muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2107, Karar No: 2019/4221, Tarih: 07.05.2019

bakımından İş mahkemesinde Maden işletme ruhsat sahibi olarak davacı TTK ile diğer davalılar olan Rödövansçı şirketlere karşı açılan davalarda 4857 Sayılı İş kanunun 2/6 maddesine göre davacı TTK ile Rödövansçı şirketlerin asıl işveren ve alt işveren ilişkisi nedeniyle müteselsil sorumlu tutulduklarından rödövansçı işçisine maden işletme ruhsat sahibi olarak TTK tarafından yapılan ödemelerin rödövansçı şirketlerden rücuan tahsili talepli olarak açtıkları davalar rödövans sözleşmeleri ürün kirası niteliğinde oldukları kabul edilerek bu davalar Sulh Hukuk Mahkemelerinde görülüp bakılarak sonuçlandırılmış ise de bu Sulh Hukuk Mahkemesi kararlarının istinaf edilmesi üzerine ise bu davaların 4857 Sayılı İş kanunun 2/6 maddesinden doğan sorumluluk nedeniyle üst işveren sıfatıyla işçiye ödenmek zorunda kalınan tazminatın alt işverenden rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu ve bu uyuşmazlığın rödövans sözleşmesi hükümlerine aykırı davranmaktan ve kira bedeli veya kira ilişkisinden kaynaklanmadığından davaya bakmakta Asliye hukuk Mahkemesi görevli olduğundan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK .m. 353/1-a-3 uyarınca kesin olarak kaldırılması kararı verilmiştir.

Ankara 15. Hukuk Dairesi ise 2017/2150, 2018/314 E.K. ve 2018/584-1910 E.K, sayılı kararlarına konu olan ... Asliye Hukuk mahkemesinin 27.04.2017 tarih, 2016/325-2017/251 E.K ve 8.05.2017 tarih 2015/741-2017/285 E.K, Sayılı kararlarında; Türkiye Taşkömürü Kurumu işletmesinin asıl işveren olup alt iş vereni olan davalı şirkette işçi olarak çalışan yakınlarına Zonguldak iş mahkemesinin kararı ile Türkiye Taşkömürü Kurumu tarafından ödenen tazminattan asıl işveren ile alt iş verenin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutuldukları, Türkiye Taşkömürü Kurum ile diğer davalı şirket arasında rödövans sözleşmesinin imzalandığı bu sözleşme hükümlerine göre de gerekli tedbirlerin alınmasına rağmen meydana gelen kazalarda yüklenicinin işçi ve personelinden kazaya uğrayanlar ile meslek hastalıkları bakımından ve SGK alacakları için alt işveren olarak rödövansçı şirket sorumluluğunun Rödövans Sözleşmesinde düzenlendiği, bu sözleşmede Türkiye Taşkömürü Kurumunun rücu hakkı olduğu kabul edildiğinden ödenen tazminatın rödövansçıdan rücuan tahsiline karar verilmiştir. Ancak bu kararın istinaf edilmesi üzerine ise Ankara BAM 15. Hukuk Dairesince davacı Türkiye Taşkömürü Kurumu ile davalı şirket arasındaki uyuşmazlığın aralarında imzalanan kira sözleşmesi niteliğinde olan rödövans sözleşmesinden kaynaklandığından HMK m. 4/1-a maddesine göre bu uyuşmazlıklarda Sulh hukuk Mahkemesi görevli olduğundan HMK 353/1-a-3 maddesi gereğince İstinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kesin olarak kaldırılması kararı verilmiştir.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi ve Ankara 15. Hukuk dairelerinin benzer olayda verdikleri kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunduğundan bu uyuşmazlıkların 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 35/1-3 maddesine göre giderilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bilindiği üzere; Madencilik sektöründe çoğu zaman arama veya işletme ruhsatı alan gerçek veya tüzel kişiler bu ruhsatlarına göre faaliyette bulunmayıp ruhsat gereğince sahip oldukları haklarının tamamını veya bir bölümünü geçici bir süre için üçüncü kişilere devretmektedirler. Ruhsat sahibi olan madenci bu ruhsattaki işletme hakkını devretme karşılığında elde edilen cevher üzerinden veya dönemsel olarak kararlaştırılan maktu bir ücreti üçüncü kişiden almaktadır.Ruhsat sahibi ile geçici olarak maden işletme hakkını elde eden bu üçüncü kişi arasında yapılan bu sözleşme Maden işletme ruhsatı kiralama sözleşmesi olup madencilik sektöründe ve hukuksal uygulamadaki ismi ise Rödövans sözleşmesidir.

İşletme hakkının üçüncü kişiye rodövans sözleşmesi ile devri halinde devralan kiracı haline gelmekle sahayı bu rödövans sözleşmesi koşullarına uygun olarak işletmek ve bunun karşılığı kiraya veren ruhsat sahibine rodövans bedelini ödemekle yükümlenmektedir.

Rödövans sözleşmesi; ruhsatı alınan maden sahasının bir kısmı veya tamamı üzerindeki işletme hakkının, hak sahibi tarafından gerçek veya tüzel üçüncü kişilere geçici bir süre için tahsisini konu alan iki taraflı ürün kira sözleşmesi niteliğine sahiptir.

Yargıtayın istikrar kazanan uygulamasında (YHGK nun 11.10.2006 Tarih E.2006/11-617, K.2006/642, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 05.07.2017 Tarih E. ... sayılı kararlarında da belirtildiği gibi ); Rödovans sözleşmesinin tarafları arasında çıkan uyuşmazlıklarda sözleşme hükümleriyle 3213 sayılı Maden Kanunun ilgili hükümleri ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenen ürün kirasına ilişkin hükümlerin bünyesine uygun düştüğü ölçüde uygulanacağı kabul edilmektedir.

İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku düzenlemeleri bakımından ise Yargıtay uygulamasında rödovans sözleşmesi, doktrinde aksi görüşü savunanlar (UYUMAZ, Alper/GÜNGÖR,Fatma; Rödovans Sözleşmesi, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XIX, 2015, s. 160) olsa da, ( 24.06.2010 tarihinde 5995 sayılı Yasa ile yürürlüğe giren 3213 sayılı Maden Kanunu'nunda işletme ruhsat sahibinin sorumluluğunu daraltan ya da ortadan kaldıran Ek 7. maddesinin yürürlüğe girmiş ise de) hizmet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklar bakımından 5995 Sayılı kanun değişikliği öncesine ait hizmet sözleşmeleri için işçilerin işçilik veya Sosyal Güvenlik Kurumunun prim alacaklarından ruhsat sahibi ile rödovans verenin birlikte sorumluluğuna gidilmiştir.

Asıl iş veren, alt işverenin hizmet akdi ile çalıştırmakta olduğu işçisine ödeme yapması halinde alt iş vereni olan rödövansçısından aralarındaki rödövans sözleşmesi hükümlerine göre bu ödeme için rücu hakkı bulunmaktadır.

Başkanlar kurulu kararına konu olan kesin nitelikli kararlarda asıl iş veren olan ruhsat sahibi alt iş veren olan rödövansçının iş sözleşmesi ile çalıştırdığı işçisi veya hak sahiplerine ödediği tazminatları rücu yolu ile alt iş verenden talep edilmekte olup istinaf edilen bu davaya konu uyuşmazlıklarda çalışan işçiler taraf olmadığından bu uyuşmazlığın bir tarafında işçi bulunmadığından 7036 sayılı kanunun 5. Maddesi (5521 Sk İMK m.1 uyarınca) uyarınca İş mahkemesi görevli değildir.

İşçiye karşı olan sorumlulukta; Asıl işveren olarak ruhsat sahibi ile alt iş veren olarak rödövansçı müteselsil olarak asıl iş veren -alt işveren ilişkisi kapsamında sorumlulukları bulunmakta ise de, bu sorumluların (asıl işveren-alt işveren olarak) sorumluluk sınırı, niteliği ile kapsamının belirlenmesinde kendi aralarındaki Rödövans sözleşmesi hükümleri de göz önünde tutulmalıdır. Asıl iş verenle alt iş veren arasındaki sözleşme 6098 Sayılı TBK 'nun 357 maddesi ile devamında düzenlenen ürün kira sözleşmesi niteliğinde olmakla rücu ilişkisi taraflar arasındaki bu sözleşme hükümleri ile ilgili diğer yasal kurallara göre çözümlenecektir.

Maden işletme ruhsat sahibi ile kiracısı olan rödövansçı arasındaki davaya konu olan rücu talebi işçiye karşı olan sorumlulukta bir iç ilişki mahiyetinde olup sözleşmelerde de ruhsat sahibi ile rödövansçının işçiler yönünden sorumlu olup olmayacağı veya sorumluluğun kapsamı bakımından özel hükümlerde olduğuna göre, davalının çalıştırdığı işçilere yapılan ödemelerin rücuen tahsili talebine ilişkin bu davada öncelikle bu taraflar arasındaki ürün kirası niteliğinde olan rödövans sözleşmesi hükümleri ile sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde veya emredici düzenlemelerde 6098 sayılı TBK ve Maden Kanunun ilgili hükümleri uygulanacağı muhakkaktır.

Buna göre maden ruhsat sahibi davacı ile rödövansçı davalı arasındaki sözleşme TBK m. 357 uyarınca ürün kirası niteliğinde olmakla kiraya veren davacı tarafından kiracı rödövansçıya karşı açılan bu davada akdi sorumluluğun değerlendirilmesi gerekeceğinden bu nitelikteki davalarda 6100 sayılı HMK m. 4 /1-a uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olup Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi ile ... Hukuk dairesinin kesin kararları arasındaki uyuşmazlığın bu şekilde giderilmesi gerekmiştir.

Buna göre maden ruhsat sahibi davacı ile rödövansçı davalı arasındaki sözleşme TBK m. 357 uyarınca ürün kirası niteliğinde olmakla kiraya veren davacı tarafından kiracı rödövansçıya karşı açılan bu davada akdi sorumluluğun değerlendirilmesi gerekeceğinden bu nitelikteki davalarda 6100 sayılı HMK m. 4 /1-a uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olup Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi ile ... Hukuk dairesinin kesin kararları arasındaki uyuşmazlığın bu şekilde giderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle " Maden işletme ruhsat sahibi olan kiraya veren ile maden işletme ruhsatı kiracısı olan rödövansçı arasındaki rödövansçı çalışanı olan işçiler için işletme ruhsat sahibince yapılan ödemelerin rödövansçıdan tahsiline ilişkin uyuşmazlıklardan doğan davalarda 6100 sayılı HMK m. 4/1-a uyarınca Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu " nun kabulü ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi ve Ankara Bölge Adliye mahkemesi 15.Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasındaki uyuşmazlıkların bu şekilde giderilmesine, oy birliği ile kesin olarak 07.05.2019 tarihinde karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2021/11786, Karar No: 2023/6045, Tarih: 21.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11786 E.  ,  2023/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/120 Esas, 2021/68 sayılı kararı ile sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 ncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/736 Esas, 2021/1180 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.08.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Müdafi yardımından yararlanma hakkının gereği gibi kullanılmadığına,

-Operasyonel hat olarak kullanıldığı iddia edilen hattın sanık tarafından kullanılmadığına,

-Casusluk suçunun unsurlarının oluşmadığına,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Müdafi yardımından yararlanma hakkının gereği gibi kullanılmadığına,

-Operasyonel hat olarak kullanıldığı iddia edilen hattın sanık tarafından kullanılmadığına,

-Casusluk suçunun unsurlarının oluşmadığına,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 1997 yılında teşkilatın eğitim ünitesinde (kurs evresi) göreve başladığı, daha sonra ... ve ... ünitelerine tayin edildiği, sanığın ...'te görevli olduğu süre içerisinde örgütün ... mahrem imamları .../... kod M. K., ... kod A. Ö. ve ... kod S. E. ile düzenli olarak görüştüğü, vaki örgütsel temaslarında operasyonel/gizli hat üzerinden de, adı geçen mahrem imamlar ile irtibat kurduğu ve suretle sanığın, teşkilat ve çalıştığı ünite ve ünitedeki ... personeli hakkındaki bilgileri mahrem abilerine vermek maksadıyla temin ettiği, anılan bilgilerin; Milli İstihbarat Teşkilatının sahip olduğu, devletin güvenliği ve bekasına, milli menfaatler ile milli güvenliğine ilişkin, özünde devlet sırrı niteliğindeki bilgiler olduğu, sanığın bu bilgileri üyesi olduğu örgütün yönlendirmesiyle temin ettiği, bu noktada tanıklar .... nin beyanları, operasyonel hat kullanımına ilişkin bilirkişi raporu ile sanığın örgüt abilerine vermek üzere teşkilata ait bilgileri temin ettiği belirtilerek mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın örgütsel faaliyet kapsamında işlediği devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan kurulan hükümde mahiyeti itibariyle bir ceza değil cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili bir kurum olan TCK’nın 58/9 uncu maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak oluşturmayacağından infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya incelendiğinde;

