muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/962, Karar No: 2018/7164, Tarih: 09.10.2018

İİK" nın 235/1. maddesi Ticaret Mahkemesini yetkili ve görevli olarak kabul etmiştir. Madde, alacak davalarının niteliği bakımından herhangi bir ayrım yapmamış ve tüm davalara Ticaret Mahkemesinin bakması gerektiğini emredici hüküm olarak ortaya koymuştur.

İflas hali görev kurallarını değiştirebilmektedir. İflas, tacir kişinin veya şirketlerin tüm mal varlığının tasfiyesini ve bu şekilde alacaklıların alacaklarına kavuşmasını hedefleyen hukuksal bir kurumdur.

İflas ile tacir – işverenin tüm hak ve yetkileri iflas masasına geçer. İflas eden işverenin tüm mal, hak ve borçları iflas masası tarafından toplanır. İflas idaresi oluşana kadar her türlü önlem ve işlemleri iflas idaresi yerine getirir. İflasın açılmasından sonra iflas eden işveren aleyhine dava açılamayacaktır. İşverenin iflası halinde, iflas eden borçlu işverenin herhangi bir davada davaya devam ehliyeti kalmaz. Vekili varsa vekâlet ilişkisi sona erer (818. s. BK. m. 397/1, 6098 s. T.B.K. m. 513/1). İflasın açılmasından sonra tüm yetki, temsil, hak ve yükümlülükler iflas idaresine geçer. İflas idaresi ile işçi arasındaki alacak davalarının İş Mahkemelerinde bakılacağına dair yasalarda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. İşte bu noktada, İcra Ve İflas Kanunu özel bir yöntemin izlenmesini şart koşmuştur. Buna göre, müflisten alacaklı olduğunu iddia eden işçi iflas dairesine başvurarak, alacaklı olduğunun kabulünü ve alacağının iflas masasına kaydının yapılmasını talep eder. İflas dairesi bu talebi uygun görürse işçi için sorun bu aşamada dava açmaya gerek kalmadan çözümlenmiş olacaktır. Ancak işçinin alacaklılık iddiası masa tarafından kabul edilmez ise, işçi TTK' nun 235/1. maddesi uyarınca Ticaret Mahkemesinde 15 gün içinde sıra cetveline kabul davası açmak zorunda kalacaktır. Yasadan da açıkça anlaşıldığı gibi, iflas hali söz konusu olduğunda, işçinin işverenine karşı alacaklarından ötürü davasını (kayıt kabul davası) Ticaret Mahkemesinde açmak zorundadır.

Usul kurallarına göre, mahkemelerin görevi kamu düzenindendir. Yargıtay İş Daireleri çoğunluk kararlarında, işçi alacağı doğmadan önce şirket iflas ettiği takdirde artık davanın İİK' nun 235. maddesindeki prosedür uyarınca kayıt kabul davası şeklinde Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiği vurgulanmaktadır. O halde, somut olayda İİK" nın 235.maddesinin amir hükmü karşısında, davalı ... Mak. Ltd. Şti. hakkında davanın kayıt kabul davası olarak Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi ve bu nedenle mahkemece bu davalı yönünden davanın görev yönünden reddine kararı verilmesi gerekirken, davadan önce iflas eden bu şirket yönünden davaya devam edilerek hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin tüm davalılar hakkında esastan verdiği kararının, Yüksek Özel daire Sayın Çoğunluğu tarafından onanmasına dair hükmünün, davalılardan ... Mak End. Ltd. Şti. hakkındaki kısmının görev yönünden bozulması gerektiği görüşündeyiz.

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/6056, Karar No: 2021/5601, Tarih: 20.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/6056 E.  ,  2021/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 24.05.2021 tarih ve 2021/3649-2014/4353 E.K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15979, Karar No: 2018/12501, Tarih: 28.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/15979 E.  ,  2018/12501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre şikayetçi kurumun, 18/01/2013 havale tarihli dilekçesi ile kamu davasına katılmaları konusunda karar verilmesini Yerel Mahkemeden talep etmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olması ve hükmü temyiz eden şikayetçi kurum vekilinin kamu davasına katılma istemini halen devam ettirmesi karşısında, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun CMK’nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/6614 Esas sayılı iddianame içeriğinde, ... Elektronik Sistemleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından, ... Ltd. Şti.’nin role frekanslarının, ... AVM’de güvenlik hizmetleri konusunda faaliyet gösteren ... Danışmanlık ve Güvenlik Hiz. Ltd. Şti.’nin telsiz cihazlarına yüklenmesi gerekçesiyle yapılan suç duyurusundan da bahsedilmiş olması karşısında; dosya içerisinde bulunan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu Yetkilendirme Daire Başkanlığı'nın 05/06/2012 tarihli dava konusuna ilişkin suç duyurusunda bulunulması talebi ve ekinde yer alan .... Ltd. Şti'nin ihbar yazısı, 20/03/2012 tarihli sanığın yetkilisi bulunduğu ... Ltd. Şti'nin çalışanı ... tarafından düzenlenen teknik rapor ve ... Ltd. Şti’nin tüm işlemlerin ... şirketi tarafından gerçekleştirildiği yönündeki yazısı göz önünde bulundurularak, ... Ltd. Şti ve ... Ltd. Şti. yetkilileri ile teknik raporu düzenleyen ... tanık sıfatıyla dinlenilerek, ...’ın teknik raporunda bahsi geçtiği üzere, taraflar arasında ... sistemi kurulumuna ilişkin suç tarihi itibariyle hukuken geçerli bir protokolün bulunup bulunmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yalnızca ... Ltd. Şti tarafından ... Avm’ye role kurulmadığının tespit edildiğine ilişkin katılan kurum tarafından verilen bilgiye istinaden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10120, Karar No: 2017/12373, Tarih: 23.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10120 E.  ,  2017/12373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin beyanında suça konu aracın kapılarını kilitleyip kilitlemediğine dair bir açıklık bulunmadığı, yine kolluk tarafından düzenlenen Görgü ve Tespit Tutanağına göre “Sağ ön ve arka kapısının açık olduğu, sağ ön kapı ile sol ön şoför kapısının sürgülü camlarının açık olduğu, kapılarda ve camlarda zorlama izinin olmadığının” belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki savcılık ifadesinde aracın kapılarının kilitli olmadığını belirtmesi karşısında; müştekiden aracının kapılarının kilitli olup olmadığı sorularak sonucuna göre kilitli olmadığının anlaşılması halinde eylemin TCK'nın 141/1, aksi durumda ise eylemin aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9455, Karar No: 2013/47898, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9455 E.  ,  2013/47898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın ve mağdurun soruşturma aşamasında, aralarında ağız münakaşası yaşandığını, birbirlerini iteklerken mağdurun düşerek yaralandığını beyan etmeleri karşısında, sanığın yaralama kastının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8952, Karar No: 2013/11197, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/8952 E.  ,  2013/11197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşyerinde meydana geldiği iddia edilen hırsızlık olayı ile ilgili olarak zabıta ve Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılmış soruşturma olup olmadığı araştırılarak varsa soruşturma evrakının dosya içine alındıktan sonra inceleme için gönderilmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6392, Karar No: 2011/6236, Tarih: 25.10.2011

1. Ceza Dairesi 2011/6392 E., 2011/6236 K.

**1. Ceza Dairesi 2011/6392 E., 2011/6236 K.**

**- AYNI KASITLA BİRDEN FAZLA KİŞİYİ ÖLDÜRME

- CEZALARIN İÇTİMAI

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 450 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 71 ]

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık Mehmet hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup, 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 31.03.2011 gün ve 42/62 sayılı karar re'sen temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Hükümlü Mehmet hakkında 765 sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nce ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak birden fazla kişiyi aynı sebeple öldürme suçlarından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerde bozma dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra cezaların toplanmasına, 765 sayılı TCK'nın 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden, 765 sayılı TCK'nın 450/5. maddesinde düzenlenen aynı kasıtla birden fazla kişiyi öldürme suçu 5237 sayılı TCK'da düzenlenmediğinden hükümlünün eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 81. maddesinde düzenlenen kasten insan öldürme suçlarını oluşturduğu, her bir maktule yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı Yasa'nın 81 ve 62. maddelerine göre hüküm kurulması halinde hükümlüye ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası verileceği, 765 sayılı TCK'nın 71/2. maddesi gereğince "24 seneden aşağı olmamak üzere en az iki ağır hapis cezasına mahkumiyet halinde müebbet ağır hapis cezası tatbik olunur" hükmü gereğince cezaların toplanması halinde hükümlüye müebbet hapis cezası tayin olunacağı ve cezalarda eşitlik sebebiyle hak yoksunluğu hükümleri bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 31 ve 33. maddelerine göre hükümlü lehine olduğundan hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 81, 62 ve 53. maddeleri uyarınca (üç kez) hüküm kurulup, 765 sayılı TCK'nın 71/2. maddesi uyarınca da cezaların toplanmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9309, Karar No: 2010/10961, Tarih: 03.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/9309 E.  ,  2010/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/1720, Karar No: 2015/2652, Tarih: 17.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1720 E.  ,  2015/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müfli...sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili alacağının 23. sırada yer aldığını, ancak müvekkilinden önce 3. ve 8. sıralarda sıra cetvelinde yer verilen davalı alacaklının esasen müflis şirketin yönetim kurulunda görev yaptığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıya sıra cetvelinde ayrılan 3 ve 8. sıraların iptaliyle, müvekkilinin alacağının bu sıralara alınarak davalının alacağı payın müvekkilinin alacağı oranında müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2007 yılı sonuna kadar müflis şirketin ortağı ve yönetim kurulu başkanı olan davalının, şirketin ayakta kalabilmesi için şirkete borç olarak verdiği toplam 13.240.999,13 TL'nin bir kısmının tahsili için icra takibi yaptığı, icra takibine esas alacak iflas tarihi olan 17.05.2011 tarihine kadar ticari faiz işletilerek toplam 9.437.772,00 TL olarak hesaplandığı halde, sıra cetvelinin 3. sırasına 11.452.407,00 TL olarak kaydedildiği, takibe konu alacak haricinde kalan ve iflas tarihine kadar ticari faiz işletilen toplam 14.179.969,00 TL alacağın ise sıra cetvelinin 8. sırasına 13.334.514,00 TL olarak kaydedildiği, davalının şirketin kasa açığını kapatmak için nakit girdi sağladığı ve şirketin finans açığını finanse ettiği, müflisten alacaklı olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının iflas tarihi itibariyle 3. sıradaki alacak için 9.437.772,00 TL, 8. sıradaki alacak için ise taleple bağlı kalınarak 13.334.514,00 TL alacaklı olduğunun kabulü ile bu miktarların masaya kaydedilmesine, fazla olarak kaydedilen 2.014.634,00 TL alacağın davacının 23 nolu alacağına mahsuben davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

İflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hüküm temyiz eden davalı ... vekiline, 14.01.2014 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.01.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabul edilerek hükmedilen miktara yönelik davalının temyizinin süresinde olmaması nedeniyle davacı lehine kesinleşen kısmı dışında kalan ve davanın kısmen reddi kararına yönelik davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi, "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu husus üzerinde mahkemece re'sen durulmalıdır. Bu süre, kural olarak sıra cetvelinin İcra İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar, eğer davacı, aynı Kanun'un 223. maddesine göre, tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Aynı sıra cetveline karşı açılan ve Dairemizin 2015/262 E. sayısında temyiz incelemesi yapılan ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/234 E. sayılı dava dosyası ekinde gönderilen mavi renkli klasördeki belgelere göre, davaya konu sıra cetvelinin 04.06.2012 tarihli Bolu Olay gazetesinde ve 05.06.2012 tarihli Ticaret Sicili gazetesinde yayınladığı, gazete asıllarının gönderildiği, sıra cetvelinin davacı vekiline 19.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine .... İcra Müdürlüğü'nün 21.01.2015 tarihli yazısı ve dosya içerisinde bulunan kayıt başvuru evrakına göre, davacı vekilinin 15.06.2011 tarihinde kayıt başvurusunda bulunduğu, ancak başvuru sırasında tebliğ için masraf yatırmadığı anlaşılmış, davacının alacak başvurusunun sıra cetvelinin 23. sırasına kaydedildiği anlaşılmıştır. Yine, 21.01.2015 tarihli yazı cevabına ekli olarak fotokopisi gönderilen 09.06.2012 tarihli Bugün gazetesinde sıra cetvelinin yayınlandığı anlaşılmış olup, bu bilgilere göre kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı vermeyen davacı tarafça, en son gazete ilanının yapıldığı 09.06.2012 tarihinden itibaren İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 28.06.2012 tarihinde davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 235/1. maddesinde düzenlenen 15 günlük dava açma süresi hak düşürücü süre olup mahkemece, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, süresinde açılan davalar ile ilgili gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de; davanın kısmen reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "kısmen reddine" ibaresinin çıkartılması, 2. paragraftaki "mahsuben davacıya ödenmesine " ibaresinden sonra, "Fazlaya ilişkin davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2015 tarihinde (1) numaralı bent için oyçokluğuyla, (2) numaralı bent için oybirliğiyle karar verildi.

.../...

S.4

MUHALEFET ŞERHİ

İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca ticaret mahkemesinde açılan iflasta kayıt kabul davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1. maddesi uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1. maddesi iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu düzenlemiştir. Bu hüküm istisna getiren bir düzenleme olup sadece iflas davasına ilişkin verilen kararla sınırlı uygulanabilir. İstisnanın dar yorumlanması, kıyas yoluyla genişletilmemesi ana kural olduğuna göre aynı hükmün ticaret mahkemesinde görülen iflasta kayıt kabul davalarında uygulanamayacağı açıktır. Kanunda istisnai bir düzenleme yer almadığından, temyiz süresi de genel hükümlere göre belirlenmelidir.

Nitekim İİK, icra mahkemesi dışında görülen davalar bakımından genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflasın ertelenmesinde İİK'nın 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK'nın 182'de kararın tebliğinden, iflasın kapatılması davasında İİK 254/4'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK'nın 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK'nın 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E., 2010/1590 K. sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine Prof. Dr. T. Muşul da İcra İflas Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.

Genel hükümlere uygun şekilde temyiz süresinin 15 gün olduğu kabulümde olduğundan, aynı şekilde karar düzeltme süresinin de HUMK 440/1. maddesi uyarınca 15 gün olduğunun kabulü gerekir.

Hal bölye olunca iflas kayıt kabul davalarında iflas davası için hüküm içeren İİK'nın 164/1. maddesinin uygulama yeri bulunmadığını, genel hükümlerin uygulanması ile HUMK'nın 432. maddesi uyarınca temyiz süresinin 15 gün olduğunu (uygulanması halinde 6100 s. HMK'nın 361. maddesi uyarınca bir ay olduğunu) kabul ettiğimden, temyiz süresinde olduğundan, 1 numaralı bentle ilgili işin esasının incelenmesi görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.