muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5669, Karar No: 2012/27971, Tarih: 20.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5669 E.  ,  2012/27971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50,52, 53/6, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adalet Bakanlığının intranet sayfasından bulunan İzmir Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonunca Ceza Mahkemeleri için oluşturulan 2008 yılı yeminli bilirkişi listesinde, bilirkişi Şerafettin Şanlı'nın isminin bulunması nedeniyle, bilirkişinin kimliğinin tespiti ve yemininin yaptırılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin ise cezanın fazla olduğu, doğalgaz çalışması yapıldığından yolun kapalı olması nedeniyle ters yöne girdiği, savunma hakkının kısıtlandığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında küçük katılan ...'a baro tarafından atanan vekil için ücret takdiri ile bu ücretin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilerek Hazineye ödenmesine karar verilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 9. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Katılana baro tarafından atanan avukata Hazinece ödenen 230 TL ile 6 adet davetiye gideri olan 27 TL ve sarf kararında belirlenen 120 TL'nin toplamından oluşan 377 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile Hazineye irat kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5849, Karar No: 2020/12266, Tarih: 30.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5849 E.  ,  2020/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mağdurun "sol bacak ön yüzde 0,5x0,5 cm'lik etrafında barut izi olan kurşun giriş ve sol bacak arka yüzde çıkış deliği" meydana gelecek şekilde yaralandığı, mağdur hakkında 05.09.2013 tarihinde ... Hastanesinde görevli pratisyen hekim tarafından düzenlenen raporun mağdurda meydana gelen yaralanmalar dikkate alındığında hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı gözetilmeden, mağdurun geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21267, Karar No: 2014/15904, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21267 E.  ,  2014/15904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7778, Karar No: 2016/5213, Tarih: 29.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7778 E.  ,  2016/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili şirketin alacağının tahsili için borçlu aleyhine girişilen icra takibinde borçlunun gayrimenkulü üzerine haciz konulduğunu, gerekli işlemlerin tamamlanarak bakiye paranın dosyaya gönderildiğini, dosyaya talep açan ...yeni sayılı dosyası da alacaklı vekilinin talebine istinaden dosya alacaklısı taraflarına 11.938,00 TL yatırmaları istenilmiş, yapmış oldukları şikayet sonrası İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/814-1842 sayılı kararla derece kararı yapılması gerektiğine karar verilmiş, icra dairesinin 04.07.2011 tarihinde derecelendirme yaptığını, takipten kaldırılmış dosyanın derece kararına alınması, garameye sokulması nedeniyle, sıra cetveline sıra, usul, hatalı değerlendirme nedeniyle itiraz etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; ilk üç sırada şikayetçinin alacağının bulunduğu, şikayetçinin dördüncü sıradaki alacaklının alacağına itiraz ettiğini, paylaştırmadan pay almaması gerektiğini iddia ettiği, şikayetçinin şikayet olunana fazla pay ayrıldığını ileri sürdüğü, şikayet olunan alacaklının alacağının miktarına yönelik uyuşmazlık bulunduğu, şikayetçinin hem alacağa hemde sıraya itirazının bulunduğu ve genel mahkemede dava açması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-İİK'nın 142/1. maddesi, "cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklı, takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmünü, 142/son maddesi, "itiraz alacağın esas ve miktarına taalluk etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine arzolunur." hükmünü içermektedir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da hem sıraya, hem alacağın esasına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m. 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK'nın m. 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olaydaki talep mahkemenin nitelendirmesinin aksine İİK'nın 142/3. maddesinde belirtildiği üzere, alacağın esas veya miktarına ilişkin olmayıp sadece sıraya ilişkin olması nedeniyle şikayet mahiyetindedir. Bu itibarla yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

../..

S.2.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Somut olaydaki talep mahkemenin nitelendirmesinin aksine İİK'nın 142/3. maddesinde belirtildiği üzere, alacağın esas veya miktarına ilişkin olmayıp sadece sıraya ilişkin olması nedeniyle şikayet mahiyetindedir. Bu itibarla yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

../..

S.2.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16169, Karar No: 2018/6865, Tarih: 20.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16169 E.  ,  2018/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12/02/2015 günlü ve 2014/673 E. -2015/116 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 18.05.2017 günlü ve 2017/11770 E. - 2017/7544 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında imzalanan 01.02.2012 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan taşınmazın davalı tarafından kendi adıyla eczane olarak işletildiğini, davalının 2014 Haziran ayı kirasını ödemediğini , sözleşmenin 14. maddesindeki muacceliyet şartı gereği 2015 Ocak ayına kadar olan kira bedellerinin tahsili için davalı hakkında ... 26. İcra Dairesi'nin 2014/8173 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; ilk birkaç aylık kira bedelini peşin vermek için davacıya 10.000 TL ve 2.500 TL depozito verdiğini, taraflar arasında ilk aylar kira bedelinin bu paradan mahsup edileceğinin kararlaştırıldığını ancak daha sonra davacının ihtiyacı olduğunu söylemesi nedeniyle aylık kiraların ayrıca ödendiğini, daha sonra kiralananın yanındaki hastanenin taşınması nedeniyle iş yapamadığından taşınmazı 01.06.2014 tarihinde tahliye ettiğini, davacının anahtar tesliminden imtina etmesi üzerine kiralananın anahtarlarının 09.07.2014 tarihinde anahtar teslim tutanağı ile Notere tevdii edildiğini belirterek davanın reddine ve lehine %20 icra tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının ... 26. İcra Dairesinin 2014/8173 sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm; taraflarca temyiz edilmiş ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 18.05.2017 gün, 2017/11770 Esas ve 2017/7544 Karar sayılı ilamı ile ‘Davalı vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde; Taraflar arasında 01.02.2012 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 25.06.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla

aylık 3.262 TL hesabı ile 2014 yılı Haziran ayı ila 2015 yılı Ocak aylarına ilişkin 26.096 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu alacaklıya hiçbir borcu bulunmadığını belirterek borca itiraz etmiştir. Kiralanan taşınmazın anahtarlarının Bornova 1. Noterliği'ne, 17357 yevmiye numaralı emanet tutanağı ile 09.07.2014 tarihinde bırakıldığı ve bu hususun davacı kiraya verene 14.07.2014 tarihinde tebliğ edildiğine göre, kiracının taşınmazı 14.07.2014 tarihinde tahliye ettiğinin kabulü gerekir. Bu itibarla kiracının tahliye tarihine kadar kira bedelinden sorumlu olduğu gözetilerek bu tarihe kadar olan alacağa hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile 2015 Ocak ayına kadar olan kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir. 2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı dava dilekçesinde kiracı olan davalı hakkında ödenmeyen kira alacağının tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptalini ve asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Kira bedeli belli ve muayyen olup alacak miktarı belirlenebilir nitelikte bulunduğundan asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, icra inkar tazminatı isteminin şartları oluşmadığından bahisle reddine karar verilmesi doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuş, verilen bozma ilamına karşı bu defa davacı tarafça süresi içinde kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Erken tahliye halinde kural olarak Türk Borçlar Kanununun 325. maddesine göre kiracı anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda kiraya verileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur. Bununla birlikte Türk Borçlar Kanununun 112. maddesi göndermesi ile aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira bedelinden ibarettir.

Somut olayda; davacı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.02.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 25.06.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aylık 3.262 TL hesabı ile 2014 yılı Haziran ayı ila 2015 yılı Ocak aylarına ilişkin 26.096 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar kiralananın 14.07.2014 tarihinde tahliye edildiği kabul edilerek tahliye tarihine kadar olan kira bedellerinden davalının sorumlu olacağı belirtilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; karar düzeltme aşamasında yapılan incelemede, sözleşme süresine uyulmadan kiralanan tahliye edilmiş olduğundan davacının makul süre kira bedelini de talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece yapılacak iş; mahallinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak dava konusu yerin aynı şartlarda ne kadar sürede kiraya verilebileceği hususunda denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, Mahkeme hükmü ve temyiz edenin sıfatına göre önceki bozma ilamında bu hususun inceleme dışında bırakılmış olduğu bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının ilk bozma gerekçesi yanında yukarıda açıklanan bu gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkeme kararının ilk bozma gerekçeleri yanında yukarıda açıklanan bu gerekçe eklenerek de bozulması gerekmekte olup, bu yöne ilişen karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18/05/2017 tarih ve 2017/11770 E-2017/7544 K sayılı bozma ilamına ilave olarak mahkeme kararının yukarıdaki bentte açıklanan gerekçe ile de BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 20.06.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/109, Karar No: 2021/498, Tarih: 26.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/109 E.  ,  2021/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Katılan ... Karaer’e karşı nitelikli yağma suçundan sanık ...'nın beraatine ilişkin ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.02.2015 tarihli ve 290-28 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 02.06.2016 tarih ve 418-4686 sayı ile;

“Sanık...in ekonomik olarak zor durumda olması nedeniyle kendisine vermiş olduğu borcu başka türlü ödeyemeyeceği konusunda sanık ...'yi ikna eden sanıkların vermiş oldukları karar dahilinde olay tarihinde katılan...'in muayenesinin bulunduğu yere birlikte silah ile gittikleri sanığın muayene olma bahanesiyle randevu aldığı ... yeri içerisindeki durum hakkında asli fail olan diğer sanık...e bilgi vermek suretiyle yağma eyleminin işlenmesini kolaylaştıran sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken delillerin taktir ve tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 11. Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.11.2016 tarih ve 245-340 sayı ile;

“Sanık ... hakkında mağdur katılan ... Karaer'e karşı yağmaya yardım etme, mağdur katılanla... ve... ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yardım etme eylemlerinden dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanık ...'nin sanık... ile diş hekimi olan katılan...'e karşı yağma eylemine yardım etme konusunda anlaştığı ve bu amaçla muayenehaneye giderek ortamı kontrol etmek ve sanık...e bilgi vermek sureti ile mağdur...'e karşı yağma suçunun işlenmesine yardımda bulunduğu, yağma eylemine bizzat katılmaması ve ... yeri dışında kalması nedeni ile, muayenehanede çalışan diğer mağdur ...'e karşı yağma eylemi ve her iki mağdurun plastik kelepçe ile elleri ve ayakları kelepçelenmek sureti ile hürriyetlerinden yoksun bırakılmaları eylemlerinin işleneceğinden haberdar olduğuna, bu suçların işlenmesine yardımda bulunarak ya da başka surette iştirak ettiğine, bu yönde iştirak iradesi bulunduğuna dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığından, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile CMK’nın 223/1-2-e ve 230/2 maddeleri gereğince sanığın üzerine atılı eylemlerden dolayı ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı yağma suçundan beraatine yönelik verilen kararın usul ve esasa uygun olduğu,” gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2018 tarihli ve 22484 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.02.2019 tarih ve 3338-1031 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...’ya atılı katılan ... Karaer’e karşı gerçekleştirilen nitelikli yağma suçuna yardım etme eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İnceleme dışı sanık...’in, kuaför dükkanında işçi olarak çalışan sanık ...’ye...Semtinde bulunan diş hekimine ait ... yerinde yağma suçunu işleyeceğini ve bu hususta kendisine yardım etmesini söylediği, sanığın da bu teklifi kabul ettiği, 14.07.2014 tarihinde gündüz saatlerinde... ile sanığın birlikte diş hekimi olan inceleme dışı katılan...’e ait ... yerinin bulunduğu binanın önüne geldikleri,...’in sanıktan...'e ait ... yerinde müşteri olup olmadığını kontrol etmesini istediği, sanığın da ... yerine müşteri gibi giderek ... yerinde müşteri olup olmadığını kontrol ettiği ve kendisini ... yerinin önünde bekleyen...e ... yerinde müşteri olmadığını söylediği, aradan yirmi dakika geçtikten sonra...’in...’e ait ... yerine muayene olmak istediğini söyleyerek girdiği ve yanında getirdiği çantadan pompalı av tüfeğini çıkartarak yağma suçunu işlediği, bu şekilde sanığın silahla yağma suçunun işlenmesinden hemen önce yağma suçunun gerçekleştiği ... yerine gelerek ... yerinde müşteri olup olmadığını kontrol etmek ve...e bilgi vermek suretiyle silahla yağma suçuna yardım ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı,

14.08.2014 tarihli olumlu canlı teşhis tutanağından; sanıkların olayla alakaları olmayan dört şahısla birlikte katılanlara gösterilmesi üzerine, katılan ... ve inceleme dışı katılan...’in, 2. sırada bulunan sanık ...’nin olaydan 20 dakika önce ... yerine gelip tedavi olacağını söyleyip tedavi olmadan giden şahıs olduğunu, büyük ihtimalle keşif yaptığını, 4. sırada bulunan inceleme dışı sanık...’in ise kendilerini bağlayıp pompalı tüfekle gasbeden şahıs olduğunu, yerleri değiştirildiğinde de yine aynı şekilde kesin ve net olarak teşhis ettikleri,

Anlaşılmaktadır.