muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4947, Karar No: 2013/15563, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4947 E.  ,  2013/15563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak-Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tazminat davasına dair karar, davalılar-karşı davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiraya veren tarafından açılan, ödenmeyen kira alacağı, kiralanın erken tahliyesi nedeniyle tazminat ve kiralananın eski hale getirilmesi bedelinin tazmini, karşılık dava ise kiracı tarafından açılan kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tahsili istemlerine ilişkindir.Mahkemece karşılık davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile ödenmeyen 2009 yılı Nisan ayı kirası ve taşınmazın tahliye edildiği 2014 Mayıs ayına kadar kira parası 10.161,20 TL nin ve 33.592,00 TL eski hale getirilme bedelinin davalı karşı davacıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesinin 2. maddesinde “kiralanana yapılacak değişiklik ve ilaveler nedeniyle mal sahibinden ücret talep edilmeyeceğinin anlaşılmasına ve kira akdinin davalı karşı davacı tarafından tek taraflı olarak sona erdirilmiş olmasına göre davalı karşı davacının karşılık davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Asıl davaya yönelik davacı ve davalının temyiz itirazlarına gelince; Davacı-karşı davalının ve davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-) Davacı dava dilekçesinde ve dava dilekçesinin açıklanmasına yönelik dilekçelerinde ve 20.12.2012 tarihli celsedeki beyanlarında, davalının 01.06.2008 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının 27.01.2009 tarih 3075 Y.N.lu ihtarname ile kiralananın iskanın alınmaması nedeniyle sözleşmenin 9. maddesi gereğince sözleşmeyi feshederek 2 ay sonra tahliye edileceğini bildirdiğini ve sonrasında 13.04.2009 tarih ve 8450 Y.N ihtarname ile kira akdinin fesh edildiğinden anahtarın teslim alınmasını ihtar ettiğini ve 14/05/2009 tarihinde de anahtarları notere teslim ettiğini, 2009 yılı Şubat, Mart, Nisan ayı kiralarının tamamı ile tahliye tarihi olan 14.05.2009 tarihine

kadar olan kira parasının ödenmediği, ayrıca davalının kiralananın yeniden kiraya verilinceye kadar kira paralarından ve sözleşme sonuna kadar da sonradan yapılacak kira sözleşmesi ile ilk kira sözleşmesi arasındaki farktan da tazminat olarak sorumlu olacağını, ayrıca davalının kiralananı yandaki işyeri ile olan aralarındaki duvarları kaldırarak ve taşınmazda bir takım değişiklikler yaparak terkettiğinden kiralananın eski haline getirilmesi gerektiğini belirtip, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 7.000,00 TL kira alacağı ve 3000.00 TL eski hale getirme bedelinin tahsilini talep etmiş, Bilirkişi heyetinden alınan 17.02.2012 tarihli raporda, kiralananın 14.05.2009 tarihinde süresinden önce tahliye edilmesi nedeniyle kiralananın yeninden kiraya verilebileceği makul sürenin 2 ay olacağının buna göre kira alacağının 14.000,00 TL, eski hale getirme bedelinin ise 33.592,00 TL olduğunun belirtilmesi üzerine davacı rapora itirazlarını tekrar ederek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kira alacağı talebini 14.000 TL, eski hale getirme bedelini de 33.592,80 TL olarak 07.03.2012 tarihli dilekçe ile ıslah etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, kira sözleşmesini iskan ruhsatının olmaması nedeniyle sözleşmenin 9. maddesine istinaden haklı nedenle feshettiğini ve kiralananın anahtarının 14.05.2009 tarihinde emanet tutanağı ile notere tevdi edildiğini, davalıya 14.000 TL depozito verdiğini, depozitonun iade edilmediğini, davacının daha önce davaya konu 2009 Şubat ve Mart ayı kiraları için Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2009/4950 E. sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, kendilerinin takibe kira parasının verilen depozitoya mahsup edilmesi gerektiğinden itiraz ettiklerini, takibin durduğunu, sonrasında ise yaptıkları şikayet üzerine ödeme emrinin icra hukuk Mahkemesi tarafından iptal ediliğini, söz konusu takibin derdest olduğunu, bu nedenle 2009 Şubat ve Mart ayı kiraları yönünden derdestlik itirazında bulunduklarını, ayrıca fesihten önceki kira alacaklarına ilişkin olarak da depozito nedeniyle takas mahsup talebinde bulunduklarını, haklı sebeple sözleşme feshedildiğinden davacının tüm talepleri yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, yargılama neticesinde asıl davada sadece taraflarca kabul edilen kiralanın teslim tarihine kadar olan 2009 Nisan ayı ve 14 günlük Mayıs ayı kirası ile eski hale getirme bedeline ilişkin hüküm kurulmuş, dava konusu edilen 2009 Şubat ve Mart ayları yönünden söz konusu aylara yönelik kira alacağı ve davalının depozitonun mahsubuna ilişkin itirazlarının taraflar arasındaki takip dosyasında değerlendirilmesi gerektiği gerekçede belirtilmiş, kiralananın tahliyesinden sonraki döneme ilişkin talepler yönünden ise olumlu ve olumsuz bir karar verilmemiştir.

Dava dilekçesinde 2009 Şubat ve Mart ayı kiralarının da talep edildiği açıkça belirtilmiştir. Söz konusu aylar kira parasına ilişkin öncesinde takip yapılmış olması davacının alacağını ilama bağlatmak üzere dava açmasına engel değildir. Kaldı ki söz konusu icra takibine konu alacak yönünden itiraz edildiği gibi, sonrasında ise davalının şikayeti üzerine ödeme emrinin icra mahkemesince iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı, dava öncesinde yaptığı takibe devam etmeye zorlanamayacağından, davanın kısmi dava olması da nazara alınarak talebi aşmamak üzere olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu aylara yönelik taleplerin ve davalının mahsup talebinin söz konusu takip dosyasında değerlendirilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Davacı tarafından kira sözleşmesinin süresinden önce tek taraflı feshedildiğinden bahisle 14.05.2009 tarihinden sonra ki taşınmazın yeniden kiraya verilmesi tarihine kadar olan kira paraları ile taşınmazın yeniden kira ya verilmesinden sonra ki dönem için ise sonraki kira sözleşmesi ile davalı ile imzalanan kira sözleşmesi arasındaki fark yönünden de tazminata karar verilmesini talep ettiğinden, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 9. maddesi, 27.01.2009 tarihli fesih ihtarı ve

kiralananın teslimine ilişkin taraf kabulleri de nazara alınarak, akdin feshinden sonraki dönem için davacının tazminat talebinin haklı olup olmadığı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (3) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5813, Karar No: 2024/6481, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5813 E.  ,  2024/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/760 E., 2024/796 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/201 E., 2023/130 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kısıtlının eşiyle boşandığını, ortak çocuk ile görüşme yapabilmek için Zonguldak 2.İcra Müdürlüğünün 2010/2131 Esas sayılı icra dosyasına talep açtığını, ancak mahkeme kararındaki görüş günleri ile ceza evinin belirtmiş olduğu günlerin farklı olmasından dolayı kısıtlı ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilemediğini, kısıtlı adına Zonguldak 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/190 Esas sayılı dosyasından husumet izni alındığını, davacının ceza evinde tüm kurallara uyan bir mahkum olup işçi koğuşunda cezasını infaz ettiğini, davacının ortak çocuk ile icra dışında hiçbir şekilde görüşmediğini, çocuğu ile ilgili bilgi alamadığı gibi hiçbir şekilde haberde alamadığını, bu nedenlerden dolayı davacı ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki günlerinin belirlenmesi ve belirlenecek günlere, cezaevinden istenecek görüşme günlerine göre yine davacının yattığı koğuş değişmesi halinde görüş günleri de değişeceğinden dolayı bu hususunda dikkate alınarak, davacının tekrar tekrar dava açmasına mahal vermeyecek şekilde görüşme günlerini esnek olarak belirlenmesinin isteme zorunluluğu olduğunu belirterek görüş günlerinin yeniden düzenlenmesine, ortak çocuk ile davacı arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Tarafların boşanmalarından sonra ortak çocuğun annesi yanında kaldığı, davacı babanın 13.02.2015 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 28.01.2056 olduğu, babanın ceza infaz kurumuna girmesinden sonra bu durumu düzenleyen kişisel ilişkiye yönelik bir karar olmamasına rağmen çocuğun ceza infaz kurumunda babası ile görüştüğü, annenin buna karşı çıkmadığı, son üç dört yıldır çocuğun babası ile görüşmek istemediği, babanın çocuğu görebilmek için bir kısım girişimlerde bulunduğu, durumun bir şekilde Aile ve Sosyal Hizmetler Müdürülüğü'ne intikal ettiği, dava öncesinde kurum tarafından çalışma yapıldığı, çocuğun bu süreç dolayısı ile babasını suçladığı, sonuç olarak babasından uzaklaştığı, baba yönünden hazırlanan raporda babanın uzun süre ceza infaz kurumunda kalacak olması sebebiyle çocuğu ile zaman geçirmesinin kısıtlı olacağı, çocuğun baba, davacının çocuk sevgisine ihtiyacı olduğu bu nedenle kişisel ilişki kurulmasının her iki tarafın da yararına olacağının belirtildiği, çocuk hakkında hazırlanan raporlarda ise; çocuğun; babasının görüş günlerine gittiğinde babasının kendisi ile ilgilenmek yerine babaannesi ile konuşup annesini çekiştirdiğini, kendisine, "Annen seni sevmiyor, o çok kötü biri, onu öldüreceğim" gibi sözler söylediğini, babasını ziyarete gitmek istemediğini dile getirdikten sonra babasının değişip ilgi göstermeye başladığını, bu nedenle babasının davranışlarını samimi bulmadığını, bu olaylardan sonra bir kez görüştüğünü, bu görüşmede babasının kendisinde özür dilediğini ancak kendisinin affetmediğini, annesinin babası ile görüşmesine engel olmadığını ancak kendisinin kesinlikle babası ile görüşmek istemediğini anlattığı, mevcut durumda annenin çocuğun babası ile görüşmesine karşı çıkmadığı ancak ergenlik dönemindeki çocuğun buna zorlanmasının çocuğu olumsuz etkilediğini beyan ettiği, çocuk lehine verilen danışmanlık tedbiri kapsamındaki görüşmelerin çocuk ile baba arasındaki bağı güçlendirme konusunda başarılı olmadığı, 02.01

.01.2023 tarihli rapora göre; çocuğun babası ile görüşmek istememe nedeninin baba ve babaannenin çocuğun güvenli alanının zaman zaman tehdit ettiği düşüncesinden kaynaklandığı, babanın şikayeti sebebiyle çocuğun kurum bakımına alınma riski ile kaşı karşıya kalması sebebiyle baba ile çocuk arasındaki güven bağının zedelendiği, çocuğun duruma ılımlı bakış açısı ile bakmadığı, sonuç olarak babanın ceza evi görüş günlerinde ilgi bekleyen çocuk ile ilgilenmek yerine annesini kötülemesi, annesi için tehdit içeren sözler söylemesi, kendisini kurum bakımına alınma riskine soktuğunu düşünmesi sebepleri ile çocuğun babaya kızgın ve öfkeli olmasının doğal olduğu, annenin çocuğun baba ile görüşmesine engel olmadığı gözetildiğinde çocuğun baba ile görüşmek istememesinin başkası etkisinden değil kendi iradesine dayandığının kabul edilmesi gerektiği, karar tarihi itibariyle 15 yaşına yaklaşan çocuğun ceza evinde bulunan baba ile görüşmeye zorlanmasının çocuğun örselenmesine ve huzurunun bozulmasına sebep olabileceği, kişisel ilişkiye dair ilamların maddî anlamda kesin hüküm teşkil etmediği, koşulların değişmesi halinde her zaman yeniden kişisel ilişkinin düzenlenebileceği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, tanık beyanları, uzman heyetçe düzenlenen rapor, ortak çocuğun baba ile görüşmek istememesi, babanın çocuğu üzerindeki baskısı tespit edildiği, Mahkemece bu yöndeki talebin reddine karar verilmesinde yanlışlık bulunmadığı gibi, İlk Derece Mahkemesince boşanmada düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılmasının söz konusu olmadığı da gözetilerek, davacının tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarının tekrarla; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile ortak çocuk arasında yeniden kişisel ilişki düzenlemesi yapılması koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323, 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5701, Karar No: 2023/11840, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5701 E.  ,  2023/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1231 Esas, 2023/872 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/494 Esas, 2022/291 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince kararı istinaf edilmediğinden kararı istinaf etmeyen tarafın aleyhine bir durum oluşmadıkça, bu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacı vekilince istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davacı aleyhine bir hüküm bulunmadığından İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın aleyhine bir durum oluşmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ... Mahallesi,112205 ada 1 parsel sayılı taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığından bahisle fazlaya dair haklarını saklı tutarak kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminatın faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ... Mahallesi,112205 ada 1 parsel sayılı taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığından bahisle fazlaya dair haklarını saklı tutarak kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminatın faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle müvekkil kuruma karşı açılan huzurdaki davaya ilişkin olarak görev, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkil kurum tarafından yapılan araştırmaları neticesinde; dava konusu 112205 ada 1 parsel, 380 kV Ankara İstanbul Enerji iletim hattımızın 3014-3015-3016 numaralı direkleri arasında, 380 kV Ankara ... enerji iletim hattımızın ise 1396 ve 1397 numaralı direkleri arasında yer aldığını, müvekkil kurum tarafından tesis ve kamulaştırma çalışmalarının yapıldığı yıllarda dava konusu parselin bulunduğu alanda Ankara-İstanbul Enerji iletim hattımızın altında 675, 676,677, 678, 679, 680, 681, 682, 684 numaralı kadastro parselleri 380 kV Ankara ... enerji iletim hattımızın altında ise 676, 677,680, 681, 684 numaralı kadastro parselleri yer aldığını, müvekkil kurum tarafından hatların tesis edildiği tarihlerde belirtilen kadastro parselleri üzerinden kamulaştırma ve tescil işlemleri ikmal edildiği, hatlarımızın tesis tarihinden yıllar sonra ilgili belediyelerin yaptığı imar uygulaması ile müvekkil kurum mükerrer olarak kamulaştırma yapmaya zorlandığını, davacı ... 19.03.2007 tarihli ve 3010 yevmiye no ile ilgili belediyenin imar uyulaması sonucu hatlarımızın altında şuyulandırıldığı için herhangi bir kamulaştırma işlemi ve belgesi bulunmadığını, sorumluğun ilgili Belediye olduğunu, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve görev itirazları bulunduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde daha önce bulunan kadastro parsellerinde kamulaştırma işlemlerinin yapıldığını ve tamamlandığını, davanın kabulü halinde mükerrer ödeme söz konusu olacağını, davacıların taşınmazı imar uygulamasından sonra durumu bilerek edindiğini, tasarruf haklarının da kısıtlanmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve görev itirazları bulunduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde daha önce bulunan kadastro parsellerinde kamulaştırma işlemlerinin yapıldığını ve tamamlandığını, davanın kabulü halinde mükerrer ödeme söz konusu olacağını, davacıların taşınmazı imar uygulamasından sonra durumu bilerek edindiğini, tasarruf haklarının da kısıtlanmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar plan değişikliği"kapsamında "Enerji Nakil Hattı Koruma Kuşağı" kullanımında kalan dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucunda oluşan kamu ortaklık payı parseli olduğu ve dosyada mevcut 1975 yılı hava fotoğraflarına göre hem dava konusu parselden enerji nakil hatlarının geçirilerek taşınmazlara fiilen el atıldığı, fiili el atmanın devam ettiği, davacının payının kök Kızılcaşar 37 parselden geldiği, 19.03.2007 tarihinde 3010 yevmiye ile tescil edildiği, bu parsel ile dava konusu taşınmaz konumsal olarak aynı yerde bulunmadığı, davacıya kamulaştırma tebligatının yapıldığına ve bedel ödemesine ilişkin bir belge sunulmadığı ve dava konusu taşınmazın yürürlükteki imar planında enerji nakil hattı koruma kuşağında bulunduğu da gözetildiğinde davacının tasarruf hakkının kısıtlandığı ve taşınmaz bedelini talep etme hakkı bulunduğunun kabulü ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal mukayesesi yapılmak suretiyle değer biçilmek suretiyle davacının payı karşılığı bedele hükmedilmesinde ve taşınmazdaki davacıya ait payın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline dair mahkeme kararı usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, davalı idare vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.