muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/494, Karar No: 2014/2999, Tarih: 17.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/494 E.  ,  2014/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; ... Orman İşletme Müdürlüğünde yapılan 21/08/2008 tarihli satış ile davalı adına ihalesi yapılan 247, 335, 251, 321, 398 ve 400 parti odun bedelinin müddeti içerisinde yatırılmadığını, davalının satışa girmeden yatırdığı teminat irat kaydedilerek emvallerin aynı parti numaralarıyla 06/04/2009 tarihinde yeniden ihaleye çıkarıldığını ve satıldığını, bu iki ihale arasında bir kısım parti mallar yönünden fiyat farkı meydana geldiği, bir kısım parti mallar yönünden ise sadece gecikmeden kaynaklanan ceza alacağı doğduğunu belirterek söz konusu iki ihale farkı alacağının son para yatırma tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı tarafından ihale yoluyla kendisine satılan odunların bir kısmının çürük çıktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalının imzalayarak taahhüt altına girdiği şartname hükümlerine uymayarak ikinci kez ihale yapılmasına ve dolayısıyla idarenin zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2082, Karar No: 2024/3568, Tarih: 21.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2082 E.  ,  2024/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/310 E., 2024/483 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 21. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/531 E., 2023/602 K.

Taraflar arasındaki ek sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, ek sıra cetvelinde şikayetçinin kabul edilen alacağı 103.418,06 TL olup, uyuşmazlık konusu olan bu tutar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2003, Karar No: 2022/7454, Tarih: 28.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2003 E.  ,  2022/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

K A R A R

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2019/2810 Esas, 2020/1545 Karar sayılı geri çevirme ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla;

1. Müdahil Aziz Tabaru mirasçılarından ... (...) adına çıkartılan yurt dışı tebligatın bila ikmal iade edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2. Mahkemece yapılan araştırma sonucu davalı ...’in mirasçısı olduğu tespit edilen ...’a Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapıldığı görülmektedir. Ancak, bir kimseye Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebligat yapılacak kimsenin adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilememesi ve daha evvel aynı adreste usulüne uygun şekilde yapılmış tebligat bulunması gerekir. Ne var ki, adı geçenin adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığının araştırıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, anılan kişiye aynı adreste usulüne uygun şekilde yapılmış tebligat bulunmadığı da göz ardı edilmiştir. Bu nedenle, gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, geri çevirme gerekleri tam olarak yerine getirilmeden dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesinin yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceği dikkate alınarak geri çevirme gereklerinin eksiksiz şekilde yerine getirildiği bizzat mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12951, Karar No: 2006/12744, Tarih: 20.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12951 E.  ,  2006/12744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan % 12,1’e çıkması nedeniyle % 12,1 fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 12,1 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen Z.U.G. Hastalıkları Hastanesinin 09.05.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 15.12.1998 tarihinde  % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 8,5 yıl içerisinde % 12,2 artışla % 12,2 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4524, Karar No: 2010/5450, Tarih: 10.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4524 E.  ,  2010/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1-Kızılcahamam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/18 E- 52 K. sayılı dava dosyası,

2-.../... Köyü Cilt:32, Hane:17 ve BSN:3'de nüfusa kayıtlı ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kaydının,

3-... Köyü Cilt:32, Hane:13, BSN:3'de nüfusa kayıtlı ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kaydının evrak arasına konularak yeniden Daireye gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3683, Karar No: 2015/3659, Tarih: 13.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3683 E.  ,  2015/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 madede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL’dir.

Dava dilekçesinde, 1.600,00 TL'nin tahsili istenmiş olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin 24.03.2015 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 24.03.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6608, Karar No: 2013/18985, Tarih: 04.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6608 E.  ,  2013/18985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/32499, Karar No: 2015/1306, Tarih: 21.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/32499 E.  ,  2015/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hangi tarihten itibaren kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının kesin olarak saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve tespit tutanaklarında belirtilen devreden çekilen akım değerine göre yine tespit tutanaklarında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7901, Karar No: 2021/8915, Tarih: 15.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/7901 E.  ,  2021/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçu nedeniyle P.Çvş. sanık hakkında ... 5. Zırlı Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 09/06/2014 tarihli iddianamesi ile ... 5. Zırlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinde kamu davası açıldığı ve mahkemece 06/07/2015 tarih 2014/363 esas 2015/253 sayılı kararla sanığın beraatine karar verildiği, anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Askeri Yargıtayın 18.10.2016 tarih 2016/492 esas 2016/515 sayılı kararı ile eksik inceleme gerekçesiyle sanık hakkındaki beraat kararının bozulduğu, 27.04.2017 tarih ve 30050 sayılı Resmi Gazetenin Mükerrer sayısında yayımlanan Yüksek Seçim Kurulunun 27.04.2017 tarihli ve 663 sayılı kararına göre 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun ... oylaması sonucu kabul edildiğinin ilan edildiği, Anayasa değişikliği uyarınca askeri mahkemeler kaldırılarak, 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 45. madde ile Askeri Mahkemelerde bulunan dosyaların ne şekilde devredileceğinin düzenlendiği buna göre de Askeri Yargıtayda bulunan dosyaların Yargıtaya devredileceği hüküm altına alınarak dosyanın Kilis Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği ve Askeri Yargıtay bozma ilamından sonra Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesince yargılamaya devam olunarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan beraata ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Kilis 2/1’inci Hd. Tb. Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yaptığı, olay tarihinde sanığın, İnanlı Hudut Karakolu Türkiye-Suriye sınır hattında P.er tanık Kahraman Merkit ve P.er tanık Cumali İnce ile birlikte Batı-4 nöbet sektöründe nöbetçi olduğu sırada saat 13.00 sıralarında, 1. derece askeri yasak bölge olan mayınlı saha içerisinden Suriye’den Türkiye’ye yasadışı geçiş yapmak isteyen mültecileri almak amacıyla 1. derece askeri yasak bölgeye gelen katılanın idaresindeki araçla yasak alana giriş yapması nedeniyle sanığın "DUR" ikazında bulunduğu, katılanın, ikaza uymayarak mültecileri arabasına aldığı, sanığın tekrarladığı ikaza uymayarak aracındaki mülteciler ile olay yerinden uzaklaşmak istediği sırada sanığın havaya 1 el ateş ettiği buna rağmen katılanın aracını durdurmadığı ve kaçmaya devam etmesi üzerine sanığın, katılanın kullandığı aracın lastiğine doğru ateş etmesi neticesinde, katılanın sol ayağından, ayak bileğinde tam hareket ve duyu kaybı mevcut olacak şekilde yaralandığı olayda, mahkemece, sanığın tüm ikazlara rağmen durmayan aracı durdurmak maksadıyla, aracın tekerine doğru nişan alarak silahını ateş etmesi şeklindeki eyleminin 211 sayılı Kanunun 87. maddesine uygun olduğu ve sanığın olaya müdahelesinin ve olay esnasında silah kullanmak tarz ve derecesinin kanuni yetkiler içerisinde kaldığı ile kendisine kanunla tanınmış silah kullanma yetkisini aşmadığı gerekçesiyle, sanığın eyleminin Türk Ceza Kanunun 24. maddesinde düzenlenen hukuka uygunluk sebepleri içerisinde kalması nedeniyle sanık hakkında beraat hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemekle,

Mülga Askeri Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine ancak olayda hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32393, Karar No: 2013/39568, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32393 E.  ,  2013/39568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kozan İcra Müdürlüğü'nün 2007/1130 esas sayılı takip dosyasında alacaklı olan şikayetçinin icra mahkemesine başvurarak, aynı borçlu hakkında Kozan İcra Müdürlüğü'nün 2013/1891 esas sayılı dosyası ile yapılan takipteki haczin düştüğünü ileri sürdüğü, mahkemece, şikayetçinin, taraf olmasa bile hukuki menfaatinin bulunduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Şikayetçi, tarafı olmadığı Kozan İcra Müdürlüğü'nün 2013/1891 esas sayılı takip dosyasındaki haczin düştüğüne ilişkin şikayetini, ancak İİK.nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasından sonra aynı Kanunun 142. maddesine göre şikayet yolu ile ileri sürebilir. Şikayetçinin, tarafı olmadığı takip dosyası hakkında sıra cetveli yapılmadan şikayette bulunmasında hukuki yararı yoktur.

O halde mahkemece, belirtilen nedenlerle şikayetçinin isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Davalının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1049, Karar No: 2018/228, Tarih: 22.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/1049 E.  ,  2018/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 26.12.2008

Sayısı : 38-65

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'un TCK'nun 142/2-g, 143, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin Ardanuç Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2008 gün ve 38-65 sayılı hükümlerin, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.05.2014 gün ve 21954-9046 sayı ile;

"Sanıklar hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...’a yönelik eylemleri için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, '4 kez' denilerek hüküm kurulması kanuna aykırı ise de, kararın denetimi olanaklı olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.05.2016 gün ve 170200 sayı ile;

"Yerel mahkemenin mahkûmiyet gerekçesine bakıldığında, kararın tek dayanağının Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/357 Değişik İş sayılı kararı ile yapılan arama sonucunda katılanların atlarına ait yularların sanıkların kamyonetinde bulunduğuna dair 16.07.2005 tarihli jandarma tutanağı olduğu görülmektedir.

Tutanağın incelenmesinde, arama sonucunda kamyonette ..., ... ve ...'a ait atların yular ve zincirlerinin bulunduğu, katılan ...'nün atının yular ve zincirinin bulunamadığı, katılan, her ne kadar yargılama aşamasında kendisine ait atın yularının kamyonette bulunduğunu beyan etmişse de, olayın hemen arkasından Cumhuriyet savcısına verdiği 16.07.2005 tarihli ifadesinde atına ait yular ve zincirin sanıkların kamyonetinde bulunmadığını beyan ettiği, bu beyanının jandarma tutanağına da uygun olduğu, çelişkinin giderilmediği ve sanıkların tüm aşamalarda atılı suçları inkâr ettikleri anlaşıldığından, her iki sanığın bu katılana ait atın çalınması eyleminde mahkûmiyetlerine yeterli delil bulunmadığı, dolayısıyla bu eylemden dolayı sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 06.06.2016 gün ve 3957-4704 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı katılan ...'ye yönelik nitelikli hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup bu kapsamda ayrıca, katılanın soruşturma ve kovuşturma evresindeki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

..., ..., ... ve ...'ın, 15.07.2005 tarihinde saat 23.30 sıralarında kolluk görevlilerini arayarak Artvin il sınırları içinde bulunan ....'ndaki evlerinin önüne bağlamış oldukları atların çalındığı, yaylanın aşağı tarafında yapılmakta olan festivale katılan ve soyadı "Hoş" olan Ardahanlı şahıslardan şüphelendikleri yönünde müracaatta bulunmaları üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

16.07.2005 tarihli arama tutanağında; sanıklar ... ve ...'un babaları olan tanık İsmet Hoş’a ait 75 ... plakalı kamyonette yapılan aramada şikâyetçiler ..., ..., ...’a ait atların zincir ve yularlarının ele geçirildiği, şikâyetçilerin belirtilen malzemelerin kendilerine ait olduğunu beyan ettikleri, arama sırasında tanık İsmet Hoş’un bu zincirlerin aracına nasıl girdiğini bilmediğine dair beyanda bulunduğu bilgilerine yer verildiği,

Aynı tarihli başka bir tutanakta; tanık İsmet Hoş'a ait kamyonetin sol dış tarafındaki takım malzemesine bağlı şekilde ele geçirilen yuların da şikâyetçi ...’a ait olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... savcılıkta; olay gecesi saat 23.30 sıralarında çadırının önünde bağlı hâlde bulunan atının yerinde olmadığını gördüğünü, aynı gece yan komşusu olan inceleme dışı katılan ...'ın atının da çalındığını fark ettiklerini, atının boynunda 4-5 metre uzunluğunda ip ve zincir bağlı olduğunu, ertesi sabah atları çalan şahısların yakalandığını duyduğunu, yapılan aramada ele geçirilen yular ve ipler arasında kendi atına ait zincir ve iplerin bulunmadığını,

Mahkemede ise farklı olarak; ertesi sabah yaylalarının alt tarafında bulunan festival alanına giderek şüphelendikleri aracı jandarma görevlilerine gösterdiklerini, araçta yapılan aramada atlarına ait zincir ve tasmaları bulduklarını, sanıkların arkadaşı olan ....'in şikâyetçi olmamaları hâlinde kendilerini uzlaştırabileceğini söylediğini, bu şahsa güvenemedikleri için şikâyetçi olduklarını,