muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5755, Karar No: 2024/4158, Tarih: 09.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili; dava dayanağı 14.09.2012 inanç sözleşmesi ile 03.07.2014 tarihli sözleşmede müvekkilinin imzasının bulunmadığını, sözleşmelerin baştan itibaren hukuken imkansız ve kesin olarak hükümsüz olduğunu, davacının bu sözleşmelere hukuki bir sonuç bağlaması ve dolayısıyla bu sözleşmelerden birindeki yetki şartına dayanarak dava açmasının doğru olmadığını, Mahkemenin yetkili olmadığını, yetki şartı geçersiz olduğundan yetkisizlik kararı verilmesini, genel yetki kuralına göre davalının yerleşim yeri olan yetkili ve görevli Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesine dosyanın gönderilmesini, davada davacının aktif husumeti, davalının ise pasif husumetinin olmadığını, dava tarihi itibarıyle iki yıllık hak düşümü süresinin geçtiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Davanın açıldığı Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.10.2018 tarih 2018/34 E., 2018/305 K. sayılı ilamıyla; yetkisizlik kararı verilerek dosya Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Davanın açıldığı Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.10.2018 tarih 2018/34 E., 2018/305 K. sayılı ilamıyla; yetkisizlik kararı verilerek dosya Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı için çekilen kredinin ilk taksitinin ödenme zamanında davacı tarafın 40.000,00 TL elden 20.000,00 TL ...'nın tarım aletlerini davalıya vererek toplamda 60.000,00 TL'nin davalıya verildiği, ilk taksitin 141.000,00 TL olması nedeniyle 80.000,00 TL'nin de davalı tarafından verildiğinin beyan edildiği, 20.000,00 TL'nin ve 40.000,00 TL'nin davacı tarafından davalıya verildiğine yönelik beyanların senet ile ispat edilmesi gerektiği, davacı tarafın yazılı bir delil ile bu hususu ispat edemediği ancak 24.09.2020 tarihli celsede davalının her iki ödemenin de davacıların dediği gibi yapıldığı ancak başka bir borca ilişkin olduğuna yönelik beyanda bulunduğu, bu durumda bağlantılı bileşik ikrarın gündeme geldiği ve başka bir borca ilişkin yapılan ödeme olduğunun davalı tarafından ispat edilmesi gerektiği, fakat davalının başka bir borca ilişkin olduğuna yönelik bir delil sunmadığı, bu nedenle toplam 60.000,00 TL'nin davacı tarafından davalıya verilmiş kabul edildiği, 183 ada 1 parsel numaralı taşınmazın satış suretiyle dava dışı kişiye temliki ile dava dışı kişinin davalı İsmet ...'ye 900.000,00 TL ödeme yaptığı, kalan 100.000,00 TL'nin de bankadan çekilmesi ve davalının imzasının bulunması nedeniyle davalıya verildiğinin anlaşıldığı, bu şekilde davacı tarafın davalıya söz konusu kredi için toplamda 1.060,000,00 TL ödeme yaptığı, ancak kredi sözleşmesinin 500.000,00 TL'lik olduğu, 183 ada 1 parsel numaralı taşınmazın satışının yapılması ile kredi borcunun 900.000,00 TL'nin verilmesi ile kapatılabileceği ancak davalı tarafın kendi isteği ile kapatmadığı, bu nedenle kredinin hemen kapatılmaması nedeniyle oluşan faizden davacının sorumlu tutulamayacağı, davalı tarafın davacı için Hursa Şirketine ödeme yaptığına dair iddiasını ispat edemediği, ödendiği iddia edilen 175.000,00 TL'nin de davalıya diğer teminat olarak verilen 182 ada 1 parsel numaralı taşınmazın satış bedeli olduğu, davacının bu taşınmaz hakkında bir talebinin bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 300.000,00 TL'nin 15.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili ... A.Ş.tarafından kullanılan 500.000,00 TL kredinin ilk taksitinin 140.906,71 TL ve 5 yıl sonra yapılacak toplam ödemenin 704.533,55 TL, ilk taksit tarihinin 13.09.2013, 2. taksit tarihinin 13.09.2014 tarihi olduğunu, 08.07.2014 tarihinde 900.000,00 TL'nin ...'ın sahip olduğu ... Ltd.Şti tarafından müvekkili hesabından Burdur Çavdır, ... Köyü 183 ada, 28 parsel iş yeri satış bedeli olarak gönderildiğini, 03.07.2014 günü şirket adına tapunun devredildiğini, Antalya Sanayi İş Bankasından ipotekli olduğunu, 25.01.2013 tarihinde 54.000,00 TL gelen havalenin çekilen kredi harici mahsup edilerek ... adına yatırıldığını, 175.000,00 TL'nin de 08.07.2014 ödeme tarihli bono ile ...'a ödendiğini, bononun arkasında ödemeye ilişkin imzasının bulunduğunu, bilirkişi raporunda hataya düşüldüğünü, davacıya ödenen 175.000,00 TL'nin hesaba dahil edilmesi gerektiğini, müvekkilinin zirai alet satışından 60.000,00 TL alacağına ilişkin yemin metninde belirtildiği gibi söz konusu kredi ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...Her ne kadar dava dilekçesinde; inanç sözleşmesinden kaynaklı alacaktan söz edilmiş ise de; davalının 14.09.2012 tarihli inanç sözleşmesinin ve bu sözleşmenin feshine ilişkin 03.07.2014 tarihinde yapılan sözleşmenin tarafı olmadığı anlaşıldığından, davanın sebepsiz zenginleşme hükümlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Dava dışı şirketin iş bankasından kullandığı, 500.000,00 TL kredi bedelini davacıya gönderdiği ve sözleşme kapsamında teminat olarak verilen taşınmazların davalı adına tapuda devredildiği, daha sonradan dava dışı üçüncü kişilere satıldığı, davacı adına kayıtlı olan 183 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın satış bedeli olan 1.000.000,00 TL'nin davalı tarafından tahsil edildiği, bu satış bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince davalı tarafından davacıya iade edilmesi gerektiği, ancak, davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açılmaması için almış olduğu kredi sebebiyle taşınmazın 3. kişiye satıldığı tarih nazara alınarak bilirkişi tarafından belirlenen 476.856,56 TL kredi borcu tutarı, dava dışı şirket tarafından ödenen 140.906,71 TL kredi ilk taksit tutarı ve davacının sorumluluğunda olduğu kabul edilen 23.500,00 TL tapu masraflarının 1.000.000,00 TL satış bedelinden düşülmesi gerektiği, bu durumda bakiye 358.736,73 TL'nin davacı tarafından talep edilebileceği, Mahkemece taleple bağlı kalınarak 300.000,00 TL'ye hükmedildiği, Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının kız kardeşi adına kayıtlı 182 /1 parsel sayılı taşınmazın 175.000,00 TL bedelle satıldığı, bedelinin davacıya iade edildiği davacının da bu bedele ilişkin bir talebi bulunmadığı, taşınmazın teminat olarak verilmesi sebebiyle satış bedelinin davacıya ait olduğu ve davacıya iade edildiği, davalının bu bedelin mahsubunu talep edemeyeceği anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç olarak yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı ve davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından,..." gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inanç sözleşmesi iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''ispat yükü'' başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 77 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inanç sözleşmesi iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''ispat yükü'' başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 77 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık olarak düzenlendiğinin ve davalı tarafça yapılan ödemelerin satış bedeline mahsuben yapıldığının ispatlanamadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3271, Karar No: 2017/13072, Tarih: 21.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3271 E.  ,  2017/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 16.03.2017 gün ve 415 - 2792 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı kadın vekiline Yargıtay ilamı ve karar düzeltme dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m. 23/7, m. 24/5). Ayrıca muhatabın adreste geçici bulunmama sebebi de tevsik edilmemiştir. Bu haliyle davalı kadın vekiline yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeplerle Yargıtay ilamı ve karar düzeltme dilekçesinin davalı kadın vekiline usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak karar düzeltme süresi de beklenmek suretiyle gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2015/5413, Karar No: 2015/20625, Tarih: 17.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5413 E.  ,  2015/20625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI :

DAVACI : D.. A.. vs.

DAVALI : B.. M..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 10.11.2014 tarih, ... Esas, ... Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10477, Karar No: 2015/10264, Tarih: 06.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10477 E.  ,  2015/10264 K.**

**"İçtihat Metni"**

İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3761, Karar No: 2014/6519, Tarih: 17.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3761 E.  ,  2014/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/544

Davacı K.. G.. vekili Avukat Y.M. G.tarafından, davalı R.. E.. aleyhine 03/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının kınanmasına dair verilen 05/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davalının kınanmasına karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 30/04/2013 tarihinde TBMM'de yaptığı grup toplantısında kendisine hakaret ettiğini, bu toplantıda davalının yaptığı konuşmanın bütün televizyon kanallarında yayınlandığını, kamuoyu önünde küçük düştüğünü belirterek davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı, davacının siyasi bir kişilik olarak eleştirilere katlanması gerektiğini, kaldı ki davacının açıklamaları ile bu tartışmayı başlattığını, davacının kendisinin kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, tarafların sıfatı, sarfedilen sözlerin niteliği, söylendiği ortam, hedef alınan kitle ve potansiyel etkisi dikkate alınarak davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilmiş, ancak tazminat yerine kınama kararı verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlığın taraflarından davacının, muhalefet partisi milletvekili, davalının iktidar partisi genel başkanı ve başbakan olduğu, davaya konu sözlerin davalı tarafından TBMM'de haftalık yapılan grup toplantısında , davacının yine TBMM'de Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı F. Ş.'in cinsiyeti üzerinden yaptığı konuşma sonrasında başlayan tartışma ortamı içerisinde söylediği anlaşılmaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu tüm hukuk sistemlerinde yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak olarak, diğer siyasetçilerin, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişiler haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu tüm hukuk sistemlerinde yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak olarak, diğer siyasetçilerin, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişiler haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; siyasetçilere hakaret alanında temel kriterlerini belirlediği davaların başında gelen Lingens Avusturya kararında; Şansölye'nin siyasi uygulamalarının eleştirilmesi sırasında kullanılan "ahlakdıdışı, şerefsiz" şeklindeki ifadelerin ifade özgürlüğü içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek başvuran lehine karar vermiştir. Yine Oberschlick davasında bir gazeteci, Avusturya Özgürlük Partisi lideri Jörg Haider'i "geri zekalı" olarak tanımladığı için hakaret suçundan mahkum olmuş, ancak gazetecinin başvurusu üzerine AİHM siyasetçilere yönelik kabul edilebilir eleştiri sınırlarının daha geniş olduğunu vurgulamış ve nihai kararda da bir bütün olarak ifadenin kullanıldığı bağlamın ve ortamın önemli olduğunu tespit etmiştir.

Somut olayda tarafların ülkenin bilinen siyasi kişilikleri olduğu ortadadır. Davacı ve davalının kamuyu ilgilendiren bir konuda açıklama yaptıkları, birbirlerini ağır bir şekilde eleştirdikleri, eleştiri sırasında davalının davacı hakkında kullandığı "edepsiz, müsvedde, şenayet, aklını izanını kaybetmiş" şeklindeki ifadelerin kamusal tartışmanın bütünü içerisinde ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Ayrıca davaya konu sözler davalının bir bakanın cinsiyeti üzerinden söylediği sözler üzerine söylenmiştir. Davacı siyasi bir kişilik olarak bu açıklamaları yaparken kendisini tartışma ortamına çekmiştir. Bu tartışma üzerinden yapılan eleştirilere de katlanma yükümlülüğü vardır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının kınanmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15636, Karar No: 2015/8328, Tarih: 17.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15636 E.  ,  2015/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tarla komşusu olan katılana ait tarlaya büyükbaş hayvanlarını sokarak tarlada ekili bulunan turplara zarar vermek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

31.10.2012 tarihli olay yeri tespit tutanağında; katılana ait tarladaki turpların zarar görmüş olması, tarlada büyükbaş hayvan ayak izlerinin olduğunun tespiti ve tanık ...'ın yargılama aşamasında sanığa ait büyükbaş hayvanları katılana ait tarla içindeyken ve sanığı da tarla yanından geçerken gördüğünü beyan etmesi karşısında; sanığın katılana ait tarlada neticeyi bilerek ve isteyerek hayvan otlatıp kasten mala zarar verme suçunu işlediği gözetilmeden mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesine,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5141, Karar No: 2007/10821, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5141 E.  ,  2007/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre ... ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 7 sayılı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.