muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1039, Karar No: 2020/389, Tarih: 29.09.2020

Aynı Mahkemede 23.01.2013 tarihli oturumda; olay yerinde inceleme dışı sanık ..., sanık ... ve tanımadığı bir kişinin olduğunu, olaydan sonra ise inceleme dışı sanık...’ın olay mahalline geldiğini, katılan ...’e inceleme dışı sanık ...’nın bıçakladığını, sanık ...’in ise katılan ...’in arkasından bıçak sapladığını, olay günü inceleme dışı sanık ...'nın üzerinde mavi renk kısa kollu tişört, sanık ...’de çizgili beyaz gömlek, kendisinde ise beyaz renk armalı gömlek olduğunu,

İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinde 15.04.2013 tarihinde; olay günü katılan ...’i doğum günü partisinin yapıldığı evden apartmanın giriş kısmına çağırdığını, yanında sanık ... ve inceleme dışı sanık ... ile adını bilmediği bir kişinin daha olduğunu, katılan ...’in apartmanın dışına çıktığını, inceleme dışı sanık ...’da döner bıçağı, sanık ...'de de küçük bir çakı olduğunu, inceleme dışı sanık ...’nın döner bıçağını katılan ...’e doğru salladığını, kolunu kaldıran katılan ...'in koluna bıçağın isabet ettiğini, yanlarında olan adını bilmediği kişinin de katılan ...’e taş attığını, ancak taşın isabet etmediğini, sanık ...'in elinde bulunan çakı ile katılan ...’e vurduğunu görmediğini, kaçmaya çalışan katılan ...’i inceleme dışı sanık ... ve sanık ...’in kovaladığını, bu sırada farklı yöne doğru koştukları için kimin vurduğunu görmediğini, sabıkası bulunan inceleme dışı sanık ..., yaşının küçük olduğunu dile getirerek “Ben yaptım!” şeklinde ifade vermesini söyleyince, onun etkisi altında kalarak “Ben vurdum!” diyerek beyanda bulunduğunu, katılan ...’e vurmadığını, kendisinde bıçak olmadığını,

İnceleme dışı sanık...; olay yerinde olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; iddiaya konu olay hakkında bilgisi olmadığını ve olayı görmediğini,

Mahkemede 14.11.2012 tarihli beyanında; doğum günü partisine gitmediğini, tartışma yaşandığını duyunca tanık ...’nın evine gittiğini, tanık ...’nın doğum günü partisi sırasında ve sonrasında inceleme dışı sanık...’ın bulunmadığını, evin dışında katılan ... ile inceleme dışı sanık ... arasında kavga yaşandığını, vurma konusunda bir şey görmediğini, katılan ...’in kaçarken inceleme dışı sanık ...’ın elinde kesici bir cisim olmaksızın katılanı kovaladığını, ne kendisinin ne de inceleme dışı sanıklar ... ve...’ın katılan ...’e vurmadıklarını, ayıca inceleme dışı sanık ...’nın elinde kesici bir cisim olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Kasten yaralama suçu TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının (e) bendinde kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi durumu nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir. Suçun silahla işlenmiş olmasının nitelikli hâl sayılmasının altında yatan düşünce, söz konusu aracın mağdurun yaşamı, vücut bütünlüğü ve özgürlüğü bakımından ortaya çıkardığı potansiyel tehlikedir. Suçun silahla işlenmesinin nitelikli hâl sayılması, silahın suçun işlenmesini kolaylaştırdığı ve mağdur üzerindeki korkunun etkisini artırdığı düşüncesine dayanmaktadır (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, Ankara 2017, s. 232).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...’in, arkadaşı tanık... ile birlikte tanık ...’nın evinde yapılacak doğum günü partisine akşam saatlerinde gittiği ve alkol almak istediğini söylediği, tanık ...'nın katılan ...’in başka bir odada alkol alan inceleme dışı sanıklar ... ve ...’ın olduğu odaya gitmesini ifade ettiği, buraya giden katılan ...’in kapalı olan lambayı yakması üzerine aralarında tartışma çıktığı, kısa süre sonra tartışmanın sonlandığı, inceleme dışı sanık ...’nın bira almak için evden ayrıldıktan yaklaşık yarım saat sonra inceleme dışı sanık ...'ın, katılan ...’ten aşağıya inmesini istediği, inceleme dışı sanık ...’nın, yanında ellerinde döner bıçağı ile başka bıçaklar bulunan yaklaşık on kişi ile birlikte apartmanın dışına çıkan katılan ...’e saldırdığının iddia edildiği olayda;

Katılanın vücudunda yedi farklı bölgede meydana gelen yaralanmalardan, yüzünde oluşan yaralanmanın sabit ize, sağ el bileğindeki yaralanmanın kemik kırığına sebebiyet verdiği, göğüs ve sırt bölgesinde oluşan kesi ile bel, sol ön kol ve sol diz altındaki yaralanmaların ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, katılan ...’in yüzündeki sabit iz niteliğindeki yaralanma ile sağ el bileğinde oluşan kemik kırığının inceleme dışı sanık ... tarafından gerçekleştirildiği Yerel Mahkemece kabul edilerek verilen mahkûmiyet hükmünün onanmak, sırt bölgesinde meydana gelen yaralanmanın inceleme dışı sanık ... tarafından gerçekleştirildiği kabul edilerek verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise itirazın reddedilmesi suretiyle kesinleştiği, olay yerinde sanık ..., inceleme dışı sanıklar ... ve ... dışında kimlik bilgileri tespit edilemeyen başka şahısların da bulunduğu gözetilerek,

Katılan ...’in Savcılıkta, olay yerinden kaçarken arkasından bıçaklandığına, Asliye Ceza Mahkemesinde ve Çocuk Mahkemesinde, kaçarken sırtından bıçaklayan kişinin inceleme dışı sanık ... olduğuna, Ağır Ceza Mahkemesinde olay tarihinden yaklaşık bir yıl üç ay sonra alınan beyanında ise sırtından bıçaklayan kişinin sanık ... olduğuna ilişkin aşamalarda çelişkili ifadeler vermesi, inceleme dışı sanık ...'ın Savcılıkta, sanık ...’i olay yerinde görmediğini ve katılan ...’i bıçakla kendisinin yaraladığını söylerken sonraki beyanlarında sanık ...’in de olay yerinde olduğunu ve elindeki bıçak ile katılan ...’i arkasından bıçakladığını belirterek çelişkili anlatımlarda bulunması, tanıklar ... ve ...’ın sanık ...’i olay yerinde görmediklerini ifade etmeleri, katılanın sırtında 3 cm uzunluğunda tek bir kesinin bulunması ve meydana gelen bu yaralanmanın inceleme dışı sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin, yüzünde meydana gelen yaralanma ile sağ el bileğindeki kemik kırığının ise inceleme dışı sanık ... tarafından meydana getirildiğinin Yerel Mahkemece kabul edilmesi ve inceleme dışı sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün onanması,

Her ne kadar katılan ...’in vücudunun farklı bölgelerinde yaralanma meydana gelmiş ve bunların içinde sırt bölgesi dışında göğüs bölgesinde de kesi şeklinde yaralanma gerçekleşmiş ise de gerek katılan ...'in gerekse inceleme dışı sanık ...'ın sanık ... tarafından katılan ...'in göğsüne bıçakla vurulduğuna ilişkin bir beyanda bulunmaması ile esasen bu yönde bir iddia ve anlatımın da olmaması, katılan ...’in tüm aşamalarda olay yerinde inceleme dışı sanık ... ve yanında on kişinin olduğuna ilişkin anlatımları göz önüne alındığında inceleme dışı sanıklar ..., ... ve sanık ... dışında kimlik bilgileri tespit edilemeyen başka kişilerin de olay yerinde yer alması, katılan ...’te oluşan yaraları sanık ...'in mi yoksa olaya katılan ve kimlikleri tespit edilemediği için haklarında kamu davası açılmayan kişilerin mi meydana getirdiği hususunun kesin olarak anlaşılamaması karşısında sanık ...’in katılan ...'i yaraladığına yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün, onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 417-23 sayılı direnme kararına konu beraat hükmünün, ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.09.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4278, Karar No: 2025/3899, Tarih: 12.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/4278 E.  ,  2025/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/221 Esas, 2021/399 Karar

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Hazine

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma, basit zimmet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkının olmadığı anlaşıldığından, Hazine vekilinin anılan suç yönünden kurulan hükme yönelik vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu, vekilinin 06.08.2021 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduğu ancak Mahkemece katılma hususunda bir karar verilmediği gibi katılma talebi karara bağlanmayan Hazine vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7417 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce hükmün katılma talepli olarak temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun değişiklik öncesindeki 18/2 ile 5271 sayılı Kanun'un 237/2. madde ve fıkra hükümleri uyarınca Hazinenin başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek; başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılanlardan TEDAŞ vekilinin her iki suçtan, Hazine vekilinin ise basit zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

A-Sanık Hakkında İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde:

A-Sanık Hakkında İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde:

Sanığın üzerine atılı icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 02.10.2012 tarihli sorgu ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği nazara alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, kanuna aykırı, katılan TEDAŞ vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Sanık Hakkında Basit Zimmet Suçundan Verilen Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde İse:

Suç tarihlerinde Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi (YEDAŞ) Amasya İl Müdürlüğünde veznedar olarak görev yapan sanığın, kasadan nakit olarak şahıslara veya firma temsilcilerine yapması gereken 2.029 adet ödemede, ödeme yaptığına ilişkin olarak kasa tediye bordrosunun "alanın imzası" bölümünü şahıs veya firma temsilcileri yerine kendisinin imzaladığı, havale veya elektronik fon transferi (EFT) ile yaptığı ödemelere ait banka dekontlarını kasa tediye bordrosuna eklemediği, 338 adet ödemeyi hak sahiplerine 1 ilâ 785 gün arasında değişen sürelerde gecikmeli olarak gerçekleştirdiği, ödemesi gereken 41 adet ve toplam 13

.029 adet ödemede, ödeme yaptığına ilişkin olarak kasa tediye bordrosunun "alanın imzası" bölümünü şahıs veya firma temsilcileri yerine kendisinin imzaladığı, havale veya elektronik fon transferi (EFT) ile yaptığı ödemelere ait banka dekontlarını kasa tediye bordrosuna eklemediği, 338 adet ödemeyi hak sahiplerine 1 ilâ 785 gün arasında değişen sürelerde gecikmeli olarak gerçekleştirdiği, ödemesi gereken 41 adet ve toplam 13.676,48 Türk Lirası (TL) tutarındaki borcu firmalara ödemediği iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında beraatine hükmolunmuşsa da; sanığın müfettiş huzurunda alınan beyanında, "parasal sıkıntı içinde olduğu için alacaklarını takip etmeyen eczane ve hastanelerin paralarını sonradan ödemek üzere kullandığını, kasa tediye bordrolarına da elden ödeme yapılmış veya EFT, havale işlemleri yapılmış gibi gösterip alanın imzası bölümünü imzaladığını, kendisinin hatırladığı ve muhasebe müdürü ile müfettiş tarafından tespit edilen ödemeleri de hak sahiplerinin banka hesaplarına yatırdığını" belirtmesine karşın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki diğer savunmalarında, "zimmet suçlamasını kabul etmediğini, iddianamede yer alan tüm paraların kasada bulunduğunu, görevden alındıktan sonra kasayı tüm mevcuduyla birlikte yeni veznedara teslim ettiğini, yalnızca bazı ödemeleri iş yoğunluğu nedeniyle gecikmeli yapmak zorunda kaldığını, idari soruşturma sırasında ve sonrasında hiçbir ödeme yapmadığını" beyan etmesi ve savunmaları arasında çelişki bulunması karşısında, sanığın savunmaları arasındaki çelişkilerin giderilerek suç tarihlerine ilişkin olarak tüm kasa sayım ve teslim tutanakları ile sanığın "alanın imzası" bölümünü şahıs veya firma temsilcileri yerine kendisinin imzaladığı belgelerin getirtilip ödemelerin hak sahiplerine sanık tarafından mı yoksa kurum tarafından mı yapıldığı hususunun YEDAŞ'tan sorulması, sanığın yerine veznedar olarak göreve başlayan şahsın tanık olarak ifadesine başvurularak görevi devraldığı tarihte kasa açığının bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa miktarının ne kadar olduğu hususunun öğrenilmesi sonrasında, görev gereği yasal olarak tevdi edilen malın belli bir süre kullanılıp herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade edilmesi halinde fiilin kullanma zimmeti aksi takdirde temellük zimmeti olarak değerlendirilmesi gerektiği ve müfettiş tarafından düzenlenen rapor ile kovuşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporu arasındaki çelişkiler de gözetilerek dava dosyası Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, sanığın uhdesinde kalan para bulunup bulunmadığını belirleyen, paranın kullanılıp iade edilmiş olması halinde ise nemasına ilişkin hesaplama içeren rapor alınmasından sonra, suç vasfının belirlenmesi ile sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/239, Karar No: 2010/14, Tarih: 02.02.2010

**Ceza Genel Kurulu         2009/1-239 E.  ,  2010/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/235573

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza  Dairesi

Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme suçundan sanık O...’nun 5237 sayılı TCY’nın 82/1-h ve 62. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası, sanık A..'nin ise sanık O..'nun eylemine yardım etmekten 5237 sayılı TCY’nın 82/1-h, 39/2-c ve 62. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 53. maddenin uygulanmasına, yağma suçundan ise sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a, c, d ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 53. maddenin uygulanmasına ilişkin, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.11.2007 gün ve 40-197 sayılı, sanık O...yönünden kısmen re’sen de temyize tabi olan hüküm, katılan D...Y...vekili ile sanıklar müdafileri tarafından da temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.12.2008 gün ve 4357-8227 sayı ile;

“Oluşa ve dosya içeriğine göre; yaklaşık iki yıldır duygusal arkadaşlık ilişkileri bulunan sanıkların, birlikte çok fazla para harcamaları nedeniyle sanık O....’nun çevresine borçlandığı, birlikte borçları nasıl ödeyecekleri konusunda düşündükleri, maktûlenin sanık O...’nun çocukluk arkadaşı olduğu ve olaydan önce 3-4 kez sanıkların birlikte maktûlenin evine ziyarete gittikleri ve bu esnada maktûlenin kolundaki bilezikleri gördükleri, olaydan üç gün önce sanıkların bir araya gelerek sanık A...’nin, maktûlenin çalıştığı işe girmesini bahane ederek maktûlenin evine gidip maktûlenin ziynet eşyalarını alma hususunda plan yaptıkları, olay günü sanıkların yaptıkları plan dahilinde maktûlenin evine geldikleri, sanık O..’nun eve gelirken montunun içerisine özel olarak hazırladığı sopayı sakladığı, maktûlenin sanıklara kahvaltı hazırladığı, sanık A.. ile maktûle kahvaltı masasında konuşurken sanık O...’ın önceden hazırladığı sopayı çıkartarak maktûlenin kafasına vurmaya başladığı, bir süre sonra maktûle hareketsiz kalınca üzerindeki altınları alarak sanık A...’ ye verdiği, sanık A...’nin de maktûlenin çantasında bulunan paraları aldığı, maktûlenin öldüğünden emin olmak için sanık O..’ın mutfaktan aldığı bıçakla maktûlenin boğazını kestiği ve spor aletiyle kafasına vurduğu, daha sonra sanıkların aldıkları eşyalar ile birlikte suç aletlerini de alarak evden ayrıldıkları olayda;

a) Sanıkların, olay öncesinde plan yaptıkları, olay sırasında da sanık A...’nin yaptıkları plan dahilinde sanık O...’nun yanında yer alarak yaptıkları işbirliği gereği maktûleyi oyalama görevini yerine getirdiği, olaydan sonra da kanıtları ortadan kaldırmak ve yağma konusu eşyaları saklamak suretiyle eylem üzerinde etkinlikle hakimiyet kurduğu anlaşılmakla, sanık A...’nin 5237 sayılı TCK’nun 37. maddesi delaletiyle 82, 59. maddesi ile tecziyesi gerekirken yazılı şekilde sanık O...’nun eylemine yardım etmekten mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Her iki sanığın, borçlarını kapatmak için olaydan üç gün önce biraya gelerek eylemi nasıl gerçekleştirecekleri konusunda plan yaptıkları, makul bir sürenin geçmesine rağmen verdikleri karardan caymadıkları, olay günü de sebatlı ve ısrarlı irade ile etkin görev paylaşımı içinde bulundukları ve bundan dolayı da sakin ve soğukkanlı hareket ederek, yaptıkları plan gereği tasarlayarak ve yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için maktûlü öldürdükleri anlaşıldığı halde, 5237 sayılı Yasanın 82/1-a maddesi uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi” isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Yerel mahkeme ise 21.04.2009 gün ve 40-140 sayı ile;

“Sanıklar hakkında her ne kadar tasarlayarak adam öldürmek suçundan kamu davası açılmış ise de, sanıkların öldürme eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerine dair delil elde edilemediği, bu nedenle sanıkların eylemlerinin bir suçu gizlemek ve kolaylaştırmak amacıyla kasten adam öldürmek ve yağma suçlarını oluşturduğu, sanık A...K...in adam öldürmek suçu bakımından eylemler gerçekleştirilirken sanık O....'ın yanında bulunarak ve suçların işlenmesinden önce ve sonra olmak üzere işlenmelerini kolaylaştıracak şekilde yardım ettiği,  diğer sanığa manevi destek sağladığı, yağma suçunu ise sanıkların TCK’nun 37. maddesi anlamında birlikte işledikleri anlaşılmış olup, sanık O.. D..'in üzerine atılı olup sübut bulan adam öldürmek suçundan eylemine uyan TCK’nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, sanık A... K... Baskak'ın üzerine atılı olup sübut bulan adam öldürmek suçuna iştirak suçundan eylemine uyan TCK’nun 82/1-h, 39/2-c, 62, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir”  gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.

Sanık O...yönünden re’sen temyize tabi olan bu hükmün,  katılan D...Y. vekili ve sanıklar müdafileri tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “onama” istekli 05.11.2009 gün ve 235573 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYUY’nın 318. maddesinde, Ceza Genel Kurulunda incelemenin duruşmalı yapılabileceğine ilişkin bir hüküm yer almadığından, sanık A...K.... Baskak müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına dair isteminin CYUY’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra dosya üzerinden yapılan incelemede;

Sanıkların bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürmek suçundan cezalandırılmalarına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık;

1-Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten adam öldürme suçunu işleyen sanıkların, öldürme eylemini tasarlayarak gerçekleştirip gerçekleştirmediği,