muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6378, Karar No: 2015/14053, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6378 E.  ,  2015/14053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2012/622-2014/804

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçeşinde; tarafların baba bir kardeş olduğunu, davalıların ülkenin en zengin kişileri arasında yer aldığını,müvekkilinin ise, maaşı haricinde herhangi bir gelirinin olmadığını, davacının kredi borçları nedeniyle maaşından kesintiler olduğunu, ödemelerden sonra kalan maaşı ile geçinemediğini ileri sürerek; her bir davalıdan 5.000'er TL nafakanın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının fakr-u zaruret içinde olmadığını, davacının eşinin çok değerli gayrimenkullere sahip olduğunu, davacının halen ikamet ettiği ve kızına ait olan evin son derece değerli bir gayrimenkul olduğunu, davacının borçlarının sebebinin yaşam tarzı olduğunu, hiç kimsenin kendi kusurundan dolayı menfaat sağlayamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her bir davalının dava tarihinden itibaren davacıya 1.000'er TL yardım nafakası ödemesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ;yardım nafakası istemine ilişkindir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". Aynı maddenin 3.fıkrasına göre de, "Eş ile ana ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır."

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Nafaka davası, mirasçılıktaki sıra göz önünde tutularak açılır" hükmüne yer verilmiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması neticesinde; davacının emekli olduğu, aylık 1.100 TL aldığı, İstanbul Sarıyerde bir taşınmazı olduğu, davacının eşinin ise emekli olup, aylık 900 TL aldığı, Bodrum'da 3 adet taşınmazı olduğu, davacının kızının İstanbul Sarıyerde bir taşınmazı olduğu ve Amerikada yaşadığı, davalıların her birinin ise adlarına kayıtlı bir çok taşınmazları olduğu, aylık gelirlerinin ortalama 100.000 TL' nin üzerinde olduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı kardeşlerinden nafaka isteminde bulunmuştur.Ancak davacıya ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde, davacının 1970 doğumlu A.S. adında bir kızı olduğu anlaşılmaktadır. O halde, davacı öncelikle alt soyu olan çocuğundan nafaka isteminde bulunabilir. Eğer o da yoksul ise, ancak o taktirde kardeşlerinden yardım nafakası isteyebilir. Eş söyleyişle nafaka davası mirasçılıktaki sıra gözönünde tutularak açılmalıdır.

Buna göre; mahkemece, TMK' nun 365. maddesi gereği, mirastaki tertip sırası gözardı edilerek davanın alt soyundan çocuğundan nafaka talep etme hakkı bulunduğu halde davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18677, Karar No: 2014/15616, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18677 E.  ,  2014/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/639-2013/499

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1676, Karar No: 2024/3854, Tarih: 07.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1676 E.  ,  2024/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2221 E., 2023/1921 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2023 tarihli ve 2023/934 Esas, 2022/17913 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 63, 53, 58 ve 54 üncü maddeleri ile 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

B. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/77 Esas, 2023/295 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 10 yıl hapis ve 20.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2221 Esas, 2023/1921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, gerekçeli kararda delillerin takdir ve değerlendirilmesinin nasıl yapıldığının belli olmadığına, diğer sanık ...'nin aşamalardaki ifadesinin çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay sanığın ticari maksatla uyuşturucu madde bulundurduğu ve naklettiğine ilişkindir.

Dosyada mevcut olay ve arama tutanaklarına göre, sanığın idaresindeki araçtan diğer sanıkla birlikte inerek elindeki çantayı park halindeki tırın altına attıkları ve tırın altından suça konu uyuşturucu madde ile çanta içerisinde uyuşturucu bulaşığı tespit edilen hassas terazinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Ele geçirilen maddeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanan 14.12.2022 tarihli uzmanlık raporunda; 1 ile numaralandırılan maddenin uyuşturucu maddelerden Metamfetamin etken maddesini icerdiği ve icerdiği net Metamfetamin miktarının %71 oranında olmak üzere 17,75 gram olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ele geçirilen maddeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanan 14.12.2022 tarihli uzmanlık raporunda; 1 ile numaralandırılan maddenin uyuşturucu maddelerden Metamfetamin etken maddesini icerdiği ve icerdiği net Metamfetamin miktarının %71 oranında olmak üzere 17,75 gram olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın diğer sanıkla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma eylemini işlediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün "adli emanette kayıtlı ambalaj, poşet parçası ve hassas terazinin TCK'nın 54/1. maddesi yerine TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması" hususu eleştirilip, hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2221 Esas, 2023/1921 Karar sayılı kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/3170, Karar No: 2008/4502, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3170 E.  ,  2008/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adapazarı Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ilgilisi bulunduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, 8.112,00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 8.112,00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve 2918 Sayılı Yasanın 20/d maddesi uyarınca noterde resmi şekilde yapılmayan araç satışının geçersiz olmasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; aracıyla kavşağa yaklaşan ve giren sürücünün trafik düzeni ve güvenliği için gerekli dikkati göstermesi ve önlemini alması gerekir.Bu nedenle,geçiş üstünlüğü bulunsa da sigortalı araç sürücüsünün de olayın meydana gelmesinde kusurlu olabileceği

gözetilerek, dosyanın yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tarafların kusur oranları yönünden rapor alınması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10636, Karar No: 2012/4150, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10636 E.  ,  2012/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, tedavisinde kullanılan ilaçlı stent için fatura ile ödediği miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır (HMK 1. madde). Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, tedavisinin yapıldığı 30.12.2009 – 05.01.2010 tarihleri arası dönemde ve halen memur olarak kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle .... Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ...İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ...İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin ....Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren....devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında ... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından... devir tarihlerine göre, .... görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (İş Mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; memur olarak aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından ... devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce başladığı gözetildiğinde; uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esastan reddine karar verilmiş olması isabetsiz ise de; davanın reddine ilişkin hükmün, mahkemenin görevsizliği nedeniyle redde ilişkin olduğu hususunun, hükmün infazında gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1410, Karar No: 2018/5590, Tarih: 03.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1410 E.  ,  2018/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıların davalı kooperatifin üyesi olduklarını, davalı kooperatifin 24.10.2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan taslak bütçenin kabulüne dair 5. maddedeki karar ile şerefiye değerlerinin kabulü ile aynı gün kura çekimine ilişkin 6 no.lu kararın, kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle genel kurulda alınan 5 ve 6 no.lu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu, davacıların yazılı olarak muhalefet gerekçelerini sunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların 5 no.lu gündem maddesine ilişkin muhalefet şerhlerini toplantı tutanağına geçirmemeleri nedeniyle maddenin iptalini talep edemeyecekleri, genel kurul toplantısının 6 no.lu gündem maddesinin iptaline ilişkin olarak; davacılar tarafından gündem maddesine itiraz edilerek muhalefet şerhlerinin tutanağa yazdırılması nedeniyle davacıların iptal davası açma hakkına sahip oldukları, şerefiye bedeline itiraz edilmesi halinde ana sözleşmede belirlenen usule göre hareket edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 24.10.2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan 5 no.lu kararın iptaline ilişkin davanın reddine, 6 no.lu kararın iptaline ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.