muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16291, Karar No: 2019/407, Tarih: 15.01.2019

Öte yandan 6100 Sayılı HMK'nin 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Açıklanan hukuki olgular ışığında somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde;

Dava 17.07.2013 tarihinde açılmıştır. Belirsiz alacak davası, yukarıda belirtildiği üzere, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle kabul edilmiştir. Bu durumda eldeki davanın açıldığı tarihte Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlükte olduğuna göre, belirsiz alacak davası ile ilgili hükümlerin uygulanması gerekir. Dava, katılma alacağı isteğine ilişkin olup belirsiz alacak davası niteliğinde olduğundan davacı tarafça sunulan 06.05.2015 havale tarihli dilekçenin ıslah dilekçesi değil, talep açıklama dilekçesi olduğu kabul edilmelidir.

Anayasanın 36. ve HMK'nin 27. maddelerinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi gibi davacı tarafça sunulan 06.05.2015 tarihli talep açıklama dilekçesinin de Tebligat Yasası ve ilgili Yönetmelik hükümleri gereğince davalı tarafa uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. HMK’nin 127 ve izleyen maddeleri uygulanıp dilekçenin karşı yana tebliği yanında savunma hakkını kullanma olanağı sağlanması, tebliğinden itibaren esasa cevap süresinin işletilmesi, cevap süresi geçtikten sonra varılacak sonuca göre istem konusunda karar verilmelidir. Mahkemece, ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. ve Anayasası'nın 36. maddesinde yer alan adil yargılanma dolayısıyla hukuki dinlenilme hakkının ihlali ile savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Davalı vekilinin karar düzeltme isteği bu yönden kabul edilerek, hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin maddi yanılgıya dayalı 19.06.2017 gün, 2017/12422 esas ve 2017/9271 karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/355, Karar No: 2017/10070, Tarih: 04.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/355 E.  ,  2017/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kayıt düzeltim davasında, ... 2. Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mükerrer nüfus kaydının silinmesi istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağı davası olduğu ve uyuşmazlığın aile mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.... Aile Mahkemesince ise davanın, nüfus kayıtlarının incelenmesi sonucunda, küçüğün babası olduğu ileri sürülen ... ile annesi...'ın nüfusa kaydedildiği tarihte evli oldukları, davanın nüfus kayıt düzeltim davası olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.Davaname ile küçük ...'in gerçekte ... ve ...'in çocuğu olmasına rağmen, küçüğün baba olarak ... adına nüfusa kaydedildiği iddiasıyla, küçüğün baba adının ... olarak düzeltilmesi istemiyle dava açılmıştır.Dosya içindeki nüfus kayıtlarından, küçük adına, ... ve ... kızı, 14/07/1996 doğumlu ve 09/12/1997 tescil tarihli ve ... ve ... kızı, 14/07/1996 doğumlu ve 11/04/2002 tescil tarihli olarak iki farklı T.C. Kimlik numarası ile iki farklı nüfus kaydı bulunduğu, davanamede baba olduğu ileri sürülen ...'ın nüfus kaydında, anne ... ile evlenme tarihinin 22/03/1994 olduğu ve 31/10/1997 tarihinde ise boşandıkları, ...'in nüfus kaydında ise anne ... ile evlenme tarihinin 03/06/1998 olduğu, küçüğün doğum tarihinin her iki nüfus kaydında 14/07/1996 tarihi olduğu, baba olduğu ileri sürülen ...'ın, küçüğün doğum tarihinde, anne ... ile evli olduğu, davanın bu haliyle soybağı davası olmayıp, nüfus kayıtlarındaki mükerrer kaydın iptali istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.11.2013 tarihli ve 2013/18-354 E. - 2013/1554 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemlerle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesi, niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/463, Karar No: 2011/598, Tarih: 26.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/463 E.  ,  2011/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı kurumca beş ayrı takip dosyasında dava dışı borçluya ait olup başka bir alacaklı tarafından haczedilerek muhafaza altına alınan menkul mallara iştirak haczi uygulandığını, 13.10.2010 tarihle yaptıkları iştirak haczinin geçerli bir haciz olarak değerlendirilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, davacının hacze iştirakine, satış bedelinin davacı kurumla birinci sıra alacaklısı arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, sıra cetvelinin kesinleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece sıra cetveline ilişkin tebligatın davacı kuruma tebliğ tarihine göre yedi günlük süre dolduktan sonra bu şikayetin yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10131, Karar No: 2022/9225, Tarih: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10131 E.  ,  2022/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: İZMİR 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 08/03/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1176, Karar No: 2018/13538, Tarih: 27.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1176 E.  ,  2018/13538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelenmeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2025/1572, Karar No: 2025/4478, Tarih: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1572 E.  ,  2025/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/62 E., 2024/114 K.

KATILANLAR : ..., ...

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/3-a, 43/2, 106/1-1, 152/1-a maddesi uyarınca kurulan hükümlere yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine iliskin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüge giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğu anlasılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5210, Karar No: 2010/10790, Tarih: 25.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5210 E.  ,  2010/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2008 tarih ve 2007/258 - 2008/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kooperatif aidatını ödemesi için ihtarname gönderdiğini, davalının ecevap yazısında irtifak hakkı kurulan bağımsız bölümünü 26.06.2006 tarihinde ...'ye satış suretiyle tapuda devrettiğini, satış tarihinden itibaren kooperatif ortaklığının sona erdiğini ve durumu kooperatife bildirdiğini, devir tarihinden itibaren doğacak her türlü hakkın ve sorumluluğun ...'ye intikal ettiğinden bahisle borcu ve sorumluluğu bulunmadığını beyan ettiğini, ...'nin ise kooperatif üyesi olmak istemediğini, sadece daire satın aldığını bildirdiğini, ayrıca ortaklık payının da devri yapılmadığı takdirde eski ortağın kooperatif için ortaklığının devam edeceğinden kooperatife olan borcu için davalı icra takibi yapıldığını ancak davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kendisi adına tahsis edilmiş bulunan bağımsız bölümün ...'ye devredildiğini, bu devir işlerinin davacıların bilgisi dahilinde yapıldığını, kooperatif üyesi ...'ın tanıklığı doğrultusunda müvekkilinin kooperatif üyeliğinin silindiğini, buna dayalı olarak da toplu bir aidat ödemesi yaptığını, devir işleminden sonraki genel kurul toplantısında kendisinin çıkış işlemi yapıldığından olağan genel kurula davetiyesi gönderilmediğini ve hazirun cetvelinde yer almadığını, hazirun cetvelinde yeni malik ... adına bulunduğunu, dava ve takip konusu aidat ve ödemelerin genel kurul kararına dayandığını, müvekkilinin davet edilmediği ve hazurun cetvelinde yer almadığından genel kurul kararının müvekkili yönünden bağlayıcılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının ...'ye sadece taşınmazın mülkiyetini devrettiği, kooperatif yönetim kurulunda devir işlemi yapılmadığı için kooperatif ortaklığının devam ettiği, 27.02.2007 tarihli genel kurulda alınan Mart 2007'den itibaren aylık 1000 TL ödeme yapılması şeklindeki karar gereği davalının sorumlu olduğu gerekçeksiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 281.70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1515, Karar No: 2020/4919, Tarih: 11.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1515 E.  ,  2020/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçta kullanıldığından bahisle TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesi talep edilen, adli emanette kayıtlı iki adet taş parçası hakkında bir karar verilmemiş ise de; bu hususta mahallinde işlem yapılması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen 10.07.2014 tarihli adli raporda, sağ kaş dış kenarda 2 cm.'lik dikey seyirli laserasyon bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edildikten sonra, katılanın yüzündeki yaralanmanın sabit ize neden olup olmadığı yönünden, olayın üzerinden 6 aylık süre geçtikten sonra yeniden rapor aldırıldığı ve katılanın muayene edilmesi suretiyle düzenlenen 10.12.2014 tarihli raporda, ilk rapordaki yaralanma bulguları ile uyumlu şekilde, sağ göz dış tarafında 2.5 - 3 cm. uzunluğundaki kesi izinin, sabit iz niteliğinde olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin tespit edildiği, raporlar arasındaki farklılığın, adli tıp kriterleri yönünden yüzde sabit izin tespit edilmesi amacıyla olayın üzerinden 6 ay geçmesinin beklenmesinden kaynaklandığı, iki rapor arasında çelişki bulunmayıp, 10.12.2014 tarihli raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.