muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3568, Karar No: 2022/6836, Tarih: 14.11.2022

TMK'nın 733/1. maddesi ve maddenin gerekçesi dikkate alındığında, 29/11/1939 tarih, 1938/17-57 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayda uygulanması ihtimali ortadan kalkmıştır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi için bozulması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1958, Karar No: 2013/12384, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1958 E.  ,  2013/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2005 gün ve 2004/96 Esas, 2005/246 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 01.11.2004 günlü raporu içeriğinden mağduresi bulunduğu olayın ahlâki redaetini idrak etmesine ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede orta ve hafif derecede zekâ geriliği saptanan ve vermiş olduğu ifadelerine kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği bildirilen mağdurenin sanık ...'un da ırzına geçtiğini belirterek onu teşhis etmiş ve sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında; otobüs durağında yanına gelen mağdurenin kendisine yakınlık göstererek, kendisini kafeyi göstermesini isteğini, birlikte kafeye gittiklerinde, burda mağdurenin elini vücudunda gezdirerek tahrik etmesi üzerine öpüştüklerini beyan etmiş ise de; sanığın ikrar ettiği bu tasaddi eylemine yönelik açılmış bir dava bulunmadığı ve bu eylemin zamanaşımına uğramış olduğu, iddianameye konu sanık ...'un evinde gerçekleştiği iddia olunan ırza geçme eylemi ile ilgili mağdurenin beyanlarını destekleyecek, mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir yan delil elde edilemediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanık ... hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanık ... hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurenin, aşamalarda özde değişmeyen ifadelerinde sanıklar ... ve ...'ın ırzına geçtiğini belirtmesi, 28.01.2004 ve 11.02.2004 tarihli teşhis tutanakları içeriğinden bu sanıkları teşhis etmesi, mağdure ile sanıkların ayrı mahallelerde oturmasına rağmen, mağdurenin sanık ...'in ev adresini tarif etmesi, Cumhuriyet Savcılığında verdiği 09.03.2004 tarihli beyanında sanık ...'in evindeki odaların yerleşim durumuna ve evde bulunan eşyalara ilişkin ayrıntılı tarifinin mahkemece de 21.03.2005 günü yapılan keşifteki gözlem ve bilirkişi raporuyla uyumlu olması ve tüm dosya kapsamından; sanıklardan ...'in mağdurenin zekâ geriliğinden faydalanarak herhangi bir cebir veya tehdit kullanmadan evinde mağdure ile birden çok defa ilişkiye girdiği, ancak mağdurenin kızlık zarının fevhasının ölçüsü ve sanık ...'in eylemi nedeni ile mi yoksa başka ilişkileri sonucu mu mağdurenin kızlık zarının bozulduğu konusunda kesin bir tespit bulunmadığından sanığın kızlık bozmadan sorumlu tutulamayacağı, ayrıca sanık ...'e komşu olduğu anlaşılan sanık ...'ın da yine mağdureye kendisini ... ismi ile tanıtıp sanık ...'in evinde mağdure ile birden fazla cinsel ilişkide bulunduğunun anlaşılması karşısında; bu sanıkların herhangi bir cebir ve tehdit olmaksızın birden çok kez ırzına geçme eylemleri sabit olduğundan lehe yasa belirlenip mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükolunması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24942, Karar No: 2015/9741, Tarih: 11.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24942 E.  ,  2015/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından; kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Çocukla ana veya baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, düzenli kişisel ilişki elde etme ve sürdürme ana veya baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu bakımdan kişisel ilişki tesis edilirken çocuğun bedeni, fikri ve ruhsal gelişimi esas alınarak amacı gerçekleştirici bir düzenleme yapılmalıdır. Bu yön gözetilerek, velayeti annede bulunan çocukla baba arasında her ay iki hafta sonu kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde ayda sadece bir hafta sonu kişisel ilişki tesisi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.(HUMK md. 438/7)

SONUÇ;Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan '' her ayın ilk haftasının '' kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine "her ayın l. ve 3. hafta sonları” kelimelerinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3817, Karar No: 2022/11749, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3817 E.  ,  2022/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmişse de bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Davalıların paylarına isabet eden zemin bedelinin 316.386,00-TL; ...,..., ... ve ...’e ait bina ve ağaç bedelleri 231.128,40-TL; toplam 547.514,40-TL olmasına rağmen tam paya göre bedelin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20747, Karar No: 2013/12236, Tarih: 02.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20747 E.  ,  2013/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1-3. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 188 promil alkollü olarak ... kullanarak tek taraflı kazaya neden olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, anlaşılmakla sanığın aldığı alkolün etkisiyle trafik güvenliğini tehlikeye atıp atmadığı hususunda doktor bilirkişiye sorulmadan karar verildiği gerekçesiyle tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1510, Karar No: 2013/3618, Tarih: 27.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1510 E.  ,  2013/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2011 tarih ve 2006/893-2011/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki dönem yönetim ve denetim kurulu üyesi olarak görev yaptıklarını, davalıların görev yaptığı sürede, müvekkili şirketin İmar Bankası A.Ş'nin bedelli sermaye arttırımına katıldığı, hisse alımlarının şirketin özkaynaklarının yeterli olmaması sebebiyle grup şirketlerden ve İmar Bankası Off Ltd'den sağlanan kaynaklarla yapıldığını, yine müvekkili şirketin bu bankadan sağladığı kaynaklarıda hiç bir gelir getirmeyeceğini bilerek yine aynı bankaya iştirak yatırımında bulunduklarını, müvekkili şirketin sahibi olduğu ... Çimento San. ve Tic. A.Ş. hisselerinin nominal değeri üzerinden 220.000 TL zararla başka bir grup şirkete satıldığını, müvekkili şirket hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen tedbir kararından sonra, yine borçlanılmak suretiyle İmar Bankası A.Ş'nin 55.598.000.000 adet hissesinin ....246.464,67 TL bedelle satın alındığını, yapılan bu işlemlerin muvaazalı olduğunu, müvekkili şirketi bu surette ....545.464,97 TL zarar uğrattıldığını ileri sürerek ....000 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında bu talebini ....545.464,97 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ..., kusurunun bulunmadığını, şirketin zarar etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yönetin kurulu üyesi olarak gözükse de fiilen bu görevi yapmadığını, işten atılma korkusu ile bu duruma razı olduğunu, kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., şirket zararının oluşmadığını, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., oluştuğu iddia edilen şirket zararının belirsiz olduğu, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yönetin kurulu üyesi olarak gözükse de fiilen bu görevi yapmadığını, işten atılma korkusu ile bu duruma razı olduğunu, kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., şirket zararının oluşmadığını, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., oluştuğu iddia edilen şirket zararının belirsiz olduğu, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket tarafından alınan hisselerin borç ile alınması, şirketin almış olduğu hisseleri zararla satması, şirket hakkında verilen tedbir kararına rağmen yine şirket borçlandırılarak hisse satın alınması suretiyle şirketin zarara uğratıldığı bu zarardan yönetim kurulu üyelerinin ...'nın 336. maddesi gereği denetim kurulu üyelerininde ...'nın 354. vd. maddeleri gereğince sorumlu oldukları, şirketi zarara sokan işlemlerin davalı ...'ın denetçi olduğu dönemde gerçekleşmediği gerekçesiyle bu davalı aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılara aleyhine açılan davanın kabulü ile ....000 TL'nin dava tarihinde işleyecek faiziyle, ....545.494,67 TL'ninde ıslah tarihinde işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar ..., ..., ... temyiz etmişlerdir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/.... maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/.... maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalılar vekilinin temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir.

Bu çerçevede mümeyyiz davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/.... maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise anılan davalılar tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçelerin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce mümeyyiz davalıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nun 337/.... maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmesi gerekmiştir.

...- Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle Dairemizce adli yardım talebinin kesin olarak reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı ...'e, adli

yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi ve 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevki giderinin ikmali gereklidir.

Bu durum karşısında mahkemece, Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının da eklenmesi suretiyle davalı ...'e HUMK’nun anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

...- Yine mahkemece verilen karar davacı vekili ile davalılar...r ve ... tarafından temyiz edilmiş olduğundan, .... bentte açıklanan eksikliğin yerine getirilmesinden sonra, davacı vekili ve mümeyyiz davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için mahkemece her halükarda dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...'in adli yardım taleplerinin kesin olarak reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının da eklenmesi suretiyle, davalı ...'e gerekli meşruhatı havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle de mahkemece davacı vekili ile davalılar ...ve ... temyiz itirazlarının incelenebilmesi amacıyla her halükarda Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17164, Karar No: 2014/40, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17164 E.  ,  2014/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/339251

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/86 (E) ve 2011/117 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 30.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 350 adet aktif arı kovanı bulunan sanığın, O.. S..'e bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14918, Karar No: 2010/21477, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14918 E.  ,  2010/21477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5550, Karar No: 2022/11771, Tarih: 05.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5550 E.  ,  2022/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

No :

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının yaşlılık aylığı almaktayken 02/09/2015 tarihinde kamuya ait işyerinde çalışmış olması sebebiyle 5335 sayılı yasanın 30. Mad. Gereği yersiz ödenen aylıklarının geri ödenmesi için Adana 9. İcra müdürlüğünün 2017/10719 E sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, açıklanan nedenlerle davalının itirazının iptaline, takibin devamına haksız itirazı sebebiyle %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile gerçekleştirilen işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek haksız ve dayanaksız açılan davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “davanın reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesinde usule ve esasa ilişkin hukuka aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi yaşlılık aylığı almakta olan davalı ...’in 02.09.2015 tarihinde kamuya ait işyerinde çalışmış olması nedeniyle 5335 sayılı kanunun 30. maddesinde kamuya ait işyerinde ... tabi çalışılamayacağından, ödenmiş aylıkların geri ödenmesi için gerekli icra takibi başlatıldığını, davalının ise haksız olarak borca itiraz ettiğini, yapılan yargılama neticesinde davalının çalıştığı iş yerinin kamuya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini beyanla usul ve yasaya aykırı şekilde verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları, 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesi ile 5510 sayılı Yasanın 96. maddesidir.