muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1517, Karar No: 2014/26661, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1517 E.  ,  2014/26661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Soma 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 17.12.2013

No : 2008/680-2013/648

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın reddine verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, kusur oranlarının saptanmasında öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır. Mahkemece, hükme esas kusur raporunda davalı işverenin kusurlu bulunmadığı belirtilmiştir.

Hükme esas kusur raporunda sigortalının ateşleme işlemini bir an önce bitirmek için aceleci davrandığı, sigortalının dikkatsiz ve tedbirsiz davranması, yaptığı bağlantıları kontrol etmemesi nedeni ile yanlış kabloyu bağladığı ve kazaya neden olduğu belirtilmişse de, söz konusu rapor, hüküm vermeye elverişli nitelikte değildir. Somut olayda, sigortalıya atfedilen kusurlu davranışlara ilişkin olarak ilgilinin eğitimi ve denetimi görevinin yerine getirilmemesinde işverenin sorumluluğu bulunduğu sabittir.

Belirtilen bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak; sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda uzman oldukları belirlenen işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman kişilerden kusur raporu alınarak, yapılacak değerlendirme ile hüküm kurmak gerekirken; eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20813, Karar No: 2015/31228, Tarih: 25.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20813 E.  ,  2015/31228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/170950

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/367 (E) ve 2012/107 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1)Sanıkların sahibi oldukları ve fiili olarak iflas etmiş olan ... Maden arama İnş. Gıda Elektrik ve Elektronik San. Tic. Ltd. Şti'ni muhasebecileri olan sanık N.. A.. aracılığıyla asıl kimlikleri tespit edilemeyen şahıslara devrederek üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen kamu davasında, hükümden sonra ... 11. Noteri M.. S.. tarafından ibraz edilen dilekçede noterliklerinde araç satış işlemleri yapan E.. S.. isimli şahsın ibraz ettiği kimlikteki fotoğraf ile suça konu devir sözleşmesi ekinde bulunan ve H.. K.. adına tanzim edilmiş kimlikteki fotoğrafın ve sözleşmelerdeki imzaların aynı olduğunun beyan edildiği; sanık N.. A.. müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde suça konu devir sözleşmelerinin tanzim edildiği tarihlerde H.. K.. ve A.. B.. adına bir çok şirket kurulduğuna ilişkin belgeler sunduğu, sanıklar Ahmet ve M.. F.. müdafiinin temyiz dilekçesinde Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/892 sayılı dosyada suça konu devir sözleşmesindeki H.. K.. adına atılı bulunan imzanın katılan H.. K.. eli ürünü olduğunun tespit edildiğini iddia ettiği anlaşılmakla, gereçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından Sultanbeyli 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2011/624 esas sayılı dosyası incelenmek üzere celp edilip gerektiğinde E.. S.. isimli şahıs mahkemece tanık olarak dinlenip devir sözleşmesi ekinde bulunan kimlikteki fotoğraf ile karşılaştırılıp H.. K.. kimlik bilgilerini kullanan şahıs olup olmadığı tespit edilip, H.. K.. adına atılı bulunan imzaların E.. S.. eli ürünü olup olmadığı hususunda bililirkişi raporu alınması, Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/892 esas sayılı dosyası getirtilerek incelenip gerektiğinde bilirkişi raporlarındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden yeniden bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

25/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13260, Karar No: 2011/14898, Tarih: 03.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13260 E.  ,  2011/14898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/09/2009 tarih ve 2008/43-2009/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2011 gününde davacı avukatı ... gelip, davetiye tebliğine rağmen davalılar vekilleri duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının eşi ...’ın iki ortaklı Taş İnşaat Ltd. Şti.nin ortakları olduğunu, başlangıçta her ikisinin de şirket müdürü iken 3.12.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ile ...’ın müdürlük görevinin kaldırıldığını, ...’ın gerek müdür iken gerekse müdür olmadığı dönemlerde şirkete ait paraları çektiğini ve bir kısmını kendi adına bir kısmını da davalı adına bankaya yatırdığının tesbit edildiğini, davalının ev hanımı olup hiçbir gelirinin bulunmadığını, hesabındaki paranın şirketin paralarının olduğunu, ... adına yatan paraların şirketin feshi davasında dava konusu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 80.000.000.000.TL'sının faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, bankadaki paranın dava dışı şirkete ait olmadığını, eş Ahmet’in yıllardır çalıştığı paraların eşi adına hesapta topladığını savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Yargılama sırasında ... ve ..., dahili dava yolu ile davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, dahili davalı ...’ın müdürlük görevi bittikten sonra 63.000.YTL’nı şirket hesabından çekerek önce davalı ... adına sonra da ... hesabına aktararak şirketi zarara uğrattığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 63.000.YTL.sının davalı ve dahili davalılardan tahsiline dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2007 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Bozma kararından sonra işbu dava dosyası ile birleşen mahkemenin 2008/146 esas sayılı dosyasında davalı ... yönünden, mahkemenin 147 esas sayılı dosyasında davalı ... yönünden talebini tekrar etmiş, yine mahkemenin 2008/171 esas sayılı dosyasında ise davalı ...’dan müdürlüğü sona ermeden önce çekilen 9.358 TL, şirket müdürlüğü yetkisi kaldırıldıktan sonra çekilen 81.320 TL ve 38.933,67 USD'nin karşılığı toplam 158.811,92 TL'nın bu davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bozma kararından sonra işbu dava dosyası ile birleşen mahkemenin 2008/146 esas sayılı dosyasında davalı ... yönünden, mahkemenin 147 esas sayılı dosyasında davalı ... yönünden talebini tekrar etmiş, yine mahkemenin 2008/171 esas sayılı dosyasında ise davalı ...’dan müdürlüğü sona ermeden önce çekilen 9.358 TL, şirket müdürlüğü yetkisi kaldırıldıktan sonra çekilen 81.320 TL ve 38.933,67 USD'nin karşılığı toplam 158.811,92 TL'nın bu davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, tanık beyanları alınarak bankadaki hesabın ... tarafından açıldığı ve eşi ...’a yardım ve yataklık ettiği ispatlanamadığı, davalı ...’in fiile katıldığının davacı tarafından asıl davada dahili dava ederken öğrendiği, haksız fiil ve sebepsiz zenginleşmeye ilişkin bir yıllık zamanaşımı süresinin birleşen davada geçtiği, ... hakkında açılan davaya gelince ise, bu davalının 80.320 TL'nı şirkete harcadığının kabulünün gerektiği, yine müdür iken çektiği 9.358 TL'nı şirket işlerinde kullandığı, Şirket müdürü diğer ortak Mustafa Taş'ın basiretli bir tacir gibi gerekli özeni göstermediğinden eylemin sonuçlarından kendisinin sorumlu olduğu, 38.933,67 USD'nin ise davalı ... tarafından çekilmesinden sonra Şeker Bankta bulunan 30037387 ve 16700389 nolu hesaplara yatırıldığı ve bu hesaplarda nemalandırdığı, paranın şirkete harcanmadığı gerekçesi ile asıl davada davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, birleşen 2008/146 esas sayılı davada ... aleyhine açılan davanın reddine, birleşen 2008/147 esas sayılı davada ... aleyhine açılan davanın reddine, birleşen 2008/171 esas sayılı davada davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 68.133,92 TL'nın paranın çekildiği 20.06.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davaya konu paraları davacı şirket lehine harcadığını ispat yükümlülüğünde olan davalı ... tarafından dosyaya sunulan para makbuzları ve kendi tutmuş olduğu defter her zaman düzenlenebilecek nitelikte belgeler olup, tek başına harcamanın şirket adına yapıldığını göstermez. Kaldı ki mahkemece alınan 06.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda da defter ve para makbuzlarının ispatlayıcı ve tevşik edici belgeler niteliğinde olmadığı, davacı şirkete ait yasal defterlerle örtüşmediği tesbit edilmiştir. Bu itibarla mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davaların kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde tanık beyanları esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca, mahkemece alınan 30.01.2006 tarihli bilirkişi raporunda davalı ...'a ait hesaptan 11.09.2003 tarihinde çekilen paranın aynı gün davalı ... hesabına yatırıldığı, yatırılan paranın 13.02.2004 tarihinde bu hesaptan çekilerek aynı gün ... hesabına yatırılıp yine aynı gün davalı ...'in hesabına aktarıldığı belirtilmiş olup, her ne kadar mahkemece hesabın ... tarafından açtırıldığı varsayıma dayalı olarak kabul edilmiş ise de, hukuken bunun kabulü mümkün değildir. Aksi kanıtlanamadığı sürece hesabın davalı ... tarafından açıldığının ve paraların da Kudret tarafından yatırıldığının kabulü gerekir. Ayrıca davalı ... tarafından mahkemenin gerekçesi temyiz edilmediğine göre davalı ... hesabındaki paranın şirket parası olduğunun kabulü ile bu davalının da sorumlu tutulması gerekir. Bu itibarla davacı vekilinin ... yönünden de temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

4-Yine mahkemenin gerekçesinde davalı ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verildiği açıklandığı halde, kararın hüküm fıkrasında bu davalı hakkındaki davanın sabit görülmediğinden reddine karar verildiği yazılarak gerekçe ile hüküm çelişecek şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, davacı vekilinin ... yönünden yaptığı temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,128,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1644, Karar No: 2011/10898, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1644 E.  ,  2011/10898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, 20.08.2008 tarihli 25.000,00 TL’lik ve 26.08.2008 tarihli 20.000.000 TL'lik iki havale dekontundan kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ... bayiliğini almak için 55.000,00 TL karşılığı davalılar ile anlaştığını, davalılardan ...’nun paranın şirket hesabına değil eşi aynı zamanda şirket yönetim kurulu üyesi olan ... ’nun hesabına yatırılmasını istediğini, 45.000,00 TL’nin ...’nin hesabına havale edildiğini, ayrıca 5.9.2008 tarihinde 5.000,00 TL havale yapıldığını, 5.000,00 TL de elden ödendiğini ancak davalıların sözleşme yapmaktan vazgeçtiğini, parayı da iade etmediğini, takibe de itiraz edildiğini belirterek itirazın iptalini ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili müvekkili hesabına gelen paranın diğer davalıya teslim edildiğini, bu nedenle müvekkili hakkında açılan davanın husumetten reddi gerektiğini, müvekkiline gönderilen paranın ... bedeli olarak değil bina kirası için davacılara bırakılan paranın iadesi amacı ile gönderildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... AŞ. ve ... vekili gönderilen havalelerin Franchise bedeli olarak değil bina kiralanması için davacılara bırakılan paranın iadesi için yapıldığını, havalenin borç ödeme belgesi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda havalenin ödeme vasıtası olup, davacıların davalılara yaptığı havalenin bir borcun ödenmesinden başka bir amaca yönelik olduğunu kanıtlama yükümünün davacılara ait bulunduğu, davacıların bunu kanıtlayamadığını, yemin de teklif etmediğinden kanıtlanamayan davanın oy çokluğu ile reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak havale bir ödeme vasıtası olup mevcut bir borcun ödenmesi amacı ile yapıldığının kabulü gerekir. Somut olayda davacılar havalelerin Franchise bedeli karşılığı davalılara gönderildiğini iddia etmiş, davalılar vekili ise havalelerin ... bedeli için değil davacılara bırakılan kira parasının iadesi için yapıldığını ikrar etmiştir.

Kural olarak havale bir ödeme vasıtası olup mevcut bir borcun ödenmesi amacı ile yapıldığının kabulü gerekir. Somut olayda davacılar havalelerin Franchise bedeli karşılığı davalılara gönderildiğini iddia etmiş, davalılar vekili ise havalelerin ... bedeli için değil davacılara bırakılan kira parasının iadesi için yapıldığını ikrar etmiştir.

Gönderilen havale dekontlarından 20.08.2008 tarihli olanında, açıklama kısmında “... BAYİLİK” açıklaması bulunduğu gözetilip, bu hususta değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 825.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15925, Karar No: 2009/17715, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15925 E.  ,  2009/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ekinözü-... Köyü 103 ada 103 parsel sayılı 1321 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3455, Karar No: 2017/2784, Tarih: 15.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3455 E.  ,  2017/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 15.11.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davanın düşmesine dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2016 tarihli ve 2015/1399 esas, 2016/719 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/11/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 18/08/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/11/2014 tarihli ve 2014/9084 soruşturma, 2014/38 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararının 08.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı aşamasında, şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan ilk tebligata uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği, ancak daha sonra devam eden süreçte yükümlülüklerini ihlal ettiği için uyarıldığı, buna rağmen tekrar yükümlülüklerini ihlal etmesi üzerine, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü uyarınca Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 17/11/2015 tarihli ve 2015/11534 soruşturma sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

3- İddianamenin kabulünü müteakip yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2016 tarihli ve 2015/1399 esas, 2016/719 sayılı kararı ile, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilip kesinleştirilmeden denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanmış olması nedeniyle, şüphelinin yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şeklindeki eylemlerinin erteleme süresi zarfında meydana geldiğinden bahsedilemeyeceği, bu durumda TCK’nın 191/4. maddesinde düzenlenen "erteleme süresi zarfında;... Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi" şeklindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği” gerekçesiyle CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca “düşme” kararı verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, “Dosya kapsamına göre, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/11/2014 tarihli ve 2014/9084 soruşturma, 2014/38 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye 16/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/9. maddesinde yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hallerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi ... hükümleri uygulanır" ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171/2. maddesinin son cümlesinde yer alan "Suçtan zarar gören bu karara 173. madde hükümlerine göre itiraz edebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karara karşı şüpheli tarafından itiraz edilebilmesinin yasal olarak mümkün olmadığı, buna göre şüphelinin itiraz hakkı da bulunmadığı gözetilerek kamu davasının ertelenmesi kararının verildiği tarihten itibaren erteleme süresinin işlemeye başlayacağı hususunun gözetilmemesinde, ayrıca usulünce kesinleşmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı söz konusu olmadığından, kovuşturma şartı gerçekleşmediği kabul edilse dahi, yargılamanın 5271 sayılı Kanun'un 223/8. fıkra 2. cümlesinde düzenlenen durma kararı ile sonlandırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2016 tarihli ve 2015/1399 esas, 2016/719 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konuyla İlgili Hukuksal Düzenlemeler:

a) TCK'nın 191. maddesi:

(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır.

(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.

b) CMK’nın 223/8. maddesi: