muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25240, Karar No: 2013/3976, Tarih: 05.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25240 E.  ,  2013/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rucüan tazminat istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf avuklarınca istenilmesi ve davalı ... İnş. Nak. Tem. Tur. Güv. Tic. San. Ltd. Şti. avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ve temyiz eden davalılar adlarına Av. ... ve diğer davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; 03.04.2006 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna girmesi ile bağlanan gelirler ve yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 26. ve 87. maddeleridir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

...’ye ait termik santralde temizlik ve yemek dağıtım işini alan ... İnş. Nak. Tem. Güv. Tic. San. Ltd. Şti. işçisi ... ’ın, çalışır durumdaki kayan bandı düzeltmek isterken sağ kolunu banda kaptırması şeklinde oluşan iş kazasına ilişkin olarak, davanın yargılaması sürecinde alınarak hükme esas alınan 10.09.2012 tarihli kusur raporunda; ...%60, ... Ltd Şti %30, Kazalı %10 oranında kusurlu bulunmuştur.

Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, davalı ...’in ve diğer tarafların kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen kusur raporu aldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı ...’in kusur oranı belirlenmeden, bu davalının kusurunun şirket kusuru içinde bulunduğu kabul edilerek rücü alacağından sorumluluğuna karar verilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, davalı ...’in ve diğer tarafların kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen kusur raporu aldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı ...’in kusur oranı belirlenmeden, bu davalının kusurunun şirket kusuru içinde bulunduğu kabul edilerek rücü alacağından sorumluluğuna karar verilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

2-Bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri; yaş, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermekte olup, gelir bağlama tablosundan sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiği anlaşılmaktadır.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiği gerçeği karşısında, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının belirlenmesi gereği üzerinde durulmaksızın, peşin sermaye değeri hesap tablosunun ilk satırındaki miktar esas alınarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 990,00.-TL duruşma avukatlık parasının davalılara yükletilmesine, davalılar avukatları yararına takdir edilen 990,00.-TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13643, Karar No: 2014/5562, Tarih: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13643 E.  ,  2014/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 22.03.2012 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı TCK.nun 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 09.04.2012 tarihinde temyiz eden müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/534, Karar No: 2013/7805, Tarih: 16.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/534 E.  ,  2013/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2011/113899

MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 09/12/2010, 2010/264 (E) ve 2010/495 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, olası kastla yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında mağdur Abdulkadir'i silahla tehdit ve mağdur Şeyhmus'u kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, CMK'nun 231/12, maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz istemleri, itiraz istemi olarak kabul edilerek, bu hususta mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer'in, mağdur Suut'a yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, suç kastı bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer'in, mağdur Suut'a yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, suç kastı bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun babaları bir anneleri ayrı kardeş oldukları, aralarında mahalli seçimlerde başka kişileri desteklemeleri ve babalarından kalma taşınmazların paylaşımı konusunda husumetlerinin bulunduğu, olay günü sanığın, kendisinin babaları bir kardeşi, mağdurun ise ana-babaları bir kardeşi olan Abdulkadir'in yanına giderek anlaşmazlığa konu tarlayı ekmemesini sert bir şekilde söyleyerek mağduru çağırmasını istediği, Abdulkadir'in önceki husumeti bilmesi ve sanığın konuşma tarzı nedeniyle jandarmaya haber vererek çağırdığı, jandarma kuvvetinin olay yerine gelerek bir olay çıkmaması için sanıktan tabancasını kendilerine teslim etmesini istemeleri ve sanığın teslim etmesi üzerine olay yerinden ayrıldıkları, bir süre sonra sanığın, kendisine ait otomobil ile jandarma karakoluna giderek tabancasını geri aldığı ve geri dönüş yolunda olayı duyup kendi otomobili ile yanında yeğeni Devran olduğu halde jandarma karakoluna gitmekte olan mağdurla karşılaştığı ve otomobilini karakol istikametine çevirerek mağdurun aracının önüne geçtiği, mağdurun da aracını durdurarak konuşmak için aracından indiği ve sanığa “neden tarlayı ektirmiyorsun?” diye sorduğu, sanığın ise “ben fedai oldum” şeklinde cevap verip karakoldan teslim aldığı tabancayı çıkartarak yaklaşık 3 metre mesafeden mağdurun ayaklarına doğru birden fazla ateş etmeye başladığı, ilk atışların mağdura isabet etmediği ancak mağdurun, korkarak sırtını sanığa çevirdiği, sonrasında yeniden sanığa doğru döndüğü sırada sanığın bu kez batın bölgesini hedef alıp yeniden ateş ederek batın bölgesinden isabetle yaşamını tehlikeye sokan nitelikte yaraladığı ve mağdurun yanına giderek tekme attığı sırada Abdulkadir ile amca çocukları olan Şeyhmus'un olay yerine Abdulkadir'in otomobili ile geldikleri, bunu gören sanığın, bu defa Abdulkadir ile Şeyhmus'un bulunduğu otomobile de ateş etmeye başladığı ve yaptığı atışlar sonucunda Şeyhmus’un yaralandığı, sonrasında sanığın, aracına binerek olay yerinden hızla kaçtığı olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçuna teşebbüsten mağdurun yaralanmasının niteliği, organ, büyük damar ve sinir yaralanması bulunup bulunmadığının yeniden alınacak raporla belirlendikten ve sonucuna göre meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetildikten sonra TCK'nun 82/1-d ve 35.maddeleri uyarınca 9-15 yıl aralığında hapis cezası belirlenmek suretiyle hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11917, Karar No: 2021/4281, Tarih: 26.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11917 E.  ,  2021/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Köyünde bulunan ... Çiftliğinin sahibi ve işletmecisi olduğu, 32 yaşındaki katılanın bu hayvan çiftliğinde 6 aydır hayvan bakıcısı olarak çalıştığı, büyükbaş hayvanlardan birinin saldırısı üzerine katılanın yaralandığı olayda; olay tarihinde ... İlçe Devlet Hastanesi acil polikliniği epikriz raporuna göre yumuşak doku bozukluğu teşhisi ile katılanın ayakta tedavi edildiği, katılanın bu olaydan 48 gün sonra sanık hakkında olay nedeni ile ön üç dişinin kırıldığını iddia ederek tedavi masraflarını istemek suretiyle şikayetçi olduğu, olayın görgü tanığı ve kamera kayıtlarının olmadığı anlaşılan olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığın hayvan çiftliğinde saldırgan boğa bulundurmak suretiyle kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16473, Karar No: 2014/15253, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16473 E.  ,  2014/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, Vergi öِdevi Başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

Aynı yِönetmeliğin 33. maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yِönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici haklar‎ı ve zararların tazmini başlıklı 19. maddesinin 6. bendinde; "Bu Yِönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme göِrevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve göِrevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yöِnetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi ‏şirketler, elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24974, Karar No: 2013/30697, Tarih: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/24974 E.  ,  2013/30697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Dosyada kararın temyiz edildiğine ilişkin harç tahsil makbuzuna rastlanmadığından, temyize ilişkin harcın yatırılıp yatırılmadığının, yatırılmış ise buna ilişkin temyiz harç makbuzunun eklenmesi, ayrıca temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip kaydedilmediğinin, kaydedilmiş ise hangi tarihte hangi numara ile kaydedildiğinin bildirilmesi,

2- Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca borçluya yapılan satış ilanı tebliğ işleminin tarihi olan 13.04.2011 tarihi itibariyle, borçlunun adres kayıt sisteminde adresinin bulunup bulunmadığı ilgili nüfus müdürlüğünden sorularak, varsa yine bu tarih itibariyle açık adresinin  bildirilmesi, bu tarih itibariyle açık adresi yok ise hangi tarihte adresin kapatıldığının bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18568, Karar No: 2014/7092, Tarih: 14.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18568 E.  ,  2014/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/195146

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2010/495 (E) ve 2013/310 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik