muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3334, Karar No: 2015/5708, Tarih: 22.04.2015

Davalı vekili, müvekkili şirketin genel kurulunun hükumet komiserleri gözetiminde usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, gerçek dışı olduğu iddia edilen pay defterinin yönetim kurulunca temsil ve ilzam ile yetkili kılınmış yönetim kurulu başkanı ve üyesi tarafından düzenlendiğini, defterdeki tüm kayıtların geçmiş kayıtlarla uyuştuğunu, davacıların genel kuruldan önce hisse devrinden haberdar olduklarını, hisse devrinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, pay defterinin her sayfasında payını devreden ve devralandan başka yönetim kurulunu temsile yetkili kişilerin de imzalarının bulunduğunu, bu itibarla hisse devirlerinde yönetim kurulunun onayı olmadığından söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket ana sözleşmesinin 8. maddesinde hisse senetlerinin devrinin yönetim kurulunun muvafakatına bağlı tutulduğu, bu bağlam kuralının yerine getirilmeyerek hisse devirleri için gereken yönetim kurulu muvafakatının sağlanamadığı, bu muvafakatın şirketi temsil ve ilzama yetkili olanların onayı şeklinde değil, tüm yönetim kurulunun onayı şeklinde anlaşılması gerektiği, böyle bir onay bulunmadığı, ortaklık pay defterinin de usulünce oluşturulmamış olması itibariyle delil gücü bulunmadığı, ana sözleşme hükümlerine aykırı olarak genel kurul hazirununda pay sahibi olmayan kişilerin iştiraki ile yeter sayılar oluşmadan karar alındığı gerekçesiyle, davacılardan ... yönünden dosyanın işlemden kaldırılması ve yasal süresi içinde yenilenmemesi nedeniyle davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden ise davanın kabulü ile, davalı şirketin 26.5.2012 tarihinde gerçekleştirilen genel kurulunun yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı anonim şirket genel kurulunun yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, davacılardan ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle dava konusu genel kurul toplantısında alınan kararların butlanla malul olduklarından bahisle hüküm kurulmuş ise de, dava tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 381/1 fıkrası uyarınca çağrının usulü dairesinde yapılmaması ve/veya karar nisabı bakımından bir önem arz etmediği taktirde toplantıya katılmaya yetkili olmayan kimselerin alınan karara katılmış olması olguları ancak bir iptal davasının açılmasına zemin teşkil eder. Bu itibarla, mahkemece iptali istenilen genel kurul kararlarının TTK'nın 381. maddesi çerçevesinde kanuna, ana sözleşmeye ve afaki iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/773, Karar No: 2020/2423, Tarih: 02.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/773 E.  ,  2020/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı ...’ndan olan alacağı nedeni ile takip başlatıldığını, SGK tarafından gönderilen bedelin tamamının davalı ...’a ödenmesine karar verildiğini, oysa davalılar arasındaki alacak ilişkisinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek 27.06.2014 tarihli sıra cetveli niteliğindeki kararın iptaline ve paranın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacının muvazaa yapıldığını ispat edemediği, davalı alacağının daha önce doğduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muvazaa hukuki nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı, alacağının, gerçek bir alacak olduğunu, birbirini teyit eden ve takipten önce düzenlenmiş usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Mahkemece, yukarıda anılan ilke doğrultusunda muvazaanın olmadığına dair davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin kuruluşu, davalının alacağının takip tarihi değil doğduğu tarihin araştırılarak bu tarihin esas alınması sureti ile sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8816, Karar No: 2009/7845, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8816 E.  ,  2009/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespite ilişkin davada Pendik Sulh Hukuk ve İstanbul 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalıdan sipariş üzerine satın alınan mobilyaların eksik ve sipariş olunandan farklı bir şekilde gelmesi nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun Amaç başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Malların katalogdan seçilerek satın alındığı, satın alınan mobilyaların eksik ve istenilen biçimde olmadığı somut uyuşmazlıkta, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

../...

-2-

2009/8816

2009/7845

4077 Sayılı Yasanın 23. maddesi bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre, uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12561, Karar No: 2017/5566, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12561 E.  ,  2017/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında kızı olan mağdureyi, yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk ... ile suç tarihinde evlendirmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrol ve mağdurenin incelenen nüfus kaydından, aynı olay nedeniyle Dairemizin 09.03.2015 gün ve 2014/4408 Esas, 2015/2534 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 gün ve 2015/185 Esas, 2015/292 Karar sayılı dosyası ile yapılan yargılamada, mağdurenin doğum tarihinin 01.10.1988 olarak tashihine karar verildiği ve bu kararın 13.01.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, anılan dosyanın getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde, Dairemizin 09.03.2015 gün ve 2014/4408 Esas, 2015/2534 Karar sayılı dosyasıyla denetimden geçen Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 gün, 2008/422 Esas, 2012/314 Karar sayılı dosyasında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde, mağdurenin kızlığının başkası tarafından bozulduğu gerekçesiyle 765 sayılı TCK’nın 418/2. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla Dairemiz bozma kararı sonrası anılan dosyanın akıbeti araştırılmadan, suçun iştirakçisi konumunda bulunan sanık hakkında söz konusu maddenin tatbiki ile cezada arttırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3768, Karar No: 2020/19751, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3768 E.  ,  2020/19751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

24.02.2016 tarihinde yüze karşı verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 10.03.2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/88, Karar No: 2019/11620, Tarih: 05.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/88 E.  ,  2019/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalı EGO Genel Müdürlüğü'ne ait, sürücü ... yönetimindeki otobüsün 02/10/2010 tarihinde davacılardan ...'a çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kaza nedeniyle sol ayak 1. parmak, 4 ve 5. parmakların, sol ayak ortasının ve sol baş parmağının ampüte olduğunu, diğer davacıların ...'in anne ve babası olup kaza nedeniyle maddi ve manevi zararları meydana geldiğini, bu nedenlerle davacı ... için şimdilik 10.000,00 TL maddi 60.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için şimdilik 10.000,00 TL maddi 40.000,00 TL manevi, davacı ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Şirketi'nden poliçe limitleri içerisinde kalacak şekilde olmak üzere, her bir davalıdan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ceza yargılaması sonucu sürücü ...'ın kazada kusursuz olduğundan bahisle beraat ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da otobüs sürücünün kusursuz olduğu anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK'nun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5/2 bendinde, bir yerde ticaret mahkemesi varsa, Asliye Hukuk Mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

TTK'nun 1483 vd. maddelerinde, zorunlu sorumluluk sigortaları düzenlenmiştir. Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde, yukarıda tanımları verilen, bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, davacılar vekili, davacı ...'e çarpan, davalı ...Ş.'ne ZMSS poliçesi ile sigortalı araçla meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Davanın TTK'nun 1483 vd. maddelerinde sayılan hususlardan olması sebebiyle, uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacılar vekili, davacı ...'e çarpan, davalı ...Ş.'ne ZMSS poliçesi ile sigortalı araçla meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Davanın TTK'nun 1483 vd. maddelerinde sayılan hususlardan olması sebebiyle, uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Davanın açıldığı tarih itibari ile Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki iş bölümü değil görev ilişkisidir. Görev, kamu düzeninden olup re’sen dikkate alınır. Açıklanan nedenlerle bu davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemesi görevli olduğu halde yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5029, Karar No: 2012/6961, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5029 E.  ,  2012/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7365, Karar No: 2008/9897, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7365 E.  ,  2008/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı dava dışı borçludan sadece sıra cetveline alınan takip dosyası nedeniyle değil, başkaca takip dosyaları ve protesto edilmiş bonolardan dolayı da alacaklı olduğunu ... sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre, ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının gerçekliğini kesin ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ayrılan payın, dava giderleri de dâhil olmak üzere öncelikle davacının alacağının ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 75/III ncü maddesine göre hakim yargılamanın her aşamasında tarafların iddia ve savunmaları ile sınırlı olmak üzere delil ikame ve ibrazını emredebilir. Somut olayda davalı yan dava dışı borçludan başka alacaklarının da bulunduğunu belirtmiş, 13.09.2007 günlü bilirkişi raporunda da ilişkinin ticari mahiyette olduğu vurgulanmıştır; davalının takibine dayanak kıldığı bonoların ihdas nedeni olarak da “malen” kaydı bulunduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece anılan yasal düzenleme de dikkate alınarak, davalıya alacağının varlığını ispatlamaya yarayacak delillerini sunması için mehil verilmek ve gerekirse yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda bir karar oluşturulmak gerekirken, Yargıtay denetimine elverişli bulunmayan bilirkişi raporlarına atfen yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1207, Karar No: 2010/8079, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1207 E.  ,  2010/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13495, Karar No: 2010/13643, Tarih: 29.11.2010

11. Ceza Dairesi 2009/13495 E., 2010/13643 K.

**11. Ceza Dairesi 2009/13495 E., 2010/13643 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI

- İDARİ PARA CEZASINA İTİRAZ

- YASA YOLU**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 28 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 29 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

**"İçtihat Metni"**

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 gün ve 33/58 sayılı kararında açıklandığı üzere 5326 sayılı Yasa'da kabahatler yönünden hangi hallerde 5271 sayılı CMK hükümlerinin uygulanacağı açıkça belirtilmiş ve usul hukukuna ilişkin hükümler bakımından 5271 sayılı CMK ile herhangi bir irtibat kurulmasına ilişkin genel bir hükme yer verilmemiştir. 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı Yasa'nın 305. maddesi uyarınca ceza mahkemesince verilen hükümler temyiz yasa yoluna tabidir. Hükümler ise, 5271 sayılı Yasa'nın 223. maddesinde; Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığı, Mahkumiyet, Güvenlik tedbirine hükmedilmesi, Davanın reddi, Davanın düşmesi, Adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı, şeklinde belirtilmiştir. 5271 sayılı CMK'nm 223/10. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde sayılan görevsizlik kararı 5271 sayılı CMK'da tanımlanan ve bu Yasa'daki yöntem uygulanarak verilen kararları kapsamakta olup, Kabahatler Yasası uyarınca verilen kararlar kural olarak bu kapsamda değerlendirilemez. Bu nedenlerle idari yaptırım kararı üzerine yapılan başvuru sonucunda başvuru konusu idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığından bahisle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/1-b maddesi uyarınca başvurunun reddi veya bu anlama gelen görevsizlik kararları aynı Yasa'nın 29. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz eden vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, itiraz eden vekilinin başvurusu itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip merciince gereğinin yapılması İçin dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı I iğ ı'na TEVDİİNE, 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29294, Karar No: 2013/19572, Tarih: 19.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29294 E.  ,  2013/19572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadıklarının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olmalarının anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.