muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8091, Karar No: 2017/4647, Tarih: 21.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/8091 E.  ,  2017/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde feshedildiğini, davalının fesih ihbarnamesinde belirtttiği bütçenin daraltılması ile işletme gereklerinden kaynaklanan fesih gerekçelerinin gerçeklere aykırı olduğunu, yapılan fesih işleminin de geçersiz olduğunu iddia ederek, işe iadesine karar verilmesi ile kararın kesinleşmesine kadar boşta geçen 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesine, işe başlatılmama durumunda feshin ağırlığına ve kıdem süresine göre 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödenmesine yargılama giderleri ve vekalet ücreti karşı tarafa ait olmak üzere davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının kendisine verdiği 13/03/2015 tarihli ibraname de , iş kanunun 17.18.19 .20.21.22. ve 24 maddelerindeki işe iade davası dahil dava haklarından feragat ederek kendisini ibra ettiğini savunarak davacının işe iade dahil tüm yasal haklarından feragat etmiş olmakla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yapılan yargılama neticesinde, her ne kadar davalı işveren tarafından davacının iş aktinin bütçenin daraltılması nedeni ile tamamen işletme gereklerinden kaynaklanan nedenlerle fesh edildiğinin belirtildiği anlaşılmış fesih gerekçesine göre davalının iddiasını ispatlaması gerektiği görülmekle fesih şartlarının değerlendirilmesi için bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş isede; kesin süre içerisinde bilirkişi masraflarının davalı tarafça yatırılmadığı anlaşılmış, davalı tarafından başkaca bir delillede feshin haklı ve geçerli bir sebebe dayandığının ispatlanamaması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin talebi üzerine 08.12.2015 tarihli tavzih kararı ile “ boşta geçen süre ücretinin 4 ay yerine sehven 6 ay olarak, işe başlatmama tazminatının 6 ay yerine sehven 4 ay olarak belirlendiği “ gerekçesi ile boşta geçen süre ücretinin 4 ay, işe başlatmama tazminatının 6 ay olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı ve tavzih kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi belgeler ve delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerindedir.

Ancak,

D) Temyiz:

Kararı ve tavzih kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi belgeler ve delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerindedir.

Ancak,

Öncelikle HMK. nun 305/2 maddesine aykırı şekilde davalıya yüklenen yükümlülüklerin tavzih kararı ile artırılması, boşta geçen süre ücretinin yasanın açık hükmüne rağmen 4 ay yerine 6 ay olarak belirlenmesi ve mahkeme kararının dilekçe özetleri kısmında iş bu davayla ilgisi olmayan bir belediye vekilinin cevap dilekçesi özetinin fazladan yer alması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK geçici 3/2 yollaması ile HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

1-Yasaya aykırı tavzih kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2-12/11/2015 tarihli mahkeme kararının hüküm fıkrasının boşta geçen süre ücretine ilişkin 4.paragrafındaki “6” rakamının silinerek, yerine “4” rakamının yazılmasına,

3-12/11/2015 tarihli mahkeme kararının dilekçe özetleri kısmında bulunan dava ile ilgisi olmayan “davalı belediye vekili dilekçe özeti” kısmının gerekçeden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7205, Karar No: 2022/5389, Tarih: 30.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7205 E.  ,  2022/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığa haber vermeden minibüse binerek ... ilçesindeki arkadaşına giden mağdurenin seyir halindeyken sanığa mesaj atması üzerine, yol güzergahında araç tamir dükkanı olan sanığın minibüsü durdurduğu ve mağdureyi araçtan indirdiği, o sırada mağdurenin ayağı takılıp araç kapısının önüne düştüğü, yerden kalkıp yolun karşısındaki petrol istasyonuna gittikleri, oradan da sanığın mağdureyi arkadaşına bıraktığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın aşamalar boyunca değişmeyen istikrarlı savunmasının, mağdurenin mahkemedeki beyanı ile desteklendiği, ayrıca mahkemece ifadesine başvurulan minibüs şoförü kamu tanığı ...'in de sanık savunması ve mağdureyi doğrulayan beyanları dikkate alındığında, tebliğnamenin mahkumiyet yönünde bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısı'nın suçun sübutuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30911, Karar No: 2013/30861, Tarih: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30911 E.  ,  2013/30861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; sanığın kullandığı araçtan dışarıya bira şişesinin atıldığının görevli polis memurlarınca görülmesi üzerine sanığın idaresindeki aracın durdurulduğu ve alkollü olduğu halde ... kullandığının tespit edildiği, ölçülen alkol oranında 129 promil alkollü olarak ... kullandığı anlaşılan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13986, Karar No: 2011/13266, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13986 E.  ,  2011/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4816, Karar No: 2025/3118, Tarih: 19.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/4816 E.  ,  2025/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/574 E., 2021/925 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; iddia ve kabul edilen sözlerin şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğundan beraat hükmü kurulması gerektiğine, şikayetçinin, sanığa ''ukala'' demesi nedeniyle sanığın sinir ve öfke ile ''çakal'' dediği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik ve hatalı değerlendirme neticesinde karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İddia konusu eylemin aleni sayılan işyerinde işlendiği belirlenmekle, Tebliğname'deki (2) nolu bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, şikayetçiye söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğundan, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, şikayetçiye söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğundan, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5336, Karar No: 2018/656, Tarih: 30.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5336 E.  ,  2018/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle

isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ...'in polis tarafından olaydan hemen sonra gözaltına alındığında üzerinde kimlik bulunmadığı, kimlik bilgilerinin sözlü beyanı üzerine öğrenildiği ve bu kimlikle hakkında soruşturma ve kovuşturma yapıldığı anlaşılmıştır.

İddianamenin ... adına düzenlenip adı geçen hakkında hüküm kurulmasından sonra Ramazan İlmin imzasıyla cezaevi idaresi aracılığıyla İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesine hitaben verilen 16.01.2018 tarihli dilekçede, “kendi ismiyle değilde ağabeyi M.Ali İlmin adıyla yargılandığını, vicdanen rahatsız olduğunu, dosyanın kendisine ait olduğunun parmak izinden de anlaşılacağını, dosyanın kendi adına açılıp yeniden yargılanmak istediğini" ileri sürmesi, ... imzalı 03.06.2015 tarihli dilekçede de aynı yönde iddialara yer verilmesi karşısında; suçun gerçek failinin açık kimliğinin duraksamasız saptanması zorunluluğu,

2) Kabule göre de;

2) Kabule göre de;

A- TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

B- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, kimliğinde tereddüt bulunan sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13580, Karar No: 2014/15230, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13580 E.  ,  2014/15230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.