muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18402, Karar No: 2017/43, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18402 E.  ,  2017/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16149, Karar No: 2011/18417, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16149 E.  ,  2011/18417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 05.04.2011 tarih, 24374/5533 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı H.Ç.tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 38,20 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 11/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21046, Karar No: 2012/24122, Tarih: 22.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21046 E.  ,  2012/24122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.900,00 TL maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Davada, aile mahkemesinde açılan boşanma davasında davalı eşten maddi tazminat talebinde bulunulmuş, Mahkemece kısa kararda "Mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "Yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine " karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 Sayılı HMK.un geçici 3.maddesinde düzenlenen "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2.maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmü gereğince HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8979, Karar No: 2009/11382, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8979 E.  ,  2009/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 26.3.1997 tarihinde Ltd.Şti.hisselerini devir ettiğinden 1479 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığının aynı tarihte sona erdiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ile Ataköy Özel Sağlık Kabini İşl.Tic.Ltd.Şti.Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar S.G.K ve Ataköy Özel Sağlık Kabini İşletmesi Ltd.Şti. Vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 26.03.1997 tarihinde Limitet Şirket hisselerini devir ettiğinden 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının aynı tarihte sona erdiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 26.03.1997 tarihinde davalı şirket hisselerini devir ederek ilişkisi kesildiğinden Ticaret Sicil kaydının bu şekilde düzeltilmesine ve bu tarihten itibaren ... sigortalılığının kesilmiş olduğunun tespitine karar verilmiş ve bu karar davalı SGK avukatları tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacının 09.12.1993 tarihinde Limitet şirket ortağı olduğu ve bu ortaklık nedeniyle vergi kaydının bulunduğu, şirket ortaklığı ve vergi kaydı ile 01.07.1993-15.03.1994 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışması dikkate alınarak 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmanın sona erdiği 15.03.1994 tarihini takiben, 16.03.1994 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının başlatıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının hangi tarihte sona erdiği noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 25/1-c ve 5510 sayılı Yasa'nın 9/1-b,3 maddeleridir. 1479 sayılı Yasa'da “1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığın şirketteki çalışmanın sona erdiği veya şirketle ilginin kesildiği tarihte sonra ereceği” 5510 sayılı Yasa'da ise “limitet şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalının hisse devrinin yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten itibaren sona ereceği” düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı, limitet şirketteki hisselerinin tamamını dosyaya fotokopisini sunduğu 26.03.1997 tarihli Noterlikçe düzenlenen sözleşme ile devir ettiğini ileri sürmektedir. Öte yandan davacı tarafından sunulan hisse devri sözleşmesi dışında, davacının 11.01.2002 tarihli noter sözleşmesi ile şirketteki tüm hisselerini devir ettiği, devir olgusunun 14.01.2002 tarihinde Ticaret Siciline tescil edilerek 17.01.2002 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Limitet Şirketlerde pay devrinin ne şekilde yapılacağı TTK’ nun 520 maddesinde düzenlenmiştir. Mahkemece yasanın aradığı şekilde bir pay devrinin bulunup bulunmadığının araştırılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş davacının 1997 yılındaki hisse devrinin pay defterine ve karar defterine işlenip işlenmediğini, ortakların devre muvafakatlerinin bulunup bulunmadığını araştırmak, geçerli bir hisse devrinin bulunduğu ve yeniden ortak olunmadığı sonucuna varılırsa, şimdiki gibi 26.03.1997 devir tarihi itibarıyla ... Sigortalılığının sona erdiğine karar vermekten ibarettir.

1997 yılındaki hisse devrinin geçerli olmadığı sonucuna varılırsa bu kez 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekir. Anılan maddedeki düzenlemeye göre “Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 1479 ve 2926 sayılı Kanunlara göre tescilleri yapıldığı halde, bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla beş yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, prim borçlarının ödenmesine ilişkin Kurumca çıkarılacak genel tebliğin yayımı tarihini takip eden aybaşından itibaren 6 ay içerisinde ödememeleri halinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Prim borcuna ilişkin süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek, Kurum alacakları arasında yer verilmez. Ancak, sigortalı ya da hak sahipleri daha sonra müracaatları tarihindeki 80 inci maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenecek prime esas kazanç tutarı üzerinden hesaplanacak borç tutarının tamamını, borcun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödedikleri takdirde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Sigortalılıkları önceki kanunlara göre durdurulanlar için de bu maddenin ikinci fıkrası hükmü uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Buna göre sigortalının pirim ödemelerinin karşıladığı süre bulunduktan sonra 5 yılı aşan pirim borcunun varlığının tespit edilmesi ve bu borcun kurumca yapılan bildirime rağmen ödenmediğinin anlaşılması halinde davacıyı 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17.maddesinin getirdiği olanaktan yararlandırmak gerekir.

Buna göre sigortalının pirim ödemelerinin karşıladığı süre bulunduktan sonra 5 yılı aşan pirim borcunun varlığının tespit edilmesi ve bu borcun kurumca yapılan bildirime rağmen ödenmediğinin anlaşılması halinde davacıyı 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17.maddesinin getirdiği olanaktan yararlandırmak gerekir.

Mahkemece bu hususlar göz önünde bulundurulmaksızın ve özellikle yasaya uygun bir pay devrinin bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar SGK ve davalı Ataköy Özel Sağlık Kabini İşletmesi Ltd. Şti.'ne temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan Ataköy Özel Sağlık Kabini İşl.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4153, Karar No: 2020/8814, Tarih: 07.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4153 E.  ,  2020/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde alkollü bir vaziyette yerden aldığı kaldırım taşını Vatan Partisi Çeşme İlçe Teşkilatı Binasına fırlatarak, camını kırdığının iddia olunması karşısında, eylemin TCK'nın 152/1-c maddesine temas ettiği, kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeni ile davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8606, Karar No: 2010/9858, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8606 E.  ,  2010/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Hukuk ve Mersin 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, üzerine kayıtlı olan çocuğun anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, nüfusta küçük ...'nın baba ve annesi olarak görünen kişilerin gerçekte anne ve baba olmadıklarının tesbiti talebinin soybağı değişikliği sonucunu doğuracağı anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmiştir.

Mersin 2. Aile Mahkemesi ise, davanın soybağının reddi davası olmayıp nüfusta kayıt düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ile evliliği sırasında çocuklarının olmaması üzerine davalılar ... ve ...'nin çocuğu olan ...'yı kendi çocuklarıymış gibi nüfuslarına kaydettirdiklerini bildirerek, küçük ...'nın öz anne ve babası olan davalılar İlhami ve ... ...'nin nüfuslarına kayıt ettirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olup, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağıyla ilgili davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mersin 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1992, Karar No: 2022/1246, Tarih: 08.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1992 E.  ,  2022/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, haciz tarihi itibariyle sıra cetvelinde, öncelikle müvekkili şirkete pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayetçinin eski tarihli haczinin süresinde satış talep edilmediğinden düştüğü, bunun yanında, şikayetin yasal yedi günlük sürede yapılmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemesi kararına karşı, şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2020/461 Esas, 2020/575 Karar sayılı kararıyla, şikayetin hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığı, şikayetin bu gerekçeyle reddine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, hükmün gerekçesinde esasa ilişkin açıklamalar da yapılmasının isabetli olmadığı, ancak kararın sonucu itibariyle doğru olduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 142. maddesi hükmü uyarınca, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.

Somut olayda, İstanbul 31. İcra Müdürlüğünün 2015/824 E. Sayılı dosyasında 23.12.2016 tarihinde düzenlenen, şikayet konu sıra cetveli, şikayetçi şirket vekili Av. ...'a ilk olarak tebliğe çıkarıldığında, tebligat zarfının muhatap kısmına "İstanbul 27. İcra Müdürlüğü 2014/12251 Av. ..." yazılmıştır. Bu nedenle tebligat posta görevlisi tarafından, anılan icra müdürlüğünde görevli zabıt katibi Ahmet Kara'ya 29.12.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Gerçek muhatabına yapılmayan, söz konusu tebligatın herhangi bir sonuç doğurmayacağı izahtan varestedir. Nitekim, 27. İcra Müdürlüğünce, 27.01.2020 tarihinde bu hususta bir tutunak tutularak, sıra cetveli şikayetçi vekiline tebliğe çıkarılmış ve 05.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. O halde, 12.01.2017 tarihinde yapılan şikayet süresindedir.

Bu durumda, bölge adliye mahkemesince, şikayetin süresinde olduğu kabul edilerek, şikayetçi tarafın esasa ilişkin istinaf nedenleri incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, geçersiz tebligata değer verilerek, yazılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu durumda, bölge adliye mahkemesince, şikayetin süresinde olduğu kabul edilerek, şikayetçi tarafın esasa ilişkin istinaf nedenleri incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, geçersiz tebligata değer verilerek, yazılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Kabul şekli itibariyle, bölge adliye mahkemesince, az yukarıda açıklanan nedenlerle, icra mahkemesi gerekçesinin kısmen doğru görülmediğinin belirtilmiş olmasına göre, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun kabulü ile icra mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilerek, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1488, Karar No: 2025/5720, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1488 E.  ,  2025/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2780 E., 2024/1186 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/238 E., 2022/150 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan ivacaftor etken maddeli Kalydeco adlı ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince Kistik Fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk