muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10856, Karar No: 2024/3851, Tarih: 28.03.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili ve ecrimisil hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Arazi niteliğindeki Samsun ili, Bafra ilçesi, ... Mahallesi 119 ada 12 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Buna karşın; ecrimisil bedeline talep doğrultusunda her bir dönem sonu itibarıyla faiz işletildiği halde, 2021 yılı için hesaplanan ecrimisil bedeline dönem sonu olan dava tarihi itibarıyla faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli değildir.

4. Dava konusu taşınmazın bedeline hükmedilen kısmının davalı idare adına tescili ile terkinine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi ve tapu kaydı iptal edilen kısmın hükümde açıkça gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi de hatalıdır.

5. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

5. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "31.12.2021" tarihinin hükümden çıkartılması, yerine "09.09.2021" tarihinin yazılması, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan "kısmın" kelimesinin hükümden çıkartılması, yerine" Samsun ili, Bafra ilçesi, ... Mahallesi 119 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 57.166,19 m² ve 3.917,74 m² olmak üzere toplam 61.083,93 m²lik kısma ait" ibaresinin yazılması, aynı bendinde yer alan "....iptali ile," kelimelerinden sonra gelmek üzere "davalı idare adına tescili ile" kelimelerinin yazılması, hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5649, Karar No: 2016/1948, Tarih: 18.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5649 E.  ,  2016/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapılıp kesinleştiğinin araştırılarak cevabî yazının,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde arazi kadastrosu yapılıp kesinleşti ise, ... mevkiine ait kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden istenmesi, yazılacak müzekkereye dava konusu taşınmazı gösteren fen bilirkişi krokisi ile tescile dayanak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/30 müteferrik kararının bir örneğinin eklenerek dava konusu taşınmazın tespit edilip edilmeyeceğinin sorulması, tespiti mümkün ise, dava konusu taşınmazın kadastro tutanak tapuda kayıtlı ise tapu kaydının,

3) Dava dosyasının ekinde bulunan... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/357 E. - 2005/69 K. sayılı dava dosyası ile 2001/30 müteferrik kararın infaz edilip edilmediğinin sorularak alınacak cevabî yazının,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4239, Karar No: 2022/5524, Tarih: 08.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4239 E.  ,  2022/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bölge adliye mahkemesince, velayeti davacı anneye bırakılan 2017 doğumlu ortak çocuk .... ile baba arasında kurulan kişisel ilişkide çocuğun babaya alışmasını sağlamak için yatılı verilen süreler uzun olmuştur. Bu sebeple bölge adliye mahkemesince davalı annenin, kişisel ilişkinin süresine yönelik istinaf itirazına ilişkin kısmen kabul kararı, yatılı belirlenen kişisel ilişki süresinin uzun olması yönünden doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi hükmünün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple ... bölge adliye mahkemesi 10. hukuk dairesinin 03/02/2022 tarih, 2021/1879 esas ve 2022/125 sayılı kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin ikinci paragrafında ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün hükümden çıkarılmasına, yerine "Tarafların müşterek çocuğu 29/12/2017 doğumlu .... TC kimlik nolu ... ile davacı baba... TC kimlik nolu ... arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat: 09.00'dan pazar günleri saat: 18.00'a kadar, Ramazan Bayramının 2. günü saat: 09.00'dan aynı günü saat: 18.00'a kadar, Kurban Bayramının 3. günü saat: 09.00'dan 4. günü saat: 18.00'a kadar, her yılın Temmuz ayının 1. gün saat: 09.00'dan 10.günü saat: 18.00'a kadar davacı baba yanına bırakılmak suretiyle şahsi ilişki tesisine" cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak, oy birliğiyle karar verildi.08.06.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1815, Karar No: 2023/9576, Tarih: 07.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1815 E.  ,  2023/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/645 E., 2015/948 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/645 Esas, 2015/948 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanık savunmasında, yolda polislerin kendisini durdurduklarında arabanın içinde koku duyup küllüğe baktıklarında söz konusu sigarayı yakaladıklarını, o gün esrar içtiğinin doğru olduğunu, bundan sonra kendisine herhangi bir karar ulaşmadığını, tedaviye gelmesi konusunda herhangi bir karar tebliğ edilmediğini, edildi ise de eline geçmediğini belirterek uyuşturucu kullandığını ikrar edip ancak tedavi denetimli serbestlik tedbirleri ile ilgili kendisine tebligat yapılmadığını veya bu tebligatın ulaşmadığını belirtmiş ise de, dosyanın incelenmesinde sanığın 25.01.2009 günü (35 ...) plakalı araç ile durdurulduğunda araçtan koku gelmesi nedeni ile yapılan incelemede aracın küllüğünde içinde esrar maddesi bulunan yanık sigaranın ele geçtiği, alınan uyuşturucu analiz raporunda bu maddenin THC ihtiva eden esrar maddesi olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın 13.03.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre Karabağlar Mah. 5769 Sok. No:12 adresine tebliğ edildiği, sanığın halen alınan ifadesinde de bu adresi ikamet adresi olarak bildirdiği ve yine İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nce 19.03.2015 tarihli çağrı kağıdının aynı adrese yine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre tebliğ edildiği,

