muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24226, Karar No: 2013/359, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/24226 E.  ,  2013/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili,davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan Esnaf Kefalet Koop Başkanlığı'na iadesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2122, Karar No: 2015/5092, Tarih: 11.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/2122 E.  ,  2015/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/33844

MAHKEMESİ : Bursa 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/525 (E) ve 2012/583 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30/1. maddesine göre adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.

Aynı Yönetmelik'in 48. maddesinde “bu Yönetmelik hükümleri uyarınca kendisine tebligat yapılamayan, tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır. Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırabilir ve tespit ettirebilir. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır. Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.” şeklinde hüküm bulunmaktadır.

Yine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre ise "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini

değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." Aynı maddenin 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değiştirilen 2. fıkrasına göre ise; "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda, Dairemizin 05/11/2014 tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, yokluğunda verilen 27/09/2012 tarihli kararın soruşturma evresinde atanan zorunlu müdafii Av. M.. Ö..'e tefhim edildiği ve adı geçen müdafii tarafından temyiz edildiği, suça sürüklenen çocuğun haberdar olmadığı müdafii tarafından yapılan temyiz istemi geçersiz olduğundan, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere dosyanın iadesine karar verilmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın, sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, ancak “muhatabın adres bırakmadan ayrıldığı” belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Yaşı küçük sanığın mahkemeye bildirdiği adresinde daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir.

Açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın mernis adresi bulunmayan suça sürüklenen çocuğa Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 48. maddesinde belirtilen yöntem izlenmek suretiyle yeniden tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23698, Karar No: 2016/5186, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23698 E.  ,  2016/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

10.Hukuk Dairesi

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. E... ile 1-... ..6-... 7-.. aralarındaki dava hakkında ...4 günlü ve 2008/590 E.-2014/295 K. sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi, davalılardan ...sya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, ceza davasında ağırlaştırılmış...n müebbet hapis cezası aldığı anlaşıldığından; belirtilen davalıların hükümlü veya tutuklu olup olmadığı, hükümlü ise hükümlülük süresi, şartla veya bihakkın tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunun 407. ve devamı maddeleri gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, hükümlülük süresi bir yıl veya daha fazla ise, anılan davalıya vasi tayin edilip edilmediği, edilmişse gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilmesi; vasi tayin edilmemiş ise, usulünce vasi tayininin sağlanarak aleyhe gıyabi hükmün vasiye tebliğinin sağlanması; hükümlülük süresi bir yıldan az ise veya tutuklu ise cezaevinde Tebligat Kanunun 19. maddesine göre tebligatın muhataba bizzat, cezaevi müdürü veya müdür yoksa orayı idare eden memur aracılığıyla yapılacağı düzenlemesi, eğer davalıların hükümlü veya tutuklu olmadıkları tespit edilirse, Tebligat Kanununun 10/2.maddesi uyarınca adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri tespit edilerek bu adresleri gözetilerek tebliğinin sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17466, Karar No: 2013/16734, Tarih: 19.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17466 E.  ,  2013/16734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi ve yersiz sağlık harcamalarına dayalı borç tahakkuku yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... arafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20228, Karar No: 2014/15926, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20228 E.  ,  2014/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılardan ... Kurumu'na yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2688, Karar No: 2013/4747, Tarih: 12.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2688 E.  ,  2013/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.11.2010 gün ve 2009/227-2010/297 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.09.2012 gün ve 2011/5584-2012/13509 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulu...lmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler oku...p, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eğlence ve sinema sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2001 yılından itibaren büyük sermaye ve emek harcayarak “...” ibareli markalarını tanınmış hale getirdiğini, ... gibi markaların sahibi olduğu..., davalı şirketin "..." ibaresinin 18, 25 ve 35. sınıflarda tescili için ...'ye başvurduğu...; yapılan itirazın davalı şirket adına 25 ve 35. sınıflarda tescilli ... ibareli başka bir markasının bulunduğu gerekçesiyle reddedildiğini, markaların benzer olduğu... ileri sürerek ... ... kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "..." ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğu..., bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 7/1(b) ve 8/1(b) maddelerindeki yasal koşulların oluşmadığını, zira "..." ibareli markanın müvekkili adına 2001 yılında 25 ve 35. sınıflarda tescil ettirildiğini, müvekkilinin daha sonra dava ko...su başvuru ile aynı sınıflarla beraber 18. sınıfı da eklemek suretiyle marka tescilinin engellenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, markaların görsel olarak aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davalı şirket adına ... ibareli 25 ve 35. sınıflarda daha önce tescilli markanın bulunduğu, bu nedenle bu sınıflar için davalı lehine kazanılmış hakkın oluştuğu, ancak 18. sınıf yönünden daha önceki tescil kapsamının genişletildiği ve kazanılmış haktan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... ... kararının başvuru kapsamındaki 18. sınıfta yer alan “işlenmiş ve işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlık dahil)” malları yönünden kısmen iptaline, bu mallar yönünden davalı şirket adına tecilli markanın hükümsüzlüğüne dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’...n 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SO...Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’...n 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'...n 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14454, Karar No: 2011/20056, Tarih: 05.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14454 E.  ,  2011/20056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6958, Karar No: 2010/7437, Tarih: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6958 E.  ,  2010/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 181 ada 13 parsel sayılı taşınmazı yapılanmak suretiyle davalının haksız kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya bir savunma getirmemiştir.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; " kısa kararda yalnızca krokide (C) harfiyle gösterilen kısım yönünden hüküm oluşturulduğu halde, gerekçeli kararda (B) ve (C) harfleriyle gösterilen kısımlar yönünden hüküm oluşturulmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3511, Karar No: 2024/1869, Tarih: 10.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3511 E.  ,  2024/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin başvurusunun esastan, davalı vekilinin başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin eczacı olduğunu, davalı Kurumun hiçbir gerekçe göstermeden 20.10.2016 tarihinde müvekkilinin işlettiğin eczanenin Medula sistemini kapattığını, davalı Kurumun sözleşmede bulunan fesih ve cezai şart unsurlarını dahi dikkate almadan sadece 29.11.2016 tarihli ve 88973858/SHS-2 16.629.275 sayılı yazı ile 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczane protokolünün "5.1 taraflar 1 ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir" maddesi gereğince "kurumumuzla olan sözleşmeniz feshedilecektir" şeklindeki yazıyı müvekkiline gönderdiğini ileri sürerek; sözleşmenin feshi ve Medula sisteminin kapatılması işlemlerinin iptali ile muarazanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin Protokolün (5.1) maddesi uyarınca tarafların bir ay öncesinde yazılı bildirimde bulunması üzerine sözleşmeyi her zaman feshedebileceğini, anılan madde uyarınca davacı ile yapılan protokolün feshinin hukuka aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin niteliği ve hukuki kapsamı dikkate alındığında, davalı ... tarafından davacının Medula sisteminden çıkartılması işleminin idarenin sözleşme özgürlüğü kapsamında kaldığı, davalının sözleşme yapmaya zorlanamayacağı, davalı Kurum kayıtlarına göre davacı sözleşmesinin, istihbari bilgiler üzerinden OHAL kapsamında feshedildiği, celbedilen Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/375 E. sayılı dosyası, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmiş 2019/887 E., 2020/667 K. sayılı ilamına göre, davacının mahkumiyetine karar verildiği, davacının mahkumiyetine esas teşkil eden eylemler ile taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği dikkate alındığında, mahkumiyet kararının ayrıca beklenmesine gerek bulunmadığı, davalı tarafça sözleşmenin feshi nedeni yapılan hususların, mahkumiyet hükmü ile de belirlenmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar