muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24862, Karar No: 2022/5455, Tarih: 03.10.2022

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet olarak kabul edilebileceği gözetilerek;

Örgütle iltisaklı Feza Eğitim Kurumlarında öğretmen olarak çalışan, dijital materyallerinde örgütle iltisaklı sitelere erişimi tespit edilen, Zaman Gazetesi yöneticilerinin gözaltına alınmasına yönelik düzenlenen protestoya katılan sanığın, örgüt liderinin talimatından sonra, 17.07.2014 tarihinde başka bankadan kredi çekip, aynı gün Bank Asya'daki hesabına yatırarak ve 06.02.2015 tarihinde yeni katılım hesabı açarak örgütün finans kaynağı olan Bank Asya'ya maddi destek sağlamak suretiyle örgüte yardım kasdının oluştuğu anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5913, Karar No: 2013/5741, Tarih: 17.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5913 E.  ,  2013/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜRKOĞLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,  çaplı taşınmazdaki suya elatmanın önlenmesi ve kuyu suyunun aidiyetinin tespiti isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK. nun 186. (1086 sayılı HUMK. nun 376.) maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin; HMK.nun 297.(HUMK.nun 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu HMK. nun 294/4.(HUMK. nun 38l/son)  maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK. nun 298/2 (HUMK. nun 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK. (HUMK.) nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda; kısa kararda , aidiyetin tespiti isteği hususunda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmayıp ; gerekçeli kararda ,"bu kuyunun suyunun 72 nolu parsele ait olduğunun tespitine  " denilmek suretiyle,  değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine,  17.04.2013  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4646, Karar No: 2014/11706, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4646 E.  ,  2014/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince temyiz etmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra

2-Davalı ......'ın dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşıldığından bu eksiklik giderildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC
Yargıtay — Esas No: 2020/9835, Karar No: 2021/7025, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9835 E.  ,  2021/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı ... vekili yönünden esastan reddine, davalı ... vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idareler vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı ... vekili yönünden esastan reddine, davalı ... vekili yönünden ise kısmen kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; bu karar, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 10167 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen kararının, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kaldırılarak, fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin sorumluluğun davalı ...'na ait olduğunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın tapu kaydında yer alan takyidatların hüküm altına alınan bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydında yer alan takyidatların hüküm altına alınan bedele yansıtılmasına,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14984, Karar No: 2017/1928, Tarih: 16.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/14984 E.  ,  2017/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare müfettişleri tarafından düzenlenen 29/06/2012 tarih ... sayılı inceleme raporu uyarınca işleteni olduğu ... Eczanesinde bir kısım ilaçların hasta yakınları tarafından alınmadığı, reçete arkası el yazısı ile imza ve telefon bilgisinin yer almadığı gerekçesiyle cezai şart uygulandığını belirterek cezai şart bedeli olan 53.755,50 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın kabulü ile davalı kurum tarafından davacıdan kesilen cezai şart bedelleri ve faizi toplam 61.096,18 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya iadesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında mevcut “Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol” sözleşmesinin "eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınlarına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi" maddesine aykırı davranıldığı iddiasına dayalı olarak davalı kurum tarafından davacı hakkında uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Dava konusu cezai işlemin, davalı kuruma yapılan şikayetler üzerine davalı kurum görevlileri tarafından gerçekleştirilen denetimler sırasında beyanlarına başvurulan hastaların beyanları üzerine tesis edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yapılan soruşturma kapsamında düzenlenen teftiş raporunda; ifadeleri alınan hastalardan net bir şekilde reçetesinde kayıtlı hastalığının ve ilaç raporunun olmadığını ve belirtilen ilaçları ... Eczanesinden almadığını ifade eden tek kişinin ... olduğu belirtilmiştir. Uyuşmazlık maddi vakıaya ilişkin olmakla tanık dinlenmesi mümkündür. Mahkemece bu bağlamda davacı tanıkları dinlenmiş ise de, soruşturmada ismi geçen diğer tanıklar ve özellikle ... dinlenmemiştir. Mahkemece davalı kurumun denetimi sırasında ifadesine başvurulan hastaların tamamı dinlendikten sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29912, Karar No: 2014/3055, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29912 E.  ,  2014/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/96467

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/1410 (E) ve 2011/2231 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son verilen beyanname örnekleri getirtilip, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3383, Karar No: 2011/6518, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3383 E.  ,  2011/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesine göre davalıların para cezası ile cezalandırılması davasına dair Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 13.10.2009 günlü ve 2009/61 esas 2009/2300 karar sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 26.10.2010 günlü ve 2010/10935 esas 2010/13965 karar sayılı ilama karşı davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden incelenmesinde; davacı tarafından davalılar aleyhine açılan projeye aykırılıkların giderilmesi istemli davanın mahkemece kabul edildiği ve bu kararın 21.07.2008 tarihinde kesinleştiği, anılan kararda davalılara projeye aykırılıkların giderilmesi için 30 gün süre verildiği, bu sürenin geçmesinden sonra 19.08.2008 günü ilamın icraya konulduğu, ilamın icrası sırasında projeye aykırılıkların giderilmiş olduğu yolundaki icra memuru işleminin iptali için davacı tarafından açılan davanın İcra Hakimliğince kabulü ile yerine getirilmeyen hususların aynen infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 33/son maddesi gereğince tespit edilen süre içerisinde hakimin kararını yerine getirmeyenlere aynı mahkemece idari para cezası verileceği belirtilmiş olup, mahkemece verilen 30 günlük süre içerisinde hakimin verdiği kararın yerine getirilmediği yukarıda özetlenen dosya kapsamı ile sabit olduğundan davanın reddine ilişkin kararın bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından Dairemizin 26.10.2010 tarih ve 2010/10935 esas 2010/13965 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harçlarının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7764, Karar No: 2016/11256, Tarih: 12.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7764 E.  ,  2016/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3091 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dere yatağına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyizine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 30.04.2016 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendiril- mesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1552, Karar No: 2021/3082, Tarih: 23.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1552 E.  ,  2021/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1600, Karar No: 2021/7560, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1600 E.  ,  2021/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuğun kararın verildiği 15/03/2016 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 15/03/2016 tarihinde duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında adli sicil kaydı ve nüfus kaydı alınmaksızın yargılama devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.