muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19943, Karar No: 2017/9101, Tarih: 05.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19943 E.  ,  2017/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada; davacı ..., annesi ile babasının boşandığını, kendisinin babası ile yaşadığını, dava sırasında reşit olduğunu, davalı annesinin çalışıyor olmasına karşın kendilerine destek olmadığını belirterek, davalı annesinden aylık 250 TL yardım nafakası talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada; davacı ..., annesi ile babasının boşandığını, kendisinin babası ile yaşadığını, davalı annesinin çalışıyor olmasına karşın kendilerine destek olmadığını davalı annesinden aylık 300 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Asıl ve Birleşen davada; davalı ..., velayeti kendisine verilen küçük çocuğu Muhammet ile birlikte yaşadığını, aldığı asgari ücret ile geçinmeye çalıştığını, talep edilen nafakaları ödeyecek ekonomik gücü olmadığını ileri sürerek, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 150 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine; birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 250 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm (asıl) davacı ... tarafından asıl dava yönünden, (asıl ve birleşen) davalı ... vekili tarafından asıl ve birleşen dava yönünden temyiz edilmiştir.

A-)Asıl dava yönünden yapılan incelemede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL'ye çıkarılmıştır.

./..

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3-169 E-2005/235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Hüküm, davalı açısından hüküm altına alınan (kabul edilen), davacı açısından ise reddedilen yıllık nafaka miktarı itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 1989/3 E-1990/4 K sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı ...'nın temyiz isteminin ayrı ayrı REDDİNE, karar verildi.

B-) Birleşen dava yönünden yapılan incelemede;

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, (asıl ve birleşen) davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı ...'nın temyiz isteminin ayrı ayrı REDDİNE, karar verildi.

B-) Birleşen dava yönünden yapılan incelemede;

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, (asıl ve birleşen) davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)TMK 364/1.maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07/06/1998 gün, 1998/656 E.-1998/688 K.sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nev'i sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır.

Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda; eğitimine devam eden ve kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun olan davacı ...'nin üst soyu olan annesinden yardım nafakası isteyebileceğinin kabulü gerekir. Ne varki yardım nafakasının miktarı takdir edilirken bunu ödemekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi gerekir. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçimine katkı olacak miktarda, davalının da geliri ile orantılı olarak Medeni Kanunun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davacı ...'nin Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi 3. Sınıf öğrencisi olduğu, dava dışı babası ve babasının aile ile yaşadığı, öğrenim döneminde ise devlet yurdunda kalıp aylık 120 TL yurt ücreti ödediği, davalı annenin ise temizlik işçisi olarak çalıştığı, asgari ücret düzeyinde geliri bulunduğu, velayeti kendisine verilen 2002 doğumlu oğlu Muhammet ile birlikte İstanbul'da yaşadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, mirasçılıkta aynı sırada yer alan dava dışı babanın da nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında, davalı annenin gelir durumuna göre takdir edilen yardım nafakası bir miktar fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, mirasçılıkta aynı sırada yer alan dava dışı babanın da nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında, davalı annenin gelir durumuna göre takdir edilen yardım nafakası bir miktar fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının giderleri ve davalının gelirleri ile orantılı şekilde, dava dışı babanın da davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir miktar nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yerinde davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/06/2017 arihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16085, Karar No: 2016/184, Tarih: 26.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/16085 E.  ,  2016/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: YÜKSEKOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2015

