muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7799, Karar No: 2025/441, Tarih: 17.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7799 E.  ,  2025/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/849 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından Düzce İnfaz Hâkimliğinin 27.07.2021 tarihli ve 2021/3062 Esas, 2021/3085 Karar sayılı kararı ile 7 yıl 16 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının açık ceza infaz kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve Geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını takiben, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Sungurlu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/1603 Esas, 2023/1571 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Düzce İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4225 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ve 2023/849 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 94660652-105-81-16612-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve 2024/11460 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve 2024/11460 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Sungurlu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli kararı ile Covid-19 izninde olan hükümlü hakkında, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair gıyabında karar verildiği, anılan kararda hükümlüye Covid-19 izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren beş iş günü içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiğinin ihtar edildiği, anılan kararın hükümlüye tebliğ yapıldığına dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı, Düzce İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği cihetle,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10. (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) maddesinde bulunan, ''..(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur..'' şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un Geçici 9/5. (Ek:14/4/2020-7242/53 md.) maddesinde bulunan ''..Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır..'' şeklindeki düzenleme,

Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde bulunan 17.07.2023 tarihli ''..Haklarında ilgili infaz hâkimliğince denetimli serbestlik kararı verilen hükümlülere gönderilen SMS ve linkte belirtilen sorgulama ekranında “Sayın: İsim-Soyisim hakkınızda infaz hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge il..Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir.” ibaresi bulunanların 5 gün içerisinde ikametinin bulunduğu yer veya SMS/sorgulama ekranında belirtilen yer denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuruda bulunmaları gerekmektedir. Kişiler, haklarında infaz hâkimliğince verilen denetimli serbestlik kararına https://vatandas.Uyap. gov.tr/main/vatandas/giris.jsp adresinden dosya sorgulama işlemi yaparak erişim sağlayabilirler.Yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyenler hakkında, açık ceza infaz kurumuna gönderilme kararı verilebilecektir..'' şeklindeki duyuru bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince, Covid-19 izninde bulunan, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve anılan Kanun'un 106. madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin anılan Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde bulunan düzenleme uyarınca 01.08.2023-15.08.2023 tarihleri arasında infaz işlemlerinin yürütüldüğü ceza infaz kurumuna dönmek zorunda olduğu,

Ancak, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesine istisna getiren anılan Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince 31.07.2023 tarihi itibarıyla anılan Kanun'un Geçici 9/5. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, infaz hakimi tarafından karar verilen hükümlülerin, infaz kurumuna dönüp dönmeyeceği, infaz hâkimliği tarafından verilen kararın tebliğ edilip edilmeyeceğinin inceleme konusunu oluşturduğu,

5275 sayılı Kanun'un 105/A-6. maddesinde bulunan ''..Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi..,hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir..'' şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde,

İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle statü değişikliğine uğradığı, hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkı olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi hükümleri uygulanarak verilen kararların hükümlülere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgili denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerektiği, anılan kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, itirazın anılan sebepler yönünden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 7 yıl 16 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 18.08.2021 tarihli ve 2021/3776-3777 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 16.07.2021 tarihinde cezasını infaz etmek üzere Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 10.10.2026 olan hükümlü hakkında İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/1603 Esas, 2023/1571 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlü hakkında denetimli serbestlik kararı verilmesine ve bu karar 08.08.2023 tarihinde hükümlünün aile bireyine tebliğ edilmesine rağmen hükümlünün yasal süresi içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği gerekçesiyle denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlü yokluğunda verilen denetimli serbestlik kararından haberinin olmadığını, kararın babası Salih Sevinç'e tebliğ edildiğini ancak babası ile farklı adreslerde oturduklarını ileri sürdüğü gibi e-devlete girip baktığında 5 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğini öğrenince Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gittiğini ileri sürmesi karşısında, denetimli serbestlik kararının Covid -19 iznine ayrılma ve denetimli serbestlikten yararlanma talebi ile ilgili Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne verdiği 05.10.2021 tarihli dilekçesinde bildirdiği adrese yada bu dilekçe tarihinden sonra adres değişikliği ile ilgili bildirimde bulundu ise o bildirdiği adrese çıkartılıp çıkartılmadığının ve iddia ettiği gibi Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip etmediğinin araştırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

6. İnfaz dosyası içerisinde bulunan Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.08.2023 tarihli ve 2021/113 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ belgesinde hükümlüye cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, bu nedenle 01.08.2023 tarihinden 06.08.2023 tarihine kadar Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği yönünde açıklamanın bulunduğu, tebliğ eden İnfaz ve Koruma memurunun sicil numarasının, tebellüğ eden olarak hükümlünün isminin yazılı olduğu ancak uyapta yer alan kayıtta ıslak imzanın bulunmadığı görülmektedir.

7. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesinde yer alan, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

7. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesinde yer alan, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükümde dikkate alınmak suretiyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği ve hükümlünün savunmasının doğruluğu araştırılıp değerlendirilmeksizin, kararın tebliğine ilişkin tebligat parçaları denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın ayrıca Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.08.2023 tarihli ve 2021/113 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ belgesinin ıslak imzalı aslı ya da onaylı sureti getirtilip incelenmeksizin, tebliğ tebellüğ işlemi yapılmadı ise niçin bu belgenin düzenlendiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.11.2023 tarihli ve 2023/849 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1984, Karar No: 2016/3562, Tarih: 10.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1984 E.  ,  2016/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

....

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten toplam 76.134,94 TL alacağı olduğu halde iflas idaresinin bu alacağın sadece 61.250,37 TL'sini masaya kaydına karar verdiğini ileri sürerek, kayıt talebi reddedilen 14.884,57 TL'nin kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının müflis şirkete ait üç adet işyerinden dolayı taleple bağlılık nazara alınarak toplam 76.134,94 TL alacağı olduğu, alacağın kaydı için başvurması üzerine 61.250,37 TL'sinin kabul edilerek masaya kaydının yapıldığı, kalan 14.884,57 TL'nin de kaydı gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Dava, alacağın iflas masasına kayıt kabul istemine ilişkindir. Davacı yanca, 14.884,57 TL'nin iflas sıra cetveline kayıt ve kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir. İİK'nın 235. maddesine göre, kural olarak sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde ticaret mahkemesine dava açabilirler. Ancak aynı Kanun'un 223. maddesi hükmüne göre alacaklı tebligata elverişli adresini bildirip kararın tebliği için avans yatırmışsa 15 günlük dava açma süresi, kararın tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlar. Somut olayda, iflas sıra cetveli, son olarak 09.06.2012 tarihli Bugün Gazetesin'de ilan edilmiştir. Bunun yanında, İİK'nın 223. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan İflas İdaresi Ücreti, Yazı ve Tebliğ Masrafı Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 10. maddesi uyarınca tebliğ masrafının avans (para) olarak yatırılmasının gerekmesine rağmen davacı kayıt başvurusu sırasında tebliğ avansı yatırmamasına rağmen iflas sıra cetvelinin 27.06.2012 tarihinde davacıya bilgi mahiyetinde ayrıca tebliğ edildiği görülmüştür.

Dava dosyasında mevcut harçlandırma formu, tevzi formu ve hakim havalesine göre dava, 16.07.2012 tarihinde açılmış olup hem ilan, hem de sıra cetvelinin davacıya tebliği tarihine göre yasal 15 günlük hak düşürücü süreden sonra davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Hak düşürücü süre, dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

.../...

S.2

Bu durumda mahkemece, hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

.../...

S.2

Bu durumda mahkemece, hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle, davalı iflas idaresi temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2691, Karar No: 2014/6656, Tarih: 16.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2691 E.  ,  2014/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/24429

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/894 Esas, 2012/1222 Karar

SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada Aşağı Yahyalar Mahallesi 88. Sokak No: 32 Yenimahalle/Ankara adresinde bulunan S. Otogaz adlı otogaz LPG istasyonu yönünden 08/11/2007 tarihinden önce düzenlenen mühürleme ve mühür bozma tutanakları getirtilmiş ise de; bu tutanaklarla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına verilen suç duyurusu dilekçelerinin onaylı örneklerinin temin edilerek, söz konusu suç duyuruları üzerine dava açılmış ise buna ilişkin iddianame örneklerinin ve açılan dava dosyalarının veya onaylı örneklerinin getirtilmesinden sonra sonucuna göre davaların birleştirilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı üzerinde durulurak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

16/11/2002 günlü mühürleme tutanağını düzenleyen kişiler dinlenerek mühürlemenin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Dosya içeriğine göre 07/08/2007 ve 27/08/2007 olan suç tarihinin karar başlığında hatalı şekilde 01/10/2007 olarak gösterilmesi,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmesine rağmen, TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilerek aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Halen yürürlükte bulunan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 5 ay 25 gün hapis cezasından fazla cezaya hükmedilemeyeceğine dikkat edilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.