muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22495, Karar No: 2016/9845, Tarih: 13.06.2016

Bütün bu düzenlemeler ışığında, sigortalı Temel’in meslek hastalığı nedeniyle %26,20 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle sürekli işgöremezli geliri almakta iken, 04.05.2007 tarihinde ölmesi nedeniyle, 5510 sayılı Yasa'nın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, aynı Yasa'nın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin, ayrıca bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin de dikkate alınması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, gelirlerin güncellenmesine meydan verecek şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Diğer taraftan, davacının 14.05.2010 tarihinde boşanmış olduğu ve buna göre en erken bu tarihte hak sahipliği sıfatının doğacağı, her ne kadar 5510 sayılı Yasa’nın 97’nci maddesindeki düzenleme mahkemece dikkate alınmış ve 02.03.2015 tarihli tahsis talebine göre 01.04.2010 tarihinden itibaren gelirin başlangıç tarihi belirlenmiş ise de, aslen bu tarihte davacının henüz hak sahipliği sıfatının bulunmadığı ve en erken 01.06.2010 tarihinden itibaren gelirlerin başlayabileceği hususunun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bomza nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kabulü ile davacıya 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre ve güncelleme işlemi yapılmaksızın 01.06.2010 tarihinden itibaren gelir bağlanmasına, bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” Hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline,

2-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; davacı tarafça yatırılan harcın davacıya iadesine,

3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine

4-Davacı tarafından yapılan 36,00 TL tebligat yargılama giderinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20681, Karar No: 2013/31951, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20681 E.  ,  2013/31951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin açıktan hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar temyizi kabil olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Sanıkların işyeri duvar kenarında açıkta bulunan kabloları keserek araçlarının bagajına koymak sureti ile hareket ettikleri esnada, suça konu kabloların araçtan düşerek müştekiye ait işyerinden karşısındaki yola doğru 4-5 metre uzanmış vaziyette bulunmuş olması karşısında, sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı halde sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık ... hakkında, geceleyin açıktan hırsızlık suçundan TCK'nun 141/1,143/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezası, yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirildiğinde, sanığın 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılması gerekirken, 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık ... hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince aynı yasanın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış sanık ... hakkında 53/4 maddesi uyarınca uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19352, Karar No: 2011/4629, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19352 E.  ,  2011/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4464, Karar No: 2013/5440, Tarih: 16.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4464 E.  ,  2013/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

...-İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davacının masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

c-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete (özellikle Ticaret Sicili Gazetesi) nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

d-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK md.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

e-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile,

...- Şikayetçi vekiline şikayet olunan müflis şirket iflas idare memurları vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, müflis şirket iflas idare memurları tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, temin edilmez ise PTT ya da mahkeme kayıtlarına dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse gerekli tebligat yapılarak temyize cevap süresinin beklenmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4746, Karar No: 2010/4613, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4746 E.  ,  2010/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ...İnş.Turz.Tic.Ltd.Şti. adına ... ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı Antalya 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.04.2010 gün ve 2008/219-2010/130 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı Erkola İnş.Turz.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili Avukat ... tarafından düzenlendiği ileri sürülen 13.07.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinde dilekçe sahibinin imzası bulunmadığından;

Davacı-karşı davalının adı geçen vekili adına muhtıra düzenlenmek suretiyle, dilekçenin kendisine ait olup olmadığı tespit olunup, kendisine ait olması halinde imza eksiği giderilerek, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14693, Karar No: 2012/7585, Tarih: 17.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14693 E.  ,  2012/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

