muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/979, Karar No: 2009/2344, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/979 E.  ,  2009/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, müvekkili olan SGK Başkanlığı alacağının 5502 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca imtiyazlı olduğunu belirterek, sıra cetvelinin 1. sırasına öncelikli olarak kabul edilmesi, artan para olduğu takdirde diğer alacaklılara dağıtılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, İİK’nın 140, 206, 207. maddeleri ile 5502 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca şikâyet eden idarenin alacağının imtiyazlı alacak olarak kabul edilmesi ve 1. sırada yer alması gerektiği belirtilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikâyet edilen ... vekili kararı temyiz etmiştir.

1-17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. “İlgililer” kavramına, mahkemece verilecek karardan hukukî durumları etkilenecek olan kişilerin de dahil olduğu açıktır. Somut olayda, sıra cetvelinde satış bedeline garameten iştirak ettirilen Tunceli Vergi Dairesinin de mahkemece verilecek olan karardan dolayı hukukî durumunun etkileneceği dikkate alınarak, ilgili sıfatıyla duruşmaya davet edilmesi gerekirken, sadece şikâyet eden vekili ile şikâyet olunan ...’in duruşmaya davet edilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 35,II hükmüne göre, “Kurumun malları, alacakları, banka hesapları 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun bakımından Devlet malı hükmünde olup, alacakları imtiyazlı alacaklardır.” Sosyal Güvenlik Kurumu alacağının imtiyazının niteliği 6183 sayılı Kanuna atıf yapılarak belirtilmiş olup, kamu alacağının hacizde ne şekilde imtiyazlı olduğu bu Kanunun 21,I hükmüne göre, “Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur.” şeklinde ifade edilmiştir. Mahkemece bu hukukî esaslar uyarınca inceleme yapılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen İİK’nın iflasa ilişkin düzenlemelerine göre karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet edilen vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.3.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21427, Karar No: 2014/15803, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21427 E.  ,  2014/15803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6214, Karar No: 2014/19817, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6214 E.  ,  2014/19817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230827

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2008/917 (E) ve 2010/683 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/239, Karar No: 2019/2314, Tarih: 23.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/239 E.  ,  2019/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilleri, şikayet olunanın takibinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip olmasına karşın takibe dayanak tutulan senette tanzim yeri bulunmadığını ve bu itibarla senedin bono niteliğine haiz olmadığını ileri sürerek şikayet konusu sıra cetvelindeki şikayet olunanın 1. sıradaki yerinin iptali ile şikayet olunana ayrılan payın alacağı oranında müvekkillerine ödenmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

İcra mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, kombiyo senetlerinde özgü takip yolunda icra müdürünün, takibin dayanağı olan senedin kambiyo senedi olup olmadığını ve vadesinin gelip gelmediğini re’sen incelemek zorunda olduğu (İİK'nın 168. md.), somut olayda, şikayet olunanın takibinin dayanağı olan senette tanzim yeri olarak bir idari birime yer verilmediği, senedin bu nedenle bono vasfına haiz olmadığı ve bu senede dayalı olarak girişilen takibin yasaya aykırı olduğu, şikayetçilerin hacizlerinin ise satış tarihi itibariyle ayakta olduğu, satış bedelinin şikayetçilerin alacaklı bulunduğu icra dosyalarında garameten paylaştırılması gerektiği sonucuna varılarak, şikayetin kabulüyle sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 25.10.2017 tarih ve 2015/6972 Esas, 2017/2898 Karar sayılı ilamıyla, bononun geçersiz olduğu iddiasının, alacağın varlığına, yani esasa ilişkin bir itiraz olduğu, İİK'nın 142/3. maddesi uyarınca alacağın esasına ilişkin itirazların genel mahkemede sonuçlandırılacağı, bu itibarla göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, Dairemiz kararına karşı asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Somut olayda, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan şikayet olunanın takibinin dayanağı olan bononun yasal unsurları taşımadığına yönelik şikayet, alacağın varlığına yönelik olmayıp, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. Bu itibarla şikayeti inceleme görevi İcra Mahkemesine aittir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükmün gerekçesinde düzenlenecek yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğinin belirtilmiş olmasına göre,Dairemizce, kararın onanması gerekirken, zuhulen bozulduğu anlaşıldığından, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 25.10.2017 tarih ve 2015/6972 Esas, 2017/2898 Karar bozma ilamı kaldırılarak, mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 25.10.2017 tarih ve 2015/6972 Esas, 2017/2898 Karar sayılı bozma ilamı kaldırılarak, usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının şikayet olunandan alınmasına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 23.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16876, Karar No: 2023/6579, Tarih: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16876 E.  ,  2023/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme, ecrimisil, aidat tahsili, bağımsız bölümün devri davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 6599 ada 1 parsel sayılı ... Bulvarı üzerindeki ... Apartmanı 22 nolu bağımsız bölüm sayılı dava konusu taşınmaza davalıların sahip olduğunu, dava konusu taşınmazın yönetim planı ve projeye göre depo olarak geçtiğini, ancak davalıların cafe ve bilardo salonu olarak kullandıklarını bu tecavüz ve müdahalenin davalılar tarafından taşınmazı edinme tarihinden bugüne kadar sürmekte olduğunu, bu durumun Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/32 D.İş sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu ile de tespit edildiğini, davalıların bu yeri yıllardır bu şekilde kullandıklarını ve kullanmaları karşılığında apartman yönetimine herhangi bir ödeme yapmadıklarını, davalılara ait taşınmazda ve tecavüzde bulundukları apartman ortak alanından yönetim planına aykırı olarak davalılar tarafından rögar çukuru açıldığını, bu sebeplerle dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 6599 ada 1 parsel sayılı 22 Nolu bağımsız bölümün sahipleri olan davalıların haksız müdahalelerinin men'i ve kal'ine, yönetim planı ve projede depo olarak geçen davaya konu taşınmazın işletme yeri olarak kullanılması nedeniyle apartmanın ortak yerleri ile başkaca haksız müdahaleleri neticesinde plan ve projeye aykırı durumların ve yapıların tespit edilerek davalıların taşınmazdan tahliyelerine, taşınmazın ve projeye aykırı olan yapıların eski hale getirilmesini, davalıların mülkiyet haklarının apartmanın diğer kat maliklerine devredilmesini, haksız müdahalelerden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL işgal tazminatının ve davalıların taşınmazı edinme tarihinden bugüne kadar ödenmeyen aidatların, apartman giderlerinin davalıların taşınmazı edinme tarihinden itibaren hasaplanacak ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde talebin meni müdahale, kal ve çeşitli tazminatlar içerdiğini bu taleplerin dava değerleri yönünden görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, davacı tarafça dosyaya apartman yönetim planının sunulmadığını, dava konusu ... Apartmanının tüzel kişiliğe sahip bir yönetim kurulunun bulunmadığını, bu durumda davacı olarak gösterilen ...'un davacılık sıfatının bulunmadığını, davalı müvekkillerinin bağımsız bölümleri bugünkü durumu ile satın aldıklarını, satın aldıkları miktarda alan kullandıklarını, dava konusu apartman kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, binayı yapan yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan inşaat sözleşmesinde "bodrum katta yapılan depolar müteahhit ...'ye ait olacak ve ferağı da müteahhit veya göstereceği kişilere verilecektir" denilmekte olduğunu, bodrum kattaki depolar üzerinde diğer bağımsız bölüm maliklerinin hiç bir hak ve talepleri bulunamaz şeklinde ibare olduğunu, bu sebeplerle davacının davasını öncelikle görev yönünden, ayrıca sıfat yokluğundan ve