muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5735, Karar No: 2018/14789, Tarih: 04.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5735 E.  ,  2018/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait iş yerinde 15 yılı aşkın bir süredir aralıksız çalıştığını, davalı şirket yönetimine kayım atandığını ve kayyım heyetinin şirket yönetim kurulunun tüm yetkilerini devraldığını, iş akdinin davalı tarafından sebep bildirilmeden feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine, tazminatların ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... ... 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2015 tarih ve 2005/2903 D. İş sayılı kararı ile davalı ... ve iştiraklerine kayyım atandığını, yönetim kurulunun işletmesel olarak işçi çıkarma yönünden aldığı karar ve davacının iş yerindeki konumu nedeni ile iş akdinin 04/12/2015 tarihi itibari ile haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, davacının holding bünyesinde endüstriyel ilişkiler müdürü olarak çalıştığını ve işveren vekili konumunda olduğunu, feshe son çare olarak başvurulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davalı işveren tarafından, somut bir olay gösterilmeksizin, yazılı savunması alınmadan, fesih sebebi açık ve net bir şekilde belirtilmeden davacının iş akdi feshedilmiştir. 4857 sayılı Yasanın 19.maddesi hükümleri uyarınca, ileri sürülen fesih nedeni açık ve kesin olmadığından, fesih yasada belirtilen usule uygun yapılmadığından, davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, tazminatlara karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Öncelikle davalı şirket .... irtibat ve iltisakı nedeniyle kayyım atanan şirketlerden olup davalı şirkete kayyım atanmasına ilişkin ... ... 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2015/2903 Değişik iş sayılı kararı ile davalı şirkete kayyım atanması yönünde kanaat oluştuğu belirtilerek ''.... Kayyımın görevi yönünden yapılan değerlendirme de ise şirketlerin büyüklüğü, bu şirketler vasıtası ile işlendiği iddia edilen suçların kapsamı, yoğunluğu, etkinliği değerlendirildinde yönetim organının kararlarını değerlendirmek üzere kayyım atanması yeterli görülmemiştir. Bu büyüklükte ve yoğunlukta, devletimizin yapısına yönelik, hükümeti yıkmaya, değiştirmeye, görevlerini yapmaya engel olmaya çalıştığı iddia edilen ... adı altındaki böyle bir örgütün faaliyetlerine katılan, yardım eden olduğu raporlarla belirtilen şirketlere sadece denetim yönünden kayyım atanması bu suçların işlenmesine engel olamayacağı gibi, delillerin toplanması ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması yönünden yetersiz kalacaktır. Bu nedenle hakimliğimizce anılan şirketlere yönetim organının yetkilerinin tümünün devredildiği kayyım tayini zorunlu görülmüştür.'' gerekçeleri ile yönetim kurulu yetkilerine sahip kayyım ataması yapılmıştır. Kayyım atamasındaki gerekçede gözetildiğinde atanan kayyımın, davalı şirket yöneticisi seviyesinde görev yapan kişileri işten uzaklaştırması kayyım atanmasının doğal sonucudur. Aksi takdirde şirkete kayyım atanmasının hiçbir anlam ve sonucu olmayacaktır. Davacı kayyıma devredilen davalı şirkette insan kaynakları bölümünde endüstriyel ilişkiler müdürü olarak çalışmakta olup şirketin yönetim kadrosu çalışanlarındandır. Açıklanan nedenle yönetime atanan kayyımın, şirketin kayyıma devredildiğini gerekçe göstererek yönetici olarak çalışan davacı işçiyi işten çıkartması geçerli nedene dayanmaktadır. Feshin şirketin kayyıma devri nedeniyle oluşan yeni duruma istinaden yapıldığının fesih yazısından anlaşılması karşısında yapılan feshin İş Kanun'un 19. maddesindeki şartları taşımadığı şeklindeki kabul yerinde değildir. Açıklanan nedenlerle davacının işe iade davasının reddi yerine kabulü hatalı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmekle, Dairemizce 4857 Sayılı Yasa’nın 20/3 maddesi uyarınca hükmün bozularak ortadan kaldırılmasına ve aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Sübut bulmayan davanın REDDİNE,

3- Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ....si uyarınca hesaplanan 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

4- Peşin harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

5- Davacının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

6- Kullanılmayan gider avansı varsa karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine,

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Sübut bulmayan davanın REDDİNE,

3- Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ....si uyarınca hesaplanan 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

4- Peşin harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

5- Davacının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

6- Kullanılmayan gider avansı varsa karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine,

7- Temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 04.07.2018 tarihinde kesin olarak, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13969, Karar No: 2011/13298, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13969 E.  ,  2011/13298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3754, Karar No: 2014/22783, Tarih: 13.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3754 E.  ,  2014/22783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karar no : 2014/22783

Tebliğname no : 12 - 2013/345458

Mahkemesi : Foça (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/07/2013

Numarası : 2012/325- 2013/301

Suç : Trafik güvenliğini tehliye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.11 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gerinğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11050, Karar No: 2010/4816, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11050 E.  ,  2010/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı-davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeni ile mahrum kalınan kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin kira alacağı ve makul sürenin hesaplanmasına ilişkin temyiz itirazına gelince

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshedip kiralananı 24.9.2002 tarihinde erken tahliye ettiğini ve kiralananı ancak 15.5.2003 tarihinde kiraya verebildiğini 1.9.2002-15.5.2003 tarihleri arasında mahrum kaldığı 5440.-TL kira bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili davacının aynı koşullarda yeniden kiraya verilebilecek makul süre kadar kira bedelini isteyebileceğini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.9.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalının kiralananı tahliye ederek anahtarını usule uygun olarak teslim ettiği tarihi kanıtlaması gerekir. Davalı kiralananı 15.8.2002 tarihinde tahliye ettiğini iddia etmiş ise de bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu durumda davacının kiralananda tespit yaptırdığı 24.9.2002 tarihinin tahliye tarihi olarak kabulü gerekir. Nitekim mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Mahkemece 1.9.2002 tarihinden tahliye tarihi olan 24.9.2002 tarihine kadar ödenmeyen kira alacağının sözleşmenin artış şartına göre belirlenip, bu tarihe kadar kira alacağına hükmedilmesi gerekir. Davalı kiracı, kira süresi sona ermeden, kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek, kiralananı tahliye ettiğinden, kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Buna karşın davacının da, kendi üzerine düşeni yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir.

Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiralayanın gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle, aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğu, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanmalıdır. Bundan sonra, HUMK.nun 74. maddesi hükmü gereğince davacının talebi de göz önüne alınarak, bilirkişi tarafından bulunan makul sürenin anahtar teslim tarihine eklenmesiyle ulaşılacak tarihe kadar kiracının makul süre kira parasından sorumlu tutulması gerektiği kabul edilerek, bu çerçevede davalı kiracının sorumluluğunu belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda, (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kira alacağına ilişkin olarak BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 22.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19842, Karar No: 2015/23039, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19842 E.  ,  2015/23039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/144517

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/529 (E) ve 2013/179 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu ayak silme mazgallarının tahsis edildiği işlev gereği açıkta bırakılması zorunlu olduğundan sanığın eyleminin TCK'nın 142/1.e maddesindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşyaya karşı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurularak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6819, Karar No: 2020/2691, Tarih: 25.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6819 E.  ,  2020/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), suçu bildirmeme (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile sanık ...'in atılı suçtan beraatine dair Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.07.2018 gün ve 2013/258 Esas, 2018/89 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanık ... hakkında müsnet suçtan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık hakkında müsnet suçtan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince tanzim olunan 13.09.2013 günlü 1569 sayılı adli rapor ile Bakırköy Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26.04.2016 tarihli 3297 sayılı adli raporda mağdurenin yaşadığı olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmekle birlikte bu durumun sanıklardan hangisinin eyleminden dolayı meydana geldiği ve mağdurenin küçük yaşta annesi tarafından terk edilmesinin ruh sağlığındaki bozulmaya etkisi olup olmadığı hususlarında bilgi verilmemesinden dolayı anılan raporların içerikleri itibarıyla yetersiz olduğu gözetilerek ilk derece mahkemesince mağdurenin suç tarihinde maruz kaldığı cinsel istismar eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, bozulmuş ise ruh sağlığındaki bozulmanın hangi sanığın eyleminden kaynaklandığı, sanıkların eylemlerinden dolayı ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı, mağdurenin küçük yaşta annesi tarafından terk edilmesinin ruh sağlığındaki bozulmaya etkisi olup olmadığı hususlarında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikiyle ilgili karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun bu gerekçeyle de kabulü yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğü yönündeki yazılı gerekçeyle hükmün kaldırılmasından sonra sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.02.2019 gün ve 2018/281 Esas, 2019/107 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18088, Karar No: 2018/4638, Tarih: 09.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18088 E.  ,  2018/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyeti oranının tespitine, meslek hastalığının hangi işyerinden kaynaklandığına ve ... Hastalıkları Hastanesinden alınan raporlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davalı ...'in meslek hastalığı nedeniyle gerçek maluliyet oranının tespiti ile rahatsızlığının hangi işyerinden kaynaklandığının tespiti ve kusur oranlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, “Davanın kısmen kabulü ile,

1-Davalı işçinin meslek hastalığı nedeni ile 09/01/2015 tarihinde ve hali hazırda maluliyetinin %55 olduğunuz tespitine,

2-Kusur oranını belirlenmesi talebi, taraflar arasında 2008 yılında açılan tazminat davasının konusu olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

3-Meydana gelen meslek hastalığının hangi iş yerinden kaynaklandığı bilinemeyeceğinden bu konuda ki talebin reddine,” karar verilmiştir.

Somut olayda, davacıda bulunan meslek hastalığının hangi işyerinden kaynaklandığı hususunun da tazminat davasının konusu olduğu ve tazminat davasında çözümlenmesi gereken bir durum olduğu, davacının bu durumun tespiti açısından dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir

.../...

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendi silinerek yerine, “3-Meydana gelen meslek hastalığının hangi iş yerinden kaynaklandığı hususunun tazminat davasının konusu olduğu ve tazminat davasında çözümlenmesi gereken bir durum olduğu anlaşıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davacı ile davalılardan ...'e yükletilmesine, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.