muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14507, Karar No: 2012/4145, Tarih: 06.03.2012

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin .... Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren ...’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakta yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken; devir sonrasında ... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise.... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; .... iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından ...’na devir tarihlerine göre,...görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri

ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; memur olarak aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından ...’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 09.10.2008 tarihinde başladığı gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davacının husumet yönelttiği ....hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7277, Karar No: 2020/658, Tarih: 04.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7277 E.  ,  2020/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi borçlusu olan davalı ... hakkında başlatılan icra takibinde maaşına haciz konulduğunu, ancak ilgili kurumdan gelen yazıda, diğer davalı bono alacaklısı ...’nın haczinin ilk sırada olduğunun bildirildiğini, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, bononun tek başına alacağın varlığını ispata yeterli olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasının ilk sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ..., takibe konu bononun muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı ...’nin takibinin, davacı bankanın takibinden sonra olduğu, takibin dayanağı olan bononun tek başına alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, her zaman düzenlenebileceği, davalıların kardeş oldukları, alacağın gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı ...’nun maaşından kesilerek davalı ...’ya ödenen paranın, yargılama gideri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere davacı bankanın alacaklı bulunduğu icra dosyasına ödenmesine, kesintiden artan kısım olması halinde davalı ...’ya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1) Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK'nın 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalı tarafa yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalı tarafa yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalıların diğer itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/52, Karar No: 2017/14264, Tarih: 07.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/52 E.  ,  2017/14264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık ... hakkında silahla tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, bu kararlara yönelik temyiz talebinin itiraz olarak kabulü ile CMK'nin 231/12. maddesince gereğince Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenip 08/09/2014 gün ve 2014/761 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat

olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümlerin TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarından "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık savunmasında panik atak rahatsızlığı olduğunu, ilaç kullandığını, raporları bulunduğunu ileri sürüp Tekirdağ Devlet Hastanesi psikiyatri polikliniği defter kaydında "paranoid kişilik bozuklukları" teşhisiyle ilaç reçetesi verilen sanık hakkında düzenlenen Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 22/01/2014 günlü "Epikriz(Psikiyatri)raporunda” TCK’nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir psikiyatrik hastalığının bulunmadığı, anksiyete bozukluğu tanısı ile psikiyatrik poliklinik takibinin önerildiği belirtilmiş ise de, raporda suç tarihi itibariyle bir değerlendirmede bulunulmadığından ve yukarıda belirtilen Tekirdağ Devlet Hastanesi’nin poliklinik defter kaydı da nazara alınarak sanığın tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek suç tarihinde ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1525, Karar No: 2017/3704, Tarih: 06.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1525 E.  ,  2017/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürme, muhtelif hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma, mala zarar verme suçlarından Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...’nin atölyede işini bitirip çıkarken iç çamaşırının içinde 2 adet zımpara bulunması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-g maddesi gereğince 11 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 28/02/2017 tarihli ve 2017/127 sayılı Kararına karşı yapılan şikayetin reddi ile verilen disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Burdur İnfaz Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2017/233 esas, 2017/288 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli ve 2017/326 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- Her ne kadar hükümlünün atölyede işini bitirip çıkarken iç çamaşırında 2 adet zımpara bulunması sebebiyle 5275 sayılı Kanunun 44/3-g maddesi gereğince 11 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan maddenin 3. fıkrasında “Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler”in;

“a) İsyan çıkartmak.

b) Kuruma ağır zarar vermek.

c) Kasten yangın çıkarmak.

d) Adam öldürmek veya öldürmeye kalkışmak.

e) Hükümlü ve tutukluları kasten veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamak ile görevlileri her türlü kasten yaralamak.

f) Cinsel saldırıda veya çocuklara karşı cinsel istismarda bulunmak, bu suçlara kalkışmak veya cinsel tacizde bulunmak.

g) Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.

h) Görevlileri veya hükümlü ve tutukluları rehin almak.

ı) Firar etmek veya tünel kazmak.

j) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları gerçekleştirmek için nüfuz kullanarak grup oluşturmak.

k) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol, işaret ve benzeri eşyayı kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek.

l) Suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak veya yaptırmak.

m) Kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet vermek.”

j) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları gerçekleştirmek için nüfuz kullanarak grup oluşturmak.

k) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol, işaret ve benzeri eşyayı kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek.

l) Suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak veya yaptırmak.

m) Kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet vermek.”

şeklinde tarif edilerek sayıldığı, bu eylemlere bakıldığında öngörülen disiplin cezasıyla orantılı ve uyumlu olarak belirlendiği, hükümlünün fiilinin anılan fıkrada düzenlenen eylemlerle aynı ağırlıkta olmadığı ve anılan Kanunun “Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren” fiillerin düzenlendiği 44/2. maddesinin “g” bendinin “Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü "eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak” disiplin suçunun tanımına uyduğu,

2- 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanununun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından verilen 11 gün hücre hapsi cezası yönünden yalnızca reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına karar verilemeyeceği, gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13/06/2017 gün ve 94660652-105-15-5517-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli ve 2017/326 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12532, Karar No: 2011/7216, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12532 E.  ,  2011/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davanın kabulüne” denilmiş, gerekçeli kararda “talebin kabulü ile davalının Konya 12.İcra Müdürlüğünün 2008/8686 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 3.832.78.-TL asıl alacak,521.68.-TLM faiz ve 26.08.-TL BSMV olmak üzere toplam 4.380.54.-TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %61,11 oranında temerrüt faizi uygulanmasına, iptal edilen asıl alacağın %40’ı oranında hesap edilen 1.533.-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine “denilerek, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Şöyle ki, davacının talebi, davalının itirazının iptali, takibin devamı ve borçlunun %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesi şeklindedir. Kısa kararda davanın kabulüne denildiği halde, gerekçeli kararda iptal edilen asıl alacak 3.882.78.-TL üzerinden %40 tazminata hükmedilerek, kısa kararla gerekçeli karar arasında %40 icra inkar tazminatının esas alınacağı miktar konusunda HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık oluşturulmuştur. Bu nedenle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5160, Karar No: 2015/1793, Tarih: 25.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5160 E.  ,  2015/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık .. hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık .. suçunun sabit olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık .. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 155,00.TL'lik kısmın çıkarılmasına ve mahkum olan sanıktan tahsili gereken yargılama gideri toplamının "981,69.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/03/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 26/03/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.