muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4352, Karar No: 2019/2127, Tarih: 20.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4352 E.  ,  2019/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın süre yönünden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların alacaklarının iflas sıra cetvelinden terkinine ve davalılara tahsis edilen sıranın müvekkiline tahsis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; davanın İİK'nın 235. maddesi gereği açılan kayıt terkin davası olduğu, davacının İİK'nın 233. maddesi gereği sıra cetvelinin tebliği için masraf vermediği ve 15 günlük dava açma süresinin ilan tarihinden itibaren işleyeceği, 22.05.2015 tarihinde yapılan ilana göre 29.06.2015 tarihinde açılan davanın hak düşürücü süre içinde açılmamış olduğu gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyasında mevcut ... 3. İcra (İflas) Müdürlüğünün 26.11.2015 tarihli yazısından, davacının İİK'nın 223/3. maddesi anlamında sıra cetveli ve masa kararının tebliğine yönelik masraf verdiği ve tebliğin de 25.06.2015 tarihinde yapılmş olduğunun belirtildiği, davanın ise 29.06.2015 tarihinde 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilip oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olmuş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/755, Karar No: 2011/5062, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/755 E.  ,  2011/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2004/191 Esas, 2005/525 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve mağdure beyanlarında, suç tarihi olan 26.08.1999'dan itibaren yaklaşık dört ay süresince müteaddit defalar cinsel ilişkiye girerek karı koca hayatı yaşadıklarını ifade etmiş iseler de, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.02.2000 tarih ve 29 protokol sayılı raporunda mağdurenin muayenesinde hymen anüler tarzda olup ancak duhule müsait olduğunun belirtildiği, yine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 16.03.2001 tarih ve 1214 karar sayılı raporunda mağdurenin 17.05.2000 tarihli muayenesinde kızlık zarının salim olduğu, zarda yırtık bulunmadığı, zarın delik çapının 2,5 cm açıklığında olduğu ve olay tarihinde kızlığının bozulmamış olduğunun beyan edildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 15.12.2004 tarih ve 3384 Karar sayılı raporu ile 04.04.2005 tarih 875 Karar sayılı ek mütalaa raporunda hymenin ereksiyon halindeki penisin yırtılmaksızın duhulüne müsait olmadığının tereddütsüz şekilde tespit edildiği, bu durum karşısında dosyada mevcut ve istikrar içeren somut delil niteliğindeki Adli Tıp Kurumu raporlarına üstünlük tanınarak, sanık ile mağdurenin evlenmelerine ailelerinin ... göstermelerini temin veya değişik subjektif değerlendirmelere dayalı nedenlerle hareket ederek beyanda bulundukları düşünülerek lehe bir kabulle, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 415. maddesinde tanımlanan ırz ve namusa tasaddi suçunu oluşturacağı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, ırza geçme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/22976, Karar No: 2025/13193, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/22976 E.  ,  2025/13193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2315 E., 2021/430 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/148 E., 2019/297 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: TCK'nın 314/2; TMK'nın 5; TCK'nın, 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamına göre örgütün iletişim ağı olan ByLock programını abisinin adına kayıtlı olup kendisinin kullanımında olan telefonda kullandığı tespit edilen, yazışma içeriklerinden örgütsel iletişim ağına dahil olduğu belirlenen ve bu şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19042, Karar No: 2023/2720, Tarih: 28.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19042 E.  ,  2023/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/1378 Esasında kayıtlı Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/199 Esas, 2015/300 Karar ve 2021/6041 Esasında kayıtlı Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/26 Karar sayılı dosyaları ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Genç Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere, tekrar uyuşturucu madde kullanarak ve bulundurarak uymadığının bildirilmesi üzerine Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasınin ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkraları ve 54 üncü maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullandığı hususunu ikrar ettiği, hakkında Genç Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın hakkında belirlenen denetimli serbestlik kararına rağmen "çalışmak için istanbul'a gittim, unuttum" şeklinde cezadan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilmediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 07.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi

kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9925, Karar No: 2021/3346, Tarih: 07.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9925 E.  ,  2021/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, suç üstlenme ve suç üstlenmeye azmettirme suçlarından sanıklar ... ve sanık ...’nin beraatlerine ilişkin hükümler, ... Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Gece vakti,saat 18.00 sıralarında,yerleşim yerinde iki yönlü yolda düz eğimsiz yolda sanık ...’nin araç hostesi olduğu, sanık ... idaresindeki okul servisinden inen 5 yaşındaki ...’ın babası müştekinin ve tanıkların ifadelerine göre “ikametin önünde,vücudunun yarısının kaldırım üzerinde ayak kısımlarının ise yol üzerinde olduğu,su matarasının kırılmış parçalarının yol üzerinde ve kaldırım üzerinde olduğunun belirtildiği”, hastaneye kaldırılan çocuğun öldüğü olayda; kaza anını gören tanık ya da kamera görüntüsü olmadığı, okul servis aracı incelendiğinde; aracın yerden yüksekliğinin 30 cm. olduğu, otomatik kapının alt kısmının yerden yüksekliğinin 33 cm olduğu, otomatik kapı açıldığında 10 cm kadar dışarı çıkarak açılıp kapandığı tespit edildiği, ölü muayene ve otopsi tutanağı incelendiğinde “alın sağ üst kısmındaki 6 cm uzunluğunda üzeri sütüre yara ve çevresinde 6x7 cm lik alanda ekimozlu sıyrık kısmının kavisli yani yarım daire şeklinde olduğu, bu kavisli yaranın okul servis aracının otomatik kapısının orta kısmlarına denk gelen araç içine doğru kavisli olan kapı üzerindeki kavise benzediği, sağ diz altında lateralde 2x1 cm'lik sıyrık bulunduğu, bu sıyrığın okul servis aracının otomatik kapısının alt uç kısmına denk geldiği, kapı yüksekliği ile çocuğun diz seviyesindeki izin benzer yükseklikte olduğu, sanık ...’nin kolluk ifadesinde “araç sürücüsü sanık ...’nin o gün hızlı,agresif araç kullandığını,...’ın araçtan kendisinin indiğini, ... indiği sırada araç içerisinde arka kısımda bulunan öğrenciler tartışınca onlara müdahale etmek için arkaya gittiğini, şoförün hiç beklemeden çok hızlı ve ani bir kalkış yaptığını, o anda da kapının kapandığını ve hızlıca devam ettiklerini” belirtmesi karşısında, 27.11.2014 tarihli ve 20.01.2016 tarihli trafik bilirkişi raporları da birlikte değerlendirildiğinde ...'ın araçtan indikten sonra ikametine doğru yönü hafif sağa dönük vaziyette iken açık olan otomatik kapı yönüne döndüğü esnada servis aracına ait otomatik kapının çarpması sonucu savrulan ...’ın baş kısmı kaldırıma,ayak kısmı yol üzerine gelecek şekilde düştüğü olayda; sanıkların mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanıklardan ... ve ... hakkında suç üstlenme suçundan kamu davası açıldığı, ancak resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan ek savunmaları alınarak mahkumiyetlerine karar verildiği aynı eylem ile ilgili hüküm kurulmuş olmasına rağmen, ayrıca suç üstlenme suçundan beraatlerine karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı olup, ... Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/626, Karar No: 2022/3610, Tarih: 01.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/626 E.  ,  2022/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı katılana usulüne uygun tefhim olunan hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5999, Karar No: 2006/8954, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5999 E.  ,  2006/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, pay ayrılan 2005/7661 sayılı dosyadan usulüne uygun haciz konulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra mahkemesince satış bedelinin garameten paylaştırma işleminin İİK.'nun 268. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklının 30.9.2005 tarihli ihtiyati haczi 11.10.2005 tarihinde kesin hacze dönüşmüştür.Davalı alacaklının 30.9.2005 tarihli ihtiyati haczi 15.10.2006 tarihinde kesin hacze dönüşmüştür. İİK.'nun 4949 sayılı yasayla değişik 268. maddesine göre ihtiyaten haczedilen bir mal, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklının bu hacze 100.maddesindeki şartların bulunması halinde iştirak eder. Davacının ihtiyati haczi daha önce kesin hacze dönüşerek ilk haciz niteliğini kazanmıştır. Kesin hacizden önce ihtiyati haciz uygulayan alacaklının ilk hacze iştirak edebilmesi için İİK.'nun 100. maddesinde öngörülen belgelerden birine sahip bulunması ve hükümdeki koşulları taşıması gerekir.

Oysa davalı alacaklının takibinin dayanağı olan kambiyo senedi 100. maddede sayılan belgelerden olmadığından davalının ihtiyati haczi davacının kesin haczine iştirak edemez.

Mahkemece, bu yönler gözetilerek şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine .28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/658, Karar No: 2010/7832, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/658 E.  ,  2010/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4004, Karar No: 2014/10977, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/4004 E.  ,  2014/10977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202767

MAHKEMESİ : Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/688 (E) ve 2013/160 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Suç Tespit Tutanağı'nın düzenleme sebebi sadece "kayıtsız sayaç (sözleşmesiz elektrik) kullanmak" olup, söz konusu sayacın değiştirilerek kullanıldığına veya tüketim kaydına engel olunduğuna dair hiçbir tespit mevcut değildir. Tam tersine kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiği ve tutanak düzenlenirken kesildiği anlaşılmaktadır.

Suç tespit etmeyen bu tutanak temel alınarak ve başkaca bir soruşturma yapılmadan düzenlenen iddianamenin CMK'nın 174. maddesine dayanılarak iadesi yoluna gidilmesi mümkünken bu yapılmamıştır.

Kovuşturma evresinde yapılan araştırmaları rağmen sanığa ulaşılamamış, müşteki kuruluştan tüketim ekstresinin ve diğer bilgilerin getirtilmesi, teknik bilirkişiden rapor alınması gibi işlemlerin ardından yapılan delil değerlendirilmesinde suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulmuştur.

Açıkça görülüyor ki ne soruşturma evresinde ne de kovuşturma evresinde sayaçtan geçirilmeksizin elektrik kullanıldığına dair bulgu bulunmadığı, dolayısıyla TCK'nın 163. maddesinin üçüncü fıkrasındaki "ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi" şartının mevcut olmadığı açıktır.

Ayrıca böyle durumlarda sayacın sökülmeyip, kullanıcının sözleşme yapması yoluna yönlendirilmesi de ortada karşılıksız yararlanma olgusunun bulunmadığını göstermektedir.

CMK'nın 193. maddesine 6253 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle eklenen ikinci fıkrada aynen şu hüküm mevcuttur: "Sanık hakkında, toplanan delillelere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir."

Ayrıca böyle durumlarda sayacın sökülmeyip, kullanıcının sözleşme yapması yoluna yönlendirilmesi de ortada karşılıksız yararlanma olgusunun bulunmadığını göstermektedir.

CMK'nın 193. maddesine 6253 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle eklenen ikinci fıkrada aynen şu hüküm mevcuttur: "Sanık hakkında, toplanan delillelere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir."

Anılan hükmün değişiklik gerekçesi de şu şekildedir. "5271 sayılı Kanunun 193. maddesine bir fıkra eklenmiştir. Buna göre, sanık hakkında, toplanın delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa dahi dava gıyabında bitirilebilir. Böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir."

Yüksek Daire çoğunluğunun bozma ilamında belirttiği şekilde "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği" sınırlanmasına madde hükmünde de değişiklik gerekçesinde de yer verilmemiştir.

CMK'nın 193. maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; toplanın deliller beraat kararı verilmesi kanaatine vardırdığında sanığın sorgusunun yapılmasına gerek bulunmadığı, kaynaklarımızın vaktinde ve doğru sonuç almak yolunda özenli kullanılması gerektiği, eksik soruşturmayla açılan davada sanığın aleyhine bir uygulama olacak şekilde mutlaka sorgusunun yapılmasını şart koşmanın dayanağının olmadığın, usul ekonomisi ile adalet duygusunun da böyle gerektirdiği, Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin beraat hükmünün onanmasının yerinde olacağı düşüncesindeyim.

Açıkladığım sebeplerle 2014/6572 sayılı bozma ilamına muhalifim. 24.03.2004