muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6772, Karar No: 2016/3312, Tarih: 25.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6772 E.  ,  2016/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 125, 55/1-2, 31, 33, 34, 35. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-a)Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK'nın 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar aynı Kanunun 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma yöntemi CMK'nın 196/4. maddesi hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985).

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994). Bunun sebebi hem adil yargılanma hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989).

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır (Van Mechelen ve diğerleri).

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir (.../Türkiye).

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihatları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılanma kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisnai olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-)Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

1-)Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-)İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-)Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağı sağlanmalıdır.

Bu koşullar gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; görevsizlik kararı öncesinde .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/122 esas sayılı dosyasında yargılandığı suçtan dolayı mahkemenin yargı çevresi dışındaki bir cezaevinde tutuklu olan ve hakkında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda herhangi bir karar verilmeyen suça sürüklenen çocuğun 26.09.2013 tarihinde Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda SEGBİS aracılığıyla sorgusu yapılırken CMK'nın 196. maddesi uyarınca ifadesini esas mahkemesi huzurunda verme ve duruşmadan vareste tutulma hakkı hatırlatılmadan ve savunmasının SEGBİS yolu ile alınması hususunda yasal sonuçları anlatılarak bu hususta açık kabulü de alınmadan SEGBİS sistemi yoluyla savunmasının alınması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b)Hüküm mahkemesinin yargı çevresi dışında bulunan suça sürüklenen çocuğun, SEGBİS koşulları gerçekleşmediği takdirde duruşmada hazır edilerek kamu davasının dayanak belgesi olan görevsizlik kararı ve iddianamenin ekleriyle birlikte okunarak yasal hakları hatırlatılmak suretiyle savunmasının alınması gerekirken yüklenen suçun öngördüğü cezanın alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden istinabe suretiyle sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, mahkumiyet hükmünün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi hususlarını içermesi gerektiği açıklanmış olup;

Bu kapsamda, somut olayla ilgili olarak, suça sürüklenen çocuğun suç ve fiillerinin ne şekilde sabit görüldüğü, sübuta götüren ve reddedilen delillerinin nelerden ibaret olduğu hususları ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bu kapsamda, somut olayla ilgili olarak, suça sürüklenen çocuğun suç ve fiillerinin ne şekilde sabit görüldüğü, sübuta götüren ve reddedilen delillerinin nelerden ibaret olduğu hususları ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-CMK'nın 225/1. maddesinde öngörülen "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir" hükmü uyarınca; dava konusu yapılacak eylemin açıkça sevk maddeleri ile birlikte bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerektiği, 20.02.1993 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışma sonucu Jandarma Astsubay Kıdemli Çavuş...'un ölümüne sebebiyet verdiğine ilişkin belirtilen ilkelere uygun olarak dava açılmadığı gibi anılan kişinin çatışmada öldüğüne ilişkin de dosya içerisinde hiçbir bilgi ve belge de bulunmadığı gibi olay yeri görgü ve tespit tutanağında imzasının bulunduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan Jandarma Astsubay Kıdemli Çavuş ...'un da ölümüne sebebiyet verdiğinin kabulü ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c-765 sayılı TCK'nın 125. maddesinde öngörülen idam cezası 03.08.2002 tarihinde kabul edilip, 09.08.2002 gün ve 24841 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4771 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmüştür. Aynı Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrasının a bendi gereğince 765 sayılı TCK'nın 55. maddesi yönünden idam cezasına ilişkin hüküm saklı tutulmuştur. Dolayısıyla yaş indiriminin idam cezası üzerinden yapılması gerekmektedir. Diğer taraftan 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Ölüm Cezasının Kaldırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 5218 sayılı Kanunun 1. maddesinin 24. fıkrası gereğince 765 sayılı TCK'nın 125. maddesindeki “ölüm” ibaresi “ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis” olarak değiştirilmiştir. Anılan Kanunun geçici 11. maddesi gereğince de “müebbet ağır hapis” cezalarının “ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis” cezasına dönüşeceği hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla 4771 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5218 sayılı Kanun ile aleyhe bir düzenleme yapılmadığı anlaşılmakla suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5218 sayılı Kanunun 1. maddesinin 24. fıkrası ile değişik 765 sayılı TCK'nın 125. maddesindeki yaptırım olan ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası üzerinden 765 sayılı TCK'nın 55/1. maddesi uyarınca yaş indirimi yapılması gerekirken müebbet ağır hapis cezası üzerinden indirim yapılarak eksik ceza tayini ve ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında 5252 sayılı Kanunun 6/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin de gözetilmemesi,

d-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/4. maddesi uyarınca anılan Kanunun 31. maddesinin ve ayrıca dosya kapsamına göre de koşulları bulunmadığından 34 ve 35. maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/4. maddesi uyarınca anılan Kanunun 31. maddesinin ve ayrıca dosya kapsamına göre de koşulları bulunmadığından 34 ve 35. maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

e-Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma” yerine “Devletin güvenliği ile ilgili belgeleri elinde bulundurma” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8652, Karar No: 2016/3940, Tarih: 14.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8652 E.  ,  2016/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, Hırsızlık, Sahtecilik

