muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9690, Karar No: 2023/307, Tarih: 18.01.2023

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadın tanıklarının beyanlarında davalı erkeğin, kadını aşağıladığı ve hakaret ettiğine dair beyanları var ise de somut örnek verilmediği, tarih bilgisinin de bulunmadığı, davalı erkeğin, davacı kadının aldıklarını başına kalktığı beyan edilmiş ise de bundan sonra tarafların bir araya geldiği, davacı kadın ses kaydı deliline dayanmış ise de, bu ses kaydının alınmasında davalı erkeğin haberi olmaksızın, rızası dışında alındığı, davalı erkeğin ses kaydını kabul etmediği, kaldı ki hukuka aykırı delil olduğu ayrıca davacı kadının ve tanık beyanına göre de bu alınan ses kaydından sonra tarafların bir araya geldikleri, davalı erkeğin kusuru varsa bile davacı kadının bu kusurları affetmiş sayılacağı, bu nedenle davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, ayrıca davacı kadının sürekli davalı eşinin işinden utandığını, çocukları evlendiğinde de dünürlerine mahçup olacağını beyan ettiği, eşini küçümsediği, evden kendisinin ayrıldığı, davacı kadının kendisinin kusurlu olduğu ve kendi kusuru ile boşanmaya karar verilemeyeceği gerekçesi ile davacı kadının davasının reddine, halen anne yanında kalan ortak çocuklar 2008 d.lu ... ve 2006 d.lu Semire ile davalı baba arasında kişisel münasebetlerinin tesis ve devamına, halen baba yanında kalan ortak çocuk 2006 d.lu ... ile davacı anne ile kişisel münasebetlerinin tesis ve devamına, davacı kadın yararına 04.06.2018 dava tarihinden aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 28.02.2022 tarihi itibari ile aylık 200,00 TL artırılarak 500,00 TL ye yükseltilmesine, ortak çocuklar Semire ve ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 28.02.2022 tarihi itibari ile aylık 100,00 TL artırılarak 300,00 TL ye yükseltilmesine, davalı erketen alınarak davacı kadına karar kesinleşinceye kadar ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, halen baba yanında kalan ortak çocuk 2006 d.lu ... yararına dava tarihi olan 04.06.2018 den itibaren aylık takdiren 100,00 TL tedbir nafakasının davacı kadından alınarak ortak çocuk yararına kullanılmak üzere davalı babaya verilmesine, karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kötü söz, tehdit, hakaret, küfür, fiziksel şiddet ve tehdide maruz kaldığı ve evden eşi tarafından kovulduğunu, tüm bu hususların ses kaydı ve ses kaydını dinleyen tanıkların beyanları ile açık olduğunu, yine tanıklarının davalı ekeğin hakaretini ortak çocuklardan duyduğunu söylediğini, ses kaydının çocuk tarafından alındığını, delil olarak sayılması gerektiğini, tarafların tekrar bir araya gelme ile affın gerçekleşmediğini, müvekkilinin bu yönde bir beyan ya da yaşam kurduğuna ilişkin söylemi olmadığını, birlikteliğin iki, üç gün deneme amaçlı gerçekleştiğini, bu sürede tüm kusurların affedilmiş sayılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin düzenli bir geliri olmadığını ve ekonomik koşullara ve hakkaniyete uygun iştirak ve yoksulluk nafakası belirlenmesi ve davalı erkek yanında kalan ortak çocuk için aleyhe verilen iştirak nafakasının kaldırılması gerektiğini beyan ederek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması, davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin21/09/2022 tarih ve 2022/1830 Esas, 2022/2190 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve özellikle tanık Yılmaz Torun'un beyanı dikkate alındığında, davacı kadının davasını ispat edemediği, Mahkeme gerekçesinin doğru olduğu, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kötü söz, tehdit, hakaret, küfür, fiziksel şiddet ve tehdide maruz kaldığı ve evden eşi tarafından kovulduğunu, tüm bu hususların ses kaydı ve ses kaydını dinleyen tanıkların beyanları ile açık olduğunu, yine tanıklarının davalı erkeğin hakaretini ortak çocuklardan duyduğunu söylediğini, ses kaydının çocuk tarafından alındığını, delil olarak sayılması gerektiğini, tarafların tekrar bir araya gelme ile affın gerçekleşmediğini, müvekkilinin bu yönde bir beyan ya da yaşam kurduğuna ilişkin söylemi olmadığını, birlikteliğin iki, üç gün deneme amaçlı gerçekleştiğini, bu sürede tüm kusurların affedilmiş sayılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin düzenli bir geliri olmadığını ve ekonomik koşullara ve hakkaniyete uygun iştirak ve yoksulluk nafakası belirlenmesi ve davalı erkek yanında kalan ortak çocuk için aleyhe verilen iştirak nafakasının kaldırılması gerektiğini beyan ederek, kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddi, boşanma, kusur belirlemesi, iştirak ve yoksullluk nafakası, miktarları ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın ve fer'î taleplerin kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tedbir nafakasının miktarları ile tarafların usuli kazanılmış haklarına aykırı karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi,174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, bölge adliye mahkemesince kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözeteceği düzenlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından yalnızca boşanmanın fer'îleri yönünden istinaf edildiği, diğer bir deyiş ile boşanma hükmünün istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince, 4721 sayılı Kanun'ın 405 inci maddesine göre, tarafların vesayet altına alınmalarının gerekip gerekmediğinin araştırılması gerektiği gerekçesi ile Mahkeme kararının kaldırıldığı ve dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği, gönderme sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan vesayet araştırmasına göre tarafların taraf ehliyetinin bulunduğunun tespit tespit edildiği görülmüştür. Bu hale göre İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmemesi üzerine kesinleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemece gönderme kararı üzerine yapılan yargılamada, yukarıda açıklanan husus dikkate alınarak, Mahkemenin ilk kararı ile verilen boşanma hükmü taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, davacı kadın yararına usuli kazanılmış hak oluşmuş olup boşanma talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kadının davasının tümüyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının boşanma talebinin reddi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının boşanma talebinin reddi yönünden BOZULMASINA,

