muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17071, Karar No: 2024/13304, Tarih: 04.11.2024

7. Dosyada tek delil olabilecek tanık beyanlarının ayrıntılı olarak tartışılıp, çelişkilerin giderilmediğine,

8. Sanığın ByLock kullanıcısı kişilerle HTS kaydının olması hususunun delil olarak ele alınmasının hukuka aykırı olduğuna,

9. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/566 Esas, 2020/996 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2955, Karar No: 2014/4444, Tarih: 11.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2955 E.  ,  2014/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2008/142-2012/530

Davacı, 01/08/2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.08.2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile aylıkların ödenme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 17/07/2006 tarihli tahsis başvurusuna istinaden 1479 sayılı Yasanın 28-29 ve 31.maddeleri uyarınca malul sayılmasına esas tutulan İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 13/09/2006 tarihli 06109 sayılı raporu takip eden 01/10/2006 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine, 01/10/2006 tarihinden itibaren bağlanacak malullük aylığının hak ediş tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.11.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğu, davacının 17.07.2006 tarihli maluliyet aylığı tahsis talebine istinaden İzmir Atatürk Araştırma Hastanesine sevk olunduğu,hastanenin 13.09.2006 tarihli raporu ile davacının lösemi hastalığının bulunup, hastalığın başlangıç tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olan 01.11.2002 tarihi öncesinde olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığının bildirildiği,Kurumun 01.11.2006 ve 20.03.2007 tarihli yazıları ile davacının hastalığının sigortalılık başlangıç tarihinden öncesine ilişkin olduğu, Yüksek Sağlık Kurulunun 2702.2008 tarihli kararı ile de davacının hastalığının sigortalılık başlangıç tarihinden öncesine ilişkin olduğu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 'nun 21.02.2011 tarihli raporuna göre ise davacıya 14.01.2003 tarihinde kemik iliği nakli yapıldığı, hastalığın halen remisyonda olması nedeniyle çalışma gücünün 2/3ünü kaybetmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bu karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bu karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

1479 sayılı yasanın 28/2.maddesinde “Şu kadar ki, bu Kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalı, bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamaz.” hükmü yer almaktadır.

Uyuşmazlık; Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olan davacının hastalığının sigortalılık başlangıç tarihi olan 01.11.2002 tarihinden öncesinde mevcut olup olmadığı ve hastalığın hangi oranda çalışma gücünden yoksun kalınmasına neden olduğunun anlaşılamamasıdır.

Yapılacak iş, davacının sigortalılık başlangıç tarihi olan 01.11.2002 tarihi öncesinde malul olup olmadığı ve maluliyet başlangıç tarihi ile maluliyet oranının da belirlenmesi istenerek Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8061, Karar No: 2013/16049, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8061 E.  ,  2013/16049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 7. İcra Müdürlüğünün 2009/17990 takip sayılı dosyasından, 17.3.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3. kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu davalı 3.kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğunu mal kaçırma amacıyla yapılan muvazaalı işyeri devri nedeniyle davalı 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına %15 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, borçlu şirketin merkezinin Diyarbakır'da olduğunu işletme devri bulunmadığını mahcuzların müvekkili şirkete ait olduğunu belirterek davanın reddini, %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, takip konusu borcun ödeneceğini, işyeri devrinin sözkonusu olmadığını, müvekkili şirketin merkezini Diyarbakır'a naklettiğini,mahcuzların davalı 3.kişi şirkete ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;Ankara 14.İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/1501 Esas sayılı kararının kesin delil netiliğinde olup istihkak davasının İİK 99 Maddeye göre incelenmesi gerektiği,borçlu ile davalı 3.kişi şirket arasında devir ilişkisinin yapılmadığı,Mamak Belediyesi ile yapılan sözleşme uyarınca hastane inşaatı için

intifa hakkı tesis edilen Ada Grup Ltd.Şti'nin gerekli şartları sağlayamayacağının bildirilmesi üzerine Mamak Belediyesince Özel Ada Firmasınca yapılması yükümlülüğüne alınan hastane inşaatı işinin aynı sorumlulukla Tüm Sağ AŞ'ye verildiği, Ada Grup Ltd.Şti'nin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle bu şirketle yapılan sözleşme iptal edilerek yeni bir sözleşmenin Tüm Sağ Grubu AŞ. İle Mamak Belediyesi arasında oluşturulduğu, hastanenin telefon su gibi kayıtların tüm Sağ AŞ'ye ait olduğu Ticaret Sicil kayıtlarına göre Tüm Sağ AŞ'nin adresinin hastane binası olduğunun anlaşıldığı, borçlu şirketle davalı 3.kişi şirketinin ortaklarının farklı olduğu,aralarına organik bağ bulunmadığı, borçlunun haciz adresi ile ilgisinin saptanamadığı, İİK 99.maddesi gereğince haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davacının kötüniyetli ve ağır kusuru kanıtlanamadığından davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 99. madde gereğince alacaklı tarafından açılmış 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava İİK 99. madde gereğince alacaklı tarafından açılmış 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.Dava konusu haciz borçlu şirketin senet adresinde yapıldığından İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olup karine aksinin davalı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir.Dosyada mevcut delillerden davalı borçlunun takip konusu 17.6.2009 tanzim tarihli senetten sonra 25.8.2009 tarihinde haciz adresinden ayrılarak Diyarbakır'a nakil aldırdığı,davalı 3.kişi şirketin haciz adresinde 4.2.2009 tarihinde faaliyete başladığı Sağlık Bakanlığının 11.6.2010 tarihli yazısından borçlu şirketin 4.1.2007 tarihli özel hastane ruhsatını 1.6.2009 tarihinde davalı 3.kişiye devrettiği,25.2.2009 tarihli satış protokolünden borçlu şirketin haciz adresinde faaliyette bulunduğu hastanedeki demirbaşlarını davalı 3.kişi şirkete sattığı,yine SGK kayıtlarından davalı borçlu şirketin Diyarbakır'a naklinden sonra çalışan personelinin davalı 3.kişi şirkette işe başladığı anlaşılmaktadır.Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 15.12.2010 tarih 2009/975 Esas -2010/1111 K sayılı ilamı ile birleştirilen Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/985 Esas -2009/1456 Karar sayılı ilamından

(davacı alacaklı: Deniz Ecza Deposu Tic. ...davalı (3. Kişi): Tümsağ sağlık Grubu san. ve Tic. A.Ş., borçlu: Ada Grup Sağlık Hiz. Tic.Ltd.Şti.) haciz adresinde daha önce borçlu şirketin faaliyette bulunduğu, borçlu şirket ile 3. kişi şirketin bir kısım ortaklarının aynı kişiler olduğu, faaliyet konusunun aynı olduğu, aynı grup içinde yer aldıkları borçlu şirketin takipten sonra Diyarbakır'a taşındığı haciz adresinin borçlunun takibe dayanak olan senetteki adresi olduğu, davalı 3.kişinin daha önce borçlunun bulunduğu adreste faaliyetine devam ettiği, devrin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı yapıldığı, İİK'nun 44. ve BK'nun 179. maddesinde öngörülen koşulların yerine getirildiğinin iddia ve ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Ankara 19. İcra Müdürlüğünün 2009/10337 E sayılı dosyasında 20.7.2009 günü yapılan hacizde davalı 3. kişi şirketin istihkak iddiasının kaldırılmasına dair verdiği kararın Dairemizin 15.11.2011 tarih 2011/3729 sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı borçlu ile 3.kişi şirket arasındaki işyeri devrinin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı devir olduğu İik 44 ve BK 179 madde öngörülen koşularının yerine getirildiğinin iddia ve ispatlanamadığı kesinleşen ilam ile sabit olduğundan bu ilamın davacı alacaklı lehine güçlü delil olarak kabulü ile davacı alacaklının davasının kabulüne davalı 3.kişi şirketin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/9728, Karar No: 2014/11373, Tarih: 05.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9728 E.  ,  2014/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/316656

MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2009/902 (E) ve 2011/361 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında benzer suçun örgütlü olarak işlenmesi nedeniyle Antal- ya 14. Asliye Mahkemesinde dava açıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, anılan dos- yanın aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek bu dosya içine konması, aralarında bağ- lantı bulunması ve dosyanın derdest olması halinde dosyaların birleştirilmesi, Konya'da para çekilen yerlerdeki ATM'lerin suç tarihinde varsa kamera görüntülerinin getirilerek incelenmesi ve sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefon numarası tespit edilerek suç tarihinde Konya'daki baz istasyonlarının kullanıp kullanmadığının tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine kar- şın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının farklı bir gerekçe gösteril- meksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- Suça konu kredi kartıyla değişik zamanlarda birçok kez alışveriş yaptı- ğı gözetildiğinde, suçun zincirleme işlendiğinin ve cezadan TCK.nun 43/1. maddesi uya- rınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17865, Karar No: 2014/13432, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17865 E.  ,  2014/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/279

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar vekilleri ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7636, Karar No: 2017/16890, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7636 E.  ,  2017/16890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17861, Karar No: 2013/26145, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17861 E.  ,  2013/26145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Pazarcılık yapan sanığın olay günü gündüz saatlerinde Araç Belediye Başkanlığına ait olan ve pazar yerinde açıkta duran parke taşlarından 29 adedini evinde kullanmak amacıyla otomobilinin bagajına yüklediği ve yapılan ihbar üzerine zabıta görevlisi tanık ...'nın gelmesi üzerine olay yerinden ayrılamadan parke taşlarını geri bıraktığı olayda, yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden, suça konu 29 adet parke taşının suç tarihi itibariyle değeri uzman bilirkişi vasıtasıyla tespit edilip 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları da tartışıldıktan sonra sonucuna göre uygulama yapılması yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.