muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1752, Karar No: 2022/13944, Tarih: 05.07.2022

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Şirket muhasebecisinin tespit edilerek tanık olarak dinlenmesi ve sanığın şirket işleriyle fiilen ilgilenip ilgilenmediğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

B) Beraat hükümleri yönünden suçun sübutu halinde, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden de;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C) Mahkumiyet hükümleri yönünden kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8483, Karar No: 2008/12245, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8483 E.  ,  2008/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... tarafından hatır çeki şeklinde keşide edilerek diğer müvekkilinde iken kaybolması üzerine çekle ilgili ödeme yasağı koydurulduğunu, ancak sonradan davalı yanca müvekkilleri aleyhine bu çeke dayalı takip başlatılması üzerine çekin çalındığının anlaşıldığını, oysa müvekkilleri ile davalı arasında hiçbir ticari ilişki bulunmadığını belirterek, çekin iptaliyle müvekkilinin çek nedeniyle davalı yana borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2006/2827 E.-8208 K sayılı ilamıyla kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacılar tarafından kanıtlanan davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekin ciro yoluyla davalıya geçtiği anlaşılmaktadır. Çek bir ödeme vasıtası olup kural olarak mevcut bir borcun tediyesine yönelik olarak verildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacıların iddialarını kanıtlamakla yükümlü oldukları şüphesizdir. Çekin davacı defterlerinde kayıtlı olmaması ... başına davacıların borçlu olmadığı sonucunu doğurmaz.Mahkemece bu yönler üzerinde durulup TTK.nun 730.maddesi yollamasıyla 599.maddesi hükmü de gözetilerek inceleme yapılıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.12 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8111, Karar No: 2015/427, Tarih: 15.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8111 E.  ,  2015/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 50/1-a,

52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; şirketin ortağı olmak dışında bir meslek ve sanat icra etmeyen sanık ... hakkında 3 ay süreyle icra ettiği mesleğin icrasından yasaklanmasına; kamyonu kullanan ve olaya neden olan sanık ... hakkında ise sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 3 ay süre ile meslek ve sanatın icradan yasaklanmalarına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının 53/6. maddesine ilişkin bölümünün hükümden çıkartılması suretiyle, sanık ... hakkındaki hükmün 7. paragrafındaki “meslek ve sanatın yasaklanmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “sürücü belgesinin alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12945, Karar No: 2007/15226, Tarih: 20.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12945 E.  ,  2007/15226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Kanunun 32. maddesinde (tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur.) düzenlemesine yer verilmiştir. Gürüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ mutlaka batıl olmayıp, mahatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Bunun için muhatabın tebliği öğrendiğini beyan etmesi ve tebliğden yeni haberdar olduğunu bildirerek bu işlemin usulsüzlüğünü şikayet etmesi gerekir. Bu durumda tebliğ tarihi muhatabın bildirdiği öğrenme tarihidir. (HGK. 05.06.1991 tarih 1991/12-258 E. 1991/344. K.)

Somut olayda, borçludan tebligatı öğrenme tarihi sorulup tespit edildikten sonra buna göre ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken tebligatın iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/676, Karar No: 2023/3953, Tarih: 31.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/676 E.  ,  2023/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.01.2016 tarihli kararın, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kamu görevlisinin suçu bildirmeme ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından doğrudan zarar görmeyip açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan şikayetçi hakkında katılma kararı verilmiş olmasının da kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1988, Karar No: 2011/6353, Tarih: 14.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1988 E.  ,  2011/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.751,00 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davalının kiracı olarak bulunduğu mecurun 1.9.2006 dönem kirasının Beyoğlu 4. Sulh Hukuk mahkemesinin kararı ile 7 ve 9 nolu daireler için her biri 850.-TL dan toplam 1.700.-TL olarak tespit edildiğini, kira sözleşmesinin 4. maddesi uyarınca 2007 ve 2008 dönem kirası için İTO ' nun artışına göre % 10 arttırılması gerektiğinden bahisle ödenmeyen 2.751,00 TL kira farkı alacağının tahsili için davalı hakkında icra takibine girişildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; süresinde ihtarname gönderilmediği gibi, kira tespit davası da açılmadığından talebin yersiz olduğundan bahisle reddini istemiştir.

