muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12280, Karar No: 2022/8292, Tarih: 12.05.2022

Diğer taraftan; 5271 sayılı CMK'nin 237. maddesinin 1. fıkrasında "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar... kamu davasına katılabilirler" hükmü ile kamu davasına katılma hakkı bulunanların üç grup halinde belirtildiği, suçtan zarar görenlerin kamu davasına katılma hakkı ön görülmesine rağmen " Suçtan zarar görme" kavramının Kanun'da açıkça tanımlanmadığı, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; " Suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Suçtan zarar gören kavramı Ceza Genel Kurulu'nun 15.07.2008 gün 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında; "Hakimlerin bir olayda suçtan zarar görenleri belirlerken sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kavuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde suçtan zarar görme niteliğini tanımak durumunda" olduğu vurgulanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; kiracı olmadığı halde, mülk sahibi katılan ...'in rızası dışında vekilinin yerine attığı sahte imza ile gayrimenkulünü iş yeri olarak kiralamış gibi sahte kira sözleşmesi düzenleyen sanığın, mülkiyete dair bir kayıt ya da kira sözleşmesi olmadan elektrik, su aboneliği yaptırması mümkün değilken sahte oluşturduğu kira sözleşmesiyle elektrik aboneliği tesis ettirdiği, dolayısıyla düzenlediği özle belge vasfını haiz sahte kira sözleşmesini kullanarak, fuzuli şagil konumunda olmasına karşın kira bedelini de ödemeyerek mülk sahibinin iş yerinden fayda sağladığı ve sahte belge sebebiyle mülk sahibinin suçtan zarar gördüğü aşikar olup, aksinin kabulü halinde somut hadisede olduğu gibi sahtecilik suçlarının çoğu zaman soruşturma konusu dahi yapılması mümkün olmayacaktır.

Bu açıklamalar muvacehesinde; belgede sahtecilik suçlarının mağdurunun kamu olduğu, uyuşmazlık konusu hadisede olduğu gibi mülk sahibinin vekili yerine sahte imza atılarak düzenlenen kira sözleşmesiyle kira bedeli ödenmeden, sahte belge ile aboneliklerini de yaptırarak fuzuli şagil konumunda Anayasa ve yasalarla teminat altına alınan mülkiyet hakkının özüne dokunulması sebebiyle mülk sahibin de sahtecilik suçundan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılma, dolayısıyla hükmü temyiz de etme hakkının bulunmasına karşın, temyiz işleminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesine dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/18638, Karar No: 2012/14138, Tarih: 21.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/18638 E.  ,  2012/14138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, taraflar arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun kapsamında bir iş ilişkisi bulunmadığını, müvekkil şirketin hastane olarak faaliyet gösterdiğini, davacının ise kendi şirketine sahip, fatura karşılığında hizmet veren bir doktor olduğunu, davacının müvekkil şirkete fatura karşılığında iş gördüğünü, huzurda görülmekte olan davanın dava şartlarının oluşmadığını, mahkemenin görevsiz olduğunu, müvekkil şirketin davacıya karşı iş kanunu hükümlerine uygun davranma yükümlülüğünün bulunmadığını, taraflar arasındaki hizmet ilişkisinin hasta şikayetleri, güven ilişkisinin zedelenmesi, hijyen kurallarına uyulmaması, mesleki etik kurallarına aykırı davranışlar sebepleriyle son bulduğunu, müvekkil şirketçe davacının savunmasını almak üzere uyarı yazıları düzenlenip davacıya sunulduğunu, ancak davacının ilgili yazıları tebliğ almaktan imtina ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanun'un kapsamında geçerli bir işçi işveren ilişkisi olduğu, geçerli fesih nedenine dayanan işverenin, feshinin geçerli olabilmesi için fesih bildirimini yazılı yapması, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmesi ve işçinin savunmasını alınması gerektiği, somut olayda söz konusu geçerlilik koşullarına uyulmadığı gibi, davalı işverenin geçerli nedenli fesih iddiasını yasal ve inandırıcı deliller ile ispat edemediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ... süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Davacının, çocuk hastalıkları uzmanı olarak 01.09.2004 tarihinden 27.09.2010 tarihine davalı işveren nezdinde çalıştığı, iş akdinin davranışları nedeniyle geçerli sebebe dayanılarak feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı işveren yazılı fesih bildirimi yapmamış, eylemli fesih yoluna başvurmuştur. Davacı, 30.09.2010 tarihli dilekçesi ile 27.09.2010 tarihinde sistemin hasta kabulüne kapatılarak hizmet ilişkisinin sona erdirilme sebebinin açıklanmasını talep etmiştir. 01.10.2010 tarihli işverenlik yazısında ise, hasta şikayetlerinin artması nedeni ile hizmet ilişkisine son verildiği belirtilmiştir. Davacının hasta kabulünün sistemden 27.09.2010 tarihinde kapatılmasına ve davacının bunun nedenini 30.09.2010 tarihinde işverenden sormasına, dolayısıyla 27.09.2010 tarihinde iş akdinin eylemli olarak feshedildiğini öğrenmiş olmasına rağmen, en geç işverence verilen cevap tarihinde iş akdinin feshedildiğinin öğrenildiğinin kabulü halinde dahi, dava 02.11.2010 tarihinde açılmış olup, bildirim tarihine göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Dava hak düşürücü süre içinde açılmamıştır. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 82,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 82,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1463, Karar No: 2023/13671, Tarih: 24.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1463 E.  ,  2023/13671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4328 E., 2019/1865 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2017 tarihli ve 2017/15920 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/395 Esas, 2018/285 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında beraatine, sanık ... hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanık ... müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2018/4328 Esas, 2019/1865 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanıklar hakkında hakkında nitelikli yağma suçundan, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suç kastının bulunmadığına,

2. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Eyleme iştirakinin olmadığına, yardım sayılabileceğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına,

C. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri;

Suçu işlemediğine, diğer sanığa engel olmaya çalıştığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suç kastının bulunmadığına,

2. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Eyleme iştirakinin olmadığına, yardım sayılabileceğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına,

C. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri;

Suçu işlemediğine, diğer sanığa engel olmaya çalıştığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Kardeş olan katılanların ...'un kullandığı araçla arabada anneleri ve ...'un küçük çocuğu da olduğu halde trafikte yol aldıkları sırada sanıkların yanından geçtikleri, dikiz aynasından bakan ...'un sanıkların dur işareti yaptıklarını görmesi üzerine durduğu, sanık ...'in aracın önüne geçip hareket etmesini engellediği, sanık ...'ın "sen arabayla benim ayağımın üzerinden geçtin, benim ayağımda platin var, beni hastaneye götüreceksin" dediği, ...'un "ben senin ayağının üzerinde geçmedim" diye cevap verdiği ancak "bizi hastaneye götür" diyerek ısrar eden sanıkların araca bindikleri, 50 metre kadar gittikten sonra sanık ...'ın "ben suçluyum, hastaneye gidemem" dediği, ...'un arabayı sağa çekip durdurduğu, ...'ın bir bıçak çıkartıp ön koltukta oturan ...'nin boynuna doğru tuttuğu, "sen askersin bende suçluyum, ben bıçak çıkardım, sen de silahını çıkar, kavga edelim, altı üstü vereceğiniz 50 TL hap parası" dediği, bunun üzerine ...'un 50,00 TL parayı ...'a verdiği, parayı alan sanıkların araçtan indiği, zararı kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmış, İlk Derece Mahkemesince Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükümlerin kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanıkların, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettikleri belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükümlerin kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında (A-1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen eylem nedeniyle kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2018/4328 Esas, 2019/1865 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5241, Karar No: 2006/8462, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5241 E.  ,  2006/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirme- diğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının birinci paragrafının karar metninden çıkartılarak onun yerine gelmek üzere "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığı, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4265, Karar No: 2007/3641, Tarih: 19.04.2007

3. Ceza Dairesi 2007/4265 E., 2007/3641 K.

**3. Ceza Dairesi 2007/4265 E., 2007/3641 K.**

**- ÇOCUKLAR HAKKINDA TUTUKLAMA KARARI

- GÖREVLİ MAHKEME

- TUTUKLAMA KARARI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 101 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 109 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 162 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 26 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 42 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 5 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 8 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan şüpheli Zübeyir hakkında yapılan soruşturma evresi sırasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 100, 101/1. maddeleri uyarınca tutuklanmasına dair Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan talep üzerine, soruşturma evresinde tutuklamanın Sulh Ceza Mahkemesi'nden talep edilebileceği ve görevli olunmadığından bahisle, evrakın görevli ve yetkili Adana Nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine ilişkin (Adana Birinci Çocuk Mahkemesi)'nin 07.11.2006 tarihli ve 2006/52 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair (Adana Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nin 08.11.2006 tarihli ve 2006/359 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı 31.01.2007 gün ve 004719 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma isteminde bulunduğundan, bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2003 gün ve KYB 2007/24967 sayılı ihbarnamesiyle Yargıtay İkinci Ceza Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmiş olup, anılan Dairece 12.03.2007 gün, 2007/2703-3643 sayılı görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarname ile;

Dosya kapsamına göre, soruşturma evresinde çocuk suçlu hakkında tutuklama kararını vermeye yetkili ve görevli mahkemenin Çocuk Mahkemesi olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Mezkur ihbarname ile;

Dosya kapsamına göre, soruşturma evresinde çocuk suçlu hakkında tutuklama kararını vermeye yetkili ve görevli mahkemenin Çocuk Mahkemesi olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Bilindiği üzere; 03.07.2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 42. maddesinde, Çocuk Koruma Kanunu'nda hüküm bulunmayan hallerde Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 101. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da "soruşturma evresinde şüphelinin tutuklanmasına Sulh Ceza hakimi tarafından kovuşturma evresinde mahkemece karar verilir." hükmüne yer verildiği, anılan Kanun'da Ceza Muhakemesinin "soruşturma" ve "kovuşturma" olmak üzere iki evreye ayrıldığı, keza Kanun'un 162. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, ancak hakim tarafından yapılabilecek bir soruşturma işlemine gerek görürse, istemlerini bu işlemin yapılacağı sulh hakimine bildirir. Sulh Ceza Hakimi istenilen işlem hakkında Kanuna uygun olup olmadığını inceleyerek karar verir ve gereğini yerine getirir." şeklinde bir düzenleme mevcut olup, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nda da muhakemenin '"Soruşturma" ve "Kovuşturma" olarak ikiye ayrıldığı, ancak soruşturma evresinde tutuklama veya adli kontrol gibi ancak hakim tarafından yapılabilecek bir soruşturma işlemi ile ilgili olarak, hangi hakim tarafından karar verileceği hususunun gösterilmediği, bunun da, zikredilen hususlarda kanun koyucunun amacının genel hükümlere göre işlem yapılması olduğunu gösterdiği,

Keza; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen "Mahkemeler ve Çocuk Hakimi, bu kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirler almakla görevlidir" hükmü nedeniyle, soruşturma evresinde yasa kapsamına giren ve suç işleyen çocuklara ilişkin tutuklama kararlarının Çocuk Mahkemeleri tarafından verilebileceği ileri süre-bilirse de, Kanun'un Hükümet gerekçesine bakıldığında, madde metninde belirtilen tedbirlerin açıkça gerek Çocuk Koruma Kanunu, gerekse diğer kanunlarda yer alan koruyucu ve destekleyici tedbirler olarak belirtildiği, oysa tutuklama ve adli kontrol kararlarının Ceza Muhakemesi tedbiri olduğu, bu nedenle bu kapsama girmeyeceği gözetildiğinde, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nda; suça itilen çocuk yaştaki şüphelilerin soruşturma evresinde anılan Kanun'un 5. ve devamı maddelerinde "Koruyucu ve Destekleyici Tedbirler" başlığı altında, şüpheli çocuğu korumak için bir dizi tedbirler öngörülmüş, Kanun'un 7. maddesinde ise, "Koruyucu ve destekleyici tedbir kararının çocuk hakimi tarafından alınabileceği" belirtilmiş, 8. madde de, "bu tedbirlere karar verme yetkisinin, çocuğun ana, baba, vasi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimine ait olduğu" vurgulanmıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 20. maddesinde "Adli Kontrol" başlığı altında belirtilen Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 109. maddesinde sayılanlara ilave olarak bazı tedbirler öngörülmüş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; "ancak bu tedbirlerden sonuç alınamaması, sonuç alınamayacağının anlaşılması ve tedbirlere uyulmaması durumunda tutuklama kararı verilebilir" şeklinde düzenleme getirilmiş ve Adli Kontrol Tedbirleri arasında gösterilen tutuklama kararını hangi merciin vereceği konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Çocuk Koruma Kanunu'nun "uygulanacak hükümler" başlıklı 42. maddesi "Bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde Ceza Muhakemesi Kanunu ... hükümleri uygulanır." amir hükmü nazara alındığında, Çocuk Koruma Ka-nunu'nda suça sürüklenen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarına çocuk hakimi tarafından karar verileceği belirtildiği halde, adli kontrol ve tutuklama kararına hangi merciin karar verebileceği belirtilmediğinden, bir Ceza Muhakemesi tedbiri olan tutuklama kararı Çocuk Koruma Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığından, anılan Kanun'un 42/1. maddesi delaletiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tutuklama kararı" başlıklı 101/1. maddesi uyarınca çocuk hakkında soruşturma evresinde tutuklama kararını Sulh Ceza Hakiminin vermesi gerektiği anlaşılmakla;

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma isteyen yazısına dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, itiraz üzerine Adana Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilip kesinleşen 08.11.2006 tarihli ve 2006/52 değişik sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca (BOZULMASINA), bozma doğrultusunda müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılıgı'na (TEVDİİNE), 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.