muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10237, Karar No: 2023/587, Tarih: 09.02.2023

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hüküm fıkrasının 1 inci maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 inci maddesinin gösterilmesine ilişkin düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, tanık beyanları ve sanık savunmaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, örgüt ile iltisaklı sendikaya üye olup, örgütsel organizasyon içinde yapılan protesto gösterilerine katılan sanık hakkında tanık İ.C.'nin sanığın Niğde ilinde FETÖ/PDY yapılanması içerisinde Etüt Merkezlerinin genel sorumlusu olarak görev yapan kişi olduğuna yönelik beyanı, Bank ... nezdindeki hesap hareketlerinin incelenmesi neticesi hazırlanan bilirkişi raporuna göre, yaptığı işlemlerin örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eder nitelikte olan sanığın, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylemler yürüterek örgütle organik bağ kurmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2018/79 Esas, 2018/281 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3276, Karar No: 2013/3553, Tarih: 28.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3276 E.  ,  2013/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ... ile Türkiye Finans Katılım ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/... iflas sayılı dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde 4949 sayılı Kanun'la imtiyazı kaldırılan ... alacağının ön sıraya alındığını, ayrıca borçlunun iflasının açılmasından evvel borçludan tahsil edilmiş alacakların tekrar sıra cetveline alındığını, düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, kendi alacaklarına verilen sıraya da itiraz ettiklerini ileri sürerek, sıra cetvelinde müvekkilinin alacak sırasının düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan müflis şirket iflas idaresi vekili, sıra cetvelinin 6183 sayılı AATUHK'nın .... maddesine uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili ve ... Katılım ... A.Ş. vekili ise, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, sıra cetvelinin İİK'nın 206. maddesine uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ....02.2012 tarih ve 521 Esas, 1346 Karar sayılı ilamıyla onanmış ancak şikayetçi vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Dairemizin ....09.2012 tarih ve 2817 Esas, 5004 Karar sayılı ilamıyla, '' iflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağı bulunmadığına ya da sırasına yönelik itiraz, o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden, şikayet olarak ... mahkemesinde değil, İİK'nın 235/.... maddesi uyarınca sırasına itiraz edilen alacaklıya husumet yöneltilerek dava yolu ile genel mahkemede ileri sürülmelidir. ... Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiş olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken, onandığının anlaşıldığı gerekçesiyle onama ilamı kaldırılarak yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, şikayetin İİK'nın 235. maddesince genel mahkemede incelenmesi gerektiği ve ... Mahkemesinin görevsiz olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ve Türkiye Katılım Finans ... A.Ş. vekilleri temyiz etmişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, şikayetin İİK'nın 235. maddesince genel mahkemede incelenmesi gerektiği ve ... Mahkemesinin görevsiz olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ve Türkiye Katılım Finans ... A.Ş. vekilleri temyiz etmişlerdir.

01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesinde, " Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır" hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun'un 331/.... maddesinde ise, "Görevsizlik, yetksizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder." hükmü kabul edilmiştir. Mahkemece, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK'nın 331/.... maddesi uyarınca, davaya görevli mahkemede devam edilmesi halinde, harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin görevli mahkemece hüküm altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, (esasen şikayet olunanlardan ...'nın harçtan muaf olduğu da gözden kaçırılarak) bakiye karar ve ilam harcının davalılardan alınmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle kararı temyiz eden şikayet olunanlar lehine bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/.... maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ... ile Türkiye Finans Katılım ... A.Ş.vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının .... bendindeki "mahkemenin görevsizliğine" ibaresinden sonra gelmek üzere "karar kesinleştiğinde ve talep halinde 08.06.2009 olan dava tarihinde yürürlükte olan HUMK'nın 193. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi, ayrıca ... ve .... bentlerdeki "davalılardan müştereken ve müselsilen" ibarelerinin karardan çıkartılarak, yerine "davalı Müflis ... Ltd. Şti. İflas İdaresinden" ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasına .... bent olarak "davaya görevli mahkemede devam edilmesi halinde, şikayet olunan ... ve Türkiye Katılım Finans ... A.Ş bakımından harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin görevli mahkemece hüküm altına alınmasına" bendinin eklenmesi suretiyle hükmün bu şekilde düzeltilerek ve ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde Türkiye Katılım Finans ... A.Ş.'ne iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7809, Karar No: 2020/10390, Tarih: 25.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7809 E.  ,  2020/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalı tarafından apartmana ait ortak alan kapıcı dairesi, hidrofor odası ve çatısının işgal edilerek kiraya verildiğini beyanla, müdahalenin önlenmesine ve 40.000,00-TL ecrimisil alacağına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, müdahalenin önlenmesi istemi yönünden davanın reddine, ecrimisil istemi yönünden açılan davanın bu dosyadan tefriki ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstinaf mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlerle, malvarlığına ilişkin ecrimisil istemi 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanmadığına göre, 6100 sayılı HMK'nun 2. maddesine göre görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 4. maddesinde, “Ortak yerlerin konusu sözleşme ile belirtilebilir. Aşağıda yazılı yerler ve şeyler bu Kanun gereğince her halde ortak yer sayılır.

