muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/174, Karar No: 2021/455, Tarih: 07.10.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın 01.12.2013 tarihinde saat 14.45 sıralarında ikametinin bulunduğu ... ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi, 1421. Sokak üzerindeki sitenin bahçesinde ele geçirilemeyen ruhsatsız tabancası ile katılan ...'e altı el ateş etmesi sonucunda katılanın sağ baldır bölgesi ile sol ayak bileğinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve sol ayak bileğinde kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; sanığın aşamalarda benzer şekilde katılan ...'i tanımadığını, olay tarihinde ... Partisi Genel Merkezi yanında bulunan Hamidiye Camisine namaza gittiğini, sonrasında katılanın tek başına yanına gelerek "... sen misin?" dediğini, devamında tanık ... ile neden Genel Merkezde siyasi münakaşaya girdiğini sorduğunu, kendisini tanımadığını bu nedenle de hesap soramayacağını, muhatabının Genel Merkez olduğunu belirtip yanından gitmesini istemesine karşın katılanın 50 m ileride bulunan ikametine kadar kendisini takip ettiğini, ardından katılanın sinkaflı küfürler edip "Siyasi hayatına son veririz, sana ...'da siyaset yaptırmayız." diyerek kendisini tehdit ettiğini, ikametinin bahçesine girmeye çalıştığını, katılanı bahçeye girmemesi konusunda uyardığını, ikametinden arabasının anahtarını alıp yaklaşık üç dakika sonra tekrar aşağı indiğinde katılanı sitenin bahçesinde gördüğünü, katılanın kendisini yanına çağırdığını, hakaret ve tehditlerine devam ettiğini ardından kamelyada bulunan ahşap masayı kaldırarak üzerine yürüdüğünü, bu nedenle de ruhsatsız tabancası ile katılanı korkutmak için hedef gözetmeden katılanın ön tarafındaki zemine doğru ateş ettiğini belirtmesi, görgü tanığı bulunmayan olayda sanığın bu savunmasının aksinin ispat edilememiş olması, katılandan kaynaklanan haksız bir davranış olmaksızın sanığın aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı gibi öncesinde de tanımadığı katılanı silahla yaralamasının hayatın olağan akışına uygun olmaması hususları bir bütün olarak dikkate alındığında katılan tarafından sanığa yönelik olarak işlendiği iddia edilen hakaret ve tehdit eylemlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda şüphe bulunduğu, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca da sanık yararına haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kasten yaralama suçu bakımından kaldırılmasına, Yerel Mahkemece kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2018 tarihli ve 1487-96 sayılı onama kararının kasten yaralama suçu bakımından KALDIRILMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2018 tarihli ve 1487-96 sayılı onama kararının kasten yaralama suçu bakımından KALDIRILMASINA,

3- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarihli ve 41-72 sayılı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1996, Karar No: 2009/3931, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1996 E.  ,  2009/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını; ancak, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait taşınmazları babası olan diğer davalı ...’ye sattığını öne sürerek, yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar, davacı tarafından aciz belgesi ibraz edilmediğini, satışların bedel karşılığı yapıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalıların baba oğul olmaları nedeniyle davanın kabulüne ve davaya konu taşınmazların satışlarının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borçlu ... ile 3. kişi ...’ın baba oğul olmalarına, İ.İ.K.’nun 278/1 maddesine nazaran baba oğul arasında yapılan ivazlı yada ivazsız tasarrufların bağışlama hükmünde sayılacağının öngörülmesine ve kararda yazılı diğergerekçelere göre, davalıların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 608.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12095, Karar No: 2013/22889, Tarih: 18.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12095 E.  ,  2013/22889 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/12095

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu Türkiye H..... F.... Başkanlığı'nın 3. kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının haczi için 89/1 haciz ihbarnameleri gönderildiği ve borçlunun, 3. kişiler nezdindeki bu hak ve alacaklarına yönelik haciz işleminin iptalini talep ettiği görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurarak 3. kişiler nezdindeki hak ve alacaklarına ilişkin olarak gerçekleştirilen hacze yönelik işlemin iptalini istemesinde hukuki menfaati vardır. Aksi yöndeki mahkemenin kabulü yerinde değildir.

29.03.2011 tarih ve 6215 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile değişik 3289 Sayılı Spor Genel Müdürlüğü'nün Teşkilat Ve Görevleri hakkında Kanun'un Ek 9. maddesinde " ...Genel Müdürlük tarafından bağımsız spor federasyonlarına yapılan yardımlar ile Genel Müdürlük bütçesinden bu federasyonlara tahsis edilen kaynaklar kullanılarak edinilen her türlü taşınır ve taşınmazlar edinim amacı dışında kullanılamaz ve genel müdürün izni alınmadan üçüncü kişilere satılamaz ve devredilemez. Genel müdürlük tarafından yapılan yardımlar ve tahsis edilen kaynaklar kullanılarak alınan taşınmazların mülkiyeti genel müdürlüğe ait olur. Bu taşınmazlar genel müdürlüğün mevzuatı çerçevesinde kullanılır. Federasyon malları Devlet malı hükmündedir, haczedilemez ..." hükmü getirilmiştir. Bu durumda şikayetçi Hentbol Federasyonunun bütün menkul, gayrimenkul malları, hak ve alacakları ile her türlü gelirleri anılan madde kapsamında haczedilemez.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25079, Karar No: 2017/3184, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25079 E.  ,  2017/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1413, Karar No: 2015/4405, Tarih: 23.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1413 E.  ,  2015/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Atılı suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 49,00 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 16,33 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 49,00 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 16,33 TL nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, 14.1.2008 günü, geçici köy korucusu ...'ın kolluğu arayarak, ... Köyü Batırf Mevkii civarında erkek bir şahsın telefon teli yaktığını ihbar etmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, sanık ...'ın ateş başında kablo yakarken görüldüğü, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, köylüsü olan sanıklar ... ve ...'ın, suça konu telefon tellerini yaktıkları, kendisini görünce olay yerinden kaçtıkları, kendisinin de ısınmak amacıyla ateşin yanında beklemekte iken yakalandığı yolunda savunmada bulunduğu, kolluk tarafından yapılan tespit işleminde, ... ve ... köyleri arasındaki toplam 80 adet direkten farklı zamanlarda 2700 metrelik telefon kablosunun kesilerek çalındığı, kesilen tellerin sürüklenerek yakıldığı yere götürüldüğü, zeminin karlı olması nedeniyle izlerin belli olduğunun tutanağa bağlandığı, sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlamaları kabul etmedikleri, olay günü köy dışında olduklarını beyan ettikleri, sanık ...'nın akrabası olan tanık ...'ın 17.1.2008 tarihli müdafisiz kolluk beyanında, 14.1.2008 günü sanıklar ... ve ...'ı tel keserken gördüğü, ayrıca bundan 2 ay kadar öncede Batırf Mevkiinden duman yükseldiği, iki şahsın kablo yaktığı, kablo yakan şahısların sanık ...'e ait araçla olay yerinden uzaklaştıklarını söylediği, yine sanık ...'nın akrabası olan tanık ...'ın 14.1.2008 günü kollukta müdafisiz dinlenmesinde ise; sanıklar ... ve ...'ın bundan 2 ay önce kablo kesip yaktıkları yolunda beyanda bulunduğu, tanıkların yargılama aşamasında, önceki beyanlarını kabul etmedikleri, tutanağı okumadan imzaladıkları, ayrıca tanık Recep'in, yönlendirme ile o yönde beyanda bulunduğunu ileri sürdüğünün anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...'ın, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, aynı eylem nedeniyle birlikte yargılandıkları sanık ...'ın, suç atma niteliğinde kalan ve sanıklar tarafından kabul edilmeyen anlatımları ile tanıklar ... ve ...'ın yargılama aşamasında döndükleri kolluktaki müdafisiz beyanları dışında, hükümlülüklerine yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Atılı suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK nın 61. maddesi uyarınca sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 49,00 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 16,33 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

3-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 49,00 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 16,33 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11021, Karar No: 2011/1500, Tarih: 15.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11021 E.  ,  2011/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, şirket ortağı olan davalılardan ...'ın 27.12.1999 tarihinde olağanüstü kongre girişiminde bulunduğunu, ancak genel kurula hiçbir ortağın katılmadığı gibi bigilerinin de bulunmadığını, buna rağmen 28 ortağın hazır gösterildiğini ve sahte belge ve imza ile hazurun cetveli tanzim edilerek genel kurulda davalı ...'ın şirketin taşınmazlarını satmak için yetkili kılındığını, anılan olağanüstü genel kurul kararının kesinleşen mahkeme kararıyla yokluğunun tespitine ve iptaline karar verildiğini, davalı ...'ın çekişme konusu 734 parsel sayılı taşınmazı durumu bilen diğer davalı ...'a temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalı ... üzerindeki sicilin hukuki dayanağını teşkil eden Şirket Genel Kurul Kararının Mahkemece iptal edilerek kesinleştiği buna göre sicilin illetten mücerret ve yolsuz tecsil durumuna düştüğü ve davalı ....nın ilk el olması sebebiyle ... Medeni Kanununun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 9.879,31.-TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2236, Karar No: 2012/4983, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2236 E.  ,  2012/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Kurşun Metal ve Mad. AŞ.'ye iadesine, 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.