muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9975, Karar No: 2014/8091, Tarih: 17.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/9975 E.  ,  2014/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/146332

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/09/2010 - 2009/562 esas ve 2010/594 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

1-Sanığın savunmasının alındığı 02.07.2010 tarihli oturuma ilişkin, duruşma tutanağının zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesinin 1. fıkrasına aykırılık oluşturulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3725, Karar No: 2025/28, Tarih: 14.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3725 E.  ,  2025/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/660 E., 2024/1067 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/253 E., 2021/135 K.

Taraflar arasındaki, sıra cetveline şikayet dosyasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın, şikayetçi vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan banka vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İstanbul 22. İcra Dairesi'nin 2017/11705 Esas sayılı icra takip dosyasında düzenlenen şikayete konu 17.04.2019 tarihli sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu tutar toplam 377.010,70 TL olup, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan bu tutar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan sebeple;

Şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin kararın miktar itibari ile kesin olması nedeniyle miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6036, Karar No: 2016/5362, Tarih: 01.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/6036 E.  ,  2016/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eski hale getirme istemi yerinde görülmeyip, hükmün sanığın yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle tefhimle birlikte temyiz süresi başlayacağından sanığın yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5041, Karar No: 2012/6937, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5041 E.  ,  2012/6937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2- Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4953, Karar No: 2017/6704, Tarih: 29.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4953 E.  ,  2017/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2014/464-2015/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekil, müvekkili firmanın uzun yıllardan beri “...” markasını kullandığını, "..." markasının tescili için 12.04.2012 tarihinde başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanına davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itirazının YİDK tarafından kabul edildiğini ve başvurunun reddedildiğini, 2012/34539 sayılı "..." ibareli markanın redde mesnet ... ve "... ..." markaları ile ne görsel, ne işitsel ne de kavramsal açıdan benzer olmadığını, davalının kötü niyetli olarak içinde "..." ibaresi geçen markaları tekeline almaya çalıştığını, marka kelimelerinin ve logoların farklı olduğunu, "..." ve "...", "... ..." markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunmadığını, markaların hitap ettiği alıcı kitlesinin farklı olduğunu, müvekkilinin sadece tesettür giyim üzerine yoğunlaştığını, davalının ise tesettür giyim üretmediğini, kötü niyetle müvekkili markasının tescilini engellemeye dönük olduğunu iddia ederek "...NE" markasının tesciline, davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, müvekkilinin "..." markasının 2004 41488 sayı ile TPE nezdine tescili yanında 19.11.2009 tarihinde 1017576 tescil numarasıyla ... Protokolüne göre de 25. sınıfta tescilli olduğunu, müvekkilinin tekstil piyasasında üretim ve satış faaliyeti yürüttüğünü, davacının "..." marka başvurusunun, müvekkilinin "..." markası ile aynı/aynı tür malları kapsadığını, YİDK kararı ile marka başvurusunun haklı biçimde reddedildiğini, her iki firmanın da hedef kitlesinin kadınlar olduğunu ve bu durumun karıştırılma ihtimalini arttırdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı markasının kapsadığı 25 ve 35. sınıfa dahil mal ve hizmetlerin davalı markasının kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür veya benzer olup olmadığı değerlendirildiğinde, davalının 2009/26446 sayılı "..." ibareli markasının 35. sınıftaki genel perakendecilik hizmetleri üzerinde, 2011/97479 sayılı "..." ibareli markasının 35. sınıfta “iç-dış giyim, ayak ve baş giysilerinin” satışına ilişkin perakendecilik hizmetleri üzerinde, 2005/23096 sayılı "... ..." ibareli markasının ise 25 sınıftaki “iç-dış giyim, ayak ve baş giysileri” emtiası üzerinde tescilli olduğu, yani markaların emtia listeleri aynı/aynı tür hizmetlerden oluştuğu, alıcıların "..." markasını almak isterken, markaların bağlantılı olduğunu düşünerek "..." markasını alabilecekleri, açıklanan sebeplerle taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali” ve davacı başvurusu yönünden tescil engeli bulunduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1193, Karar No: 2010/8086, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1193 E.  ,  2010/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji Nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2926, Karar No: 2009/3177, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2926 E.  ,  2009/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin ihtiyati haczinin kesinleşen ilk haciz olması nedeniyle satış bedelinin müvekkiline tahsisi gerekirken garameten paylaştırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, şikayet edenin haczinin ilk haciz olması ve İİK’nun 100.maddesindeki koşulların somut olayda bulunmaması nedeniyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet edilen vekili kararı temyiz etmiştir.

17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, hâlin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Bu nedenle şikâyet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanların duruşmaya davet edilerek bir karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet edilen vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 15.4.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1329, Karar No: 2019/8042, Tarih: 10.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1329 E.  ,  2019/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2015/882-2017/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Ankara 54. Noterliğinin 05/08/2013 tarih 35051 yevmiye numaralı Limited Şirket Hisse Devir sözleşmesi ile müvekkilinin Dem Mer Spor Merkezi Turz. Rest. Gıda İnş. Loj. Org. Ltd. Şti.’ndeki 1050 hissesinin tüm aktif ve pasifi ile devri konusunda anlaştıklarını, noter masraflarının davalı tarafa ait olması sebebiyle taraflar arasında gerçek iradelerini içeren ayrıca 05/08/2013 tarihli sözleşme yapıldığını, müvekkilinin davalı taraf ve ailesinin yıllar boyu süren dostluk ve samimiyetlerine güvenerek davalının hazırladığı sözleşmeyi imzaladığını, sözleşmede payların gerçek değerinin 134.000,00 TL olduğunun belirlenerek daha önce ödeme yapılmaması sebebiyle müvekkiline dava dışı ... ve kefili ...tarafından imzalanan 20/09/2013 vade tarihli senedin verildiğini, senedin vadesinde ödenmemesi üzerine müvekkilinin senet borçluları ... ve ...hakkında icra takibi başlattığını, senedin icra yolu ile tahsil kabiliyeti bulunmadığını, davalının sözleşmede belirtilen hisse bedelinin ödenmesi konusunda ifadan kaçındığını, gönderilen ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin üzerine düşen edimi yerine getirdiğini, sözleşmenin hukuka, iyi niyet ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, sözleşmede davalıya müracaat yolunun kapatıldığını, bu hali ile sözleşmenin bağış sözleşmesi niteliğini aldığını, taraflar arasında adil menfaat dengesi olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişik haklar saklı kalmak kaydı ile hisse devri karşılığı olan 134.000,00 TL'nin gecikme sebebiyle uğranılan zarar ve temerrüt faizi ile birlikte sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsiline, mümkün olmaması halinde hisse devir işleminin aldatma sebebiyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davaya bakmaya ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının hisse devir işleminin üzerinden 1 yıldan fazla süre geçtiğinden aldatma iddiasının ileri sürülemeyeceği gibi sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı talepte bulunamayacağını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, sözleşme gereğince senedin teslimi ile sözleşme şartlarının yerine getirilmiş sayılacağının kabul edildiğini, yine tarafların sözleşmeden dolayı birbirlerine hiçbir şekilde rücu etmeyeceklerine ilişkin beyanlarının hüküm altına alındığını, müvekkilinin üzerine düşen edimi yerine getirdiğini, davacının bizzat kendisinin senedin ... ve ...tarafından düzenlenmesini talep ettiğini, bu talebe göre senedin düzenlendiğini, senede dayalı takibin halen derdest olup, alacağın tahsil kabiliyetinin bulunduğunu, davacının basiretli davranma yükümlülüğü olduğunu, salt iyi niyet iddiasına dayalı alacak talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, Yargıtay ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devir bedeli olarak verilen bononun tahsil kabiliyetinin olmadığı, davacı tarafından bonoya dayalı olarak yapılan icra takibinin semeresiz kaldığı, davacının bono bedelini tahsil için gerekli gayret ve çabayı gösterdiği halde tahsil edemediği, tahsil kabiliyeti olmayan bononun usulüne uygun bir ifa olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 134.000,00 TL nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hisse devir bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davacı husumeti hisseyi devralana yöneltmiştir. Ancak, hisseyi devreden davacı ile devralan davalı arasında yapılan ve taraflarca uyuşmazlık konusu olmayan 05/08/2013 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi'nin 3. maddesinin 3. ve 4. paragraflarında “Hisse devir bedeli olarak alacaklısı ..., borçlusu ..., kefili ...olan 05/08/2013 tanzim 20/09/2013 vade tarihli 134.000,00 TL tutarlı senet tanzim edilerek devredene teslim edilecektir. Senedin teslim edilmesi ile sözleşme şartlarının yerine getirildiği kabul edilecek olup taraflar birbirlerine işbu sözleşme nedeniyle rücu etmeyeceklerini kabul ve beyan ederler” hükmü mevcuttur.

Mevcut bir borcu ödemek için kambiyo senedi verildiğinde ifanın amaçlandığı farzedilir. Senedin, herhangi bir açıklama yapılmamışsa, ifa yerine kaim olması için değil, doğrudan doğruya ifa için verildiği kabul olunur. Alacaklı ve borçlu, aralarında aksine anlaşma olmadıkça, asıl borç ilişkisi, alacaklı tatmin edilinceye kadar devam eder. (Prof. Dr. Fırat Öztan Kıymetli Evrak Hukuk 2. Bası s.379) Somut olayda, taraflar senedin teslimiyle sözleşme şartlarının yerine getirildiği ve tarafların birbirlerine bu sözleşme nedeniyle rücu etmeyeceklerini kabul etmişlerdir. Bu durumda, davalı sözleşmede kararlaştırıldığı gibi senedi vermekle yükümlülüğünü yerine getirmiş olup, verilen senet nedeniyle başlatılan takip de derdesttir. O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4557, Karar No: 2021/731, Tarih: 20.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/4557 E.  ,  2021/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ISPARTA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4-"13/08/2014,14/08/2014" olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında "14/08/2014" şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.