muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2486, Karar No: 2015/2484, Tarih: 12.02.2015

Adı geçen kurum bünyesindeki İmar İşleri Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrollerde, mevcut binaların temel dahil kaldırılarak yeni bina inşa edildiği belirlenip, 09/12/2009 tarihli tutanak düzenlenmek suretiyle mühürleme işlemi uygulandığı, aynı kurum görevlilerince tanzim edilen 22/01/2010 tarihli tutanakta da, motel odaları temel dahil tamamen kaldırılarak yeniden yapılan inşaatın mühürlenmek suretiyle durdurulduğunun belirtildiği;

Devam eden süreçte ...İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına sanık ... tarafından 27/01/2010 tarihli dilekçe ile ... Belediye Başkanlığı'na müracaat edilerek, su deposu, arıtma ve havuz yapma amaçlı mimari projelerin Koruma Bölge Kurulu'na iletilmesinin istendiği, konunun değerlendirildiği ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 18/03/2010 tarih ve 5528 sayılı kararı ile, motel olarak kullanılan yapıların bulunduğu taşınmazda su deposu, yangın su deposu, yüzme havuzu, biyolojik arıtma ve fosseptik yapılmasına yönelik projenin, “....” plan notlarına aykırı olan yüzme havuzunun iptal edildiği şekliyle uygun olduğuna karar verildiği, sözü edilen karar sonrası Çevre ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü ile ... Belediyesi İmar İşleri Müdürlüğü'nden izin ve ruhsat alınmadan kazı alanı oluşturulup hafriyat yapıldığı gerekçesiyle belediyece 21/04/2010 tarihli tutanak düzenlenerek mühürleme işlemi uygulandığı, ardından ... Belediyesi İmar Müdürlüğü'ne sanık ... tarafından sunulan 29/06/2010 tarihli dilekçe ile, arıtma tesisi ve depo yapabilmek amacıyla inşaat ruhsatı düzenlenmesinin; sanık ...tarafından sunulan 10/08/2010 tarihli dilekçe ile de, gazino binasına ait mimari projenin onaylanmasının istendiği, .... Bakanlığı ... ve .... Genel Müdürlüğü'nün olumlu görüş bildirmesinden sonra, taşınmazda inşa edilecek su deposu, yangın su deposu ve atık su arıtma tesisi için belediyece 15/10/2010 tarihli üç adet yapı ruhsatı düzenlendiği, sanık ...'ın talebi ile ilgili olarak da, Koruma Bölge Kurulu'nun 26/02/2011 tarih ve 6634 sayılı kararı ile, gazino tanımlı binaya yönelik hazırlanan tadilat projesinin uygun olmadığına karar verildiği;

Soruşturma aşamasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 23/05/2011 tarihli raporda, Koruma Bölge Kurulu'nun 19/08/2009 tarih ve 4994 sayılı kararı ile, “güçlendirme ilave kat projesi” adı altında “yeni bina mimari projesi” nin onaylandığının, sözü edilen projenin, güçlendirme ve ikinci kat ilave projesi değil, betonarme temel hatıl, üzerine kolon, kiriş ve plak döşemelerden oluşan betonarme yapı sisteminde bina projesi olduğunun, sözü edilen projenin uygulanmasına izin verilmemesi gerektiğinin, tek katlı, 2 blok, 22 konaklama ünitesi olarak mevcut bulunan binalar tamamen yıkılıp, yeni betonarme motel binası inşa edildiğinin, yeni proje uygulaması ile yapılaşma alanının arttırıldığının, eski durumuna, yöre mimari tipolojisine uygun yapılaşma gerçekleştirilmediğinin, alanın doğal topoğrafik yapısının tamamen bozulduğunun, çevre düzenlemeleri yapılarak bitki örtüsünün tahrip edildiğinin belirtildiği;

Kovuşturma aşamasında icra edilen keşif sonrası İnşaat Mühendisliği ve Arkeoloji Bölümleri'nde görevli öğretim üyelerince düzenlenen 13/12/2012 tarihli raporda da, sanıklar tarafından hazırlatılan tadilat, ilave kat ve güçlendirme projelerinin, tadilat veya güçlendirme amacı taşımadığının, anılan projelerin tamamıyla yeni yapı inşa etmek için hazırlanmış projeler olarak değerlendirilebileceğinin, böylece yeni yapılar inşa edilerek yeni ilave kullanım alanları kazanma yoluna gidildiğinin, tadilat, ilave kat ve güçlendirme gibi taleplerle hazırlatılmış olan projelere, anılan amaç söz konusu olmamasına rağmen, önce ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca, daha sonra da ... Belediyesince yapılaşma izni verilmesinin, 2863 sayılı Kanuna uygun olamayacağının, onaylanan projelerin mevcut yapıların yerine yeni yapı inşa etmeyi hedeflediğinin yapılacak teknik incelemelerle kolayca anlaşılabileceğinin, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu ve ... Belediyesince verilmiş izinlerle, 1. derece doğal sit alanı üzerindeki taşınmazda mevcut yapılar yıkılarak yerlerine daha fazla inşaat alanına sahip yeni yapıların inşasına olanak tanındığının, kıyıda yapılan düzenlemeler ile de kıyının doğal yapısının ve arazi ile deniz arasındaki doğal bütünlüğün bozulduğunun belirtildiği;

Bir yandan sanıklar hakkında inceleme konusu dava açılırken, diğer yandan 1. derece doğal sit ve aynı zamanda tabiat parkı alanındaki yeni yapılaşmaya izin veren kamu görevlileri hakkında da soruşturmalar yürütüldüğü, dosya içerisinde mevcut ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/10/2012 tarihli iddianame ile, 19/08/2009 tarih ve 4994 sayılı kurul kararına esas incelemeleri yapan uzman ile karar altında imzası bulunan başkan ve üyeler hakkında “görevi kötüye kullanma” suçundan dava açıldığı;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 19/06/2007 tarih ve 728 sayılı ilke kararında doğal sitlerin, “jeolojik devirlerle tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup, ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer altında, yer üstünde ya da su altında bulunan alanlar” şeklinde tanımlandığı, sözü edilen ilke kararında 1. derece doğal sit alanları ile ilgili olarak, “kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli olan, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlar” tanımlamasının yer aldığı, 2863 sayılı Kanunun 17/a maddesine göre de, bir alanın Koruma Bölge Kurulunca sit olarak ilanının, bu alanda her ölçekteki plan uygulamasını durduracağı, dolayısıyla 1. derece doğal sit alanının imara açık hale getirilmesinin, 2863 sayılı Kanun ve 728 sayılı ilke kararı çerçevesinde mümkün bulunmadığı;

Sanıklara ait suça konu tesisin, bölgenin 1. derece doğal sit alanı niteliğiyle tescilinden önce yapılıp faaliyete geçtiği, bununla birlikte, dosya içerisinde mevcut fotoğraf, bilgi, belge, proje, tutanak ve raporlara göre, “tadilat, ilave kat ve güçlendirme” adı altında hazırlatılan projenin, aslında mevcut yapılar yıkılmak suretiyle inşa edilecek “betonarme yeni yapı” projesi niteliği taşıdığı, 13/12/2012 tarihli bilirkişi raporunda bulunan fotoğrafların incelenmesinden, sanıklara ait işletmedeki inşai faaliyetin tamamlandığının, motel binaları ile gazino binası ve ekleri inşa edilip, bahçe, çevre ve sahil düzenlemesi yapılarak tesisin faaliyete hazır hale getirildiğinin anlaşıldığı, 2863 sayılı Kanun ve 728 sayılı ilke kararı uyarınca 1. derece doğal sit alanlarında yapılabilecek ve yapılamayacak işler dikkate alındığında, Koruma Bölge Kurulu'nun uygun görüşü ile belediyece düzenlenen yapı ruhsatlarının ve yapı kullanma izin belgelerinin, gerçekleştirilen fiili hukuka uygun hale getirmeyeceği, taşınmaza ait tapu kaydında tescil şerhi bulunduğu gibi, sanıkların da aşamalardaki savunmalarında bölgenin niteliğini bildiklerini beyan ettikleri, sanıklar tarafından yapılan turistik tesis düzenlemesinin, 1. derece doğal sit alanının zarar görmesine, doğal topoğrafik yapının tamamen bozulmasına ve alana doğal sit niteliği veren bitki örtüsünün tahribine sebep olduğu anlaşılmakla; suç oluşturan fiili iştirak halinde gerçekleştiren sanıklar ... ve ...'un, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 65/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 65/b maddesi uygulanarak hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

6498 sayılı Kanun değişikliği ile amaçlanan sit tescilinden haberdar olma olgusunun somut olaydaki mevcudiyeti ve sanıkların eylemlerinin sit alanına inşai ve fiziki müdahalede bulunma boyutunu aşarak zarar suçu kapsamına girmesi nedeniyle, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 maddesinin uygulanma imkanının olmadığı dikkate alınarak, sözü edilen kanun değişikliğinin sanıklar yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığı sonucuna varılmış, tebliğnamede bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ...'un beraatine, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçun işlenmesine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan;

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilirkişilerce uzmanlık alanlarına girmeyen konularda görüş belirtildiğine, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine; katılan vekilinin, sanık Necla'nın da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine; üst Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık ... hakkında tayin edilen gün para cezasının miktarı belirlenirken ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

b- Sanık ... hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarı yerine, tedbirlerle sınırlı olup somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan aynı Kanunun 50/6 maddesine göre sanığın ihtarına karar verilmesi,

c- Katılan kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin, beraatine karar verilen sanık ...'u da kapsar şekilde “sanıklar” dan alınmasına dair hüküm tesisi,

c- Katılan kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin, beraatine karar verilen sanık ...'u da kapsar şekilde “sanıklar” dan alınmasına dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ...'a münhasır olmak üzere, hüküm fıkrasının (A) bendinde yer alan üçüncü paragrafının başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca” ibaresi, dördüncü paragrafının başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca” ibaresi eklenmek, dördüncü paragrafının ikinci cümlesi, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde, (B) bendinde yer alan ikinci paragrafı, “Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 1.320 TL ücreti vekaletin sanıklar ... ve ...'tan alınarak katılana verilmesine” şeklinde düzeltilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanık ...'un beraatine, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilirkişilerce uzmanlık alanlarına girmeyen konularda görüş belirtildiğine, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine; üst Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının miktarı belirlenirken ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

b- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarı yerine, tedbirlerle sınırlı olup somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan aynı Kanunun 50/6 maddesine göre sanığın ihtarına karar verilmesi,

c- Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca 3 yıla kadar hapis cezasının ertelenmesinin mümkün olması ve sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunması karşısında, kanuni düzenlemeyle çelişen “yasal olanak bulunmadığından” şeklindeki gerekçe ile, tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

c- Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca 3 yıla kadar hapis cezasının ertelenmesinin mümkün olması ve sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunması karşısında, kanuni düzenlemeyle çelişen “yasal olanak bulunmadığından” şeklindeki gerekçe ile, tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13247, Karar No: 2015/5448, Tarih: 30.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13247 E.  ,  2015/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırım olarak hapis veya adli para cezasının seçimlik olarak öngörüldüğü, sanık hakkında hüküm kurulurken yasal zorunluluk bulunmadığı halde ve gerekçesi de gösterilmeksizin hapis cezası tercih edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1.TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, adli sicil kaydı ve katılanların zararını giderip gidermediği hususları nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanan, olay sonrası mağduru kendi aracı ile hastaneye götüren ve kamu görevlisi olarak çalışan sanık hakkında; gerekçe gösterilmeksizin erteleme hükümlerini düzenleyen TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2.Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3. 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret,... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılan ...'na CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili yerine katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7942, Karar No: 2014/4768, Tarih: 24.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/7942 E.  ,  2014/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2009/45-2012/312

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Ö.. G..ile davalılar D.. A.. vekili avukat S... A...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, rahatsızlanması sonucu 13.03.2007 tarihinde Bakırköy A.. hastanesine başvurduğunu, davalı S.. A..'e muayene olduğunu, tetkik ve tahlillerinin yapıldığını, akut bronşit teşhisi konularak ilaçlı tedavi uygulandığını,öksürük, zayıflama, iştahsızlık ve ağrılarının dayanılmaz bir hale gelmesi üzerine İnternational Hospital'a gittiğini burada Akciğer kanseri teşhisi konduğunu, hastalığın davalı doktor ve hastanenin yanlış teşhisi sonucu farkedilmeyerek ilerlediğini, tedavinin sonuçsuz kalacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00-TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan münferiden ve müteselsilen tahsilini istemiş,davacı yargılama sırasında vefat edince mirasçıları davaya müdahil olmuşlardır.

Davalı A.. Sağlık Hizm.ve Tic.A.Ş, davacıların murisinin hastanedeki tedavisinin tıp kurallarına uygun yapıldığını, sorumluluğunun bulunmadığını, davanın reddine

Karar verilmesini talep etmiş.

Davalı S..A.., herhangi bir dikkat ve özen eksikliğinin bulunmadığını, davacıda oluşan kanser hastalığında sorumlu tutulamayacağını, tıp kurallarına uygun davrandığını, yanlış tanı ya da tedavisinin bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve istihdam ettiği doktorunun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğunaİlişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacını akciğer kanseri olduğu halde davalılar tarafından teşhis edilemediğinden bahis ile açılan tazminat davasında mahkemece alınan 22.9.2011 tarihli üçlü bilirkişi raporunda .."akciğer grafisinde nodüler lezyon radyolog tarafından tanımlanmasına rağmen akciğer tomografisi de dahil ileri tekkiklerin yapılmamasının.." temel sorun olduğu belirtilmesine rağmen, mahkemece farklı bilirkişilerden alınan 15.5.2012 tarihli raporda ise "...2 ay sonra bilgisayarlı tomografi çekilmesi gerekirken hastanın iki ay sonra gelmediği.." belirtmiş olup bilirkişi raporları arasında çelişki doğmuştur. O halde mahkemece yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesine dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, ve raporlar arası çelişkiyi giderici taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1405, Karar No: 2011/5019, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/1405 E.  ,  2011/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/5667

MAHKEMESİ :GAZİANTEP Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10/04/2008 - 215/108

SUÇ :kasten yaralamak

S. D..'i kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. Y.., S.. C..'ı kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Y.. E..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2008 gün ve 215/108 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar Yakup ve Serdar'ın kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden yapılmıştır.

2-Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.