muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16368, Karar No: 2014/12842, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16368 E.  ,  2014/12842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2009/668-2013/304

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, davalılar vekillerine, temyiz eden davalıların vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemine göre tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3043, Karar No: 2012/21172, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3043 E.  ,  2012/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun’una eklenen geçici 6.maddesinin 8.fıkrasında evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Tuzla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 09.02.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği  30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulaması gerekeceğinden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacağının tahsili amacıyla yapılan takipte borçlu belediyenin mal, hak ve alacaklarının haczi mümkün değildir.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12710, Karar No: 2012/19111, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12710 E.  ,  2012/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/05/2011 tarih ve 2011/97-2011/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, elektrik faturasının ödenmesi için davalı bankaya otomatik ödeme talimatı vermesine rağmen davalının, elektrik faturasını ödememesi nedeniyle, bir süreliğine evde olmadığı dönemde elektriğinin kesildiğini ve buna bağlı olarak da buzdolabı ve derin dondurucudaki yiyeceklerin bozulup kokuştuğunu, bozulan yiyecekleri atmak zorunda kaldığını, kesilen elektriğinin yeniden açılması, evin temizlenmesi ve beyaz eşya servisi için bir takım masraflar yaptığını, bu olay ile ilgili olarak davacı tarafından davalı banka şubesine verilen dilekçenin tarayıcıdan geçirilen kopyasını davalının internet ortamına aktardığını, davacının geniş bir çevresinin olduğunu, internette gezen dilekçesinde tüm telefonları ad ve adres bilgileri ile banka hesap numarasının bulunduğunu, böylece tüm Türkiye’ye alay konusu yapılmasının yanı sıra, tüm kişisel bilgilerinin de kamunun paylaşım alanına sunulduğunu, bu nedenle tacize uğradığını ileri sürerek, 2.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen dönemde Tedaş’dan elektronik ortamda alınarak sisteme yüklenen bilgiler içinde, davacının aboneliğine ilişkin borç bilgisi bulunmadığı için ödeme yapılmadığını, sonradan Tedaş'ın uygulama değişikliği yapması nedeni ile bilgileri sisteme girmediğinin öğrenildiğini, bunda bankanın bir kusurunun bulunmadığını, müşteri sırrı niteliğindeki bilgilerin internet ortamında davalı tarafından yayıldığı yönündeki iddiaların da doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kendisine otomatik ödeme talimatı verilen davalı bankanın, davacının, elektrik borcunun ödenmesinde kusurlu davranarak elektriğinin kesilmesine neden olduğu, bunun sonucunda davacının, buzdolabı ve derin dondurucuda bulunan yiyeceklerinin bozulup atıldığı, davalı bankanın ilgili şubesine başvurarak tazminat ödenmesini isteyen davacının, içerisinde kişisel bilgileri bulunan başvuru dilekçesinin de davalı tarafından internet ortamına aktarıldığı, bunun sonucunda insanların davacıyı arayarak rahatsız ettikleri, davacının bu olay nedeniyle küçük düşürüldüğü ve bu nedenle davasında haklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.012,95 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/181, Karar No: 2012/3493, Tarih: 21.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/181 E.  ,  2012/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosyanın tetkikinden bir kısım davalılar vekili ...'un davalı müvekkillerine ait vekaletnamelerinin dosyada mevcut olmadığı anlaşıldığından varsa vekaletnamelerin dosyaya sunulması, yoksa bir kısım davalı asillere hükmün ve davacı ... Başkanlığı'nın temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresi de beklenerek dosyanın dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4083, Karar No: 2011/5198, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4083 E.  ,  2011/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.06.2010 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Tarım ve Köyişleri Bakanlığını temsilen Hazine vekili davalının 223 ada 16 ve 245 ada 2 sayılı mera parsellerine elatmasının önlenmesini ve 6151.03 TL eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, eski hale getirme isteminin ise kısmen kabulüyle 6141.03 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından açılmış meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesinde meraların hukuki durumu belirlenmiş, 5.maddesinde ise mera olarak tahsis edilecek yerler sayılmış 6.maddede ise tespit ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı bildirilmiştir.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralarda Hazinenin mülk sahibi olarak dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6.maddesinde mera,

yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup Bakanlığın yetkisi tespit, tahsis ve tahsisin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığın genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu bilgiler ışığında, gerek elatmanın önlenmesi gerekse tazminata ilişkin istemin davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmaya göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4437, Karar No: 2022/2912, Tarih: 07.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/4437 E.  ,  2022/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.11.2018 tarih ve 2017/165 E- 2018/811 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.10.2019 tarih ve 2019/381 E- 2019/2051 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilinin eczacı olduğunu, eczane için gerekli ilaçların davalıdan temin edildiğini, müvekkilinin davalıdan ilaç alabilmek için davalıya senet verdiğini, ancak davaya konu bir kısım senetler karşılığında mal teslimi yapılmadığını ileri sürerek, 43.617,00 TL ve 25.765,00 TL bedelli iki senet ile Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2017/2213 Esas sayılı icra takibine dayanak senetler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve müvekkili yararına kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu senetlerin teminat senedi niteliğinde olmadığını, borcun ödenmesi maksadıyla verildiğini, kambiyo senedinin verilmesi ile mal teslimi yapıldığının kabulü gerektiğini bildirerek, davanın reddine ve müvekkili yararına kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davaya konu senetlerin teminat senedi niteliğinde olmadığını, borcun ödenmesi maksadıyla verildiğini, kambiyo senedinin verilmesi ile mal teslimi yapıldığının kabulü gerektiğini bildirerek, davanın reddine ve müvekkili yararına kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasında ticari ilişkiye dayalı cari hesap ilişkisinin bulunduğu, her iki davaya konu bonoların malen kayıtlı olup malen ibaresi bulunan bir bonoda malın teslim alındığının borçlu tarafından ikrar edildiği, alacaklının ayrıca mal teslim ettiğini kanıtlama yükümlülüğünün olmadığı, borçlunun kendisine mal teslim edilmediğini kanıtlamak yükümlülüğünde olduğu, asıl davaya konu bonoların bedellerinin ödenmediği, birleşen davaya konu bonoların ise ödenmediği için icra takibine konulduğu ve ihtiyati tedbir uygulamasından önce davacı tarafından kısmi ödeme yapıldığı, dolayısıyla takip tarihi itibariyle birleşen davaya konu bonoların da davacı tarafından ödenmediği, taraflar arasında vade farkı faturalarının ödenmesine ilişkin teamül bulunduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine, İİK'nın 72/4 maddesi uyarınca %20 oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince birleşen davada verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

(2) Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince asıl davada verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

(3) Asıl dava, bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Menfi tespit davasının reddi halinde İİK'nın 72/IV maddesi gereğince borçlunun tazminatla sorumlu tutulabilmesi için, alacaklının bir icra takibi yapmış olması, bu takibin durdurulması veya icra veznesindeki paranın davalı alacaklıya ödenmemesi için davacı borçlunun ihtiyati tedbir kararı almış ve bu kararın infaz edilmiş olması gerekmektedir.

(3) Asıl dava, bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Menfi tespit davasının reddi halinde İİK'nın 72/IV maddesi gereğince borçlunun tazminatla sorumlu tutulabilmesi için, alacaklının bir icra takibi yapmış olması, bu takibin durdurulması veya icra veznesindeki paranın davalı alacaklıya ödenmemesi için davacı borçlunun ihtiyati tedbir kararı almış ve bu kararın infaz edilmiş olması gerekmektedir.

Somut olayda, 17.03.2017 tarihli tensip zaptı ile davacının tedbir talebinin İİK'nın 72/2 maddesi uyarınca dava konusu aşağıda niteliği yazılı 69.382,00 TL 'nin %15'ine tekabül eden 10.407,30 TL nakdi veya kesin ve süresiz banka teminat mektubu karşılığında kabulü ile; 15/11/2016 tanzim tarihli 15/03/2017 vade tarihli 43.617,00 TL ve 15/04/2017 vade tarihli 25.765,00 TL bedelli bonoların davalı tarafından icra takibine konu edilmemesi hususunda ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir. Davacı borçlu aleyhine Antalya 8. İcra Dairesi nezdinde 26.11.2018 tarihinde 2018/13015 Esas sayılı icra dosyası üzerinden takibe geçilmesi üzerine, Mahkemece İcra Dairesi’ne gönderilen 18.12.2018 tarihli müzekkere ile ‘’ ...17.03.2017 tarihli tensip zaptı ile senetlerin icra takibine konu edilmemesi şeklinde tedbir kararı verildiği, tedbir kararının kaldırılmadığı, karar kesinleşene kadar geçerli olduğu..’’ hususu bildirilmiş ve yine aynı tarihli bir başka müzekkere ile ‘’... tedbir kararının kaldırılmadığı, karar kesinleşene kadar geçerli olduğu şeklindeki bilgilendirme yazısının sehven gönderildiği, işleme alınmaması ve müzekkerenin işlemsiz iadesi.. ‘’ istenmiştir.

Bu durumda, İİK'nın 72/IV. maddesindeki tazminat koşullarının oluşmadığı nazara alınarak, davacı borçlu aleyhine tazminata hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin birleşen dava yönünden davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 8,10 TL harcın temyiz eden birleşen davaya yönelik-birleşen davada davacıya iadesine, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1587, Karar No: 2019/7105, Tarih: 12.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1587 E.  ,  2019/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Davalı kadının ekonomik ve sosyal durumunun araştırılmasında, çalışmadığı tespit edilmiş ise de davacı erkek, 27.11.2018 tarihli beyan dilekçesinde kadının sigortalı olarak çalıştığını, düzenli gelirinin olduğunu beyan etmiş olup bu iddiasına ilişkin olarak dilekçesinin ekinde fotoğraf ve bir kısım belgeler ibraz etmiştir. Bu nedenle, davalı kadının yeniden usulünce ekonomik ve sosyal durumunun araştırılarak, sigortalı olarak çalışıp çalışmadığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunup bulunmadığı, geliri var ise kendisini yoksulluktan kurtaracak nitelikte olup olmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceği, işten ayrılmış ise kendi isteğiyle mi yoksa zorunlu olarak mı ayrıldığı hususları araştırılarak sonucu uyarınca bir karar verilmek üzere hükmün yoksulluk nafakası yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2019 (Çrş.)