muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1865, Karar No: 2018/7504, Tarih: 29.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1865 E.  ,  2018/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12/12/2016 tarih ve 2016/564 E. - 2016/302 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2017 tarih ve 2017/190-2017/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava konusu “mobilya ayağı” tasarımının ... tarafından inceleme yapılmaksızın düzenlenen 2005/03893 sayılı tasarım tescil belgesi ile tescil edildiğini, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik koşullarını taşımadığını, tasarıma konu mobilya ayak modellerinin yıllardan beri piyasaya sürülenlerden bir farkının bulunmadığını ileri sürerek, davalının 12/05/2005 tarih ve 2005/03893 numaralı tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının soyut iddialara dayandığını, müvekkilinin tüm yasal prosedürü yerine getirerek ve mevzuata uygun şekilde 06/07/2006 tarihinde tasarım tescil belgesini aldığını, 06/10/2010 tarihinde 5 yıl müddetle yenilediğini, tasarımın iptalini gerektirir hiçbir hukuki nedenin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu tasarımın başvuru tarihinden önceki bir tarihte kamuya sunulduğu gösteren bir tasarıma rastlanmadığı, dolayısıyla mevcut belgeler çerçevesinde 2005/03893 numaralı tasarımların hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu, ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, yargılamanın hiçbir aşamasında davacı tarafından, davalı tasarımının hükümsüzlüğüne mesnet teşkil edecek bir delilin sunulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19211, Karar No: 2020/6333, Tarih: 24.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19211 E.  ,  2020/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... şirketinde fiili olarak 01.10.1997 tarihinde işe başladığını davalı firmanın SGK beyanına göre 05.09.2013 tarihine kadar bu iş yerinde çalıştığını, bilahare davalı ... otomotiv ile diğer davalı ... arasında personel devri yapılarak iş ortaklığı nedeniyle 5.9.2013 tarihinde davalı ... şirketinde işe başladığını, tekrar ... a.ş den 07.09.2013 tarihinde çıkış yapılarak tekrar eski iş veren davalı ... A.Ş. ye 07.09.2013 tarihinde giriş yapıldığını, 8.10.2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Otomotiv şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirkette 01.10.1997 - 05.09.2013 tarihleri arasında çalışmış olup, 06.09.2013 - 07.10.2013 tarihleri arasında davalı şirket çalışanı olmadığını, davalı şirketin iflas erteleme talebinde bulunması ile sabit olan ekonomik sıkıntıları çerçevesinde verilen işletmesel kararlar ile davacının iş akdinin 08.10.2013 tarihinde haklı sebeple feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin diğer davalı ... otomotiv in yetkili servisi olarak faaliyetin sürdürdüğü sıfır araç satış ve servis hizmeti bölümünü 2013 yılı eylül ayında devir aldığını, diğer davalı ... dava konusu iş yerinde çalışmasının tamamen sona ermemiş, aynı iş yerinde ikinci el araç alım satımı ve diğer faaliyet konularındaki faaliyetlerinin devam ettiğini, yani ... yetkili satıcı bayi ve yetkili servis dışındaki faaliyetlerine aynı iş yerinde aynı mahalledeki diğer iş yerinde devam ettiğini, devir alman iş yerinde çalışan bazı işçilerinde davalı şirkete devir edildiğini, ancak Bağdatlıların tüm işçilerini devir alınmadığını, davacının da devir alınmayan işçilerden olduğu halde yanlışlıkla 06.09.2013 tarihinde davalı şirkete girişinin yapıldığını hatanın fark edilmesi üzerine 07.10.2013 tarihinde çıkış yapılarak işvereni olan ... şirketine 08.10.2013 tarihinde girişinin yapıldığını, davacının davalı şirkette her hangi bir eylemli çalışmasının olmadığını, davacının dava konusu taleplerinden davalı şirketin sorumluğunun olmadığını, davacıyı işten davalı şirketin çıkarmadığını, davacının alacaklarından davalı şirketin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi davalılara ait işyerinde 1.10.1997 -8.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,fazla mesai ücreti , ubgt ücreti ve yıllık izin ücret alacağı isteklerinde bulunmuş, Mahkemece davalılardan ... İnşaat A.Ş’de çalışma süresinin 1 ay olduğu ve son işverenin daha önce çalıştırılan davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş olduğu gerekçesiyle davalı ...Ş’nin kendi döneminde doğan fazla çalışma ücreti ve ihbar tazminatı bakımından sınırlı sorumluluğuna karar verilmiştir.

Davacı işçinin davalılardan ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’de çalışırken diğer işçilerle birlikte 5.9.2013 tarihinde çıkışının yapılarak 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş’ye geçişinin yapıldığı, 7.10.2013 tarihine kadar davalı ...Ş ‘de çalışmasını sürdürdüğü, 7.10.2013 tarihinde davalı ...Ş’den çıkışı yapılmak suretiyle bir gün sonra yeniden davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’ye girişinin yapıldığı ve aynı gün iş sözleşmesinin feshedildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

Davalılardan ... İnşaat A.Ş davacının devir alındığını, diğer davalıdan işyeri devri yapıldığı aşamada yanlışlıkla kendi şirketlerine girişinin yapıldığını savunmuş ise de ; davacının bir ay süre ile davalı ...Ş’de çalıştığı ve ücret aldığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyeri devri yapıldığı ve davacının bu devir kapsamında 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş’ye geçişinin sağlandığı anlaşılmaktadır. Davalılardan ... İnşaat A.Ş’nin çıkış bildirgesi vermesi üzerine yeniden davacının devreden işveren olan ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’ye girişi yapılmış ve aynı gün iş sözleşmesi feshedilmiş olmakla somut uyuşmazlık bakımından her iki davalının son işveren konumunda olduğu kabul edilmelidir. Davalı ...Ş tarafından 7.10.2013 tarihinde yapılan işlemin ardından davacının iş sözleşmesinin ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş tarafından feshi üzerine her iki davalının son işveren sıfatıyla davaya konu işçilik alacaklarından sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece davalı ...Ş’nin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinden sorumlu tutulmaması hatalı olduğu gibi ihbar tazminatından sınırlı olarak sorumluluğuna gidilmiş olması kendi içinde çelişkili bir durumdur. Böyle olunca tüm işçilik alacakları bakımından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9917, Karar No: 2014/342, Tarih: 14.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9917 E.  ,  2014/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/29170

Mahkemesi : Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16.10.2012

Numarası : 2012/547-2012/557

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar A.. Ö.., H.. Ç.., S.. U.., H.. S.., M.. S.. ve S.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yakalama, el koyma, arama, iletişim tutanakları ve koruma tedbiri altında bulunan tanığın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların kırsalda faaliyet gösteren silahlı terör örgütü mensuplarına erzak ve yaşam malzemesi temin etmek biçimindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 8/1 ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6415 sayılı Kanunun 4. maddelerinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçunu oluşturacağı gözetilerek, hukuki durumlarının TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki Kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan Kanunun tespiti ile uygulanmasında zorunluluk bulunması,

2- Sanıklar M.. K.. ile M.. A.. hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Sanıkların silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatları yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Malen sorumlu vekilinin müsadereye ilişkin temyizine gelince

Suçta kullanıldığı gerekçesi ile müsaderesine karar verilen 34 TS 3190 plakalı traktörün gerçek malikinin kim olduğu araştırılıp CMK'nın 234. maddesi gereğince duruşmadan haberdar edilerek TCK'nın 54. maddesi kapsamında müsaderenin koşulları bakımından delil ibraz etme ve davaya katılma hakkını kullanma imkanı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2234, Karar No: 2019/9805, Tarih: 22.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2234 E.  ,  2019/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle maddi tazminat açısından davanın kabulüne, manevi tazminat açısından feragat nedeniyle reddine dair hüküm davalı SGK vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili: 13/05/2011 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000,00 TL geçiçi iş göremezlik, 80.000,00 TL maluliyet, 2.000,00 TL bakım, tedavi gideri ve yol, yemek gideri mutat masraflar için 13.000,00 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile tazminat talep miktarlarını 16.272,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulü ile 16.272,00 TL'nin (davalı SGK'nın 3.930 TL sinden sorumlu olmak üzere) davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 13/05/2011 tarihinden, davalı sigorta şirketi ve SGK'dan dava tarihi olan 16/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı SGK vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemine yöneliktir.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin ... tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1.maddesinde, sigortacının poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanunu’na göre zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, prim yatıran işleten ve sürücüsünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun dava dışı ...'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.

Somut olayda; 600,00 TL olarak talep edilen tedavi giderinin 25,50 TL'sinin eczane fişi olarak belgeli olduğu, kalan kısmının belgeli olmadığı anmaşılmaktadır. Yasa kapsamında davalı SGK belgeli tedavi giderlerinden sorumlu olup, mahkemece davalı Kurumun belgeli olmayan giderlerden sorumlu tutulması doğru değildir.

3-5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre, davalı SGK’nın harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, harçtan sorumlu tutulmuş olması da doğru görülmemiş olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/60, Karar No: 2024/4407, Tarih: 12.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/60 E.  ,  2024/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/155 E. 2023/235 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.01.2017 tarihli ve 2015/4301 Esas, 2017/70 Karar sayılı kararı ile eylemin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2017 tarihli ve 2017/91 Esas 2017/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi aracılığıyla 85/1, 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/832 Esas 2021/968 Karar sayılı kararı ile yapılan ihbar üzerine dosya Yerel Mahkemece yeniden ele alınmıştır.

4. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/239 Esas 2022/10 Karar sayılı kararı ile sanığın 5 yıllık deneme süresi dolmadan 24.05.2021 tarihinde İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.09.2021 tarih ve 2021/832-968 sayılı kararına konu olan Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma kasıtlı suçunu işlediği anlaşıldığından hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11 maddesi gereğince açıklanmasına, sanık hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan 86/2. maddesi aracılığıyla 85/1, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

5. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/239 Esas 2022/10 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli ve 2022/14417 Esas 2023/1245 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/155 Esas 2023/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan 86/2. maddesi aracılığıyla 85/1, 29/1, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye meşru savunma koşullarının bulunduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

6. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/155 Esas 2023/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan 86/2. maddesi aracılığıyla 85/1, 29/1, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye meşru savunma koşullarının bulunduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Birbirlerini olaydan önce tanımayan taraflardan maktulün alkolün etkisiyle bir dükkanın önünde beklemekte olan sanığa sataştığı, sanık maktulden bir kaç kez uzaklaşmak istemesine rağmen maktulün ısrarla kendisine sataşmaya devem ettiği ve defalarca sövdüğü, buna sinirlenen sanığın maktulü göğüs bölgesinden ittirdiği, maktulün alkollü olması nedeniyle dengesini kaybederek düştüğü, kafasını kaldırıma çarpması neticesinde beyin kanaması sonucu öldüğü, olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme

bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/155 Esas 2023/235 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.