muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9247, Karar No: 2014/14728, Tarih: 24.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9247 E.  ,  2014/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu yapılan eski 1822 parsel, yeni 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki paydaşlardan davacının mirasbırakanı ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ''...'' olarak, yine paydaşlardan davacının mirasbırakanı...'in baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ''... oğlu ...'' olarak tashihen tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin kimlik numarası, doğum tarihi ve anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 74. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Bu tür davalaların, niteliği, nüfus kaydına uygun tapu kaydı oluşturulmasına yöneliktir. Tapu kaydında soyadı ilavesi suretiyle kayıt düzeltilmesi istenilen davacının mirasbırakanı ... kızı ...'nın nüfus kaydında soyadı yoktur.

O halde; yukarıda değinilen nedenlerle mahkemece, taşınmazın 1/3 payının maliki olan ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ... kızı ... ... olarak düzeltme kararı verilmesi doğru değildir.

Bu tür davalaların, niteliği, nüfus kaydına uygun tapu kaydı oluşturulmasına yöneliktir. Tapu kaydında soyadı ilavesi suretiyle kayıt düzeltilmesi istenilen davacının mirasbırakanı ... kızı ...'nın nüfus kaydında soyadı yoktur.

O halde; yukarıda değinilen nedenlerle mahkemece, taşınmazın 1/3 payının maliki olan ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ... kızı ... ... olarak düzeltme kararı verilmesi doğru değildir.

Ancak, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca; mahkeme kararının hüküm kısmının 1. fıkrasının c bendinde ''.... 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin maliki olan ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile taşınmaz hissesinin '' ... kızı, ... ...'' adına tashihen tesciline,...." cümlesinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine " .... 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin maliki olan ... ile davacının mirasbırakanı ... hane 431'de nüfusa kayıtlı ... ve ... kızı 1913 doğumlu olup 22.6.1928'de ölen ...'nın aynı kişi olduğunun tespitine,....". cümlesinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile (6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5629, Karar No: 2016/8372, Tarih: 08.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5629 E.  ,  2016/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmü gereği yapılan ihbar üzerine mahkemece dosya olmadan hüküm açıklanmış ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan araştırmada dosyanın diğer sanıklarınca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 12.07.2002 gün ve 2012/10672 Esas, 2012/8067 sayılı Kararla mahalline gönderildiği anlaşıldığından, anılan dosyanın bu dosya içerisine konulmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11576, Karar No: 2017/8394, Tarih: 06.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11576 E.  ,  2017/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile Belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, Belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu şeklinde düzenleme olup, bu paraların da haczi caiz değildir.

Borçlu Belediye hakkında başlatılan ilamlı takipte, borçlunun ...Genel Müdürlüğü'ndeki alacaklarına haciz konulması için 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmiş, borçlu vergi niteliğinde olan bu alacağa haciz konulamayacağını ileri sürerek haczin kaldırılmasını İcra Mahkemesi'nden talep etmiştir.

Söz konusu alacaklar, 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilen ...tarafından çevre ve temizlik vergisi payı olarak nitelendirilmiş ise de, şikayet üzerine haciz konulan paraların gerçek niteliği, Mahkemece gerektiğinde yerinde uzman bilirkişi aracılığı ile denetlenerek belirlenmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7031, Karar No: 2016/326, Tarih: 19.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7031 E.  ,  2016/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "12.04.2012" yerine "2012" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Borçlu şirkete ait mahcuz eşyanın kendisine tesliminden sonra, 12.04.2012 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, şirketten ayrıldığını söyleyen sanığın İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olmak şeklindeki eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

1- Dosya kapsamına ve sanığın aşamalardaki savunmasına göre borçlu şirketin ortağı olmayan sanık hakkında hüküm kısmında TCK'nın 289/1. fıkrası, 2. cümlesi uyarınca indirim yapılmadığı halde, hükmün gerekçesinde “yedieminin malın sahibi olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 289/1. fıkrası, 2. cümlesi gereğince cezasından indirim yapılmasına karar vermek gerekmiştir.” yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

2- TCK’nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde TCK’nın 50/6. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14186, Karar No: 2012/16997, Tarih: 10.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14186 E.  ,  2012/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 151/1. ve 116/4. maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2004/21-174 sayılı ilam ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hüküm 23.09.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCY’nın 35/2. maddesinin, 145. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6492, Karar No: 2014/1387, Tarih: 26.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6492 E.  ,  2014/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/335-2012/720

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2013 gün ve 1986 esas, 3483 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan A.. B.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin takip borçlusu C.. B..'dan olan alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibinde, borçluya ait iki adet aracın satışı sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunan A.. B..'in araçlar üzerine 02.12.2009 tarihinde kaydi haciz, 29.11.2010 tarihinde ise fiili haciz koydurduğunu, satış avansını ise 23.12.2011 tarihinde yatırdığını, buna göre hem kaydi hem de fiili haciz tarihlerine göre, bir yıllık yasal süre geçmiş olduğundan hacizlerinin düştüğünü, bir an için fiili haczinin düşmediği kabul edilse dahi, müvekkilinin fiili haciz tarihi 03.09.2010 olduğundan sıra cetvelinde davalıdan önce yer alması gerektiğini, düzenlenen sıra cetvelinde, usul ve yasaya aykırı olarak şikayet olunan A.. B..'e müvekkilinin önünde birinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan A.. B.. vekili, şikayetin reddini istemiş, diğer şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 1986 E., 3483 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunanın kaydi hacizleri ile borçlu ile yapılan taksit anlaşması arasında bir yıllık sürenin geçtiği, şikayet olunanın fiili haczinin şikayetçi haczinden sonra olduğu, tüm bu nedenlerle de, şikayet olunan A.. B.. bakımından şikayetin kabulüne, borçlu C.. B.. bakımından ise, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetveline şikayet davalarında husumet yöneltilemeyeceği gözetilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan A.. B.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan A.. B.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/492, Karar No: 2009/2676, Tarih: 19.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/492 E.  ,  2009/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ayrılığa karar verilebilmesi için için boşanma sebebinin gerçekleşmesi gerekir.Taraflardan birinin çocuğunun olmaması boşanma nedeni olamaz.Dosya kapsamından davalı eşin bu konuda tıbbi girişimlerde de bulunduğu anlaşılmaktadır.Öte yandan davacının baştan beri davalının ailesi ile oturduğu, birlikte konutun seçilmediği (TMK.md.186) Türk Medeni Kanununun 188. madde koşulları gerçekleşmediği gibi, davacının ortak konutun tayini konusunda müracaatı da bulunmamaktadır. (TMK.195)

O halde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün; açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2009 per.
Yargıtay — Esas No: 2008/11996, Karar No: 2008/12764, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11996 E.  ,  2008/12764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davacı vekilinin duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece,sadece iade edilecek bedele hükmedilmesi ve ayrıca Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan “…davacı D.S.İ. Genel Müdürlüğü…”kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine “…Hazine…” kelimesinin yazılması, yine hükmün üç numaralı bendinde yer alan “…6.367,37 YTL farkın…” ibaresinden sonra gelmek üzere “…davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte…” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ONANMASINA, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2469, Karar No: 2023/7385, Tarih: 11.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2469 E.  ,  2023/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/76E. 2016/100 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2013 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bakırköy 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2014 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 07.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ve 40.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, suça sürüklenen çocuğun yaşlarının büyük olması nedeniyle evrakı ayrılan ve haklarındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen suç ortakları ile birlikte kiralık araç ile şikayetçi ...'a ait eczaneye gittikleri, arkadaşları dışarıda beklerken suça sürüklenen çocuğun eczaneye girip ilaç ve enjektör satın alarak karşılığında İstanbul ... Bankası Şube Müdürlüğünce düzenlenen İnceleme ve Değerlendirme raporuna göre sahte, aldatma ve sürüm kabiliyeti bulunan bir adet 200,00 Türk Liralık sahte banknotu verdiği, para üstü olarak 170,00 Türk Lirasını aldığı ve suç ortakları ile birlikte koşarak oradan uzaklaştıklarına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

1. Şikayetçinin aşamalardaki beyanları, suça sürüklenen çocuğun para üstünü aldıktan sonra eczane önünde kendisini bekleyen suç ortakları ile birlikte olay yerinden koşarak uzaklaşması dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde ; suça sürüklenen çocuğun diğer suç ortağı tarafından kendisine verilen paranın sahte olduğunu bilmediğine yönelik savunmasına itibar edilmemiş, mahkemece gösterilen gerekçeye göre eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. 30.01.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suç eşyasının müsaderesine karar verilmiş ise de; müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır. Bu nedenle adli emanette kayıtlı 1 adet sahte paranın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, 5320 sayılı Yasa'nın 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca ... Bankasına gönderilmesine, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme "suça konu bir adet sahte 100 TL'nin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 5320 sayılı Yasa'nın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16.maddeleri uyarınca ... Bankasına gönderilmesine" ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 gününde karar verildi.