muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7727, Karar No: 2014/14234, Tarih: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7727 E.  ,  2014/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip nedeniyle gönderilen 20.10.2010 tarih 995508 sayılı ödeme emrinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar Avukatlarınca istenilmesi ve davacı Avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının, vekalet ücretine dair 3. bendinde yer alan “59.747,86” ve 4. Bendinde yer alan 41.632,92“rakamlarının silinerek, yerlerine “1.320,00TL” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/1934, Karar No: 2018/3422, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1934 E.  ,  2018/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurum 02.07.2008 tarihinde iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve sosyal yardım zammından oluşan Kurum zararının tahsili istemi ile dava açmıştır.

1- Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26 maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı Yasanın 26/2. maddesinde ise, 3. kişinin rücu alacağından sorumluluğu için, kasıt veya kusuruyla iş kazasının oluşumuna etkide bulunma koşulu öngörülmüştür. İşveren veya üçüncü kişiler ile üçüncü kişileri çalıştıranlara rücu olanağı anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumların gerçekleşmesi halinde mümkün olup, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı dava kapsamında, maddedeki sorumluluk hallerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmamaktadır.

Mahkemece hakkında dava açılan ....akkında herhangi bir karar verilmemesi ve sigortalının işvereni belirlenerek

./...

.....olup olmadığı tespit edilmeden ve yeterli inceleme,değerlendirme yapılmaksızın verilen hüküm, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2-506 sayılı Kanunun kusur sorumluluğunu esas alan 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

O halde, Mahkemece öncelikle, işçinin ve tespit edilen işveren kusuru yeterince irdelenip, elektrik kaçağındaki hatanın kimden ve nasıl kaynaklandığı tespit edilip (elektrik tesisatını ilk yapan ...'in hatasından ya da bakımını, yenilenmesini yapanların hatasından kaynaklandığının belirlenmesi) alanında uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. madde (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece,506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uygulaması gözetilerek, gelirden çıkan olup olmadığı irdelenerek karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

../...

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılar ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... ve ...'ya iadesine, 12.04.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/9035, Karar No: 2014/9992, Tarih: 25.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9035 E.  ,  2014/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/965-2013/230

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı münhal kadroya atanması sebebi ile iş ilişkisinin sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını talep edilen işçilik alacaklarını hak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin istifaen sona ermesi sebebi ile kıdem tazminat talebinin reddine, delil durumuna göre diğer isteklerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dershane işyerinde 06.02.2001- 30.06.2011 tarihleri arasında coğrafya öğretmeni olarak çalıştığını ve aylık net 2.400,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Davacı ve davalı şahitleri davacının ücretinen ne kadar olduğunu bilmediklerini beyan etmiştir. Yapılan emsal ücret araştırmasında Milli Eğitm Bakanlığı tarafından seksen saat karşılığı 1.137,00 Tl net – 1.694,00 Tl brüt ücret alabileceği bildirilmiştir. Mahkemece, davacının talep ettiği 2.400,00 TL ücret seviyesinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda şahit beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve gerekli araştırma yapılarak bir sonuca gidilmesi gerekirken yukarıda belirtilen şekilde eksik araştırma ile ücretin tespit edilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Fazla çalışmanın hesaplanma şekli ihtilaflıdır.

3- Fazla çalışmanın hesaplanma şekli ihtilaflıdır.

Somut olayda fazla çalışma alacağı şahit beyanlarına göre hüküm altına alınmıştır. Davacı şahidi C. Y. davacının hafta içi dört gün 08.00-17.00 arası, hafta sonları ise 08.00-17.30 arası, Cuma günleri ise 17.00-19.30 arası çalıştığını, etüt hariç elli saat derse girdiğini, Cumartesi-Pazar etütlerin 18-21.30 arası olduğunu beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ders saatleri ve etüt çalışması ile birlikte haftalık elliyedi saat derse girdiği belirtilerek hesaplama yapılmış ise de ara dinlenme süresinin kaç saat kabul edildiğinin ve fazla çalışmanın ne şekilde belirlendiği açıklanmamıştır. Mahkemece, Yargıtay’ın bugüne kadar yerleşmiş hesaplama yöntemine aykırı ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2295, Karar No: 2016/6422, Tarih: 12.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2295 E.  ,  2016/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin olarak yaşları büyük olduğu için soruşturmaları tefrik edilerek haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar ... ile ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

12.11.2012 günü saat 18:00 ila 13.11.2012 günü saat 16:30 arasında, müştekinin vefat eden babasına ait etrafı duvar ile çevrili evin bahçesindeki demir giriş kapısının arka kısmında bulunan 750 kg kömürün çalındığı, yine 13.11.2012 günü saat 20:00 sıralarında bahçe giriş kapısının sağında bulunan toplam 75 kg kömürün çalındığı, müştekinin komşusu olan tanık ...’nın hazırlık ifadesine göre, olay günü sanık ... tarafından kullanıldığı sabit olan aracın evin önünde durduğu, aracın içerisinde yüzünü tam olarak göremediği bir şahsın gizlendiği, bahçe kapısından da yine yüzünü tam olarak göremediği bir şahsın çıkarak araca bir şeyler bıraktığını söylediği, 18.12.2012 tarihli iddianamenin içeriğine baktığımızda davanın 12.11.2012 günü saat 18:00 ila 13.11.2012 günü saat 16:30 arasında meydana gelen müştekinin bahçesinden 750 kg kömürün çalınmasına ilişkin olarak açıldığı, ancak mahkemenin olayları karıştırarak eylem saatini 20:30 olarak kabul etmek suretiyle şartları bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143. maddesini uygulayarak fazla cezaya hükmetmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15184, Karar No: 2020/3693, Tarih: 04.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15184 E.  ,  2020/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Davacının davalıya ait işyerinde 01/09/2010-24/10/2013 tarihleri arasında ilaç mümessili olarak çalıştığını, sektörde ilaç mümessili olarak çalışan işçilerin, ilaç tanıtımı ile ilaç firmalarının doktor ve eczanelerle iletişimlerini, ilaç firmalarının ürettikleri ürünlerin maksimum seviyede satışını sağladıklarını, ilaç mümessillerinin çalışmalarının firmalar tarafından ... ve ... denilen sistemle takip edildiğini, bu sistemlerde ilaç mümessillerinin doktor ve eczanelere yaptığı ziyaretlerin ilaç mümessilinin görev yaptığı sahada kaç kutu ilaç satıldığının takibinin yapıldığını, davalı işveren tarafından davacı ile birlikte 52 çalışanın işinin 24/10/2013 tarihinde haklı neden olmadan feshedildiğini, fesih sebebi olarak davacının Saha Ziyaret Yönetmeliği´ne aykırı davranmasının gösterildiğini, oysaki davacının 04/11/2013 tarihine kadar raporlu olduğunu, davacının başarılı bir personel olduğunu ve bu yönden davalı işveren tarafından takdir belgeleri verildiğini, davacının yapmış olduğu bir ziyarete ilişkin olarak basit bir maddi hata yaptığını ve iş akdinin de bu nedenle feshedildiğini, yapılan bu hata nedeniyle davalı işverenin herhangi bir zararının olmadığı gibi davacını da menfaat elde etmediğini, davalı işverenin aynı anda 52 işçiyi işten çıkarttığını ve yerine yeni mümessiller aldığını, henüz davacının iş akdinin feshedilmeden yeni mümessillere eğitim verilmesinin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini gösterdiğini, davalı işverenin, davacının yapmış olduğu maddi hatayı 01/10/2013 tarihinde öğrendiğini, buna rağmen iş akdinin 6 günlük yasal sürede feshedilmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının davalıya ait iş yerinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını. Davacının sorumluluğu dahilindeki bölgede bulunan Afyonkarahisar Devlet Hastanesi´nde görev yapan...´ı ziyaret etmemesine rağmen, raporlarında 29/05/2013, 03/06/2013, 12/08/2013, 26/08/2013 ve 03/09/2013 tarihlerinde ziyaret etmiş gibi gösterdiğini, maddi bir hata olması halinde davacının bu hususu raporları düzenlemeden önce düzeltme imkanını bulunduğunu ancak bun uyapmadığını ve davalı işveren vermiş olduğu yazılı savunmasında bunu kabul ettiğini, davacıya tebliğ edilen işyerindeki doktor ve eczane ziyaretlerine ilişkin yönetmelikte gerçeğe aykırı ziyaret raporu düzenlenmesinin tespiti ihlalinde iş akdinin bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedilebileceğine ilişkin hüküm bulunduğunu, davacının görev ve sorumluluklarının, ilaçlar hakkında edinilmesi gereken tüm bilgileri edinmek, ziyaret edeceği eczaneleri, hastaneleri, kamu veya özel kurumların doktorlarını, sağlık ocaklarını belirlemek, ilaçla ilgili katalog veya örnek mamulleri göstererek açıklamada bulunmak, ilaç fiyatları ve kredi şartları ile ilgili rapor yazmak ve raporu amirine iletmek olduğunu bu tanımlamaların ilgili yönetmeliklerle de tarif edildiğini, davalı işverenin, mümessillerin yapmış olduğu işleri ... Teknoloji Şirketi unvanlı bağımsız bir şirket vasıtasıyla takip ettiğini, bu şirketin sağlıklı ve verimli veri elde edebilmesi için ilaç mümessilinin, gerçek verilere dayalı rapor hazırlaması gerektiğini, ... Teknoloji Şirketi işletimcilerinin davalı işverene şüpheli ziyaret uyarısında bulunduğunu, bunun üzerine soruşturma başlatıldığını, davacının bulunduğu bölgenin müdürünün bu olayla ilgili olarak davacıdan savunma istediğini, davacının yazılı savunmasında doktorla yüz yüze çalışma yapmadığını, doktoru görmeden masasına broşür bırakarak çalıştığını kabul ettiğini, davacının herhangi bir ziyaret yapmadan birçok defa ziyaret yapılmış gibi rapor hazırlamasının davacının maddi hata yapmadığını gösterdiğini, davacının iş akdinin de davacının sadakat yükümlülüğüne aykrı davranışları nedeniyle 4857 sayılı sayılı İş Kanunu´nun 25/II-e ve h maddeleri uyarınca haklı olarak feshedildiğini, fesih işleminin davalı işverenin Ceo´su olan ...´na sunulduğunu, yetkilinin onay vermesi üzerine de fesih işleminin yapıldığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, davalı işveren tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının yapmadığı doktor ziyaretlerini yapılmış gibi sisteme girdiği tespit olunduğu için feshin haklı nedene dayandığını savunmuştur.

Mahkemece davacının davranışının işveren açısından haklı fesih nedeni oluşturduğu kabul edilmekle birlikte yasal 6 iş günlük süresi içinde iş sözleşmesinin feshedilmediği gerekçesi ile istek konusu tazminatların kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Davacının savunmasında kabul ettiği üzere yapılmayan doktor ziyaretlerinin yapılmış gibi sisteme girilmesi doğruluk ve bağlılığa aykırılık oluşturmaktadır. Mahkemenin de kabulü bu yönde olup somut uyuşmazlıkta fesihte hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 26. maddesinde fesihte hak düşürücü süre düzenlenmiş olup, Dairemiz uygulamasında 6 iş günlük hak düşürücü sürenin feshe konu olayların feshe yetkili makama ulaşma tarihinden itibaren işleyeceği kabul edilmektedir.

Davacının feshe konu olayla ilgili savunması 01.10.2013 tarihinde alınmış, aynı durumdaki işçilerle ilgili yapılan soruşturma akabinde feshe yetkili makama 24.10.2013 tarihinde mail yolu ile bildirimde bulunmuştur. Davacının iş sözleşmesinin aynı tarihte feshedildiği dikkate alındığında fesih için anılan 6 iş günlük hak düşürücü sürenin geçmediği sonucuna varılmalı ve işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığından istek konusu ihbar ve kıdem tazminatının reddine karar verilmelidir. Mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilerek her iki isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.