muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13731, Karar No: 2013/14875, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13731 E.  ,  2013/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... ile davacı ...Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesin de kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile ...'ne İşletme Hakının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde ... tarafından yürütülür.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını

devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13887, Karar No: 2012/7063, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13887 E.  ,  2012/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken müvekkilinin oluru ile 19/01/2010 tarihinde ücretsiz izne çıkartıldığını ve bu uygulamanın işverenin 01/05/2010 günlü kararı gereğince 19/09/2010 tarihine kadar uzatıldığını, müvekkilinin 20/09/2010 tarihinde bir kısım işçilerin işe başladıklarını yönünde duyum alması üzerine ücretsiz izinin bittiği inancı ile işyerine gittiğini burada daha önce kendi alt kadrosunda yer alan Genel Müdür, Yönetim Kurulu üyesi gibi işveren yetkililerinin yakınlarının, bir takım işçilerin işe başladıklarını gördüğünü, işveren yetkililerince işyerinin üretime geçmesinin pek mümkün olmadığını, isterse Ocak 2010 ayından Ağustos ayına kadar işten ayrılan 468 içinde olduğu gibi Noterden iş sözleşmesini feshine ilişkin fesih bildirimi getirmesi halinde ihbar ve kıdem tazminatlarının ödeneceğinin kendisine bildirildiğini, kendisi ve ailesinin geçimini emeği karşılığı aldığı ücretle sürdürmek durumunda olan müvekkilinin ne olacağı belirsiz bir zaman süreceği içerisinde beklemek yerine davalının istek ve talebi doğrultusunda diğer 468 işçide olduğu gibi fesih bildiriminde bulunduğunu ve bu bildirimi götürdüğü 21/09/2010 tarihinde kendisinden el yazılı ibranamenin alındığını ve yasal haklarının ise eksik biçimde banka hesabına yatırıldığını, işverenin yasa hükümlerinin getirdiği zorunluluklardan kurtulmayı amaçlayarak ikale sözleşmesi yapıldığı imajı oluşturulmaya çalışıldığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili birliğe noter aracılığıyla gönderdiği ihtarname ile müvekkili birlikten iş sözleşmesini feshedilerek yasal tazminatlarının ödenmesini kendisinin talep ettiğini, bunun üzerine müvekkili Birlik tarafından davacının hak kazandığı tüm tazminatlarının ödendiğini ve davacı tarafından müvekkili birliği ibraname imzalayarak müvekkili birliği ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili birliğe noter aracılığıyla gönderdiği ihtarname ile müvekkili birlikten iş sözleşmesini feshedilerek yasal tazminatlarının ödenmesini kendisinin talep ettiğini, bunun üzerine müvekkili Birlik tarafından davacının hak kazandığı tüm tazminatlarının ödendiğini ve davacı tarafından müvekkili birliği ibraname imzalayarak müvekkili birliği ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin yağ fabrikasını kiraya vererek ve ayrıca diğer bölümlerde işçi sayısını azaltarak çok sayıda işçinin işine son verdiği, ekonomik sıkıntı sebebiyle iş sözleşmelerinin sona erdirildiği, iş sözleşmeleri davalı tarafından feshedilen işçilerin bir an önce ekonomik sıkıntı sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatlarına kavuşmak için işverenin isteği doğrultusunda noterden istifa yazılarını gönderdiği, iş sözleşmeleri feshedilen çok sayıda işçinin açtığı davalarda hep aynı istifa yazılarının bulunduğu, bu durumun işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarına kavuşmak amacıyla fesihten hemen sonra işverenin isteği doğrultusunda yazıyı gönderdiklerine kuvvetli bir delil teşkil ettiği, davacının noter kanalıyla gönderdiği ihtarnamedeki feshin şartlı fesih niteliğinde olduğu, bu nedenle geçersiz olduğu, ikale olarak da değerlendirilemeyeceği, işverenin yazılı bildirimde bulunmadığı, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş güvencesi olan feshin geçersizliği isteminde bulunabilmesinin ön koşullarından biri, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesidir. İş sözleşmesi işçi tarafından veya karşılıklı anlaşma ile sona erdirilmişse işçinin iş güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır. İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekli olan, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde işçinin icabı biçiminde değerlendirilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının davalıya ait birlikte çalıştığı, davalı birliğe ait fabrikanın Fabrikada hammaddenin bitimi nedeni ile üretime ara verildiği ve Ocak 2009 ayından itibaren mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerinin askıya alındığı, diğer işçilerin dört aylık ücretsiz izne gönderildiği, ücretsiz izin uygulamasının 2009'un Mayıs ayında da dört ay süre ile uzatıldığı, Yağ Fabrikasının tüm müştemilatı ile birlikte 02.07.2010 tarihinde kira sözleşmesi ile bir şirkete devredildiği, tüm işçilerin iş sözleşmelerinin toplu işçi çıkarma kapsamında 16.07.2009 tarihli bildirimle önel verilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı işçinin iş sözleşmesini noterden gönderdiği “gördüğüm lüzum üzerine tüm yasal haklarımın ödenmesi şartı ile iş sözleşmesinin feshini talep ediyorum” ihtarı üzerine sonlandırdığı, iş sözleşmesinin feshedilmesi icabının davacı işçiden geldiği, bu şekilde iş sözleşmesinin sona erdiği sabittir. İş sözleşmesi taraflar arasında karşılıklı anlaşma ile sona erdiğinden ve davacı noterden gönderdiği ihtarın iradesi fesada uğratılarak gönderildiğini kanıtlayamadığından istemin reddi gerekir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1502, Karar No: 2014/2152, Tarih: 24.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/1502 E.  ,  2014/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/29110

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Tarihi : 29.01.2014

İtiraz Edilen Daire Kararı : 29.11.2007 tarih ve 2007/7943 – 2007/879 sayılı onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2006 tarih, 2006/31 - 2006/104 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında “silahlı terör örgütüne yardım etme” suçundan açılan davanın yargılaması sonunda Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2006 tarih, 2006/31 - 2006/104 sayılı mahkumiyet kararının sanıklar müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.11.2007 tarih ve 2007/7943 – 2007/8790 sayılı kararı ile;

“Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Z.. G..l ve S. T.. suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafii ile C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,” oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 29.01.2014 tarihli itiraz dilekçesinde;

“13.11.2005 tarihinde Kürt sorununa demokratik ve barışçıl çözüm mitingi adı altında yapılan açık hava toplantısı ve müzik şöleninde PKK terör örgütünün

propagandasının yapılacağı ve örgüt elebaşının posterlerinin taşınacağı ve korsan gösteriler düzenleneceğinin ihbarı üzerine, Diyarbakır Emniyet müdürlüğünce alınan tedbirler çerçevesinde 12.11.2005 günü .. plakalı şüpheli aracın polis tarafından durdurulmak istenilmesi üzerine aracın dur ihtarına uymayarak olay yerinden kaçtığı, kendisini takip eden polis araçlarını sıkıştırarak kaza yapmalarına sebebiyet verdiği ve araç içinde bulunan şahısların 4 ayaklı minare civarında aracı terk ederek kaçtıkları, araç içerisinde yapılan aramada 95 adet değişik boyutlarda PKK terör örgütü A.. Ö.. posterleri 131adeti plastik borulara takılı toplam 476 adet sözde konfederalizim bayrağı, 10 adet değişik boyutlarda sözde terör örgütünün bayrağı, l adet pankart, 64 adet bayrak takmak üzere hazırlanmış boru ve bunların yapımında kullanılmak üzere 18 kutu raptiye, 5 tüp yapıştırıcı, 14 adet poşet ele geçirildiği, Diyarbakır Emniyet müdürlüğü olay yeri inceleme ve kimlik tespit şube müdürlüğünce oto içerisinde ele geçirilen malzemeler üzerinde tespit edilen parmak izlerinden bir kısmının sanıklar Z.. G.. ve S.. T.. ait olduğu ekspertiz raporuyla tespit edildiği,

Sanıklar Z.. G.. ve S..T.. savunmalarında; DTP'de çalıştıklarını, .. Plakalı aracın parti çalışmalarında kullanıldığını, kendilerininde bu aracı kullandıklarını, bu sebeple aracın çeşitli yerlerinde parmak izlerinin çıkmış olabileceğini savunarak suçlamaları kabul etmemiş iseler de; .. plakalı otonun sağ ön kapı cam iç yüzeyi üzerinde Z.. G.. parmak izinin tespit edildiği, aynı parmak izinin araçta ele geçirilen "Eğitime % yüz destek yazılı beyaz renk naylon poşet", l0 adet beyaz karton üzerine yapıştırılmış A.. Ö.. posteri karton üzerinde, siyah sarı yaldızlı naylon poşet, Brons ibareli raptiye ve toplu iğne kutuları, 38 adet W.. ibareli A.. Ö.. posterli gazete sayfaları, 10 adet beyaz karton üzerine yapıştırılmış W. ibareli A.. Ö..posterli karton üzerinden sanık Z.. G..'ün parmak izlerinin tespit edildiği, sanık S.. T.. 4 adet kırmızı karton üzerine yapıştırılmış W.. ibareli A.. Ö.. posterli gazete sayfaları, 4 adet kırmızı karton üzerine yapıştırılmış W.. ibareli A.. Ö.. posterleri üzerinde sanığın parmak izleri tespit edildiği,

Sanıklar Z.. G. ve S..T.. 13.11.2005 tarihinde yapılacak olan mitingde kullanılmak üzere önceden aralarında anlaşarak bilerek isteyerek organize bir şekilde PKK terör örgütünün sözde liderinin posterleri, örgüte ait çok sayıda flama, bayrak, pankart ve bu malzemelerin yapımında kullanılacak plastik boru, raptiye, yapıştırıcı malzemeleri, miting öncesinde hazırlayarak ve mitingden bir gün önce kullanılmak üzere..plakalı araçla nakledilirken polis tarafından şüphe üzerine aracın durdurulmak istenildiği, kaçan aracın terkedilmesi üzerine araç içerisinde bulunan PKK terör örgütüne ait, flama, poster, bayrak ve posterlerde sanıkların parmak izlerinin çıktığı, ayrıca yapılan ihbar tutanağında da

sanıkların bu eyleme katıldıklarının ihbar edildiği, sanıklar Z.. G.. ve S..T.. bilerek ve isteyerek PKK terör örgütü ve ele başına ait olay tutanağında belirtildiği sayıda çok sayıda pankart, poster ve sözde bayraklarının yapımında bulundurulmasında ve taşınmasında bizzat rol aldıkları ve bu faaliyete katıldıkları tespit edildiğinden örgütün hal ve sıfatlarını bilerek yardım ve yataklık suçunu işledikleri kanaatine varılarak, sanıklar Z. G.. ve Ş.. T.. sabit olan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nunun 314/2. maddesi, 3713 sayılı yasanın 5. maddesi, 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi, 53/1. maddesi, 58/9. maddesi, 63. maddesi, gereğince,sonuç olarak altı’şar yıl üç’er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği,

Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29/11/2007 gün ve 2007/7943 Esas, 2007/8790 Karar sayılı ilamı ile Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2006 tarihli ve 2006/31 Esas ve 2006/104 Karar sayılı kararının sanıklar Z.. G. ve S.. T.. haklarındaki cezalandırmaya ilişkin hükmünün onanmasına karar verilmiş olduğu,