muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19038, Karar No: 2014/15519, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19038 E.  ,  2014/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/288-2013/220

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20685, Karar No: 2017/46, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20685 E.  ,  2017/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8513, Karar No: 2016/497, Tarih: 19.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8513 E.  ,  2016/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/37893

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/106, 2013/808

SANIKLAR : S.. Ç.., M.. C..

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, tehdit

Sanıklar hakkında mala zarar verme, tehdit ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, bu nedenle tarafların olay tarihinde tartışmaya başladıkları, bu esnada sanıkların katılana saldırdıkları ve sanık S.. Ç..’nı katılana “ seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiği, daha öncesinde de katılana ait araca zarar verdiği, sanıkların bu şeklide üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık M.. C.. hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hüküm ile sanık S.. Ç.. hakkında mala zarar verme ve yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

1-Sanık S.. Ç.. hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3075, Karar No: 2016/3962, Tarih: 04.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/3075 E.  ,  2016/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmazın davacı adına tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4967, Karar No: 2013/3623, Tarih: 04.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4967 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı 1-.... Kooperatifi tüzel kişiliğini izafeten Müdür ...., 2-.... (SS .... Yapı Kooperatifi Başkanı), 3-...., 4-.... 5-....Birleşen 2001/251 E. sayılı davada davacı ... ile davalılar 1-...., 2-...i (... Konut Yapı Kooperatifi), 3-.... 4-.... Birleşen 2001/412 E. sayılı davada davacılar .... ile davalılar 1-...,.... arasındaki davadan dolayı ....Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.10.2008 gün ve 2001/249-2008/526 sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.03.2012 gün ve 2012/157-2012/1808 sayılı ilâmı aleyhinde davalı birleşen davanın davacıları ...Yapı Kooperatifi temsilen ... ... ile birleşen davanın davalısı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı ... ile davalı birleşen davada davacı ......Yapı Kooperatifi'nin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00 TL para cezası ile bakiye 6,55 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı birleşen davanın davacıları....Yapı Kooperatifi'ne, 219,00 TL para cezası ile bakiye 6,55 TL red harcının karar düzeltme isteyen birleşen davanın davalısı ...'a yükletilmesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/12778, Karar No: 2014/237, Tarih: 07.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12778 E.  ,  2014/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/82

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.06.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin 2012/260 Esas 2012/866 Karar sayılı ilamı ile; lehine geçit kurulan 46 ve 66 parsel sayılı taşınmazların mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu, her iki parsel arasında iradi geçit tesisinin gerektiği ve geçit için bilirkişice uygun görülen çıkışın D-100 karayoluna bağlı olması nedeniyle bilirkişi tarafından düzenlenen krokinin Karayolları Bölge Müdürlüğüne gönderilerek kurulması düşünülen geçide yasal olanak olup olmadığının sorulması ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, trafik uzmanı bilirkişi refakatinde icra edilen keşif ve alınan bilirkişi raporu ile Karayolları Bölge Müdürlüğü'nün görüşü dikkate alınarak, davacının talebi doğrultusunda davalı 70 no.lu parsel üzerinden D-100 karayoluna çıkışı olan bir geçit hakkı kurulmasının mümkün olmaması nedeniyle davanın reddine karar karar verilmiş, hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanununun “Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantı, şehir geçişleri ve yerleşim” başlıklı 17. maddesine göre;

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar Genel Müdürlüğün uygun gördüğü yerlerde ve şekillerde yapılır. Erişme kontrolü uygulanan karayolu çevresinin bu bağlantı noktalarına ulaşımı, toplayıcı yollarla veya bağlantı noktasına ulaşan diğer yollar vasıtasıyla sağlanır.

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bitişik taşınmaz sahipleri ile kiracıları veya kullananların arazilerinden erişme kontrolü uygulanan karayoluna doğrudan giriş ve çıkış hakları yoktur.

Erişme kontrolü uygulanan karayolunun şehir geçişlerinde karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin düzenlenmesi, Genel Müdürlüğün teklifi üzerine, Bakanlık ve ilgili belediye tarafından müştereken kararlaştırılır. İşletme hakkı verilen veya devredilen erişme kontrolü uygulanan karayollarında, şehir geçiş güzergâhının veya karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin değiştirilmesinde işletici şirketin görüşü alınır.

Erişme kontrolü uygulanan karayolunun şehir geçişlerinde karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin düzenlenmesi, Genel Müdürlüğün teklifi üzerine, Bakanlık ve ilgili belediye tarafından müştereken kararlaştırılır. İşletme hakkı verilen veya devredilen erişme kontrolü uygulanan karayollarında, şehir geçiş güzergâhının veya karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin değiştirilmesinde işletici şirketin görüşü alınır.

Somut olayda; yukarıda değinilen yasa hükmü doğrultusunda, yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Davacının mutlak geçit ihtiyacının bulunduğu açıktır. Mahkemece, kurulan geçit yeri paftasına işaretlenerek Karayolları Genel Müdürlüğüne gönderilmeli, çıkışın karayolu bağlantısı nedeniyle gerek ilgili mevzuat ve gerekse can güvenliği açısından tehlike oluşturup, oluşturmadığı veya davacının katlanabileceği boyuttaki harcama ile varsa sakıncalarının giderilip giderilemeyeceği ve bunun için ne yapılması gerektiği sorulmalı, geçidin karayoluna çıkış engeli bulunduğu saptanırsa ve bunun giderilme olanağı da yok ise 07.06.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen diğer alternatifler ile gerekirse belirlenecek başkaca alternatifler üzerinde durulmalı, bu da mümkün değilse dava reddedilmelidir.

Değinilen yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 07.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1021, Karar No: 2019/19467, Tarih: 03.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1021 E.  ,  2019/19467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedel, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Çiftlik köyü 110 ada 101 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden %5 kapitalizasyon faizi ve %150 objektif değer artış oranı uygulamak suretiyle bilimsel yolla değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın bedel, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece bedel, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin olarak yapılan düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Kabule göre ise;

2)İlk derece mahkemesince dava konusu taşınmazın davacıların payının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmediğinden bu hususun da HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4852, Karar No: 2011/7281, Tarih: 08.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/4852 E.  ,  2011/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, sözleşmenin haksız olarak feshi nedeniyle uğranılan zarar ve kâr mahrumiyetinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin kurulmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket tarafından düzenlenen 17.01.2008 tarihli teklif belgesinin altında davalı şirket temsilcisi ...'nun da imzası bulunmaktadır. Yargılamanın 13.04.2009 günlü oturumunda beyanı alınan davalı şirket temsilcisi ..., teklif belgesinin altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda tarafların karşılıklı olarak imzalarını taşıyan ve iş bedeli ile ödeme şartlarını içeren 17.01.2008 tarihli belge ile taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğu sonucuna varılmaktadır. Davalı iş sahibi şirket 17.01.2008 tarihli belgede belirtilen imalâtı davacı şirkete yaptırmaktan vazgeçtiğine göre, davacı şirketin davası değerlendirilip, Borçlar Kanunu'nun 325. maddesi de dikkate alınmak suretiyle bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, akdî ilişkinin kurulmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3600, Karar No: 2019/525, Tarih: 22.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/3600 E.  ,  2019/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın 25/02/2012 tarihinde kırmızı ışıkta geçerek ışık ihlali yapmak suretiyle ... Belediyesine ait temizlik işleri yapan ... plaka sayılı kamyonun kaza yapmasına sebep olduğunu, kamyonda temizlik görevlisi olarak bulunan müvekkilinin sağ ayağından yaralandığını ayağının diz altından kesildiğini, müvekkilinin davalı ... şirketine başvurusu ile açılan hasar dosyasına istinaden müvekkiline %75 kusur oranında olan 78.562,00 TL ödeme yapılabileceğinin, bu teklifin kabul edilmemesi halinde hiç bir ödemenin yapılmayacağının söylendiğini, bunun üzerine müvekkilinin 03/09/2012 tarihinde tazminat makbuzu ve ibranamesi başlıklı belgeyi imzalayarak sigorta şirketine vermek zorunda kaldığını, kazayla ilgili olarak ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/276 esas sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat davası açtığını, maddi tazminatının bilirkişi raporunda 182.945,34 TL olarak belirlendiğini, davalı ... tarafından yapılan ödemenin güncellenerek maluliyet tazminatından indirimi sonucu davacının 92.721,72 TL tazminat alacağına hak kazandığını ancak davacı tarafça dava dilekçesinde 26.468,00 TL'lik maddi tazminat talebinde bulunulması nedeniyle davalıların bu tutar kadar maddi tazminata hükmedildiğini maddi zararının tam karşılanmaması nedeniyle fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile 66.253,72 TL maddi tazminat bedelinin davalılardan

müteselsilen dava ve kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş (Münfesih ...) vekili; davanın zaman aşımına uğradığını, olayda zaman aşımının davacıya davadan önce müvekkili şirkete başvurusu ile yapılan ödeme tarihi olan 03/09/2012 tarihi itibarı ile başladığını , zaman aşımı süresinin 2 yıl olduğunu 2 yıllık sürenin 03/09/2014 tarihi itibarı ile dolduğunu, ek davanın 20/03/2015 tarihinde açıldığını bu sebeple davanın zaman aşımından reddinini gerektiğini, davanın kabulü anlamına gelmemek üzere müvekkilinin dava tarihinden itibaren ve yasal faizi ile sorumlu olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; Davanın zaman aşımına uğradığını ve zaman aşımından reddinin gerektiğini, davaya konu olay ile ilgili mahkeme verilmiş bir karar bulunduğu bu dosyanın kesinleşmemiş olması halinde derdestlik, kesinleşmiş olması halinde kesin hükmün söz konusu olacağını bu sebeple davanın usulden reddinin gerektiğini, ayrıca davanın esas yönünden de kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; Davanın zaman aşımına uğradığını ve zaman aşımından reddinin gerektiğini, davaya konu olay ile ilgili mahkeme verilmiş bir karar bulunduğu bu dosyanın kesinleşmemiş olması halinde derdestlik, kesinleşmiş olması halinde kesin hükmün söz konusu olacağını bu sebeple davanın usulden reddinin gerektiğini, ayrıca davanın esas yönünden de kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 66.253,72-TL nin davalı ... yönünden 25.05.2012, davalı ... şirketi yönünden dava tarihi olan 20/03/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.393,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... alınmasına 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.