muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1155, Karar No: 2015/1922, Tarih: 19.06.2015

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada

hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanığın 15.11.2012 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışmaya giren grup içinde yer alarak vahim nitelikteki öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin iddia ve kabul edilmiş olması ve aynı grup içerisinde yer alan diğer sanıklar hakkında ayrıca Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/10- 84- 85- 86- 87- 88- 89- 90- 91- 92- 93- 94 -95- 96- 97- 98- 99- 100- 101- 102- 103- 104- 106 esas sayılı dosyalarında aynı olaya ilişkin anayasayı ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2013/10 esas sayılı dosyada sanık olan ..... beyanları ile 14.01.2013 tarihli teşhis ve yer gösterme tutanaklarının bulunması karşısında aralarındaki CMK'nın 8. maddesi anlamında hukuki ve fiili bağlantı bulunan davaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 15.11.2012-12.10.2012-15.04.2011 tarihli eylemlere ilişkin delil olarak kabul edilip hükme esas alınan, sanığa ve başka dosya sanıklarına ait öz eleştiriler ile ...'nın öldürülmesine dair dosyadaki notların bir kısmının okunaksız fotokopilerden ibaret olduğu anlaşılmakla, adli emanette kayıtlı olduğu anlaşılan bu dokümanların getirtilerek denetime olanak verecek şekilde asılları ya da okunaklı ve onaylı örnekleri dosyaya konulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Sanığın 15.11.2012 tarihinde olay yerinde birlikte yakalandığı Bülent Keser'in yargılandığı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/5 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenerek, ayrıca denetime olanak sağlayacak biçimde onaylı ve okunaklı örnekleri dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabi

hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

19.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda, duruşmada sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nin yokluğunda, 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/14863, Karar No: 2017/1004, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14863 E.  ,  2017/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Aile Mahkemesince ise davanın, nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun "Vesayet" başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın "Hısımlık" başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, "Tanıma" ve "Hâkimin hükmü" ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan "babalık karinesi" uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan "babalık karinesi" uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve "Genetik annenin kocası olmayan" kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, "gerçeğe aykırı beyana

dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi" davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, "Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi" davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, "Babalık karinesi" gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi "Soybağı davası" niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında "Yargılama usulüne" ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usûlü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/9181 esas 2015/7 davaname nolu davanamesi ile; davalılardan ...'ın resmi olarak ... ile evli gözükse de 2009 yılından beri ayrı yaşadığı, 2009 yılından itibaren davalı ...'ın gayriresmi olarak 3 yıl boyunca davalı ... ile yaşadığı, bu birlikteliği esnasında 09/09/2013 tarihinde ... isimli bir kız çocuğunu Özel ... Erciyes Hastanesinde dünyaya getirdiği, bu aşamadan sonra davalı ...'ın resmi eşi ...'den korkması sebebiyle ev arkadaşı olan diğer davalı ...'ye, ...'yı üzerine kaydettirmesi için teklifte bulunduğu, ...'nın da bu teklifi kabul ederek 18/11/2013 tarihinde ... İlçe Nüfus Müdürlüğüne giderek ... isimli çocuğu kendi üzerine yazdırdığı, daha sonra yapılan soruşturmada davalılar ..., ... ve ...'in olayı bu şekilde anlattıkları, ...'ın özel hastanede doğum esnasında ... isimli şahsa ait kimliklerini kullandığı ancak bu konuda da yapılan soruşturmada doğum yapan şahsın ... olduğunun tespit edildiği, bu kapsamda ... ili ... ilçesi ... nüfusuna kayıtlı ... ve ... kızı 01/10/2013 doğumlu ...'nın soybağının düzeltilerek annesi olan ...'un nüfusuna kaydı ile baba isminin "..."olarak ve doğum tarihi 09/09/2013 olarak nüfusa tesciline karar verilmesi kamu adına talep edilmiştir. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden "Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi" davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7274, Karar No: 2007/7680, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7274 E.  ,  2007/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün (veya Karayolları Genel Müdürlüğünün) 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının "4" numaralı bendinin metinden çıkarılmasına yerine "davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, tümcesi yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4342, Karar No: 2014/8254, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4342 E.  ,  2014/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/292-2013/821

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. G.. ve E.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 04/07/2008 tarihinde davacıların murisi T.. Ö.. yolcu olarak bindiği motosiklete davalıların maliki, sürücüsü, Zorunlu Mali Sorumluluk sigortacısı olduğu 16 Z 9753 plakalı aracın çarpması neticesinde meydana gelen kazada davacıların murisinin öldüğünü, kaza sırasında trafik lambalarının çalışmadığını, buna rağmen davalı sürücü S.. G..'in trafik akışını kontrol etmeden ve kavşakta hiç beklemeden sola dönüş yaptığını ve kazaya sebebiyet verdiğini, trafik sinyalizasyonunun ve lambalarının çalışmamasının da kazada etkili olduğunu belirterek anne ve baba için ayrı ayrı 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın davalı sigortacıdan limit dahilinde olmak üzere tüm davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00 TL, kardeş için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 55.000,00 TL manevi tazminatın sigortacı haricindeki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.02.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 27.732,34 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili; Kazada sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, kusurun ve zararın ispatı gerektiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk sigortacısı olan müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, müvekkilinden dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.. G.. ve E.. Y.. vekili; Kazada motosiklet sürücüsünün kusurlu olduğunu, sinyalizasyon sisteminin çalışmaması nedeniyle belediyenin de kusurunun bulunduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ile benimsenen bilirkişi raporuna göre ve ıslah doğrultusunda; davacı Anne Remziye için 8.319,70 TL, davacı baba Mehmet için 8.319,70 TL maddi tazminatın davalılar S.. G.., E.. Y.. için 04/07/2008 kaza tarihinden, davalı ....Sigorta AŞ için ise 17/04/2009 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar S.. G.., E.. Y.. ve ... Sigorta AŞ'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı Anne R.. Ö.. için 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı Baba M.. Ö.. için 20.000,00 TL manevi tazminatın, E.. Ö.. için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar S.. G.. ve E.. Y..'dan alınarak davacılara verilmesine, davalı Bursa Büyükşehir Belediyesi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı

S.. G.. ve E.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

S.. G.. ve E.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacının manevi tazminat bakımından dava dilekçesinde ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında bir talebinin bulunmamasına göre, davalı Sübhan ve E.. G..vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar desteği Bağ-Kur'lu olup olay tarihinde yürürlükte bulunan 1479 Sayılı Bağ-Kur Yasası'nın 63. maddesinde üçüncü bir kişinin suç sayılır hareketi ile bu sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında Kurumun, sigortalıya gerekli yardımı yaparak sorumlulara rücu edeceği düzenlenmiştir.

Sigortalının ölümü nedeniyle annesi olan davacıya SGK tarafından peşin sermaye değeri 55.276,99 TL olan aylık bağlanmış, SGK tarafından Bursa 5. İş Mahkemesinin 2009/799 sayılı dosyasında aynı davalılar aleyhinde rücü davası açılmıştır.Mahkemece davalıların bu konuda savunması üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülüklerde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elem, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılar lehine daha düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elem, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılar lehine daha düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. G.. ve E.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. G.. ve E.. Y..'a geri verilmesine 22.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2791, Karar No: 2011/7535, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2791 E.  ,  2011/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle maddi tazminatın reddine, 8.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 4.10.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 11.11.1999 tarihinde meslek hastalığı sonucunda %16,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin davanın reddine dair önceki kararının davacı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin kusur bilirkişi raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığına ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının maddi zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde tara vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin Meslek hastalığının ayrı zamanlarda ve değişik işverenlere ait işyerlerinde geçen çalışma sonucu oluştuğunun, bu işyeri işverenleri arasında Borçlar Kanununda öngörülen dayanışmalı sorumluluk esaslarının bulunmadığının kabul edilerek, davacının çalışmalarının geçtiği iki ayrı işyerindeki çalışma sürelerine göre davacıda görülen meslek hastalığına her bir işyerinin katkısının ve kusurunun ayrı ayrı değerlendirildiği kusur raporunun hükme esas alınması doğrudur. Manevi tazminatın takdiri de bu nedenle yerindedir.