muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22469, Karar No: 2012/24628, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22469 E.  ,  2012/24628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12696, Karar No: 2013/23103, Tarih: 20.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12696 E.  ,  2013/23103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in, adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunduğundan; sanıklar ... ve ... hakkında da erteleme hükümleri değerlendirilirken, bir daha suç işlemeyecekleri yönünde kanaat oluşmadığından uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; 04.09.2006 tarihinde 03.30 sıralarında araçlarıyla seyir halinde iken sanıkların şüphe üzerine durduruldukları, araçta yapılan arama sonucu arka koltuk ve bagaj kısmında 04.09.2006 tarihli kolluk güçlerince tutulan tutanak içeriğinde belirtilen eşyanın ele geçirildiği, sanıkların suçlamayı kabul etmeyip, söz konusu eşyayı yolda bulduklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların yolda bulduklarını iddia ettikleri eşya ile ilgili olarak, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanaklarının tanzim edilip edilmediği, edilmişse dosyaya getirtilmesi; suç tarihi itibariyle söz konusu eşyaya ilişkin hırsızlık iddiasına yönelik

kurum veya kişilerce ihbar veya şikayette bulunup bulunulmadığı; sanıkların söz konusu eşyayı bulduklarını iddia ettikleri yerin, duraksamaya yer vermeyecek biçimde gerektiğinde keşif yapılıp belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14560, Karar No: 2012/31551, Tarih: 25.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14560 E.  ,  2012/31551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.12.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı K.P.ile vasisi S. P.vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı M. P. vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşlerden biri akıl hastası olup da bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmek koşuluyla bu eş boşanma davası açabilir (TMK.md.165). Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, akıl hastalığı hukuki sebebine dayalı boşanma davası, akıl hastası olmayan eş tarafından akıl hastası olan eşe karşı açılabilir. Davacının kendisindeki akıl hastalığına dayanarak bu madde gereğince boşanma talebinde bulunması hukuken mümkün değildir. Bu açıklamalar karşısında davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 165. maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davasının reddine, davacı kocanın dava dilekçesinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi hukuki sebebine dayalı boşanma talebi de bulunduğu dikkate alınarak delillerin bu çerçevede değerlendirilip ve gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin M.den alınıp K.verilmesine ve 900. TL. vekalet ücretinin de K.den alınıp M.'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 25.12.2012 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Akıl hastalığı sebebiyle boşanma davası açma hakkı, akıl hastası olan eşe değil, diğer eşe aittir (TMK md. 165). Olayda akıl hastası olan davacı olduğuna göre, tarafların "akıl hastalığı sebebiyle" boşanmalarına karar verilemez. Ne var ki davacı, bu sebebin yanında "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" (TMK md. 166/1) sebebine de dayandığına göre, toplanan delillerin bu hukuki sebep çerçevesinde değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Sayın çoğunlukla aramda bu hususlarda bir görüş ayrılığı yoktur. Ayrılık şu noktadadır. Sayın çoğunluk, bozma kararında "...Türk Medeni Kanununun 165. maddesine dayalı olarak açılan boşanma davasının reddine ..." karar verilmesi gerektiğine işaret etmiştir. Oysa, ortada iki boşanma davası değil, birden fazla hukuki sebebe dayalı tek bir boşanma davası vardır. Başka bir ifade ile talep sonucu tektir. Dayanılan her hukuki sebep için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmez. Sebeplerden birinin şartları gerçekleşmemiş ise, bu hususun gerekçede belirtilip, dayanılan diğer sebeple boşanma kararı verilebilecek ise, bu yönde bozma yapılması yeterli olacaktır. Sayın çoğunluk, bozma kararına "Türk Medeni Kanununun 165. maddesine dayanan davanın reddi gerektiğini" yazmakla, bu hususta yerel mahkemeye " ret kararı ver" demektedir. Başka bir ifade ile her hukuki sebep için ayrı ayrı hüküm kur demektedir. Bu ise usule aykırıdır. Hüküm; talep sonucunda davacı neyi istemiş ise ona münhasıran verilir. Bu bakımdan iki ayrı hüküm tesis edilmesi gerektiği görüşünde olan sayın çoğunluğa katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2017/33769, Karar No: 2020/9026, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/33769 E.  ,  2020/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.Davalı ... Tic. Ltd. Şti. tarafça temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; Bu durumda harç yatırılmış ise makbuzun eklenerek, yatırılmamış ise, davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra ilgili bilgi ve belgelerin gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14714, Karar No: 2014/4002, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14714 E.  ,  2014/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08/07/2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinden 17/08/2011 tarihinde dava dışı ...'in kredi kartı ile 10.800,00 TL tutarında kontör aldığını, pos cihazının onay vermesi ile kart hamilinin şifre kullanarak işlem yaptığını, ancak davalı bankanın 10.800,00 TL'yi hesabına aktarılmadığını, davalı bankanın bu şekilde davranmasının hukuka ve sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, 10.800,00 TL'nin 17/09/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde kredi kartı ile harcama yapan ... 'in hileli ve dikkat çekici hareketleri nedeniyle müvekkili banka tarafından 10.800,00 TL üzerine bloke konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işlemlerdeki hız ve şüphe nedeniyle kredi kartı hesabından davacının hesabına geçen 10.800,00 TL'nin bir hak kaybının önlenmesi amacıyla davalı banka tarafından davacıya ödenmediği ve bu miktar kadar davacının hesabına bloke konulduğu, paranın kredi kartı hesabına yatırılmasından sonra makul sürenin geçtiği ve artık parayı yatıranın bunu iptal ettirmesi ve geri almasının mümkün olmadığı, davalı bankanın davacıya ödeme yapmamasında hiç bir haklı nedeni kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9734, Karar No: 2017/4036, Tarih: 17.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9734 E.  ,  2017/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07/05/2017 günü Ulusal Yargı Ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 11/05/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11245, Karar No: 2020/2950, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/11245 E.  ,  2020/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, davalı üçüncü kişinin borçlu ile aynı adres, aynı konsept, aynı marka adı altında, aynı logo, aynı tabela, aynı müşteri portföyü ile aynı iş kolunda, aynı ürünlerin satışını yaptığını, adresinin borçlu ile aynı adres olan ... AVM olduğunu, borçlu firmanın iş yerini kendi adına işletmekte iken, işlerinin bozulması sürecinde vergi levhası değişikliği ve bir takım özel sözleşmeler ile alacaklıların tahsilat yapabilecek yerden savuşturulması yolunu izlemeye çalıştığını, üçüncü kişi ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunu, alacaklının alacağına kavuşmasını engellemek amacı ile muvazaalı işlemler yapıldığını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, davacı tarafın mesnetsiz, gerçek dışı ve soyut ifadelerden ibaret beyanlarının kabulünün mümkün olmadığını, istihkak davasının geçersiz bir hacze dayalı olarak açıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu mallar hakkında Mahkemelerince haczin geçersizliğine karar verildiği, dolayısıyla artık hacizli mal bulunmadığı, davanın konusuz kaldığı, ''Pırlant''ın marka olduğu, borçlu şirketin davalı üçüncü kişi şirkete Frenchise Sözleşmesi ile ''Pırlant'' marka ürünlerini satma yetkisi verdiği gerekçesi ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı alacaklı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince üçüncü kişi şirketin İİK’nin 88/1 maddesi gereğince haczin geçersizliğine ilişkin şikayet talebi kabul edilerek haczin geçersizliğinin tespitine karar verildiği, anılan kararın kesinleştiğine ilişkin iddia ve kesinleşme şerhi bulunmadığı, bu durum karşısında Mahkemece bu ilamın kesinleşmesinin beklenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, geçerli bir haczin istihkak davalarında ön koşul olduğu, Mahkemece haczin geçersizliğinin tespitine ilişkin kararın kesinleşmesinin bekletici mesele yapılması gerektiği gerekçesi ile, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davacının delilleri toplanıp yeniden yargılama yapılarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiş, karar davalı üçüncü kişi şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. Maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Kural olarak icra mahkemesi kararlarının uygulanması için kesinleşmesi gerekmez ise de, Mahkemece daha önce verilen bir icra mahkemesi kararı sonradan verilecek karara esas alınacak ise yani; hakim kararını önceki karar üzerine inşaa edecek ise, yargılamanın düzenli bir şekilde ilerlemesini sağlamak için, önceki mahkeme kararının kesinleşmesini beklemek gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 353/l-a-6. maddesinde, ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

HMK'nin 353/1-b-3. maddesinde "Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise, bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir " düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri gerçekleşmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin az yukarıda değinilen kural gereğince her ne kadar gerekçesi yerinde ise de dava dosyasının yine yukarıda değinilen yasal düzenleme gereği kararda belirtildiği üzere inceleme yapılarak karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesine iadesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda, istinaf başvurusu kabul edilmiş olmakla, gerekirse Kanun'un 353/1-b-3 maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince, eksik delil olduğu belirtilen Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/1307 E., 2016/1333 Karar Sayılı dosyası bekletici mesele yapılarak dava dosyası incelenip karara bağlanması gerekirken, Kanun’da bulunmayan bir gerekçe ile dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı üçüncü kişi vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1665, Karar No: 2011/3401, Tarih: 25.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1665 E.  ,  2011/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suçlara yardım etmek suçlarından sanıklar ..., ..., ve ...’nın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’nın her iki suçtan beraetine, sanık ...’nın atılı suçlardan mahkümiyetine, sanık ...’nın nitelikli cinsel saldırıya yardım etme suçundan beraetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkümiyetine, sanık ... ’nin ise nitelikli cinsel saldırıya yardımdan beraetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yardım etmek suçundan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2009 gün ve 2009/217 Esas, 2009/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Dilekçelerinin içeriğine göre O Yer C.Savcısının temyizinin sadece sanık ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan mahkumiyetine, katılan vekilinin temyizinin ise sanık ...’in her iki suçtan, ...’nın ise nitelikli cinsel saldırıya yardım etmekten beraetine ilişkin hükümlere yönelik olduğu, temyizlerinin sanık ... Ekmekçi’nin nitelikli cinsel saldırıya yardım etmekten beraetine ilişkin hükmü kapsamadığı ve mahkumiyet hükümleri aleyhine temyizlerinin olmadığı anlaşıldığından, incelemenin diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına ve mahkumiyet hükümleri yönünden karşı temyizlerinin bulunmadığının inceleme sırasında dikkate alınmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine, sanık ...’nın her iki suçtan beraetine, sanık ...’nın cinsel saldırıya yardım etmekten beraetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan ise mahkümiyetine dair hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...’nın cinsel amaçla gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna katılan sanık ...’nın cezasının TCK.nun 109/5. madde uyarınca artırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık ... ve ... müdafiileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... Ekmekçi’nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozamaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;