Mahkemece, uzun süre devam eden kira sözleşmesinde taraflar arasında anlaşmazlık olması nedeni ile en son 2006 yılı için hak ve nesafete göre kira bedelinin mahkemece saptandığı, bundan sonra açılmış bir kira tespit davasının bulunmadığı, bu durumda davacının kira farkı alacağından söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulaması uyarınca kira sözleşmesindeki artış oranı iptal edilmediği sürece geçerli olup, açılan kira tespit davası sözleşmenin sadece kira parasına ilişkin bölümünde değişiklik yapar, kira artış oranı ile diğer koşullarda bir değişiklik yapmaz (HGK.20.10.2004,2004/6-434-564).

Taraflar arasında 1.9.1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu, sözleşme yenilenerek kiracılık ilişkisinin devam ettiği, 1.9.2006 dönem başlayan kira parasının mahkemece hak ve nesafete göre tespit edildiği, kira sözleşmesinin 4. maddesinde: “Gelecek dönem aylık zam İTO’nun TEFE oranında artırılacaktır” hükmü bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler ve sözleşmedeki artış şartı uyarınca inceleme yapılarak hüküm kurulmak gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2007/5728, Karar No: 2008/6222, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5728 E.  ,  2008/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi tarafından açılan davada mahkemece akdî ilişkinin kanıtlanamadığı, 27.08.2004 tarihli belgenin ise ibra niteliği taşıdığı gerekçesi ile dava reddedilmiş karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece ibraname niteliğinde olduğu kabul edilen 27.08.2004 tarihli belge tadilatı yapılan villanın bulunduğu sitedeki yetkiliye bilgi vermek amacıyla düzenlenmiş olup ibraname niteliğinde değildir. Sözü edilen belgede ...'in mal sahibi ve işveren, ...’nun da yüklenici sıfatını taşıdığı ... ... nolu villadaki tadilat ve dekorasyon işleri ile ilgili olarak belge tarihi itibariyle yüklenicinin ilişiği ve sorumluluğu kalmadığı belirtilmektedir. Tarafların imzasını taşıyan belge içeriğinden yanlar arasında davacıya ait villanın tadilat ve dekorasyonu ile ilgili olarak akdî ilişkinin varlığı açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle işin esasına girilerek davacı talepleri yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmesi yerine 27.08.2004 tarihli belgenin ibraname niteliğini taşıdığından ve ayrıca akdî ilişkinin kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39042, Karar No: 2013/29110, Tarih: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39042 E.  ,  2013/29110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, prim alacağı, ücret alacağı, menfi tespit senedin iptali ve iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15.08.2004 - 01.07.2010 arasında PLASİYER olarak görev yaptığını, ilk dört ay sigortasının yapılmadığını, davacının aynı zamanda işverenin doğu-güneydoğu bölge şefi olduğunu, işe alınırken açık senet imzalatıldığını, performansının düşük olduğu ve verimsiz çalıştığı gerekçesiyle iş akdinin haksız olarak 01.07.2010 tarihli ihtarname ile sonlandırıldığını, davalının fesih gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını, net ücretinin 1.750 TL olduğunu, aylık 200 TL yemek yardımı ve 200 TL yol yardımı yapıldığını, aylık satış miktarına göre % 3, tahsilat miktarına göre ise % 1, bölgedeki toplam satış v tahsilattan ise %0 1 oranında aylık prim ödendiğini, davacının ödenmeyen prim alacakları olduğunu, haftanın 6 günü 07.00-22.00 arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramların ilk iki günü hariç diğer tüm genel tatil ve resmi bayramlarda çalıştığını, karşılıklarının ödenmediğini, 2010 yılı Mayıs-Haziran ücretlerinin de ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, her yıl sadece 6 gün izin kullandırıldığını, işe girerken imzalatılan senedin fesih sonrası davacıya iade edilmediğini iddia ederek FİH saklı tutulmak üzere, brüt ücret, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, prim alacağının faiziyle tahsiline, işe girerken imzalatılan ve geçerli bir iradeye dayanmayan tarihsiz açık senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, söz konusu senedin iptaline ve davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde 19.01.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, davacının iddiasının aksine iş akdinin performans düşüklüğü ve verimsiz çalışma nedeniyle feshedilmesinin söz konusu olmadığını, müvekkilinin işyerinde yaşam ecza deposu unvanıyla faaliyet gösterdiğini, firmanın Türkiye genelinde hayvansal ilaçların toptan satışı işini yaptığını, davacının ... bölgesinde çalıştığını, 2010 Nisan ayı başlangıcından itibaren işçi işveren ilişkisi ile bağdaşmayacak tutum ve davranışlarda bulunmaya başladığını, 2 ayı aşkın bir süre müşterilerden sipariş almadığını, mal satmadığını, müşterilere yaşam ecza deposundan ayrılacağını, bu nedenle mal satmadığını, başka depolardan mal almalarını söylediğini, hiçbir mal satışı olmamasına rağmen devamlı masraf

