muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/144, Karar No: 2010/7854, Tarih: 04.05.2010

Mahkemece “dava konusu taşınmazın lise alanında kaldığı ancak fiilen el atılmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğunun fiili el atma olmadığı imar planındaki özgülemenin el atma sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin hükmün onanması yönündeki kararına katılmıyoruz. Şöyle ki;

1-3194 sayılı İmar Kanunuyla, yerleşim yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların; plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak amacıyla, adı geçen Kanunun 7. ve 8. maddesiyle belirli nüfus kriterini aşan belediyelere imar planlarını hazırlama ve yürürlüğe koyma yükümlülüğü getirilmiştir. Aynı Kanunun 10. maddesinde de; “Belediyeler, imar planlarının yürürlüğe girmesinden en geç 3 ay içinde, bu planı tatbik etmek üzere 5 yıllık imar programlarını hazırlarlar. Beş yıllık imar programlarının görüşülmesi sırasında ilgili yatırımcı kamu kuruluşlarının temsilcileri görüşleri esas alınmak üzere Meclis toplantısına katılır. Bu programlar, belediye meclisince kabul edildikten sonra kesinleşir. Bu program içinde bulunan kamu kuruluşlarına tahsis edilen alanlar, ilgili kamu kuruluşlarına bildirilir. Beş yıllık imar programları sınırları içinde kalan alanlardaki kamu hizmet tesislerine tahsis edilmiş olan yerleri ilgili kamu kuruluşları, bu program süresi içinde kamulaştırırlar. Bu amaçla gerekli ödenek kamu kuruluşlarının bütçelerine konulur. İmar programlarında, umumi hizmetlere ayrılan yerler ile özel kanunları gereğince kısıtlama konulan gayrimenkuller kamulaştırılıncaya veya umumi hizmetlerle ilgili projeler geçekleştirilinceye kadar bu yerlerle ilgili olarak diğer kanunlarla verilen haklar devam eder. ”hükmüne yer verilmek suretiyle, belediyelere, imar planlarını uygulamak üzere belirtilen süre içerisinde imar programını hazırlama; ilgili yatırımcı kamu kuruluşlarına ise imar programlarında kendi görev alanlarındaki kamu hizmeti için ayrılan özel mülkiyete ait arsaları, kamulaştırma zorunluluğu yüklenmiştir.

2-İmar planlarında kamu hizmet tesislerine tahsis edilmiş olan yerlerde kalan arsalar üzerinde, malikleri ileri dönük kişisel tasarruflarda bulunamamakta, bu yerler kamulaştırma işlemine konu teşkil edeceğinden satış değerleri düşmekte, sahipleri bu arsaları rayiç değerinde satamamakta, ancak kamulaştırma bedelini almak suretiyle yarar sağlamaları mümkün bulunmaktadır. Diğer taraftan, belediyelerin uzun süre kamulaştırılmayan özel mülkiyete ait arsaları, imar planlarında değişiklik yapmak suretiyle plandan çıkarması pek mümkün olmamaktadır. Uygulamada özellikle kentleşmenin yoğun olarak yaşandığı yerlerde, mevzuattaki, imar planında değiştirilmesi düşünülen arsayı kamu hizmeti gereklerine uygun olarak ikame edecek bir yeri imar planında ayırma ve yer değişikliği için ilgili yatırımcı bakanlığın veya kuruluşun görüşünü alma mükellefiyetinden dolayı, belediyelerin söz konusu kamu hizmeti için yeni arsa tahsis etmeleri zor olduğu gibi, imar planlarında kamu hizmetine ayrılan yerlerden vazgeçmenin planla getirilen bütünsel dokuyu bozma riski nedeniyle de bu yola başvurulmadığı görülmektedir. Bu itibarla kamulaştırma sürecinin uzaması halinde kişisel mülkiyet hakkıyla bağdaşmayan ciddi mağduriyetlerle karşılaşılmaktadırlar.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunuyla kamulaştırma için bir ön şart olarak “yeterli ödeneğin” yatırımcı kurumların bütçelerine konulması gerektiğinden, İmar Kanununun 10. maddesi gereğince de ilgili kamu kuruluşunun kamulaştırma yükümlülüğünün imar programının yürürlüğe girmesiyle başlaması nedeniyle belediyelerin program yapmadıkları sürece kamulaştırmayı yapacak kuruluşun bir sorumluluğu da doğmamaktadır.

Öte yandan aynı Kanunun 13. maddesinin 2. fıkrasında “imar programına alınan alanlarda kamulaştırma yapılıncaya kadar emlak vergisi ödenmesi durdurulur. Kamulaştırmasının yapılması halinde durdurma tarihi ile kamulaştırma tarihi arasında tahakkuk edecek olan emlak vergisi, kamulaştırmayı yapan idare tarafından ödenir. Birinci fıkrada yazılı yerlerin kamulaştırma yapılmadan önce plan değişikliği ile kamulaştırmayı gerektirmeyen bir maksada ayrılması halinde ise durdurma tarihinden itibaren geçen sürenin emlak vergisini mal sahibi öder.” Denilmek suretiyle arsaları imar programına alınan maliklerin emlak vergisi mükellefiyetinin kamulaştırma işlemi yapılıncaya kadar durdurulacağı belirtilmek suretiyle kanun koyucu tarafından, imar planlarında kamu hizmetine ayrıldığı için tasarruf yetkisi kısıtlanan arsa maliklerinin kamu yararı hesabına katlandıkları fedakarlığı, arsa malikleri üzerindeki emlak vergisi ödeme yükümlülüğünü durdurarak dengelemeye çalışmış olmasına karşın imar programlarının hazırlanmasını belediyelerce geciktirilmesi kanun koyucunun açık iradesine aykırı olarak vergi sorumluluğunun da uzun yıllar özel mülkiyet sahiplerinin üzerinde kalması sonucu doğurmaktadır.

İmar Kanununun 10. maddesi hükmüyle, yatırımcı kuruluşlara imar planlarında kamu hizmetine ayrılan arsalar imar programı süresi içerisinde kamulaştırma, yine yetkili idari makamlara kamulaştırmaya ilişkin ödeneği yatırımcı kuruluşun bütçesine koyma mükellefiyeti yüklenmek suretiyle, kanun koyucu kamu yararı adına fedakarlığa katlanmak durumunda kalan maliklerin taşınmazlarının kamulaştırılmadan, mülkiyet haklarının ihlal edilmesi sonucu doğuracak şekilde uzun süre imar programlarında bekletilmesini uygun görmemiş ve idareye herhangi bir takdir yetkisi tanımadan bağlayıcı sürelerle gerekli işlemleri yapma görevi yüklemiştir.

3-Anayasanın 35. maddesinde ”Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.” Denilmektedir. Yine, “Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması” başlıklı Anayasanın 13. maddesinde “Temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplerle bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar,

Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” Denilmek suretiyle temel hak ve hürriyetlerin ancak kanunla sınırlanabileceği öngörülmüştür.

4-Türkiye tarafından 18.05.1954 tarihinde onaylanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Eki 1. Protokolün 1. maddesinin 1. bendinde “Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve uluslar arası hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, hiç kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” hükmüne yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 23.09.1982 günlü 7151/75 Sporrong ve Lonnroth kararında, mülkleri üzerinde uzun süren kamulaştırma izni ve inşaat yasağı kararı nedeniyle İsveç’ten yapılan başvuru üzerine “Kamulaştırma izni, maliklerin sahibi olan şeyleri kullanma ve tasarruf etme (dispose) haklarına dokunmadığı halde, pratikte bu hakların uygulanma olasılığını önemli ölçüde düşürmektedir. Ayrıca bu izin ve yasak, kamulaştırmadan önce her türlü kamulaştırmanın hukuka uygunluğu tanımakla ve Stockholm Belediyesine gerekli gördüğü her zaman kamulaştırma yapma yetkisi vermekle, mülkiyetin özüne dokunmaktadır. Bu suretle, başvurucuların mülkiyet hakkı istikrarsız ve terk edilebilir hale gelmiştir. Bu nedenle, "başvurucuların mülkiyet hakkına bir müdahale vardır. Komisyonun da haklı olarak belirttiği gibi, kamulaştırma izinleri ve inşaat yasaklarının uzun bir süre ve birlikte kullanılması, hiç kuşkusuz, bu müdahalenin sonuçlarını ağırlaştırmıştır.” gerekçesiyle, bu durumun, mülkiyet hakkının korunması ile genel menfaatin gerekleri arasında sağlanması gereken dengeleri bozduğundan 1. protokolün 1. maddesinin ihlal edildiği hükmüne varmıştır.

İmar Kanununun 10. maddesinde belediyelerin, imar planlarının yürürlüğe girmesinden itibaren en geç 3 ay içinde bu planı uygulamak üzere 5 yıllık imar programlarını hazırlayacakları belirtilmiş ise de, Kanunda bu planların tümünün hangi süre içinde programa alınarak uygulanacağına ilişkin bir kurala yer verilmemiştir.

İmar planlarında umumi hizmetlere ayrılan yerlerin mevcut kullanma şekillerinin ne kadar devam edeceği konusundaki bu belirsizliğin (taşınmaz mal sahiplerinin idareden kamulaştırma talep etme hakkı olduğu düşünülse bile kamulaştırma yükümlülüğü belediyelerin yaptıkları programın yürürlüğü girmesiyle doğmaktadır) kişilerin mülkiyet hakları üzerinde süresi belli olmayan bir sınırlamaya neden olduğu, kişisel yarar ile kamu yararı arasındaki dengeyi bozarak mülkiyet hakkını kullanılmaz hale getirdiği ve hakkın özüne dokunan bir nitelik taşıdığı açıktır.

Davacı dava konusu 3153 ada 1 parselde 7858/1024997 pay sahibidir. Taşınmaz 1/1000 ölçekli planda olup 07.04.1997 tarihli imar uygulaması ile lise alanında kalmıştır. Davacının payı 02.04.2003 tarihinde imar nedeniyle oluşmuştur. Plan değişikliği talebi ret edilmiştir. Kamulaştırılması konusunda 12.09.2005 tarihli İl Mili Eğitim Müdürlüğü yazısına göre 09.09.2005 olur tarihi ile kamulaştırma kararı alınmış ancak dava gününe kadar yerine getirilmemiştir.

İmar Kanununun 10. maddesi uyarınca taşınmazın kamulaştırmasını sağlanması yerine davanın açıldığı tarihe kadar taşınmazı 5 yıllık imar programına alıp almadığı belli olmadığı gibi davalı idarenin de aynı süre içerisinde kamulaştırma yapmadığı açıktır. İdare okula ihtiyacı olmadığını plan değişikliği yapılabileceğini de bildirmemiştir. Davacının taşınmazdan bağımsız yararlanma olanağı yoktur. Kamu yararı kavramı bireyin bireysel yarar kavramını haksız bir şekilde kısıtlamaktadır.

Somut olayımızda Mili Eğitim Bakanlığı ve Kocasinan Belediyesi davalı gösterilmiştir. İmar Kanununun 10/1 maddesi uyarınca Belediye imar planının yürürlüğünden itibaren en geç 3 ay içerisinde planın tatbiki için 5 yıllık imar programını hazırlamakla yükümlüdür. İlgili yatırımcı kuruluş (dosyamızda Mili Eğitim Bakanlığı) da bu çalışmalara katılır. Program Belediye Meclisince onaylanarak yürürlüğe girer. Bu durum ilgili kamu kuruluşuna bildirilir. Beş yıllık imar programı sınırları içinde kalan alandaki kamu hizmetine tahsis edilen yer, bu beş yıllık sürede ilgili kamu kuruluşunca kamulaştırılır.

5 yıllık programın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kamulaştırmayı yapmak yükümlüğünün Milli Eğitim Bakanlığında olduğu aksi takdirde İmar Kanununun 10/1 maddesinin emredici hükmüne rağmen 5 yıllık imar programını kesinleştirmeyen Belediyenin sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

5 yıllık programın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kamulaştırmayı yapmak yükümlüğünün Milli Eğitim Bakanlığında olduğu aksi takdirde İmar Kanununun 10/1 maddesinin emredici hükmüne rağmen 5 yıllık imar programını kesinleştirmeyen Belediyenin sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle taşınmazdan mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı kabul edilerek husumet yönünden önceki paragrafta belirtilen araştırma yapılarak husumet Mili Eğitim Bakanlığına düşüyor ise davanın kabulü ile taşınmaz bedeli ödenmeli, husumet Belediyeye ait ise bu nedenle taşınmaz bedelinin belediyeden tahsili gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz
Yargıtay — Esas No: 2018/6797, Karar No: 2019/1199, Tarih: 08.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6797 E.  ,  2019/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 tarih ve 2018/98167 sayılı ihbarnamesi ile,

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama neticesinde sanığın beraatine dair Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2017 tarihli ve 2016/645 esas, 2017/1915 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşıldığından bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de, sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturulmasının ise aynı maddenin 3. fıkrası gereğince Adalet Bakanının iznine tâbi olduğu, bahse konu suçla ilgili olarak şikâyet veya başkaca bir soruşturma veya kovuşturma şartının aranmadığı, Adalet Bakanlığının 24.03.2016 tarihli “Olur”u ile de sanığın, www...com adlı internet sitesinde yayımlanan ''Cumhurbaşkanı ...; Özür Dilemeyeceğiz" başlıklı habere, ''Evet bop proje partisi projesini tamamladı.'' kullanıcı adıyla yazdığı yorumda yer alan, ''Arkasında yalakalık yaptığı amerika nato arkasında mı? müslüman kanından beslenenler ülkemin kanını emip paraları lüks heva saraylara yatıran var olanı da satanı halamı görmez bu koyun millet? ahlak kin ve nefretten başka ne getirdi ülkeye? yol yaptı ulan başınıza yollar düşsün duple yollar. Hala işin dalgasındasınız adam israilin ingilizin abd nin en iyi kulu. Üstün cesaret ödüllüsü hemde" şeklindeki sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret eylemi olarak değerlendirilerek Türk Ceza Kanunu’nun 299/3. maddesi uyarınca kovuşturma izni verildiği, sanığın sayın Cumhurbaşkanına yönelik, bahse konu sözleri sarf ederek üzerine atılı bulunan suçu işlediği anlaşılmakla, mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.11.2018 gün ve 94660652-105-06-11320-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ile mevcut evrak, Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.11.2018 gün ve 94660652-105-06-11320-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ile mevcut evrak, Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY

02.12.2015 tarih ve 6888 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinin Adalet Bakanlığına yaptığı suç duyurusuna istinaden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında, IP adresinin temin edilmesini müteakip yapılan araştırmalar sonucunda kullanıcısı sanık olduğu saptanan Ip adresinin ''Cumhurbaşkanı ...; Özür Dilemeyeceğiz" başlıklı www...com adlı internet sitesinde yayımlanan "Putin Türkiye'den özür isteyince ,konuyla ilgili soruyu cevaplayan Cumhurbaşkanı ... "Hava sahamızı ihlal eden Rusya'dan özür dilemeyeceğiz" dedi şeklindeki 26 Kasım 2015 tarihli habere, "Evet bop proje partisi projesini tamamladı.'' kullanıcı adıyla ''işin sonunda 3 dünya savaşına gidiyoruz.ne için?abd siyon hizmetçiliğine,ırakda saddam gitsin huzur gelsin dediler ilk kürdistanı bunlar tanıdı,suriyeye huzur gelsin esad gitsin derken sıra ülkemize geldi rusya silah yığdığının farkındamı bu koyun troller? ''Arkasında yalakalık yaptığı amerika nato arkasında mı? müslüman kanından beslenenler ülkemin kanını emip paraları lüks heva saraylara yatıran var olanı da satanı hala mı görmez bu koyun millet? ahlak kin ve nefretten başka ne getirdi ülkeye? yol yaptı ulan başınıza yollar düşsün duple yollar. Hala işin dalgasındasınız adam israilin ingilizin abd nin en iyi kulu. Üstün cesaret ödüllüsü hemde" şeklinde yorumda bulunulduğu tespit edilmiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Bürosunca 19.02.2016 tarihinde tanzim edilen fezleke kapsamında 24.03.2016 tarihinde verilen kovuşturma izni sonrasında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Bürosunun 2016/448 soruşturma no, 2016/316 numaralı iddianamesi ile

adli sicil ve arşiv kaydı olmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 299/1,2 ve 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Ankara 31.Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmıştır.

Müdahil Cumhurbaşkanlığı vekilince sunulan 04.08.2016 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçilmiştir.

Sanık savunmasında özetle;yurt dışından yeni döndüğünü, belirtilen siteyi soruşturma aşamasında öğrendiğini, iddiaya konu yazıları kendisinin yazmadığını, evine gelen misafirlerine internet hattını kullandırdığını, internet şifresinin suç tarihinde belki de açık olabileceğini beyan etmiş, sanık müdafiileri de, internet hattını 2 engelli çocuğu nedeni ile şifresiz kullanan sanık hakkında suçu işlediğine yönelik kesin delilin bulunmadığını, aksi düşünülse dahi yazı içeriğinin siyasi eleştiri mahiyetinde olduğunu, eylemi gerçekleştiren kişilerin tespit edilerek cezalandırılmalarını savunmuşlardır.

Ankara 31.Asliye Ceza Mahkemesi 01.12.2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleşen 25.10.2017 tarihli 2016/645 esas, 2017/1915 sayılı kararı ile özetle; sanığın cezalandırılmasını gerektirir nitelik ve yoğunlukta, her türlü kuşkudan uzak açıklıkta yeterli delilin mevcut bulunmadığı, iddianın soyut sınırlamada kaldığı, kabul edilebilir yeterlikte tanık anlatımı veya başkaca somut delillerle desteklenemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun atfedilen kararları da dikkate alınarak yazışma bütünlüğünde mağdur şahsın yerine getirdiği kamu görevi ve mesleki sıfatı birlikteliğinde hedef alınmadığı ve dolayısıyla da hâkir görülmediği, mağdur şahsı doğrudan doğruya hedef alır türden hakaret içerir söz veya tanımlamalara yönelmediği, hakaret tipindeki suçun açık veya üstü kapalı biçimde oluşum göstermediği, bu düşüncenin de dosyaya intikal eden şikayetin geri alındığına dair dilekçe kapsamında doğrulandığından bahisle cezalandırılmayı gerektirir nitelik ve yoğunlukta, her türlü kuşkudan uzak açıklıkta yeterli delilin mevcut bulunmadığından CMK'nun 223/2-e düzenlemesi uyarınca beraatine karar verildiği görülmüştür.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sanığın sosyal medyadaki "Evet bop proje partisi projesini tamamladı.'' kullanıcı adıyla ''işin sonunda 3 dünya savaşına gidiyoruz.ne için? abd siyon hizmetçiliğine, ırakda saddam gitsin huzur gelsin dediler ilk kürdistanı bunlar tanıdı,suriyeye huzur gelsin esad gitsin derken sıra ülkemize geldi rusya silah yığdığının farkındamı bu koyun troller? ''Arkasında yalakalık yaptığı amerika nato arkasında mı? müslüman kanından beslenenler ülkemin kanını emip paraları lüks heva saraylara yatıran var olanı da satanı hala mı görmez bu koyun millet? ahlak kin ve nefretten başka ne getirdi ülkeye? yol yaptı ulan başınıza yollar düşsün duple yollar. Hala işin dalgasındasınız adam israilin ingilizin abd nin en iyi kulu. Üstün cesaret ödüllüsü hemde" şeklindeki paylaşımının TCK 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin ise de,öncelikle kesinleşmiş mahkeme kararlarına karşı delil takdirine ilişkin değerlendirme ve kanaatler yönünden kanun yararına bozma yasa yoluna gelinip gelinemeyeceğinin tartışılması gerekmektedir.

IV-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

IV-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Ayrıntıları, 26.10.1932 tarih, 29/12 sayılı ve 14.11.1977 tarih, 3-2 sayılı içtihadı birleştirme kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen istikrar kazanmış kararlarında (03.04.2012 tarih 2011/10-438 - 2012/141 sy. 10.05.2011 tarih 6-80-90 sy. 14.12.2010 tarih 4-210-259 sy. 15.06.2010 tarih 9-117-146 sy. 23.06.2009 tarih 9-30-177 sy. gibi) açıklandığı üzere: 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde, olağanüstü bir kanun yolu olarak düzenlenen kanun yararına bozma ile; hakim ya da mahkemelerce verilen ve temyiz veya istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar yahut hükümlerdeki gerek maddi gerekse usule ilişkin hukuka aykırılıkların hem ilgilisi hem de toplum açısından giderilmesi ile ülkede uygulama birliğinin sağlanması amaçlanmaktadır. Ancak kesin kararlara karşı kabul edilmesi nedeniyle bu amaçlara hizmet etmeyen, sadece yapılan uygulamanın hatalı olduğunun tespiti ile yetinilmesi sonucunu doğuran hukuka aykırılıkların bu yolla çözülmesinde kanun yararı olmadığı gibi bu uygulamanın kesin hükmün otoritesini sarsacağı da açıktır. Aynı nedenlerle olağan yasa yollarına göre, kapsamının dar ve sınırlı olması, hukuka aykırılığın, davanın özüne ve cezaya esaslı bir şekilde etki etmesi, tüm hukuka aykırılıkların bir defada giderilmesi gerekmektedir.

Hakim ya da mahkeme tarafından değiştirilmesi, geri alınması her zaman mümkün olan kararlarda yasanın aradığı kesinlikten bahsedilemez.

Ciddi boyuta ulaşmayan, maddi meseleye ilişkin olan, hakimin kanaat ve takdir yetkisi kapsamında kalan hususlar ile infaz aşamasında, soruşturma ya da kovuşturma safhasında alınacak bir kararla giderilebilecek nitelikte olanlar gibi başka bir yol ve yöntemle giderilmesi mümkün olan hukuka aykırılıkların kanun yoluna bozma konusu olamayacağı kabul edilmektedir.

Ciddi boyuta ulaşmayan, maddi meseleye ilişkin olan, hakimin kanaat ve takdir yetkisi kapsamında kalan hususlar ile infaz aşamasında, soruşturma ya da kovuşturma safhasında alınacak bir kararla giderilebilecek nitelikte olanlar gibi başka bir yol ve yöntemle giderilmesi mümkün olan hukuka aykırılıkların kanun yoluna bozma konusu olamayacağı kabul edilmektedir.

Sübutu kabul edilen eylemin suç oluşturup oluşturmayacağı ya da hangi suçu oluşturacağı yönündeki hukuki tespit, kabul ve uygulamaların yukarıda sayılan, uygulama birliği ve hukuk güvenliği amaçları bağlamında kanun/kamu yararı taşıdığından kanun yararına bozma yasa yoluna konu olabileceğinde şüphe yoktur. Ancak Dairemizce de benimsenen Yüksek Ceza Genel Kurulunun 25.10.1993 tarih,260/281 sayılı kararında ve istikrar kazanmış Daire içtihadlarında da (Yargıtay 2.CD.06.4.2011 t.9121-7140, 06.10.2010 t. 25731-27609, 03.03.2010 t. 5498-6483, 27.01.2010 t. 2009/53798-2010/1580 15.04.1996t. 4141-4120, 05.05.2008 t. 2760-8061, 28.02.2008 t. 168-3664 4.CD 20.01.2009 t. 377-599, 27.05.2008 t. 1341-11361, 11.CD 04.04.2006 t. 4179-6321, 12.04.2006 t. 4100-5264 10.CD 13.10.2004t. 11481-10312) açıklandığı üzere; olaya ilişkin tüm kanıtların toplanıp değerlendirmesi yapıldıktan sonra verilen kararlarla ilgili olarak, kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma imkanı bulunmamaktadır.

Bu itibarla münhasıran somut olay bakımından, toplanan delillerin eylemin sübutu için yeterli olup olmadığına dair takdirin hatalı olduğunun tespiti ile yetinilmesi sonucunu doğuran hukuka aykırılıkların bu yolla çözülmesine yasal imkan yoktur.

Şu hale göre, sanığın inkara dayanan savunmasını da değerlendiren mahkemenin mevcut deliller itibariyle suç teşkil ettiği ileri sürülen paylaşımın doğrudan sanık tarafından yapıldığının ispatlanamadığı yönünde oluşan takdiri kanaatine göre verdiği incemeye konu kararın, yukarıda açıklanan sebeplerle kanun yararına bozma yasa yoluna konu olamayacağı anlaşılmakla, talebin reddine karar vermek gerekmektedir.

V-SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 tarih ve 2018/98167 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin 5271 sayılı CMK. 309 maddesi gereğince REDDİNE.

Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.