muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/109, Karar No: 2021/498, Tarih: 26.10.2021

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2020/1564 K sayılı ilamı;

Olay günü temyiz dışı vefat eden sanık ... ile sanık Agit’in hırsızlık maksadı ile müşteki ...’nın evine gittikleri, sanık Agit’in araç içinde dışarda beklediği sanık ...’ın müştekinin evine girerek müştekinin silahını çaldığı, ancak evinde hırsızla karşılaşan müştekinin durumu fark ederek 'hırsız var!' diye bağırması üzerine sanığın kaçarak dışarı çıktığı, karşısına çıkan müşteki tanık Yağız’a çaldığı silahı yönelterek tehditte bulunduğu, vefat eden sanık ... yönünden eyleminin yağma suçuna dönüştüğü ancak sanık ... ile hırsızlık suçunu planlama aşamasında birlikte olan ve olay yerine de gelen sanık Agit’in yukarı çıkmadığı, gözcü olarak araçta beklediği, ani gelişen ve yağmaya dönüşen suçtan sanık...haberdar olmadığı gibi eyleme de katılmadığı, üstelik yağma suçunda kullanılan silahın tesadüfen hırsızlık suçuna konu olan tabanca olduğu bu tabancanın müştekinin evinde bulunduğundan bilgisinin dahi olmadığı bu durumda hırsızlık suçunu planlayan şeriklerin görmedikleri alanlardaki gerçekleşen eylemin ancak doğal sonuçlarından yani öngörülebilen sonuçlarından sorumlu oldukları, planlamadıkları olayın doğal sonuçlarından da olmayan eylemlerinden sorumlu olmayacakları, öğreti de 'bir suçun işlenişine sonradan iştirak eden kişinin müşterek fail olarak sorumlu tutulabilmesi için suçun işlenişine bulunduğu katkıyla bu suçun bütünü üzerinde müşterek bir fiil hakimiyeti sağlaması gerekir. Bir başka ifade ile suçun işlenişine sonradan iştirak eden şahıs suçun işlenişine bulunduğu katkıyla önceden müstakil fail olarak suçun icra hareketlerini gerçekleştirmeye başlayan şahsın gerçekleştirdiği vakıalar üzerinde de müşterek hakimiyet kurmalıdır ki, müşterek fail olarak sorumlu tutulabilsin (Prof.Dr. İ. Özgenç – TCK Genel Hükümler 12. Bası, sahife 522). Müştekinin evinin dışında bekleyen ve aniden gelişen yağma suçuna iştirak iradesi bulunmayan sanık Agit’in yağma suçundan sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık...yönünden yağma suçunu işlediğine dair bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan öğretideki görüşler ve uygulamadaki kararlar ışığında uyuşmazlığa konu somut olayımıza baktığımızda;

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan öğretideki görüşler ve uygulamadaki kararlar ışığında uyuşmazlığa konu somut olayımıza baktığımızda;

Ekonomik olarak zor durumda olan inceleme dışı hükümlü.....’ın, bu durumdan kurtulmak amacıyla diş hekimi olarak çalışmakta olan... ...'e karşı yağma suçunu işlemeye karar vererek kendisine ait kuaför dükkanında çalışan sanık ...’dan yardım istemesi üzerine, sanığın bir taraftan ... yeri sahibi olan inceleme dışı hükümlüye yardımcı olmak, diğer taraftan da borç olarak verdiği parayı geri alabilmek amacıyla bu teklif doğrultusunda, öncelikle... ...’e ait muayenehaneye dişlerini temizletmek bahanesiyle gidip, ortamın müsait olduğunu gördükten sonra dışarıda beklemekte olan.....’a muayenehanenin durumunu anlatarak dışarıda gözcü olarak beklediği sırada, elindeki silahla içeri giren.....’ın direnmeye konu edilmeyen müşteki... ...’i silahla tehdit ederek para, telefon ve kredi kartını aldıktan sonra ani bir kararla uyuşmazlığa konu edilen aynı ... yerinde sekreter olarak çalışmakta olan katılana karşı işlediği yağma eylemine, sanık ...’nın iştirak iradesiyle katıldığına ya da eylemi gerçekleştiren hükümlüye bilerek destek vermek suretiyle eylemi kolaylaştırdığına dair şüpheden arındırılmış kesin kanıtların elde olunamadığı gibi katılana karşı işlenen yağma eylemini bildiğine dair herhangi bir iddia dahi ileri sürülmemiştir. Gerek TCK’nın 37 maddesindeki müşterek faillikte, gerekse TCK’nın 39 maddesindeki şeriklikte iştirak iradesinin olaydan önce ya da en azından olay anında bulunmasının zorunlu olduğu hususunda, gerek uygulamada gerekse öğretide herhangi bir duraksama bulunmamaktadır.

