muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19893, Karar No: 2013/412, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19893 E.  ,  2013/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

... yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/10230, Karar No: 2010/21481, Tarih: 22.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10230 E.  ,  2010/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüze karşı verilen 13.11.2008 günlü kararı aynı tarihte temyiz ettiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9768, Karar No: 2018/7376, Tarih: 15.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9768 E.  ,  2018/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, nöbetçi müdür olan müştekiyle görüşüp odasından çıktıktan sonra talebini kabul etmemesi nedeniyle müştekiyi hedef alarak gıyabında hakaret ettiği olayda, iki tanık haricinde sözleri duyan kimsenin olmaması karşısında, TCK’nın 125/1 maddesinin son cümlesi uyarınca gıyapta hakaret suçunun ihtilat unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

a- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2493, Karar No: 2014/8764, Tarih: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2493 E.  ,  2014/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça azmettirmeden söz edebilmek için, TCK'nın 38.maddesi gerekçesinde de belirtildiği üzere, belli bir suçu işleme hususunda henüz fikri olmayan bir kişinin başkası tarafından bu suçu işlemeye karar verdirilmesi gerekir. Bu maddeye göre, azmettirenin suçun işlenmesinde doğrudan bir katkısı yoktur. Azmettirenin girişimi ile suç işlenmektedir. Müşterek faillikte ise, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının saptanmasında, suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Bu bağlamda, oluş ve dosya içeriğine göre; olay yerinde bulunan sanık ...'nun, pazarda alışveriş yapan yakınanın pantolunun cebine elini sokarak para almaya kalkışan suç tarihinde kusur yeteneği bulunmayan 12 yaşından küçük ...'ın yakınan tarafından yakalanması üzerine bağırıp dikkat dağıtmaya çalışmak suretiyle suçun işlenmesine katkıda bulunduğunun anlaşılması, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve 37/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden; sanığın adli sicil kaydına göre ... 7.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2004/175-602 Esas- Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3865, Karar No: 2014/3824, Tarih: 18.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3865 E.  ,  2014/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/55-2013/414

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar Z.. H.., S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek 3.000,00 TL maddi ve 45.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ç.Giyim Sanayi AŞ vekili davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre maddi tazminat istemine ilişkin dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat istemine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL'nin sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar Z.. H.., S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalılar Z.. H.., S.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk hüküm manevi tazminat tutarı yönünden temyiz incelemesine konu olmuş bu nedenle kesinleşmemiştir. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, yaralanmanın niteliği tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir. Bu nedenlerle manevi tazminata ilişkin hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Z.. H.., S.. K.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 409,48 TL kalan harcın temyiz eden davalılar Z.. H.. ve S.. K..'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6217, Karar No: 2017/465, Tarih: 16.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6217 E.  ,  2017/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu hakkında başlatılan iki ayrı icra takibi neticesinde borçlu adına kayıtlı ... ada ... parsel sayılı taşınmazda kaim bağımsız bölüm üzerine haciz şerhi işlendiğini, hacizli taşınmazın satışı neticesinde elde edilen bedelin tüm alacaklıların alacağını karşılamaması nedeniyle 03.02.2009 tarihli sıra cetveli tanzim edildiğini, cetvelde 1. sıraya davalı ipoteğinin yazıldığını ve tüm bakiye satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalının dava dışı banka lehine kurulmuş ipoteği temlik aldığını ancak temlik bedelinin gerçekte davalı tarafından ödenen miktar kadar olmadığını, bu sebeple tüm satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verilmesinde isabet bulunmadığını ileri sürerek, 03.02.2009 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan temlik miktarı dışında kalan bedelin davacı takip dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı borçlunun tüm borçlunun ipotek alacaklısı bankaya olan tüm borcunun davalı yanca ödendiğini ve banka alacağının ipotek hakkı ile birlikte temlik alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ipoteği temlik alan davalı tarafından yapılan ödemelerin bir kısmının ipotek kapsamında olmadığına yönelik iddiasını ispat yükünün davacıda olduğu, davalının ödemelerine ilişkin dekontlar ve aynı zamanda kredi sözleşmesinde kefil olan tanık ...'in anlatımları ile ödemelerin temlik alınan ipoteğe ilişkin olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20450, Karar No: 2014/9538, Tarih: 08.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20450 E.  ,  2014/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Beykoz 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.07.2013 gün ve 626-379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı yan 09/10/2013 tarihli temyiz dilekçesinde, 3.348,50 TL karar ve ilam harcı, 6.063,00 -TL vekâlet ücreti ile temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek ekonomik güce sahip olmadığını bildirerek mali durumuna ilişkin olarak muhtarlık tarafından düzenlenen fakirlik belgeleri, ikametgah belgesi ekleyerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'nun (HMK) 334 -340 maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve H.M.K'nun 337/1 maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davalı yan, adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, fakirlik belgesi ile ikametgah belgesi sunmuş ise de; ilgili bilgi ve beyanlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalının geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK’nun 334/1 maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalıların adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 (6100 sayılı HMK.' nun 366.maddesi yollamasıyla 344. md)maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı yatırmış ise de, nispi temyiz harcını yatırmadığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11946, Karar No: 2014/13694, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11946 E.  ,  2014/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 8. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalının nüfus kaydındaki anne baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, nüfus kaydında müteveffa eşi ile onun önceki eşinin müşterek çocuğu olarak görünen davalı ...'in gerçekte eşinin çocuğu olmadığı iddiasıyla davalının nüfus kaydının iptali ile gerçek anne baba hanesine kaydedilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davalının anne ve baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23505, Karar No: 2013/977, Tarih: 25.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23505 E.  ,  2013/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı, diş tedavisi nedeniyle yaptığı ödemenin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. Madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

./...

-2-

211 sayılı .... Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

./...

-2-

211 sayılı .... Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan .... Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren...’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında .... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı....hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

../...

-3-

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; .... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından .... Kurumu’na devir tarihlerine göre, ... görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, tedavisinin başladığı 01.09.2005 tarihinde ve halen memur olarak çalıştığı gözetildiğinde; uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....