muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2108, Karar No: 2021/13193, Tarih: 01.11.2021

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince davalı Kurum tarafından davacı adına 03/05/2016 tarihinden sonrası için tahakkuk ettirilen prim borçlarının iptaline karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön görülmediği belirtilerek, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, dava konusu işlemde davacı tarafça şirket hisse devrinin 19.02.2016 tarihinde yapıldığını, devir işleminin 02.06.2016 tarihinde karar altına alındığını, ancak devrin ticaret odasına bildirilmediğini, ilan yapılmadığını, müvekkili kurumun devirden haberinin olmadığını, bu nedenle davacıya tahakkuk ettirilen primlerde Yasaya aykırı bir durum bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacının 12.05.1998 tarihinde Kuruma intikal eden Bağ-Kur giriş bildirgesi ile 19.12.1994 tarihinden itibaren limited şirket ortaklığına istinaden 1479 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği, ... Ticaret Sicil Müdürlüğünce, davacının 19.12.1994 tarihinde tescil edilen... Gıda ve Paz. Ltd. Şti. şirketinde kurucu ortak olduğu,şirketin son tescilini 29.12.2006 tarihinde yaptırdığı ve bu tarih itibariyle davacının ortaklığının devam ettiğinin bildirildiği, 08.01.2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde şirket ortağı olduğunun görüldüğü, davalı Kurumun davacının şirket ortaklığının başlangıç tarihi olan 19.12.1994 tarihinde Bağ-Kur açılışı yapıldığı, emeklilik müracaatına istinaden Bağ-Kur dosyası incelenirken 01.08.1994-31.12.1994 arası kuruma bildirmediği vergi dairesi kaydı tespit edildiği için başlangıcının 01.08.1994 tarihine çekildiği, ayrıca şirket ortaklığı, ticaret odası sitesinde 19.12.1994 tarihinden itibaren halen açık göründüğü için 01.04.2012 tarihindeki 4/a girişine istinaden 31.03.2012 tarihinde Bağ-Kur terki işlendiği, 01.12.2014-13.01.2015 arası 4/a boşluğuna istinaden tekrardan 4/b Bağ-Kur süresi girildiği, 02.06.2016 tarihindeki 4/a çıkışından bir gün sonrasında 03.05.2016 da 4/b Bağ-Kur açılışı yapıldığı, emeklilik müracaat tarihi olan 09.03.2017 tarihinde Bağ-Kur kapanışı yapıldığı ve Bağ-Kur prim borcu bulunduğu için bu tarihteki Bağ-Kur terki de kaldırılmış olup borcunu yatırdığı gün Bağ-Kur terki verileceğinin müzekkere cevabında bildirildiği, ... 4.Noterliğince düzenlenen 19.02.2016 tarihli Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesi ile davacı Tüncer Usta’nın şirketteki hissesini...’ya devrettiği, ... 4. Noterliğince onaylı 02.06.2017 tarihli ortaklar Kurulu Kararı ile, davacının şirkette mevcut hissesinin tamamını...’ya devrettiği, devrin ortaklar kurulunca kabulüne ve pay defterine işlenmesine karar verildiğinin kayıtlandığı anlaşılmaktadır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 38. maddesinde (6102 sayılı Kanunu madde 36) sicil kayıtlarının etkisinin üçüncü şahıslar açısından başlangıcı düzenlenmiş ve ticaret sicili kayıtlarının, üçüncü kişiler hakkında kaydın ilan edildiği günü takip eden iş gününde hüküm ifade edeceği belirtilmiştir.

Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39.maddesinde “Üçüncü şahısların, yukarı ki madde gereğince kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine müteallik iddiaları dinlenmez. ( 6102 sayılı kanun madde 36/3)

Tescili lazım geldiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerekirken ilan edilmemiş olan bir husus ancak bunu bildikleri ispat edilmek şartıyla, üçüncü şahıslara karşı dermeyan edilebilir.” şeklinde açıklanmıştır.

6762 sayılı Kanunun “Devir” başlıklı 520. maddesinde ;

“Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade eder.

Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır.

Ortağın koymayı taahhüt ettiği sermaye ayın ise, payını şirketin kuruluşunu takip eden üç yıl içinde başkasına devredemez.

Şirket mukavelesi payların devrini yasak edebileceği gibi yukarıdaki fıkralarda derpiş edilenlerden daha ağır şartlara da bağlı tutabilir.

Payın devri veya devir vaadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu düzenlemeye göre limited şirket pay devrinin geçerli olabilmesi için, limited şirket pay devrinin yazılı şekilde yapılması ve imzaların noterce tasdik edilmesinden sonra, pay devrinin limited şirkete bildirilerek, ana sözleşmede aksine hüküm yoksa ortakların en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin dörtte üçüne sahip olması, ayrıca devrin pay defterine kaydedilmesi gerekir. Bu devrin ticaret siciline tescili ise, pay devrinin gerçekleşmesi için zorunlu bir şekil şartı değildir.

6762 sayılı Kanunun “Tescil ve ilan” başlıklı 515.maddesinde ise:

“...Mukavelede yapılan her değişiklik, ilk mukavelede olduğu gibi tescil ve ilan edilir. Mukavelenin değiştirilmesi hakkındaki kararlar üçüncü şahıslar hakkında, tescil tarihinden itibaren hüküm ifade eder.” denilmiştir.