Davacı vekili, müvekkiline ait iş sözleşmesinin işveren tarafından 01.03.2010 tarihinde performans düşüklüğüne bağlı olarak feshedildiğini, performans düşüklüğünün somut, objektif, kesin veri ve olaylara dayandırılarak tespit edilmediğini, performans değerlendirmelerinin on gün arayla yapıldığını ve müvekkiline bildirilmediğini, performans değerlendirme sisteminin kötü olduğunu, bu hususun diğer çalışanlarca da bilindiğini, müvekkilinden çok kısa sürülerle savunmalar istenildiğini ve ardı ardına uyarı cezaları verildiğini, Yargıtay kararları doğrultusunda feshin son çare olması ilkesinin uygulanmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine, çalıştırılmadığı süre için dört aylık brüt ücretinin ve diğer haklarının ve müvekkilinin yasal sürede işe başlatılmaması halinde kanuni tazminatın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 12.05.2010 tarihli davaya cevap dilekçesinde; davacının Bolu bölge şefi olduğunu, kendisine bağlı tıbbi tanıtım temsilcileri bulunduğunu, bu sebeple iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını; Şirket bünyesinde yirmi yetkinlik kriterini içeren uluslararası performans standartları ile ürün satış performansının uygulandığını, kriterlerin objektif ve yeterli olduğunu, performans değerlendirme formlarının salt satış rakamları ile satış kotasını içermediğini, IMS performansı, market indeks (pazar payı), eczane çalışmaları, iş yeterlilikleri ve kişisel yeterlilikler olmak üzere beş kademeden oluşan bir değerlendirmeden oluştuğunu, davacının 2009 yılı 2. çeyreğinde 100 üzerinden 51,4 (orta), 2009 yılı 3. çeyreğinde 100 üzerinden 37,8 (çok zayıf) ve 2009 yılı 4. çeyreğinde 100 üzerinden 50,4 puan (orta) aldığını, söz konusu performans değerlendirmelerinin dokuz aylık süreci kapsadığını, bu sebeple de performansını artırması için davacıya makul süre verildiğini, davacının da performans değerlendirme sonuçlarına itiraz etmediğini, performans değerlendirme formlarında eksik hususların belirtilerek davacıya tebliğ edildiğini, davacının 25.08.2008 tarihinde üç günlük “Medikal Pazarlama Eğitimi” eğitiminde başarısız  olduğunu,16.12.2009 tarihli bayram tatilinde şirket aracını talimatlara aykırı şekilde kullandığını ve parasını şirkete ödettiğini, 21.01.2010 tarihli kendisine bağlı düşük performanslı tıbbi tanıtım temsilcilerinden yazılı savunma almadığını, 04.02.2010 tarihinde bu sebeplerden dolayı kendisine uyarı cezası verildiğini, e-posta yolu da dâhil olmak üzere çeşitli tarihlerde uyarıldığını, yönetici pozisyonundaki davacının performansındaki düşüklüğün mahiyetindeki tıbbi tanıtım temsilcilerini de olumsuz etkilediğini; 7-8 Kasım 2008 tarihinde ileri mülakat teknikleri, 17-18 Ocak 2009 tarihinde koçluk, 7-8 Şubat 2009 tarihinde yöneticiler için ileri satış teknikleri ve Ağustos 2008 tarihinde medikal pazarlama konularında eğitim verildiği halde davacının performansında bir düzelme olmadığını, iş sözleşmesinde görev tanımının belirtildiği ve fesih hakkının kullanılmasında sözleşmeye dayanıldığını, tüm bu sebeplerle feshin geçerli olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, işverenin performans değerlendirmesi yapıp bunu davacıya tebliğ etmesi ve davacıdan düşük performans sebebiyle savunma almış olmasının feshe gerekçe teşkil edemeyeceği, başlangıçta aranan performans kriterlerinin ve beklentinin çalışana tebliğ edilmesi gerektiği, çalışanın kapasitesini aşacak nitelikte ve normal olarak ulaşılamayacak derecede zor olan hedeflerin tebliğ edilmesinin de fesih için yeterli olmayacağı, performans kriterlerinin objektif olması gerektiği kanaatiyle davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiş,

Söz konusu karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Söz konusu karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin performans düşüklüğü sebebiyle geçerli şekilde feshi için; işçiden beklenilen performans düzeyi ile bu performansa ait ölçüm kriterlerinin gerek işe girişte ve gerekse zaman içinde iş ve görev tanımı çerçevesinde belirlenmesi ve çalışanlara tebliğ edilmesi, performans ölçüm kriterleri ile performans hedeflerinin belirli veya belirlenebilir, ölçülebilir, objektif ve ulaşılabilir olması, düşük performans düzeyinin kabul edilemeyecek bir süre devam etmesi ve alınan tedbirlere rağmen istenilen düzeye yükselmemesi, “feshin son çare olması” ilkesi uyarınca performansı düşük işçinin başka yer veya pozisyonda istihdamının mümkün olmaması, performans ölçüm kriterlerinin bilimsel ve objektif olup olmadığının işçinin çalıştığı iş ve sektör konusunda uzman olan bilirkişi raporu ile tespit edilmesi zorunludur.

Davaya konu olayda, davalı işyerinde performans değerlendirme sistemi, performans ölçüm kriterleri ve performans değerlendirme formlarının olduğu ve kullanıldığı, davacının 2009 yılı 2. çeyreğinde 100 üzerinden 51,4 (orta), 2009 yılı 3. çeyreğinde 100 üzerinden 37,8 (çok zayıf) ve 2009 yılı 4. çeyreğinde 100 üzerinden 50,4 puan (orta) aldığı, söz konusu performans değerlendirmelerinin dokuz aylık süreci kapsadığı, bu açıdan performansın artırılması için davacıya makul süre verildiği tüm dosya kapmasından anlaşılmakla birlikte; davacının dört yıllık kıdemi ve davalı işletmenin ekonomik gücü ve büyüklüğü dikkate alındığında performans artırımını amaçlayan üç günlük eğitim süresinin yeterli olmadığı, performans ölçüm kriterlerinin objektif ve bilimsel olup olmadığının konusunda uzman bilirkişi incelemesini gerektirdiği; davacının, 16.12.2009 tarihli bayram tatilinde şirket aracını talimatlara aykırı şekilde kullandığı ve parasını şirkete ödettiği, kendisine bağlı düşük performanslı tıbbi tanıtım temsilcilerinden yazılı savunma almadığı ileri sürülmüş ise de bu eylemlerinden dolayı davacıya uyarı cezası verildiği, davacının söz konusu cezadan sonra aynı veya benzer eylemlerini tekrarlamadığı, dolayısıyla anılan eylemlerin disiplin cezası ile karşılanmış olduğu kanaatine varılmış, performans ölçüm kriterlerinin yeterli, objektif ve bilimsel olup olmadığının bilirkişi raporu ile belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16577, Karar No: 2014/10071, Tarih: 24.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16577 E.  ,  2014/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/153626

Mahkemesi : Milas 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/02/2013

Numarası : 2012/912 - 2013/127

Suç : Taksirle yaralama, suç üstlenme

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık S.. A..'in, suç üstlenme suçundan sanık L.. Y..'ın beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S. Ç.. sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında olay yerine geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağdan yol dışı kalıp taşa çarparak takla atması sonucu kaza yaptığı, 2 saat sonra 172 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın alkollü araç kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, sanık L.. Y..'ın da 22.09.2012 günlü kolluk tarafından alınan beyanında, S.. Ç..'in kullandığı aracı kendisinin kullandığını söyleyerek suç üstlenme suçunu işlediği anlaşılmakla sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6475, Karar No: 2024/3029, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6475 E.  ,  2024/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/760 Esas, 2022/1245 KararDAVA TARİHİ : 26.10.2017

