muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10875, Karar No: 2014/10448, Tarih: 28.05.2014

Zira mahkemece gerek idari soruşturma gerekse adli soruşturma aşamasında elde edilen ve halen dosya içerisinde mevcut bulunan deliller ayrıntılarıyla değerlendirilip, her bir sanığın eylemi gerekçeli kararda sübut delilleri ile birlikte gösterilmiştir. Dosya içerisindeki reçete ve sair sahte belgelerin Dairemizce incelenmesi sonucunda bozma nedenleri dışındaki diğer hükümlerin isabetli oldukları kabul edilmiştir.

... Eczanesi ile ilgili sanıklardan ... ile itiraznamede bahsi geçen.... 2 nolu Sağlık Ocağında idari memur olarak çalışan sanık ... arasında 16.02.2006 günü saat 08:50 de yapılan telefon görüşmesinde sanık...ın “karneleri getirmiş, tek tek veriyor, akşam bir iki tane isim yazmışım, o listeyi de bırakıp atmışlar, sabah 6'da açıp gelenler yırtmışlar, ben de... abiye dedim, kabul etme yukarıda tartışıyorlar. Birer tane istiyor, biliyorsun bizimki de yüklü ben dedim. Birer birer alayım, bitireyim, onu ne yapayım, dosyam yanımda ya abi, ben dün rica ettim, bu sabahta ettim, bakalım ne yapalım dediği, sanık ...'in ise tamam senin emanetler burada zaten” diye cevap verdiği, keza sanık...ın yine ...Eczanesi ile ilgili sanıklardan ...ile 01.03.2006 günü saat 12:00 de yaptığı telefon görüşmesinde “5 tane karne var burada, almışım, hepsi de ilaçtır, nasıl ulaştırsaydık sana. 5 tane karne ilaç yazılmış, senin yanına gönderecek mi” dediği, sanık ...in de ... abiyi gönderiyorum” diyerek yanıt verdiği, yine ...Eczanesi ile ilgili sanıklardan ...'ın 17.02.2006 günü saat 09:44 de sanık...le yaptığı telefon görüşmesinde “...abi dur, ... vereyim. ... o senin emanetler var ya onlara o bakıyor, tamam gelsin alsın da ...abi gelsin alsın .... ben ve.. gelip oraya ... orada mı biraz sonra geleceğiz, onların yanına ben emaneti getiririm” dediği, keza sanık...n itiraznamede bahsi geçen.... 2 nolu Sağlık Ocağında ebe olarak görevli bulunan sanık ... ile 03.03.2006 günü saat 09:34 de yaptığı telefon görüşmesinde sanık ...'in “büyüklü küçüklü, önce büyüklerini ver dediği, sanık...n da ... 500-20” dediği, sanık ...'in “benim ne kadar borcum kalmış, ne kadar da öderim, onu da istiyorum” şeklindeki sorusuna sanık...n “tamam da bunları da yaz getir, bir bakalım ondan sonra” diyerek devamında “Lansor 30-28,... 500 2 tane” dediği, ...nin çocuklar için 5-2-8-9 yaşında cevabına...'in “abla 2 yaşındakine yaz Sultasit 70 ml şurup 2 tane, Sezol 500 10 tane, ... şurup 1 tane, Peditus şurup” diye devam ettiği, “5 yaşındakine Sefaks 50 ml 2 tane, Sezol 500'lük 10 tane, ... ve ... abla” dediğinde ...nin “bunları yazarlar mı...” diye sorduğu,...'in “yazarlar abla, niye yazmasınlar, Eylem hoca ise yazar” diye cevap verdiği, ...nin “Eylem hoca değil, ...” demesi üzerine yine...'in “... o yazar, sen merak etme” dediği, ...nin “bir de 8-9 yaşlarından büyük” demesi üzerine...'in Bitigram tablet 2 tane, Ransor 30-14 1 tane, Zeloksil Fort bir de Biteral 500, tamam mı” dediği, ...nin

17

17

“tamam deyip, ... abi geldi mi” diye sorduğu,...'in de “şimdi göndereceğim abla” diye cevap verdiği, aynı gün saat 09:28 de görüşmelerinde ise ...nin “bana birini yolla, sana 2 tane yazılı karne yollayacağım” dediği,...'in ... abiyi birazdan yollarım abla” diye cevap verdiği, ...nin “bak elimde birkaç tane daha var, onları da sen yazdıracaksın değil mi” dediği,...'in “bakarız abla” yanıtını verdiği, ...nin “bu gün yazdırabilirsen yollayacağım” dediği,...'in de “bu gün biraz zor abla, yazdıramam” sözüne ...nin “o zaman sen bana ilaç ismi ver” dediği anlaşılmış olup, her ne kadar suça konu sahte reçetelerin kime ait oldukları tespit edilememiş ise de adı geçen sanıkların.... 2 nolu Sağlık Ocağında düzenlenen sahte reçetelerin temini, getirilip götürülmesi ve düzenlenmesi konusunda doktorlarla işbirliği içerisinde davranmak suretiyle suça iştirak ettiklerinde şüphe yoktur. Bu nedenlerle itiraznamedeki görüş yerinde bulunmamaktadır.

Öte yandan ...in kendisi, eşi .... ve oğlu... adına 01.01.2004-01.01.2006 tarihleri arasında yaklaşık bir haftalık süreler ile periyodik olarak sürekli reçete yazılmış olduğu, reçete yazılması arasındaki sürenin bazen birkaç güne kadar düştüğü, örneğin ...'e ait sağlık karnesine 2005 yılı Nisan ayında toplam 6 kez, Haziran ayında 5 kez, Temmuz ve Ağustos aylarında 4 kez reçete yazıldığı görülmüş, bu kişiler adına düzenlenmiş ve eczanelerden ilaç alınmış olan reçeteler incelendiğinde 135 adet reçete arkasındaki imzanın ilgililerine veya akrabalarına ait olmadığı bu reçete bedellerinin 10.934,59 TL olduğu her üçü adına düzenlenmiş toplam 162 adet reçete bedelinin ise 12.794,81 TL olduğu, hak sahibi 47.914.034.0 sicil numaralı ...r adına 2004-2005 yıllarında 3.289,39 TL tutarında 202 adet... eden 40 adet reçete düzenlendiği, eşi 47.914.034.1 sicil numaralı... adına 2004-2005 yıllarında 3.465,52 TL tutarında 274 adet antibiyotik ilaç ihtiva eden 39 adet reçete düzenlendiği, yine oğlu 47.914.034.7 sicil numaralı... adına aynı dönemde 2.299,033 TL tutarında 181 adet antibiyotik ilaç ihtiva eden 33 adet reçete düzenlendiği, her üç hak sahibi için düzenlenen 112 adet reçete bedeli olan 9.050,94 TL reçete bedelinin Ümit Eczanesi tarafından Emekli Sandığından tahsil edildiği anlaşılmıştır.

Bu suretle kendisi, eşi... ve oğlu...'in sağlık karnelerine kamu görevlisi olan doktorlarla işbirliği içerisinde sahte reçete düzenleneceği hususundaki suça iştirak iradesi bulunduğu kabul edilen sanık ...in, bu amaçla sağlık karnelerini akrabası olan... Eczanesine bırakmak suretiyle suça katıldığının kabulü gerekmiştir. Zira kendisi veya yakınları adına yüzlerce reçete düzenlenen sanığın, bu reçetelerin kimler tarafından düzenlendiğini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı da ortadadır. Bu nedenle itiraz nedenleri yerinde görülmemiştir.

İtiraznamenin 5. maddesinde;

İtiraznamenin 5. maddesinde;

“Katılan Sosyal Güvenlik Kurumu ve.... Mal Müdürlüğü vekillerinin temyiz istemlerinin, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarına yönelik olduğu kabul edildiği ve "resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ...,..., nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından

mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ...... ve ..." yönünden eleştirili onama kararı verilirken aleyhe temyiz bulunmadığı kabul edildiği halde; Yüksek Daire ilamının (L-4) paragrafından "sanıklar...,...,...... ... .. ve... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edildiği kabul edilerek Dairemizin 19.12.2013 gün ve 2012/27973 esas, 2013/19536 sayılı ilamının L/4 bendinde gösterildiği üzere nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden temel adli para cezasının öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği dikkate alınmadan, doğrudan adli para cezası olarak belirlenmesi ve suçun zincirleme biçimde işlendiği kabul edildiği halde TCK'nun 43. maddesi ile artırım yapılırken gün adli para cezasının artırılmaması isabetsizliklerinden kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle bozulmasına karar verilmesi yerindedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin anılan kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vaki itirazları yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı' na TEVDİİNE, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6368, Karar No: 2016/5966, Tarih: 10.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6368 E.  ,  2016/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacıya çalıştığı göreve uygun ücret ödenmediğini belirterek fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya çalıştığı göreve uygun ücret ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin 3. maddesinde, teşebbüs ve bağlı ortaklıklarda hizmetlerin memurlar, sözleşmeli personel ve işçiler eliyle gördürüleceği belirtilmiştir. Anılan maddenin (b) bendinde, “Teşebbüs ve bağlı ortaklıklarda, Devlet tarafından tahsis edilen kamu sermayesinin kârlı, verimli ve ekonominin kurallarına uygun bir şekilde kullanılmasında bulunduğu teşkilat, hiyerarşik kademe ve görev unvanı itibariyle kuruluşunun kârlılık ve verimliliğini doğrudan doğruya etkileyebilecek karar alma, alınan kararları uygulatma ve uygulamayı denetleme yetkisi verilmiş aslî ve sürekli görevler genel idare esaslarına göre yürütülür. Teşebbüs ve bağlı ortaklıkların genel idare esaslarına göre yürütülmesi gereken aslî ve sürekli görevleri; genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul ve daire başkanları, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürleri, müfettiş ve müfettiş yardımcıları ile ekli (1) sayılı cetvelde kadro unvanları gösterilen diğer personel eliyle gördürülür. Bunlar hakkında bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen hükümler dışında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilerek, anılan kurumlarda çalışanlar bakımından memur kavramı ortaya konulmuş, (c) bendinde ise, “(b) bendi dışında kalan sözleşmeli personel, teşebbüs ve bağlı ortaklıkların genel idare esasları dışında yürüttükleri hizmetlerinde bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen hukukî esaslar çerçevesinde akdedilecek bir sözleşme ile çalıştırılan ve işçi statüsünde olmayan personel” sözleşmeli personel olarak ifade edilmiştir.

Bu anlatıma göre; 657 sayılı Yasanın 4/B maddesinde açıklanan işlerde, özel bir meslek bilgisi ve uzmanlığı olan kişilerin, Bakanlar Kurulu Kararı ile geçici olarak çalıştırılan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3/b maddesi uyarınca genel idare esaslarına göre hizmet yürüten memur ve işçi sayılmayan çalışanlar, sözleşmeli personel olarak ifade edilmelidir. 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre sözleşmeli personele 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uygulanır. Ayrıca 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Kamu İktisadi Teşebbüslerinde sözleşmeli personel çalıştırılmasının esasları belirlenmiştir.

Somut olayda, davacının emekliye ayrılmadan önce 399 sayılı KHK kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı çalışmaktadır. Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacının statü hukukuna tabi olduğunun kabulü gerekir. Aradaki hukuki ilişki iş sözleşmesi, bir başka anlatımla işçi-işveren ilişkisi olarak nitelenemez. Bu hukuki olguya göre uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargı olmalıdır.

Mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile işin esasına girilerek bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3077, Karar No: 2025/4919, Tarih: 12.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/3077 E.  ,  2025/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/416 E., 2025/506 K.

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali (Mutlak Butlan Sebebiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/195 E., 2022/529 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14759, Karar No: 2015/10991, Tarih: 30.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14759 E.  ,  2015/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/133-2014/276

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar A.. G.. ve N.. S.. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazın tüm takyidatlarıyla birlikte son tapu kaydı ile davalı N.. S..'in murisi T..veraset ilamının getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28864, Karar No: 2014/39967, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28864 E.  ,  2014/39967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/1208-2014/414

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 626,79 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 14.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 42,85 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/853, Karar No: 2019/9105, Tarih: 19.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/853 E.  ,  2019/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, motosiklet sürücüsünün hızlı seyrettiği ve kask takmadığı için asli kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmekle birlikte, tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan ve başka bir geliri bulunmayan sanığın 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/982, Karar No: 2023/1098, Tarih: 23.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/982 E.  ,  2023/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilâmına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının davacılar aleyhine 500.000,00 TL miktarlı bono ile ilgili kambiyo takibi başlattığını, söz konusu bonoda davacılardan ... adına atılan imzanın ona ait olmadığını, davacılardan ...'ın imzasının ise hile ve dolandırıcılık yolu ile alındığını, bununla ilgili Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/8043 sayılı dosyasında soruşturma başlatıldığını ileri sürerek davacıların bu bonodan dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu senedin davalıya Başak Diyaliz Merkezinde verildiğini, ...'ın Vesmet Tıbbi Atık Toplama Merkezi adlı şirketinin bulunduğunu, şirket temsilcilerinin ise ... ile dava dışı ... Tutak olduğunu, şirkete ortak etmek için müvekkilinden 500.000,00 TL istediklerini, bu senedi de ...'ın şirket yetkilisi olarak imzaladığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin10.02.2016 tarih, 2015/1194 E. ve 2016/157 K. sayılı kararı ile takibe konu bonodan dolayı Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/341 E. sayılı dosyası ile ceza yargılaması yapıldığı ve sanıklar ... ve ...'in 10 ay hapis 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, durumları göz önünde bulundurularak hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, davacı ... yönünden ise; dava konusu bono ile birlikte davacıların ıslak imzalarının bulunduğu evrakların karşılaştırılarak bono üzerindeki imzalar yönünden rapor aldırıldığı, imzaların bu davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, diğer imzanın ise ...'a ait olduğunun bildirildiği, dolayısı ile bonoda borçlu olarak görünen davacı ...'ın imzasının sahte olduğu, bonoda imzası bulunan ... yönünden ise Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/341 E. sayılı dosyasındaki sanıklar ... ve ...'in sahtecilik yaparak davacıya imza attırdıklarının ceza davası kapsamında sabit hale geldiği, bu davacı yönünden de bonodaki imzanın geçersiz sayılmasının gerektiği, takibe konu bononun geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı