muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/194, Karar No: 2023/72, Tarih: 08.02.2023

Kuyumcu olarak çalışan sanık ...’nun, yargılama dışı sanık ...’un, mağdur ...’ndan çaldığı dört adet altın bilezik, sekiz adet çeyrek altın, bir adet yarım altın, iki adet altın yüzüğü, hırsızlık malı olduğunu bilerek satın aldığının iddia ve kabul edildiği olayda;

Yargılama dışı sanığın, mağdurdan çaldığı ziynet eşyasını ... Kuyumculuk isimli ... yerine sattığını beyan ettiği anlaşılmakla birlikte, tanık ... ...’ın, yargılama dışı sanığın kendisine, altınları...Pastanesinin ilerisinde bulunan ... Kuyumculuk isimli ... yerine sattığını söylemesi üzerine eşi ile birlikte bahse konu ... yerine gittikleri yönündeki beyanı dikkate alınarak olayın tek delilinin yargılama dışı sanığın soyut iddiası olup bu kapsamda, yargılama dışı sanığa, altınları sattığı kişinin sanık olup olmadığına ilişkin usulüne uygun bir teşhis ve yer gösterme işlemi yaptırılmadığı, muhakeme aşamasında da yüzleştirmelerinin sağlanmadığı, mağdur ve tanığın anlatımlarının duyuma dayalı olduğu, kolluk tarafından, ... yeri içini gösteren kamera kayıtlarında yargılama dışı sanığın görüntülerine rastlanmadığının bildirildiği, bilgisayar üzerinde inceleme yapılan tarihlerde ve belli zaman aralıklarında güvenlik kamerasının kayıt yapmadığı tespit edilmiş ise de boş kaydın belli bir güne özgü olmadığı, birkaç günde ve muhtelif zamanlarda kameranın kayıt yapmadığının anlaşıldığı, sanığın savunması ile aynı doğrultuda olmak üzere sanık müdafisi tarafından aldırılan bilirkişi raporunda, başka bir yazılımın çalıştırıldığı durumlarda kameranın devre dışı kaldığı, elektrik kesintisi veya sinyal kaybı gibi hâllerde de kayıt yapılamadığının belirtildiği, kaldı ki, yargılama dışı sanığın suça konu altınları çaldığı zamanın ve sattığını söylediği tarihin de belli olmadığı, dolayısıyla farklı günlerde ve birden fazla zaman aralığında boş kayıt bulunması hâlinin, görüntüleri sanığın sildiği şeklinde aleyhe yorumlanamayacağı, ayrıca, suça konu ziynet eşyasının sanığın ... yerinde ele geçirildiğine dair bir tespit işleminin de bulunmadığı, sanık müdafisinin yargılama dışı sanığın kaldığı yurt ile sanığın kuyumcu ... yerinin aynı mahallede olduğu, yargılama dışı sanığın gelip geçerken öğrendiği ... yerinin adını vermiş olabileceği, ... Pastanesi yakınlarında başkaca iki kuyumcu dükkânının daha bulunduğu yolundaki savının araştırılmadığı, aradan geçen süre nazara alınarak bu yöndeki bir araştırmanın dosyaya yenilik getirmeyeceği anlaşıldığından, Yerel Mahkemece çalınan altınların değer tespiti hususunda bir araştırma yapılmamakla birlikte mağdurun suçtan kaynaklanan zarar miktarı olarak belirttiği 9.500 TL’nin sanık tarafından karşılanmış olmasının, sanığın atılı suçlamayı kabul ettiği şeklinde yorumlanamayacağı tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyen sanığın savunmaları aksine yargılama dışı sanık ...’un soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter derecede, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli ve 257-666 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.02.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4215, Karar No: 2006/4674, Tarih: 03.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4215 E.  ,  2006/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Antalya l. Aile Mahkemesi

12.20  YTL.  İlam H.

11.20  YTL.  Peşin H.

1.00  YTL. Kalan H.
Yargıtay — Esas No: 2021/1470, Karar No: 2021/4940, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/1470 E.  ,  2021/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, zehirli madde imal ve ticareti yapma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 07/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/05/2018 tarihli, 2017/103278 soruşturma, 2018/22492 esas ve 2018/17345 sayılı iddianamesi ile, eczanede satılması zorunlu ilaçların satış yetkisi bulunmayan şüpheli tarafından izinsiz ve yetkisiz olarak eczane olmayan işyerinde satılması eylemi nedeniyle zehirli madde imali ve ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 193/1,53,58 ve 54.maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

2- İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2019 tarihli ve 2018/625 esas, 2019/1095 sayılı kararı ile ; sanığın 5237 sayılı TCK’nın 193/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara katılan ... vekilince itiraz edildiği,

3- İtirazı inceleyen mercii İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararı ile; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gerekçesiyle itirazın kabulüne, İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2019 tarihli ve 2018/625 esas, 2019/1095 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Zehirli madde imali ve ticareti yapma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 193/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2019 tarihli ve 2018/625 esas, 2019/1095 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yasaya aykırı olduğundan bahisle itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın mahkumiyetine ilişkin İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2016/540 esas, 2016/699 sayılı karar sayılı dosyasında sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesini müteakip, İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2019 tarihli ve 2016/540 esas, 2016/699 sayılı ek kararı ile 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca anılan cezanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği göz önüne alındığında, diğer kanuni şartların da varlığı halinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, zehirli madde imali ve ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2019 tarihli ve 2018/625 esas, 2019/1095 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 193/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılan vekilince karara itiraz edilmesi üzerine, merci İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2019 tarihli ve 2018/625 esas, 2019/1095 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Merci İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nce, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın önceki mahkumiyetine ilişkin İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2016/540 esas, 2016/699 karar sayılı dosyasında sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan hükmolunan cezanın, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesini takiben, İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2019 tarihli ve 2016/540 esas, 2016/699 sayılı ek kararı ile 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca İmar Kanunu’na aykırılığın giderilmesi karşısında TCK’nın 184/5.maddesi gereğince anılan cezanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği göz önüne alındığında, diğer kanuni şartların da varlığı halinde, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20627, Karar No: 2013/845, Tarih: 23.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20627 E.  ,  2013/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/28429, Karar No: 2019/14426, Tarih: 09.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28429 E.  ,  2019/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Deniz Kılavuzluk A.Ş.'nin 31.03.2006 tarihine kadar genel müdürlüğünü yaptığı, bu tarihte yapılan genel kurul toplantısında görevinden alındığı, sanığın görevinden alınmasına rağmen şirkete ait ve genel müdür olması nedeniyle kendisine verilen bir kısım dosya ve evrakları aldığı, ayrıca yine şirkete ait dizüstü bilgisayarı ve 4 adet cep telefonunu da kendisine ait olmamasına rağmen alarak zimmetine geçirdiği, çekilen noter ihtarına rağmen de iade etmediği böylece görevi dolayısıyla kendisine tevdi edilen şirkete ait bu eşyaları ve şirket evraklarını götürerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine dair savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi raporları, 2 adet cep telefonunun sanığın suç döneminden öncesinde hırsızlığa maruz kalması nedeni ile çalınmış olduğuna dair soruşturma evrakları ve dosya kapsamına göre; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/169, Karar No: 2021/3681, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/169 E.  ,  2021/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/03/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, hükmen mera olduğu sabit olan 672,80 metrekare yerin davalıya ait 141 ada 418 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından açılmıştır. Tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılmasını isteme hakkı kural olarak Hazine ile yararlanan köy veya belediye tüzel kişiliklerine aittir.

Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler mera olarak sınırlandırılma, yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, mera olarak sınırlandırılmasını,haksız elatmanın giderilmesini ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerinin GıdaTarım ve Hayvancılık Bakanlığınca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır. Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alınmış olduğundan, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla dava açma hakkının varlığını kabul etmek gerekir. Mera Kanununun 6. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin Bakanlıkca yapılacağı belirtilmiş olup Bakanlığın yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığa genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur. (Hukuk Genel Kurulu 2006/7 - 134 Esas, 2006/140 Karar)

Davacı İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davası açma hakkı olmadığından davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla davanın kabul edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13728, Karar No: 2013/14872, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13728 E.  ,  2013/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı TEDAŞ ile davacı ...Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesin de kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile ...'ne İşletme Hakının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.