muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8257, Karar No: 2022/2801, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8257 E.  ,  2022/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, sonradan atadığı müdafisinin UYAP kayıtlarına göre bir haftalık yasal süreden sonra 18.03.2016 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18960, Karar No: 2014/20739, Tarih: 09.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18960 E.  ,  2014/20739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/268-2014/162

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı S.. D.. ve davalı M.. Ş... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi S.. D.. vekili Av. S.Y.temyizden feragat yetkisini içerir vekaletnamesinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3982, Karar No: 2015/815, Tarih: 12.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3982 E.  ,  2015/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı borçlu ...'den olan alacağının tahsili için icra takibi yaptığını, borçluya ait aracın haczedildiğini, yapılan sıra cetvelinde müvekkilin alacağının 3. sıraya alındığını, 1 ve 2. sıraya davalı yanın alacağının kaydedildiğini, davalı ile borçlu arasında gerçek bir alacak borç ilişkisi bulunmadığını, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesi yönünde sıra cetvelinin düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu, dava dışı borçlunun şirketini kapattığını ve borçlarının ödenmesi için müvekkili ile olan arkadaşlıkları nedeniyle borç aldığını, müvekkiline olan borçlarını da ödemediğini, tüm muamelelerin eksiksiz yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı alacaklının, kambiyo senetlerine dayalı icra takipleri başlattığı ve takiplerin kesinleştiği, takiplerin tarihinin 29.05.2012 ve 04.02.2008 olduğu, davalı ile borçlunun ticari ilişkilerinin uzun süredir devam ettiği, ticaret sicil kayıtlarının şirket savunmalarını doğruladığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun,

birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakati bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanını dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; davalı alacaklı, 30.08.2008 keşide tarihli ve çeşitli miktardaki senetlere dayalı olarak 29.05.2012 tarihinde iki adet icra takibi başlatmıştır. Davacı alacaklı ise 19.10.2007 keşide tarihli senede dayalı olarak 07.02.2008 tarihinde icra takibi başlatmıştır. Davacı alacaklının dayandığı senetler, davalının dayandığı senetlerden önce düzenlenmiş ve takibe konulmuştur.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan ispat yüküne ilişkin ilke çerçevesinde davalının alacağının varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilir nitelikte usulüne uygun birbirine uyan yazılı deliller ile kanıtlayamadığı, davacı tarafça sunulan belgelerin her zaman düzenlenebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; davacı alacaklının da aynı nitelikte senede dayandığı belirtilerek yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13983, Karar No: 2012/18685, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/13983 E.  ,  2012/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :117-235

Dava, tedavide kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından,15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, tedavi başlangıç tarihini de kapsar şekilde halen memur olarak çalışmakta olduğu, tedavisinin 25.11.2009 tarihinde başladığı gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12046, Karar No: 2012/10737, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12046 E.  ,  2012/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3282, Karar No: 2020/5223, Tarih: 01.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3282 E.  ,  2020/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davalı vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde Davacı Sağlık Bakanlığı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...geldi. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Türkiye Kamu Hastaneleri birliğine bağlı ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi ile davalı bankanın ... şubesi arasında 07.02.2013 tarihinde maaş karşılığı promosyon sözleşmesi imzalandığını, 15.09.2014 tarihine kadar hastane personeline ilgili promosyon ödemelerinin davalı banka aracılığıyla aylık olarak aksaksız ödendiğini, bu tarih itibariyle anılan hastanenin ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile birleşmesi gerekçe tutularak kurum çalışanlarının promosyon ödemesinin yapılmadığını, bunun aralarındaki sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek; ödenmeyen 71.060,00 TL promosyon alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, protokol uyarınca hastane personeline promosyon dağıtımı ile ilgili tüm borç ve sorumlulukların, sözleşmenin tarafı olan kamu kurumuna ait olduğunu, müvekkili bankanın ... şubesi ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi arasında düzenlenen protokolün geçerliliğinin 30/03/2015, ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi arasında düzenlenen protokolün geçerliliğinin ise 15/02/2015 tarihinde sona erdiğini, ... Kadın Doğum Hastanesinin protokol tarihinde ... Kamu Hastaneleri Birliğine bağlı iken daha sonra tüzel kişiliğinin sona erdirilerek 28/08/2014 tarihinde yönetim ve mali açıdan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine bağlandığını, 15/10/2014 tarihinde itibaren devredilen hastane personelinin maaşlarının ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin hesaplarından ödenmeye başlandığını, mevcut 07/02/2013 tarihli protokolün ... Kamu Hastaneleri Birliğine bağlı olan hastaneleri kapsadığından Kadın Doğum Hastanesinin tüzel kişiliğinin sona erdirilip idari ve mali yönden ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine bağlanması, personellerinin de tamamının eğitim ve araştırma hastanesi personeli haline gelmesi nedeniyle artık mevcut 07/02/2013 tarihli protokolün uygulanma yerinin kalmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince " Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29/03/2012 tarihinde, yine birliğe bağlı ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 07/02/2013 tarihinde T.Halk Bankası ... Şubesi ile maaş karşılığı promosyon sözleşmesi imzalandığı, ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi ile ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yönetim olarak birleştiği, gerçekleşen bu birleşmenin ardından davalının ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi personelinin ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine aktarılmasını sebep göstererek sözleşmenin 4.7 sayılı "Başka Kurum/Kuruluş/Tüzel kişiliğin herhangi bir nedenle kapatılması/devrolması ya da birleşerek iş bu protokolün tarafı olan ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesine bağlanması durumunda, söz konusu kurum/kuruluş/tüzel kişiliğin maaş ödemeleri, olarak bankamız aracılığı ile yapılacaktır" hükmüne istinaden ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi personeline promosyon ödemeye son verildiği, ... davalı bankanın 07/02/2013 tarihli protokol ile hedeflediği fayda ve protokolün iptal nedeni olarak belirtilen değişikliğin bu faydayı ne yönde etkilediği değerlendirildiğinde, çalışanların maaş ödemelerinin yine aynı banka üzerinden yapıldığı, toplam maaş tutarının aynı şartlarda davalı bankaya aktarıldığı, böylece davalı bankanın protokol ile hedeflediği faydayı sağlamaya devam ettiği, davacı kurum tarafından personel maaşlarının sözleşmelerde belirtilen süre içinde (en az 2 iş günü önceden) davalıya peşin olarak ödendiği dikkate alındığında, davacıyla yapılan anlaşma doğrultusunda ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi personeli için ödenmesi taahhüt edilen banka promosyonunun ödenmemesinde hukuka ve hakkaniyete uyarlılık görülmediği, davalı bankanın protokolün 4.7. Maddesine dayanarak (başka kurum ile birleşme koşulunu ileri sürerek) promosyon ödememesini haklı gösterecek bir unsur bulunmadığı, devrolan hastanenin bütün olarak müstakil hizmet yerine Üniversite içinde aynı hizmeti vermeye devam edeceği, değişik bir statü ve biçim almadığı, bankanın bu uygulamada haksız olduğu, aynı çatı altında toplanan kurumların kamu sağlık kurumları olduğu, aynı personel sayısı ile aynı çatı altına alınmanın davalı bankaya ek bir yük getirmediği, bu durumun promosyon ödemesine son vermenin gerekçesi olamayacağı, davalı bankanın ödemesi gereken promosyon tutarının 327 personel için 19 ay boyunca ödenecek tutarın 273.372,00 TL, aylık ödenecek tutarın 14.388,00 TL, ödenmeyen Ekim-Kasım-Aralık 2014 için 71.940,00 TL olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.3 maddesi kapsamında toplam promosyonun 15/02/2013 tarihinden itibaren ilk maaş ödemesinin yapılması şartı ile protokol bitiş tarihine kadar 1 ayda bir taksitler halinde ödeneceğinin düzenlendiği, bu haliyle ödenmeyen taksitler yönünden davalının ilgili ayın 15