muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1481, Karar No: 2025/5716, Tarih: 14.04.2025

7- Bu konuda bir kısım AİHİM kararlarında "...her türlü sağlık hizmetlerinin ücretsiz olarak temin edilmesi arzu edilse bile bu talebin karşılanabilirliğinin devletin mali kaynaklarıyla ilgili bir mesele olduğu, başvurucunun nüfusun geneline sunulan sağlık hizmetinden aynı şekilde yararlandığını, bu nedenle başvurunun dayanaktan yoksun olduğunu, devletin kısmen de olsa tedavi masraflarını üstlenmesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösterdiğini, geri kalan kısmın karşılanması kararının ise o devletin politikalarıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Nitecki/Polonya (21.3.2002)", "...Kronik böbrek yetmezliği hastalığı sebebiyle hemodiyalize bağlı olan başvurucunun tedavi masraflarının daha evvel tamamen devlet karşılamakta iken, hastanelere ayrılan bütçenin azalması nedeniyle tedavilerinin bir kısmını kendilerinin ödemek zorunda kalmaları 2. maddenin ihlali olarak görmemiştir. Pentiacova/Moldova (4.1.2005), "...Nüfusun geneline yönelik sağlık hizmetleri kapsamında, bireylerin sağlık hizmeti ve ilaç giderlerinin devletçe karşılanması gerektiğini ilkesel olarak vurgulamakla birlikte, resmi ilaç listesinde olmayan bitkisel ilaçların devletlerce karşılanmasının mahkemece dayatılamayacağını belirterek başvuruyu reddetmiştir. Scialacqua/İtalya 1.7.1998" ilaçların ödenmesi konusunda devletlere takdir hakkı tanıdığı anlaşılmaktadır.

8-Kanun tarafından tıbbı cihaz ve ilaçların finansmanı konusunda yetki verilen Kurumun yetkisini ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez. Bu bakımdan yargı kararı ile bir ilacın ödenebilmesi için yukarıda yapılan açıklamalar ışığında öncelikle tüm faz çalışmalarını tamamlamış, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... öneme haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunmaktadır.

9-Mahkemece, her ne kadar rapor alınmak suretiyle karar verilmiş ise de alınan rapor içeriğine göre ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun yöntemince belirlenmediği anlaşılmaktadır.

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C- Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonun belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi, yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise, öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise, mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen verilerde gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G- Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan ( hasta çocuk ise Çocuk Göğüs Hastalıkları veya Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, hasta çocuk değilse Göğüs Hastalıkları veya İç Hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H) Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... öneme haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3834, Karar No: 2024/555, Tarih: 22.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3834 E.  ,  2024/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1809 E., 2023/1036 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi ile sanığın beraati kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suça konu bina ve arazisinin 2001 yılında katılan tarafından satın alındığına ve zilyetliğinin katılana ait olduğuna yapının sanık tarafından zorla 2019 yılından bu yana kullanıldığına, katılanın bu arazi ve binayı aile arasında miras yoluyla sanığın kardeşi olan Fatma Günay'a kalması sonrası sanığın kardeşinden satın aldığına ve kullanımının katılana ait olduğuna, 2001 yılından itibaren aralıksız olarak kullanıp ecrimisil bedellerini ödeyen kişinin katılan olduğuna, 2014 ile 2019 yılları arası ecrimisil bedellerinin katılan tarafından ödendiğine, sanığın bu gayrimenkul üzerinde herhangi bir tasarrufunun olmadığına, katılanın tapulu arazisi üzerindeki yapının üçüncü kişilerce yıkılamayacağına, katılanın tapulu parseli üzerinde bulunan ve satın aldığı yapının sanık tarafından izinsiz ve mahkeme kararı olmadan sanık tarafından yıkılmasının suçun unsurlarını fazlasıyla oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay katılana ait Seydikemer ilçesi Zorlar mahallesi 260 ada 5 parselin bir kısmında tescil edilmemiş tek katlı yapı bulunduğu, söz konusu yapının bulunduğu arazinin bir kısmının katılana ait, bir kısmının ise dere yatağı olarak hazineye kayıtlı olduğu, katılanın araziyi ve yapıyı bütün olarak satın aldığı, sanığın dere yatağı üzerinde hukuken korunmaya değer bir hakkı bulunmadığı, sanığın katılanın tapulu malı olan taşınmazına zarar vermek kullanımı engellemek ve tel çekmek suretiyle üzerine atılı mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu yapının bulunduğu arazinin bir kısmının katılana ait olduğu, bir kısmının ise dere yatağı niteliğinde bulunup hazine adına kayıtlı olduğu, katılanın söz konusu araziyi ve yapıyı bir bütün olarak satın aldığı, sanığın savunmasının aksine dere yatağı ve bu kısma tekabül eden yapı üzerinde hukuken korunmaya değer bir hakkının bulunmadığı, sanığın katılan adına kayıtlı bulunan araziye girmek ve katılana satılmış olan yapının bir kısmını yıkmak suretiyle eylemi sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu edilen tek katlı binanın yıkıldığı belirtilen kısmının Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin sınırları dahilinde, keşif esnasında mevcut olan tek katlı binanın (yıkılan kısımdan geriye kalan) ise, Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin sınırları dahilinde kaldığı, 16,52 metre karelik bölümü sanık tarafından yıkılan suça konu binanın diğer kısmının 1980 yılından itibaren sanık tarafından kullanılan Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmaz içerisinde kaldığı, sanığın 1980 yılından itibaren bir bütün olarak kullandığı taşınmaz bütünü kapsamında kalan, babası ve kendisi tarafından kullanılan tek katlı binanın katılana ait Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin üzerinde kalan 16,52 metre karelik bölümünü yıkmaktan ibaret eyleminde sanığın katılanın taşınmazına yönelik olarak zapt ve tasarruf kastı ile hareket ettiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair somut delil bulunmadığından atılı suçtan beraatına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu edilen tek katlı binanın yıkıldığı belirtilen kısmının Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin sınırları dahilinde, geri kalan kısmının ise, Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin sınırları dahilinde kaldığı, sanığın savunmasında suça konu binayı kendisinin yaptığını ve ailesiyle birlikte kullandığını iddia ettiği, tanık beyanlarının savunmayı doğrular nitelikte olduğu, sanığın kendisinin yaptığı binanın katılana ait taşınmaz içerisinde kalan kısmın yıkmaktan ibaret eyleminde atılı suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilerek bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/1809 Esas, 2023/1036 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4275, Karar No: 2018/4898, Tarih: 04.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4275 E.  ,  2018/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 21.03.2013, 08.05.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2503, Karar No: 2019/5592, Tarih: 19.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2503 E.  ,  2019/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15/12/2016 gün ve 2015/880 - 2016/936 sayılı kararı bozan Daire'nin 12/02/2019 gün ve 2017/2061 - 2019/1078 sayılı kararı aleyhinde davalı TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, yönetimi davalı elinde olan ve Antalya Limanı işletme hakkını elinde bulunduran ...nin hisselerinin %99.99'unun 31.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi uyarınca aynı alanda faaliyet gösteren Akdeniz Liman İşletmeleri A.Ş. tarafından satın alındığını, daha sonra hisseleri devir alınan şirketle hisseleri devir alan şirketin hisseleri devir alınan şirket nezdinde birleştiğini, öncesinde hisseleri devir alınan şirketin borçlarından dolayı yönetimine davalı tarafından el konulduğunu, bu şirketin davalıya borçlarını muhtelif tarihlerde ödeyerek tasfiye ettiğini, hatta davalı tarafından atanan yönetim kurulunun davalıya 19.07.2006 tarihinde bir yazı yazarak borçların tamamen ödendiğini, mutabakatın yapılmasının bildirildiğini, tasfiye sonrasında 31.10.2006 tarihli hisse devrinden çok kısa bir süre önce 13.10.2006 tarihinde kur farkından kaynaklandığı tahmin edilen 313.072 USD'nin ödenmesinin davalı tarafından istendiğini, zaten davalı tarafından atanan yöneticilerin kayıtsız şartsız olarak anılan USD'nin TL karşılığı 452.094.27 YTL'yi hemen ödediklerini, fazladan ödeme yaptıklarını, ayrıca sözleşme öncesi doğmuş ecrimisil borcunu müvekkili tarafından ödendiğini, hisse devir sözleşmesi uyarınca bundan da davalının sorumlu olduğunu, isteme rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 313.072 USD'nin aynen olmadığı takdirde YTL karşılığının ve 48.800.00 YTL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ecrimisil bedeli olarak dava konusu edilen miktar yönünden verilen karar kesinleşmiş olmakla, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının sair alacak taleplerinin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı TMSF vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ecrimisil bedeli olarak dava konusu edilen miktar yönünden verilen karar kesinleşmiş olmakla, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının sair alacak taleplerinin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı TMSF vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasındaki protokole dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 14.05.2013 tarih 2011/6943 E. 2013/9890 K. sayılı bozma ilamında “...davacının, işbu davasında, Akdeniz Liman İş. A.Ş. ile birleşmesinden önceki dönemde ve yönetimin davalı TMSF’nin atadığı kişiler elindeyken, davalıya olan borcunu tasfiye etmesine rağmen borçlu olmadığı halde, kendisinden 323.072.00 USD'nin haksız yere tahsil edildiğini ileri sürdüğü, başka bir anlatımla, hisse devir protokolünden önce, protokolden tamamen bağımsız şekilde borcunun bitmesine rağmen kendisinden haksız yere tahsilat yapıldığını öne sürdüğü, mahkemenin kabulünün aksine, bu istemin 31.10.2006 tarihli protokolle bir ilgisi bulunmadığı, davalı TMSF’nin, birleşme öncesi dönemde davacı şirkete el koyduğu, borcun ödenmesine dair bu dönemde protokol imzaladığı dikkate alınıp, davacının 313.072 TL ödemesinin yerinde olup olmadığının, başka bir anlatımla davacı ödemesinin gerçek bir borç ödemesi niteliğinde bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi...” gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporu benimsenerek verilen ikinci kararın da “hükme esas alınan rapora hesap yönünden ciddi itirazlar bulunduğu halde bu itirazları karşılayacak ek rapor ya da yeni bir rapor alınmadığı gerekçesiyle” Dairemizce ikinci defa bozulmasından sonra mahkemece Dairemizin ikinci bozma ilamına uyularak tarafların itirazlarını karşılamak üzere alınan ikinci ek raporda, Garipoğlu Şirketler Grubu ile davalı TMSF arasında imzalanan ve davacı ...nin de imzasının bulunduğu 12.08.2004 tarihli protokol hükümleri ile tarafların ibraz ettikleri belge, defter-kayıt ve hesap tabloları incelendikten sonra davacı ile davalı arasındaki hesaplamalarda farklılıklar bulunduğu, davacının yaptığı kayıtların izaha muhtaç olduğu, davacı tarafın izahat vermesi halinde belirleme yapılabileceği yönünde görüş bildirilmesine rağmen davacı vekilince bu konuda bir izahat verilmediği, yine ek bilirkişi raporunda davalı tarafça sunulan tablodaki hesaplamanın ise tarafların imzasını taşıyan 12.08.2004 tarihli protokolün ilgili hükümlerine göre denetimi yapıldığında hesaplama sonunda, davalı TMSF’nin davacıdan fazla tahsilat yapmadığının anlaşıldığının bildirilmesine ve mahkemece de anılan bu ek rapora göre karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile davacı yararına bozulmuş olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.02.2019 tarih, 2017/2061E. 2019/1078 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.02.2019 tarih, 2017/2061E. 2019/1078 K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 13,00 TL'nin davacıdan alınmasına, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26704, Karar No: 2010/31532, Tarih: 23.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26704 E.  ,  2010/31532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

12.11.2006 tarihli tutanakta sanığın uygulama noktasına gelirken zikzaklar çizdiğinin, dur ihtarına rağmen alkolün etkisiyle fark etmeyerek devam ettiğinin, takiple durdurulduğunda sürücüsünün ayakta duramayacak kadar alkollü olduğunun, konuşurken peltek peltek konuştuğunun belirtilmesi, tutanak tanığının tutanağı doğrulaması, sanığın 2.19 promil alkollü olması karşısında; tebliğnamedeki bir nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 Sayılı TCK.nın 53/1.maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilen hak yoksunluklarının hangilerinin ne kadar süre ile uygulanması gerektiğinin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki iki nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.