3.Davacı vekilinin bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16000, Karar No: 2016/7581, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16000 E.  ,  2016/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar vermek

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-f, 152/2-a, 62/1, 53/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın Cumhuriyet Halk Partisi Kandıra ilçe teşkilatına ait bina önüne gelerek, binanın ahşaptan yapılma giriş kapısının önünde bulunan karton ve benzeri metaryelleri bir araya getirip ateşe vermek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, ikrar, görgü tespit tutanağı ve dosya kapsamına göre sanığın eyleminin yakarak siyasi partilere ait binaya zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nın 152/2-a. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, 1 yıl olarak belirlenen temel cezanın iki katına kadar artırıldığı açıklandığı halde artırım oranını infazda tereddüte yol açmayacak şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10269, Karar No: 2014/9776, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10269 E.  ,  2014/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2012/2327-2014/88

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.924,69 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 08.10.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 131.50 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8867, Karar No: 2021/7273, Tarih: 20.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/8867 E.  ,  2021/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen karar davalı vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 13/09/2021 tarih ve 2021/5088-2021/5449 E.K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/187, Karar No: 2020/347, Tarih: 07.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/187 E.  ,  2020/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1406-796

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın TCK’nın 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.07.2013 tarihli ve 1406-796 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.04.2016 tarih ve 21025-3380 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 21.11.2016 tarih ve 338972 sayı ile;

"...Dosyada mevcut 16.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda, mukayese yazıların huzurda alınmış olması, huzurda alınan yazıların samimiyetten uzak ve değiştirme gayreti içerisinde yazılmış olabileceği değerlendirildiğinden, çekin ön yüzünde bulunan yazı ve rakamların sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığının hususunda müsbet ya da menfi kanaatte bulunulmasının mümkün olmadığı, çekin arkasında yazılı bulunan ... yazısı ile ...'a atfen atılı bulunan imzanın ... eli ürünü olduğu, çekin ön yüzünde... adına atılı bulunan imzanın ise Sanık ...'ın eli ürünü olmadığı hususlarının belirtildiği,

Dosyada mevcut Ankara 10.İcra Hukuk Mahkemesinin 14.03.2012 tarih ve 2012/73 Esas, 2012/237 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, dosyada mevcut bilirkişi raporunda suça konu çekte atılı bulunan imzanın ... eli ürünü olmadığının tespit edildiğinin belirtildiği,

Dosya kapsamındaki deliller değerlendirildiğinde, sanık ...'ın savunmasında, çeki...'dan aldığını beyan ettiği, çekin keşidecisi olan... tarafından da çekin kendisi tarafından sanığa verildiğinin kabul edildiği, ancak kendisinin çeki imzasız olarak sanığa verdiğini, sanığın toptancısı tarafından çekin kabul edilmesi halinde kendisine getirip imzalattıracağını, kendisi imzalayınca da teminat vereceğini, bir gün kendisini bankadan aradıklarını, çeki olduğunu söylediklerini, hatırlayamadığını, daha sonra ...'a verdiği çekin keşide yeri ve tarihi doldurulup kendisi adına imza atılmak suretiyle ... tarafından ...'ye ciro edildiğini öğrendiğini beyan ettiği anlaşılmış ise de, ...'ın suça konu çeki imzasız olarak sanık ...'a verdiği yönündeki iddiasının hayatın olağan akışı ve ticari teamüller ile bağdaşmadığı anlaşılmaktadır.

Sanık ...'ın savunmasında, ...'ın çeki kendisinin huzurunda imzaladığını beyan etmesine rağmen, suça konu çekteki imzanın... eli ürünü olmadığı tespit edilmiş ve bu tespit ile sanığın savunması çelişmiş ise de, ...'ın çeke kendi yazı karakterini yansıtmayan imza atmış olması mümkündür.

Sanık ...'ın savunmasında, ...'ın çeki kendisinin huzurunda imzaladığını beyan etmesine rağmen, suça konu çekteki imzanın... eli ürünü olmadığı tespit edilmiş ve bu tespit ile sanığın savunması çelişmiş ise de, ...'ın çeke kendi yazı karakterini yansıtmayan imza atmış olması mümkündür.

Yukarıda belirtilen hususlarının yanısıra, bilirkişi raporunda, çekte atılı bulunan keşideci imzasının sanığın eli ürünü olmadığının ve çekin arka yüzünde atılı bulunan ... yazısı ve imzasının sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmesi, yine, Katılan ...'nin ifadesinde, henüz şikayetçi olmadığı bir dönemde çekin sahibi... ile görüştüğünü, çeki kendisinin ...'a verdiğini kabul ettiğini, yine 'Çeki benden alarak sana vermiş. Bu çeki gününde ödeyip çeki geri alıp bana getirecekti. Demek ki yapamamış. İstersen ben sana beş milyarlık çek keseyim bu işi kapatalım.' dediğini, beş milyarlık çeki keserek kendisine vermek istediğini, önce beşbin beşbin olmak üzere iki çek vereceğini sandığını, meğer kastının beş milyara bu işi kapatmasını sağlamak olduğunu, kendisinin de bu teklifi kabul etmediğini beyan etmesi gözönüne alındığında, suça konu çekte atılı bulunan keşide imzasının sanık tarafından sahte olarak atıldığına, üçüncü bir kişiye attırıldığına veya çekte atılı bulunan imzanın keşideciye ait olmadığının sanık tarafından bilindiğine ve bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine ilişkin olarak, mahkumiyete yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi ve mahkumiyet kararının dairece onanmasının yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 02.02.2017 tarih ve 12218-600 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Keşidecisi..., keşide yeri Ankara, tarihi 13.09.2011, bedeli 10.000 TL olan Denizbank’a ait C4-1736467 numaralı çeki, sanık ...’dan ciro yoluyla alan katılan ...’nin, bu çeki 13.09.2011 tarihinde bankaya ibraz etmesi üzerine banka tarafından çek bedelinin ödenmemesi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı şikâyet sonucunda sanık hakkında soruşturmanın başladığı,

İncelenen dosya kapsamından;

Keşidecisi..., keşide yeri Ankara, tarihi 13.09.2011, bedeli 10.000 TL olan Denizbank’a ait C4-1736467 numaralı çeki, sanık ...’dan ciro yoluyla alan katılan ...’nin, bu çeki 13.09.2011 tarihinde bankaya ibraz etmesi üzerine banka tarafından çek bedelinin ödenmemesi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı şikâyet sonucunda sanık hakkında soruşturmanın başladığı,

Katılanın aynı zamanda suça konu çek ile Ankara 7. İcra Müdürlüğünün 2011/14360 esas sayılı dosyasında icra takibi başlattığı, çekin keşidecisi olarak görünen...’ın imza itirazında bulunması üzerine katılanın, itirazın kaldırılması talebiyle Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesine başvurduğu, Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesince 14.03.2012 tarih ve 73-237 sayı ile; anılan dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda suça konu çekteki imzanın... eli ürünü olmadığının tespit edilmesi nedeniyle icra takibine yapılan imza itirazının haklı görüldüğü ve itirazın kaldırılması davasının reddine karar verildiği,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.07.2012 tarih ve 2012/62442 soruşturma numarası ile çekin keşidecisi görünen... hakkında Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/73 esas sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, soruşturma evresinde ifadesi alınamayan sanık hakkında ise... yerine imza atmak suretiyle oluşturduğu sahte çeki borcu bulunduğu katılan ...’ye vermesi nedeniyle resmî belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı,

Kovuşturma evresinde Mahkemece alınan 16.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda özetle; inceleme konusu çekin ön yüzünde bulunan el yazıları ve rakamlar ile sanığın mukayese el yazıları ve rakamları arasında yapılan inceleme ve karşılaştırmada, mukayeseye konu yazıların huzurda alınmış olması, huzurda alınan mukayese yazıların samimiyetten uzak ve değiştirme gayreti içerisinde yazılmış olabileceği değerlendirildiğinden, inceleme konusu çekin ön yüzünde bulunan el yazıları ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet veya menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı, yine çekin ön yüzünde bulunan keşideci... adına atfen atılı imzanın mevcut mukayese imzalara kıyasen sanığın eli ürünü olmadığı, çekin arka yüzünde bulunan “...” el yazısı ile ... adına atfen atılı imzanın sanığın eli ürünü oldukları kanaatlerine varıldığı,

Anlaşılmaktadır.