muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2940, Karar No: 2024/3368, Tarih: 30.10.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşmede kiracının kararlaştırılan hükümlere bağlı kalmak ve de kiralayanın onayını almak kaydıyla, kiralanan alanlarda her türlü değişikliği yapabileceğinin kabul edildiği yapılan imalatlar için kiraya veren davalıdan alınan izin bulunmadığı, davacı kiracının taşınmazda yapı ruhsatı ve eklerine aykırı tadilat ve imalat yaparak kendi kusuru ile işletmesini faaliyete geçiremediği, yıkım ve uğradığını belirttiği zararlar yönünden davacının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle; asıl ve birleşen 2015/257 E. sayılı davalar yönünden davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, birleşen diğer davalar yönünden davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kiracı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kiracı vekili; kiraya verenin, kiralanan yerlerin ruhsatsız olduğunu bile bile kiraladığının açık olduğunu, davalı tarafından yapı ruhsatı alınamadığından işletme ruhsatı alınamadığını, bu durumun davalının kusurundan kaynaklandığını, müvekkili tarafından davalının projesine ve kira sözleşmesine göre tadilat ve tamiratlar yapıldığını, proje dışı işler yapılmadığını, sözleşme dikkate alındığında kiraya veren tarafından onay alınmadan yapıldığı iddia edilen yapıların projeye aykırı olduğu bilinmesine rağmen yapı ruhsatının Eylül 2013 tarihine kadar alınacağının taahhüt edildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralananın ayıplı olması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299, 305, 306 ve 308 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen kanun maddesinin doğru şekilde uygulandığı, tacir olan davacı kiracı tarafından yapılan imalatların, imara aykırı olması sebebiyle yıkımına karar verildiği, ruhsata aykırı imalatlar yapan davacının kusurlu olduğu gibi davalının kiralananın ayıplı hale gelmesinde kusurunun olmadığı anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacının, birleşen 2015/257 E., 2016/716 E. ve 2017/63 E. sayılı davalara ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Asıl dava yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacının, birleşen 2015/257 E., 2016/716 E. ve 2017/63 E. sayılı davalara ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Asıl dava yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1271, Karar No: 2017/1323, Tarih: 19.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1271 E.  ,  2017/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1, 21/2, 62/1, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası,

2- TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 52/2 ve CMK.nun 231. maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

3- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1, 52, 52/4, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 1000.TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ... ve müdafileri, olası kastla öldürme suçu yönünden re'sen.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-A-) Sanık ... (...) hakkında; mağdurlar ... ve ...'a yönelik zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan açılan kamu davasına ilişkin mahkemece her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

B-) Sanık ... (...) hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... (...)'in, maktul ...'a yönelik öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... (...)'in, maktul ...'a yönelik öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, sanığın amcasının oğlu olup aynı zamanda sanığın sahibi olduğu gazionada kasiyer olarak çalıştığı, olay gecesi gazinonun kapanma saati gelmesiyle alkollü olan sanığın silahıyla bir el ateş ederek "bu gün son partisi, alkol bırakma partisi, hadi için" diyerek gazinoda bulunanlara seslendiği, daha sonra alkollü olan sanığın barın içerisindeki maktul ve mağdur ... ile gazinoda müzisyenlik yapan ...'ı sıraya dizdiği, sanığın barın içindekilere " içmeye devam edin" diyerek silahını da anılanlara doğru yönelttiği sırada maktulün korkarak Hasan'ın arkasına doğru geçip gizlenmeye çalıştığı, sanığın maktul ve mağdura doğru yöneltmiş oluduğu silahıyla yaklaşık 5.60 metre mesafeden bir kez daha ateş etmesi üzerine mağdur ...'ın sol omzuna girip çıkan ateşli silah mermi çekirdeğinin Hasan'ın hemen arkasında bulunan maktulün sağ kaş kemerine girdiği, maktulün kafasına giren ateşli silah mermi çekirdeği neticesinde beyin kanaması geçirip öldüğü olayda, sanığın atış mesafesi, olayda kullanılan silahın niteliğine, olayın oluşuna ve yapılan keşif sonucuna göre bar içerisinde bulunan maktul ve mağdurun isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olması karşısında sanığın doğrudan kastla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği olayda olası kast hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

B-) TCK'nun 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren kısmi iptal kararı doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ve müdafilerinin tahliye istemlerinin

REDDİNE, 19/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/04/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ..., ... ve ... ...'ın yokluklarında 20/04/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/22526, Karar No: 2018/306, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22526 E.  ,  2018/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35 ve 5510 sayılı Yasanın 108’inci maddesinin c bendi gereğince 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, anılan Kanunun 108. maddesi hükmü gereği 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve bu tarihten sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir.

Diğer taraftan 6183 sayılı Kanunun 35. maddesinde; limited şirketlerin ortaklarının, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları düzenlenmiş; mükerrer 35. maddesinde ise; amme alacakları ve bu bağlamda davalı Kurumun işveren tüzel kişilerden prim ve diğer alacaklarının, tüzel kişinin mal varlığından kısmen veya tamamen tahsil edilememesi ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halinde kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarıyla sorumlu olacağı belirtilmiştir.

Türk Ticaret Kanununun 623. maddesinde " Şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını

taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir." hükmü düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanununun 623. maddesinde " Şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını

taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir." hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; davacıya ...ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nin 2009/12 ve 2010/1-12 aylara ait prim borcu ile gecikme zammı olmak üzere toplam 101.219.98 TL borç tutarını içeren ödeme emrinin tebliğ edildiği, şirketin ortaklar kurulunun 01.12.2005 tarihli kararı ile şirketi beş yıl temsil ve ilzam etmeye davacının yetkili kılındığı, söz konusu kararın 07.12.2005 tarihinde ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, şirketin 16.12.2009 tarihli 2009/20 nolu hisse devri kararıyla davacının hissesini Güngör Torlak'a devrettiği, devrin 22.01.2010 tarihinde ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, şirketin 08.02.2010 tarihli kararı ile de şirket ortaklarından Uğuz Bitik'in 5 yıl için şirket müdürlüğüne atanmasına, şirketi her hususta temsil etmeye münferiden yetkili kılınmasına karar verildiği ve kararın 25.02.2010 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirket hissesini 16.12.2009 tarihinde devretmiş ise de 01.12.2005 tarihinde 5 yıl süreyle şirket müdürü ve temsile yetkili kılındığından temsil yetkisinin ne zaman sona erdiği araştırılmalı, TTK madde 623 göre ortak olmayan kişilerde limited şirketi temsile yetkili olabildiğinden yeni müdür atamasının yapıldığı 08.02.2010 tarihine kadar davacının temsilci sıfatıyla sorumlu olup olmadığı hususu tespit edilmeli ve elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15773, Karar No: 2012/13617, Tarih: 30.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15773 E.  ,  2012/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 58, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, üst ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, dosya kapsamına ve oluşa göre, yolda zikzaklar çizerek seyri sırasında kolluk görevlileri tarafından durdurulan ve yapılan tespitte 342 promil alkollü olan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkeme tarafından tayin edilen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğu yönünde, üst ve mahalli Cumhuriyet savcılarının ise uzman hekim raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verildiği hususunda yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8285, Karar No: 2022/3032, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8285 E.  ,  2022/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulüne karar verilerek arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Kayı Mahallesi, 663 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden tespit edilen bedele ilave edilecek objektif değer artışı oranı yeniden belirlenmek suretiyle yapılan hesaplama sonucu tespit edilen bedel üzerinden, birleştirilen ek davanında kabulüne karar verilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27461, Karar No: 2015/29563, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27461 E.  ,  2015/29563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Yerel mahkeme kararının davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.02.2015 gün ve 2015/ 2190 Esas, 2015/ 8456 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirasına dayandığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tekik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içeriğine göre yurtdışında ve yabancı ülke vatandaş olarak yaşayan davalının ticari taksi sahibi olduğu, davacının bu ticari taksiyi günlük belirli bir hasılatı davalının vekili olarak hareket eden ve tanık olarak dinlenen amcasının oğluna aylık olarak ödediği, davacının tarihsiz olarak düzenlenen ve büyük harflerle yazılan beyandır başlıklı belgede davalıya ait aracı 2000-2010 yılları arasında kiraladığını, her türlü cezayı ödediğini belirttiği anlaşılmaktadır. Ancak dosyaya tanık beyanlarında belirtilen her yıl kiralama yönünde kira sözleşmelerinin sunulmadığı, aksine davalı tarafından noter kanalı ile düzenlenen vekaletname ile aracın hasara uğraması nedeni ile davalı adına tahakkuk edecek sigorta bedellerini, mali mesuliyet ve kasko sigorta sözleşmelerini imzalamaya, nakit veya çek tahsil etmeye, hasar tespit yaptırmaya, motorlu aracı ilgili kurumlarda tescil, yol belgelerini çıkartmaya, plaka almaya, nakletmeye, adına alınacak çalışma ruhsatını almaya, araç bağlandığı takdirde çözmeye davacıyı yetkili kılmıştır. Bu vekaletnameye göre davacı ticari taksi işlemleri işçin vekil kılınmıştır. Vekaletname içeriğine göre ekonomik risk davalı üzerinde olup, davacının davalının talimatı ile hareket ettiği, hukuki ve kişisel bağımlılık bulunduğu sabittir. Onun adına hareket etmesi, işveren vekili olması iş sözleşmesi ile çalışmasına engel değildir. Davacının tarihsiz belgede beyanımdır başlığı ile imzaladığı belge arada hasılat kirası ilişkisi olduğunu göstermez. Açıklanan bu maddi olgulara göre taraflar arasındaki ilişki iş ilişkisidir. Davalı kendisi bedeni çalışmasını ticari takside koymadığından esnaf olarak da nitelendirilemeyeceğinden, İş Kanunu kapsamında kalan davacının istemleri hakkında esas girilerek karar verilmesi gerekir ” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/654, Karar No: 2022/1070, Tarih: 14.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/654 E.  ,  2022/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen karar davalı ... tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 25.10.2021 tarih ve 2021/7168- 2021/6106 E.K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı ... Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.