muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/56, Karar No: 2015/172, Tarih: 09.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/56 E.  ,  2015/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dur ikazına rağmen tartı ve ölçü kontrolüne girmemek eyleminden kabahatli ... hakkında 2918 sayılı Karayollları Trafik Kanunu'nun 65/4. maddesi gereğince dört defa 1.279,00 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair ... İlçe Jandarma Komutanlığının 02 09/2013 tarihli ve GD-651425-651426-651427 sayılı, 03/09/2013 tarihli ve GD-651429 sayılı dört ayrı idari para cezası karar tutanağına yönelik başvuruların reddine ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/521 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile sözkonusu idarî para cezalarının iptaline dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/217 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 30.10.2014 gün ve 64531 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2014 gün ve KYB. 2014-367992 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/217 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Kabahatli hakkında uygulanan idari para cezalarının toplamı 3.000,00 Türk lirasından fazla ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. Maddesinde yer alan kesinlik sınırının her bir İdarî para cezası bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, birden fazla İdarî para eczasına karşı tek bir başvuru yapılmış olmasının kesinlik sınırını değiştirmeyeceği, bu nedenle ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/521 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu cihetle itiraz hakkında bir karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın esastan incelenmesinde,

2- ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/521 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

2- ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/521 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Her ne kadar mahkemesince İlçe Jandarma Komutanlığının cevabi yazılarına istinaden kabahatin işlendiği yolun kamuya açık karayolu olduğu kabul edilerek başvurunun reddine karar verilmişse de, aynı yola ilişkin başka bir başvuru nedeniyle ... . Sulh Ceza Mahkemesine gönderilen müzekkerelerde ... Köyü yolunun karayolu niteliğinde olmadığı ve özel şirket tarafından açılmış bir yol olduğu yönünde tespitlere yer verildiği, yine kabahatli vekilinin dilekçelerinde sözkonusu yolun özel şirketin kullanımı için izin alınmış bir yol olduğu şeklinde iddialar dile getirdiği cihetle, kabahatin işlendiği iddia edilen yerin 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu kapsamında karayolu olup olmadığının tespiti bakımından gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesine de başvurulup kabahatlinin sahibi olduğu araçların şoförlerinin ne şekilde dur ikazına uymayarak araçlarını terk ettikleri ve anılan Kanun'un 65/4. maddesinde yer alan eylemin oluşup oluşmadığı tespit edilerek kabahatlinin hukuki durumunun tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 1 nolu neden yönünden yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/217 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 2 nolu neden yönünden incelendiğinde;

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan Kanun yararına bozmanın amacı, yasaların ülke sathında uygulanabilirliğinin sağlanması, hakim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usül hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin, takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır.

Mahkeme tarafından delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 2 no'lu neden yönünden REDDİNE, 09.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2089, Karar No: 2010/3927, Tarih: 28.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/2089 E.  ,  2010/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/222665

MAHKEMESİ :KONYA İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :17/05/2007 - 254/132

SUÇ :Kasten insan öldürmek, işbu suça yardım,yaralamak

A.. Ö..'i kasten öldürmekten sanık İ.. S.., işbu suça yardımdan sanık İ.. A.., Ali Beki, H.. Ö.. ile F.. G..'i yaralamaktan adları geçen sanıklar İ.. S.. ile İ.. A.., T.. S.. ile İ.. S..'ı yaralamaktan sanık A.. Ö..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, İsa'nın öldürmeden beraatine ilişkin (KONYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/05/2007 gün ve 254/132 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar İsa ve İsmail hakkında mağdurlar Ali Beki, Havvana ve Fatma'yı kasten yaralama, sanıklar Ali Beki, Havvana ve Fatma hakkında İsa ve Turan’ı kasten yaralama, sanık Ahmet hakkında İsa, Turan ve İsmail’i kasten yaralama suçlarından tayin olunan adli para cezalarının türü ve miktarı nazara alındığında CMUK’nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle, sanıklar müdafilerinin bu suçlara yönelik temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)Sanık İsmail hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık İsa hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

01/05/2007 tarihli duruşma tutanağının başlığında duruşmaya katılan bir üye hakimin isim ve sicil numarasının yazılmaması suretiyle CMK’nun 220. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık İsmail müdafiinin ve sanık İsa müdafiinin gerekçeye yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönler incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/988, Karar No: 2015/14648, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/988 E.  ,  2015/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/09/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyizine gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı üçüncü bir kişinin tarlasının sulanması sırasında davalının ihmaliyle domates ektiği tarlada su taşkını meydana geldiğini ve bir dekarlık alanda ekili domatesin zarar gördüğünü belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar tarlası sulanan kişiler gerekli dikkat ve özeni göstermemişler ise de, davalının da sulama işleminde gerekli tedbirleri almadığı ve bu nedenle davacının ürünlerinde oluşan zarardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; haksız eylemin hasat öncesi evrede meydana geldiği, dolayısıyla davacının hasat harcaması yapmadığı ve fakat hükme esas alınan bilirkişi raporunda ürün geliri belirlenirken üretim masrafı olarak hasat giderlerinin düşülmediği anlaşılmaktadır. Zararın meydana geldiği dönem itibariyle hasat gideri düşürülerek davacının zararı hesaplanıp, ulaşılacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan bu nedenle usul ve yasaya uygun olmayan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5464, Karar No: 2014/15134, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5464 E.  ,  2014/15134 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 17.12.2013 gün ve 2013/119-2013/422 sayılı hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3875, Karar No: 2012/5161, Tarih: 17.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3875 E.  ,  2012/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 3. İflas Müdürlüğü'nün 2009/21 sayılı iflas dosyasında düzenlenen sıra cetvelindeki alacakları hakkında İİK'nun 230. maddesi gereğince "kabul veya ret" kararı verilmesi gerekirken, açılan bir dava olmadığı halde "davalı alacak" olarak kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, iflas kararından önce borçlu müflis hakkında yapılan icra takiplerinden dolayı borçlu tarafından itiraz, menfi tespit veya ilamsız takibe vaki itiraz sebebi ile takip alacaklısı itirazın iptali veya kaldırılması davası açmış ise bu alacağın "davalı alacak, nizalı alacak, çekişmeli alacak" olarak adlandırılabileceği, iflas idaresinin bu manaya gelecek kelimeler kullanarak alacağı ret etmiş ve sıra cetveli düzenleyerek ilan ve tebliğ etmiş ise alacaklıların itirazın iptali davalarına kayıt kabul davası olarak devam edeceği, ret edilen alacaklar ile ilgili kayıt kabul davası ikame etmeleri gerektiği, davacı tarafın alacaklarının "davalı alacak" olarak sıra cetvelinde gösterilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Şikayet, iflas sıra cetveline ilişkindir. Sıra cetveline yönelik şikayetler maktu karar ve ilam harcına tabidir.

01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 143.maddesi ile "Varlık Yönetim Şirketleri"nin kurulmasına imkan tanınmıştır. Bu Kanun'un143/1.maddesinde "Bankalar ve Fona dahil diğer mali kurumların alacakları ile diğer varlıklarının satın alınması, tahsili, yeniden yapılandırılması ve satılması amacıyla, kuruluş ve faaliyet esasları Kurul tarafından belirlenen varlık şirketleri de kurulabilir. Varlık yönetim şirketleri alacakların tahsili ve alacakların ve/veya diğer varlıklarını yeniden yapılandırılması kapsamında alacak tahsili amacıyla edindiği gayrimenkul veya sair mal, haklarını ve varlıkların işletilmesi, kiralanması ve bunlara yatırım yapılması ve yine alacaklarını tahsil etmek amacıyla borçlularına ilave finansman sağlamak veya sermayelerine iştirak etmek dahil olmak üzere her türlü faaliyeti gerçekleştirmeye yetkilidir." hükmüne; aynı maddenin 5. fıkrasında ise, "Bu Kanun kapsamında kurulan varlık yönetim şirketlerinin... yaptıkları işlemler ve bununla ilgili olarak düzenlenen kağıtlar, kuruluş işlemleri dahil olmak üzere kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince ...492 sayılı Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan ...istisnadır." hükmüne yer verilmiştir.

Kanunda "muaflıktan değil "istisna"dan söz edildiğinden, harçtan istisna olan, doğrudan doğruya varlık yönetim şirketleri olmayıp, varlık yönetim şirketlerinin kuruluşlarından itibaren beş yıl boyunca yaptıkları işlemlerdir.

Somut olayda, şikayetçi vekilinin temyiz talebi 07.09.2011 tarihli olup, 01.02.2008 tarihinde kurulan şikayetçi şirket 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 143/5. fıkrası gereğince 5 yıllık istisna süresi içerisinde kararı temyiz etmiş ise de, şikayetçinin dayandığı ve şikayete konu ettiği alacaklar, anılan 143/5 nci madde kapsamında olmayıp TEB AŞ, HSBC Bankası AŞ, Yapı ve Kredi Bankası AŞ ve ... ... AŞ’den temlik aldığı alacaklar olduğundan ve alacağı temlik eden anılan şirketler ve bankaların 5411 sayılı Yasa'nın geçici 13. maddesi kapsamında harç muafiyeti olmadığından, şikayetçi LBT varlık şirketinin temyiz isteminin harca tabi olduğu sonucuna varmak gerekmiştir. Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmayacağından mahkemece maktu karar ve ilam harcını yatırması için aynı Kanun'un 30 ncu maddesi uyarınca süre verilmesi, süresinde yatırılması halinde yargılamaya devam edilmesi; aksi halde dosyanın işlemden kaldırılması gerekirken, maktu karar ve ilam harcı alınmadan yargılamaya devam edilmesi doğru değildir.

Öte yandan, şikayetçinin iflas sıra cetvelindeki kendi sırasına yönelik itirazı halinde husumetin iflas idaresine yöneltilmesi, iflas idaresine duruşma günü bildirilerek taraf teşkilinin sağlanması, İİK'nun 18 nci maddesindeki takdir hakkının duruşma açılması yönünde kullanılması gerekir. Somut olayda, mahkemece, yargılama duruşmalı olarak yapılmışsa da, ... olarak açılan davanın bu haliyle sonuçlandırılması da doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13479, Karar No: 2024/14118, Tarih: 26.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/13479 E.  ,  2024/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/892 E., 2023/2032 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/240 E., 2022/24 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan ivacaftor etken maddeli Kalydeco adlı ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince Kistik Fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla ... öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.