muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/528, Karar No: 2011/10240, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/528 E.  ,  2011/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ...’nın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı babası olan diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davalıların baba oğul olmaları nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, borçlu Adil ile 3. kişi ...’in baba oğul olmalarına, İ.İ.K.’nun 278/III-1 maddesi uyarınca baba oğul arasında yapılan ivazlı yada ivazsız tasarrufların bağışlama hükmünde sayılacağının öngörülmesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekili ile davalı ...’nın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.579,60 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... ile ...'dan alınmasına 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6485, Karar No: 2014/10641, Tarih: 14.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/6485 E.  ,  2014/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, "...Bozma ilamı kapsamı dışında kalan fazla çalışma ve yıllık izin ücretine ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:ukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin silinerek, yerine; "...14/01/2013 tarih ve 2010/1293 Esas 2013/22 Karar sayılı kararın, fazla mesai ve yıllık izinle ilgili olan;

Brüt fazla çalışma ücreti alacağı 500,00 TL'nin dava tarihi olan 06/09/2010 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Fazlaya ilişkin talep hakkının saklı tutulmasına,

Net yıllık izin ücreti 500,00 TL'nin dava tarihi olan 06/09/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep hakkının saklı tutulmasına "ilişkin kararı Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 05/09/2013 tarih ve 2013/6621-2013/13878 E.K. sayılı ilamı ile kesinleşmiş olmakla bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına..." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın hüküm fıkrası düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10248, Karar No: 2012/22891, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10248 E.  ,  2012/22891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’ın 04.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde J(49,75 m²) ve K(50.13 m²) harfiyle gösterdiği toplam 99,88 m²'lik kalıcı nitelikteki betonarme bina olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine," karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’ın 04.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde J(49,75 m²) ve K(50.13 m²) harfiyle gösterdiği toplam 99,88 m²'lik kalıcı nitelikteki betonarme bina olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine” ibaresinin çıkarılıp yerine "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11845, Karar No: 2017/6322, Tarih: 11.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11845 E.  ,  2017/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılamaya ilişkin düzenlenen 24.10.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15500, Karar No: 2017/30099, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/15500 E.  ,  2017/30099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Davacının hizmet döküm cetvelinde, 16/05/2008-31/03/2010 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu işyerlerinin hangi işveren veya işverenler adına tescilli olduğuna dair dosya içeriğinde bilgi bulunmadığı anlaşılmakla; ...’nun ilgili birimine yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinde, 16/05/2008-31/03/2010 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu işyerlerinin ayrıntılı işyeri tescil bilgilerinin gönderilmesinin istenilmesiyle, alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8138, Karar No: 2024/5858, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8138 E.  ,  2024/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/654 E., 2023/982 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Nazilli 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/460 E., 2020/554 K.

Taraflar arasındaki boşanma, ziynet alacağı ve eşya alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin, davalının annesinin etkisinde kalarak kadına psikolojik ve fiziksel şiddet uygulaması, aşağılaması, kayınvalide tarafından aşağılanması, hor görülmesi, hakaret edilmesi, davalıyı kadına karşı doldurup kışkırtması, davalının tüm maaşını annesine vermesi, kadına söz hakkı tanımaması, evin tüm idaresinin erkeğin annesinde olması, erkeğin annesinin evliliğe müdahalesine ses çıkarmaması, harçlık vermemesi, işten aldığı kıdem tazminatına erkek ve annesi tarafından el konulması, kötü muameleye maruz kalması nedeni ile panik atak hastalığının ilerlemesi ve davalının akıl hastası olduğunun gizlenmesi nedeniyle sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, düğünde takılan 8.000,00 TL değerindeki 3 adet bileziğin iadesine, ortak alınan ev eşyalarının parasal değeri olan 5.375,00 TL ile müvekkilinin elinden alınıp iade edilmeyen 6.000,00 TL kıdem tazminatının davalıdan davacıya verilmesine, ortak alınmayan 2.000,00 TL değerindeki çeyiz eşyalarının iadesine, aylık 1.000,00 TL nafaka ile 50.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vasi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddia ettiği olayların doğru olmadığını, birbirini seven tarafları davacının babasının ayırmak istediğini, aşırı parasal istek ve taleplerde bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının boşanma davasının, yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ziynet alacağı davasının ispat edilemediğinden reddine, çeyiz alacağı davasında uzlaşma sağlandığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının boşanma davasının, yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ziynet alacağı davasının ispat edilemediğinden reddine, çeyiz alacağı davasında uzlaşma sağlandığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasının reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece, kadının erkek aleyhine ileri sürdüğü maddîvakıaları bizzat görgüye dayalı tanık beyanları ya da diğer bir delil ile ispat edemediğine ilişkin tespitte bir usulsuzluk görülmediği, toplanan delillere ve tanık beyanlarına göre, davalı erkeğin akıl hastalığı nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi gereği kısıtlanarak annesinin velâyeti altına alındığı, davacı kadın tarafından akıl hastalığına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı, davalı erkeğin hareketleri iradi olmadığından, kusur yüklenemeyeceği ve 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesine dayalı “evlilik birliğinin sarsılması” hukuki sebebine dayanılarak aleyhine boşanma kararı verilemeyeceği, açıklanan nedenle Mahkemece neticede davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvurusunda özetle; boşanma davasının reddi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü koşulları oluşup oluşmadığı, evliliğin mutlak butlanla iptali davasının beklenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 220 nci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı kadının Nazilli 1. Aile Mahkemesinin 2023/638 Esas sayılı dosyasında evlenmenin mutlak butlan ile iptalini talep ettiği, dosyanın derdest olduğu, mutlak butlan sebebi ile evliliğin iptali davasının, boşanma davası açısından bekletici sorun oluşturacağı gözetilerek, Mahkemece Nazilli 1. Aile Mahkemesinin 2023/638 Esas sayılı dosyasının akıbetinin sorulup sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesinekararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22015, Karar No: 2015/13772, Tarih: 18.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22015 E.  ,  2015/13772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/206508

Mahkemesi : Trabzon (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/11/2013

Numarası : 2012/353 - 2013/686

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün CMK'nın 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, ayağında kırıklar oluşan katılanın, duruşmada maddi bir zararının olmadığını belirtmesine rağmen “karşı tarafın maddi zararını gidermediği” şeklinde bir gerekçeye de yer verilmiş ise de, bunun yanında “sanığın asli kusurlu olduğu ve yine sanığın kişilik özellikleri dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanıya varılamadığı” şeklinde gerekçenin de bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen cezanın ağır olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4751, Karar No: 2020/3189, Tarih: 11.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4751 E.  ,  2020/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. Hastanesi ... Hizmetleri Ltd.Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/09/2015 tarih ve 2014/326-2015/832 sayılı hükmün Dairemizin 04/06/2018 tarih ve 2015/38240-2018/6509 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı şirketlerine ait hastanede ,davalı ile ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi imzalandığını, ... hizmeti verilmediği halde fatura düzenleyerek tahsilat yapıldığı gerekçesi ile davalı tarafından sözleşmenin 11.1.15 maddesine dayanarak 40.102,50 TL cezai şart uygulandığını, cezanın yerinde olmadığını, adı geçen hastaya hizmet verildiğini ve reçete yazıldığını belirterek işlemin iptali ile sözleşmenin aynı koşullarda devamı sureti ile muarazanın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum sigortalısı dava dışı ... ...'nin ... SGK İl Müdürlüğüne vermiş olduğu dilekçe ile, haberi olmadan ... karnesinin kullanarak devletin zarara uğratıldığını düşündüğünü, Ovakent'te ikamet ettiğini, oturduğu yerdeki bir çok insanın ... karnesinin eczane tarafından alınarak hasta olmayanlar için rapor çıkartılarak devletin zarara uğratıldığını, almadığı ilaçları almış gibi göründüğünü, aslında böyle bir rahatsızlığının olmadığını beyan ettiğini belirterek davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... Sosyal Güvenlik İl müdürlüğü ... Sosyal Güvenlik merkezi tarafından davacıya 10.11.2012 tarih 929677 sayılı kararı ile davacı aleyhine uygulanan 40.102,50 TL'lik cezai şartın ödenmesine yönelik kararın iptaline, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilerek sözleşmenin taraflar arasında kararlaştırılan aynı şartlar altında devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce karar onanmış, davalı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı eldeki dava ile ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 11.1.15 maddesi uyarınca uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece,“... cezai şartın dayandırıldığı sözleşmenin 11.1.15 maddesinde belirtilen ... hizmeti sunulmadığı halde kuruma fatura etme keyfiyetinin dosya münderacatında mevcut belgeler uyarınca tekevvün etmediği, toplam 40.102,50 TL lik cezai şartın iptalinin gerektiğinin rapor edildiği, sözleşmenin 11.2.6.maddesinde bu sözleşmede sayılan fiillerin kasıtlı olarak işlendiğinin tespit edilmesi halinde gerekli cezai şartın uygulanacağının düzenlendiği, 14.maddede ise kast unsurundan ne anlaşılması gerektiğinin tarif edildiği, buna göre işlemin kasıtlı sayılabilmesi için bilerek ve isteyerek yapılmış olması haksız kazanç sağlamak veya kurum zararına sebebiyet vermek amacıyla yapılmış olmasının gerektiği, sözleşme hükümleri ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacı kurumun kasıtlı hareket ettiğine dair herhangi bir bilgi ve bulgunun bulunmadığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 15.04.2015 tarihli celsede davacı vekili, tanıkları ... ... dinlenmesini talep ettiklerini, söz konusu tanığın daha önce teftiş aşamasında dinlendiğini beyan etmiş olup, mahkemece “davacı vekiline geçen celsenin 1 nolu ara kararı uyarınca tanık listesini bildirmek üzere 2 haftalık kesin süre verildiği 14.04.2015 tarihinde beyan dilekçesi ile birlikte tanık ismi bildirildiği kaldı ki, söz konusu tanığın daha önce soruşturma aşamasında dinlendiği yargılamaya bir katkısının bulunmadığı anlaşılmakla tanığın dinlenmesinden vazgeçilmesini ve daha önceki soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla yetinilmesine,” şeklinde ara karar kurularak cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalının beyanı olmasına rağmen, bu kişinin tanık olarak dinlenilmesinden vazgeçildiği görülmüştür.

Dava, ... ... isimli sigortalı adına düzenlenen reçetelerin, bu kişi muayene edilmeden bilgisi dışında düzenlendiği iddiasına dayanmakta olup, mahkemece 16.06.2015 tarihli bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle cezai şartın iptali talepli davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalının beyanı olduğuna göre, bu kişinin de tanık olarak dinlenilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, belirtilen eksik yerine getirilerek müfettiş raporunda ifadesi alınan sigortalı dinlendikten sonra ve alınacak beyanla birlikte diğer delillerin değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın kabulüne ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hükmün bu husus yönünden bozulması gerekirken, zuhulen davalının temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.06.2018 gün, 2015/38240E-2018/6509K sayılı ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Hükmün bu husus yönünden bozulması gerekirken, zuhulen davalının temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.06.2018 gün, 2015/38240E-2018/6509K sayılı ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 04.06.2018 gün, 2015/38240E-2018/6509K sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18789, Karar No: 2014/15631, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18789 E.  ,  2014/15631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/452-2013/426

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.