bağlantılı işletmelere ait olduğu kanaatini bıraktığını, müvekkili şirkete ait macro/makro ibareli seri markaların tanınmış olduğunu, 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası gereğince de tescil engeli bulunduğunu, davalının dava konusu markasının seçilmesinin haklı bir nedeninin olmadığını, sadece müvekkiline ait markanın bilinirliğinden yararlanmak amacı ile bu ibarenin tescil edilmek istendiğini, dolayısıyla davalının kötü niyetli olarak kabul edilmesinin gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "MACROCOW" ibareli başvuru markası ile davacının itirazına mesnet "MACRO/MAKRO" asıl unsurlu marka işaretleri arasında, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira "Macro" ve "Makro" ibarelerinin Türkçe'de "büyük, geniş" anlamlarına geldiğinden ayırt ediciliklerinin oldukça düşük bulunduğu, her ne kadar tescilli olduğu sürece markanın korunması esas ise de bu ibareyi içeren markaların koruma kapsamlarının dar değerlendirilmesinin gerektiği, anılan ibarenin ortak olarak yer aldığı markalarda yapılacak küçük değişikliklerin dahi iltibas tehlikesini ortadan kaldıracağı, buna göre dava konusu başvurunun, davacının itirazına mesnet markalarından yeterince farklılaştığı, taraf marka işaretleri benzer olmadığından, davacının itirazına mesnet markalarının tanınmış olup olmadığının tartışılmasının da sonuca etkili bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11418, Karar No: 2009/16502, Tarih: 01.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/11418 E.  ,  2009/16502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep l. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/5006, Karar No: 2021/2376, Tarih: 08.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5006 E.  ,  2021/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı hastanede 26.02.2013 tarihinde laparoskopik yöntemle over kisti nedeniyle ameliyat edildiğini, ameliyat esnasında doktor hatasına dayalı olarak kalın bağırsağının delinmesi nedeniyle 5 kez daha ameliyat geçirmek zorunda kaldığını, karın duvarında hala yırtık olduğunu,... Üniversitesi ...'den alınan raporda doktor hatasının tespit edildiğini, ameliyatı gerçekleştiren ve ameliyat sonrası kendisine gerekli bakım ve tedavi hizmeti sağlamayan davalı doktorların kusurlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya dair haklar saklı tutularak 5.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, gerçekleştirilen operasyon nedeniyle bir kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını savunarak; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı doktorların özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olup, davanın temeli vekalet sözleşmesidir. (BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md) (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün

aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile dotorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile dotorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 06.09.2017 tarihli raporunun sonuç kısmında " Adneksiyel kitle tanısıyla laparaskopik kistektomi ve miyemekomi yapılan hastaya uygulanan cerrahi girişimler arasında söz konusu ameliyat şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, hastanın daha önce ektopik gebelik tanısıyla acil operasyon geçirdiği ve bunun batın içi anatomik pozisyonlarda değişikliğe yol açabileceği ve yapışıklıklarının olabileceği, bu tür ameliyatlar sırasında meydana gelen sigmoid kolon perforasyonu herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmalden kaynaklanmayan "komplikasyon" olarak nitelendirildiği, söz konusu komplikasyonları gidermeye yönelik müteaddit operasyonların yapılabileceği " belirtilerek, ilgili sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı mütalaasında bulunulmuştur. Mahkemece, Adli Tıp Raporunda ileri sürülen görüşe itibar edilerek, yerinde olmayan tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; yukarıda da yazıldığı gibi Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 06.09.2017 tarihli raporu ile davalı kurum çalışanlarına kusur izafesi yapılmadığı görülmüştür. Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve gerekse Anayasa Mahkemesi'nce benzer olaylarda yapılan bireysel başvurular sonucu alınan kararların incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurulu raporunda ifade edildiği gibi "komplikasyon" genel sonucuna varan raporlara dayalı mahkeme kararları ısrarla eleştirilmekte ve ortaya çıkan sonucun bireyselleştirilmesi gereğinin altı çizilmektedir. Bu haliyle adli tıp raporunun davacının iddialarını karşılamaktan uzak kaldığı, özellikle ameliyat sonrası bakım ve tedavi hizmetinin gereken ölçüde davalılarca sağlanıp sağlanmadığı, buna ilişkin bir kusur bulunup bulunmadığı değerlendirmesine raporda yer verilmediği, hükme esas alınamayacağı sonucuna varılmaktadır. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle, dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3202, Karar No: 2017/5442, Tarih: 04.07.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3202 E.  ,  2017/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 19. İş Mahkemesinden verilen 18.05.2016 günlü ve 2016/103 E. - 2016/290 K. sayılı hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bir önceki geri çevirme kararımızın gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla,

1-Dava konusu tahakkuk işleminin hangi yılın hangi dönemine ilişkin olduğu özellikle sorulmak suretiyle ikmal edilecek cevabi yazı ile,

2-Yine davacı tarafından yapılan yapılandırma kapsamına dava konusu fark prim borcunun ait olduğu dönemlere ait borcun katılıp katılmadığı da özellikle cevap verilmek üzere davalı kurumdan sorularak ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.