muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4074, Karar No: 2007/4862, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4074 E.  ,  2007/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın somut emsal alınan 8001 ada 4 parsel sayılı taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalden yaklaşık %20 değerli olduğu kabul edilmiş ve mahkemece bu raporlar doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğundan bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m2 değeri 93,74 YTL; emsal alınan 4 parsel numaralı taşınmazın asgari m2 değeri ise 101,55 YTL.dir.Bu durumda dava konusu taşınmazın değerinin en fazla emsal taşınmazın değeri kadar olabileceği gözetilmeden vergi değerlerine ters düşecek şekilde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğunu kabul eden bilirkişi kurulu raporlarına göre hüküm tesisi,

..., 5018 sayılı Yasaya ekli 1 sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu siciline tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9367, Karar No: 2021/7788, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9367 E.  ,  2021/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine çıkartılan ve iade edilen tebligattan sonra mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ilanen tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olmasına rağmen 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini, Satılmış Kesen isimli akrabasının şirketi kendi üzerine kurdurduğunu, ancak kendisinin şirkette işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) 2009, 2010 ve 2011 takvim yılına ilişkin sahte fatura asılları temin edilerek sanığa gösterilip yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını veya Satılmış Kesen’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişiden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde,

2) Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişiden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, dosya kapsamından düzenlenen faturaların tarihlerinin tespit edilemediği anlaşılmakla; fatura tarihleri belirlenerek zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilmesi ve faturaların farklı tarihlerde mi yoksa aynı tarihte mi düzenlendiğinin tespit edilmesi ile buna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmamasının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8298, Karar No: 2021/608, Tarih: 28.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/8298 E.  ,  2021/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu bağımsız bölümü 20.09.2010 tarihinde satın aldığını, bu yeri hukuki bir dayanağı olmaksızın kullanan davalıya noter aracılığı ile taşınmazı tahliye etmesi ve ecrimisil bedelini ödemesinin ihtar edildiğini, ancak sonuç alınamadığını belirterek, elatmanın önlenmesini, 20.09.2010 tarihinden dava tarihine kadar toplam 6.600 TL ecrimisil bedelinin, ödenmesi gereken aylardan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 16.7.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 12.000 TL olarak güncellemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

6100 sayılı HMK'nin 27.maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Madde metni, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinin birinci fıkrasında; “Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir..” hükmünün yer aldığı, Tebligat Kanunu'nun ''Tebligat Mazbatası'' başlıklı 23. maddesinin 7. bendinde; ''21. maddedeki durumun tahaddüsü halinde bu hususlara mütaallik muamelenin yapıldığının, adreste bulunmama ve imtina için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılmasının" emredildiği, ''Tebliğ mazbatasında bulunması gereken bilgiler ve tanzimi'' başlıklı Tebligat Yönetmeliği'nin 35. maddesinin (f) bendinde ise; ''30. ve 31. maddelerdeki durumların gerçekleşmesi halinde bu hususlarla ilgili hangi işlemlerin yapıldığının, adreste bulunmama ve kaçınma için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılacağının" hüküm altına alındığı görülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru, tahkik etmekle kalmayıp, tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 35/f maddeleri gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir. Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün veya tebligatın, tebliğ evrakında belirtilen tarihten önce yapılamayacağının anlaşılması halinde, Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinin 2., 3., 4. ve 5. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır.

Bu itibarla; Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, imzadan çekinmeleri halinde, bu husus da belirtilerek, Tebligat Yönetmeliği'nin 35. maddesi gereğince muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır. Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, iki numaralı fişin, yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır.

Somut olayda, dava dilekçesi ve tensip zaptı davalıya 22.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı yargılamaya katılmamıştır. Tebliğ evrakında "muhatabın şehir dışında olduğunun komşusu Osman Kara tarafından beyan edilmesi üzerine evrakın mahalle muhtarlığına bırakıldığı, 2 nolu formun muhatabın kapısına yapıştırıldığı, komşuya haber verilerek komşunun imzadan imtina ettiği" ibarelerinin yazılı olduğu görülmektedir. Tebliğ memuru, muhatabın adresinden geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığını, tevziat saatlerinden sonra adresine dönüp dönmeyeceğini, dönecekse ne zaman döneceğini tevsik etmeden "şehir dışında" açıklaması ile yetinerek, muhtara tebliğ ve 2 nolu fişin kapıya yapıştırılması işlemlerini yapmak suretiyle Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca tebliğ işlemini tamamlamıştır. Bu durumda, anılan tebligat, yukarıda yazılan ilkeler uyarınca usulsüzdür.

Bu nedenlerle, davalıya usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek yargılama yapılması gerekirken, hukuki dinlenilme hakkına aykırı olarak yapılan yargılama sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalının yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre; sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3366, Karar No: 2025/3383, Tarih: 18.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3366 E.  ,  2025/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/43 E., 2024/443 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada; savcılık tarafından yürütülen soruşturma kapsamında davacıya ait eczanenin arandığını, hak sahipleri tarafından eczanede unutulan sağlık karnelerinin zapt edildiğini ve davalı Kuruma bildirildiğini, davalı Kurumun hiçbir yazılı ve sözlü uyarıda bulunmadan alacaklarının ödenmesini durdurduğunu ve aralarında imzalanan sözlemeyi 2 ay süre ile feshettiğini ileri sürerek, söz konusu işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen 2004/298 E. sayılı davada; Kurum baş müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma raporuna dayanılarak taraflar arasındaki sözleşmenin (7/i) maddesi uyarınca sözleşmenin 7 yıl süreli feshedildiğini, feshin hukuka aykırı olduğunu, 2 ay süreli fesih işlemiyle bu işlemin dayanağı olan olayın aynı olduğunu, aynı olaya dayalı olarak birden fazla kez cezalandırma yapılamayacağını ileri sürerek; sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davacı vekili birleşen 2004/209 E. sayılı davada; aynı olaya dayalı olarak hakkında ceza davası açıldığını, Kurum tarafından daha önce de cezai işlem düzenlenmesine rağmen bu kez sözleşmenin süresiz feshine yönelik işlem yapıldığını, işlemin sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin süresiz feshine dair kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davada; savcılık tarafından davacıya ait eczanede 7 adet sağlık karnesi bulunduğundan 2002 yılı Tip Sözleşmesinin (5/c) maddesi uyarınca davacı ile olan sözleşmenin 2ay süreyle iptal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı vekili birleşen 2004/298 E. sayılı davada; müfettiş raporu doğrultusunda yapılan işlemin hukuka ve sözleşmeye uygun olduğunu, davacı ile hastanenin başhekiminin birlikte hareket ettiğini, sağlık karnelerine hastalar olmaksızın işlem yapıldığını ve reçete düzenlendiğini, bunlar karşılığında eczanede çok sayıda kesilmiş kupür bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı vekili birleşen 2004/209 E. sayılı davada; davacının kasten kurumu zarara uğrattığını ve bu nedenle cezai işlem düzenlendiğini, işlemin hukuka ve müfettiş raporlarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

3.Davalı vekili birleşen 2004/209 E. sayılı davada; davacının kasten kurumu zarara uğrattığını ve bu nedenle cezai işlem düzenlendiğini, işlemin hukuka ve müfettiş raporlarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.07.2014 tarihli kararıyla; davacının resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi ve protokol hükümlerine aykırı hareket etmesine bağlı olarak kurum işlemlerinin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davalıarın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.01.2018 tarihli ilamıyla; ceza yargılaması sonucunda verilen, davacının davalı Kurum ile olan sözleşmeye aykırı olarak ve Kurum aleyhine memurun resmi evrakta sahteciliği suçundan azmettiren olarak cezalandırılmasına dair kararın kesinleştiği, bununla birlikte taraflar arasında 2012-2013 yıllarında da protokoller imzalandığı, Mahkemece 2012-2013 yılı protokolleri değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Mahkeme kararı bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 19.09.2019 tarihli kararla; davacı aleyhine sahte ilaç, sahte ilaç fiyat küpürü, sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura ettiği yönünde kanaat verici herhangi bir delilin veya tespitin mevcut olmadığı, 2013 yılı ek Protokolünün (5.3.10) maddesi hükmü gereğince Kurumun kasten zarara uğratıldığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin dosya içinde mevcut olmadığı, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Değişik 2012/1 Ek protokol hükümleri gereği birleşen davaların ise konusuz kaldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile kurum işleminin iptaline, konusu kalmayan birleşen davalarda esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

3. Dairenin 22.06.2020 tarihli ilamıyla; asıl davaya yönelik hükmün onanmasına karar verildikten sonra, birleşen davalar yönünden bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği, söz konusu işlemler davalı Kurumca kaldırılmış olmadığı gibi davacının ceza yargılaması sonucunda davalı Kurum aleyhine sözleşmeye aykırı olarak memurun resmi evrakta sahteciliği suçundan azmettiren olarak cezalandırılmasına dair kesinleşen mahkumiyet hükmünün Mahkemeyi bağlayıcı olduğu, mahkumiyet kararı da dikkate alınarak birleşen davalara konu işlemler bakımından taraflar arasında imzalanmış olan 2012-2013 yılı protokolleri doğrultusunda değerlendirme yapılmak üzere alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.