muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2054, Karar No: 2023/3757, Tarih: 18.12.2023

suretiyle, 2016 yılı protokolünün 5.3.2. maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan para cezası işleminde 59.676,15 TL cezai şartın 35.805,69 TL'lik kısmının iptali ile davacının bu miktar kadar davalı tarafa borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, eczacının o an itibariyle kendisine sunulan reçetenin sahte olduğunu çıplak göz ile tespit etme imkanının bulunmadığı gibi, elinde reçete ile eczaneye gelen kişinin ibraz ettiği kimlik/kimlik fotokopisi/sürücü belgesi vs belgelerin de sahteliğini tespit etmesinin mümkün olmadığı, her halde, kimlik tespit yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahisle 5.3.2 maddesi uyarınca cezai işlem tesis edilemeyeceği, 5.3.2 maddesinin ancak reçete arkası imza hususuna ilişkin yukarıda anlatılan hususlar çerçevesinde uygulanabileceği, kimlik tespit yükümlülüğüne ilişkin 5.3.2 maddesi uyarınca tesis edilmiş cezai işlemin protokolün lafzına ve ruhuna alenen aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili, protokol hükümlerini yerine getiren davalı Kurumca uygulanan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık söz konusu olmadığını, davaya konu işlemin, bizzat davacının da kabul ve taahhüt ettiği protokol hükümleri çerçevesinde gerçekleşmiş kanuni ve zorunlu bir işlem olduğunu, davacının akdetmiş olduğu sözleşmenin gereklerini yerine getirmekle sorumlu olup, kendi eylemleri ile sebebiyet verdiği kurum zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından davalı kuruma fatura edilen 1 adet sahte ilaç kullanım raporu içeren reçete bedelinden kaynaklı muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı 2016 yılı protokolünün 5.3.2 maddelerine göre yapılan hesaplamanın doğru olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş Mahkeme kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8644, Karar No: 2013/18765, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8644 E.  ,  2013/18765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın aynı faaliyet kolunda kendi şirketini kurması nedeni ile işten ayrıldığı sırada daha önce müdür olarak çalıştığı şirketin kendisine tahsis ettiği ... plaka sayılı aracı teslim etmeyerek yanında götürdüğünün iddia edildiği somut olayda; sanığın söz konusu aracın kredi taksitlerini ve sigorta bedellerini kendisinin yatırdığını, aracın kredi borcunun bitmesi ile birlikte devirinin şahsına verilmesi konusunda aralarında protokol bulunduğunu beyan etmesi ve bu kapsamda sanığın Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesine dava açarak aracın devrinin kendisine verilmesini ya da ödediği paraların iadesine karar verilmesini istemesi karşısında mülkiyeti ihtilaflı olan araç ile ilgili olarak tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1703, Karar No: 2010/12941, Tarih: 15.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1703 E.  ,  2010/12941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 tarih ve 2008/193 - 2008/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2010 gününde davacılar vekili Av.... ile davayı üstlenen TMSF vekili Av.... gelip, davalı ...Ş. vekili tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,davacılardan ... ile eşi ve tüm davacıların murisi olan ...nin 3.11.1999 tarihinde Egebank A.Ş. Denizli Şubesi'nin 1681547- 301 numaralı döviz tevdiat hesabı açtırarak 174.000 Alman Markını bu hesaba yatırdıklarını, yurt dışında bulunan bu kişilerin Türkiye' ye geldiklerinde bankaya el konulduğunu ve paralarının off- shore hesapta olduğu için ödenmeyeceğini öğrendiklerini, Egebank AŞ nin Oyakbank A.Ş.'ne devredildiğini, davacıların bankaya yatırılan 174.000 Alman Markından ... için 600.00 Alman Markının ve ... için 600,00 Alman Markının tahsili ile fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması için Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/375 Esas sırasında kayıtlı davayı açtıklarını, bu davanın yargılaması sırasında paranın off- shore hesaba havalesine ilişkin belgelerdeki ...' ye atfen atılan imzaların Mehmet' e ait olmadığının anlaşıldığını, yargılama sonunda her bir hesap sahibi için 600,00 DEM olmak üzere toplam 1.200,00 DEM’ın davalılardan 23.1.1999 tarihinden itibaren devlet bankalarının vadesiz döviz hasabına uyguladığı ortalama faiz ile birlikte tahsiline karar verildiğini, yatırılan 174.000 Alman Markından geriye kalan 172.800 Alman Markının 23.11.1999 tarihinden itibaren vadesiz mevduata devlet bankalarınca uygulanan ortalama faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş., hesabın bulunduğu Egebank Aş nin Sümerbank A.Ş. bünyesine devredildiğini Sümerbank A.Ş.’nin de 11.01.2002 tarihinde Oyakbank A.Ş. bünyesine dahil olduğunu, ancak hisse devir işlemleri sırasında yapılan anlaşma gereğince dava konusu türdeki uyuşmazlıkların tamamının BDDK-TMSF tarafından takip olunacağının kararlaştırıldığını, bu nedenle Oyakbank A.Ş.'nin sorumlu olmadığını savunmuştur.

Davalı ...Ş., hesabın bulunduğu Egebank Aş nin Sümerbank A.Ş. bünyesine devredildiğini Sümerbank A.Ş.’nin de 11.01.2002 tarihinde Oyakbank A.Ş. bünyesine dahil olduğunu, ancak hisse devir işlemleri sırasında yapılan anlaşma gereğince dava konusu türdeki uyuşmazlıkların tamamının BDDK-TMSF tarafından takip olunacağının kararlaştırıldığını, bu nedenle Oyakbank A.Ş.'nin sorumlu olmadığını savunmuştur.

TMSF vekili, Oyakbank A.Ş. ile yapılan hisse devri sözleşmesi gereğince dava konusu uyuşmazlığın davayı kabul anlamına gelmemek üzere TMSF tarafından üstlenildiğini Oyakbank A.Ş.'nin dava ile ilgisinin kalmadığını, Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/ 375 Esas sayılı dosyasında yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, bu nedenle

Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasına bağlı kalınmaksızın inceleme yapılarak karar verilmesini, dava konusu paranın off-shore hesaba aktarılması ile ilgili belgedeki imzanın davacı tarafından atıldığını ve hesap sahiplerinin paranın off-shore hesaba aktarılması yönündeki işleme itiraz etmeyerek kabul ettiklerini, ortak hesap sözleşmesinin birinci maddesi gereğince hesap sahiplerinin birinin münferit işlem yapma yeteneğinin bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre, Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/375 Esas sayılı dosyasında davacılar tarafından 21.06.2004 tarihinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ... ve ... tarafından Egebank A.Ş. Denizli Şubesi'ne yatırılan 174.000 Alman Markının bu banka tarafından off- shore hesabına aktarılması ve bu arada bankaya devlet tarafından el konulmasına bağlı olarak her bir hesap sahibi yönünden 600,00 Alman Markının tahsilinin talep olunduğu, başlangıçta Oyakbank A.Ş. aleyhine açılan bu davaya TMSF'nun borcu üstlenen sıfatıyla müdahale ederek davalı sıfatını benimsediği, yargılama sırasında paranın off- shore hesabına aktarılmasına ilişkin belgedeki imzanın davacı Mehmet' e ait olmadığının Adlı Tıp Kurumu raporu ile tespit edilmesi üzerine davanın kabulüne her bir hesap sahibi yönünden 600,00 Alman Markı olmak üzere toplam 1.200,00 DM'ın 23.11.1999 tarihinden itibaren devlet bankalarının vadesiz döviz hasabını uyguladığı ortalama faizi ile birlikte YTL karşılığının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verildiği bu kararın temyiz ve karar düzeltme aşamasından geçerek 27.03.2008 tarihinde kesinleştiği, Denizli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/ 375 Esas 2006/181 Karar sayılı kararının taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu, davacıların bu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttukları için hüküm altına alınan alacak dışında geriye kalan alacaklarını talep etmelerinin yasaya uygun olduğu, eldeki davanın konusu olan uyuşmazlığın kesin hüküm çerçevesinde çözülmesi gerektiği, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin BK'nun 463 vd maddelerinde öngörülen vedia akdine dayandığı, bu nedenle Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımının uygulanması gerektiğinden TMSF vekilinin zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı, dava konusu paranın yatırıldığı tarihten ek davanın açıldığı tarihe kadar 10 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 172.800 DM alacağın ya da Euro karşılığının 23.11.1999 tarihinden itibaren devlet bankalarınca vadesiz mevduata uygulanan ortalama faiz uygulanmak sureti ile tahsil tarihindeki YTL karşılığının davalı tarafından alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Karar borcu üstelenen sıfatıyla TMSF vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin TMSF'den alınarak davacıya verilmesine, TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18525, Karar No: 2014/17922, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18525 E.  ,  2014/17922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/407308

MAHKEMESİ : Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2011/84 (E) ve 2011/189 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalı savunmasında, Suriye uyruklu bir şahsı tanıdığını, şahsın kendisini telefonla arayarak, dere mevkiinde zeytinlik arazide 1 adet büyükbaş hayvanın yürüyemediğini gelip götürmesini istediğini, olay mahalline saat 06:30 sıralarında gittiğini araca yüklettiklerini bu sırada jandarmanın yakaladığını diğer şahısların kaçtığını beyan etmesi karşısında, sanığın suça iştirak ettiği ve üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7625, Karar No: 2020/3123, Tarih: 24.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7625 E.  ,  2020/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :TEDAŞ Genel Müdürlüğü Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın , irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının % 3,4 olarak tespit edilip bedele yansıtılarak hesaplama yapıldığı ve bu husus bozma kapsamı dışında kaldığından davacı lehine usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bozma sonrası daha düşük oranda değer düşüklüğü belirleyen rapora göre aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'dan alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26705, Karar No: 2014/25199, Tarih: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/26705 E.  ,  2014/25199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2014/55-2014/51

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus genel haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlu belediyenin, banka hesabına konulan haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece evrak üzerinden şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs, malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs, malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin niteliği dikkate alınarak öncelikle borçlu belediyenin şikayet konu banka şubelerindeki tüm hesaplarına ilişkin kayıtlar ve hesap ekstreleri banka şubelerinden getirtildikten sonra bu hesaplara yatan paraların nitelikleri incelenip, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, hesaplardaki paraların haczinin kabil olup olmadığı yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7744, Karar No: 2019/4116, Tarih: 06.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7744 E.  ,  2019/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,şirketleri ile İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü arasında 09.12.2011 tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, ... barajında kafes balıkçılığı ile alabalık üretmek üzere anlaşıldığını,sözleşme esnasında verilen projede 20 adet kafesle üretim yapılacağının belirtildiğini,başlangıçta 4 kafes konularak işe başlandığını,kendilerinin barajda bir türlü yetiştiricilik yapamadıklarını, balıkların öldüğünü, sorunun sudaki oksijen seviyesinin düşük olması ve diğer değerlerin balık yetiştiriciliğine uygun olmamasından kaynaklandığını, bu durumu davalı şirkete defalarca bildirdiklerini, 2 yıllık kira bedelini ödediklerini, daha sonra yıllık 950 ton olarak belirlenmiş ilk üretim hedeflerinin 190 ton olarak revize edildiğini, buna karşılık gelen kira bedelinin de 2013 yılı ilk dönem kirası olarak yatırdıklarını, davalının kapasite azaltılmasına onay verdiğini, 1 yıl içinde yatırım tamamlandığı halde davalının sözleşmeyi feshetmediğini,oysa yönetmelik uyarınca feshetmesi gerektiğini,davalı tarafın feshini beklerken davalının 17.03.2014 tarihinde kendileri aleyhine ... İcra Müdürlüğü’nde kira alacağına yönelik takip başlattığını,takibe itiraz ettiklerini,davalının 1 yıllık süre geçmesine rağmen itirazın iptali davası açmadığını,17.03.2014 tarihinde de 2014 yılı kirası için ... İcra Müdürlüğü’nde takip başlatıldığını,adres değişikliği nedeniyle takibe süresinde itiraz edemediklerini,takibin kesinleştiğini,sözleşmenin en başından itibaren geçersiz olduğunu ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü’nün ... E. ve ... İcra Müdürlüğü’nün ... E.sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitini, kira sözleşmesi uyarınca yapılan toplam 6.701,20 TL ödemenin tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.