a) Temeller ve ana duvarlar, taşıyıcı sistemi oluşturan kiriş, kolon ve perde duvarlar ile taşıyıcı sistemin parçası diğer elemanlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, tavan ve tabanlar, avlular, genel giriş kapıları, antreler, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar ve buralardaki genel tuvalet ve lavabolar, kapıcı daire veya odaları, genel çamaşırlık ve çamaşır kurutma yerleri, genel kömürlük ve ortak garajlar, elektrik, su ve havagazı saatlerinin korunmasına mahsus olup bağımsız bölüm dışında bulunan yuvalar ve kapalı kısımlar, kalorifer daireleri, kuyu ve sarnıçlar, yapının genel su depoları, sığınaklar,

b) Her kat malikinin kendi bölümü dışındaki kanalizasyon tesisleri ve çöp kanalları ile kalorifer, su, havagazı ve elektrik tesisleri, telefon, radyo ve televizyon için ortak şebeke ve antenler sıcak ve soğuk hava tesisleri,

c) Çatılar, bacalar, genel dam terasları, yağmur olukları, yangın emniyet merdivenleri.

Yukarıda sayılanların dışında kalıp da, yine ortaklaşa kullanma, korunma veya faydalanma için zaruri olan diğer yerler ve şeyler de (Ortak yer) konusuna girer” hükümleri ile ortak yerler düzenlenmiştir.

c) Çatılar, bacalar, genel dam terasları, yağmur olukları, yangın emniyet merdivenleri.

Yukarıda sayılanların dışında kalıp da, yine ortaklaşa kullanma, korunma veya faydalanma için zaruri olan diğer yerler ve şeyler de (Ortak yer) konusuna girer” hükümleri ile ortak yerler düzenlenmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 15. maddesinde, kat maliklerinin kendilerine ait bağımsız bölümler üzerinde, bu kanunun ilgili hükümleri saklı kalmak şartiyle, Medeni Kanunun maliklere tanıdığı bütün hak ve yetkilere sahip oldukları; 16. maddesinde, kat maliklerinin anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları; 19. maddesinde, kat maliklerinin, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı; 44.maddesinde, anagayrimenkulün üstüne kat ilavesi veya mevcut çekme kat yerine tam kat yapılması veya zemin veya bodrum katlarında veya arsanın boş kısmında 24 üncü maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerin sonradan yapımı veya ilavesi için: a) Kat malikleri kurulunun buna oybirliğiyle karar vermesi; b) Anagayrimenkulün bu inşaattan sonra alacağı duruma göre, yapılan yeni ilaveler de dahil olmak üzere bütün bağımsız bölümlerine tahsis olunacak arsa paylarının, usulüne göre yeniden ve oybirliğiyle tesbit edilmesi; c) İlave edilecek yeni bağımsız bölüme tahsis edilen arsa payı üzerinde, tapu memuru huzurunda yapılacak resmi senetle, 14 üncü maddeye göre kat irtifakı kurularak bunun, anagayrimenkulün bütün bağımsız bölümlerinin kat mülkiyeti kütüğündeki irtifaklar hanesine tescil edilmesi ve anagayrimenkulün kapanan eski kütük sayfasiyle 13 üncü madde hükmüne göre bağlantı sağlanmasının şart olduğu; 45.maddesinde ise, anagayrimenkulün bir hakla kayıtlanması veya arsanın bölünmesi ve bölünen kısmın mülkiyetinin başkasına devrolunması gibi temliki tasarruflar veya anayapının dış duvarlarının, çatı veya damının reklam maksadiyle kiralanması gibi önemli yönetim işleri ancak bütün kat maliklerinin oybirliğiyle verecekleri karar üzerine yapılabileceği düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, kat irtifakı kurulu anayapıda 12 bağımsız bölümün bulunduğu, 25.3.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında oybirliği ile, kapıcı dairesinin kendi üstündeki dükkan tarafından, su deposu, hidrofor odası, enerji odası ve tesisat odası için rezerve edilen bodrumdaki yerlerin kendi üstündeki dükkan tarafından kullanılacağı, 9 ve 10 nolu dairelerin kendi üstündeki terası ilgili kanun ve yönetmeliklere göre bir kısmını kapatıp kullanabilecekleri yönünde kararlar alındığı, bahse konu ortak yerlerin kiraya verilmesi yönünde bir kararın bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre mimari projede anayapının bodrum, zemin ve beş katlı, bodrum katta hidrofor, su deposu, enerji odası, tesisat odası, kapıcı dairesi, çatının düz teras olarak planlandığı, çatı katı teras bölümünde salon-açık mutfak, bir oda ve banyodan oluşan

kapalı alan oluşturularak kiraya verildiği ve mesken olarak kullanıldığı, kapıcı dairesinin mesken olarak kiraya verilerek kullanıldığı, hidrofor odası, enerji odası ve tesisat odasının kiraya verilerek kullanıldığı tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu ortak yerler kiraya verilmek suretiyle kullanıldığına göre, davanın kiracıların hukukunu etkileyeceği gözetilerek, kiracıların davaya dahil edilmesi suretiyle yargılama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kat malikleri kurulu, alacağı kararla bir kısım ortak alanların kullanımını bir kısım kat maliklerine bırakabilir ise de, mimari projede kapıcı dairesi, asansör makine dairesi, enerji, tesisat ve hidrofor odası gibi özel amaca tahsisli ortak alanların kullanımının devri (veya kiraya verilmesi), oybirliği ile alacakları kararla mimari projede değişiklik yapılarak özel amaca tahsisli nitelikleri kaldırılmaksızın mümkün değildir. Mahkemece, kat malikleri tarafından oybirliği ile alınan kararla özel amaca tahsisli ortak alanların niteliğinin tadilat projesi ile değiştirilip değiştirilmediği veya bu niteliklerinin kaldırılıp kaldırılmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kat maliklerince, çatı kat terasın bir kısmının kapatılarak kullanımı davalıya bırakılmış ise de, alınan kararda, ilgili kanun ve yönetmeliklere göre bu işlemin yapılacağı belirlenmiştir. Bilirkişi raporunda ise, çatı kat terasta salon, mutfak, bir oda ve banyodan oluşan bağımsız bölüm oluşturulduğu ve kiraya verildiği anlaşılmakla, Kat Mülkiyeti Kanunun 44. maddesi yönünden inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Kat maliklerince, çatı kat terasın bir kısmının kapatılarak kullanımı davalıya bırakılmış ise de, alınan kararda, ilgili kanun ve yönetmeliklere göre bu işlemin yapılacağı belirlenmiştir. Bilirkişi raporunda ise, çatı kat terasta salon, mutfak, bir oda ve banyodan oluşan bağımsız bölüm oluşturulduğu ve kiraya verildiği anlaşılmakla, Kat Mülkiyeti Kanunun 44. maddesi yönünden inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulması,

4-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 45. maddesine göre, ortak alanların kiraya verilebilmesi için kat malikleri kurulu tarafından oybirliği ile karar alınması gerekir. Bununla birlikte yukarıda açıklandığı üzere, mimari projede özel amaca tahsisli ortak yerlerin bu nitelikleri proje tadilatı ile kaldırılmadan kiraya verilmesi oybirliği ile alınan kararla da mümkün değildir. 25.3.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında, ortak yerlerin kiraya verilmesi yönünde alınmış bir kararda bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece, ortak yerlerin kiraya verilmesi için oybirliği ile alınmış bir karar bulunmadığı dikkate alınarak, ortak yerlerin kiraya verilmesi suretiyle yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 27.12.2019 tarih ve 2018/744 E. -2019/2497 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17/10/2017 tarih ve 2016/909 E.- 2017/1167 K. sayılı kararının BOZULMASINA, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine, dosyanın ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6849, Karar No: 2019/9800, Tarih: 04.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/6849 E.  ,  2019/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, tarafların dava konusu taşınmazda müşterek malik olduklarını, ancak davalının taşınmazın ortasına 92 m2'lik bir bina inşa ettiğinden bahisle binaya yönelik olarak el atmanın önlenmesi ile ecrimisile ve birleşen dava ile de binanın kaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazda imar sonucu paydaş olduklarından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 19.07.2016 tarihli 2 nolu celsede; davanın kabulüne, müdahalenin meni ile kal'ine şeklinde hüküm fıkrası kurulmuş; ancak gerekçeli kararda, kısa karardan farklı olarak 3.154 TL ecrimisile de hükmedilmiştir.

Asıl dava; el atmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleşen dava ise, kal istemine ilişkindir.

10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki; İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Açıklanan bu sebeple; hüküm, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas,1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmek ve önceki hüküm ile bağlı kalınmaksızın yeni bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5249, Karar No: 2009/6080, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5249 E.  ,  2009/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki eğitim ve öğretim gideri davasına dair Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.03.2008 günlü ve 2006/97-2008/134 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 02.02.2009 günlü ve 2008/10056-2009/509 sayılı ilama karşı davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 169,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.