muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10526, Karar No: 2011/20443, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10526 E.  ,  2011/20443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların göl mutlak koruma alanında kalan bölümlerinin dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedellerinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12747, Karar No: 2006/15546, Tarih: 13.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12747 E.  ,  2006/15546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2006
Yargıtay — Esas No: 2012/5050, Karar No: 2012/8805, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5050 E.  ,  2012/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2738, Karar No: 2020/967, Tarih: 05.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2738 E.  ,  2020/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 05/03/2019 tarih ve 2018/340-2019/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette 2003 Kasım ayından 30/08/2010 tarihine kadar aralıksız genel müdür sıfatı ile görev yaptığını, görevi sırasında birinci derece imza yetkisine sahip olduğunu, personelin işe alınması ile işçilerin iş akitlerinin fesihlerini onaylama yetkisinin de tek başına genel müdür sıfatıyla davalıya verildiğini, davalının görev yaptığı dönem içinde gerek ve ihtiyaç olmadığı halde aynı pozisyonda çalışan deneyimli personeli değişik bahanelerle işten çıkartıp yerine yeni personeller aldığını, işe yeni giren personelin de verimli çalışmamaları üzerine bu kişilerin çoğunun hizmet akdine son verdiğini, işten haksız ve yersiz çıkarılan personelin mahkemelerde davalar açtığını, davalar sebebiyle asıl alacakların yanında faiz ve yargılama giderleri olmak üzere toplam 117.240,00 TL'nin müvekkili şirket tarafından ödendiğini, davalının belirtilen eylemleri ile görevini ve yetkilerini kötüye kullanıp müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile toplam 117.240,00 TL'nin her bir ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yerleşim yeri Ankara olduğundan mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacı şirketin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davanın dönemin murakıpları tarafından açılması gerektiğini, davada işçilerin haksız yere işten çıkartıldığının kabul edilmesi halinde dahi 2010 yılı denetim ve yönetim kurulu raporu ile işçilerin işten çıkartıldığı öğrenildiğinden 6762 sayılı Yasa'nın 309. maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, mahkemelerin verdiği işe iade kararlarının kesinleşme tarihinin müvekkilinin işten ayrıldıktan sonra olması ve işe başlatma sorumluluğunun sonraki genel müdürde olması sebebiyle müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, fazla mesai ücretinin ödenmesinin yasa gereği olması sebebiyle bu ücretlerin müvekkilinin zamanında ödenmesi ile müvekkilinden sonra ödenmesi arasında fark olmayıp bu bedellerle ilgili müvekkiline rücu edilemeyeceğini, müvekkilinin aldığı kararların Genel Kurula faaliyet raporu olarak sunulduğunu ve bu faaliyetler Genel Kurul tarafından ibra edildiğinden bu icraatlar dolayısıyla geriye dönülerek ibradan vazgeçilemeyeceğini, bu durumun yasal olarak mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, şirket ortağı olmayan genel müdürlerin görevini hiç veya gereği gibi yerine getirmemiş olması durumunda sorumluluğunun esas olacağı, davalının sorumluluğunun doğmamış bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalının yeniden yapılanma ile ilgili 01/01/2004 tarihinde yürürlüğe girmek üzere sunduğu 1 no.lu önergenin 3.2.1 ve 3.2.2 maddesinde, üretim dışı fonksiyonlarda ve üretimde çalışıp gerekli şartları taşımayan personellerin işten çıkarılmasına dair düzenlemelerin belirtilmiş bulunmasına ve önergenin 24/12/2003 tarihli Yönetim Kurulu toplantısının 13/a maddesinde kabul edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26043, Karar No: 2011/7076, Tarih: 21.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26043 E.  ,  2011/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  HUMK.nun 193.maddesinde; "… görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı, yetkisiz Ankara  İcra Dairesinde borçlu aleyhinde takip  başlatmış, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı  üzerine, Ankara 7. İcra Mahkemesinin 26.11.2009 tarih ve 2009/1315-1299 sayılı kararı ile Ankara İcra Müdürlüğü’nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili İzmir İcra Müdürlüğüne  gönderilmesine  karar  verilmiş ve iş bu karar  31.12.2009 tarihinde  temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 29.04.2010 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) Ankara 4.İcra Müdürlüğü’ne müracaat ederek dosyanın İzmir İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesini  talep etmiştir. İzmir İcra Müdürlüğünce yeniden harç alınmadan, borçluya ödeme  emri  gönderilmiş, borçlu vekili süresi içinde  icra mahkemesinde  protesto edilmeyen senede dayalı olarak yetkili hamilin takip yapamayacağı  itirazında  bulunmuştur.

İzmir İcra Mahkemesince, HUMK.nun 193.maddesi re’sen nazara alınarak, 10 günlük yasal süre içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden, takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken ,işin esasının incelenerek  takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir. Bu husus kamu düzenini ilgilendirdiğinden aleyhe bozma ilkesi de uygulanamaz.  Ancak anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.06.2010 tarih ve 2010/729 esas - 2010/781 karar sayılı kararının 1 numaralı bendinin karar metninden çıkartılmasına, yerine, “HUMK.'nun193. maddesi gereğince İzmir 17. İcra Müdürlüğü'nün 2010/7577 esas  sayılı dosyasındaki takibin açılmamış sayılmasına” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6601, Karar No: 2014/11168, Tarih: 26.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6601 E.  ,  2014/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ... Vek.Av.... aralarındaki tespit davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesince verilen 26/11/2013 gün ve 453-513 Sayılı kararın miktar itibariyle kesinlikten reddine ilişkin Dairemizin 20/01/2014 gün ve 233-728 Sayılı ilamına karşı davacı tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtay’ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, Yargıtay ilamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davacının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10880, Karar No: 2017/4319, Tarih: 30.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10880 E.  ,  2017/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,davalı borçlu hakkında yapılan icra takibine itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, borçlunun icra takibine, borca uygulanan faize ve tüm ferilerine itiraz ettiğini, itirazın yerinde olmadığını, vadesi geçmiş ve çek asıllarının bankaya ibraz edilmesine rağmen bankanın sorumlu olduğu tutarı ödemediğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile icra takibinin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda ,tarafların tacir oldukları, açılan davanın her iki tarafının şirket olması nedeniyle açılan davanın kanunen mutlak ticari dava olup ticari davaya bakmaya görevli mahkeme Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22993, Karar No: 2021/15500, Tarih: 24.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22993 E.  ,  2021/15500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun kapsamında kalacağı cihetle; suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5047, Karar No: 2012/8804, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5047 E.  ,  2012/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17438, Karar No: 2022/13664, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17438 E.  ,  2022/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 12/03/2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adres yerine MERNİS adresine yapılan, tebligat usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu, anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32923, Karar No: 2022/13080, Tarih: 22.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32923 E.  ,  2022/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

02/11/2015 tarihli hükmün, sanık ... ve katılan sanık ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, müdafiinin sunduğu 09/11/2015 tarihli süre tutum dilekçesinde, sadece katılan sanık ... aleyhine verilen karar yönünden yasa yoluna başvurulduğu, gerekçeli kararın müdafiiye tebliği üzerine sunulan 22/12/2015 tarihli temyiz dilekçesinde sanık ... ve katılan sanık ... yönünden temyiz isteminde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yüze karşı 02/11/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/12/2015 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan; sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan ... ve katılan sanık ...., müdafii ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan 02/11/2015 tarihli kısa kararda, katılan ... ve katılan sanık ...., lehine 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, vekalet ücretine ilişkin bölüme yer verilmemesinin mahallince düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.