muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13487, Karar No: 2012/7213, Tarih: 03.05.2012

Davacının 30.6.1995 tarihinde iş kazası geçirdiği ve tedavisinin halen devam ettiği 1.4.1996 tarihinde ... 6. İş Mahkemesinin 1998/807 E sayılı dava dosyası ile işveren aleyhine fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.00 TL maddi ve 150.00 TL manevi tazminat isteminde bulunduğu 30.6.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerini artırarak manevi tazminat istemini 10.000 TL ‘ye tedavi gideri ve yol masrafları dahil maddi tazminat istemini de 10.000 TL ‘ye yükselttiği yapılan yargılama sonucunda davacının %81 oranında maluliyeti kabul edilerek davacının maluliyete bağlı karşılanmamış maddi kaybının 44.620.38 TL olduğu tespit edilerek talep edilen 9.000.00 TL maddi tazminat ile 150.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş iş bu karar Dairemizin 13.7.2009 gün ve 2009/11555 E,2009/11093 K sayılı kararı ile onanmıştır.Davacı eldeki bu dava ile karşılanmayan 35.620.00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemektedir.Dava edilen miktarla ilgili olarak davalı tarafça süresinde zaman aşımı def’i inde bulunulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık bu tür davalarda B.K.’nun 125. maddesi gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Somut olayda değişen ve gelişen bir durum söz konusu olup davacıya SGK 18.12.1999 tarihli gelir bağlama kararına göre %70 oranındaki sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanmasına rağmen Adli Tıp Genel Kurulunun 24.5.2007 tarihli raporuna göre sürekli iş göremezlik oranın gelişen durumla birlikte %81 olarak belirlendiği ortadadır.

Hal böyle olunca, Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.Zaman aşımı başlangıcının bu durumda sürekli iş göremezlik oranın kesinleştiği Adli Tıp Genel Kurulunun rapor tarihi olan 24.5.2007 kabulü gerektiğinden davanın açılış tarihi itibariyle BK 125.maddesinde öngörülen 10 yıllık zaman aşımı dolmadığından ... 6.İş Mahkemesinin 1996/807 E sayılı kısmi dava dosyasında kesinleşen ve bu dosyada hüküm altına alınmayan 35.620.50 TL tazminatın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle zaman aşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10952, Karar No: 2019/7035, Tarih: 03.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10952 E.  ,  2019/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırılmaya dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nin 58/3. maddesi gereğince, TCK‘nin 86/2, 86/3-a maddelerine göre belirlenen 6 ay hapis cezasının, TCK’nin 50/1-f maddesi gereğince 3 ay süreyle kamuya yararlı işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrilmek suretiyle, TCK'nin 58. maddesinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa süreli hapis cezası kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında eşini yaralamaktan TCK’nin 86/2, 86/3a, 62 maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezasının 3 ay süreyle kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin verilen kararda,

5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un sistematiğinde kısa süreli hapis cezasının “seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi hükmü kuran mahkemenin takdirindedir. Mahkeme bu takdir yetkisini, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kullanacaktır.

Konu ile ilgili olarak madde metninde kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilebilmesi için kişinin daha önce suç işlememiş olması bir şart olarak aranmamaktadır. Başka bir anlatımla kişinin daha önce suç işlemiş olması, bilahare işlediği suçtan dolayı mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine mutlak bir engel teşkil etmemektedir. Hakim kişinin daha önce işlemiş olduğu, suçu, bu suçun cinsini, bu suçtan dolayı hükmolunacak cezayı, bu cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmiş olup olmadığını, ertelenmiş olup olmadığını, suçlunun kişiliği ile ilgili olarak değerlendirecektir.

Kanun koyucu Türk Ceza Kanun’un 58/1. maddesinde tekerrürü kural olarak benimsedikten sonra tekerrür şartlarını açıklarken aynı maddenin 3. fıkrasında seçimlik ceza olarak öngörülen suçlar yönünden bir sınırlama getirmiş, yine aynı Kanun’un 50/2. maddesinde de seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, açıkça artık bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği hükmünü getirmiş diğer seçenek yaptırımlarla ilgili bir yasaklamayı bilinçli olarak öngörmemiştir. Aksi kabul kanunda olmayan bir hususun ihdası anlamına gelecektir. (Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler Prof. Dr. Mahmut Koca, Prof Dr. İlhan Üzülmez sayfa 532)

Kanun koyucu tarafından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’unda tekerrür şartlarının varlığı halinde kısa süreli hapis cezalarının tedbire çevrilmesi yasaklanmadığından kanun koyucunun öngörmediği bir şekilde TCK’nin 58. maddesindeki metnin sanığın aleyhine yorumlanarak, kanunda olmayan bir husus ihdas edilmesi şeklindeki çoğunluğun eleştiriye ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3859, Karar No: 2017/3427, Tarih: 04.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3859 E.  ,  2017/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1.Müşteki ... adına sahte olarak düzenlendiği belirtilen ... nolu hatta ait abonelik sözleşmesi nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümleriyle ilgili; sanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında "aktivasyon bayi olmaları nedeniyle son kullanıcıyı tanımadıklarını, sözleşmeyi alt bayilerin düzenlediği aktive için kendilerine gönderildiği, suça konu hattı ilgili kişiye Vat İletişim'in sattığı" şeklindeki savunması, Vat iletişim yetkilisi sanık ...'un üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, suça konu belge üzerindeki imzanın aidiyeti bakımından belge aslının getirtilerek, sanıkların imza ve yazılarının temini ile bilirkişi incelemesi yaptırılması, hattın kim tarafından ve ne zaman aktive edildiğinin Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'den sorulması,... numaralı hattın iletişimin tespiti yoluyla konuşulan numaralardan hattın sahibine ulaşılması ve tanık olarak beyanlarına başvurulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Müşteki ... adına sahte düzenlendiği iddia olunan... nolu hatta ait abonelik sözleşmesi nedeniyle sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüyle ilgili; sanık ...'ün "... adına aktif edilen ... nolu hattın hem satış hemde aktivite işlemlerini kıvılcım iletişim tarafından yapıldığı" şeklinde savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,... İletişim'in suç tarihindeki yetkilisi tespit edilerek, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde sanık, Kıvılcım İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın ya da Kıvılcım İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'den sorulmak suretiyle suça konu hattın aktivasyon işleminin hangi bayi tarafından yapıldığının tespiti ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3.Suçların sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek ve değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15213, Karar No: 2013/21040, Tarih: 17.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15213 E.  ,  2013/21040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 11.04.2013 gün ve 26316-10175 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Mahkemece davacı baba tarafından açılan kişisel ilişkinin değiştirilmesi davasının kısmen kabulü ile müşterek çocuk....'ın “eğitim ve öğrenimine mani olmamak ve veli annenin izni dışında yurt dışına çıkarılmamak koşulu ile her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 09:00'dan Pazar günü saat 17:00'a kadar, resmen kutlanan dini bayram tatillerinin 2. günü saat 09:00’dan 3.günü saat 17:00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 09:00'dan 1 Ağustos günü saat 09:00'a kadar bir ay süreyle “ baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, bu karar taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizin 11.04.2013 gün ve 2012/26316 esas ve 2013/10175 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı taraflarca süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Tarafların müşterek çocuğu ... 13.02.2008 doğumlu olup baba Brezilya vatandaşı, anne Türktür. Tarafların, ....Mahkemesinin 11.05.2009 tarihli kararı ile boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin anneye bırakılmasına ve baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, yabancı mahkeme ilamı ... tenfız edilmiştir. Talep çocukla babası arasında boşanma kararı ile birlikte tesis edilen "kişisel ilişki sürelerinin yeniden düzenlenmesine ilişkindir. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda baba ile çocuk arasında kişisel ilişki süreleri yeniden düzenlenmiş ise de müşterek çocuğun yaşı, babanın dilini yeterince bilmiyor oluşu, uzman raporunda da belirtildiği üzere babanın net adresinin belli olmaması, bu durumunda çocuğun bakım ve gözetimin yapılacağı ortamın belirsizliğini de beraberinde getirmesi nedeniyle baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresi uzundur .Ancak bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçmış olup davalı annenin karar düzeltme talebinin bu yönden kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440-442. maddeleri gereğince kişisel ilişki süresi yönünden kabulüne ve Dairemizin 11.04.2013 gün ve 2012/26316 esas ve 2013/10175 karar sayılı onama ilamının bu yöne ilişkin olarak kaldırılmasına, yerel mahkemenin gerekçeli kararının 1. bendinde yer alan “resmen kutlanan dini bayram tatillerinin 2.günü saat 09:00'dan 3. günü saat 17:00'ye kadar, her yılın 1 Temmuz günü saat 09:00'dan 1 Ağustos günü saat 09:00'a kadar bir ay süreyle” sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına ve yerine “her yılın 1 Temmuz günü saat 09:00'dan 20 Temmuz saat 17:00’ye kadar” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, tarafların diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, istek halinde karar düzeltme harcının yatıran davalıya geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/11567, Karar No: 2024/13070, Tarih: 16.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11567 E.  ,  2024/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2023/81 K.

Taraflar arasında Mahkemesince görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum ve davalılar ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 1991-12.08.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, olayda 506 sayılı Kanun gereğince hak düşürücü süre olduğunu davacının çalıştığı sürelerin Kuruma bildirilmesi ile hukuksal yararının bulunmadığını, birden fazla işe giriş-çıkış bildirgelerinin bulunmasının aralı çalışmaya karine olduğunu, bunun yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiğini resen araştırma yapılarak dava edilen dönemlerde işyerinin faal olup olmadığının, işyerinden ilgili kayıtların celbi ile askerlik süresinin dışlanmasını, 14 yaşında olan sigortalının bu süre itibarı ile de sigortalı olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş veren cevap dilekçesinde özetle; 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi gereğince olayda hak düşürücü süre olduğunu, birden fazla giriş ve çıkışların bulunması halinde çalışmanın aralıklı olduğunu bunun aksine çalışmanın yazılı kanıtlarla ispatlanmasının gerektiğini, yazılı kanıt dışında sadece tanık anlatımları ile yetinilmeyeceğini, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olarak davacının 12.08.2004, 18.08.2004 tarihleri arasında devamsızlığı işyerine gelmemesi nedeniyle fesih edildiğini, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/11 g maddesi gereğince haklı olarak fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/211 Esas-2013/335 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının hizmet tespiti talebinin kısmen kabulü ile davacı 5501199612021 sigorta sicil no.lu ...'in davalı ... nezdinde; 01.03.1997-01.07.1997 tarihleri arasında eksik bildirilen 89 gün, 01.08.1999-31.12.1999 tarihleri arasında eksik bildirilen 75 gün, 01.09.2003-22.07.2004 tarihleri arasında eksik bildirilen 85 gün süre ile 506 sayılı Kanun'a tabi olarak sürekli ve kesintisiz hizmet aktine istinaden asgari ücret ile çalıştığının tespitine, davacının belirtilen tarihler arasındaki eksik çalışmalarının, davalı SGKB'na bildirilen diğer çalışmaları ile birleştirilmesine, davacının 1991-17.11.1996 tarihleri arasındaki dönem ile ilgili hizmet tespiti isteği ve askerlik sonrası 01.08.1999 öncesi sürede çalışması olmadığından (18.11.1996 - 31.12.1996), (01.03.1997 - 01.07.1997), (01.08.1999 - 18.02.2004) arası dönemler dışındaki süreler ile ilgili hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 26.05.2015 tarihli ve 2015/1564 Esas-2015/11941 Karar sayılı ilamı ile davacının şahsi sicil dosyası, hizmet cetveli, davalı işyerinin sicil dosyası ve ihtilaflı döneme ilişkin ücret ve dönem bordrolarının tamamı ile tanıkların hizmet cetvellerinin getirtilmesi, ihtilaflı dönemde davacının öğrenci olup olmadığının araştırılması, ondan sonra ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurulması, komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarının alınması, davacının başlangıçta çırak olup olmadığının, çıraksa hangi tarihe kadar çırak olduğunun, ihtilaflı dönemde öğrenci olduğu süre var ise çalışmalarının bu dönemde tam zamanlı mı (full time) yoksa kısmi zamanlı mı (part time) olduğunun tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece 01.04.2019 tarihli ve 2015/467 Esas - 2019/224 Karar sayılı kararla; davanın kabulüne, davacının hizmet tespiti talebinin kısmen kabulü ile davacı 5501199612021 sigorta sicil no.lu ...'in davalı ... nezdinde; 01.07.1991-01.07.1997 tarihleri arasında eksik bildirilen 2057 gün, 01.03.1999-31.12.1999 tarihleri arasında eksik bildirilen 225 gün, 01.09.2003-22.07.2004 tarihleri arasında eksik bildirilen 85 gün süre ile 506 sayılı Kanun'a tabi olarak sürekli ve kesintisiz hizmet aktine istinaden asgari ücret ile çalıştığının tespitine, davacının belirtilen tarihler arasındaki eksik çalışmalarının, davalı SGKB'na bildirilen diğer çalışmaları ile birleştirilmesine, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal tarihi olan 26.08.1995 olduğunun tespitine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2.Dairemizin 26.01.2021 tarihli ve 2020/5373 Esas - 2020/683 Karar sayılı ilamı ile davacının öğretim durumu, en son hangi okuldan mezun olduğu, kalfa ruhsatını ne zaman aldığı, mezun olduğu son okul ve öğrenim süreleri belirlenerek, talep tarihinde öğrenci olup olmadığının belirlenmesi, ücret ödeme belgelerinin araştırılması, Eczaneler ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca, eczanelerde çalışan personelin, personel defterine kaydının mecburi olması karşısında, davacının davalı işverene ait eczanenin personel defterine kayıtlı olup olmadığının araştırılması, davacının çalışan olarak adının Eczacılar Odasına, hastanelere, kolluğa vs. bildirilip bildirilmediğinin, bildirilmiş ise hangi tarihten itibaren bildirildiğinin sorulması, ilgili Eczaneler Odasından dava konusu döneme ilişkin nöbetçi listesi istenilerek davacının nizalı dönemde çalışmasının olup olmadığının tespit edilmesi, ihtilaflı dönemde davalı Eczanenin teftişine ilişkin raporların getirtilmesi, bu raporlarda davacının çalışmasına ilişkin herhangi bir kayıt olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar