muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21450, Karar No: 2013/20141, Tarih: 11.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/21450 E.  ,  2013/20141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 19/10/2011 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 27/10/2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5017, Karar No: 2012/6931, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5017 E.  ,  2012/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20332, Karar No: 2018/3962, Tarih: 19.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20332 E.  ,  2018/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının geldisi olan Mart 1288 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydında tarlanın sülüs hissesi "... çocukları ... ve ...", Mart 1288 tarih 104 sıra numaralı tapu kaydında ise tarlanın iki hissede bir hissesi "... ve ... ve ... adına tapuda kayıtlı iken; Mart 1288 tarih 104 sıra numaralı tapu kaydındaki ... hissesinin 1948 yılında "... oğlu ..." mirasçılarından olan ... ve müştereklerine intikal ettiği, 1288 tarihli tapu kayıtlarının iktisap sütunlarında kayıt maliklerinin kim olabileceği yönünde açıklık bulunmadığı ve Mahkemece de bu hususun aydınlatılmadığı, Mahkemece dosya içine getirtilen Mart 1288 tarihli çok sayıdaki tapu kaydının malik haneleri ile iktisap sütunlarının incelenmesi sonucunda ... oğlu ...'in ... , ..., ... ve ... isimli kardeşlerinin de bulunduğunun anlaşıldığı, Mart 1288 tarih 6 ve 104 numaralı tapu kayıtları incelendiğinde ise bu kayıtlarda adı geçen ...'un, diğer tapu kayıtlarında gösterilen ... çocukları arasında yer almadığı, aynı tapu kayıtlarının incelenmesi sonucunda ...'nın ... isimli çocuğu olduğu ve ... olarak da kayıtlara geçtiği ve aynı kayıtta yer alan isimler arasında irs ilişkisi bulunmasının hayatın olağan akışına da uygun bulunduğu, keza kuvvetli delil mahiyetinde bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1953/95 Esas, 1954/100 Karar sayılı ilamıyla bu tapuda adı geçen kişinin ... olduğunun tespit edilmiş olması ve bu olgularının aksinin ... oğlu ... mirasçıları olan davacı tarafça kanıtlanamamış olması karşısında davacı ... oğlu ... ve müştereklerinin davalarının reddi ve ... ve arkadaşlarının davalarının kabulü ile çekişmeli 18, 19 ve 27 parsel sayılı taşınmazların Mart 1288 tarih 6, 104 ve Mayıs 1948 tarih 65 sıra numaralı tapu kayıtları ile belirlenecek hukuki duruma göre tesciline karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğuna" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 27 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 3500 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazların tamamı ayrı ayrı 26136 pay kabul edilerek, 4356'şar payının ölü ... oğlu ölü ... mirasçıları ve ölü ... oğlu ölü ... mirasçıları, 5808'er payın ölü ... oğlu ölü ... mirasçıları ve ölü ... oğlu ölü ... mirasçıları, 1452'şer payın ..., ..., ...'ya; 66 payının ...'e; 1001 payının ...'e; 77'şer payın ..., ..., ..., ..., ... adlarına tapuya kayıt ve tescilllerine, 27 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 3626 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, sair dava ve itirazların reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16326, Karar No: 2014/8990, Tarih: 17.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16326 E.  ,  2014/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- 2-... aralarındaki dava hakkında tarafından verilen 21.03.2013 günlü ve 2010/769-2013/147 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum ve davalılardan vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, davalı ...'nın cezaevinde bulunduğu belirtilerek eşine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ...'nın hükümlü veya tutuklu olup olmadığı, hükümlü ise hükümlülük süresi, tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunun 407.ve devamı maddeleri gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, hükümlülük süresi bir yıl veya daha fazla ise, anılan davalıya vasi tayin edilip edilmediği, edilmişse gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilmesi;vasi tayin edilmemiş ise, usulünce vasi tayininin sağlanarak aleyhe gıyabi hükmün vasiye tebliğinin sağlanması; hükümlülük süresi bir yıldan az ise veya tutuklu ise cezaevinde Tebligat Kanunun 19. maddesine göre tutuklu ve hükümlülere tebligatın muhataba bizzat, cezaevi müdürü veya müdür yoksa orayı idare eden memur tarafından yapılacağı düzenlemesine göre, tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten; iade edilmesini teminen dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5991, Karar No: 2018/1209, Tarih: 20.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5991 E.  ,  2018/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece bozmaya uyularak karar verilmiş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Zira uyulan bozma ilamımızda “… dosyanın temyiz aşamasında davacının 26.01.2017 tarihinde davalı Kuruma başvurduğu ve Kurumca, davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 54. maddesinden yararlanma hakkının bulunduğunu, bu başvurunun tahsis talebi olarak kabul edileceği, öte yandan mahkemenin tedbir kararına istinaden 01.11.2013 tarihinden itibaren aylık bağlandığından şu an için yapılacak bir şey olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, bir önceki bozma ilamımızda da değinildiği üzere, Bağ-Kur sigortalılığı yönünden davanın konusuz kalıp kalmadığı yeniden araştırılmalı, kesilen aylıkların yeniden bağlanması talebi yönünden ise ayrıca değerlendirme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.” hususları belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı sonrası, “… 26/01/2017 tarihli kurum yazısı incelendiğinde sigortalının 6552 sayılı Yasayla 5510 sayılı Yasaya eklenen geçici 54. madde hükümlerinden yararlandırılacağı belirtildiğinden davalı Kurum tarafından davacı hakkında konu edilen emekliliğinin iptaline konu işlemin iptali ile davacının kurumca iptal edilen sigortalılık süresinin başlangıçtan itibaren geçerli sayılması ve 01.07.2000 tarihini takip eden aybaşı itibarıyla davacıya tahsis edilen yaşlılık aylıklarının (01/11/2013 tarihi itibarıyla mahkememiz ara kararı gereği davacıya bağlanan yaşlılık aylığı ödemeleri dikkate alınarak tekerrür ödeme yapılmaması kaydıyla) ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumca davacıya ödenmesi gerektiğinin…” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği

anlaşılmış ise de, mahkemece yapılması gereken iş, davacının kuruma başvurusunun sonucunu bekleyip, davanın Bağ-Kur sigortalılığı yönünden konusuz kalıp kalmadığı değerlendirilmeli, kesilen aylıkların yeniden bağlanması yönünden ise davalı Kurumca bu hususta yapılan işlemin hukuka uygun olup olmaması yönünde değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3973, Karar No: 2006/7131, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3973 E.  ,  2006/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 29.12.2005

Nosu : 671-676

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalı bankaya ipotekli alacaklı olarak pay ayrıldığını, davalı bankanın ipotekli alacağı bulunmadığını, bankanın ipotekli alacağının ödenmesinden sonra ipoteğin fek edildiğini, kredi kartından doğan alacağın ipotek kapsamında bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili cevabında ipoteğin bankanın imzaladığı ve imzalayacağı tüm kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacakları teminatı altına aldığını, ipoteğin terkin edilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre ipotekle ilgili konut kredisinin ödendiği, ödeme tarihinde bankanın başka alacağından dolayı riski bulunmadığı konut kredisinden kaynaklanan alacağı olmayan bankaya öncelik tanınamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı bankanın ipoteğin fekkine ilişkin yazı Tapu Siciline ulaşmadan banka fek talebini geri almıştır. 2.7.1995 tarihli ipotek akit tablosunda ipoteğin bankaya karşı imzaladığı ve imzalayacağı adi ve müteselsil Kefaletlerden ve diğer her tür sözleşmeden doğmuş ve doğacak borçları teminat altına aldığı belirtilmiştir. Bu durumda ipotek akit tablosunda belirtilen borcun sona erdiğinden bahisle bankaya pay ayrılmaması isabetsizdir.

Mahkemece davalı bankanın alacak miktarı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/10270, Karar No: 2014/11337, Tarih: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10270 E.  ,  2014/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/513-2013/182

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi arafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir Veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu

sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda, davacı 30.05.2012 tarihinde davalı M.. B..na bağlı bağlı N...... İstihkam Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı ile Ege Ordu Komutanlığı yemekhanesindeki işinden çıkartıldığını iddia etmesine rağmen, davacının bu tarihten sonra da farklı bir alt işverene bağlı olarak aynı işyerinde kesintisiz olarak aynı işi sürdürüp sürdürmediği denetlenemediğinden; davacının sigortalı hizmet cetvelinin celbi ile 31.05.2012 tarihinden sonra kesintisiz kabul edilebilecek makul süre içinde başka bir işyerine giriş kaydı olup olmadığı, varsa bu işyerinin hangi işverene ait olduğu ve Milli Savunma Bakanlığından ihale ile iş alıp almadığı, davacının bu kapsamda aynı işyerinde kesintisiz olarak aynı işte çalışmaya devam edip etmediği hususları araştırılarak tespit edilmeli, işyeri devri olduğunun belirlenmesi halinde feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin taleplerinin reddine, aksi halde şimdiki gibi kabulüne karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı 01.10.2002-30.05.2012 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde aynı işyerinde aynı işi yaptığını iddia ederek somut davayı açmış olup, mahkemece talep edilen döneme ilişkin alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde, bazı dönemlerde hizmetinde kesintiler bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının çalışma süresi boyunca işyerinde uygulanan tüm hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnameler celp edilmeli, davacının hizmetinde kesinti olan dönemlerde ihale boşluğu olup olmadığı tespit edilmeli, ihale boşluğu varsa komutanlığın bu dönemde yemek hizmetini nasıl gördürdüğü, davacının çalışmasını sürdürüp sürdürmediği araştırılarak tespit edilmeli, ihale boşluğu yoksa da davacının bu dönemde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hizmetinin sebep bildirilmediği gerekirse şahitler yeniden dinlenerek ve çalıştığı işyerinden tüm dönem kayıtları celp edilerek belirlenmelidir. Oluşacak sonuca göre, davacının gerçek çalışma süresi tespit edildikten sonra bu süre üzerinden dava konusu alacakları hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4.Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4.Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı ve davalı taraf delil olarak işyeri kayıtlarına dayandığına göre; işyerine giriş çıkışlarda kart basılıyorsa buna ilişkin kayıt ve belgeler, alt işverendeki işçi şahsi sicil dosyası, puantaj kayıtları, günlük çalışmalara ilişkin tüm kayıt ve belgelerle asıl işverenin alt işverenin çalışmasını denetlemek amacıyla tuttuğu kayıtlar, askeri yemekhanedeki günlük çalışma düzenini belirleyen her türlü kayıt ve belge ile nizamiye giriş kayıtlarının getirtilmesi ve bu suretle toplanacak tüm delillerin yeniden değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Dosyada dinlenen davacı şahitlerinin de aynı sebeple davalı aleyhine dava açtıkları ve birbirlerine şahitlik etmek sureti ile mahkemeden çıkacak sonuçtan menfaat elde edecekleri tartışmasız olduğundan, başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli olan şahit beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/189, Karar No: 2020/888, Tarih: 17.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/189 E.  ,  2020/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “sendikanın yok hükmünde olduğunun tespiti ile kapatılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı ... (İdare) vekili 11.04.2018 harç tarihli dava dilekçesinde; davalı Yeni Emekliler Birliği Sendikasının, sendika sayılma talebi ile yaptığı 26.09.2013 tarihli başvurusunun, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının (Bakanlık) kuruluş müracaatının 5253 sayılı Dernekler Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin görüşü doğrultusunda 27.06.2014 tarihinde reddedilerek kuruluş işleminin yapılmadığını, bunun üzerine davalı tarafça 27.06.2014 tarihinde bu işlemin iptali istemi ile açılan davada Ankara 7. İdare Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2014/2268 E., 2016/33 K. sayılı kararı ile sendikaların kuruluşunun izne tabi olmadığı, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununun 6. maddesindeki prosedür gerçekleştirilmeden doğrudan başvurunun reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verildiğini, bu kararın Danıştay 10. Dairesinin 19.10.2017 tarihli ve 2016/3745 E., 2017/4220 K. sayılı kararı ile onandığını, sonrasında 14.02.2018 tarihli ve 23246/9388 sayılı yazı ile sendikanın kuruluş işlemi gerçekleştirildiğini, aynı tarihli yazıyla 26.09.2013 tarihli başvurunun yeniden incelemesi sonucunda kurucu sekiz kişinin emekli oldukları ve Sendika tüzüğünde, Sosyal Güvenlik Kurumu ile kurum ve kuruluşlardan emekli olanlar ile bunların dul ve yetimleri ile 65 yaş maaşı alanların sendikaya üye olabileceğinin düzenlendiğinin anlaşılması üzerine kuruluş müracaatındaki aykırılıkların ve eksikliklerin Kanunlarda öngörülen düzenlemelere uygun olacak şekilde giderilerek bir ay içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderilmek üzere müvekkiline bildirilmesi gerektiği aksi takdirde 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanun ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun ilgili maddelerine göre işlem tesis edileceği hususunun davalı Sendikaya bildirildiğini, belirtilen sürenin sonunda davalı Sendika tarafından, belgelerdeki eksikliklerin giderildiğine ve Tüzüğün ilgili maddelerinde kanuna uygun düzenleme yapıldığına dair bir müracaat olmadığını, Anayasa, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanun ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda emeklilerin sendika kurabileceğine ilişkin hüküm bulunmadığını ayrıca Uluslararası Çalışma Örgütünün (ILO) 87 ve 151 sayılı Sözleşmelerinde de emeklilerin sendika kurabilecekleri yolunda bir düzenlemeye yer verilmediğini ileri sürerek, davalı Yeni Emekliler Birliği Sendikasının yok hükmünde sayılarak kapatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı Yeni Emekliler Birliği Sendikası (Sendika) vekili 10.05.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde; Tüzüğün ve kuruculara ait belgelerin 26.09.2013 tarihli yazı ekinde davacı İdareye sunulduğunu, bu şekilde müvekkili Sendikanın tüzel kişilik kazandığını ancak davacı tarafça müvekkilinin dernek olarak kabul edilerek sendikal faaliyetinin engellendiğini, müvekkili Sendikanın uluslararası sözleşmeler çerçevesinde kurulduğunu ve faaliyetine devam ettiğini, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanun ile 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda emeklilerin sendika olarak örgütlenmesini engelleyen bir düzenleme bulunmadığını, çalışanlar kavramının sadece faal olanları değil; aynı zamanda çalışmaktan kaynaklı hakları olan kişileri de kapsadığını, emeklilerin sosyal hak ve çıkarlarının savunulmasını engelleyen kuralların uluslararası sözleşme normlarına aykırı olduğunu, müvekkilinin emeklileri örgütlemek isteyen bir sendika olduğu için kurucularının da emeklilerden oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkeme Kararı: