muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18648, Karar No: 2014/19730, Tarih: 15.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18648 E.  ,  2014/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, iadeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanığın aracın müsaderesine yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Elkonulan nakil aracının kayden maliki gözüken ...'un vekili aracılığıyla verdiği 05.12.2011 tarihli dilekçesinde, sanığın aile dostu olup 25.11.2011 tarihinde ...da şehit edilen petrol işçi ve güvenlikçilerinin ... ve ...'daki taziyelerine gitmek için emaneten sanığa verdiğini olaydan haberinin olmadığını beyan ederek aracın iadesini istediği, anılan kişi 06.03.2012 tarihli duruşmada alınan beyanında, aracı arkadaşı olan sanığa ...'daki taziyeye gideceği için emaneten verdiğini belirttiğini ve sanığın da aynı duruşmada, arkadaşı ve uzaktan akrabası olan ...'dan ... iline taziyeye gitmek amacıyla olay tarihinden bir gün önce emaneten aldığını savunduğu gözönüne alınarak, aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olup olmadığının tespiti bakımından;

Dava konusu nakil aracının suç tarihi ve öncesinde fiilen kim tarafından kullanıldığının kolluk marifetiyle araştırılması, aracın kayden maliki gözüken ...'un sürücü belgesinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, geçmişe yönelik olarak varsa bu aracın sürücü olarak sanık hakkında trafik kurallarına aykırılıktan verilmiş para cezası bulunup bulunmadığı, aracın kayden maliki gözüken ...'un celbedilerek konu hakkında bilgisine başvurulması, araca el konulduktan itibaren neden 20 gün bekledikten sonra iade talebinde bulunduğu, sanık ile aralarında akrabalık bağı olup olmadığı hususları araştırılıp birlikte değerlendirilerek aracın iyi niyetli üçüncü kişiye ait olup olmadığı belirlendikten sonra müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22020, Karar No: 2021/9902, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22020 E.  ,  2021/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Yeniden ele alınmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın verilmesinden sonra, sanığın denetim süresinde yeni bir suç işlediğine dair ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair verilen kararların aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi oldukları, bu kararların temyizlerinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak mahalline İADESİNE, 18/05/2021 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21175, Karar No: 2015/10266, Tarih: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21175 E.  ,  2015/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh) Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama: CMK 223/2-a. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen beraate ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bağlamayarak başıboş bıraktığı köpeğinin, olay günü yolda yürümekte olan mağdura saldırdığı, bunun üzerine kaçmaya çalışan mağdurun düşerek ayak bileğini kırdığı olayda, taksirle yaralama suçunun maddi unsurlarının oluştuğu, TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen “hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması” suçunun tehlike suçu olduğu, olayımızda ise katılan sıfatını alan mağdurun yaralanarak zarar gördüğü ve takibi şikayete bağlı olan TCK'nın 89/2-b. maddesi kapsamında şikayetin de mevcut olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına sebep olma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde, yanlış değerlendirme sonucu, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6962, Karar No: 2007/8196, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6962 E.  ,  2007/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece oluşturulan kısa kararın 2 nolu bendinde “davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâline, iptâl edilen hisselerin davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verildiği halde yazılan gerekçeli kararda... davada yer almadığı halde davalı...’nin hissesinin de iptâline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması başlı başına bozma nedeni olup yerel mahkemece bozmadan sonra önceki kararına bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdanî kanaatine göre karar verilebileceğinden bu nedenle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’ya geri verilmesine, 25.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/727, Karar No: 2018/6646, Tarih: 24.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/727 E.  ,  2018/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2016 tarih ve 2015/161-2016/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının ayırıcı unsurunun ... ibaresi olduğunu, davacının markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak 26 ve 35.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren, 2013/32911 kod numaralı ... FERMUAR+ŞEKİL ibareli, davalı şirkete ait marka tescil başvurusuna, Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine yaptıkları itirazın önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak ...’nın kararı ile ret edildiğini ileri sürerek haksız rekabet ve iltibas yaratan, müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyen davalı başvurusunun reddi arzusu ile gerçekleştirdikleri itirazlarının reddine dair ... kararının iptaline ve davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu işaretle, redde mesnet alınan markaların benzer olmalarına karşın farklı mal ve hizmetleri içerdiklerini, bu nedenle iltibas doğmasının mümkün olmadığını, davacı markasının tanınmış olmasının da varılan sonucu değiştirmeyeceğini, davalı şirketin 1996 yılından bu yana ... FEMUAR ayırt edici unsuru taşıyan ticaret unvanı ile başvuru kapsamında olan ürün ve hizmetlerin ticaretiyle ilgilendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki işaretin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulundukları, başvuru konusu işaretin kapsamında yer alan 26 ve 35. sınıf ürün ve hizmetlerin davacı markalarında bulunmadığı,

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki işaretin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulundukları, başvuru konusu işaretin kapsamında yer alan 26 ve 35. sınıf ürün ve hizmetlerin davacı markalarında bulunmadığı,

davacı markalarının kapsamında bulunan ürünlerle aynı tür sayılmaları imkânı olan mallar ve hizmetlerin bulunmadığı, her iki ürün ve hizmet grubunun dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri farklı olduğu gibi, birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliği bulunmadığı, davacının ... ibare ve esas unsurlu markalarının, özellikle ev aletleri ürünleri bakımından, yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklâm ve yaygın dağıtım ile haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlandığı, davalı işaretinin, 26 ve 35/6 .sınıf ürün ve hizmetler için tescilinin, davacıya ait ev aletleri sektöründe belli bir tanınmışlık yahut bilinirlik elde etmiş markanın itibarinden haksız biçimde yararlanma sağlayabileceğinin düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8648, Karar No: 2023/4376, Tarih: 25.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/8648 E.  ,  2023/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1460 E., 2015/1203 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2014/1460 Esas, 2015/1203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri bırakılmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.10.2020 tarihli ve 2016/120368 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteminin verilen cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında verilen cezanın az olduğu, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.18.08.2014 günü saat 12:40 sıralarında sürücü ..., sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile Hastane Caddesi üzerinde ... Eczanesi önlerinde geri manevra yaptığı sırada, eczane önlerinde karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'e aracın sağ arka bagaj kesimi ile çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağı ile, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 üncü maddesinde düzenlenen asli kusurlardan "manevraları düzenleyen genel şartlara uymama" kusurunu işlediği, ölen yayanın kusurunun olmadığı belirlenmiştir.

3.Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı 29/05/2015 tarihli raporu ile; sürücü ..., sevk ve idaresindeki otomobil ile tek yönlü yol üzerinde manevra alanını yeterince kontrol altında bulundurmayıp manevraları düzenleyen genel şartlara uymadan dikkatsiz, tedbirsiz ve tehlikeli bir şekilde geri manevrada bulunduğu sırada, karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarptığı mevcut şartlarda meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketleriyle asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Yapılan otopsi raporuna göre, kişinin ölüm sebebinin beden travmasına bağlı kafa kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, yaygın doku içi kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir.

5.Kaza mahallini ve kaza anını gösteren CD'nin dosya arasında olduğu görülmüştür.

6. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, babasını hastaneye götürdüğünü, park yerini 15-20 metre geçtiğini fark ettiği için geri vitese takarak geri geri ilerlerken ölen yayayı fark etmediğini, ses gelmesi üzerine çarptığını anlayarak durduğunu beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ve katılanlar vekilinin temel ceza miktarına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Dosyadaki kaza tespit tutanağında kaza mahalli, tek yönlü cadde üzeri olup, meskun mahal içidir, dosya kapsamında mevcut CD görüntüleri ile de ölen yayanın karşı kaldırıma ulaşmak üzereyken sanığın yönetimindeki otomobil ile tek yönlü caddede ters istikamete geri geri ve hızlı şekilde gelmesi ile kazanın meydana geldiği, sanığın aracını hareket ettirirken çok tedbirli ve özenli davranması gerektiği, kontrolsüz hareket edilmesi halinde herhangi bir yayaya çarpabileceğinin öngörülmesi gerektiği, sanığın bu hususu ön gördüğü halde sürücülük yeteneğine, beceresine güvenerek hareket etmek suretiyle yayanın ölümüne neden olduğu ve hükümde sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek, koşulları oluşan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaksızın eksik ceza tayini yapılması, hukuka aykırı bulunmuş ve bozma sebebi yapılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2014/1460 Esas, 2015/1203 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2014/1460 Esas, 2015/1203 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19890, Karar No: 2010/2699, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19890 E.  ,  2010/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12229, Karar No: 2012/19115, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12229 E.  ,  2012/19115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı.... vek. Av. ... Aksan arasında görülen dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.09.2011 gün ve 29-276 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.03.2012 gün ve 1024-3534 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HUMK'nun 440/III-3 maddesi gereğince mahkemece verilen görevsizlik kararlarının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14600, Karar No: 2017/24872, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14600 E.  ,  2017/24872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.