muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/405, Karar No: 2023/208, Tarih: 23.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/405 E.  ,  2023/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/654 E., 2021/2185 K.

DAVA TARİHİ : 10.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Onama

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/79 E., 2020/333 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; dava dışı borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla takip yaparak borçlunun taşınmazlarına haciz koyduklarını, taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ancak kendi alacaklarına sıra cetvelinde yer verilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama konusu takip dosyasında şikâyet tarihi itibariyle düzenlenmiş bir sıra cetvelinin bulunmadığı, var olmayan sıra cetvelinin iptalinin de mümkün olmadığı, şikâyetçinin dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; icra dairesi tarafından söz konusu gayrimenkulün satışından elde edilen gelirin paylaşımında 6183 sayılı Kanununun 21. maddesi gereğince müvekkili kurum alacağının imtiyazlı alacaklar kapsamında değerlendirilmesi ve sıra cetvelinin buna göre hazırlanması gerektiğini ileri sürerek verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikâyet tarihi itibariyle düzenlenmiş bir sıra cetvelinin bulunmadığı gerekçesiyle şikayetçinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-h ve 115/2 inci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Şikayet tarihi itibariyle icra dosyasından düzenlenmiş usulüne uygun bir sıra cetveli bulunmadığından bahisle mahkemece verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13721, Karar No: 2012/372, Tarih: 16.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13721 E.  ,  2012/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, vekalet ücreti

1-Sanıklar hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçu yönünden kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen " nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 28.09.2005 ve 07.12.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar hakkında " resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)29.03.2005 tarihli iddianame ve dosyada mevcut Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulunca yapılan soruşturma sonucu düzenlenen 15.12.2003 tarih ve M.72/104 sayılı raporda; Kuşadası Devlet Hastanesi Acil Servisinde doktor olarak çalışan sanık ...'ın eczane sahibi eşi sanık ...'a ve kendisine yarar sağlamak amacıyla hastası ...adına düzenlediği 5 adet reçeteye sonradan ilaveler yapıp, reçetelerdeki ilaç doz ve sayılarını tahrif ederek sanık ... tarafından bu reçetelerin katılan kuruma fatura edildiğinin iddia edilmesi, reçeteyi düzenleyen sanık ...'nin savunmasında ....ın epilepsi hastası ve yatalak olduğunu, tedavisini Ege Ünivesitesi Tıp Fakültesi doktoru ...'in yürüttüğünü, doz değişikliğini de adı geçen doktorun yazılı önerisi doğrultusunda yaptığını beyan etmesi, suça konu reçetelerde adı geçen hak sahibi ....'ın müfettişe verdiği ifadesinde muayene olmak için KuşadasıDevlet Hastanesine gitmediğini, adına düzenlenen reçetelerin yanında çalışan ... tarafından aile doktorları olan sanık ...'a yazdırıldığını, 06.01.2002 ve 14.10.2002 tarihli reçetelerdeki imzaların ...'a, 28.07.2002 ve 29.09.2002 tarihli reçetelerdeki imzaların kendisine ait olduğunu, 19.08.2002 tarihli reçetede neden imza bulunmadığını ve çok sayıda ilaç kullandığı için reçetelerdeki ilaçların tamamını alıp almadığını bilmediğini, yargılama sırasında tanık olarak alınan beyanlarında ise hasta olduğu zamanlarda hastaneye gidip sanık ...'ye muayene olduğunu, epilepsi hastası olup buna bağlı ilaçlar aldığını, ilaçlarını zaman zaman eczaneden şoförünün aldığını ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; öncelikle sanığın hastası olan Melek Baysal'ın reçete tarihleri itibariyle hangi hastane ve poliklinikte muayene-tedavi olduğu, suça konu reçetelerin muayene sonucu düzenlenip düzenlenmediği ve ilaçlardaki doz artırımından haberdar olup olmadığı hususunda ayrıntılı beyanlarının tespit edilmesi, reçetede belirtilen teşhise ilişkin sağlık raporu ve tetkik evrakları getirtilerek reçetelerde yazılan ilaçların miktar ve doz bakımından teşhise uygun olup olmadığı da bilirkişilere tespit ettirildikten sonra ve savunmada adı geçen tedaviyi yürüttüğü iddia edilen doktor ...'in ilaçlardaki doz arttırımına ilişkin yazılı önerisi bulunup bulunmadığının araştırılması, adı geçen ...'ın duruşmaya getirtilerek ..

...'in ilaçlardaki doz arttırımına ilişkin yazılı önerisi bulunup bulunmadığının araştırılması, adı geçen ...'ın duruşmaya getirtilerek ...tarafından belirtildiği gibi bahsi geçen bir kısım reçetelerdeki imzaların kendisine ait olup olmadığı, ilaçların onun tarafından teslim alınıp alınmadığı ve reçetelerin kendisi tarafından yazdırılıp yazdırılmadığı hususunda dinlenmesi ve suça konu reçete asıllarının da getirtilerek tahrifat veya ilave yapılıp yapılmadığı, ilave yapılmışsa mühür veya imzaya ilişkin mahkemece gözlem yapılarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra suçun sübutu halinde sanıkların eylemlerinin "memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça azmettirme" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilerek ayrıca sonucuna göre somut olayda 765 sayılı TCK'nun 347. veya benzer düzenleme içeren 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

Sanıklar müdafii lehine takdir edilen vekalet ücretinin hazineden alınması yerine katılan kuruma yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21634, Karar No: 2023/5910, Tarih: 22.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21634 E.  ,  2023/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/763 E., 2016/389 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 05.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/763 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 01.06.2016 tarihli dilekçesi ile özetle; "lehe olan hükümlerden yararlandırılmaması ilkesine ve hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiğini" beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 01.06.2016 tarihli dilekçesi ile özetle; "lehe olan hükümlerden yararlandırılmaması ilkesine ve hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiğini" beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya üzerinde yapılan incelemede sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak ve bulundurmak suçundan dolayı ... Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapıldığı, 6545 sayılı Kanun'un 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması için dosyanın ... Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, sanık hakkında çıkarılan usulüne uygun davetiyeye rağmen sanığın ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı gibi denetim süresi içinde uyuşturucu kullanmaya da devam ettiği, hazırlık evrakı üzerinde yapılan incelemede ekspertiz raporuna göre sanıkta yakalanan maddenin uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı, tutanağa göre ilk yakalandığında sanığın uyuşturucu maddeyi yere atmak suretiyle yakalanmasını da sağladığı ve sanığın bu suretle müsnet suçu işlediği iddia, savunma, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 05.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/763 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9693, Karar No: 2006/17748, Tarih: 18.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9693 E.  ,  2006/17748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kocanın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerle dava konusu ineklerin kayınpeder tarafından satıldığı anlaşılmaktadır. Bu yön gözetilmeden koca aleyhine açılan davanın kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 18.12.2006 (Pzt.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8162, Karar No: 2021/12441, Tarih: 21.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8162 E.  ,  2021/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALAC AK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 21/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.