muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15016, Karar No: 2015/23819, Tarih: 23.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15016 E.  ,  2015/23819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/75691

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/963 (E) ve 2012/892 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün şikayetçi tarafından temyiz edilmediği belirlenerek,

1-Sanıklar A.. Ö.., M.. P.. ve S.. G.. hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4.maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırıldığında 4 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiğinin yazılması aynı Kanun'un 62/1.maddesinin uygulanması sırasında 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek sonuçta doğru ceza tayin edilmesi nedeniyle mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar S.. B.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi ve S.. A.. hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Sanık S.. A.. hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4.maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırıldığında 4 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiğinin yazılması aynı Kanun'un 62/1.maddesinin uygulanması sırasında 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek sonuçta doğru ceza tayin edilmesi nedeniyle mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyetleri olduğunun gözetilmemesi,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyetleri olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Sanık s..’ın adli sicil kaydında yazılı Ankara 11.Asliye Ceza mahkemesinin 25.06.2009 tarih ve 647-773 sayılı ilamındaki cezalardan en ağırı olan 5237 sayılı TCK'nın 86/1.maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının, sanık S.. B..’in hakkında ise adli sicil kaydındaki Ankara 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2007 tarih ve 675-589 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14535, Karar No: 2015/17058, Tarih: 07.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14535 E.  ,  2015/17058 K.**

* HİZMET SEBEBİYLE GÜVENİ KÖTÜYE KULLANMA

* YARDIM TOPLAMA KANUNU KAPSAMI DIŞINDAKİ GELİRLER

* DERNEK BAŞKANI VE YÖNETİM KURULU ÜYELERİNİN MAKBUZ BASTIRARAK YARDIM TOPLAMALARI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık M.. G.. hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmiş ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar A.. A.., M.. Ç.., T.. D.., G.. D.. ve B.. T.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2002 gün ve 2002/9-124-2002/256 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Yardım Toplama Kanununun, “Kapsam” başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının, "Türk Silahlı Kuvvetlerinin kendi bünyesi içerisindeki yardım toplama faaliyetleri ile dernekler, sendikalar ve bunların üst kuruluşlarına, spor kulüplerine, mesleki kuruluşlara ve bağış kabulüne yetkili vakıflara kendi statülerine göre üyeleri ve diğer kişiler tarafından yapılacak bağış ve yardımlarla bunların öz kaynaklarından sağlayacakları gelirler, bu kanunun kapsamı dışındadır." şeklindeki amir hükmü uyarınca, derneklerin bu kanun kapsamı dışında olduğu, Yardım Toplama Yasasının 28. maddesindeki düzenlemenin dernek görevlilerini kapsamadığı anlaşılmakla; P.. İlköğretim Okulu Yaptırma ve Yaşatma Derneğinin başkanı ve yönetim kurulu üyesi olan sanıkların, toplam 205.000,00 TL'lik makbuz bastırmak suretiyle yardım toplamalarına valilik makamının olurları ile izin verildiği ve derneğe ait gelir ve giderler hesaplandığında ise, okul inşaatının yaklaşık maliyetinden fazla harcama yapıldığının tespit edildiği sübut bulan olayda, sanıkların eylemlerinin hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, TCK'nın 51/3. maddesindeki denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, TCK'nın 51/3. maddesindeki denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7739, Karar No: 2014/18503, Tarih: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7739 E.  ,  2014/18503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/773 Karar no:2013/797

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkiyi düzenleyen hükmün üçüncü fıkrasında "Taraflar ayrı şehirde yaşadıkları takdirde, dini bayramların 2.günü sabah saat 09:00'dan başlayıp öğlen saat 12:00'de sona ermek üzere; taraflar aynı şehirde yaşadıkları takdirde yukarıdaki sürelere ek olarak her ayın l. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan aynı gün öğlen saat 12:00'ye kadar çocuğun davalı babaya verilerek çocukla baba arasında şahsi münasebet tesisine," şeklinde düzenleme yapılmış ise de; bu fıkranın devamında taraflar ayrı şehirde yaşadıkları takdirde, dini bayramların 2. günü sabah saat 09:00'dan başlayıp akşam saat 17:00'de sona ermek üzere ve ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 09:00'dan başlayıp 31 Temmuz akşam saat 17:00'de sona ermek üzere; taraflar aynı şehirde yaşadıkları takdirde yukarıdaki sürelere ek olarak her ayın l. ve 3.hafta sonları Cumartesi günü sabah saat 10:00’dan Pazar günü akşam saat 17:00'a kadar çocuğun davacı anneye verilerek çocukla baba arasında şahsi münasebet tesisine", şeklinde ikinci kez kişisel ilişki süreleri düzenlenmiştir. Düzenlenen bu kişisel ilişkiye ilişkin hükümler birbiriyle çelişkili olup infazda da tereddüt yaratacak niteliktedir. Velayetleri anneye verilen çocuklar ile baba arasında uygun süreli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14021, Karar No: 2014/12464, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14021 E.  ,  2014/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/457-2013/67

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Kurum vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13248, Karar No: 2022/14243, Tarih: 03.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13248 E.  ,  2022/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 18. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığını, sendikası üyesi olduğunu ve toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) gereği müvekkilinin günlük 7,5 saatten fazla çalıştırılmayacağını, bu süreyi aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilmesi gerektiğini, toplu ... sözleşmelerinde fazla çalışmaların saat ücretinin %80 fazlası ücret üzerinden hesaplanarak ödeneceğinin belirtildiğini, yine toplu ... sözleşmesinde fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceğinin düzenlendiğini ve kısa çalışma primlerinin de ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının ilgili Yönetmelik ile ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olduğunu, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesi ve yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda sunulan ölçüm analiz raporlarında farklı işler esas alınarak ölçümler yapıldığı ve sonuç olarak ölçümlenen ses değerinin yüksek olduğu, yüksek gürültülü işlerin Yönetmelik kapsamında olduğunun belirtildiği, davacı ölçüm yapılan işyerinde çalışan bir işçi olduğundan Yönetmelik ve toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakkına sahip olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olmadığını, bu husus göz önüne alındığında davacının fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanamadığını, zira davacının çalıştığı yerde İdarece tüm ölçümlemelerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, çalışanların sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ortama izin verilmediğini, davacının fiili çalışmaları haftalık 45 saatin altında olmasına rağmen kendisine haftalık 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını, bunun üzerine bir de fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin mükerrer ödemeye ... açacağını, fazla çalışma ücretinin %80 zamlı hesaplanmasının doğru olmadığını, hesaplanan tüm alacaklara ve hesaplama yöntemlerine itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... Eldeki uyuşmazlıkta ilk önce çözülmesi gereken husus, davacının/davacıların çalışmalarının anılan Yönetmelik kapsamında geçip geçmediği olup gönderme kararımız doğrultusunda işyerinde konusunda uzman ... güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetince ana dosya üzerinden ... bir keşif yapılarak, (ana dosya olan Dairemizin 2022/2240 E. sayılı dosyası)bilirkişi heyetinden rapor aldırıldığı, alınan raporda davacının yaptığı işin, Yönetmelikte belirtilen işlerin gürültülü işler kapsamında olduğu hususları ayrıntılı olarak gösterildiği belirlenmiş olup, mahkemece davacıların yaptıkları ... itibariyle Yönetmelik kapsamında oldukları sonucuna varılmasında isabetsizlik görülmemiştir. Davacı/davacılar sendika üyesi olup, işyerinde uygulanmakta olan ve yararlandıkları anlaşılan toplu ... sözleşmelerinin 25, 52/c ve 52/son maddeleri uyarınca Yönetmelik kapsamında oldukları anlaşılmakla kısa çalışma primine de hak kazandıklarının mahkemece kabulünde hata bulunmamaktadır. Fazla çalışma alacağı ile ilgili olarak da, ibraz edilen puantaj kayıtlarına göre davacının günde 8,5 saat çalıştırıldığı görülmekle, davacının anılan yönetmelik kapsamında olduğu anlaşılmakla günde 7,5 saati aşan çalışmalar fazla çalışma olarak kabul edileceğinden, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Zira davacının günde yarım saat fazla çalışma yaptığı, ... hükümleri uyarınca saat ücretinin %80 zamlı ücret esas alınarak hesaplama yapıldığı, fazla çalışma süresine isabet eden verimliliği teşvik primi tutarının fazla çalışma alacağından mahsup edildiği belirlenmekle, yapılan hesaplamada hata saptanmamıştır. Öncelikle talep konusu alacakların dayanağı toplu ... sözleşmesi olduğundan en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesi yerindedir. Faiz başlangıç tarihleri yönünden ise, fazla çalışma alacağının toplu ... sözleşmesinin 54/c ve 51/b bentleri uyarınca ücret ile birlikte ödenmesi gerekeceğinden hükme esas alınan karar eki sayılan bilirkişi raporundaki tespit edilen temerrüt tarihlerinden itibaren yürütülmesi yerindedir. Öte taraftan kısa çalışma primi alacağı yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmediğinden, bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ayrıca yerinde olmuştur.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinin "Gürültülü işler" başlıklı (p) bendi, "gürültü düzeyi en yüksek maruziyet ... değerini (8h=85 dB (A) ) aşan işler" hükmünü, "Pnömokonyoz yapan tozlu işler" başlıklı (s) bendinin (I) numaralı alt bendi ise "pnökomonyoz yapan tozların bulunduğu işyerlerindeki işler" hükmünü, "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi de "Bu Yönetmelik kapsamına giren işlerde fazla çalışma yapılamaz." hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinin "Primler" başlıklı 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendi şöyledir:

"Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir."

Maddenin dördüncü fıkrası ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."