muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11426, Karar No: 2014/14673, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11426 E.  ,  2014/14673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2003/499-2013/98

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafın sebebiyet verdiği kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, ıslah ile maddi tazminat talebini 26.500,99 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının kendi davranışları ile maluliyetine neden olduğunu, ıslah ile artırılan kısmın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 20.500,99 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar S.. Ş.. ve Türk Güzel Sanatlar Vakfı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacının yaralanması nedeniyle maluliyet oranının belirlenmesi için alınan rapora davalı vekili itiraz etmiş, davacının kaza sonrası tedaviyi kabul etmediği için maluliyet oluştuğunu, ameliyat olması gereken davacının ameliyat olmayarak kendi isteği ile hastaneden taburcu olduğunu, kazadan aylar sonra hastaneye başvurduğunu, maluliyetinin kazayla ilgili olmadığını ya da davacının hatalı davranışları nedeniyle maluliyetinin arttığını savunmuş, yeniden rapor alınmasını istemiştir. Dosya kapsamına göre kazanın 03.02.2002 tarihinde meydana geldiği, Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Dr. E.M.tarafından düzenlenen belgeye göre davacının 18.06.2003 tarihinde ameliyat edildiği anlaşılmıştır. Bu hale göre davacıya ait kazadan sonra gittiği belirtilen hastanelerde bulunan tedavi evrakları, adli raporu ve tüm tedavi evrakları getirilerek davacının tedavisini gereği gibi yaptırmamasının zararı arttırıp arttırmadığı gibi hususlar da değerlendirilecek şekilde, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığının ve maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-BK.nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan zararın tazmini istemi ile açacağı davaların, zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 1 ve herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu belirtilmiştir.

Buna karşılık, 2918 sayılı KTK.nun 109/1. Maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." hükmüne, yine aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre yer verilmiştir.

2918 sayılı Kanunun anılan madde hükmünde, gözden kaçırılmaması gereken husus, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece eylemin Ceza Kanununa göre suç sayılması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Bu düzenlemenin iki ayrı sonucu bulunmaktadır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasını yeterli görmekte; bunun dışında, fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı, hatta böyle bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin o davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlulular (örneğin işleten) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür. (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir.)

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; kaza 03.02.2002 tarihinde gerçekleşmiş, davacı vekilince ıslah talebi 21.12.2012 tarihli dilekçeyle yapılmış ve aynı gün harcı yatırılmıştır. Davaya konu trafik kazası sonucunda bir kişi yaralanmış olup, eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nun 102/4 maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 5 yıldır. Buna göre davada, kaza tarihiyle ıslah tarihi arasında uzamış ceza zamanaşımı süresi de dolmuştur. Hal böyle iken, mahkemece ıslahla artırılan kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, talebin tamamının kabulü yönünde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilinin manevi tazminata ve tazminat hesap raporuna yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilinin manevi tazminata ve tazminat hesap raporuna yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar S.. Ş.. ve Türk Güzel Sanatlar Vakfı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4 nolu bentte açıklanan nedenlere davalılar S.. Ş.. ve T.. V.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S.. Ş.. ve T.. V..'na geri verilmesine 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13463, Karar No: 2015/29765, Tarih: 15.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/13463 E.  ,  2015/29765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/169586

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

NUMARASI : 2008/1389 (E) ve 2009/2027 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

5271 sayılı CMK'nun kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. madde ve fıkrasındaki "hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü karşısında; şikayetçinin yüklenen suçtan temyize ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğu anlaşıldığından CMK'nun 237/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9744, Karar No: 2013/8790, Tarih: 14.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9744 E.  ,  2013/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazetecilik San ve Tic. AŞ ve diğerleri aleyhine 31/03/2011 gününde verilen dilekçe ile basın ve yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... AŞ vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan Samanyolu...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ...tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Harp Okulu mezunu olup deniz yüzbaşı olarak görev yapmakta olduğunu, davalı ... TV'nin 01.11.2010 günü yayınlanan akşam haber bülteninde “Komutanım çıtır isterim” başlığı ile kadın pazarlığının dakika dakika kayda alındığına dair bir haber yayınlandığını, yine ... Gazetesi'nin 01/01/2010 tarihli nüshasında haberin aynı başlıkla verildiğini, arkadaşlar arasında yapılan şakanın bir bölümünün gerçekmiş gibi yayınlanmasıyla kamuoyunun yanıltılmasına, kadın pazarlayıcısı durumuna düşmesine ve toplum karşısında rencide olmasına neden olduğunu belirterek ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, haberin güncel ve görünürdeki gerçeğe uygun olduğunu, haberin verilmesinde kamu yararı bulunduğunu, öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğunu, herkesin kendi oluşturduğu ortam nedeniyle yapılan eleştirilere katlanmak zorunda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, haberin güncel ve görünürdeki gerçeğe uygun olduğunu, haberin verilmesinde kamu yararı bulunduğunu, öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğunu, herkesin kendi oluşturduğu ortam nedeniyle yapılan eleştirilere katlanmak zorunda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; dava konusu gazetede, subay olan davacının aynı işyerinde çalıştığı astsubay ile kadın pazarlığı yaptığı belirtilerek, “....K'nın sık sık ...ya giderek eğitimli kadınlar getirdiği ve üst rütbeli subaylara pazarladığı öne sürülüyor. İddialara göre yüzbaşı....'ya giden üst düzey komutanlara orada da mekan ve kadın ayarlıyordu” şeklinde yorumlar da eklenmek suretiyle davacı ve birlikte çalıştığı astsubay arasında geçen diyaloğun, kelime kelime dökümüne yer verildiği, Davalı TV'nin, olayı habere dönüştürürken kullandığı üslup ve olayı yorumlama tarzının basın ve ifade özgürlüğüne uygun olmadığı belirtilerek hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalı ... Gazetesinin ise; ilk defa televizyonlarda yayımlanan görüntüleri ertesi gün, haberleştirdiği, haber içeriğiyle uyumlu başlık kullanıldığı, basın özgürlüğünün belli dozda abartıya başvurmayı da kapsadığı ve haberi yapan muhabir hakkında takipsizlik kararı verildiği gözetilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı ... AŞ'nin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Somut olayda davaya konu edilen diğer ifadeyle yayınlanması nedeniyle davacı tarafın üzüldüğünü ileri sürdüğü bir takım diyalogların bir kovuşturmaya konu olduğu bütün tarafların kabulündedir. İkinci olarak davacı taraf bu görüntülerin şaka olduğunu ileri sürmektedir. Şu halde ilkin görüntü gerçektir, ikinci olarak bir kovuşturma eki olarak ortaya çıkmıştır. Yargıtay'ın yerleşen uygulamalarına göre bu tür konular haber konusu yapılabilir. Dolayısıyla güncellik ve gerçeklik söz konusudur. Böyle bir durumda güncellik ve gerçekliğin ve kamuoyu ilgisinin mevcut olduğu koşullarda basının haber yapma görevi ve özgürlüğü söz konusudur. Birden çok basın organında bu nedenle dava konusu edilen diyaloglar yayınlanmıştır. Dolayısıyla bu yayında herhangi bir tazminat sorumluluğu söz konusu olmaz. Sadece yayın sırasında veya yayın şeklinde ve içeriğinde veya haberin veriliş biçiminde kişisel haklara saldırı bulunup bulunmadığı incelenmelidir. Demek ki öncelikle mahkemenin kabul kararı esas alınan nokta itibariyle yanlıştır ve bozulmalıdır.

Basın bu denli kamuoyu ilgisi olan bir haberi verirken yorum ekleme hakkına sahiptir. Ve hatta yer yer bu hak görev niteliğindedir. Örneğin; altın kaçakçılığından tutuklu olan bir kişi hakkında haber verildiği zaman bu kişi altın kaçakçılığı yaptığına göre basın altını hangi ülkelerden temin edildiği yönünde araştırma yapabilir, bilgi sağlayabilir, bunları yazabilir ve bu yönde yorum yaptığı zaman hiçbir şekilde ... sözkonusu olamaz. Davalı basın yayın organı haber verirken haberin içeriğiyle hiçbir şekilde çelişmeyen ve haberin içeriğini doğrulaması olağan olan ve yine haberin içeriğiyle ilgili olan ve ayrıca bu tür yaşam tarzında olanların yabancı olmayacağı yer/kaynak göstermiştir. Bu ekleme hiçbir şekilde tazminata konu edilemez. Yayının asıl konusu hakkında içerik itibariyle kişilik haklarının ihlali söz konusu olmaz iken bu içeriğe sadece payanda olan ve ancak olasılık dışı olması düşünülemeyecek tarzda bir yorum nedeniyle tazminat talebinin kabul edilmiş olması hukuka aykırıdır.

Kaldı ki kabul edilen miktara bakıldığında aslında ilk derece mahkemesi haberi içeriğini cezalandırma amaçlı tazminat miktarı belirlemiştir. Zira habere eklenen yorum kişilik haklarını ihlal ediyor olsa bile bu denli bir tazminat miktarının benimsenmesi söz konusu olamaz. Bu nedenle miktarın belirlenmesinden de ilk derece mahkemesinin aslında gerçek olan haber içeriğini davacıların kişilik haklarını ihlal ettiği esasını benimsemiş olduğu görülmektedir. Bu da basın özgürlüğü açısından vahim bir tabloyu göstermektedir. Salt bu nedenle dahi bu kararın bozulması gerekmektedir. Açıkladığımız nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 14/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2023/3984, Karar No: 2025/1451, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3984 E.  ,  2025/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1628 E., 2023/487 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/184 E., 2021/74 K.

Taraflar arasındaki imar şuyulandırması sonucunda oluşan parselin orman sayılan yerlerden olduğuna yönelik tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili ve Davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından el atmanın önlenmesine ilişkin karara karşı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kocaeli ili Körfez ilçesi Yarımca köyü ... mevkii 1017 ada 1 parsel nolu taşınmazın 1964 yılında arazi kadastrosu çalışmaları yapılmış ve taşınmaz tescil harici bırakılmıştır. Tespit ve tescil harici bırakılmış bulunan araziler için Yarımca Belediye Başkanlığı tarafından tescil davası açılmış, Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.07.1977 tarih ve 1977/76-506 E.K sayılı hakem sıfatıyla verdiği kararı ile yedi ayrı parçadan oluşan toplam 227.950 metrekarelik arazinin Yarımca Belediye Başkanlığı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir ve bu karar kesinleşmiştir.

Yarımca Beldesinde, 1986 yılında 1 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulama çalışmalarına 03.10.1986 tarihinde başlanmış, 12.11.1986 tarihinde bitirilmiş ve bu çalışmalar 22.04.1987 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. Bu çalışmalar sonucunda yukarıda belirtilen mahkeme kararı ile Yarımca Belediye Başkanlığı adına tapuya tesciline karar verilen taşınmazların Yarımca Belediyesi Özel Ormanı olarak sınırlandırmaları yapılmıştır. ... tarafından, yukarıda sözü edilen özel orman statülerinin kaldırılması istemine yönelik olarak açılmış olan dava Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20.11.2002 tarih ve 1996/1053 E- 2002/821 K. sayılı ilamıyla reddedilmiş temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 25.06.2004 tarih ve 2004/4602- 6653 E.K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına hükmedilmiştir. Onama ilamı incelendiğinde; Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.1977 tarih, 1977/76-506 E.K. sayılı hakem sıfatı ile davacı ... adına yetki aşımı suretiyle tescil yönünde hüküm kurulduğu ve tapu kaydının yolsuz tescil sonucu oluşturulduğu bu nedenle hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçeleriyle kararın onandığı anlaşılmıştır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, Körfez ilçesi, Yarımca Beldesi sınırları içinde özel orman statüsünde bulunan I-II-III-IV-V nolu (3478-3479-3480-3481-3482) parseller üzerinde bulunan Yarımca Mahallesi Belen Mevki 1017 ada 1 parsel sayılı taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline ve tapusunun devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, vaki müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, Körfez ilçesi, Yarımca Beldesi sınırları içinde özel orman statüsünde bulunan I-II-III-IV-V nolu (3478-3479-3480-3481-3482) parseller üzerinde bulunan Yarımca Mahallesi Belen Mevki 1017 ada 1 parsel sayılı taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline ve tapusunun devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, vaki müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; " dava konusu Kocaeli ili, Körfez İlçesi Yarımca Köyü Belen mevkii 1017 ada 1 parsel nolu taşınmazın ''Yeşil Alan-Park'' olarak yazıldığı bu yüzden TAKBİS sistemi kayıtlarında ve Tapu Kütüklerinde herhangi bir tescili bulunmadığı, 1017 ada 1 parselin kısmen eski ... Mahallesi 323 parsel içerisinde kaldığı, Yarımca Mahallesi 323 parsel sayılı taşınmaz ise Kocaeli 1.Tapulama Mahkemesinin 1969/147 Esas 1972/7 Karar sayılı ilamı ile Orman sayılmakla tapulama harici bırakıldığından herhangi bir gitti kaydı olmadığı, 26.06.2018 havale tarihli Bilirkişi kök raporunda evveliyatının orman niteliğinde olduğu ve ormanlık alanın devamında yer aldığı, bu nedenle 5658 sayılı yasanın belirlediği iade şartlarını taşımamış olduğu, tapu kaydının iptali ile devlet ormanı niteliğiyle hazine adına tescilinin uygun olacağı kanaati bildirildiği, 29/03/2019 havale tarihli Ziraat Bilirkişi Ek Raporunda arsa vasfında değerlendirilebileceği dava tarihi olan 31.05.2017 tarihi itibariyle değerinin 3.987.900,00 TL olabileceğinin hesaplandığı bildirildiği görülmekle, davanın kabulüne, taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptali ile tapusunun devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazdaki davalılar Körfez Belediyesinin ve Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin vaki elatmanın önlenmesine " karar verilmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun bozma öncesi alınmış olup taraflarına itiraz ve beyan hakkı tanınmadığını, yine davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini, dava konusu yerlerin özel orman dahi olmayıp arsa niteliğinde olduklarının sabit olduğunu, ayrıca ilk derece mahkemesi kararında davalı kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin de usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; ayrıca davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının zaten davasını ispatlayamadığını, yine Orman İdaresince iddia edilen hususların kabulünün mümkün olmadığını, bu zamana kadar kullanılmış bir taşınmazın bu zamandan sonra orman olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca dava konusu taşınmazların kesinleşmiş bir tapu kaydının bulunmadığını, bu açıdan davaya aslında Kadastro Mahkemesince bakılması gerektiğini, kararın bu yönü ile de reddi gerektiğini ve yargılama giderlerine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.