muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9056, Karar No: 2014/11969, Tarih: 18.09.2014

Yerel mahkemece, “Anayasanın 129/5 maddesi ve 657 sayılı DMK'nın 13/1 maddesi gereğince köy muhtarının kusurlu eyleminden dolayı idare aleyhine dava açılabileceği” gerekçesi ile davanın husumettin reddine karar verilmiştir.

Dava, davacı köy tüzel kişiliğinin, muhtar olarak görev yapan davalıdan görevi sırasında yaptığı işlemler nedeniyle uğranılan zararın rucuan tahisiline yöneliktir. Davalının sorumluluğunun dayanağı Borçlar Yasası’nın 41 ve izleyen maddeleri olup, davanın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekir. Şu durumda yerel mahkemece, iddia ve savunma doğrultusunda gösterilen tüm deliller toplanmalı, kusur, sorumluluk, zarar miktarı yönünden gereken araştırma ve inceleme yapılmalı, davalının kusurlu eylemleri ile köy bütçesinin zarara uğramasına neden olup olmadığının, sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılması, değerlendirilmesi ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken açıklanan yönler gözetilmeden, diğer bir ifade ile işin esası incelenmeden, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12902, Karar No: 2010/1952, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12902 E.  ,  2010/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulüne, 22.757.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye, 9.102,80-.-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın kısmen kabulüne, 22.757.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/583, Karar No: 2006/6379, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/583 E.  ,  2006/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 15.9.2005

Nosu : 2152-535

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, toplam değeri 2.000.000.000.-TL. olan iki adet çeke dayanılarak müvekkili aleyhine icra takibine girişildiğini, ihtiyati haciz baskısı altında müvekkilinin ödeme taahhüdünde bulunduğunu, imzaların müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürmüş ve çeklerin iptali ile kötüniyetli davalıdan % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çeklerin kaybolduğu veya çalındığı konusunda bankaya bilgi vermediğini, çeklerin süresinde bankaya ibraz edildiğini ve karşılıksız kaşesi vurulduğunu, icra sırasında davacının ödeme taahhüdünde bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı tespit edilmiş ise de dava konusu çek yapraklarının çek hesap sahibi davacı şirket çek koçanından rıza dışında alınmasının güç olduğu davacı şirketin de bu duruma inandırıcı bir sebep bildirmediği, şirket olan davacının kambiyo senedi vasfını kazanan çek yapraklarını iyi muhafaza edip kaybolup kaybolmadığını kontrol edecek durumda olduğu, çekin karşılıksız çıkması üzerine düzeltme hakkının kullanılması için yapılan ihbar üzerine de herhangi .bir yasal işlemin yapılmadığı ve çekin TTK:nun 711.maddesine göre ödenmemesi için bankaya talimat dahi verilmediği, tüm bu nedenlerle çekin davacının elinden rızası dışındaki çıktığı iddiasının yerinde olmadığı haciz sırasında 300.000.000.-TL. ödeme yapılarak borcun kabulü hususunun haciz baskısı nedeniyle olduğu iddia edilebilir ise de ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenen 300.000.000.-TL.nın istirdadının talep edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çeklerdeki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı mahkemenin de kabulündedir. Çeklerdeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı yolundaki def’i mutlak defilerden olup herkese karşı ileri sürülebilir. Bu nedenle davacı şirketin dava konusu çeklerle sorumlu olduğunun kabulünde isabet görülmemiştir. Öte yandan ihtiyati haciz sırasında borcun kabulü ve kısmi ödeme yapılması manevi baskı altında gerçekleştiğinden bu kabul beyanı ve ödeme davacıyı bağlamaz. Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/6206, Karar No: 2010/6115, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6206 E.  ,  2010/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 tarih ve 2008/157-2008/681 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 13.01.2008 tarihli genel kurula katılarak yönetim ve denetim kurulu raporlarının görüşülmesine ilişkin ilişkin 5. maddeye muhalefet şerhi yazdırdığını, kooperatif bilançosunun yasanın emredici hükmüne rağmen genel kurul toplantısından 15 gün öncesinden üyelerin incelemesine sunulmadığını, genel kurul kararı olmaksızın yönetim kurulu üyelerinden ...'ye yakıt ve amortisman gideri adı altında 1.000,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, anılan genel kurul toplanısının 5. maddesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, genel kurul toplantısından 7 gün önce bilançonun ortakların incelemesine sunulduğu, bu süre içinde bilançonun incelemesinin mümkün olduğu, bütçede ulaşım ve amortisman gideri için 1.000,00 TL harcama ayrıldığı bu miktarın yönetim kurulu üyelerinden birine verilmesinin kararlaştırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, kooperatif genel kurulunun 5. maddesinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı kooperatifin 13.01.207 tarihinde yapılan genel kurulunun 5. maddesiyle, yönetim ve denetim kurulunun ibrasına karar verilmiştir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun 56. maddesinin son fıkrasıyla, yönetim kurulu üyelerine genel kurulca belirlenen aylık ücret, huzur hakkı, risturn ve yolluk dışında hiçbir ad altına ödeme yapılamayacağı düzenlenmiştir. Somut olayda, davalı kooperatif yönetim kurulunun 10.11.2007 tarihli kararıyla yöneticilerden ...’ye kooperatif için özel aracıyla yaptığı işler karşılığında 1.000,00 TL ödenmesi kararlıştırılmıştır. Anılan ödeme genel kurul kararına dayanmamaktadır. Önceki genel kurulda kooperatif yönetim kurulu üyelerine aylık net 150,00 TL ödeme yapılması kararlaştırılmış, bunun dışında parasal ödemeye ilişkin herhangi bir karar alınmamıştır. Bu durumda yapılan ödeme genel kurul kararına dayanmayıp, yanlızca yönetim kurulu kararına dayanmaktadır. Mahkemece, genel kurul kararı olmadan yöneticiye yapılan ödeme nedeniyle, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin maddenin iptaline karar verilmesi gerekirken, hatalı şekilde istemin 2008 yılı bütçesine ilişkin olduğu değerlendirilerek, bütçedeki ulaşım ve amortisman gideri adı altındaki harcama kaleminin yönetim kurulu üyelerine veya başkasına verilmesinin kararlaştırılmadığı şeklindeki yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bennte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24252, Karar No: 2014/19614, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24252 E.  ,  2014/19614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının murisinin nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, talebin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, murisi ...'nın anne baba hanesine kaydedilmeyerek kendisi ve çocuklarına ayrı hane kaydı açıldığını, murisin nüfus kayıtlarında anne baba adının ... ve ... olduğunu belirterek murisin gereçk anne ve baba hanesine kaydedilerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9577, Karar No: 2013/4651, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9577 E.  ,  2013/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tokat 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 2009/604 Esas, 2010/574 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararından sözedilmediğinin ve sanığın adli sicil kaydından sabıkasız olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen hangi yasal şartların oluşmadığı tartışılmadan mahkemece, “evli olup kendisinden yaşça çok küçük olan mağdureyi cinsel bakımdan taciz ettiği” şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeye dayanılarak sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırı davranılması,

Uygulamaya göre de;

Sanığın mağdureye yönelik olan cinsel taciz eylemini birden fazla kez, değişik zamanlarda, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında arabayla mağdureyi takip etme, selektör yaparak mağdurenin dikkatini çekmeye çalışma ve mağdureye mektup vermeye kalkışma gibi cinsel amaçlı hareketlerde bulunarak işlemiş olduğu tüm dosya kapsamından sabit olduğu halde hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca TCK.nın 43/1. maddesi gereği cezasında artırım yapılmayarak eksik ceza tayini, ayrıca kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1821, Karar No: 2021/4424, Tarih: 21.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1821 E.  ,  2021/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ: ... 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ... Bakanlığının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucu Dairemizce adli yardım talebinin reddine dair verilen 21/12/2020 tarihli, 2020/7348 E.-2020/8028 K. sayılı ilama karşı davalı ... vekilinin itirazda bulunduğu anlaşılmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin 21/12/2020 tarihli, 2020/7348 E.-2020/8028 K. sayılı ilamı ile; temyiz eden davalı ...’ın adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve verilen karara karşı davalı ... vekilinin itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

6100 HMK.’nun 337/2. maddesi gereğince Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine yönelik karara yapılan itirazı inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1163, Karar No: 2019/6192, Tarih: 13.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1163 E.  ,  2019/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Somut olayda dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık ...’in mahkemedeki beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

2-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık ...’in mahkemedeki beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı Kararlarında da açıklandığı üzere; gizli soruşturmacının 17.01.2013 tarihinde sanıktan suç konusu uyuşturucu maddeleri satın alması üzerine sanığın ''satmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçu belirlenmiş ve bu suçun delili elde edilmiştir. Buna rağmen, gizli soruşturmacının sanıktan 19.01.2013 tarihinde tekrar uyuşturucu madde satın alması gereksiz olduğu gibi görevi kapsamında da değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacıların asıl görevi ''uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak'' değil, ''suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibarettir.'' Bu nedenlerle gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden çok kez uyuşturucu madde satın alınması, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir ''alım-satım'' söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının, TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

4-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10032, Karar No: 2011/1521, Tarih: 14.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2011/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalılar-davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın değeri itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ile erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira kaybının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece 2006 yılı Mayıs ayı kirası 3.000-TL'nın davalı kiracı şirket ile ...'dan birlikte tahsiline, 2006 yılı Nisan ayı kira parasından bakiye 2.000-TL'nın davalı ...'dan tahsiline, yeniden kiraya verilme süresine kadar olan 4.000-TL kira parasının ıslah tarihi dikkate alınarak faizi ile davalı kiracı şirketten tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm verilmiş bulunmasına göre temyiz eden davalılar vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince; tarafların davanın görülmesi ve sonuçlanması için ödedikleri paraların tümü şeklinde tanımlanabilecek yargılama giderleri HUMK’nun 417/1 maddesi hükmü gereği davada haksız çıkan ve aleyhine hüküm kurulan tarafa yükletilir. Yine HUMK’nun 423/6 maddesine göre davayı kazanan taraf davayı bir vekil aracılığı ile takip etmiş ise haksız çıkan ve davayı kaybeden taraf yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir. Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini ve vekalet ücretini açıkça istemelerine gerek yoktur. Mahkeme istek olmasa bile yargılama giderlerine ve vekalet ücretine kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür.

Olayımıza gelince; mahkemece yapılan yargılama sonucu bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine yukarıda açıklandığı üzere davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken ve davayı kaybeden taraf vekiline vekalet ücreti hükmedilmemesi gerekirken, usulü kazanılmış hak olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün davacı yararına ve yargılama giderleri ve davalı vekili lehine verilen vekalet ücretine hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı yararına ve yargılama giderleri ile vekalet ücretine hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.