Buna göre, limited şirket ortağı veya müdür değişikliğinin ilan edilmemesi halinde, bu kişilerin şirket adına işlem yapmaları durumunda, değişikliği ilan etmeyen şirket iyiniyetli üçüncü kişilere karşı sorumlu olur. Ancak, şirket temsilcisi veya ortağının kamu alacaklarına karşı sorumluluğu ilan edilmemenin sonuçlarına bağlanamaz, zira kamu kurumu 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39.maddeleri anlamında üçüncü kişi olmadığı gibi, tescil edilmemeye dayanılabilmesi için yetkisiz temsilcinin şirket adına işlem yapması zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, dava dışı şirketteki hissesinin tamamını ... 4.Noterliğinin 19.02.2016 tarihli hisse devir senedi ile devrettiği, limited şirketin 02.06.2017 tarihli Ortaklar Kurulu Kararı ile “hisse devir sözleşmesinde bahsi geçen devrin kabulüne ve devir hususunun şirket pay defterine işlenmesine” karar verildiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamakta olup, davacının dava dışı şirketteki ortaklık sıfatının sona ermesi ve bu durumun sicil gazetesinde ilanının, işlemin hukuken varlık kazanmasına değil, bu hususun üçüncü kişilere açıklanması amacına yönelik olduğu, dolayısıyla inşai değil bildirici bir işlem olduğu sabit olmakla, mahkemenin bu yöndeki tespiti yerinde ise de, 6762 sayılı Kanunun 520. maddesi uyarınca limited şirkette hisse devrinin geçerli olabilmesi için noterde yapılan devir sözleşmesi yeterli olmayıp, bu devre ortaklar kurulu kararı ile onay verilmesi gerekmektedir.

Dolayısıyla, davacının limited şirket ortaklığı 02.06.2017 tarihli Ortaklar Kurulu Kararı ile sona ermiştir. Mahkemece davacının şirket ortaklığının noter devir sözleşmesine istinaden 19.02.2016 tarihinde sona erdiğinin kabulü isabetli olmayıp, davacının ortak olduğu 02.06.2017 tarihine kadar davalı Kurum tarafından tahakkuk ettirilen prim borçlarından sorumlu olduğu, öte yandan 5510 sayılı Kanunun geçici 63. ve geçici 76. maddeleri dikkate alınarak sigortalılık süresinin durdurulabileceği ve prim borcunun buna göre değerlendirilebileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1778, Karar No: 2012/6489, Tarih: 27.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1778 E.  ,  2012/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin dayanağını teşkil eden olayın hizmet kusuru olması nedeniyle davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği belirtilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TTK'nun 18. (6100 s. TTK'nun 16/1) maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseseleri dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı Yasanın 12/11, maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin dahi tacir sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanunda Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtası ile denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin Kamu İktisadi Teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle T.T.K'nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (T.T.K. maddesi 3) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini, 21.09.1983 gün, 1980/11-2721- 1983/823 E.K. ve 29.11.1995 gün, 1995/11-647-1995/1043 E.K. sayılı kararlarında benimsemiştir. Bu durumda, tacir olan İSKİ ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin Adli Yargıya ait olduğu gözönünde bulundurularak işin esasının incelenmesi gerekir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden davalı İSKİ hakkındaki davada idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine dair verdiği karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23949, Karar No: 2014/7650, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23949 E.  ,  2014/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/220764

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2010/153 (E) ve 2010/284 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Katılan vekilinin 18.10.2010 tarihli dilekçesi içeriğinden sanığın “elektrik hırsızlığı” suçundan beraatine dair hükmü temyiz ettiği ve temyiz incelemesine konu mühür bozma suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik bir temyiz itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıda, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Meram Elektrik Dağıtım A.Ş'nin 30.10.2009 tarihinde özelleştirilmiş olduğunun bildirilmesi karşısında, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmaması nedeniyle sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada sanığa yüklenen “mühür bozma" suçu neticesinde meydana gelen bir zarar bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında Pendik Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.11.2004 gün 2004/699 Esas ve 2004/1296 Karar sayılı 06.12.2004 tarihinde kesinleşen para cezasına ilişkin ilamın ceza kararnamesi yoluyla verilip verilmediği araştırılmadan, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu ve zararı gidermediği gerekçesiyle hakkında hükümden önce 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14150, Karar No: 2012/13340, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14150 E.  ,  2012/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17783, Karar No: 2013/17152, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17783 E.  ,  2013/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı tarafından davalının evinde yapılan mutfak dolabı, banyo dolabı ve diğer eşyaların ücretinin ödenmemesi sebebiyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın Borçlar Kanunundan kaynaklanan eser sözleşmesine dayalı olduğu, T.T.K. m.4 kapsamında bulunmayan davada ticaret mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacının tacir olup alacağın faturaya dayandığı ve davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde, istisna akdi bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır. Buna göre dava istisna (eser) sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalının tacir olmadığı ve davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı nazara alındığında uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1817, Karar No: 2017/5580, Tarih: 17.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1817 E.  ,  2017/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması, Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra Mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş Mahkemece davanın reddine karar verilmiş karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 07/09/2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 25/06/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 22.086,40 TL kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile elektrik ve su borcu dışındaki borca itiraz etmiştir.Takip dayanağı kira sözleşmesinde kiraya veren dava dışı şirket olup davacı alacaklı yeni malik sıfatı ile takip başlattığını belirtmiş ise de dava konusu taşınmaza ait tapu kaydına dosya içerisinde rastlanmamıştır. İİK'nun 269/2. maddesinde '' borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır '', İİK'nun 269/b maddesinde de “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı; noterlikçe re’sen tanzim veya imzası tastik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa merciden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde paranın ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini istiyebilir.” düzenlemesi bulunmaktadır. Davalı borçlu itirazında, açıkça kira akdine karşı çıkmadığına ve halefiyet ilkesi gereğince taşınmazı iktisap eden yeni malik kiraya verenin sahip olduğu tüm haklara sahip olduğuna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık yargılamayı gerektirmez. Bu nedenle mahkemece dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilerek davacı alacaklının aktif husumetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken alacaklının yeni malik olması hususunun yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.