muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3134, Karar No: 2021/11352, Tarih: 28.06.2021

TCK'nın 81, 31/3. maddeleri uyarınca 15 yıl,

b- Katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay,

d- 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1, TCK'nın 31/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılması,

2- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl,

b- Katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl,

b- Katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 39, 39/1-son, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmaları.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/01/2020 gün ve 2019/3006 Esas, 2020/292 sayılı kararının sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açmak suretiyle verdiği kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin yüzlerine karşı tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde herhangi bir nedene dayanmayan süre tutum dilekçelerini verdikleri, gerekçeli kararın 29/02/2020 tarihinde tebliğ edilmesine karşın suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin CMK'nin 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonra gerekçeli temyiz başvurusunda bulundukları anlaşılmış ise de;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kısa karar ve gerekçeli kararında duruşma açılmasına rağmen yalnızca 5237 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süre tutum dilekçesine ilişkin ihtarın bulunduğu, karar yüzüne karşı tefhim edilenlere ilişkin tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde 5237 sayılı CMK'nin 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/03/2021 Tarih ve 2019/9.MD-554 E. ve 2021/117 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa ve gerekçeli kararda CMK'nin 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreye dair ihtarın bulunmaması durumunda tarafların gerekçeli temyiz istemlerinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, bu hükme yönelen temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'na yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 31/3, 31/3-son ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl, katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 10. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulüne ve yeniden kurulan hükümlerle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81 ve 31/3. maddeleri uyarınca 15 yıl, katılan ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-a, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl, katılan ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-a, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay, sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81 ve 39. maddeleri uyarınca 12 yıl, katılan ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 39 ve 39/1-son. maddeleri uyarınca 8 yıl, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35 ve 39. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1

. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay, sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81 ve 39. maddeleri uyarınca 12 yıl, katılan ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 39 ve 39/1-son. maddeleri uyarınca 8 yıl, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35 ve 39. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, eksik incelemeye, suç vasfının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastı olmadığına, sanık ... müdafiinin, sübuta, eksik incelemeye, sanığın suç işlemediğine, sanık ... müdafiinin, sanığın yardım etmediğine, beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1- Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etme, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunması nedeniyle TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, 12-15 yıl aralığında, 15 yıl hapis cezasına hükmolunmasına rağmen 1/3 oranında indirim yapıldığının yazılması,

Kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMK'nın 303. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "1/3" ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ın katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde suça sürüklenen çocuk ve sanıkların suçu tasarlayarak işlediklerine ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ve sanıkların TCK'nın 81. maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından hükümler kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarları ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, bozma ilamının içeriği gözetilerek, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 28/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7616, Karar No: 2017/10709, Tarih: 09.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7616 E.  ,  2017/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ek ödeme, fazla çalışma ücreti ve kilometre primi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle ek ödeme alacağına yönelik talebin kabulüne; fazla çalışma ücreti talebinin reddine; kilometre primi talebi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davalı taraf “... ( ... Yatırım Şube Müdürlüğü’ne izafeten)” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinde, tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmayan valiliğin taraf gösterilmesi hatalı ise de, bu hatanın kabul edilebilir bir yanılgıya dayalı olduğu açıktır. Diğer taraftan, dava dilekçesinin tebliği üzerine, Karabük ... vekili, davalı vekili sıfatıyla davaya cevap dilekçesini sunmuş, yargılamayı takip etmiş ve Mahkemece de, Karabük ...’nin davalı olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmiştir. Böylece, taraf teşkilinin sağlanmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, gerekçeli karar başlığında, davalı tarafın “Karabük ...” şeklinde yazılması gerekirken, “...” şeklinde yazılması hatalı olmuştur.

Esasa yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesine gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili işçinin, davalı kurumda şoför olarak çalıştığını, 2005-2009 yılları arasında, yılın beşinci ayı ile onbirinci ayı sonuna kadar Köy-Des projesi kapsamında köye gidiş ve gelişler ile yapılan işlerin kontrolünü yapacak görevlilerin ulaşımında şoförlük yaptığını, müvekkilinin şoförlük yaptığı personele Köy-Des projesinde çalışmaları için ek ödeme ödendiğini, müvekkiline ise bu ödemenin yapılmadığını ileri sürerek, ek ödeme alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Dava dilekçesinde ek ödeme olarak tanımlanan ödemenin dayanağı, 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu’nun 18/4. maddesidir. Bu maddede, “Köylere hizmet götürme birlikleri, ihtiyaca göre hizmet akdiyle personel istihdam edebilir. Ancak, köylere hizmet götürme birliklerinin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin Vergi Usul Kanununda belirlenen yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın %10'unu aşamaz. Vali ve kaymakamlar birlik hizmetlerini yürütmek üzere diğer kamu kurum ve kuruluşlarından personel görevlendirebilir. Bu şekilde görevlendirilenlere birlik bütçesinden karşılanmak üzere, (5000) gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunan tutarda aylık ödeme yapılır. Görevlendirmelerde otuz günden kısa süreler için kıst hesaplama yapılır.” hükmü mevcuttur.

Davalı kurumda çalışan ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca, Karabük İli Merkez İlçe Köylere Hizmet Götürme Birliği için görevlendirilen bir kısım çalışana yukarıda belirtilen hükme göre ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının savunması ve dava dışı Karabük İli Merkez İlçe Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin cevabi yazısı dikkate alındığında, davacının 5355 sayılı Kanun’un 18/4. maddesi uyarınca, Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin hizmetlerini yürütmek üzere resmi bir görevlendirilmesinin bulunmadığı açıktır. Resmi bir görevlendirme yok ise de, fiilen görevlendirildiği iddiasının değerlendirilmesinde ise, davacı tanıkları 24.03.2011 tarihli celsedeki beyanlarında özetle, davacı işçinin personeli araziye götürüp getirdiğini, ancak sadece proje kapsamında görevlendirilenleri değil, diğer şubelerin personelini de götürüp getirdiğini, başka şoförlerin de çalıştığını ifade etmişlerdir. Söz konusu celsede alınan tanık beyanları dikkate alındığında, davacının birlik için görevlendirilmiş personelin ulaşımında şoförlük yapması, 5355 sayılı Kanun’un 18/4. maddesinde düzenlenen ödemeye hak kazandığını göstermez.

Diğer taraftan, davacı vekili kök bilirkişi raporuna itiraz konulu, 30.04.2013 havale tarihli dilekçesinde, davacının görevinin sadece personelin ulaşımı ile sınırlı olmadığını, mesai saatleri süresince de proje kapsamında yol yapım işinde kamyon ile stabilize malzemesi de taşıdığını, mesaisinin tamamını bu projeye hasrettiğini iddia etmiş ise de, bu beyanlar iddianın genişletilmesi mahiyetindedir. İddianın genişletilmesi ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca yasaktır. Davalı tarafın, iddianın genişletilmesine açık bir muvafakatı da yoktur.

Ayrıca, iddianın genişletilmesi üzerine, Mahkemece, davacı tanıklarının 06.06.2013 tarihli celsede yeniden beyanları alınmıştır. Tanıklar söz konusu beyanlarında ise özetle, davacının görevlendirilen personeli taşımanın yanı sıra, ihtiyaç olduğunda arazide malzeme taşıyan kamyonları da kullandığını, ancak görevli personeli taşıma dışında bir iş yapması hususunda görevinin olmadığını, kendi isteğine bağlı olarak diğer personele yardım edebildiğini ifade etmişlerdir. Yukarıda da belirtildiği üzere, davacının, görevlendirilmiş personelin ulaşımında şoförlük yapması dışındaki iddiaları, iddianın genişletilmesi yasağı kapsamındadır. Kaldı ki, tanıklar ikinci kez alınan beyanlarında, davacının projede başka bir iş yapması hususunda görevlendirilmesinin olmadığını ifade etmişlerdir. Davacının bir görevlendirme olmadan isteğe bağlı olarak diğer personele yardım ettiği şeklindeki soyut beyanlardan hareketle, davacının uyuşmazlığa konu ödemeye hak kazandığının kabulü de mümkün değildir. Gerek kök bilirkişi raporundaki, gerekse de ek bilirkişi raporundaki mütalaa da, davacının bahse konu ödemeye hak kazanmadığı yönündedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, dosya kapsamına göre, usulünce kanıtlanmadığı nazara alınarak ek ödeme talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21912, Karar No: 2018/9441, Tarih: 03.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21912 E.  ,  2018/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazı buğday ekilmek sureti ile kullanıldığını, tarlanın 24/07/2014 tarihinde elektrik direğinden kaynaklanan yangın neticesinde tamamen yanmış ve kullanılamaz hale geldiğini, olayın meydana geldiği mevkide nakil hatlarının daimi bakımını yapmak ve doğabilecek her türlü tehlike ve zarara karşılık gerekli ve yeterli tedbiri almakla trafo ve direk sahibi olan ........ ile enerji nakli yapan ........' ın yükümlü olduğunu belirterek davalıların olay tarihi olan 24/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte şimdilik fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 5.000,00 TL tazminata müştereken ve müteselsilen mahkum edilmelerine, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ........., olayın meydana geldiği mevkide nakil hatlarının bakımını yaptığını ve doğabilecek her türlü tehlike ve zarara karşılık gerekli ve yeterli tedbiri aldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ise, birkaç tane kuşun elektrik nakil hattına konarak elektrik akımına kapılarak yanması ve davacılara ait tarlanın içine düşmesi sonucunda davacıların buğday ekili tarlasının yanarak kullanılamaz hale geldiğini, davacıların ekili arazisinin zarar görmesinde davacıların da ağır kusuru bulunduğunu, zira olayın meydana geldiği tarihte o bölgede bulunan tüm ekili arazilerin biçilmiş olup hasat zamanın da geçtiğini, davacıların ekili arazilerini zamanında biçmeyerek ihmali davranışla zararın meydana gelmesine sebebiyet verdiklerini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; sınırın ötesine kadar eken davacıların yangının çıkmasında ve ekinlerin tutuşmasında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın reddine, davacı ... yönünden ise kiracılık ilişkisi ispatlanamadığından husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik tellerinden çıkan yangının nedeniyle oluşan zararının davalılardan tahsili istemine ilişkindir .

........

Mahallinde yapılan keşif sonucu mahkemeye sunulan bilirkişi raporunda, ölen kuşların davacılara ait taşınmaz ile davalı ...'in taşınmazının sınırında bulunduğunu, kuşların hat ile demir direk arasında kısa devre oluşturduklarını, patlama ile kıvılcımların yere düşerek yangına neden olduğu belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik tellerinden çıkan yangının nedeniyle oluşan zararının davalılardan tahsili istemine ilişkindir .

........

Mahallinde yapılan keşif sonucu mahkemeye sunulan bilirkişi raporunda, ölen kuşların davacılara ait taşınmaz ile davalı ...'in taşınmazının sınırında bulunduğunu, kuşların hat ile demir direk arasında kısa devre oluşturduklarını, patlama ile kıvılcımların yere düşerek yangına neden olduğu belirtilmiştir.

BK.nun 58/1.maddesi (TBK.nın 69.maddesi) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin varlığı durumunda (mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) sorumluluktan kurtulabilir.

Diğer taraftan, elektrik enerjisinin taşındığı enerji nakil hattı ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması, sorumluluk için yeterlidir. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadı.......

Davaya konu yangın tespit edilen maddi olgulara göre, tellere temas ederek yanan kuşların yere düşmesi sonucu meydana gelmiştir. Nitekim, kolluk tarafından kuşların yanmış hali olay yerinde bulunmuş, kuşların elektrik akımına kapılarak öldükleri tespit edilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;yangının enerji nakil hattından kaynaklandığı dolayısıyla illiyet bağının kesilmediği açıktır. Buna göre mahkemece, yangın nedeniyle davacıların uğradığı zararın kapsamının belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;yangının enerji nakil hattından kaynaklandığı dolayısıyla illiyet bağının kesilmediği açıktır. Buna göre mahkemece, yangın nedeniyle davacıların uğradığı zararın kapsamının belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK' un 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....