muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3366, Karar No: 2018/9390, Tarih: 26.04.2018

.Hukuk dairesinin 2008/41537 Esas ve 2010/36363 Karar sayılı ilamı ile, ücretin çalışma karşılığın bir alacak olduğundan, çalışılmayan dönem için ücrete hükmedilemeyeceği, işsizlik ödeneği alacağına ilişkin talebin incelenmesinde, emsal Yargıtay İçtihatları doğrultusunda işsizlik ödeneği yükümlüsünün İşkur olması ve bu ödeneğin İşkur'dan talep edilebileceği, davacı vekilinin 30/03/2015 tarihli bilirkişi raporuna itiraz ve beyanlarını içeren dilekçesinde, işsizlik ödeneği alacak talebini tazminat alacağı olarak ıslah ettiğini bildirdiği, davacı vekili 14/04/2015 tarihli dilekçesi ile tazminat ve ücret alacakları talebini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah yolu ile artırılmasını talep ettiği, yasal düzenlemeye göre, aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği, Yargıtay İlke Kararına göre, ıslahın bozmadan sonra yapılması veya ikinci ıslah dilekçesi verilmesi hallerinde mahkemelerce 1. halde ıslah yokmuş gibi dava, 2.halde ise ilk ıslah dilekçesi doğrultusunda karar verilmesi gerektiği, her ne kadar davacı vekili 15/05/2015 tarihli 6.celsedeki beyanlarında 30/03/2015 tarihli dilekçesin ıslah talebi olmadığını, ıslah talebi olması için bu ıslaha ilişkin bir harç ödenmesinin yapılması gerektiğini belirtmiş ise de, davacı vekilinin söz konusu talebinde açık olarak davasının işsizlik ödeneği alacağı talebini tazminat alacağı olarak ıslah ettiğini ve bu haliyle talebinin kabulüne karar verilmesini talep ettiğini, bu durumda talebinin HMK hükümleri doğrultusunda talebinin bir kısmını ıslah etmiş olarak kabulü gerekeceği ve bu haliyle yasal düzenleme ve emsal Yargıtay İçtihatları doğrultusunda ıslah sadece bir kere yapılabileceği ve ikinci ıslaha göre hüküm kurulamayacağı düzenlenmiş olmakla, davacı vekilinin 14/04/2015 tarihli dilekçesi ikinci ıslah dilekçesi olarak kabul edildiği ve ikinci ıslah dilekçesine itibar edilmediği gerekçesi ile fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı bakımından;

Davacı asıl duruşmada; “Ben davalı iş yerinde çalışırken iş yerinde 15 günlük bir tadilat olacağı söylendi. Ancak tadilat süresi uzayınca ben işkur'a işsizlik parası alıp alamayacağımı öğrenmek için gittim. Çünkü tadilat süresince maaşım ödenmemişti. Sigortamın yatırılıp yatırılmadığımı bilmiyordum. İŞKUR'da SGK üzerinden işten çıkışımın verildiğini öğrendim. Sonrasında iş yerinin muhasebesine giderek gerekçesini sordum, bana herhangi bir gerekçe söylemediler. Ben daha sonra iş yerinde işe hiç başlamadım. Ben ihtar çektiğimde davalı iş yerinde tadilat süresi bitmiş, çalışmaya başlanmıştı. 2014 yılının Mart ayında da kendi iş yerimi açtım" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı vekili dosyadaki beyanlarında, davacının davalı tarafından işten çıkarıldıktan sonra başka iş bulamadığı için işyeri açmak zorunda kaldığını, işyeri açmak için çıksa 4 ay beklemeyeceğini, 4 ay boyunca müşterilerin başka kuaföre gittiğini, müşteri portföyünün dağıldığını, davacının davalıdan işyeri aşyalarını 2. el olarak satın almadığını, işyeri aşyalarını kullanılmamış, sıfırdan satın aldığını, belirtmiş, dosya kapsamının incelenmesinde, dava dışı yerden davacının 12/05/2014 tarihinde kuaför makyaj koltuğu ve benzeri kuaför/güzellik salonu eşyaları satın aldığına dair faturalar ve bunların ödendiğine dair banka dekontları mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Ayrılış bildirgesinde çıkış nedeni kod 22: diğer nedenler olarak belirtilmiş, 18/02/2014 tarihinde ayrılış bildirilmiş olup, kuruma bildirim tarihi ise 27/02/2014'dir.

Ayrılış bildirgesinde çıkış nedeni kod 22: diğer nedenler olarak belirtilmiş, 18/02/2014 tarihinde ayrılış bildirilmiş olup, kuruma bildirim tarihi ise 27/02/2014'dir.

Tüm dosya kapsamına göre davacının tadilat nedeni ile ücretsiz izne çıkarıldığı sabittir. Davacının ücretsiz izne çıkarılmaya muvafakat ettiğine dair imzasını taşıyan belge mevcut değildir. Davacının çıkışı 2. ayda yapılmış, davacı 3. ayda İşkur'a şikayet başvurusu yapmış ve aldığı İşkur yazısına istinaden kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarını talep etmiştir. İşkur'a yapılan şikayetinde de çıkışının bilgisi dışında yapıldığını belirtmiştir. Bu durumda davacının kendi işyerini Mart ayında açtığını belirtmesi davacı aleyhine sonuç doğurmayacaktır, zira, çıkışı zaten 2. ayda yapılmıştır ve davacı bunu sonradan öğrendiğini ileri sürmektedir. Davacının işsizlik ödeneği için kuruma başvurması da bu koşullarda işi kendisinin bıraktığını göstermeyecektir. Nitekim davacı vekili, davacının, maaşını alamayan herkesin bundan faydalanabileceğini sandığından başvurduğunu ileri sürmektedir. İşi davacının bıraktığını belirten davalı tanıkları ya davalının kardeşi, ya kuzeni ya da feshi bilebilecek durumda olmayan davalının müşterisidir. İşkur raporunda davacının istifa ettiği, kendi işyerini açtığnı davalı savunmuş ise de dosyada istifa dilekçesi de bulunmamaktadır.

Netice itibari ile davacının yazılı muvafakati alınmaksızın ücretsiz izne çıkarıldığı ve çıkışının yapıldığı anlaşıldığından, davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekir iken yazılı gerekçe ile bu taleplerin reddi hatalıdır.

Diğer taraftan, kıdem ve ihbar tazminatı hesaplamalarına esas hizmet süresinin tespitinde, davacının ücretsiz izinde geçen sürenin hizmet süresine dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeli, bilirkişi raporu sair açılar yanında bu bakımdan da bilhassa denetlenmelidir.

3-Ücret alacağı bakımından, davalının cevap dilekçesinden işyerinin tadilat nedeni ile 26/11/2013 tarihinde kapandığı, dosya kapsamından davacının 26/11/2013 tarihinden sonra davalı işverenlikte fiilen çalışmadığı, ancak 26/11/2013 tarihine kadar fiilen çalıştığı sabittir. Davalı, 2013 yılı Kasım ayı ücretinin ödendiğini belge ile ispatlayamadığı için 2013/ Kasım ayının 26 günlük ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Dosya kapsamında davacı vekili tarafından 2. ıslah yapılıp yapılmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili 30/03/2015 ıslah havale tarihli dilekçesinde işkurdan işsizlik sigortasının alınamaması nedeni ile davalıdan bu zararın karşılığının tazminat olarak talep edildiği yönünde ıslah ettikleri beyanında bulunmuş ise de, bu talebi için ıslah harcı yatırmış değildir. Davacı vekili bilahare bu beyanın ıslah olmadığını savunmuştur.

Akabinde davacı vekili 30/04/2015 tarihi itibari ile ıslah harcı yatırarak talep artırımı yapmıştır.

Davacı vekili 30/03/2015 ıslah havale tarihli dilekçesinde işkurdan işsizlik sigortasının alınamaması nedeni ile davalıdan bu zararın karşılığının tazminat olarak talep edildiği yönünde ıslah ettikleri beyanında bulunmuş ise de, bu talebi için ıslah harcı yatırmış değildir. Davacı vekili bilahare bu beyanın ıslah olmadığını savunmuştur.

Akabinde davacı vekili 30/04/2015 tarihi itibari ile ıslah harcı yatırarak talep artırımı yapmıştır.

Yukarda açıklandığı üzere ıslah harcı yatırılmadığından hukuki sonuç doğurmayan ilk dilekçe ıslah dilekçesi olarak kabul edilemeyeceğinden, davacı vekilinin harçlandırarak ibraz ettiği 30/04/2015 tarihi dilekçesi ile artırılan miktarların hükümde gözetilmesi gerekirken gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12578, Karar No: 2016/14576, Tarih: 24.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/12578 E.  ,  2016/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, murisinin meslek hastalığı nedeniyle öldüğü iddiasına dayalı olarak davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı murisinin 07.03.2014 tarihinde sürekli iş göremezlik geliri almakta iken vefat ettiği, .. Başkanlığı ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Sağlık Kurulu'nca sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verildiği, ... ise sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğuna karar verildiği, şu halde sağlık kurulları kararları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidimesinin isabetsiz olduğu ortadadır.

Yapılacak iş: 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca sigortalının 07.03.2014 tarihinde gerçekleşen ölümünün, meslek hastalığı sonucu meydana gelip gelmediği konusunda Adli Tıp Kurumu, giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla meslek hastalığı ile ölüm arasında tıbbi illiyet bağının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/279, Karar No: 2018/3839, Tarih: 15.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/279 E.  ,  2018/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespiti sırasında ... ilçesi, ..... köyü, 164 ada 73 parsel sayılı 1.558,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden tarla vasfıyla davalı Osman ve Sevgi oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacılar, söz konusu taşınmazın kök murisleri .... dan kendilerine intikal ettiğini ileri sürerek zilyetliğe dayalı olarak kadastro tespitine itiraz etmişler, Hazine ise taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar tarafından taşınmaz üzerindeki zilyetliğin en az 20 yıl önce iradi olarak terk edildiği gerekçesiyle davacıların davasının reddine, müdahil Hazinenin talebinin ise kabulü ile çekişmeli 164 ada 73 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile çalılık ve meşelik vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1949 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış, 02/11/1949 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu ise 2009 yılında yapılmış ve davaya konu taşınmaz için askı ilanı süresinde eldeki dava açıldığından kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 15/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3794, Karar No: 2010/4707, Tarih: 11.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3794 E.  ,  2010/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

...mirasçıları; ... ve müşterekleri ile ...mirasçıları; ... ve müşterekleri, dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2008 tarih ve 412/230 sayılı hükmün Dairenin 01.04.2010 gün ve 3007/1499 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar ve bir kısım dahili davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesindeki dava değeri 150,00 TL olup, mahallinde yapılan keşifte dava konusu taşınmazın değeri yeniden belirlenmemiştir. Mahkemece, 10.06.2008 tarihinde karar verilmiş, bu karar Dairemizin 01.04.2010 tarih 2007/3007 Esas 2010/1499 Karar sayılı ilâmıyla onanmıştır. Bir kısım davalılar vekili 28.05.2010 tarihinde süresinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

HUMK.nun 440/III-1. maddesindeki karar düzeltme sınırı 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Kanunla “altımilyar” liraya çıkarılmıştır. Kanun 21.07.2004 tarihinde 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince karar düzeltme sınırı 01.01.2010 tarihinden itibaren 8.690,00 TL'ye yükseltilmiştir. Yargıtay HGK’nun 23.02.2005 tarih 2005/13-32 Esas, 2005/85 Karar sayılı kararına göre “...Yargıtay Daireleri ya da HGK’ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü esas alınmalıdır...”. Dairemizin onama karar tarihi 01.04.2010 ve dava değeri de 150,00 TL. olduğuna ve HUMK.nun 440/III-1. maddesinde belirlenen 8.690,00 TL’lik karar düzeltme sınırının altında bulunduğunun anlaşılmasına göre bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin değerden REDDİNE ve 35,50 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7743, Karar No: 2010/8867, Tarih: 20.09.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7743 E.  ,  2010/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılardan ... ve ... dışındakiler, 27.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici ...’a bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümleri onun temlik işlemi sebebiyle kazandıklarını belirterek arsa sahibi üzerine kayıtlı bağımsız bölüm tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davacılardan ..., arsa sahiplerinden ...’in üçüncü kat 7 numaralı bağımsız bölümü 18.04.1995 tarihinde miras bırakanı ...’in satın aldığını, mirasçılar arasında yapılan satış vaadi sözleşmesi ile anılan bağımsız bölümün kendisine devredildiğini beyanla taşınmaz kaydının iptali ile adına tescilini,

Davacı yüklenici ... ise, 27.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tüm edimlerini yerine getirdiğini, kendisine verilmesi kararlaştırılan 3.kat (9) numaralı bağımsız bölüm ile 1 ve 2 bağımsız bölüm numaralı garajların tapu kaydının iptalini, adına tescilini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ..., yüklenici davacının inşaatı tekniğine uygun yapmadığını, yapıda eksik işler bulunduğunu, bunların tahsili için açtığı davanın derdest olduğunu, sözleşme gereğince ödenmesi gereken primlerden yüklenicinin sorumlu bulunduğunu, yapıya iskan da alınmadığını, davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 334 ada 385 sayılı parsel üzerine yapılan binanın kat irtifakı kurulmadığından, bilirkişiye çekişme konusu bağımsız bölümlerin arsa payları hesaplattırılarak açılan davalar kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahiplerinden ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, 334 ada 385 sayılı parsel üzerine yapılan binanın kat irtifakı kurulmadığından, bilirkişiye çekişme konusu bağımsız bölümlerin arsa payları hesaplattırılarak açılan davalar kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahiplerinden ... temyiz etmiştir.

Bu davada öncelikle davacılardan ...’in isteğinin incelenmesi gerekmektedir. Gerçekten bu davacı, arsa sahibi olan davalı ...’in 18.04.1995 tarihinde mirasbırakanı ...’e yaptığı adi satış sözleşmesine dayanmıştır. Tapu kayıt örneğinden, üzerine bina yapılan 385 sayılı parselde davalılardan ...’in 26718/131700 payı olduğu görülmektedir. Davalı ..., aynı zamanda yüklenici sıfatını taşımamaktadır. Kısaca davalı ...’in, davacı ...’in mirasbırakanına yaptığı satış sözleşmesi adi yazılıdır. Türk Medeni Kanununun 706., Borçlar Kanununun 213., Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanununun 60.maddeleri uyarınca tapuda kayıtlı bir taşınmazın satışının resmi şekilde yapılması gerekmektedir. Borçlar Kanununun 11/II.maddesi gereğince kanunun öngördüğü bu şekil sıhhat şartıdır. Biçim koşuluna uymayan sözleşme geçersiz olduğundan, davacı ...’in isteminin açıklanan nedenle reddi gerekirken, orta yerde geçerli bir sözleşme varmış gibi istemin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Davalı ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince; davalı yapıda eksiklikler bulunduğunu, bu eksikliklerin parasal karşılığının tahsili, sözleşmeye göre ödenmesi gereken primlerin tutarı ve gecikmeden kaynaklanan alacakları için dava açtığını belirtmiştir. Gerçekten aynı yer 3.asliye hukuk mahkemesinin 2009/478 esasında kayıtlı derdest dava bulunduğu görülmektedir. Eldeki davada, yüklenicinin temlik işleminde bulunduğu davacıların, bu temlik işleminden yararlanmaları ancak yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirmeleri halinde olanaklıdır. Borçlar Kanununun 167.maddesine göre de, borçlu (arsa sahibi) yapılan temlikten haberdar olduğu zaman temlik edene (yükleniciye) karşı haiz olduğu def’ileri temellük edene (davacı üçüncü kişilere) karşı dahi ileri sürebilir. Başka bir deyişle, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan borçları onun tarafından bütünüyle yerine getirilmeden, ondan temlik alan üçüncü kişiler yüklenicinin haklarından yararlanamaz. Zira temlik edilen alacak, gerçek alacak ne ise ondan ibarettir. Kaldı ki, 27.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6.maddesinde “sigorta primlerinden” yüklenicinin sorumlu olduğu¸ 9.maddesinde “iskan harçlarının” yüklenici tarafından ödeneceği hükmü bulunmaktadır.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, derdest olduğu anlaşılan dava sonucunu beklemek, o davada yüklenici lehine bir alacağa hükmedilirse bu alacağı temlik alan davacı üçüncü kişilere depo ettirmek, iskan harçlarının ne miktar olduğunu yetkili belediyeden sormak, keza sigorta primleri tutarını araştırıp saptamak, bu bedelleri de davacı üçüncü kişiler adına depo ettirmek, böylelikle sözleşmenin yerine getirilmeyen hükümleri davacılar tarafından yerine getirilirse ancak o zaman tescile hükmetmek, aksi takdirde davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/705, Karar No: 2017/5264, Tarih: 16.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/705 E.  ,  2017/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, hastane mesul müdürlüğünün ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanığın 5 ay süre ile hastanede mesul müdürlüğü yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "sanığın amaç ve saiki" ibaresi ile hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.