muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5371, Karar No: 2023/2905, Tarih: 21.09.2023

Bu durumda mahkemece, itirazın kabulü ile 25.12.2012 tarihli haciz bildiriminde yer alan alacak ile buna ilişkin gecikme faizi toplamı sıra cetvelindeki davalı payından düşüldükten sonra bakiye tutarın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine dair hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Yerel Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın kararı veren Yerel Mahkemeye gönderilmesine,21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7006, Karar No: 2022/553, Tarih: 24.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7006 E.  ,  2022/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.07.2020 tarih ve 2020/674 E. - 2020/601 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, “Casa” esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2012/98609 sayılı, “ CASATİ MOBİLYA VE İÇ MİMARLIK” ibareli marka başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili, "CASA" ibaresinin "ev" anlamına gelen vasıf bildiri ve ayırt ediciliği düşük seviyede bir kelime olduğunu, davacının "CASA" ibaresini tekeli altına almaya çalıştığını, müvekkilinin "BABY CASATİ" ibareli 35.sınıf hizmetleri içeren 09.02.2012/12967 sayılı markasının tescilli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 1992 yılından bu yana mobilyacılıkla ilgili sektörde "CASA" ibareli seri markalarla ticarî faaliyette bulunduğu, sektörde belli bir bilinirlik elde ettiği, davacının "CASA" ibareli markalarının tescilli ve korunmalarının zorunlu olduğu, başka bir ifadeyle "CASA" ibaresinin mobilyacılıkla ilgili sektörde genel kullanım olan vasıf bildirici, jenerik veya harcıalem bir ibare olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacının markalarının "CASA" ibare ve biçimli oldukları, markalardaki asıl ve ayırt edici unsurun "CASA" ibaresinden oluştuğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin asıl ve ayırt edici unsurlarından birinin de "CASATİ" sözcüğü tarafından temsil olunduğu, "CASATİ" ibaresinin "CASA" ibaresine "Tİ" ekinin eklenmesiyle oluşturulduğu, ancak "Tİ" ekinin ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, bu farklılığın görsel, (varsa) anlamsal ve sescil olarak iki işaret arasında var olan seri içerisine girme ve genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, başvuru kapsamında yer alan 35/3.sınıftaki "açık artırma düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri," ile 35/6.sınıftaki hizmetlerin tamamının davacı markalarının kapsamında aynen yer aldığı, her ne kadar bilirkişi raporunda "arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları, heykeller, biblolar" ürünlerinin aynı tür olmadığı ifade edilmiş ise de, davacının markalarının kapsamı tetkik edildiğinde, anılan ürünlerin davacının markalarının kapsamında aynen yer aldığı, başvuru konusu işaretin anılan ürünlerin satışına ilişkin mağazacılık hizmeti olduğu, bu sebeple bilirkişinin görüşlerine bu yönden iştirak edilmediği, buna karşın 35.sınıfta yer alan diğer hizmetlerin davacının markalarında yer almadığı, anılan bu hizmetlerin ayrı dağıtım kanallarından geçtikleri, ayrı işyerlerinde sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunmadığı, esasen bu hizmetlerin profesyonellere hitap ettiği, bu nedenle aynı tür sayılmalarının mümkün bulunmadığı, davacının "CASA" biçimindeki markalarının mobilyacılık sektöründe belli bir tanınmışlık yahut bilinirlik elde etmiş olduğu, ancak 556 sayılı HKH.'nın 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına oluştuğu yönünde kanaat de elde edilmediği, davalının kendisine kazanılmış hak sağladığını iddia ettiği 2012/12967 sayılı markasının, işbu başvuru konusu işaretten farklı olduğu, zira anılan markanın "Baby Casati" esas ve ayırt edici unsurlu olduğu, başvuru konusu işarette ise "Baby" ibaresinin yer almadığı, öte yandan anılan markanın 18.12.2012 tarihinde tescil edildiği, oysa yargılama konusu başvurunun 27.11.2012 tarihli olduğu, dolayısıyla yargılama konusu başvuru tarihinde davacının tescilli bir markasının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2015/M-5714 sayılı kararının, 35/3.sınıftaki açık artırma düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri, ve 35/6

.12.2012 tarihinde tescil edildiği, oysa yargılama konusu başvurunun 27.11.2012 tarihli olduğu, dolayısıyla yargılama konusu başvuru tarihinde davacının tescilli bir markasının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2015/M-5714 sayılı kararının, 35/3.sınıftaki açık artırma düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri, ve 35/6.sınıftaki kararda ayrı ayrı gösterilen hizmetler bakımından iptaline, marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şahıs vekili ve davalı kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, somut uyuşmazlıkta Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği gibi dava konusu marka tescil başvurusunda 35/3. sınıfta yer alan, “Açık artırma düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi” hizmetlerinin, mesnet markalardaki 35/6. sınıfta yer alan mağazacılık ve perakendecilik hizmetleriyle benzer nitelikte olduğu ve 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2015/M-5714 sayılı kararının, 35/3. sınıftaki "açık artırma düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri," ile 35/6. sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri, traş, epilasyon, manikür, pedikür, güzellik amaçlı kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil alet ve cihazlar, (elektrikli saç düzleştiricileri ve kıvırıcıları, makaslar dahil). Elektrikli-elektriksiz buharlı ütüler. Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar (elbise askıları-ayaklı veya sabitlenenler dahil). Yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, kampçılar için uyku tulumları, deniz yatakları. Aynalar. Bebekler için ana kucakları, parmaklıklı oyun parkları (iç mekanlar için), bebek beşikleri, yürüteçler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, kimlik kartları, künyeler, isimlikler, etiketler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (deporlar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar. Ahşap ve sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları. Tahta, mum, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları. Sepetler, balıkçı sepetleri. Ev hayvanları için kulübeler, yuvalar yataklar. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul portatif merdivenler, hareketli merdivenler. Bambu perdeler, stor perdeler, şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları. Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri ( bayraklar, flamalar, mendiller dahil), arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları, heykeller, biblolar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" bakımından iptaline,hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şahıs vekili ve davalı kurum vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı şahıs vekili ve davalı kurum vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şahıs vekili ve davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şahıs vekili ve davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 24/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10266, Karar No: 2017/1001, Tarih: 25.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/10266 E.  ,  2017/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; imzaya itiraz ve ilgili icra takibinin durdurulması ve iptali isteminde bulunulmuş, mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, davanın kabulüne, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2015/7521 Esas sayılı takibin iptaline karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; davanın kabulüne, takip dosyasında davacı-borçlu yönünden yürütülen takibin İİK'nun 170/3. maddesi gereğince durmasına, davalının açıkça kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğu tespit edilememesi nedeni ile kötü niyet tazminatı ile para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6215, Karar No: 2014/19821, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6215 E.  ,  2014/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230828

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2009/1220 (E) ve 2010/760 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde Orta Mahalle Antalya Cd. No: 204 Antalya adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3346, Karar No: 2014/8230, Tarih: 17.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3346 E.  ,  2014/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/400-2013/598

