muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16404, Karar No: 2013/15575, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16404 E.  ,  2013/15575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 Sayılı Yasayla değişik 3.maddesi hükmüne göre; “Kat mülkiyeti ve kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak projesinde tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir.”

Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Kat irtifakının kurulduğu tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Buna göre somut olayda; kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin tespiti açısından, davalı ...'na ait 32 nolu bağımsız bölümün diğer dairelere göre deniz manzarası olan tek daire olup olmadığı incelenerek ve bu incelemenin sonucuna göre varsa bu özelliği de dikkate alınarak, davalıya ait 32 nolu bağımsız bölümün arsa payını belirlemek gerekirken, bu konuda herhangi bir değerlendirme veya gerekçe içermeyen, soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Arsa paylarının düzenlenmesi sonucu payların toplamının paydaya eşit olması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda payların toplamı 5033, paydanın ise 4949 olarak belirlenmiş olması,

3-Tapudaki arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenen arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmesi yerine "yeni arsa paylarının tespitine" karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Arsa paylarının düzenlenmesi sonucu payların toplamının paydaya eşit olması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda payların toplamı 5033, paydanın ise 4949 olarak belirlenmiş olması,

3-Tapudaki arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenen arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmesi yerine "yeni arsa paylarının tespitine" karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2620, Karar No: 2010/4201, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2620 E.  ,  2010/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Soma İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edilenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin lehine tesis edilen 96.000 TL’lik birinci derece ipotek nedeniyle iki ayrı dosyadan farklı tarihlerde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığını, ancak düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu sadece bir dosyanın dikkate alındığını, Manisa 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5526 E.sayılı dosyasının dikkate alınmadığını belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayet eden bankanın sıra cetvelinde dikkate alınmayan takip dosyasındaki alacağının satış anında farkına varılmış olması halinde satış bedelinin ipotek bedelini karşılamaması nedeni ile satış işleminin gerçekleştirilemeyeceğini, bu nedenle ancak ihalenin feshi yoluna gidilmesinin mümkün olduğunu belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece Soma İcra Müdürlüğünün 2008/1117 E.sayılı takip dosyasında 06.07.2009 tarihli sıra cetvelinde 1.derece ipotek hakkına dayalı olarak Manisa 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5526 E.sayılı takip dosyasının sıraya dahil edilmemesinin hatalı olduğu belirtilerek şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm şikayet edilen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet edilenler vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2602, Karar No: 2018/8386, Tarih: 27.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2602 E.  ,  2018/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İlçesi Köprübaşı Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 5 ve 112 ada 18 parsel sayılı 377,37 ve 303,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına eşit paylarla tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı 06.08.2002 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmazlarla birlikte komşu taşınmazları da kapsadığı, kayıt malikleri arasında fiili taksim bulunduğu, çekişmeli taşınmazların davacıya isabet ettiği ve davacının zilyetliğinde olduğu gerekçesi ile yazılı karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, 06.08.2002 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydı, satın alma ve zilyetlik sebepleriyle dava açmış olup davalılardan ..., Aralık 1973 tarih ve 167 sıra numaralı tapu kaydı ile taşınmazı satın aldığını, davacının babasının taşınmazı kullanmasına izin verdiğini savunmuştur. Mahkemece her ne kadar yalnızca davacının dayandığı tapu kaydına itibar edilmiş ise de, dosya kapsamından davacının ve davalı ...'in dayandıkları tapu kayıtlarının... 1306 tarih ve 54 sıra numaralı sicilden intikalen gelen pay kayıtları olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan... 1306 tarih ve 54 sıra numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dairemiz geri çevirme kararı ile dosya arasına getirtilen kök kaydın kapsamında kalan taşınmazların tespit tutanaklarında davacı adına belgesizden tespiti yapılan taşınmazlar bulunduğu halde, davalı ... adına tespit edilen herhangi bir taşınmaz bulunmadığı anlaşılmıştr. Mahkemece yapılan iki keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında, taşınmazlardaki davacı zilyetliğinin malik sıfatıyla mı olduğu yoksa davalı ...'in izni ile fer'i nitelikte bir zilyetlik mi olduğu hususunda ortaya çıkan çelişki de giderilmemiştir.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için taraflar arasındaki uyuşmazlığın, tapu kaydının kapsamında kalan taşınmazlarla ilgili kayıt malikleri arasında yapılan fiili taksim sonucu, tarafların paylarına hangi taşınmazların isabet ettiği, bu itibarla çekişmeli taşınmazların kime ait olduğu noktasında toplandığı mahkemece göz önüne alınarak, taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, taraf tanıklarının tümü ve tespit bilirkişileri hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak olan keşifte,... 1306 tarih ve 54 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kalan taşınmazlarda, davalı ...'in tapudaki payına karşılık isabet eden taşınmaz bulunup bulunmadığı, davacının çekişmeli taşınmazlardaki zilyetliğinin, malik sıfatıyla mı olduğu yoksa davalı ...'in izni üzerine fer'i nitelikte mi olduğu kesin olarak tespit edilmeli, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine,

27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13248, Karar No: 2012/2275, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13248 E.  ,  2012/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Dış Ticaret ve Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Dış Ticaret A.Ş.'ne iadesine, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4759, Karar No: 2024/6428, Tarih: 16.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4759 E.  ,  2024/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3084 Esas, 2022/1016 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/259 E., 2019/333 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; eczacı olan müvekkilinin, mal almak üzere taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalıya verdiği çeklerden, toplam bedeli 140.000,00 TL olan 9 adet çekin hala hakkında iflas erteleme kararı verilen davalı şirkette olduğunu ileri sürerek dilekçede belirtilen çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı bankanın Erzurum 5. İcra Müdürlüğünün 2015/510 sayılı dosyasında davacılar hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığını, çeklerin muhatabı olan Buğra Ecza Deposu aleyhine Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/353 E. sayılı dosyasında takip konusu çeklerle ilgili olarak menfi tespit davası açıldığını, çeklerin teminat amaçlı olduğunu, davalı tarafın çekleri rehin cirosu ile almasının kanunen mümkün olmadığını, yetkisiz hamil olduğunu, davalıya borçlu olmadıklarını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı şirket cevap vermemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili, çeklerin tahsili halinde dava dışı şirketin borçlarından düşülmek üzere temlik cirosu ile müvekkili bankaya teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kabulüne dair Mahkemelerince verilen 17.02.2017 tarihli karar taraflarca temyiz edilmeyip kesinleştiğinden asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davaya gelince, dava konusu çeklerin ilgili banka şubesine teslim tarihinin, asıl dosyada verilen ihtiyati tedbir karar tarihinden önce olduğunun anlaşıldığı, yine davalı banka vekilinin 18.10.2018 tarihli yazılı beyanı ve SGK kayıtlarına göre çek teslimi yapılan Celil Kızılbağ ve Ayfer Çelik'in davalı banka vekilinin avukatlık bürosu çalışanları olduğu gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm birleşen dava davacıları vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu çeklerin 16.05.2014 tarihli tedbir kararı öncesinde davalı bankaya ciro yoluyla devredildiğinin anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar birleşen davada davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalar menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı Kanun'un 72 maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

.
Yargıtay — Esas No: 2014/332, Karar No: 2015/23411, Tarih: 07.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/332 E.  ,  2015/23411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, kötü niyet tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar süresinde temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talepten fazlasına veya başka bir şeye karar verilmesi usule aykırıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının ıslah dilekçesi ile talep konusu alacak kalemlerini net ve brüt olarak belirttiği, ancak bilirkişi raporunda davacının taleplerine dikkat edilmeksizin hesaplama yapıldığı, mahkemece bu hesaplamaya itibar edilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1389, Karar No: 2021/226, Tarih: 20.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1389 E.  ,  2021/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.05.2018 tarih ve 2017/74 E- 2018/192 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.12.2019 tarih ve 2018/1785 E- 2019/1334 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 35. sınıfta tescilli 2007/07948 ve 2011/99523 sayılı "NuhBeybi+şekil" ibareli markaların sahibi bulunduğunu, "nuhbeybi" markasının mağazacılık alanında tanınmış bir marka olduğunu, müvekkilinin 2015/29422 sayılı "NUH BEBE" ibareli markanın 35. sınıfta tescili için davalı kuruma başvurduğunu, bu başvuruya davalının 2004/17547 sayılı "nuhbeybi" ve 2013/89150 sayılı "nuhbebe" markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, davalının itirazı sonucu marka başvurusu kapsamından 35. sınıftaki bazı hizmetlerin çıkarıldığını, davalı taraf markası ile davacının başvuru markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ve benzerlik olmadığını, 35. sınıfta müvekkilinin eski tarihli "Nuhbeybi" ibareli tescilli markası ile kazanılmış hakkı bulunduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK'nın 2016-M-12260 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik olduğunu, davacıya ait markanın tanınmış olduğu iddiasının gerçekle bağdaşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.