muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14459, Karar No: 2009/17501, Tarih: 24.11.2009

Bu nedenlerle; öncelikle, 135 sayılı parselin 8.580 m2 yüzölçümlü bölümünün komisyon kararı ile maliki gösterilen ...’ya dava dilekçeleri ve duruşma gününü bildirir davetiye 7201 Sayılı Tebligat Yasasına uygun olarak tebliğ edilip davaya katılımı sağlanarak husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulmalı, 1942 yılı ... orman kadastro harita ve tutanak örnekleri ile ... Köyü 1957 ve 1976 yıllarına ait memleket haritaları ile orto - foto haritaları 184, 189, 195 ve 198 sayılı parsellere ait mahkemenin 2003/74 (Dairenin 2008/11455), yine 133 ila 138, 153 ila 183 sayılı parsellere ait 09.07.2008 gün 2003/57-35 (Dairenin 2008/14459) sayılı dosyası içinde olduğundan 1944, 1957 ve 1976 tarihli memleket haritalarının yapımına esas olan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan ve ziraat yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07

. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, 623 ila 649 orman sınır noktaları bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları uyumsuz olduğundan yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, taşınmazların 1942 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının dışında kalması, bu yerlerin orman sayılmaması için yeterli olmayacağından ayrıca, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevreleri incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazların eylemli durumu üzerinde neler bulunduğu ( bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, meşelerin ağır tohumlu ağaçlar grubunda olması nedeniyle rüzgar ya da diğer doğa olayları ile tohumlarının başka yerlere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce arazi üzerinde bulunmayan meşe ağaçlarının tozlaşma sonucu yetişmeyeceği, baskı ve tahribin ortadan kalkmasıyla daha önce taşınmaz üzerinde bulunan meşelerin yanması veya herhangi bir nedenle tahrip edilmesi sonucu toprak üstünde kaldırılan meşe ağaçlarının toprak altında kalan köylerden çıkan sürgünlerin yeniden meşe ormanına dönüşeceği, ormancılık biliminin gereği olduğu, bu köyde 1945-1952 yıllar arasında bir çok orman yangını çıkartıldığı Dairede temyiz incelemesi yapılan bir çok dava dosyası (Örneğin Pendik Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2000/730, Dairenin 2008/17387 sayılı) içindeki bilgi ve belgeler ile yangın tutanaklarından anlaşıldığından çekişmeli parseller üzerinde bulunan dağınık ve yaşlı meşe ağaçlarının durumu bu ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası, eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile eylemli durumuna göre orman sayılan yerlerden ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak inceleme, uygulama ve araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası dışında, öncesi itibariyle de orman sayılmayan ve zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduklarının tesbiti halinde, bu kez adına tescil kararı verilerek kişiler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; çekişmeli taşınmazlara kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımıyla ve kadastro fen bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, vergi kayıtlarının kapsamı 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesine uygun olarak belirlenmeli, bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, keşif ve uygulama bilirkişilerin düzenleyecekleri ortak ve birleşik krokiye ayrı ayrı renklerle yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği maddi olaylara dayalı olarak sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; 1962 yılında yapılan tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 1962 yılından sonra sürdürülen zilyetliğin davacı ya da davalılar yararına bir hak doğurmayacağı düşşünülmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, tesbit malikleri yanında, eklemeli zilyetler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmeli, 165 parsel sayılı taşınmazın tesbit maliki olan ... yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki harici satışlara değer verilmeyerek kadastro komisyon kararı iptal edilerek 165 sayılı parsel ...’in tüm mirasçıları adlarına tapuya tescil edilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılardan ... ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılardan ... ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle ...’ın temyiz itirazlarının REDDİNE,

3) Yukarıda 3 ve 4. bentte açıklanan nedenlerle ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının REDDİNE,

4) Yukarıda 3. bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin 151 sayılı parsele, 5. bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin 159 sayılı parsele, 6. bentte açıklanan nedenlerle ... ve arkadaşlarının 165 sayılı parsele, Orman Yönetiminin 153, 154, 155, 156, 160, 163 ve 164 sayılı parsellere, Hazinenin ise 151 sayılı parsel dışındaki çekişmeli tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 24.11.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6072, Karar No: 2014/14166, Tarih: 11.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6072 E.  ,  2014/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/127115

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.01.2010

NUMARASI : 2007/329 Esas, 2010/15 Karar

SUÇ : Tehdit, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında, amcasının oğlu A.. C.. ile mağdur C.. B.. arasında geçen bir olaydan sonra katılanların kendisine kızdığını ve bu olay nedeniyle iftira attıklarını beyan etmesi karşısında, sanıkla katılanlar arasında suç atfını gerektirir nitelikte, önceye dayalı bir husumet bulunup bulunmadığı ve gerçekte ismi geçen kişiler arasında sanığın bahsettiği gibi bir olayın yaşanıp yaşanmadığı araştırılmadan, olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olmadığı anlaşılan tanıklar Hayri ve Emin'in beyanlarına dayanılarak, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11481, Karar No: 2022/12320, Tarih: 24.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11481 E.  ,  2022/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/5899 esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın soruşturma kapsamında savunması alındığı esnada bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi olan adersine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; 03.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının

gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak birlikte incelenen Dairemizin 2021/5899 esas sayılı dosyasına konu 10/01/2016 tarihli eyleme ilişkin dava dosyasının, incelemeye konu suça ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi, sonucuna göre deliller birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

3- Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak birlikte incelenen Dairemizin 2021/5899 esas sayılı dosyasına konu 10/01/2016 tarihli eyleme ilişkin dava dosyasının, incelemeye konu suça ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi, sonucuna göre deliller birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3927, Karar No: 2014/6591, Tarih: 24.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3927 E.  ,  2014/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralamaya yardım.

HÜKÜM : Tüm sanıklar yönünden;

Mağdur ...'a yönelik eylemleri nedeniyle, TCK'nın 86/2, 86/3-e, 39, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000.'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.

Sanıklar ... ve ... yönünden;

Kasten öldürme suçundan, TCK'nın 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden;

Kasten öldürmeye yardım suçundan, TCK'nın 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK'nun 305/1 maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz de olmadığından, sanıklar müdafiinin bu suçlarla ilgili temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktül ...'ı kasten öldürme, sanıklar ... ve ...'in maktül ...'ın öldürülmesine yardım etme suçları ile sanık ...'in maktüle yönelik eyleminin sübutu kabul, sanıklar ..., ... ve ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., .... ve ... müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde sübuta, suç vasfına, haksız tahrike vesaireye, sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin sübuta, suç vasfına, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına, takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ...'in maktül ...'ı kasten öldürme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in maktül ...'ın öldürülmesine yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...'in maktüle yönelik eyleminden kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde maktül ... ile yanındaki şahısların halden çıkmak üzere oldukları sırada, sanıklar ..., ... ve ... maktül ile yanındaki şahısların yollarını keserek onlara vurmaya başladıkları, diğer sanıklar ile kimliği tespit edilemeyen şahısların da gelerek kavgaya dahil oldukları, sanık ...'in maktülün kafasına av tüfeğinin dipçiği ile defalarca vurduğu olayda, sanık ...'in diğer sanıklarla birlikte sanık ...’in eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığı, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 39.maddesinin 2.fıkrasının "c" bendi kapsamında yardımcı fail olduğunun kabulü gerektiği düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu

itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 24/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

24/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafii Avukatlar ..., ..., ..., ... ile ...'ın yokluklarında 25/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.