muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7541, Karar No: 2022/1807, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7541 E.  ,  2022/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyizlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında ... isimli şahsın yanında muhasebeci olarak işe başladığını, bu şahsın senin adına şirket kuralım bu şirket üzerinden faaliyet yapalım teklifinde bulunduğunu, işini kaybetmemek için bu teklifi kabul ettiğini, ancak kısa süre sonra şirketin iflas ettiğini, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi, mahkemece dinlenen tanıkların da sanığın bu savunmasını doğrulamaları, bu iş yerinin ... ve ...'e ait olduğunu, şirketin kağıt üzerinde sanığın adına kurulduğunu beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu fatura asıllarından temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) Tanıklar da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve tanıklardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11090, Karar No: 2017/2207, Tarih: 20.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11090 E.  ,  2017/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından üç adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak bonoların tanzim ve vade tarihlerinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm kısımları aynı olmasına ve "davanın reddine, takibe konu asıl alacak olan 50.000,00 TL'nın %20'si oranında 10.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine" karar verilmesine karşın, kararın gerekçesinde, "11.03.2011 tanzim ve 28.02.2014 ödeme tarihli her biri 50.000,00 TL tutarlı iki adet bononun ödeme tarihinde düzeltme yapıldığı, düzeltmenin keşideci tarafından onaylanmadığı, düzeltme yapılmadan önceki ödeme tarihinin 28.02.2011 olup düzenleme tarihinden önce olması nedeni ile bono vasfında olmadığı, vade tarihinde yazı ile 28 Şubat 2014 yazılı ise de rakam ile olan bölümde tahrifat olması nedeni ile yazılı olan bölüme itibar edilemeyeceği, 100.000,00 TL tutarlı bu iki adet bono yönünden takibin iptali gerekir ise de kısa kararda davanın tamamen reddine karar verilmiş olması nedeni ile kısa karara uygun hüküm kurulması gerektiği sonucuna varıldığı" belirtilerek çelişki meydana getirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, anılan çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabülü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/70, Karar No: 2021/946, Tarih: 19.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/70 E.  ,  2021/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Müdürlüğü Vek.Av. ... 3-... Tela İplik Tekstil Ürn. San. ve Tic. A.Ş. Vek.Av. ... 4-... Sünger ve Döşeme Malz. Tic. Ltd. Şti. Vek.Av.... 5-DHL ... Taşımacılık ve Tic. A.Ş. Vek.Av. ...

6-Konya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Vek.Av. ... 7-... Vek.Av. ...Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi mirasçıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde haczi düşmüş olan şikayet olunan SGK'ya pay ayrıldığını, ipotek alacaklısı bankadan alacağı temlik alan kişiye, hatalı olarak daha fazla pay ayrılmış olması nedeniyle haciz alacaklılarına daha az pay kaldığını, cetveldeki alacak miktarının maddi hataya dayalı olarak daha az gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiş, şikayet olunanlar SGK ve Vergi Dairesi vekilleri şikayetin reddini savunmuş, icra mahkemesince, şikayetin reddine karar verilmiş, bu karara karşı, şikayetçi vekili ile şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Şikayet haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayet haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayetçi tarafça, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış bedelinden ipotek alacaklısı bankadan alacağı temlik alan kişiye hukuka aykırı olarak daha fazla pay ayrıldığı iddiasıyla ayrı bir dosyada şikayet başvurusu yapılmış olup, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen, Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 04.06.2015 tarih ve 320 E., 533 K. sayılı kararıyla, temlik alacaklısının alacak miktarının 143.068,70 TL değil de 97.737,57 TL olduğu tespit edilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Bu karar gereği artan tutar, daha sonra düzenlenecek ek bir sıra cetveli ile haciz alacaklıları arasında paylaştırılacak olup, söz konusu şikayetin sonucundan, öncelikli olarak şikayetçi ...'ın yararlanacağı ve artan tutarın, düzenlenecek ek sıra cetvelinde, onun alacaklı olduğu icra dosyalarına tahsis edileceği açıktır. Bu nedenle, icra mahkemesinin, haciz tarihi itibariyle şikayetçinin dosyalarının sıra cetvelinde arka sıralarda bulunduğu, artan tutar bulunsa bile şikayetçiye her halükarda pay kalmayacağı yönündeki gerekçesinde isabet görülmemiş ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden şikayetçiye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34063, Karar No: 2012/36794, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34063 E.  ,  2012/36794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9977, Karar No: 2021/13268, Tarih: 12.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9977 E.  ,  2021/13268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 29/01/2021 tarih ve 2020/4294 Esas - 2021/428 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18/06/2021 tarih KD - 2021/76068 sayılı itiraznamesi ile;

... 6. Ağır Ceza Mahkemesince, suça sürüklenen çocuk ... Toprak hakkında, nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-e,31/3, maddeleri gereğince 18 yıl 4 ay hapis cezası, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraatına dair hükmün sanık ... suça sürüklenen çocuk müdafileri, Cumhuriyet savcısı, katılan Kurum vekili ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 29/01/2021 tarih ve 2020/4294 Esas - 2021/428 Karar sayılı ilamıyla onanmasına bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/06/2021 tarihinde; Başsavcılığımız ile Yüksek daire arasındaki uyuşmazlık sanığın cezalandırılmasının müstakil basit yaralamadan mı, kasten öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulmasının mı gerektiği konusundadır.

Sanığın kasten öldürme suçunda TCK'nin 39/2-c maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği şeklindeki bozma ilamı karşısında suça yardım etme şeklindeki iştirak konusunu genel hatlarıyla belirtmekte fayda bulunmaktadır.

765 sayılı TCK'de feri iştirak olarak tanımlanan hareketler 5237 sayılı kanunda yardım etme olarak tanımlanmıştır. Yardım etme bir suçun işlenişinde fiil üzerinde hakimiyet kuramayan ve bu nedenle fail veya müşterek fail durumunda olmadığı halde suçu kolaylaştırıcı hareketleri dolayısıyla cezalandırılan suç ortağıdır. Yardım etme kanunda maddi ve manevi yardım olarak yapılabileceği kabul edilmiştir.

Yardım etme nedeniyle şerikliğin kabulü için şu şartlar aranmalıdır:

-TCK'nin 39. maddesinde belirtilen maddi veya manevi yardım sayılacak hareketlerden en az birini gerçekleştirmek

-Yardım etme niteliğindeki hareketin - davranışın kasten işlenmesi

-İştirak iradesinin suçun işlenmesinden önce veya işlenişi sırasında bulunması gerekir.

Yardım türlerinden olan ve maddi yardım kapsamında değerlendirilen TCK'nin 39/2-c maddesi suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak belirlenmiştir.

Bozma ilamında sanığın sorumlu tutulması bu maddede belirtilen hareketi yapmış olmasına dayandırılmaktadır.

Sanık ... kavga etmekte olan SSÇ ... ile maktulu ayırmaya çalışma gayretleri içerisinde kendi beyanına göre yakasına yapışan maktulu ittirdiği, tanık beyanlarına göre sebebini (muhtemelen göremedikleri, fark edememekten kaynaklı) izah etmeksizin fikir değiştirerek yumruk attığı konusunda bir tereddüt yoktur. Ancak tanık Akın Demirkan'ın belinden kavrayıp götürmekte olduğu SSÇ ...'ın elinden kurtulup tekrar maktulun yanına gelerek kafasına tornavida ile vurup ölümüne neden olması şeklinde gelişen bu eyleme nasıl bir katkısı - desteği ve yardımı olduğunu tespit etmek gerekir.

Maktule attığı yumrukla onun mukavemetini kırma, onu yorup takatsız bırakma, dengesini sarsıcı bir netice doğmuş mudur? ya da hareket kabiliyetini kısıtlayacak ellerini kolların tutma, ona çelme atma gibi bir faaliyeti de bulunmamaktadır.

Bu tespitler karşısında sanığın olaydaki konumunu attığı yumruğun sonuca etkisini kanun kapsamında değerlendirmek gerekecektir.

YCGK bir kararında kişinin eyleminin bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için eylemin bir aşamasındaki durumunu değil eylemin yapılması için verilen kararın bu kararın icra ediliş biçiminin olay öncesi, sırası ve sonrası davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini içtihat etmiştir. (YCGK 19.12.2017 tarih ve 373-555 sayılı karar)

Dosya kapsamına göre olayların başlaması öncesi ve sırasında sanık ... SSÇ arasında bir suç işleme veya yardım konusunda bir anlaşma olmadığı açıkça görülmektedir. Bu husus bozma ilamında da kabul görmektedir. Bu tür olaylarda olay öncesi bir anlaşma olduğu kabul edilse dahi suçu birlikte işleyen faillerden birinin sınırı aşarak kastedilenden farklı bir suçu (suçun nitelikli halini veya başka bir suç tipini) işlemesi durumunda sınırı şuurlu olarak aşan kişi müstakil fail olarak sorumlu tutulacağında kuşku yoktur. Diğer müşterek fail bu ağır neticeden ancak bunun gerçekleşebileceğini en azından tahmin etmesi, hesaba katması veya bunun gerçekleşebileceğine katlanması ya da kayıtsız kalması kaydıyla sorumlu tutulabilecektir.( Prof. İzzet Özgenç Türk Ceza Hukuku Genel Hük. 3. Bası sahife 465)

Yukarıda belirtildiği gibi sanıkla SSÇ arasında maktulu en azından dövme, yaralama şeklinde bir anlaşma olmadığı gibi olmuş olsa dahi gelişen hadisede SSÇ ...'ın ayrıldığı kavga sonunda yeniden celallenip ani bir hareketle tanığın elinden kurtulup gidip maktulun kafasına vurmasını sanığın tahmin etmesi, hesaba katması, gerçekleşebileceğine kayıtsız kalmasından da bahsedilemeyecektir.

Şeriklikte suç tanımındaki eylemi bizzat gerçekleştirmediği ve başka deyişle fail olmadıkları halde suça olan katkıları nedeniyle eylemden dolayı şerik sıfatıyla cezalandırılmaktadırlar. Ancak kanun koyucu ceza sorumluluğunu genişleten şeriklik kurumunun sınırlarını belirlemeye gerek duymuş ve şerikliğin kabulü için bazı kurallar koymuştur. Bu kurallar bağlılık kuralı olarak adlandırılmıştır. TCK 40. maddede tanımlanan bağlılık kuralı şartları gerçekleşmemişse bir kişi azmettiren yada yardım eden olarak sorumlu tutulamaz.

Yargıtay kararlarında belirtildiği gibi TCK'nin 40. maddesine göre suça yardım eden olarak katılma eyleminin cezalandırılabilmesi için failin eyleme katılma iradesinin bulunması gerekir. (Y.1. CD. 20.12.2011 tarih ve 2011/3071 Esas 8103 Karar sayılı ilamı)

Yukarıda izah edildiği gibi sanıkta öldürme veya yaralama olayına katılma iradesinin olmadığı açıktır.

O halde sanığın attığı yumruğun ceza kanunu kapsamında yeri ne olacaktır?

Yargıtay kararlarında belirtildiği gibi TCK'nin 40. maddesine göre suça yardım eden olarak katılma eyleminin cezalandırılabilmesi için failin eyleme katılma iradesinin bulunması gerekir. (Y.1. CD. 20.12.2011 tarih ve 2011/3071 Esas 8103 Karar sayılı ilamı)

Yukarıda izah edildiği gibi sanıkta öldürme veya yaralama olayına katılma iradesinin olmadığı açıktır.

O halde sanığın attığı yumruğun ceza kanunu kapsamında yeri ne olacaktır?

Olayda sanığın konumu tipik olarak 765 sayılı TCK'nin 464. maddesinde belirtilen "Asli faille iştirak iradesi olmaksızın ölümle biten kavgaya katılma veya ölüye el uzatma" eylemidir. Ancak yeni kanunumuzda benzer bir hükme yer verilmemiştir. Bu durumda fail ölümle biten kavgaya katılmışsa ve fiili doğrudan işleyenle arasında iştirak iradesi yoksa bağlılık kuralı karşısında, failin mağdura karşı el uzatması nedeniyle mağdurun uğradığı zarara göre TCK 86 ve 87. maddeler uyarınca cezalandırılması gerekecektir.

Bu anlatıma uygun benzer bir olayda;

Olay tarihinde Bağdat caddesi üzerinde otomobili ile seyir halinde bulunan sanık Tolga'nın aracı ile aynı istikamette seyir halinde olan ...'ın sürücüsü olduğu araca yol vermemesi nedeniyle taraflar arasında çıkan kavga sırasında Tolga'nın maktule yumruk attığı, olay mahallinden kaçarak kurtulmak isteyen maktulü kovalarken arkadaşı ...'ın maktulü bıçaklayarak öldürdüğü, ani şekilde meydana gelen ve gelişen olay sırasında sanıklar ... ve Tolga arasında öldürme suçu yönünden iştirak iradesi bulunmadığı anlaşılmakla sanık Tolga'nın yumruk atmaktan ibaret eyleminin 765 sayılı TCK 464/1-son, 5237 sayılı TCK'nin 86. maddesindeki suçları oluşturacağı lehe yasa değerlendirmesinin bu maddeler üzerinden yapılması gerektiği karar altına alınmıştır. (1. CD. 27.02.2007 tarih ve 3670/772 sayılı karar)

Bu açıklamalar karşısında aralarında herhangi bir anlaşma olmadığı gibi iştirak - yardım iradesi bulunmayan sanığın tanıklar gibi ani gelişmesi karşısında olayı önleme imkanı da bulunmadığından öldürme suçuna yardım ettiğinin kabulü mümkün olmayacak ancak bağlılık kuralı gereği kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılması gerekecektir. Kusurlu hareketi yumruk atma olup otopsi raporunda yumruğun ağır bir sonucu da olmadığı anlaşıldığından sanığın TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği" gerekçesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Gereği görülüşüp düşünüldü:

Gereği görülüşüp düşünüldü:

1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemiz kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmeyen İTİRAZIN REDDİNE,

2)Dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.