muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6209, Karar No: 2023/2429, Tarih: 23.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/6209 E.  ,  2023/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/512 E., 2022/629 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü / İstinaf Başvurusunun Kabulü ile Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/690 E., 2020/398 K.

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; gerçekleştirilen Umre seyahatinden yaklaşık 3 yıl sonra, davalı medya kuruluşunun gazete ve haber sitelerinde müvekkili tarafından bizzat paylaşılan fotoğraflar da kullanılarak müvekkiline iftira atıldığını, müvekkilinin FETÖ imamları olarak bahsedilen kişilerle hiçbir şekilde iletişim kurmadığını, dava dışı ... ...'nın daveti üzerine dini vecibelerini yerine getirmek amacıyla gittiği Umre seyahatinin sözde darbe toplantısı olduğuna yönelik iddiaların davacının FETÖ'ye karşı bugüne kadar verdiği mücadelenin görmezden gelinmesi niteliğinde olduğunu, söz konusu haberlerin müvekkilinin kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle erişimin engellenmesi kararı verildiğini, müvekkili hakkında yapılan haberin iftira niteliğinde olduğunu, yapılan haberin tek amacının müvekkilinin mesleki ünvanını kullanarak ticari saygınlığını sekteye uğratmak, müvekkilini toplum içinde hedef göstererek itibarsızlaştırmaya, algı oluşturmaya, kamuoyu nezdinde hedef haline getirmeye çalışmak olduğunu belirterek 250.000,00 TL manevi tazminatın haber tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberlerin yapıldığı tarihten tam 1 yıl sonra eldeki davanın açıldığını, müvekkili gazete ve internet sitelerinde yer alan dava konusu haberlerin kamu yararı ve basın özgürlüğü kapsamında yapıldığını, haberlerin görünür gerçekliğe uygun olduğunu, davacının dava dilekçesinde Umre ziyaretinde ismi FETÖ soruşturmasında geçen kişilerle birlikte olduğunu, aynı kafilede olduğunu ikrar ettiğini, haberlerin güncel olduğunu, kamu yararı içerdiğini, haberler verilirken öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğunu, dava konusu haberlerin toplumsal ilgiye haiz bir konuda basının yorumlama ve eleştirme hakkı kapsamında yapıldığını, kullanılan başlık ve dilin güncel ve görünen gerçekliğe uygun olan bir süreci yansıtan nitelikte olduğunu, öz ve biçim dengesinin korunduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını ve her halükarda talep edilen manevi tazminat bedelinin fahiş olduğunu, hem manevi tazminatın ödenmesine hem de saldırıyı kınayan bir karar verilip yayınlanmasına karar verilemeyeceğini, mahkeme hükmünün yerine getirileceği tarih itibariyle haberin güncelliğini kaybetmiş olacağını, hiçbir hukuki yararın sağlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yayın kuruluşunun 09.01.2018 tarihli "Umre Seyahatinde Kripto Toplantı" "Kripto Avukat ...'ın maskesi düştü", 10.01.2018 tarihli "Kripto Seyahatlerin Karanlık Avukatı", 12.01.2018 tarihli "Karanlık Avukat Fetö İmamlarıyla", 14.01.2018 tarihli "... ile Karanlık Avukatın Twitter kardeşliği" ve 15.01.2018 tarihli "Karanlık Avukatın Fetöcü arkadaşları" başlıklı haberleriyle yapılan yayınlarda davacının 2015 yılında gerçekleştirdiği ve sosyal medya hesaplarında paylaştığı fotoğraflar üzerinden davacıyla FETÖ terör örgütü arasında bağlantı kurulduğu, davacının örgütün mensubu gibi gösterilmeye çalışıldığı, halbuki davacı hakkında FETÖ terör örgütü ile ilgili bir soruşturma veya kovuşturma olmadığı, yapılan yayınlarla davacının FETÖ terör örgütü mensubu gibi gösterilmesinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile 4.000,00 TL manevi tazminatın 09.01.2018, 4.000,00 TL manevi tazminatın 10.01.2018, 4.000,00 TL manevi tazminatın 12.01.2018, 4.000,00 TL manevi tazminatın 14.01.2018 ve 4.000,00 TL manevi tazminatın 15.