muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/68, Karar No: 2023/10484, Tarih: 08.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/68 E.  ,  2023/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2018 tarihli ve 2018/6000 Esas sayılı iddianamesi ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h, 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2018 tarihli ve 2018/191 Esas, 2018/372 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 168/3-2, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/3270 Esas, 2019/1199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2022 tarihli tebliğnamesiyle kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

1. Mağdurun soyut iddiasından başka delil olmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2022 tarihli tebliğnamesiyle kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

1. Mağdurun soyut iddiasından başka delil olmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların savunmaları, mağdur ve tanık beyanları Resim Teşhis Tutanağı ve tüm dosya içeriği hep birlikte değerlendirildiğinde, mağdur ...'ın internetten ulaştığı sanık ...'ın kullanmakta olduğu 0... ... 57 85 numaralı telefonu, kullanmakta olduğu 0... ... 4110 telefondan arayarak cinsel ilişkide bulunma konusunda anlaştıkları, mağdur ...'ın yanında tanık arkadaşı D. G. olduğu halde sanık ... ile ... Caddesi üzerinde bulunan ... Otel yanında gece vakti sayılan saat 23.00 sıralarında buluştukları, sanık ... ve sanık ...'nın yanında bulunan açık kimlik bilgileri belirlenemeyen bayanın mağdur ve tanık D. G.' yi yan sokakta bulunan bir apartmana yönlendirdikleri, mağdur ve tanığın sanık ...'nın gösterdiği apartmana girdikleri ve apartmana girer girmez sanık ...'nın kapıyı kapattığı, içeride beklemekte olan sanık ...'ın mağdurun boğazına bıçak dayadığı, mağdur ...'ın korkuya kapılarak direnmemesi ile sanık ...'nin mağdur ...'ın cebinde bulunan 120,00 TL parayı aldığı, sanıkların daha sonra hızlıca plakası belirlenemeyen minibüse binerek olay yerinden kaçtıkları mahkemece kabul edilmiştir.

2. Kolluk güçleri tarafından daha sonra yakalanan sanıkları mağdur ve tanığın teşhis ettikleri dosyadan anlaşılmaktadır.

3. Mağdurun suç nedeniyle oluşan zararının sanıkların yakınları tarafından kovuşturma aşamasında giderildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurdan 120,00 TL alındığının anlaşılması karşısında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, yağma konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanıklara verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/3270 Esas, 2019/1199 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/3270 Esas, 2019/1199 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18642, Karar No: 2014/3943, Tarih: 27.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18642 E.  ,  2014/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/35-2012/110

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davacının davasının HMK.nun 150/5.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, birleşen dosya yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Y.. B.. ile borçlu P....Ecza Deposu Ltd. Şti. arasında kredi sözleşmeleri imzalandığı, asıl davanın davacısı L.. E.. ile birleşen davanın diğer davalılarının da kredi sözleşmelerinde müteselsil kefil olarak imzalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı L.. E.. 21.02.2001 tarihinde verdiği dava dilekçesinde, kefaletinin sona erdiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, asıl davaya karşı verdiği cevap dilekçesinde davacının kefaletinin sona ermesine ilişkin koşulların oluşmadığını belirterek asıl davanın reddini istemiştir.

Banka kredi hesabını kat ederek borçlu ve kefiller hakkında icra takibi yapmış, takibe itiraz edilmesi üzerine İstanbul 7. Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1106 esasında kayıtlı itirazın iptali davasını açmış, 21.05.2002 tarihinde itirazın iptali davası ile asıl davanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 28/04/2005 tarihinde asıl davanın 3 kez takipsiz bırakıldığından, asıl davanın HUMK.nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, birleşen dava yönünden ise L.. E..’in kefaletinin sona erdiğinden söz edilemeyeceğini, sözleşmelerdeki imzanın L.. E.. eli ürünü olduğunu, bu nedenle bilirkişi raporunda belirlenen miktar üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, davacı banka yararına % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar vermiş, hüküm davacı, birleşen davanın davalısı L.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 20/04/2007 tarih, 2006/10653 esas ve 2007/4013 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 20/04/2007 tarih, 2006/10653 esas ve 2007/4013 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl davanın açılmamış sayılması kararının kesinleştiği, İstanbul 8. ATM tarafından verilen karar kesinleştiğinden aynı hükmün yeniden kurularak asıl davacının davasının HMK. 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği, dosya içerisinde mevcut ibraname başlıklı yazı ekinde ödeme dekontundan bahsedilmekte ise de Yapı Kredi Bankası genel müdürlüğünden gelen 09/04/2012 tarihli müzekkere cevabında, ödeme dekontuna rastlanmadığı gibi ibraname başlıklı yazının verildiğine dair herhangi bir bilgi ve belgeye de rastlanamadığının belirtildiği, dolayısıyla birleşen davada davacı vekilinin yaptığı takipte haklı olduğu sonucuna varıldığı, yapılan imza incelemesi neticesinde de hem genel kredi sözleşmelerindeki, hem de limit arttırım sözleşmelerindeki imzaların L.. E..'e ait olduğunun, İstanbul 8. ATM'nin birleşen dava yönünden vermiş olduğu kararın yerinde olduğunun anlaşıldığı, birleşen davada davacı bankanın talebinin yerinde görülerek takibin L.. E.. mirasçıları yönünden devamına karar verildiği gerekçesiyle, asıl davada, davacının davasının HMK. 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, birleşen İstanbul 7. ATM. 2001/1106 esas sayılı davada, birleşen dosya yönünden nakit alacağa ilişkin istemin kabulü ile itirazın 194.627,06-TL üzerinden iptaline ve takibin devamına, 137.490,07 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren borç tamamen ödeninceye kadar %300 tf ve bunun %5 GF uygulanmasına, gayri nakti krediler üzerinden ise isteğin kısmen kabulü ile 29.032,05 TL'nin davacı banka nezdinde faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmek üzere itirazın iptaline ve takibin devamına, karar verilen miktarın ( 194.627.06 TL ) asıl davacının %40 oranında hesaplanan 77.850,82-TL icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı/birleşen dosya davalısı L.. E.. mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden L.. E.. mirasçıları, 21.10.2010 tarih, 2010/408 esas ve 2010/1540 karar sayılı Kadıköy Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kararı ile mirası reddetmişlerdir. Bu durumda mahkemece L.. E.. mirasçılarının mirası reddettikleri gözetilerek bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4892, Karar No: 2019/5269, Tarih: 02.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/4892 E.  ,  2019/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 12/04/2018 gün ve 2016/15879-2018/4973 sayılı ilamıyla ilgili davalı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay bozma ilamının ve karar düzeltme dilekçesinin davacı kadına tebliğine ilişkin mazbatada, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli, 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada beyanına başvurulan kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacıya Yargıtay bozma ilamının ve karar düzeltme dilekçesinin tebliği geçersizdir. Davacı kadına, Yargıtay bozma ilamının ve karar düzeltme dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, karar düzeltme süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1651, Karar No: 2011/4852, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1651 E.  ,  2011/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının muvazaalı olduğuna İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce karar verildiğinden sıra cetveline alınamayacağını ileri sürerek sıra cetvelinin, müvekkilinin alacağının şikâyet olunandan önce gelecek şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahale talep eden ... vekili şikâyetçinin bu yola başvurmak yerine muvazaaya dayalı dava açması gerektiğini, eldeki şikâyetin açtıkları davayı uzatacağını ileri sürmüştür.

Şikâyet olunan şirket yargılamaya katılmamıştır.

İcra Mahkemesi'nce dava evvel düzenlenen sıra cetvelinde bir kısım alacaklının muvazaaya dayanarak dava açtığını fakat şikâyetçinin bu yola gitmediğini, muvazaanın tesbitine ilişkin genel mahkeme kararının ancak taraflarını bağlayacağı, taraf olmayan şikâyetçinin bu iddiayla sıraya itiraz edemeyeceği, ileri sürülen maddi olayların görevsizlik kararı verilmesini gerektirmediği ve müdahale talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ve özellikle şikayetçi yanca muvazaa iddiasına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmamasına göre, şikayet vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21454, Karar No: 2013/29889, Tarih: 24.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21454 E.  ,  2013/29889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı D. İnşaat Pvc. Aliminyum Çiftcam Ayakkabı Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33250, Karar No: 2024/6055, Tarih: 07.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33250 E.  ,  2024/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2703 E., 2019/414 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2017 tarihli ve 2016/823 Esas, 2017/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yapı kayıt belgesi verilmesinin eylemi suç olmaktan çıkarmadığı, yapı kayıt belgesinin suça konu yere ait olup olmadığının araştırılmadığı, vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ruhsata aykırı olarak açık terasın mevcutta bulunan duvar parabet üzerine cam balkon ve üzeri ahşap pergole çatı şeklinde yaptığı imalatın, bilirkişi raporu, dosya içindeki raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında bina vasfında olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ruhsata aykırı olarak açık terasın mevcutta bulunan duvar parabet üzerine cam balkon ve üzeri ahşap pergole çatı şeklinde yaptığı imalatın, bilirkişi raporu, dosya içindeki raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında bina vasfında olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davaya konu imalatın, bina niteliğinde olduğu, Tekirdağ Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 24.10.2018 tarihli yazı cevabı ekindeki yapı kayıt belgesi ve Süleymanpaşa Belediye Başkanlığı 03.01.2019 tarihli yazı cevabında, yapı kayıt belgesi düzenlenen taşınmazın yapı tatil tutanağında bilgileri yazılı bulunan taşınmaz ile aynı olduğunun belirtilmesi karşısında; 7143 sayılı Kanun ile İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı madde kapsamında, suça konu yer ile ilgili yapı kayıt belgesi düzenlendiği ve bu nedenle davaya konu binanın ruhsata uygun hale getirildiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki beraat kararı 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi gereğince kaldırılarak kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

V. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesinde, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15234, Karar No: 2014/12498, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15234 E.  ,  2014/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/290-2013/549

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.