muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/333, Karar No: 2023/1639, Tarih: 29.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1- Davanın temeli vekalet sözleşmesidir. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.)

2- Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK'nın 400 üncü maddesi). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

3- Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK'nın 510 uncu maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle diğer davalı doktor ve hastane yönünden açılmış davanın tefrik edilmiş olmasına, dosya kapsamında alınan birbiriyle uyumlu bilirkişi raporlarında dava konusu olayda davalı hastane ve doktora atfı kabil bir kusurun olmadığının tespit edilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10538, Karar No: 2012/18703, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10538 E.  ,  2012/18703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 tarih ve 2010/151-2010/726 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile bir kısım davalılar tarafından arıcılık konusunda faaliyet göstermek üzere Ehlibal Arıcılık San. Tic. Ltd. Şti'nin kurulduğunu, davalılardan ...'ın şirket ortağı ve mes'ul müdürü, ... ve ...'ın şirket ortağı, ...'ın ve ...'nun da mes'ul müdürü olduğunu, şirketin defter ve kayıtlarının usulsüz tutulduğunu, şirketin kasten kötü yönetildiğini, idarecilerinin yöneticiliğin gerektirdiği beceri ve uzmanlığa sahip olmadıkları, bu itibarla zarar edildiğini belirterek şirket yöneticilerinin azlini, şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... savunmada bulunmamış, diğer davalıların vekili, kayıym atanması talebinde husumetin doğrudan şirket tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerektiğini, müdürlerin azli talebi için de müdür olmayan ortaklara husumet yöneltilemeyeceğini, ortak olmayan müdürlerin ortaklar kurulu kararı ile azledilebileceği, bu yola başvurmayan davacının dava şartını gerçekleştirmediğini, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmayan mesnetsiz beyanlar olduğunu, müvekkillerinin idarecilikte gerekli beceri ve uzmanlığa sahip olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, şirkette idari işler mukavele ile bir ortağa verilmişse, azlin ortakların ekseriyeti ile mümkün olduğu, öncelikle genel kurula bu yöndeki bir taleple gitmesini müteakip mahkemeye müracaatın gerektiği, dosya kapsamından ortaklarca azil kararı alınmasına çalışmayan davacının aktif dava şartını yerine getirmediği, örtülü kazanç iddialarının dayanağı bulunmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava, Limited Şirket müdürlerinin azli ile kayyım tayinine ilişkin olup mahkemece TTK'nın 162. maddesi gereğince öncelikle azil için ortaklar kuruluna gidilerek sonuç alınamaması halinde mahkemeye müracaat edilmesi gerektiği, davacının ortaklar kurulunda bu yönde karar alınmasının teminine çalışmadığı, dolayısıyla dava koşullarının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, hem ortak olmayan müdürlerin görevden alınmasında hem de ortak olan müdürlerin sözleşme ile tayin edilmiş olmaları halinde görevden uzaklaştırılmalarında ortaklar kuruluna görev verilmiş olması mahkemeye müracaat etmeden çözüme ulaşmak amacına hizmet etmektedir. Yani neticeye ulaşmakta kolaylık sağlamak içindir. Yoksa, haklı sebeplerin varlığı halinde münferiden bir ortağın azil davası açmasını engellemek amacıyla böyle bir hüküm öngörülmemiştir. TTK'nın 162. maddesi çoğunluğun, müdür veya müdürleri görevde tutmak istememesi halinde mahkemeye müracaat etmeden sonuca ulaşılabilmesi amacını taşımaktadır. Bu itibarla, davacının mahkemeye başvurarak dava açma hakkının bulunmasına göre mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi doğru değildir.

Mahkemece, ayrıca azıl koşullarının ispatlanmamış olması da davanın reddine gerekçe yapılmış olup, davacı, bir mali müşavirden şirketin defter ve belgelerinin tetkik edildiği bir rapor ile Biga Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tespit dosyasına sunulan ziraat bilirkişisi raporu alıp bunları mahkemeye ibraz ederek davasına dayanak yapmıştır. Mali müşavir raporunda, kasa hareketlerini gösteren defter kayıtlarının fiktif olduğu, bir kısım yevmiye maddesindeki tahakkuk ve ödeme şekillerinin yanıltıcı işlem niteliğinde bulunduğu, belge düzenleme esaslarına uyulmadığı, kasa işlemlerine dayanak belgelerin bulunmadığı vs. belirtildiği halde mahkemece davacının iddiaları doğrultusunda davacı delilleri toplanıp şirketin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak bilirkişi raporu alınmadan iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6328, Karar No: 2014/24031, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6328 E.  ,  2014/24031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yaklaşık 1 saat 20 dakika sonra 97 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli ve üst Cumuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9744, Karar No: 2008/10469, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9744 E.  ,  2008/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.01.2006 gününde verilen dilekçe ile hasılat kira sözleşmesinden kaynaklanan LPG tankı ve tesisatın iadesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Metal A.Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, hasılat kirası ilişkisinden kaynaklanan ve sözleşmeyle davalı kiracıya teslim edilen taşınır nitelikteki demirbaş eşyanın iadesi istemiyle açılmıştır.

Davalı, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

İstemin dayanağını 17.12.1997 ve 15.01.1998 başlangıç tarihli hasılat kira sözleşmeleriyle birlikte davalı kiracıya «Teslim Tutanağı» başlıklı belge ile teslim edilen taşınır nitelikteki demirbaşlar oluşturmaktadır. Gerçekten bu listede hüküm alına alınan demirbaşların davacı tarafından davalıya kiralananla birlikte teslim edildiği yazılıdır.

Hasılat kirasına ilişkin Borçlar Kanununun 293. maddesi hükmünce kiralanan teslim edilirken bir kısım eşyalar da kiracıya teslim edilmişse kira süresinin sonunda bunların aynı nevi olarak veya kıymetinde noksan varsa tazminat olarak kiralayana iadesi gerekir. Ne var ki, somut uyuşmazlıkta davalı şirket aleyhine dava dışı banka tarafından takip yapılmış, dava konusu LPG tankı dışındaki demirbaş eşyaların satışına karar verilmiştir. Ancak; yine

dosyada yer alan aynı yer İcra Hukuk Mahkemesinin 2004/38 Esas sayılı dosyasından davacının LPG tankı için istihkak iddiasında bulunduğu 50 tonluk LPG tankının davacıya ait olduğunun tespiti ile üzerindeki rehinin kaldırılmasına ve istihkak davasına konu eşyanın davacıya verilmesine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, bütün bunlar üzerinde durulmamış, kira sözleşmesiyle davalıya teslim edilen demirbaş eşyalar davacı elinde mevcutmuş gibi aynen iade kararı verilmiştir. Yapılması gereken iş, icra hukuk mahkemesi kararında davacıya teslim edildiği yazılı LPG tankının akibetini taraflardan bilgi alınmak suretiyle araştırmak, bu tank halen davacı elinde ise LPG tankı ile ilgili davayı reddetmek bunun dışındaki eşyalar davadan evvel icra takibi suretiyle satılarak davalı elinden çıkmışsa ancak bunların bedellerini tazmine hükmetmek olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler üzerinde durulmaksızısın eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1855, Karar No: 2008/2995, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1855 E.  ,  2008/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, miras bırakan babası "Hacı... oğlu ...’a" ait dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında miras bırakanın baba adının ve doğum tarihinin yanlış yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ; hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir

2- "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki ; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmamışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Böyle olunca, tapu kaydında yer almayan doğum tarihinin düzeltilmesi isteminin reddi yerine hüküm altına alınması doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekli ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün H.U.M.K.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda ( 1.) bentte yazılı nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2.) bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün fıkrasının birinci bendindeki "... baba adının Hacı... ..." ibaresinden sonra gelen "tapulama tutanağındaki doğum tarihinin 1938" yazısının yine hüküm fıkrasının ikinci bendinin birinci satırındaki "... baba adının Hacı... ..." ibaresinden sonra gelen "tapulama tutanağındaki doğum tarihinin 1938..." yazısının çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, 11.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4204, Karar No: 2012/10381, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4204 E.  ,  2012/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir. Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16130, Karar No: 2015/10491, Tarih: 17.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/16130 E.  ,  2015/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2012/81-2014/207

\_ K A R A R \_

Dava, miras taksim sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8098, Karar No: 2007/2607, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8098 E.  ,  2007/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı firma ile 2002 yılı başından bu yana birer yıllık dönemler için geçerli olmak üzere bayilik sözleşmesi imzalandığını, en son 11.2.2004 tarihli sözleşme ile bir yıl daha dağıtım işinin devamı hususunda anlaşma sağlandığını, sözleşmenin devamı süresince müvekkilinin sözleşme yükümlerini yerine getirdiği halde davalı yanca 23.6.2004 tarihli faks metni ile 28.6.2004 tarihi itibariyle sözleşmenin feshedildiğini, sözleşmenin fesih süresi (md.18) 30 gün olarak belirlendiği halde sebep gösterilmeden tek yanlı olarak süre şartına uyulmadan, haklı neden olmadan sözleşmenin feshedildiğini , bu suretle zarara uğranılmasına sebep olduğunu belirterek fazlaya dair hak saklı kalmak kaydıyla toplam 5.500.000.000TL. tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmenin 14. (b ve c bendi)maddesinde düzenlenen satış şartlarını, 12. maddesinde düzenlenen maddesini tali bayiler ihdas ederek ihlal ettiğini, sözleşmenin bu suretle ihlali halinde (md.15/i) ihbar öneli bulunmadığını, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davalının bayilik sözleşmesini haklı olarak feshettiği davacının sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi isteminin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.