muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1338, Karar No: 2023/2731, Tarih: 03.05.2023

Yargılama sürecinde delil olma ihtimaline binaen dosyamıza gönderilen M.B.'nin ifadesinde sanığın 2007-2008 yılları arasında örgüte müzahir ve kod adı ''umut'' olan evde kaldığını beyan etmiş ise de; sanığın örgüt içindeki konumu ve eylemin icra tarihi itibariyle müsnet suç yönünden manevi unsurun -başka bir ifadeyle kasıt unsurunun- somut olarak ortaya konulamadığı anlaşılmakla hükme esas alınmayacağı, bu nedenlerle birlikte yargılamanın geldiği aşama ve mevcut delil durumu itibariyle tanık sıfatıyla dinlenilmesine gerek görülmediği belirtilmiştir.

2-)Sanık ... yönünden;

Sanığın Aktif Eğitimciler sendikasına üye olduğu, sanığın savunmalarında mezkur sendikaya üye olduğunu kabul ettiği, bu sendikanın FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olduğu gerekçesiyle OHAL kapsamında 23.07.2016 tarih ve 29779 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 667 sayılı KHK ile kapatılan sendikalar arasında yer aldığı tespit edilmiş ise de, sanığın savunmalarında beyan ettiği üzere 17 Şubat 2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan ve kamu kurumlarına gönderilen Başbakanlığın 2016/4 sayılı genelgesine istinaden örgütle iltisakının devlet organlarınca ortaya konan sendikadan istifa ettiği, buna ilişkin 23/02/2016 tarihli sendikadan istifa formunu mahkmemize ibraz etmiş olmasına nazaran bu eylemi hükme esas alınmamıştır. Ayrıca yapılan yargılamada, sanığın örgüte müzahir yayım organlarına aboneliği olduğuna dair herhangi bir delil elde edilemediği, FETÖ/PDY örgüt şeması içerisinde yer almadığı, sanıktan ele geçen dijital meteryaller üzerinde yapılan incelemede herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı görülmüştür.

Ancak sanığın Bank Asyada mevduat hesabının bulunduğu, hesabının açılış tarihinin 04.03.2013 olduğu, örgüt içerisinde Bank Asyanın TMSF tarafından el konulmasını engellemek amacıyla, örgüt liderinin yaptığı 25 Aralık 2013 tarihli çağrı ile TMSF'nin bankaya el koyduğu 2015 yılı Mayıs ayına kadar seferberlik içerisine girmeleri nedeniyle sanığın banka hesabında 2013 yılı Aralık ayı itibariyle 20.100,47 TL olan bakiyesinin 2014 yılı Ocak ayında 23,201,53 TL'ye yükseldiği, akabinde Şubat ayında 27.864,58 TL, Mart ayında 49.391,96 TL, Nisan ayında 53.449,66 TL, Mayıs ayında 53.786,08 TL, Haziran ayında 60.747,67 TL, Temmuz ayında 64.117,93 TL şeklinde artarak devam eden mevduatın hesabını kullanmaya devam ettiği görülmüştür. Sanık savunmalarında, ev yaptırmak için kullanmak üzere birikimlerini hesabına yatırdığını beyan etmiş ise de, talimat tarihlerindeki artış miktarlarının savunmaları ile uyuşmadığı ve hayatın olağan akışına uygun düşmediği, örgüt üyelerinin aynı süreçte ev, araç ve ziynet eşyalarını bankaya destek olmak için sattığı yada birikimlerini bu bankada değerlendirdiği, sanığın da aynı süreçte benzerlik gösteren şekilde hareket ederek örgütsel bir tavır sergilediği, bu nedenlerle sanığın Bank ... hesabına ilişkin savunmalarına itibar edilemeyeceği kanaatine varılmış ve çağrı ile para yatırma arasında doğrudan bankaya destek olma şeklinde bir bağ olduğu değerlendirilmiştir. Sanık savunmalarında, söz konusu sendika ve bankanın örgütle irtibatını bilmediğini beyan etmesine karşın müsnet suçtan yargılanmasına temel teşkil eden örgütsel eylem kapsamındaki argümanlar ve icra tarihleri dikkate alındığında 17/25 Aralık süreci, MİT tırlarının durdurulması olayı ve 2014 yılında alınan MGK kararlarından sonra artık tüm ulus tarafından bilinen gerçekliğin sanık tarafından inkar edilmesi karşısında savunmalarına itibar edilmemiştir. Bu itibarla, sanığın Bank Asyaya el konulmasını engellemek amacıyla örgüt talimatı ile eş zamanlı bir şekilde hesabına para yatırması şeklinde gelişen eylemlerinin TCK'nın 220/7 nci maddesi kapsamında kalan terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğu, bir an için 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 4

. Bu itibarla, sanığın Bank Asyaya el konulmasını engellemek amacıyla örgüt talimatı ile eş zamanlı bir şekilde hesabına para yatırması şeklinde gelişen eylemlerinin TCK'nın 220/7 nci maddesi kapsamında kalan terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğu, bir an için 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 4. maddesi kapsamında kalabileceği düşünülse bile bu suçun oluşması için terör örgütüne maddi yardım, fon sağlanmasının gerektiği, oysa burada örgüte bir para aktarımından ziyade zor durumda kalan terör örgütünün bankasına el konulmasını engellemeye yönelik olarak mevduat hesabına para yatırıp bir süre sonra çekme eyleminin olduğu, paranın örgütün hesaplarına geçmemesi ve sanığa geri dönmesi nedeniyle bu eylemin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; yargılama neticesinde sübut bulan ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 6352 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 220/7-2 nci cümlesi, 3713 sayılı Yasa'nın 5/1 inci maddeleri gereğince cezalandırılmasına, sanığın sosyal ve ekonomik durumu itbariyle yardımın niteliğine nazaran TCK 220/7 nci maddesi kapsamında cezasından takdiren 1/2 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından TCK'nın 58/9 uncu maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekse de, mahkememiz iş bu kararında sehven sanık hakkında 5237 sayılı TCK 58/9 uncu maddesinin uygulanmasına dair hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1-)Sanık ... Yönünden;

Sanık savunması ile oluş ve tüm dosya kapsamı göre, sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içerdiğinin ispat edilememesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmamakta ise de; BDDK'nın 29.05 2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilecektir.

Buna göre sanığın, silahlı terör örgütü FETÖ/PDY'nin finans kaynağı olan Bank Asyadaki hesabında terör örgütü elebaşısının Aralık/2013 sonrasında yaptığı çağrılar sonrasında, hesap bakiyesinin rutin hesap hareketleri olarak süregelmekte ve 148,12 TL iken, Ocak 2014'de hesap açarak 1.498,86 TL'ye çıkartıldığı, yine sanığın örgüt liderinin çağrıları doğrultusunda 15.01.2014 ve 03.02.2014 tarihlerinde anılan bankada hurda altın alımı yaptığı, bu şekilde sabit olan sanığın eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğunun gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı ve ileri sürülen istinaf itirazları bu yönüyle yerinde görülmüş olduğundan açılan duruşma sonunda sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme suçundan makumiyetine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

2-)Sanık ... yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-)Sanık ... yönünden;

2-)Sanık ... yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-)Sanık ... yönünden;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada herhangi bir müdafii bulunmayan ve CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafii görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2-)Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

ByLock kullanıcısı olmayan ve ... Katılım Bankası A.Ş.'de bulunan hesabındaki ödeme ve para yatırma işlemeleri rutin olan sanığın; dosya kapsamındaki eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ayrıca mutad hesap hareketleri dışında bir eylemi tespit edilemeyen sanık hakkında beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

ByLock kullanıcısı olmayan ve ... Katılım Bankası A.Ş.'de bulunan hesabındaki ödeme ve para yatırma işlemeleri rutin olan sanığın; dosya kapsamındaki eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ayrıca mutad hesap hareketleri dışında bir eylemi tespit edilemeyen sanık hakkında beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/4177 Esas, 2019/682 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15184, Karar No: 2012/20214, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15184 E.  ,  2012/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ... evlerindeki dairesini ilk sahibi olan dava dışı ... ... devraldığını ilk malikin kullandığı bakiye kredi borcunu devir tarihi itibariyle borcun nakli sözleşmesiyle üstlendiğini, davalı bankanın masraf ve komisyon bedeli adı altında 2.940.00 TL masraf aldığını, aynı borç için ikinci kez masraf alındığından 2.490.00 TL nin ücretin davalı bankadan faiziyle birlikte tahsilini tahsili talep etmiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2.490.00 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kararın gerekçesinde, “her ne kadar kısa karar da zuhulen 2.490.00 TL yazılmış ise de miktar 2.940.00 TL.dir ” belirtilmiş olup, bu şekilde kısa karar ile kararın gerekçesi ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2907, Karar No: 2012/9823, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2907 E.  ,  2012/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2010 tarih ve 2008/681-2010/690 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Renault marka binek otomobilleri ile hafif ticari araçları ve yedek parçalarının Türkiye genel distribitörü olarak faaliyette bulunduğunu, inhisari lisansa sahip olan müvekkilinin 556 sayılı KHK'nin 3. maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz edilmesi durumunda marka sahibinin açabileceği davaları kendi adına açma yetkisi olduğunu, davalının Renault marka aracının üzerine "Yalancı Reno, Güvensiz Reno" yazarak müvekkilinin yetkili servisinin önünde teşhir ettiğini, davalının daha sonra da aracı bir benzin istasyonuna çekerek eylem yaptığını ve basına haber verdiğini, Günaydın Ege Gazetesi'nde "Renoya güvenmiyoruz" ve "Servisine Kızdı Aracını Parçaladı" başlıkları ile haber yayımlandığını, davalının aracı iade talebinin ve araca ödediği bedel ve onarım bedelinin kendisine ödenmesi talebinin müvekkilinin yetkili elemanlarınca reddedilince davalının yine üzerinde "Yalancı Reno, Güvensiz Reno" yazan aracını, bu sefer davacının genel merkezinin bulunduğu plazanın önüne çekerek eylem yaptığını, yine basını çağırdığını, arabayı yakacağını söylerek bağırdığını, davalının bu eylemlerinin gerek müvekkili şirketin ve gerekse Renault markasının ticari şöhretine saygınlığına ve imajına saldırı niteliğinde ve müşteri potansiyelini, duyulan güveni azaltmaya neden olacak nitelikte olduğunu ileri sürerek, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 2008 yılı Mayıs ayında söz konusu otomobile ikinci el olarak sahip olduğunu, aracın kısa aralıklarla arızalandığını, davalının tamir için arabasını Menemen'deki yetkili servise götürdüğünü, onarımın garanti kapsamında olmasına rağmen müvekkiline 1.500,00 TL fatura çıkartıldığını, bu denli yüksek bedel talep edilmesi üzerine müvekkilinin kısmi ödeme yapabileceğini söylediğini, bunun üzerine Menemen'deki yetkili servisin "araç maliki siz değilsiniz, aracı size veremeyiz, araca el koyuyoruz" dediğini, parça alımı sırasında aracın maliki olup olmadığı sorgulanmayan müvekkilinin araç teslimi sırasında yetkisiz duruma düşürülmesine sinirlendiğini, derdini anlatamadığı için kendi aracına yetkili servis önünde levyeyle zarar verdiğini, başka bir şekilde zarar verici eyleminin bulunmadığını, müvekkilinin ağır sinir krizi nedeniyle anlık olarak verdiği kararla aracın üzerine bahsi geçen yazıları yazdığını ve bireysel eylem yaptığını, Aliağa'ya giderken küçük tirajlı yerel bir gazete çalışanı tarafından görüldüğünü ve aralarında kısa bir konuşma geçtiğini, bu haberin gazetenin dokuzuncu sayfasına konu olduğunu, Türkiye'de tirajı büyük gazetelerde çıkan haberlerin dahi güncelliklerini çok kısa sürede yitirdiklerini, müvekkilinin yaşadığı olayların tahriki altında bu davranışlarda bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eylemlerinin haksız eylem niteliğinde olduğu, TMK ve BK kapsamında tüzel kişilerin mesleki-ticari onur ve saygınlığının zedelenmesi durumunda manevi tazminat isteyebilme haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 222,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.