muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4452, Karar No: 2012/8976, Tarih: 04.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4452 E.  ,  2012/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan asıl davada; iştirak nafakasının 18 yaşını dolduran davalı yönünden kaldırılması, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan karşı davada iştirak nafakasının yardım nafakası olarak devamı talep ve dava edilmiştir.Mahkemece hem asıl davanın, hem karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı (k.davalı) ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” Hükmü mevcut bulunmaktadır.Bu hale göre iştirak nafakasının TMK.nun 328/2.maddesi hükmü gereğince yardım nafakasına dönüşmesi çocuk ergen olduğu halde eğitimi devam ediyorsa mümkündür. HUMK.nun 438/7.maddesi hükmü gereğince hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA,

2-TMK.nun 364/1.maddesinde “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” Hükmü mevcuttur. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi halinde, davalı-karşı davacının yardım nafakası talebinin eğitime devam etmesi sebebiyle şartları değerlendirilerek, tarafların gelir ve içinde bulundukları muhtaçlık durumu, yoksulluğa düşecek olma şartı gözönünde bulundurularak yardım nafakasının tayin ve takdiri gerekirken, bu kısma ilişkin davanın reddi bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11681, Karar No: 2014/13243, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11681 E.  ,  2014/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/898-2014/272

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.329.51 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 30.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate

alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 102.50 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15409, Karar No: 2023/10504, Tarih: 05.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/15409 E.  ,  2023/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/824 E., 2023/1178 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Küçükçekmece 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/555 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/824 Esas, 2023/1178 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Diğer sanık ...'de ele geçirilen uyuşturucu maddelerle sanığın ilgisinin olmadığına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Yapılan keşfin usule uygun olmadığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna,

7. Olayda nedensellik bağının kurulamadığına,

8. Kesin delil olmadığına,

9. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Diğer sanık ...'de ele geçirilen uyuşturucu maddelerle sanığın ilgisinin olmadığına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Yapılan keşfin usule uygun olmadığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna,

7. Olayda nedensellik bağının kurulamadığına,

8. Kesin delil olmadığına,

9. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk kuvvetlerinin yapmış oldukları istihbari çalışmada Bahçeşehir'deki İş Merkezi civarında, 34 PE ... plaka sayılı aracı kullanan sanıkların uyuşturucu madde sattıkları, bahse konu aracı Bahçeşehir Boğazköy'de bir yere park ettikleri, aracın içerisinde uyuşturucu madde bulunduğu bilgisinin alındığı ve bunun üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı, yapılan araştırmalarda aracın sanık ... adına kiralık olduğu, akabinde İş Merkezi etrafında tertibat alınarak beklenilmeye başlandığı ve temyizden vazgeçme nedeniyle inceleme dışı olan sanık ...'in iş merkezinin otopark kapısından çıkarak beklemekte olan aracın şoförü Burak isimli şahsa aracın camından bir şeyler verdiği ve karşılığında para aldığının görüldüğü, daha sonra sanık ...'in tekrardan iş merkezinin otopark kısmından girerek 1. katta bulunan kafeye girdiği, Burak isimli şahsın sanık ...'den aldığı esrarı görevlilerine teslim ettiği , daha sonra sanıkların kafe içerisinde yakalandığı ve temyiz dışı sanık ...'in kaba üst aramasında 2 fişek halinde, Burak isimli şahıstan ele geçirilen madde ile aynı içerikte ve aynı siyah kilit poşet içerisinde olan esrar maddesi ve ayrıca bulunduğu yerde yapılan kontrollerde de 4 fişek halinde satışa hazır vaziyette diğer uyuşturucularla aynı şekilde paketlenmiş vaziyette esrar maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'in üzerinde bulunan 34 PE ... plaka sayılı araç anahtarının üzerinde olduğu ve aracın Bahçeşehir Boğazköy mevkii Kartopu Sokak içerisinde park halinde görüldüğü, araç içerisinde yapılan kontrollerde ise aracın arka koltuğunda görünür vaziyette, poşet içerisinde 20 fişek halinde ve satışa hazır vaziyette, sanıklardan ele geçirilen maddeler ile aynı şekilde siyah kilitli poşetler içerisinde ve aynı içerikte esrar, kokain ve 2 adet hassas terazi ile çok sayıda siyah renkli kilitli poşetin ele geçirildiği olayda; sanıkların aşamalardaki çelişkili ve tevilli ikrar içeren savunmaları, bilirkişi raporları, kolluk tarafından yapılan istihbarı çalışmanın her iki sanık hakkında yapılmış olması, uyuşturucu maddelerin büyük bir kısmının ve hassas terazilerin sanık ... tarafından kiralanan ve ihbarda geçen 34 PE ... plaka sayılı araçtan ele geçirilmiş olması, tanık Burak ile gerçekleşen uyuşturucu madde alışverişinin net bir şekilde görülmesi, tanık Burak'ta ele geçirilen maddenin sarılış şekli ile bahse konu araçta ele geçirilen maddelerin hazırlanış şekillerinin aynı oluşu, sanıklar arasında olay günü ve öncesi

çok sayıda arama - aranma kaydı ile iştirak iradesi kapsamında uyuşturucu ticareti yaptıklarına dair mesaj kayıtlarının olması, olay günü inceleme dışı sanık ...'in uyuşturucu madde satışı için sanık ...'un iş yerinin bulunduğu alışveriş merkezinin içerisinden çıkarak tanık Burak'ın yanına gittiği ve sonrasında da yine sanık ...'un alışveriş merkezi içerisindeki iş yerine geri dönmesi, sanık ...'in kaba üst aramasında üzerinde uyuşturucu madde bulunduğu gibi iş yerinde sanık ...'in bulunduğu gözle görülür yerde de uyuşturucu maddelerin ele geçmesi gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir, Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma ilamı doğrultusunda yapılan keşif neticesinde satış eyleminin kolej ve tıp merkezine iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umuma açık yerde gerçekleşmesi ve suça maddelerin bir kısmının kokain olması nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezalarından artırım yapılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına yönelik yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 22.09.2023, 26.09.2023 ve 10.10.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından sanık ... yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tarafları hazır bulundurularak yapılan keşifte hukuka aykırılık olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/824 Esas, 2023/1178 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Küçükçekmece 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12862, Karar No: 2010/16674, Tarih: 12.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12862 E.  ,  2010/16674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.10.2010 gününde temyiz eden davalı M. Ö.. ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı A. Ö..ile vekili Av.A.Ç..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü, çalıştığı fabrika adresine çıkartılmış ve burada çalışan bir "personele" tebligat yapılmıştır. Davalı duruşmalara katılmamış, davaya yanıt vermemiş, yargılamaya yokluğunda devam edilerek karar verilmiştir. Fabrikada çalışan bir kişiye tebligat yapılması gerektiğinde; tebligat yapılacak kişiyi, o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın "amiri" temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin yapılması mümkün olmazsa, tebligat kendilerine (ilgili amire) yapılır (Tebligat Kanunu md.18). Dava dilekçesi ve duruşma gününün davalıya tebliği, Tebligat Yasasının 18,20,21.madde hükümleri gözetilmeden yapılmış olup geçersizdir. Bu durum davalının savunma hakkını kullanmasını engelleyen önemli bir usül yanlışı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.10.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/50, Karar No: 2006/87, Tarih: 22.03.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/50 E.  ,  2006/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.9.2003 gün ve 2001/463- 2003/524 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 1.11.2004 gün ve 2004/4305-12459 sayılı ilamı ile, (...1-Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, dava konusu yazıda davacı şirketin vergi dışı, kayıt dışı paraların aktarıldığı; sahibi belli olmayan ve kimse tarafından da bilinmeyen gizli bir televizyon kanalı olarak gösterildiğini; bu biçimde, davacı tüzel kişiliği küçük düşürücü, karalayıcı ve mesleki itibarını sarsıcı yayın yapıldığını ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yazının eleştiri niteliğinde bulunduğunu; ileri sürüldüğü biçimde nitelendirmelerin söz konusu olmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece, yazıda yayıncılığa ilişkin eski ve yeni yasaların eleştirildiği benimsemekle beraber; davalı tüzel kişiliğin de ismen belirtilerek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu yazıda, "Medya patronlarının yakasına biz yapışalım" başlığı altında:

(RTÜK. Yasası çıktı. Meclis günlerce bu yasayla uğraştı. Fazilet Partisi yasal haklarını kullanıp engelleme yaptı.

...Yasa, bazı eksikleri olsa da, özünde yanlış değil.

En önemlisi, televizyon sahiplerinin kim olduğu artık belli olacak. Bugüne kadar "kanuna karşı hile" yapılıyor ve eski yasa uyarınca sahipler gizlenmek zorunda kalıyordu.

Televizyon sektöründe korkunç paralar ortalıkta uçuşuyor. Bu sektörün dönmesi için yılda 850 milyon dolar harcanıyor.

Sektörün reklam geliri sadece 450 milyon dolar.

Temel soru işte bu aşamada ortaya çıkıyor:

Aradaki farkı, yani 400 milyon doları bu televizyon kanallarına kimler buluyor.

Bu sorunun yanıtı bugüne kadar bilinmiyordu. Bu durumdan özellikle dinci kesim yararlanıyor, vergi dışı, kayıt dışı paralarını dinci kanallara ve radyolara aktarıyordu.

Örneğin Kanal-7'nin sahipleri kimlerdi? Samanyolu TV kimlerindi? Yurdun dört bir yanında yayın yapan yüzlerce bölgesel ve yerel televizyon kanalı kimlere aitti. Bunların gerçek sahiplerini şimdi, bu yeni yasayla öğrenme fırsatı bulacağız! Göreceğiz bakalım, milyonlarca doların sahipleri olan ve bu paralarıyla televizyon kuruluşlarına sahip olmayı başaran babayiğitler kimlermiş ve bunlar devlete ne kadar vergi vermişler!

Eski RTÜK. Yasası gerçek bir ucube idi. Devlete ve yasaya karşı hile yapmayı gerektiriyordu. Böyle bir komedi dünyanın hiçbir ülkesinde yoktu. Sahipleri ve ortakları belli olmayan, gizlenen radyo ve televizyonlar!

Diğer yandan, 4667 sayılı Yasa m.77 hükmü ile değişik 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 164/son maddesindeki düzenlemede; dava sonunda, karar ile tarifeye dayalı olarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretinin avukata ait olacağı belirtildiği gibi; bu hükme koşut bir düzenleme de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nde "yargı yerlerince-avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek vekalet Ücreti" biçiminde yer almıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere gerek Avukatlık Yasası ve gerekse de yasaya dayalı olarak hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde yer alan düzenlemeler; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun, davanın taraflarına ve hükmün kimlere yönelik olarak kurulacağına ilişkin hükümlerini kaldırıcı veya değiştirici nitelikte değildir. Aksine, hükmün ve ayrıntısı niteliğindeki yargılama giderlerinin -ve bu bağlamda vekalet ücretinin- davanın tarafları hakkında kurulması gerekir. Avukatlık Yasası' ndaki, "vekalet ücreti avukata aittir" biçimindeki düzenleme hükmü kuran mahkemeye değil, vekil ile vekil edene yönelik bir kuraldır. Bu yorum ve varılan sonuç aynı maddedeki "bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez" biçimindeki düzenleme ile de doğrulanmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, taraf sıfatı bulunmayan vekil yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1- Yerel Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne dair önceki hükmü her iki taraf vekilince temyiz edilmiş; Özel Daire, metni yukarıda bulunan ilamıyla, davanın reddi gereğine işaretle ve ayrıca hüküm altına alınan vekalet ücretleri yönünden kararı bozmuş, bu bozma nedenine göre de, davacının esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermiştir. Başka bir ifadeyle, bozma ilamının gerekçesi ve sonucu davanın reddi gereğini öngördüğünden; Özel Daire, davacı vekilinin tazminat miktarının azlığına ilişen temyiz itirazlarını doğal olarak incelememiştir. Bozmanın bu içerik ve kapsamına göre, davacı tarafın direnme kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. O nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine,

22.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.