muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/738, Karar No: 2024/4033, Tarih: 16.05.2024

Dava, davacının bonodan kaynaklanan takipten dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30361, Karar No: 2013/28693, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30361 E.  ,  2013/28693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma,2-Suç Üstlenme

Hükümler : 1-Sanık ... hakkında;TCK'nın 179/3-2, 62, 53, 58.maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 62, 51/1,3.maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve suç üstlenme suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'nun trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yozgat Belediyesinde çalışan sanık ...'nun, 4 saat 45 dakika sonraki ölçüme göre 1,36 (olay anında 2,07) promil alkollü olduğu halde, idaresindeki belediyeye ait kamyonet ile 21/01/2012 günü saat 17:30 sıralarında, meskun mahalde, bölünmüş yolda, ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışık nedeniyle beklemekte olan önündeki mağdur ...'a ait araca durur vaziyette iken arkadan çarparak ve bu aracın da öndeki mağdur ...'a ait araca çarpmasına ve ...'nin aracındaki bir kısım yolcuların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına ve araçlarda maddi hasara sebep olması, olay sonrası durmayarak kaçan sanığın ifade vermek üzere aynı gün gece saat 23:00 sularında yanında yine aynı belediyede işçi olarak çalışan sanık ...'le birlikte birlikte emniyete gelerek ...'in olay anında aracı kendisinin kullandığı ve sanık ...'ın da yanında oturduğu yolunda beyanda bulunmasını sağlayıp kendisinin de bu doğrultuda beyanda bulunması, ancak belediyenin kurum avukatı ...'nun olaydan 3 gün sonra Emniyet Müdürlüğü'ne müracat ederek, kurum olarak yapmış oldukları araştırmada aracı sanık ...'ın kullandığını fakat alkollü olması nedeniyle olay yerinden kaçtığını, daha sonra sanık ...'i "ben alkollüyüm, bu halimle ... sürücüsü olarak ifade verirsem mesleğimden olurum" diyerek aracı kendisinin kullandığını söylemeye ikna ettiğini tesbit ettiklerini beyan etmesi üzerine 24/1/2012 tarihli savunmasında olayın aslını anlatmaya mecbur kalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, olayın oluş şekli, sanığın alkol düzeyinin yüksekliği ve olay sonrası davranış tarzı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK'nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki velayet, vesayet, kayyımlık hak ve yetkilerini kullanmasına yönelik hak yoksunluğunun, kendi alt soyu açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerekirken, diğer kişiler yönünden de “koşullu salıverilme tarihine kadar” devamına karar verilmesi suretiyle anılan Kanunun 53/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkındaki hüküm fıkrasının son bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın, mahkumiyet hükmünün kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1,a,b,c,d,e maddesindeki haklarını kullanmaktan aynı maddenin 2. fıkrası gereğince mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53/1,c bendindeki velayet, vesayet, kayyımlık hak ve yetkilerini kullanmasına yönelik hak yoksunluğunun ise kendi alt soyu açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar devamına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki suç üstlenme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç üstlenme suçundan dolayı TCK'nın 270/1 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiş ise de; evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33555, Karar No: 2012/40536, Tarih: 28.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/33555 E.  ,  2012/40536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 sayılı yasanın geçici 6.maddesi gereğince uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; idarece 6111.sayılı kanunun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin iptal taleplerinin TMK'nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Kadıköy 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 13.03.2012 olup 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulama yeri bulunduğundan, borçlu idarenin bu maddeye dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunması yasaya uygundur.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11061, Karar No: 2017/6599, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11061 E.  ,  2017/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8099, Karar No: 2012/9897, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8099 E.  ,  2012/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kat Mülkiyeti Kanununun 26/2. maddesi gereğince üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmeyen kat irtifakı sahiplerine ait bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline aksi halde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 230.000 TL'nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın görev nedeni ile reddine karar verilmiş, görevsizlik kararı üzerine dosya resen Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Kanunu'nun 21. ve Tüzüğün 28. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya onun adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan Tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırarak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalılardan ...'e gerekçeli karar Tebligat Yasası'nın 21. maddesine göre yapılmış ise de, bu tebligatlar Yasa ve Tüzüğün yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun olmadığından geçersizdir. Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak, mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi adı geçen davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip cevap süresi de beklenmesinden,

2-Dava konusu Kuşadası 178 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait tüm malikleri gösterir tapu kaydı ile yönetim planının tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6868, Karar No: 2013/16810, Tarih: 02.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6868 E.  ,  2013/16810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo takibinde borçlu, icra mahkemesine yasal itiraz süresi içerisinde yaptığı başvuruda; çekin arka yüzünden de anlaşılacağı üzere alacaklıya 20.000 TL ödeme yapıldığını, bu çekten doğan borcun alacaklıya elden ödendiğini ve çekin arkasına şerh düşüldüğünü, yapılan ödemeyle birlikte borcun kalmadığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Alacaklı vekili ise cevap dilekçesinde; borçlunun, yaptığı 2.000,00 TL'lik ödemeyi çekin üzerine 20.000,00 TL olarak (kasten ya da zuhulen) yazdığını iddia etmiştir.

Takibe konu çekin tanzim tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nun 730/8. maddesinin yapmış olduğu atıf ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 621/3. maddesi gereğince ödemenin senet üzerine şerh edilebileceği belirtilmiştir. Alacaklının da kabulünde olduğu üzere borçlu tarafından yapılan ödeme çekin ön ve arka yüzüne şerh edilmiştir. Bu durumda borçlu ödeme iddiasını ispat etmiş olduğundan mahkemece itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12133, Karar No: 2011/13384, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12133 E.  ,  2011/13384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 299 parsel sayılı taşınmazın 1/10 payının S. mirasçıları, 1/10 payının Z. mirasçıları adına kayıtlı olduğu dönemde S. mirasçılarından S. kızı Z.'in mirasçılarının miras paylarını O. Ö.'e sattıkları, ancak tapuda işlem yapılırken yanlışlıkla Z. mirasçıları adına kayıtlı 1/10 payın O. adına tescil edildiğini, bu payın sırasıyla dava dışı M.A.'ye ve ondanda satış suretiyle kendisi adına tescilin yapıldığını, yanpılan hatanın anlaşılması üzerine Tapu Sicil Müdürlüğünün açtığı dava sonucu Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/654 esas – 1985/800 karar sayılı kararı ile adına kayıtlı payın iptal edilerek S. mirasçıları adına yeniden sicil oluşturulduğunu, hüküm yerinde “S. mirasçılarından Z. vasıtası ile mirasçı olanların paylarını B. İ. satmışlardır” şerhinin yazılmasına karar verildiğini, adına oluşan şerh bulunmasına rağmen satın aldığı payın tapu kaydında görülmediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı idare, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 19.11.1959 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti ile 299 parselin 1/10 payının ölü Süleyman mirasçıları, 1/10 payın ise ölü Z. mirasçıları adına tescil edildiği, ölü S. mirasçılarından Z.'in payının davacının bayii olan O. Ö. satıldığı, ondan dava dışı kişilere ve en sonunda da davacıya satıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, ölü S. mirasçılarından Z.'ip payının O.Ö.e satılmasına rağmen tapu memurlarının hatası sonucu 1/10 pay sahibi ölü Z. mirasçılarına ait payın devrinin yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, 1/10 pay sahibi ölü Z. mirasçılarının O.Ö. aleyhine açtıkları Söke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/584 esas sayılı davanın kabul edilerek ölü Z. mirasçıları adına tescil kararının verildiği, Tapu Sicil Müdürlüğünün tüm kayıt malikleri aleyhine açtığı Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/654 esas sayılı dava ile tapudaki payların düzeltilmesinin istenildiği, B. İ.(eldeki davanın davacısı) adına olan payın iptaline ve beyanlar hanesine" S. mirasçılarından Z. vasıtasıyla mirasçı olanların paylarını B. İ.'a satmışlardır" şerhinin yazılmasına karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/654 esas sayılı dosyasında aynı konuda aynı sebebe ilişkin verilmiş karar olduğunu ve kesin hüküm oluştuğunu benimseyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/654 esas sayılı dosyasında aynı konuda aynı sebebe ilişkin verilmiş karar olduğunu ve kesin hüküm oluştuğunu benimseyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; maddi anlamda kesin hüküm, yargısal (kazai) kararlara tanınan yasal gerçeklik (hakikat) vasfıdır.Bu vasıf yargısal (kazai) kararların gerçeğe (hakikata) uygun olarak verildiğinin kabul edilmesini zorunlu kılar.Kesin hüküm kuralı, haklı ve adil kararların korunması yanında, kişiler arasındaki çekişmelerin sonsuza dek davam etmesini önlemek, toplumun istikrar ve düzenini sağlamak, hukukun ve yargının güvenirliğini korumak amacıylada kabul edilmiştir.Bütün yasal yollar kapandıktan ve verilen hüküm kesinleştikten sonra, aynı davanın tekrar yargı önüne getirilmesi, toplumda sonu gelmeyen çekişmelere, huzursuzluklara, istikrarsızlıklara, kazanılmış hakların her zaman ortadan kaldırılabileceği endişesine neden olur.Çelişkili kararların çıkmasına sebebiyet verir.Bu itibarla, tarafları,mevzuu ve sebebi aynı olan Devletin iştiraki, hakimin tarafsız araştırması ve iradesi ile kurulan, tüm yasal yollardan geçmek suretiyle; diğer bir anlatımla şekli yönüyle de kesinleşen önceki hükmün korunmasında kamunun büyük yararı bulunmaktadır.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 303.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Somut olaya gelince; önceden verilmiş ve kesinleşmiş Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamı, sebebi ve konusu yönünden eldeki dava ile ayniyet taşımamaktadır. Diğer bir deyişle, önceki kesinleşen hükmün sebebi farklıdır. Nitekim o davada davalı konumunda olan davacının mülkiyet hakkını ileri sürmemiş olması mülkiyet hakkından feragat anlamınada gelmeyeceği açıktır.

