muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8324, Karar No: 2023/2737, Tarih: 30.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafın katılma alacağı bulunup bulunmadığı davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 114 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanunu'nun 219 uncu maddesi, 222 nci maddesi, 225 ... maddesi, 232 nci maddesi, 235 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14209, Karar No: 2015/10225, Tarih: 10.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14209 E.  ,  2015/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu 115 ada 38, 119 ada 42, 122 ada 18, 144 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar ... oğlu ...., 144 ada 1 ve 119 ada 39 parsel sayılı taşınmazların 1/3 payı ise ... oğlu.... adına tespit edilmiştir. Mahkemece gerekçeli kararın tebliği baba adı belirtilmeksizin sadece ... adına yapılmıştır. Bu nedenle gerekçeli kararın baba adları da belirtilmek suretiyle ... oğlu..... ve ... oğlu... yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4582, Karar No: 2009/769, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4582 E.  ,  2009/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece, davalı kooperatif hakkındaki davanın husumet yönünden; davalı şirket hakkındaki davanın ise, zamanaşımı süresinin dolmuş olması gerekçesiyle reddedilmiş ve verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının, davalı şirket ile tarihsiz ve adi yazılı şekilde yapıldığını ileri sürdüğü sözleşmeye dayalı olarak açmış olduğu davasında; bu sözleşme uyarınca, davalı şirketin yüklendiği edimini ifa etmemesi sebebiyle 50.000,00 TL (YTL) maddi tazminatın davalı şirketten tahsilini istediği anlaşılmaktadır. Davaya dayanak alınan sözleşme; yüklenici sıfatıyla davalı şirketin ticari ünvanını içerir kaşesi basılmak suretiyle temsile yetkilisi tarafından; davacı tarafından ise, iş sahibi sıfatlarıyla imzalanmıştır. Bu sözleşme, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi gereğince, niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Ancak, davalı şirket vekilince sözleşme inkâr edilmektedir.

Borçlar Kanunu’nun 126/IV. maddesi gereğince eser sözleşmesinden doğan bütün davalara kural olarak beş yıllık zamanaşımı uygulanır. Ne var ki, anılan yasa hükmünde açıklandığı üzere, yüklenicinin bile bile ağır kusuru ile sözleşmeyi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi, özellikle çürük gereç kullanması veya çürük iş meydana getirmesi yüzünden açılacak davalara, Borçlar Kanunu’nun 125. maddesi hükmü uygulanır ve zamanaşımı süresi 10 yıldır. Borçlar Kanunu’nun 128. maddesi gereğince de zamanaşımı süresi, alacağın istenebilir olduğu tarihten itibaren başlar.

Yanlar arasındaki sözleşmenin fesih olunmadığı ve sözleşme ile yüklenilen edimin yüklenici tarafından ifa olunmaması sebebiyle maddi zararın giderilmesi istendiğine göre, Borçlar Kanunu’nun 126/IV. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin başladığında ve dolayısıyla 5 yıllık sürenin geçmiş olduğundan sözedilemez. O halde, davalı şirket hakkındaki davada uyuşmazlığın esasına girilip sözleşmenin bağlayıcı olup olmadığı araştırılarak varılacak sonuca göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, davanın zamanaşımının dolması sebebiyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2350, Karar No: 2020/6339, Tarih: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2350 E.  ,  2020/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın Hazine yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde, dava konusu 720 parsel sayılı taşınmaz hakkında tarafların murislerinin Noterde satış vaadi sözleşmesi yaptığını, taşınmazın fiilen teslim edilerek bedeli ödendiğini, ayrıca bir kısım davalılar murisinin 1980 yılı öncesinde öldüğünü belirterek, toplam 20000 /28800 payın iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili 29.11.2013 tarihli dilekçe ile, müvekkilinin murisi Hüseyin Işık’ın satış vaadinde bulunduğunu ve davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, davanın kendileri hakkında husumetten reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, 720 parselin davalılar adına kayıtlı olan 20000/28800 payın iptali ile 7000/28800 payın ... adına, 1000/28800 payın ... adına, 3800/28800 payın ... adına, 6400/28800 payın ... adına, 1800/28800 payın ... adına tapuya tesciline, tapu kaydının bu şekilde düzeltilmesine, Hazine yönünden davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen karar, davalı ... vekili, davalı ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ..., ...... vekili ve davalı ..., ..... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, satış vaadi sözleşmesi ve TMK’nin 713/2. maddesinde düzenlenen ölüm sebebine dayalı tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu 720 parsel (yeni 8623 ada 15 parsel) sayılı taşınmaz, 29.580,91 m2 tarla vasfında olup, bir kısım davalılar 27.01.1967 tarihinde hükmen tescil yoluyla elbirliği halinde maliktir, bir kısım davalılar intikal yoluyla maliktir, bir kısım davalıların ise murisleri adına paylı olarak kayıtlıdır.

Davacı tarafça dava konusu taşınmazın 10.05.1968, 14.06.1968, 17.06.1968 tarihli noterde düzenleme şeklinde yapılan satış vaadi sözleşmeleri gereğince bedelleri ödenerek murisleri tarafından zilyetliğinin devralındığı, uzun yıllardır kendileri tarafından kullanıldığı ve bir kısım davalıların murisleri olan maliklerin ise 1980 tarihinden önce ölmeleri nedeniyle, TMK 713/2. maddede düzenlenen ölüm sebebiyle kazanım koşullarının oluştuğu iddia edilmiş ise de, Mahkemece dayanılan iddia ve hukuki sebebe göre araştırma yapılmadan, davanın hukuki nitelendirmesinde hataya düşülerek TMK’nin 713/1. maddesinde düzenlenen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle tescil davasına yönelik araştırma yapılarak karar verilmesi doğru değildir.

O halde Mahkemece taraf delilleri toplanarak, hangi davalıların murisleri tarafından satış vaadi sözleşmesi yapıldığı tespit edilerek, zilyetliğin devralınıp devralınmadığı, dava konusu taşınmazın ne kadarının kimler tarafından kullanıldığı, ölüm sebebine dayanılan malikler hakkında intikal yapılmamış ise ölüm tarihinden dava tarihi olan 23.10.2007’ye kadar 20 yıllık kazanma süresi ve koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmalıdır.

Ayrıca yargılama sırasında vefat ettiği anlaşılan davalı ... mirasçılarına usulüne uygun tebligat çıkarılarak davaya dahil edilmeden, savunma hakları kısıtlanarak aleyhlerinde hüküm kurulması da doğru görümemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili, davalı ..., ..., ..., .. ..., ..., ... mirasçıları ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ...’ın temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın iadesine,19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20430, Karar No: 2012/15185, Tarih: 06.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20430 E.  ,  2012/15185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :4.8.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/3802, Karar No: 2015/3682, Tarih: 13.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3802 E.  ,  2015/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 madede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL’dir.

Dava dilekçesinde, 1.600,00 TL'nin tahsili istenmiş olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin 24.03.2015 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 24.03.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1771, Karar No: 2019/2968, Tarih: 25.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/1771 E.  ,  2019/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekili ve şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan ... ..., ... ve ... vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Her ne kadar Dairemizin 22.03.2018 tarihli ve 2015/9149 E. 2018/2321 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına yazılı gerekçeler ile karar verilmiş ise de; şikayetçi vekili tarafından 18.01.2017 tarihinde dava konusu sıra cetveline konu icra dairelerine “taşınmazlar üzerine konulan hacizlerin tamamının kaldırılmasını “ talep ettiği ve vazgeçme harçlarını da yatırdığına ilişkin belgelerin fotokopilerinin şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekili tarafından karar düzeltme talebi dilekçesi ile sunulduğu anlaşıldığından, şikayetçi vekili tarafından verilmiş olan bu dilekçelerin şikayetin seyrini değiştireceği alacağını tahsil eden şikayetçinin şikayette hukuki yararı kalmayacağı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekmekte olduğundan anılan hususun değerlendirilmesi için şikayet olunan ... Bankası vekili karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin anılan bozma kararının kaldırılarak, kararın bu gerekçeyle bozulmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile şimdilik diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine yer olmadığına, Dairemizin 22.03.2018 tarihli ve 2015/9149 E. 2018/2321 K.sayılı bozma ilamının kaldırılarak araştırma yapılmak üzere mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde şikayet olunan T. ... Bankasına iadesine 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17208, Karar No: 2023/21239, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/17208 E.  ,  2023/21239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/493 E., 2022/687 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebliğnameye konu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde bulunan dosyanın sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu, fiziki dosyanın ve temyiz talebinin ise Turhan Yangın hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin olduğunun anlaşılması nedeniyle, bu husustaki eksiklik giderildikten sonra ek tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7266, Karar No: 2018/272, Tarih: 18.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7266 E.  ,  2018/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin sürücüsü ve yolcusu olduğu motosiklete, davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması ile gerçekleşen kazada müvekkillerinin ağır şekilde yaralandıklarını, davacı ...'in ayağının kırıldığını, ...'in ciddi şekilde beyin travması geçirdiğini, 2 kaburgasının ve kulak içi kemiğinin kırıldığını, duyma yeteneğini yitirdiğini, konuşma kaybına uğradığını, müvekkilinin Kocatepe Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenliği bölümünde okuduğunu açıklayıp, ... için 7.500,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi, ... için 7.500,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... için 7.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, ... için 2.360,74 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar

olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında,

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında,

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda davacı ...'in meydana gelen kaza sebebi ile kafa travması ve psişik bozukluk sebebi ile %49 oranında malul kaldığı, 24 yaşında olduğu, ...'in ise ayağında 0.5 cm kısalık olacak şekilde yaralandığı ve 27 yaşında olduğu, kazanın davalının tam kusurlu hareketi ile gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı ... için takdir olunan manevi tazminatın çok az, ... için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7423, Karar No: 2013/9251, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7423 E.  ,  2013/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz kapama zeytin bahçesi olarak değerlendirilmiş ve zeytin ağaçlarından yıllık 575 kg/da ürün alındığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığ... bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin genelde ortalama 400-550 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 575 kg üzerinden değerlendirme yapılmış ise de ülke genelinde geçerli olan ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 550 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre tamamı 2.625.00 m² olup, 1.210.06 m² si kamulaştırılmıştır. Taşınmazın tapu kaydına göre kamulaştırma dışında kalan 1.414.94 m² si üzerinden %10 oranında değer kaybı verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24721, Karar No: 2017/8772, Tarih: 11.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24721 E.  ,  2017/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 20.07.2007 tarihinde, davalılardan ...’e ait özel bina inşaatına ait işyerinde gerçekleşen kaza sonucu vefat eden sigortalı nedeniyle hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan masrafların rücuen tahsili istemine ilişkin olup, yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 26.maddesidir.

Davanın yasal dayanaklarından olan ve kusur sorumluluğunu esas alan 506 sayılı 26. maddesi kapsamında, rücu davalarında kusurun belirlenmesinde zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir

Somut olayda, davalılardan işveren ...’in kazadan sonraki bir tarihte ... İl Müdürlüğüne başvurarak enerji nakil hattının kaldırılması talebinde bulunması ile enerji nakil hattının yerinin değiştirildiği görülmekle, bu işlemin ne şekilde kimler tarafından yapılabileceği, Belediye Başkanlığının bu konuda yetkisinin olup olmadığı, enerji nakil hattı ile ilgii önlemlerin kimin tarafından alınması ve kimlerce Yedaş’a başvurulabileceği yönündeki hususlar da irdelenmek suretiyle davalı işveren ve Belediye Başkanlığının kusur durumunu değerlendirecek şekilde uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilerek elde edilecek sonucu göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Belediya Başkanlığı'na iadesine, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.