muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10700, Karar No: 2014/16582, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10700 E.  ,  2014/16582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 01.02.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,1.500,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

10.12.2013 tarihli kararda sair yönlerden bir yanlışlık bulunmamakla birlikte 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin yargılama harçlarından muafiyeti düzenlenmiş olup genel bütçeye dahil idarelerden olduğu konusunda tartışma bulunmayan davalı ...B.'lığının yargılama harçlarından muaf olduğunun karar yerinde gözetilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-10.12.2013 tarihli kararın 5. fıkrasının tümüyle silinerek yerine " Davalı ...B.'lığı harçtan muaf bulunduğundan aleyhine olarak bakiye harç tayinine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine,

2- 10.12.2013 tarihli kararın 6. fıkrasının tümüyle silinerek yerine “Davacının yaptığı 3.85TL müzekkere giderinin 0,42TL'isinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ibaresinin yazılmasına. Hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 08/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6545, Karar No: 2016/16199, Tarih: 20.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6545 E.  ,  2016/16199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muvazaalı Boşanmanın Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.12.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, adli yardım talepli olarak açılmış, mahkemece 08.12.2014 tarihli tensip tutanağı ile davacının adli yardımdan yararlandırılması talebinin reddine karar verilmiş, tebligatın tebliğ tarihinden itibaren Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2. maddesi uyarınca harç ve gider avansı eksikliğinin tamamlanmaması halinde Harçlar Kanununun 30. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi gereğince dosyanın açılmamış sayılacağına karar verileceği ihtarını içeririr tensip tutanağı davacıya 29.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, 01.07.2015 tarihli duruşmada "Kendisine verilen sürenin tamamlanmasından sonra dava harcı eksikliğinin tamamlanması nedeniyle" davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; davacıya usulüne uygun olarak verilmiş bir kesin süre olmadığı gibi, yargılama harç ve giderlerinin yatırılması konusunda belirli bir sürenin de ihtarda belirtilmemiş olması sebebiyle ihtar hukuki sonuç doğurmaz. Bu sebeple adli yardım talebi reddedilen davacıya yargılama harç ve giderlerini yatırması konusunda usulüne uygun olarak kesin süre verilerek tamamlandığı takdirde davanın esasına girilmesi, tamamlanmadığı takdirde Harçlar Kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken, bu işlemler yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1.350.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.12.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/8625, Karar No: 2019/6435, Tarih: 21.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8625 E.  ,  2019/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51/1, 3, 6, 7, 8, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, somut olayda, sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu ve yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı anlaşılmakla, sanığın yalnızca “B” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6. maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken aynı zamanda “A2” sınıfı ehliyetinin de geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 9. bendindeki “ve A2” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20876, Karar No: 2017/3194, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20876 E.  ,  2017/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2035, Karar No: 2015/7569, Tarih: 16.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2035 E.  ,  2015/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)06.11.1981 tarihinde Resmi Gazete'de yürürlüğe giren 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 sayılı Kanunun 3. maddesiyle değişik (b) bendi uyarınca “Üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” hükmü yer almaktadır. Yine 492 sayılı Harçlar Kanununun 1.maddesinde yargı harçları sayılmış, Harçtan Müstesna İşlemler başlıklı 13. maddesinin 2588 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik (j) bendinde de Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerin de harçtan muaf olacağı belirtilmiştir. Bu haliyle Yükseköğretim kurumlarının taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, yargılama masrafına dahil edilmek suretiyle davalı üniversitenin harçtan sorumlu tutulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “...” kısmında sonrası silinerek, yerine, “ve davalı ..., harçtan muaf olduğundan, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine” kelimelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6695, Karar No: 2014/8396, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6695 E.  ,  2014/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, eşyaların müsaderesine, nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Kaçakçılık suçundan açılan davada, gümrük idaresi davaya katıldığı halde, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan Muhakemat Müdürlüğü adına temyiz talebinde bulunulduğu dikkate alınarak, hazine vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/3806 Esas, 2011/805 nolu iddianamesi ile suç işlemek amacıyla kurulmuş örgütün kurucu ve yöneticisi olmak; örgüt faaliyeti çerçevesinde 5607 sayılı Kanuna aykırılık ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kamu davası açılmış olup, davanın İstanbul 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/253 esasına kaydedildiği ve yukarıda anılan iddianamede de Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/637 Esas, 2008/732 Esas, 2009/948 Esas, 2008/915 Esas, 2009/1083 Esas; Fatih 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/968 Esas, 2008/833 Esas, 2008/1048 Esas; İstanbul 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/307 Esas, 2008/886 Esas; Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/768 Esas, Ankara 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/291 Esas sayılı dosyası ile aralarında bağlantı olduğu bildirilmiş bulunmakla; yukarıda anılan tüm davaların birleştirilip birlikte görülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7749, Karar No: 2012/15703, Tarih: 20.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7749 E.  ,  2012/15703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : İİK.nun 347. maddesi gereğince şikayetin reddine dair

Derince Vergi Dairesi Müdürlüğünün 19.10.2010 tarih ve 9157 sayılı yazısı ile borçlu şirketin 30.06.2006 tarihi itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığının bildirilmesi, ticareti terk tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekmesi ve şikayetçi vekilinin, İİK'nun 347. maddesinde öngörülen süreler geçtikten sonra 20.04.2010 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından "...şikayetin reddine "kısmı çıkarılarak, yerine "...İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4915, Karar No: 2019/4495, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4915 E.  ,  2019/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Sakarya 1. İcra Müdürlüğünün 2014/6313 Esas sayılı dosyasında 54 TH 186 plakalı aracın satışı sonucu hazırlanan 30.04.2015 tarihli sıra cetvelinde aracın aynından doğan motorlu taşıtlar vergisi alacağının rüçhanlı alacak olarak kabul edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının araç saklama alacağı olduğunu, satış bedelinden öncelikli olarak ödenmesi gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, motorlu taşıtlar vergisinin 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinde yer alan taşıtların aynından doğan bir vergi olduğu, gerek Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/2. ve gerekse İİK'nın 206/I. maddesinde, eşya ve taşınmazın aynından doğan vergilerin rehinli alacaklardan da önce tahsil edileceklerinin açıkça hükme bağlandığı, motorlu taşıtlar vergisinin imtiyazlı olarak sıra cetveline kaydedilmesi ve rehinli alacaklardan da önce tahsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile derece kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 142/3 maddesinde itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine talepte bulunulabileceği hükmünü amirdir. Aynı maddenin 1. fıkrasında ise genel mahkemede itiraz davası açılabileceği belirlenmiştir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV'den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece HMK'nın 114/1-c, 115/1-2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine. Karar kesinleştiğinde dosyanın görevli nöbetçi asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20841, Karar No: 2022/9482, Tarih: 27.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20841 E.  ,  2022/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sırasında; davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen ara kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ...’in müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait dava konusu taşınmazı davalı ... ....’ya, onun tarafından da diğer davalılara devredildiğini öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiş, dava konusu taşınmaz üzerine İİK'nun 281/2 maddesi gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 15/04/2004 tarihli tensip tutanağında dava konusu taşınmazın davalılar adına kayıtlı olması halinde davacı vekili tarafından dava değerinin % 15 tutarı olan 2.625.000.000 TL teminat karşılığında üçüncü şahıslara devir ve satışının önlenmesi bakımından tapu kaydı üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiş, ancak davacı tarafından teminat yatırılmadığından bu kararın uygulanamadığı anlaşılmıştır. Daha sonra, davacı tarafın yargılama sırasında adli yardım talebiyle birlikte taşınmaz üzerine teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasını talep etmesi üzerine; mahkemece 25/09/2018 tarihli ara karar ile; ihtiyati haciz talebi yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiş olup, bu karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı tarafın yargılama sırasında adli yardım talebi üzerine mahkemece adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, ancak itiraz üzerine 31/01/2019 tarihinde Ankara 23.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2019/6 Değişik İş dosyasından, davacının Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesince 2014/183 esas sayılı dava dosyasından verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara yaptığı itirazının kabulü ile reddine ilişkin kararın kaldırılmasına,davacının adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiş olup, davacı tarafın adli yardım talebi kabul edildiğine göre; dava konusu taşınmaz üzerine İİK'nun 281/2 maddesi gereğince adli yardımdan yararlandığı da gözetilerek teminatsız olarak ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle talepte bulunan davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ihtiyati haciz talebinin reddine dair 25/09/2018 tarihli ara kararının BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.