... yeri sahibi... ...’e karşı yağma suçunun işlenmesi hususunda anlaşan ve bu amaç doğrultusunda dişlerini temizletmek bahanesiyle ... yerine giden, sonrada ortamın müsait olduğunu olayın asli failine söyleyen sanık ...’nın; görmediği bir ortamda muayenehanenin içerisinde direnme kapsamı dışındaki..... tarafından anlaşmanın dışına çıkılarak aynı ... yerinde çalışan katılana karşı işlenen yağma suçundan sorumlu tutulmasının TCK’nın 37 ve 39 maddelerinin unsurları arasında sayılmayan bir hareketin, yorum yolu ile üstelikte sanık aleyhine olacak şekilde anılan maddelerin unsurlarına dahil edilmesi sonucuna varılır ki, böyle bir sonucun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır. Zira kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur. Ceza muhakemesi hukukunun nihai hedefi olan adalete ulaşmak amacıyla hareket edilse, hatta bu amaca ulaşılsa dahi uygulayıcıların, ceza hukukunun olmazsa olmazı olan kanunilik ilkesinden ayrılarak kendi ... anlayışına göre hareket etmesine, hukuk devleti ilkesinden asla taviz vermeyen hukuk sistemimizin de izin vermesi beklenemez. Zira böyle bir durumda herkesin ... anlayışı doğal olarak farklı olacağından, hukuki güvenlik ilkesinin sağlanması mümkün olmayacaktır. Bu tür sakıncaların önlenebilmesi için hukuk normlarının yorumlanması sırasında pozitif temeli bulunmayan ancak eşyanın tabiatından kaynaklanan yorum ilkelerine uyulması gerekmektedir. Prof. Dr. ... deyimiyle; hukuk, ancak....’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün 'bilim' olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Ayrıca uyuşmazlığa konu eyleme iştirak iradesi ile katılmadığı anlaşılan sanığın hiçbir şekilde bilgisinin dahi olmadığı üstelikte görmediği bir eyleme, iştirak ettiğini kabul eden sayın çoğunluk görüşünün, Yargıtayın iştirak hükümleri ile ilgili olarak hiç bir duraksamaya yer vermeksizin kabul ettiği kriterlere dayanarak oluşturduğu ve uzun yıllar içerisinde yerleşik uygulamaya dönüştürdüğü içtihatlarına aykırı olacağı gibi suç politikasında izlenen maddî ... amacına ulaşmak için uyulması gereken başlıca ana ilkeler arasında yer alan kusursuz suç ve ceza olmaz ilkesi ve bunun doğal sonucu olarak hukuk devleti ilkesine de aykırı olacağı açıktır. Zira, cezanın, failin eyleminden dolayı kınanabilmesi durumunda uygulanabilmesini ifade eden kusur ilkesi, çağdaş ceza hukukunda ceza sorumluluğunun en önemli özelliğidir. Bu ilke, bir yandan kusursuz bir kimseye ceza verilemeyeceğini öngördüğü gibi, diğer yandan faile kusurundan daha ağır bir cezanın uygulanmasını da yasaklar. İlkel ceza hukuklarında görülen kişinin kusuruna bakılmaksızın neticeden sorumluluğun (Erfolgshaftung) çağdaş ceza hukukunda yeri yoktur. 5237 sayılı yeni TCK 21. madde, suçun oluşmasını kastın varlığına bağlı tutarak, bilerek ve istenerek suçun işlenmesini temel kusurluluk şekli olarak kabul etmiş, 22. madde ise taksirle işlenen eylemlerin ancak kanunun açıkça belirttiği durumlarda cezalandırılacağını öngörmüştür. Bunun gibi, sonuç nedeniyle ağırlaşmış suçlarda en azından taksir düzeyinde bir kusurun aranması (m. 23), kusur ilkesi bakımından yeni yasanın getirdiği çağdaş ceza hukukuna uygun önemli bir düzenleme olmuştur. Kusur ilkesinin doğal sonucu 'ceza sorumluluğunun bireyselliği ilkesi’ dir. İnsanları, başkalarının eylemlerinden dolayı cezalandıran totaliter rejimlerin insanlığa getirdiği acı deneyimlerden sonradır ki, bir kimsenin yalnız kendi hareketinden sorumlu olabileceği esasının anayasalarda yer alması gerekli görülerek, 1982 Anayasamızın 38. maddesi sözü geçen ilkeye yer vermiştir. Yeni TCK 20. maddesi ise «Ceza sorumluluğu şahsîdir. Kimse başkasının fiilinden dolayı sorumlu tutulamaz.» hükmüyle ceza sorumluluğunun bireyselliğine ilişkin anayasal ilkeyi Ceza Kanunu kapsamına almıştır.

Gerek objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer veren 765 sayılı Kanun döneminde, gerekse kusurluluk esasına dayanan 5237 sayılı Kanun dönemindeki Yargıtay içtihatlarında; iştirak iradesi içerisinde hareket etmeyen failler sadece kendi hukuka aykırı hareketlerinden sorumlu tutulmuş, kendi iradesinin dışında işlenen suçlardan dolayı asla sorumlu tutulmamışlardır. Örneğin sahte evrakı düzenleyerek, başka bir kişiye veren sanık evrakın niteliğine göre sadece resmî evrakta sahtecilik ya da özel evrakta sahtecilik suçundan sorumlu tutulurken, iştirak iradesi içerisinde hareket etmeyen diğer sanığın sahte evrakı kullanarak sağlamış olduğu haksız kazançtan sorumlu tutulmadığı gibi evrak içeriğinde daha sonra bilgisi dışında yapılan değişiklikten dolayı ağırlaşan suçtan dahi sorumlu tutulmamıştır. Sayın çoğunluğun görüşüne göre özel evrakı düzenleyerek başka birisine veren failin, bunun resmî evraka dönüşecek şekilde doldurulma ya da birisine karşı hile unsuru olarak kullanılarak haksız menfaat temin edilme, ya da hırsızlık suçunu işleyen birisinin malın sahibinin ya da zilyedinin direncini kırmak için maddi ya da manevi cebir kullanma ihtimalini bilmesine ve buna bağlı olarak kastının kapsamında bu suçlarında bulunduğunun rahatlıkla söylenebilmesine karşın, sırf anlaşma iradesinin dışına çıkıldığı ya da iştirak iradesi içerisinde hareket edilmediği için sonradan değişen ya da yeniden işlenen suçlardan objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer veren 765 sayılı Kanun döneminde dahi sorumlu tutulmamışlardır. Aksine düşünce de; silah satıcılığı yapan birisinin sattığı silahlarla iştirak iradesi olmadığı gibi hiç tanımadığı şahıslar tarafından işlenen bütün suçlardan, uyuşturucu madde ticareti yapan birisinin de, kendisi tarafından yapılan satıştan sonra hiç tanımadığı failler tarafından gerçekleştirilen sonraki bütün satışlardan; sorumlu tutulmasını gerekir ki... böylesine bir sorumluluk anlayışının; çağdaş hiç bir ceza kanununun kabul etmediği şart teorisinin kabul edilmesi sonucunu doğuracağı ve buna bağlı olarak hukuk devleti ilkesinin zedeleneceği kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. Objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer veren 765 sayılı Kanun döneminde anılan Kanun'un 452 ve 463 v.b gibi maddelerin çağdaş cezalandırma sistemine uymadığından bahisle benzeri düzenlemelere yer vermeyerek kusur ilkesini kabul eden 5237 sayılı Kanun döneminde, objektif sorumluluk esasından çok daha ağır yaptırımların içtihat yoluyla yasaya dahil edilmesinin bütün çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi bizim hukuk sistemimizin de olmazsa olmazı olan kanunilik ilkesine aykırı olacağı gibi gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse özel dairelerin bu güne kadar yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarıyla da çelişeceği tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır

. Hukuk davalarında dahi kusursuz sorumluluk ilkesini sayılı ve sınırlı hallere hasreden kanun koyucunun, objektif sorumluluk ilkesini terk ederek ceza hukukunun evrensel ilkeleriyle daha iyi uyum sağladığından bahisle kusur ilkesini kabul ettiği 5237 sayılı Kanun döneminde kastın kapsamının neredeyse kusursuz sorumlulukla eşdeğer anlama gelecek şekilde genişletilmesini arzu etmesi asla düşünülemez. Zira kastın kapsamının bu kadar genişletilmesi hâlinde iştirak iradesinin dışında örneğin yağma ya da hırsızlık suçu için anlaşan sanığın bilgisi dışında gerçekleşen adam öldürmek, cinsel saldırı suçları gibi ya da somut olayımızda olduğu gibi tek yağma suçuna yardım etmeyi göze alan failin, sürpriz bir şekilde iki yağma suçundan sorumlu tutulması sonucuna ulaşılır ki, böyle bir sonucun hukuki güvenlik ilkesini zedeleyeceği tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere, ister müşterek fail ister şerik olarak suça iştirak eden birden fazla failin birlikte suç işleme iradesi ile hareket etmesi gerektiği hususunda gerek doktrinde gerekse uygulamada herhangi bir duraksamanın bulunmaması, direnme kapsamı dışındaki ... yeri sahibi... ...’e karşı işlenen eyleme karşı iştirak iradesi içerisinde hareket eden sanığın, uyuşmazlığa konu katılan ... Karaer’e karşı işlenen yağma eylemine iştirak iradesi içerisinde hareket ederek fiili hakimiyet kurduğuna ya da eylemin icrasını kolaylaştırdığına dair hiçbir delil elde olunamadığı gibi adı geçen katılana yönelik eylemi bildiğine dair herhangi bir iddianın dahi ileri sürülmemiş olması, ... yeri sahibine karşı işlenen eyleme iştirak iradesiyle katıldığı hususunda tereddüt bulunmayan sanığın, aynı ... yerinde sekreter olarak çalışan katılana karşı bilgisi dışında işlenen eyleme de TCK’nın 37 ya da 39. maddesi kapsamına girebilecek herhangi bir harekette bulunmadığının dosya içeriğinden çok net bir şekilde anlaşılması, gerek objektif sorumluluk ilkesinin benimsendiği 765 sayılı Kanun döneminde, gerekse kusur ilkesinin benimsendiği 5237 sayılı Kanun döneminde, yukarıda örnek olarak özetlenen içtihatlarda açıklandığı üzere iştirak iradesi kapsamı dışındaki eylemlerden dolayı faillerin sorumlu tutulamayacağının Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve başta Yargıtay 6. Ceza Dairesi (somut olayımız dışında) olmak üzere diğer özel daireler tarafından da duraksamaya yer vermeyecek şekilde benimsenmiş olması karşısında; sanık hakkında katılan ...karşı işlenen yağma suçundan dolayı dosya içeriğine uygun yasal gerekçelerle beraat kararı veren ilk derece mahkemesinin direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, ... yeri sahibine karşı işlenen eyleme iştirak eden sanığın kastının aynı işyerinde bulunan katılanı da kapsadığından bahisle beraat kararının bozulmasına karar verilerek kanaatimizce önceki içtihatlarla açıkça çelişkiye düşüldüğü gibi yasal alt yapısı olmaksızın içtihat yoluyla sorumluluk anlayışının kusur ilkesi bir yana objektif sorumluluk ilkesi ile bile bağdaşmayacak şekilde değişmesine yol açılarak TCK’nın 2, 20, 37, 39 maddeleri ile Anayasamızın 38. maddesine aykırı davranıldığından bahisle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir." görüşleriyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli ve 245-340 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık ...’nın katılan ... Karaer’e karşı gerçekleştirilen nitelikli yağma suçuna yardım etme eyleminin sabit olduğu gözetilmeden beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

...

...

...

...

Direnme İsabetli

...

...

Direnme İsabetli

...

...

...

...

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

...

...

...

...

Direnme İsabetli

...

...

Direnme İsabetli

...

...

...

...

...

Direnme İsabetli

...

...

Yazı İşleri Müdürü

E.Y.
Yargıtay — Esas No: 2017/3000, Karar No: 2018/9635, Tarih: 28.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3000 E.  ,  2018/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan adına (... numaralı telefon hattına ait) sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiası ile, bayi yetkilisi olan sanık ... ve çalışanı sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanıklar hakkında, özel belgede sahtecilik suçunun sabit olmadığı gerekçesi ile beraat hükümleri verilmiş ise de;

İletişim bayii yetkilisi olan sanık ...'ın, hat satış işleminin ... isimli saha elemanı tarafından yapılmış olduğunu savunması; sanık ...'ın ise, kovuşturma aşamasında, “... İletişim isimli işyerine iş başvurusunda bulundum, ancak kesinlikle bu işyerinde çalışmadım, ...suç tarihinde özel halk otobüsünde şoför olarak çalışıyordum.” demesi, soruşturma aşamasında ise, özel halk otobüs şoförlüğü yapsa da çıkartılma durumu olduğundan, işyerine giderek görüştüğünü, iki gün ilgili firmanın ismini ... olarak bildiği çalışanı ile beraber işi öğrenmek için dolaştığını ve bu sırada hat açtıklarını, ancak resmi olarak herhangi bir sıfatının olmadığını savunarak suçlamayı kabul etmemesi; bilirkişi raporuna göre sözleşmedeki imzaların katılana ait olmadığının belirtilmesi ve 30.01.2013 tarihli Kriminal Raporunda, “...Abonelik Başvuru Formu üzerinde ... adına atılı bulunan abone imzaları ile ..., .../... ve ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında, adı geçen şahısların elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibata rastlanılamamıştır.” denmesine rağmen, sözleşmedeki yazıların aidiyeti hususunda inceleme yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1-... İletişim isimli işyerinde, ... isimli çalışan olup olmadığının araştırılması, var ise CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve sanık ...'ın savunmasında sözünü ettiği olayların ayrıntılarının sorulması,

2-Suça konu sözleşmedeki yazıların sanık ...'a ait olup olmadığının tespiti için, yazı örnekleri temin edilerek yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

3- Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin abonelik sözleşmesinin tarihi olan “15.04.2011" yerine "15.06.2012" olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38873, Karar No: 2013/25512, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38873 E.  ,  2013/25512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/105395

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2009

NUMARASI : 2007/283 (E) ve 2009/28 (K)

SUÇ : Hakaret, Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının sanıklar A.. K.. ve S.. S.. hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere, sanık Ahmet’in temyiz itirazlarının ise kendisi hakkında hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık A.. K.. hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesi yerine 255/1.olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Sanık Ahmet’in, şikayetçiler G. T.. ve İ.. G..’e karşı ayrı ayrı sözlerle hakaret ettiğinin anlaşılmasına göre hakaret suçundan dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1, 230 ve 11412 sayılı CMUK.nun 308/7 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanıklar Ahmet ve Sezgin hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık A.. K..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4780, Karar No: 2013/6320, Tarih: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/4780 E.  ,  2013/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Baskil İlçe Özel İdare müdür vekili ve aynı zamanda muhasebe yetkilisi olan sanığın suç tarihleri arasında, gerçek giderle aynı miktarda veya damga vergisi kesintilerinde ufak miktar değişiklikleri yaparak mükerrer düzenlediği ödeme emri belgesi/muhasebe işlem fişleri, vekalet ücretleri, ilçe kaymakamına ait il özel idaresi ek ödenek ödemeleri ile muhtar maaş ödenekleri, icra kesintileri, köy tüzel kişiliklerine aktarılması gereken hazine arazileri satış payları, bütçeye gelir kaydedilmesi gereken emanetler hesabında kayıtlı tutarlar ile harcama yetkilisinin harcama yapılması hususunda yazılı izni olarak bulunması gereken harcama talimatı, ihale onay belgesi, onay belgelerinden biri ve fatura veya fatura yerine geçen belgeler bulunmadan hayali olarak düzenlediği ödeme emri belgeleri ile fatura miktarından fazla yaptığı ödemeler ile bir kısım usulsüz işlemlerde ise ödeme emri belgesi düzenlemeden doğrudan idarenin banka hesabından gönderme emri ile ödenmesine ya da hesaba aktarılmasını sağlamak suretiyle, bilirkişi raporuyla tespit edilen icra ettiği görevi gereği koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu 195.643,44-TL'yi kendisinin ve başkalarının zimmetine geçirmesi şeklindeki eylemlerinin, gerçeğe aykırı olarak düzenlenen belgeler üzerinde yapılan araştırma ve banka nezdindeki dekontların incelenmesi suretiyle, kurum dışı araştırmayla ortaya çıktığı ve kurum tarafından bankaya gönderilen gönderme emirlerine de ulaşılamadığının anlaşılmasına göre, sanığın zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik olarak sahtecilik yaptığı ve hileli davranışlarda bulunduğu, böylece eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde basit zimmet suçundan hüküm kurulması ve suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi

uyarınca 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin tümünün kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken, bu maddedeki hakların sınırlı biçimde yasaklanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.