muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1552, Karar No: 2012/18806, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1552 E.  ,  2012/18806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır.

Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, .davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8458, Karar No: 2024/5393, Tarih: 26.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/8458 E.  ,  2024/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/45 E., 2021/1597 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2017 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle aynı maddenin üçüncü ve sekizinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli 2017/337 Esas, 2018/459 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2019/45 Esas, 2021/1597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle aynı maddenin üçüncü ve sekizinci fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, zorunlu müdafii olmadan sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağına, delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, zorunlu müdafii olmadan sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağına, delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, cadde üzerinde görevini ifa etmekte olan kolluk güçlerinin durumundan şüphelenilerek .... isimli şahıs ile tanık ....'nin kimlik kontrolünü yaptıkları sırada ....’nin elindeki poşette reçetesiz satışı yasak olan LYRICA 300 Mg.lık her birinin içinde 56 kapsül bulunan 20 kutu ilaç olduğunun görülmesi üzerine ilaç kutuları üzerindeki barkodlar eczanede sorgulatıldığında ilaç barkodlarının Bornova Altındağ semtinde bulunan ... Eczanesi adına kayıtlı olduğunun ve işyerinin eczacı olan sanık tarafından çalıştırdığının, sanığın eczanesinde bulunan 20 kutu ilacı reçetesiz olarak tanesi 120,00 TL'den sattığının ve karşılığında 2.400,00 TL aldığının tespiti ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.İlk Derece Mahkemesince, kontrol altında bulunan ve sanık tarafından satılan ilaçları satın alan kişinin bu ilaçların kullanımını suistimal edip etmeyeceğini ve uyuşturucu madde etkisi doğurup doğurmayacağını bilmesinin sanıktan beklenemeyeceği dolayısıyla sanığın savunmasının aksine suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı gerekçesiyle atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın ilk savunmalarında hapları kendisinin sattığına dair beyanları, yakalanan .... ve ....'nin aşamalardaki beyanları, hapların niteliği itibariyle reçetesiz ve eczane kayıt siteminden geçirilmeden, yapılan para tahsilatının eczanedeki kasa hesabına dahil edilmeden haricen ve sanık tarafından tahsil edilmiş olması nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın ilk savunmalarında hapları kendisinin sattığına dair beyanları, yakalanan .... ve ....'nin aşamalardaki beyanları, hapların niteliği itibariyle reçetesiz ve eczane kayıt siteminden geçirilmeden, yapılan para tahsilatının eczanedeki kasa hesabına dahil edilmeden haricen ve sanık tarafından tahsil edilmiş olması nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 815 Karar sayılı 08.05.2017 tarihli raporunda "Lyrica 300 mg isimli müstahzarları pregalabalin ilaç etkin maddesini içerdiği... bu tür ilaçların üretiminin resmi makamların iznine bağlı olduğu, satışının normal reçete ile yapıldığı, yüksek dozlarda kullanıldığında uyuşturucu madde etkisi doğuracağı, uyuşturucu madde etkisi nedeniyle suistimal edilebileceği... pregabalinin, Sağlık Bakanlığı tarafından ruhsatlı bir müstahzarın etkin maddesi olup bu ilacın teşhis edilen hastalığa göre düzenlenen reçetesine uygun olarak tıbbi kullanımının dışındaki suistimalinin ya da resmi makamlardan izin almaksızın üretilip, uyuşturucu madde etkisi doğuran etkisi nedeniyle kullanılmasının adli tahkikatla tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nun 188/6 maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı" belirtilmiştir.

Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun 23.01.2018 tarihli yazısında ise "...Pregabalin etkin maddeli ilaçlar "Normal Reçete ile Verilmesi Gereken İzlemeye Tabi İlaçlar" kapsamında ulusal kontrol altına alınmış olup söz konusu ilaçların ilgili hekim tarafından beyaz reçete ile verilmesi ve eczanelerden kesinlikle reçetesiz satışının yapılmaması gerekmektedir." hususlarına yer verilmiştir. Ayrıca anılan yazıda bu ilaçların kurumun web sitesinde duyurulacak ve ihtiyaca göre güncellenecek listeden takip edilerek normal reçete ile verileceklerine, reçetesiz satışlarının yapılmayacağına ve elektronik ortamda kayıtları tutularak reçetelerin 5 yıl süreyle saklanacağının tüm eczanelere duyurulduğuna değinilmiştir.

2. Olay tarihinde tanık .... ve ....'nin elinde 20 kutu yüksek dozlarda kullanım halinde uyuşturucu madde etkisi doğuracak nitelikteki pregabalin etkin maddesini içeren ilaçla yakalandıklarında, ilaçların yapılan barkod sorgulamasında sanığa ait eczaneden satıldığının tespit edildiği, sanığın eczacı olarak görev yaptığından ilaçların reçete ile satımının yapılacağını bilmemesinin mümkün olmadığı, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 23.07.2018 tarihli Sağlık Kurulu Raporu'nda sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yapılan yargılamaya, dava dosyası içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2019/45 Esas, 2021/1597 Karar sayılı kararında sanık müdafince ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12838, Karar No: 2016/6004, Tarih: 05.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12838 E.  ,  2016/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Uyap sisteminden davalı vekiline gerekçeli kararın teblige çıktığının anlaşılmasına rağmen, dosya içinde usulüne uygun tebligat yapıldığına dair teblig mazbatasına rastlanmadığından, gerekçeli kararın davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3965, Karar No: 2011/10706, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3965 E.  ,  2011/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen ve Teknik bilirkişi raporunda pilon yeri farklı yüzölçümlerle gösterildiğinden mahallinde keşif yapılarak, pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6562, Karar No: 2020/3710, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/6562 E.  ,  2020/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: 2008 ve 2009 takvim yıllarındaki suçlar yönünden: Beraat

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılındaki suç yönünden: Mahkumiyet, 2009 takvim yılındaki suç yönünden: Beraat

Sanık ... hakkında: 2008 takvim yılındaki suç yönünden: Beraat, 2009 takvim yılındaki suç yönünden: Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, katılan vekili ve sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini, faturaların gerçek ticari ilişki karşısında düzenlenen faturalar olduğunu beyan etmesi, sanıklar ... ile ...’in ise ... isimli kişinin kendilerini notere götürüp imza attırdığını, noterden sonra şahsı görmediklerini, faturaları kendilerinin düzenlemediğini savunmaları karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olduğu iddia edilen faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ya da ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

1- Sahte olduğu iddia edilen faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ya da ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/564, Karar No: 2015/5968, Tarih: 30.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/564 E.  ,  2015/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının, mahkemece 09.12.2011 tarihinde verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde belirtilen kanuni 1 aylık süreden sonra 07.03.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin mahkemenin cevabi yazısı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından yapılan incelemede anlaşılması karşısında, kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.