muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6140, Karar No: 2006/7785, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6140 E.  ,  2006/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın tarım arazisi kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur.

Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) tarih itibariyle dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce belirlenen 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken; anılan yasa maddesine aykırı olarak 2004 yılı resmi verilerine göre hesaplama yapıp taşınmaza değer biçen bilirkişi kurulu raporlarının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle birinci bilirkişi Kurulunca düzenlenen ek rapora itibarla hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasayla eklenen 1 sayılı cetvelin (40.) sırasında genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanının 18. maddesinin (F) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.Bu durumda;5018 Sayılı Yasanının 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan davacı idare (DSİ) adına tesciline karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5844, Karar No: 2011/4998, Tarih: 26.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5844 E.  ,  2011/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2008 tarih ve 2008/179-2008/606 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı temsilcileri ile asli müdahale talebinde bulunanlar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı SS Sema Konut Yapı Koop. vekili Av. ..... ve yine müdahil davalılar vekili Av.....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalının ortağı olduklarını, üç kişilik yönetim kurulunun iki kişi ile toplanarak devir işleminin kabulüyle 18 kişinin ortaklığına karar verildiğini, toplantı ve karar nisabının olmadığını, bu kararın yok hükmünde bulunduğunu, yine iki yönetim kurulunun toplanıp karar vermesiyle 16.03.2008 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, pay defterinde adı yazılı olmayan ve gerçekte ortaklık sıfatı bulunmayan kişilerin katıldığını, çağrının tamamen usulsüz bulunduğunu, alınan kararların da yok sayılacağını ileri sürerek, davalının 09.02.2008 tarih ve 2008/1 sayılı yönetim kurulu kararının, 16.03.2008 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların tamamının iptal edilerek yok sayılmasına, önceki genel kurulda seçilen yönetim ve denetim kurullarının görevlerine devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Asli müdahil olmak isteyenler vekili, müvekkillerinin davalının ortaklığını devir yoluyla edindiklerini, durumun 05.02.2008 tarihi itibariyle yönetime bildirildiğini, devrin kabul edildiğini, yönetim kurulu kararına karşı doğrudan dava açılamayacağını, alınan kabul kararının usulüne uygun olduğunu, verilecek kararın müvekkillerinin hukuki durumunu etkileyeceğini belirterek, davaya asli müdahil olarak katılmalarına, ortaklıklarının tespitine ve yaratılan muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin yönetim kurulunun üç kişiden oluştuğu, iki üye ile toplanıp kararlar aldığı, yine aynı şekilde toplanıp 16.03.2008 tarihli genel kurul çağrısı yaptığı, üç kişiden oluşan yönetim kurulunun yarıdan bir fazlası olan üç kişi ile toplanmasının gerektiği, kararların iki kişi ile toplanılıp alındığı, müdahil olmak isteyenlerin usulsüz şekilde ortak kaydedildiği, müdahale istemiyle ilgili karar verilmediği, davacıların taleplerinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının 9.2.2008 tarih 2008/1 sayılı yönetim kurulu kararı ile 16.03.2008 tarihli genel kurul kararının iptaline, iptale karar verilmiş olmakla bu genel kurulda seçilmiş yönetim ve denetim kurulu heyetinin seçilmemiş sayılmasına, önceki yönetim ve denetim kurulu üyelerinin bu sıfatla ve unvanla görevlerinin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcileri ile asli müdahale talebinde bulunanlar vekili temyiz edilmiştir.

1-Dava, devir yoluyla ortaklığın kabulüne ilişkin yönetim kurulu kararı ile olağanüstü genel kurulda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Davacıların, davalı kooperatifin ortakları oldukları, davaya asli müdahil olarak katılmak isteyen 18 kişinin devir yoluyla ortaklığının kabulüne ilişkin 09.02.2008 tarih ve 2008/1 sayılı yönetim kurulu kararının, toplantı nisabına uygun olarak alınmadığı iddiasıyla yok hükmünde olduğunun tespitini istedikleri, ayrıca davalının 16.03.2008 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulunda alınan kararların da yokluğunun tespitini talep ettikleri hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece yazılı gerekçe ile asli müdahale talep edenlerin istemlerinin reddine karar verilmiştir. Ancak, yokluğunun tespiti istenilen yönetim kurulu kararı, talepte bulunanların ortaklıklarının kabulüne ilişkindir. Dolayısıyla bu davada verilecek karar, asli müdahale talebinde bulunanların hukuklarını etkileyecek niteliktedir. Müdahale talep edenler vekili, müvekkillerinin ortaklıkları devir yoluyla edindiklerini, ortak olma koşullarını taşıdıklarını ve yönetim kurulunun da anasözleşmeye göre devirleri kabul ettiklerini açıklamıştır. Bu durum karşısında, talepte bulunanlardan ayrı ayrı harç alınmak suretiyle asli müdahilliklerinin kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu istemin reddi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı temsilcilerinin tüm, asli müdahale talebinde bulunanlar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı temsilcilerinin tüm, asli müdahale talebinde bulunanlar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davaya asli müdahale talebinde bulunmak isteyenler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın talepte bulunanlar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı temsilcilerinin tüm, asli müdahale talebinde bulunanlar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, müdahiller yararına 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak müdahillere verilmesine, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4561, Karar No: 2022/13234, Tarih: 04.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4561 E.  ,  2022/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ...'nın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa atılı 13/08/2010 tarihli eyleme yönelik yapılan incelemede; İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarınca Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "... telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "Örgütlü Gümrük Kaçakçılığı" olarak gösterildiği, böylece sanığın tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu, sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, bu suçun katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanık yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği, sanığın üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki savunmasının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Sanığa atılı 05/10/2010 tarihli eyleme yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3601, Karar No: 2021/365, Tarih: 23.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3601 E.  ,  2021/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tazminat davası sonucunda mahkemece davanın dahili davalı ... ve davalı ... Yapı Malz. Tes. Ltd. Şti. yönünden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden manevi tazminatın kısmen kabulüne, maddi tazminatın ise ... ve ... yönünden kabulüne yönelik karar verilmiş olup, verilen kararın davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine 15. Hukuk Dairesince 2020/2027 Esas, 2021/396 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılar ve davalı ... tarafından karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 23.09.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, destekten yoksunluk ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin; bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden manevi tazminatın kısmen kabulüne, maddi tazminatın ise ... ve ... yönünden kabulüne dair kararı davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 15. HD’nin 2015/3339 Esas, 2016/3 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar ve bir kısım davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.02.2021 tarih ve 2020/2027 esas, 2021/396 karar sayılı ilamı ile düzelterek onama yapılmış, bu sefer davacılar ve davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Somut olayda, arsa sahipleri ile yapılan sözleşme ile inşaatın yapımını üstlenen ...'un inşaatta mutfak dolabı yapımına ilişkin davaya dahil edilen ... ile taşeronluk sözleşmesi yaptığı, taşeronun da bir kısım işlerin yapımını müteveffa Ramazan Bilen'e alt taşeron olarak devrettiği ve montajı yapılacak dolabın taşınması sırasında olayın meydana geldiği anlaşılmıştır.

Dairemizin daha önceki bozma ilamında belirtildiği üzere müteveffa ile ... arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmakta olup, tazminat isteminin de bu eser sözleşmesindeki sorumluluğa göre değerlendirilmesi gerekir. Davalı ... ile müteveffa arasında bir sözleşme ilişkisi bulunmamakta olup ancak sözleşmeye dayalı sorumluluk dışında haksız bir fiilin bulunması ve zararın doğması durumunda yüklenicinin sorumluluğu söz konusu olacaktır.

Dairemizin daha önceki bozma ilamında belirtildiği üzere müteveffa ile ... arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmakta olup, tazminat isteminin de bu eser sözleşmesindeki sorumluluğa göre değerlendirilmesi gerekir. Davalı ... ile müteveffa arasında bir sözleşme ilişkisi bulunmamakta olup ancak sözleşmeye dayalı sorumluluk dışında haksız bir fiilin bulunması ve zararın doğması durumunda yüklenicinin sorumluluğu söz konusu olacaktır.

Dairemizin bozması sonucunda oluşturulan bilirkişi heyeti eser sözleşmesine dair bir inceleme yapmamış, sosyal güvenlik mevzuatına göre bir inceleme yapmıştır. Müteveffanın kendisi de sözleşmenin tarafı olan taşeron olduğundan sosyal güvenlik mevzuatına göre değerlendirme doğru olmamıştır.

Bilirkişi heyetinden ek rapor istenmiş ek raporda da açık bir şekilde sosyal güvenlik mevzuatına göre değerlendirme yapılmıştır. Ek raporda aynen, “yüklenici ... açısından yaptığımız çalışmalarda inşaat mahallinde bulundurması gereken şantiye şefi ve inşaatı koruyan güvenlik elemanı bulundurmaması, inşaat mahallindeki çalışmaları kontrol etmemesi, gerekli önlem ve tedbirleri almaması bakımından kusurlu olduğu” ifadesi bulunmaktadır. Bu değerlendirme sosyal güvenliğe ilişkin olup sözleşmesel sorumluluklarına ilişkin bir değerlendirme içermemektedir.

Öte yandan sözleşme dışında davalı ...’in haksız fiili bulunduğuna ilişkin bir iddia ve ispatta bulunmamaktadır.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, davalı ...’in karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.