muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25493, Karar No: 2018/11897, Tarih: 24.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25493 E.  ,  2018/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma -Ziynet ve Eşya Alacağı-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası miktarı, ziynet, kişisel ev eşya, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları, sözleşme gereği talep edilen 100.000 TL. ziynet ve kişisel ev eşyaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Ziynete ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde aralarında imzalanan sözleşme gereği ziynet eşyalarını talep etmiştir. Davalı erkek ise sunduğu 29.01.2015 tarihli cevap dilekçesi ile davalı-karşı davacı kadın tarafından sunulan sözleşmede imzalanan listeye altınların sonradan eklendiğini, dikkat edildiğinde yazıdaki farklılığın görüleceğini beyan etmiştir. O halde; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye ekli listedeki ziynetlere ilişkin kısmın aynı kişinin el ürünü olup olmadığı listeye sonradan bir ekleme yapılıp, yapılmadığı hususunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya ayırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair yönlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre ziynetlerin esası ve yargılama giderlerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17676, Karar No: 2015/22380, Tarih: 03.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17676 E.  ,  2015/22380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/135772

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2012/233 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın sanığın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2667, Karar No: 2012/5208, Tarih: 09.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2667 E.  ,  2012/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

MADDİ HATANIN

DÜZELTİLMESİNİ İSTEYEN :Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 24.10.2011 gün ve 16224 - 16772 sayılı ilamıyla ilgili maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Mahkemece davacı kadının açtığı boşanma davası kabul edilip; tarafların boşanmalarına, 5000 TL. manevi tazminatın davalı kocadan alınıp, davacı kadına verilmesine, davacının maddi tazminat, davalının manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu hükmü, davacı kadın, maddi tazminat talebinin reddi ve manevi tazminat miktarı yönünden; davalı koca ise hükmün kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat ile kocanın reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz etmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 24.10.2011 tarihli ilamında; davalı kocanın tüm, davalı kadının ise sadece kusur belirlemesine bağlı olarak manevi tazminat isteminin reddinin hatalı olduğu belirtilerek bozulmasına, hükmün diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Ancak, tazminata ilişkin bozmada sehven maddi yazım hatası yapılarak, "maddi tazminat" yazılacağı yerde "manevi tazminat" yazıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, bozma ilamının içeriğinden bozmanın maddi tazminata yönelik olduğu açıktır.Zira, mahkemenin hükmünde davacı kadının reddedilen tazminat talebi manevi tazminat talebi olmayıp, maddi tazminattır. Davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmiştir.

Maddi yazım hatası içeren bozma ilamının mahkemece taraflara tebliği üzerine; bu kez davalı koca vekili mahkeme temyiz defterine 29.12.2011 tarihinde kaydedilen dilekçesi ile; Dairemizin bozma ilamında mahkemece manevi tazminata karar verildiği halde, sehven yapılan hata ile hükmün davacıya tekrar manevi tazminat verilmek üzere bozulmasına karar verildiğini belirterek; bu durumun düzeltilerek hükmün onanmasını istemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 459. maddesi; " tarafların netice-i iddialarına müteallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hatalarının kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" hükmünü içermektedir. Buna ilişkin Yargıtay İBK.nın 7.6.1944 gün ve 40/22 sayılı kararıda Yargıtay kararlarında da Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunununun 459. maddesinin uygulanacağına hükmetmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 459. maddesi; " tarafların netice-i iddialarına müteallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hatalarının kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" hükmünü içermektedir. Buna ilişkin Yargıtay İBK.nın 7.6.1944 gün ve 40/22 sayılı kararıda Yargıtay kararlarında da Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunununun 459. maddesinin uygulanacağına hükmetmiştir.

Yargıtay bozma ilamının maddi yazım hatasına dayalı olması ve Yargıtay tarafından maddi yazım hatasının düzeltilmesi durumunda karar düzeltme süresinin maddi hatanın düzeltilmiş, Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren başlayacağının kabul edilmesi gerekir. Aksi halde maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle ilgilinin karar düzeltme hakkı elinden alınmış olur. Bu nedenle davalı koca vekilinin 29.12.2011 tarihli dilekçesi maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesi olarak değerlendirilip; temyiz edilen hükümdeki bozmaya esas tazminatın maddi tazminat olduğu belirtilmek suretiyle hata giderilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple, davalının maddi hataya dayalı isteminin kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 günlü 2010/16224 esas, 2011/16772 karar sayılı bozma ilamının gerekçe kısmının 2 nolu bendinin sondan bir önceki satırındaki ve hükmün sonuç bölümünün 2. satırında geçen " manevi " sözcüğünün çıkarılıp yerine "maddi" sözcüğünün yazılması suretiyle MADDİ YAZIM HATASININ DÜZELTİLMESİNE, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4595, Karar No: 2012/7675, Tarih: 25.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4595 E.  ,  2012/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.05.2012 gün ve 2012/476 Esas 2012/3257 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

KARAR

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’un 440/3-I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 10.300,00 TL’dir.

Şikayetçi vekili, haczedilen 8.050,95 TL'nin şikayet olunana ödenmesine dair sıra cetveline itiraz etmiş, İcra Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 02.05.2012 tarih, 2012/476 Esas, 2012/3257 Karar sayılı onama kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

HUMK’nun değişik 440/III-1.maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Karar düzeltme istemine konu miktar, 8.050,95 TL olup, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17177, Karar No: 2012/9795, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17177 E.  ,  2012/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı tarafa dava dilekçesi ile duruşma gün ve saatinin tebliğ edildiğine ilişkin evraka dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Tebligat yapılmış ise evrakın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6485, Karar No: 2020/3478, Tarih: 15.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6485 E.  ,  2020/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 37. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

Kabule göre;

2- Sanık hakkında, suça konu 05/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 09/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 21.03.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 27.03.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21053, Karar No: 2024/3954, Tarih: 04.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/21053 E.  ,  2024/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1972 E., 2019/284 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin kesin olan kararı temyizi kabil hale getirmekle birlikte, temyizin yöntemine ilişkin bir hüküm öngörmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 295 inci maddesinde düzenlenen temyiz gerekçesi/nedeni bildirme için verilen yedi günlük sürenin, hak düşürücü niteliğine ilişkin sonuçlarının incelemeye konu kararda ya da bu kararın tebliğine dair mazbatada açık ve anlaşılır biçimde gösterilmediği görüldüğünden aynı yasanın 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 7 günlük süreden sonra verilen temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2018 tarihli ve 2017/749 Esas, 2018/714 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/1972 Esas, 2019/284 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 15.09.2021 tarihli ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 15.09.2021 tarihli ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, delillerin yetersiz olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dergi ve gazete aboneliklerinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceğine, sanığın sohbetlere örgütsel amaçla değil dini saiklerle katıldığına, dernek üyeliklerinin ve sanığım kamu görevinden ihraç edilmesinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceğine, HTS kayıtlarının; görüşme içeriklerinin tespit edilememesi nedeniyle suçun delili sayılamayacağına, bir örgüte sempati duymanın, o örgütü soyut olarak desteklemenin ve hatta örgütün cesaretini artırıcı sözler söylemenin örgüte yardım kapsamında değerlendirilemeyeceğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(765 sayılı Kanun) sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.,

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.