muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1175, Karar No: 2022/2732, Tarih: 21.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1175 E.  ,  2022/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 03.05.2016 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.06.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11348, Karar No: 2018/6574, Tarih: 11.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11348 E.  ,  2018/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62/1, 53/1, 51/1-3, 51/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün niteliğine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine ve 05/06/2014 tarihli keşif sırasında katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.09.2013 tarihli raporuna göre, katılanın kaza sonucu yaralanması nedeni ile hayati tehlike geçirdiği ve vücudunda hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek kemik kırığı oluştuğu bildirilmiş ise de, katılanın mahkemece alınan beyanında ayağının kesildiğini ve katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinde katılanın ayak parmaklarının kesilmesi nedeniyle yaralanmanın organ işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğunun belirtilmesi karşısında, katılana ilişkin tüm tedavi evrak ve grafilerin Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi ve TCK’nın 89/2. maddesinin (a) fıkrası ve 89/3. maddesinin (a) ve (b) fıkraları kapsamında bir yaralanması olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de:

1-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, TCK'nın 61/2. maddesi gereğince, belirlenen temel ceza üzerinden öncelikle bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de:

1-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, TCK'nın 61/2. maddesi gereğince, belirlenen temel ceza üzerinden öncelikle bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

2-Sanığın 1,09 promil alkollü olarak kırmızı ışıkta geçmek suretiyle bilinçli taksirle katılanın yaralanmasına neden olduğunun kabul edildiği olayda sanık hakkında, tayin edilen temel cezadan bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılırken TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/2 ve 1/3 oranları arasında artırım yapılabileceği gözetilip, suçun işleniş biçimi ve bilinçli taksirin yoğunluğu göz önüne alınarak 1/3'ten daha fazla artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

3-Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,

4-TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtar edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20199, Karar No: 2015/14185, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20199 E.  ,  2015/14185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/135460

Mahkemesi : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/10/2013

Numarası : 2012/187 - 2013/477

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/135460

Mahkemesi : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/10/2013

Numarası : 2012/187 - 2013/477

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S.. A..'ın ortağı ve yetkilisi olduğu S.. A..&... iş ortaklığı tarafından, ... İlçesi, ... Köyündeki .. Deresi üzerindeki sulama göleti baraj inşaatı yapımının üstlenildiği, bu iş ortaklığının da hafriyat işlerini sanık S.. Ş..'in yetkilisi olduğu ..... Hafriyat Nakliyat İnşaat Madencilik ve Petrol ürünleri San. Tic. Ltd. Şti ünvanlı firmaya taşere ettiği, olaydan bir gün önce Y.. İ..'nin hafriyat şirketine yaptığı iş başvurusunun kabul edilerek olay günü babasına ait damperli kamyonla hafriyat taşımak üzere işe başladığı, Yasin'in, idaresindeki damperli kamyon ile, hafriyat alanından yüklediği yaklaşık 15-17 ton ağırlığındaki dolgu malzemesini (kil toprağı) yapımı devam etmekte olan baraj inşaat alanına taşıdığı sırada olay mahalli olan keskin viraja geldiğinde, %13 iniş eğimli sola keskin virajı alamayarak, idaresindeki araçla viraj mahallinde geri manevra yaptığı sırada, yolun zemininin gevşek olması nedeniyle kamyonun arka tekerlerinin gevşek zemine batması nedeniyle hareketsiz kalan kamyondan kurtulmak için el frenini çekip inerken sol tarafa (üzerine) doğru devrilen kamyonun altında kalarak öldüğü olayda, inşaat mühendisi olan sanık S.. A..'ın baraj yapım işini alan firmanın yetkilisi ve aynı zamanda olaya konu inşaatın şantiye şefliğini de yürütmekte olduğu, yetkilisi olduğu iş ortaklığı tarafından hafriyat taşıma ve yükleme işlerinin sanık S.. Ş..'in yetkilisi olduğu firmaya verildiği, yükleme ve taşıma işini alan firmanın olaya konu yola serilen malzemeyi yeterince sıkıştırmadığı, sağa keskin viraj mahallinde eğimin sağa verilmesi gerekirken bu hususa riayet edilmediği, keskin viraj mahalline gerekli uyarı levhasının yerleştirilmediği, dış tarafa doğru gerekli setin oluşturulmadığı, yol güzergahına gerekli işaretlemelerin yapılmadığı, çalışma sahasında gerekli kontrol mekanizmasının kurulmadığı, yol güzergahında yeterli emniyet sağlanmadan nakliye işlerinin yapıldığı anlaşılmakla, daha ilk seferini yapan Y.. İ..'nin ölümü ile sonuçlanan bu olay hakkında kovuşturma evresinde düzenlenen ve hükme esas alınan 17.08.2013 tarihli bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusura, eksik incelemeye, illiyet bağına, teşdiden ceza tayinine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6900, Karar No: 2015/16266, Tarih: 14.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6900 E.  ,  2015/16266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/258-2014/13

