muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5251, Karar No: 2011/6151, Tarih: 11.07.2011

8. Ceza Dairesi 2011/5251 E., 2011/6151 K.

**8. Ceza Dairesi 2011/5251 E., 2011/6151 K.**

**- GENEL GÜVENLİĞİ TEHLİKEYE SOKACAK ŞEKİLDE YANGINA NEDEN OLMA

- KASTEN YANGIN ÇIKARMA

- MALA ZARAR VERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 152 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 170 ]

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın mağdur Bahattin'e ait evi ateşe vermesi ve çıkan yangının yandaki binalara sirayet etmesi üzerine 4 evin yanması şeklinde yakarak zarar vermekten ibaret gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde anılan Yasa'nın 170/1-a madde ve fıkrası ile hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.07.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemenin suçu tavsifinin yerinde olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne muhalifim.

Üye H. Akdağ
Yargıtay — Esas No: 2010/6388, Karar No: 2012/1072, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6388 E.  ,  2012/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2006-28/07-2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. maddede çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olma hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilirler. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapamaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nın bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda; her iki dava türünün taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı SGK ve davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Oto. Mobilya Besicilik Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15620, Karar No: 2016/4360, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15620 E.  ,  2016/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... mahallesi 104 ada 1 parsel sayılı 13927064,10 m² yüzölçümündeki taşınmaz,... niteliğiyle ... adına tespit edilerek, 09/09/2008 – 09/010/2008 tarihleri arasında askı ilânı yapılmıştır.

Davacı 18/11/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile 35 yıldır kullanımında bulunan taşınmazın 104 ada 1 sayılı parsel içinde kaldığı iddiasıyla asliye hukuk mahkemesinde tapu kaydının iptaline karar verilerek adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde... kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu ve fen bilirkişi raporunda (F) harfiyle işaretli bölümün... içi açıklık (B), (C), (D), (E) ve (F) harfiyle işaretli bölümlerin ise... sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16275, Karar No: 2013/22749, Tarih: 07.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16275 E.  ,  2013/22749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Dava Tarihi : 20/06/2011

Hüküm : Davanın Reddi

Temyiz edenler : Davalı ve Davacı vekilleri

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ''dava'' ibaresi yerine, ''suç'' ibaresine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tamamen reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine lehine vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinde dilekçe yazım ücretine ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan ''2.400'' TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13215, Karar No: 2020/561, Tarih: 21.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13215 E.  ,  2020/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet, hükümleri katılanlar vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ...'in Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkan Yardımcısı olduğu, sanıklardan ...'ın...Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin Yönetim Kurulu Başkanı olduğu, diğer sanık ...'ında şirketin Genel Müdürü olduğu, ...da eğitim yapıları güçlendirme ve onarım inşaatı sözleşme paketi kapsamında pek çok okulun güçlendirme işini ihaleye aldıkları ve okulların güçlendirme işlerini taşeron firmalara devrettikleri, katılanlar ... ve ...'ın da söz konusu taşeronlardan oldukları, belirtilen güçlendirme ve onarım işini taşeron olarak, sanıkların yöneticisi oldukları şirketin devralmaya ilişkin anlaşma aşamasında sanıkların katılanlara katılan ...'in kendilerine ait olan...Mühendislik İnş. ve Tic. Ltd. Şti'nin gizli ortağı olduğunu, %51 hissesinin katılan ...'e ait olduğunu, o yüzden her hangi bir sorun çıkmayacağını, katılan ...'in en ufak bir sorun çıkmasına müsamaha etmeyeceğini söyleyerek, mağdurlar ... ve ...'ı inandırıp sözleşme imzalamalarına sebep oldukları, akabinde katılanlara iş yaptırıp hakedişlerini ödemedikleri ve bu suretle atılı kamu görevlileri ile ilişkileri olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının olayda bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin sözleşmeden kaynaklı alacağı alamamış olmaktan ibaret hukuki ihtilaf teşkil ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiş mahkemenin; olayın hukuki anlaşmazlık niteliğinde olduğu ve nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurları yönüyle oluşmadığı gerekçelerine dayanan kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11920, Karar No: 2011/18390, Tarih: 21.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11920 E.  ,  2011/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dokrinde belirtildiği ve Yargıtay tarafından da benimsendiği üzere kapitalizasyon faizi Türkiye genelinde %3 ile %15 oranları arasında değişmektedir. Asgari hadden kapitalizasyon faizi uygulanabilmesi için taşınmazın bulunduğu bölgenin nüfus yoğunluğunun fazla ve arazinin de kıt olması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Yalova bölgesi bu nitelikleri taşımamaktadır. Esasen taşınmazın bulunduğu bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında da kapitalizasyon faizi yüzde 4 oranında kabul edilmiştir.

Açıklanan sebeplerle kapitalizasyon faizini yüzde dört oranından daha düşük olarak hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5007, Karar No: 2024/5200, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5007 E.  ,  2024/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/362 E., 2024/922 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/542 E., 2023/986 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşanma kararının 15.04.2021 tarihinde kesinleştiğini ve ortak çocukların velâyetinin davalı anneye verildiğini, ancak mahkeme kararında baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmadığını, davalı annenin baba ile ortak çocukların kişisel ilişki kurmasını engellediğini belirterek çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mahkeme kararında kişisel ilişkiye dair hüküm bulunmadığını, davacının bu durumu istinaf konusu yapmadığını, bu yöndeki kararın kesinleştiğini, babanın çocuklar ile istediği zaman görüştüğünü, bazen aylarca arayıp sormadığını, sonra yine aradığını, davanın kötü niyetle açıldığını, davalının kişisel ilişki kurulmasından yana olduğunu, hatta yalnızca iki haftada bir değil, her hafta, hafta içlerinde de görüşme sağlanması gerektiğini belirterek öncelikle dava koşulu bulunmadığından ve dürüstlük kuralına aykırı davranarak dava açıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanma kararı ile ortak çocukların velâyetlerinin anneye verildiği, baba ile kişisel ilişki kurulmadığı, her ne kadar davalı anne baba ile çocuğun görüşmesine engel olmadığı istediği zaman görmesine izin verdiğinin beyan etmiş ise de, velâyet kendisine verilmeyen tarafın mahkemece kişisel ilişkinin düzenlenmesini her zaman isteyebileceği, burada yasal bir hakkın kullanımı olduğu, kötüniyetten bahsedilemeyeceği, mahkememizce alınan 21.11.2022 tarihli sosyal inceleme raporu uyarınca, çocuk ile baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulmasının gerektiğinin belirtildiği, davacının iş bu dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, davayı açmakta haklı olduğundan davacı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedileceği, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin karşı tarafın iradesine bırakmanın taraflar arasında sorun çıktığı takdirde çocuğun aleyhine olacağı, çocuk ile baba arasında düzenli bir kişisel ilişkinin kurulmasının çocuğun yararına olacağı, gerekçesiyle davanın kabulüne, ortak çoçuklar ile davacı baba arasında; her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'e kadar, tek yıllarda Ramazan Bayramının 1. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'e kadar, çift yıllarda Kurban Bayramının 1. günü saat 10.00'dan 4. günü saat 17.00'e kadar, her yıl sömestri tatilinin ilk haftası 1. günü saat 10.00'dan 7. günü saat 17.00'e kadar, Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 30. günü saat 17.00'e kadar yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına hükmetmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kötü niyetle ve dürüstlük kuralına aykırı olarak açıldığını, boşanma kararında kişisel ilişkiye hükmedilmemesinin istinaf konusu yapılmadığını, aradan bir yıl geçtikten sonra kesin hüküm bulunan bir konuda dava açılması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının istediği zaman çocukları ile kişisel ilişki kurabildiğini, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini, boşanma kararında kurulmamış olan ve davacı tarafından da istinaf konusu yapılmayan konuda aleyhe yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin haksız olduğunu belirterek davanın kabulü ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazları tekrarlayarak davanın kabulü ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü ile yargılama gideri ve vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17217, Karar No: 2019/3441, Tarih: 15.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17217 E.  ,  2019/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının davalı fabrikanın depo bölümünde kargo yükleme boşaltma işinde çalışırken 10.02.2009 tarihinde kargoları indirip kaldırması esnasında yere yığılıp kaldığı, akabinde belinde oluşan kırık nedeniyle 4 adet platinin takılması ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-a ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir

1- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 13. maddesinde İş Kazası;

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

2-5510 sayılı Kanun 14. maddeye göre, “meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.” 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun “Tanımlar” başlıkla 3/1-1 bendinde “Meslek hastalığı: Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya çıkan hastalık” olarak tanımlanmıştır.