muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7545, Karar No: 2014/4682, Tarih: 19.03.2014

Ankara C.Başsavcılığı'nın 2008/109841 soruşturma dosyasında; şikayet konusu ihaleler ile ilgili olarak iddiaların araştırılması için bilirkişi heyetlerinden 3 ayrı rapor alındığı, Sayıştay Uzman Denetçileri ve Hukukçu bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlan raporda, ihalede Kamu İhale Kurulu tarafından belirlenen usule aykırılıklara iştirak edildiği, ancak mevzuata aykırı her işlemin suç teşkil etmeyeceği, bu nedenle yüklenen suçların işlendiğinin ve Devletin zarara uğratıldığı iddialarının kanıtlanamadığı görüşünün bildirildiği, Cumhuriyet Savcılığı tarafından TCK'nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat suçunun oluşabilmesi için hukuka aykırılıkların tek başına gerçekleşmesinin ihaleye fesat karıştırma halinin oluşması için yeterli olmadığı, bu hukuka aykırılıkların hile ile gerçekleştirilmesinin zorunlu olduğu ve ihaleye fesat karıştırma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle tüm şüpheliler hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına, diğer atılı görevi kötüye kullanma suçu yönünden de dilekçenin işleme konulmamasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalı tarafından yapılan ilk ihale ilgili olarak Kamu İhale Kurulu tarafından bazı mevzuata aykırılıklar tespit edilerek ihalenin iptal edilmiş olması ve Cumhuriyet Savcılığı tarafından ihalede hukuka aykırılıklarının tek başına ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşması için yeterli olmadığı, hile gerçekleştirilmesinin zorunlu olduğu hususları da belirtilerek takipsizlik kararı verdiği dikkate alındığında yapılan ihalede mevzuata uygun olmayan yönler bulunduğu ve davalının, davacı hakkında şikayetçi olmasında bir takım emareler bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin olağan kuşku üzerine somut emarelere dayandırılarak yapıldığının kabulü ile istemin tümden reddi gerekirken, şikayetin haksız olduğundan bahisle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2202, Karar No: 2008/3294, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2202 E.  ,  2008/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1553 parsel sayılı taşınmaz kaydındaki “... Paşa Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

1553 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespiti 17.08.1954 tarihinde kesinleşmiş, kaydına “... Paşa Vakfı” şerhi 10.01.2003 tarihinde yazılmıştır. Gerçekten, taşınmazın tapulama tespiti tarihi ile kaydına vakıf şerhinin işlendiği tarih arasında on yıllık süre geçmiş bulunmaktadır. Ne var ki;

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “... Paşa Vakfı” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığına dair bilirkişinin 20.09.2007 tarihli raporundaki görüşüne bakılarak, davanın bunun sonucuna uygun hükme bağlanması gerekir.

Mahkemece, hükümden sonra yasada yapılan değişiklik dikkate alınarak hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır.

Mahkemece, hükümden sonra yasada yapılan değişiklik dikkate alınarak hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4055, Karar No: 2022/3791, Tarih: 17.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4055 E.  ,  2022/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, saat 15:00 sıralarında yerleşim yerinde bölünmüş çift şeritli yolda sanık idaresindeki otomobil ile seyri sırasında seyrine göre yolun sağından soluna kavşak başından karşıdan karşıya geçmek için yola giren yaya ... ile yanında bulunan elinden tuttuğu torunu 5 yaşındaki torunu ...'e çarpması neticesinde ...’ın öldüğü, küçük ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayan sanığın tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği kabul edilmiş olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin ise kusur oranına, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2, Karar No: 2016/2169, Tarih: 29.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2 E.  ,  2016/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Çocuk Cerrahisi Uzmanı olan sanığın, nöbeti sırasında hastaneye sevk edilen mağdurun tedavisinde gerekli özen ve dikkati göstermeyerek tedavisini geciktirdiği, bu suretle görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece, hastanın sanık tarafından görülmediği, teşhisleri asistan doktorların yaptığı ve sanığı uyarmadıkları, sanığın olaya müdahalesinin çalışma düzeni açısından mümkün olmadığı gerekçeleriyle beraatine karar verilmişse de; idari soruşturma aşamasında alınan 04/01/2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, "tıpta uzmanlık eğitimi verilen hastanelerde görev yapan tıpta uzmanlık öğrencileri, bu görevlerini uzmanların gözetim ve sorumluluğunda yaptıklarından, hastanın kendisine gösterilmemiş olması sorumluluğunu ortadan kaldırmadığından sanığın sorumlu olduğuna" ilişkin rapor gözetilerek, mağdurun tedavisi esnasında gerekli mesleki özeni gösterip göstermediği, yapılması gereken işlemler konusunda bir ihmal veya gecikmesinin bulunup bulunmadığı, bulunduğu saptandığı takdirde, yükletilen savsama niteliğindeki eylemler ile mağdurda ortaya çıkan tıbbi sorunlar arasında nedensellik bağı ve sanığa atfedilecek bir kusur bulunup bulunmadığının belirlenmesi için dosya ile birlikte tüm raporlar, hastane kayıt ve belgeleri gönderilmek suretiyle Yüksek Sağlık Şurasından görüş alınması ve suç tarihinde asistan olarak görev yapıp mağdurun muayene işlemlerini yerine getiren... ve...'un tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesine rağmen hükümde CMK'nın 223/2-a maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5154, Karar No: 2014/8161, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5154 E.  ,  2014/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2013

NUMARASI : 2013/277-2013/455

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.02.2014 gün ve 2013/8301 Esas, 2014/922 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, Bursa 18. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3994 E. sayılı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yaptıkları takipte düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin kiralayan olarak hapis hakkının kira sözleşmesinin imzaladığı 01.01.2009 tarihi olarak nazara alınması gerekirken, icra müdürlüğünce hapis hakkı kullanılan deftere kayıt tarihi olan 09.05.2011 olarak nazara alındığını, şikayet olunanların hacizlerinin bu tarihten önce olduğu gerekçesiyle paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan Çekirge Vergi Dairesi vekili, cevap vermemiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin hapis hakkının TBK'nın 336. maddesi gereğince işlemiş bir yıllık ve işleyecek 6 aylık süreye ilişkin olduğu, kira kontratı başlangıcına gidilemeyeceği, icra takip tarihi olan 10.05.2010 tarihinin nazara alınması gerektiği Vergi Dairesi ve SGK'nın haczinin davacının takip tarihinden önce olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.02.2014 tarih ve 2013/8301 E., 2014/922 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 336. maddesi uyarınca, kiralayanın işlemiş bir yıllık ve işlemekte olan altı aylık kira bedelinin güvencesi olmak üzere kiralanan yerde bulunan kiracının taşınırları üzerinde hapis hakkı bulunmaktadır. Kiralayanın hapis hakkı, kiralanan yerde bulanan kiracıya ait taşınır eşyayı kira alacağına karşı alıkoymak ve kira borcunu ödemediği takdirde onu paraya çevirerek alacağını öncelikle tahsil etme yetkisi veren bir tür kanuni rehin hakkıdır. Taşınır malların kiralanan yere gelmesiyle işleyecek altı aylık kira nedeniyle hapis hakkı doğar. Hapis hakkı taşınır malların kiralanan yere gelmesiyle birlikte doğduğundan daha sonra hapse konu malların üçüncü bir şahıs tarafından haczedilmesi ve mahcuzların paraya çevrilmesi halinde kiralayanın geçmiş bir yıllık ve işlemekte olan altı aylık kira alacağının satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekir.(Y.19.H.D. 18.03.1999 T., 1199 E., 1767 K. ve Y. 21.H.D. 29.11.2005 tarih ve 6074 E., 12377 K. sayılı ilamları bu yöndedir.)

Somut olayda, şikayetçinin şikayet dışı borçlu ile kira sözleşmesinin 01.01.2009 tarihinde kurulduğu ve satış bedeli paylaşıma konu menkul malların şikayetçi ile şikayet dışı borçlu arasında imzalanan kira sözleşmesine konu şikayetçiye ait taşınmazda şikayet olunan Çekirge Vergi Dairesi'nce 11.02.2010 tarihinde, SGK tarafından 24.12.2010 tarihinde haczedildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınırlar üzerindeki kanuni rehin niteliğindeki hapis hakkının şikayet olunanların haczinden önce doğduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulması gerekirken, onandığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 11.02.2014 tarih ve 2013/8301 E., 2014/922 K. sayılı onama kararı ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, evvelce alınan temyiz peşin harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde şikayetçiye iadesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7317, Karar No: 2017/5540, Tarih: 04.07.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7317 E.  ,  2017/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki ve menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketin davalı ...Ş.'den genel kredi sözleşmesi ile kullandığı kredi karşılığı ... İli, ... İlçesi, ... ada ...Kat bağımsız bölüm ... nolu mesken ile ...nolu garajın üzerinde davalı banka lehine ipotek kurulduğunu, çekilen kredinin ödemesinin bittiğini, ipoteğin fekkinin talep edildiğini, ancak davalı bankanın davalı şirkete ipoteği devir ve temlik ettiğini, bu devir ve temlikin hiçbir hukuki geçerliliğinin olmadığını savunarak, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ipoteğin fekkine,davalı şirkete yapılan temlikin geçersizliğinin tespitine, davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili,müvekkili bankanın diğer davalı şirkete yaptığı temlikin geçerli olduğunu, temlik tarihi itibariyle davacının borcunun devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ......Ltd.Şti vekili,davacı tarafından çekilen kredi borçlarının tamamının müvekkili şirket tarafından ödendiğini,yapılan ödemeler karşılığında ipotekli taşınmazları devir ve temliklerini aldıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen 06.04.2014 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre,davacının davalı bankadan genel kredi sözleşmesi gereğince kullandığı kredi karşılığında dava konusu taşınmazları davalı bankaya 1.derecede 115.000 ... bedelle ipotek ettikleri,davaya konu kredi borcunun 31/05/2010 tarihinde kapatıldığı, borcun kapatılmasından sonra 29/07/2010 tarihinde ipotekli taşınmazların diğer davalı ... ..A.Ş'ye davalı banka tarafından devir ve temlik edildiği, borcun kapatılmasından sonra yapılan temlik işleminin B.K.nun 162.maddesinde yer alan alacağın temlikine ilişkin koşullara aykırılık teşkil ettiği ve hukuken geçersiz temlik işlemi yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... ...Ltd.Şti.ile davalı ...arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi uyarınca kullandırılacak kredinin teminatını teşkil etmek üzere dava dışı Mehmet ...'a ait taşınmaz üzerine ipotek tesis edilmiştir. İpotekli taşınmazın daha sonra davacılardan ...'a ipotekle yükümlü olarak satıldığı anlaşılmaktadır. Davalı .....Ltd.Şti.kredi borçlusu Akaylar..Ltd.Şti'nin kredi borçlarını 31.05.2010 tarihinde ödemiştir. Bu durumda davalı ... ...Ltd.Şti.davacının borçlarını ödemiş olduğundan davalı ...A.Ş 'den rehni temlik almış olup alacağın tahsili için temlik almış olduğu ipoteği takip edebilir.Mahkemece bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7941, Karar No: 2019/134, Tarih: 15.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7941 E.  ,  2019/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, müvekkili ile davalılardan Yasemin arasında 01.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalılardan ... sözleşmeyi kefil sıfatı ile imzaladığını, 01.07.2013 tarihinden itibaren aylık kira bedellerinin ödenmediğini, kira bedellerinin tahsili amacıyla ... . İcra Müdürlüğünün 2013/4673 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, ancak davalıların takibe itiraz ederek takibi durdurduklarını bildirerek, davalıların takip dosyasına yapmış oldukları itirazlarının iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın eczane olarak kullanılmak amacıyla kiralandığını, ancak taşınmaza doğalgaz bağlanmadığı ve ısınma için elektrik kullanıldığı için sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği ve anahtarların davacıya teslim edildiğini, ayrıca davalılardan ... adi kefil olması nedeniyle kiracı hakkında yapılacak takibin sonuçsuz kalması durumunda adi kefil hakkında dava açılabileceğinden davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptali ile takibin 9.924,20TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan kefil ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Adi kefaleti düzenleyen T.B.K.nun 585. Maddesine göre (818 Sayılı B.K.'nun 486.), adi kefalet halinde alacaklının öncelikle borçluya başvurması gerekmektedir. Diğer yandan

dava tarihinde yürürlükte bulunan Türk Ticaret Kanunu’nun 7. maddesinde bu konuyla ilgili bir düzenleme getirilmiş ve “ (1) İki veya daha fazla kişi, içlerinden yalnız biri veya hepsi için ticari niteliği haiz bir iş dolayısıyla, diğer bir kimseye karşı birlikte borç altına girerse, kanunda veya sözleşmede aksi öngörülmemişse müteselsilen sorumlu olurlar. Ancak, kefil ve kefillere, taahhüt veya ödemenin yapılmadığı veya yerine getirilmediği ihbar edilmeden temerrüt faizi yürütülemez. (2) Ticari borçlara kefalet hâlinde, hem asıl borçlu ile kefil, hem de kefiller arasındaki ilişkilerde de birinci fıkra hükmü geçerli olur.” şeklindeki düzenleme ile teselsül karinesi kabul edilmiştir. Bu halde alacaklı adi kefalette olduğu gibi asıl borçluya müracaat etmek zorunda değildir. Ticari işlerde “teselsül karinesi” uygulanmaktadır. Nitekim, müteselsil kefil asıl borçlu ile birlikte takip edilebilir.

Somut olayda; Taraflar arasında 01.02.2011 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli aylık net 1.750 TL bedelli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı borçlulardan ... kira sözleşmesini kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı alacaklı, davalı kiracı ve kefil aleyhine 15.07.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2013 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kira bedelleri toplamı 11.075TL'nin tahsilini istemiştir. Dosya kapsamında kiracı borçlu davalı ...'in tacir olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu durumda, davalı kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre davalı kefilin kira bedelinden sorumlu olup olmayacağı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kira parasından kefilin sorumlu tutulması doğru değildir.

Ayrıca; 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 583. maddesi (mülga 818 Sayılı Borçlar Kanununun 484. maddesi) uyarınca kefalet sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı şekilde düzenlenmesi ve kefilin sorumlu olacağı miktarın açıkça gösterilmesi zorunludur. Kefilin sorumluluğu sözleşme kapsamındaki borçlar için ve sözleşme süresince geçerli olup, davada talep edilen makul süre tazminatı olup, belli muayyen olduğundan sözedilemez. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde de bu bedelden davalı kefilin sorumlu olacağına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece makul süre tazminatı yönünden davalı kefil hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalıların Temmuz ayı kira bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davalı kiracı tarafından kiralanan taşınmazın kira sözleşmesinin bitim tarihinden önce tahliye edildiği hususu her iki tarafın da kabulündedir. Bu durumda, Mahkemece yeniden kiraya vermek için gereken makul süre bilirkişi raporu ile 6 ay kabul edilerek; tespit edilecek tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira alacağı ile, kiralanan taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarihi geçmeyecek şekilde, tahliye tarihinden itibaren 6 aylık makul süreye ilişkin kira bedeli üzerinden itirazın iptaline karar vermek gerekir. Mahkeme gerekçesinde belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın 01.07.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 3. Kişiye yeniden kiraya verildiğine göre, davalıların temmuz ayı kira bedelinden sorumlu olmaması gerekirken yazılı şekilde Temmuz ayı kira bedeli yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ...'nin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ...'nun, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.