yapılan tebliğlerde herhangi bir usulsüzlük görülmediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

yapılan tebliğlerde herhangi bir usulsüzlük görülmediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/645 Esas, 2015/948 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1476, Karar No: 2014/9449, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1476 E.  ,  2014/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2280, Karar No: 2015/7837, Tarih: 02.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2280 E.  ,  2015/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/155-2014/467

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının alacaklı olduğu Antalya 5. İcra Müdürlüğü'nün 2004/5008 esas sayılı takibinde borçlu O.. K..’ın taşınmaz hissesine 08.11.2004 tarihinde haciz konulduğunu, taşınmazın Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/15 satış dosyasından ortaklığın giderilmesi yoluyla satıldığını, satış parasından artan paranın sıra cetveli yapılmak üzere Antalya 5. İcra Müdürlüğü'nün 2004/5008 esas sayılı dosyasına gönderildiğini, nafaka alacağının imtiyazlı olduğu gerekçesiyle 1. sıraya konulduğunu, davalının muvazaalı olarak nafaka anlaşması yaptığını, aylık 5.000,00 TL nafakanın gerçek olamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, nafaka alacağının muvazaalı olmadığını, davacının ortaklığın giderilmesine ilişkin davada muvazaa iddiasında bulunduğunu ve müvekkili lehine karar verilmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının muvazaa iddiasının sulh hukuk mahkemesinde açılan davada da savunma olarak ileri sürüldüğü ve muvazaa olgusunun bulunmadığına ilişkin bu kararın kesinleştiği, bu durumda aynı iddianın yeniden dinlenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı iddiasında, anlaşmalı boşanmanın ve boşanmayla birlikte belirlenen nafakanın muvazaalı olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemenin kabulünün aksine, bu husus daha önce Sulh hukuk mahkemesince incelenmemiştir. Bu durumda, boşanma ve nafakanın muvazaalı olduğuna ilişkin iddia üzerinde durularak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9731, Karar No: 2013/6361, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9731 E.  ,  2013/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekili, 24.11.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği ve vazgeçme ile ilgili olarak katılan ...'ya tebligat yapılmış olup temyizden vazgeçmeye bir itirazı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7104, Karar No: 2013/6511, Tarih: 07.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/7104 E.  ,  2013/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 5.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 1.208 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 3.500 TL manevi tazminatın davalı ...'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, davalı ... şirketi hakkındaki manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda esas ve karar numarası yazılı dosyasında, davalı ... şirketi aleyhine 1.208 TL maddi tazminata hükmedilmiş, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş, verilen karar davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.04.2011

tarihli kararı, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketinin vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 251,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.