muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2423, Karar No: 2019/4926, Tarih: 17.09.2019

Somut olayda; gerekirse yeniden mahalinde konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturularak keşif yapılmak suretiyle dava konusu anataşınmazın statik hesaplarının ve betonarme taşıyıcı elemanlarının kesit, boyut ve demir donatıları ile beton numunesi (karot) deneyleri dikkate alınarak gerekli araştırmalarda yapılıp, 2007 tarihli Deprem Yönetmeliği hükümlerine göre olası bir depreme karşı nasıl ve ne şekilde güçlendirme yapılacağı ve güçlendirme bedeline ilişkin hususlar tam olarak tespit edilmeli, bu tespitin yapılmasından sonra güçlendirme projesinin yaptırılarak gerekli makamlardan onayının da alınmasından sonra 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesinin (d) bendi uyarınca anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak bilirkişinin saptayacağı güçlendirme maliyetinin anataşınmaz kat maliklerinden (davacı taraf da dahil) avans niteliğinde olarak kanunun 20/b maddesi uyarınca arsa payları da dikkate alınarak toplanması, masrafların daha fazla olması halinde kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması için varsa öncelikle yöneticiye yetki ve uygun bir süre verilmesi, yöneticinin bulunmaması veya yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacı tarafın bu konuda yetkilendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde yazılı nedenlerle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 16/04/2019 tarihli davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının KALDIRILMASINA

2) İkinci bentde yazılı sebeplerle, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile temyiz edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan sebeple Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA, ... Sulh Hukuk Mahkemesi kararının aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine 17/09/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Kat maliki olan davacılar 55 ada 11 parselde kayıtlı binada 6306 sayılı Kanun uyarınca riskli yapı tespiti yapıldığını ve tapuya 23.06.2014 tarih ve ..... sayı ile şerh konduğunu, kendilerinin idari yargıda dava açtıklarını belirterek, ana yapının teknik olarak güçlendirilmesinin mümkün olduğunun Kat Mülkiyeti Kanununun 19/2. maddesi uyarınca tespitini istemiştir.

Daha sonra 15.01.2018 tarihli dilekçesi ile ıslah talebinde bulunarak, binada güçlendirme yapılabilmesi için yetki ve yapım masrafları için avans toplama yetkisine karar verilmesini talep etmiştir.

Daha sonra 15.01.2018 tarihli dilekçesi ile ıslah talebinde bulunarak, binada güçlendirme yapılabilmesi için yetki ve yapım masrafları için avans toplama yetkisine karar verilmesini talep etmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesi 29.03.2018 tarihli kararında Kat Mülkiyeti Kanununun 19/2. maddesi gereğince binada teknik olarak güçlendirme yapılmasının tespitine karar vermiş, bu kararın istinaf edilmesi üzerine, .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi, istinaf talebinin esastan reddine ve ayrıca davacının diğer taleplerinin yani ıslah isteğiyle de karar verilmesi gerektiğini bilerleyip, kendisi davacının diğer taleplerinin reddine cümlesini ekleyerek hükmü düzeltmiştir. Bu son karar temyiz edilmektedir.

Kısaca davacılar vekilinin ıslah talebi hem ... Sulh Hukuk Mahkemesince hemde ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince yerinde görülmemiş reddedilmiştir. Davacıların tek talebi tespit kararı verilmesi isteği kalmıştır. Bu talep de kabul edilmiştir.

Dairemizce temyiz incelemesi sonucu temyiz talebi kabul edilerek karar bozulmuştur. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesi gereğince, anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında bulunduğunu bu nedenle kat maliklerinden toplayacağı avans ile bu işlemi yerine getirebileceği dolayısıyla yöneticiye yetki verilmesi için uygun bir süre verilmesi gerektiği açıklanmıştır. Davacıların ıslah talebinin reddedilmesinin doğru olup olmadığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunlar nazara alınarak irdelenmesi, tartışılması zorunludur. Davacıların ıslah talebinin reddedilmesinin her iki kanun karşısında doğru olduğu kanaatindeyim.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19/2. maddesinde; "Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz." düzenlemesi bulunmaktadır.

6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun 6. maddesinde " ...bu parsellerin malikleri tarafından değerlendirilmesi esastır. Bu çerçevede riskli alanlar ve rezerv yapı alanlarında uygulama yapılan etap veya adada, riskli yapılarda ise bu yapıların bulunduğu parsellerde, yapılar yıktırılmadan önce parsellerin tevhit edilmesine, münferit veya birleştirilerek veya imar adası bazında uygulama yapılmasına, ifraz, terk, ihdas ve tapuya tescil işlemlerine, yeniden bina yaptırılmasına, payların satışına, kat karşılığı veya hasılat paylaşımı ve diğer usuller ile yeniden değerlendirilmesine, yapının paydaşı olup olmadıkları gözetilmeksizin sahip oldukları hisseleri oranında paydaşların en az üçte iki çoğunluğu ile karar verilir..." düzenlemesi bulunmaktadır.

6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 8/5. maddesinde: "Riskli yapının yıktırılması yerine güçlendirilmesinin istenilmesi durumunda riskli yapının yıktırılması için ikinci fıkra uyarınca maliklere verilen süreler içerisinde; maliklerce, güçlendirmenin teknik olarak mümkün olduğunun tespit ettirilmesi, Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen şekilde güçlendirme kararı alınması, güçlendirme projesinin hazırlatılması ve imar mevzuatı çerçevesinde ruhsat alınması gerekir. Güçlendirme işi, yapılacak güçlendirmenin mahiyetine göre ruhsatı veren idare tarafından belirlenecek süre içerisinde tamamlandıktan sonra tapu kaydındaki riskli yapı belirtmesinin kaldırılması için müdürlüğe başvurulur." denmektedir.

6306 sayılı Kanun uygulaması yapılmayan Kat Mülkiyeti Kanununa tâbi taşınmazlarda anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızasının aranmayacağı açıktır.

Kat maliklerinden her birinin mahkemeye başvurarak ana yapının onarım ve güçlendirmesinin zorunlu olduğunun tespitini talep hakkı bulunmaktadır. Mahkemece açılan davada böyle bir tespit yapılmış ise güçlendirmenin kat maliklerinden biri veya bir kaçı tarafından diğer kat maliklerinin rızaları aranmaksızın ve yasada ön görülen çoğunlukla karar alınmaksızın yapılması mümkündür.

Ancak 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun Kat Mülkiyeti Kanununa göre özel bir kanun olup riskli yapı tespiti ve bu tespit yapıldıktan sonra yapılacak işlemlerin 6306 sayılı Kanuna ve bu kanunun uygulama yönetmeliğine göre yürütülmesi gerekir.

6306 sayılı Kanunun 6. maddesi riskli yapı tespiti yapılmış olan taşınmazın ne şekilde değerlendirileceği hususunda üçte iki çoğunlukla karar alınabileceğini düzenlemiş olup, riskli yapı tespiti yapılmış olan binalarda Kat Mülkiyeti Kanununda bulunan 4/5 çoğunlukla veya oy birliği ile karar alınmasına ilişkin düzenlemeler uygulanmaz.

6306 sayılı Kanunun 6. maddesi riskli yapı tespiti yapılmış olan taşınmazın ne şekilde değerlendirileceği hususunda üçte iki çoğunlukla karar alınabileceğini düzenlemiş olup, riskli yapı tespiti yapılmış olan binalarda Kat Mülkiyeti Kanununda bulunan 4/5 çoğunlukla veya oy birliği ile karar alınmasına ilişkin düzenlemeler uygulanmaz.

6306 sayılı Kanun ve uygulama yönetmeliğinde yer alan düzenlemelere göre riskli yapı tespiti kesinleşmiş olan binalarda idare riskli yapıların yıktırılması için, bu yapıların maliklerine altmış günden az olmamak üzere süre verilir.

Kat mülkiyetine tâbi olan taşınmazlarda kat maliklerinin üçte iki çoğunluğunun Kanunun 6. maddesi uyarınca bu altmış günlük süre içerisinde yeniden bina yaptırılmasına, payların satışına, kat karşılığı veya hasılat paylaşımı ve diğer usuller ile yeniden değerlendirilmesine karar verebilecekleri gibi yönetmeliğin 8/5. maddesinde gösterilen şekilde kendilerine verilen altmış günlük süre içinde yapının güçlendirilmesine de karar vermeleri gerekir.

Kat malikleri kendilerine verilen altmış günlük süre içerisinde üçte iki çoğunluk ile bir karar alamadığı takdirde yapının Kanun ve Yönetmelikte gösterildiği üzere idare tarafından yıkılması ve kat mülkiyeti terkin edilerek paylı mülkiyete dönüşmesi ve bu andan sonra ortaklığın giderilmesine konu edilebilmesi mümkün olacaktır.

Yapının riskli yapı olduğu belirlendikten sonra kat maliklerinden birisinin veya bir kısmının mahkemeye müracat ederek binanın teknik olarak güçlendirilmesinin mümkün olduğunun tespitini talep etmesi mümkündür. Ancak açılmış bu tespit davasının 6306 sayılı Kanunda ön görülen altmış günlük yıkım süresini uzatması veya bu dava içinde ihtiyati tedbir kararı verilerek yıkımın durdurulması mümkün değildir.

Bu nedenle yukarıda açıklanan ilkelere göre, 6306 sayılı Kanun uyarınca yapılan riskli yapı tespitinden sonra Kat Mülkiyeti Kanununun hiç bir hükmünün 6306 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliğinde yer alan düzenlemeleri etkisiz bırakacak şekilde yorumlanması ve uygulanması doğru değildir.

Açılan bu davanın KMK'nın 19/2. maddesi kapsamında güçlendirmenin zorunlu olduğunun tespiti davası olduğu anlaşılmaktadır. Riskli yapı tespiti kesinleştiğine göre bu davada mahkemece yapılması gereken iş yalnızca riskli yapı olduğu sabit olan yapının güçlendirilmesinin teknik olarak mümkün olup olmadığının tespitinden ibarettir.

Yukarıda açıklandığı üzere, .... Sulh Hukuk Mahkemesi ve .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin, davacının ıslah talebinin reddi ile sadece tespite karar verilmesinin doğru ve kanunlara uygun olduğu düşüncesiyle temyize konu kararın onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/467, Karar No: 2024/1281, Tarih: 29.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/467 E.  ,  2024/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/1 E., 2021/6 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabulüne, asli müdahiller yönünden reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen İlk Derece Mahkemesi kararı, asli müdahil ... vekili ile davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ağrı ili Patnos ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 9 parsel sayılı 31.245,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Ağrı ili Patnos ilçesi ... Köyü 110 ada 9 nolu parselin kadastro çalışmaları sırasında Maliye Hazinesi ve ve Köy Tüzel Kişiliği adına tespit edildiğini, yapılan bu tespitin hayali bir tespit olduğunu, taşınmazın kendisinin olduğunu, kendisine babasından kaldığını ve kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu, taşınmazın dava dilekçesi ekinde sunduğu tapu kaydı kapsamında kaldığını ileri sürerek, yapılan yanlış tespitin düzeltilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen önceki karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesi'nin 11.6.2018 tarih ve 2015/20145 Esas, 2018/3881 Karar sayılı ilamıyla; " ... yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, her ne kadar tapu müdürlüğünün dosya arasında bulunan 12.09.2014 tarihli yazı cevabına göre, davacının tutunduğu tapu kaydının kadastro tespiti sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görmediği belirtilmiş ise de çekişmeli taşınmaza komşu olan 110 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının edinme sütununda yer alan ve o taşınmaza ait olduğu belirtilen 10.02.1942 tarihli ve 153 sıra numaralı tapu kaydı ile davacının tutunduğu 11.02.1942 tarihli ve 153 sıra numaralı kaydın aynı kayıt olup olmadığı hususu tereddütsüz şekilde tespit edilmediği gibi, tapu kaydı uygulamasının da yetersiz olduğu açıklanarak, tespit tarihinden 15 - 20 - 25 yıl öncesine ilişkin en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafının dosya arasına alındıktan sonra üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, taşınmazın sınırında dere bulunduğundan jeolog bilirkişi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişi ile davada yararı bulunmayan elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları eşliğinde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı hususlarında somut olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, davacının tutunduğu tapu kaydında okunan sınırların zeminde tek tek göstermelerinin ve gösterilen sınırların fen bilirkişi tarafından düzenlenecek kroki üzerinde tek tek işaretlenmesinin istenmesi, çekişmeli taşınmaza batıdan komşu aynı ada 10 - 11 - 12 - 8 sayılı kadastro parsellerine uygulanan tapu kayıtlarının toprak tevzi çalışmaları sonucunda oluştuğu dikkate alınarak teknik bilirkişiden, toprak tevzi haritaları ile tesis kadastrosu haritasının çakıştırılması suretiyle belirtmelik tutanaklarında dava konusu yerin ne olarak belirlendiğinin tespit edilmesinin istenmesi, hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye streoskopik yöntemle inceleme yaptırılması, jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığı, dere yatağında bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte başlanıp tamamlandığı, zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve kullanım durumu hususlarında bilimsel verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi ..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ırsen intikal, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kısmen kabulü ile çekişmeli 110 ada 9 parsel numaralı taşınmaz üzerinde 08.01.2021 tarihli fen-jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 28.028,92 m2'lik alanın kadastro tespitinin iptaline ve bu kısmın 110 adanın son parsel numarasını alacak şekilde tarla vasfıyla davacı ... adına tesciline; aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 1.416,70 m2'lik alanın kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın dere yatağı niteliği ile tespit tarici bırakılmasına; bakiye kısmın (08.01.2021 tarihli fen-jeodazi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.799,49 m2'lik alan) tespit gibi tesciline, dosyada asli müdahil olarak bulunan tarafların taleplerinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, asli müdahil ... vekili ile davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin, davacı tarafın dayandığı 10.02.1942 tarihli ve 153 sıra numaralı tapu kaydının, dava konusu taşınmaza ait olmadığı, sınırları itibariyle 632 ve 633 numaralı toprak tevzi parsellerini bir bütün olarak kapsadığı, 632 ve 633 numaralı toprak tevzi parsellerinin kadastro sonucunda dava dışı 110 ada 6 ve 14 numaralı kadastro parselleri olarak tespit edildiği, dolayısıyla dava konusu 110 ada 9 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı ve bu nedenle uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi gerektiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; İlk Derece Mahkemesince, zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve incelemeye göre, davacının babası ...'in, dava konusu 110 ada 9 parseli ve komşu parselleri uzun yıllar önce kardeşi ... ile birlikte kullandığı, daha sonra aralarında paylaşım yaptıkları ve yapılan paylaşım sonrasında dava konusu 110 ada 9 parselin davacının babası ... tarafından yaklaşık 20 - 25 yıl kullanıldığı, onun vefatından sonra da dava konusu parselin yapılan taksim sonucu davacı ...'e kaldığı ve bu şekilde davacının taşınmazda arpa, buğday, yonca ekip biçmek suretiyle zilyetliğini sürdürdüğü, davacının zilyetlik süresinin eklemeli zilyetlik ile birlikte taşınmazın (A) bölümü için 20 yılı aştığı ve bu bölüm yönünden davacı yararına zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu, taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen kısmın ham toprak yapısında olduğu, (C) harfi ile belirtilen kısmın ise derenin etki alanında olduğu gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; bozma ilamı sonrasında yapılan keşif neticesi düzenlenen ziraatçı ve jeolog bilirkişi kurul raporunda, (B) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin işlenmemiş bakir toprak yapısında olduğu, bu bölümlerin tarımsal faaliyetlerde kullanılmadığı, (C) bölümünün ayrıca derenin etki alanında olduğu, çekişmeli taşınmazın (A) bölümünün ise halihazırda tarla vasfında olduğu, uzun süredir kültür tarımı yapılmakla birlikte kaç yıldır ve ne kadar süredir tarla vasfında tarım arazisi olarak kullanıldığının ve zilyet edilme tarihinin, ancak jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi marifeti ile gerekli yıllara ilişkin yapılacak tespitlerle (hava fotoğrafı incelemesi ile) anlaşılabileceği ve delillerin bu usul ile sübuta erebileceği, zira, zirai bilirkişi kurulunca ancak (keşif tarihine göre) 20 yıla yakın kullanımın ön görülebileceği, 20 yıl öncesinin ise ancak hava fotoğrafları ile tespit edilebileceği bildirilmiştir.

Dosya kapsamında mevcut 15.03.2021 hakim havale tarihli jeodezi ve fotogrametri bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın hava fotoğraflarındaki durumu değerlendirilmiş olup bu raporda, çekişmeli taşınmaz üzerinde tespit tarihinden 26 yıl öncesine ilişkin 1983 tarihli ve tespit tarihinden 21 yıl öncesine ilişkin 1988 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde, çekişmeli taşınmaz üzerinde herhangi bir yapılaşma veya sürülü alan olmadığı bildirilmiş olduğuna göre, çekişmeli taşınmazın (A) bölümünde de kadastro tespit gününe kadar zilyetlikle edinim koşullarının davacı (ve dahi asli müdahiller) lehine gerçekleşmediğinin kabulü zorunlu olup, açıklanan bu nedenlerle davanın reddine ve taşınmazın tamamının tespitte olduğu gibi ham toprak vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, taşınmazın (A) bölümü yönünden davacının davasının kabulüne; (C) bölümü yönünden ise, eldeki davanın askı ilan süresi içerisinde açılan kadastro tespitine itiraz niteliğinde olduğu, somut olayda re'sen araştırma ilkesinin uygulanmasını gerektirir bir hususun söz konusu olmadığı ve ayrıca taşınmazın bir bölümünün dere yatağı olduğu iddiasıyla açılmış bir dava yahut bu iddiayla eldeki davaya bir katılımın / müdahalenin bulunmadığı gözetilmeksizin, bu bölümün re'sen dere yatağı niteliğiyle tespit dışı bırakılmasına karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Asli müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

Davalı ... temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/536, Karar No: 2012/3112, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/536 E.  ,  2012/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜMRANİYE 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden,Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; 06/04/2010 tarihinde yapılan haciz sırasında, borçlu şirketin adresini boşalttığının tespit edilmesinin tek başına ticareti terk anlamına geldiğinin kabulü mümkün değildir. Diğer taraftan, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4492, Karar No: 2011/11881, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4492 E.  ,  2011/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.