yaptığını ve önceden sattığı malların tahsilatından bu masrafları karşıladığını, davalının diğer firma çalışanlarından ve müşterilerden anılan durumu öğrenmesi üzerine davacıya ihtarname keşide ettiğini, davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarına rağmen müvekkilinin iyi niyetle keşide ettiği ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığını, zira davacının aynı davranışlarında ısrarcı olduğunu, hiçbir satış yapmayan davacının gereksiz masraflarına da devam ettiğini, keşide edilen ihtarnamede ayrıca müşterilerden hiçbir şekilde nakit, çek, bono tahsilatı yapılmaması, ödemelerin firmanın banka hesaplarına yapılmasının sağlanması istenmesine rağmen davacı tarafından bu talimatlara da uyulmadığını, ortalama bir satış elemanının yapması gerekene göre çok az miktarda yaptığı satış bedellerini tahsil edip bunu da bire bir gereksiz harcamalarına mahsup ettiğini, yine ihtarnamede üzerinde bulunan tahsilat makbuzu ve tahsil edilen paraların 3 işgünü içerisinde gönderilmesinin istendiğini, davacı tarafından bu talimata da riayet edilmediğini, belirtilen durumlar gereğince iş akdinin performans düşüklüğü ve verimsizlik sebebiyle değil, davacının müvekkilini büyük zarara uğratan ve ısrarla sürdürdüğü kasıtlı davranışları nedeniyle feshedildiğini, iş akdinin feshedildiğinin davacıya iyi niyetle gönderilen ilk ihtarname ile verilen sürenin sona ermesinden sonra keşide edilen ihtarname ile bildirildiğini, iş akdinin İş Kanunu 25/II-b/e ve 25/II-b/h gereği haklı nedenle feshedildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, herhangi bir yemek ve yol yardımı yapılmasının da söz konusu olmadığını, işyerinde prim usulü de uygulanmadığını, firma çalışanlarının satış işlemlerinin 08.30 başlayıp en geç 18.30 arası olduğunu, fazla çalışma iddiasının haksız olduğunu, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasının olmadığını, tüm izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline, prim, fazla mesai ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izinlerinin kullandırılıp, kullandırılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, her yıl sadece 6 gün izin kullandırıldığını iddia ederek, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının tüm izinlerinin kullandırıldığını savunmuş, ayrıca 28.09.08 tarihli “28.09.08 tarihi itibariyle yıllık izinlerimi kullandım” yazılı ve davacının imzasını taşıyan belgeyi sunmuştur.

Davacı yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, her yıl sadece 6 gün izin kullandırıldığını iddia ederek, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının tüm izinlerinin kullandırıldığını savunmuş, ayrıca 28.09.08 tarihli “28.09.08 tarihi itibariyle yıllık izinlerimi kullandım” yazılı ve davacının imzasını taşıyan belgeyi sunmuştur.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda, önceki fesih ortadan kalkmış olmakla ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşçinin işe başvurusuna rağmen yasal bir aylık işe başlatma süresi içinde işe alınmaması halinde ise işe başlatmama anı fesih tarihi olarak kabul edildiğinden, izin alacağı bu tarihte muaccel olur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

4857 sayılı İş Kanununun 54. maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi gerekir. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün olmaz. Ancak, önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri de aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz.