muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10613, Karar No: 2017/2310, Tarih: 22.03.2017

Sanık ...'in ise; katılan ...'ı, belediyedeki bir ruhsat işini çözüp, katılan ...'ın çocuklarıyla beraber Mersin'de bir çay içmeleri nedeniyle tanıdığını, 2013 yılının Ocak ya da Şubat ayında, 05079... numaralı GSM hattından arayarak, kendisini Mehmet Şekerci olarak tanıtan bir şahsın, katılan ... ile ilişkisi olduğunu söyleyip, kendisine, bu kadınla Mersin'de gezmesinin ve onunla beraber yemeğe gitmesinin sebebini sorduğunu, “Senin haddine mi düşmüş, sanene, bir daha beni arama.” deyip, telefonu kapattığını ve bu şahsın kendisini bir daha aramadığını, aynı dönemde telefonla arayıp, kendisini Salih olarak tanıtan ve eşine karşı açacağı boşanma davasında şahitlik yapıp yapmayacağını soran şahsa tanıklık yapmayacağını söylediğini, katılan ...'i tanımadığını, iddiaya konu mesajların gönderildiği elektronik posta hesaplarında bilgisi dışında kimlik bilgileri kullanılmış olup, bu mesajları göndermediği gibi, mesajların gönderildiği tespit edilen adresle de bir ilgisi bulunmadığını, katılan ... ile de duygusal bir ilişkisinin olmadığını beyanla suçlamaları kabul etmemesi,

Katılan ...'in; elektronik posta hesabına eşi ile ilgili mesajlar ve eşinin yatak odasında çekilen çırılçıplak görüntülerinin gönderilmesinden sonra, abeder2011@hotmail.com adresinden 23.10.2012 tarihinde gönderilen “...İnanmıyorsanız telefon numaram 05349... Mehmet Kemal ...” şeklindeki mesajda yer alan ve bilahare sanık ... adına kayıtlı olduğu tespit edilen 05349... numaralı GSM hattını aradığını, karşısına çıkan ve kendisini Mehmet Kemal olarak tanıtan şahsın, iddiaya konu mesajları göndermediğini söylediğini; ancak, 18.10.2012 tarihinde evden dışarı çıkarken, eşinin kullanmakta olduğu telefona, sanık ... adına kayıtlı olduğu tespit edilen 05349... numaralı GSM hattından sürekli çağrı geldiğini gördüğünü, eşine sorduğunda, arayanın, belediye başkanı danışmanı olarak görev yapan eli uzun bir şahıs olup, spor salonunun ruhsat işlerinde yardımcı olması nedeniyle onu tanıdığını söylediğini ifade ederek, sanık ...'in savunmasını kısmen doğrulaması, katılanların kızı olan Sıddıka'nın da kolluk görevlilerince alınan 01.08.2013 tarihli ifadesinde, 2012 yılında annesi ve kardeşi ile beraber gezmek için Mersin'e gittiklerinde yanlarında bulunan sanık ...'i annesinin arkadaşı olarak bildiğini beyan etmesi karşısında,

Katılan ... ile ilişkisi olan ve adı geçenin sanık ... ile görüşmesine öfkelenen diğer sanık ...'ın, kendisini sanık ... olarak tanıtıp, onun adını kullanarak oluşturduğu elektronik posta hesaplarından, katılan ...'ın resmi nikahlı eşi olan diğer katılan ...'e iddiaya konu mesajları gönderdiği ve sanık ...'in savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı mahkumiyet, sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı beraat kararı verilmesi gerekirken, sanık ...'ın kendisini cezalandırmaktan kurtarmaya yönelik soyut ve tutarsız savunmalarına üstünlük tanınıp, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle sanık ...'in özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı mahkumiyetine, sanık ...'ın hakaret suçundan dolayı beraatine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanık ... hakkında TCK'nın 134/2. maddesinin uygulanmasının talep edildiği 26.12.2013 tarihli iddianamde, sanık ...'in, katılan ...'in resmi nikahlı eşi olan katılan ...'a ait çıplak görüntüleri kaydederek, katılan ...'e gönderdiğinin iddia edilmesi ve özel hayatın gizliliği hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haklardan olması nedeniyle şikayet ve davaya katılma hakkının özel hayatının gizliliği ihlal edilen katılan ...'a ait olması karşısında, katılan ...'ın resmi nikahlı eşi olan katılan ...'in, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçtan dolayı doğrudan zarar görmediği ve katılan ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davayı da kapsayacak şekilde katılan ...'in katılma isteminin kabulüne karar verilerek CMK'nın 237/1. maddesine aykırı hareket edilmesi,

b) Uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi uyarınca sanık ... ile katılan ... arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan dava açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi,

c) Katılanlar Salih ve Nuran'ın kendilerini farklı vekaletnamelere dayalı farklı vekillerle temsil ettirmeleri nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'den katılan sayısınca iki ayrı maktu vekalet ücretinin alınmasına karar verilmesi gerekirken, tek bir maktu vekalet ücretinin katılanlara ayrı ayrı ödenmesine hükmedilmesi, kanuna aykırı,

d) Sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

d) Sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/423, Karar No: 2019/1708, Tarih: 12.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/423 E.  ,  2019/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılmışsa orman tahdidine ilişkin, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin (renkli-fotokopi) ve ilk kadastro/tapulama paftasının Orman Yönetimi ve kadastro müdürlüklerinden getirtilmesi,

2) Davalının dayandığı 16.03.1943 tarih ve 434 sıra numaralı tapu kaydının kadastro çalışması sırasında uygulanıp uygulanmadığının kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının,

3) Davalının dayandığı 16.03.1943 tarih ve 434 sıra numaralı tapu kaydının "gittisi" kayıt satırında yazılan "K/95" ibaresinin açıklanmasının ve bu tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin kadastro ve tapu müdürlüklerinden sorularak alınacak bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9719, Karar No: 2017/4414, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9719 E.  ,  2017/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,annesi ile davalı babasının 1998 tarihinde boşandıklarını, davalı babasının 26/08/2012 tarihinde kendisi reşit olduğundan tarafına ödediği iştirak nafakasını ödemeyi kestiğini, hiçbir masrafına iştirak etmediğini; kendisini....i’nde iktisadi ve idari bilimler fakültesi işletme bölümünde öğrenci olduğunu, özel yurtta kaldığını, servis ücreti ve diğer ihtiyaçlarının olduğunu ileri sürerek; lehine aylık 1.400 TL yardım nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, önceki nafaka kararlarından sonra yeniden evlendiğini, kendisine yeni bir hayat kurduğunu,yapılan araştırmalarda üzerine kayıtlı malı mülkü olmadığının ortaya çıktığını, bütün birikim ve mal varlığını belgeli olarak 150 bin TL kızlarına nafaka ödeyerek tükettiğini, kaldı ki devlet üniversitesinde okuyan bir çocuk için 1.400 TL'nin çok yüksek bir rakam olduğunu, durumu iyi olan annenin de bu masraflara katılması gerektiğini savunarak; davanın reddini talep etmiş; mahkemenin aksi kanaatte ise makul bir nafakaya hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile karar tarihinden itibaren davacı için aylık 1.200 TL yardım nafakasına hükmedilmiş,kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/21601 E. 2015/8710 K. sayılı ilamı ile ‘’...davalının ve dava dışı annenin ekonomik ve sosyal durumlarının tam ve sağlıklı olarak araştırılarak saptanması gerektiği ve davacı tarafın geçimi için gerekli olan ve davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, T.M.K.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun nafakaya hükmedilmesi gerektiği,yine hükmedilen nafakanın dava tarihinden itibaren tahsiline hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle ...’’ kararın bozulmasına karar verilmiş,bozma sonrası mahkemece yapılan yargılama neticesinde ise;

davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren davacı lehine hükmedilen aylık 400 TL’lik yardım nafakasının davalıdan tahsili davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2. maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; mahkemece, Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/21601 E. 2015/8710 K. sayılı bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ise de,bozma ilamı gereğinin tam olarak yerine getirilemediği anlaşılmaktadır.Nitekim bozma ilamı sonrasında mahkemece davacının annesi ile davalı babasının yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçları incelendiğinde,davacının annesinin çalışmadığı,emekli olduğu,oturduğu evin yeni evlendiği eşine ait olduğu,üç kızına baktığı;davalının ise emekli olduğu,aylık 1.350 TL emekli maaşı bulunduğu,başka geliri olmadığı,oturduğu evin annesine ait olduğu,yeni evlendiği eşi ve annesine baktığı,üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkulünün bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler incelendiğinde ise; davacının, özel üniversitede eğitimine devam ettiği,2015-2016 yılına ait eğitim masrafının % 50 burslu olması nedeniyle toplam 20.400 TL olduğu,yine dosya kapsamında yer alan.... Aile Mahkemesi’nin 2010/179 E. 2011/770 K. sayılı ilamı ile davacı lehine toplam 1.400 TL iştirak nafakasına hükmedildiği ve bu kararın Dairemizce 16.02.2012 tarihinde onandığı,yine davacının kardeşi olan....l’ün.... Aile Mahkemesi’nde açtığı 2010/180 E.’lı yardım nafakası davasında ise dava dışı kardeşi....l için de aylık 2.000 TL yardım nafakasına hükmedildiği,bu kararın da Dairemizin 16.02.2012 tarihli ilamı ile onandığı sabittir.

Ayrıca, mahkemece her ne kadar davacının annesi ile davalı babasının sosyal ve ekonomik durumu araştırılmış ise de,yukarıda ifade edilen mahkeme kararları ile dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının beyanları da dikkate alındığında ,davalının sosyal ve ekonomik durumunun sosyal ve ekonomik araştırma sonuçlarına yansıyan nitelikte olmadığı,maddi durumunun gayet iyi olduğu,müşterek çocuklarının ihtiyaçlarını karşılayabilecek güçte ailesinden kendisine intikal eden malvarlıklarına sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle,tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu,davacının özel üniversitede eğitimine devam ediyor olması ve özellikle de davacı lehine 2011 yılında aylık 1.400 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması,yine davacının kardeşi olan dava dışı....l için de 2011 yılında aylık 2.000 TL yardım nafakasına hükmedilmiş olması,dosya kapsamında bilgisine başvurulan davacı tanık beyanları da dikkate alınarak; Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun şekilde daha yüksek nafaka takdiri gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi uygun görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7579, Karar No: 2024/14572, Tarih: 20.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7579 E.  ,  2024/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/749 E., 2020/70 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/67 E., 2019/196 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından hükümden sonra temyiz aşamasında geldiği anlaşılan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının sanık ve müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması, tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi,

UYAP' ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

UYAP' ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29334, Karar No: 2013/26933, Tarih: 26.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29334 E.  ,  2013/26933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği; olay tarihinde sanığın idaresindeki araçla kontrolsüz kavşakta seyrini sürdürüp hız kesmeden kavşağa girerek sağ tarafından kavşağa giren otomobile ilk geçiş hakkını bırakmayıp çarptığı olay sonrasında sanığın 0,73 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde tek başına sanığın alkollü olmasının neden olduğuna ve sanığın güvenli ... kullanamayacağına ilişkin her hangi bir tespit bulunmaması karşısında sadece alkol kullanılmış olmasının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet için yeterli olmadığı gözetilmeyerek sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11471, Karar No: 2019/8415, Tarih: 18.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11471 E.  ,  2019/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma hakkının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.