muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/345, Karar No: 2018/304, Tarih: 26.06.2018

Tanık ...; .... Yetiştirme Yurdunda müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, yaklaşık iki aydır yurtta kalan tanık ....'in, 10.12.2012 tarihinde gelmemesi nedeniyle kayıp müracaatında bulunduklarını, aynı gün saat 18.35 sıralarında tanığın kendisini telefon ile arayıp Kızlar Tepesinde buluşmak istediğini söylediğini, bunun üzerine eşi olan tanık .... ile birlikte söz konusu yere gittiklerini, tanık .... ile bir süre konuştuktan sonra kendilerine poşet içindeki uyuşturucu maddeyi gösterdiğini, sormalarına karşın tanık ....'in esrarı kimden aldığını söylemediğini, ardından yurda dönmek için hep birlikte tanık ....'in kullandığı araca bindiklerini, .... Caddesine geldiklerinde buradaki çöp konteynerine içinde uyuşturucu madde bulunan poşeti attıklarını, yurda geldiklerinde telefon ile emniyeti arayıp görüşme talebinde bulunduğunu, görevlilerin yurda gelmesi üzerine hep birlikte .... Caddesine gittiklerini, tanık ....'in çöp konteynerinde bulunan poşeti alıp görevlilere teslim ettiğini,

Tanık ...; tanık ....'in isteği üzerine tanık .... ile buluşmak için Kızlar Tepesine gittiklerini, bir süre sohbet ettikten sonra tanık ....'in cebinden bir poşet çıkarıp içindeki uyuşturucu maddeyi kendilerine gösterdiğini, tanık ....'e gerekli ikazları yaptıktan sonra yurda dönmek için hep birlikte araca bindiklerini, .... Caddesinden geçerken söz konusu poşeti bir çöp konteynerine attıklarını, yurda geldiklerinde konu hakkında bilgi vermek amacıyla emniyeti arayıp görüşme talebinde bulunduklarını, polislerin yurda gelmesi üzerine hep birlikte çöp konteynerinin bulunduğu caddeye gittiklerini, tanık ....'in konteynerinin içindeki poşeti alıp görevlilere teslim ettiğini, tanık ....'in kendilerine esrarı kimden aldığını söylemediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; hafriyat işleri ile uğraştığını, yaklaşık bir yıl önce .... Mahallesinde yeraltı kazı çalışması yaptığı esnada tanık ....'in yanına geldiğini, ailesinin kendisine bakmadığını, yardıma muhtaç olduğunu söyleyip para istediğini, acıdığı için tanık ....'e para verdiğini, adına kayıtlı olan 0542 ..... numaralı GSM hattını altı yıldır kullandığını, tanık ....'e kesinlikle esrar vermediğini, 10.12.2012 tarihinde saat 17.00 sıralarında Ziyaret Beldesinde içme suyu hattında çalıştığını, buna dair belgelerinin bulunduğunu, tanık ....'in kendisini arayıp uyuşturucu madde istemediğini, tanık ....'e telefon numarasının vermediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede benzer anlatımlarına ek olarak; babasına ait kepçeyi kullandığı sırada yanına gelip para isteyen tanık ....'e 20 Lira verdiğini, tanık ....'in daha sonra yaklaşık dört beş defa kendisini telefon ile arayıp para istediğini, ancak vermediğini, GSM hattına ait numaranın kullandığı kepçenin camında yazılı olması nedeniyle tanık ....'in numarayı buradan öğrenmiş olabileceğini, tanık .... ile arasında husumet bulunmadığını,

Savunmuştur.

Mahkemede benzer anlatımlarına ek olarak; babasına ait kepçeyi kullandığı sırada yanına gelip para isteyen tanık ....'e 20 Lira verdiğini, tanık ....'in daha sonra yaklaşık dört beş defa kendisini telefon ile arayıp para istediğini, ancak vermediğini, GSM hattına ait numaranın kullandığı kepçenin camında yazılı olması nedeniyle tanık ....'in numarayı buradan öğrenmiş olabileceğini, tanık .... ile arasında husumet bulunmadığını,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti" başlıklı 188. maddesinin üçüncü fıkrası suç tarihi itibarıyla;

“(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklindedir.

Üçüncü fıkrada, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, sevki, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır. Fıkradaki suçun oluşması için bu seçimlik hareketlerden herhangi birisinin yapılmış olması gerekir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

10.12.2012 tarihinde kaldığı yetiştirme yurduna gelmeyen ve bu nedenle hakkında kayıp başvurusu yapılan tanık ....'in, aynı gün saat 18.35 sıralarında yurda dönmesi ve yurt yöneticilerinin kolluk görevlileri ile görüşmek istemeleri üzerine, görevlilerce söz konusu yurda gidildiği, burada yapılan şifai görüşmede; tanık ....'in, sanık ...'tan kullanmak için esrar aldığını ve diğer tanıklar .... ve .... ile birlikte uyuşturucu maddeyi .... Caddesinde bulunan bir çöp konteynerine attıklarını söylemesi üzerine, görevlilerce adı geçen tanıklar ile birlikte söz konusu caddeye gidildiği, burada tanık ....'in suç konusu uyuşturucu maddenin bulunduğu poşeti çöp konteynerinin içinden alıp görevlilere verdiği olayda; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ....'in savcılıkta, suç konusu esrarı il emniyet müdürlüğünün bulunduğu caddedeki balıkçı lokantasının önünde sanıktan aldığını ifade etmesine karşın mahkemede; ele geçirilen uyuşturucu maddeyi hayvan pazarının yakınlarında tanımadığı bir kişiden aldığını söyleyip soruşturma evresindeki beyanından dönmesi, sanığın tanığa uyuşturucu madde verdiğine ilişkin herhangi bir kamera görüntüsünün ya da görgü tanığının bulunmaması, tanıklar .... ve ....'in, suç konusu esrarı kimden aldığına dair tanık ....'in kendilerine bir şey söylemediğini ifade etmeleri, sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramada uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmemesi ve sanığın aşamalarda tanık ....'e uyuşturucu madde vermediğini söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmemesi birlikte değerlendirildiğinde; tanık ....'in sonradan döndüğü soruşturma evresindeki soyut beyanı dışında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurul Üyesi; "direnme kararının isabetli olduğu ve onanması gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2016 gün ve 342-318 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24164, Karar No: 2012/36468, Tarih: 05.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/24164 E.  ,  2012/36468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10.04.2012 tarih, 2011/29671E.-2012/11887K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış veya usulsüz yapılmış olması başlı başına ihalenin feshini gerektirir. İİK.nun 134/2. madde hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç, ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir. Öte yandan, anılan Kanunun 6. fıkra hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.Somut olayda mahkemece, satış ilanı tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu kabul edildiğine ve şikayet dilekçesinde dayanılan ihalenin feshi nedenleri satış öncesi hazırlık işlemlerine dayalı olduğuna göre süresinde şikayet edilmeyen satış öncesi işlemlerin ve bu arada, kıymet takdirinin kesinleştiği gözetilmeden satış ilanı ve şartnamede taşınmazın metre kare olarak büyüklüğü yazılmadığı gerekçesi ile ihalenin feshedilmesi yasaya aykırı olup mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce sehven onanmasına karar verildiği anlaşıldığından Dairemiz onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 10.04.2012 tarih ve 2011/29671-2012/11887 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Torbalı İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30.06.2011 tarih ve 2011/81-142 sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  05/12/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4029, Karar No: 2011/5106, Tarih: 28.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4029 E.  ,  2011/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1526 ada 7 (eski 855 ada 2) parsel sayılı taşınmazın S. O.vakfından olup, taşınmazın malikleri P., A., Mari ve Y.’ın gaip olduklarından 1998 yılında davalının kayyım tayin edildiğini, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu, yerin mahlulen vakfına intikal ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile mutasarrıflarının gaipliğine ve taşınmazın S. O. Vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kadastro tespitinden itibaren zaman aşımı süresinde davanın açılmadığını, 10 yıllık kayyımla idare süresi dolduğundan dava konusu taşınmazın hazine adına tescili gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın aslının vakıf olup mutasarrıfları gaip olduğundan 1999 yılından beri kayyumla idare edildiği, yerin vakfına intikal ettiği, Türk Medeni Yasının 588. maddesi gereğince kayıt maliklerinin gaipliğine karar verilmesi gerektiği  gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, gaiplik ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 1526 ada 7 parsel sayılı taşınmazın malikleri P., A.M.ve Y.davalının kayyım tayin edildiğinin 12.01.1999 tarihinde tapu kaydına şerh düşüldüğü, yine yerin tapu kaydında S.O.Vakfından olduğu şerhinin de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 5737 Sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü uyarınca mutasarrıfların gaip olduklarının kanıtlanması durumunda taşınmazın aslına (vakfına) döneceği açıktır.

Ne var ki, taşınmazın kayıt maliki kişilerin gaip olup olmadıkları yönünden mahkemece bir araştırma yapılmadığı gibi, Türk Medeni Kanununun 588. maddesi gereğince gaipler hakkında en az iki kez usulüne uygun ilan yapılacağı öngörüldüğü halde bu hususunda gözetilmemiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazların mutasarrıflarının gaip olup olmadıkları bakımından gerekli araştırma ve soruşturmanın yapılması, nüfus kayıtlarının ve kayyımlık dosyasının temini, zabıta araştırması ile usuli dairesinde gerekli ilanların yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21842, Karar No: 2012/22220, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21842 E.  ,  2012/22220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av. ...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/04/2002-01/03/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25952, Karar No: 2013/3011, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25952 E.  ,  2013/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin emsal karşılaştırması suretiyle; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14011, Karar No: 2012/18769, Tarih: 21.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14011 E.  ,  2012/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 gün ve 2009/326-2010/393 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/03/2012 gün ve 2010/11513-2012/3370 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, iki ortağından biri olduğu davalı şirketin 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararında, imzası taklit edilerek şirketi tek başına temsil yetkisinin diğer ortak ...'a verildiğini, bahsi geçen ortağın usulsüz işlemleri ile şirket adına borç senetleri tanzim edildiğini, taşınmazların satıldığını, bir kısım taşınmazlar üzerine ipotek tesis edildiğini, şirketin sahip olduğu markaların üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürerek, söz konusu 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğünün tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve asli müdahil ... vekili, ortaklar kurulu karındaki imzanın davacıya ait olduğunu, imzanın tanıklar huzurunda atıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ve müdahil vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı müdahil vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 07.03.2012 günlü, 2010/11513 Esas-2012/3370 Karar sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak feri müdahil sıfatını almış ve lehine katıldığı tarafın mahkemece verilen kararı temyiz etmesi nedeniyle kendisi de katıldığı tarafla birlikte hükmü temyiz etme hakkını kullanmış ancak bu kez tek başına karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olan feri müdahilin, lehine katıldığı davalı tarafın karar düzeltme yoluna başvurmaması karşısında tek başına karar düzeltme yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda karar düzeltme yoluna başvuru hakkı olmayan feri müdahilin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle feri müdahil ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.