muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/246, Karar No: 2022/411, Tarih: 07.06.2022

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; sanık ...'ı tanımadığını, sanığın, görev yaptığı aile hekimi hizmet bölgesinde ikamet ettiğini, raporu verdiği gün sanığın muayeneye geldiğini, yanında yine tanımadığı, ismini hatırlamadığı, saç ekimi yaptıran bir başka kişinin de bulunduğunu, geldiğinde saçlı derisinde ödem, akıntı, gözlerde morluk, alında şişlik ve morluk olduğunu, elinde mevcut, daha önceden almış olduğu ilaçların bulunduğunu, muayenesini yaptığını, saçlı deride enfeksiyon olduğundan 10 günlük istirahatini uygun gördüğünü, hastanın elinde daha önceden verilmiş mevcut ilaçları olduğundan ayrıca ilaç yazmadığını, sanığın kafasında ödem ve şişlik olduğu için bu şekilde istirahatini uygun gördüğünü, diğer şahsın ise muayene talebinde bulunmadığını, ATK raporunda “alopesia areata” yani Türkçe anlamı “lokal kellik” olan tanı ile rapor verilmesinin uygun olmadığı belirtilmiş ise de ... Bakanlığı ICD kodları içerisinde “saç ekimi sonrası yara bakımı” tarzında herhangi bir tanı olmadığından, hasta da yaklaşık 10 gün önce lokal kellik tanısı ile saç ekimi gerçekleştirdiğinden, o raporun devamı niteliğindeki en yakın tanı “lokal kellik” tanısı olduğundan dolayı böyle bir tanıyı sisteme girmek zorunda kaldığını, ATK raporundaki aleyhe hususları kabul etmediğini, FETÖ'ye ilişkin herhangi bir soruşturma geçirmediğini, şu an Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalında asistan hekim olarak çalışmaya devam ettiğini, olayda herhangi bir kastının olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini, kesinlikle sanık ...'ı tanımadığını, 11 yıllık hekim olduğunu, benzer konuda bir soruşturmasının bulunmadığını,

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; olay tarihinde aile hekimi olarak görev yaptığını, sanık ...'ı daha önceden tanımadığını, ...'ın muayene için geldiğinde kendi unvan ve mesleğini belirtmediğini, şikâyetini sorduğunda, belinin ağrıdığını söylediğini, sanığı muayene ettiğini, kullandığı bir ilacın olup olmadığını sorduğunu, daha önce bir kaç defa bel ağrısı yaşadığını ve şu anda da bel ağrısı yaşadığını, arveles isimli ilacı kullandığını söylediğini, bu ilacın ağrı kesici bir ilaç olduğunu, muayene sonrasında hastaya istirahat etmesini ve ilaçlara devam etmesini söylediğini, istirahat önerisini de rapora döktüğünü, 7 gün rapor verdiğini, hastanın böyle bir süre talebi olup olmadığını hatırlamadığını, kesinlikle görevinin gereklerine aykırı bir davranışta bulunmadığını, ATK raporunda, aslında kendisi tarafından verilen raporun usulsüz olmadığının, sadece raporun süresinin biraz fazla olduğunun ve detay kısmında muayene ayrıntılarının yazılmadığının belirtildiğini, raporda bir usulsüzlük olmadığını, ayrıca raporun süresi konusunda bir düzenleme olmadığını, tek hekimin on güne kadar istirahat raporu düzenleyebileceğini, ayrıca yine 10 gün daha kontrol muayenesi yaparak raporun süresinin uzatılabileceğini, yani toplamda tek hekim tarafından 20 güne kadar rapor verilebileceğini, 7 günlük sürenin bel ağrısı şikâyeti için uzun olmadığını düşündüğünü, hakkında idari bir soruşturma veya terör soruşturması bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; Kars Adliyesinde ... sicil numarası ile Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmaktayken 15.07.2016 tarihinde gerçekleştirilen darbe girişimi sonrasında HSK Genel Kurulunun 24.08.2016 tarihli ve 2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3. maddesine istinaden meslekten çıkarıldığını, Kars Adliyesinde görev yapmadan önce ... Cumhuriyet Başsavcısı olarak görev yaptığını, hakkındaki soruşturmaya konu ... raporlarının da o süreç içerisinde alındığını, disiplin soruşturması sırasında alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 10.08.2016 tarihli ve yapmış olduğu itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 06.04.2017 tarihli raporlarında belirtilen, 02.12.2014 tarihli ve 23.01.2015 tarihli istirahat raporlarının verilmesine mesnet teşkil eden ayrıntılı muayene kayıtlarının bulunmaması ve tanılar ile bu tanılar nedeniyle verilmiş olan istirahat sürelerinin uygun olmaması hususundaki görüşün gerçeğe uygun olmadığını, Adli Tıp Kurumunun bu şekilde rapor vermesinin de usulen hatalı olduğunu, raporların düzenlenmesi sırasında ayrıntılı muayene kaydının tutulmaması ve tanı ile usuli eksikliklerin tarafına isnat edilemeyeceğini, zira bu eksikliklerin şahsından kaynaklanmadığı gibi şahsının da bu eksiklikleri bilebilme, önleyebilme ve düzeltebilme imkânının bulunmadığını, ... raporlarını ibraz ederek süresince istirahat eden bir kişi olarak sorumlu olabileceği tek nedenin gerçekte maddi bir rahatsızlığı olmadığı hâlde ... raporu aldığına dair isnat olabileceğini, kendisinin ise sadece hastalığın tanısı ile hekimce öngörülen tedavi süresinin uygunsuzluğu konu edilerek disiplin soruşturmasına maruz bırakıldığını, yapılan tespitte maddi rahatsızlığın gerçekliğine dair bir şüphe bulunmadığını, bunun dışında tıbbi teknik, bilgi ve ehliyet gerektiren hastalığın teşhis ve tanısı ile uygulanan tedavi ve süresi gibi hususlarda ve ayrıntılı muayene kağıdı ve içeriğinin düzenlenmesinde tüm sorumluluğun ilgili hekimlere ait olduğunu, sorumluluğun hekime ait olduğu bir hususta kendisiyle illiyet bağı kurulmasının mümkün olmadığını, aksi hâlin kabulünde istirahat raporu kullanan tüm şahısların kullandıkları rapor içeriğine ait hekimi denetleyici mahiyette tıp eğitiminin bulunması ve bu şahıslarda bunun aranması gibi kişilere yüklenebilmesi hukuken imkânsız bir durumun ortaya çıkacağını, raporların düzenlenmesini, tamamen ilgili hekimin yapmış olduğu tedavi, teşhis ve tanı işlemleri sonrasında gerekmesi hâlinde uygun olan süre de belirlenerek hekimce takdir edildiğini, ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.05.2016 tarihli ve 33782 sayılı ... Kurulunun ‘02.12.2014 tarihli ve 23.01.2015 tarihli ... raporlarında tanı net anlaşılamadığından tanı karar uyumu tespit edilememiş ve usulüne uygun bulunmamıştır.’ şeklindeki raporu ile 11.05.2016 tarihli ve 64106871-4998 sayılı yazısındaki ‘bahse konu raporların tarihleri ile raporların değerlendirme tarihi olan 12.05

... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.05.2016 tarihli ve 33782 sayılı ... Kurulunun ‘02.12.2014 tarihli ve 23.01.2015 tarihli ... raporlarında tanı net anlaşılamadığından tanı karar uyumu tespit edilememiş ve usulüne uygun bulunmamıştır.’ şeklindeki raporu ile 11.05.2016 tarihli ve 64106871-4998 sayılı yazısındaki ‘bahse konu raporların tarihleri ile raporların değerlendirme tarihi olan 12.05.2015 tarihi arasında yaklaşık 5 aylık süre bulunduğundan herhangi bir muayene ve teknik tedavi yapılmamıştır, raporların süresi dolduğundan hasta muayenesi yapılmaksızın raporların usul değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir, bu sebeple hasta heyete girmemiştir, usul muayeneleri gıyaben yapılmaktadır.’ şeklindeki durum tespiti karşısında, kendisi hakkında tamamen eksik inceleme araştırma ve tespit üzerine isnatta bulunulmasının hukuksuz olduğunu, ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi yetkililerinin eksikleri gidermeyip görevlerinin gereklerine aykırı davranarak hakkında disiplin soruşturması yapılmasına sebebiyet verdiklerini, hatta 2015 yılı Nisan-Mayıs aylarında bu Hastanede görevli bir personelin kullanmakta olduğu cep telefonundan arayarak, istirahat raporları hakkında inceleme yaptıklarını beyan ederek hastaneye gelmesini istediğini, kendisinin de görevliye Kars ilinde görev yaptığını, durum tespiti için Kars Devlet Hastanesi veya Kafkas Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesine sevkinin sağlanmasını talep ettiğini, ilgili personelin de durumu not aldığına dair beyanda bulunduğunu, buna rağmen bu talebinin karşılanmadığını, o tarihte dahi hastaneye sevki yapılmış olsaydı soruşturmaya konu her iki istirahat raporunun da içeriğinin doğru olduğunun çok rahat bir şekilde tıbben tespit edilmiş olacağını, tarih itibarıyla lehine olacak en kesin delilin bu şekilde gösterilen ihmal ile yok edildiğini, şahsına verilmiş olan 02.12.2014 tarihli istirahat raporunun, 22.11.2014 günü ... ... (...) Hastanesinde gerçekleştirmiş olduğu saç ekimi operasyonu sonucunda, yaklaşık olarak bu tarihten 1 ay kadar süre ile devam eden saç alımı ve saç ekimi yapılmış olan alanlardaki iyileşmeye devam eden kanamalı ve iltihaplı yaralar, kanama izleri, operasyon sonrasında uygulanan ilaç enjekteleri nedeniyle baş, alın ve göz kapaklarında ilaç akıntıları ve birikmeleri ile devam eden şişlikler ve morluklar nedeniyle verildiğini, bu rahatsızlıkların kısmen bu istirahat raporu süresinin bitiminden sonra da devam ettiğini, muayene ve ... şikâyetlerinin gerekçeleri ve yaşamış olduğu bu ... sıkıntıları ile şikâyetinin ne ölçüde ... raporuna ve muayene evrakına yansımış olduğu hususunun hasta olarak şahsınca bilinebilecek bir durum olmadığını, bu rahatsızlığına olay tarihinde ... Adliyesinde görev yapmakta olan tüm hâkim, Cumhuriyet savcısı ve personelin şahit olduğunu, özellikle kendisiyle aynı tarihte saç ekimi yaptırmış olan Cumhuriyet savcısı ...'in de tüm ayrıntısıyla olaya ve rahatsızlığına vakıf olduğunu, bu ... raporunun içeriğinin tamamen doğru olduğunu, aynı ..

... sıkıntıları ile şikâyetinin ne ölçüde ... raporuna ve muayene evrakına yansımış olduğu hususunun hasta olarak şahsınca bilinebilecek bir durum olmadığını, bu rahatsızlığına olay tarihinde ... Adliyesinde görev yapmakta olan tüm hâkim, Cumhuriyet savcısı ve personelin şahit olduğunu, özellikle kendisiyle aynı tarihte saç ekimi yaptırmış olan Cumhuriyet savcısı ...'in de tüm ayrıntısıyla olaya ve rahatsızlığına vakıf olduğunu, bu ... raporunun içeriğinin tamamen doğru olduğunu, aynı ... sorunları nedeniyle saç ekim işlemini yapmış olan ... ... (...) Hastanesince verilen istirahat raporuna itibar edilmesine rağmen ... şikâyetlerinin devamı nedeniyle aynı konuda daha sonra verilmiş olan bu ... raporuna itibar edilmemesinin de kendi içinde çelişkili ve tutarsız olduğunu, 23.01.2015 tarihli istirahat raporunun içeriği ise zaman zaman ani hareket ve duruş pozisyonu veya ağır kaldırma nedeniyle şiddetli şekilde ortaya çıkan, zaten kronik olarak mevcut olan bel ve sırt tutulması rahatsızlığına dayandığını, rapor tarihinde de bu rahatsızlıkların somut olarak yaşandığını, bu rahatsızlığının boyun altından başlayıp, kuyruk sokumu bölgesine kadar devam eden bir veya bazen birkaç noktada ve kürek kemikleri üst kısmında ortaya çıkabildiğini, bunun sonucu olarak da hareket serbestisi sıkıntısı yaşayıp tutulma ve ağrılar nedeniyle günlük yaşam standartlarının da 5-10 gün arasında etkilendiğini, rahatsızlığının aradan geçen süre içerisinde de hâlen zaman zaman nüksettiğini, rahatsızlıkları nedeniyle sürekli ağrı kesici ve merhem kullandığını, aynı şikâyetlerle en son 2016 yılı Nisan ayı içerisinde Kafkas Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde tedavi olduğunu, yine devam eden tarihlerde tutuklu olarak bulunduğu Kars F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda ve ... Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda da bu rahatsızlığı nedeniyle sık sık kurum revirinde muayene olduğunu, İnfaz Kurumunda bulunan hasta kayıt ve tedavi evrakıyla bu durumların sabit olduğunu, almış olduğu bu raporun içeriğinin de tamamen doğru olduğunu, hekim tarafından uygun görülen ihtiyaç üzerine verildiğini, soruşturmaya konu her iki istirahat raporunun da içeriğinin tamamen doğru olduğunu, yaşamış olduğu somut rahatsızlıklar sonucunda ilgili hekimce yapılan muayene işlemi sonunda düzenlenmiş olduklarını, ayrıca her iki istirahat raporu sürecini de amacına uygun şekilde ikametinde istirahat ederek geçirdiğini, görev mahallini terk etmediğini, raporların düzenlenmesinde yapılmış olan usuli eksikliklerin sorumluluğunun şahsına yüklenemeyeceğini, kendisinin bu eksiklikleri bilebilme ve önleyebilme imkânının bulunmadığını savunmuştur.

5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin 2. fıkrası;

“(2) Beraat kararı;

a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,

Hallerinde verilir.” şeklinde düzenlenmiş olup fıkradaki bu hâllerden biri gerçekleştiğinde mahkemece fıkranın hangi bendine de dayanıldığı belirtilmek suretiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturabilmesi için CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması”, “yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması” ve “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması; yapılan yargılama sonucunda eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediğinin belirlenmesi hâlidir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Suçta ve cezada kanunilik ilkesi” başlıklı 2. maddesinde, kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemeyeceği, kanunen suç sayılmayan bir eylem dolayısıyla sanığa ceza verilemeyeceği gibi kanunun suç ve ceza içeren hükümlerinin kıyas yolu ile de uygulanamayacağı, diğer bir ifadeyle kıyasa yol açacak şekilde genişletici yorumlanamayacağı ifade edilmiştir. Bu ilkenin doğal bir sonucu olarak, mahkemece yargılama konusu eylemin kanunda suç olarak düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak yargılama sonucunda eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediğinin belirlenmesi durumunda CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekecektir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması; mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda yargılama konusu suçun sanık tarafından işlenmediğinin kesin olarak belirlenmesidir. Diğer bir ifade ile yüklenen suçun başkası tarafından işlendiği, sanık tarafından işlenmesinin olanaksız olduğu, kesin delillerle sanık tarafından işlenmediğinin belirlendiği hâllerde suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olmasından bahsedilebilir. Bu durumda yargılama konusu eylemle sanığın ilişkisini kesen açık bir belirleme yapılmış olmalıdır.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması ise yargılama sonucunda sanık ile eylem arasında ilişki kurulmakla birlikte sanığın suçu işlediğinin kesin, açık ve inandırıcı delillerle belirlenememesidir. Bu durumda mahkeme suç ile sanığın ilişkisini tespit etmekte, ancak sanığın yargılama konusu suçu işlediği konusunda şüphede kalmaktadır. 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesinde düzenlenen bu beraat nedeni ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesinin doğal bir sonucudur. Bu ilke uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ...’ın, ... Cumhuriyet Başsavcısı olarak görev yaptığı sırada, 22.11.2014 tarihinde ... Özel ... (...) Hastanesinde saç ekim operasyonu yaptırdığı, bu işlemle ilgili olarak hastane doktoru tarafından “L63 Alopesi areata” tanısıyla 22.11.2014 tarihinden itibaren 10 gün süreli ... göremezlik raporu tanzim edildiği, sanığın bu raporun bitim tarihi olan 02.12.2014 tarihinde ... 7 No.lu Aile Sağlığı Merkezine müracaatı üzerine, bu ... Merkezinde doktor olarak görev yapan inceleme dışı sanık ... tarafından sanık hakkında “L63.9 kod no.lu alopesia areata” tanısıyla 02.12.2014 ila 11.12.2014 tarihleri arasını kapsar şekilde 10 gün istirahat etmesi gerektiğine dair 02.12.2014 tarihli ve 891250 sayılı raporun düzenlendiği, sanığın daha sonra da ... Toplum Sağlığı Merkezi 5 No.lu Aile Sağlığı Merkezine müracaatı üzerine, adı geçen ... Merkezinde doktor olarak görev yapan inceleme dışı sanık ... tarafından da sanık hakkında “M54.99 kod no.lu dorsalji” (sırt ağrısı) tanısıyla 23.01.2015 ila 29.01.2015 tarihleri arasını kapsar şekilde 7 gün istirahat etmesi gerektiğine dair 23.01.2015 tarihli ve 987036 sayılı raporun düzenlendiği, ... 7 No.lu Aile Sağlığı Merkezi ve ... Toplum Sağlığı Merkezi 5 No.lu Aile Sağlığı Merkezi doktorları olan inceleme dışı sanıklar tarafından düzenlenen istirahat raporlarına Hâkimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulu Genel Sekreterliğinin 02.04.2015 tarihli ve 14823 sayılı yazısı ile itiraz edildiği, bu itiraz üzerine suç konusu raporları inceleyen hakem hastane ... ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen raporlar doğrultusunda sanık ... hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesince 03.05.2018 tarih ve 212-281 sayı ile; bahse konu raporların usule uygun olmadığına ilişkin iddialarla ilgili olarak kovuşturma izni verildiği, akabinde sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 tarihli ve 550-129 sayılı iddianamesi ile son soruşturmanın açılmasına karar verilmesinin talep edildiği, ... Ağır Ceza Mahkemesince 27.09.2018 tarih ve 214-242 sayı ile de kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince sanığın istirahatini gerektirir bir ... sorunu olmamasına rağmen, doktor olan inceleme dışı sanıkları azmettirerek içerik itibarıyla sahte rapor düzenlenmesine sebebiyet verdiğine ya da suç konusu raporların sahte olduğunu bilerek kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Hakkında verilen beraat hükmünü temyiz eden sanık, temyiz dilekçesinde ve daha sonra verdiği dilekçesinde, temyize konu beraat hükmünün CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (a) veya (b) bentlerinde yer alan gerekçelerden biri gösterilmek suretiyle verilmesi gerektiğini beyan etmiş ise de, suç konusu raporları hakem hastane olarak değerlendiren ... ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 12.05.2015 tarihli ve 33782 sayılı ... kurulu raporunda; suç konusu her iki istirahat raporunda da, tanı net anlaşılamadığından tanı ile karar uyumunun tespit edilemediğinin ve raporların usule uygun bulunmadığının; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda düzenlenen 10.08.2016 tarihli ve 5329 karar sayılı raporu ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda düzenlenen 06.04.2017 tarihli ve 430 karar sayılı raporunda; her iki istirahat raporunun, verilmesine mesnet teşkil eden ayrıntılı muayene kayıtlarının bulunmaması, tanılar ile bu tanılar nedeniyle verilmiş olan istirahat rapor sürelerinin uygun olmaması nedenleriyle bu iki istirahat raporunun tıbben usule uygun olmadığının belirtilmiş olması karşısında, usulüne uygun olarak düzenlenmediği belirlenen suça konu istirahat raporlarının, sanığın ... sorunu bulunmamasına rağmen doktor olan inceleme dışı sanıkları azmettirmesi sonucunda düzenlenip düzenlenmediği ya da sanığın suça konu raporları, bu özelliğini bilerek kullanıp kullanmadığı hususunun şüphe boyutunda kaldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı veren Özel Daire kararı isabetli olup hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan kurulan beraat hükmünün, CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanık hakkında CMK'nın 223. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi isabetli olduğundan Özel Dairenin kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan kurulan beraat hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/632, Karar No: 2020/1351, Tarih: 17.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/632 E.  ,  2020/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 23.12.2019 tarih ve 2019/18864 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.01.2020 tarih ve KYB-2019/134538 sayılı ihbarname ile;

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Hayrabolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/02/2019 tarihli ve 2019/7 soruşturma, 2019/223 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/05/2019 tarihli ve 2019/1279 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin gerek Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikâyet dilekçesinde gerekse ifadesinde, boş senete güvence bedeli olarak imza attığını, 14.000,00 Türk lirası bedel üzerinde anlaşmadıklarını ve bu miktarda borcu bulunmadığını, buna rağmen senedin şüpheli tarafından anılan miktar üzerinden icra takibine konu edildiğini beyan etmesi karşısında, şüpheli dinlenilmeden ve ilgili icra dosyası ve takibe konu senet dosyaya getirtilmeden eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Hayrabolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.02.2019 tarihli 2019/7 Soruşturma ve 2019/223 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 17.05.2019 tarihli 2019/1279 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.