muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5938, Karar No: 2015/5009, Tarih: 05.10.2015

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama

zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, işyeri adresinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının

mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçunu ikrar etmemekle, ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/1189, Karar No: 2018/6192, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1189 E.  ,  2018/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 171 ada 9 parsel sayılı 19600,66 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.05.2012 tarih ve 2012/1057-6792 E.K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “Çekişmeli taşınmaz, kadastro sırasında belgesizden tesbit görmüş, Hazinenin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açtığı davanın yargılaması sırasında davalı, sınırları ... ve ...: yol, Garben: Kebapçı ... tarlası ve yol, Cenuben: dere olan 7082 m2 yüzölçümlü, Aralık 1945 tarih ve 70 sayılı tapu kaydına tutunmuştur. Dayanılan tapu kaydının bir sınırı metruk okuması nedeniyle (Kebapçı Artin tarlası) değişir sınırlı olup miktarı ile geçerlidir. Bilindiği üzere kaçak ve yitik kişilerden kalan tapulu ve tapusuz taşınmazlar yasalar gereği Hazineye geçeceğinden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmelerine olanak yoktur. Her ne kadar; yerel bilirkişi ve tanıklarca kaydın batı sınırını oluşturan ... tarlasının ... adına tesbit gören 171 ada 8 sayılı parsel olduğu belirtilmiş ise de, bu parsel kadastro sırasında belgesizden tesbit gördüğünden bu iddia kayıt ve belgelerle desteklenmediğinden soyut bir iddia olarak kalmıştır. Bu nedenle, dayanılan tapu kaydının miktarına itibar edilerek buna göre bir karar verilmelidir.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine, dava konusu ... 171 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 19/06/2014 tarih, 2014/4580-6666 E.K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “ Mahkemece, bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmişse de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; dava konusu taşınmaz ait olduğu ileri sürülen tapu kaydı ile bu taşınmazın sınırında bulunan 171 ada 8 sayılı parsele ait olduğu sürülen tapu kayıtları keşifte uygulanmışsa da bu tapu kayıtları sınır olarak birbirini okumamaktadır. Davalının dayandığı ve Hazineden satış yolu ile ... adına tescil edilen ve sınırları ... ve Şimalen: yol, Garben Kebapçı ... tarlası ve yol, Cenuben: dere olan 7082 m2 yüzölçümlü, Aralık 1945 tarih ve 70 sayılı tapu kaydının bir sınırı 2018/1189 - 6192 metruk okuması nedeniyle (Kebapçı ...tarlası) değişir sınırlı olup miktarı ile geçerlidir. Bilindiği üzere kaçak ve yitik kişilerden kalan tapulu ve tapusuz taşınmazlar yasalar gereği Hazineye geçeceğinden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmelerine olanak yoktur. Her ne kadar, yerel bilirkişi ve tanıklarca kaydın batı sınırını oluşturan Kebapçı ... tarlasının ... adına tespit gören 171 ada 8 sayılı parsel olduğu belirtilmiş ve bozma ilâmı sonrasında davalı tarafından 171 ada 8 sayılı parsele ait olduğu ileri sürülen Haziran 1952 tarih ve 59 sıra nolu tapu kaydının dava konusu taşınmaza komşu olan 171 ada 8 sayılı parsele ait olduğu bilirkişilerce belirtilmişse de; bu iki tapu kaydı sınır olarak birbirini okumadığından davalının iddiası soyut bir iddia olarak kalmıştır. Bu nedenle, dayanılan tapu kaydının miktarına itibar edilerek buna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan yön gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.”gereğine değinilmiştir.Mahkemece bozma ilamına karşı direnilerek davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davalıların dayandığı Aralık 1945 tarih 7 nolu tapu tapu kaydının dava konusu 171 ada 9 parsel sayılı taşınmaza komşu 171 ada 8 parsele ait olduğu iddia edilen Haziran 1952 tarih 59 sıra nolu tapu kaydının 171 ada 8 parsele ait olduğu hususunun mahalli bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanları, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ile sabit olduğu, tapu kaydında belirtilen yol ve dere sınırlarının kadim sınırlar olduğu, bu sınırların değişmediği, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının batı sınırını oluşturan Kebapçı Artin tarlası denilen tarlanın ise 171 ada 8 nolu parsel olduğu, 171 ada 8 parsele ait tapu kaydının Hazinenin satışı ile oluştuğu ve sabit sınır olduğu anlaşıldığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 02/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19102, Karar No: 2014/865, Tarih: 20.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19102 E.  ,  2014/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/281 Karar no:2013/480

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; davanın reddi ve tedbir nafakası miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kadına verilen, kendisine verilmeyen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/16520, Karar No: 2012/42802, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16520 E.  ,  2012/42802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;kasaplık yapan müştekiyi telefonla arayan sanığın, Adalet ve Kalkınma Partisi ... İl Başkanlığı binasında olduğunu söyleyip 1 kilo et ve 100 TL para üstü gönderilmesini istediği, müştekinin tanık ...’a 1 kilo et ve para üstü vererek gönderdiği, sanığın burada tanıktan 1 kilo eti ve 90 TL para üstünü alarak bahşiş vereceğini söyleyip yarım kilo daha et getirmesini istediği ve tanığı gönderdiği, daha sonra ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı,bu şekilde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi hususu, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezası belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle 365 gün olarak tayin edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezası belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle 365 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan hapis cezası yanında verilen ''365 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,TCK’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi ile 304 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,adli para cezasının TCK’nun 52. maddesi uyarınca bir günü takdiren 20 TL’den paraya çevrilerek neticeten 6080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' kısımlarının'' 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi ile 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,bu cezanın da 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL. den paraya çevrilerek 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3851, Karar No: 2019/9943, Tarih: 01.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3851 E.  ,  2019/9943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 05.08.2009 günü gece saat 00.30 sıralarında kendisine ait ... plakalı, Tofaş Şahin marka otosunu evinin önüne park ettiğini ve aracının kapılarını kilitlediğini, daha sonra eve çıktığını, yaklaşık bir saat sonra dışarıdan bağrışma sesi duyduğunu, dışarı çıktığında “Dur kaçma, polis” diye polislerin seslendiğini duyduğunu beyan ettiği, 05.08.2009 tarihli suç yeri araştırma ve inceleme raporunda, araç kapılarında zorlama ve alet izi olmadığının tespit edildiği, 05.08.2009 tarihli olay-yakalama-üst arama tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...’ın ayağının dibinde bulunan bıçak şahsa sorulduğunda, bahse konu bıçağın kendisine ait olduğunu, bu bıçağı bahse konu otomobilin kapısını açmakta kullandığını beyan ettiğinin belirtildiği, her ne kadar suça sürüklenen çocuk savcılık ifadesinde kapılar kilitli olmadığı için zorlama bulunmadığını savunmuş ise de; Ceza Genel Kurulunun 19/06/2012 gün, 483-240E/K ve 09/10/2012 gün 2012/375-1809 E/K sayılı kararlarında belirtilen ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde müştekinin beyanı ve dosyada bulunan tutanaklara göre görünümü ve özelliği ne olursa olsun bir kilidi kırmadan, normal yoldan açmaya yarayan; bir tel, tornavida, bıçak, toka, kart, maymuncuk, çay kaşığı, pense vb. aletle açılması halinde "diğer bir alet" sayılması gerektiği, kapılarda bozulma, zorlama, alet izi de olmadığının tespiti karşısında suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nun 142/2-d maddesinde düzenlenen suça uyacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/518, Karar No: 2011/15024, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/518 E.  ,  2011/15024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

Kadıköy 3.İcra Mahkemesi'nin 2010/939-1341 sayılı ve 06.12.2010 tarihli kararına yönelik olarak usulüne uygun yapılmış bir temyiz bulunmadığından dosyanın mahalline (İADESİNE)  11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.