muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14099, Karar No: 2018/6454, Tarih: 18.10.2018

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik A.Ş'ne devredilerek 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi tamamlanmıştır.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 03.09.2010 tarihinde ... Elektrik A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle ... ... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 03.09.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 03.09.2010 tarihi öncesi, 23.02.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 03.09.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 03.09.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 28.06.2013 devir tarihinden önceki ödemeden dolayı, 03.09.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddi doğru olmamıştır. Bu nedenle sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/7, Karar No: 2008/371, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7 E.  ,  2008/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2007

İzmir 5.İcra Müdürlüğü'nün 2006/11332, 2006/11333, 2006/12149 sayılı dosyalarında borçlu Vehbi Dikiş adına çıkarılan ödeme emri tebligatlarının ön ve arka yüzlerinin okunaklı onaylı fotokopileri ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6814, Karar No: 2017/13395, Tarih: 23.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6814 E.  ,  2017/13395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu ineğin çalınmasından kısa bir süre sonra sanığın hayvan çalarak kestiğine yönelik ihbar üzerine sanığın kasap dükkanında hayvana ait etlerin dolaba bırakıldığı, derisinin dükkanda bulunduğu ancak hayvana ait kellenin bulunamadığı, katılanın hayvana ait deri ve bağlı bulunduğu ipten kesilen hayvanın kendi hayvanı olduğunu teşhis ettiği, sanığın tanımadığı iki kişinin suça konu hayvanı getirerek 70 TL karşılığında kesmelerini istediklerini, kesildikten sonra hayvanın kellesini aldıklarını ve bir daha geri gelmediklerine yönelik savunmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği de belirlenmekle sanığın atılı suçu işlemesi sebebiyle suça konu hayvanın değeri de gözetilmek suretiyle eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4. maddelerinden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12976, Karar No: 2016/2080, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12976 E.  ,  2016/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/532-2014/277

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

2-a)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle;

b)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle,

Fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu 6372 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın enerji nakil hattı geçen 671,93 m2 lik kısmı dışında kalan bölümlerinin yüzölçümleri kadastro bilirkişisine hesaplattırıldıktan sonra, mevcut enerji nakil hattı ve imar planındaki konumuna göre enerji nakil hattı altında kalmayan bu kısımlar üzerinde bina yapılıp yapılamayacağı, ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9431, Karar No: 2018/8571, Tarih: 07.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9431 E.  ,  2018/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1-Dava konusu taşınmaz 483.788,70 m2 yüzölçümündedir. Acele kamulaştırma dosyasında ve ilk bilirkişi raporunda taşınmazın kuru tarla niteliğinde olduğu kabul edilerek değer biçilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında parselin güney sınırı boyunca sulama arkları bulunduğu ve arkların bir kısmının parselin içine kadar girdiğinin tespit edildiği, taşınmazın motopompla sulanma imkanı olduğu belirtilerek tamamı sulu tarım arazisi olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle mahallinde yeniden keşif yapılarak, su kaynağının taşınmazın yüzölçümü de dikkat alındığında, taşınmazın tamamını veya bir kısmı sulamaya yetip yetmeyeceği gözlemlenip tutanağa geçirilerek sonucuna göre taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile tamamının sulu tarım arazisi kabul edilerek değer biçilmesi,

2- Faiz bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

3- Tapu kaydında mevcut ipoteğin, tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1404, Karar No: 2016/2444, Tarih: 15.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1404 E.  ,  2016/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Dairenin 20.04.2015 tarih, 2015/5665 Esas - 2015/8882 Karar sayılı geri çevirme yazısıyla; dava konusu 628 sayılı parselin hangi toprak tevzi parselinden ifrazen oluştuğu araştırılarak bu taşınmazla ilgili belirtmelik tutanağı, dağıtım cetveli, harita ve ekleri ile parsel hakkında oluşan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren eksiksiz olarak tüm tedavüllerinin getirtilerek dosyasına konulup gönderilmesi istenilmiş, ancak yapılan incelemede; belirtmelik tutanağı, dağıtım cetveli ve haritasının gönderilmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle; dava konusu 628 sayılı parselin ifrazen oluştuğu toprak tevzi parseli ile ilgili belirtmelik tutanağı, dağıtım cetveli ve haritasıının getirtilerek dosya arasına konulması, yeni bir yazışmaya neden olunmaması için getirtilen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1426, Karar No: 2013/3857, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1426 E.  ,  2013/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden yine Kamulaştırma Yasası'nın 29. maddesine göre yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan “Alınması gerekli 21,15 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına” şeklinde karar verilmesi,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı idare lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın (6) numaralı bendinde yer alan “Alınması gerekli 21,15 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına” ibaresinin yerine “Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresi yazılması suretiyle, yine gerekçeli kararın (7) numaralı bendinde yer alan "2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” ibaresinin yerine ”Davacı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.200,00 TL vekalet ücretinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6003, Karar No: 2011/7164, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6003 E.  ,  2011/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.01.2011 günü duruşma yapıldıktan sonra görülen eksiklik nedeniyle dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Anılan eksikliğin giderilerek dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/188 Esas, 1992/268 Karar sayılı dosyasının evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8978, Karar No: 2007/9682, Tarih: 18.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8978 E.  ,  2007/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.4.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz tapu kaydında bulunmayan baba adı, doğum yeri ve doğum tarihinin tapu kaydına eklenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi ve doğum yeri yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tescile dayanak yapılan işlemde düzeltilmesini gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca esasen kütükteki bilgiler arasında yer almayan doğum tarihi ve doğum yerinin mahkemece kütüğe eklenmesi doğru görülmemiş,ayrıca davacının baba adının da tapu kaydında doğru olarak bulunduğu görülmüştür.

Açıklanan bu hususlar gözetilmeden, davanın reddi yerine, yazılı olduğu şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmediğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3071, Karar No: 2014/5391, Tarih: 08.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3071 E.  ,  2014/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2013/182-2013/275

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2013 gün ve 2013/6372 Esas, 2013/7924 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın iki yıl içinde satış istememiş olması sebebiyle borçlunun taşınmazı üzerine koydurmuş olduğu haczin düştüğünü, şikayet olunanın haczin yenilenmesi talebinde bulunduğunu, oysa hukukumuzda haczin yenilenmesi diye bir kavram bulunmadığından bu talebinin hukuken geçerli olmadığını, şikayet olunanın geçerli bir haczi olmayıp, tek geçerli haczin kendilerine ait olduğunu ve birinci sırada olmaları gerektiğini ileri sürerek, düzenlenen sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin takip dosyası üzerinden ilk olarak 30.04.2010 tarihinde ve daha sonra da 2 yıllık yasal sürenin geçmesi sebebi ile 11.05.2012 tarihinde anılan taşınmaza haciz şerhi verildiği, 11.05.2012 tarihli haczin yenileme haczi niteliğinde olduğu, şikayetçi tarafından konulan ilk haczin ise 27.03.2009 tarihli olduğu, daha sonra 28.03.2012 tarihinde verilen ikinci haciz şerhinin yenileme haczi niteliğinde olduğu, bu hale göre her iki icra dosyası üzerinden tatbik edilen hacizlerin yenilendiği, haczin yenilenmesi kavramının uygulamadan doğması ve hukuki anlamda böyle bir terim mevcut olmayıp, her haczin konulduğu tarih itibariyle yeni bir haciz niteliğinde olması hususu dikkate alındığında, yenilenen hacizlerden, şikayet olunanın haczinin şikayetçi haczine göre öncelikli olduğu, sıra cetvelinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarih ve 2013/6372 Esas, 2013/7924 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20197, Karar No: 2015/14195, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20197 E.  ,  2015/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/136693

Mahkemesi : Ankara (Kapatılan) Batı 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/11/2013

Numarası : 2012/865 - 2013/1313

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, suça sürüklenen çocuğun isminin yerine katılanın isminin yazılması suretiyle ceza tayini ve vekalet ücreti yönünden gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki çelişkinin, ek karara ile düzeltilemeyeceği anlaşılmakla, hükümden sonra katılan vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi yönündeki talebi üzerine mahkemece verilen 30.12.2013 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olup ek karar kaldırılarak ve temyiz edenin sıfatına göre sadece suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmasına ve hükmün gerekçe bölümünde de bu şekilde kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk yerine katılanın isminin yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Olay nedeniyle katılanın sadece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezada arttırım yapılırken, hayati tehlike geçirdiğinden de bahsedilerek hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/2. maddesinin “e” fıkrasının da gösterilmesi,

2-Olay nedeniyle katılanın sadece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezada arttırım yapılırken, hayati tehlike geçirdiğinden de bahsedilerek hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/2. maddesinin “e” fıkrasının da gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk bendindeki “katılan suça sürüklenen çocuğun” ve “katılan sanık S.. Ö..'in hayati tehlike geçirecek” ibarelerinin; yine hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. paragrafındaki “katılanda kemik kırığına yol açtığı ve hayati tehlike geçirdiği anlaşıldığından TCK'nın 89/2, b-e maddeleri” ve 11. paragrafındaki “katılan S.. Ö..'in” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla “Suça sürüklenen çocuk S.. Ö..'in” - “katılan S.. E..'un” - “katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşıldığından, tayin olunan cezada TCK'nın 89/2-b maddesi” - “katılan S.. E..” ibarelerinin getirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.