muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1433, Karar No: 2016/2750, Tarih: 28.04.2016

Bu durumda mahkemece, şikayetçinin haczi düştüğünden hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, asıl dosyada şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

b-Bozma nedenine göre asıl dosyada şikayet olunanın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Birleşen dosyada şikayetçinin temyiz itirazlarına gelince;

Yukarıda açıklandığı üzere ...K. sayılı ilamıyla birleşen dosyada şikayet olunan ...'ın haczinin düşmediği kabul edilmiş olup hüküm borçlu İlker .... tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Bu ilam asıl dosyada şikayet olunan yönünden bağlayıcı değil ise de, birleşen dosyada şikayetçinin alacağını borçlu İlker ....ndan temlik aldığı anlaşıldığından, birleşen dosyada şikayetçi yönünden kesin hüküm oluşturmaktadır. Bu durumda mahkemece, şikayet olunanın haczinin ayakta olduğunun kabulü işbu dosya yönünden doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen dosyada şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayet olunanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl dosyada şikayet olunan yararına BOZULMASINA, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyada şikayet olunanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden birleşen dosyada şikayetçiden alınmasına, asıl dosyada şikayet olunan ...'den alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13306, Karar No: 2013/15094, Tarih: 05.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/13306 E.  ,  2013/15094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ya iadesine

05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1654, Karar No: 2014/20007, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1654 E.  ,  2014/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu çekişme konusu 1095, 1104 ve 1374 parsel sayılı taşınmazların satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verildiğini ancak davalının ortaklığın giderilmesi davasından önce çekişme konusu taşınmazları çeltik ekmek suretiyle tek başına kullandığını ileri sürerek, ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmazlarda payına isabet eden miktardan daha az yer kullandığını, öte yandan intifadan men şartının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının payına isabet eden miktardan daha az yer kullanığı ve intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17072, Karar No: 2015/2727, Tarih: 09.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17072 E.  ,  2015/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mutki Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/76

Davacı M.. B.. vekili Avukat Halil tarafından, davalılar S.. B.. ve diğerleri aleyhine 27/02/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. Y.. hariç diğer davalılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. Y.. hariç davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Geri çevirme üzerine, Mutki İcra Müdürlüğü'nün 2011/5 sayılı icra dosyasının onaylı örneği dosyaya eklenmiş ise de, dosyada ödeme emrine itiraz dilekçeleri ile itiraz üzerine icra müdürlüğünce verilen kararların alacaklı tarafa tebliğine ilişkin evraklar eksik olduğundan temyiz incelemesi yapılamamıştır.

Şu halde, incelenmesine gerek duyulan (ve yukarıda eksik olduğu belirtilen evrakları ihtiva eden) icra dosyasının aslının dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline yeniden çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Dosyanın yukarıda açıklanan nedenle ve belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7316, Karar No: 2020/15227, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7316 E.  ,  2020/15227 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Hukuk Dairesi

İLK DERCE

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2017/32954 esas, 2020/9032 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 09/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8292, Karar No: 2023/5810, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8292 E.  ,  2023/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/234 E., 2022/592 K.

SUÇ : Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma

veya satma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2012/253 Esas, 2014/251 Karar sayılı kararı ile sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 187 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.02.2020 tarihli ve 2018/2333 Esas, 2020/1349 Karar sayılı kararı ile;

"1- Suç konusu ilaçların kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak ve tedavi amacını azaltacak veya kaybedecek nitelikte olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; sanığın sabıkasız oluşu, duruşmadaki iyi hali ile yeniden suç işlemeyeceğine dair oluşan olumlu kanaat nedeniyle TCK'nın 51. maddesi gereğince sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmiş ise de, sanık müdafii tarafından uygulanması kabul edilen ve daha lehe olan CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması tartışılırken sanığın kişilik özellikleri irdelenerek, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken, "şartları oluşmadığından" şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2020/234 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararı ile sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine, 2. Adli Tıp Kurumu raporunun eksik incelemeye dayandığına, 3. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması seçeneğinin değerlendirilmediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 187 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince dava açılmış ise de, ecza deposu işleten, doktor veya eczacı olmayan sanığın mesleki faaliyetlerinin söz konusu maddede belirtilen resmi izne dayalı meslek ve sanat kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 187 nci maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmekle, suç tarihinden itibaren, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin 21.10.2022 tarihinde dolduğu gözetilmeden düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine Yargıtay tarafından karar verilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2020/234 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25365, Karar No: 2021/16219, Tarih: 01.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/25365 E.  ,  2021/16219 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 36/3-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Espiye Sulh Ceza Hakimliğinin 27/03/2020 tarihli ve 2020/33 değişik iş sayılı kararına istinaden Espiye İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 01/01/2020 tarihli ve HS 915385 sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 2.473,00 Türk lirası idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ESPİYE Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/12/2020 tarihli ve 2020/218 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.06.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve KYB. 2021-89923 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

2918 sayılı Kanun’un 36. maddesinin "Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır. Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir. Buna göre;

a) Sürücü belgesi olmayanların,

b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların,

c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407 Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir." şeklinde olduğu nazara alındığında,

b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların,

c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407 Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir." şeklinde olduğu nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, 16 GH 542 plaka nolu aracın muteriz tarafından 17/12/2019- 14/01/2020 arası Gebze Rent A Car adlı firmadan kiralandığı, 01/01/2020 tarihinde aracın sürücü belgesi bulunmayan Şinasi Kaya tarafından kullanıldığını tespit edildiği, sürücü belgesiz kişilerce araç kullanılmasına izin vermekten kabahatli hakkında idari yaptırım kararı verilmiş ise de, muterizin anılan aracı kiralamadığı, kimlik bilgilerinin başka şahıslar tarafından ele geçirilmiş olabileceği, araç kiralama sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığı, 01/01/2020 tarihinde aracı kullanan Şinasi Kaya'nın tanık olarak dinlenmesi gerektiği yolundaki itirazının dosyada yer aldığı, muteriz tarafından ayrıca olayla ilgili Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla; araç kiralama sözleşmesi üzerinde Kriminal inceleme yapılması, sözleşmedeki imzanın muterize ait olup olmadığının tespit edilmesi, Şinasi Kaya'nın tanık olarak dinlenerek aracı kimden aldığının açıklığa kavuşturulması ile muteriz tarafından yapılan suç duyurusunun sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Espiye Sulh Ceza Hakimliğinin 30.12.2020 tarih, 2020/218 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16149, Karar No: 2011/625, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16149 E.  ,  2011/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5630, Karar No: 2018/998, Tarih: 05.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5630 E.  ,  2018/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat, Temyizin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan müşteki kurum vekilinin yasal süresinde verdiği temyiz dilekçesine istinaden davaya katılmasına karar verilerek ve mahkemenin 30/05/2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 gün 477/634, 21.09.1992 gün 225/236 ve 12.06.2001 gün 177/119 sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.