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/785, Karar No: 2012/2672, Tarih: 05.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/785 E.  ,  2012/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, süresinde satış talep edilmediğinden davalı hacizlerinin düştüğünü, yapılan tahsilatlar nedeniyle davalı alacağının bulunmadığını, cari hesap ilişkisinin kesilmemesi nedeniyle bu çerçevede verilen bononun bedelsiz olduğunu, davalının vadesi gelmiş alacağının bulunmadığını ileri sürerek, davalının 15.09.2005 tarihli sıra cetvelinden çıkarılmasına, davalıya ayrılan payın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının hacizlerinin düşmediği ve yapılan bilirkişi hesaplamalarına göre borçludan alacağının mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, haciz sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesi istemine ilişkindir. 2004 sayılı İİK'nun 106'ncı maddesinde "Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden nihayet bir sene ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir", 108'nci maddesinde ise "Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar" ifadesi mevcuttur. Hükme esas alınan 09.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda "taşıtların davalı banka tarafından haczedildiği 27.05.2003 tarihinden itibaren bir yıldan uzun süre geçmesine rağmen bu sürede davalı bankanın satış talebi olmamıştır" tespitine yer verilmiştir. Bu tespit karşısında davalı haczinin düştüğü kabul edilerek davacı haczinin ayakta olup olmadığı, dolayısıyla dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26586, Karar No: 2013/16871, Tarih: 14.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26586 E.  ,  2013/16871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek

HÜKÜM : Sanıkların İİK'nun 331, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddeleri gereğince 3600 TL ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair

1- Borçlu şirkete ait makina ve teçhizatın Beta Matbaacılık ve Ambalaj San. A.Ş. veya Talat Matbaacılık Deri Mam. Tic. A.Ş.ne devredilip devredilmediğinin tespiti için, her üç şirkete ait ticari defter ve belgelerin zabıta aracılığıyla veya muhasebecilerinden temin edilip, bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine eksik araştırma ile yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda yargılama gideri ile ilgili hüküm kurulmamasına rağmen, gerekçeli kararda yargılama giderine karar verilerek hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2430, Karar No: 2019/874, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2430 E.  ,  2019/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/243-2015/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında ....07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7..... 7...., 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 5.670,... TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının İHDS’nin 7..... maddesindeki ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinden ödemeye dayanak mahkeme karar tarihindeki alacak miktarını, karar tarihine kadar işlemiş yasal faizi, harç ve yargılama giderlerini, ilam vekalet ücretini davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.857,... TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 248,84 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 248,84 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik A.Ş'ne devredilerek 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi tamamlanmıştır.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 03.09.2010 tarihinde ... Elektrik A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 03.09.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 03.09.2010 tarihi öncesi, ....02.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 03.09.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 03.09.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 28.06.2013 devir tarihinden önceki ödemeden dolayı, 03.09.2010 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddi doğru olmamıştır. Bu nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/5078, Karar No: 2015/18719, Tarih: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5078 E.  ,  2015/18719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 2002 doğumlu ortak çocuk...un velayeti anneye verilmiştir.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden ortak çocuğun ... baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Duruşmada alınan beyanında babasıyla yaşamak istediğini söylemiştir. Davacı anne de çocuğun ... baba yanında eğitim görmesini ve yaşamasını istemiştir.Babanın velayet görevini yerine getiremeyeceğine ilişkin bir iddia ileri sürülmediği gibi bu yönde bir delil de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında müşterek çocuğun velayetinin davalı babaya bırakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Ortak çocuk ...r'un davanın devamı süresinde baba yanında kaldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde, çocuk için davacı yararına Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesi gereğince dava süresince tedbir nafakası tayin edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/20449, Karar No: 2022/10925, Tarih: 27.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20449 E.  ,  2022/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava dosyasının çözümü için gerekli görülen İstanbul 34. İcra Müdürlüğünün 2016/35060 esas ve 2017/12432 esas sayılı dosyaları ile Bakırköy 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/91 esas ve Bakırköy 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/308 esas sayılı dosyalarının temyiz incelemesine esas olmak üzere dosya arasına alındıktan sonra Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.