muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9820, Karar No: 2012/1729, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9820 E.  ,  2012/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 01/03/2005-24/08/2005 ve 24/11/2006-22/04/2008 tarihleri arası çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. S..'a iadesine 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4234, Karar No: 2013/5728, Tarih: 24.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4234 E.  ,  2013/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nda harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından verilen ....05.2013 tarihli temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz harcının sadece davacı ... adına yatırılmış olduğu anlaşılmış, diğer davacı adına yatırılmış temyiz harcına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup her davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gereklidir. Bu itibarla diğer davacı ... için ayrı temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa harcı yatırılmadığı belirlenen davacı ... bakımından temyiz harcının yatırılması için HUMK'nın 434/.... maddesi uyarınca davacılar vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

Sonrasında dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12047, Karar No: 2013/18781, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/12047 E.  ,  2013/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tanık olan ... ... ...'nın olay gecesi yakınan ... ...'e ait büfede hırsız olduğunu anlayınca sanığın kaçmasına mani olmak amacıyla iş yeri giriş kapısını kapatmaya çalıştığı ancak sanık ...'ün kaçmak amacıyla ayağını kapı arasına koyup tanığa doğru bıçak sallayarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6028, Karar No: 2014/12415, Tarih: 11.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6028 E.  ,  2014/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının babaannesi ...'nın nüfus kayıtlarında baba hanesi ile bağının tespiti ve tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davada baba hanesi ile bağının tespiti istenilen ...'in nüfusa tesciline dair belgenin,

2-... ve ... oğlu ...'nın verasete esas tüm mirasçılarını gösterir nüfus kaydının,

Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7702, Karar No: 2024/5747, Tarih: 19.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7702 E.  ,  2024/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/88 E., 2022/1069 K.

MAKTULLER : ..., ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi red, kısmi temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümleri onanması

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin bulunmadığı, Av. ...'ın müvekkilleri olan katılanlar ... ve ... vekili olarak hükümleri temyiz ettiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında maktullere karşı nitelikli kasten öldürme ile katılanlar ... ve ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 Tarihli ve 2021/124 Esas, 2021/259 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Maktullere karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-(a), 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca iki kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılanlar ... ve ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1-(a), 35/2, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca iki kez 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 Tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1069 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Maktullere karşı nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe), katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/2-(a) maddesi uyarınca esastan reddine,

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 Tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1069 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Maktullere karşı nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe), katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/2-(a) maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Katılanlar ... ve ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe), katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a. Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(b) - (e), 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekili ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri özetle; katılanlara yönelik suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, cezaların en üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; tasarlayarak öldürmenin koşullarının oluşmadığına, sanığın öldürme ve yaralama kastı ile hareket etmediğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca sanığın cezasında indirim yapılması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Maktul ...'ın sanığın kayınvalidesi, maktul ...'ın ise sanığın kayın biraderi olduğu, katılan ...'in maktul ...'ın eşi, katılan ...'in ise maktul ... ve katılan ...'in müşterek çocuğu olduğu, sanığın eşi ... ile boşanma aşamasında olduğu, 2020 yılı Mayıs ayından itibaren ayrı yaşamaya başladıkları, ...'ın 2020 yılı Haziran ayından itibaren müşterek çocukları olan Efe'yi de yanına alarak Mersin iline gittiği ve sanığa müşterek çocuklarını göstermediği, bu nedenle olay tarihinden önce sanık ile maktuller ve maktullerin yakınları arasında çok sayıda adli soruşturmalara konu olayların cereyan ettiği, sanığın çocuğunun kendisine gösterilmemesinden özellikle maktulleri sorumlu tuttuğu, bu kapsamda başta maktuller olmak üzere yakınlarını da olay tarihine mesaj atma ve arama yoluyla kadar ölümle tehdit ettiği, yine olay tarihinden bir gün önce maktul ...'a "Senin ve annenin yaptığı iyiliğin altında kalmiyxam, emin ol en kısa sürede öduycem, en kıza zamanda altına kalmiycam, yarın işten gelince bırakırım" dediği, maktul ...'ın "Hediyelerden hoşlanmam ama ben" demesi üzerine "Hoşlancan hediye olcak, görünce bak hoslancan" dediği, sanığın olay gününden bir gün önce otomobil kiraladığı ve olay günü saat 22:00 sıralarında bu otomobil ile yanına suçta kullandığı ruhsatsız av tüfeğini de alarak maktul ...'ın ailesi ile birlikte yaşamakta olduğu evin önünde beklemeye başladığı, bir süre sonra maktul ...'ı otomobili ile sağ ön koltuğunda eşi katılan ... ve kucağında katılan ... de olduğu halde evin önüne geldikleri, maktul ...'ın araçtan inerek bagajdaki eşyalarını almak için yöneldiği sırada sanığın aracındaki av tüfeğini eline alarak maktulün aracının yanına geldiği, maktul ...'a "Benim sana hediyem olsun, eşini ve çocuğunu öldüreyim mi?" diyerek seslendiği, maktul ...'ın "Dur, yapma" diyerek bağırması üzerine katılan ...'in kucağındaki çocukla araçtan inmeye yöneldiği sırada sanığın maktule ait aracın sağ ön tekerinin bulunduğu araç dışından ayakta olduğu halde yaklaşık 50 cm mesafeden katılanlar ... ve ...'in bacaklarına hedef alarak bir el ateş ettiği, hemen sonrasında aracının sol arkasında bulunan maktul ...'ın başını hedefleyerek bir el de maktule ateş ettiği, maktulün ateşli silah yaralanmasına(saçma) bağlı kemik kırıkları ile izlenen beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu hayatını kaybettiği, katılan ... ve ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, sanığın bu eylemi gerçekleştirdikten hemen sonra aracına binerek kayın validesi maktul ...'ın oturmakta olduğu bahçe içerisindeki tek katlı eve gittiği, kapının ziline bastığı, açan olmayınca kapının kilidini tüfekle bir el ateş ederek kırdığı ve zorla içeri girdiği, koridorda gördüğü ...a bir el ateş ettiği, evin içinde eşini ve sevgilisini yakalamak amacıyla odaları kontrol ettiği, bu sırada maktul ...'ın evin dışına çıkarak

bahçeye doğru kaçarak evden uzaklaşmaya çalıştığı, maktulün bahçe içerisinden karşı yola geçtiği sırada sanığın elindeki tüfekle dışarı çıkıp yaklaşık 20-25 metre mesafeden maktul ...'ı hedef alarak bir el ateş ettiği ve bu atışın maktulün sol dizine isabet ettiği, maktulün tedavisi için kaldırıldığı hastanede ateşli silah yaralanmasına bağlı büyük damar, geniş doku yaralanması ve komplikasyonları sonucu 20.11.2020 günü hayatını kaybettiği olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, katılan ... tanık anlatımları, ayrıntılı içerikleri dosyada bulunan tespit tutanaklarında yer alan mesajlar, ses çözümüne ilişkin tutanak ve dosyadaki diğer delillere göre somut olayda tasarlamanın koşullarının oluştuğunun anlaşıldığı, sanığın, eşinin yerini söylememeleri ve çocuğu ile görüşme sağlamamaları nedeniyle maktullere duyduğu husumetin etkisi ile maktullere yönelik eyleminde öldürme kastı ile hareket ettiği ve katılanlar ... ile ...'e yönelik öldürmeyi gerektiren husumetin bulunmaması, hedef aldığı vücut bölgesi, eylemine devam etme imkanı olduğu halde kendiliğinden son vermesi hususları bir bütün olarak düşünüldüğünde sanığın, katılanlara yönelik eyleminde kastının yaralamaya yönelik olduğu şeklindeki Mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, suç vasıflarının doğru belirlendiği, sanığın eylemlerini doğrudan kastla gerçekleştirdiği, sanığın ceza indirimi almak amacıyla ile sürdüğü savunması dışında maktuller ve katılanlardan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunduğuna ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gibi, sanığın, maktul ...'a yönelik eylemine ilişkin kamera görüntüleri nazara alındığında Mahkemece hükmolunan cezalarda haksız tahrik indirimi yapılmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre, kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenen cezaların dosya kapsamına uygun düştüğü, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamların tekerrür ve ikinci kez mükerrirlik koşullarını sağladığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu, lehe hükümlerin yerinde gerekçe ile uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Maktullere Karşı Nitelikli Kasten Öldürme İle Katılanlar ... ve ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1069 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18736, Karar No: 2014/15634, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18736 E.  ,  2014/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2011/31-2013/650

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.