muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6689, Karar No: 2012/7614, Tarih: 29.05.2012

Ancak bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki tavsif mahkemeye aittir. Dava konusu taşınmazın dayanak kadastro tutanağında kayıt malikinin doğum tarihinin yazılı olmadığı görülmektedir.

Bu tür durumlarda hak sahiplerinin, ortaya çıkan tereddüt nedeniyle tapu sicil müdürlüklerinde taşınmazları ile ilgili bir tasarrufta bulunamadıkları da bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla, tapu kaydına dayanak kadastro tutanağında yazılı olmayan doğum tarihinin, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan bilgilerden olması nedeniyle, tapu kaydında doğum tarihi düzeltilmesi mümkün değil ise de; ortaya çıkan tereddütü ortadan kaldırmak üzere bu gibi durumlarda, tapu malikinin, davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilebileceği nazara alınarak, “tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi” şeklinde bir hüküm kurulması gerekir. Bu şekilde bir tespit hükmünün usul ekonomisine de uygun düşeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, doğum tarihi düzeltilmesi talebi ile ilgili olarak istemin yazılı şekilde kabulü de doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ile hükmün BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10890, Karar No: 2017/67, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10890 E.  ,  2017/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7505, Karar No: 2016/25330, Tarih: 13.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7505 E.  ,  2016/25330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklı olarak borçlular hakkında başlattığı takipte haciz konularak yediemin otoparkına bırakılan aracın, otopark sahibi alacaklı tarafından yediemin ücretinin tahsili için taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle başlatılan müstakil icra takibinde satılarak paraya çevrildiğini, icra müdürlüğünce yediemin ücret alacağının takip dosyası alacağı olarak öncelikli olduğundan bahisle ihale bedelinden takip alacaklısının alacağının ödenmesine ve sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek bu kararının iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca, taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca ise, takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince; haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar, önce satış tutarından alınır ve artan para, takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücretinin ise, satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin, alacağını, muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla, yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekmekte olup bunun için yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle de yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce bahsi geçen dosyada İİK'nun 88. maddesine göre yediemin ücreti hesaplanarak ödeme yapılacağı tabiidir.

Ancak, yedieminin ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan rehinli taşınırın satılması halinde ise artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi uygulayan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Ancak, yedieminin ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan rehinli taşınırın satılması halinde ise artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi uygulayan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Somut olayda, öncelikli olarak ödenmesi istenen yedieminlik ücreti, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, icra dairesince alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17482, Karar No: 2013/631, Tarih: 22.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17482 E.  ,  2013/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması, tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istekli icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenen 1.3.2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli ve aylık 900 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak .... İcra Müdürlüğü’nün 2012/3820 sayılı dosyasında, 9.4.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile Mart 2012 ayı bakiye kirası ve sözleşmenin özel şartlar bölümü 6. maddesi gereğince muaccel hale gelen aylık 1.574 TL'den Nisan 2012 -Şubat 2013 arası aylar kirasının tahsilini talep etmiştir. Takibe yasal süresinde itiraz eden davalı borçlu, icra takibinde dayanılan kira sözleşmesinin yine taraflar arasında düzenlenen 1.3.2009 tarihli ve aylık 500 TL bedelli kira sözleşmesi ile ortadan kaldırıldığını, sözleşme tarihinden sonra da aylık kiraların 500 TL üzerinden ödendiğini, istenen miktar üzerinden kira borcunun olmadığını belirtmiştir. Davalı borçlu tarafından sunulan 1.3.2009 tarihli sözleşme altındaki imza ise, davacı alacaklı tarafından kabul edilmemiştir. İmzanın davacı alacaklıya ait olması durumunda, sözleşme tarihleri ve kira bedelleri gözetildiğinde önceki sözleşmenin ortadan kaldırıldığının, taraflar arasındaki akdi ilişkinin son sözleşmeye göre devam ettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, borçlunun dayandığı ve aslı ibraz edilen kira sözleşmesindeki imza davacı alacaklı tarafından inkar edildiğinden İcra İflas Kanunu’nun 269 c / II maddesi hükmü gereği İcra İflas Kanunu’nun 68. maddesine göre sözleşmedeki imzanın davacı alacaklıya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2699, Karar No: 2020/4216, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2699 E.  ,  2020/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 6. İcra Müdürlüğünün 2010/3452 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 14.11.2012 tarihli sıra cetvelinde bedelin tamamının verildiği davalı alacağının gerçek bir alacak olmadığını, muvazaalı şekilde oluşturulduğunu ileri sürerek, 14.11.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı alacağının gerçek bir alacak olduğunu, davalı ile borçlu şirket arasındaki uzun süreli ticari ilişkiye dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalı şirketin dava dışı borçlu şirketten 213.670,62 TL alacağının, 786.329,38 TL borcunun olduğu, davalı ile borçlu şirket arasında bir ticari ilişki bulunduğunun tartışmasız olduğu ancak bononun temeli olan bir ticari alış-veriş bulunmadığı, davalının defterlerine göre dava dışı borçlu firmadan alacağı var ise buna göre takip yapması, buna dayanarak sıraya girmesi gerektiği, şayet bono bu cari hesap borçları için verilmişse o zaman da, davalının defterlerinde alacak kalemlerinin üstü çizilip, karşısına alacakların karşılığında bono alındığının işlenmiş olması gerektiği, alacak var ancak bonoya dayalı değilse, bu bono nedeniyle takip yapılması ve sıra cetvelinde yer alınmasının usulsüz olduğu, muvazaalı işlem olduğu anlaşılan bono nedeniyle davalının dava dışı şirketten alacaklı olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sıra cetvelinin davalı taraf açısından iptali ile, davalıya 1. sırada ödenmesi gereken paydan, öncelikle davacının sıra cetvelinde 2. ve 6. sıralarda yer verilen takip dosyalarındaki alacakları için ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3487, Karar No: 2018/4532, Tarih: 14.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3487 E.  ,  2018/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmolunan cezaların türü ve süresine göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça konu motorlu araç trafik ve tescil belgesi üzerinde yapılan kriminal inceleme neticesinde düzenlenen, 21.09.2012 tarihli ekspertiz raporunda; belge üzerinde muayene geçerlilik süresi bölümünde kazıntı yapıldığı, kazıntı sonrası muayene tarihinin yeniden düzenlendiği ve sahteciliğin aldatma yeteneğine haiz olduğunun belirlendiğinden bahisle mahkeme tarafından gerekçeli kararda bu rapora dayanıldığı, aynı değişikliğin sanıklarca sistem üzerinden de gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, heyetimizce Adli Emanetin 2013/124 sırasından dosya içerisine getirtilen belge üzerinde yapılan incelemede de, ilk muayene geçerlilik süresi kısmında bant izi üzerinde yer alan bilgisayar ile yazılmış “05.02.2013“ tarihinde yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekmeyeceği ve aldatma yeteneğinin bulunduğu değerlendirilmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında “15.05.2012“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “30.04.2012“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen “Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği“ suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8785, Karar No: 2015/8785, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8785 E.  ,  2015/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2010/181-2013/546

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu (imar öncesi 2923 parsel) üzerinde villa olan 2201 ada 8 parsel sayılı taşınmazın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazın gerçekte babası Hasan Demirata'ya ait iken borca teminat olması için davacıya devredildiğini, 09.12.1991 tarihinde satış vaadi sözleşmesi ile bu yeri satın alıp inşaat halindeki binayı tamamlayarak kullanmaya başladığını, işgalci olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'un 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince, davalı tarafın muhtarlıktan aldığı 24.02.2014 tarihli fakirlik belgesini ibraz ettiği ve adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; imar uygulaması sonucu oluşan 2201 ada 8 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden paydaş olduğu, davalının satış vaadi sözleşmesine dayanarak buradaki konutta oturduğu, bu sözleşme lehdarına kişisel hak sağlıyor ise de, ayni hakla kişisel hakkın çatışması halinde mülkiyet hakkına üstünlük

./..

tanınacağı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan adli yardım talebi olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3335, Karar No: 2016/6146, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3335 E.  ,  2016/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/07/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine dair verilen 08/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, mahkemenin yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının hakaret ve tehdit eylemlerinde bulunduğunu ve bu nedenle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, yetkili mahkemenin, ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalının yerleşim yerinin .... olduğu gerekçesiyle, yetki nedeniyle dava dilekçesinin reddine, dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının yerleşim yerinin İstanbul/Pendik olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 25/son maddesine göre; davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesine göre ise; haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer, ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Şu durumda, dava konusu olayda, kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddia edildiğinden zarar gören, davayı kendisinin veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde veya haksız eylemin meydana geldiği yer mahkemesinde açabilir. Bu seçeneklerden herhangi birini kullanmak, bu tür davalarda davacıya tanınmış bir haktır.

Somut olayda davacı, bu seçimlik hakkını kendi yerleşim yeri mahkemesinde kullanmıştır. Bu hakkı kullanmanın yasal dayanağı da yukarıda belirtilmiştir. Bu bakımdan işin esası incelenerek karar vermek gerekirken, yasa hükümlerine aykırı olarak yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13073, Karar No: 2012/21465, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13073 E.  ,  2012/21465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.