muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3955, Karar No: 2009/17089, Tarih: 12.10.2009

7- İlk hüküm, davacı tarafından temyiz edilmemiş, davalılardan A., F.Ş.ve Vakıflar idaresinin temyizi üzerine bozulmuştur. Bu halde, temyiz edenler yönünden ilk kararla hüküm altına alınan miktarların, bunlar yararına usulü kazanılmış hak oluşturduğu; gözetilmeden bozmadan sonra daha fazlasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz hükmün yukarıda (2), (3), (4), (5), (6) ve (7) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, yukarıda (1). bentte gösterilen sebeple A. H. mirasçıları H., H., S. S., S. ile F. E. ve N. A. mirasçıları F., N., N. ve H.’in temyiz taleplerinin süre aşımı nedenle REDDİNE, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/22756, Karar No: 2015/7953, Tarih: 08.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2013/22756 E.  ,  2015/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminden kaynaklanan alacak

K A R A R

1- Taraflar arasında görülen boşanma davasına ilişkin Aile Mahkemesi'nin 2006/910 Esas-2007/993 Karar sayılı dosyanın incelenip iade edilmek üzere bulunduğu yerden,

2- Dava konusu ... İli, .... İlçesi, .... Mah. ... ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlara ait ilk tesis tarihlerinden itibaren tüm geldi ve gittileri (tedavülleri) ile birlikte güncel tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

3- Keza dava konusu .... İli, ... İlçesi, ... Mah. ... ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kooperatif yoluyla edinildiği anlaşıldığından, davalının ilgili kooperatife üye olduğu veya üyeliği devraldığı tarihten itibaren peşinat/üyelik devir bedelinin ne olduğunun ve kim tarafından ödendiğinin, üyelik tarihinden veya üyeliğin devralındığı tarihten itibaren herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise ödemelerin kim tarafından yapıldığının, yapılan ödemelerin ne zaman başlayıp ne zaman bittiğinin (01.01.2002 öncesi ve sonrasına ilişkin toplam ödeme miktarlarının ayrı ayrı belirtilmesi suretiyle ), kooperatif yoluyla edinilen taşınmazın teslim tarihinin ve kooperatifte ferdileşme yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise ferdileşme tarihinin tasfiye halindeki.... ..... Konut Yapı Kooperatifinden ve bu kooperatifin görev ve yetkilerini devralan..... Kooperatifi 'nden ayrı ayrı sorulup, belgelerin eksiksiz getirtilerek dosya arasına konulması, eklenmesi,

4- Ayrıca dosya arasında bulunmadığı anlaşılan 26.10.2009 tarihli yargılamaya ait duruşma tutanağı ile davacı/karşı davalı vekilinin ıslah olarak nitelendirilen 23.10.2009 havale tarihli dilekçesinin dosyaya kazandırılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GÖNDERİLMESİNE, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7601, Karar No: 2018/6298, Tarih: 03.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7601 E.  ,  2018/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, vergi kaydının varlığını öne sürerek 15.06.1991 - 29.12.1994 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun’un 26'ncı maddesi sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceğini, aynı Kanunun 25'inci maddesi ise, yasal şartların gerçekleştiği tarihte sigortalılığın kendiliğinden başlayacağını hüküm altına almıştır. Öte yandan, kanunkoyucu, 26'ncı madde ile sigortalılara, 3 ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak yükümünü getirmiş, tescillerini yaptırmayanlar hakkında ise, Kurumca re'sen tescil işleminin yapılacağı emredici şekilde kurala bağlanmıştır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24'üncü maddesine göre, bir kimsenin zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekli iken, anılan maddelerde 19.4.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir. Öte yandan, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24'üncü maddesinde, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ-Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde Bağ-Kur’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında Bağ-Kur Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1'inci maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

4956 sayılı Kanunun 47'nci maddesiyle, Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18'inci madde; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49' uncu ve ek 15’inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” hükmünü amirdir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 8. maddesinde “Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğü bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlar. Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendine göre sigortalı sayılanların hak ve yükümlülüğü ise 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre başlar.” hükmünü amirdir.

Eldeki davada, mahkemece, davacının 15.06.1991 - 29.12.1994 tarihleri arasında sigortalı olduğunun ve 5763 sayılı Yasadan faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılık nedeniyle herhangi bir tescili veya prim ödemesi olmayan davacı hakkında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığa hükmedilmesi imkân bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/07/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10236, Karar No: 2016/10424, Tarih: 07.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10236 E.  ,  2016/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın kendisini siyasi etkinliği olan bir insan olarak tanıtıp iktidar partisi Ak Parti'de yakınları olduğunu da belirterek katılana ....'a yapımı süren Adliye Binası dış cephe parapetlerinin reklam amacıyla kullanılması için kiralama işini ayarlayabileceği vaadinde bulunan sanığın katılandan bu iş karşılığı 17.000 TL parayı alarak haksız menfaat sağladığı bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık ...'ın beyanı, 09/10/2009 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyeti yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair itirazlarının reddine ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11266, Karar No: 2016/11526, Tarih: 23.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/11266 E.  ,  2016/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 20/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi adli yardım talepli olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de ‘’(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.’’ hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise ‘’(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini kayşılabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.’’ şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5295, Karar No: 2010/8150, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5295 E.  ,  2010/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Hükme dayanak alınan uzman bilirkişi kurulunun raporuna eklediği memleket haritası örneği ile davacı ... Yönetiminin 30.07.2007 tarihli yazı ekinde gönderilen memleket haritası örneği farklı olduğundan her iki memleket haritası hangi tarihte düzenlendiğinin ve hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından elde edildiğinin uzman orman bilirkişi ile Orman Yönetiminden sorulması,

2- Dava dosyasının hükme dayanak alınan raporu düzenleyen uzman orman ve ... bilirkişiye verilerek Orman Yönetiminin 30.07.2007 tarihli yazı ekinde gönderdiği memleket haritası ölçeği, kadastro paftası ölçeğine çevrildikten sonra yerin, geniş kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı bu haritadaki niteliğini belirtir ayrıntılı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8857, Karar No: 2013/11495, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8857 E.  ,  2013/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece daha önce verilen red kararı Dairemizin 2011/14604 Esas, 2012/2500 Karar sayılı 20.02.2012 tarihli ilamı ile "Kiralananın 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilip verilmediğinin araştırılarak ihale evraklarının temini ile tahliye şartlarının gerçekleşip, gerçekleşmediğinin araştırılması, 2886 Sayılı Kanun hükümlerine göre kiraya verilmemiş ise, Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerektiği "gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra ihale evrakları dosyaya sunulmuş, yapılan yargılama sonucunda kiralananın 13.01.1987 tarihinde bir yıllığına ihale ile ...'a verildiği, adı geçenin ... Büyükşehir Belediye'sine 23.11.1995 tarihinde başvurarak kiralanan WC'yi ...'a devretmek istediği 28.01.1995 tarihli encümen kararı ile ...'a devredildiği, daha sonra da mirasçısı Ayşe Sayın'ın 01.05.2001 tarihinde devraldığını, taraflar arasında doğrudan İhale Kanununa göre kira sözleşmesi bulunmadığını, kira bedelllerinin ödenmediği iddiası bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Dava konusu kiralanan 13.01.1987 tarihinde 2.370.000.00-TL bedelle 1 yıllığına teklif veren ...'a 2886 Sayılı Yasa gereğince ihale ile kiraya verilmiştir. Daha sonra kiralananın ... Büyükşehir Belediye encümeni kararı ile 28.01.1995 tarihinde 10.000.000,00-TL aylık kira bedeli ile ...'a devrine karar verildiği daha sonra mirasçısı davalı ... Sayın ...nun dava konusu taşınmazı devir aldığı, en son 28.01.2001 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı şahsa devredildiği ve halen kiracı olarak kiralananda bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesi Encümeninin 01.05.2001 tarihli kararı ile anlaşılmaktadır. Sözleşmede kira süresinin uzatıldığına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda, kiralananın davalıya ihale ile kiraya verildiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle, esasın 2886 Sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince fuzuli şagil duruma düşen davalının tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdr.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6242, Karar No: 2016/496, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6242 E.  ,  2016/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (Sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2500 TL adli para cezası, 51/1-3. madde gereğince hapis cezasının ertelenmesine)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sahibi olduğu petrol istasyonunda yetkili müdür olan sanık ... Ulusoy ile pompacı olarak çalışan diğer sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek petrol istasyonundaki 4 numaralı motorin pompasının içerisinde bulunan ventil diyaframı denilen aksamını sökmek suretiyle numaratörü ve akaryakıt miktarını belirleyen sayacı devre dışı bıraktıkları, bu nedenle pompanın motorin vermeye devam etmesine rağmen gösterge sayacının motorin miktarı ile motorin bedelinin kayıt etmesini engelleyerek muhtelif tarihlerde sattıkları petrollerin bedellerini uhdelerine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların aşamalarda verdikleri savunmalarında; söz konusu pompanın arızasının daha öncesinde yetkili servis elemanları tarafından tespit edildiğini; fakat pahalı olması nedeniyle onarımının yapılmadığını, motorin satımı sırasında bazı müşterilerin fatura düzenlenmesini istemediklerinde muhasebe yetkilisi tarafından kendilerine gösterilen plakalara fatura düzenleyip muhasebe yetkilisine teslim ettiklerini, bazen aynı araca birden fazla fatura düzenlediklerini, bu durumu yetkili müdür ve muhasebenin bilgisi dahilinde yaptıklarını beyan ettikleri, söz konusu pompanın teknik servis (Petboy) çalışanı olan tanık M... K...'nun yargılama aşamasında verdiği ifadesinde; 2006 yılı içerisinde 4 no'lu pompada arıza olduğunun bildirilmesi nedeniyle söz konusu istasyona gittiğini, ventil içinde diyaframın bulunmadığını tespit ettiğini, o tarihte işletme müdürü olan ... isimli şahsın onarım bedelini yüksek bulması nedeniyle tamirat işlemini gerçekleştirmediklerini, bu tarz bir arızayı pompacıların anlayamayacağını; ancak bu işlerle uğraşan bir ustanın anlayabileceğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması bakımından; akaryakıt pompalarının çalışma ve kaydetme sistemi hakkında bilgili ve tecrübeli olan tarafsız bir bilirkişinin bu hususta dinlenerek söz konusu pompanın olaydan önce bozuk olup olmadığı hususunun net bir şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra istasyonda periyodik kontrol yapan şirket yetkililerinin dinlenilmesi ve istasyona ilişkin muayene ve kontrol kayıtlarının temin edilerek dosyaya eklenmesi, 4 no'lu pompaya yönelik arıza tespitinde bulunulup bulunulmadığının belirlenmesi, katılan tarafça ibraz edilen ve suç tarihlerinde 4 no'lu pompadan akaryakıt alan araçların plakalarının yazılı olduğu liste ve muhasebe kayıtları üzerinde, sanık ...'ın bu husustaki beyanı da dikkate alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması ve alınış tarihlerine göre sarfı mümkün olmayan miktarda akaryakıt alan araçların tespit edilmesi, motorin alışlarının ve sanıklar tarafından tahsil edilen paraların ne şekilde muhasebe kayıtlarına intikal ettirilmediğinin belirlenmesi, sanıkların ifadelerinde belirttikleri gibi fatura isteyemeyen müşteriler yerine başka araç plakalarına fatura düzenlenip düzenlenmediği, akaryakıt istasyonunda yakıt alan araçların tümüne fatura kesilip kesilmediğinin belirlenmesinden sonra sanıkların atılı suçu işleyip işlemediklerinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

2- Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.