muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15189, Karar No: 2014/1166, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15189 E.  ,  2014/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

:MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.03.2013

NUMARASI :Esas no:2013/62 Karar no:2013/214

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu iddiası ile Türk Medeni Kanununun 194.maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.Dava konusu taşınmazın davacının eşi Kubılay tarafından 17.06.2009 tarihinde davalılardan Memduh'a devredildiği, Memduh’un da 01.02.2010 tarihinde taşınmazı davalılardan Perihan'a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır. Aıle konutu olan taşınmazın, hak sahibi olan koca tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir. (TMK.md. 194/1) Bu rıza alınmamıştır. Taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili bir şerh de bulunmamaktadır. Bu durumda taşınmazı ilk devralan Memduh'un, iyiniyetli olması halinde kazanımı korunacak (TMK.md. 1023), kötü niyetli ise kazanımı korunmayacak, Memduh'un üzerindeki tescil, yolsuz tescil niteliğini alacaktır (TMK.md. 1024/2). Ne var ki, taşınmazı ilk devralan Memduh, bu taşınmazı Perihan'a, devretmiştir. Memduh'un, Perihan'a devrinde Türk Medeni Kanunun 194.maddesi koşulları artık aranmaz. Bu durumda taşınmazı en son devralan davalı Perihan, kendisine bu taşınmazı devreden Memduh'un üzerindeki tescilin yolsuz olduğunu biliyor veya bilmesi gerekiyorsa, bu tescile dayanamaz. (TMK.md. 1024/l) Davalı Perihan'ın, taşınmazı kendisine devreden Memduh'un üzerindeki tescilin yolsuz olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiğine ilişkin bir delil bulunmadığı gibi, Memduh’un diğer davalılarla el ve iş birliği içinde kötü niyetli olarak hareket ettiği de kanıtlanamamıştır. Öyleyse davanın reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.01.2014 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2021/8472, Karar No: 2022/4057, Tarih: 15.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8472 E.  ,  2022/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarih ve 2018/102 - 2018/352 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 314/2. maddesindenCMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ

olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek; sanığın Bank Asya daha önce hesabı bulunmazken örgüt liderinin talimatı üzerine Bank Asya Bankasında 30.01.2014 tarihinde 4453215 müşteri numarası ile hesap açtırtırması ve talimat dönemi ile uyumlu hesap işlemlerini olması,örgüte müzahir olması sebebi ile KHK ile kapatılan Aktif-Sen üyeliği ve Karadeniz Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği üyeliği olan sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne bilerek yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2- Kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da hakkında re'sen bir müdafi görevlendirilmeyen sanığın, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanması yapıldığı dikkate alındığında, CMK'nın 101/7 maddesinin 2. fıkrası ve 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/531, Karar No: 2019/2526, Tarih: 02.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/531 E.  ,  2019/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24/05/2017 tarih ve 2015/998-2017/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı ve davalı vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin keşide ettiği 23.04.2011 tarihli 26.000,00 TL bedelli çekin karşılıksız çıktığını, çekin ibraz tarihinde çek hamilinin arayarak durumu haber vermesi üzerine şirketin banka hesaplarında yaptıkları inceleme sonucunda banka nezdindeki hesaplarından yetkililerin imzalarının taklit edilmek sureti ile müvekkili şirket ile ilgisi olmayan üçüncü kişilere muhtelif tarihlerde paralar gönderildiğinin tespit edildiğini, konu ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığına başvuruda bulunduklarını, yapılan inceleme sonucunda muhtelif tarihlerde müvekkilinin hesaplarından 50.500,00 TL'nin sahte belgelerle havale edildiğinin tespit edildiğini, davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen cevap verilmediğini ileri sürerek 50.500,00 TL anapara olmak üzere toplam 65.740,49 TL'nin tahsil tarihine kadar hesap edilecek temerrüt faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımını uğradığını, davacının öncelikle alacağını asıl zarardan sorumlu olan ... ve ...’dan talep etmesi gerektiğini bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, bankaya gönderilen havale talimatlarındaki imzaların şirketi münferiden temsile yetkili olan Rıdvan Kaner’e ait olduğunun anlaşılması sebebiyle firmadan teyit alındıktan sonra havale onaylarının verildiğini, havalelerin firmaya tanımlı artı para kredisi hesabından yapıldığını, firmanın bu hesaptan haberdar olduğunu, itiraza konu hesaba eksi bakiyeye düştüğü zamanlarda para yatırarak krediyi ödediğini, davacıya bu hesapla ilgili Ağustos 2009-Şubat 2011 arasında 12 adet cari hesap ekstresi gönderildiğini, bu ekstrelere de itiraz edilmediğini, taraflar arasında imzalanan 17.05.2006 tarihli Ticari Hizmetler Sözleşmesinin 15.11.2010 tarihinde yenilendiğini sözleşmede müşteri ile banka arasındaki faks talimatları ile işlem yapılması konusunda düzenlemeler olduğunu, bu düzenlemeler gereğince bankanın sorumluluğunun bulunmadığını, talimatların gerçek imzayı taşıyan talimatlardan ...’ın ifadesinde belirtildiği şekli ile imzaların kesilip yapıştırılmak suretiyle oluşturulması ve imzaların bankadaki imzalarla aynı olması sebebiyle bu durumdan şüphe duymadığını, davacı tarafın...’ı çok geniş yetkilerle görevlendirdiğinin firma yetkilerine ifade edildiğini, bu halde firmanın elemanını doğru seçememesinden ve basiretli tacir gibi davranmamasından dolayı müvekkili bankanın sorumlu tutulamayacağını, davacının hesaplarından haberi olmadığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının zararın doğumuna ağır kusuru ile sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, adam çalıştıran sıfatına sahip olan davacı ile ... arasında BK 55. ve TBK 66. maddesi anlamında bir hukuki ilişki olduğu, adam çalıştıran sıfatına sahip olan davacının çalıştırdığı kimsenin hukuka aykırı eylemlerinden sorumlu olduğu, davacı ...'ı seçerken, ona talimat verirken, gözetim ve denetimde bulunurken gerekli özeni gösterdiğini ispatlamakla yükümlü bulunduğu, dosyada davacının bu kanıtı gösterdiğine dair delil bulunmadığı, davacının BK 55/2 hükmünün belirttiği ispat işlemini de yerine getirmediği, dava bakımından davacının da zarardan sorumlu tutulması gerektiği, davacının tazminat talebinden sorumluluğunun yarısı kadar kabul edilmesinin hakkaniyete uygun düşeceği gerekçesi ile 25.250,00 TL ana para, 7.312,29 TL işleyen faiz olmak üzere toplam 32.562,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, Dairemizin 16/10/2014 tarih 2013/14009 E.-2014/15680 K. sayılı bozma ilamının 3. numaralı bendinde “asıl alacak ile dava tarihine kadar işlemiş faiz toplanmak suretiyle bulunan miktara faiz yürütülmesine karar verilmek suretiyle işlemiş faize yeniden faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesis edilerek, faize faiz yürütülmesi yasağına aykırı davranılması” sebebiyle kararın bozulmasına ve mahkemece de bozma ilamına uyulmasına rağmen, mahkemece verilen 2015/998 E.-2017/477 K. sayılı kararda “25.250,00 TL ana para, 7.312,29 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 32.562,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesi” yönünde verilen hüküm ile faize faiz işletilmesi yasağına aykırı davranılması doğru olmamış ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. numaralı bendinin “25.250,00 TL Ana para, 7.312,29 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 32.562,29 TL'nin ana parası olan 25.250,00 TL'sine dava tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilerek davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklinde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13216, Karar No: 2013/18600, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13216 E.  ,  2013/18600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/04/2012 gün ve 2010/392-2012/178 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/05/2013 gün ve 2012/10425-2013/9109 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketle Hayat Sigortası Poliçesi imzalayan müvekkilinin babası ...i’nin 30.01.2010 tarihinde vefat ettiğini, davalı şirket tarafından poliçede menfaattar olarak gösterilen müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek şimdilik 25.000 TL tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 16.02.2012 tarihli dilekçeyle, talebini ıslah ederek talep sonucunu 67.200 TL’si vefat tazminatı, 5.500 TL’si kâr birikimi olarak toplam 72.700 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, ölüm belgesinde murisin ölüm sebebinin “kronik karaciğer hastalığına bağlı hepatik anfesolapati” olduğu ve hastalığın başlangıcından ölümüne kadar geçen sürenin on yıl olduğunun belirtildiğini, murisin sigorta başvurusu esnasında hastalığını gizleyerek gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, davacının sigorta tazminatı üzerinde miras payı oranında hak sahibi olduğunu, müvekkili temerrüde düşmediğinden ölüm tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, adli tıp raporuna göre murisin sigorta sözleşmesinin düzenlendiği 24.08.2001 tarihinde kronik karaciğer hastalığının varlığını gösterir tıbbi deliller mevcut olmadığı, davacının poliçe tazminatını isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 67.200 TL'si poliçe tazminatı, 5.311,41 TL'si kâr paylı birikim olmak üzere toplam 72.511,41 TL sigorta bedelinin 10.06.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5971, Karar No: 2013/7784, Tarih: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5971 E.  ,  2013/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.03.2013 gün ve 2012/5410 Esas, 2013/1589 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen 2010/202 E.sayılı davada şikayetçi ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosyada, şikayetçi ... Ltd. Şti. vekili, şikayet dışı borçlu A3 A.Ş'den alacaklı olan müvekkilinin borçlunun T. İş Bankası A.Ş. nezdinde doğmuş bulunan alacaklarından 65.000,00 TL'lik kısmını 22.01.2009 tarihinde temlik aldığını, borçlunun T. İş Bankası A.Ş'ndeki hak, alacak ve istihkaklarının paylaştırılması amacıyla düzenlenen 22.01.2009 tarihli sıra cetvelinde tüm paranın şikayet olunan .... Vergi Dairesi'ne ödenmesine karar verildiğini, oysaki temlik tarihi itibariyle 65.000,00 TL'nin borçlunun mevcudundan çıktığını, bu miktar üzerinde artık haciz konulamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile 65.000,00 TL temlik alacağının tüm hacizlerden önce birinci sıraya yazılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2010/202 Esas sayılı dosyada şikayetçi ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin hem temlik alacaklısı hem de sıra cetvelinde 3, 4., 5. ve 6. sırada yer alan icra dosyalarının alacaklısı olduğunu, Vergi Dairesi haczinin hesap üzerine konulduğunu ve ihtiyati haciz tarihine göre şikayet olunan Vergi Dairesi ile garameye girilmesi gerektiğini, şikayet olunan ... Tic. Ltd. Şti'nin alacaklı olduğu takip dosyasındaki bütün tarihlerin müvekkilinin

alacaklı olduğu dosyalardaki tarihlerle aynı olmasına rağmen sıralamada aşağıya alındıklarını ileri sürerek, temlik alacağı ile 16. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1060 E, 2009/1095 E, 2009/1144 E, 2009/1243 E. sayılı takiplerden doğan alacaklarının ilk sıraya alınmasına, bunun kabul edilmemesi halinde garameten paylaşıma tabi tutulmasına, yapılacak inceleme neticesinde şikayet olunan vergi dairesinin sırası değişmese dahi; müvekkilin ikinci sıraya alınmasına ve dosyaya gelen paranın alacaklılar arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen iş bu dosyada şikayet olunan ... Ltd. Şti. vekili, sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmaması nedeniyle taraf sıfatının bulunmadığını, 2009/947 E. sayılı takip dosyasında hem takip hem de kesinleşme tarihinin önce olduğunu savunarak, şikayetin husumetten reddini istemiştir.

Birleşen 2010/198 E. sayılı dosyada şikayetçi... vekili, müvekkilinin, borçlunun T. İş Bankası A.Ş'deki alacağının 98.000,00 TL'lik kısmını 22.01.2009 tarihinde temlik aldığını, bu tarih itibariyle borçlunun bankadaki alacağına konulmuş haciz bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkil alacağının birinci sıraya kaydedilmesini talep etmiştir.