Hal böyle olunca, 299 parselde çekişme konusu ölü Süleyman mirasçıları adına kayıtlı pay yönünden ileri sürülen iddia doğrultusunda, gerekli soruşturmanın tamamlanması ve sonucuna göre işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2522, Karar No: 2016/6768, Tarih: 19.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2522 E.  ,  2016/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 31/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Kanunun 11, 5/1-a, 36/1 ve 39. maddeleri gereğince danışmanlık tedbiri uygulanması

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ve danışmanlık tedbiri uygulanmasına ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğundan bahisle tebliğnamede temyiz isteminin CMK'nın 317. maddesi gereğince reddi yönünde görüş belirtilmiş ise de katılan vekilinin temyiz istemi mahkemece 02.12.2014 tarihli ek kararla reddildiğinden ve verilen ek karara yönelik de bir temyiz istemi bulunmadığından, hükmün sadece suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, soruşturma evresinde sevkinin sağlandığı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Polikliniği Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Hastalıkları Biriminde görevli Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı olan doktor ... tarafından yapılan muayenesi üzerine aynı gün düzenlenen 03.02.2014 tarihli adli raporda; “yapılan psikiyatrik değerlendirme sonucu suça sürüklenen çocuğun isnat edilen taksirle yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği kanısına varıldığı” belirtilmiş ise de; kovuşturma evresinde 5395 sayılı Kanunun 35. maddesi gereğince görevlendirilen ve suça sürüklenen çocuk ve ailesi ile görüşme yapan pedegog bilirkişi tarafından düzenlenen 04.04.2014 tarihli raporda, “çocuğun aile içerisinde korunduğu, ihtiyaçlarının karşılandığı, belirgin ihmal ya da istismara maruz kalmadığı, fiziksel ve zihinsel gelişimini tehlikeye düşürecek risk faktörlerinin aile ve yakın çevresinde olmadığı, ebeveyn denetiminin olduğu, manen terk edilmişliğinin olmadığı, hem ailesinin hem kendisinin problem çözme