2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde Cumhuriyet savcılarının, ... görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde konuyu ... Müsteşarlığına bildirecekleri belirtilmekte, dava konusu ikinci cümlesinde ise ... Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapılmayacağı ve herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten ... mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten ... mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, 2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında, ... mensuplarının görev suçları yönünden özel soruşturma usulü belirlenerek bu kişilerin soruşturulabilmesi için Başbakandan (karar tarihi itibariyle Cumhurbaşkanlığı) izin alınması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu kuralın yer aldığı ikinci fıkrasında ise bu usulün nasıl uygulanacağının açıklığa kavuşturulduğu görülmektedir.

Buna göre, Cumhuriyet savcıları, ... görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde, ... Müsteşarlığına bildirimde bulunacaklar ve bu bildirim üzerine, ... Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapamayacak ve herhangi bir koruma tedbiri uygulayamayacaklardır. Ancak bu durumda da maddenin ilk fıkrasında belirtilen kural gereği görev suçu olduğu anlaşılan eylem yönünden Başbakandan (Cumhurbaşkanlığı) izin alınarak soruşturma yapılabilecek ve Başbakan (Cumhurbaşkanı) tarafından izin verilmemesi halinde bu işleme karşı idari yargı yoluna başvurulabilecektir.

Dava konusu kural, görev suçlarıyla ilgili olup ... mensuplarının görevi dışındaki şahsi suçlarını düzenlememektedir. Ancak ... mensuplarının görev suçlarıyla şahsi suçları arasında ayrım yapmanın, diğer kamu görevlilerine nazaran zor olduğunun da dikkate alınması gerekmektedir. Zira ...’in görevlerinin niteliği nedeniyle birçok faaliyeti gizli olup bunların ...’in yetkilileri dışındaki kimselerce bilinmesi söz konusu olmamaktadır. Kuralın lafzından ve madde gerekçesinden kuralla ...’in görev ve faaliyetlerine ilişkin bu özellik nedeniyle kuralda belirtilen özel soruşturma usulünün belirlendiği, böylece millî güvenlik açısından gizli kalması gereken ... görev ve faaliyetlerinin açığa çıkarılmasının veya engellenmesinin önlenmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. (Anayasa Mahkemesinin 30/12/2015 tarih ve 2014/122 - 2015/123 sayılı ... Kanununda yapılan bir kısım değişikliklere ilişkin iptal davasına yönelik gerekçesi)

Başta Dairemiz ve öncesinde kapatılan 16. Ceza Dairesi olmak üzere, Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları ve bu örgütün faaliyeti çerçevesinde bağlantılı devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçlarını işlemesi kişisel suç olarak değerlendirilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Başta Dairemiz ve öncesinde kapatılan 16. Ceza Dairesi olmak üzere, Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları ve bu örgütün faaliyeti çerçevesinde bağlantılı devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçlarını işlemesi kişisel suç olarak değerlendirilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu ... 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarih, 2017/65 Esas 2018/180 sayılı kararı ile sabit olan sanığın, üzerine atılı yargılamaya konu örgüt üyeliği suçu ile bağlantılı kabul edilen devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçunun, kişisel suç niteliğinde olması, yargılama aşamasında mahkemece sorulması üzerine Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından verilen cevapta "sanığa atfedilen eylemlerin 2937 sayılı Kanun'un 26. madde kapsamında kalmadığının açıkça belirtilmesi nazara alındığında; sanığın durumunun 2937 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi kapsamına girmediği tespit edilmiştir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih ve 2017/956 - 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih ve 2015/3-2017/3 sayılı kararında ve yine Dairemizin temyiz mercii olarak verdiği 14.07.2017 tarih ve 2017/1443 E - 2017/4758 sayılı onama kararında açıklandığı üzere;

Kendisini kısaca ‘Hizmet’ olarak tanımlayan FETÖ/PDY; Paravan olarak kullandığı dini, din dışı dünyevi emellerine ulaşma aracı haline getiren, siyasi, ekonomik ve toplumsal yeni bir düzen kurma tasavvuruna sahip örgüt liderinden aldığı talimatlar doğrultusunda hareket eden, bu amaçla öncelikle güç kaynaklarına sahip olmayı hedefleyen, güçlü olmak ve yeni bir düzen kurmak için şeffaflık ve açıklık yerine büyük bir gizlilik içerisinde olmayı şiar edinen, gizlilikten görünmez bir duvar inşa edip bu duvarın arkasına saklanan, böyle bir örgütlenmenin olmadığına herkesi inandırmaya çalışarak ve bunda başarılı olduğu ölçüde büyüyüp güçlenen, bir yandan da bu düşman üzerinden mensuplarını motive eden, "... ..." adını verdiği kadrolarla sistemle çatışmak yerine sisteme sahip olma ilkesiyle devlete tabandan tavana sızan, bu kadroların sağladığı avantajlarla devlet içerisinde belli bir güce ulaştıktan sonra hasımlarını çeşitli hukuki görünümlü hukuk dışı yöntemlerle tasfiye eden, böylece devlet aygıtının bütün alt bileşenlerini ünite ünite kontrol altına almayı ve sisteme sahip olmayı planlayıp, ele geçirdiği kamu gücünü de kullanarak toplumsal dönüşümü sağlamayı amaçlayan suigeneris bir suç örgütüdür.

Örgütün türü ve niteliği açısından değerlendirme yapıldığında; örgütün kurucusu, yöneticileri ve üyeleri arasında sıkı bir hiyerarşik bağın mevcut olduğu, gizliliğe riayet ettiği, görünür yüzüyle gerçek yüzü arasındaki farkı gizlediği, amaca ulaşabilmek için yeterli eleman, araç ve gerece sahip olduğu, amacının Anayasada öngörülen meşru yöntemlerle iktidara gelmek olmayıp, örgütün yarattığı kaos ortamı sonucu, demokratik olmayan yöntemlerle cebir şiddet kullanmak suretiyle parlamento, hükümet ve diğer Anayasal kurumları fesih edip iktidara gelmek olduğu, bu amacı gerçekleştirmek için Polis ve Jandarma teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızan üyeleri vasıtasıyla, meşru organlara ve halka karşı silahlı saldırıda bulunmak suretiyle amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli öldürme, yaralama gibi çok sayıda vahim eylem gerçekleştirdiğinin, anılan örgüt mensupları hakkında 15 Temmuz darbe girişiminden ya da örgüte mensubiyetlerinden dolayı açılıp bir kısmı derdest olan ya da mahkemelerce karara bağlanan davalar, bu davalarda dinlenen itirafçı sanıkların savunmaları ve gizli-açık tanık anlatımları, örgüt lider ve yöneticilerinin açık kaynaklardaki yazılı ve sözlü açıklamaları, Emniyet Genel Müdürlüğünün örgüt hakkındaki raporu gibi olgu ve tespitler dikkate alındığında; FETÖ/PDY küresel güçlerin stratejik hedeflerini gerçekleştirmek üzerine kurulan bir maşa olarak; Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasi, hukuki, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türkiye Devletini ve varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini yıkmak ve daha sonra ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini bozmak amacıyla kurulmuş bir terör örgütüdür.

Bu örgüt kuruluşundan 15 Temmuz sürecine kadar örgüt lideri ... tarafından belirlenen ideolojisi doğrultusunda amaçlarını gerçekleştirmek üzere eylem ve fikir birliği içinde hareket etmiştir. Sahip olduğu ya da mensuplarının tasarrufunda bulunan araç gereç bakımından 5237 sayılı TCK'nın 314/1-2 nci maddesi kapsamında silahlı bir terör örgütü olduğu anlaşılmıştır.