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.11.2013 tarihli oturumda sanığın yüzüne tefhim olunan kararın 28.11.2013 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5000, Karar No: 2012/6483, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5000 E.  ,  2012/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20561, Karar No: 2016/14208, Tarih: 31.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20561 E.  ,  2016/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından 30.06.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, taraflar 25.06.2014 tarihli karar ile boşanmış, velayeti anneye verilen ortak çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulmuş ve karar 08.10.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Karar tarihinden sonra davacı kadın ortak çocuk sütten kesilinceye kadar kişisel ilişkinin sınırlandırılmasını talep etmiş, mahkemece talep kabul olunarak 04.07.2014 tarihli ek karar ile kişisel ilişkiyi davacının talebi gibi düzenlenmiş, daha sonra davalı erkek ortak çocuğun sütten kesildiğini, bu nedenle kişisel ilişkinin nihai karardaki gibi olacak şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiğini belirterek, eski hale dönmesi için talepte bulunmuş, mahkemece bu talepte 30.06.2015 tarihli ek kararda belirtildiği gibi kabul edilmiş, bunun üzerine davacı kadın tarafından işbu ek karar temyize getirilmiştir.

Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası ile ilgili nihai kararın verilmesinden, hakimin bu şekilde dosyadan el çekmesinden sonra, resen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir. Hakim, verdiği ( tefhim ettiği ) hüküm ile bağlıdır, sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile, artık hükmü değiştiremez. Başka bir ifade ile mahkeme davayı tekrar ele alıp, yeni ve başka bir hüküm veremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir. Kaldı ki, kişisel ilişkinin değiştirilmesinde istek dava yolu ile gerçekleştirilebilir. Yeni olayların çıktığına veya mevcut durumun kişisel ilişkinin değiştirilmesi gerekliliği iddiasında olan taraf, önlem alınmasını başka bir anlatımla hükmün değiştirilmesini bağımsız ve yeni bir dava ile gerçekleştirebilir. Hükmün değiştirilmesi, boşanma davasının bir devamı değildir. Başka bir anlatımla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini isteyen tarafın öngörülen diğer önlemlerde olduğu gibi değişikliğin gerçekleştirilmesi için harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davası bulunmalıdır. O halde yukarıda açıklanan hususlar göz ardı edilerek davayı sona erdiren nihai karar verildikten sonra, kişisel ilişkiye yönelik hükmün değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22925, Karar No: 2013/16755, Tarih: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22925 E.  ,  2013/16755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehklikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan bir saat kadar sonra hastanede yapılan ölçümde 160 promil alkollü olarak ... kullandığı ve kavşak alanında geçiş önceliğine uymayarak trafik kazası tehlikesine neden olduğu tespit edilen sanığın, olay anında 100 promil üzeri alkollü olduğu, böylece güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1358, Karar No: 2016/23881, Tarih: 26.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1358 E.  ,  2016/23881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya kapsamına göre, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ..... gazetesinde cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına dair 27/06/2014 tarih ve 2014/838 değişik iş sayılı kararın sorumlu müdür sanık ...'ın işyerinde daimi çalıştığını beyan ehil ve yetkili sekreter .....'na tebliğ edildiği 17/07/2014 tarihi itibariyle, anılan gazetenin fiziki olarak yayınlanmadığının tespit edilmesi ve bu nedenle fiili imkansızlık nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin günlük süreli yayın niteliğindeki ilgili gazetede kesinleşmiş hakim kararına rağmen düzeltme ve cevabın yayımlanması gereken sürenin bitiminden sonraki ilk tarih olan "21.07.2014" yerine "17.07.2014" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/243, Karar No: 2020/7404, Tarih: 23.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/243 E.  ,  2020/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’ın dağıtım firması diğer davalı şirkette 06/05/2002-18/11/2013 tarihleri arasında çalıştığı ve emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı, kısmi ödemeler yapıldığı, veznedar olmasına rağmen kasa tazminatı ödenmediği, prim ödemesi ve yol ücreti ödendiği, primlerinin eksik ödendiği, fazla çalışma yaptığı halde ücretinin ödenmediği, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığı iddiası ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, kasa tazminatı, yol ve yemek ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre kararı temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin davada husumeti bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.