muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7459, Karar No: 2024/9071, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7459 E.  ,  2024/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/96 Esas, 2024/430 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.01.2024 Tarihli ve 2023/2567 Esas, 2024/95 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin ... Mah. ... Ağa Cad. No:27 İç Kapı No:2 Bulancak/ Giresun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.03.2024 Tarihli ve 2024/96 Esas, 2024/430 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yerinin ...Mah. Hasret Sitesi D Blok No:16 Kat:7 Altınordu/Ordu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık ,4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin ... Mah. ... Ağa Cad. No:27/2 Bulancak/ Giresun olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6000, Karar No: 2014/22162, Tarih: 25.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6000 E.  ,  2014/22162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/159883

MAHKEMESİ : İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

NUMARASI : 2009/287 (E) ve 2010/1836 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan P.. Ş..nde dağıtım elemanı olarak görev yapan sanığın, katılan firmaya ait Alibeyköy'deki deposundan faturaları ile birlikte teslim aldığı ürünleri müşterilere teslim ederek fatura bedellerini tahsil ettiği, ancak müşterilerin açık hesap bıraktıklarını beyan ederek suça konu paraları katılan firmaya ödemediği, daha sonra firma müşterileri ile yapılan mutabakatta müşterilerin açık hesap bırakmadıklarını, borçlarının hepsini ödediklerini belirtmeleri üzerine durumun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,sanık savunması, katılan ifadesi, müşterilere ait yazılı beyan içerikleri, mutabakat ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddia, savunma ve tüm deliller ile ilgili değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24941, Karar No: 2012/20486, Tarih: 28.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24941 E.  ,  2012/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık, görevi ihmal.

HÜKÜM : Ortadan kaldırma.

Sanık ...'ye yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar gören ve katılma talebinde bulunan şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zarar görmediği gerekçesi ile Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen müdahale talebinin reddine dair karar kaldırılarak, katılan sıfatını alabilecek suretle suçtan zarar görmüş olan şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I) Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doktor olan sanıklara yüklenen eylemin görevi ihmal suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen "görevi ihmal" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "ortadan kaldırılmasına" yazılı bölümün çıkartılarak yerine 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5237 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca "DÜŞÜRÜLMESİNE" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II) Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya arasında mevcut nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hükümden önce 31.12.2005 tarihinde öldüğü gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Özel Yeşilköy dinlenme ve bakımevi yöneticisi, çalışanı ve hemşireleri olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ilaç mümessilleri olan sanıklar ..., ..., ..., eczane sahibi olan ... ve eczacı kalfası olan ...'un üzerlerine atılı eylemlerin sübutu halinde "memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği" ve "dolandırıcılık" suçlarını oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde görevi ihmal suçu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" suçu yönünden, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihine kadar, "resmi belgede sahtecilik" suçu yönünden ise, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın sorgularının yapıldığı, 12.06.2003, ... ve ...'ın sorgularının yapıldığı 25.09.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, sanıklar hakkında "dolandırıcılık" suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve CMK'nun 223/8, "resmi belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davasının ise 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17854, Karar No: 2022/18406, Tarih: 13.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17854 E.  ,  2022/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.03.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3767, Karar No: 2010/17703, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/3767 E.  ,  2010/17703 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Karar gerekçesindeki çelişkili yazıma karşın, 506 sayılı Yasanın 80. maddesi anlamında, prim borçlusu şirketi temsil ve ilzama yetkili davacının, ödeme emrine konu prim borcundan sorumluluğu konusundaki mahkeme yaklaşımı sonucu itibariyle yasal düzenlemeye uygun bulunmakta olup; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “....... Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. ......... Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde de usul ve yasaya aykırı yön bulunmamaktadır.

6183 sayılı Yasanın 58. maddesinin beşinci fıkrasında “itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir.” hükmü yer almakta olup; mahkemece, ödeme emrinin iptali istemli davanın reddine karar verildiği halde bu yönde hüküm kurulması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

./..

-2-

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine, “Ödeme emrine konu alacağın % 10 zamlı olarak tahsiline,” cümlesinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2013/4409, Karar No: 2013/17090, Tarih: 19.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4409 E.  ,  2013/17090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 09.03.2012 tarihinde açılmış, davalı kadın cevap dilekçesinde davanın reddini istemiş 27.12.2012 tarihli tahkikat duruşmasında hükmedilen tedbir nafakasının yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince iddianın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün bulunmamasına rağmen davalı kadının ön inceleme duruşması bittikten sonra tahkikat duruşmasında yoksulluk nafakası talep etmesi ve mahkeme tarafından da davacı kadın lehine 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden davalı koca yararına BOZULMASINA, hükmün temyize konu bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.06.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/911, Karar No: 2018/9683, Tarih: 29.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/911 E.  ,  2018/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın dosyaya temyiz aşamasında sunduğu 01.10.2018 ve 02.11.2018 tarihli dilekçelerde 2009 yılından itibaren tedavi edilemez psikoz, paranoya ve şizofreni hastası olduğunu, hastalığı ile ilgili 2009 yılı Ocak ayı ve 2011 yılları arasında Uluslararası Argenteuil Nöroloji ve Ruhsal Bozukluklar Hastanesinde tedavi gördüğünü, 2011 yılında Fransa'dan Türkiye'ye döndükten sonra 2018 yılı Ağustos ayına kadar tedavi görmediğini belirtmesi ve dilekçeler ekinde bulunan 09.05.2009 tarihli Fransızca'dan Türkçe'ye tercüme edilmiş belge içeriğinden de sanığın psikoz, paranoyak ve şizofren hastalıkları konusunda tedavi gördüğünün, askerlik hizmeti yapmaya, cezaevinde tutulmaya ve kamu kurumlarında çalışmaya uygun olmadığının bildirilmesi karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri ince hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18268, Karar No: 2022/314, Tarih: 17.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18268 E.  ,  2022/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2021 tarih ve 2021/132077 sayılı yazısı ile Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/10/2020 tarihli ve 2020/36658 soruşturma, 2020/64143 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/01/2021 tarihli ve 2020/5560 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Şüphelinin kendisine ait twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde 11/02/2020 tarihinde, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun twitter hesabından yaptığı "FETÖ'nün önünü açan siyasi otorite, FETÖ'nün siyasi ayağıdır. Devleti FETÖ'ye teslim eden kişinin adı; Recep Tayyip Erdoğan'dır!" şeklindeki paylaşımı retweetlemesi ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü elebaşının fotoğraflarının bulunduğu görsele yorum olarak, "#FETÖnünSiyasiAyağıCHP" şeklinde paylaşımda bulunması nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Cumhurbaşkanına hakaret suçundan başlatılan soruşturma kapsamında kovuşturma izni talep edilmesi üzerine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/07/2020 tarihli kararı ile kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/10/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğince reddine karar verilmiş ise de;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca öncelikle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce tanzim edilen 01/07/2020 tarihli ve 75723908-106-03-4479-2020-E. 14367/51353 sayılı kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair kararın, idari yargı yoluna başvurma imkanı bulunan mağdura tebliğ edilip edilmediği hususunun araştırılması gerektiği, anılan kararın mağdura tebliğ edilmediğinin tespit edilmesi halinde ilgili birim tarafından gerekli tebliğ işleminin yapılarak kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına dair kararın kesinleştiği anlaşıldıktan sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği cihetle,

Somut olayda, dosya kapsamına göre bu yönde bir araştırma yapılmadığı ve anılan kararın mağdura tebliğ edilerek, idari yargı yoluna başvurma imkanı tanınmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25/10/2021 gün ve 94660652-105-35-2114-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak, Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;