muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23496, Karar No: 2014/30193, Tarih: 11.12.2014

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, "ödeme nedeni belirlenemeyen para" gibi müphem ifadeler bulunmkata olup, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, "ödeme nedeni belirlenemeyen para" gibi müphem ifadeler bulunmkata olup, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, açıklanamayan hesap kalemlerinin detayları bankadan sorularak, dosyanın ehil bir bilirkişiye tevdii ile yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve yatırılan paraların niteliğinin tespitinden sonra oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4781, Karar No: 2016/6822, Tarih: 10.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4781 E.  ,  2016/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen hükmün, öncelikle sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine çıkarılması gerekirken doğrudan mernis adresine çıkarılarak tebliği usulsuz olduğu cihetle, sanığın öğrenme üzerine verdiği 23.09.2013 tarihli dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanığın sahte çek düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; dosya kapsamında bulunan suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, suça konu çek üzerinde alacaklı kısmında tahrifat yapıldığı, ayrıca ciranta kısımlarının silinip üzerine yeni ciranta isimlerinin yazılı olduğu tespit edildiğinden gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekecek nitelikte olduğu, aldatma niteliği bulunmadığı ve yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7655, Karar No: 2023/5104, Tarih: 02.11.2023

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocukların velâyetinin değiştirilmesini gerektirecek koşulların bulunmadığı, velâyetin annede olmasının çocukların üstün yararına olduğu, ceza mahkemesi kararıyla davacı babanın davalı anneye karşı kasten yaralama ve konutta silahlı yağma suçunu işlediğinin sabit göründüğü, ceza davasına konu olayın taraflar arasında olduğu, davacı babanın çocuklarına karşı şiddet eyleminin bulunmadığı, davalının ve çocukların kimlik bilgilerinin veya kimliğini ortaya çıkarabilecek bilgilerin gizli tutulmasına karar verilmiş olması nedeniyle baba ile çocuklar arasında kurulacak kişisel ilişkinin gizlilik kararının kalkmasından sonra geçerli olmasının uygun görüldüğü gerekçesi ile; davanın kısmen kabulüne, davacı babanın velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine, kişisel ilişki kurulması talebinin kabulü ile davalı anne ve çocuklar hakkındaki gizlilik kararının kalktığı tarihten itibaren geçerli olmak üzere velâyeti annede bulunan ortak çocuklar ..., ...... ve... ile davacı baba arasında her yıl şubat, nisan, haziran, ağustos, ekim ve aralık aylarının ikinci haftasının cumartesi günü saat 10.00'dan aynı haftanın pazar günü saat 17.00'ye kadar, her yıl yarıyıl tatilinin ikinci haftasının ilk günü saat 10.00'dan aynı haftanın son günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00’dan üçüncü günü saat 10.00’a kadar, her yıl temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan yirminci günü saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; aleyhe yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, davalının davacı baba ve onun ailesinden baskı ve şiddet gördüğünü, evden kaçarak akrabalarına sığınmak zorunda kaldığını, davacı ve akrabalarının suça meyilli olduğunu, davacı babanın asıl amacının annenin ve çocukların adresini öğrenmek olduğunu, davacının terk edilmeyi hazmedemediğini, kişisel ilişkinin ifa kabiliyeti olmadığını, kişisel ilişkinin anne ve çocukların ... güvenliğini tehlikeye atacağını ve davacının uyuşturucu kullandığını belirterek; kişisel ilişki kurulması davasının kabulü ve yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Yargıtay — Esas No: 2014/11299, Karar No: 2015/18860, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11299 E.  ,  2015/18860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlğı adına Av. R.. K.. ile 1-E.. A... adına Av. M.. H.. 2-S.. A..'ın mirasçıları; a)R.. A.. b)S.. A.. c)Hafize Arlan d) G.. Ş.. e)H.. O.. İhbar Olunan; B.. A.. adına Av. B.. O.. aralarındaki dava hakkında Karacabey 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 08.01.2014 günlü ve 2012/19-2014/6 sayılı hükmün temyizen incelenmesi, davacı Kurum ve ihbar olunan B.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamına göre, davalı S.. A.. mirasçılarını ayrı ayrı temsilen 23.08.2012 tarihli vekaletname sunulduğu, 23.05.2013 tarihli dilekçe ile bir kısım avukatların vekillikten istifa ettiklerini bildirdikleri, anılan vekaletnamede adı geçen diğer avukatların azline, istifaya, ölüme, vekilin iflası veya medeni hakları kullanma ehliyetini kaybettiğine ilişkin bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı, yargılama devam ederken Av. M. A., Av. P.Ö., Av. Y. I., Av. Itır G. Y. ve Av. B. Ç.' ın birlikte dilekçe sunmasına rağmen dosya kapsamında vekaletname ve yetki belgesinin bulunmadığı, gıyabi hükmün doğrudan davalı S.. A.. mirasçılarına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde, vekil ile takip edilen dava ve işlerde tebligatın vekile yapılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76., vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usûlüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin geciktirilmesine mahal bırakılmaksızın;

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, 23.08.2012 tarihli vekaletnamede adı geçen ve istifa dilekçesi sunmamış olan diğer avukatların vekalet görevinin sona erip ermediği, sona ermişse ne zaman sona erdiği ve nedeni açıklığa kavuşturulmalı; Av. M. A., Av. P.Ö., Av. Y. I., Av. I. G. Y. ve Av. B.Ç.'dan kesin süre içeren muhtıra ile geçerli bir vekaletname ibrazı istenmeli, sonucuna göre;

a) Bahsi geçen avukatların vekalet görevi sona ermişse ve muhtıra tebliğine rağmen diğer avukatlar tarafından vekaletname veya yetki belgesi sunulmaması halinde dosyanın aynen gönderilmesi;

b) Aksi halde davalı S.. A.. mirasçılarını temsilen belirlenen avukata, gıyabi hüküm yöntemince tebliğ edilip, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 Sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6397, Karar No: 2015/2761, Tarih: 21.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6397 E.  ,  2015/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1- Gerekçeli kararın şikayet olunan iflas idaresi adına tebliğ edildiği...tarafından vekaletname verildiği anlaşılmış olup, vekaletnameyi veren iflas idare memurunun temsil yetkisi konusunda tereddüte düşülmüştür.

İflas Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, iflas idare memurlarının isimleri ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamının sorulması, vekaletnameyi veren...nın münferiden yetkili olduğunun bildirilmesi halinde bu bent yönünde işlem yapılmaksızın dosyanın iadesi, adı geçenin başka bir iflas idare memuruyla birlikte müştereken yetkili olduğunun veya başkaca iflas idare memurlarının yetkili olduğunun bildirilmesi halinde, dosyaya isimleri bildirilen iflas idare memurlarının adı geçen avukata vermiş olduğu vekaletnamenin sunulmasının sağlanması, aksi halde gerekçeli kararın ve şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin bildirilen iflas idare memurlarına tebliği, iflas idaresini münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca birine bu kararların usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2- İflas sıra cetveline şikayet süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer şikayetçi 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve şikayetçinin tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-Şikayete konu, sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

b-Şikayetçi tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler,

c-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise şikayetçi tarafa tebliğine ilişkin belge,

d-Şikayet olunanın masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

e-Sıra cetvelinin ilan edildiği gazetenin aslı ya da tarihi anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopisi,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

c-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise şikayetçi tarafa tebliğine ilişkin belge,

d-Şikayet olunanın masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

e-Sıra cetvelinin ilan edildiği gazetenin aslı ya da tarihi anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopisi,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24398, Karar No: 2015/7141, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24398 E.  ,  2015/7141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/160-2014/269

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın VEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1)Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin (% 1)' ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü olduğunun kabulü ile irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9462, Karar No: 2021/12383, Tarih: 13.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9462 E.  ,  2021/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesinde 1962 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 38 parsel sayılı 5.520,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla niteliğinde dava dışı gerçek kişi adına tesbit edildikten sonra, Pendik Kadastro Mahkemesinin 2003/41 Esas - 2005/21 Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2007/633 Esas - 10661 Karar sayılı düzelterek onanması neticesinde hükmen orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, müvekkili olan davacının ... İlçesi ... Mahallesi 38 nolu parseli 20 yıldır kullanmakta olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 160 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan çalışmada, daha önce mahkeme kararı ile orman olarak tesciline karar verilen ... İlçesi ... Köyü 38 parsel sayılı taşınmazın LXXV nolu 2/B parseli içerisinde orman sınırları dışarısına çıkarıldığını, ancak daha sonra orman tahditi içerisinde bırakıldığını ileri sürerek, taşınmazın 2/B alanı olarak orman dışına çıkartılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmekle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 30.04.2018 tarihli ve 2017/2766-2018/589 Esas-Karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davacıdan peşin alınan 35.90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23.40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca davalı ... İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/834, Karar No: 2013/308, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/834 E.  ,  2013/308 K.**

* MESKEN NİTELİKLİ TAŞINMAZIN İŞYERİ OLARAK KİRAYA VERİLMESİ

* TEKSTİL TASARIM DANIŞMANLIĞI OFİSİ

* ESKİ HALE GETİRME

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 24

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 28

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “eski hale iade” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 04.11.2010 gün ve 2009/829 E., 2010/1236 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi’nin 25.04.2011 gün ve 2011/2633-5549 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dava dilekçesinde, tapu kütüğünde davalılardan Asiye adına mesken olarak kayıtlı olan bağımsız bölümün diğer davalı şirket tarafından işyeri olarak kullanıldığını ileri sürerek bağımsız bölümün eski haline dönüştürülmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya getirtilmiş olan tapu kayıt örneğine göre; davaya konu edilen bağımsız bölüm mesken niteliğinde olup, tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planının 12.maddesinde bağımsız bölümlerin tapuda yazılı nitelikleri dışında kullanılamayacakları hükmü bulunmaktadır. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda davaya konu bağımsız bölümün davalı şirket tarafından kullanılmakta olduğu belirlenmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılabilmesi için tüm kat maliklerinin oybirliği ile karar alması gerekir. Öte yandan aynı Yasa'nın 28. maddesi gereğince yönetim planı ana gayrimenkulün yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini düzenleyen ve tüm kat maliklerini bağlayıcı nitelikte bir sözleşme hükmündedir

Somut olayda tüm kat maliklerinin oybirliği ile meskenlerin işyeri olarak kullanılması yönünde bir kararı bulunmadığı ve yönetim planının 12. maddesinde de bağımsız bölümlerin tapuda yazılı nitelikleri dışında kullanılamayacağı belirtildiği halde ve bağımsız bölümünü tapuda yazılı niteliği dışında kullanan veya kullandıranlar aleyhine açıklanan nedenlerle her zaman dava açılabileceği de gözardı edilerek tüm bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanıldığı davacının kendi bağımsız bölümünü de işyeri olarak kiraya verdiğinden iyi niyetli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eski hale iade istemine ilişkindir.