muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2292, Karar No: 2014/9643, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2292 E.  ,  2014/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan ...'ün genel başkanlığını yaptığı Halkın Yükselişi Partisi ile birleşme kararı alan Hürriyet ve Değişim Partisi'nin sahibi olduğu eşyaları katılana sattığı, ancak katılan vekilinin şikayet dilekçesinde de bahsettiği üzere katılan tarafından suça konu eşyaların kullanımının Hürriyet ve Değişim Partisi'ne bırakıldığı, bir süre sonra kapatılan Hürriyet ve Değişim Partisi'nin eski genel başkanı Yaşar Okuyan'ın partiden ayrılması üzerine katılanın eşyalarının kendisine iadesini istemesine rağmen sanıklar tarafından teslim edilmemeleri nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğunun iddia edildiği somut olayda;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın hüküm tarihinden önce 02.08.2010 tarihinde vefat ettiğinin UYAP üzerinden MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanıklar ..., Fuat Yetkgin, ..., ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılanın, sanıkların yetkilisi oldukları Halkın Yükselişi Partisi aleyhine Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı alacak davasına ilişkin karar ve dosyaya ibraz edilen 11. 09.2008 tarihli ibraname içeriği ile sanık savunmaları ve katılanın beyanlarına göre katılanın Hürriyet ve Değişim Partisi'ne kullanımını bıraktığı eşyaların bir kısmının iade edildiği, bir kısmının ise Yaşar Okuyan vekili tarafından Halkın Yükselişi Partisi'ne hibe edildiği, kalan kısmının ise aynı partinin kullanımına bırakıldığının anlaşılması karşısında, katılanın suça konu eşyaların zilyedliğini sanıkların yetkilisi olduğu partiye devretmediği, taraflar arasında güveni kötüye kullanma suçunun unsuru olan sözleşme ilişkisinin hiç doğmadığı gözetilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4312, Karar No: 2017/6970, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4312 E.  ,  2017/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2015 tarih ve 2014/555-2015/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirket tarafından endüstriyel tasarım başvurusuna konu edilen 2013/06742-3-5 sıra nolu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını, müvekkili firma tarafından daha önce piyasaya sunulmuş olan ürünlerle ayniyet derecesinde benzer olduğunu, bahse konu tasarımların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde iltibas yaratacağını ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/06742-3-5 sıra numaralı tasarıma ilişkin yapılmış olan itirazın reddine yönelik verilen TPE YİDK kararının iptali ile tasarımların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davalının 2013/06742-3 sıra numaralı tasarımının 2012 tarihli Kütahya Porselen kataloğunda yer alan ve itiraza gerekçe gösterilen ... kodlu tabak ürününden belirgin derecede farklı olduğunu, 5 numaralı tasarımın yapılan diğer bir itiraz sonucunda 2014/T-555 sayılı YİDK kararı ile iptal edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; 2013/06742-3 numaralı tasarım ile davalının 2011/01652-7 nolu tasarımının ayniyet taşımadığını, birbirinden farklı olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2013/06742-3 sıra nolu tasarımının davacıya ait 2011/01652-7 numaralı tabak tasarımı ve 2012 tarihli Tavola serisi kataloğunun 34. sayfasında yer alan ... kodlu ürün karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, dava konusu YİDK kararının bu yönden iptali koşullarının oluşmadığı; 2013/06742-5 sıra nolu tasarım ile ilgili olarak davacının 2010/01523-9 numaralı tasarımı karşısında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde belirgin olarak farklı bir genel izlenim yarattığı yönündeki YİDK kararı doğru olsa da sırf bu yönden davanın reddi gerekse de 2013/06742-5 tasarım hakkında yine TPE YİDK'nın 2014/T-555 sayılı kararıyla tescilin iptaline karar verildiği, usul yönünden iptal edilen bir tasarımın tekrar dava dilekçesi ile iptali talebi doğru olmadığı gerekçesiyle dava konusu 2013/06742-5 sıra nolu tasarımla ilgili açılan davanın usulden reddine; 2013/06742-3 sıra nolu tasarımla ilgili TPE YİDK kararına yönelik açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu uyuşmazlığın 2014/T-555 sayılı YİDK kararının iptali ve bu karara konu başvuruyu oluşturan tasarımların hükümsüzlüğü istemine ilişkin olmasına, anılan kararda 2013/06742 sayılı çoklu tasarım tescil başvurusunundaki (5) nolu tasarım hakkında verilmiş bir karar olmaması ve mahkemece TPE YİDK karar iptali davasında başvuruya itiraz kapsamıyla sınırlı olarak inceleme yapılabilecek bulunmasına, öte yandan anılan (5) nolu tasarımın da sicile tescil edilmemesi nedeniyle hükümsüzlük davasına konu edilemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı tarafça, davalının çoklu tasarım tescil başvurusuna itiraz ederken ve dava dilekçesi ekinde yenilik incelemesine dayanak alınacak belge, delil ve ürün örnekleri sunduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sunduğu delillerin tek tek incelenmediğini, ürün karşılaştırılması yapılmadığını, 2011/01652-7 nolu tescilli tasarımının kıyaslamaya esas alınması yerine bilirkişilerce internet üzerinden araştırma yapılarak bulunan görsellerle kıyaslama yapıldığını ileri sürerek bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ise de, mahkemece davacı vekilinin ciddi itirazları karşılanmamış ve bu hususta bir ek rapor alınmamıştır. Bu durumda, mahkemece davacının davalı tasarımının yeni olup olmadığının incelemesi için sunduğu delillerin tek tek değerlendirilerek bilirkişi raporuna itirazlarını da karşılar şekilde ek rapor alınması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde 2013/06742-3 sıra nolu tasarımla ilgili davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13779, Karar No: 2015/10730, Tarih: 15.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13779 E.  ,  2015/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddeleri gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 231 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14719, Karar No: 2012/13576, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14719 E.  ,  2012/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalılardan ...'ne iadesine, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13980, Karar No: 2014/12485, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13980 E.  ,  2014/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/194-2013/161

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25989, Karar No: 2017/3060, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25989 E.  ,  2017/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4691, Karar No: 2014/3838, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4691 E.  ,  2014/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12796, Karar No: 2015/5263, Tarih: 11.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12796 E.  ,  2015/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.10.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 03.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ... taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmadığını satışın gerçekleşmesini ve bedelin taraflarına ödenmesini savunmuştur.

Mahkemece. davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirmiş olduğu bir kısım davalıların adreslerini dava dilekçesi tebliğ edilememiş, mahkemece davalıların tebligata elverişli adreslerinin bildirilmesi için HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca davacı vekiline 1 hafta kesin süre verilmiştir. Davacı vekili bir kısım davalıların adreslerini mahkemeye bildirmiş, bir kısım davalıların adreslerinin ise belediye, ilçe seçim müdürlüğü, ilçe nüfus müdürlüğü gibi kurumlardan araştırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece ... , ilçe seçim kurulu ve ... müdürlüğünden adres araştırılması yapılmış davalıların adresleri mahkemeye bildirildikten sonra davalılara yapılan tebligatların kısmen tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine davacının dava dilekçesindeki zorunlu unsurları eksiksiz bildirmediği gerekçesi ile HMK'nın 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece her ne kadar HMK'nın 119/2. maddesi gereğince bir kısım paylı maliklerin 1 haftalık kesin süre içerisinde adreslerinin bildirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazın çok sayıda paylı malikinin bulunması, ayrıca bu konuda davacı vekiline tanınan sürenin yeterli olmadığı da gözetildiğinde mahkemece belirtilen gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Bu durumda mahkemece;

1-Dosya içerisindeki nüfus kayıtlarına göre ölü olduğu anlaşılan ve T.C kimlik numarası bulunan ... isimli paydaşın mirasçılık belgesi temin edilerek mirasçılarına tebligat yapılıp davaya dahil edilmeleri,