muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6165, Karar No: 2021/2805, Tarih: 18.03.2021

IV-SOMUT OLAY VE KANAATİMİZ:

İskan Biodizel Endüstri Bitkisel Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan (vekaleten) sanık ...'un şirkete ait işyerinde .... isimli şahıslar çalışmadıkları halde 2007-2008-2009-2010 yılları içerisinde sanki işyerinde çalışıyormuş gibi göstererek birden fazla gerçeğe aykırı olarak işe giriş bildirgesi düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna internet ortamında e- bildirge şeklinde verdiği iddia ve kabul edilen somut olayda ise;

Sosyal Sigortalar Kurumu ile işyeri yetkilisi sanık Kıymet Dursun arasında imzalanan "e-bildirge sözleşmesi" gereğince İskan Biodizel Endüstri Bitkisel Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şirketi yetkili müdürü olarak işe giriş bildirgesi vermeye vekaleten sanık ...'un yetkilendirildiği ve internet işlemlerinde kullanmak üzere "Kullanıcı Kodu" ve "Kullanıcı Şifresi" verildiği,

Sanık ...'un ise şirkete ait işyerinde çalışmadıkları halde ....isimli şahıslar sanki iş yerinde çalışıyormuş gibi göstererek birden fazla gerçeğe aykırı olarak işe giriş bildirgesi düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna internet ortamında e- bildirge şeklinde verdiği,

e-bildirge şeklinde verilen işe giriş bildirgelerini düzenlemeye işverene vekaleten sanığın yetkili bulunması ve sisteme veri yerleştirmeye yetkili kişinin "gerçeğe aykırı veri yerleştirmesi" eyleminin TCK'nin 244/2. Maddesinde seçimlik hareket olarak düzenlenmemesi nedeni ile "sisteme veri yerleştirme" suçunun unsurlarının oluşmayacağı,

Yine 5237 sayılı TCK'nin 204/1 ve 207. maddelerinde içerik sahteciliğinin seçimlik hareket olarak düzenlenmediği ve suç olarak tanımlanmadığı dikkate alındığında; yetkili kişi tarafından düzenlenen ve fakat içeriği gerçeği yansıtmayan işe giriş bildirgeleri nedeni ile resmi belgede sahtecilik (204/1) ya da özel belgede sahtecilik (207/1) suçlarının da oluşmayacağı,

Ancak iş yeri yetkilisi (vekaleten) sanık ... tarafından internet ortamında e-bildirge şeklinde düzenlenen ve mahiyeti itibari ile özel belge niteliğinde olan suça konu işe giriş bildirgelerinin işyeri yetkilisi tarafından düzenlenmesi nedeni ile maddi/fiziki sahteciliğin söz konusu olmadığı, bu durumda işe giriş bildirgelerinin beyan niteliğinde bulunduğu, e-bildirge şeklinde ki bu beyanlar üzerine Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında 5510 sayılı kanunun 100/3. maddesi uyarınca resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluştuğu,

Veri tabanında kayıtların oluşması sırasında e- beyanın doğruluğunun SGK görevlileri tarafından araştırılmadığı, ancak e-bildirge şeklinde düzenlenen bu beyanların gerçeği yansıtmadığı, iş yerinde çalışmayan kişilerin çalışıyormuş gibi gösterildiği, beyanın içeriğinin yalan olduğu hususları gözönüne alındığında, sanığın eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı,

Veri tabanında kayıtların oluşması sırasında e- beyanın doğruluğunun SGK görevlileri tarafından araştırılmadığı, ancak e-bildirge şeklinde düzenlenen bu beyanların gerçeği yansıtmadığı, iş yerinde çalışmayan kişilerin çalışıyormuş gibi gösterildiği, beyanın içeriğinin yalan olduğu hususları gözönüne alındığında, sanığın eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı,

Sanığın yalan beyanda bulunması üzerine 5510 sayılı kanunun 100/3. maddesi uyarınca resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluştuğu ve eylemin resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğu ileri sürülebilir ise de ; bu düşünce 5237 sayılı TCK'nin 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlenemez hale gelmesi sonucunu doğurur. Yalan beyan suçunun resmi belge tanzim edilmesi sırasında işlenmesi şart olduğundan, eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, kanunun amacına aykırı olarak 5237 sayılı Kanunun 206. madde hükümleri uygulanamaz hale gelir ki, bu görüşün kabulü mümkün değildir.

Öte yandan 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi gereğince hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede anlatılan fiilden ibaret olup, sanık hakkında düzenlenen iddianamede "suç tarihleri arasında fiilen , eylemli olarak suç adresindeki şirkette çalışmadıkları halde, Kıymet Dursun dışındaki şüphelileri internet ortamında sahte sigorta bildirim formları ile sigortalı göstererek/göstettirerek, bir kısım şüphelilerin haksız olarak müşteki kurumdan sağlık yardımı alarak, tüm şüphelilerin , kamu kurumuna ibraz edilerek resmi olarak sigortalılığı başlatan dolayısıyla resmi belge niteliğindeki sigorta bildirim formlarının içeriğinde sahtecilik yaparak veya yaptırarak ya da yapılan sahteciliği bilerek ve bu belgeleri kamu kurumları nezdinde kullanarak" şeklinde iddiada bulunularak sanığın gerçeğe aykırı yalan beyanının cezalandırılması istenmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların sahte olarak düzenlendiğine yönelik bir iddiada bulunulmamış ve dava açılmamıştır.

Somut olayda, işyeri yetkilisi sanık ...'un amacı da çalışmayan kişiyi çalışıyormuş gibi gerçek dışı beyanda bulunmaktır. Sanığın gerçeğe aykırı bu beyanına dayanılarak bilişim sisteminde oluşturulan veriler gerçeği yansıtmamakta ise de burada sanığın yalan beyanda bulunması cezalandırılmaktadır.

Somut olayda, işyeri yetkilisi sanık ...'un amacı da çalışmayan kişiyi çalışıyormuş gibi gerçek dışı beyanda bulunmaktır. Sanığın gerçeğe aykırı bu beyanına dayanılarak bilişim sisteminde oluşturulan veriler gerçeği yansıtmamakta ise de burada sanığın yalan beyanda bulunması cezalandırılmaktadır.

İskan Biodizel Endüstri Bitkisel Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şirketi yetkilisi (vekaleten) sanık ...'un ; Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların düzenlenmesine esas olmak üzere e-sigorta portalından e-beyan şeklinde işe giriş bildirgesi düzenleyip çalışmayan kişiyi çalışıyormuş gibi beyanda bulunmak şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 206 maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağından beraat kararının bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun eylemin suç oluşturmadığına ilişkin onama düşüncesine katılmıyorum.18.03.2021
Yargıtay — Esas No: 2019/6854, Karar No: 2022/3199, Tarih: 22.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6854 E.  ,  2022/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmasında mağduru Eskişehir ilinden kaçırıp Kütahya iline getirmediğini, mağdurun kendisinin geldiğini beyan edip suçlamayı kabul etmediği, mağdurun sanık tarafından Eskişehir ilinden kaçırılıp Kütahya iline getirildiğine ilişkin mağdurun beyanı dışında dosyada delil bulunmadığı, yine mağdurun sanığın ailesinin evinde bir gece kaldığı anlaşılmış ise de, sanığın ailesinin mağdurun ailesini telefonla arayarak kızları olan mağdurun kendi yanlarına geldiğini haber verip gelip mağduru almalarını söyledikleri halde mağdurun ailesinin kızlarını gelip alamayacaklarını kendilerinin getirmesini isteyerek o gece mağdurun sanığın ailesinin evinde kalmasına muvafakat verdikleri anlaşıldığından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkemenin “TCK’nın 26. maddesi kapsamında kişinin üzerinde mutlak suretle tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiillerden dolayı sanığa ceza verilemeyeceği, hürriyet hakkının da kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu anlaşılmakla” şeklindeki gerekçesi yerinde değilse de sonuç doğru olduğundan Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının, suçun sübut bulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15228, Karar No: 2016/236, Tarih: 13.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15228 E.  ,  2016/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2015 tarih ve 2015/16-2015/16 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili; müvekkilinin kağıt ürünlerinin üretimi ve pazarlama konusunda faaliyette bulunan yabancı sermayeli bir şirket olduğunu, borçlunun şirketin 20/01/2014 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirketi temsile yetkili müdürler kurulu başkanı olarak atandığını, 2014 yılı mali hesapları üzerinde inceleme yapan ..... isimli uluslararası bağımsız denetim şirketinin karşı taraf borçlunun şirketteki yetki ve görevini kötüye kullanarak şirket hesaplarını hiçbir haklı gerekçesi olmadan usulsüz olarak iş avansı adı altında 31/12/2014 itibari ile 3.228.000,00 TL meblağında parayı zimmetine geçirdiğini ve hala da bu parayı uhdesinde tutmaya devam ettiğinin tespit edildiğiniileri sürerek, borçlunun müvekkiline olan borcuna yetecek derecede taşınır ve taşınmaz mallarıyla üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulması yolunda karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 13/03/2015 tarih 2015/16 D.İş E.K. sayılı karar ile borçlu ...'un taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları hakkında toplam 3.228.000,00 TL alacak esas alınarak ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili; alacaklının sunmuş olduğu senet örneklerinden anlaşılacağı üzere iş bu avanslara karşılık müvekkili tarafından alacaklı şirkete toplamda 6 adet senet verildiğini ve bu senetlerin defterlere işlendiğini, taraflar arasında ticari ilişki olduğunu, bu nedenle görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu ileri sürerek, verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz İsteyen vekili itiraza cevabında; ihtiyati hacze konu alacağın, borçlunun müvekkilinin şirketteki yetki ve görevini kötüye kullanarak şirket hesaplarını hiçbir haklı gerekçesi olmadan usulsüz olarak iş avansı adı altında boşaltmasından kaynaklandığını, müvekkili ile borçlu arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığı gibi söz konusu borç-alacak ilişkisinin müvekkilinin ticari faaliyetlerinden de kaynaklanmadığını belirterek, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz İsteyen vekili itiraza cevabında; ihtiyati hacze konu alacağın, borçlunun müvekkilinin şirketteki yetki ve görevini kötüye kullanarak şirket hesaplarını hiçbir haklı gerekçesi olmadan usulsüz olarak iş avansı adı altında boşaltmasından kaynaklandığını, müvekkili ile borçlu arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığı gibi söz konusu borç-alacak ilişkisinin müvekkilinin ticari faaliyetlerinden de kaynaklanmadığını belirterek, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece duruşmalı olarak yapılan itiraz incelemesi sonunda tüm dosya kapsamına göre, hakkında ihtiyati haciz kararı verilen ...'un ihtiyati haciz talep eden şirketin 20/01/2014 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirketi temsile yetkili müdürler kurulu başkanı olarak atandığı, ihtiyati haciz talebine gerekçe gösterilen eylemlerinin de bu yetkisi kapsamındaki iş ve işlemler olduğu, sorumluluğunun 6102 sayılı TTK'nın 624. ve devamı maddeleri kapsamında değerledirilmesi gerektiği, aynı yasanın 4. maddesi gereğince Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup mahkemece resen gözetilmesi gereken hususlardan olduğu, İİK kapsamında ihtiyati hacze ilişkin görevli mahkeme konusunda düzenleme yapılmadığından göreve ilişkin genel hükümlerin uygulanması gerektiği gerekçesiyle, ihtiyati hacze itirazın kabulüne ve 13/03/2015 tarihli ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14005, Karar No: 2015/9872, Tarih: 10.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14005 E.  ,  2015/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının emekli olduğu ve ayrıca maaşlarını da alamadığı için haklı nedenlerle işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin devamsızlık nedeni ile haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, sair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından, ücret alacaklarının reddi ve kıdem tazminatı açısından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Davacı vekili, uluslararası tır şoförü olan davacının asgari ücrete ilaveten sefer başına ödenen 680 Euro sabit sefer primi ile çalıştığını, aracın yakıt, bakım, tamir ve benzeri masraflarının bu sefer primi içinde olamayacağını, zira davacının hep Almanya’ya gittiğini, aynı yere giden bir şoföre hep aynı sefer priminin ödeneceğini, aracın yakıt, bakım, tamir ve benzeri masraflarının bu sefer primi içine dahil edilerek her seferinde farklı harcırah verilemeyeceğini, davacıya yapılan ödemelerin aracın yakıt, bakım, tamir ve benzeri masraflar ile sefer başına ödenen 680 Euro sabit sefer primi olduğunu, asgari ücretinin ise hiçbir zaman ödenmediğini ileri sürmüş ve davacıya yapılan ödemeler olduğu savunulan bazı makbuzlardaki imzayı da inkar etmiştir.

Davalı vekili, davacıya, asgari ücret ödendiği, bunun yanı sıra sefer harcırahı da verildiğini, sefer sırasındaki harcamaların bu sefer harcırahından düşülerek artan kısmının davacıda kaldığını, ancak davacıda kalan sefer harcırahı miktarının hiçbir zaman 680 Euro gibi bir sabit rakam olmadığını, sefer harcırahının davacıya ödenmesi nedeni ile davacının sabit maaşının davacının eşine gönderildiğini, hatta eşi mağdur olmasın diye bazen fazladan para gönderildiğini savunmuştur.

Banka kayıtlarının incelenmesinde, davacının eşine davalı tarafından 1328 TL., 500 TL., 1000 TL., 700 TL., 900 TL., 936 TL., 300 TL., 200 TL., 1150 TL., 1500 TL. gibi miktarlar gönderildiği, bu miktarların dönemin asgari ücreti ile ilişkisinin ilk bakışta kurulamadığı, bilirkişi raporuna göre asgari ücret üzerinden hesaplanan tüm aylıklarının toplamından 2931 TL. daha fazla bir miktarın bankaya davalı tarafından yatırıldığı görülmüştür.

Banka kayıtlarının incelenmesinde, davacının eşine davalı tarafından 1328 TL., 500 TL., 1000 TL., 700 TL., 900 TL., 936 TL., 300 TL., 200 TL., 1150 TL., 1500 TL. gibi miktarlar gönderildiği, bu miktarların dönemin asgari ücreti ile ilişkisinin ilk bakışta kurulamadığı, bilirkişi raporuna göre asgari ücret üzerinden hesaplanan tüm aylıklarının toplamından 2931 TL. daha fazla bir miktarın bankaya davalı tarafından yatırıldığı görülmüştür.

Ek bilirkişi raporunun incelenmesinde, davalı şirketin defter ve kayıtları üzerinde muhasip bilirkişi incelemesi, davacının yurda giriş- çıkış kayıtlarının Emniyet Müdürlüğü’nden celbi, davacı tarafından imzası inkar edilen makbuzlar üzerindeki imzaların davacıya ait olup olmadığının tespiti hususlarının Mahkeme’nin takdirine bırakıldığı anlaşılmıştır.

Öncelikle çözümü gereken konu, davacının sefer başına aldığı prim miktarının 680 Euro gibi bir sabit miktar mı, yoksa her sefer için değişen farklı miktarlar mı olduğudur.

Davacının sefer başına aldığı miktarın tespiti açısından, davalı şirketin kayıtları davacının çalıştığı tarihler itibariyle incelenmeli, gerekirse tanıklar yeniden dinlenmeli, olur ise aralarındaki ve önceki beyanları ile çelişkileri mümkün mertebe giderilmeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınmalıdır.

Araç için alınan yakıt, aracın tamiri gibi araç için yapılan masrafların sefer primine dahil edilemeyeceği gözetilerek, davacıya gerek banka kanalı ile gerek makbuz ve benzeri belgeler ile ödenen miktarlar içinde varsa bu tip ödemeler ayrıştırılarak dışlanmalıdır.

Böylelikle, davacının sefer primi miktarı denetime elverişli şekilde tanık beyanları ve işyeri kayıtları birlikte irdelenerek ortaya konmalıdır.

Diğer yandan, Emniyet Müdürlüğü’nden davacının yurda giriş çıkış kayıtları getirtilip çalışma süresi boyunce kaç sefer yaptığı tespit edilmelidir.

Davacı vekilinin imzasını inkar ettiği makbuzlarda imza incelemesi yapılarak, bu makbuzların hesaplamaya dahil edilip edilmeyeceği irdelenmelidir.

Ardından, tüm çalışma dönemi için alması gereken tüm sefer primleri ve tüm asgari ücretlerin toplamı tespit edilmelidir. Davacı vekili sefer primlerinin ödendiğini, asgari ücretlerin ödenmediğini ileri sürdüğünden, davacıya ödenen miktarlardan öncelikle ödenmesi gereken sefer primleri düşülmeli, kalan miktardan alması gereken asgari sabit ücreti düşülerek asgari ücret alacağı olup olmadığı tespit edilmelidir.

2- Mahkemece, davalı tarafından bankaya yatırılan paraların bir kısmını hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilmiştir. Oysa, davalı vekili, iş sözleşmesinin işverenlik tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatı alamayacağını savunduğu gibi, ödenen paraların kıdem tazminatından mahsubu yönünde davalı vekilinin talebi de mevcut değildir. Bu nedenle, davacıya evvelce yapılan ödemenin kıdem tazminatından mahsubu mümkün değildir. Açıklanan noktalar düşünülmeksizin, yazılı gerekçe ile yapılan mahsup hatalıdır.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3673, Karar No: 2022/5197, Tarih: 31.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3673 E.  ,  2022/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde davalı kadının, kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesi uyarınca boşanmalarına karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunu'nun 161/1 maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kadının adli yardım talebinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 31.05.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/14560, Karar No: 2014/22739, Tarih: 13.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14560 E.  ,  2014/22739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Artvin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/257 Karar no:2014/96

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliyken yeniden evlenenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen açılmış; mahkemece davalı kadının iyiniyetli olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalılardan A.. Ö..'in 1978 yılında dava dışı Roslyn Anne ile yurtdışında evlendiği, Avusturya Melbovine Aile Mahkemesi tarafından 28.05.1986'da boşanma kararı verildiği bu boşanma kararının Türkiye'de tanınması için davalı Aslan tarafından dava açıldığı, ancak bu davadan feragat edildiği, bu nedenle boşanma kararının Türkiye'de tanınmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ilk evlilik sona ermiş değildir. İlk evliliğin hukuken devam etmekte olduğu gözetilmeden davanın kabulü yerine davalı kadının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.11.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/2199, Karar No: 2010/8584, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2199 E.  ,  2010/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.