muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1260, Karar No: 2021/258, Tarih: 16.02.2021

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir. Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 260/2. maddesi uyarınca, ihtiyati haciz kararında haczin ne gibi belgelere müsteniden ve ne miktar alacak için konulduğu yazılır. Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder. Alacaklılara pay ayrılırken bedeli paylaşıma konu malın satıldığı tarihteki anapara, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle hesaplanarak, sonucuna göre bu alacak miktarını paylaştırmada gözeten bir sıra cetveli düzenlenir.Şikayet olunan alacaklının talebi üzerine, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.05.2017 tarih ve 2017/99 D.İş sayılı dosyasında verilen ihtiyati haciz kararında alacak miktarı 50.000,00 TL olarak gösterilmiş, bu karara dayalı olarak bedeli paylaşıma konu taşınmaz 31.05.2017 tarihinde ihtiyaten haczedilmiş ve taşınmazın tapu kaydına 50.000,00 TL üzerinden ihtiyati haczi şerhi işlenmiştir. Şikayet olunan alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte gönderilen ödeme emrine beş gün içinde itiraz edilmemesi üzerine, icra takibi kesinleşmiş ve on günlük ödeme süresinin ödemesiz geçmesiyle ihtiyati haciz de kendiliğinden kesin hacze dönüşmüştür. (İİK 264/5.) Şikayet olunan alacaklı, her ne kadar 400.000,00 TL asıl alacak, 812,05 TL işlemiş faiz olmak üzere 400.812,05 TL üzerinde takibe girişmiş ise de kesin hacze dönüşen ihtiyati haciz miktarı 50.000,00 TL'dir. Takip konusu yapılan miktar üzerinden ayrıca yeni bir haciz uygulanmamıştır. O halde şikayet olunanın kesinleşen haciz tutarı 50.000,00 TL olup, sıra cetvelinde şikayet olunana bu miktar ile bu miktar üzerinden satış tarihine kadar hesaplanacak faiz ve takip masrafları kadar pay ayrılmalıdır.Açıklanan bu nedenlerle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle, istinaf başvurusunun reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarih ve 2331 E., 2093 K. sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/760, Karar No: 2012/5803, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/760 E.  ,  2012/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Karakocalı Köyünün 137 ada 130 parsel sayılı 4.114,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... Coşkun adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Gökbel Yaylası olarak bilinen kadim yayla sınırları içerisinde kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığı iddiası ile Hazine adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişme konusu 137 ada 30 sayılı parselin fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 1.043,91 metrekarelik bölümünün aktif dere yatağı olduğundan tespit dışı bırakılmasına, (A) harfi ile gösterilen 3.070,66 metrekarelik bölümünün davalı ... Coşkun adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanıp, doğru olarak değerlendirilen delillere göre taşınmazın teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı niteliğinde olduğu belirlenerek tescil harici bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, her ne kadar, dava konusu taşınmazın rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davalı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dosya kapsamına, keşif ve uygulamaya, Hazinenin aynı nedene dayalı olarak dava açtığı aynı çalışma alınında kalan taşınmazlara ilişkin, Yargıtay'dan geçerek kesinleşen diğer emsal nitelikteki dava dosyalarındaki, keşif, beyanlar, kabul ve uygulamaya göre; taşınmaz ve çevresinin öncesi bilinmeyen bir zamandan beri Gökbel Yaylasının içerisinde kaldığı, davalı ve dava dışı diğer şahıslarca hayvancılığın bitmesi nedeniyle sahiplenilerek bu yerlerin etraflarının çevrildiği, ev yapılmak ve bahçe olarak kullanılmak suretiyle yararlanıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda taşınmazın öncesinin kadim yayla yeri olduğunun kabulü zorunludur. 3402 sayılı Kanun'un 18/2. maddesi uyarınca, kamu orta malı niteliğindeki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik, süresi ne olursa olsun hukukça değer taşınmaz. Hal böyle olunca; davanın kabulüne ve çekişme konusu parselin

krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B bendi gereğince yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi davanın konusu 137 ada 130 parsel sayılı taşınmaz olduğu halde maddi hataya dayalı olarak (A) bölümünün 137 ada 30 parselin, (B) bölümünün ise 1347 ada 30 sayılı parselin parçası olarak gösterilmek suretiyle hüküm kurularak sicilin yanlış oluşturulması da isabetsiz olup, Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5595, Karar No: 2014/23109, Tarih: 18.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5595 E.  ,  2014/23109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/29381

Mahkemesi : Milas (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/12/2013

Numarası : 2013/446 - 2013/754

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 100 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12982, Karar No: 2022/15633, Tarih: 31.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/12982 E.  ,  2022/15633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığın 24.6.2015 tarihli ilk celsede '''iki mahkemeye girdim,ikisi de doğrudur,...ben yalan söylemedim, yalan söyleyen İsmail'in kendisidir..........burada yanlış anlaşılma var dediğim ifadelerde yanlışlık yok'' şeklinde beyanı ile son celse ''......bundan öncesinde iki olaya şahit olmuştum ve aynen yukarıda ceza Mahkemelerinde söylediğim beyanlar gibi olay gerçekleşmiştir. Asliye Hukuk Hakimi Sulh Ceza Mahkeme dosyası ile ilgili açık açık bir soru sormamıştı. Bende o dosyaların bittiğini düşünerek bu dosyalarla ilgili bir açıklamada bulunmamıştım'' şeklindeki beyanlarının etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği bu nedenle sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13980, Karar No: 2011/13246, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13980 E.  ,  2011/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7104, Karar No: 2014/6090, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7104 E.  ,  2014/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/345-2012/286

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.05.2013 gün ve 852 Esas, 3274 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, taşınmazın alacağa mahsuben satıldığı belirtilerek ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan ihtiyati haczin tarihinin sıra cetvelinde hatalı gösterildiğini, taşınmazın alacağa mahsuben satılmasının paranın dosyaya girmesine engel olmadığını ve İİK'nın 100 ve 141. maddeleri uyarınca satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, haczi düşmüş bulunan şikayetçinin sıra cetveline itiraz edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ihtiyati haczin itiraz süresi sonunda 02.02.2009 günü, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyadan konulan ihtiyati haczin ise aynı sürenin geçmesi ile 05.02.2009 günü kesin hacze dönüştüğü, şikayet olunanın ilk hacze iştirak hakkının da bulunmadığı gerekçesiyle ve şikayetçinin talebi de gözönünde tutularak, garameten paylaşım yapılmak üzere sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.05.2013 tarih ve 852 E., 3274 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayet olunan vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. İİK'nın 106. ve 110. maddelerine göre taşınır haczini izleyen bir ve taşınmaz haczini izleyen iki yıl içerisinde satış istenmezse o mal üzerindeki haciz düşer. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca, bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. ve 61. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun tamamlanması istenebilirse de, masraf hiç yatırılmamışsa geçerli bir talebin varlığından söz edilemez.

Şikayetçinin alacaklı olduğu Hatay 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/400 E. sayılı dosyasında, 14.01.2009 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus yol ile takibe başlandığı, taşınmaza 15.01.2009 tarihinde ihtiyati haciz konduğu, ödeme emrinin borçluya 27.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve hem araç hem de taşınmaz için satış talebinde bulunduğu ve satış avansının 12.11.2009 tarihinde yatırıldığı; araç satışı için harcama yapıldığı, taşınmazı alacaklının, alacağına mahsuben satın alması nedeniyle taşınmaz satış masrafı gerekmediği, şikayetçi vekilinin talebi olmaksızın ve satıştan feragati bulunmaksızın bakiye avansın iade edildiği, bu durumun avansı başta yatıran şikayetçinin aleyhine yorumlanamayacağı, eksik kalan masrafa ihtiyaç varsa icra müdürünün eksik kalanı tamamlatabileceği, şikayet olunanın alacaklı olduğu Hatay 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/335 E. sayılı dosyasında ise, 13.01.2009 tarihinde genel takip yolu tercih edilerek takibe başlandığı, taşınmaza 14.01.2009 tarihinde ihtiyati haciz konduğu, ödeme emrinin borçluya 29.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve satış avansının 14.10.2010 tarihinde yatırıldığı anlaşılmıştır. İİK'nın 168. maddesi uyarınca kambiyo senetlerine özgü takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi ise 10 gün olup, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK'nın m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczinin 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264. maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğuracağı nazara alınmalıdır. Bu durumda mahkemece, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında ödeme emrinin 27.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre ihtiyati haczin 10 günlük ödeme süresinin son günü olan 06.02.2009 tarihinin mesai bitiminde kesinleştiği, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyada ödeme emrinin 29.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre ihtiyati haczinin 7 günlük ödeme süresinin son günü olan 05.02.2009 tarihinin mesai bitiminde kesinleştiği, böylelikle şikayetçinin haczinin şikayet olunanın haczinden sonra kesinleştiği, ilk haczin şikayet olunanın haczi olduğu, şikayetçi haczinin şikayet olunanın haczine İİK'nın 100. maddesindeki iştirak şartları bulunmadığı, buna göre şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin ihtiyati haczine 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin eklenmesi suretiyle bulunan tarih esas alınarak, şikayetçinin haczinin ilk haciz olduğunun ve buna göre şikayetin kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle kararın şikayet olunan yararına bozulması gerekirken, hükmün Dairemizce onandığı anlaşıldığından, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 17.05.2013 tarih ve 852 E., 3274 K. sayılı onama kararı kaldırılarak, kararın şikayet olunan yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 17.05.2013 tarih ve 852 E., 3274 K. sayılı onama kararı ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının şikayet olunan yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde şikayet olunana iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16479, Karar No: 2014/15259, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16479 E.  ,  2014/15259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, Vergi öِdevi Başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".