muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5019, Karar No: 2012/6933, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5019 E.  ,  2012/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/832, Karar No: 2007/832, Tarih: 13.12.2007

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2007/832 E.  ,  2007/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Trafik Kazası (Maddi Hasarlı) Nedenli

Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 19.11.2007 gün, 4083-3721 sayılı, 4.Hukuk Dairesinin 18.7.2007 gün 8924-9732 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : 4. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 13.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21527, Karar No: 2014/30990, Tarih: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21527 E.  ,  2014/30990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2011/380-2013/135

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan Kayapınar Belediyesine ait işyerinde, alt işveren olan davalı şirkete bağlı olarak 11.09.2003-20.05.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence, haksız feshedildiğini, hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatil ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirketlerine bağlı olarak 2004 yılında bir yıl süre ile çalıştığını, davacının hizmet süresine ilişkin iddiasının gerçeğe uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, kullandırılmayan yıllık izinlerinin bulunduğu ve davacının 11.09.2003-20.05.2009 tarihleri arasında gerçekleşen tüm çalışma süresine ilişkin hak kazandığı işçilik alacaklarından davalı şirketin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının davalı şirkete bağlı gerçekleşen çalışma süresi, işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Somut olayda, dosya içerisine celp edilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde; 10.02.2004-13.03.2005 tarihleri arasında davacının davalı şirkete bağlı olarak çalıştığı, 06.04.2005-24.03.2009 tarihleri arasında farklı işverenler tarafından çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir.

Somut olayda, dosya içerisine celp edilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde; 10.02.2004-13.03.2005 tarihleri arasında davacının davalı şirkete bağlı olarak çalıştığı, 06.04.2005-24.03.2009 tarihleri arasında farklı işverenler tarafından çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir.

Mahkemece 11.09.2003-10.02.2004 ve 06.04.2005-24.03.2009 tarihleri arasındaki davacının çalışma kaydını bildiren iş yerlerinin hangi işverenlere ait olduğu, bu işverenler ile davalı şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, davacının çalışma kaydını bildiren şirketler ile dava dışı asıl işveren Kayapınar Belediyesi arasında hizmet alım sözleşmeleri imzalanıp imzalanmadığı araştırılmamıştır. Bu hususta gerekli araştırma yapılarak, davacının uyuşmazlık konusu dönemde Kayapınar Belediyesine ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı çalışıp çalışmadığı ve davalı şirketin son alt işveren olup olmadığı belirlenmelidir. Davacının uyuşmazlık konusu, 11.09.2003 -24.03.2009 tarihleri arasında gerçekleşen tüm çalışma döneminde Kayapınar Belediyesi'ne ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığı ve davalı şirketin son alt işveren olduğu veya son alt işveren ile davalı şirket arasında fiili ve organik bağ bulunduğu tespit edildiği takdirde şimdiki karar verilmelidir. Ancak davacının 11.09.2003-10.02.2004 tarihleri arasında ve 13.03.2005 tarihinden sonra davalı şirket ile ilgisi olmayan şirketlerde çalıştığı veya son alt işveren olmadığı tespit edildiği takdirde, davacının feshe bağlı haklardan olan ihbar tazminat ve yıllık izin ücret alacağından sorumlu tutulmayacağı, dava konusu kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal ücret alacaklarından ise sadece kendisine bağlı gerçekleşen hizmet süresi ve ilgili dönemdeki ücret miktarı ile sorumlu tutulabileceğinin dikkate alınması gerekir. Bu husus dikkate alınmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3596, Karar No: 2010/15945, Tarih: 21.06.2010

12. Hukuk Dairesi 2010/3596 E., 2010/15945 K.

**12. Hukuk Dairesi 2010/3596 E., 2010/15945 K.**

**- İCRA DAİRELERİNİN YETKİSİZLİĞİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 626 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 628 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 721 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Borçlu Ankara İcra Dairesinin yetkisizliğini ileri sürdüğünden, mahkemece öncelikle Ankara İcra Dairelerinin yetkili olup olmadığının saptanarak oluşacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken yetki itirazı konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.

2) Kabule göre de; TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolarda da uygulanması gereken TTK'nun 626. maddesi protestonun ödeme gününü takip eden 2 iş günü içinde çekilmesini şart koştuğu gibi, aynı kanunun 628. maddesinde, protestonun koşulları ve kapsamı açık şekilde düzenlenmiştir. Alacaklının müracaat hakkını düzenleyen aynı kanunun 642. maddesinde ise, hamil az yukarıda açıklanan madde hükümleri doğrultusunda senedi protesto etmek zorundadır. Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı takipte, borçlu senet lehdarı olup, lehdarın ciranta tarafından takip edilmesi yasal sürede ve koşullarda keşidecinin protesto edilmesine bağlıdır. Hernekadar bono vadeden itibaren 2 iş günü içinde icra takibine konu yapılmışsa da bonolarda çeklerde olduğu gibi protestoyu düzenleyen maddelerde (TTK'nun 721. maddesinde protesto veya buna muadil olan tespit vb. gibi) işlemlerden sözedilmemektedir. Bu nedenle yukarıda açıklanan maddeler koşullarında hamilin lehtarı takip etmesi protestonun varlığına bağlıdır. Anılan hususun mahkemece re'sen nazara alınması gerekir. Takip dayanağı senedin protesto edilip edilmediği de araştırılmamıştır.

Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4397, Karar No: 2012/6655, Tarih: 13.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4397 E.  ,  2012/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2012 gün ve 2012/831 Esas 2012/3666 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3780 Esas sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin 1. sırada yer alması gerekirken 33. sırada kaydedildiğini ve bu sebeple satıştan ayrılacak pay kalmadığını, müvekkil haczinin aynı derecede bulunan davalı tarafından satış istendiği için müvekkili dosyasında da satış istenmiş sayılacağını, bu sebeple haczin satış tarihi ilk haciz olup ayakta olduğunu ileri sürerek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3780 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3042 esas sayılı icra dosyasında elde edilen satış bedelinden müvekkiline birinci sırada pay ayrılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

İcra Mahkemesince, şikayetin reddine dair verilen karar,şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.05.2012 tarih ve 2012/ 831-2012/3666 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26982, Karar No: 2022/23238, Tarih: 22.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26982 E.  ,  2022/23238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, olay tarihinde müştekilere yönelik gerçekleştirdiği eylemlerinin bir bütün olarak değerlendirildiğinde; tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle hakaret suçundan da hüküm kurulması,

2- (1) numaralı bozmaya uyulması halinde ise;

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3-Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza teşdit yapılarak belirlendikten sonra 125/3-a maddesinin uygulanması,

4-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan; "hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22786, Karar No: 2014/21578, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22786 E.  ,  2014/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/681-2014/184

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12623, Karar No: 2012/4087, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12623 E.  ,  2012/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde yapılan kontrolde sayacın R fazının normal olduğu, S ve T fazlarının akım trafo uçlarının temas etmediğinin tespit edilerek müvekkili hakkında tutanak tanzim edildiğini, davalı yanca müvekkiline 59.023,00 TL bedelli eksik tüketim faturası tahakkuk ettirildiğini, ihtirazı kayıt altında fatura bedelinin ödendiğini, faturanın yanlış ve fahiş fiyatlandırıldığını ileri sürerek eksik tüketim bedelinin hesaplanarak davalı yanca fazla tahakkuk ve tahsilat sonucu ödenen meblağın davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27.04.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 21.455,41 TL fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacının işyerinde sayacın eksik tüketim kaydettiğini, yönetmelik hükümlerine göre eksik tüketim faturası tahakkuk ettirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı işyerindeki sayacın S ve T fazlarına ait akım trafolarından sayaca giden uçların temas etmediğinden eksik tüketim kaydettiği, davalı yanca geriye dönük ek tüketim tahakkuku işleminin yerinde olduğu, davacı tarafından 59.023,20 TL olarak fatura edilen tahakkuk tutarına karşılık 60.834,04 TL ödendiği, 39.378,63 TL olarak hesaplanan eksik tahakkuk tutarının mahsubu ile bakiye 21.455,41 TL fazla tahakkuk ve tahsilat yapıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne 21.455,41 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.