muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10001, Karar No: 2024/1842, Tarih: 18.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun yaşı gözönüne alındığında kurulan kişisel ilişki süresinin ve şeklinin çocuğun yüksek yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21182, Karar No: 2012/17437, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21182 E.  ,  2012/17437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırkağaç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/8713, Karar No: 2012/1459, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8713 E.  ,  2012/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/2005-02/09/2005 ve 16/12/2006-28/02/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 10/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14393, Karar No: 2016/2804, Tarih: 14.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14393 E.  ,  2016/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2015 tarih ve 2014/160-2015/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, bankada hesap açtırarak hazine bonosu aldığını, müvekkilinin yanında çalışan kişinin, davalı bankadaki hesaplardan, banka çalışanları gerekli dikkati ve özeni göstermediğinden çeşitli tarihlerde çeşitli miktarlarda paralar çektiğini, bu ödemelerden müvekkilinin haberinin olmadığını, bahse konu paraların yasaya aykırı şekilde ödenmiş olmasından banka ve istihdam ettiği kişilerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile 47.500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazı ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kararın kesinleşmiş olması nedeni ile davalının derdestlik itirazının reddine, dava zamanaşımı süresinin Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince 10 yıl olduğu, zamanaşımının gerçekleşmediği, ilk davada hüküm altına alınan miktar düşüldükten sonra %50 kusur oranına göre talep edilebilecek miktarın 57.500 TL olduğu gerekçesiyle her bir eylem tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.954,78 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1988, Karar No: 2014/3635, Tarih: 24.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1988 E.  ,  2014/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası AŞ. Vek. Av. ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 31.12.2012 gün ve 2012/157 E. - 2012/403 K. Sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Davalı ..., 09.12.2013 havale tarihli dilekçesinde temyiz harcını ödeme imkanı olmadığını bildirip, adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334.-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Dosya kapsamına göre mevcut belgeler, davalının kendisi ve ailesinin geçmini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun oldukları yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalı ...'ın adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı ... tarafından Harçlar Kanunu'na göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24365, Karar No: 2014/19157, Tarih: 28.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24365 E.  ,  2014/19157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/17254

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2011/114 (E) ve 2011/708 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların suç tarihinde müştekinin sorumlusu olduğu marketin içki reyonundan aldıkları iki adet içkiyi poşete koyup dışarı çıkarırken sanık H.. Ç..'ın içkilerle birlikte olayın başından itibaren kendilerini takip eden güvenlik görevlisi tarafından yakalandığı, diğer sanığın kaçtığı, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-Sanık A.. S..'nun suça doğrudan iştirak ettiği gözetilerek TCK'nun 37. maddesi yerine aynı kanunun 39. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ç.. müdafii ve sanık A.. S..'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Sanık A.. S..'nun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın muhafazasına 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33665, Karar No: 2019/14834, Tarih: 12.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33665 E.  ,  2019/14834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın telefoncuda tanıştığı sanıkla çay ocağında çay içtiği sırada, sanığın katılanda bulunan telefonun özelliklerinin neler olduğunu sorarak katılandan telefonunu istediği, daha sonra ise tanıdığı telefoncunun olduğunu söyleyerek katılana ''telefonuna program yükletip geliyorum'' dediği, giderken de katılana elinde bulunan laptop çantasını vererek ''bunu sıkı tut, bu benim hayatımdır'' dediği ve bu surette üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın hile ile katılanda güven sağlayarak aldığı telefonla ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile, suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2)Hükümde uygulama maddesinin “TCK’nın 155/1 maddesi” olarak gösterilmesi gerekirken “TCK’nın 155/2 maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle karışıklığa sebep olunması,

3)Sanığın adli sicil kaydında görünen tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağırı olan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/1124 Esas, 2011/624 karar sayılı, 03/04/2012 kesinleşme tarihli ilamı yerine, Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.10.2011 tarih ve 2010/431 Esas, 2011/478 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

4)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “17/12/2012” olarak gösterilmesi gerekirken “18/01/2013” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden ve tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/520, Karar No: 2019/219, Tarih: 19.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/520 E.  ,  2019/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 391-94

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı TCK'nın 188/3-4, 62, 52, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 140 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.04.2015 tarihli ve 466-156 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 07.10.2015 tarih ve 3849-32450 sayı ile;

"Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturması ayrılan şüpheli ...'te ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ilişkin, bu kişinin soyut beyanı dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 29.02.2016 tarih ve 391-94 sayı ile;

"Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturması ayrılan şüpheli ...'te ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ilişkin, bu kişinin soyut beyanı dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 29.02.2016 tarih ve 391-94 sayı ile;

"...Somut olayda yukarıda yazılı gerekçeler doğrultusunda Yeni Mah. Dede Korkut Sokak içerisinde bulunan metruk bina içerisinde Halil isimli şahsın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair istihbari bilgiler üzerine Emniyet görevlileri tarafından olay yerine gidildiğinde metruk bina içerisinde uyuşturucu bağımlısı oldukları değerlendirilen şahısların görülmesi üzerine polisler tarafından ... isimli şahıs yakalanmış, elinde birşey olduğu fark edilerek Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/569 D. iş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada suça konu eroin maddesi ele geçirilmiş, mahkeme kararına istinaden eroine el konulmuştur. Aynı yerde bulunan dosyamız sanığı ... olayın sıcağı sıcağına ... tarafından teşhis edilmiş, ...... gerek soruşturma aşamasında, gerek yargılama aşamasında istikrarlı bir şekilde üzerinde bulunan eroin maddesini 15TL karşılığında sanıktan aldığını söylemiştir. Aşamalarda sanık ile ...... arasında husumet olduğuna ilişkin herhangi bir delil ileri sürülmemiştir. ...... ile aynı yerde bulunan sanığın üzerinde mahkeme kararına istinaden yapılan aramada 110TL'si 5 ve 10TL'lik banknotlardan oluşan toplam 210TL kağıt para da ele geçirilmiştir. Tüm bu deliller doğrultusunda tanık ...... hakkında daha önceden alınan istihbari bir bilgi olmaması göz önüne alındığında bu şahsın üzerinde yapılan aramanın kaynağı mahkemenin önleme araması kanun ve yasaya uygundur. Arama sonucunda ele geçirilen eroin maddesinin de hukuka aykırı bir şekilde elde edildiğini söylemek mümkün değildir. Tanığın sanığı soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçlaması ve tanık ile sanık arasında herhangi bir husumet olmaması, uyuşturucu madde ticareti suçunda delil elde etmekteki zorluk birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemi mahkememizce sabit görüldüğü..." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek, önceki hükümde olduğu gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2016 tarihli ve 96289 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 680-1125 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 28.03.2017 tarih ve 32-1235 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay Yakalama ve El koyma tutanağına göre; KOM Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti ve kullanımını önlemeye yönelik yapılan çalışmalarda, Yeni Mahalle, Dede Korkut Sokak içerisindeki metruk binada 20 yaşlarında, Halil isimli, esmer bir şahsın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair istihbarat bilgisi elde edildiği, 12.07.2014 tarihinde saat 11.30 sıralarında söz konusu sokakta yapılan kontrollerde uyuşturucu madde bağımlısı olduğu değerlendirilen şahısların ekip otosunu görünce telaşlı bir şekilde metruk bina içerisine girdiklerinin görüldüğü, görevlilerce metruk binaya gidilerek yapılan kontrollerde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evresinde ayırma kararı verilen ...'in elinde bir şey olduğunun fark edildiği, Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin önleme araması kararına istinaden yapılan aramada kitap kâğıdına sarılı suç konusu eroinin ele geçirildiği, ...'in, üzerindeki eroini ismini Halil olarak bildiği bu şahıstan 15 TL karşılığında satın aldığını beyan edip başında şapka, üzerinde mavi çizgili gömlek ve kot pantolon bulunan kişiyi görevlilere gösterdiği, yapılan kimlik tespitinde şahsın ... olduğunun tespit edildiği, adı geçenin üzerinde yapılan aramada 110 TL'si 5 TL ve 10 TL'lik banknotlardan oluşan toplam 210 TL'nin bulunduğu, yapılan aramalarda diğer kişilerin üzerinde başkaca suç unsuruna rastlanılmadığı,

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 21.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 0,02 gram ağırlığında olan maddenin net 0,006 gram eroin olduğu

Konya 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 07.07.2014 tarihli ve 569 değişik iş sayılı önleme araması kararının olay tarihi ile yerini kapsadığı,

Anlaşılmıştır.

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 21.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 0,02 gram ağırlığında olan maddenin net 0,006 gram eroin olduğu

Konya 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 07.07.2014 tarihli ve 569 değişik iş sayılı önleme araması kararının olay tarihi ile yerini kapsadığı,

Anlaşılmıştır.

Tanık ... kollukta; günlük 2-3 paket eroin kullandığını, üzerinde ele geçen eroini polislerin metruk binaya girmelerinden önce 15 TL karşılığında sanıktan satın aldığını, metruk binada buluştuklarında sanığın kendisine ne kadarlık uyuşturucu madde istediğini sorduğunu, 15 TL'lik alacağını söylediğinde cebinde bulunan yaklaşık 2 gramlık eroin paketini açıp kendisine bir miktarını verdiğini, aldığı eroini içeceği sırada polislerin geldiğini, sanığın polislerin geldiğini fark edip üzerindeki eroini çöplerin içerisine sakladığını, polislerin burada arama yaptıklarını ancak eroini bulamadıklarını, sanık ile aralarında husumet bulunmadığını, mahkemede farklı olarak; sanığın polisleri fark edince elindeki uyuşturucu maddeyi yanında bulunan Hasan isimli kişiye verdiğini, eroine tam olarak ne olduğunu bilemediğini, eroinin çöplerin arasına konulduğunu düşündüğünü ifade etmiştir.

Sanık ...; tanık ......'ı tanımadığını, adı geçeni sadece metruk binada uyuşturucu kullanırken gördüğünü, günlük 8-10 paket eroin kullandığını, kullandığı eroini açık kimlik bilgilerini bilmediği Sedat isimli kişiden satın aldığını, aldığı eroini kullanmak için Dede Korkut Sokak üzerindeki metruk binaya gittiğini, içeride yaklaşık 10 kişinin bulunduğunu, eroini kullandıktan sonra polislerin geldiğini, polislerin metruk binaya gelip 10-15 kişinin kimliklerini kontrol ettiklerini, daha sonra kendisini yakalayıp ekip arabasına götürdüklerini, tanık ......'ın da ekip arabasında olduğunu gördüğünü, polislerin diğer kişileri gönderdiklerini, kimseye eroin satmadığını, tanık ......'ın neden kendisini suçladığını bilmediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin suç tarihininde yürürlükte bulunan 3 ve 4. fıkraları;

“(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, on yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindedir.