muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4038, Karar No: 2019/11484, Tarih: 25.11.2019

Simsarlık işi meslek kanununa göre avukata yasak sayılmış ise de, yukarıda açıklandığı üzere yasağın, yapılan borçlandırıcı işlemi (simsarlık sözleşmesini) geçersiz kılıp kılmayacağı bir borçlar hukuku meselesi olup, çözümü hükmün anlam ve amacının yorumlanmasını gerektirir. Bilindiği üzere avukatlık mesleği profesyonel mesleklerden biri olup, avukat, yargının kurucu unsurlarından olan bağımsız savunmayı serbestçe ve münhasıran temsil eder. Hukukun asıl amacı insanın sosyal bir varlık olmasının gerektirdiği toplumsal düzeni tesis etmek olduğundan, hukuku bilmemenin mazeret olmadığı ilke olarak kabul edilmekteyse de, esasında hukuk değişim halinde sayısız yazılı ve yazılı olmayan kaynağa sahip olup, hukukun sujeleri tarafından tamamının bilinmesi mümkün olmadığı gibi, yalnızca ilgili kuralların bilinmesi ve uygulanmasında da çoğu zaman bir profesyonele yani avukata danışma ihtiyacı doğmaktadır. Avukatlık Kanununun 2. maddesinde de avukatlığın amacı, hukuki münasabetlerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamak olarak belirtilmiştir. Avukat bu amaçla hukuki bilgi ve tecrübelerini adalet hizmetine ve kişilerin yararlanmasına tahsis eder. Adaletin sağlanmasında bu denli etkili olan ve yargı organları önünde temsil etme yetkisini tek başına elinde tutan avukatların işinin ehli olması bu durumun getirdiği bir zorunluluktur. Bu da avukatın emeğini ve mesaisini adalete adamasını ve başka kazanç kapıları aramamasını gerekli kılar. Avukatların kazanca değil adalete olan adanmışlığı kamunun hukuk sistemine olan güvenini arttıracağından toplum barışının sağlanmasında da etkili rol oynamaktadır. Bu nedenledir ki Kanunun 11.maddesiyle avukatın adalet amacından ayrılarak mesleğinin dışında her hangi bir görev veya hizmet dolayısıyla para kazanması nitelikli avukat sayısını ve avukatın kamu gözündeki güvenilirliğini azaltacağından yasaklanmıştır. Şu halde yasaklayıcı hükmün takip ettiği amacın gerçekleşmesi ancak, yasaklanan işlemin geçersiz sayılmasıyla sağlanabildiğinden yasağın aynı zamanda işlemi de geçersiz kıldığını kabul etmek gerekir.

Sonuç olarak somut olayda taraflar arasında imzalanan simsarlık sözleşmesi simsarlık hizmetini üstlenen davalıların avukat olması ve Avukatlık Kanununun 11. maddesiyle simsarlığın avukatlıkla birleşmeyen işlerden sayılması nedeniyle hukuka aykırı olduğundan TBK m.27 hükmü gereği kesin hükümsüz olup, tarafların aldıklarını geri vermeleri gerekir. Mahkemece, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olduğundan, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 31,40 TL. harcın istek halinde davalılara, peşin alınan 31,40 TL. harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13439, Karar No: 2018/3061, Tarih: 12.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13439 E.  ,  2018/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğe mahkemece yüklenen birlik görevini ihmal ve tehdit eylemlerine davacı kadın vakıa olarak dayanmamış olup, erkeğe bu eylemler kusur olarak yüklenemez ise de; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre de erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamıştır. Davacı kadın tarafından 29/12/2015 tarihli dilekçeyle yoksulluk nafakası, maddi tazminat ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacının, ön inceleme duruşmasından sonra nafaka (TMK m. 175) ve tazminat (TMK m. 174/1-2) talep etmesi savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacı kadının süresinde olmayan yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16834, Karar No: 2015/13342, Tarih: 19.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16834 E.  ,  2015/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/86-2014/38

Davacı H.. G.. vekili Avukat Erkan tarafından, davalı N.. B.. aleyhine 27/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6855, Karar No: 2012/13094, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6855 E.  ,  2012/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı engellenen taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21165, Karar No: 2017/14716, Tarih: 25.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21165 E.  ,  2017/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7461, Karar No: 2015/461, Tarih: 14.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7461 E.  ,  2015/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının, davalı ve karşı davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Ve Cevabının Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla mesai ücret alacakları ödenmediği gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Ve Davalı Cevabının Ve İsteminin Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davacının davanın kısmen kabulüne davalı-karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalıl-karşı davacı ..... vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar-karşı davacılardan ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda mahkemece .... yanında çalışan davacının işyeri devri neticesinde.....'nde çalışmaya devam ettiği kabul edilmesine rağmen tespit edilen kıdem tazminatının tamamından.....'nin sorumluğuna karar verilmesi yukarıdaki ilke kararı uyarınca hatalıdır.

3- Mahkemece .... yanında çalışan davacının işyeri devri neticesinde.....'nde çalışmaya devam ettiği kabul edilmiştir. Davalılar-karşı davacı vekili cevap-karşı dava dilekçesinde ihbar tazminatının davacıdan alınarak davalı-karşı davacı.....'ne verilmesini talep ettiğinden davalı ....’nun karşı davacı sıfatı bulunmamaktadır.

Somut olayda mahkeme gerekçeli kararında davalı ....’nun karşı davacı sıfatı bulunmadığı halde davalılar-karşı davacılar başlığı altında iki davalının da isim ve ünvanın yazılmasının infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18441, Karar No: 2016/20517, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18441 E.  ,  2016/20517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalı şirkette servis danışmanı olarak çalıştığını iş akdinin 01.08.2015 tarihinde işverenin başka bir işçisine sataştığı gerekçesiyle feshedildiğini, davalı tarafın fesih nedenlerinin tümüyle gerçeklere aykırı olduğunu, feshin süresinde yapılmadığını, feshin son çare ilkesinin gözetilmediğini belirterek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışan başka bir işçiye sataştığı için iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, işe iade davasının yasal koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketçe davacının iş aktinin haklı sebeple feshedildiği savunulmuşsa da, dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında davacının işten çıkarmaya gerekçe gösterilen olayda diğer işçi ... ile tartıştığı, tartışmanın ...'in müşteri önünde gerçekleşen eylemi sebebiyle olduğu, davalı tanıklarının olayın oluş şeklini çelişkili şekilde anlattıkları, davalı şirket tarafından tartışma iki işçi arasında gerçekleştiği halde eşit davranma yükümlülüğüne aykırı davranılarak sadece davacının işten çıkarıldığı, bu sebeple feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir. Keza işçinin bu tür sataşma niteliğindeki davranışlarına diğer işçi neden olmuş ise işyerinde olumsuzluklara yol açtığı takdirde geçerli fesih nedeni yapılabilir.

Somut olayda, davacının iş akdinin, ... isimli çalışana sataştığı için 4857 sayılı İş Kanununun 25/II maddesi gereğince feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, 20.07.2015 tarihinde servis müdürü odasında gerçekleşen olay nedeniyle davacıdan 27.07.2015 tarihinde "20.07.2015 tarihinde servis müdürü odasında benim yanımda, yedek parça bölümünde görev yapan ... hakkında "şerefsiz, adi, yalancı, köpek" gibi kelimeler sarfederek yüksek sesle bağırarak, atölyede bulunan müşterinin ve personelin rahatsız olmasına sebebiyet verdin" şeklinde savunmasının talep edildiği, davacının 31.07.2015 tarihli savunmasında ...'e olay öncesinde işle alakalı soru sorduğunu, Bahriye'nin ise cevap vermediğini, olayın iki kez tekrarlandığını, bu durumu müdür beyle konuşmak için servis müdürünün odasına gittiğinde Bahriye'nin içeride olduğunu, kendisi gelince müdürün Bahriye'ye sen çıkabilirsin dediğini, Bahriye'nin çıkarken çeşitli yüz mimik hareketi yaptığını, kendisinin Bahriye'ye konuşacaklarının onunla ilgili olduğunu belirterek kalmasını söylediğinde Bahriye'nin alaycı bir şekilde ne konuşacaksın benim hakkımda demesi üzerine," işyerinde çalışma düzenini bozduğunu, insanları kandırdığını, vermek zorunda olduğu bilgileri vermeyerek kendilerini zor durumda bıraktığını, sonrada yanlışlarını başkaları üzerine atarak işten sıyrıldığını, kendisine inanılmaması gerektiğini söylediğini, savunma bildiriminde belirtilen kelimeleri söylemediğini" beyan etmiştir.

Dosyada dinlenen tanıklardan davacı tanığı ... ön tartışmadan "sonra müdür beyin odasına gittiler bir kargaşa çıktı " şeklinde, diğer davacı tanığının ise fesihle ilgili bilgisinin bulunmadığı, davalı tanıklarından ...'in servis müdürü olduğu, olayların kendi odasında olduğunu belirterek sataşmayı doğruladığı, diğer tanık ... ise "davacının Bahriye'ye yalancı olduğunu, arkadan iş çeviren bir kişi olduğunu söyledi yine köpek dedi, Bahriye'nin ise davacıya kendisiyle muhatap olmadığını belirterek dışarıya yöneldiğini, davacının Bahriye'nin üzerine yürümesi nedeniyle davacıyı belinden tutarak yerine oturttuğunu", tanık olarak dinlenen olayın karşı tarafı Bahriye ise müdürün yanında problemli bir dosyayı konuşmak için bulunduğu sırada davacının gelerek "benim yalancı olduğumu, çıkarlarıma ters düşerse herkese cephe alabileceğimi söylüyordu yine benim için şerefsiz adi gibi sözler söyledi " bana hakaret etme seni savcılığa şikayet ederim dedim. Müdür beyin sen çıkabilirsin demesi üzerine ben kapıdan çıkarken davacı üzerime yürüdü, Caner bey tuttu" şeklinde deyanda bulunmuştur. Tüm ifadeler birlikte değerlendirildiğinde birbirini destekler nitelikte olduğu ve davacının ...' e sataştığı, haklı fesih koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Adli müzaheret kararı gereği başta alınmayan 29,20 TL başvuru harcı ve 29,20 TL karar ve ilam harcı olmak üzere 58,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4. Kamu ödeneğinden yapılan toplam 104,60 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak ödeneğe aktarılmasına, davalı tarafından yapılan 94,10 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 06.12.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.