muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/25069, Karar No: 2022/14271, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25069 E.  ,  2022/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kasten yaralama suçundan verilen kesin nitelikteki adli para cezası yanında TCK'nın 54. maddesinin uygulanması nedeniyle anılan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Mahkemece sanığın farklı tarihlerde mesaj tespit tutanağında tespit edilen tehdit içerikli mesajları gönderdiği ve mağdurlar ..., ..., ... ve ...'i iddianamede belirtildiği şekliyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında; TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit eylemi nedeniyle belirlenen temel ceza, suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırıldıktan sonra, suçun değişik zamanlarda işlenmesi nedeniyle artırılmış ceza miktarı üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca yeniden artırım yapılarak sonuç cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden yalnızca mağdur ...'e yönelik olarak hüküm kurulması,

2) 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçunda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, adli para cezası seçilmek suretiyle TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılması,

4) Kasten yaralama ve tehdit suçlarından,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (1-3) nolu bozma sebepleri yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34268, Karar No: 2012/15913, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34268 E.  ,  2012/15913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...'ın sanık ...'in omuzuna basarak müştekinin evinin penceresini açtıktan sonra iki eli ile pencerenin kenarlarını tutup bir ayağını pencereden içeri sokarak girmeye hazırlandığı sırada, evdeki ışığı fark etmesi üzerine bulunduğu yerden aynı şekilde inmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanıklara eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2022/862, Tarih: 08.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/275 E.  ,  2022/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sahibi olduğu "www.takvim.com.tr" isimli internet sitesinde 11.05.2015 tarihli "Hala bekliyorum anıracak" başlıklı haber yayınlandığını, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde müvekkilinin adı geçmediği hâlde Türk lirasından altı sıfır atılması hâlinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi, subjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini ileri sürerek 3.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; haber konusu söylemlerin yorum niteliğinde olmadığını, söz konusu yazının daha önce başka gazeteler tarafından da haber yapıldığını, gazetecilik mesleği gereği haberin veriliş şeklinde abartı yapılabileceğini, meslek gereği tanınmış kişilerin sert eleştirilere katlanması gerektiğini, haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olarak yansıtıldığını, öz ile biçim arasındaki dengenin bozulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli ve 2015/236 E., 2016/190 K. sayılı kararı ile; davacının adının Cumhurbaşkanı'nın sözlerinde açıkça geçmemesine rağmen davacıya yönelik haber yapıldığı, konuşmanın yapıldığı tarih dikkate alındığında davacıya yönelik yorum yapılması anlamında güncellik ve kamu yararı unsurunun bulunmadığı, haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25/12/2017 tarihli ve 2016/7702 E., 2017/8639 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25/12/2017 tarihli ve 2016/7702 E., 2017/8639 K. sayılı kararı ile;

‘‘…Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup bir toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir (Jersild ve Thoma Danimarka; Haldimann ve diğerleri-İsviçre kararları).

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da Sözcü Gazetesi'ndeki 01.03.2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı yayın kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2018/189 E., 2018/123 K. sayılı kararı ile; davacı tarafından davalı Milliyet Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş. aleyhine açılan benzer mahiyetteki davada Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesince 12.02.2015 tarihli ve 2014/470 E., 2015/54 K. sayı ile davanın reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulduğu, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen kararın Özel Dairece onandığı, aynı konuda farklı kararlar verilmesinin kaynağını Anayasa'dan alan eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğuracağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, "www.takvim.com.tr" isimli internet sitesinde 11.05.2015 tarihinde yayınlanan "Hala bekliyorum anıracak" başlıklı haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce direnme adı altında verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkemece bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar verilmeli, gerekçesi önceki kararına göre genişletilebilir ise de değiştirilmemelidir.

14. Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda; mahkemece ilk kararda, dava konusu haberde güncellik ve kamu yararı bulunmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği hâlde, direnme kararında aynı haberle ilgili olarak Özel Dairece farklı kararlar verildiği ve bu durumun kaynağını Anayasa’dan alan eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğuracağı gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

16. Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş bazı olayların gerekçe olarak gösterildiği yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

17. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

18. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.06.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1889, Karar No: 2023/8043, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1889 E.  ,  2023/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2095 Esas, 2022/2581 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/887 Esas, 2020/142 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve dahili davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmekle özetle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; belediye kayıtları ve onaylı mimari projeye göre müvekkiline isabet eden dairenin bir odası mimari projeye, tapu kayıtlarına aykırı olacak şekilde haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın davalı ... tarafından işgal edildiğini müvekkilinin mülkiyet hakkına vaki tecavüzün men edilerek, davalı ... Kıranlıoglu'nun müvekkiline ait taşınmaza isabet eden odaya inşa ettiği duvarın yıkılarak binanın mimari projesine uygun şekilde eski hale getirilmesini ve söz konusu odanın yeniden müvekkilinin kullanımına bırakılmasını, taşınmazın mimari projesine uygun şekilde eski hale getirilmesini ve söz konusu odanın yeniden müvekkilinin kullanımına bırakılmasını, taşınmazın mimari projesine uygun şekilde eski hale getirilmesi uğrunda yapılacak masrafların bedelinin davalı tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; binanın 16.06.1961 tarihinde ruhsatının alındığını, 03.06.1962 tarihinde iskanı verildiğini, bu tarihten beri içinde iskan edilen bir bina olduğunu, bu binada davaya konu edilen dairenin müvekkili tarafından 02.03.1993 tarihinde satın alındığını, satın aldığı tarihten itibaren burada oturduğunu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile oranlı olarak tahsis edileceği hüküm altına alındığını, bu katta müvekkiline ait dairenin arsa payı 75/540 olup davacının dairesinin arsa payı 40/540 olduğunu, arada fark olduğunu, davacının dairesinin bugüne kadar 7-8 kere el değiştirdiğini, hiçbir malikin böyle bir iddiada bulunmadığını, davacının bu daireyi görerek satın aldığını, aldığında satana odanın birinin nerede olduğunu sormadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddine, mahkeme masrafları ile ücreti vekâletin davacı uhdesinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ve dahili davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 9 numaralı bağımsız bölümün davalı ... tarafından 02.03.1993 tarihinde satın alındığını, o tarihten bu yana ... ile eşi ... ("Davalı taraf") 'nun bu dairede yaşadıklarını, söz konusu dairenin, satın alındığı tarihte şu an olduğu gibi 3 odalı olarak davalı tarafın mülkiyetine geçtiğini, davalı tarafın davacıya ait 8 nolu bağımsız bölümü sonradan işgal etmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, 07.05.2019 tarihli bilirkişi raporu ile de bu durumun tespit edildiğini, bilirkişinin, raporunda 8 nolu bağımsız bölüme ait olduğu iddia edilen odanın 9 nolu bağımsız bölüme dahil edilmesinin ana yapının inşa edildiği 1961-1962 yıllarında gerçekleşmiş olduğunu ve ... tarafından 8 nolu bağımsız bölüme ait odanın 9 nolu bağımsız bölüme dahil edilmesinin mümkün olmadığını belirttiğini, 634 sayılı Kanun'da esas olanın arsa payı olup davalı tarafın arsa payının 75/540, davacının arsa payının ise 40/540 olduğunu, tarafların bu pay oranına göre bedel ödeyerek dairelerin mülkiyetini elde ettiklerini, dairenin satımı aşamasında yan dairenin bir odasının işgal edildiğini bilmeyen ve bilemeyecek durumda olan ve dairenin mevcut büyüklüğünü esas alarak ödeme yapan davalı tarafın 20 yılı aşkın bir süre sonra yan daireyi işgal ettiği iddiası ile yaptırıma tabi tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davalının söz konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek edindiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı ve dahili davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve dahili davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve dahili davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11597, Karar No: 2010/14460, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11597 E.  ,  2010/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 27.4.2010

Nosu : 248-116

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiası ile açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davacı vekili, davalının emekli bir şahıs olup,borçlu ile ticari ilişkisi bulunmadığını, çekin her zaman düzenlenebileceğini borçlunun davalının takibine itiraz etmediğini, bununda muvazaanın göstergesi olduğunu belirterek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesi için sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının resmi belgelere dayandığını, çekin banka aracılığı ile gönderilen havaleler karşılığı alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davalının alacağının dayanağının havaleler olduğu, alacağın muvazaalı olmadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.