esastan reddini yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne eski hale getirme ve aidat, ortak gider alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna esas kılınan mimari projenin hukuken geçerli bir proje olmadığını, bilirkişi raporu oluşturulurken tapu kayıtları, karar defterleri ve tarafların tüm delilleri dikkate alınmamış olup, istinaf ilamı doğrultusunda usulüne uygun bir rapor tanzim edilmediğini, eksik inceleme ve değerlendirme içerir işbu bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkemeden ek rapor alınması yönündeki taleplerinin de reddedildiğini, davacının dava dilekçesinde ecrimisilde talep ettiği anlaşılmakta, 634 sayılı Kanun'un (634 sayılı Kanun) Ek-1 inci maddesinde, bu Kanun'un uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmış olup ecrimisil davası 634 sayılı Kanun'un uygulanmasından kaynaklanmadığından, anılan kanun maddesinin bu istem yönünden uygulama imkanı bulunmadığını, yerel mahkeme kararında bu yönü ile de verilen tefrik kararınında hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu, davanın kısmen reddine dair karar verilmiş olmasına rağmen davalı müvekkilleri lehine vekâlet ücretine de hükmedilmediğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği ancak mahkeme hükümdeki "davalının eski hale getirmeyi yerine getirmediği taktirde davalılardan tahsil edilerek eski hale getirme işleminin davacı tarafça yapılması" ibaresinin kaldırılması gerektiği anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesis etmek sureti ile davanın kısmen kabulüne, eski hale getirme ve ortak gider alacağının tahsili talebinin kabulü ile diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakimin müdahalesi, alacak, ecrimisil ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2444, Karar No: 2025/3283, Tarih: 09.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2444 E.  ,  2025/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2125 E., 2024/1339 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/234 E., 2024/198 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; inceleme konusu dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde temyizde duruşmaya tâbi davalar arasında belirtilmediğinden duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin çalışanlarına oldukça değer verdiğini, bu doğrultuda 2023 yılının ilk 6 ayında asgari ücret net 8.506,80 TL olmasına karşın müvekkili Şirketin üretim departmanındaki çalışanlarına net 13.000,00 TL ücret verdiğini, Temmuz ayında asgari ücrete yaklaşık %34 zam yapılmasıyla beraber müvekkili Şirketin de çalışanlarına aynı oranda zam yaptığını, çalışanların söz konusu zamdan 04.08.2023 tarihinde haberdar olduğunu, 04.08.2023 tarihinde 23.00-07.00 vardiyasına gelen davalılar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan zamdan memnun olmadıklarını beyan ettiklerini ve çalışmayı reddettiklerini, 05.08.2023 tarihinde 07.00-15.00 vardiyası için gelen davalılar ..., ..., ... ve ...'ın da yapılan zammı protesto ederek çalışmayı reddettiklerini, 05.08.2023 tarihinde 15.00-23.00 vardiyası olan davalılar ... ve ...'in ise diğer davalıların çağrısı sonucunda 05.08.2023 tarihinde saat 07.00'de binanın önüne geldiğini ve mesai bitimine kadar diğer davalılar ile birlikte bina dışında beklediğini, çalışmadığını, 05.08.2023 tarihinde 23.00-07.00 vardiyası olan davalılar ..., ..., ... ve ...'ın söz konusu eylemi devam ettirdiğini, vardiya bitimine kadar bina dışında beklediklerini, söz konusu eylemin hafta tatili olan Pazar gününden sonra 07.08.2023 Pazartesi günü ve 08.08.2023 Salı günü de davalılarca devam ettiğini, müvekkili Şirketin 10.08.2023 tarihinde davalılara bir ihtarname göndererek eylemlerinin kanun dışı grev kapsamında olduğunu belirttiğini ve iş sözleşmelerinin haklı sebeple feshedildiğinin bildirildiğini, davalılar tarafından gerçekleştirilen eylemin kanun dışı grev kapsamında olduğunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun (6356 sayılı Kanun) 71. maddesinin bu yönde olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davalılar tarafından gerçekleştirilen ve 04.08.2023 tarihinde başlayıp iş sözleşmelerinin feshedildiği 10.08.2023 tarihine kadar devam eden eylemlerin kanun dışı grev olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP