muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28321, Karar No: 2020/161, Tarih: 15.01.2020

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören Vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı ... kuruluşları için de geçerlidir. Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; mahkemece Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak hüküm verilmiş ise de; söz konusu rapor ileus şüphesi olan hastanın taburcu edilmesinin kusur sayılıp sayılamayacağı, kusur durumunun belirlenememesine neden olan 4.5.2002 tarihli grafinin gerçekten çekilip çekilmediği, çekilmedi ise ya da bu grafi çekilmesine rağmen saklanmadıysa bunun kusur sayılıp sayılamayacağı ile ceza dosyasındaki adli tıp kurumundan alınan ilk rapor ile eldeki rapor arasındaki çelişki mevcut olup olmadığı hususlarında yeterli ve doyurucu açıklamayı içermemektedir. Bu nedenle mahkemece, özellikle davacının bilirkişi raporuna yaptığı itirazlarının yukarda belirtilen hususları da karşılar şekilde, üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli konusunda uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden taraf ve yargı denetimine açık rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19287, Karar No: 2022/7951, Tarih: 18.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19287 E.  ,  2022/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

5253 sayılı Dernekler Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 1.046,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 18/03/2020 tarihli ve 29 sayılı idarî para cezası kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/07/2020 tarihli ve 2020/1604 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/02/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2021 tarihli ve KYB. 2021/28523 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-5253 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yer alan "Derneklerin iş ve işlemlerinde, bu Kanun ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu ile bunlara dayanılarak çıkarılan yönetmeliklerin hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde, konusu suç teşkil etmeyen hata ve noksanlıkların mülkî idare amirinin yazılı istemi üzerine, ilgili dernek tarafından otuz gün içerisinde giderilmesi zorunludur." şeklindeki düzenleme uyarınca, eksiklikler bakımından ilgili derneğe hata ve noksanlıkların giderilmesi için belirtilen süre verilmesine rağmen hata ve eksikliğin giderilmemesi halinde idari yaptırım kararı verilebileceği, inceleme konusu dosyada kabahate konu eksiklik ile ilgili mülkî idare amirinin bu şekilde bir bildiriminin olmadığı,

2- Anılan idari yaptırım kararında derneğin karar defterinde, 02/01/2018 ve 20/02/2018 tarihli yönetim kurul kararlarında, karar alınıp yönetim kurulunca imzalandıktan sonra imzaların altına yetki belgesine dair ek karar alınıp tekrar imza altına alındığı, 27/12/2018 tarihli yönetim kurulu kararında ise daksil kullanıldığının tespit edildiği, bu sebeplere binaen Dernekler Yönetmeliğinin 33. maddesinde yer alan "Defterlere geçirilen bir kayıt; kazımak, çizmek veya silmek suretiyle okunamaz hale getirilemez. Karar defterinin sayfa sonunda imza için bırakılan bölümü hariç defterlerin satırları, çizilmeksizin boş bırakılamaz ve atlanamaz." şeklindeki düzenlemeler uyarınca anılan kabahatli hakkında idari para cezası verildiği anlaşılmış ise de,

Somut olay incelendiğinde, 02/01/2018 ve 20/02/2018 tarihli yönetim kurulu kararlarının altında aynı tarihte yeni bir karar alınması anılan yasal düzenlemeye aykırı olmadığı gibi, 27/12/2018 tarihli idari yaptırım kararında daksil kullanılmasının da anılan yasal düzenlemeye aykırı olmadığı, bu nedenle anılan idari yaptırım kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gözetilmeden başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında 02/01/2018, 20/02/2018 ve 27/12/2018 tarihli yönetim kurulu kararları nedeni ile tek idari yaptırım uygulandığı anlaşılmakta olup, 02/01/2018 ve 20/02/2018 tarihli yönetim kurulu kararlarının altına aynı tarihte yeni bir karar alınmasının 5253 sayılı Yasa kapsamında kabahat oluşturmayacağı sabit ise de;

Dernekler Yönetmeliği'nin 33/3. maddesinin ''Yevmiye defteri maddelerinde yapılan yanlışlar ancak muhasebe kurallarına göre düzeltilebilir. Diğer defter ve kayıtlara rakam ve yazılar yanlış yazıldığı takdirde düzeltmeler ancak yanlış rakam ve yazı okunacak şekilde çizilmek, üst veya yan tarafına veya ilgili bulunduğu hesaba doğrusu yazılmak suretiyle yapılabilir. Yanlış rakam ve yazının çizilmesi halinde, bu rakam ve yazıyı çizen tarafından paraflanır.'' hükümlerini amir olduğu, Dernek karar defterinde yer alan 27.12.2018 tarih, 2018/28 sayılı kararın yazımı aşamasında yapılan yazım hatasının ise anılan hükme aykırı olarak, hatalı yazımın okunmasına engel olacak şekilde daksil ile silindiği gibi paraflanmadığı, yine muteriz hakkında uygulanan idari para cezasına konu kabahatin, niteliği itibarı ile 5253 sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir iş veya işlem olmadığı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin ayrı ayrı REDDİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5968, Karar No: 2015/7296, Tarih: 13.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5968 E.  ,  2015/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2010/376-2014/36

1-7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmünü; tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmeliğin 26. maddesi, "Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiç birinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerden birine yapılır." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinde muhatabın bulunmama nedeninin araştırılması ve tebliğ belgesinde gösterilmesi gerektiğine yönelik bir düzenleme getirilmemiş ise de, önce muhatabın aranması, muhatabın tevziat saatinde o yerde bulunmadığının ancak aynı gün tevziat saatinden sonra döneceğinin tespiti halinde daimi memur veya müstahdemlerden birine, işyeri ev ise memur ya da müstahdemlerden birine, bunlar da yok ise aynı konutta oturan kişilere ya da hizmetçilerden birine tebligat yapılması gerekir.

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde ise, tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13,14,16,17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21. maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13,14,16,17 ve 18. maddelerinde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılışsa bu tarihten itibaren 15 gün sonra yapılmış sayılır." hükmüne; Yönetmeliğin 29. Maddesinde, " 21, 22, 23, 25, 26 ve 27. maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları veya tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, 22.04.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar, birleşen davalarda davalı S.. C.. vekili Av. U.. N..'na tebliğe çıkarılmış ve daimi çalışanına tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgesinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, 22.04.2014 tarihli ek karar adı geçen vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, yasal temyiz süresinin beklenmesi ve ek kararın temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesinin birleşen davalarda davacılar vekiline tebliği ile temyiz cevap süresinin beklenmesi,

Bu durumda, 22.04.2014 tarihli ek karar adı geçen vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, yasal temyiz süresinin beklenmesi ve ek kararın temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesinin birleşen davalarda davacılar vekiline tebliği ile temyiz cevap süresinin beklenmesi,

2- Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Asıl ve birleşen davalar, İİK'nın 94. maddesine göre alınan yetkiye dayalı tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkin olup, hükmü asıl ve birleşen davalar yönünden temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, hem asıl hem de birleşen davalar için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gerekirken sadece bir adet temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırıldığı, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca diğer davalar için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, diğer davalar için temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin

belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi davalar için temyiz harcı yatırılmadığına ilişkin taraf vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra temyiz harcı yatırılmayan dava ya da davalar yönünden temyiz harcı yatırılması için taraf vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve harcı yatan dava ya da davalar bakımından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/255, Karar No: 2023/311, Tarih: 30.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/255 E.  ,  2023/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2136 E., 2022/2200 K.

DAVA TARİHİ : 10.07.2020

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurularının Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/32 E., 2022/98 K.

Taraflar arasında konkordato davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın alacaklılar Sgk Başkanlığı, ..., ... Bankası A.Ş vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı ... vekili ve SGK vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 2018 yılından sonra dünya genelinde etkilerini gösteren makro ekonomik daralmalar ve 2020 yılının mart ayından itibaren dünyayı etkisi altına alan yeni Covid-19 salgını sebebi ile müvekkili işletme tedarikçileri olan, çalıştığı ecza depolarına dönemsel ödemelerini yerine getirmekte ciddi sıkıntılar içerisine düştüğünü, müvekkil işletmenin ticari faaliyetine devam etme gayreti içerisinde hareket ettiğini, gelinen bu noktada nakit akış döngüsünün bozulması ve borç ödeme baskısı bulunduğunu belirterek konkordato istemlerinin kabulü ile 3 aylık geçici mühlet kararı ve sonrasında kesin mühlet kararı verilmesini ve konkordato projesinin tasdikine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım alacaklılar vekilleri; konkordato taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; teklifin kaydedilmiş olan alacaklıların ve

1

alacaklarının yarısını aşan bir çoğunluk tarafından kabul edildiği, davacı borçlu işletmesinin borca batık olmadığı, konkordatonun başarılı olma ihtimalinin bulunduğu, tasdik için gereken giderler ve borçların depo edildiği, konkordatonun tasdiki için gerekli şartların oluştuğu gerekçesiyle konkordato projesinin tasdik talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar SGK Başkanlığı, ..., ... Bankası A.Ş vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar SGK Başkanlığı, ..., ... Bankası A.Ş vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Alacaklı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 6183 sayılı yasa gereği müvekkil alacağı kamu alacağı olup öncelikli alacaklar niteliğinde olup kamu alacakları yönünden davanın reddi gerektiğini, 7256 sayılı yapılandırma yasası kapsamında borçlulara borçlarının yapılandırılarak ödenmesi, faiz silinmesi gibi imkanlar tanınmak suretiyle ödeme kolaylıkları gelmişken gerek şirket yetkilileri/vekilleri gerekse konkordato komiserinin yapılandırmaya başvurmamış olması davacı şirketin ödeme konusunda iyi niyetle hareket etmediğini, alacakların tahsilini zorlaştırmak niyetiyle hareket ettiğini ortaya koyduğunu beyanla mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Alacaklı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili .... arasında akdedilen genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının bulunduğunu, ödeme zorluğu içerisinde bulunmayan davacının konkordato talep etmesinin gerekli şartlar oluşmadığını, yargılama aşamasında dosyaya sunulan raporların kendilerine tebliğ edilmediğini, itiraz hakkı tanınmadığını, konkordato talebi sırf ödemeleri yapmaktan kaçınma niyetiyle yapıldığını, davanın kabulüne karar verilmesinin anlaşma yapmayan alacaklıları cezalandırıcı bir sonuç doğurduğunu, bu durumun hak ve nesafet ilkesi ile bağdaştırılması imkansız olduğunu, mahkeme kararı ve dayanak alınan rapordaki belirsizlik ve tutarsızlıklar yargılama sürecinde alacaklıların savunma haklarının kısıtlanması ve alacaklılar arasındaki eşitsizlikler kararın hukuka ve kanuna uygun olmadığını ortaya koyduğunu beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Alacaklı ... Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde özetle; konkordato talep eden davacı şirketin bu zamana kadar herhangi ödeme girişiminde bulunmadığını, amacı alacaklıların alacaklarına kavuşmasını engellemek olduğunu, müvekkili bankanın alacağının eksik hesaplandığını, konkordato komiserinin dosyaya sunduğu raporlar mahkemece hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığını, söz konusu alacaklarına ilişkin talepler müdahale aşamasında ve alacak kaydı talebinde ayrı ayrı sunulmasına rağmen konkordato komiseri ve yerel mahkemece dikkate alınmaksızın hüküm tesis edildiğini, konkordatonun tasdiki için gerekli şartların oluşmadığını, 02.06.2022 tarihinde dosyaya eklenen müvekkili banka ile davacı şirket arasındaki alacak uyuşmazlığına yönelik komiser tarafından hazırlanan raporda alacaklılar toplantısına katılım sağlandığı ancak alacak miktarına ilişkin itiraz sunmadığı belirtilmiş ise de müvekkil banka adına "çekişmeli alacak" ibaresi eklenerek hazirun tutanağı imza altına alındığını, hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağını beyanla mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı ... vekili ve alacaklı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı ... vekili ve alacaklı SGK vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

2

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konkordato geçici ve kesin mühleti verilmesi ile akabinde konkordatonun tasdiki şartlarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 285 vd., 302, 308/c-3 maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, alacaklı SGK vekilinin temyiz itirazları yönünden İİK’nın 308/c maddesinin 3. fıkrası gereğince temyiz etmekte hukuki yararı olmadığından temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Davacı tarafın konkordato projesinin kanunda öngörülen çoğunlukla kabul edilmiş bulunması, tasdik kararından sonra dosyaya sunulan kayyım raporu uyarınca davacının proje uyarınca ödemelerini yaptığı ve borç ödeme kabiliyetini koruduğu anlaşılmakla, mahkemece verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden alacaklı İş Bankasından alınmasına, alacaklı SGK harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.