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde mahkeme tarafından hükmedilen tazminat miktarının müvekkilinin maruz kaldığı saldırının manevi zararını tatmin edebilecek ve yeni bir saldırının oluşmasını önleyebilecek nitelikte olmadığını, hukuka aykırılığa ilişkin tespitin tirajı en yüksek iki ulusal gazetede saldırının gerçekleştiği şekliyle yayımlanması talebinin reddinin hukuken hatalı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu haberin hukuka uygunluk kriterlerine haiz olduğunu, haberlerin görünür gerçekliğe uygun olduğunu, güncel olduğunu, kamu yararı içerdiğini, haber verilirken öz ve biçim arasındaki dengenin korunduğunu, dava konusu haberin toplumsal ilgiyi haiz bir konuda, basının yorumlama ve eleştirme hakkı kapsamında yapılmış bir haber olduğunu, davada manevi tazminat şartlarının oluşmadığını ve her halükarda hükmedilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu edilen 09.01.2018 tarihli "Umre seyahatinde kripto toplantı" "Kripto avukat ...'ın maskesi düştü", 10.01.2018 tarihli "Kripto Seyahatlerin Karanlık Avukatı", 12.01.2018 tarihli "Karanlık Avukat Fetö İmamlarıyla", 14.01.2018 tarihli "... ile karanlık avukatın Twitter kardeşliği" ve 15.01.2018 tarihli "Karanlık Avukatın Fetöcü arkadaşları" başlıklı haberler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacı avukatın bu haberler öncesinde tanımadığını beyan ettiği kişilerle 2015 yılında Umre ziyaretine gitmiş olması, bu şahıslardan bazılarının FETÖ imamı olduğu iddiasıyla aranan firari şahıslar ya da FETÖ üyesi olmak suçlamasıyla tutuklu şahıslar oldukları, seyahat masraflarının Bank Asya hesabına toplu ödendiği yönündeki tespit, bilgi ve iddialar etrafında hazırlandığı, haber içeriğinde davacının Twitter hesabında yayınladığı sohbet fotoğrafına yer verildiği, davaya konu haberlerin yapıldığı tarih FETÖ terör örgütünün darbe girişimi sonrası olduğu, o tarihlerde Türkiye’deki her kurumda terör örgütüyle irtibatı ve iltisakı bulunan kişilerin tespit edilerek ayıklanması konusundaki toplumsal ve kurumsal hassasiyet üst seviyede olduğu, davaya konu haberlerin bütünü nazara alındığında, genel olarak bu hassasiyet kapsamında yazıldığı ve davacının özel hayatına ve şahsiyetine doğrudan bir ithamın bulunmadığı, söz konusu haberlerin başlığı çarpıcı ve yazıdaki eleştirel ifadeler sert ve kışkırtıcı mahiyette ise de, davacının kendi sayfasında bu seyahati ve ilgili fotoğrafı daha önce paylaştığı, seyahat ve katılımcılarla ilgili bilginin görünür gerçekliğe uygun olduğunun anlaşıldığı, davaya konu haberlerin her birinin ayrı ayrı yayımlanma tarzının basın özgürlüğü sınırlarında, kamu yararı ve görünür gerçeklik kapsamında kaldığı, haberlerin çarpıcı bir başlıkla verilmekle beraber, davacının kişilik haklarını zedeleyici ifadeler içermediği, dava konusu yazılardan dolayı ifade ve basın özgürlüğünün sınırlandırılması için demokratik bir toplumda gereklilik, bir başka anlatımla sosyal bir ihtiyaç bulunmadığı, bu nedenle manevi tazminatın şartları oluşmadığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve düzeltilerek yeniden esas hakkında davanın reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberlerde müvekkiline "Fetöcü, Karanlık Avukat" şeklinde ithamda bulunulmasının, kamuoyu nezdinde müvekkilinin belli bir kesime hitap eden avukat olarak düşünülmesine sebebiyet verdiğini, müvekkilin itibarını son derece zedelediğini, tanınmış bir avukat olarak mesleki faaliyetlerini sürdüren müvekkilini "Fetöcü" şeklinde suçlayarak kamuoyunun kışkırtıldığını, müvekkilinin kişilik haklarını ve mesleki itibarını alenen hedef alan işbu haberlerin ülke çapında yayımlandığı göz önünde bulundurulduğunda müvekkilinin uğramış olduğu zararın salt manevi tazminatla giderilemeyeceğini, ayrıca yapılan hukuksuz saldırının, saldırının gerçekleştirildiği şekliyle ülke çapında yayımlanması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin kabul edilemeyeceğini, haberlerde kamu yararının bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, basın yoluyla 09.01.2018, 10.01.2018, 12.01.2018, 14.01.2018 ve 15.01.2018 tarihlerinde yapılan haberin veriliş şekli, içeriğinde yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği, buradan varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Medeni Kanunu’nun 24 üncü maddesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 58 inci maddesi, 5187 sayılı Basın Kanunu.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümününde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde üye ... 'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

VI. KARAR

Değerlendirme bölümününde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde üye ... 'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde açıklanan sebeplerle dava konusu yayınlarda davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiğinin, olayda hukuka uygunluk sebeplerinin bulunmadığının kabulü ile hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması yönünde tezahür eden çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/5100, Karar No: 2016/5365, Tarih: 16.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5100 E.  ,  2016/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... Ataroğlu: Beraat

Sanık ...: Mahkumiyet, beraat

I-Sanık hakkında '2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın 18.02.2005 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğu; bu tarihten sonra şirketteki hisselerini sanık ...'a devrettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık ... hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu'ndan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın; 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerine gelince;

III-Sanık ... hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu'ndan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın; 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerine gelince;

Sanığın 18.02.2005 yılında devraldığı hisseleri 13.10.2005 tarihinde dava dışı ....'a devrettiğinin vergi denetim raporları ve Ticaret sicil kayıtlarından anlaşıldığı, 25.08.2013 günlü savunmasında şirketi 2005 yılının 11.ayında devretmesine rağmen müdür olarak görevine devam ettiği, sahte fatura kesmediği ve gerçek olarak ticaret yaptıklarına dair savuması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın resmi devir tarihinden sonra ne kadar süre ile dışarıdan müdür tayin edilmek sureti ile görev yaptığının belirlenerek, belirlenen bu dönemler içerisinde sorumlu olduğunun kabulü ile düzenlenmiş faturaların tespit olunarak sahte olduğu iddia edilen faturaların sahteliğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu araştırılıp, bu faturaları kullanan ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmak suçundan karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava açılıp açılmadığının Vergi Dairesinden sorulması, varsa karşıt inceleme raporlarının dosya arasına alınması, dava açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; ödeme belgeleri araştırılarak temini halinde şirketlerin defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı inceleme yaptırılması suretiyle toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12544, Karar No: 2018/18820, Tarih: 25.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12544 E.  ,  2018/18820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/10/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 82 ada 45 ve 57 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporun denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazlardan 82 ada 45 parselin tapu kaydındaki ... lehine, 82 ada 57 parselin tapu kaydındaki ... lehine kurulmuş olan eski irtifak hakkı nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranına göre belirlenecek miktarın kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7470, Karar No: 2009/21076, Tarih: 22.12.2009

4. Ceza Dairesi 2008/7470 E., 2009/21076 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/7470 E., 2009/21076 K.**

**- MUHAFAZA GÖREVİNİ KÖTÜYE KULLANMA**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 88 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 358 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 289 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görül-memiştir.

Ancak;

Yedieminlik, özel hukuka ilişkin bir hukuksal kurum olmakla birlikte, yedi-eminin yasal yükümlülüklerine aykırı davranmasının yasa tarafından yaptırıma bağlandığı hallerde Ceza Hukukunu da ilgilendirmektedir. 5237 sayılı TCY.nın 289. maddesinde, muhafaza görevini kötüye kullanma başlığı altında; "muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma" eyleminin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Yasalarda öngörülen istisnalar (6831 sayılı Orman Yasasının 84. maddesi gibi) dışında yedieminlik, muhafaza yükümü altına giren kişinin özgür iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve hukuka aykırılık öğesinin incelenmesi bakı-mından, yedieminlik kurumunun özel hukuktaki yeri ile hak ve yükümlülüklerinin incelenmesi gerekmektedir.

Yedieminlik kurumu özel hukukta, Borçlar Yasasının 463-482. maddelerinde düzenlenen "vedia sözleşmesinin" bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof. Dr. Ejder Yılmaz, Yedieminlik, T.Hukuk Dünyası D.Mayıs 2000, S.l, s.7; Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.IV. İstanbul 2001, s.4294; Prof. Dr. Cevdet Yavuz, Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 1997 s.770). Vedia (saklama/emanet) Sözleşmesi doktrinde, "saklatan tarafından verilen bir taşı-nırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve sak-latanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir sözleşmedir" biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof. Dr. Aydın Zevkliler, Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, Ankara 2002, s.385; Doç. Dr. Mustafa Tiftik, Türk Hukukunda Vedia Sözleşmesi, Ankara 2007, s.25). Vedia sözleşmesi hükümleri arasında yer alan "Yediemine tevdi" başlığı altındaki 471. maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin "müstevdie/saklayana" veya "yediadile" tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd. maddelerinde ise, vedia sözleşmesinin bir türü olan "ardiye/depo sözleşmesi" düzenlenmiştir.