NUMARASI : 2008/1004-2015/878

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 119 ada 46 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Davacılar K.. K.., S.. D.., M.. D.., M.. D.., S.. D.. ve asli müdahiller İ.. A.., M.. Ç.., A.. P.., H.. A.., H.. A.., K.. Y.., A.. A.., Z.. A.., İ.. A.., M.. A.., S.. D.., B.. P.., K.. D.., H.. Ç.., B.. K.., F.. K.., R.. Y.., K.. K.. adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1117, Karar No: 2015/3733, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1117 E.  ,  2015/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 01.11.2013 gün ve 3946 Esas, 6696 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin 07.07.2002 tarihli genel kurulunda yönetim kurulu üyeliklerine seçilen ve 26.06.2003 tarihli genel kurulda ibra edilmemelerine karar verilen davalıların görev yaptıkları dönemde, sosyal tesis inşaatını kooperatifin zararına olarak bayındırlık birim fiyatları üzerinden daha az indirim yapan ... isimli firmaya verdiklerini, bu firmaya ihale şartnamesine aykırı olarak malzeme fiyat farkı avantajı sağlandığını, ayrıca genel kurulun açık artırma ile satış yönünde aldığı karara aykırı olarak, kooperatife ait bir kısım taşınmazların yine bu firmaya hak edişler karşılığı olmak üzere 1999 yılı USD kuru baz alınarak devredildiğini, bunun yanında, toplantı ve karar nisabı yönünden yok hükmünde olan 07.07.2002 tarihli genel kurulun 11. maddesinde alınan karara dayanılarak, yurt genelinde satışı yapılan bir gazetede ihale ilanı yapılmaksızın ve açık artırma usulü uygulanmaksızın, 27 adet bağımsız bölümün satışına karar verildiğini, oysaki bu konuda 02.07.2000 tarihli genel kurulda alınan karara dayanılarak işlem yapılması gerektiğini, davalı yönetim kurulunun bu bağımsız bölümleri sattıkları kişileri ayrıca kooperatif üyesi de yaptıklarını, ancak ortaklık payının bağımsız bölümlerin değerinin çok üzerinde olduğunu ve satış yapılırken %18 oranında KDV alınmadığını, öte yandan, genel kurul kararı ve bütçede fasıl bulunmamasına rağmen, tapusu yıllar önce verilmiş bağımsız bölümler için iskân izni alınmak ve gecikme faizi ile birlikte SSK primi ödenmek suretiyle de kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik 20.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 41.534,88 TL'ye arttırmıştır.

Davalı ... ve ... vekilleri, sosyal tesis inşaatının şartname gereği ihale teminatı tek yatıran firmaya verildiğini, bağımsız bölüm satışında genel kurulda belirlenen asgari fiyatın esas alındığını ve gerekli ilanın yapıldığını, bağımsız bölüm satılan kişilerin kooperatife ortak olarak kaydedilmediğini, yapılan işlemlerin yasaya ve anasözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., sosyal tesis ihalesinin kendi dönemlerinden önce hazırlandığını, yönetime gelmeleri üzerine de ihale şartnamesine uyan yükleniciye iş verdiklerini, kooperatif taşınmazlarının satışında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 01.11.2013 tarih ve 3946 E., 6696 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Davalı ..., sosyal tesis ihalesinin kendi dönemlerinden önce hazırlandığını, yönetime gelmeleri üzerine de ihale şartnamesine uyan yükleniciye iş verdiklerini, kooperatif taşınmazlarının satışında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 01.11.2013 tarih ve 3946 E., 6696 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalılardan ... ve ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ...'un karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,15'er TL harç ve takdiren 248,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16270, Karar No: 2013/5855, Tarih: 26.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16270 E.  ,  2013/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Sulh Hukuk (... .... Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 03/11/2011 tarih ve 2010/829-2011/1347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın, davalının antreposunda bulunduğu sırada 09.07.2008 tarihinde yangın söndürme tesisatında oluşan patlama sonucunda antrepoyu su basması sebebiyle hasarlandığını, sigortalıya ödenen 6.212,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hasarın önlenmesi için gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, hasar ve tazminat miktarının Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zararın havayolu taşıması sırasında, davalının sorumluluğunun devam ettiği esnada meydana geldiği, davalı taşıyıcının oluşan zarardan % 100 kusuru sebebiyle sorumlu olduğu, 6.212,00 TL hasar bedelinin poliçe ve konvansiyon hükümlerine uygun olduğu, bu bedelden davalı tarafça ödenen miktarın düşüleceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 375,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9491, Karar No: 2013/17842, Tarih: 08.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9491 E.  ,  2013/17842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.01.2013 tarih ve 2012/554-2013/75 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılardan...Teks. Tic. San. A.Ş. vekili Av. Hüseyin Ulus ve ... vekili Av. Gülderen Şahin dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1995 yılında kurulan dava dışı...plik Dokuma San ve Tic AŞ.'nin %20,5 oranında hisseye sahip ortakları olduğunu, anonim şirket ana sözleşmesinin 8/2.maddesi hükmüne göre, şirket yönetim kurulunun yaptığı işlemlerin geçerli olabilmesi için üç imzanın gerektiğini, şirketin 25.06.2002 tarihli genel kurul toplantısında, davalılar ..., ... ve Hasan Özdemir’in yönetim kurulu üyeliğine, davalı ...’nın ise denetçiliğe seçildiğini, yönetim kurulu üyesi olan davalı ...’in 24.03.2004 tarihinde davacıların ortağı olduğu...plik Dokuma San ve Tic A.Ş.'nin tek mal varlığı olan ve yaklaşık 9 Trilyon lira değerindeki 277, 280, 282 parsel sayılı taşınmazlar ile üzerlerindeki tüm teferruatları (fabrika ve makinelerini de) 228.330.000.000 TL gibi çok düşük bir bedelle diğer davalı...Tekstil San.ve Tic. A.Ş.'ne sattığını, yönetim kurulu üyeleri tarafından yapılan satış işleminin şirket ana sözleşmesinde belirtilen şirketin amacına ve konusuna aykırı olup, özünde şirketi büyük oranda ortadan kaldıran satışın yapılması gerekli ise, bunun da tüm ortakların rızası ile olması gerektiğini, şirket yönetim kurulu üyelerinin, ana sözleşme, TTK ve diğer kanunların kendilerine verdiği yetkiyi kişisel menfaatleri için kullandığını ve trilyonluk şirketi bir gün içinde bitirdiklerini, bu durumların olabileceği yönünde müvekkillerince uyarılan denetçinin de görevini yapmayarak, adeta şirketin içinin boşaltılmasına göz yumduğunu, yönetim kurulu

-/-

-2-

üyelerinin üç imza ile işlem yapması gerektiği ve şirketin tek mal varlığının satışı konusunda tüm ortakların rızasının alınması gerektiği halde, tek yönetim kurulu üyesinin imzası ve ortakların tümünün muvafakati alınmadan yapılan satış işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, şirket ana sözleşmesi, TTK, BK, MK ve hukukun genel ilkelerine aykırı tapu işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

-/-

-2-

üyelerinin üç imza ile işlem yapması gerektiği ve şirketin tek mal varlığının satışı konusunda tüm ortakların rızasının alınması gerektiği halde, tek yönetim kurulu üyesinin imzası ve ortakların tümünün muvafakati alınmadan yapılan satış işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, şirket ana sözleşmesi, TTK, BK, MK ve hukukun genel ilkelerine aykırı tapu işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ...... ve ... vekili, müvekkillerinin...plik Dokuma San ve Tic A.Ş.'ni zarara uğratmadığını, şirketin son dönemdeki mali duruma gelmesine yönetim kurulu üyeleri değil, sermaye artırımına katılmayan pay sahiplerinin neden olduğunu, 25.06.2002 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyeliğine seçilen müvekkillerine şirketi idari ve mali işlerde temsil hususunda münferiden yetkili kılındığını, davalı ...'in münferiden imza yetkisine sahip olması nedeniyle satış işlemini gerçekleştirdiğini, satış işleminde kusuru olmayan davalı ... ile satış işleminde imzaları olmayan diğer davalı yönetim kurulu üyelerine ve denetçiye husumet yöneltilemeyeceğini, TTK'nın 324. maddesi gereğince mal varlığı borçlarını karşılamayan şirketin tasfiyesi gerektiğini, şirketin fabrikayı satmaması halinde fabrikanın değerinin düşmesi, borçların yükselmesi karşısında, toplam mal varlığının borçlarına yetmez hale geleceğinden, şirketin iflasını talep etmesinin TTK'nın 324. madde hükmü gereği olduğunu, makinelerin beklemeye bağlı teknik donanımının yıpranması ve kullanmadıkça değerinin hızla düşmesi karşısında satışın sorumlu ve basiretli bir yönetici için zorunlu olduğunu, taşınmazın 228.000.000.000 TL'na değil, 1.660.000.000.000 TL'ye satıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı...Tekstil San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacıların şirket adına dava açma hakları bulunmadığını, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, şirketin borca batık olup, genel kurulda feshine karar verildiğini, müvekkilinin, üzerindeki takyidatlar ile birlikte taşınmazı satın alıp, Pazarcık A.Ş. borçlarının müvekkilince ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ceza davasında zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, hukuk mahkemesinin bu haliyle ceza kararı ile dosyadaki delillerle bağlı olmadığı, her ne kadar ceza dosyasında alınan raporda taşınmazın satışının düşük fiyatla yapılması suretiyle şirketin zarara uğratıldığı açıklanmış ise de mahkemece alınan raporda satışın şirketin zararına olmadığının açıklandığı, bu raporun daha kapsamlı olduğu gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın esastan, diğer davalılar hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı şirkete verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/658, Karar No: 2024/6087, Tarih: 29.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/658 E.  ,  2024/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2073 E., 2019/1158 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2017arihli ve 2017/117 Esas, 2017/235 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin

ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2017/2073 Esas, 2019/1158 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanığın bu suçtan mahkumiyetinin yasallık ilkesine aykırı olduğuna,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;