muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/796, Karar No: 2024/4191, Tarih: 20.03.2024

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna,

4. Müvekkilinin talimat ile hareket etmediğine, mutat bankacılık faaliyetlerinin aleyhine delil olarak kullanılamayacağına,

5. Savunma hakkının kısıtlandığına,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütüne yardımın tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi ,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan "23.02.2015" yerine gerekçeli karar başlıklarında "13.10.2014" ve 03.10.2017 ve öncesi" olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/2081 Esas, 2019/885 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11663, Karar No: 2014/14382, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11663 E.  ,  2014/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/241-2014/181

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10606, Karar No: 2021/386, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10606 E.  ,  2021/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin sağlığım kristal poliçesi ile davacının yatarak tedavi masrafları için sigortalandığını, davacının yapılan sözleşmeden önce böbrek taşı ameliyatı olduğunu davalı tarafa beyan ettiğini, davalı şirketin bu beyana rağmen böbrek taşı operasyonlarını poliçede muafiyet olarak tanımlamadığını, davacının 12.07.2010 tarihinde sol tarafındaki ağrı şikayeti ile Antalya Memorial Hastanesine başvurduğunu ve akabinde böbrek taşı ameliyatı olduğunu, davalı şirketçe ameliyat giderlerinin kendisine ödeneceğinin beyan edildiğini, davacının ameliyat bedeli olarak 10.126,76 TL ödediğini, davacının davalı taraftan söz konusu bedelin tahsili için başvurulduğunda, poliçe başlangıç tarihinden önce var olan hastalıklar ile ilgili her türlü sağlık harcaması, sigortalılık öncesi dönemde uygulanan ameliyat ve tedavilerin nüks ve komplikasyonlarının teminat dışı olduğu gerekçesi ile reddedildiğini, ret talebinin yerinde olmadığını beyanla, şimdilik 10.126,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalı davacı ile davalı arasında teyit ettikleri sağlık sigortası sözleşmesi ve bu sözleşmenin ayrılmaz parçası konumunda olan ve davacının poliçe başlangıç tarihinden önce var olan hastalıkları ile ilgili her türlü sağlık harcaması, sigortalılık öncesi dönemde uygulanan ameliyat ve tedavilerin nüks ve komplikasyonlarının sigorta kapsamı dışında

tutulduğunu, davacı sigortalının bu kapsam dışlığını bilerek müvekkili Şirket ile sözleşme imzalamış bulunduğunu, davacının tedavi belgeleri incelendiğinde; 20 yaşında olduğu dönemde böbrek ameliyatı olarak böbrek taşlarını aldırdığı ve sonrasında vücudun yeniden böbrek taşı üretmesi nedeniyle taş kırdırdığının belirtildiğini, bu durumda davacının sigortalı olmadan önce böbreklerinde taş problemi yaşamakta olan bir hasta olduğunu ortaya koyduğunu, bu rahatsızlığının da özel şartlarla poliçe kapsamı dışında tutulmuş bulunduğunu beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sağlık sigorta poliçesinden kaynaklanan tedavi gideri istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sağlık sigorta poliçesinden kaynaklanan tedavi gideri istemine ilişkindir.

Davacı taraf, böbrek taşı ameliyatı sonucu oluşan tedavi giderini sağlık sigorta poliçesi kapsamında davalı taraftan tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf, poliçe başlangıç tarihinden önce var olan hastalıklarla ilgili her türlü sağlık harcamasının teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuş, mahkemece de aynı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dışı eş sigorta ettiren tarafından poliçenin tanzimi esnasında sigorta bilgilendirme formunda, sigorta kapsamına alınacak kişilerin şu an ameliyat ve tedavi gerektirecek rahatsızlığı var mı sorusuna cevaben davacı için Urolithiasis (böbrek taşı hastalığı), kendisi için ise aort anevrizma olarak cevap verilmiş, imzası ile bunu tevsik etmiştir. Yine poliçede Sağlık Genel Şartlar ve Özel Şartlar kitapçığının teslim edildiği belirtilmiştir. Sağlık Genel Şartlar ve Özel Şartlar kitapçığında teminat dışı haller başlıklı kısımda; poliçe başlangıç tarihinden önce var olan hastalık ve her türlü sağlık harcaması, sigortalılık öncesi uygulanan ameliyat ve tedavilerin nüks ve komplikasyonları olarak belirtilmiştir. Davalı ..., dava dışı eş yönünden poliçede kalp ve dolaşım sistemi hastalıkları ile ilgili giderler, tüm komplikasyonları yönünden teminat dışı bırakılmış, davacı sigortalı yönünden ise böbrek taşı rahatsızlığı yönünden ise poliçede muafiyet belirlenmemiştir.

Açıklanan vakıa karşısında mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile sigorta ettirenin davacı sigortalının böbrek taşı hastalığını poliçe tanzimi sırasında sigortacıya bildirdiği, söz konusu tedavi giderinin teminat dışı bırakılmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4788, Karar No: 2017/16703, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4788 E.  ,  2017/16703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6672, Karar No: 2021/8156, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6672 E.  ,  2021/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile ecrimisil hükmü yönünden HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, Köprü mahallesi, 792 ada 78,79 ve 80 parsel sayılı taşınmazlara dava tarihlerindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile hükmedilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ecrimisil hükmü yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu 792 ada 80 parsel sayılı taşınmaza yeşil alan olarak el atıldığından taşınmazın tapu kaydının davacının payı oranında iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tescili yerine, yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesinin 2019/243E- 2020/737K sayılı ilamının; (B) harfi ile gösterilen fıkrasının 1 numaralı bendindeki (TAPU KAYDININ İPTALİ ile,) kelimelerinden sonra gelmek üzere (792 ada 80 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının davacının payı oranında davalı idare adına tesciline, 792 ada 78 ve 79 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının davacının payları oranında) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7767, Karar No: 2011/25758, Tarih: 01.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7767 E.  ,  2011/25758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki T. S. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme kararını temyiz eden T. S. davada taraf olmayıp üçüncü kişi konumunda bulunduğundan ve dolayısıyla temyiz isteminde bulunamayacağından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14758, Karar No: 2012/5949, Tarih: 12.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14758 E.  ,  2012/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2006/733-2010/1305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline hırsızlık rizikolarına karşı sigortalı eczaneden kilit kırılmak suretiyle bir kısım ilaçların davalılar tarafından çalındığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalıların haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hırsızlık sonrası çalınan ilaçların bulunarak sigortalıya teslim edildiği, davalıların sadece kilit hasarına ilişkin zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, icra takibine yapılan itirazın 35,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı olarak davacı tarafından sigortalısına ödenen hasar bedelinin zarar sorumlusu olan davalılardan tahsili amacıyla girişilen takibe yapılan itirazların iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda mahkemece, sigortalı eczaneden davalılar tarafından çalınan ilaçların daha sonra ele geçirilerek sigortalıya iade edildiği, bu nedenle emtia hasarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, haksız fiil faili olan davalılar davacının sigortalısına ödediği miktar ile sınırlı olmak üzere gerçek zarar miktarı kadar davacıya karşı sorumludur. Mahkemenin hükme esas aldığı ceza mahkemesi kararında da çalınan ilaçların değerinin 6.000,00 TL olduğu ve yarıya yakınının ele geçirilemediği kabul edilerek davalılar hakkında mahkumiyet kararı verildiği gibi sigortalı işyerinin sahibi olan eczacının beyanında da çalındıktan sonra ele geçen bir kısım ilaçların parmak izi tesbiti için polis tarafından alındığı ve bu ilaçların sterilinin bozulduğu, bir kısım çalınan ilaçların ise bulunamadığı belirtilmiş ve ekspertiz tarafından hazırlanan raporda da buna göre hesaplama yapılmıştır. Mahkemece alınan iki ayrı bilirkişi raporunda da hasar bedeli buna göre belirlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, sigortalı işyerinden çalınan bir kısım ilaçların sigortalıya iade edilmediği kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, sigortalı işyerinden çalınan bir kısım ilaçların sigortalıya iade edilmediği kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.