muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7018, Karar No: 2017/16825, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7018 E.  ,  2017/16825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3767, Karar No: 2020/2662, Tarih: 25.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3767 E.  ,  2020/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi - manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...’in hamileliliğinin 2. ayında davalı hastaneye giderek hamilelik dönemi kontorellerini yaptırdığını, 13/09/2011 tarihinden 2012 Ocak ayı ortalarına kadar davalı hastane doktorlarından ... ...’nun tıbbi yardımın devam ettiğini, hamileliliğin 6. ayında şeker yüklemesi yapıldığını, olağan kontrollerde bir sorun olmadığı söylenmesine rağmen teste müteakiben normalin dışında şişlik oluştuğunu ve kilo alımı olduğunun ortaya çıktığını, bu aşamadan itibaren bebeğin gelişiminin yavaşlamaya ve normal seviyesinden gerilemeye başladığını, 24. haftada meydana gelen olağan dışı değişiklikler üzerine davalı doktorun herhangi bir test ve tetkik yaptırmaksızın sadece protein takviyesi ile beslenmesi gerektiğini belirttiğini, taleplerine rağmen kan ve idrar tahlileri yaptırılmayıp sebebinin araştırılmadığını, ayrıca tansiyon kontrolünün yapılmadığını, davalı doktorun yönlendirmesine takiben doğumun Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde gerçekleştiğini, doğum öncesinde anne idrarındaki protein fazlalığının hamilelik zehirlenmesine yol açması nedeniyle anne ve bebeğin yaşamı tehlikeye girdiğinden acil olarak doğuma alındığını, bebeğin prematüre doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik ... için 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 29/01/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi - manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı ... kuruluşları için de geçerlidir. Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan alınan raporun sonuç kısmında, dava konusu olayda davalı hekimin uygulamalarının tıp bilimince genel kabul görmüş ilke ve kurallara uygun olduğu, ayrıca kişinin doğum esnasında yaşadığı ... problemleri ve bebekteki gelişim geriliği ile davalı hekimin eylemleri arasında tıbben nedensellik bağının bulunmadığı, ilgili ... çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı şeklinde görüş bildirilmiştir. Davacılar bilirkişi raporuna itiraz ederek yeniden rapor alınmasını istemişledir. Mahkemece, davacıların rapora itirazları karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir

... problemleri ve bebekteki gelişim geriliği ile davalı hekimin eylemleri arasında tıbben nedensellik bağının bulunmadığı, ilgili ... çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı şeklinde görüş bildirilmiştir. Davacılar bilirkişi raporuna itiraz ederek yeniden rapor alınmasını istemişledir. Mahkemece, davacıların rapora itirazları karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir. O halde, Mahkemece; üniversitelerin ana bilim davalından, davacıların itirazlarını karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların teşhis ve tedavide gerekli özen ve dikkate gösterip göstermediği, hastanın takibinin tıp kurallarına uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28656, Karar No: 2012/536, Tarih: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28656 E.  ,  2012/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; "Davanın kısmen kabulüne,

a) 6.12.2010 tarih, saat 14.00-14.10 arasında yapılan .. Köyü ... ada, . parsel, . Blok, 2 nolu bağımsız bölümün satışına ilişkin ihalenin feshine,

b) 6.12.2010 tarih, saat 14.20-14.30 arasında yapılan ....Köyü . ada, . parsel,. Blok, 5 nolu bağımsız bölümün satışına ilişkin ihalenin feshine,

c) 2.12.2010 tarih, saat 15.00-15.15 arasında yapılan ü Köyü ada,  parsel sayılı taşınmazın satışına ilişkin ihalenin feshine,

d) 2.12.2010 tarih, saat 14.30-14.45 arasında yapılan Köyü ada,  parsel sayılı taşınmazın satışına ilişkin ihalenin feshine,

e) 3.12.2010 tarih, saat 14.00-14.10 arasında yapılan Köyü ada,  parsel,  Blok, nolu bağımsız bölümün  satışına ilişkin ihalenin feshine,

Diğer ihalelerin feshine ilişkin taleplerin reddine" karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda yukarıda belirtilen a, b, c, d hüküm fıkralarının aynen yer almasına karşın, e fıkrasında; "3.12.2010 tarih, saat 14.00-14.10 arasında yapılan (ve devamında) diğer ihalelerin feshine ilişkin taleplerin reddine" şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son maddesi hükmü (HMK'nun 297/son maddesi) gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi (HMK'nun 294. maddesi) gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir (HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği). Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1181, Karar No: 2012/2371, Tarih: 27.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1181 E.  ,  2012/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili ile... arasında karşılıklı borç ilişkisine dayalı takiplerin bulunduğunu, adı geçenin alacaklı, müvekkilinin ise borçlu olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2314 sayılı takip dosyasına yatırılan paranın dağıtımı için bu İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveline, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17995 sayılı takip dosyasından konulan haczin dikkate alınmadığını; ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2314 sayılı takip dosyasına yaptıkları itirazın 16.10.2008 günü iptal edildiğini, kararın 20.10.2009 günü onandığını ve karar düzeltme isteminin de 8.3.2010 günü reddedilmekle kararın kesinleştiğini, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4911 sayılı takip dosyasından gönderilen haciz tezkeresinin ulaştığı 17.10.2008 tarihinde dosya alacağının kesinleşmediğini ve haczin bu nedenle geçersiz olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17995 sayılı takip dosyasından 07.05.2010 tarihinde konulan haczin ise, kesinleşmeden sonra olmakla geçerli bulunduğunu; ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/322 ve ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/2955 sayılı takip dosyalarından teminat mektupları üzerine konulan hacizlerin geçerlilik taşımadığını; öte yandan müvekkili ile borçlu arasındaki genel kredi sözleşmesine dayalı takas hakkının, sözleşmenin yapıldığı 2004 yılı itibariyle doğduğunu ve borçlunun da bunu kabul ettiğini ileri sürerek, takas hakkının kabulüne, 06.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptali ile paranın müvekkilinin alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17995 sayılı takip dosyasına gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ..... İnş. Nakl. Ltd. Şti. vekili borçlu ...’ın ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2314 sayılı takip dosyasındaki hak ve alacaklarına 17.10.2008 günü haciz koyduklarını, haczin teminat mektubu üzerinde olmadığını; itirazın iptali kararının icrası için kesinleşmeye gerek olmadığını, takas hakkının, ancak hacizden arta kalan meblağ için söz konusu olabileceğini, kaldı ki şikayetçinin takas iddiasının İcra Mahkemesi'nce reddedildiğini ve kararın onanarak kesinleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan ING Bank AŞ. vekili duruşmalara katılmış ancak esas hakkında beyanda bulunmamıştır.

Şikâyet olunan ING Bank AŞ. vekili duruşmalara katılmış ancak esas hakkında beyanda bulunmamıştır.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçlusu ... olan ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2008/4911 sayılı dosyasından, takibe vaki itirazın iptali için açılan dava sonunda verilen kararın tehiri icrası amacıyla dosyaya teminat mektubu ibraz edildiği; kararın onanması üzerine, alacaklı vekilince tazmin talebinde bulunulduğu ve paranın dosyaya aktarıldığı, bu dosyadan teminat mektubu üzerine değil “hak ve alacak” üzerine 17.10.2008 tarihinde haciz konulduğu, ilk haczin bu haciz olduğu ve sıra cetvelinin de bu dosyadan düzenlenmesinin yasaya uygun bulunduğu; şikayetçi vekilinin paranın takas nedeniyle kendi alacaklı oldukları ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17995 sayılı dosyasına gönderilmesi istemini içeren 17.05.2010 tarihli başvurusunun reddi üzerine yaptığı şikayetin, ... 2 İcra Hukuk Mahkemesinin 10.06.2010 gün ve 2010/229 E., 2010/251 K. sayılı red kararının Yargıtay’ca onandığı, takas hakkını kullanan borçlunun bu şikayeti yapmakta hukuki yararının bulunduğu, kaldırılmış bulunan ... İcra Müdürlüğünün 2008/2955 ve 2009/260 sayılı takip dosyalarının hacizlerinin sıra cetveline alınmış olmasının da başlı başına sıra cetvelinin iptali nedeni olmayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveli, belirli bir malın satış tutarının ya da haczedilen bir paranın, bu mal ya da para üzerinde rehin ya da haciz gibi öncelik ve yararlanma hakları bulunan kimseler arasında nasıl pay edileceğini gösterir. Bu itibarla, tarafların hukuki durumlarının netleştirilmesi önemlidir. Zira sıra cetveline itiraz süresinin itirazsız geçirilmesi veya itirazın reddedilmesi ile sıra cetveli artık değiştirilemez bir hal alır ve taraflar için kesinleşir. Bu itibarla, sıra cetvelinin taraflar bakımından hukuki netlik ifade etmesi önemlidir.

Somut olayda sıra cetvelinde ... 1. İcra Mahkemesi'nin 2010/508-332 E.K. sayılı dosyasından verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi şeklinde, belirsizlik yaratılması doğru değildir. Öncelikle bu dosyanın sonucu beklenerek sıra cetveli düzenlenmesi ya da bu dosya sonucunun eldeki davada tartışılması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.

Somut olayda sıra cetvelinde ... 1. İcra Mahkemesi'nin 2010/508-332 E.K. sayılı dosyasından verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi şeklinde, belirsizlik yaratılması doğru değildir. Öncelikle bu dosyanın sonucu beklenerek sıra cetveli düzenlenmesi ya da bu dosya sonucunun eldeki davada tartışılması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.

Yukarıda sözü edilen belirlilik, hacizlerin durumu ve takas suretiyle borcun sona erdiği anın tesbiti bakımından da önemlidir. Yasa yollarına başvurulması, itirazın iptali davası sonunda verilen kararın infazını durdurmaz ve kararla birlikte alacağın tahsil kabiliyeti doğar. Üçüncü kişilerdeki mal ve alacakların haczi için Yasa 89 uncu maddesi ile düzenleme yapmış ve mevcut hak ve alacakların haczi için uygulamada menkul hacizlerine ilişkin 88 inci maddenin de uygulandığına rastlanmaktadır. İcra müdürlüğü bir dosyada “borçlu” sıfatını haiz olmadığı için, bir icra dosyasına gelecek paranın haczedilmesi için 89 uncu maddenin uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla icra dosyasına gelecek paralar için, dosyaya haciz yazısı yazılması mümkündür. Açıklanan durum karşısında, icra dosyalarına gönderilen haciz yazıları ve takas anının belirlenmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21563, Karar No: 2014/15812, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21563 E.  ,  2014/15812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Kurumvekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/555, Karar No: 2019/2976, Tarih: 07.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/555 E.  ,  2019/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Otomotiv Servis ve Tic. A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23/12/2014 tarihli ve 2014/235-2014/490 E.-K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09/10/2017 tarihli ve 2016/12089-2017/6715 E.-K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10 -TL harç ve takdiren 384,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.