muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2906, Karar No: 2013/3513, Tarih: 27.05.2013

ikinci ihraç kararının verildiği tarihte bir ortaklık söz konusu olmayacağından, böyle bir kişinin ihracı da esasen mümkün olmayacak ve ikinci davanın aktif husumet yönünden reddi gerekecek; o davanın kabul ile sonuçlanması ve kesinleşmesi halinde, bu dava için davacının aktif dava ehliyetinin varlığı söz konusu olacağından, yargılamaya devam edilerek bu dava konusu ihraç kararının yasaya uygun olup olmadığı incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekecektir. Ne var ki somut olayda, 08.06.2006 tarihli ilk ihraç kararının iptaline ilişkin mahkeme kararı kesinleştiği gibi, ....03.2011 tarihli ikinci ihraç kararının iptaline ilişkin ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/521 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın kabulüne karar verilmiş ve karar temyiz incelemesi neticesinde onanarak temyiz incelemesi yapılan işbu hüküm sonrasında kesinleşmiş olduğundan, sonraki ihraç kararının iptaline ilişkin işbu dava yönünden aktif dava ehliyeti sağlanmış olup, ilk davanın sonucunun beklenilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, kooperatif hissesinin devrinin yapıldığı 1995 yılından sonra davacının, davalı kooperatifçe üye olarak benimsenmesinden ve hakkında dava konusu ihraç kararından önce değişik tarihlerde iki kez ihraç kararı alınmasından ve devirden itibaren ... yıl ... ay geçtikten sonra devrin işleme konarak, davacının ortaklığının sona erdirilmeye çalışılmasının TMK'nın .... maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı düştüğünün kabulü de gerekir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6525, Karar No: 2023/4157, Tarih: 21.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6525 E.  ,  2023/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1321 E., 2023/832 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2022/258 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Karşıyaka 1.Aile Mahkemesinin ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ile birlikte ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek, baba ile aralarında kişisel ilişki düzenlendiğini, ortak çocuk ile müvekkili baba arasında her ayın 1. ve 3. haftasonu cumartesi günleri sabah saat 10:00'dan akşam 16:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan aynı gün saat 16:00'a kadar baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki tesis edildiğini, mahkemece karar verildiğinde ortak çocuğun iki yaşında olduğunu, zaman ilerledikçe ve çocuk büyüdükçe annesi ile babasını yan yana göremediğinde, babasının çok uzakta olduğunu bildiğinde boşanmanın çocuk üzerinde bırakacağı psikolojik etkileri yaşamaya başlayacağını ve çocuğun üstün yararının zedelenece ğini belirterek, çocuk ile müvekkili baba arasında her haftasonu cuma akşam saat 20:00'dan Pazar akşam 17:00'a kadar yatılı olarak göreceğini, her yılın babalar gününde sabah saat 10:00'dan akşam 18:00'a kadar... büyüyüp okul dönemi başlayınca ise; okuldan baba ... alacak, ortak çocuk o gece babada yatılı kalacak ve sabah okula müvekkil ... bırakacağını, 5 hafta çeken aylarda bir ay baba lehine bir ay anne lehine olacak şekilde görüşme sağlanacağını, her yıl Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramı tatillerinin tamamında ve her yıl Temmuz ayının ilk gününden son gününe kadar (bu günler de dahil olmak üzere) kesintisiz olarak geceli gündüzlü ve her yıl okul sömestri tatillerinin ilk yarısında kesintisiz olarak geceli gündüzlü kişisel münasebet hakkına sahip olacağını, yılbaşı tatillerinde bir yıl annenin lehine bir yıl babanın lehine olacak şekilde görüş sağlanacağını, baba ...'un mesleği nedeniyle mesai saatlerinde değişiklik olabildiğini, mesai değişikliklerini önceden haber vermek kaydı ile baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel münasebeti etkileyen hallerde anne ile ortak çocuk arasındaki kişisel münasebete de zarar vermeyecek şekilde bir sonraki hafta veyahut bir sonraki ay görüşme telafi edileceğini belirterek, müvekkilinin ortak çocuk ile kişisel ilişkisini düzenleyen protokol maddelerinde mahkemece talep ettiği şekilde iyileştirme yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın ortak çocukla kişisel ilişkisinin değiştirilmesi talepli olduğunu, 07.02.2019 tarihinde boşanma kararı ile birlikte kişisel ilişkinin düzenlendiğini, 11 ay önce belirlenen ve Mahkeme hükmü ile kesinleşen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi için çok önemli bir sebebin gerçekleşmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Mahkemece kişisel ilişki düzenlenirken ortak küçük çocuğun yaşının dikkate alınarak düzenlendiğini, babanında ... ya taşınmasının kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirecek bir durum olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kişisel ilişkinin küçüğün yaşı, kişisel gelişimi de dikkate alınarak uzman raporları da dikkate alındığı gerekçesi ile davanın kabulüne; çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine baba ile küçük arasında her ayın 1. ve 3. Hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 dan pazar günü saat 12.00 ye kadar, sömestri tatilinde ilk hafta pazartesi günü saat 10.00 dan takip eden cuma günü saat 18.00 e kadar, her yıl babalar günü saat 10.00 dan 18.00 e kadar, dini bayramların 2. Günü saat 10.00 dan 3. Günü saat 12.00 ye kadar, tekli yıllarda yılbaşı günü 31 Aralık 18.00 den ertesi gün saat 18.00 e kadar, çocuğun doğum günlerinde saat 10.00 dan 15.00 e kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00 dan 20 Temmuz saat 18.00 e kadar görüşmek suretiyle kişisel ilişkisinin düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; babanın davanın açılmasından sonra İstanbul'da işe girdiği dikkate alınmaksızın karar verildiğini, alınan raporların yanlı olduğunu, ortak çocuğun bir psikolog dan destek aldığı belirtilmesine rağmen psikologundan görüş alınmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; babanın davanın açılmasından sonra İstanbul'da işe girdiği dikkate alınmaksızın karar verildiğini, alınan raporların yanlı olduğunu, ortak çocuğun bir psikolog dan destek aldığı belirtilmesine rağmen psikologundan görüş alınmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan davacının bu hakkını amacına aykırı olarak kullandığını kabule yeterli delil mevcut olmadığı gibi, kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun ciddi olarak tehlikede olduğuna ilişkin bir delil de bulunmadığını, Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de hak olduğunu, Bu tür kişisel ilişkinin sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabileceğe veya engel olunabileceği, davacı ile çocuk arasındaki aile bağlarının korunup geliştirilmesi, çocuğun menfaati gereği olduğu, alınan uzman raporlarında tespitler de çocuğun baba ile olmaktan mutlu olduğu, baba ile çocuk arasında olumlu ve olağan ilişkinin mevcut olduğu, kararının usul ve yasaya uygun olduğu, delillerin değerlendirmesi ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne temyiz dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının basit usulle görülmesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkemece hükme esas alının 21.03.2022 tarihli raporun mahkeme ara kararına aykırı olarak tanzim edildiğini, raporun çelişkili ifadeler içerdiğini mahkemeye yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini , kızının üstün yararının ihlal edildiğinin, kişisel görüşme günlerinde kızının duygusal istismara uğradığını bu hususun mahkemece dikkate alınmadığını, kişisel ilişki tesis edilirken günlerin belirlenmesinde çelişkiler ve belirsizlikler bulunduğunu, çocuğun eğitim durumunu, doğum gününün hangi zamana denk geldiğinin dikkate alınmadığını, kızının üstün yararına aykırı olarak görüşme günleri belirlendiğini, mahkemece talep dışı karar verildiğini , kararın infazda güçlükler çıkartacağını ve velâyet hakkını ve özel hayatını kısıtlayan nitelikte karar olduğunu, mahkeme kararından sonra davacının kızını görmeye gelmediğini, gelmeyeceğinin tarafına bildirilmediğini, davacının kendisine yönelik tacizlerde bulunduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu beyan ederek kararın tümden bozulması yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma ilâmıyla belirlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek koşulların bulunup bulunmadığı ve mevcut kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu, ve 12 nci maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmenin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16773, Karar No: 2017/127, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16773 E.  ,  2017/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11914, Karar No: 2018/5106, Tarih: 25.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11914 E.  ,  2018/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık ve kamu malına zarar verme, müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında müşteki ...’a ve ...’e yönelik hırsızlık ile müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; müşteki ...’a ait olan ... Oto isimli iş yerinden iki lokma takımı, cırcır takımı, pense ve tornavida ile aynı iş yerinde çırak olarak çalışan müşteki ...’e ait araçtan flash bellek çalınması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eyleminde; sanığın, iş yerinden birden fazla müştekiye ait eşyadan hırsızlık yaptığını açıkça bilebilecek durumda olmadığı ve eylemlerinin kesintiye uğramadan aynı zaman içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle tek suç olarak değerlendirilmesi gerektiği halde, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması,

2- Müşteki ...’un kovuşturma aşamasında 20.02.2013 tarihli dilekçe ile sanık tarafından zararının karşılandığını beyan etmesi ve etkin pişmanlık koşullarının oluşması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1024, Karar No: 2023/9088, Tarih: 25.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1024 E.  ,  2023/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/490 Esas, 2015/1485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" İddia, sanık savunması, nüfus ve sabıka kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Olay tarihinde kolluk güçlerinin Mance Mahallesi Dedeosman Caddesi üzerinde rutin olarak yaptıkları bir denetim sırasında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinde yapılan aramada adli emanetin 2014/5421 sırasına kayıtlı şüpheli maddenin ele geçirildiği, Diyarbakır Kriminal Polis