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçlu T. Hidrolik Ltd. Şti. hakkında yaptıkları icra takibinin 17.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, borçlu şirketin üçüncü kişi olan .. Yeni Mağazacılık A.Ş.'deki hak ve alacaklarının üzerine haciz konulması için 20.06.2013 tarihinde 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, aynı borçlu hakkında şikayet olunan banka tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte ihtiyati haciz kararı alınarak 17.06.2013 tarihinde .. Yeni Mağazacılık A.Ş.'ye tebliğ edildiğini, şikayet olunan bankanın takip dosyasında 13.06.2013 tarihinde borçluya tebligat yapıldığını ve takibin 23.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin icra takibi daha önce kesinleştiği için sıra cetvelinin müvekkilinin takip dosyasında yapılması gerektiğini ileri sürerek, işlemin kaldırılmasını veya düzeltilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunan bankanın haczinin kesinleşme tarihinin müvekkilinin takip dosyasındaki kesinleşme tarihinden sonra olduğundan müvekkili alacağının ilk sırada olması gerekirken sıra cetvelinde şikayet olunanın ilk sıraya alındığını, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, işlemin kaldırılmasını veya düzeltilmesini, müvekkili alacağının ilk sıraya alınarak gelen paradan dosyalarına ödeme yapılmasını, aksi halde garameten paylaşım yapılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetçinin haciz ihbarnamesinin 20.06.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkilinin takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin borçlu şirkete 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, itiraz süresinin 5 gün olup 18.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, itiraz süresi 10 gün kabul edilse bile 24.06.2013 tarihinde kesinleştiğini bu durumda bile hacizler aynı tarihte olduğundan garame yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Adana 8. İcra Müdürlüğü'nün yazısıyla ilk haciz koyan dairenin Adana 2. İcra Müdürlüğü olması sebebiyle derece kararının bu İcra Müdürlüğü'nce yapılması gerektiğinden dosyaya gönderilen paranın 2.İcra Müdürlüğü'ne iade edildiği ve Adana 2. İcra Müdürlüğü'nce sıra cetveli yapıldığı anlaşılmış olup, Adana 2. İcra Müdürlüğü'nce sıra cetveli yapılması işlemi usul ve yasaya uygun olduğundan ilk haciz Adana 2. İcra Müdürlüğü'nce konulduğu gerekçesiyle, asıl dosyada şikayetin reddine, birleşen dosyada ise sıra cetveline itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı,asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, asıl ve birleşen dosyada sıra cetveline ilişkindir.

Sıra cetveli düzenlenirken kesin hacizlerin infaz tarihlerine, ihtiyati hacizlerin ise kesinleşme tarihlerine bakılır. İhtiyati haczin kesinleşmesi için ödeme süresinin geçirilmesi gerekir. Eğer İİK'nın 100. maddesindeki şartlar mevcutsa, ilk hacze iştirak de mümkündür. İhtiyati hacizlerin kendi aralarında önce veya sonra konulmuş olmaları, İİK'nın 268. maddesindeki özel durum dışında sonuç doğurmaz. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce ilk kesin haciz ya da ilk kesinleşen ihtiyati haciz ile (eğer varsa) buna iştirak edebilecek hacizler belirlenmeli, sıra cetveli bu hacizlerin tarihleri ve oluşan usulî müktesep haklar da dikkate alınarak düzenlenmelidir

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan banka tarafından kambiyo senedine dayalı olarak 05.06.2013 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığı, 10.06.2013 tarihinde Adana 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/5741 Esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçilerek borçlunun üçüncü kişideki alacağına ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. İİK'nın 168. maddesi uyarınca kambiyo senetlerine özgü takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi 10 gün olup, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264. maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğuracaktır. Buna göre şikayet olunan bankanın ihtiyati haczinin 23.06.2013 tarihinde mesai saati bitiminde kesinleştiği sabittir. Şikayetçi alacaklı tarafından faturaya dayalı başlatılan Adana 8. İcra Müdürlüğü'nün 2013/5505 Esas sayılı başlatılan ilamsız icra yoluyla takipte ise; borçluya 10.06.2013 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği takibin kesinleştiği, şikayetçi tarafça ......A.Ş.'ne gönderilen 89/1. haciz ihbarnamesinin faks yolu ile 18.06.2013 tarihinde ulaştığının ......A.Ş'nin Adana 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/5741 Esas sayılı dosyasına verdiği 15.06.2013 tarihli cevabı yazı ile bildirildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, ilk haciz asıl ve birleşen dosyada şikayetçinin haczi olmakla sıra cetvelinin şikayetçinin takip dosyasında düzenlenmesi gerektiği ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan bankanın takibinin kambiyo senedine dayalı olarak başlatıldığı ve İİK.'nın 100. maddesinde belirtilen ve ilk hacze iştiraki sağlayan belgelerden herhangi birine dayanmadığı gözetilerek asıl ve birleşen dosyada şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak şikayet olunan bankanın ihtiyati haczinin 5 günlük sürenin geçmesiyle kesinleştiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/7005, Karar No: 2017/16823, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7005 E.  ,  2017/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.