muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8204, Karar No: 2022/3957, Tarih: 29.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8204 E.  ,  2022/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında 23/05/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 26/05/2014 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2014 tarihli ve 2014/143 esas, 2014/95 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 7/2 maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 16/09/2014 tarihinde kesinleştiği,

Daha sonra, sanık hakkında, temyize konu olan 20/12/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, kararın tebliğ edildiği,

Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, sanığın yükümlülüklerine uymaması nedeniyle kamu davasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına verildiği görülmekle,

Bu kapsamda yargılama konusu olan 20/12/2014 tarihli suçun, daha önce Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 08/09/2014 tarihli ve 2014/143 esas, 2014/95 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunacağından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki davanın akıbeti araştırılarak hükmün açıklanıp açıklanmadığının tespit edilmesi, henüz hüküm açıklanmamışsa birleştirme talepli ihbarda bulunarak davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra bu suça ilişkin davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki dava ile birleştirilmesine karar verilmesi; açıklanması geri bırakılan hüküm daha önce başka bir nedenle açıklanmışsa artık birleştirme imkanı kalmadığından, 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olan bu suç bakımından TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 09/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10756, Karar No: 2010/1899, Tarih: 18.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10756 E.  ,  2010/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2008 tarih ve 2005/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Prime Prodüksiyon Hizmetleri A.Ş.’nin yönetim ve denetimine TMSF tarafından el konulmuş olduğunu, şirketin yeni denetim kurulu tarafından şirket kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu şirket kasasında mevcut açığın fiili olarak şirket kasasına ödenmemekle birlikte fiktif olarak ödenmiş gibi gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığının tespit edildiğini, TTK’nun 306 ncı maddesi uyarınca apel yükümlülüğü yerine getirilmemiş iken getirilmiş gibi gösterilmesi usulsüzlüğüne karışarak yönetimi ve denetiminde bulundukları davacı şirkete karşı kusurlu davranan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin şirketin tüm zararından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gibi gerçeğe aykırı belgeler düzenleyerek kasa açığına sebebiyet veren, şirketin gerçekte ödenmeyen sermayesini ödenmiş gibi gösteren usulsüz fiilleri gerçekleştiren şirket çalışanlarının da meydana gelen şirket zararından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 788.000 YTL apel ödemesinin şirket ortakları, yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile şirket çalışanlarından faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı şirketin ikamet merkezinin Küçükçekmece olduğu, davalılar arasında müşterek ikametgah bulunmadığından HUMK.’nun 17 nci maddesi uyarınca davanın kesin yetkili şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiği, 19.07.2007 tarih ve 336 sayılı HSYK kararı ile Bakırköy İlçesinde Ticaret Mahkemesi kurulduğu, Küçükçekmece ilçesinin Bakırköy Ticaret Mahkemeleri yargı alanına alındığı, bu durumda davaya bakmaya şirket merkezinin bağlı bulunduğu Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu sonucuna varılarak, dava dosyasının yetkili olan Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemelerine devrine, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın takip edilmediğinden HUMK.’nun 409 ncu maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, bir kısım davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, bir kısım davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden davalılardan alınmasına, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2415, Karar No: 2020/5255, Tarih: 08.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/2415 E.  ,  2020/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 28.11.2018 tarih, 2018/334 esas ve 2018/418 karar

İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 26.11.2019 tarih, 2019/5120 esas ve 2019/2669 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın bulunduğu Tekirdağ 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 01.10.2020 tarihli tutanaktaki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11424, Karar No: 2014/10657, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11424 E.  ,  2014/10657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/662-2014/96

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın

varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3517, Karar No: 2014/16117, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3517 E.  ,  2014/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların fen bilirkişi rapor ve krokisinde ( A) harfi ile gösterilen ve dere yatağında kalan 25.208,60 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile dere yatağı olarak tapudan terkinine, ( B) harfi ile gösterilen 5.278,55 m2'lik ( C) harfi ile gösterilen 16.801,45m2'lik ve (D) harfi ile gösterilen 12.971,61m2'lik kısımların ise tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya tescli yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine ( Dava konusu Bingöl ili, Merkez ilçesi, Çeltiksuyu köyünde bulunan 805 ve 1503 parsel sayılı taşınmazların 16.10.2012 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 25.208,60 m2'lik kısmın topu kaydını iptali ile tapudan terkinine, krokide (B) harfi ile gösterilen 5.278,55m2'lik ( C) harfi ile gösterilen 16.801,45m2'lik ve (D) harfi ile gösterilen 12.971,61m2'lik kısımların tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya tesciline) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1)Harca ilişkin 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının, peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde yatırana iadesine, davacılar tarafından karşılanan 24,30-TL harcın davalı idareden alınarak, davacılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

2)Yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendindeki (196,60-TL harç) ve (1.678,50-TL) rakam ve kelimelerinin çıkartılmasına, (toplamından oluşan) kelimelerinden sonra gelmek üzere (1.481,90-TL) rakamının eklenmesine,

2)Yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendindeki (196,60-TL harç) ve (1.678,50-TL) rakam ve kelimelerinin çıkartılmasına, (toplamından oluşan) kelimelerinden sonra gelmek üzere (1.481,90-TL) rakamının eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7344, Karar No: 2014/15445, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7344 E.  ,  2014/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2009/367-2013/656

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30178, Karar No: 2015/17877, Tarih: 16.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30178 E.  ,  2015/17877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/376946

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/822 (E) ve 2013/602 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından ve gerekçeli karar başlığına yargılamaya çocuk mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmemiş olması ise mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk B.. A.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2398, Karar No: 2010/6136, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2398 E.  ,  2010/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalı ...'ın işletmecisi davalı ...'ün alt kiracısı olduğu otoparktan yine aynı otoparta çalışan diğer davalı ... tarafından çalındığını ve bulunamadığını, davalıların olayda tamamen kusurlu olduğunu, 22.400 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işeyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, 17.2.2009 tarihli oturumda davalı ... hakkındaki davasını ... terk ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... aracın çalındığı oroparkta ücretli çalıştığını, otoparkı diğer davalı ...'ın işlettiğini, kiracı olarak otoparkı kullanmadığını, sigorta şirketinden zararın giderilmesi için tanık olarak imza attırıldığını, diğer davalı ...'yı olaydan 20 gün önce davalı ...'in talebi üzerine kendisinin işe aldığını, otopark sahibi ...'ın kendisini kandırarak kiracıymış gibi kendisine imza attırdığını ve olaydan sorumlu tuttuğunu bu nedenle işten de ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davacıya sigortalı aracın çalındığı işyerini 2005 yılında mal sahibinden kiraladığını halen kiracı olduğunu 2007 yılı Mart ayında 5-6 aylık süre

için Malatya'ya gitmesi gerektiğinden bu süre içinde işyerini çalıştırması için diğer davalı ...'e emanet verdiğini, kira sözleşmesi yapmadığını, ...'a sen burayı çalıştır, kirasını öde, kazancı da senin olsun dediğini bu dönemde sigortalı aracın çalındığını, aracı çalan ...'yı tanımadığını, onu kendisinin işe almadığını, davalı ...'ın işyerinde, sadece 2006 yılında 1 ay işçi olarak çalıştığını, onun dışında işçisi olarak çalışmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan dava ... bırakıldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 22.400 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılar ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 997,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.