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/550 E., 2019/400 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, haksız rekabetin tespiti, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin adına 1984 yılından bu yana 85/089065 no ile "... Çatal Kaşık Bıçak" markasının 8. sınıfta tescilli olduğunu, bu markayı her türlü ticari evrakında, fuarlarda kullandığını, bu marka altında üretim ve satışını yaptığını, ancak bu markaya benzer olan davalı adına 2014/111073 sayı ile tescilli "... ..." markasının aynı sınıf mallar için tescilli olduğunu, davalı tarafından söz konusu markanın kullanılmasının tüketici nezdinde, bu markayı taşıyan ürünün davacının seri markalarından biri olduğunu düşündürteceğini, tüketici nezdinde iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu ve bu durumun haksız rekabet oluşturduğunu ve müvekkilini maddi ve manevi zararlara uğrattığını iddia ederek davalı adına 2014/111073 sayı ile tescilli "... ... +Şekil" ibareli markasının 8. sınıf bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkini, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

2 Davacı vekili 26.06.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.000,00 TL olan maddi tazminat talebini, 180.375,41 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

2 Davacı vekili 26.06.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.000,00 TL olan maddi tazminat talebini, 180.375,41 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ... Alışveriş Merkezleri Ticaret A.Ş.'nin grup şirketlerinden biri olduğunu, 30.01.1997 tarihinden bu yana faaliyette bulunduklarını, "... ..." markasının 31.12.2014 tarihinden itibaren müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının bu markayı yoğun tanıtım programı sayesinde tanıttığını ve ayırt edicilik vasfına eriştirdiklerini, ayrıca taraf markalarının görsel açıdan çok farklı olduklarını, "..." ibaresinin çatal-bıçaklar için tanımlayıcı bir ibare olmadığını, ürünlerin hitap ettiği tüketici kesiminin genel olarak dikkatli kişilerden oluştuğunu, dolayısıyla yazı sitili, logo, tasarım açısından mevcut farklılık nedeniyle tüketiciler nezdinde iltibas oluşmayacağını ve davacının herhangi bir zarara uğramasının da söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 89065 sayılı davacı markası "... Çatal-Kaşık-Bıçak Sanayi Ticaret Ltd.Şti. T.M." ibareli olup, şekil içermediği, davalıya ait 2014/111073 sayılı "... ...+Şekil" renkli ve şekil olarak ön planda olduğu, yazı ibareleri şekil karşısında dikkatlice bakılmadığı takdirde okunacak seviyede olmadığı, bilirkişi raporunda değinildiği üzere, davalının bu markası için büyük miktarda reklam harcaması yaptığı ve ayırt edici hale getirdiği, davacının markası ise tamamen şirket unvanı ile aynı olduğu, Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) kayıtlarında yapılan incelemede de, aynı sınıfta "..." ibaresi ile birlikte başkaca ibareler taşıyan onlarca marka bulunduğu, dosya kapsamındaki delillere göre de, davalının tescilli markasını tescilli olduğu şekliyle kullandığını, markaların aynı veya benzer olup olmadıkları incelenirken, her bir unsura göre değil, bir bütün olarak her iki markanın bıraktığı genel, global izlenim, markaların bütünüyle bıraktığı etkinin dikkate alınacağını (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku S. 201 vd.) Yargıtay uygulamasında da, markanın bir bütün olarak bıraktığı intiba-bütünsel intibanın değerlendirilmesi, markaların bir bütün olarak ele alınması gerektiğinin belirtildiğini, bu ilkeler çerçevesinde, her iki marka birlikte incelendiğinde; sadece "..." kelimesinin aynı olup, diğer eklerinin tamamen farklı olduğunu, davacı markası sadece şirket unvanından ibaretken, davalı markasının baskın özelliğinin şekil markası olup, müşterek olan "..." kelimesi dışında aralarında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunmadığı, davalının büyük miktarda reklam yatırımları yaparak markasını bilinir hale getirdiği, dolayısıyla markalar arasında tüketici nezdinde karıştırma tehlikesi dahi bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 282 nci maddesinin verdiği yetkiyle bilirkişi raporuna itibar edilmediği, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı ve davacının markadan doğan haklarının ihlalinin söz konusu olmadığı, keza haksız rekabet koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri