muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8267, Karar No: 2010/11451, Tarih: 25.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8267 E.  ,  2010/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı vekilinin davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatmış olduğu icra takibi sebebi ile düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmemesi nedeniyle kesinleşen icra takibi üzerine davacı alacaklı vekili icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle icra takibi başlattığını, davalının yasal süresi içerisinde takibe itiraz etmediği gibi borcunu da ödemediğini belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiş, borçlu, İcra takibinde talep edilen ocak ayı kira bedelinin davalının banka hesabına 11.1.2010 tarihinde havale edilerek ödendiğini bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili 1.11.2007 başlangıç tarihli sözleşmeye dayanarak 6.1.2010 tarihinde davalı hakkında başlatmış olduğu icra takibi ile Ocak 2010 ayı kira bedelinin tahsilini istemiş ödeme emri davalıya 11.1.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen davalı tarafından yasal süresinde itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiştir. Yargılama aşamasında davalı cevap dilekçesinde takip konusu Ocak 2010 ayı kira bedelinin internet havalesi ile 11.1.2010 tarihinde ödediğini savunmuştur. Her ne kadar havalenin yapıldığı banka şubesince gönderilen davalıya ait hesap ekstresinde havale görülmemekte ise de hesap ekstresinde görülen son işlemin 2009 yılına ait olduğu bu nedenle sadece 2009 ve öncesine ait hesap hareketlerinin gönderilmiş olabileceği gözüne alınarak Yasal sürede kira bedeli ödendiği iddia edildiğine göre temyiz dilekçesine ekli ödeme belgesine göre ilgili bankaya yazı yazılarak ödemenin var olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16253, Karar No: 2017/120, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16253 E.  ,  2017/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9356, Karar No: 2024/1922, Tarih: 19.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9356 E.  ,  2024/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1014 E., 2023/1657 K.

DAVA TARİHİ : 28.10.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/506 E., 2022/352 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ile davalının 2012 yılında evlendiklerini, 2015 doğumlu ortak çocuklarının olduğunu, tarafların 2017 boşandıklarını ortak çocuğun velâyetinin müvekkil anneye verildiğini, davalının kişisel ilişki günlerinde ortak çocuğu hep ihmal ettiğini onunla ilgilenmediğini 3.şahıslara emanet ettiğini, çocuğun psikolojisinin bozulduğunu, davalının ortak çocuğa fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, davalının Furkan isminde yeğeninin olduğunu bu yeğeninin müvekkilin ortak çocuğuna karşı şiddet, tehdit, işkence ve cinsel istismarda bulunduğunu, bu durumdan ortak çocuğun psikolojik sorunları ortaya çıktığını, bu cinsel saldırı sonucu çocuğun baba evine gitmek istemediğini, davalının öfke kontrolü olmayan şiddete meyilli bir kişiliğinin olduğunu, davalının ortak çocuğa annesini öldürmekle tehdit ettiğini, müvekkili kötülediğini, açıklanın bu sebeplerle küçük çocuğun menfaati açısından yargılamanın gizli olarak yapılması, müvekkil ve küçük çocuktan uzaklaştırılmasına, davalı ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalının cevap dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların hepsinin hayal ürünü ve iftira olduğunu bu iddiaları kabul etmediklerini, davalının çocukla kişisel ilişki günlerinde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini çocuğu annesinin ve yeğenlerinin yanına bıraktığını bu sebeple çocuğun cinsel istismarına neden olduğunu, mahkemeye sunulan delil eklerinde Şanlıurfa 7.Ağır Ceza Mahkemesinde ortak çocuğun cinsel istismara maruz kaldığı belgelendiğini, müvekkil ile ortak çocuğun mutlu bir yaşantılarının olduğunu, davalının her ay nafaka olarak 1.400,00 TL değil 886,76 TL ödediğini buna ilişkin dökümanlar sunduklarını, bu nafakanın çocuğun bakım, eğitim ve ihtiyaçlarını karşılayamadığını, davalının öfke kontrolüne sahip olmayan bir kişilikte olduğunu, davalının tüm cevaplarının yersiz olduğunu bu sebeple davanın cevaplarının reddine karar verilmesini, açılan davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı asil cevap dilekçesinde; davacı ile 2012 yılında görücü usulü ile evlendiğini, kendisinin 12 yıllık kamuda hep üst düzey yöneticilik yaptığını, evlilik sürecinde davacının psikolojik sorunlarının baş gösterdiğini bu durumu davacının ailesi ile paylaştığını ve doktor desteği alınması gerektiğini defalarca söylediğini, davacının defalarca ağlayıp kendini dövdüğünü ve kendisinin üstünü, yüzünü parçaladığını bu şekilde işe gitmek zorunda kaldığını bu olaylara iş yerinde ki mesai arkadaşlarının şahit olduğunu, şiddetli geçimsizlik sebebiyle anlaşmalı boşandıklarını, her ay düzenli 1400 TL ortak çocuk için nafaka ödediğini, davacının ailesinin de sorunları olduğunu davacının babasının avukat olduğunu bir tartışma sırasında öz kardeşini ve öz yeğenini öldürdüğünü, davacının kardeşinin de iş adamlığı kimliği arkasında çek senet gibi illegal işlerle uğraştığını, bu sebeple kendisinin can güvenliğinin olmadığını ve bu dava sonuçlanmadan önce öldürülme tehlikesinin olduğunu, ilk boşanma davasına ve bu zamana kadar çocuk için aracılar olduğunu hepsinin davacının ve ailesinin baskısı ile kendisi ile irtibatlarını kestiğini, davacının, ortak çocuğu gittiği kreşi öğrendiğinde hemen okul kaydını aldırıp başka bir kreşe gönderdiğini sırf çocuğu görmemek için bu tür girişimlerde bulunduğunu, ortak çocuk ile kişisel günleri hep dolu dolu geçirdiğini, oğlunu yüzme havuzuna, Türkiye jokey kulübüne götürüp at binicilik dersi aldırdığını, ortak çocuğunu hep vatan millet sevgisi ile yetiştirdiğini, ancak davacının aldığı uzaklaştırma kararı sebebiyle 11 aydır oğlunu göremediğini, çocukla kişisel ilişki günlerinde çocuğun annesine gitmek istemediğini ağladığını bu hususta delil olarak video kayıtlarının olduğunu, davacının bahsettiği Furkan isimli çocuğun yeğeni olduğunu Furkan'ın İstanbul'da özel bir üniversite de okul okuduğunu oğlunu görme imkanın olmadığını ancak bayramlarda belki bir araya gelindiğini onda da oğlu ile özel vakit geçirmediğini, bu sebeple davacının bu iddiasının iftira olduğunu, davacının kardeşinin kendisini öldürmesi için kiralık katil tuttuğunu, kiralık katile peşinat dahi verdiğini, kendisinin oğluna ne kadar düşkün olduğunu tüm çevresinin bildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı babanın, çocukla kişisel ilişkisini tümü ile kaldırmayı gerektirecek nitelikte ihmal veya istismarının bulunmadığı, davalı tarafça dosyaya sunulan video ve fotoğraflardan anlaşıldığı üzere çocuğun baba ile geçirdiği zamanlarda mutlu olduğu, bununla birlikte, sosyal çalışmacı eşliğinde Mahkemece bizzat dinlenen çocuğun beyanlarından anlaşıldığı üzere, çocuğun esasen babası ile görüşmeyi; görüş zamanlarında babaanne ve kuzen Mahmut Furkan ile bir araya gelmekten endişe ettiği için istemediği, bu sebeple baba ile görüşmekten tedirgin olduğu, baba rolünün çocuğun ileri ki hayatında ve gelişiminde önemli bir yere sahip olduğu, çocuğun sağlıklı gelişiminde anne kadar baba modelinin de önemli olduğu, çocuğun özgüvenli yetişmesi, sosyal rolleri öğrenip benimsemesi ve sağlıklı bir kişilik geliştirebilmesi için baba ile ilişki içerisinde bulunması gerektiği, ayrıca, çocukla baba arasında kişisel ilişki kurmanın, baba için de yasal ve en doğal haklardan olduğu, izah edilen sebepler ve dosyaya sunulan sosyal inceleme raporları dikkate alınarak davalı baba ile çocuk arasında kurulmuş olan kişisel ilişkinin tümü ile kaldırılmasının yerinde olmayacağı gerekçesiyle çocukla davalı baba arasında mevcut yatılı olan kişisel ilişki tesisinin kaldırılarak, yatılı olmayacak şekilde ortak çocuk ile davalı baba arasında; her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi saat 10.00 ile aynı gün 15.00 arasında yatılı olmayacak şekilde yeniden kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla taleplerinin kabulü istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kişisel ilişki süresinin arttırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçe de hata yapılmadığı, kişisel ilişkinin velayet kendisine verilmeyen taraf bakımından da hak olduğu, çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması şartlarının oluştuğunun davacı tarafından ispatlanamadığı, sosyal inceleme raporundaki tespitler de dikkate alındığında ortak çocuk ile davalı arasında takdir edilen kişisel ilişki süresinin makul olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla kişisel ilişkinin kaldırılması istemi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan davanın tam kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerekip gerekmediği, kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 324 üncü ve 325 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11903, Karar No: 2024/18970, Tarih: 21.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/11903 E.  ,  2024/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/329 E., 2016/433 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/10700 esasında kayıtlı Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/777 Esas, 2016/403 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. GEREKÇE

Bağlantılı olması nedeniyle birlikte incelenen, Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/777 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararının, Dairemizin 21.05.2024 tarihli ve 2021/10700 esas sayılı kararı ile bozulduğu ve sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 17.01.2015 tarihli eyleme ilişkin, erteleme kararının ihlal edildiğinden bahisle açılan kamu davası zamanaşımına uğradığından, bu erteleme kararının hukuki dayanaktan yoksun hale geldiği,

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü kapsamında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak incelemeye konu 15.10.2015 tarihli eylemle ilgili olarak ikinci kez 10.11.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, kararının sanığa, Ceza İnfaz Kurumunda, 14.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin "okumak - almak" şeklinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" düzenlemesi gereği, kararın sanığa okunup anlatılmaması nedeniyle tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yöntemince yapılmadığı, tebligatın usule uygun olmadığı ve kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, zamanaşımı süresi içinde, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 2. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9505, Karar No: 2012/17810, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9505 E.  ,  2012/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesine karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’nun 28.07.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde gösterdiği 43.01m²'lik beton tabla (zemin) ve üzerindeki ahşap ev olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’nun 28.07.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde gösterdiği 43.01m²'lik beton tabla (zemin) ve üzerindeki ahşap ev olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine," ibaresinin çıkarılıp yerine "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.