muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8694, Karar No: 2016/641, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8694 E.  ,  2016/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu hakkında ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2007 esas sayılı dosyasından rehnin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başladığını, aracın ihale sonucu satıldığını, satış bedelinden bakiye 12.385,62 TL para kaldığını, müvekkilinin borçlu hakkında ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1452 esas sayılı takip dosyası ile bu kez kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlattığını ve borçluya ait rehinli olan ... plakalı araca fiilen haciz konularak muhafaza altına alındığını, rehinli aracın satışından bakiye kalan ihale bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğüne ait 2012/1452 esas sayılı dosyasına aktarması gerekirken, bakiye bedelin şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğüne ait 2011/10172 sayılı dosyaya aktarıldığını, şikayet olunan tarafın alacaklı olduğu sıra cetvelinde ilk sırada yer alan ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10172 esas sayılı dosyasından borçluya ait ... plakalı araca konulan haczin geçersiz olduğunu, dosyaya haciz talebi açan ve haciz işlemini yaptıran avukatın yetkili olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vekaletname ve yetki belgesi olmadan takip yapmadıklarını, yetki belgesi ile haciz talebinde bulunduklarını, yetki belgesinin dosya içinden kaybolmuş ya da alınmış olabileceğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10172 esas sayılı takip dosyasında usule uygun vekaletname olmaksızın işlemlerin yapıldığı, vekaletname ve yetki belgesi olmaksızın yapılan haciz talebinin geçerli olmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilerek ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2007 esas sayılı takip dosyasında bulunan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile dava reddedilmiş ise de takip dosyasının incelenmesinde Avukat ...'in şikayet olunanın ...'ın vekili olduğuna dair 19.12.2011 tarihli vekaletnamenin bulunduğu, bu vekaletname uyarınca 20.12.2012 tarihli yetki belgesi ile Av. ...'nın yetkilendirildiği icra müdürlüğünce tutulan 02.01.2013 tarihli tutanakta Av. ...'nın kaşe ve imzasının bulunduğu, icra işlemlerinde acil işlemler olduğu yetki belgesinin dayanağı vekaletnamenin bulunması ve bunun aksinin yetkili kılan avukat tarafından ileri sürülmediğine göre yapılan işlemin geçerli olduğu kabul edilerek oluşacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı ve soyut gerekçe ile yanılgılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2021/11369, Karar No: 2022/7697, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11369 E.  ,  2022/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BEYŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında 01/10/2015 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 26.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 27.12.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 26.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı ve 09.02.2016 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

27.12.2015 tarihli olayda ele geçirilen tabletlerin Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen rapora göre "Naloxone ve Buprenorphine" aktif maddelerini içerdiği, söz konusu maddelerin kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan "suboxone" ticari ismiyle pazarlanan ilacın aktif maddesi olduğunun belirlenmesi karşısında,"Naloxone ve Buprenorphine" isimli maddelerin 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesi'nin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin "kullanmak amacıyla bulundurulmasının" suç oluşturmayacağı, dolayısıyla ihlal olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak

için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, bu kapsamda bu kapsamda UYAP'ta görülen Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2016 - 2015/340 esas ve 2016/29 karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. Fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/751, Karar No: 2011/1822, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/751 E.  ,  2011/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan ve dava dışı Anadolu Kurumlar Vergi Dairesi ile garameye giren davalının alacağının muvazaalı olduğunu, bonolar tutarının 2.000.000,00 TL’nı bulduğunu ve piyasaya borcu artan borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem yaptığını, davalının alacaklı olduğu dosyadan konulan hacizlerin de düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve ihale bedelinin iptali ile 1. sıraya geçen Kadıköy 4. İcra Müdürlüğünün 2008/19217 sayılı dosyaya gönderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun biçimde hazırlandığını, müvekkilince dava dışı borçluya verilen borca karşılık alınan bonoların takibe konu edildiğini ve takipte haciz ve satışların yapıldığını, muvazaalı işlem bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, 27.10.2008 tarihinde haczedilen malların, 19.11.2009 günlü ilk ve 24.11.2009 günlü ikinci ihalede alıcı çıkmadığından satılamadığı, satışın davacının alacaklı olduğu dosyadan 26.01.2010 günü yapıldığı, davalının satış isteme süresinin dolmadığı, bu itibarla, haczin düştüğüne ilişkin itirazın yerinde olmadığı, ancak davalının takibine dayanak yaptığı bonolardaki bedel hanesinde “nakden” kaydının bulunduğu ve başka delillerle doğrulanmayan bono ile, ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacaklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davacının sıra cetveline itirazının kabulü ile davacının alacağının dava giderleri de dahil olmak üzere, davalı alacaklıya ayrılan paydan ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınırların haczini izleyen bir yıl içinde satışının istenmesi gerekir, aksi takdirde haciz düşer (İİK.m.106, 110). ikinci ihalede alıcı çıkmaması halinde de satış talebi düşer (İİK.m.129/son). somut olayda davalının haczi 27.10.2008 tarihli olup, ikinci ihalede alıcı çıkmaması nedeniyle satış talebi düştüğünden, haczin de 27.10.2009 tarihinde düştüğünün kabulü gerekir. Bir diğer ifade ile satışın yapıldığı 26.01.2010 günü itibariyle, davalının haczi düşmüştür. Mahkemenin davalı haczinin ayakta olduğu yönündeki değerlendirmesi yerinde değildir.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile kabulü gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi hükmü uyarında, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile kabulü gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi hükmü uyarında, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18026, Karar No: 2017/1919, Tarih: 13.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18026 E.  ,  2017/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma talebinin noksan giderildikten sonra değerlendirilmesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8604, Karar No: 2022/982, Tarih: 21.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8604 E.  ,  2022/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarih ve 2017/502 - 2018/192 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2.cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran

ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığı ya da hayatın olağan akışına ve aksi kanıtlanamayan savunmaya uygun hesap hareketlerine göre, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yaptığı hususunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın ispat edilemeyen müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanık hakkında belirlenen cezanın TCK’nın 62. maddesi gereğince indirilmesi sırasında netice cezanın, 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.