muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27417, Karar No: 2013/3788, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27417 E.  ,  2013/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26588, Karar No: 2013/15749, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26588 E.  ,  2013/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Şikayete konu İzmir 18. İcra Müdürlüğünün 2010/10116 sayılı takipteki 09.06.2011 tarihli hacizde, borçlunun adresinde olmamasının tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceği cihetle; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğundan, sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, Ticaret Sicil Memurluğundan şirket ana sözleşmesinin örneği getirtilerek sanığın, şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı tespit edilerek, yetkili temsilci olduğu takdirde borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin belirlenmesinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26326, Karar No: 2017/6764, Tarih: 12.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/26326 E.  ,  2017/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait 1977 model Ford markalı kamyonetin katılanın beyanına ve ibraz ettiği sözleşmeye göre 25/06/2008 tarihinde ... isimli şahsa satılmasından sonra, suça konu aracın 05/08/2010 tarihinde sanık ...'a ait işyerinde parçalanmış ve preslenmiş bir şekilde ele geçirilmesi ve sanık ...'a aracın sanık ... tarafından 300 TL'ye satılması şeklinde gerçekleşen olayda, bahse konu aracın sanık ...'ın işyerine sanık ... tarafından getirildiği, sanık ...'ın suça konu aracı sanık ...'dan satın aldığını beyan edip, dosya arasında suça konu aracın 04/08/2010 tarihinde alıcısının ... satıcısının ise ... olduğuna yönelik ''hasarlı oto satış sözleşmesi''nin bulunması karşısında, katılanın aracı sattığını beyan ettiği ... isimli bir kişinin var olup olmadığı araştırılarak, tespiti halinde aracı sanık ...'dan satın alıp almadığı, almışsa aracın daha sonra çalınıp çalınmadığı, kendisi tarafından başkasına satılıp satılmadığı konularında tanık sıfatıyla beyanının alınarak ve ayrıca 04/08/2010 tarihli sözleşmedeki sanık ... ve ...'a atfen atılan imzaların kimin elinin ürünü olduğunun tespiti bakımından, sanıkların imza yazı örnekleri alınarak sözleşmedeki imza ve yazıların sanıkların imza ve yazı örnekleri ile mukayese edilip bu hususta rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39771, Karar No: 2011/10783, Tarih: 18.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/39771 E.  ,  2011/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/318833

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

NUMARASI : 2006/479 Karar - 2005/80 Esas

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık F.. K..'ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık F.. K.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-f, 62. maddelerine göre, cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; yakınan kurumun yazısına göre suça konu sayacın tutanak tarihinden önce 15.08.1998 tarihinde 23 no.lu pense ile mühürlendiğinin belirtilmesi karşısında; sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-f, 62. maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezası yanında suça konu sayacın mühürlü olması nedeniyle 5237 Sayılı TCK.nın 203/1.cmaddesinde düzenlenen mühür bozmak suçunun da oluşacağı 5237 Sayılı TCK.’nun 7.maddesi ve 5252 Sayılı Kanunun 9.maddesi uyarınca her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanun uyarınca hüküm kurulması gerekirken, açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık O.. K.. hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen sanıklar hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK.’nun 51.maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; “ sanıkların suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlıklarını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK.nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak üzere istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6315, Karar No: 2014/5988, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6315 E.  ,  2014/5988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2011/79-2012/821

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı B.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği Düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleten/sürücüsü olduğu motosikletin karıştığı kaza sonucu motosiklette yolcu olarak bulunan M. S.’in yaralandığını, dava dışı yaralıya cismani zarar nedeni ile ödeme yapıldığını, davalının motosikletinde istiap haddinin üzerinde yolcu taşıdığını belirterek ödenen tazminatın davalının % 25 kusuru oranında 3.792,00.-TL tazminat ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı B.. S.. vekili, kazanın münhasıran istiap hadinin aşılması sonucu oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın oluşumunda davalının % 25 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile 3.792,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 29.06.2010 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı B.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır. Davacı vekili sigortalısına ait aracın istiap haddinden fazla yolcu taşıması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.e maddesi gereğince rücu hakkının doğduğunu belirtmiştir.

Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 95/2. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4. maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.maddesinde sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği haller sayılmıştır. B.4.e maddesinde ise, tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması veya patlayıcı, parlayıcı ve tehlikeli maddeleri taşıma ruhsatı bulunmayan araçlarda, bu maddelerin parlama, tutuşma ve infilakı yüzünden meydana gelmiş ise sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir.

Taşıtın ruhsatında belirtilen taşıma haddinden fazla yük ve yolcu taşınması sırasında meydana gelen zararlar nedeniyle rücu hakkının bulunduğunun kabul edilebilmesi için, kaza ile istiap haddinden fazla yük ya da yolcu taşıma arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve kazanın salt bu nedenle meydana gelmesi gerekir. Başka bir anlatımla, sadece istiap haddinin aşılmış olması, rücu imkanı vermez.

Somut olada mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde her hangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmadığı gibi hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda yalnızca sürücülerin kusurlarına ilişkin inceleme yapılmış istiap haddi yönünden her hangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bununla birlikte kaza tespit tutanağında, ceza yargılaması sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda ve temyiz incelemesini yapmış olduğumuz dosyada alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davalının tali kusurlu olduğunun kazaya karışan dava dışı sürücününde kusurunun varlığı belirlenmiş olması bakımından yukarıda yapılan açıklamalar da gözönüne alındığında istiap haddinin aşılmasının kazaya münhasıran etkili olduğunun söylenemeyeceğinin kabulü gerektiğinden mahkemece davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması kararının bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı B.. S..'in temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı B.. S..'e geri verilmesine 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34956, Karar No: 2014/31785, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34956 E.  ,  2014/31785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/673-2014/262

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup

olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1934, Karar No: 2011/2350, Tarih: 02.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1934 E.  ,  2011/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Saray/Tekirdağ Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.09.2009 gün ve 2008/296-2009/317 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 24.11.2010 gün ve 11244-12224 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 23.10.2008 günlü dilekçe ile 7.000.-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 30.09.2009 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Bilindiği üzere 1086 Sayılı HUMK.nun 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.4.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 1.1.2011 tarihinden itibaren değeri 9.350.-TL. den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle; davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 13.01.2011 günlü dilekçesinin REDDİNE, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3227, Karar No: 2017/8399, Tarih: 30.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3227 E.  ,  2017/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 16.06.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12165, Karar No: 2016/12070, Tarih: 24.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12165 E.  ,  2016/12070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davacının ... ili .... İlçesi ... Köyü'nde kain 27,31,32 ve 33 nolu parsellere ektiği buğday bitkisinin 16.06.2009 tarihinde davalı kuruma ait elektrik direğinden çıkan kıvılcımların etkisi ile meydana gelen yangın neticesinde yandığını, davacının meydana gelen zararının tespiti yönünden .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/169 E. sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile de söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıktığının sabit olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.300 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;02.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 26.961,81 TL'ye yükselttiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde;söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik hatlarından kaynaklandığına dair somut bir verinin bulunmadığını, nitekim tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunun muğlak tespitlere dayandığını, ilgili arıza kayıt defterinin incelenmesi ile olay tarihinde olay yerinde herhangi bir arızanın gerçekleşmediği ve herhangi bir ihbar gelmediğinin görüleceğini; olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde de, yangının çıktığı iddia edilen elektrik hattında herhangi bir direkte yanma, kararma, tel kopması gibi bir durum olmadığı gibi direk dibindeki otların dahi yanmadığını, direğin yakın çevresi ile yakınındaki tarlada dahi yangına dair bir iz ve emare bulunmadığını, yaklaşık olarak 30-35 m. mesafedeki tarlaların yandığını,söz konusu yangının anız yakılmasından kaynaklanmış olabileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporunda; yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığı,elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.