muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13532, Karar No: 2024/687, Tarih: 05.02.2024

2-Somut olayda, öncelikle davacıya ait tüm tedavi evrakları celp edilerek kanserin türü belirlenerek talep konusu dönemde ilacın sut kapsamında olup olmadığının araştırılarak, sut kapsamında ise sut şartlarını sağlayıp sağlamadığı, sut kapsamında değilse yukarıda açıklanan mevzuat kapsamında irdeleme yapılmak suretiyle; davaya konu ilacın söz konusu kanser hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının, ilacın hangi tür kanser hastalarında hangi evrede ve hangi dozda kullanılacağının ve bu hususların nasıl belirleneceğinin, davaya konu ilaçla yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin ve daha yararlı olup olmadığının üniversitelerin tıbbi onkoloji bilim dalından alınacak sağlık kurulu raporu ile saptanmalı, bu saptama yapılırken dosya içinde mevcut görüş, karar ve raporlarda irdelenip varsa çelişkiler giderilmeli, ayrıca bu belirleme yapılırken iyileştirme kavramından anlaşılması gerekenin sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde tutulmalıdır. Ancak, hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususları kuşkusuz mutlak bir şifa anlamına gelmez. Dava konusu ilacın bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenmesi yeterlidir.

3-Bu kapsamda yapılacak araştırmalar sonucunda; davaya konu ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12986, Karar No: 2023/5109, Tarih: 19.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12986 E.  ,  2023/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şikayet uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddine hükmedilmiştir.

Kararın şikayetçi alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulüne ve icra müdürlük kararlarının iptaline, icra müdürlüğünce talep doğrultusunda işlem yapılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Alacaklı şikayet dilekçelerinde; ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan icra takibinde borçlu şirkete icra emrinin 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiğini, satışa hazırlık işlemlerinin ardından ilk olarak 16.01.2017 tarihinde taşınmazların satışını talep ettiklerini, satış avansının yatırıldığını, eksikliklerin tamamlanmasının ardından yeniden satış talep edildiğini, icra müdürlüğünce 26.10.2017 tarihinde Mucur İcra Müdürlüğüne satış talimatı yazıldığını ve 25.01.2018 tarihine 1.satış günü verildiğini, 22.01.2018 tarihinde satışın düşürülmesinin talep edildiğini, bu taleplerinden 14 gün sonra 05.02.2018 tarihinde taşınmazların yeniden satışının talep edildiğini ve devamında dosyada kıymet takdir raporunun yenilenmesine karar verilerek satışa hazırlık işlemlerinin devam ettiğini, bu kapsamda16.03.2021 tarihinde İİK 100 madde bilgilerinin toplanmasının talep edildiğini, ancak icra müdürlüğü tarafından taşınmazlar üzerinde geçerli satış istemi bulunmadığı, İİK'nın 150/e hükmüne göre takibin düştüğünden bahisle 16.03.2021 tarihli haczi bulunan icra dairelerine tekit müzekkeresi ile takdiyatlarının celbinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile taleplerinin reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, satışın düşürülmesi talebinin ardından kalan süre devam edeceğinden yaklaşık 6 ay daha satış isteme sürelerinin bulunduğunu, alacaklının satış talebini geri alması halinde sürenin kaldığı yerden devam edeceğini, İİK'nın 150/e maddesine göre takibin düşmediğini, satışa hazırlık işlemlerine devam edilip yeniden satış talebinde bulunulabileceğini belirterek şikayetin kabulü ile müdürlüğün 16.03.2021 ve 19.03.2021 tarihli kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde; icra emrinin 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiğini, 16.01.2017 tarihinde satış talep edildiğini, 22.01.2018 tarihinde satış talebi geri alınarak süresinde tekrar satış talep edilmediğinden takibin İcra İflas Kanunu m. 150/e gereğince düştüğünü, satış talebinin geri alındığı tarihte satış isteme süresi halihazırda dolmuş olduğundan 14 gün sonra değil aynı gün yeniden satış istenilmiş olsa dahi takibin düşmüş olacağını, satış isteme süresinin satış talebi ile birlikte durup talebin geri alınması sonrasında yeniden işlemeye başlamayacağını, satış talebi geri alındıktan sonra yeniden satış talebinde bulunmanın da 1 yıllık müddet içinde olması gerektiğini ileri sürerek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; borçluya (şikayet olunana) ödeme emrinin 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı (şikayet eden) tarafça yasal süre içinde 16.01.2017 tarihinde satış talep edildiği, akabinde yapılan işlemler neticesinde taşınmazların bulunduğu Mucur İcra Dairesine satış için talimat yazıldığı, ancak alacaklı (şikayet eden) vekilinin 22.01.2018 tarihli talebi ile satış gününden önce taşınmazların satışının düşürülmesinin istendiği, daha sonra alacaklı (şikayet eden) vekilinin 05.02.2018 tarihinde bir kez daha satış talebinde bulunduğu, İİK'nın 150/e maddesi uyarınca alacaklının taşınmaz rehninin satışını ödeme veya icra emrinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde isteyebileceği ve satışın bu müddet içinde istenmemesi yahut talebin geri alınıp da bu müddetler içinde yenilenmemesi halinde takibin düşeceği, borçluya (şikayet olunana) ödeme emrinin 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla somut durumda 1 yıllık satış isteme süresinin bitim tarihinin 20.07.2017 olduğu, ancak 20.07.2016 ile 20.07.2017 tarihleri arasında satış talebi geri alınıp yine 20.07.2016 tarihi ile 20.07.2017 tarihi arasında satışın talep edilebileceği, buna göre 16.03.2021 ve 19.03.2021 tarihli kararların usul ve yasaya aykırılık teşkil etmediği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf başvurusunda;şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf başvurusunda;şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takibe ilişkin düzenlenen icra emrinin borçluya 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği, satış avansı da yatırılarak taşınmazın satışının 16.01.2017 tarihinde talep edildiği, 22.01.2018 tarihinde satış talebinden vazgeçildikten sonra 05.02.2018 tarihinde yeniden satış talebinde bulunulduğu, alacaklının yasal bir yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunduğu, satış isteme süresi alacaklının satış talebi ile durduktan sonra satışın düşmesi halinde sürenin kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, satış talebini geri alan alacaklı tarafından icra emrinin tebliğinden itibaren kalan satış isteme süresinde yeniden satış isteminde bulunulduğu, bu nedenle takibin düşmediği belirtilerek, alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulüne ve Ankara 22. İcra Müdürlüğünün 2016/14702 E. sayılı takip dosyasında icra müdürlüğünün 16.03.2021 ve 19.03.2021 tarihli kararlarının iptaline, icra müdürlüğünce talep doğrultusunda işlem yapılmasına karar verilmişir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu temyiz başvurusunda; alacaklı tarafından süresi içerisinde satış istendiğin ancak satışın düşürülmesi üzerine ikinci satış talebinin icra emrinin tebliğinden itibaren bir yıllık süre içerisinde olmadığından müdürlük kararının yerinde olduğunu, satış isteme süresinin durmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık;ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinde icra emrinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde satış istenmesine karşın satışın düşürülmesi talebi üzerinde yeni satış isteme süresi içerisinde satış istenip istenmediğine dair şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 16., 150/e

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık;ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinde icra emrinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde satış istenmesine karşın satışın düşürülmesi talebi üzerinde yeni satış isteme süresi içerisinde satış istenip istenmediğine dair şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 16., 150/e

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4349, Karar No: 2015/1529, Tarih: 30.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4349 E.  ,  2015/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, gündüz vakti işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun olay günü yanında yaşı nedeniyle dosyası tefrik edilen ve sonradan haklarında beraat kararı verilen diğer sanıklarla birlikte mağdurun evinin bulunduğu yere geldikleri, hırsızlık amacıyla apartmana girip merdivenlerden daire kapı önüne çıktıkları, ellerinde bulunan tornavida ile daire kapısını açmaya çalıştıkları, kapıda ve kapı altındaki mermerde aşınma izleri tespit edildiği, ancak mağdurun o an gelmesi ve ayak seslerini almaları üzerine eylemlerini tamamlayamadıkları ve birini arar gibi konuşarak geldikleri araçla suç yerinden uzaklaştıkları, suça sürüklenen çocuğun soruşturma sırasında müdafi huzurunda suçu kabullendiği, kovuşturma sırasında da savcılık ifadesinin doğru olduğunu belirttiği, mağdurun da sanığı teşhis ettiği, toplanan delillere göre suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine yaşı büyük sanıkların beraatları gerekçesiyle, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1496, Karar No: 2021/58, Tarih: 09.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1496 E.  ,  2021/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalının, genel başkanı olduğu Cumhuriyet Halk Partisi’nin 17-18.07.2012 tarihlerinde gerçekleşecek olan kurultayı öncesinde, 15.07.2012 tarihinde Milliyet Gazetesi’ne yapmış olduğu basın ziyareti sırasında, gazeteci ve muhabirlere demeç vererek çeşitli konularda açıklamalarda bulunduğunu, konuşmasının seyri esnasında; “Dış politikada çuvalladılar. Güçlü devlet söylemi yerle bir oldu. Üzerine oyun kurulan devlet konumuna geldik. Derinliğin ne anlama geldiğini samimi söylüyorum bilmiyor. Mutlaka bir İngilizce metinden tercüme etmiştir. Nasıl bir akademisyendir bu? Dünya dengelerini bilmeden Rusya’yı izole etmekten söz ediyorsunuz. Herhâlde O’nu dinleyen pek çok ülke affedersiniz kıçıyla gülmüştür…” şeklinde sözler söylediğini, bu sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını ileri sürerek 50.000,00TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalı vekili; somut kanıta dayanmayan iddiaları hiçbir şekilde kabul etmediklerini, davaya konu konuşmanın yapıldığı bir an için kabul edilse dahi belirtilen sözlerin hakaret kapsamında olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.07.2013 tarihli ve 2012/640 E., 2013/457 K. sayılı kararı ile; davacının iddia edilen sözleri söylemiş olduğunun kabulü ile “kıçıyla gülmüştür” sözlerinin eleştiri sınırını aştığı, bu durumun da kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi nedeniyle davacının tazminat istemekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 tarihli ve 2013/18174 E., 2014/12617 K. sayılı kararı ile;

“…1-Davacının temyiz itirazları yönünden;

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davacı HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı on beş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra kararı temyiz ettiğine göre temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazları yönünden;

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 tarihli ve 2013/18174 E., 2014/12617 K. sayılı kararı ile;

“…1-Davacının temyiz itirazları yönünden;

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davacı HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı on beş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra kararı temyiz ettiğine göre temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazları yönünden;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının genel başkanı olduğu Cumhuriyet Halk Partisi’nin 17-18/07/2012 tarihlerinde gerçekleşecek olan kurultayı öncesinde, 15/07/2012 tarihinde Milliyet Gazetesi’ne yapmış olduğu basın ziyareti sırasında, gazeteci ve muhabirlere demeç vererek; çeşitli konularda açıklamalarda bulunduğunu, konuşmasının seyri esnasında; “Dış politikada çuvalladılar. Güçlü devlet söylemi yerle bir oldu. Üzerine oyun kurulan devlet konumuza geldik. Derinliğin ne anlama geldiğini samimi söylüyorum bilmiyor. Mutlaka bir İngilizce metinden tercüme etmiştir. Nasıl bir akademisyendir bu? Dünya dengelerini bilmeden Rusya’yı izole etmekten söz ediyorsunuz. Herhalde onu dinleyen pek çok ülke affedersiniz kıçıyla gülmüştür…” şeklindeki sözleri sarf ettiğini, bu sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını belirterek manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, somut kanıta dayanmayan iddiaları hiçbir şekilde kabul etmediklerini, davaya konu konuşmanın yapıldığı bir an için kabul edilse dahi sözlerin hakaret kapsamında olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davalının Milliyet gazetesine yapmış olduğu basın ziyareti esnasında, hükümetin icraatlarına yönelik çeşitli eleştirilerde bulunduğu konuşmasında “kıçıyla gülmüştür” sözlerini sarf ederek, eleştiri sınırını aştığı gerekçesi ile istemi kısmen kabul etmiştir.

Davacı, davaya konu edilen ve mahkemece de saldırı teşkil ettiği kabul edilen sözlerin, davalı tarafından ziyaret esnasında söylendiğini iddia etmiş, söylenen bu sözlerin Milliyet Gazetesi köşe yazarı olan Semih İdiz tarafından ertesi gün yayınlanan köşe yazısında kamuoyu ile paylaşıldığını belirtmiştir. Davalı ise; kendisi tarafından bu sözlerin söylendiğini kabul etmemiştir.

Davacı, davaya konu edilen ve mahkemece de saldırı teşkil ettiği kabul edilen sözlerin, davalı tarafından ziyaret esnasında söylendiğini iddia etmiş, söylenen bu sözlerin Milliyet Gazetesi köşe yazarı olan Semih İdiz tarafından ertesi gün yayınlanan köşe yazısında kamuoyu ile paylaşıldığını belirtmiştir. Davalı ise; kendisi tarafından bu sözlerin söylendiğini kabul etmemiştir.

Davaya konu edilen haksız eylemin, davalı tarafından gerçekleştirildiğini ispat yükü, davacıya düşer. Her ne kadar davacı, sözlerin söylendiğini kanıtlamak üzere, tanık olarak köşe yazarı Semih İdiz’i dinletmek istemiş ve mahkemece bu tanığın beyanı alınmaksızın hüküm kurulmuş ise de; tanığın, kullanıldığı iddia edilen sözleri köşe yazısında yazdığı ve ifadesine başvurulsa dahi, yazının aksini beyan etmesinin, tanığın cezai ve hukuki sorumluluğunu doğuracağı dikkate alındığında; adı geçenin tanıklığının hükme esas alınması da söz konusu olmayacaktır. Davacı tarafından iddianın ispatı için ses ya da görüntü kaydı vb somut bir delil de ibraz edilmemiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilerek, iddianın kanıtlanamamış olması nedeniyle, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/274 E., 2015/420 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçelerinin yanında, Milliyet Gazetesi köşe yazarlarından Semih İdiz’in cezai ve hukuki sorumluluğu gözetilerek tanık olarak dinlenilmemesine karşın davalı tarafından söylendiği iddia edilen sözlerin köşe yazısında yer alması, yayımlanan sözlerin söylenmediğine ilişkin davalı tarafça tekzip hakkının kullanılmaması ve yargılama sırasında verilen dilekçelerde de bu sözlerin kullanılmadığının açıkça ifade edilmemesi nedeniyle davalı tarafından söylendiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davalının, davacı hakkında iddia edilen sözleri söylediğinin ispatlanıp ispatlanmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalının manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.