muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1956, Karar No: 2011/12061, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1956 E.  ,  2011/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin olarak açılan davada .../... Sulh Hukuk ve .../... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Kaçak su kullanımına dayalı olarak yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, ilk davanın .../... Sulh Hukuk Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi sıfatıyla .../... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmış, anılan mahkemece görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde başvurulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karar da kesinleşmiştir. Davacının bunun üzerine .../... Asliye Hukuk Mahkemesinde yeniden dava açtığı görülmektedir. Dava açılan .../... Asliye Hukuk Mahkemesi görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu bildirerek görevsizlik kararı vermiş, davacı vekilinin olumsuz görev uyuşmazlığı meydana geldiği ve giderilmesi gerektiğini belirten dilekçesi üzerine yargı yerinin belirlenmesi için dosyayı Daire'ye göndermiştir.

İki mahkeme arasında görev uyuşmazlığının meydana gelebilmesi için ilk mahkemenin vermiş olduğu görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra 10 gün içinde başvurulması üzerine görevli mahkemede görülmeye başlanan davada yeniden karşı görevsizlik kararı verilmesi gerekmektedir. İlk görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde

başvurulması üzerine görevli mahkemede görülmeye başlanan dava yeni bir dava olmayıp görevsiz mahkemede açılmış olan davanın devamıdır. Dosyanın gönderildiği görevli mahkemede yeniden harç alınmaz. Görevsiz mahkemede dava açılması ile kazanılmış olan haklar saklı tutulmuş olur.

başvurulması üzerine görevli mahkemede görülmeye başlanan dava yeni bir dava olmayıp görevsiz mahkemede açılmış olan davanın devamıdır. Dosyanın gönderildiği görevli mahkemede yeniden harç alınmaz. Görevsiz mahkemede dava açılması ile kazanılmış olan haklar saklı tutulmuş olur.

Somut olayda ilk görevsizlik kararının verilmesinden sonra bu karar kesinleştikten sonra 10 gün içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için müracaat edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacı tarafça .../... Asliye Hukuk Mahkemesine yeni bir dava açılmıştır. Açılan bu dava .../... Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış ve görevsizlik kararı verilmiş olan davanın devamı niteliğinde değildir. Dolayısıyla yeniden açılan davada sadece .../... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bulunan bir görevsizlik kararı bulunmaktadır. Aynı davanın devamı niteliğinde olan davada karşılıklı olarak verilmiş ikinci bir görevsizlik kararı yoktur. Buna göre yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/5366, Karar No: 2024/8147, Tarih: 01.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5366 E.  ,  2024/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/197 E., 2024/433 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/855 E., 2022/1136 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki süresinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Diyarbakır 2. Aile Mahkemesinin 01.06.2021 tarih, 2021/618 Esas ve 2021/672 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuk ...'ın velayetinin davalı anneye verildiğini, davacı baba ile yatısız kişisel ilişki tesis edildiği ancak düzenlenen kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu iddia ederek davasının kabulüne, çocukla baba arasında her ayın l. ve 3. haftasonu Cumartesi günü 09:00 ile takip eden Pazar günü 19:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 09.00 ile 3. günü 19.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü 09.00 ile 19.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00'dan takip eden 7. günü saat 19.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 30 Temmuz saat 19:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma kararının 5 ay önce kesinleştiğini, bu sürede kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek yeni bir gelişmenin ortaya çıkmadığını, müşterek çocuğun baba ile yatılı kalmak istemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma kararının 5 ay önce kesinleştiğini, bu sürede kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek yeni bir gelişmenin ortaya çıkmadığını, müşterek çocuğun baba ile yatılı kalmak istemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma kararı ile ortak çocuk ile baba arasında yatılı olmayacak şeklide kurulan kişisel ilişkinin, babalık duygularının tatmini ve çocuğun bedensel, fikri, ruhsal, eğitsel, kültürel gelişimi noktalarında yetersiz olduğu, sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen 01.06.2022 tarihli . raporu içeriğinde çocuk ile baba arasında yatılı şekilde kişisel ilişki kurulmasına engel bir durumun bulunmadığının anlaşıldığı, davacı babanın aynı binada ikamet eden anne ve kız kardeşinden destek olduğu, ortak çocuğun, baba ile yatılı olacak şekilde görüşmek istediğine yönelik beyanı, çocuğun baba yanında yatılı olarak kaldığı zamanlarda, oldukça mutlu olduğun , baba, babaanne, hala ve kuzenleriyle keyifli vakit geçirdiği ve yatılı olarak kalmak istediği yönünde olan davacı tanıklarının beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, baba ile çocuk arasında babalık duygularını da tatmin edecek düzeyde yatılı şekilde şahsi ilişki kurulmasının, çocuğun yüksek menfaatlerine ve kişisel gelişimine uygun olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, tedbiren şahsi ilişki tesisine ilişkin ara karardan rücu edilerek, çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 20. günü saat 17.00'a kadar, sömestr tatilinin ilk günü saat 10.00'dan 7. Günü saat 17.00'a kadar, Kasım ayındaki ara tatilin ilk günü saat 10.00'dan 3. Günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aşamalardaki beyanlarını tekrarlamakla birlikte, kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olmadığını, babalık duygularını tatmin içinde yetersiz olduğunu ileri sürerek kararın kişisel ilişkinin süresi yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aşamalardaki beyanlarını tekrarlamakla birlikte davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aşamalardaki beyanlarını tekrarlamakla birlikte davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı dosya içerisinde bulunan tüm bilgi ve belgelere göre, aradan geçen süre ve çocuğun yaşı da dikkate alındığında, çocuğun baba ile yatılı şekilde kişisel ilişki kurması halinde çocuğun bedeni fikri ve ruhsal gelişiminin olumsuz etkileneceğine ilişkin bir delil olmadığı, boşanma kararı ile düzenlenen kişisel ilişkinin yetersiz kaldığı da gözetilerek ayda iki kez hafta sonları, dini bayramlar, ara tatil, yarıyıl ve yaz tatillerinde olmak üzere çocukla kişisel ilişki kurulması usul ve yasaya uygun olduğu, Mahkemece tesis edilen kişisel ilişki süresinde bir isabetsizlik bulunmadığı; Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, yargılama aşamasında kendini vekille temsil ettiren davacı lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesinde ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, kişisel ilişki süresinin az olduğunu, baba ve çocuğun doğum günleri ile ara tatillerde de kurulmasının gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, yatılı kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına aykırı olduğunu, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, boşanma kararından sonra koşullarda bir değişiklik olmadığını, talep aşılarak karar verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişiseli ilişki davasında verilen kararın çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı ile talep aşılarak karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü ve 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişiseli ilişki davasında verilen kararın çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı ile talep aşılarak karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü ve 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken, çocuğun üstün yararının yanında analık ve babalık duygularının tatmin edilmesine ve geliştirilmesine de özen gösterilmelidir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; ortak çocuğun inceleme tarihi itibariyle 6 yaşını doldurduğu dikkate alındığında, çocuk için anlamlı olacak ve duygu bağının güçlenmesine katkı sağlayacak şekilde çocuğun doğum günü ve babalar gününde de baba ile görüşme sağlanmasının çocuğun üstün yararına uygun olacağı anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilerek baba ile ortak çocuk arasında daha uygun sürelerde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı vekilinin kişisel ilişkinin süresine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "velayeti davalı anneye bırakılan müşterek çocuk 07.03.2018 doğumlu ... ile davalı babanın her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00 dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00 dan 20. günü saat 17.00 a kadar, sömestır tatillerinin ilk günü saat 10.00'dan 7. Günü saat 17.00'a kadar, birinci dönem ara tatili Kasım ayında tatilin ilk günü saat 10.00'dan 3. Günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00 dan 3. günü saat 17.00'a, çocuğun tekli yıllarda doğum gününde sabah 10.00 dan, aynı gün akşam 17.00' a kadar, her yıl babalar gününde sabah 10.00 dan, aynı gün akşam 17.00' a kadar kişisel ilişki kurulmasına” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38104, Karar No: 2014/3927, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38104 E.  ,  2014/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/87-2012/427

DAVA :Davacı, ücret alacağı ile ikramiye fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı kuruma ait işyerinde çalıştığını, davacının 06.05.2002 tarihinde iş kazası geçirdiğini, bu kaza neticesinde %0 malul olduğunu, iş kazası sonrasında davacının iş değişikliği nedeniyle ücret kaybı, ikramiye kaybı olduğunu, tüm bu ücret kayıplarının iş kazası sonrasında meydana gelen iş değişikliği önceden 1. sınıf kömür kazı işçisi iken 5. gurup tali işlerde çalıştırılmaya başladığını, bu kaza nedeniyle davacının parasal kayıpları olduğunu ve halen devam ettiğini, iş kazası nedeniyle iş değişikliği yapılmamış olsa idi ücretlerde ve diğer sosyal haklarda değişiklik olmayacağını beyan ederek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 06.05.2002 tarihinden itibaren iş değişikliği nedeniyle uğranılan parasal kayıpların tespiti ile 10,00 TL tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren cevap dilekçesinde, davacının iş kazasından sonra tekrardan daha ağır çalışma şartlarını gerektiren pano ayak üretim işçiliğinde çalıştırılmaya devam edilmesinin kendi yararına olmayacağını, iş kolunun değiştirilmesinin işçi sağlığı ve iş güvenliğini korumak açısından müvekkili kurum için bir zaruret hasıl olduğundan İş Kanunu ve Toplu İş Sözleşme hükümlerine göre işverenin işçiyi sağlığına uygun işlerde çalıştırmak zorunda olduğundan iş değişikliği yapıldığından ücret farkı yönünden alacağın olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ilk olarak verilen kararda, kaza tarihinden önceki sanatının 1. grup pano ayak üretim işçiliği iken, kaza tarihinden sonra 4. grup kancacı işçiliği olarak iş değişikliği yapıldığı, 1. grup işçilik ile 4. grup işçilik arasındaki 19.10.2002 tarihinden dava tarihinden dava tarihi ücret farklarının kabulüne, ikramiye farkının reddine karar verilmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararında, davacının göreviyle ilgili değişikliğin toplu iş sözleşmesinin 41. Maddesi ile İş ve İşyeri Değişimleri Sınavları Yönergesine uygun olarak yapılıp yapılmadığının belirlenemediği, dosya içinde davacının çalışmakta olduğu işi yapamaz olduğuna dair bir rapora rastlanmadığı açıklanmış, gerekli araştırmaları yapılarak karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararında, davacının göreviyle ilgili değişikliğin toplu iş sözleşmesinin 41. Maddesi ile İş ve İşyeri Değişimleri Sınavları Yönergesine uygun olarak yapılıp yapılmadığının belirlenemediği, dosya içinde davacının çalışmakta olduğu işi yapamaz olduğuna dair bir rapora rastlanmadığı açıklanmış, gerekli araştırmaları yapılarak karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, işverence sunulan 08.04.2011 tarihli yazı doğrultusunda bilirkişi hesap raporu alınmış, 24.11.2011 tarihli raporda davacının davaya konu alacaklara hak kazanamayacağı belirtilmiştir. Sözü edilen raporda, 16.07.2002 tarihli doktor raporunda davacının B/ 27’ye göre çalışacağının belirtildiği ve davacının da 17.07.2002 tarihli taahhütnamede nakliye sanatında çalışmayı kabul ettiği, 18.09.2002 tarihinde ise kancacılık işini yapmak üzere sınava girdiği ve başarılı olduğu belirtilmiştir.Davacı vekilinin itirazı üzerine başka bir bilirkişiden alınan raporda ise doğrudan hesaplamaya gidilmiş, davacının görevinin talebi olmaksızın işverence resen değiştirildiği açıklanmıştır.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda işverence görev değişikliği yapılmasında hukuka aykırı bir yön olmadığı belirtildiği halde, görev değişikliğine bağlı oluşan kayıplardan işverenin sorumlu olduğu belirtilerek, iş kazasında % 100 kaçınılmazlık sebebiyle %40 oranında indirime de gidilerek ücret farkı isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiği üzere, davacının işi geçirdiği iş kazası sonrası uzun süre istirahatlı olmasının ardından TTK Sağlık İşleri Şube Müdürlüğünün yazısına göre 1. grup olan pano ayak üretim işçiliğinden, 5. grup olan kancacılık işine verildiği anlaşılmaktadır. Yapılan değişiklik toplu iş sözleşmesinin 41. maddesi ile İş ve İşyeri Değişimleri Sınav Yönergesinin 13. maddesine uygundur. Zira sözü edilen hükümlere göre TTK sağlık birimlerinin raporuna göre işçinin başka işte çalıştırılması mümkündür. Bu durum bozma sonrası alınan ilk bilirkişi raporunda belirlendiği gibi, esasen Mahkemece de kararın gerekçesinde işverence yapılan değişikliğin hukuka uygun olduğu belirtilmiştir. Davanın görevindeki değişiklik hukuka uygun olduğuna göre aynı değişikliğe bağlı ücret farkı isteğinin kabulü hatalıdır. Görev değişikliğinin iş kazası sonucu ortaya çıkması sonuca etkili değildir. İş kazasına bağlı olarak maddi ve manevi tazminat davası açılmış bu yönde daha önce yargılama yapılarak karar verilmiştir. Mahkemece hukuka uygun şekilde yapılan görev değişikliğine bağlı olarak ve indirim yapılmak suretiyle ücret farkına karar verilmesi hatalıdır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5110, Karar No: 2015/12811, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5110 E.  ,  2015/12811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/421-2013/667

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, maliki ve sürücüsü M..G..'e ait ....plakalı aracın 15.07.2006 tarihinde S.. ili, H... ilçesinde trafik kazası yaptığını, kaza ile ilgili olarak S...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/428 Esas 2007/261 Karar sayılı dosyası ile M.. G..'in asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kazada O..G..'in %15, S..E..'in ise %60 oranında iş gücü kaybına uğradığını, M.. G..'in kullandığı aracın geçerli bir mali bir mesuliyet sigortası bulunmadığından müvekkili kurum tarafından O..G..'e 13.225 TL, S.. E..'e 57.500 TL ödeme yapıldığını, M.. G..'in kazada hayatını kaybettiğinden mirasçılarının borçtan sorumlu olduklarını, davalı mirasçılar aleyhine C.. İcra Müdürlüğünün 2010/468 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptaline, davalıların %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; herhangi bir cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalıların C.. İcra Müdürlüğünün 2010/468 Esas sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptaline, icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.