muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5142, Karar No: 2007/10822, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5142 E.  ,  2007/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre ... ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 7 sayılı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12762, Karar No: 2013/18289, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12762 E.  ,  2013/18289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının Pendik ... İlköğretim Okulu Müdürlüğü’nde hizmetli olarak 01.11.1991-19.06.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 01.11.1991-19.06.2010 tarihleri arasında 4507 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 7. maddesi ile genel olarak kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun olduğu belirgindir.

506 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile ''işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler..." olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi gereklidir.

Öte yandan, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda "sıfat" olarak tanımlanmaktadır ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunludur. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olmasına karşın, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir. Sübjektif bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine ait olduğundan, anılan hakka ilişkin bir davada davacı olma sıfatı da hakkın sahibine aittir ve buna aktif husumet denilmektedir.

Eldeki dava ile ilgili olarak değinilmesi gereken başka bir husus olarak, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Taraf ehliyeti, Medeni Hukuktaki medeni haklardan istifade (hak) ehliyetinin Medeni Usul hukukunda büründüğü şekildir. Kimlerin taraf ehliyetine sahip bulunduğu Medeni Kanuna göre belirlenir (HUMK m.38, HMK m.50, TMK m.8 ve m.48). Buna göre, medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti bulunan her gerçek (TMK m. 8) ve tüzel (TMK m.48) kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.12.2007 tarih ve 2007/5-972 Esas, 2007/972 Karar sayılı ilamı) Tespiti istenen çalışmanın geçtiği işyeri Pendik ... İlköğretim Okulu olup, esas itibariyle işyerinin ... Bakanlığı’na bağlı ve halen anılan Bakanlık bünyesinde faal olması nedeniyle, davada davalı ... Bakanlığı’na karşı husumet yöneltilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair yöler incelenmeksizin BOZULMASINA, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4330, Karar No: 2013/5953, Tarih: 17.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4330 E.  ,  2013/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.10.2010 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına müdahalenin meni ve maddi tazminatın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacının 7 parsel sayılı taşınmazının çapı dışında kalan 1000 m2'lik kısımla ilgili dava açacağını, açılacak davanın bu davayı etkileyeceğinden bahisle bekletici mesele yapılmasını talep etmiş ise de, mevcut mülkiyet durumuna göre çekişmeye konu yerde hukuken korunmaya değer bir hakkının mevcut olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2996, Karar No: 2012/6026, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2996 E.  ,  2012/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Disk- Kaset San.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14756, Karar No: 2012/17827, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14756 E.  ,  2012/17827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.02.2011 tarih ve 2011/1-2011/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin psikolojik rahatsızlığı nedeniyle malulen emekliye ayrıldığını ve aynı zamanda kısıtlandığını, müvekkilinin kısıtlı olan eşine vasi tayin edildiğini, davalı banka tarafından kendi başına işlem yapamayacak durumda olan kısıtlıya emekli maaşı ödemesi yapıldığını, ATM kartı verilerek bu kart ile bankadan para çekmesinin sağlandığını, bu nedenle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.558 TL'nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankaya Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nden gönderilen yazı ile davacının eşine vasi tayin edildiği bildirildiği halde bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek kısıtlıya ödeme yaptığı, davacı vasinin de emekli maaşı bağlanması işlemlerinde banka ile uzun süre temasa geçmediği ve beklediği, bankanın asli, davacının müterafik kusurlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.941 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı bakiye 219,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20768, Karar No: 2014/15537, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20768 E.  ,  2014/15537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2013/110-2013/98

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurumca sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18997, Karar No: 2010/10626, Tarih: 05.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/18997 E.  ,  2010/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Tüm sanıkların cürüm işlemek amacıyla teşekkül oluşturmak eyleminden, ayrıca ...,Sebahattin Tepeçınar,..., ve ...'ın dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından beraatlerine

2-..., ... ve için, 765 S.K 342/1,80,59/2. mad. uyarınca 1'er yıl 11'er ay 10'ar gün hp, 5237 S.K 158/1-e,43/1,62/1,52/2,53.mad. uyarınca 2'şer yıl 1'er ay hp ve 100.00'er YTL apc,hak yoksunluğu,vekalet ücreti

1-Sanıklara yüklenen “cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak” suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi idareler adına vekillerinin, anılan suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından bu suçtan kurulan hükme yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılanlar ...,Bağ-kur ve SSK vekillerinin dolandırıcılık suçundan tüm sanıklara ilişkin temyizleri ile sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin “dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezalarının tür ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve

Sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Katılanlar ..., SSK ve Bağ-kur vekilleri ile sanıklar ...,... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık(lar) hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-Katılan SSK ve Bağ-kur vekilleri ile sanıklar ...,... ve müdafiilerinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyizlerinin incelenmesine gelince:

3-Katılan SSK ve Bağ-kur vekilleri ile sanıklar ...,... ve müdafiilerinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyizlerinin incelenmesine gelince:

Akyazı’da faaliyet gösteren Özel Şifa Tıp merkezi sahibi ve aynı zamanda doktoru olan sanık ...’ın özel hastanesinde ve gayri resmi olarak işletmeciliğini yaptığı Bakü eczanesinde değişik yerlerden temin ettiği son kullanma tarihleri geçmiş olan ilaçların tarihlerinin değiştirilerek eczanede satışa sundukları, bir çok miyadı dolmuş ilaçları toplayarak küpürlerini kestikleri ve hastalar tarafından bırakılan bir çok sağlık karnesine hastaların haberi olmaksızın ilaçlar yazdırdıkları, reçetelerdeki ilaçların hastalara verilmediği halde hastalara verilmiş gibi kurumlardan tahsil edildiğinden bahisle açılan davada gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının tayini bakımından; adlarına sağlık karneleri üzerinde reçete düzenlenen hastaların tümü duruşmada dinlenip reçetelerin muayene sonucu düzenlenip düzenlenmediği sağlık karnesine (reçeteye) yazılı ilaçların eczaneden alınıp alınmadığı reçete arkalarındaki imzaların kendilerine ait olup olmadığı,ilaçların kendileri tarafından alınmaması halinde kim tarafından alındığı ve nedeni ile reçetelerde yazılı teşhise konu hastalıklarının bulunup bulunmadığı,daha önce de bu hastalıklarla ilgili tedavi görüp görmedikleri sorulup müfettiş ifadeleriyle çelişki doğması halinde giderilmesi, poliklinik protokol kayıtları ve laboratuar kayıtları ve yapılmışsa tüm tahlil ve tetkik evrakları getirtilip reçetelerin muayene sonucu düzenlenip düzenlenmediği, gerçek teşhise, usul ve fenne uygun olup olmadığı konusunda bilirkişi kurulundan görüş alınması, ayrıca SSKve Bağ-Kur'un teftiş raporlarında belirtildiği üzere, sanıklar tarafından reçetelere eklenen miadı dolmuş ve üzerlerinde tahrifat yapıldığı iddia olunan ilaç küpürlerinin herhangi bir incelemeye tabi tutulmadığı ve dosyada mevcut bilirkişi raporlarının gerek eczane gerek özel Şifa Tıp Merkezi’nin aranması sonucu elegeçen ilaç küpürleri ile sağlık karnelerine ilişkin olduğu anlaşılmakla ilgili kurumlardan, sanıklar tarafından reçetelere eklenen miadı dolmuş ancak yapılan tahrifat ile son kullanma tarihleri değiştirilmiş ilaç küpürleri ve bağlı oldukları reçetelerden asılları getirtilip mahkemece ve bilirkişi tarafından incelenip ilaç küpürlerinin miadı dolmuş ancak yapılan tahrifat ile son kullanma tarihleri değiştirilmiş olup olmadığının ve aldatma yeteneklerinin bulunup bulunmadığının da tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar SSK ve Bağ-kur vekilleri ile sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24454, Karar No: 2023/12122, Tarih: 14.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24454 E.  ,  2023/12122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1013 E., 2019/287 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlere temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2017 tarihli ve 2017/3195 iddianame numarası ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h), 35 inci maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2017 tarihli ve 2017/172 Esas, 2017/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi 04.02.2019 tarihli ve 2018/1013 Esas, 2019/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

"Sanık ...'ın yağma suçu sabit görüldüğünden, TCK'nın 61/1 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın güttüğü amaç ve saik dikkate alınarak asgari haddin üstünde ceza tayini sureti ile eylemine uyan TCK'nın 149/1-a-h maddesi uyarınca takdiren ve teşdiden 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nın 150/2 maddesi uyarınca takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,