muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13140, Karar No: 2022/7127, Tarih: 31.03.2022

... Valiliği Umumi Hıfzıssıhha Meclisinin 20/05/2020 tarihli ve 34 sayılı kararı ile İçişleri Bakanlığının 19/05/2020 tarihli ve 8184 sayılı Genelgesine istinaden 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 27 ve 72. maddeleri uyarınca 22/05/2020 ile 26/05/2020 tarihleri arasında (Ramazan Bayramı) il sınırları içerisinde vatandaşların sokağa çıkmalarının kısıtlanmasına karar verildiği nazara alındığında,

Kamu güvenliği ve genel sağlığın korunması amacıyla hukuka uygun olarak verilen emir ve kararlara aykırı hareket edenler hakkında 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca idari para cezası uygulanacağı, somut olayda da kabahatlinin bahse konu mevzuata ve ... Valiliği Umumi Hıfzıssıhha Meclisinin 20/05/2020 tarihli ve 34 sayılı kararına uymayarak sokağa çıkması üzerine bahse konu idari yaptırım kararının uygulandığının anlaşılması karşısında, idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1593 sayılı Yasanın, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu, dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak Umumi Hıfzıssıhha Meclisi tarafından anılan Yasanın 27. maddesi uyarınca alınan geçici olarak sokağa çıkma kısıtlaması tedbirinin 1593 sayılı Yasanın 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de

zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği sabit ise de, muteriz hakkında, anılan tedbire uymadığı gerekçesi ile somut olay bakımından uygulanma imkanı bulunmayan 5326 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı verildiği anlaşılmakla; ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 30.06.2020 tarih, 2020/1603 değişik iş sayılı kararı sonucu itibarı ile doğru olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17486, Karar No: 2014/20735, Tarih: 10.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/17486 E.  ,  2014/20735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/218952

MAHKEMESİ : Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/518 (E) ve 2013/170 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklardan E.. A..’ın ekmek alma bahanesiyle tanık A..Ç..i oyaladığı sırada diğer sanığın da fırında bulunan yardım kutusunu çaldığının, bu olaydan yarım saat kadar sonra sanıkların yeniden fırına gelerek diğer yardım kutusunu da çalmak istedikleri sırada tanığın fark etmesi üzerine yardım kutusunu bırakarak gittiklerinin iddia edilmesi karşısında; bu hususun sanıklar ve tanık A.. Ç..den sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm verilmesi,

2- Sanığın kastının ve neticeye yönelik fiilinin 3,5-4 TL. değerindeki bozuk para bulunan yardım kutusuna yönelik olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında “1 yıl 11 ay 10 gün” yerine “bir yıl on bir ay on gün yirmi beş gün” şeklinde hüküm verilmesi suretiyle infazda karışıklığa neden olacak şekilde cezaya belirlenmesi,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. A..’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5006, Karar No: 2012/6489, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5006 E.  ,  2012/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3865, Karar No: 2011/7308, Tarih: 11.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/3865 E.  ,  2011/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 19.01.2009 tarihinde usulüne uygun olarak yüze karşı verilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 28.01.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, 1412 Sayılı kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin istem gibi REDDİNE, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18555, Karar No: 2014/23807, Tarih: 15.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18555 E.  ,  2014/23807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2009/436-2014/480

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının grup arkadaşı hakkında dedikodu yaydığı bu sebeple hakkında şikayetler geldiği gerekçesi ile sözleşmenin feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, şahitlerin davacının davranışlarını doğrulamadıkları, Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada delil elde edilemediğinden davacının beraatine karar verilmiş olması ve bu sebeple iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlamasından kaçınmaktır. İşçinin davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse

işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih sözkonusu olur.

İşçinin davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan sebepler, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan sebepler, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda, tıbbi satış temsilcisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 4857sayılı Kanun'un 25/II-e. maddesi gereğince işverenin güvenini kötüye kullanma gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar kapsamında değerlendirilerek feshedilmiştir. Davalı işverenlik feshe sebep olan olay ile ilgili Ş... Eczanesi ve şirket çalışanlarının beyanlarını ve eczane çalışanının davalı şirkete verdiği şikayet dilekçesini ve şahit beyanlarını delil olarak mahkemeye sunmuştur. Ayrıca Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesi feshe konu ile olayla ilgili olarak her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil ele geçirilemediğinden davacı sanığın tehdit suçundan dolayı beraatine; şahit G.. Y.. huzurunda tıbbi satış temsilcisi olan iş arkadaşının gıyabında sarf ettiği sözlerde kanunun aradığı ihtilat unsuru gerçekleşmediğinden hakaret fiilinden beraatine karar vermiştir. Dosya içeriğindeki bu deliller dikkate alındığında, davacının iş arkadaşı olan T.. A..’ın özel hayatı ile ilgili olumsuz konuşmalar yaptığı sabittir. Bu durum, işin akışında olumsuzluk meydana getirecek niteliktedir. Bahsi geçen beraat kararının gerekçesi göz önüne alındığında, davacının feshe konu eyleminin haklı sebep ağırlığına varmamakla birlikte geçerli fesih sebebi teşkil ettiğinin kabulü gerekir. Bu bağlamda işverenden artık mevcut iş ilişkisinin devamı beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayandığı anlaşılmakla, işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç:

Belirtilen sebeple, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 15.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/873, Karar No: 2018/6550, Tarih: 21.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/873 E.  ,  2018/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 06/04/2013 tarihinde işlediği üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3,e maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydı incelemesinde; denetim süresi içinde 05/05/2013 tarihinde işlediği TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçu nedeniyle Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2013 gün ve 2013/313 Esas 2013/735 Karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/12/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının 26/04/2016 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 05/05/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 05.01.2011 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13019, Karar No: 2011/19151, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13019 E.  ,  2011/19151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4156, Karar No: 2015/5456, Tarih: 25.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4156 E.  ,  2015/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/136035

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/471 (E) ve 2012/107 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53.maddesine ilişkin olup 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infazda gözetilmesine,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2811, Karar No: 2012/16719, Tarih: 14.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2811 E.  ,  2012/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi vekilinin, müvekkilinin taşınmaz üzerinde hissedar olduğu halde, kendisine satış ilanının tebliğ edilmediğini, satış ilanının yayımlandığı gazetenin tirajının 50.000'in üzerinde olup olmadığının belli olmadığını, ihale bedelinin süresinde yatırılmadığını, mükellefiyetler listesinin yapılmadığını ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesini istemiş, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Tapu kaydı incelendiğinde; taşınmazın tarla niteliğiyle tapuda kayıtlı olduğu, taşınmazda borçlunun 21/517 hisseye sahip olduğu, satış şartnamesi incelendiğinde borçluya ait 21/517 hissenin satışa çıkartıldığı, yine şikayetçinin ibraz ettiği tapu senedi incelendiğinde şikayetçinin aynı taşınmazda 21/517 hisseye sahip olduğu, ancak şikayetçiye satış ilanının tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetçinin İİK.nun 134/2.maddesinde sayılan ilgililerden olması nedeniyle dava açma sıfatının bulunduğu görülmektedir.

İİK'nun 127. maddesine göre; "İlanın birer sureti borçluya ve alacaklıya ve taşınmazın tapu siciline kayıtlı bulunan alakadarlarının tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur. Adresin tapuda kayıtlı olmaması halinde ayrıca adres tahkiki yapılmaz, gazetedeki satış ilanı tebligat yerine geçer".

O halde mahkemece; şikayetçinin tapu sicilinde kayıtlı adresi olup olmadığı araştırılarak, eğer kayıtlı adresi varsa ihalenin feshine, yoksa şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23354, Karar No: 2013/16999, Tarih: 20.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23354 E.  ,  2013/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 17/02/2009 tarihli rapora göre 121 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, kullandığı ... ile Vahap Şengün'ün aracına çarparak, basit şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16664, Karar No: 2020/10720, Tarih: 06.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16664 E.  ,  2020/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı iş yerinin değişmesi nedeni ile davacının işine son verildiğini, müvekkilinin... olarak bilinen ve daha sonrasında ... olarak değişen iş yerinde çalıştığını, hafta sonu, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, kıdem tazminatı gibi işçilik alacaklarını almadıklarını iddia ederek davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, davalı iş yerinin değişmesi nedeni ile işine son verildiğini, müvekkillerinin... olarak bilinen ve daha sonrasında ... olarak değişen iş yerinde belirtilen sürelerde çalıştığını, hafta sonu, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, kıdem tazminatı gibi işçilik alacaklarını almadıklarını iddia ederek davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Asıl davada davalı vekili, yetki, husumet itirazında bulunduğu, davalı ... şirketi ile aralarında devir olmadığı, diğer davalının işçisi olduğunu, dava açması üzerine işten çıkarıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, devir olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dava dışı ... ile birlikte dava açıldığından davaların tefrik edilmesine karar verilmiştir.