muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10525, Karar No: 2016/12984, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/10525 E.  ,  2016/12984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, iş sözleşmesinin performans düşüklüğünden dolayı geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Performans, en basit tanımıyla verimliliğin ölçülmesidir. İşçinin iş sürecinde harcadığı ve işin üretimine kattığı emeğin kalitesi ve düzeyi, işçinin performansını oluşturur.

Birim zamanda işçinin harcadığı emeğin sonucu olan üretimin düzeyi ise işçinin verimliliğini gösterir. Başka bir anlatımla performans, iş sürecinde yer alan emeğin bir boyutu, verimlilik ise birim zamanda harcanan emeğin sonucudur. Buna göre performansı yüksek olan işçinin verimlilik düzeyinin de yüksek olması beklenir.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir sebebe dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Şartlara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli sebep için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli sebep olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli sebep söz konusu olabilir.

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli sebebi kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.

İşçinin, deneme süresi de belirli (ki bu en az altı ay olmalı) bekleme süresi içinde saptanan mesleki özelliklerine dayanarak, bu süreden sonra performans ve verim düşüklüğü sebebiyle iş sözleşmesi feshedilirse bu geçerli sebep olarak kabul edilemez. Yani bu süre içinde işçinin çalışma standartları ve mesleki özellikleri daha sonraki performans ve verimlilik ölçümü bakımından işverenin kabul ettiği sınırlar olarak dikkate alınır. Ancak bu sınırların altına düşülmesi ve bunun süreklilik göstermesi halinde geçerli neden doğabilir. İşveren, bu sınırların üstünde bir performans ve verimlilik beklentisinde haklı olduğunu ileri sürüyorsa, bu beklentiyi doğrulayacak eğitim ve iş şartlarının iyileştirilmesi gibi performans artırıcı olanakları sağladığını da ispatlamalıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 04.12.2014 tarihinde performansının düşük olduğu gerekçesiyle feshedilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı işyerinde objektif, önceden öngörülebilir bir şekilde belirlenmiş performans değerlendirme sisteminin bulunduğu ve gelişime yönelik çalışmalar yapıldığı anlaşılabilmektedir. Bundan bahisle, davacının özellikle 2014 senesi içerisinde düşük performans göstermesi nedeniyle kendisi ile usuli ve evrak üzerinde olmaksızın sahayı da kapsayacak şekilde aylara yayılan koçluk çalışmaları yapılmak suretiyle gelişim planları oluşturulduğu ve eksik olduğu yönlerin tespit edildiği, davacının da bu çalışmalar esnasında tespit edilen eksiklikleri kabul ederek performansını artırıcı girişimlerde bulunacağını belirttiği ve fakat, ilaç tanıtımı ile ilgili olarak kendisi tarafından gerçekleştirmesi hedeflenen eczane ve doktor ziyaretlerini gerçekleştirmede emsallerine göre yetersiz kalarak düşük performans sergilemeye devam ettiği, davalının, davacının performansını artırmaya yönelik eğitimler vererek birebir çalışmalar yapılmasına fırsat sağladığı ve fesihten öncede davacının konuyla ilgili savunmasını aldığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, gerekli ve yeterli çabalara rağmen performasını artıramayan davacı ile ilgili olarak davalı tarafından gerçekleştirilen fesih işleminin geçerli nedene dayandığının anlaşılması karşısında, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne yönelik karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/6628, Karar No: 2010/5113, Tarih: 23.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6628 E.  ,  2010/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine ile davalı-davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 121 ada 31 ve 32 parsel sayılı sırasıyla 50097,53 metrekare ve 39649,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduklarından söz edilerek malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ..., hazine ve ... aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davası ile davacı ... tarafından davalı ... ve ... Karasu aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davaları birleştirildikten sonra görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davacı ... mirasçıları ..., ... ve ...’nun davalarının kabulüne, 121 ada 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların payları oranında davacı ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine ve davalı-davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı ..., hazine ve ... aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davası kadastro mahkemesine aktarılmadan önce mahkemece hazine aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilerek, buna ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hazinenin aktarılan davanın tarafı olmadığı anlaşılmakla, davalı hazinenin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2-Davalı-davacı ...’un temyiz inceleme isteğine gelince; dava ve temyize konu taşınmazların davacı ve davalı ...’un tutunduğu Eylül 1934 tarih ve 3 sıra nolu tapu kaydı ile bu kaydın gittisi, 20.8.1982 tarih ve 7 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık,

Eylül 1934 tarih ve 3 sıra nolu tapu kayıt malikinin mirasçılarının, dava konusu taşınmazı tapu dışı yolla ...’ya satarak zilyetliklerini devredip devretmedikleri yönünde toplanmaktadır.

Eylül 1934 tarih ve 3 sıra nolu tapu kayıt malikinin mirasçılarının, dava konusu taşınmazı tapu dışı yolla ...’ya satarak zilyetliklerini devredip devretmedikleri yönünde toplanmaktadır.

Dava ve temyize konu 121 ada 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların, yukarıda sözü edilen ve tarafların tutunduğu tapu kaydının kapsamında kaldığı, Eylül 1934 tarih ve 3 sıra nolu tapu kayıt maliki mirasçıları tarafından 25.2.1971 tarihli senet ile haricen davacı-davalı ...’ya satılıp zilyetliğin devir ve teslim edildiği, tapu kaydının intikal gördüğü 20.8.1982 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddesi hükmünde öngörülen 10 yıllık sürenin geçtiği, satışın, dava tarihine kadar da bozulmadığı, bu suretle davacı-davalı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp doğru olarak değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı-davacı ...’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile eksik yatırılan 8,25 TL harcın davalı-davacı ...’tan alınmasına, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/831, Karar No: 2016/2402, Tarih: 20.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/831 E.  ,  2016/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ...., ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup işin ayıplı yapılmış olması sebebi ile güçlendirme masraflarının yüklenici şirket ile idare elemanlarından tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın yüklenici şirket ile idare elamanları ... ve ... hakkında kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen karar davalı yüklenici şirket ile ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici şirket ile ... ve ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-yüklenici 23.06.1992 tarihinde yapılan ihale ile ... ili ... ilçesinde bulunan 30 Eylül Pansiyonlu İlköğretim okulu binasının yapımını üstlenmiştir. Dosya kapsamına göre işin geçici kabulü 20.09.1994 tarihinde yapılmış olup, kesin kabulünün henüz yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı davasında, 2004 yılında inşaat üzerinde yapılan incelemelerde betonarme projesinde belirtilen detaylara uyumsuzluk, etriye sıklaştırmasının yapılmaması ve beton mukavemetinin düşük olması nedeni ile binada ayrıntılı olarak donatı,beton mukavemeti ve zemin parametreleri tespit edildikten sonra binanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre analizinin yapılması, yeterli olmaması durumunda 1998 yılı yönetmeliği hükümlerine göre inşaatın takviye edilmesi gerektiğinin belirtildiği, yüklenicinin güçlendirmeye yanaşmaması üzerine güçlendirme işlemlerinin dava dışı başka bir yükleniciye yaptırıldığı ileri sürerek bedelinin yüklenici şirket ve idare elemanlarından tahsilini talep etmiştir.

Sözleşme 1992 yılında imzalandığına göre yüklenicinin işi ayıplı yapıp yapmadığının saptanması için sözleşme ve eki mimari proje ile uygulama projelerinin ve sözleşmenin devamı süresinde yapılmış ise tadilat porojeleri de getirtilip betonarme projesinde belirtilen detaylarda uyumsuzluk, etriye sıklaştırması ve beton mukavemetinin düşük olup olmadığının beton ve demir kalitesi ile ilgili uygulamalarının yerinde olup olmadığının sözleşme tarihinde yürürlükte olan 1975 yılı Deprem Yönetmeliği hükümlerine göre denetlenmesi, bu yönetmelik ile sözleşme ve eki projelere göre inşaatın eksik ve ayıplı olup olmadığı ile yine 1975 yılı Deprem Yönetmeli'ğine göre eksik ve kusurlar varsa giderim bedelinin dava tarihi itibari ile belirlenmesi gerekir. Mahkemece talimat yolu ile alınan bilirkişi raporununda bu husus irdelenmediği gibi mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen şekilde ve eksik belgeler tamamlanarak rapor alınmamış, hakkındaki dava kabul edilen idare elemanlarının sorumluluklarının dayanağı da gerekçeli ve denetime elverişli olarak gösterilip tartışılmamıştır.

Bu durumda mahkemece özellikle taraflardan bilgi de alınarak dosyada bulunmayan tüm mimari ve uygulama projeleri ile geçici kabul tarihinden önce yapılmış ise tadilat projeleri davacı iş sahibine ibraz ettirilip, mahallinde keşif yapmak suretiyle inceleme yapan bilirkişi kurulundan, sözleşmenin yapıldığı 1992 yılında yürürlükte bulunan 1975 Deprem Yönetmeli'ği hükümlerini de göz önünde tutmak suretiyle davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği inşaatın beton, cins, kalite mukavemeti ile etriye açıklık ve sıklaştırmaları ile etriyelerin, sözleşme ve projelerdeki değerlerde olup olmadığı, davalının sözleşme, eki projeler ve 1975 yılı Deprem Yönetmeliği hükümlerine göre işi eksik ve ayıplı yapıp yapmadığı, yapmış ise bunların 1975 yılı Deprem Yönetmeliği'ne göre güçlendirme masraflarının dava tarihindeki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, idare elemanları ... ve ...'nun görevleri ile sorumlu tutulma nedenleri tartışılıp açıkça gösterilmek sureti ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile sözleşme tarihinden sonra yürürlüğe giren 1998 yılı Deprem Yönetmeliğine göre hesaplanan güçlendirme masraflarının tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirket ile ... ve ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılar ...., ... ve ...'ya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25108, Karar No: 2014/7789, Tarih: 10.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/25108 E.  ,  2014/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mala zarar verme suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın sanığa "gelir ayağına sıkarım" dediğini kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11518, Karar No: 2019/4312, Tarih: 15.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/11518 E.  ,  2019/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (13 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediyeye ait bir kısım gelirlerin ve avans fişlerinin kayıtlara intikal ettirilmediğine, alınan bir kısım malların Belediyede olmadığına, kayıtlara işlenen bir kısım gelirlere ilişkin olarak da usulüne uygun reddiyat evraklarının bulunmadığına dair iddialara ilişkin eylemlerin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği, görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin diğer isnatlarla aradaki fiili ve hukuki bağlantı da nazara alınarak delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8381, Karar No: 2010/11796, Tarih: 14.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/8381 E.  ,  2010/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 23.12.2003 tarihinde sanık ...'nın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği, diğer sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin haklarında verilen hükmü temyiz etmeleri nedeniyle Dairemizin 6.7.2005 günlü kararı ile "sanıkların hukuki durumlarının 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesiyle bozulması üzerine, hükümlü ... hakkında ancak başvuru üzerine veya re'sen uyarlama yapılması mümkün iken adı geçen hakkında tekrar yargılama yapılarak yeniden hüküm kurulması hukuki değerden yoksun fazlalık olup, yok hükmünde bulunduğundan hükümlü ... ve Üst C.Savcısının 12.9.2006 tarihli hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8104, Karar No: 2015/13192, Tarih: 09.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8104 E.  ,  2015/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar ... ve ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 07.07.2005 - 01.06.2009 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı olan sürelerdeki çalışmaların, yazılı olan sicil numaralı işyerlerinde davalılar ... ve ... nezdinde geçtiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.