muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1208, Karar No: 2022/5178, Tarih: 22.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1208 E.  ,  2022/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/424 E- 2019/381 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.12.2020 tarih ve 2020/1717 E- 2020/1363 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı şirketin davalı şirketten dava konusu iş makinasını 85.000,00 TL bedelle 24.04.2013 tarih ve 325809 sıra numaralı fatura karşılığı satın aldığını, iş makinasının satın alındığı dönemde yürürlükte olan mevzuata göre iş makinasının Ticaret ve Sanayi Odası siciline tescili zorunlu değil iken iş makineleri hakkında mevzuat değişikliği yapıldığını ve mevzuat değişikliğinden önce üretilen makineler için mahkemeden sahiplik belgesi mahiyetindeki mahkeme ilamı talep edilerek tescil yaptırılması istenildiğini, bunun üzerine davacı tarafından Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/84 Esas sayılı dosyasıyla iş makinası hakkında mülkiyeti tespit ve sahiplik belgesi verilmesi istemiyle dava açıldığını, 09.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna istinaden mahkemenin 13.04.2018 tarih ve 2018/161 Karar sayılı kararıyla dava konusu iş makinasının davacı şirketin mülkiyetinde olduğunun tespitine ve sahiplik belgesi verilmesine karar verildiğini ve 01.06.2018 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşmesinden sonra davacı şirket tarafından tescil işlemi yaptırılmak üzere Karaman Ticaret ve Sanayi Odasına başvuru yapıldığında dava konusu iş makinasının 31.03.2015 tarihinde A-343631 tescil belge seri numarası ile davalı şirket adına tescil edildiğini ve bu nedenle davacı şirket adına tescilin yapılmayacağının belirtildiğini, davalı şirketin 2013 yılında sattığı iş makinasını 2015 yılında kendi adına haksız olarak tescil ettirmiş olduğundan dava konusu Caterpillar marka, Cat Lastikli Loder Yükleyici, 2003 Seri II model, CAT - 0980GCAXG00453X şase numaralı, BET 02402 motor numaralı iş makinasının davalı şirket adına olan tescilin iptali ile davacı şirket adına tesciline, tescil talepleri kabul görmez ise keşif ve bilirkişi marifetiyle iş makinasının güncel rayiç piyasa değerinin tespitiyle bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine dair karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ve herhangi bir savunmada bulunmamış, ancak davalı vekilince ilk derece mahkemesinin 25/06/2019 tarihli duruşmada alınan beyanında; davayı kabul ettiklerini, iş makinesini davacıya satıp teslim ettiklerini, ancak tescilini sağlayamadıklarını, çünkü o dönemde tescil için bir sistem olmadığını, aracı devir etmeye hazır olduklarını beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı Özoğullar Yapı Malzemeleri İnşaat Ambalaj Gıda Nakliyat İmalat Madencilik Yapı Kimyasalları Ticaret Limited Şirketi, Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/84 Esas 2018/161 Karar sayılı dava dosyasıyla TOBB İş Makinelerinin Tescili ile İlgili Esasların 9. maddesi gereğince iş makinasının tescili için sahiplik belgesi alındığı, noter tarafından tescil yapılmasa da alınan bu belgeye göre davacının dava konusu iş makinasının sahibi olduğu, yine tarafların beyanları ile tarafların ticari defter ve kayıtları kapsamında dava konusu iş makinesinin davalı tarafından davacıya 24/04/2013 tarihinde satılarak ve satım bedeli ödenerek iş makinesi davacıya teslim edildiğinden iş makinesinin mülkiyetinin davacıda bulunduğu, davacı her ne kadar dava konusu iş makinasına ilişkin sahiplik belgesi kapsamında adına tescil işlemi yaptırmak istemiş ise de iş makinasının davalı adına 31/03/2015 tarihinde Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odasına kendi adına tescil ettirdiğinden davacı adına tescilinin yapılamadığı, davalı vekilinin 25/06/2019 tarihinde duruşmada alınan beyanı kapsamında da dava konusu iş makinasının davacı adına tescilinin sağlanamadığı, o dönemde tescil için bir sistem olmadığı, aracı davacıya devir etmeye hazır olduklarını beyan ettiği, dava konusu iş makinası taşınır hükmünde olduğundan taşınırlarda mülkiyet teslim yolu ile geçeceğinden davalı tarafından davacıya dava konusu aracın teslim edilerek mülkiyetinin geçirildiği, iş makinesinin mülkiyeti davacıda olmasına rağmen davalı tarafından tescilinin Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odası Başkanlığına yapılmasının usulsüz olduğu ve tescili yolsuz hale getirdiğinin sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odası'nda kayıtlı olan Caterpillar marka 980 Cat seri tipi, AXG00453 şasi numaralı, BET02402 motor numaralı, 37-13-08-76 plakalı iş makinesinin davalı adına kayıtlı olan sahiplik tescilinin iptali ile davacı şirketin kayıtlı olduğu Ticaret ve Sanayi odasında iş makinasının davacı adına tesciline ve yargılama giderlerinin davalı tarafa tahmiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemece dava konusu iş makinesinin dava tarihindeki değerinin tespiti için bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, keşif sonucu teknik bilirkişinin makine üzerinde yaptığı inceleme sonucu dava tarihindeki değerine ilişkin görüş bildirdiği ve buna göre değerlendirme yapıldığı da dikkate alındığında, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.464,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19518, Karar No: 2014/11570, Tarih: 11.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19518 E.  ,  2014/11570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/538-2012/457

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istekli asıl davanın ve tazminat talepli karşı davanın yapılan yargılaması sonunda, yerel mahkemece, davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı karşı davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat; karşı dava tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HMK'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. Fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda, asıl dava yönünden olumlu- olumsuz bir hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda, "asıl davanın kabulüne, ada 245 parsel 7'de davalı H.. E.. adına kayıtlı taşınmazın 2642/12522 hissesinin iptaline, bu kısmın davacı adına tesciline " demek suretiyle, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, bu konudaki 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı da gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10653, Karar No: 2010/13843, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10653 E.  ,  2010/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait Amasra işyerinde çalışmakta iken yakalandığı meslek hastalığı sonucu çalışma gücündeki azalma oranının %44,8 den %52 ye yükseldiğini, meslek hastalığının kaçınılmaz nedenlerden meydana geldiğini iddia ile müvekkilinde artan %7,2 fark maluliyet için 5.760,00 TL manevi tazminatın tahsilini dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının müvekkili Kurumdaki çalışmasının 1992 yılında sona erdiğini, 17 yıl sonra tespit olunan %52 oranındaki maluliyetin tıbben mümkün olmadığını, Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz ettiklerini savunmuştur.

Mahkemece, İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesince maluliyet oranı tespiti yapılmış ise de maluliyet oranını belirleme yetkisinin 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ortadan kalktığı, söz konusu tesbitin yok sayılarak yetkili SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulu raporundaki tespite (% 38,2) itibar edildiği, YSK raporu ile de aynı oran belirlendiğinden İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesince belirlenen maluliyet oranının çelişki olarak kabul edilmediği, yeniden Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına gerek görülmediği, davacının %44,8 maluliyeti için manevi tazminata hükmedildiği, bu davada %7,2 fark maluliyet için talep de bulunulmuş ise de davacının maluliyetinde artış olmayıp azalma olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının maluliyet oranının İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 30.01.2009 tarihli Sağlık Kurulu raporunda %52, davalının itirazı üzerine hazırlanan Yüksek Sağlık Kurulunun 05.02.2010 tarihli kararında %38,2 olarak belirlendiği, mahkemenin 25.02.2010 tarihli ara kararı uyarınca Kurumun Meslek Hastalıkları Sağlık Kurulunca hazırlanan 04.05.2010 tarihli raporunda ise İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 30.01.2009 tarihli raporu değerlendirmeye alınarak maluliyet oranının %38,2 olduğunun belirtildiği tespit olunmuştur.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 5 nci maddesi 2 nci fıkrada meslek hastalığında meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitinde Ankara, İstanbul ve Zonguldak'da bulunan Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri ile Kurumca belirlenecek üniversite hastanelerinin yetkili olduğu belirtilmiştir. 5510 sayılı Yasanın 14 ncü maddesi ve Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 51 nci maddesi maluliyet durumunun usulüne uygun olarak düzenlenen rapor ve dayanağı tıbbi belgeler ve sair çalışmaya ilişkin belgelerin Kurumun Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu belirleneceği hükmünü içermekte Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 52 nci maddesi ise Kurum Sağlık Kurulu kararlarına itiraz mercinin Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurul olduğu hükmünü içermektedir. Kurum Sağlık Kurulu veya Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlar ise de, sigortalıyı veya işvereni bağlayacağının düşünülmesi hukukun genel ilkelerine aykırıdır. Davacı da raporlara itiraz etmiştir. Dosyada toplanan raporlar arasında mübayenet oluştuğuna göre daha sağlıklı bir sonuca ulaşılması açısından dosyanın Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesine, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilmek suretiyle mübayenetin telifi ve maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ile buna göre hüküm kurulması gerekir. Hatalı değerlendirme ve eksik tahkikatla davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2788, Karar No: 2008/4697, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2788 E.  ,  2008/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Deri İnş.Tur. San. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı Soma (Aile Mah.Sıf.) Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.12.2007 gün ve 2005/357-2007/624 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Temyiz eden ...’nün temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedildiği halde peşin temyiz harcını alındığına dair herhangi bir bilgi ve belgeye raslanmamıştır. 25.01.1985 günlü 1984/5 E. ve 1985/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde üzerinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabii olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK’nın 434/III. Maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Anılan usul hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2255, Karar No: 2014/12126, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2255 E.  ,  2014/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/105-2012/692

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulü dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca REDDİ hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.10.2013 gün ve 2013/9243 Esas - 2013/16699 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı idarece temyizine ilişkin dilekçenin 15 günlük temyiz süresi içerisinde olmadığından bahisle dairemizce reddine karar verilmiş, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, mahkemenin gerekçeli kararının davalı idare vekili yerine davacı vekillerinden Av. Uysal'a tebliğ edildiği, davalı idare vekiline ise tebliğ edilmediği, davalı idarenin gerekçeli kararı haricen öğrenerek temyiz talebinde bulunduğu, dolayısıyla temyiz talebinin süresi içinde olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.10.2013 gün ve 2013/9243-16699 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın 54,50 m2'lik bölümünün Ömerli Barajı maksimum su kotu altında kaldığı, kalan kısmının ise mutlak koruma alanında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre davalı idarece taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, taşınmazın su kotu altında kalan kısmı için DSİ Genel Müdürlüğü sorumlu olup, bu bölüm için davanın husumetten, mutlak koruma alanında kalan ve davalı idarenin sorumlu olduğu bölüm yönünden ise davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14823, Karar No: 2011/21958, Tarih: 07.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/14823 E.  ,  2011/21958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Dosya içeriğine, toplanan kanıtlara, sanığın gerek hazırlıkta Cumhuriyet Savcısına verdiği 05.12.2007 tarihli ifadesinde, gerekse mahkemenin 29.05.2008 tarihli oturumda sanığın yapılan sorgusunda açık ikrarına ve mağdurun oluşa uygun düşen anlatımına göre; ... İlköğretim Okulu'nda müdür olarak görev yapan sanığın, mağdur öğrencisine kravat takmaması nedeniyle iki ... atmak suretiyle yaralama suçunu işlediği sübuta ermesine karşın, cezalandırılması yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-)18 yaşını doldurmayan mağdura istemi aranmaksızın zorunlu müdafii görevlendirilmeyerek C.M.K.'nun 150/2, 234/2. maddelerine aykırı davranılması, 3-) Mağdur çocuğun dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp ve eğitim alanında bir kişi bulundurulmayarak C.M.K.'nun 236/3. maddesine muhalefet edilmesi, 4-) Önce mağdur ve müştekinin dinlenip, sonra sanığın sorgusunun yapılarak C.M.K.'nun 191. maddesine uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4940, Karar No: 2014/6283, Tarih: 04.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4940 E.  ,  2014/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :18.03.2013

Numarası :2012/67-2013/65

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .... ile davalı G... Yapı Taah. San. ve Dış Tic. A.Ş. vekili Avukat .... geldi. Diğer davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan imalât bedeline karşılık satışı vaad edilen bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davacı taşeron adına tescili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı taşeron vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 166/1. maddesinde aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması durumunda davanın her aşamasında talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebileceği, birleştirme kararının ikinci davanın açıldığı mahkemece verileceği ve bu kararın diğer mahkemeyi bağlayacağı, aynı düzenlemenin 4. bendinde ise davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda bağlantının varsayılacağı düzenlenmiştir.

Davacı taşeron şirket ile davalı yüklenici şirket arasında akdedilen 26.11.2010 tarihli sözleşme, yüklenicinin feshi beyanına taşeronca karşı çıkılması ve hatta taşeronun sözleşmenin ifasını talep etmesi ile mahkemece feshe karar verilmemiş olması nedeniyle halen ayaktadır. Ancak; davalı yüklenici tarafından sözleşmenin feshi istemiyle eldeki dava açılmadan önce 07.03.2012 tarihinde dava açılmış olup, bu dava halen İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/60 Esas sayılı dosyasında görülmektedir.

Bu durumda, sözleşmenin feshi istemiyle açılan dava hakkında verilecek hükmün eldeki davanın sonucunu doğrudan etkileyeceği, zira fesih talebinin reddedilmesi halinde sözleşmenin ayakta kalmaya devam edeceği ve taşeronun gecikmeli de olsa işe devam ederek edimini ifa etme imkânının bulunacağı anlaşıldığından eldeki dava, feshe ilişkin davadan sonra açılmakla, bu davanın İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/60 Esas sayılı dosyası üzerinde birleştirilerek görülmesi gerekirken işin esasının incelenerek karara bağlanması doğru değildir.