muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2910, Karar No: 2015/8264, Tarih: 15.06.2015

Davalı Neilmed Products vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili; iptali istenilen TPE kararının doğru olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı şirketin tek başına S. R. ibaresini marka olarak tescil ettirme çabalarının işaretin ilaçlar ve ilaç hazırlayıcı maddeler yönünden tanımlayıcı olduğu gerekçesiyle ABD Marka Ofisince reddedildiği ya da davalı şirketin başvurudan vazgeçtiği, davalı şirketin bu ibareyi N. S. R. olarak yani firma ticaret unvanıyla birlikte marka olarak tescil ettirebildiği bu ibarenin piyasada yer alan firmalarca kendi ürettikleri ilaçlarda serbestçe kullanıldığı, ibarenin burun temizlemekte kullanılan tedavi yöntemine ilişkin olduğu, Ankara 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/105-2012/85 Esas -Karar sayılı dosyasında davacının başvuruya konu markasını bazı tedavi gerekçeleri ve ilaçlarda kullanımı nedeniyle açılan haksız rekabet davasının reddedildiği, davacı kullanımının KHK'nın 12. maddesi çerçevesinde iyi niyetli kullanım olduğu gerekçesiyle TPE YİDK tarafından verilen 2012-M-3282 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1453, Karar No: 2015/14754, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1453 E.  ,  2015/14754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (...Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/06//2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6426, Karar No: 2014/31379, Tarih: 15.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6426 E.  ,  2014/31379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/363-2013/699

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukatlık Kanunu ve Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu Nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazla ının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9754, Karar No: 2012/1271, Tarih: 07.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/9754 E.  ,  2012/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.12.2009 gün ve 2009/18282-19988 sayılı kararıyla ... köyünde yer alan çekişmeli taşınmazın (A) işaretli 1100 m2  ve (C) işaretli 1512 m2 yüzölçümündeki bölümlere ilişkin hüküm onanmış, çekişmeli taşınmazın aynı bilirkişi krokisinde (B) işaretli 1673 m2 ve (D) işaretli bölümlere ilişkin hüküm ise “Antalya Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2003/550 Esas ve 2005/286 Karar sayılı dava dosyasında yapılan araştırma inceleme ve keşif sonucu bu bölümlerin halen dere yatağı olma özelliğini devam ettirdikleri ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği belirlendiğine ve dere yatakları özel mülkiyete konu edilecek biçimde tapuya tescil edilemeyeceğine göre, Hazinenin bu bölümlerin adına tescili isteminin reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan araştırma sonunda bu kez davanın KABULÜNE, Merkez ... köyünde bulunan 15.02.2005 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 1100 m2 ve (C) ile gösterilen  1512 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin ilk karar kesinleştiğinden bu bölümler ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına, aynı bilirkişi krokisinde   (B) ile gösterilen 1673 m2 ve (D) ile gösterilen 535 m2 bölümleri halen çay yatağı olduğundan  tescil isteminin reddine  karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosunda tapulama dışında bırakılan taşınmazın,  Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde  1941 yılında askı ilanı yapılarak 1942 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 18.07.1977 tarihinde yapılarak 16.11.1977 tarihinde askıya çıkartılan ve dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve  2/B madde uygulaması, 1988 ve 1989 yıllarında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması  vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve sonuçları 03.05.1956 - 04.06.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Bu çalışmada çekişmeli yer orman olduğu paftasına yazılarak  tapulama dışı bırakılmıştır.  Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Taşınmazın şehir nazım imar planı dışında kaldığı belirlenmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve sonuçları 03.05.1956 - 04.06.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Bu çalışmada çekişmeli yer orman olduğu paftasına yazılarak  tapulama dışı bırakılmıştır.  Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Taşınmazın şehir nazım imar planı dışında kaldığı belirlenmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10836, Karar No: 2014/18463, Tarih: 30.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10836 E.  ,  2014/18463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 15/05/2014

Numarası : 2014/279-2014/342

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait İzmir Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünde 23.08.1993 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 31.07.2012 tarihine kadar yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, 01.09.2007 tarihinden itibaren yapmış olduğu işin karşılığının 6.sınıf olması sebebi ile davacıya bu sınıfa ait ücretin ödenmesi gerekirken, kadrosunun üretim işçisi olarak gözükmesi sebebi ile ücretinin 4.sınıf üzerinden ödendiğini, aynı işi yapan kadrosu yazıcı-hesapçı olarak görünen diğer çalışanların 6.sınıf karşılığı ücret aldıklarını ileri sürerek, fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 23.08.1993 tarihinde 2.sınıf üretim işçisi olarak göreve başladığını, 1995/Mart ayında müdüriyet olurları ile 3.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirildiğini, 1998/Eylül döneminden itibaren yapılan sınav ve başarısı sonucu 4.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirilerek akdin feshedildiği 31.07.2012 tarihine kadar ücretlerinin ödendiğini, herhangi bir eksik ödeme söz konusu olmadığını, davalının 2011 tarihinden itibaren özelleştirme kapsamına alındığını ve sürekli küçülmeye gittiğini, işçi statüsündeki istihdam fazlalığı nedeni ile 4/C kapsamında diğer kamu kurumlarından istihdam edilmek üzere bir kısım işçilerin iş akitlerinin feshedildiğini, böyle bir durumda davalı kurumdan sınıf ve unvan yükseltme sınavlarının açılmasının beklenemeyeceğini, TİS’te yazıcı, hesapçı unvanlı işçilerin ücret sınıfının 3, 4 ve 5 olarak tespit edildiğini, davacıya 4.sınıf üzerinden ücret ödenmesinden sözleşmeye aykırılık bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunun zamanaşımı savunması gözönüne alınarak hazırlandığı ve sınıf değerlendirmesinin de yerinde olduğu raporun dosyaya ve kayıtlara uygun olduğu hüküm kurmaya yeterli bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2013 tarihli ilamı ile özetle,”...Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işyeri kayıtlarına göre 14.09.1998 tarihinde 4.sınıf üretim işçiliğine intibakının yapıldığı, davalı işyerinde sınav açılsaydı davacının 1999/Eylül ayında 5.sınıf, 2000/Eylül ayında 6.sınıf olabileceği kabul edilerek ve davalının zamanaşımı def’i de dikkate alınarak alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada mevcut deliller itibariyle sonuca varmak mümkün değildir.Mahkemece, davalı işyeri kayıtları üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi hangi tarihten itibaren yaptığı tespit edilmeli, yaptığı işin karşılığı TİS deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli, buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, dosya üzerinden ek bilirkişi raporu aldıktan sonra davanın yeniden kısmen kabulü yönünde hüküm kurmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere;

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, mahkeme yönünden; bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, kararda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve yerine getirilmesi istenilen hususlar kapsamında, yargılama usulünün, davanın sürüncemede kalmaması ve en az maliyetle bir an önce bitirilmesi amacına yönelik “usûl ekonomisi ilkesi” çerçevesindeki hükümleri ışığında, uyulan bozma kararı gereğinin yerine, tam olarak getirilmemesi gerekçesiyle ikinci kez “BOZULMASINA” sebebiyet vermeyecek şekilde, özenle işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Somut olayda, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen davacının fiilen yaptığı işin ne olduğu konusundaki belirsizliğin giderilmesi için işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmasına ilişkin bozma gereği yerine getirilmemiş, zaten bozma kararı öncesi dosya içinde bulunan kayıtlar üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmakla yetinilmiştir. Hal böyle olunca bozma kararı sonrasında verilen karar, eksik incelemeye dayanmaktadır. Mahallinde işveren kayıtları üzerinde uzman bilirkişi katılımı ile inceleme yapılarak davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi ne zamandan beri yaptığı tespit edilmeli ve ondan sonra yaptığı işin karşılığı TİS'deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli, buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17418, Karar No: 2014/5545, Tarih: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17418 E.  ,  2014/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 08.05.2012 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 16.05.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1296, Karar No: 2025/40, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/1296 E.  ,  2025/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1111 D.İş -2022/1109 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-63124

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/208047

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ZMMS poliçesi ile sigortaladığı aracın, yaya olan müvekkiline 18.09.2019 tarihinde çarpması sonucunda yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacının malul kaldığını, davalı tarafa başvuru yapılsa da davalı tarafça ödeme yapılmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 4.500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 105.189,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulumadığını, kusur durumunun tespiti için bilirkişi raporu alınması gerektiğini, davacının sunmuş olduğu maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, raporun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmadığını, maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkilinin teminat dışı olması nedeniyle geçici bakıcı gideri tazminatı talebinden sorumlu olmadığını, davacıya SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin temerrüte düşürülmemiş olması nedeniyle faizden sorumlu olmadığını, davacı lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini beyanla başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile 102.630,31 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 2.558,40 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 105.189,00 TL tazminatın 21.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacı vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 13.943,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış olmasına, prograsif rant yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılmasının Yargıtay içtihatları gereği olmasına, davacının tazminata esas gelirinin net asgari ücret olarak kabul edilmesine göre buna yönelik itirazların reddine ve başvuran lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmamak ve kabul miktarını aşmamak üzere nispi hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğinden buna yönelik itirazların kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3. bendinin davacı vekil ile temsil edildiğinden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17. maddesine göre tespit ve takdir edilen 5.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine şeklinde değiştirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sunmuş olduğu maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, müvekkilince alınan uzman mütalaası ile davacının sunduğu maluliyet raporu arasında çelişki bulunduğunu, maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, müvekkilinin teminat dışı olması nedeniyle geçici bakıcı gideri tazminatı talebinden sorumlu olmadığını, bakıcı giderinin net asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, davacıya SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkiline sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını

belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalanan aracın, yaya olan davacıya çarpması ile meydana gelen trafik kazası sonucunda yaralanan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, prograsif rant yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılmasının Yargıtay içtihatları gereği olmasına, davacının tazminata esas gelirinin net asgari ücret olarak kabul edilmesine ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.