muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11420, Karar No: 2014/11248, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11420 E.  ,  2014/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/147-2013/400

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın davacı vekilinin talep ettiği bilgilerin kendisine verilmesi suretiyle giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada,

dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14524, Karar No: 2022/12048, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14524 E.  ,  2022/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafisi, sanık ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6927, Karar No: 2023/325, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6927 E.  ,  2023/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2018 tarihli ve 2017/184 Esas, 2018/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.12.2020 tarihli ve 2018/4306 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Haksız tahrîk indirim oranının uygulanma derecesine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Haksız tahrîk indirim oranının uygulanma derecesine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ... ile mağdur ... ve tanık ... arasında ...içerisinde göz göze gelme nedeniyle tartışma ve arbede yaşandığı, tartışmanın kafe dışında da devam ettiği, ... ve mağdurun kafe dışına çıkmasıyla sanığın mağdurun koluna girdiği mağdurun kolunu çektiği, sanığın bel kısmından çıkardığı ele geçirilemeyen bıçakla mağduru bıçakladığı mağdurun yere düşmesine rağmen bıçaklamaya devam ettiği, mağdurun yerdeyken sanığa tekme atması ve tanık ...'ın da bağırmasıyla sanığın eylemine son verdiği şekilde gerçekleşen olayda, sanığın mağduru yerde de bıçaklamaya devam ettiği, toplamda beş bıçak darbesiyle yaraladığı, sanığın eylemine kendiliğinden son

vermediği anlaşılmakla kastının yaralama kastını aşarak öldürme kastı boyutuna ulaştığı ve bu şekilde mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Yaşanan tartışmada ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden bu durumda oluşan şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiği anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrîk hükümleri uygulandığı belirlenmiştir.

2. Sanığın savunmasında suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Tanıklar F.T., M.R.G., R.C.G., H.D. beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. 05.01.2017 tarihli görüntü izleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan, 14/03/2017 tarihli; “Şahıs adına düzenlenmiş Niğde Devlet Hastanesinin 04/01/2017 tarih ve 1840 sayılı adli rapor formunda; kesici delici alet yaralanması nedeni ile getirildiği, sağ omuz lateralinde yaklaşık 10 cm'lik parçalı kesi, sağ dirsekte 5 cm'lik parçalı kesi ve 2 cm'lik kesi, batın sağ arka duvarda 6 cm'lik kesi, sağ uyluk lateralinde 3 cm'lik kesi mevcut olduğu, hastayı genel cerrahi, kalp damar cerrahisi ve ortopedi uzmanlarının gördüğü, herhangi bir damar sinir yaralanmasının olmadığı, primer sütür atılmasının önerildiği, genel cerrahi uzmanının batına nafiz değil dediği, sütür atıldığı, kan etil alkol değerinin 0 mg/dl olduğu, hayati tehlikesinin olmadığı belirtilmiştir.

Sonuç: Meydana gelen yaralanmanın;

Kafatası kemiklerinde kırık, çatlak, iç organ bütünlüğünde bozulma, büyük damar, sinir yaralanması ve klinik olarak şuur kaybı tarif edilmediğinden, tüm vücutta toplam uzunluğu 20 cm'den fazla kesici alet yaralanmasından bahsedildiğinden;

1-Şahsın yaşamını tehlikeye uğratmadığı,

2-Basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu” görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sonuç: Meydana gelen yaralanmanın;

Kafatası kemiklerinde kırık, çatlak, iç organ bütünlüğünde bozulma, büyük damar, sinir yaralanması ve klinik olarak şuur kaybı tarif edilmediğinden, tüm vücutta toplam uzunluğu 20 cm'den fazla kesici alet yaralanmasından bahsedildiğinden;

1-Şahsın yaşamını tehlikeye uğratmadığı,

2-Basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu” görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ... ile tanık ...'ın olay tarihinde Niğde merkezde bulunan ...isimli işyerine gittikleri, bir müddet oturduktan sonra mağdurun lavaboya gittiği, tanık ...'ın oturduğu masanın karşısında sanık ... 'in de aralarında bulunduğu şahısların oturduğu, ...'ın bu şahıslarla sürekli göz göze gelmesi üzerine masalarına giderek "herhalde birine benzettiniz" dediği, bu nedenle taraflar arasında sözlü tartışmanın yaşandığı, mağdurun da lavabodan çıkarak şahısların yanına gittiği ve tartışmaya dahil olduğu, tarafların dışarı çıkması ile tartışmanın kafe dışında devam ettiği, sanığın mağdurun koluna girdiği ve ona "senle kafenin arkasına bir geçelim" demesi üzerine mağdurun sanığın elini iterek kolundan çıkarttığı, bunun üzerine sanığın ele geçirilemeyen bıçağı çıkartarak mağdurun bacaklarına doğru salladığı, mağdurun kendisini yere atarak bıçak darbesinden kurtulduğu, mağdurun

yerde olduğu sırada sanığın mağdurun vücudunun çeşitli yerlerini bıçak ile yaraladığı, mağdurun bağırması ve kavgayı ayırmaya çalışması üzerine mağduru bırakarak ...'ı elinde bıçak ile kovalamaya başladığı ancak yakalayamadığı, mağdurun da aracına binerek olay yerinden uzaklaşarak Niğde Devlet Hastanesi'ne gittiği anlaşılan olayda, suçta kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaraların niteliği ve sayısı, sanıkla katılan arasında öldürmeyi gerektiren husumetin bulunmadığı, sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Haksız Tahrîk Yönünden

Mahkemece ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği anlaşılmakla, sanık lehine uygulanan haksız tahrik indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Eksik İnceleme Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ve bu beyanla uyumlu tanıklar F.T., M.R.G., R.C.G., H.D.'nin anlatımları ile mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği ve kararın objektif bulgulara dayandırıldığı belirlendiğinden, inceleme konusu hükümde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Meşru Müdafaa Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ve bu beyanla uyumlu tanıklar F.T., M.R.G., R.C.G., H.D.'nin anlatımları ile mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği ve kararın objektif bulgulara dayandırıldığı belirlendiğinden, inceleme konusu hükümde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Meşru Müdafaa Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen olay yerini gösteren görüntü izleme tutanağı içeriği ile tanıklar F.T., M.R.G., R.C.G., H.D. anlatımları karşısında mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırının bulunmadığı, bu itibarla somut olayda meşru savunmadan söz edilemeyeceği saptanmakla, inceleme konusu hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2018/4306 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20955, Karar No: 2014/16220, Tarih: 01.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20955 E.  ,  2014/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/223801

Mahkemesi : Gemlik 2.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15.10.2012

Numarası : 2012/334 - 2012/433

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz isteminin sanık Y.. O.. hakkındaki beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.75 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30784, Karar No: 2013/7340, Tarih: 05.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30784 E.  ,  2013/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu  ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bu belgeler esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir .

Somut olayda alacaklının borçlular hakkında 3 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlattığı, keşideci borçlu  U.... B... San.ve Tic. A.Ş. ile aval verenler ..... ..... San.ve Tc. Ltd.Şti, ..........ve E.... T... G.....'in süresinde icra mahkemesine verdikleri iki ayrı dilekçede bonoda atılı olan imzaların borçlu şirket yetkilisi E...,.T,,,G,.e ait bulunmadığını bu yetkilinin şahıs adına imza atmadığını ileri sürmüşler, alaca.klı da cevap dilekçesinde söz konusu imzaların E,,,,,,. t...atıldığını beyan etmiştir.Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda bilirkişi S...  K.... tarafından verilen 9.7.2010 tarihli raporda borçlu şirketler ve E... T... G.....'e atfen her 3 bonoda atılı bulunan imzaların E... T.... G...... eli ürünü olduğu kanaatine varılmıştır.