muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4650, Karar No: 2022/5272, Tarih: 26.04.2022

Sosyal Şart’ın 6 ıncı maddesinin dördüncü fıkrasında, menfaat uyuşmazlığı durumunda çalışanların ve işverenlerin, daha önce yapılan toplu sözleşmelerden doğabilecek yükümlülüklere bağlı olmak koşuluyla grev hakkı dahil, toplu eylem hakkının tanınacağı ifade edilmiştir.

Uluslararası Çalışma Örgütü’nün 87 sayılı Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin 11 inci maddesinde de benzer düzenleme yapılmış ve örgütlenme hakkının korunacağı belirtilmiştir. Yine 98 sayılı Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Sözleşmesi’nin 1 inci maddesine göre sendika özgürlüğünün teminatına yönelik düzenlemeler yer almaktadır.

2. Anayasa’nın 54 üncü maddesi uyarınca; toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58 inci maddesi şöyledir:

“(1) İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir.

(2) Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir.

(3) Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır.”

Aynı Kanun’un kanun dışı greve ilişkin 70 inci maddesi şöyledir:

“(1) Kanun dışı grev yapılması hâlinde işveren, grevin yapılması kararına katılan, grevin yapılmasını teşvik eden, greve katılan veya katılmaya ya da devama teşvik eden işçilerin iş sözleşmelerini haklı nedenle feshedebilir.

(2) Kanun dışı bir grev yapılması hâlinde bu grev nedeniyle işverenin uğradığı zararlar, greve karar veren işçi kuruluşu veya kanun dışı grev herhangi bir işçi kuruluşunca kararlaştırılmaksızın yapılmışsa, bu greve katılan işçiler tarafından karşılanır.

(3) Kanun dışı lokavt yapılması hâlinde işçiler iş sözleşmelerini haklı nedenle feshedebilir. İşveren, bu işçilerin lokavt süresine ilişkin iş sözleşmesinden doğan bütün haklarını bir iş karşılığı olmaksızın ödemek ve uğradıkları zararları tazmin etmekle yükümlüdür”

4. İşçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarını kullanabilmeleri gerek 87 ve 98 sayılı ILO Sözleşmeleri ve Avrupa Sosyal Şartı gibi uluslararası düzenlenmelerle gerekse Anayasanın 51., 54. ve 90 ıncı maddeleri ile güvence altına alınmıştır. Ancak her hak gibi bu hakkın kullanımı da bazı sınırlamalara tabidir. Toplu eylem, her şeyden önce ölçülü olmalıdır. Sırf işverene zarar verme kastı ile eylem yapılması hukuken korunamaz (Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 26.10.2017 tarihli, 2017/42994 Esas, 2017/23386 Karar sayılı kararı).

5. İşçilerin ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen veya işyerindeki uygulamalara yönelik olarak kısa süreli, demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemleri toplu eylem hakkına dahildir. Bu gibi eylemler salt politik nitelikte olmadıkça yasaklanamaz (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 22.02.2018 tarihli, 2018/639 Esas, 2018/3774 Karar sayılı kararı).

6. İş sözleşmeleri işverence feshedilen işçilerin sendikal tazminat taleplerinin reddi üzerine, sendikal haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle yapmış oldukları bireysel başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesinin 21.04.2021 tarihli ve 2016/16056 başvuru numaralı kararında; işçilerin işyerinde karşılaştıkları -çalışma koşullarından veya başka bazı ekonomik ve sosyal meselelerden kaynaklanan- somut sorunlara ilişkin bir şikâyet dile getirmedikleri, eylemlerinin odak noktasını, mensubu oldukları Sendikanın diğer işyerinde daha iyi şartlarda imzaladığı toplu iş sözleşmesinin oluşturduğu, başvurucuların bu itirazlarını işyerinde 3 gün iş bırakma şeklinde gerçekleştirdikleri ve bunun sonucunda iş sözleşmelerinin feshedildiği, başvurucuların eylemlerinin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde işverene yönelik hak arama amacı taşıdığı değerlendirilmeyen bu şekilde bir eylemin ölçülü olduğunun da söylenemeyeceği sonucuna varılmıştır (Ahmet Sefa Topuz ve diğerleri, B. no: 2016/16056, 21.04.2021, § 65).

