muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/519, Karar No: 2024/2340, Tarih: 21.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmenin ... tarafından haklı feshedilip edilmediği, feshin haklı olup olmamasına göre tarafların cezai şart ve tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacılar vekili, birleşen davada taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacılar vekili, birleşen davada taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5786, Karar No: 2018/9655, Tarih: 19.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5786 E.  ,  2018/9655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesine göre ise adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne temyiz talebinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...'a ait 08.06.2018 tarihli temyiz dilekçesi davadan feragat niteliği taşımaktadır. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/13567, Karar No: 2024/4963, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13567 E.  ,  2024/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/253 E., 2016/372 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 24.02.2016 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/253 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; uyuşturucu maddelerin arkadaşı ... ait olduğuna, kendisinin uyuşturucu madde kullanmadığına, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Dava konusu olay, 14.08.2014 tarihinde sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi ile başlatılan soruşturmada verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş, sanığın 24.02.2016 tarihinde içinde bulunduğu araçta ele geçen maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ederek ihlal ettiğine ilişkindir.

B. Sanık kolluk ifadelerinde ele geçen maddeleri içmek için aldığını ikrar etmiş, mahkeme huzurunda ise 24.02.2016 tarihli eyleme ilişkin uyuşturucu maddelerin arkadaşı ...'ya ait olduğunu beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Sanık kolluk ifadelerinde ele geçen maddeleri içmek için aldığını ikrar etmiş, mahkeme huzurunda ise 24.02.2016 tarihli eyleme ilişkin uyuşturucu maddelerin arkadaşı ...'ya ait olduğunu beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “14.08.2014” yerine “24.02.2016” olarak yanlış yazılması,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 19.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 24.02.2016 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/253 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3849, Karar No: 2016/1290, Tarih: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3849 E.  ,  2016/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki otobüs ile gece vakti, bölünmüş, iki şeritli, korkuluklu sert virajlı, hafif eğimli ve ıslak zeminli çevre yolunu takiben seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracın sağ yanını sağdaki korkuluk bariyerlere sürtüp şarampole devrilmesi şeklinde meydana gelen ve 1 kişinin ölümü, 53 kişinin de yaralanması ile sonuçlanan olay akabinde, otobüse ait takoğraf incelendiğinde sanığın hızının 96-97 km olarak tespit edildiği, olay mahallinin incelenmesinde ise; sanığın aracın hakimiyetini kaybettiği noktada yolun sağında 50 km hız sınırı levhası ile devamında 16 metre ara ile 2 adet ışıklı yön tabelasının, kaza yerinin 700 metre gerisinde 70 km hız sınırı levhasının, 25'er metre aralıklar ile birkaç adet tırtıklı kasis işaretlemelerinin, ayrıca yol üzerinde sürücünün dikkatini çekmek amacıyla gürültü bariyeri bulunması, sanığın belirlenen azami hız sınırının iki katı kadar bir hızda seyrettiğinin anlaşılması karşısında, kendisine hitap eden birden çok uyarı ve levhayı göz önüne almayıp, mahal şartlarının üzerinde hızla araç kullandığı bu nedenle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA; 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1838, Karar No: 2018/2310, Tarih: 22.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1838 E.  ,  2018/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan ...’ın alacaklı olduğu icra dosyasında, yasal süresinde satış talebinde bulunulmaması nedeniyle haciz düşmüş olduğu halde, düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin birinci sırada pay ayrılan adı geçen şikayet olunana ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir. Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında süresinde masrafını yatırarak satış talebinde bulunduklarını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir. Mahkemece, sıra cetvelinde birinci sırada pay ayrılan ...’ın alacaklı olduğu icra dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmaza 25.11.2004 tarihinde haciz konulduğu ve iki yıllık yasal süre içerisinde 13.11.2006 tarihinde masrafı yatırılarak satış talebinde bulunulduğu, adı geçen şikayet olunan haczinin satış tarihi itibariyle ayakta olduğu, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyalarında ise 2007 yılında haciz uygulandığı, bu durumda, şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5817, Karar No: 2022/10716, Tarih: 05.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5817 E.  ,  2022/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2022 tarih ve KD-2022/43696 Sayılı yazıları ile itiraz edilmiş olmakla;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2022 tarih ve KD-2022/43696 Sayılı yazıları ile karar düzeltme bölümünden Dairemize gönderilerek 2022/5817 esas sayılı sırasına kayıt edilmiş ise de;

Fiziki olarak gönderilen evrak içeriğinde; Dairemizin hangi tarih, esas ve karar sayılı ilamına, hangi nedenler ile itiraz kanun yoluna başvurulduğunun açıklanmadığı görülmüş olup, UYAP üzerinden yapılan kontrollerde, alınan evrakın fiziksel olarak silinmiş evraklar bölümünde e imza da bulunmadan yer aldığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı tarih ve sayı ile ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı yazı içeriğinde “..... 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığından itiraz yoluna gidilmemiştir. Durumun dilekçe sahibi, hükümlü ... müdafine bildirilmesi rica olunur.” şeklinde karar düzeltme red yazısı yazılıp e imzalı olarak gönderildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Dairemizin hangi tarih, esas ve karar sayılı ilamına, hangi nedenler ile itiraz kanun yoluna başvurulduğu açıklanmayan ve UYAP üzerinden yapılan kontrollerde de; alınan evrakın fiziksel olarak silinmiş evraklar bölümünde e imza da bulunmadan yer alması nedeniyle, Dairemize sehven gönderildiği anlaşılan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05/07/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10965, Karar No: 2014/16652, Tarih: 20.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10965 E.  ,  2014/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-rehnin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı kişi ile davalı banka arasında yapılan kredi sözleşmesi gereğince kullandırılan kredinin teminatı olarak aracı üzerinde davalı banka lehine rehin hakkı tesis edilmesini kabul ettiğini, kredi borcu ödendiği ve davalı tarafından trafik tescil şube müdürlüğüne araç üzerindeki rehnin kaldırılması için yazı yazıldığı halde, yazıyı elden trafik tescil şube müdürlüğüne götüren müvekkiline yeni tarihli yazı getirmesinin gerektiğinin bildirildiğini, ancak davalı bankanın, dava dışı bankanın başka kredi borçlarının bulunduğu gerekçesiyle rehnin kaldırılmasına izin vermediğini ileri sürerek araç üzerindeki rehnin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı kişi arasında yapılan 10.10.2005 tarihli kredi sözleşmesi gereğince kullandırılan kredinin teminatı olarak davacının aracı üzerine rehin konulduğunu, müvekkilinin kredi alacağını tahsil ettiğini, ancak dava dışı kişinin müvekkili bankaya asıl borçlu ve kefil olarak icra takibine konu borçları bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendisine ait araç üzerinde dava dışı kişinin kredi borcuna karşılık davalı lehine rehin hakkının tesisini kabul ettiği, davalının düzenleyip davacıya elden verdiği yazı içeriğinde davalı bankanın taşıt üzerine konan rehnin kaldırılmasını kabul ettiği, bu yazının düzenlendiği tarihten sonra doğan kredi borçlarından dolayı davalı bankanın araç üzerinde rehin hakkının bulunduğu sonucuna varılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının aracı üzerindeki rehnin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2759, Karar No: 2011/10013, Tarih: 07.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2759 E.  ,  2011/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13407, Karar No: 2014/12446, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13407 E.  ,  2014/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2012/272-2013/7

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10732, Karar No: 2016/11108, Tarih: 06.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10732 E.  ,  2016/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı ... temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı erkeğin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı ... Erek, 30.09.2015 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8084, Karar No: 2017/1896, Tarih: 21.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8084 E.  ,  2017/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iflasın açılması davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.06.2015 gün ve 2014/6139 Esas, 2015/4654 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kurum nezdindeki üç adet Euro hesabı, bir adet ABD Doları hesabı olmak üzere dört adet münferit hesap sahibi olup doğal hissedar devir ve temlik nedeniyle alacaklı olduğunu, davalı anonim şirketin borca batık ve iflas etmiş olduğundan tasfiyenin İİK hükümlerine göre yapılması gerektiğini, davalı kurumun pasiflerinin aktiflerinden fazla olduğunu, borca batık müflis şirket olduğunu, tasfiyenin 14 yıldır bitmediğini, şirketin 2001 yılında büyük zarar ettiğini, ödemelerini 2001 yılından itibaren tamamen durdurduğunu, bu nedenle dahi doğrudan iflasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, davalı şirketin iflasına karar verilmesini, şirket tasfiyesinin İİK hükümlerine göre yapılmasını, alacaklarının muacceliyetinin, ödenmesi gerektiğinin ve işlemiş faizlerin ödenmesinin hüküm altına alınmasını, zamanaşımı süresinin ve hak kaybının kesilmesini, maddi manevi tazminat ve munzam zarar haklarının saklı tutulmasını talep ve dava etmiş, 26.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile; davanın, TTK'nın 446. ve İİK'nın 179. vd. maddeleri uyarınca davalı şirketin pasiflerinin aktiflerinden fazla olması nedeniyle iflas davası olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.