muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4906, Karar No: 2014/5417, Tarih: 08.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/4906 E.  ,  2014/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/1234-2012/342

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, müvekkili banka tarafından O.. B.. ve diğer borçlular hakkında kullandırılan kredilerden doğan alacak için icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin anılan borçluya 18.01.2007 tarihinde tebliğ edildiğini, borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine 19.01.2007 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, alacaklının icra dosyasından da aynı taşınmaz üzerine 18.01.2007 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığını, taşınmazın 07.10.2011 tarihinde ihale edilip, 20.10.2011 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, müvekkilinin haciz tarihi 19.01.2007 iken, sıra cetvelinde hatalı olarak 09.10.2009 olarak yazıldığını, sıra cetvelinde yasaya uygun, paylaştırma için gerekli bilgilerin bulunmadığını, ilk kesin haczin müvekkiline ait haciz olması nedeniyle ilk ihtiyati haczi koyan dosya ile garameye girmesi gerekirken, satış bedelinin tamamının ilk ihtiyati haciz koyan icra dosyasına ödenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini şikayet ve talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin İİK'nın 100. maddesine göre, istenen bilgilere verilen cevap üzerine düzenlendiğini, bu belgeye göre şikayetçinin haczinin 09.01.2009 tarihli olduğunu, bu nedenle para isabet etmesinin mümkün olmadığını, şikayetçinin 19.01.2007 tarihli haczinin iki yıllık süre içerisinde satış istenmediğinden düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin İİK'nın 100. maddesine göre, istenen bilgilere verilen cevap üzerine düzenlendiğini, bu belgeye göre şikayetçinin haczinin 09.01.2009 tarihli olduğunu, bu nedenle para isabet etmesinin mümkün olmadığını, şikayetçinin 19.01.2007 tarihli haczinin iki yıllık süre içerisinde satış istenmediğinden düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağının 10.08.2007 tarihli protokolden kaynaklandığı, borçlu ile alacaklının 30.12.2014 tarihine kadar alacakların ana para, faiz ve fer'ileri ile birlikte ödenmesi konusunda anlaşmaya vardıkları, İİK'nın 111/3. maddesi gereğince protokol süresince icra müdürlüğü nezdinde gerçekleştirmiş oldukları takip işlemlerinin İİK'nın 106. maddesince hak düşürücü süreleri işletmeyeceği, bu sürelerin işlemesinin protokol hükümlerince engellendiği, tarafların bu konudaki iradelerinin tasarruf ilkesi uyarınca yanları bağlayıcı nitelikte bulunduğu gözetildiğinde somut olayda işlemeyen sürelerden ötürü hacizlerin kalktığından söz etme imkanı bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafın hacizlerin bu sebepten ötürü düşmesi gerektiğine ilişkin iddiasını benimseme imkânı bulunmadığı, ilk kesin haczin İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1487 Esas sayılı dosyasında 19.01.2007 tarihinde gerçekleştiğinin tartışmadan ayrık olduğu, dolayısıyla 8. İcra Müdürlüğü'nün 2007/893 Esas sayılı dosyada gerçekleştirilen haczin bu tarihten sonra yani 01.09.2009 tarihi nazarı itibara alındığında İİK'nın 268. maddeye göre ilk kesin haczin İstanbul 10.İcra Müdürlüğü'nün 2007/1487 Esas sayılı dosyasından 19.01.2007 tarihinde gerçekleştiği dikkate alınmadan sıra cetveli tanzim edildiği gerekçesiyle şikayetin kabülü ile 20.10.2011 tarihli sıra cetvelinin iptali ile alacak miktarı belirlenerek sıra cetvelinin davacının haczinin önceliğinin dikkate alınarak yeniden hazırlanmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

2004 sayılı İİK'nın 111. maddesi "Borçlu alacaklının satış talebinden evvel borcunu muntazam taksitlerle ödemeği taahüt eder ve birinci taksiti de derhal verirse icra muamelesi durur.

Şu kadar ki borçlunun kafi miktar malı haczedilmiş bulunması ve her taksitin borcun dörtte biri miktarından aşağı olmaması ve nihayet aydan aya verilmesi ve müddetin üç aydan fazla olmaması şarttır.

Borçlu ile alacaklının borcun taksitlendirilmesi için icra dairesinde yapacakları sözleşme veya sözleşmelerin devamı süresince 106 ve 150/e maddelerindeki süreler işlemez. Ancak bu sözleşme veya sözleşmelerin toplam süresinin on yılı aşması halinde, aştığı tarihten itibaren süreler kaldığı yerden işlemeye başlar.

Borçlu ile alacaklının borcun taksitlendirilmesi için icra dairesinde yapacakları sözleşme veya sözleşmelerin devamı süresince 106 ve 150/e maddelerindeki süreler işlemez. Ancak bu sözleşme veya sözleşmelerin toplam süresinin on yılı aşması halinde, aştığı tarihten itibaren süreler kaldığı yerden işlemeye başlar.

Taksitlerden biri zamanında verilmezse icra muamelesi ve süreler kaldığı yerden devam eder."hükmünü içermektedir.

Şikayetçiye ait İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1487 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, alacaklı şikayetçi vekili ile borçlular vekili tarafından borçların taksitlendirilmesine ilişkin 10.08.2007 tarihli protokol düzenlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, İİK'nın 111/3. maddesi uyarınca şikayetçinin 19.01.2007 tarihli ihtiyati haczi yönünden hak düşürücü sürelerin işlemediği kabul edilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de, İİK'nın 111/4. maddesi uyarınca 10.08.2007 tarihli protokol hükümleri gereğince borçlunun temerrüde düşüp düşmediği, taksit ödemelerinin zamanında yapılıp yapılmadığı hususlarında herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayetçi banka kayıtları üzerinde, bankacılık konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılıp, 10.08.2007 tarihli protokol hükümleri de değerlendirilerek, borçlu tarafından takibe konu borca ilişkin protokol hükümlerine uygun biçimde anapara ve faiz ödemeleri yapılıp yapılmadığı, borçlunun temerrüde düşüp düşmediği, diğer anlatımla taksitlendirme sözleşmesinin ifa edilip edilmediği, buna göre satış isteme süresinin durup durmadığı, dolayısıyla şikayetçi haczinin ayakta olup olmadığı hususlarında rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Kabüle göre, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir. Mahkemece, gerekçede yer alması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olmuştur.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."hükmünü içermektedir.Şikayetçi tarafça, bedeli paylaşıma konu paranın şikayet olunanın alacağı ile garame hesabına göre paylaştırılması talep edilmiş ve mahkemece şikayetçinin haczinin ilk haciz olduğu kabul edilmiş olup, şikayetçinin talebi ile bağlı olduğu gözetilerek, buna göre gareme yapılması gerektiği sonucuna varılması gerekirken, şikayetçinin ilk sırada tek başına yer alması gerektiği anlamına da gelebilen yazılı şekilde ve infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2085, Karar No: 2015/18532, Tarih: 30.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2085 E.  ,  2015/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davalı Hazine vekilinin, yokluğunda verilen hükmün 21.05.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğinden önce, 29/04/2014 tarihinde öğrenme üzerine hükme ilişkin temyiz itirazlarını içeren dilekçeyi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden hüküm mahkemesine gönderdiği ve aynı tarihte Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temyiz işlemlerinin başlatılmış olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup, bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada temyizen incelenebilecek haklardan olduğundan, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamında ayrıca dava konusu yapılamayacağı anlaşılmakla birlikte, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraatine hükmedilen davacının kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması nedeniyle, beraat hükmünün verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden lehine ''2.000'' TL maktu vekalet ücretine hükmedildiği gözetilmeden, dosyaya sunulan serbest meslek makbuzundaki ''2.360'' TL'nin mükerrer olacak şekilde maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması suretiyle, davacı yararına fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci bendinden ceza dava dosyasına ilişkin vekalet ücreti olarak hükmolunan ‘’2.360’’ TL’ye ilişkin kısım çıkartılarak, davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''1.192'' TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2575, Karar No: 2021/4312, Tarih: 17.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2575 E.  ,  2021/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, müştekinin aşmalardaki istikrarlı beyanlarında; sanığın sopa ile vurarak darp ettiğini ifade etmesine ve beyanını destekleyen Of Devlet Hastanesinin olay tarihli adli muayene raporunda, ''sol kol üst yanda 1x1 cm ekimoz, başta yaygın ... ve hassasiyet, sol kol dirsekte 1x2 cm ekimoz, sol ön kolda 1x2 cm ekimoz, sağ skapulada 5x6 cm hiperemi, sol skpulada 1x3 cm hiperemi mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilemez'' şeklindeki tespitlere göre, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16194, Karar No: 2011/540, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16194 E.  ,  2011/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8043, Karar No: 2019/2811, Tarih: 14.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/8043 E.  ,  2019/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-...

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı ... ile Davalı ...

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 12.04.2018 gün ve 2016/25649-2018/4987 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davacı taraf aile konutu niteliğindeki taşınmazın, davalı eş Nebi tarafından kendisinin rızası alınmadan diğer davalı ...'a devir edildiğini, davalı ... tarafından ise taşınmazın diğer davalı ...'e devir edildiğini, devir işleminin anlaşmalı ve kötüniyetli olduğunu, TMK 194. maddesi uyarınca tapu kaydının iptali ile taşınmazın davalı eş Nebi adına kayıt ve tescilini talep etmiş, mahkemece davalı ...'un iyi niyetli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, davacı kadın tarafından temyiz itirazında bulunulması üzerine, Dairemizin 12.04.2018 tarih, 2016/25649 esas, 2018/4987 karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Davalı ... ile davalı ... tarafından süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde davalı eş Nebi tarafından aile konutu niteliğindeki taşınmazın 18.12.2009 tarihinde diğer davalı ...'a devredildiği, davalı ... tarafından ise davalı ...'e 07.04.2011 tarihinde devir yapıldığı görülmektedir. İlk satış itibariyle açık rıza zorunlu ise de, ikinci satın alan kişinin tapuya güven ilkesi gereği iyi niyetli olduğu karine olup, ikinci saatın alan İsmail'in kötüniyetli olduğu ve diğer davalılarla aile konutunu elden çıkarmak maksadıyla el ve işbirliği içinde olduğunun ispatlanması gerekir. Davacı kadın tarafından davalı ...’in kötüniyetli olduğu ve diğer davalılar ile el ve iş birliği içinde olduğu ispatlanamamıştır. İsmail'in tescilin yolsuz olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiğine ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Davalı ... iyiniyetli 3. kişi konumundadır. Ne var ki, ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçırıldığından, Dairemizin 12.04.2018 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda, davalıların karar düzeltme talebinin açıklanan sebeple kabulüne, Dairemizin temyiz incelemesi sonucu verilen 12.04.2018 tarih, 2016/25649 esas, 2018/4987 karar bozma ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan sebeple gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 440-442).

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri uyarınca davalılar Mahmut ve İsmail'in karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 12.04.2018 tarih, 2016/25649 esas, 2018/4987 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeple gerekçesi düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.14.03.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21843, Karar No: 2015/10453, Tarih: 15.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21843 E.  ,  2015/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİRECİK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2000

NUMARASI : 1976/710-2000/12

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında Dairemizin 18.02.2014 tarih, 2014/575 Esas 2014/1422 Karar sayılı geri çevirme kararının gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla;

1- Dava konusu 44 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1.11.1948 tarih, 102 sıra, 55 cilt, 23 sayfa, 2.8.1949 tarih, 102 sıra, 56 cilt, 19 sayfa, 3.8.1953 tarih, 105 sıra, 66 cilt, 31 sayfa, 21.12.1953 tarih, 149 sıra, 67 cilt, 25 sayfa, 4.12.1953 tarih, 106 sıra, 80 cilt, 54 sayfa, 28.8.1970 tarih, 117 sıra, 94 cilt, 71 sayfa, 25.1.1971 tarih, 116 sıra, 96 cilt, 93 sayfa numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren iktisap sebebini açıkça gösterecek şekilde (atıf yapılan tapu kayıtları da getirtilerek) getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmaza uygulanan 1.11.1948 tarih, 102 sıra, 55 cilt, 23 sayfa, 2.8.1949 tarih, 102 sıra, 56 cilt, 19 sayfa, 3.8.1953 tarih, 105 sıra, 66 cilt, 31 sayfa, 21.12.1953 tarih, 149 sıra, 67 cilt, 25 sayfa, 4.12.1953 tarih, 106 sıra, 80 cilt, 54 sayfa, 28.8.1970 tarih, 117 sıra, 94 cilt, 71 sayfa, 25.1.1971 tarih, 116 sıra, 96 cilt, 93 sayfa numaralı tapu kayıtlarının kadastro sırasında hangi taşınmazlara revizyon gördüğü araştırılarak, varsa revizyon gördüğü tüm parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve bundan sonra tüm taşınmazları komşularıyla birlikte gösterir pafta örneğinin getirtilmesi, ayrıca,

3- Dosya içinde, kararın, temyiz eden Hazineye tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmadığından, karar, Hazineye tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması,

4- İş bu dosyanın temyizini gösterir onaylı temyiz defteri suretinin dosya arasına konulması, istenen belgelerin kontrolü yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2369, Karar No: 2019/11238, Tarih: 02.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2369 E.  ,  2019/11238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 89/4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 23:25 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması olmayan, bölünmüş tek yönlü, kuru asfalt yolda, kaza saatinden bir saat sonra yapılan ölçümde 0,15 promil alkollü vaziyette olan sanık yönetimindeki kamyonet ile Otogar istikametinden Yıldırım istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde önünde yavaşlayan araç nedeniyle kontrolsüz şekilde sola yöneldiğinde sol şeridi takiben seyir halinde olan sürücü ... yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucu, sanığın aracında bulunan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ikisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'nın aracında bulunan iki kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; mağdurların olay günü sanığın kendilerini araca aldığını, alkollü olduğunu fark edince inmek istediklerini söyledikleri ancak sanığın hızını arttırıp zikzaklar çizmeye başladığını, daha sonra kazanın meydana geldiğini belirtmişlerse de Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kaza esnasında 0.15 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkat alındığında ve kaza esnasında sanığın kullandığı aracın hızının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin uygulama imkanının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.