muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11669, Karar No: 2022/1026, Tarih: 10.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11669 E.  ,  2022/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, yardım eden sıfatıyla kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme, yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2021 tarih, 2021/20 Esas ve 2021/94 sayılı kararı ile;

1)Sanık ... hakkında: maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezasıyla,

2) Sanık ... hakkında :

a)Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla,

b)Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 29, 62, 53.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla,

3) Sanık ... hakkında :

a)Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

b) Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılanlar vekili, sanıklar müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılanlar vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme, sanıklar ... ve ...’ın maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme, maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç niteliğine, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sanık ... müdafinin sübuta, sanık ... müdafinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... Hizmetler Bakanlığı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi Yasaya aykırı olduğundan, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMK'nin 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... Hizmetler Bakanlığı yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 8.200,00TL. maktu vekalet ücretinin sanıklar ..., ... ve ...’dan alınarak, katılan ... Hizmetler Bakanlığına verilmesine” ilişkin fıkranın eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, nitelikli kasten öldürme suçu yönünden re’sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan ceza miktarları ile tutuklulukta kaldıkları süreler dikkate alınarak, müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 10.02.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19431, Karar No: 2011/228, Tarih: 18.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/19431 E.  ,  2011/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...İ. Genel Müdürlüğü aralarındaki ecrimisil davasına dair Bismil Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.3.2010 günlü ve 2010/135 E.- 90 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 5.7.2010 günlü ve 2010/11075 E.-/11984 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacıya ait taşınmazların davalı kurum tarafından sulama kanalı geçirmek amacıyla işgal edilmesi nedeniyle 2000-2004 yılları için 38.134 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 25.181 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 10.12.2009 tarih, 17731 /19779 sayılı ilamı ile dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, yeni kurulan hükümde 2003 ve 2004 yılları için toplam 10.422,54 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 5.7.2010 tarih 2010/11075 E.-11984 K. Sayılı ilamı ile karar onanmış, davalı idare vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 22.12.2005 tarihinde yapılan değişiklik ile (1) Sayılı Cetvelin 43. Sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü "Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri" kapsamına alınmıştır. 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesinde Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf oldukları belirtilmiştir.

Bu durumda davalı idarenin harçtan muaf olduğu anlaşıldığına göre davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 5.7.2010 tarih ve 2010/11075 E.-11984 K. sayılı onama kararının kaldırılarak Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.3.2010 tarih, 2010/135 E.-90 K. Sayılı kararının 4. fıkrasında yazılı bulunan "562.81 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" cümlesinin karar metninden çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2669, Karar No: 2011/6088, Tarih: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2669 E.  ,  2011/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2008 gün ve 2007/242-2008/287 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2009/6233 - 2010/12209 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, muhatabın davalı banka, keşidecisi dava dışı Gökdemir Orman Ür.Tic. Ltd. olan 3 adet, toplam 35.000 YTL bedelli çeklerin hamilinin müvekkili olduğunu, bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız olduğunun belirlendiğini, keşideci ve önceki hamil hakkında yaptıkları takibin sonuçsuz kaldığını, çek hesabının sahte belgelerle açıldığını, bankanın çek hesabı açarken gerekli özen ve dikkati göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000 YTL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan talebini ıslah ederek 23.760 YTL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 17.500 YTL'nın 01.04.2008 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 29.11.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21325, Karar No: 2023/5857, Tarih: 21.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21325 E.  ,  2023/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/724 E., 2015/1017 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : 14.05.2014, 10.10.2014, 30.03.2015

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, erteleme süresi zarfında yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, beşinci fıkrası, altıncı fıkrası (iki kez), 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/724 Esas, 2015/1017 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 14.05.2014 tarihli eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına, 10.10.2014 tarihli eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın temyiz edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın temyiz edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, 14.05.2014 tarihinde sanık ...'un şüphe üzerine yapılan arama sonucu üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, yine yapılan ihbar üzerine 10.10.2014 günü sanığın bulunduğu ... plakalı araçta yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı gereğince verilen denetimli serbestlik tedbirine sanığın vermiş olduğu adresine yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde uymadığı ve 14.05.2014 tarihinde işlenen uyuşturucu bulundurmak ve kullanmak suçuyla ilgili 26.08.2014 tarihinde hakkında verilen kamu davası açılmasının ertelenmesi kararıyla hukuki kesintiye uğradıktan sonra 10.10.2014 günü ikinci kez kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu ve kullandığı bu suretle sanığın üzerine atılı

kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçlarını işlediği anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 10.10.2014 tarihli eylem nedeniyle, 26.08.2014 tarihinde karar verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa, ... 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, 19.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin "bizzat muhatabın kendisine tebliğ edildi" şeklinde olduğu, kararın başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığa cezaevinde tebliğ edilmesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" düzenlemesi karşısında, kararın sanığa okunup anlatılmadığı, bu nedenle tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yöntemince yapılmadığı, bu husus gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz yapıldığı anlaşılmakla; 26.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/724 Esas, 2015/1017 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21757, Karar No: 2015/16056, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21757 E.  ,  2015/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Okumuş eczanesinin sahibi olduğunu, davalı kurumca yapılan soruşturma neticesinde 2 adet reçetede reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tespit edilmesi üzerine taraflar arasında imza edilen 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi gereğince işlem yapılarak reçete bedellerinim 5 katı tutarında ceza işlemi uygulandığını, ancak 2012 yılı protokolü ilgili hükümleri gereği, uygulanan 7.183,95 TL cezai işlemin haksız olarak tahsil edilmiş olduğunu belirterek, davalı kurumun yaptığı işlemin iptali ile sözleşmenin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ..nin 12/1. Maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü yer almaktadır. Anılan hüküm dikkate alınarak, mahkemece, davacı taraf lehine 1.500 TL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması ...’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince, davacının temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm kısmının 4. paragrafında yer alan “Davacı yan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ... Maddesine göre hesaplanan 1.000,00.TL. Vekalet ücretinin davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine,” cümlesindeki “1.000,00 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “1.500,00 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14684, Karar No: 2021/10849, Tarih: 21.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14684 E.  ,  2021/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2011, Karar No: 2014/14403, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2011 E.  ,  2014/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/536-2013/932

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 85 ve 86 numaralı parsellerde %50'yi geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2)Taleple bağlı kalınarak karar verildiği halde mahkemenin gerekçeli kararında kabul edilen toplam tazminat miktarının açıkça belirtilmemesi,

3)Dava konusu taşınmazlar üzerinde tesis edilen ve bedeline hükmedilen irtifakın, irtifak hakkı olarak davalı idare lehine tapuya tesis ve tescili yerine, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11200, Karar No: 2014/11638, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11200 E.  ,  2014/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC