muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7996, Karar No: 2023/8283, Tarih: 18.09.2023

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın müvekkillerinin yanında hizmet akdine bağlı olarak hiçbir çalışmasının mevcut olmadığını, bir an hizmet ilişkisi kapsamında sayılacak bir çalışmasının var olduğu kabul edilse dahi hizmet ilişkisinin sona erdiğinin iddia edildiği 02.11.2007 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava açılmadığını, zamanaşımı itirazları doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkillerinin kendi işyerinde hiçbir şekilde davacıyı sekreter olarak çalıştırmadıklarını, davacının Avon Kozmetik Ürünleri Tic. A.Ş. firmasının güzellik ürünlerinin pazarlamasını yaptığını, bu nedenle kendisine yardımcı olmak maksadıyla işyerine gelip gitmesine müsaade ettiklerini, müvekkil şirket sahiplerinin mimar-mühendis olduğunu, tamamen teknik faaliyetler kapsamında kendi işlerini bizzat kendileri yaptığını, ofisteki temizlik ve sair yardımcı hizmetlerin bizzat şirket sahiplerinin çocuk ve kardeşleri tarafından yapıldığını, davacı tarafın hukuksal dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının davalılar yanında kesintisiz olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespiti amacıyla açmış olduğu davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, reddi gerektiğini, Kurumlarında mevcut davacıya ait sigortalı kaydı olmadığını, şahsi sicil dosyası bulunmadığını, davacı tarafın ayrı dönemlere ilişkin olarak farklı işverenlerden hizmet tespitini bu davada istediğini, farklı işverenler yönünden davanın tefrikini talep ettiklerini, öncelikle davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmaması nedeniyle reddini talep ettiklerini, davacının talep ettiği aylar için davalı işveren tarafından herhangi bir işe giriş bildirgesi yapılmamış olması, prim ödeme belgesi vb. belgelerin de olmaması nedeniyle hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu, davanın bu yönüyle reddi gerektiğini, haksız ve mesnetsiz açılan davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden olmak üzere reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulü ile davacının 28.12.2004- 02.11.2007 tarihleri arasında davalılar ... ve ...'nun yanında asgari ücret üzerinden tam süreli olarak, 02.11.2007- 31.12.2014 tarihleri arasında davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti yanında asgari ücret üzerinden tam süreli olarak, 01.01.2015- 13.05.2015 tarihleri arasında davalılar ... ve ...'nun yanında asgari ücret üzerinden tam süreli olarak çalıştığının tespitine"

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının 28.12.2004- 02.11.2007 tarihleri arasındaki dönemde, davalılar ... ve ...’in işyerinde çalıştığını iddia ederek, hizmet tespiti talebinde bulunduğunu, davacının müvekkillerinin yanında hizmet akdine bağlı olarak hiçbir çalışmasının mevcut olmadığını, bir an hizmet ilişkisi kapsamında sayılacak bir çalışmasının var olduğu kabul edilse dahi hizmet ilişkisinin sona erdiğinin iddia edildiği 02.11.2007 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde davanın açılmadığını, zamanaşımı itirazları doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ancak yerel mahkeme tarafından zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, davacı tarafın, müvekkillerinin yanında veya iş yerinde davacının hizmet ilişkisi kapsamında hiçbir çalışması olmadığını, mahkemece SGK'dan istenilen resmi belge ve kayıtlarda anılan çalışmanın olmadığının sabit olduğunu, davacının harici olarak internet üzerinden Avon Kozmetik Ürünleri Tic. A.Ş. firmasının kozmetik ürünlerinin pazarlamasını yaptığını, müvekkili şirketin ofisinde bilgisayar kullanımı dahil olmak üzere kendisine yardımcı olmak amaçlı olarak işyerine gelip gitmesine izin verildiğini ancak ürün satışını yaptığı insanların şikayetlerinin müvekkiline ait işyerine ulaşması üzerine davacının ofise gelmesine izin verilmediğini, dolayısıyla davacının müvekkili şirketin işyerinde sekreter olarak çalışmadığını, diğer yandan davalı şirketin 01.07.2009 tarihinde Kanun kapsamına alınmış olduğunu, buna rağmen şirket nezdinde 28.12.2004- 02.11.2007 tarihleri arasında çalıştığına dair karar verilmesinin de hatalı olduğunu, belirtilen nedenlerle davacı tarafın hizmet akdine bağlı çalıştığı hususunda dinlenen davacı tanık beyanlarının yeterli ve inandırıcı olmadığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına göre, davacı ve davalı tanıklarının beyanları, komşu işyeri tanıkları Seher (2012-) ve Alev (2007-2009, 2010-2015) davacının davalı işyerinde sekreter olarak tam gün süreli olarak çalıştığını doğrulamaları, davacı ... Cevahir'in davacıdan önce davalı işyerinde kendisinin sigortasız olarak çalıştığını ve kendisi işten ayrılırken yerine birini bulmasını istediklerini ve davacıyı işverenler ile tanıştırdığını, kendisi ayrıldıktan sonra 2004 yılı Aralık ayından itibaren davacının çalışmaya başladığını beyan etmesi, bir kısım davalı tanıklarının davacıyı davalı işyerine gittiğinde bazen gördüklerini, çay kahve getirdiğine ilişkin beyanları, yine komşu işyeri tanıklarının davacıyı işhanında gördüklerine ve tanık Seher'in 2012 yılında işe girdiğinden bu yana davacının davalılara ait işyerinde çalıştığına ilişkin beyanı, davalı ... Songül Naz'ın 2004 yılına kadar ağabeyi ...'nun yanında çalıştığına ve 2004 yılı itibarıyla davacının ara sıra büroya geldiğine ilişkin beyanı, davalılara ait işyerinin daha önceki adresinde yapılan araştırmada tespit edilen komşu işyeri tanıklarının 1999 yılından beri davalılara ait işyerinin olduğuna ilişkin beyanları, davalılar adına 02.08.1998 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunması, bu nedenle Kanun kapsamına alınacak nitelikte işyeri olduğunun tespit edilmesi, davacının 2007 yılındaki İşbank kredi kartı için davalı işyerinin adresinin bildirmesi, davacıya ait Telekom faturası için mayıs 2014 yılı için davalı işyerinin adres gösterilmesi, Temmuz 2014 tarihi davacı aleyhine yürütülen icra takibinin davalı işyerine tebliğe çıkarılması ve davalı işyerinin davacının adresi olarak görünmesi, Garanti Bankası evrakına göre davacının 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 yıllarında davalılara ait işyeri için birden fazla kez işlem yapması, Yapıkredi Bankasından davacının 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 yıllarında davalılar adına birden fazla kez işlem yapması birlikte değerlendirildiğinde davalılar ... ve ...'in birlikte çalıştıkları daha sonra şirket kurarak çalışmaya devam ettikleri, davacının davalılara ait işyerinde sekreter olarak çalıştığı iddiasının ispatlandığı gerekçeleriyle "davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazının dikkate alınmadığını, davacının iddia ettiği çalışmaların kesintili olduğunu ve bu nedenle talep edilen ilk dönem için hak düşürücü süre geçmiş olduğunu, davacının diğer davalılar yanında hizmet ilişkisi kapsamında çalışmadığını, komşu işyeri tanıkları da davacıyı tanmadıklarını beyan ettiklerini, davalılar yanında çalışan olmadığından bordrolu tanık da dinlenemediğini, çevre araştırmasında ise davacının tanınmadığı şeklinde bilgi verildiğini, bu nedenlerle Yerel mahkemece verilen kararın usul ve Kanun'a uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalılar vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işverenler ... ve ... yanında 28.12.2004- 02.11.2007 tarihleri arasında, davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti yanında 02.11.2007-31.12.2014 tarihleri arasında, tekrar 01.01.2015- 13.05.2015 tarihleri arasında davalılar ... ve ... yanında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 uncu maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İnceleme konusu eldeki davada, davacının davalı işverenlerin yanında 28.12.2004 - 13.05.2015 tarihleri arasında çalıştığını, ancak feri müdahil Kuruma sigortalılığının bildirilmediğini beyanla, davalı işverenler ... ve ... yanında 28.12.2004 - 02.11.2007 tarihleri arasında, davalı ... İnşaat Tic. Ltd. Şti. yanında 02.11.2007 - 31.12.2014 tarihleri arasında, tekrar 01.01.2015 - 13.05.2015 tarihleri arasında davalılar ... ve ... yanında sigortasız olarak çalışmasının tespitinin talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacının 28.12.2004 - 02.11.2007 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalılara ait işyerinde çalışma iddiasına yönelik araştırma yeterli olmayıp, verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; 28.12.2004 - 02.11.2007 tarihleri arasındaki dönem yönünden her ne kadar kolluk tarafından araştırma tutanağı ile davalılara ait "Savaş Mah. 46. Sokak Renin Apartmanı ..." adresinde komşu işyeri tanığı olarak tespit edilen Mehmet Hanifi Nizamğlu ile ... dinlenilmiş ise de, mahkeme huzurunda verdikleri ifadelerinde davacının çalışmaları hakkında bilgi sahibi olmadıklarının tespit edildiği, dosya kapsamına göre anılan dönem yönünden yeterli tanık beyanının da bulunmadığı nazara alınarak vergi dairesi, feri müdahil Kurum ve kolluk vasıtası ile daha fazla komşu işyeri tanıklarının tespiti yapılmalı, komşu işyeri sahiplerinin yeteri kadarının ifadesine başvurulmalı, ayrıca davalılara ait işyerinin Mimarlık-Mühendislik faaliyetleri üzerine kurulu olduğu anlaşılmakla davalıların Belediye Başkanlığı, Tapu Müdürlüğü gibi resmi dairelerde işlemlerinin takibinde davacının davalılar adına işlem yapıp yapmadığı, evrak kabul edip etmediği hususları kendisinden sorulmak suretiyle varsa 28.12.2004 - 02.11.2007 tarihleri arasında davacı adına resmi kayıtların da getirtilerek, davacının uyuşmazlık konusu dönemde davalı işverenler nezdinde çalışıp çalışmadığı bütün deliller toplandıktan ve birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18165, Karar No: 2013/12587, Tarih: 03.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18165 E.  ,  2013/12587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-... Elektrik Dağıtım A.Ş.

2-... Aksa Elektrik Hiz.A.Ş.

vekilleri Av....

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14152, Karar No: 2020/7711, Tarih: 23.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/14152 E.  ,  2020/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan ve hükümde kabul edilen eyleme göre; sanık ...'nun alacaklı olup borçlu olan mağdura ''...'ya 25.000 TL nakit para verip bu alacağı devir aldım, ben başka bir alacaktan dolayı borçlu ile kavga etmiştim, sonunda borçuluya 3 el ateş ettim, ikisi ayaklarına biri ise karın boşluğuna isabet etti, bunun için 4 sene hapis yattım, 4 ay evvel tahliye oldum" şeklinde sözler söyleyerek gerçekleştirdiği kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10856, Karar No: 2024/3851, Tarih: 28.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10856 E.  ,  2024/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1937 Esas, 2023/2098 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Samsun ili, Bafra ilçesi, ... Mahallesi 119 ada 12 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmaza dere yatağında bırakılması suretiyle fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idarece Kızılırmak Nehrinde meydana gelen taşkınların önüne geçilebilmesi için 1988 yılında Altınkaya Barajının, 1990 yılında Derbent Barajının işletmeye açıldığını, ayrıca sedde ve duvarlar inşa edilerek gerekli taşkın koruma çalışmalarının yapıldığını, ancak dava konusu taşınmaza fiilen müdahale edilmediğini, müvekkilinin sorumluluğu olmadığından davanın reddine karar verilmesini, kıyı kenar çizgisi tespit edilmeden müvekkili idarenin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazlarda dere, çay ve nehir yataklarının kamulaştırma sorumluluğunun ilgili belediye veya büyükşehir belediyesine ait olduğunu, davacı tarafın taleplerinin zamanaşımına uğradığını, uzlaşma dava şartı yerine getirilmeden açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, el atma tazminatı ve ecrimisilin tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, el atma tazminatı ve ecrimisilin tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen el atma bedeli ile ecrimisilin düşük olduğunu, kamulaştırmasız el atma bedeli yönünden müvekkili lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, arazi niteliğinde olan taşınmaz için ecrimisil hesaplamasının yıllık ürün üretim periyodu üzerinden yapılması gerektiğini, dava tarihi itibarıyla 2021 yılı üretim yılının tamamlandığını, bu nedenle ecrimisil bedeli yönünden dava tarihi dikkate alınarak kısmen kabul kararı verilmesinin doğru olmadığını reddedilen kısım yönünden davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili idarece Kızılırmak Nehrinde meydana gelen taşkınların önüne geçilebilmesi için 1988 yılında Altınkaya Barajının, 1990 yılında Derbent Barajının işletmeye açıldığını, ayrıca sedde ve duvarlar inşa edilerek gerekli taşkın koruma çalışmalarının yapıldığını; ancak dava konusu taşınmaza fiilen müdahale edilmediğini, müvekkilinin sorumluluğu olmadığından davanın reddine karar verilmesini, üretim masraflarına tarla kirası, genel giderler ve sermaye faizi kalemlerinin de dahil edilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz için objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren hiçbir özelliğin mevcut olmadığını, kapitalizasyon faiz oranının tespitinde dikkate alınan unsurların mükerrerlik oluşturacak şekilde objektif değer artış oranının tayininde de esas alındığını, dosya kapsamında yer alan 1954 yılına ait hava fotoğrafında taşınmazın dere yatağında olduğunun göründüğünü, 1958 yılında grafik olarak üretilen kadastro paftasında kök 309 parsel sayılı taşınmazın sınırından Kızılırmak Nehrinin geçtiğini, 221 sayılı Kanun kapsamında kabul edilerek taşınmazın kamulaştırılmış sayılması gerektiğini, kıyı kenar çizgisi tespit edilmeden müvekkili idarenin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazlarda dere, çay ve nehir yataklarının kamulaştırma sorumluluğunun ilgili belediye veya büyükşehir belediyesine ait olduğunu, ıslah yoluyla artırılan miktara ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını, el atma tarihi itibarıyla harç ve vekâlet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğini, el atma tazminatı ve ecrimisil bedeli yönünden ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın müvekkili idare adına tescili gerekirken, terkinine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dere yataklarının ıslahından davalı idarenin sorumlu olması sebebi ile hasım olarak davalı idarenin belirlenmesinde, taşınmaz üzerinde sulu tarım yapılması sebebi ile kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak tespitinde ve arazi vasfında bulunan taşınmaza gelir metodu uygulanmak suretiyle bedel takdirinde ve mahalle yerleşim yerinde bulunması nedeniyle %50 oranında objektif değer artışı uygulanmasında, dava tarihine kadar ecrimisil tazminatı hesaplamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, iade sonrası 2021 yılına ilişkin verilerin getirtilip iade sonrası tanzim ettirilen 26.04.2023 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hükmedilen tazminat ve ecrimisil miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri