muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15725, Karar No: 2017/11, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15725 E.  ,  2017/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4292, Karar No: 2010/16873, Tarih: 14.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4292 E.  ,  2010/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :05.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Çocuk, anasının evlilik dışı ilişkisinden doğmuş, baba ile soybağı 03.12.1997 tarihinde tanıma (TMK.md.295) ile kurulmuştur. Çocuk üzerinde velayet hakkına sahip olan ana 07.02.2003 tarihinde ölmüştür. Ananın ölümü ile çocuk velisiz kalmıştır. Yasa, ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa, hakimin, çocuğun menfaatine göre vasi atayacağını veya velayeti babaya vereceğini hükme bağlamıştır (TMK.md.337/2). Baba ile soybağı tanıma ile kurulduğuna göre, babanın velayeti alma hakkı mevcuttur. Aslolan velayet olduğuna göre, davanın, babaya ihbar edilmesi, beyanın alınması, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, velayeti baba talep etmediği taktirde davanın sonuca bağlanması gerekir. Bu husus üzerinde durulmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi.14.10.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5633, Karar No: 2019/13111, Tarih: 19.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5633 E.  ,  2019/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin yaralanmasına ilişkin Ergani Devlet Hastanesince düzenlenen 31.12.2011 tarihli raporda, "sol göz çevresinde şişlik ve kızarıklık, üst dudak alt kısında 2\*4 cm. dermabrazyon, burunda şişlik, sol göz altında 5 cm. kesi, sol göz çevresinde şişlik ve kızarıklık, alt çenede 2 diş kırığı" tespit edildiği, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 04.02.2013 tarihli ön raporda diş konsültasyonu yaptırılarak kayıp olan dişleri hakkında düzenlenecek raporun teminen gönderilmesi gerektiğinin bildirildiği, Ergani Devlet Hastanesinin göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 04.06.2015 tarihli raporda, "müştekinin yapılan muayenesinde sol göz altında skar izi mevcut olduğunun" tespit edildiği, yine Ergani Devlet Hastanesinin 04.06.2015 tarihli KBB uzmanı tarafından düzenlenen raporda, "müştekinin yüzünde sürekli değişikliğe yol açan durum olmadığı, diş kaybı mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin" bildirildiği anlaşılmakla; müştekinin mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek müştekinin diş kaybının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı ve müştekinin yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususlarında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 29 ve 53. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulduğu, soruşturma aşamasında sanık ve müştekinin uzlaşmak istediklerini beyan ederek ilgili formu imzaladıkları anlaşılmakla, uzlaşma işlemleri sonuçlandırılmadan sanık hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6935, Karar No: 2015/13065, Tarih: 03.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6935 E.  ,  2015/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2011/258-2014/467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden S.. K.., N.. K.. ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat M. A. geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Yeşilkaraman Köyü çalışma alanında bulunan 260 ada 320 ve 321 parsel sayılı 10.678,49 ve 28.099,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesinde 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1998 yılından beri S. evlatları E., R., A. R., C. ve F. K.'nun kullanımında olduğu belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar M.. K.. ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya dayalı olarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı S.. Ö..'ün aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle, diğer davacılar ve müdahilin sübut bulmadığından davalarının reddine çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ile müdahil davacı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Davacı S.. Ö..'ün temyiz talebi yönüyle; davacı S.. Ö.. diğer davacılar ile birlikte miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak dava açtığı, taşınmazların kök muris A. .'dan kaldığının öne sürüldüğü, kök murisin kızı A. Ö.'ün halen sağ olup dava açma yetkisinin adı geçene ait olduğu, davacı S.. Ö..'ün annesinin payı için dava açma hakkının bulunmadığına, diğer bir anlatımla davacı S.. Ö..'ün taraf sıfatının bulunmamasına göre temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2- S.. K.. ve arkadaşları vekili ile N.. K..'ın temyiz itirazlarına gelince; mahkemece çekişmeli taşınmazların tarafların kök murisi A. Y.'dan kaldığı, davalı tarafın murisin ölüm tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar bir insan ömrünü aşar kullanımlarının bulunduğu, davacı tarafın 2009 yılından sonra sahiplenmeye çalıştığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç dahi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yer tarafların kök murisi A. Y.'dan kaldığı hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Esasen bu yön mahkemenin de kabulündedir. Uyuşmazlık taşınmazların mirasçılar arasında usulüne uygun şekilde taksim edilip edilmediği, edilmiş ise kimin hangi taşınmazı ne zamandan beri nasıl kullandığı noktasında toplanmaktadır. Davacılar dava dilekçelerinde murisin 2/B kapsamında kalan taşınmazlar dışındaki diğer taşınmazların erkek çocuklar tarafından paylaşıldığını, herkesin kendisine ait yeri kullandığını, kadastro sırasında da kullanım durumuna göre tespitlerin yapıldığını ancak murisin kızları F. ve A. ile üvey evlat İbrahim'e ise dava konusu taşınmazların bulunduğu tapusuz olan 2/B kapsamında kalan taşınmazlardan verildiğini, buna dayanarak yaklaşık 16 dönümünün kendilerince (kök murisin kızları F. K. ve A. Ö.'ün) kullanımında olduğunu öne sürerek dava açmışlardır. Taşınmaz başında yapılan keşifte davacı ve davalı tarafın bir kısım yerleri sürdükleri yerel bilirkişi ve tanıklarca ifade edilmiş ise de alınan beyanlar olaylara dayalı bulunmadığı soyut kaldığı, hükme esas alınamayacağı, yine davalı tarafca iş makinası kullanılarak açıldığı öne sürülen bölümlerin öncesinde ekonomik amaca uygun bir kullanımın bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa kimin tarafından nasıl kullanıldığı sorulmamış, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve haritada alınan beyanlara göre kimin nereyi kullandığı açıkça gösterilmediği belirlenmiştir. Diğer yandan çekişmeli taşınmazlar hakkında 1997 yılında orman tahdit çalışmaları yapılırken 8089, 2966,....2975 orman sınır noktaları arasında kalan ve (CIX) parseli olarak adlandırılan taşınmaz 2/B parseli olarak sınırlandırılmış ve A. Ö., F. K., S. Y. varisleri, V. D.'in müşterek kullanımında bulunduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; yerel mahkemenin davacı tarafın 2007 yılından önce taşınmazı kullanmadıkları yönündeki kabulü resmi belgeler karşısında doğru bulunmamaştır

. Diğer yandan çekişmeli taşınmazlar hakkında 1997 yılında orman tahdit çalışmaları yapılırken 8089, 2966,....2975 orman sınır noktaları arasında kalan ve (CIX) parseli olarak adlandırılan taşınmaz 2/B parseli olarak sınırlandırılmış ve A. Ö., F. K., S. Y. varisleri, V. D.'in müşterek kullanımında bulunduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; yerel mahkemenin davacı tarafın 2007 yılından önce taşınmazı kullanmadıkları yönündeki kabulü resmi belgeler karşısında doğru bulunmamaştır. O halde doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ile; tarafların bildirmiş olduğu tanıklar, önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tespit bilirkişileri ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde taşınmazlar başında keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklarından taşınmazın kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri hangi bölüm ya da bölümlerinin ne suretle kullanıldığı, davalı tarafça sonradan imar ve ihya edildiği öne sürülen kısımların neresi olduğu, öncesinde bu bölümlerin kimin tarafından nasıl kullanıldığı (iş makinası ile düzenlenmeden önce de ekonomik amaca uygun kullanılıp kullanılmadığı) belirlenmeli, dava konusu taşınmazların tamamının mı ya da bir bölümünün mü muris A. Y.'dan kaldığı belirlendikten sonra, muristen kalan dava konusu taşınmazlar ya da taşınmaz bölümleri üzerinde mirasçıları arasında taksim yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi mirasçının nereyi kullandığı, olaylara dayalı olarak sorulmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde usulüne uygun şekilde çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından gösterilen hudutlar, taşınmaz bölümleri harita üzerinde gösterilerek keşfi denetlemeye elverişli, açıklayıcı rapor istenmeli, orman tahdidinin yapıldığı sırada davacı tarafın da kullanımında bulunduğu gözetilmeli, usulüne uygun bir taksimin bulunmadığının anlaşılması halinde, davacı tarafın miras payı oranında hakkının bulunduğu düşünülmeli bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Hal böyle olunca; mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekili ve müdahilin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2012/7942, Karar No: 2014/1471, Tarih: 29.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7942 E.  ,  2014/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/321061

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2009/444 (E) ve 2010/150 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir.Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Somut olayda;

Katılanın İdil'de eczane açmak için eczacı aradığını internet ortamında ilan ettiği, ilanı gören sanık D.. A..'ın eczacı olmadığı halde katılanı 0..8 nolu telefonla arayarak kendisini eczacı olarak tanıtıp birlikte çalışmak istediğini söylediği, bir kaç defa katılan ile telefonla görüşerek İdil'e gelmek için araba kirası ve ev taşıma masrafı olarak 2.800.00 TL para göndermesini istediği, katılanın, sanığın bildirmiş olduğu Orhangazi PTT şube müdürlüğüne 3 değişik havale ile 2.800.00 TL'yi gönderdiği, sanığın kendisine gönderilen paraları çektikten sonra İdil ilçesine gitmediği, katılanın telefonlarına da cevap vermediği anlaşılan olayda: sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beratına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1376, Karar No: 2019/3040, Tarih: 24.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1376 E.  ,  2019/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ...İlçesi Yüksekoluk Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 152 ada 13 parsel sayılı 6760 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 204 ada 6 parsel numarasıyla 6207.17 metrekare yüzölçümlü olarak, tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 152 ada 14 parsel sayılı 4380 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 204 ada 7 parsel numarasıyla 4.668,21 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait 204 ada 6 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksilmenin 204 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 204 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.