muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4725, Karar No: 2023/4413, Tarih: 20.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/4725 E.  ,  2023/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/8202 Esas, 2022/729 sayılı bozma Kararı üzerine;

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/337 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.02.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşması sebebiyle müsnet suçtan cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suç sabit görülmeyerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olduğu yönünde kesin ve yeterli delil ikame olunamayan sanığın, örgüte müzahir derneğe üye olduğu, tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere bu derneğe üye kazandırmak için faaliyetlerde bulunduğu, Bank ... hesabında 27.01.2014 tarihinde 85.010,10 TL ve 04.02.2015 tarihinde 100,00 TL tutarında katılım hesapları açtığı, 27.01.2014 tarihinde açılan katılım hesabına ilişkin açıklamalarda bulunmuş ve bir takım belgeler sunmuş ise de 04.02.2015 tarihinde açılan katılım hesabının miktarı ve açılış tarihi itibari ile talimata uygun olarak örgütün finans kaynağı olan Bank Asyaya maddi destek sağlamak suretiyle örgüte yardım kastıyla açıldığı anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/337 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6459, Karar No: 2017/2704, Tarih: 17.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6459 E.  ,  2017/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; iflas dairesince şikayet olunan müflis firma adına kayıtlı fabrika nitelikli taşınmazın, şikayetçi banka lehine rehinli olan fabrika içerisinde bulunan rehinli makinelerle birlikte satılarak paraya çevrildiğini, iflas idaresinin kararıyla satış bedelinden şikayetçi bankaya herhangi bir ödeme yapılmamasına karar verildiğini, iflas idaresi kararına gerekçe olarak ise rehin sözleşmesinin geçersiz olduğunu ve rehin sözleşmesine konu makinelerin fabrikaya rehin sözleşmesinden önce girmiş olması sebebiyle taşınmazın teferruatı haline gelerek taşınmaz üzerindeki ipoteklerin kapsamı içinde kaldığının gösterildiğini, iflas idaresinin kararının usule, yasaya ve hakkaniyete bütünüyle aykırı olduğunu ileri sürerek, iflas idaresinin usul ve yasaya aykırı kararının iptaline, sıra cetvelininde rehinli makinelerin satış bedeli üzerinde şikayetçi banka dışındaki alacaklılara da rüçhan hakkı tanınmış olması halinde iptali ile ihale bedelinin rehinli makinelere isabet eden kısmı için şikayetçi bankanın rüçhanlı ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; şikayetçinin, şikayet olunan iflas idaresinin satış bedelinden öncelikli olarak davacıya ödeme yapılması talebinin reddine dair işlemin iptalini istediği, bunun yanında neticeten şikayetçi bankanın kendisine rüçhanlı pay ayrılmadığına ilişkin sıra cetvelinin iptalinin de talep edildiği ve itirazın alacağın esas ve miktarına ilişkin olduğu, İİK'nın 223 ve devamı maddeleri uyarınca şikayetçi bankanın 12.07.2001 tarihli rehin sözleşmesi kapsamına menkul malların dahil olup olmayacağı ya da bunların daha sonra tesis edilen gayrimenkul ipoteği kapsamında kalıp kalmadığı hususlarının ihtilaf konusu olduğu, bu nedenle bu tür davalara genel mahkemelerde bakılabileceği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

İİK'nın 235/son maddesinde iflas sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına taalluk etmeyip yalnızca sıraya yönelik ise davanın şikayet yoluyla icra mahkemelerinde görüleceği belirtilmiştir. Somut olayda ipotek kapsamında satılan rehinli taşınırların bedelinin rehin alacaklısı adına masaya kayıt kabulü istenilmiş ise de ipotek kapsamının belirlenmesi, satış bedelinin ipotek alacaklısına mı yoksa taşınır rehni alacaklısına mı verileceği hususu şikayet olunan tarafın alacağının esas ve miktarına yönelik olmadığından ihtilafın icra hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu nedenle davaya devam edilerek esasa ilişkin bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik nedeniyle şikayetin reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14545, Karar No: 2008/3803, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14545 E.  ,  2008/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar murisleri ...’nin 15.03.2006 tarihinde genel cerrah olan davalı Doktor ... tarafından, diğer davalıya ait hastanede laproskopik safra kesesi ameliyatı olduğunu, hatalı ameliyat ve sonrasında gerekli tedavi ve bakımın yapılmaması sebebi ile 03.04.2006 tarihinde vefat ettiğini, murislerinin basit bir ameliyat sonrası ölmesi nedeniyle duydukları üzüntü karşılığı her biri için ayrı ayrı 25.000,00 YTL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalılardan alınmasını istemişlerdir.

Davalılar ameliyatta herhangi bir kusurunun olmadığını, hastanın başka hastalıkları da olduğunu, ölüm olayı ile ameliyat arasında illiyet bağı bulunmadığını savunarak davanın reddini reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporu gereğince davalıların kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne her bir davacı için 1000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan alınmasına, ıslahla maddi tazminat istenemeyeceğinden bu talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından gerçekleştirilen hatalı ameliyat nedeniyle murislerinin öldüğünü ileri sürerek, duydukları üzüntüler nedeniyle manevi tazminat talebine bulunmuşlardır. 2007/14545-2008/3803

Uyuşmazlık, uygulanan tedavi ve ameliyatta davalı doktorun herhangi bir kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Uyuşmazlık, uygulanan tedavi ve ameliyatta davalı doktorun herhangi bir kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (BK:390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek, tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Müvekkil durumundaki hasta, doktor olan vekilden, titiz, dikkatli ve özenli davranılmasını beklemekte haklıdır. Özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacılar murisinin davalı şirkete ait hastanede diğer davalı doktor tarafından safra kesesi ameliyatı olduğu, ameliyat sonrası tam olarak sağlığına kavuşamaması nedeniyle başka hastanelerde müdahalelerde bulunulduğu ve 03.06.2006 tarihinde vefat ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 20.12.2006 tarihli raporunda sonuç olarak “Rıfat Servi’nin 15.03.2006 tarihinde doktor ... tarafından yapılan laproskopik kolesistektomi ameliyatı sırasında mide ön ve orta yüzde perforasyon, ileumda seroza yaralanması koledok tam kesisi meydana gelmesinin tıp kurallarına uygun olmadığı oybirliği ile müteala olunur.” denilmiş, mahkemece de bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de anılan rapor, hastaya yapılan tedavi ve uygulanan ameliyat nedeniyle gerekli özenin gösterilip gösterilmediği, bu tip komplikasyonlara hangi sıklıkta ve ne gibi durumlarda rastlandığı, doğabilecek komplikasyonlara 2007/14545-2008/3803

karşı hastanın bilgilendirilip bilgilendirilmediği, tedavi ve ameliyatta herhangi bir hata, ihmal olup olmadığı konularında açıklama içermediğinden, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli değildir. Bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, hastanın gerek davalı hastanede gerekse sonradan götürüldüğü diğer hastanelerde yapılan ameliyat ve tedavilerine ilişkin tüm bilgiler, ameliyat ve tabela kağıtları, varsa çekilen filmler, sonografik inceleme raporları, epikriz ve Adli Tıp Raporu birlikte gönderilip, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, genel cerrahi konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacılar murisine uygulanan tedavi ve ameliyatta davalı doktora atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalı doktorun az yukarda açıklanan ilke ve esaslara göre kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5258, Karar No: 2022/6718, Tarih: 05.07.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5258 E.  ,  2022/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Somut olayda velâyeti anneye verilen ortak çocuk 2014 doğumlu Buğlem ile baba arasında "Her ayın 2. ve 4. hafta sonları Cumartesi günleri saat 17.00 Pazar günleri saat 17.00, dini bayramların 1. günü saat 17.00 2. günü saat 17.00, sömestr tatilinin 1. günü 17.00 7. günü 17.00, yaz tatilinde 1 Ağustos saat 17.00 31 Ağustos saat 17.00 arası, Babalar Gününde saat 09.00-19.00 saatleri arası" şeklinde kişisel ilişki tesis edilerek karar verilmiş ve karar davalı anne tarafından temyiz edilmiştir. İlk derece mahkemesince kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesi doğru ise de kişisel ilişki süresinin tüm dini bayramların 1. günü saat 17.00'den 2. günü saat 17.00'ye kadar babaya tanınan genişlikte olması beklenemez. Bu nedenle bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmesi doğru olmamış ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi hükmünün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 370/2).

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının 1. bendindeki kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin "Dini bayramların 1. günü saat 17.00 2. günü saat 17.00," şeklindeki bölümün hükümden çıkarılmasına, yerine "... Bayramlarının 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar davacı baba ile; Kurban Bayramlarının 1. günü saat 10.00'dan 2. günü saat 17.00'ye kadar davacı baba ile cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 05.07.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/15311, Karar No: 2014/13382, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15311 E.  ,  2014/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/144-2013/308

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7602, Karar No: 2012/4961, Tarih: 02.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/7602 E.  ,  2012/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Turz. Deri Tekstil Kimya Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... Kimya Kimyevi Madde Teknik Dan. Tic. Ltd. Şti., 2-... arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.11.2010 gün ve 2010/496-2010/502 sayılı hükmü onayan Dairemizin 28.09.2011 gün ve 2011/1901-2011/5475 sayılı ilâmı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2011/30067 sayılı takip dosyasının,

2-Davalılar vekilinin ek karar düzeltme dilekçesinde bildirdiği Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davacı şirket aleyhine başlattığı 2011/22405 sayılı takip dosyasının (gerekise davalılar vekilinden bilgi alınarak) ilgili yerlerden getirtilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.