muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1934, Karar No: 2020/62, Tarih: 23.01.2020

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yargıtay 2. Hukuk Dairesince 24.09.2014 tarihli ve 2014/6817 E., 2014/18263 K. sayılı kararı ile;

"… Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, koca yararına verilen manevi tazminat, kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının velâyete ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, davacı kocanın, eşine ekonomik ve sosyal baskı uyguladığı, aşağıladığı, davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hâl böyle iken, davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine, davacı kocanın manevi tazminat talebinin ise kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve manevi tazminatlar yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, …’’ gerekçesiyle kısmen bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

8. Keşan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 25.03.2015 tarihli ve 2015/39 E., 2015/114 K. sayılı kararı ile (bozma öncesi kararda yer alan gerekçeye yer verildikten sonra); eşine ekonomik şiddet uygulayan davacının daha az kusurlu olduğu, davacı tanıkları Mehmet ve Selçuk’un beyanları da dikkate alındığında bozma ilamındaki tespitin kabulünün mümkün bulunmadığı, davalı tanığı Mukaddes’in davacının alkole düşkün olduğunu, bazen sarhoş olarak eve geldiğini, davalıyı uyandırarak içki masası kurmasını istediğini, davalı kurmak istemediği zaman davalıyı baskı altına alıp masaya vurduğunu ve zorladığını ileri sürmüşse de gerçekleştiği ileri sürülen bu davranışların bazen yaşanması, tanığın davalının annesi olması, diğer tanıkların bu konularda beyanda bulunmamaları ve tanığın taraflarla birlikte yaşamaması gibi olgular birlikte değerlendirildiğinde ifadesinin samimi bulunmadığı ve hükme esas alınmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

9. Direnme kararı yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

9. Direnme kararı yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

10. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflardan hangisinin daha kusurlu olduğu ve burada varılacak sonuca göre hangi taraf lehine Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

11. Uyuşmazlığın çözümü bakımından ilgili kanun maddelerinin incelenmesinde yarar görülmektedir.

12. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) “Evlilik birliğinin sarsılması” başlıklı 166/I-II. maddesi;

“Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hâllerde, davacının kusuru daha ağır ise, davalının açılan davaya itiraz hakkı vardır. Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir” hükmünü içermektedir.

13. Anılan maddenin birinci fıkrası gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmaya karar verilebilmesi için başlıca iki şartın gerçekleşmiş olması gerekmektedir. İlki, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması, diğeri ise ortak hayatın çekilmez hâle gelmiş bulunmasıdır. Genel boşanma sebeplerini düzenleyen ve yukarıya alınan madde hükmü somutlaştırılmamış veya ayrıntıları ile belirtilmemiş birçok konuda evlilik birliğinin temelinden sarsılıp sarsılmadığı noktasında hâkime takdir hakkı tanımıştır. Dolayısıyla olayın özellikleri, oluş biçimi, eşlerin kültürel sosyal durumları, eğitim durumları, mali durumları, eşlerin birbirleri ve çocukları ile olan ilişkileri, yaşadıkları çevrenin özellikleri, toplumun değer yargıları gibi hususlar dikkate alınarak evlilik birliğinin sarsılıp sarsılmadığı tespit edilecektir.

14. Öte yandan, söz konusu hüküm uyarınca evlilik birliği, eşler arasında ortak hayatı çekilmez duruma sokacak derecede temelinden sarsılmış olduğu takdirde, eşlerden her biri kural olarak boşanma davası açabilir ise de, Yargıtay bu hükmü tam kusurlu eşin dava açamayacağı şeklinde yorumlamaktadır. Çünkü tam kusurlu eşin boşanma davası açması, tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da madem ki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer (TMK m.2).

15. Bu durumda anılan madde hükmüne göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olunması gerekmeyip daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu hâlin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

16. Yine aynı Yasanın “Maddi ve manevi tazminat ” başlıklı 174. maddesi; “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir.

Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.” hükmünü içermektedir.

17. Bozucu yenilik doğuran bir karar niteliğinde olan boşanma kararının kesinleşmesiyle birlikte talep hâlinde boşanmanın eşler bakımından mali sonuçlarından olan maddi ve manevi tazminat talepleri gündeme gelmektedir.

18. Kusur ilkesi Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 174. maddesinde düzenlenen maddi ve manevi tazminat talepleri bakımından da önemli bir role sahiptir.

19. Anılan maddeye göre, manevi tazminat istenilebilmesi için öncelikle bir boşanma kararı, tazminat yükümlüsünün kusurunun varlığı, bu kusurun tazminat isteyen eşin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıması ve talep gerekmektedir.

20. Yine boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf lehine manevi tazminata hükmedilebilmesi için tarafın kusursuz ya da daha az kusurlu olması gerekmektedir.

21. Kişilik hakları ise; kişinin şahsi özelliklerini barındıran ve onu diğer insanlardan ayıran, bedensel ve ruhsal, şeref ve haysiyet, görüntü ve isim üzerindeki haklar gibi geniş kapsamlı hakları ifade eder.

22. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; tarafların 01.09.1997 tarihinde evlendikleri, davanın 09.06.2011 tarihinde açıldığı, dinlenilen tanıkların beyanlarına göre davacının, davalıya ekonomik ve sosyal baskı uyguladığı, davalıyı aşağıladığı, davalının da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle; davacının boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu ve boşanmaya sebebiyet veren eylemleri davalının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği hâlde, mahkemece, davalının birliğin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilmesi, dosya kapsamına uygun düşmeyen bu kusur belirlemesine bağlı olarak da davalının manevi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin ise kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

23. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3363, Karar No: 2009/4635, Tarih: 16.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3363 E.  ,  2009/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VEZİRKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 27/05/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakanı H.’nın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu taşınmazlar ile traktörünü torunu olan davalılardan S.’ye devrettiğini, yine 439, 419, 234 ve 418 parsel sayılı taşınmazlarını da alım gücü olmayan diğer davalı S.’ye sattığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalılara yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacının miras payı oranında tapuların iptal ve tesciline, traktörün satışının da davacının miras payı oranında iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalılar S. ve S. vekilleri tarafından ayrı ayrı süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil ve tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan tüm delillere göre mahkemece muvazaa olgusu saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur. Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, miras bırakanın dava konusu taşınmazlardaki paylarını devrettiği ve davacının davada miras payı oranında iptal ve tescil isteğinde bulunduğu dikkate alındığında dava konusu taşınmazların miras bırakan tarafından devredilen payların ve traktörün iptal kapsamına alınan davacının miras payına tekabül eden değeri üzerinden harç ve vekalet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken dava konularının tamamının değeri üzerinden karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1689, Karar No: 2014/6317, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1689 E.  ,  2014/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2011/319-2013/676

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki eser sözleşmesi niteliğindeki mermer malzemesinin temini, nakliyesi ve montajı işini içeren sözleşmeye dayalı olarak verilen çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9596, Karar No: 2015/6686, Tarih: 19.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9596 E.  ,  2015/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyelik borcunun davalıya ait olduğunun tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... parselde yapılan ... Konut Yapı Kooperatifi'nin A Blok 18 ve B Blok 23 numaralı dairelerinin kooperatif üyesi olarak son maliki durumunda olduğunu, ... Noterliği'nde yapılan 22.04.2001 tarih ve 35 yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile A Blok 18 ve B Blok 23 no'lu dairelerin davalı tarafından davacının annesi olan dava dışı ...'a satıldığını, sözleşme gereğince taşınmazların anahtar teslimine kadar olan borçlarının tamamının davalıya ait olduğunu, davalı ile dava dışı ... arasında 25.04.2001 tarihinde taahhütname yapıldığını, taahhütnameye göre genel kurullarda 01.01.2002 ile 31.12.2002 tarihleri arasındaki borçların % 50'si, devam eden yıllarda ise borçlarının % 100'ünün davalı tarafından ödeneceğinin taahhüt edildiğini, davalının taahhütnameye rağmen genel kurulda alınan ödeme planındaki borç ve aidatları bugüne kadar ödemediğini, davalının bu davranışının sözleşme ve taahhütnameye aykırılık teşkil ettiğini, kooperatif yönetiminin, doğmuş ve doğacak borç ve aidatlarını davalıdan istemeleri gerektiğini bildiklerini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümler nedeniyle kooperatife olan borçların davalıya ait olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından 22.01.2001 tarihinde Kırıkkale 5. Noterliği'nde yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile A Blok 18 ve B Blok 23 no'lu dairelerin paylarının bedeli peşin alınarak davacının annesi olduğu anlaşılan ...'a satıldığı, ... ile davalı arasında 25.04.2001 tarihinde satın alınan taşınmazın üye ...'a genel kurulda tahakkuk edecek 01.01.2002 ile 31.12.2002 tarihleri arasındaki borçların % 50'sini ve devam eden yıllarda ise borçların % 100'ünün davalı ... tarafından ödeneceğine ilişkin kooperatif yöneticilerinin tanık sıfatıyla imzaları da alınarak taahhütname düzenlendiği, sözleşme ve taahhütname gereğince ...'ın kooperatif üyesi yapıldığı, ... tarafından kooperatif hissesinin 09.10.2006 tarih ve 8328 yevmiye no ile ... Noterliği'nde yapılan hisse devir sözleşmesi ile kızı ...'a devredildiği, 15.01.2007 tarihinde kooperatif yönetim kurulunca alınan karar gereğince ...'ın kooperatif ortağı olduğu, gerek ...'ın gerekse ...'ın hissesini devir alan ...'ın kooperatif hisselerinden dolayı 2002 ve sonraki

yıllarda genel kurulda alınan aidat ve borçlarını ödemedikleri, ödeme yapılmamasından ötürü ...'ın kooperatif yönetim kurulunca 21.03.2011 tarihinde ihracına karar verildiği, ... tarafından kooperatifte bulunan hisselerinin Kırıkkale 1. Noterliği'nde yapılan 06.02.2009 tarihli devir sözleşmesi ile davacı ...'a devredildiği, söz konusu devir sözleşmesi kooperatife sunulmadığından kooperatif yönetim kurulunca davacının kooperatif üyeliğine kabul yönünden herhangi bir karar alınmadığı, bu nedenle davacının dava dışı kooperatifin üyesi bulunmadığı, üyesi bulunmadığı kooperatifin aidatlarından davacının herhangi bir sorumluluğunun da söz konusu olmadığı, davacı tarafından kooperatife üyelikten ötürü herhangi bir ödeme de yapılmadığından davacının davalıya rücu hakkının da bulunmadığı, kaldı ki ... ile davalı arasında yapılan 25.01.2001 tarihli taahhütnamede davalı ...' in genel kurulda çıkartılacak borç ve aidatlardan 01.01.2002 tarihi ile 31.12.2002 tarihleri arasındaki kısmın % 50' sini devam eden yıllara ilişkin borç ve aidatlarının ise tamamını ...'a ödemeyi taahhüt ettiği, dosyaya söz konusu taahhütnamenin geçersiz olduğuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı gibi, davalı tarafından taahhütnamedeki imzanın kendisine ait bulunmadığına ilişkin herhangi bir itirazın da yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının annesi dava dışı ... ile davalı arasında imzalanan 25.04.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile üyelik hissesinin devredildiği, bu devrin 30.04.2001 tarihinde yönetimce kabul edildiği, daha sonra ... ile kızı ... arasında; ... ile davacı arasında üyelik devir sözleşmesi yapıldığı, davacının iç ilişkide muhatabının ... olduğu, davacının dayandığı taahhütnamenin davacının annesi ile davalı arasında imzalandığının davacının da kabulünde olduğu, buna göre davacının davalıya husumet yöneltemeyeceği gözetilerek, davanın, davalının pasif husumet sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle reddi gerekmektedir. "Dava dışı ...'ın üyeliklerini davacıya devrettiğine ilişkin devir sözleşmesinin kooperatife sunulmadığından, kooperatif yönetim kurulunca davacının kooperatif üyeliğine kabulü yolunda bir karar alınmadığı, bu nedenle davacının davalı kooperatifin üyesi olmadığı, üyesi bulunmadığı kooperatifin aidatlarından davacının herhangi bir sorumluluğunun söz konusu olmadığı, davacı tarafından kooperatife üyelik nedeniyle herhangi bir ödeme de yapılmadığından davacının davalıya rücu hakkının da bulunmadığı" şeklindeki gerekçe, davalının pasif husumet sıfatının bulunması halinde tartışılması ve davacının aktif davacı sıfatının bulunmadığına dayanak yapılması gereken bir gerekçe olup, "kaldı ki" ibaresinden sonra, davacının annesi dava dışı ... ile davalı arasındaki 25.01.2001 tarihli taahhütnamenin geçerliliğinin tartışılması da, bu husus esasen davacının da kabulünde olduğundan gereksizdir. Bu durumda, mahkemece, davanın davalının pasif husumet sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4881, Karar No: 2018/3308, Tarih: 26.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4881 E.  ,  2018/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.01.2013 verilen dilekçe ile ipoteğin yeniden tesisi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.05.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terkin edilen ipotek şerhinin yeniden tesisi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk hükümde, beyanlar hanesindeki şerhin yeniden tesisi isteminin idari makamın görevine girdiğinden bahisle davanın "yargı yeri nedeniyle" reddine karar verildiği görülmüştür.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin ilamı ile; "...Somut olaya gelince, dava konusu taşınmaz üzerinde lehtarı ... A.Ş. olan ipoteğin davalı ... tarafından gerekçesi belirtilmeden kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Bu tür davalar, gayrimenkulün aynına ilişkin olup adli yargıda görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz davalılardan ... adına tam hisse ile kayıtlı iken davacı ... A.Ş. lehine 17.04.2008 tarihinde ipotek şerhi konulmuştur. Dava konusu taşınmazda ... adına olan tapu kaydının iptali için ..., ..., ... ve ... tarafından 30.06.2009 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davası açılmıştır. Mahkemenin 12.02.2010 tarih 2009/222 E. 2010/336 K. sayılı ilamı ile davanın kabulü ile, davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile murisleri ...'e ait veraset ilamındaki hisseleri oranında davacılar adına tesciline, kalan payın davalı adına tesciline karar verilmiştir. Ancak söz konusu kararda davaya konu ipoteğin kaldırılmasına karar verilmediği halde Tapu Müdürlüğünce gerekçe belirtilmeden kaldırılmıştır. Tapu Sicil Tüzüğünün 44. maddesinin 1. bendindeki ''ipotekli borç senedi ve irat senedi kayıtlarının değiştirilmesi tarafların anlaşması ve senetlerin müdürlüğe verilmesi ile yapılabilir. Anlaşma olmazsa mahkeme kararı olmadan değişiklik yapılamaz'' şeklindeki düzenleme gereği Tapu Müdürlüğü re'sen terkin işleminde bulunamaz.

O halde davanın kabulü ile davacı lehine daha önce konulan ipoteğin taşınmazdaki tüm paylar üzerinde yeniden tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

O halde davanın kabulü ile davacı lehine daha önce konulan ipoteğin taşınmazdaki tüm paylar üzerinde yeniden tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.