muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30669, Karar No: 2017/3796, Tarih: 13.03.2017

Davalı vekili, ... 02.07.2015 tarihinde başlayan yasa dışı eylemin asıl kaynağının, ilk başlangıç yeri ve sebeplerinin müvekkili ile ilgili olmadığını, davacının iddia ettiğinin aksine, işçiler tarafından başlatılan eylemin ne ..., ... ne de ... şirketleri ile ortaklığı bulunan Müvekkil Şirket ile bir ilgisi olmadığını, basına yansıyan haberlerden de bilindiği üzere, Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası’na (MESS) bağlı işverenlerden biri olan Bosch’un işçilerinin, sendika değişikliği nedeniyle toplu iş sözleşmesini imzalamaları gecikmiş ve nihayetinde 13 Nisan 2015 tarihinde, ...ile MESS arasında Bosch işçileri için yürütülen toplu iş sözleşmesi müzakerelerinde mutabakata varıldığını, buna göre, Bosch çalışanlarının saat ücretlerinde artış yapıldığını, bunun üzerine, aynı iş kolunda (metal-iş) çalışan bazı işçilerin, kendi ücretlerinin Bosch çalışanlarının ücretlerine göre daha düşük kaldığı ve kendilerinin de Bosch’taki sözleşmelerle aynı statüye getirilmeleri talebiyle bağlı bulundukları ...na karşı ayaklanmaya başladığını, bu çerçevede, Mayıs 2015 başlarında olayların ilk başladığı yer olan Renault-Bursa’da, otomotiv işçilerinin “ücret zammı” talebiyle iş bırakma eylemi başlattığını, bu eylemlerin giderek büyüyerek, metal iş kolunda faaliyet gösteren ve metal sendikasına bağlı birçok işyerine sirayet ettiğini, söz konusu eylemlerin 02.07.2015 tarihinde müvekkili Arçelik-LG Klima fabrikasına da sirayet ettiğini, müvekkili işveren ile işçiler arasında o güne kadar herhangi bir sorun bulunmaz iken, ayrıca ücret ya da diğer sosyal haklar konusunda da müvekkil işyerinde bugüne kadar herhangi bir işçi tarafından yöneltilmiş bir şikayet-talep bulunmaz iken, bazı işçilerin kışkırtması sonucunda müvekkil şirkette de sendikadan istifalar başlandığını, işçilerin işi bıraktığını ve üretimin durduğunu, diğer şirketlerde gerçekleşen bu eylemleri destekleyen bir kısım Müvekkil Şirket çalışanlarının kendi içlerinde belirlediği sözcüleri şirket yönetimine, ...nın fabrikadan çıkartılmasını, kendi sözcülerinin bir protokol ile tanınmasını istediklerini, bu taleplerinin, 01.09.2014-31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi nedeniyle yasal olarak mümkün olmadığının iletilmesi üzerine de ...nın temsilcilerinin odasının kaldırılması, sendika temsilcilerinin de diğer işçiler gibi çalışmasını, kendi sözcülerinin bir protokol ile tanınarak oda ve boş zaman verilmesi gibi yasal olarak karşılanması mümkün olmayan taleplerde bulunulduğunu, daha sonraları bu taleplerine ilave olarak Müvekkil Şirket yöneticileri ile yaptıkları görüşmelerde diğer şirketlerin verdiği parasal hakları (ücret artışı iddia ettikleri hiçbir şirkette gerçekleşmemiştir) da talep ettiklerini belirttiklerini, bu esnada işyerinde gerek bu eylemleri destekleyenlerin baskısı ile gerek kendi istekleri ile ..

...ndan istifaların sürdüğünü, ancak bu nedenle Müvekkil Şirketin herhangi bir olumsuz tutumu olmadığı gibi sendikadan istifa eden hiçbir işçinin de işten çıkartılmadığını, gerek Müvekkil Şirketin yöneticileri gerek görüşmelerde bulunan diğer kişiler bizzat genel müdür dahi ister tek tek, isterlerse işçileri temsilen seçecekleri temsilci ya da sözcüleri vasıtası ile her türlü sorunlarını çözmeye bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da hazır olduklarını belirtildiğini, talepleri ile ilgili hukuken yapılabilecek her şeyin yapıldığını ve yapılacağının yazılı olarak da taahhüt edildiğini, bu doğrultuda da 10 Haziran 2015 tarihinde net 1000 TL ödeme yapıldığını, 22.06.2015 tarihinde işyerinde yapılan duyuru ile de 2016 ve 2017 yıllarında yapılacak destek ödemeleri konusunda işçilere bilgi verildiğini, müvekkili şirket’in iş barışının sağlanması ve yasaların / hukukun imkan verdiği çerçevede taleplerin karşılanması yönünde gösterilen tüm maddi ve manevi çabaya rağmen ilk olarak, Müvekkili Şirket’in işyerinde, 02.07.2015 tarihinde sabah 07:30 vardiyasında işbaşı yapmak üzere kart basarak 591 kişi giriş yaptığını, aralarından yaklaşık 150 kişilik bir grup kendilerine gerçeğe aykırı şekilde toplu mobbing uygulandığı iddiası altında üretim alanında toplanarak işbaşı yapmayarak üretimi durdurma eylemi başladığını, yasa dışı şekilde üretimi durdurduklarını, bulundukları alan itibariyle üretimin yapılmasına engel olduklarını, Müvekkil Şirket yetkililerinin (bizzat Genel Müdür’ün) tüm iyiniyetli görüşme taleplerini “ölmek var dönmek yok” sloganları atarak geri çevirdiklerini, sağduyulu davranılması için yapılan tüm çağrı, uyarı ve duyurularına (sms, yazılı, sözlü) rağmen saat 17:00 vardiyası bitiminde dahi üretim alanını ve işyerini terketmeyerek işyerini işgal ettiklerini, işçilerin 03.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00

.07.2015 sabahı da yine Müvekkili Şirket’in tüm iyiniyetli görüşme çabalarına, uyarılarına rağmen yasa dışı eylemlerini sürdürüklerini, “ölmek var dönmek yok” şeklinde sloganlarını sürdürdürklerini, ayrıca önceki gün yaptığımız şikayet başvurumuza istinaden işçiler Mutlukent Emniyet Müdürlüğü tarafından yaptıkları yasa dışı eylemle ilgili ifadeye çağrıldıklarını ancak bu çağrıya da uymadıklarını, 3 Temmuz sabahı saat 00.17 civarı ayrıca işçilere bu yasa dışı eylemlerinin TCK karşısında da suç teşkil ettiğini, sabah 7’ye kadar işyerinden ayrılarak eylemi sona erdirenlere yasal işlem yapılmayacağını, eylemi sona erdirmeyenlerin ise son çare olarak iş akitlerinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, eylemi yine de sona erdirmeyen işçiler için Şirket yetkilileri tarafından yapılan değerlendirmede, tüm görüşme çabalarının reddedildiğini, gerek olaylar esnasında gerek öncesinde ilettikleri tüm taleplerin detaylıca değerlendirildiğini ve yasaların ve hukukun imkan verdiği çerçevede tüm taleplerinin karşılandığını, maddi destek sağlandığını ve taahhüt edildiğini, ancak hukuken mümkün olmayan talepleri karşısında başkaca yapılabilecek bir husus bulunmadığından, işçiler arasında can ve mal güvenliği tehlikesi bulunduğundan, üretim alanında işçilerin bulunması nedeniyle işverenin gerekli kontrolü sağlayamadığından, gerek çalışan-çalışmayan tüm işçilerin can güvenliği açısından gerekse malzemelere gelebilecek zararlar açısından telafisi imkansız sonuçların yaşanmasını önlemek, şirket ve ülke ekonomisini daha fazla zarara uğratmamak adına son çare olarak işçilerin iş akitlerinin, fesih gerekçeleri açıklanarak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. maddesi ile İK m. 25/II. fıkrası bentlerine göre tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20074, Karar No: 2014/12594, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20074 E.  ,  2014/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/242-2013/433

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu şirket, ilam konusu alacağın üçüncü kişi F.. T.. Cihazlar San. ve Tic. AŞ'ye 03.12.2012'de temlik edildiğinin kendilerine 13.12.2012 tarihli noter ihtarı ile üçüncü kişi tarafından bildirildiğini, temlik edilen alacağın, temlik eden ilam alacaklısı A.. K.. Tesisat San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından takibe konmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle takibin iptali isteminde bulunmuştur. Mahkemece, ilam borçlusu şirket tarafından borcun sona erdiğine dair İİK'nun 33. maddesi kapsamında belge sunulmadığından, takibe itirazın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 183. maddesinde; Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklının, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devir edebileceği, aynı Yasa'nın 189. maddesinde ise; alacağın devri ile devredenin kişiliğine özgü olanlar dışındaki öncelik haklar ve bağlı hakların da devralana geçeceği hususları düzenlenmiştir.

Alacaklı vekilince sunulan Kartal Noterliği'nce onaylı 16305 yevmiye numaralı ve 14.05.2013 tarihli belge içeriğinde; Taraflar arasında 03.12.2012 tarihli alacağın devri sözleşmesiyle, alacağı devir eden, devir alana olan borçlarına mahsup edilmek üzere Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/1151 Esas nolu dosyasında lehine hükmedilen alacakları, tüm faiz ve fer'ileriyle birlikte temlik ettiği, bu sözleşmenin de 03.12.2012 tarihli alacağın devir sözleşmesinin tamamlayıcısı, devamı ve teyidi mahiyetinde olduğunun kararlaştırıldığı görülmektedir.