7.4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 25 inci maddesinin (2) inci bendinin (h) alt bendine göre, işçinin yapmakla görevli bulunduğu görevleri, kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi, işveren yönünden haklı fesih nedeni oluşturur.

C. Değerlendirme

... Bölge Adliye Mahkemesinin 32. Hukuk Dairesi ile 28. Hukuk Dairesi, iş sözleşmesi aynı tarihte ve aynı sebeple feshedilen işçilerce feshin geçersizliğinin tespiti ve işe iade ile sendikal tazminat talebiyle açtıkları davalarda, feshin geçerli veya haklı nedene dayandığı noktasında farklı sonuca ulaşmış olup başvurunun konusunu bu uyuşmazlık oluşturmaktadır. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 32. Hukuk Dairesince aynı vakıalara dayanan feshin haklı nedene dayandığı sonucuna ulaşıldığı hâlde, 28. Hukuk Dairesi feshin haklı veya geçerli nedene dayanmadığı, iş sözleşmelerinin sendikal nedenle feshedildiği gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin kabulü yönünde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu kararlara göre işçilerin sözleşmeleri özetle; 26.10.2016 tarihinde diğer işçilerle birlikte işi durdurarak işi yapmamak ve çalışmamak suretiyle başlattıkları kanun dışı eylemi defalarca yapılan ilan, SMS ve uyarılara rağmen 27.10.2016, 28.10.2016 ve 31.10.2016 tarihlerinde devam ettirerek çalışmamaları sebebiyle, 6356 sayılı Kanun’un 70 inci maddesi ve 4857 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin (2) inci bendinin (h) alt bendi uyarınca 31.10.2016 tarihinde feshedilmiştir.

Uyuşmazlık konusu kararlara göre işçilerin sözleşmeleri özetle; 26.10.2016 tarihinde diğer işçilerle birlikte işi durdurarak işi yapmamak ve çalışmamak suretiyle başlattıkları kanun dışı eylemi defalarca yapılan ilan, SMS ve uyarılara rağmen 27.10.2016, 28.10.2016 ve 31.10.2016 tarihlerinde devam ettirerek çalışmamaları sebebiyle, 6356 sayılı Kanun’un 70 inci maddesi ve 4857 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin (2) inci bendinin (h) alt bendi uyarınca 31.10.2016 tarihinde feshedilmiştir.

Davacı işçilerin ise söz konusu günlerde hem kendilerine topluca iş verilmemesi sebebiyle çalışmadıklarını, işverenin dava dışı sendikanın yetki alması karşısında sendikal faaliyetlere engel olmaya çalıştığını, iş sözleşmelerini sendikal sebeple feshettiğini iddia ederek sendikal tazminat talep ettikleri dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın esasına yönelik olarak bir değerlendirme yapılmasından önce şu hususa açıklık getirmekte yarar bulunmaktadır: Somut olayda işçilerin 26.10.2016 tarihinden başlayarak 27.10.2016, 28.10.2016 ve 31.10.2016 tarihlerinde işyerinde bulunmalarına rağmen fiilen çalışmadıkları konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Maddi vakıa konusunda uyuşmazlık bulunmadığına göre, bu maddi vakıaya uygulanması gereken hukuk kuralının belirlenmesi gerekmektedir. Gerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesince gerekse 28. Hukuk Dairesince işçilerin söz konusu günlerde çalışmamasının, 4857 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin (2) inci bendinin (h) alt bendi kapsamında haklı bir fesih nedeni olup olmadığı tartışılmıştır. Ancak dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgelere göre işçilerin sendikal faaliyetlerde öncü durumundaki arkadaşlarının işten çıkartılması üzerine topluca eylem yaptıkları anlaşılmakta olup bu hâlde feshin, işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi bağlamında ele alınması mümkün olmadığı gibi gerekli de değildir.

Davalıya ait işyerinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından teftiş yapıldığı, bu teftiş sırasında dava dışı E.E. isimli işçinin işten çıkartılması üzerine bu işçi ile birlikte diğer işçilerin 18:30-20:41 saatleri arasında işyerini terketmeyerek işyerinde bulundukları, bu durumun kolluk kuvvetlerince tutanakla tespit edildiği, işverenlikçe 26-27-28-31.10.2016 tarihlerinde mesaiye gelmelerine rağmen çalışmadıkları yönünde tutanaklar tutulduğu, işverenin başvurusu üzerine 27.10.2016 tarihinde kolluk kuvvetlerinin tuttuğu tutanakta işçilerin mesai saati olmasına rağmen çalışmadıkları ve faaliyette bulunmadıklarının tespit edildiği, işçilerin işbaşı yapmaları için işyerinde ilanla ve SMS ile çağrı yapıldığı belirlenmiştir. Aynı şekilde Polis Memuru bilirkişi tarafından hazırlanan raporda da işçilerin makinelerin başında oturdukları ve faaliyette bulunmadıkları belirtilmiştir.

Her ne kadar bir grup dava dosyasında işyerinde keşif de yapılmak suretiyle işçilere çalışmaları için emir verilip verilmediği, işverence işçilerin yapmakla ödevli bulundukları görevleri yapmamaları nedeniyle usulüne uygun tutanak tutulup tutulmadığı, işçiye hatırlatma yapılıp yapılmadığı gibi yönlerden araştırma yapılmış ise de gerek bilirkişi raporları, gerek tanık anlatımları gerekse olayın oluş biçimi dikkate alındığında işçilerin topluca işi bırakmak ve çalışmamak şeklinde eylem yaptıkları açıktır. Bu durumda yapılması gereken şey, toplu eylem hakkının barışçıl ve ölçülü kullanılıp kullanılmadığı noktasında bir değerlendirme yaparak sonuca ulaşmaktır.

Yukarıda da ifade edildiği gibi işçilerin ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen veya işyerindeki uygulamalara yönelik olarak kısa süreli, demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemleri toplu eylem hakkına dahildir (9. HD, 2018/639 Esas, 2018/3774 K.). Uyuşmazlık bu yönden ele alındığında, işçilerin sendikal faaliyetlerde öncü konumundaki arkadaşlarının işten çıkartılmasını protesto etmek amacıyla eylem yapmaları demokratik bir hakkın kullanımı olarak görülmelidir. Ancak, bu hakkın ölçülü olarak kullanılıp kullanılmadığı noktasında aynı sonuca varmak mümkün değildir. İşçilerin 26.10.2016 tarihinde başlayan toplu eyleminin 27.10.2016, 28.10.2016 ve 31.10.2016 tarihlerinde devam ettiği dikkate alındığında, barışcıl bir amaç taşısa da, eylemin ölçülü olduğundan söz edilemez. Kaldı ki dosyanın kapsamından, Birleşik Metal İş Sendikasının davalı işverene ait işyerinde çoğunluğu sağladığı iddiası ile yetki başvurusunda bulunduğu, Bakanlıkça işyerlerindeki toplam 104 işçiden 55' inin adı geçen sendikaya üye olduğu belirlenerek sendikanın çoğunluğu sağladığı hususunun işverene bildirildiği, işverence yetki tespitine itiraz davası açıldığı ve feshe konu olayların gerçekleştiği tarihte henüz sendikanın yetkisinin kesinleşmediği anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemelerindeki yargılama sırasında dinlenen bir kısım tanıklar, işçilerin işvereni sendika ile protokol imzalama konusunda zorladıklarını ifade etmiştir. İşvereni yetkisi kesinleşmemiş bir sendika ile protokol yapmaya zorlamak şeklindeki eylem barışçıl olmadığı gibi ölçülü de değildir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması ve sendikanın yetkisine ilişkin kurallar 6356 sayılı Kanun’da açıkça hükme bağlanmış olup tarafların kanun hükümlerinin dolanılması anlamına gelecek bir amaçla toplu eylem yapmaları hukukça himaye edilmemelidir.

Açıklanan sebeplerle, davacı işçilerin 4 gün devam eden toplu eyleminin süre ve amaç bakımından ölçüsüz olduğu ve işveren açısından haklı bir fesih nedeni oluşturduğu, somut olay bakımından feshin sendikal nedene dayanmadığı sonucuna varılmış olup uyuşmazlığın bu gerekçe ile giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle, davacı işçilerin 4 gün devam eden toplu eyleminin süre ve amaç bakımından ölçüsüz olduğu ve işveren açısından haklı bir fesih nedeni oluşturduğu, somut olay bakımından feshin sendikal nedene dayanmadığı sonucuna varılmış olup uyuşmazlığın bu gerekçe ile giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

V. KARAR

1. Başvuru konusu uyuşmazlık yönünden davacı işçilerin 4 gün devam eden toplu eyleminin süre ve amaç bakımından ölçüsüz olduğu ve işveren açısından haklı bir fesih nedeni oluşturduğuna, somut olay bakımından feshin sendikal nedene dayanmadığına,

2. Dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/635, Karar No: 2025/938, Tarih: 10.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/635 E.  ,  2025/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/353 E., 2024/2519 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/198 E., 2022/505 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayet eden vekili şikayet dilekçesinde; taraflarınca borçlu ... aleyhine başlatılan icra takibinde borçlu adına kayıtlı taşınmaza haciz konulduğunu, hacizli taşınmazın şikayet olunanlardan ... T.A.Ş. tarafından da başka bir icra dosyasından satıldığını ve aynı dosyadan şikayete konu 31.03.2022 tarihli sıra cetveli hazırlandığını, şikayet edenin sırasının 13. sıra olarak belirlendiğini, yapılan sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini, sıra cetvelinde 1. sırada kabul edilen alacaklı ... T.A.Ş. olan satış dosyası ve diğer borçluların takip dosyalarında borçluya gönderilen ödeme emirleri tebligatlarının usulsüz olup, usulsüz tebligata dayanarak yapılan haciz vs. işlemlerinin de geçersiz olduğunu, bu dosyaların da sıra cetvelinde sıraya girmesinin hatalı olduğunu belirterek şikayetçinin haczinin 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Şikayet olunan haciz alacaklısı Anadolu Bank A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; icra dosyasında usulüne uygun bir şekilde Borçlu ...'e Ödeme emri ve senet suretinin tebliğ edildiğini, belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan haciz alacaklısı ... Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; başlattıkları kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte borçlu ...'e yapılan ödeme emri tebliğ işleminde herhangi bir usulsüzlük olmadığını belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı ... T.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; ödenmeyen kredi borcu nedeniyle borçlular hakkında haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığını, hacze konu taşınmaz üzerine 11.02.2019 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, icra dosyasından yapılan tebligatın usule ve yasaya uygun yapıldığını, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu, ayrıca borçlunun 09.06.2021 tarihinde hacze konu taşınmaz yönünden Adana 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/627 Esas sayılı dosyasından meskeniyet iddiası ile şikayette bulunduğunu, borçlunun tüm tebligatları öğrendiği ve tamamından haberdar olduğunu belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan haciz alacaklısı Boğaziçi Varlık Yönetim A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; alacaklı oldukları icra dosyasındaki şikayetin usule ve kanuna uygun olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan haciz alacaklısı Boğaziçi Varlık Yönetim A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; alacaklı oldukları icra dosyasındaki şikayetin usule ve kanuna uygun olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan haciz alacaklısı Odeabank A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili banka alacağını tahsil amacı ile icra takibi başlatıldığını, takibin usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştiğini, akabinde borçlu adına kayıtlı taşınmaz mallara haciz konulduğunu belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan haciz alacaklısı Dilek Sevindik vekili cevap dilekçesinde özetle: Adana 3. Aile Mahkemesi'nin 2014/676 Esas sayılı dosyasında borçlu ... aleyhine edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklı olarak satışa konu taşınmazın da aralarında bulunduğu mal varlığından kaynaklı katılma alacağının tahsili için 03.09.2014 tarihinde dava açtığını ve taşınmaza ihtiyati tedbir koydurduğunu, akabinde borçlu ...'in 701.680,04 TL alacak yönünden malvarlığına ihtiyati haciz konulmasına karar verildiğini, aynı gün Adana 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/2464 Esas sayılı icra takip dosyası ile satışa konu taşınmazın tapu kaydına ihtiyati haciz kaydı işlendiğini, bu itibarla 11.02.2019 tarihli ihtiyati haciz kararı geçerliliğini koruduğunu, itiraz ve şikâyetin yerinde olmadığını belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sıra cetvelinde 1. sırada takip dosyasında borçlu ...'e ödeme emrinin tebligatının usulsüz olduğu, ancak borçlunun 09.06.2021 tarihinde takip dosyasından meskeniyet iddiasında bulunmasına rağmen ayrıca tebligat usulsüzlüğü konusunda bir şikayet ve itirazda bulunmadığı, tebligatın usulsüzlüğünün takibin tarafı olmayan diğer alacaklı şikayetçi tarafından ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, sıra cetvelinin düzenlendiği 2019/2463 Esas sayılı dosyasında borçlu ... adına yapılan tebligatların usulüne uygun olmadığı, bununla birlikte şikayete konu Adana 9. İcra Dairesi'nin 2019/2463 Esas sayılı dosyasından borçlu ... adına kayıtlı taşınmaza ait takbis takyidat raporunun evrak işlem kütüğü incelendiğinde, borçlu ... tarafından Uyap vatandaş portal üzerinden sisteme erişim sağlanarak takyidat raporunu 03.04.2021 tarihinde saat 16.05'te incelediği ve bu şekilde takipten ve hacizden haberdar olduğu, söz konusu icra dosyasında ödeme emri usulsüz tebliğ edilmiş ise de bu şekilde borçlunun en geç 03.04.2021 tarihinde takipten haberdar olduğu, kaldı ki borçlu tarafından Adana 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/267 Esas sayılı dosyası ile şikayete konu taşınmaz yönünden meskeniyet şikayetinde bulunduğu dikkate alındığında, şikayet olunan alacaklının 11.02.2019 tarihli ihtiyati haczinin, şikayetçinin haciz tarihi olan 18.08.2021 tarihinden önce kesinleştiği, dolayısıyla şikayet olunan haczinin şikayetçinin haczinden önce olduğu anlaşılmakla sıra cetvelinin hukuka uygun düzenlendiği kabul edilmiş olup şikayetin bu gerekçe ile reddi gerekirken yerel mahkemece farklı gerekçe ile red kararı verilmesinin isabetsiz olduğu, şikayete konu 31/03/2022 tarihli sıra cetvelinde "Satış ile ilgili harçlar ödendikten sonra İhale bedelinden Bakiye kalan 758.227,37 TL'nin tamamının 1. sırada yer alan dosyamız alacaklısı ... TAŞ. Pay ayrılmasına ve ödenmesine, başkaca artan para bulunmadığından haciz uygulayan diğer alacaklılara pay ayrılmasına ve ödeme yapılmasına yer olmadığına" karar verilmekle sıra cetvelinde ilk sırada bulunan Adana 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/2463 Esas sayılı dosyası dışında diğer dosya alacaklılarına pay verilmediği, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan alacaklıya karşı itirazda bulunulmasında hukuki yarar olmadığı, mahkemece diğer davalılar yönünden açılan şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle re'sen gözetilen nedenlerle gerekçe bakımından kararın kaldırılmasına, şikayet olunan ... aleyhine açılan şikayetin esastan reddine, diğer şikayet olunanlar adına açılan şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetveline konu icra dosyalarında Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesindeki usule uyulmadığından tüm tebligatların usulsüz olduğunu, sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan dosyaya yapılan tebligatın usulsüz olduğunun gerekçeli kararda açıkça belirtildiğini fakat takip borçlusunun mevcut tebligata karşı şikayet yoluna gitmediğini, şikayetçi olarak da bu hususu ileri sürme haklarının olmadığını, sıra cetveline konu alacaklıların usulsüz tebligatla takiplerini kesinleştirip ardından haciz işlemlerini gerçekleştirmeleri ve bu sayede sıra cetvelinde öne geçmelerinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayete ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayet eden vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı temyiz eden tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18415, Karar No: 2013/8589, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18415 E.  ,  2013/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraatine

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2013 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanığın şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı ticaret sicil memurluğundan sorulmak suretiyle tespit edilip, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

A.A.