muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4633, Karar No: 2017/13851, Tarih: 12.10.2017

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/5 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararın incelenmesinde; maktul .. Yükselirer, katılanın ..., suça sürüklenen çocuğun ... olduğu, suçun ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama olduğu, yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocuğun maktülün karın

bölgesine tekme attığı olayda kastının yaralamaya yönelik olduğu ve fakat bu yaralama sonucunda ölümün meydana geldiği, bu bağlamda eylemin TCK 87/4. maddesinde belirtilen Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama suçunu oluşturduğu, ilk haksız hareket maktulden geldiğinden suçun haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetin etkisi altında işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK’nun 29/1. maddesi gereğince indirim yapıldığı, yine suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşıldığından, 5237 Sayılı TCK.nın 31/2. maddesi gereğince tayin olunan cezasının yarı oranında indirilmesine karar verildiği, cezanın suça sürüklenen çocuğun geleceği üzerindeki olası etkisi dikkate alınarak hakkında TCK’nun 62. maddesinin tatbiki ile tayin olunan cezasının takdiren 1/6 nispetinde indirilmesine ve cezanın 5237 Sayılı TCK’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, temyiz incelemesinin henüz tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak bir davada hüküm verilmesi başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir. Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Gerek öğretide gerekse Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle "fiilin hukuka aykırılığı" konusu ile hukuk hakiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliği taşır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.01.1975 gün ve E:1971/T-406, K:1975/1; HGK'nun 23.01.1985 gün ve E:1983/10-372, K:1985/21;..... 27.04.2011 gün ve E:2011/17-50, K:2011/231 sayılı ilamları)

Türk Borçlar Kanununun 74. maddesi kapsamına göre, ceza mahkemesinin saptadığı maddi olgular hukuk hakimini bağlar. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda verilen ve halen temyiz aşamasında olan kararın, maddi olgunun varlığı ve illiyet bağı yönünden bu davanın sonucuna olabilecek etkisi gözetilmeden anılan ceza davası sonucunun bu dava için bekletici mesele yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus kararın bozulmasını gerekmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 74. maddesi kapsamına göre, ceza mahkemesinin saptadığı maddi olgular hukuk hakimini bağlar. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda verilen ve halen temyiz aşamasında olan kararın, maddi olgunun varlığı ve illiyet bağı yönünden bu davanın sonucuna olabilecek etkisi gözetilmeden anılan ceza davası sonucunun bu dava için bekletici mesele yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus kararın bozulmasını gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8465, Karar No: 2021/14619, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8465 E.  ,  2021/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun  kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2.maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak kesin hüküm nedeniyle davanın reddine ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın; HMK'nın 114/1-i ve 115/2 maddeleri uyarınca kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verildiği gözetildiğinde davalı Hazine lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 7/2.maddesine göre 2.180,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesinin 2018/490E- 2018/848K sayılı kararının (B) harfli paragrafının 3 numaralı bendindeki (6.379,68) sayısının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine ( 2.180,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/915, Karar No: 2020/9693, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/915 E.  ,  2020/9693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Davanın reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Her ne kadar sanığın ciranta olduğu çeklerin ilgili İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/267 Esas - 2019/172 Karar sayılı dosyasında da dolandırıcılık unsuru olarak yargılama konusu edildiğinden ve aynı eylemle ilgili Ağır Ceza Mahkemesince karar verildiğinden bahisle CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş ise de, yargılamaya konu olayın Albaraka Türk Katılım Bankası Denizli Şubesine ait hesaptan ... tarafından 30/11/2011 keşide tarihli çekin kullanımına ilişkin olduğu, İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yargılamaya konu olan 3 adet çekin ise, Garanti Bankası, Ziraat Bankası Yapı Kredi Bankasına ait çekler olduğu ve keşide tarihlerinin sırasıyla 15/09/2011, 30/08/2011 ve 25/08/2011 olduğu, bu itibarla aynı eylem nedeniyle verilen bir karar bulunmadığı ve davanın reddine karar verilmesinin koşullarının oluşmadığı, Dairemizin 24/04/2017 tarih ve 2014/32829 E.-2017/4579 K. sayılı bozma ilamından sonra mahkemece 06/09/2018 tarihli duruşmada bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmakla, bozma ilamımızda da belirtildiği üzere, sanık ...'ın aşamalardaki savunmasında, bahse konu çeki 2. ciranta olarak gözüken Linart'ın sahibi ve ortağı ...'den alacağı karşılığında aldığını, alacağı için Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2003/55 sayılı ve Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2003/84 sayılı icra takip dosyaları üzerinden takip yürütüldüğünü belirtmesi; ancak bozma ilamı sonrası beyanı alınan ...'in ise sanığı tanıdığını, ancak onunla herhangi bir ticaretinin söz konusu olmadığını beyan etmesi karşısında, çekteki Linart şirketine atfen atılan imzanın kimin elinin ürünü olduğunun tespiti bakımından, suça konu çekteki imza ve yazının sanığın veya ...'in imza ve yazı örnekleri ile mukayese edilip bu hususta rapor alınarak; sanığın bahsettiği icra takip dosyaları getirtilerek; ayrıca sanığın bozma ilamından sonra 10/05/2018 tarihli dilekçesine ekli olarak sunduğu faturaların doğru olup olmadığı ilgili kurumlardan araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun tespiti halinde; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun tespiti halinde; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1069, Karar No: 2012/3125, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1069 E.  ,  2012/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerii tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13239, Karar No: 2006/15457, Tarih: 13.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13239 E.  ,  2006/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006

Muteriz borçlu M.A. adına  çıkartılan ödeme emrinin tebligat edilip edilmediğinin bildirilmesi şayet tebliğ işlemi yapılmış ise buna dair belgenin aslı veya onaylı ve okunaklı suretiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24346, Karar No: 2016/4381, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24346 E.  ,  2016/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacı murisinin iş kazası sonucu vefat ettiğinin tespiti ile ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; sigortalı eşin ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm geliri tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm gelirlerinin istenebileceğinin hükmün infazında davalı Kurumca gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20649, Karar No: 2012/29515, Tarih: 16.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20649 E.  ,  2012/29515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasa'nın l. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6.maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise, anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Pendik 2. Asliye Hukuk  Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 08.07.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulanması gerekeceğinden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacağının tahsili amacıyla yapılan takipte borçlunun mal, hak ve alacaklarının haczi mümkün değildir.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4746, Karar No: 2011/4612, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4746 E.  ,  2011/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve şerhin silinmesi davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26.01.2011 gün ve ... sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve ... ve Orman Bakanlığı adına Hazine vekili karar düzeltme dilekçesinde; genel bütçeye dahil idarelerin Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, Dairenin düzelterek onama kararında aleyhlerine karar ve ilam harcı yükletildiğini ileri sürerek Daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

Yapılan incelemede 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil ... ve Orman Bakanlığının aynı Yasanın 1 ve 3 sayılı tarifelerine göre bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu halde, Dairenin düzelterek onama kararında "... ve Orman Bakanlığı Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcının alınmasına yer olmadığına"denilmesi gerekirken hataen düzelterek onama kararının son parağrafında "karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi uyarınca hesaplanan 594.00 TL karar ve ilam harcının davacılardan ... ve Orman Bakanlığından alınarak Hazineye gelir yazılmasına" denildiği anlaşılmış olup, bu husus maddi hata niteliğinde olduğundan düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ve Orman Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 26.01.2011 gün ve 2010/14197- 2011/806 sayılı ilamının karar bölümünün son parağrafında hüküm fıkrasına eklenen "karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi uyarınca hesaplanan 594.00 TL karar ve ilam harcının davacılardan ... ve Orman Bakanlığından alınarak Hazineye gelir yazılmasına" cümlesinin çıkarılmasına, yerine " Genel idare dahil ... ve Orman Bakanlığı 429 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcının alınmasına yer olmadığına" cümlesi yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE 18.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7996, Karar No: 2023/8283, Tarih: 18.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7996 E.  ,  2023/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenler ... ve ... yanında 28.12.2004 tarihinden 02.11.2007 tarihine kadar, 02.11.2007 tarihinden 2014 yılı Ocak ayına kadar davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti. yanında 2014 yılı Şubat ayından 13.05.2015 tarihine kadar davalılar ... ve ... yanında kesintisiz olarak hizmet akdi ile sekreter olarak çalıştığını, davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti'nin ortakları davalılar ... ve ... olduğunu, bu şirketin ticaret siciline tescil tarihinin 02.11.2007 olduğunu, bu şirketin de ticaret merkezinin de davalıların işyeri adreslerinin aynı olduğunu, davalı gerçek kişilerin aynı büroyu birlikte çalıştırmakta iken 02.11.2007 tarihinde şirketleştiğini, 31.12.2014 tarihine kadar bu şirket üzerinden iş yaşamlarını idame ettirdiklerini, 01.01.2015 tarihinden sonra bu şirketin faaliyetsiz duruma düşürüldüğünü, davalı gerçek kişilerin 01.01.2015 tarihinden sonra bu kez 02.11.2007 tarihi öncesindeki gibi işyerlerini çalıştırmaya devam ettiklerini, davacının davalı işverenler ... ve ... yanında 28.12.2004 tarihinden 02.11.2007 tarihine kadar, 02.11.2007 tarihinden 31.12.2014 tarihine kadar davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti yanında 01.01.2015 tarihinden 13.05.2015 tarihine kadar davalılar ... ve ... yanında kesintisiz olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP