muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7266, Karar No: 2019/1839, Tarih: 18.03.2019

Mutlak hukuka aykırılık halleri 1412 sayılı CMUK’nın 308. maddesinde, 5271 sayılı CMK’da ise 289. maddede sayılmıştır. 5271 sayılı CMK’nın hukuka kesin aykırılık halleri olarak adlandırdığı nedenleri ifade etmek için öğretide geçmişten bu yana “mutlak temyiz nedenleri” terimi de kullanılmaktadır. Mutlak temyiz nedenlerinin ortak özelliği, sanığa hak tanıyan kurallar olmalarının yanı sıra aynı zamanda adil bir yargılamanın yapılabilmesi için öngörülmüş, kamusal menfaatleri gözeten kurallar olmalarıdır. Bu hallerin varlığı halinde hükmün bundan mutlak olarak etkilendiği kabul edilmiştir. Kanun bu noktada hukuka aykırılığa ilişkin nedensellik bağını kendisi kurduğundan hâkime takdir yetkisi bırakmamıştır.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Sanık müdafi 13.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinde “usul ve kanuna aykırı bulduğu hükmü temyiz ettiğini” belirtmiştir. Ancak Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar sanık müdafi tarafından dosyaya ibraz edilmiş herhangi bir gerekçeli temyiz dilekçesine de rastlanılmamıştır.

Bu anlamda, sanık müdafi sadece “usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini” beyan ederek söz konu hükmü temyiz dilekçesi vermek suretiyle temyiz davasına konu ettiği anlaşılmaktadır.

O halde, öncelikle temyiz başvurusu (dilekçesi, istidası) ile gerekçeli temyiz dilekçesi (temyiz layihası, ek dilekçe) arasındaki fark üzerinde durulması gereklidir.

Bu dilekçelerin, tek bir dilekçe olarak birlikte verilmesi de mümkündür. Ancak uygulamada çoğunlukla kısa kararın tefhimiyle birlikte on beş günlük temyiz süresi başladığından, öncelikle süreyi kaçırmamak için temyiz başvurusunda bulunulması (temyiz başvuru dilekçesinin verilmesi) gerekmektedir. Uygulamacılar bu dilekçeye

“süre tutum dilekçesi” adını vermektedirler. Son derece yaygın olan bu yanlış tabir, verilen dilekçeyle temyiz süresinin durduğu gibi bir yanılgıyı da beslemektedir. Oysa bu dilekçe verilmekle temyiz gerçekleşmekte ve artık süre sorunu ortadan kalkmaktadır.

Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası) ise, temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. 5271 sayılı CMK’nın temyiz kanun yoluna ilişkin hükümlerinin yürürlüğe girmesinden önce, bu dilekçenin verilmesi zorunlu değildi. Zira CMUK’nın 314/2. maddesinde yer alan “temyiz nedenlerinin gösterilmemesinin temyiz incelemesine engel olmayacağına yönelik” hükme dayanarak Yargıtay temyiz nedenlerini resen gözetebilmekteydi. 5271 sayılı CMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin bir bütün olarak yürürlüğe girmesinin ardından, bu dilekçenin hangi aşamaya kadar verilmesi gerektiği konusu önem kazanmıştır.

Bir anlamda yasa koyucunun, hem muhakemeyi hızlandırmak, hem de asıl amacı ülkedeki hukuk kurallarının istikrarlı, aynı bir biçimde yorumlanması ve uygulanmasını sağlanmak olan Yargıtay'ın gereksiz iş yüküyle karşı karşıya kalmasını önlemek amacıyla “sırf temyiz nedeni gösterilmemesi” gerekçesiyle de olsa hukuka aykırı bir kararın kesinleşmesini göze aldığını söyleyebiliriz.

Bir anlamda yasa koyucunun, hem muhakemeyi hızlandırmak, hem de asıl amacı ülkedeki hukuk kurallarının istikrarlı, aynı bir biçimde yorumlanması ve uygulanmasını sağlanmak olan Yargıtay'ın gereksiz iş yüküyle karşı karşıya kalmasını önlemek amacıyla “sırf temyiz nedeni gösterilmemesi” gerekçesiyle de olsa hukuka aykırı bir kararın kesinleşmesini göze aldığını söyleyebiliriz.

Ancak adil yargılanma hakkı açısından söz konusu hükümler irdelendiğinde, “hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığını somut bir şekilde göstermeyen” temyiz dilekçesinin ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçelerinin, anılan yasal düzenlemeler karşısında reddedilmesi gerektiğinin kabulü, hem Anayasa'nın 2 ve 36. maddeleriyle hem AİHM’nin içtihatlarında yer alan ölçütler ile hem de ceza yargılamasının maddi gerçeğin insan onuruna yaraşır biçimde araştırılıp bulunması amacıyla uyumlu olduğunu söylemek güçtür.

Sonuç olarak; Yargıtayın incelemesi sırasında, temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebinin yer almadığının anlaşılması halinde temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği konusunda herhangi bir şüphe bulunmamaktadır. Ancak sanık müdafinin temyize konu dilekçesi incelendiğinde, “hükmün usul ve kanuna aykırı olduğu” nedenine dayandırdığı görülmektedir.

Bu durumda artık sanık müdafinin temyiz dilekçesinde “temyiz nedeni var” olarak kabul edilmeli ve en azından dilekçede gösterilmese bile hükmün CMK'nın 289. maddesinde belirtilen “mutlak hukuka aykırılıklar” yönünden temyizinin yapılması gerekmektedir.

Bu nedenlerle, sayın çoğunluğun (1) nolu başlık altında “sanık müdafinin temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğinden CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine” ilişkin düşüncesine katılmak mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2007/7275, Karar No: 2007/8868, Tarih: 03.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7275 E.  ,  2007/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kural olarak Karayolları Genel Müdürlüğü malları devlet malı niteliğinde bulunduğundan İİK’nun 82/1. maddesi gereğince haczi mümkün değildir. Bu nedenle müşteki genel müdürlük vekilinin 17.3.2005 tarihli haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddi isabetsiz olup mahkeme kararının bu nedenle borçlu yararına bozulmasına,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Borçlu Karayolları Genel Müdürlüğünün 17.3.2005 tarihli icra mahkemesi başvurusunda 8.7.2005 tarihli bakiye borç muhtırasına itiraz edilmiş ise de incelenen icra dosyasında 8.3.2005 tarihli haciz müzekkeresinin 13298,60 YTL’nin tahsili amacıyla gönderildiği görülmüştür. Bu durumda 8.7.2005 tarihi gerçek haciz tarihi olmadığından 8.3.2005 tarihi itibari ile alacaklının bakiye alacak miktarının hesaplanması gerekirken (16.11.2006 tarihi olarak bilirkişi raporunda) 17.3.2005 tarihi olarak icra mahkemesi kararında yeralan hesaplama tarihi esas alınarak somut olaya çözüm getirmeyecek şekilde sonuca ulaşılması doğru görülmemiştir. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş 8.3.2005 tarihi itibariyle bakiye borcun ne kadar olduğu, hesaplanarak sonuca gitmekten ibarettir.

Kabule göre de, 1.1.2004-31.12.2004 dönemi için 2004 yılı Bütçe Kanunu faiz oranı uygulanarak 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesince iptal edildiği göz ardı edilerek hesaplama yapılması da doğru değildir.

SONUÇ: Tarafların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının (1) no’lu bentte yazılı nedenlerle borçlu yararına, 2 no’lu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına  İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4088, Karar No: 2019/898, Tarih: 07.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4088 E.  ,  2019/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Hayri Banisi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu hakkında takip başlattığını, dava dışı borçlunun 3. şahıslardaki para alacağına haciz konulduğunu, şikayet olunanlarca aynı para alacağı için gönderilen 89/1 haciz ihbarnamelerine dava dışı 3. şahıs şirket tarafından yasal süresi içinde itiraz edildiğini, şikayet olunanların bu nedenle geçerli hacizlerinin bulunmadığını, şikayet olunan ....... alacaklı olduğu ......ayılı dosyadan hazırlanan sıra cetvelinde paranın tamamının bu dosyaya ödendiğini, geçerli haczi bulunmayan şikayet olunanlara sıra cetvelinde yer verilmemesi gerektiğini ileri sürerek.....ayılı dosyadan hazırlanan 25.06.2013 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemenin 24.12.2013 tarihli ve 2013/250 E. 2013/503 K. sayılı ilamı ile şikayetin reddine dair kararı şikayetçi vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 16.04.2015 tarihli ve 2015/2013E. 2015/2648 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayet olunan......alacaklı olduğu dosyadan gönderilen birinci haciz ihbarnamesi, üçüncü kişinin itirazına uğradığından bu nedenle şikayet olunanın bedeli paylaşıma konu para üzerinde geçerli bir haczi bulunmadığından şikayetin kabulü ile ...... 2012/300 E. sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ...... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayet olunan .....i vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ......ekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3886, Karar No: 2012/8286, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3886 E.  ,  2012/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yardım etme suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırıya yardım etme suçundan beraatine, zorla kaçırıp alıkoyma suçuna iştirakten mahkûmiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2007 gün ve 2006/478 Esas, 2007/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırıya yardım etme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırıya ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nın 327/2. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “2007 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 1000 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...'e ödenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zorla kaçırıp alıkoymaya iştirak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Mağdurenin olaydan hemen sonra 17.11.2002 tarihinde kollukta alınan beyanında, ... ...'in kendisini zorla kaçırarak Antalya ilinde tanımadığı bir ailenin evine götürdüğünü ve kendisini daha önce tehdit ettiği için korkusundan şahıslara zorla kaçırıldığını söyleyemediğini beyan ettiği halde, yargılama aşamasında sanıklara zorla kaçırıldığını söyleyerek yardım istediğini, ancak sanıkların kendisine yardım etmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin çelişkili beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediği yönünde kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, sanığın zorla kaçırıp alıkoymaya iştirak suçundan beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3441, Karar No: 2010/15203, Tarih: 15.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3441 E.  ,  2010/15203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için (… senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez.   Yine, TTK. nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez.

Takip konusu bononun tanzim eden bölümde borçlu Kuzey Otomotiv Uluslar Arası Ticaret ve San.Ltd.Şti. ismi yazılı olup iki imza  mevcuttur.  Bu imzaların ise borçlu Derya Kartoz’a ait olduğu ihtilafsızdır. Bu durumda imzalardan birisinin şahsen, diğerinin ise şirket adına atıldığının kabulü gerekeceğinden bonoyu imzalayan Derya Kartoz aval veren durumunda bulunmaktadır.

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve asli bir nitelik taşır. Aval veren lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini def'i veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel def'ilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde aval şerhi mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir. Bono üzerine "kefil" ibresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmi gereğince  kambiyo  senetlerinde  müteselsil  borçluluk esası olduğundan bu tür senetlerde  imzası olan herkes hamile karşı müteselsilen sorumludur.

Yine Borçlar Kanunu’nun 487.maddesi gereğince müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile borcun ifasını yükümlenen borçlulara karşı alacaklı asıl borçluya müracaat etmeden ve rehinleri nakte tahvil ettirmeden icra takibi yapabilir.

Yine Borçlar Kanunu’nun 487.maddesi gereğince müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile borcun ifasını yükümlenen borçlulara karşı alacaklı asıl borçluya müracaat etmeden ve rehinleri nakte tahvil ettirmeden icra takibi yapabilir.

Bu durumda takip yapan alacaklı Ralli Otomotiv San. Ve Tic. Ltd.Şti. bononun lehdarı olup, bonoyu tanzim eden Kuzey Otomotiv Uluslar Arası Ticaret ve San.Ltd.Şti. ve aval veren Derya Kartoz yönünden takip hakkı vardır.O halde mahkemece şikayetin reddi ile borçlular vekilinin borca itirazının İİK. nun 169/a maddesi uyarınca esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; ciro silsilesinin bozuk olduğu düşünülse bile bononun lehdarı olan alacaklının bonoyu tanzim eden  Kuzey Otomotiv Uluslar Arası Ticaret ve San.Ltd.Şti. ni takip hakkı bulunduğundan adı geçen borçlu yönünden adı geçen borçlu yönünden iptal kararı verilmesi bu nedenle de doğru değildir.

Öte yandan, borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda borca karşılık 44.500,00 TL. ödeme yaptıklarını ileri sürerek borca itiraz ettiği görülmüştür. İİK.nun 170/a-son maddesinde (her ne suretle olursa olsun, .....borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise) alacaklının kambiyo hukuku uyarınca takip hakkına sahip bulunmadığı nedeni ile takibin iptal edilemeyeceği hükmüne yer verilmiştir. Borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda borcu kabul ederek ödediğini ileri sürdüğünden mahkemece İİK. 170/a maddesine dayalı olarak takibin iptaline karar verilmesi yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13782, Karar No: 2017/177, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13782 E.  ,  2017/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2019/372, Tarih: 22.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2145 E.  ,  2019/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin geri çevirme kararına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-HMK'nun 20. maddesi gereğince tarafların dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etme süresi konunyoluna başvurunun reddi kararının (karar düzeltme talebinin reddi kararının) tebliğinden başlar. Davacının başvuru süresi başlamadan dosya re'sen gönderilmiş olup yetkili mahkemece bu husus üzerinde durulup taraf vekilleri dinlenmeden yazılı şekilde iade kararı verilmesi doğru olmamış kararının bozulmuş olması gerekmiştir.

2-Öte yandan davacı vekili ile davalı vekilinin 03.08.2017 tarihinde vermiş oldukları dilekçeler ile davaya konu borcun ödendiği, davanın konusuz kaldığı belirtilmiş olup mahkemece bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.