muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8229, Karar No: 2015/4625, Tarih: 28.09.2015

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanığın işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanığın savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Çoğunluk kararında belirtilen AİHM Kararları inceleme konusu dosyaya uygun örnek kararlar değildir. Çünkü kanuna açıkça aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen suça konu eşya ve sanık savunması dışında delil mevcut değildir. Sanığın ikrar olarak kabul edilen savunmasına neden itibar edilemeyeceğinin gerekçeleri yukarıda açıklanmıştı. Pozitif hukukumuzda hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme mevcut olmadığı gibi yerel mahkemece bu hususlar gerekçeli kararda hiç tartışılmamıştır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/20227, Karar No: 2016/14863, Tarih: 13.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/20227 E.  ,  2016/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Fide Üretim A.Ş.vekili avukat ..., diğer davalı.... Bütün ile davacı ... vekili avukat ...., diğer davacılar ... ve diğerleri vekili avukat ...'nun gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., 18.1.2010 tarihli dava dilekçesi ile,20.8.2009 tarihli fatura ile davalı ...’tan, 31.8.2009-11.7.2009 tarihli faturalarla ise davalı ..... Şirketinden, davalı ... Fidenin ürettiği... Karpuz Fidelerini satın aldığını, tekniğine uygun olarak yetiştirdiği halde, meyvelerin üzerinde zamk şeklinde akıntılar oluşup meyveleri çürüttüğünü, 28.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığını, bakteriyel bir hastalık olan meyve yanığı hastalığının tesbit edildiğini bildirerek 86.114 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın satıcı ve üretici firmalardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı ..., 27.1.2010 tarihli, dava dilekçesi ile, 14.7.2009 tarihli fatura ile, davalı ... Fidenin ürettiği aynı cins karpuz fidelerini satın alıp tekniğine uygun olarak yetiştirdiği halde bakteriyel hastalık nedeniyle ürünün zarar gördüğünü, 27.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığını bildirerek 22.000 TL tazminatın üretici ve satıcıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı ..., 20.1.2010 tarihli dava dilekçesi ile davalı ... Fidenin ürettiği aynı cins karpuz fidelerini davalı...Tarım Kredi Kooperatifinden 30.3.2009 tarihli fatura ile satın alıp tekniğine uygun olarak yetiştirdiği halde, bakteriyel hastalık nedeniyle ürünün zarar gördüğünü, 15.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığını bildirerek, 128.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı ..., 7.10.2009 tarihli dava dilekçesi ile, davalı ... Fidenin ürettiği aynı cins karpuz fidelerini, davalı ...’tan satın alıp tekniğine uygun olarak yetiştirdiği halde bakteriyel hastalık nedeniyle ürünün zarar gördüğünü, 28.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığını bildirerek 45.150 TL tazminatın üretici ve satıcıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece asıl ve birleşen davacılar ..., ... ve ... hakkındaki davaların kabulüne, birleşen davacı ... tarafnıdan açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece asıl ve birleşen davacılar ..., ... ve ... hakkındaki davaların kabulüne, birleşen davacı ... tarafnıdan açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı tarafından üretilerek diğer davalılar aracılığıyla asıl ve birleşen davacı çiftçilere satışı yapılan karpuz fidelerinin ayıplı üretilmesi nedeniyle yetişen ürünlerde oluşan Karpuz Meyve hastalığı nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dava konusu Karpuz Meyve Yanığı hastalığı tespit edilen ürünlerin ekiminde kullanılan karpuz fidelerinin davalı .. tarafından üretilerek davacılara satışının yapıldığı dosya kapsamı itibariyle sabit olup,bu hususta uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yargılama kapsamında alınan bilirkişi heyet raporunda, dava konusu davacılara ait tarlalarda dikimi yapılan karpuz fidelerinin tekniğine uygun dikilerek ve gerekli bakım yapılarak hasat aşamasına getirildiği,bitkinin normal geliştiği ancak karpuzlarda çatlama ve çürümelerin olduğu,karpuzlarda zamk akıntıları oluşarak çatlaklardan içeriye girerek bozulmasına sebebiyet verdiği,bu tarlalardan tespit sırasında alınan numuneler üzerinde yapılan laboratuvar incelemesi sonucu bakteriyel karpuz meyve yanığı hastalığının tespit edildiği, ayrıca tarım müdürlüğünün yazısında özellikle...ve ... ilçelerinde bir çok yerde kabak aşılı fide cinslerinde bu hastalığın olduğunun tespit edilmesi itibariyle davacılara ait tarlalardaki hastalığında bu hastalık olduğu belirtilerek,tespit bilirkişi raporundaki hesaplama ve tespitler benimsenmek suretiyle davacıların maddi zararları hesaplanmıştır.

Davalı...tarafından yargılama aşamasında dosyaya sunulan bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile temyiz itirazına konu edilen hususlarda ve özellikle bilirkişi raporunda karpuz ürününde var olduğu belirtilen hastalığın davacılara ait tarlalara davalı şirket tarafından üretimi yapılan fideler yoluyla bulaşıp bulaşmadığı, bulaşma nedeni ve özellikleri gibi hususlarda bir değerlendirme yapılmadığı,ayrıca davacılara ait tarlalardan elde edilecek ürün miktarına ilişkin çelişkiler bulunduğu,yine elde edilen ürünlerin tespit tarihleri itibariyle piyasa rayiç fiyatlarına ilişkin olarak tespit tarihleri arasında bir hafta gibi kısa bir süre olmasına rağmen iki katına yaklaşan fiyat farklarının bulunduğuna dair itirazların ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.Mahkemece davalı şirketin bilirkişi raporuna yaptığı bu itirazları karşılamaya yönelik olarak bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadığı gibi bu itirazları karşılayacak şekilde mahkeme kararında bir gerekçe ve değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca mahkemece davalı şirketin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları kapsamında ek bilirkişi raporu alınmak suretiyle gerekli inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ...yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcın istek halinde iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5988, Karar No: 2022/8180, Tarih: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5988 E.  ,  2022/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın yetkilisi olduğu...Piliç ve Akyem Anonim Şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan... ve ..., kamera sisteminin arızalanması üzerine, tamirini yapmak için çatıya çıktıkları esnada, ayağı kafes tele takılan...'in dengesini kaybederek, çatı üzerindeki çinkoların arasına aydınlık amacıyla konulmuş şeffaf bakalit levhanın üzerine basmasıyla aşağı düşmesi şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, sanığın çalışanına eğitim verilmesini sağlamadığı, kişisel koruyu donanım temin etmediği, yüksekte çalışmaya uygun koruyucu yapılar bulundurmadığı gözetildiğinde anılan davranışlarıyla asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, kusur durumuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1366, Karar No: 2018/2081, Tarih: 12.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1366 E.  ,  2018/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 18.01.2008, 04.02.2008 ve 07.02.2008 tarihlerinde borcundan dolayı mühürlenen sayacın mührünü kopartıp elektriği kullanmaya devam etmek suretiyle üzerine atılı mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; 3 farklı mühürleme tutanağının olması, 18.01.2008 tarihli sayaç mühürleme tutanağında elektrik sayacının T7 nolu mühür pense ile mühürlendiğinin, 04.02.2008 tarihli tutanakta mühür pensesinin numarasının yazılmadığının, 07.02.2008 tarihinde ise sanığın mühür bozma suçunu işlediğinin tespit edildiğinin ve aynı tarihli mühürleme tutanağı düzenlendiğinin anlaşılması, 07.08.2008 tarihli Osmangazi EDAŞ Müdürlüğünün yazısında da 18.01.2008, 04.02.2008 ve 07.02.2008 tarihli sayaç mühürleme tutanaklarının ilgili abonenin elektriğinin kesildiğini gösteren belgeler olup kaçak tutanağı hükmünde olmadığından suç duyurusu yapılmadığının belirtilmesi ve sanığın bir kez mühürleme yapıldığını savunması karşısında; sanığın 18.01.2008 tarihinde mühürlenen elektrik sayacının mührünü 07.02.2008 tarihinde bozmak suretiyle tek bir mühür bozma suçunu işlediği dosya kapsamından anlaşıldığı halde zincirleme şekilde mühür bozma suçunu işlediği kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 43., 62. ve 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince sanığın cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına”, “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının 1 tam gün karşılığı taktiren 20.00 TL hesabı ile sonuç olarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” paragraflarının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10520, Karar No: 2013/6333, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10520 E.  ,  2013/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebepler ile temyiz edenin sıfatına göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)6183 sayılı Kanunun 58. maddesindeki, "... İtirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir." düzenlemesi gereğince ödeme emrinin iptali isteminin reddine karar verilen asıl alacak üzerinden % 10 zammın davacıdan tahsiline karar verilmemiş olması;

3-)1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükümdeki "Davalı tarafın % 10 haksız çıkma tazminat talebinin reddine" ibaresi silinerek yerine "Asıl alacak üzerinden 3657,61 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresi yazılmasına; "5.300,00 TL nispi" ibaresi silinerek yerine "1200,00 TL" ibaresi yazılmasına, gerekçeninde buna uygun hale getirilmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16319, Karar No: 2014/12836, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16319 E.  ,  2014/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/1065-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8905, Karar No: 2006/12039, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8905 E.  ,  2006/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Lüleburgaz İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu .......’e ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin isabet ettiği davalının bedeli paylaşıma konu araç üzerine fiilen haciz koymadığını, kaydi haczin ancak fiili hacizle tekemmül edeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce trafik sicili üzerinden yapılan araç hacizlerinin geçerli olduğu, sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20 nci maddesi uyarınca araçların trafik siciline kaydı zorunlu taşınırlardan olmasına ve bu sicil üzerinden yapılan hacizlerin, hukuki bakımdan fiilen hacizden farklı bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22188, Karar No: 2010/3262, Tarih: 23.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/22188 E.  ,  2010/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Develi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birlik görevlerini yerine getirmeyen, davacı-davalı kocaya evin tapusunu vermediği taktirde evi terk etmekle tehdit eden kadın yanında, eşini darp eden kocanın da kusurlu olduğu, taraflardan birini baskın ya da ziyade kusurlu kabul etmenin mümkün bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı-davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının ayrı yaşamada haklı olduğu anlaşılmaktadır. Birleşen nafaka davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyize konu hükmün 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2010 (Salı)