muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2444, Karar No: 2024/463, Tarih: 05.02.2024

II. CEVAP

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve hukuksuz olduğunu, SGK'nın 18.01.2016 tarih ve 326096 sayılı yazılarıyla başlatılan inceleme kapsamında 01.12.2013 -30.04.2014 tarihleri (31.03.2014 tarihi hariç) arasındaki döneme ait 345 adet katılım payı atlatılmış reçetenin kuruma fatura edilmesi ve 147 adet reçete için katılım payı atlatmak amacıyla sisteme reçete girilip silinmesi işleminin yapılmış olması sebebiyle uygulanan cezai işlemin yerinde olduğunu belirterek davanın ve ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 03.05.2018 tarihli ve 2016/189 E., 2018/107 K. sayılı kararında davanın kabulü ile; davalı Kurumun 10.03.2016 tarih 98206689/sözleşme - 182302234/1481832 sayılı işleminin iptaline, işleme konu olan 27.805,00 TL cezai şart yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

Davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 tarih 2018/2087 -2019/1036 sayılı ilamıyla; ''Nisan 2016 protokolünün hükümlerine göre tüm delillerin iddia ve savunmayla birlikte değerlendirmesini içeren açıklamalı, gerekçeli, taraf ve yargı denetimine uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile usul ve yasaya aykırı olan ilamın HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, belirtilen hususlarda işlem yapılarak ve bilirkişi heyet raporu alınarak, yeniden karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince hüküm vermeye yeterli olduğu düşünülen rapora göre davacı ile davalı kurum arasında imzalanan protokolün 5.3.14 maddesinde açıkça muayane katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi durumunda cezai şart uygulanacağının hüküm altına alındığı, davacı tarafça 345 adet reçetenin katılım payının tahsil edilmemesi, ayrıca 147 ayrı reçeteninin de sisteme girilip silinmesi fiillerinin sabit olduğu, bu durumda toplam 492 adet reçete yönünden, yukarıda bahsedilen protokol maddesi gereğince uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,karar davacı tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.05.2022 tarih ve 2022/3692 E., 2022/5092 K. sayılı ilamıyla; Söz konusu uyuşmazlığa ilişkin 5510 Sayılı Yasanın geçici 62. maddesinde yer alan; “ Hükme esas alınan raporda katılım payı atlatılan reçetelerin kaç fatura döneminde kuruma fatura edildiği anlaşılamadığı gibi brüt asgari ücret tutarı olarak 2016 yılının esas alındığı, taraflar arasındaki protokolün 1.4.12. maddesinde fatura döneminin hangi tarih aralığını kapsadığı belirtildiği, yapılacak olan davalı kurumdan, dava konusu reçetelerin kaç fatura dönemine ait olduğu sorulmalı ve brüt asgari ücret tutarı her fatura dönemi için hesaplanmalı ve 01.10.2020 tarihinde yürürlüğe giren 2020 protokolü somut olayda değerlendirilerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme neticesinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir. '' hususlarına değinerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ''..bozma ilamında belirtildiği üzere; kuruma fatura edilen katılım payı atlatılan reçetelerin, aralık 2013, ocak 2014, şubat 2014, mart 2014 ve nisan 2014 olmak üzere 5 ayrı döneme ait olduğu, bozma ilamında belirtilen şekilde, bu fatura dönemlerinde yürürlükte bulunan bürüt asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, bilirkişi ek raporunda buna uygun hesaplama yapılmadığı, bu hususun yeniden rapor aldırılmasını gerektiren bir durum olmadığı, brüt asgari ücret miktarlarının tespitinin mümkün olduğu, Resmi gazetede yayımlanan ilgili dönemlere ait brüt asgari ücret miktarları sorgulandığında, aralık 2013 tarihinde geçerli olan brüt asgari ücret miktarının 1.021,50 TL olduğu, ocak, şubat, mart, nisan 2014 tarihlerinde, yürürlükte bulunan brüt asgari ücret miktarının 1.071,00 TL olduğu, bozma ilamında belirtilen şekilde 5510 sayılı kanunun geçici 62. Maddesinde ifade edildiği üzere, "her fatura dönemi için brüt asgari ücretin 5 katı tutarını geçemez" ifadesinin yer aldığı, bu durumda, aralık 2013 fatura dönemi için 5x1.021,50 TL=5.107,50-TL., ocak 2014 fatura dönemi için 5x1.071,00-TL=5.355,00-TL, şubat 2014 fatura dönemi için 5x1.071,00-TL=5.355,00-TL, mart 2014 fatura dönemi için 5x1.071,00-TL=5.355,00-TL, nisan 2014 fatura dönemi için 5x1.071,00-TL=5.355,00-TL olacağı, toplam miktarın ise 26.527,50-TL tutacağı, davacı kurum tarafından düzenlenen işlem sonucu, cezai şart olarak kesilen miktarın 27.805,00-TL olduğu, bu miktardan, yapılan hesaplama sonucu bulunan 26.527,50-TL. çıkarıldığında (27.805,00 TL - 26.527,50-TL= 1.277,50-TL) 1.277,50 TL çıkacağı, davacı kurumun tesis etmiş olduğu cezai şart işleminde, 1.277,50 TL'lik kısım yönünden işlemin yerinde olmadığı, davacı tarafın, 1.277,50-TL'lik kısım yönünden dava açmakta haklı olduğu ve bu miktar yönünden borcunun bulunmadığı, kalan kısım olan 26.527,50 TL'lik kısım yönünden ise, kurum tarafından tesis edilen işlemin yerinde ve protokoller ile 5510 sayılı kanun geçici 62 nci maddesindeki düzenlemeye uygun olduğu, bu sebeple bu miktara yönelik talebin yerinde olmadığı ve bu miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulüne davalı kurum tarafından düzenlenmiş 10.03.2016 tarih ve 98206689/ sözleşme- 18230234/1481832 sayılı yazıları gereğince davacının, 1.277,50-TL. asıl alacak miktarı yönünden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Mahkemece, dosyada mevcut olan birbirinin tam tersi yöndeki bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek yeni bir rapor aldırılmadan karar verilmesi ve hükme esas alınan aleyhe olan bilirkişi raporuna neden üstünlük tanındığı gerekçelendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi hususunda yeniden bilirkişi raporu aldırılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, cezai işleme konu eylemlerin reçete sahiplerinin talepleri doğrultusunda yapılmış olmasına rağmen reçete sahipleri dinlenmeden karar verildiğini, bilirkişi raporunda görüleceği üzere, reçete sahiplerinin talepleri doğrultusunda reçetenin sisteme girildiğini ancak reçetenin sisteme girilip reçete sahibine gerekli bilgiler verildikten sonra reçete sahiplerinin bilirkişi raporunda belirtilen değişik sebeplerle ilaçları almaktan vazgeçebildiklerini, bu durumda da doğal olarak reçeteye konu ilaçlar satılmadığından söz konusu reçetenin sistemden silinmesi gerektiğini, bu hususta reçete sahiplerinin dinlenilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.14 üncü maddesi şu şekildedir.

“(Değişik: 16/04/2018-2018/1 Ek Protokol 18.Md. Yürürlük:01/04/2018) muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır...”

2.5510 Sayılı Kanunun geçici 62 nci maddesi şu şekildedir.

“Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez.”

3. Değerlendirme

2.5510 Sayılı Kanunun geçici 62 nci maddesi şu şekildedir.

“Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez.”

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, 26.527,50-TL'lik kısım yönünden, kurum tarafından tesis edilen işlemin yerinde ve protokoller ile 5510 sayılı kanun geçici 62. maddesindeki düzenlemeye uygun olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8930, Karar No: 2012/8322, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8930 E.  ,  2012/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın derdestlik nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2490, Karar No: 2007/5888, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2490 E.  ,  2007/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 3.İcra Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalının yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davalı ile dava dışı borçlu arasında İcra ve İflas Kanunu'nun 111 nci maddesi uyarınca taksitlendirme yapıldığı ve anılan maddenin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca 106 ncı maddedeki sürenin, taksitlendirme süresi boyunca işlemeyeceği, bu itibarla da davalı haczinin düştüğünden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 111/III ncü maddesinde düzenlenen taksitlendirme sözleşmesi, yasada da açıkça belirtildiği gibi icra dairesinde yapılabilir. Haliyle sözleşme gereğinin yerine getirilmesinin, bir diğer ifade ile ifasının da icra dairesinde yapılması ya da harici bir ödeme söz konusu ise, sözleşmede belirtilen taksit dönemi içinde alacaklı yanca ödemenin beyan edilmesi ve tahsil harcının yatırılması gerekir. Ancak bu suretle aynı maddenin son fıkrası hükmünün uygulanması mümkün olabilir.

Somut olayda borçlu yanca icra dosyasına para yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı gibi, davalı alacaklının da taksit konusu tutarı haricen aldığına ilişkin bir beyanı ve gerekli kesintilere ilişkin makbuza rastlanamamıştır. Bu durumda mahkemece, davalı ile dava dışı borçlunun yaptığı taksitlendirme sözleşmesinin ifa edilip edilmediği ve dolayısıyla satış isteme süresinin işlemeye başlayıp başlamadığı hususu araştırılmak, gerekirse bu konuda davalıdan delilleri sorulmak ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.6 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/489, Karar No: 2017/9500, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/489 E.  ,  2017/9500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine tazminat isteminin kabulüne dair verilen 15.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asıl ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3416, Karar No: 2021/760, Tarih: 23.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3416 E.  ,  2021/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendi adına asaleten çocukları adına velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Destan Dış Tic. Ltd. Şti. adına ... ve ... aleyhine 16/11/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin 27/09/2012 tarih ve 2009/1097-2012/447 sayılı kararı Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02/12/2013 tarih, 2013/560-2013/18914 sayılı kararı ile temyizde kesinleştiğinden mahkememiz önceki 1. nolu hüküm fıkrası ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 10/03/2013 tarih, 2014/428-2015/202 sayılı kararın 2. nolu hüküm fıkrası temyiz olunmayarak kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; ölümlü trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece kararın 1 nolu ve 2 nolu bentleri bozma ilamı ile kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından yargılama giderleri açısından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece, davacılar vekili tarafından 16/01/2012 tarihli makbuz ile yatırılan 110 TL gider avansı, 12/05/2010 tarihli makbuz ile yatırılan 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 08/11/2012 tarihli makbuz ile yatırılan 80 TL gider avansının davacılara iade edilmediği anlaşılmıştır. Bu husus bozmayı gerektirse de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6 nolu bendindeki ''olmak üzere toplam 886,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine, "300 TL bilirkişi ücreti, 190 TL gider avansı ile toplam 1.376 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine" şeklindeki ibarenin yazılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37773, Karar No: 2014/3987, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37773 E.  ,  2014/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.