muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3511, Karar No: 2024/1869, Tarih: 10.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; her yıl yenilenen sözleşme uyarınca davalı kurumla müvekkili arasında 01.04.2016 tarihinde tekrar yenileme işlemi yapıldığını, hakkaniyetten uzak ve herhangi haklı gerekçe gösterilmeden davalı kurum tarafından 20.10.2016 tarihinde tek taraflı olarak soyut gerekçeler ile feshedilen sözleşme uyarınca müvekkilinin mağdur edildiğini, tarafların sözleşme gereği 1 ay önceden ihbar etmek şartıyla sözleşmeyi tek taraflı fesih etme hakkını saktı tutmuş olmalarına rağmen bu feshin gerekçesinin haklı olması ve fesih eden tarafından haklı gerekçenin belirtilmesi ve ispatlanması gerektiğini, davalı tarafından bahsettikleri istihbarı duyum dışında davacı hakkında bir ceza dosyasının açılıp açılmadığına veya sonuçlanana bir dava olup olmadığına dair herhangi bir beyanda bulunmadığı gibi müvekkili hakkında kesinleşmiş bir mahkeme kararı da bulunmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; esastan reddedilen dava konusuna ilişkin tedbiren devam ettirilebilmesinin mümkün olamayacağını, bu nedenle Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2018/119 D. İş sayılı dosyasında verilmiş olan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşmenin feshi işleminin davalı tarafça davacıya bildirildiği, sözleşmenin (5.1) maddesi hükmü gereğince davalının işlem tesis ettiği, yapılan işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 397 nci maddesi gereğince ihtiyati tedbirin etkisinin nihai kararın kesinleşmesine kadar devam ettiği, ayrıca tedbirin devamına yönelik yargılama sırasında davalının usulüne uygun istinafının olmadığı, söz konusu tedbir kararına karşı, davalı yönünden gidilecek usulü yol bulunmadığı gerekçesiyle; davacının başvurusunun esastan, davalının başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili hakkında Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/375 E. numarasıyla dava açıldığını, karara bağlanan dosyanın temyiz aşamasında olduğunu, müvekkili hakkında verilen kararın henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle davanın reddine dair tesis edilen kararın usule ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, taraflar arasında imzalanan ''... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin'' Protokolün 5.1. maddesinde yer alan hüküm doğrultusunda sözleşmenin feshedildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11649, Karar No: 2013/17994, Tarih: 09.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11649 E.  ,  2013/17994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.02.2013 tarih, 174/5663 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8534, Karar No: 2018/2402, Tarih: 04.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8534 E.  ,  2018/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2013/64-2014/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin dünya çapında gıda ve içecek, özellikle çikolata ve kahve üreticisi olarak üne kavuştuğunu, müvekkilinin tescilli ve tanınmış pek çok markasından biri olan "..." markalarının Türkiye’de muhtelif tescillerle 1980’li yılların başından beri tescilli ve koruma altında olduğunu, anılan markanın özgün ürün şekillerinin de ayırt edicilik niteliğini haiz olduğunu, davalının TPE nezdinde 29, 30 ve 32. sınıf ürünler için tescil ettirdiği "... markasının müvekkiline ait "..." ibareli markalar ile iltibas yarattığını, markaların görsel ve özellikle fonetik olarak birbirine benzediğini, markaların kapsamındaki ürünlerin de aynı ve/veya benzer olduğunu, ayrıca davalının kullandığı ürün şekillerinin müvekkilinin “...” markalı özgün ürün şekillerine de benzerlik ve iltibas yarattığını, bu suretle haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 8/1(b) ve 42. maddeleri uyarınca davalının “....” markasının müvekkilinin “...” markalarına benzerlik ve iltibas yarattığının tespiti ile davalı adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, müvekkilinin özgün ürün şekillerine iltibas oluşturmak suretiyle ortaya çıkan haksız rekabet durumunun tespitine, önlenmesine, haksız rekabet sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ve verilecek hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraf markalarının birbirinden tamamen farklı olduğunu, haksız rekabete ilişkin davacı iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait 127829 tescil numaralı "..." markası ile davalıya ait 2003 16448 tescil numaralı "..." markası arasında benzerliğin bulunduğu, bu markaların hitap ettiği ortalama seviyedeki tüketiciler nezdinde karıştırma ihtimali yaratacağı, davacıya ait ürün şeklinin ilgili piyasada kullanılan anonim bir yapıda olduğu, üretimsel bir zorunluluktan kaynaklandığı, bu bakımdan tüketiciye malın kaynağını belirtmeye elverişli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, haksız rekabetin tespiti, men-i talebine ilişkin olup, mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının itirazına mesnet markalarının “...” ibareli unsurlardan, davalı şirket markasının ise “...” ibaresinden oluştuğu hususu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, müvekkilinin markaları ile davalı şirketin markasının benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında markalar arasında karışıklık olacağını ileri sürmüştür.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın tescil kapsamı ürünlerin yönelik olduğu ortalama tüketici kitlesi tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir.

Somut olayda taraf markaları dikkate alındığında davacı markalarının esas unsuru “...” ibaresinden oluşmaktadır. Davalı markası ise “...” ibaresini içermektedir. Mahkemece, markalar arasında benzerlik bulunduğundan bahisle davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de, markaların asli unsurları, yazı karakterleri, kullanılan renkler bir bütün olarak incelendiğinde, tüketici kitlesinde firmalar arasında bir irtibat olduğu zannı doğurmayacak kadar markaların birbirinden farklılaştığı anlaşılmaktadır

Bu durum karşısında mahkemece, markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı kabul edilerek davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2517, Karar No: 2014/5582, Tarih: 20.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2517 E.  ,  2014/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/123160

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

NUMARASI : 2010/192 (E) ve 2010/778 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suçlamayı kabul etmediği, olayın tek görgü tanığı Ş.. Ö..'ın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; olay gün ve saatine karşılık gelen günlerin ve olay sırasındaki hava koşullarının Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ile Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü'nden sorulması, olay gün ve saatine karşılık gelen günde ve olayın meydana geldiği şartlarda, tanık Şevketin bulunduğu yerden sanığı ayakta ve araç içerisinde görüp tanımasının mümkün olup olmadığının tespiti için, uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B.. müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13319, Karar No: 2017/24225, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13319 E.  ,  2017/24225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7800, Karar No: 2012/1999, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7800 E.  ,  2012/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 13. İCRA MAHKEMESİ

TURİZM LİMİTED ŞİRKETİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/16.H.D. 505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/16. H.D. 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Galata Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği ve vergi beyannamelerini verip vermediği de sorularak ve gerektiğinde Galata Vergi Dairesinde kayıtlı olduğu adresinde de şikayet tarihi itibariyle ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23222, Karar No: 2014/1942, Tarih: 06.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23222 E.  ,  2014/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 5.Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.08.2013

NUMARASI :Esas no:2009/133 Karar no:2009/333

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen 23.08.2013 tarihli tavzih kararı davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma hükmünde yer alan çocuk için takdir olunan nafakaya ilişkin hükmün yeterince açık olmaması sebebiyle, tavzih suretiyle açıklığa kavuşturulmuş bulunmasına, boşanma hükmünün bu yönden genişletilmemiş ve değiştirilmemiş bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4844, Karar No: 2016/6857, Tarih: 13.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4844 E.  ,  2016/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Muğla İcra ve Fethiye İcra Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Muğla İcra Mahkemesince, kiralanan taşınmazın Fethiye'de bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Fethiye İcra Mahkemesi tarafından ise davanın gayrımenkulün aynına değil, şahsi hakka ilişkin olduğu ve yetki itirazı da bulunmadığı gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kiralanan taşınmazdan kaynaklı açılan herhangi bir dava; taşınmaz üzerindeki bir aynî hakka ilişkin bulunmadığı için, bu davalar taşınmazın aynının bulunduğu yer mahkemesinde açılmak zorunda değildir. Diğer bir ifadeyle, kesin yetkiyi düzenleyen HMK'nın 12. maddesi hükmüne tâbi değildir. Fakat, kira sözleşmesine dayanan bu davaların diğer yetki kurallarına (m. 6, 8, 10 vb hükümlerine) göre taşınmazın bulunduğu yerde açılması da mümkündür. Özellikle, taşınmazın bulunduğu yer kira sözleşmesinin ifa edileceği (yerine getirileceği, icra olunacağı) yerdir. Bu nedenle, kira sözleşmesine dayanan bir dava, sözleşmenin ifa olunacağı yer olan taşınmazın bulunduğu yerde açılabilir (m. 10).

Bundan başka, taraflar kira sözleşmesine koyacakları bir yetki şartı veya ayrı bir yetki sözleşmesi (bkz. md.17) ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler. Ancak, dikkat edilmesi gereken husus 6100 sayılı Kanun ile getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olmasıdır. Zira, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununda yetki sözleşmesinin kimler arasında yapılacağı belirtilmediği için yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar istedikleri mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilmektedirler.

Davacının, davalı ile aralarındaki kira sözleşmesine konu taşınmaz "..." adresinde bulunduğundan, uyuşmazlığın, Fethiye İcra Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Fethiye İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7281, Karar No: 2010/8791, Tarih: 13.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/7281 E.  ,  2010/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Keşif sonucu düzenlenen 05.04.2007 tarihli orman bilirkişisi raporunda, suç konusu yerde 1942 yılında orman tahdidi yapılıp kesinleştiği belirtilmiş olduğu halde, orman kadastrosunun yapılmadığından bahsedilerek çelişki yaratılmış olmakla mahallinde yeniden farklı orman mühendisleri ve harita mühendisi iştirakiyle yeniden bilirkişi incelemeleri yapılarak, 1942 yılında kesinleşen orman tahdit haritasının tatbiki ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.