muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2197, Karar No: 2023/2164, Tarih: 07.03.2023

Mahkemece yapılacak iş, müteveffa sigortalının kaza öncesi ve kaza sonrası dönemlere ait temin edilebilen tüm tıbbi belge ve raporlar ile davalı iş yerindeki şahsi sicil dosyasını celp etmek, işverenin sigortalının periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu muayenelerde kalp rahatsızlığı ile ilgili bir bulguya rastlanıp rastlanmadığı, şahsi dosyada "kalp rahatsızlığı" nedeniyle alınmış bir istirahat raporunun bulunup bulunmadığı, ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı, olay günü sigortalıyı iş yerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediğini araştırmak, ayrıca kalp hastalığında kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyesel yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı, egzersiz durumunun, cinsiyetinin de faktör olduğu, sağlığının çeşitli faktörlerin bir araya gelmesiyle bozulabileceğini; ayrıca iş yerinde çalışma şartlarının kalp hastalığını tetikleyip tetiklemediği hususlarının kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınacağını göz önünde bulundurmak, bu kapsamda aralarında bir kardiyologun da yer alacağı kazanın meydana geldiği iş kolunda yetkin iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden kalp hastalığı şeklinde meydana gelen ölüm olayı ile iş yeri koşulları ve çalışma şekli arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı, bu hususların kalp hastalığından dolayı ölüm neticesini tetikleyip tetiklemediği, zaralandırıcı sonucun meydana gelişinde kazalı, işveren veya diğer kişilerin kusurunun bulunup bulunmadığı, kusur mevcut ise kimin ne oranda kusurlu olduğu, kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı, egzersiz durumunun, cinsiyetinin de etkili olup olmadığı, diğer bir deyişle müteveffa sigortalının kendi bünyesinden kaynaklanan faktörlerin etkili olup olmadığı, etkili olmuş ise ne oranda etkili olduğu hususlarını irdeleyen ve ayrıca aşamalarda alınan diğer tüm bilirkişi kusur raporlarını da gerekçeli bir şekilde değerlendiren yeni bir kusur raporu almak, farklı kusur oranlarının belirlenmesi nedeniyle yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme esas 16.05.2022 tarihli bilirkişi hesap raporundaki bilinen (iskontosuz), bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin ve diğer hesap unsurlarının değişmemesi gerektiğini, davacı yanın kanun yoluna başvurmamış olması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hakları, maddi tazminat istemi yönünden davanın belirsiz alacak davası olduğunu ve arttırım tutarını da gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/8579, Karar No: 2010/7991, Tarih: 08.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8579 E.  ,  2010/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan nüfus kaydındaki adresin cezaevi adresi olduğunun anlaşılması ve mahkumiyet kararı ile kısıtlı adayının 06.08.2009 günlü cezaevi müdürlüğüne verdiği ifadesine göre cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin... Caddesi, Dere Karşısı Sokak, No : 13 ..., ... adresi olarak gösterilmesine göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10191, Karar No: 2018/13271, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10191 E.  ,  2018/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamı ve oluşa göre; katılan kovuşturma aşamasındaki beyanında olay günü sokak üzerine park ettiği aracının camını hafif açık bıraktığı, sanığın ise açık bırakılan camdan elini uzatarak aracın kapısını açıp, katılana ait cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde belirtilen açıktan hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı yasanın 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre;

TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/324, Karar No: 2020/1258, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/324 E.  ,  2020/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 07.03.2019 tarihli ve 2019/1091 Esas, 2019/2432 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 20,80 TL’nin karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan alınmasına, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13022, Karar No: 2013/18039, Tarih: 19.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/13022 E.  ,  2013/18039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 07/11/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2820 Sayılı Siyasi Partiler Kanununa dayalı alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine, Anayasa Mahkemesi'nce kapatılmasına karar verilen..... Partisi’nin malvarlığının 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası'nın 10. maddesi uyarınca Hazine'ye geçtiğini; ancak, Parti'nin ... İli Merkez ve bağlı ilçelerinde tasfiye işlemleri için oluşturulan komisyon tarafından düzenlenen raporda yasal düzenlemelere uygun olmayan işlemleri ve harcamaları nedeniyle Hazine'ye intikali gerekip de hesaplarda görülmeyen 15.620,00 YTL’nin, dayanışmalı olarak (müteselsilen) sorumlulukları bulunan partinin yöneticileri davalılardan alınmasını talep etmiştir.

Davalılar ise, usulsüz harcama yapılmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan iddiaların ve istenilen tutarın hesaplanmasına esas alınan, kapatılan partiye ait defter kayıt ve diğer belgelerin incelenmesi sonucu emlak denetmeni, muhasebe denetmeni ve gelir şefinden oluşan komisyon tarafından ..... Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğünce 13/10/2005 tarihinde düzenlenen raporda; davacı zararı 15.620,00 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan ve hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen 03/03/2012 tarihli raporda ise davacı zararı 4.428,00 TL olarak bulunmuştur. Ancak düzenlenen bilirkişi raporunda her iki rapor arasındaki büyük farkın neden kaynaklandığı her yönden ayrıntılı olarak incelenip açıklanmamış olup, denetime ve hüküm kurmaya da elverişli değildir. Dosyada mevcut bilirkişi raporu yeterli olmadığından konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden ayrıntılı, açık ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere usul ve yasaya uygun bulunmayan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17417, Karar No: 2012/7342, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17417 E.  ,  2012/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan bir adet bağımsız bölüm satın aldığını, davalı ile 18.5.2006 tarihinde yapılan sözleşmenin 3. maddesinde teslim süresinin 16 ay olarak belirtilmesine göre satın alınan dairenin en geç 27.10.2007 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 25.12.2008 tarihinde teslim edildiğini, 14 aylık gecikme nedeniyle doğan kira kaybı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.050.00.TL’nin faizi ile birlikte, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile de 5.560.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazı dava dışı üçüncü kişiye davadan önce devrettiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan bir adet bağımsız bölüm satın aldığını, davalı ile 18.5.2006 tarihinde yapılan sözleşmenin 3. maddesinde teslim süresinin 16 ay olarak belirtilmesine göre satın alınan dairenin en geç 27.10.2007 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 25.12.2008 tarihinde teslim edildiğini, dairenin geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Dosyada mevcut 28.12.2009 tarihli devir protokolü ile davacının davalı ile yapılan gayrimenkul satış sözleşmesine dayalı olarak satın aldığı taşınmazı dava dışı ...ya devrettiği, devir sözleşmesi gereğince davacının dava dışı ...ya satış sözleşmesinden doğan haklarını devrettiği, bu devir 2011/17417 2012/7342

sözleşmesi nedeniyle devir öncesi döneme ilişkin dairenin geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli zararının tahsilini isteme hakkının dava dışı ...ya 28.6.2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinden doğan her türlü hakkın devredildiği belirtilmek suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır. Alacağın temliki Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacağın temliki ile alacak hakkı,bunu devralan 3. kişiye geçer. Böylece devralan daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder ve bunun üzerinde "tasarruf etme" yetkisini kazanır. Davaya konu uyuşmazlıkta ilk malik olan davacı, davadan önce alacak hakkını dava dışı ...ya devretmiş olduğundan davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3328, Karar No: 2017/16643, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3328 E.  ,  2017/16643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22495, Karar No: 2016/9845, Tarih: 13.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22495 E.  ,  2016/9845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda; 14.05.2010 tarihinde boşandığı anlaşılan davacının babası ......’ın tutulduğu meslek hastalığı nedeniyle %26,20 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış olup, 04.05.2007 tarihinde vefat etmiştir. Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrasına göre, meslek hastalığı nedeni ile sürekli iş göremezllik derecesinin %50'nin altında olan sigortalıların meslek hastalığına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkânının getirilmesi nedeniyle, kendisine ölüm aylığının yanında ölüm geliri de bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, talep doğrultusunda, Kurum işleminin iptali ile 5510 sayılı Yasa’nın 97’nci maddesi de dikkate alınarak 03.03.2015 tarihli başvuruya göre davacıya 01.04.2010 tarihinden itibaren iş kazası ölüm geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34'üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34'üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasa'nın 19. maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17. maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20. maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17. maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir,

Davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55'inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34. madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrası, Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.