İcra takibinden önce temlik alacaklısı F.. T.. Cihazları San. ve Tic. A.Ş. tarafından borçluya gönderilen 13.12.2012 tarihli ihtarname ile alacağın 03.12.2012 de temlik edildiği, yine 14.05.2013 tarihli sözleşme içeriğinde de temliğin takipten önce yapıldığının teyit edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, takip tarihinde alacaklı sıfatı kalmayan A.. K.. Tesisat San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin başlattığı takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünden hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu durumda, takip tarihinde alacaklı sıfatı kalmayan A.. K.. Tesisat San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin başlattığı takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünden hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10094, Karar No: 2011/10856, Tarih: 20.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10094 E.  ,  2011/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2010

Davalı “psikoz” denilen ruhsal hastalığı sebebiyle vesayet altına alınmıştır. Bu hastalığının eylemlerinin iradiliğini ortadan kaldırdığı belirlenmeden sırf bu sebeple kısıtlanmış olmasından hareketle “eylemlerinin iradi olmadığı" sonucuna ulaşılmasını doğru bulmuyorum. Mahkemece yapılacak iş, davalıda mevcut olduğu belirlenen ruhsal rahatsızlığın iradesi üzerinde müessir olup olmadığını Adli Tıptan rapor almak suretiyle saptamak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu yapılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir. Bu sebeple değerli çoğunluğun yukarıda 2. bentteki bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/30574, Karar No: 2012/37627, Tarih: 12.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/30574 E.  ,  2012/37627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun’una eklenen geçici 6.maddesinin 8.fıkrasında evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Gaziosmanpaşa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 30.12.2011 olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği  30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulaması gerekeceğinden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacağının tahsili amacıyla yapılan takipte borçlu belediyenin mal, hak ve alacaklarının haczi mümkün değildir. O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/12/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27842, Karar No: 2013/23963, Tarih: 22.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/27842 E.  ,  2013/23963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma(elektrik enerjisi hakkında hırsızlık), mühür bozma suçlarından 10.06.2008 tarihinde kurulan mahkumiyet hükümlerinin, yüzüne karşı verilen sanık müdafiinin dosya içerisindeki temyiz dilekçesine göre 15.09.2008 tarihinde, karar yüzüne karşı verilmeyen katılan vekilinin ise 12.09.2008 tarihinde temyizi üzerine dosyanın 18.06.2010 tarihli Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesi ile Dairemize gönderildiği, Dairemizin 6352 sayılı Yasanın 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca değerlendirme yapılması için 21.07.2012 tarihli iade edildikten sonra mahkeme tarafından mühür bozma suçu yönünden dosya aslının tekrar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, UYAP kayıt sistemine göre mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyete ilişkin dosya aslının halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/268788 sırasında kayıtlı göründüğü, karşılıksız yararlanma suçu açısında ise kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği, 10.06.2008 tarihinde kurulan hükümlere yönelik düzenlenen 18.06.2010 tarihli Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesinde; sanık müdafii ve katılan vekilin temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirtiliyor olmasına karşın 10.06.2008 tarihli hükümlere yönelik temyiz istemlerinin süresinde olup olmadığı tespiti için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/268788 sırasında kayıtlı mühür bozma suçuna ilişkin dosya aslında bulunan, 10.06.2008 tarihli hükmün katılan vekiline tebliğ ve hükme karşı Katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinin asılları veya aslı gibi onaylı suretlerinin dosya içerisinde rastlanmadığından, temyizlerin süresinde olup olmadığının anlaşılması bakımından eksikliğin giderilerek tebligat evrakları ve temyiz dilekçelerinin eklenerek incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8164, Karar No: 2011/9482, Tarih: 30.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/8164 E.  ,  2011/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişinin raporundan, sanığın su borusu döşemek için kanal kazarak tahrip ettiği yerin kadastro çalışmalarında orman vasfıyla Hazine adına tesbiti yapılan 219 ada 1 nolu parselde kaldığının, kaynağın başlangıcından itibaren kazı yapılıp diğer kısımların toprağın üzerinden götürüldüğünün, orman mühendisi bilirkişinin raporunda da kanalın dere içi güzergahından yapılıp orman bütünlüğüne zarar verilmediğinin anlaşılmasına, sanığın savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman sınırları içinde ormandan su almak için boru geçirmek suretiyle işgal ve faydalanmada bulunma suçunun subüt bulduğunun gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2720, Karar No: 2014/2691, Tarih: 08.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2720 E.  ,  2014/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/853-2013/314

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, dosya borçluları H.E.. ve Ö. E..'in hissedarı oldukları taşınmazın satışı sonrası İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/970 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın haczi düştüğü halde ilk sırada pay ayrılmasının usulsüz olduğunu, ilk sırada müvekkiline pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, dosya borçlusu Ö. E..'in hissedarı olduğu taşınmazın satışı sonrası İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/970 E. sayılı icra dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde İcra Müdürlüğü'nce satım bedelinden vergi borcu, tapu satım harcı düştükten sonra kalan 393.384,58 TL'nin 292.692.94 TL'sinin derece kararı yapılmaksızın alacaklı vekiline ödendiğini, İcra Müdürlüğü'nün derece kararı yapılmaksızın bu bedeli alacaklıya ödemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ikinci sırada bulunan ve ihtiyati haciz aşamasında olan müvekkili haczinin garameten hacze iştirak etmesi gerekirken paylaştırma dışı tutulduğunu ve paylı mülkiyet hükümlerine aykırı satış yapıldığını ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, asıl ve birleşen şikayetin reddini savunmuştur.