muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5910, Karar No: 2018/17399, Tarih: 03.10.2018

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

HMK 355. Madde düzenlenmesine göre, kamu düzenine aykırılık halleri hariç istinaf dilekçesinde belirtilen sebepler ile sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonunda;

Tüm dosya kapsamından; davacının davalıya ait işyerinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığı kıdeminin altı aydan fazla olduğu, davacının işveren vekili veya işveren vekili yardımcısı olmadığı, işyerinde 30'dan fazla çalışan bulunduğu, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmıştır.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır. (Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 22/12/2016 tarih, 2016/36099 Esas ve 2016/21832 Karar sayılı ilamı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 20/12/2016 tarih, 2016/31273 Esas ve 2016/21670 Karar sayılı ilamı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 24/01/2018 tarih, 2017/497 Esas ve 2018/1149 Karar sayılı ilamı)

Dosya içeriğine göre; 26/10/2015 tarihli fesih bildiriminde "iş bu belge şahitler huzurunda...'ye tebliğ edilmiş, imza atmaktan imtina etmiştir. "şeklinde tebliğden imtina şerhi altında tarih olmadığı, dolayısıyla "... 26/10/2015 tanzim tarihli fesih bildiriminin hangi tarihte davacıya tebliğ edilmek istendiği belirtilmemiş olmasına ve işverenlikçe bu işlem geçersiz sayılarak yeniden tebligat çıkarılmış olmasına göre davanın bir aylık hak düşürücü sürede açıldığı kabul edilmiştir. ... " şeklinde ilk derece mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı tarafından 26/10/2015 tarihli fesih bildiriminin 26/10/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilmek istendiği ve davacının tebliğden 26/10/2015 tarihinde imtina ettiği yönünde tebliğden imtina şerhinde imzası bulunan Bahtiyar Fırıncı dinletilmemiş, 12/10/2016 tarihli duruşmada tanık sıfatıyla dinlenen ...'a davalı vekilince bu yönde tanığa soru yöneltilmediği, dolayısıyla tutanak düzenleyicilerince doğrulanmadığından davalı tarafın 26/10/2015 tarihinde davacıya fesih bildiriminin tebliğ edildiği iddiası ispatlanmamıştır.

Duruşmada dinlenen tanık beyanları, davacı vekili tarafından 12/07/2016 tarihli duruşmada sunulan belgeler ve dosya içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; " ...taksi fişlerinin arkasını gerçeğe aykırı şekilde doldurmaktan ibaret bulunması, yemin altında dinlenen davalı tanığı tarafından, personele taksi parası ödemesi bulunmadığı ancak mağaza müdürü ve yardımcılarının taksi parasının ödendiğinin açıklandığı, davacı tanıklarının da aynı beyanda bulunduğu gibi giderek yönetici personele yapılan bu ödemelerin iş yerinde ulaşım uygulamasına yol açmaması için masrafın taksi ücreti yerine çeşitli masraf üzerinden gösterilerek ödemenin yapıldığını açıkladıkları anlaşılmış olup bu haliyle operasyon müdür yardımcısı görevi olan davacının haksız yarar sağladığı olgusunun sabit olmadığı, usulsüz olarak nitelendirilen işlemdeki usulsüzlüğün görünüşte olduğu, bu bağlamda feshin ölçülü olmayacağı, feshin haklı ya da geçerli olduğundan söz edilemeyeceği ..." şeklinde ilk derece mahkeme karar gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya kapsamı, ilk derece mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri, karar gerekçesine göre istinaf başvuru nedenleriyle sınırlı olmak ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun esastan REDDİNE oy birliği ile karar vermek gerekmiş olup, aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

G) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe :

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, "Mağaza Müdürü...ve Mağaza Hizmetler Müdür Yardımcısı...'ün yıllık izinde olduğu dönemde davacının vardiya amiri olduğu 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde evinden mağazaya taksi ile geldiği, almış olduğu toplam 38,00 TL tutarındaki 563333 ve 441953 nolu taksi fişlerinin arkasına müşteri mutfak parça değişimi yazarak masraf kasasından aldığı, hafta tatili ve yıllık izinden dönen...'e imzalattığının tespit edilmesiyle davacının taksi fişlerinin arkasını gerçeğe aykırı şekilde doldurmak suretiyle kendine maddi yarar sağladığı açıklanarak iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II bendi uyarınca feshedilmiştir.

Davacının 21.10.2015 tarihinde alınan savunmasında mağaza masraf kasasından ödenen 2 adet taksi fişinin vardiya amiri olması sebebiyle geç kalma ihtimali bulunduğundan mağazaya gelmek üzere kullanıldığını, fişin arkasında yazılı olan bildirimin fişin ödenmeme ihtimaline karşın kendisi tarafından yazıldığını beyan etmiştir.

Davacının 21.10.2015 tarihinde alınan savunmasında mağaza masraf kasasından ödenen 2 adet taksi fişinin vardiya amiri olması sebebiyle geç kalma ihtimali bulunduğundan mağazaya gelmek üzere kullanıldığını, fişin arkasında yazılı olan bildirimin fişin ödenmeme ihtimaline karşın kendisi tarafından yazıldığını beyan etmiştir.

Tüm dosya kapsamından davacının yasak olduğunu bilmesine rağmen vardiya amiri olduğu 27.09.2015 ve 01.10.2015 tarihlerinde evinden mağazaya taksi ile geldiği, aldığı toplam 38,00 TL tutarındaki 563333 ve 441953 nolu taksi fişlerinin arkasına gerçeğe aykırı olarak müşteri mutfak parça değişimi yazarak masraf kasasından aldığı ve davacının doğruluk bağlılığa aykırı davranıp, işverenin güvenini kötüye kullandığı, feshin bu suretle haklı nedenlere dayandığı anlaşıldığından davanın reddi yerine İlk Derece Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi ve İstinaf Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası ve 6100 sayılı HMK.’un 373. Maddeleri uyarınca uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Davalı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 03.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11420, Karar No: 2015/14183, Tarih: 07.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11420 E.  ,  2015/14183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2014/21-2015/141

Davacı K.. K.. vekili Avukat M..K.. tarafından, davalı H.. Ç.. aleyhine 04/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz olunmuştur.

Milletvekili olan ve partisinin sözcüsü sıfatını taşıyan davalının, basın toplantısındaki konuşmasında ana muhalefet partisi lideri olan davacı ile ilgili olarak kullandığı sözlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Dava konusu sözlerin, kamuoyunun bilgisi dahilinde olan olgulara dayandığı; davacıya değil, dava dışı önceki genel başkana yönelik bulunduğu; bu haliyle, siyasetçi kimliğini taşıyan taraflar bakımından sert eleştiri niteliğinde olduğu ve değer yargısı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, hukuka aykırılıktan söz edilemez. İstemin tümden reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul edilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 07/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2012/3566, Karar No: 2012/10045, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3566 E.  ,  2012/10045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2485, Karar No: 2018/3878, Tarih: 23.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2485 E.  ,  2018/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.10.2012, 15.11.2012, 13.12.2012, 09.01.2013, 11.02.2013, 11.03.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin; gerekçeli hükümde ise hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17490, Karar No: 2014/18146, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17490 E.  ,  2014/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/906-2014/183

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2,441,32 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 23.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Ocak-Haziran 2008 döneminde memurların tamamına 2,91 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 24.6.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 4.5 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki

delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10745, Karar No: 2010/1246, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10745 E.  ,  2010/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iki haklı ihtar nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye isteminin kabulüne, alacakla ilgili istemin işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, davalının 1.1.2008 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalıya 2008 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları ile 2008 yılı Ekim ayı kirasının ödenmemesi nedeniyle ihtarnameler keşide edildiğini belirterek bir kira döneminde iki ihtara sebebiyet veren davalının tahliyesini istemiştir. Davalı yargılamaya gelmemiş bir cevap vermemiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; taraflar arasında 1.1.2008 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 9.maddesinde "kira bedellerinin en geç ait olduğu ayın ilk beş günü içinde peşin ödeneceği" kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 19.maddesinde ise "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muacceliyet kesbedeceği" düzenlenmiştir. Sözleşmedeki bu şartlar

geçerli olup tarafları bağlar. Yukarıdaki ilke gereğince sözleşmede muacceliyet koşulu bulunması nedeniyle davacı 5.9.2008 tarihinde keşide ettiği ilk ihtarla 2008 yılı Ocak kirası ile birlikte dönem sonuna kadar olan tüm kiraları ve ikinci ihtara konu ettiği 2008 yılı Ekim ayı kirasını da isteyebileceğinden iki haklı ihtar olgusunun gerçekleştiğinden söz edilemez. Bu durumda mahkemece iki haklı ihtar nedeniyle tahliye isteminin şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 9.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10168, Karar No: 2011/15600, Tarih: 26.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10168 E.  ,  2011/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu vekilinin yasal süresinde kısmen itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalılar hakkında kira alacağı nedeniyle icra takibi başlattığını ancak davalıların yasal süresi içerisinde itirazında kabul ettikleri kira alacağını süresi içerisinde ödemediklerinden kiralananın tahliyesini istemiş, davalı asil usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmalara katılmamışlardır.

Davalı borçlular adına icra takibine itiraz, dosyada vekaletnamesi bulunan vekilleri Av. ... tarafından yapılmış olmasına rağmen mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir tebligat davalı asile yapılmıştır. Tebligat Kanunu’nun 11. maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın da vekile tebliği gerekir. Borçlu asillere tebligat yapılması taraf teşkilinin sağlandığı sonucunu doğurmaz. Borçlular vekiline duruşma gününü bildirir tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4091, Karar No: 2011/14975, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4091 E.  ,  2011/14975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 07.01.2011

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, zamanaşımına uğramış bonodan dolayı yapılan icra takibinin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine %40 oranında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını, takibe konu senedin bono niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımına uğramış bonoya dayandığı, bu nitelikte bir bononun yazılı delil başlangıcı olup tek başına alacağın varlığını ispatlamaya yetmeyeceği, davacı yanın tanık delili de dahil olmak üzere alacağın varlığını kanıtlayacak başka delil ibraz etmediği gibi davalı tarafa yemin de teklif etmeyeceğini ifade ettiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.