muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1756, Karar No: 2021/3352, Tarih: 21.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1756 E.  ,  2021/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm taraflarca istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince kadının tazminat miktarlarına istinaf taleplerinin kabulüne, kadının sair ve erkeğin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş, kadın yararına hükmolunan maddi ve ve manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasında "Yazılarak hükmün bu şekilde düzeltilmesine” ifadesi kullanılmak suretiyle kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar yönünden yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmiştir. Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 2. bendinde yer alan “Yerine” ve “Yazılarak hükmün bu şekilde düzeltilmesine” sözcüklerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13175, Karar No: 2012/4087, Tarih: 19.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13175 E.  ,  2012/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2010 tarih ve 2009/38-2010/312 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı iken Bakırköy 27. Noterliğinde yapılan sözleşmelerle şirket hisselerini gerçek kişi davalılara devrettiğini, alınan kararın ortaklar kurulu karar defterine işlendiğini, ancak davalıların söz konusu devri ticaret siciline tescil ve ilan ettirmediğini ileri sürerek, davalı şirket ortağı ve müdürü olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirkette bulunan hisselerini davalı gerçek kişilere devrettiği, davalı ...’in duruşma sırasında verdiği beyanında, davacıdan hisseleri kendisinin ve oğlu olan ...’in devraldığını, ancak şirketin vergi borcunu oğlunun üzerine yıkamayacağını belirttiği, bu durumun MK m. 2 hükmünde yer alan iyi niyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirkette bulunan hisselerini devrettiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalılar temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, limitet şirket hisse devri nedeniyle davacının şirket ortağı olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı konumundayken hisselerinin tamamını davalı gerçek kişilere devrettiğini ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında noterde yapılan hisse devir işlemi sonrasında, devralanlar tarafından ortaklar kurulu kararı alınmaması halinin MK. m. 2 anlamında iyiniyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Limitet şirketlerde pay devri 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 520. maddesinde düzenlenmiş olup, pay devri konusunda iradeleri oluşan taraflarca yapılması gereken ilk işlem, devir beyanının yazılı olarak tanzimi ve imzaların noter marifeti ile tastiki aşamasıdır. Bu aşama, kurucu işlemlerden ilkini oluşturmaktadır. Somut olayda taraflarca söz konusu hukuki işlemin tamamlandığı hususu çekişmesizdir. Bu işlemin ardından diğer kurucu işlemler ise devir keyfiyetinin ortakların 3/4 ünün sayı ve sermaye çoğunluğu ile kabulü ve devrin pay defterine kaydıdır. Nitekim somut olayda da yanlar arasındaki uyuşmazlık bu noktada toplanmaktadır.

Mahkeme karar gerekçesinde de belirtildiği üzere, davalı ... yönünden davacı ile hisse devri konusunda anlaşıp bu yönde noter marifeti ile hisse devir işlemi yapılmasının ardından, davalının söz konusu hisse devrini şirketin vergi borcu nedeniyle gündeme getirmeyerek bu konuda yapılan işlemin atıl kalmasına neden olması hali MK. m. 2 anlamında iyiniyetli bir davranış değilse de, aynı işlemin davalı ... ile davacı arasında yapılan hisse devri sözleşmesine de uygulanması mümkün değildir. Bir başka anlatımla, davacı ile davalı ... arasında noterde yapılmış olan devir işlemine davalı ... tarafından icazet gösterilmemesi halinin iyiniyetli olmadığından söz edilemez. Zira davalı ... yönünden, davacı ile davalı ... arasındaki sözleşmeye önceden muvafakat edildiğini gösterir taraflar arasında bir protokol bulunmadığı gibi ...’in bu yönde bir davranış içinde olduğunu gösterir delil de ibraz edilememiştir. Davalı ...’in söz konusu işleme ne sebeple muvafakat vermediğine ilişkin olarak mahkeme huzurunda yaptığı açıklamanın da bu konuda bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla mahkemece, davacının davalı ...’e yaptığı devir yönünden TTK’nun 520. maddesindeki kurucu işlemlerin tamamlanmadığı değerlendirilmeksizin adı geçen davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... Polat'ın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4994, Karar No: 2022/9539, Tarih: 29.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4994 E.  ,  2022/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ...Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla, istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, iş bu ek karara karşı bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının kaldırılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez bir kısım davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... İli ...İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1142, 1143, 1144, 1229, 1230, 1231, 1232, 1233, 1234, 1235, 1236, 1237, 1238, 1239, 1240, 1241, 1242, 1243, 1244, 1245, 1246 ve 1247 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlardan; 101 ada 1142 ve 1143 parsel sayılı taşınmazlar kadastro tutanaklarının beyanlar hanesinde ölü olduğu yazılmak suretiyle İbrahim oğlu ... adına; 101 ada 1144 ve 1247 parsel sayılı taşınmazlar ... adına; 101 ada 1229 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 101 ada 1230 ve 1238 parsel sayılı taşınmazlar...adına; 101 ada 1231 ve 1237 parsel sayılı taşınmazlar ... adına; 101 ada 1232 ve 1235 parsel sayılı taşınmazlar ... adına; 101 ada 1233 ve 1236 parsel sayılı taşınmazlar ... adına; 101 ada 1234 ve 1240 parsel sayılı taşınmazlar ...adına; 101 ada 1239 parsel sayılı taşınmaz... oğlu ... adına; 101 ada 1241 parsel sayılı taşınmaz eşit payla ... ve ... adlarına: 101 ada 1242 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 101 ada 1243 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 101 ada 1244 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 101 ada 1245 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 101 ada 1246 parsel sayılı taşınmaz ise ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ve muris ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hükmün, bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Mahkemece, 11.09.2018 tarihli ek kararla, istinaf başvurusu süresinde yapılmadığından bahisle reddedilmiş, bu ek karar, bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin ek kararı kaldırılarak istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8621, Karar No: 2006/9492, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8621 E.  ,  2006/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 26.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4834, Karar No: 2013/10526, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4834 E.  ,  2013/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3360, Karar No: 2020/1052, Tarih: 20.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/3360 E.  ,  2020/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... müdafii ile sanık ...'nün temyizine yönelik yapılan incelemede;

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde yazılı diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün müsadereye ilişkin bendinden "TCK 54" ibaresinin çıkarılarak yerine "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

2. Hükmün müsadereye ilişkin bendinden "TCK 54" ibaresinin çıkarılarak yerine "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Olay tutanağına göre; 14.04.2012 tarihinde ... çekici plakalı,... dorse plakalı araçla Urfa'dan batı illerine gümrük kaçağı sigara getirileceği ihbarı üzerine sürücüsü sanık ... olan ve ...'nün yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada 4871 karton sigara ele geçirildiği, anılan sanıklar hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet ettikleri gerekçesiyle mahkumiyet hükmü verildiği, sanık Hemet Bayşan hakkında ise Şanlıurfa Sulh Ceza Mahkemesi'nce ''5607 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçu'' şüphesiyle verilen iletişimin tespiti kararı çerçevesinde aynı olaya ilişkin olarak sanıklar ... ve ... ile iştirak iradesiyle 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılarak temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, sanık...'ın aşamalarda üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediği ve sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, mahkeme tarafından da sanık hakkında dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulduğu görülmüştür.

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihlerinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22'nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla;

Bu itibarla;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK’nun 135/6. maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan eden, müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık ...hakkında hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.