muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4629, Karar No: 2015/3584, Tarih: 02.07.2015

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Karalardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Bu ikinci anlayış, birey haklarınıa öncelik verir gibi görünse de, toplum bireylerden oluştuğuna göre birey haklarının zedelenmesini önlemekle, toplumun çıkarlarını da korumaktadır. Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Buna “hukuka aykırı delillerin dolaylı etkisi, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” denilmektedir. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken; (sanığın sorgu ve savunmasının CMK'nun 148. maddesinde sayılan yasak usullerle alındığına ilişkin bir iddia ve delil bulunmamasına rağmen) şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda, ruhsatsız tabanca suçun maddî konusu olup, arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağının kabulü karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Zira söz konusu tabanca elde edilip atışa elverişliliği ve kanuna aykırılığı uzman bilirkişi raporu ile belirlenmeden 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluştuğu kabul edilemeyecektir."

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının

ihlal edildiğine karar verdiği gibi Yargıtay CGK bir kez daha (28.04.2015 tarih ve 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda), arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykrı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı olarak elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek, buna dayalı olarak alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahmumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Yukarıda belirtildiği gibi meşru ve hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller nasıl hukuka aykırı ise aynı şekilde usulsüz arama sonucunda elde edilen ve suçun maddi konusu olan hukuka aykırı "delil" gösterilip sorularak alınan savunma da hukuka aykırıdır. İşte “hukuka aykırı delillerin dolaylı, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ifadesiyle bu husus kastedilmektedir.

Somut olayda, 5846 sayılı Kanuna aykırı olarak sanığın işyerinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun119/3-4. maddeleri uyarınca gündüzleyin bir defa arama yapılmasına karar verilmesi üzerine 12.10.2010 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen deliller arasında, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu ve tutanak tanıklarının beyanı gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Suça konu olayla ilgili olarak hukuka aykırı bir şekilde arama işlemini gerçekleştiren tutanak düzenleyici görevlilerden biri tutanağı doğrularken, biri ise olayın üzerinden zaman geçtiği için net bir bilgisinin olmadığını belirtmiştir. Sanığın mahkumiyet hükmüne esas alınabilecek bir ikrarı da bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, mahkumiyete yeterli, hukuka uygun biçimde elde edilmiş delil bulunmayıp, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden, sayın çoğunluğun suçun sübut bulduğuna ilişkin kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/3538, Karar No: 2012/1311, Tarih: 22.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3538 E.  ,  2012/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortakları olduklarını, 11.9.2005 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında, genel kurula bilançonun dahi ibraz edilmeyerek yüklenici ile düzenlenen bir mutabakat zaptının genel kurula kabul ettirildiğini, kooperatifin yüklenici firmaya borçlandırılmış olduğunu, 11.09.2005 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan 4,5 6, ve 8 nolu kararların yasa ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, sözkonusu kararların iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin 11.09.2005 tarihli genel kurul toplantısında alınan ve iptali istenen kararlar için iptal sebebi olarak ileri sürülen ek protokolün üyelerin tetkikine sunulmadığı, bilanço olmamasın rağmen ödemelerin düzenlendiği iddiasının mutabakat zaptına göre ek ödeme niteliğinde bulunmadığı anlaşılan borçların davalı kooperatifçe ödenmesi gerektiği ve bu ödeme için bir süre belirlenmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı ayrıca aidat miktarlarının tahmini bütçeye göre tesbitinin mümkün olduğu 11.09.2005 tarihli genel kurul toplantısında alınan ve iptali istenen kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı bulunmadığı, davacılar tarafından açılan davanın ispatlanamadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 11.09.2005 tarihli genel kurulda alınan bir kısım kararların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin kararı yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak iptali istenilen genel kurul kararlarının nitelikleri ve sonuç itibariyle 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 53. Maddesi kapsamında kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı değerlendirilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6242, Karar No: 2010/10403, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6242 E.  ,  2010/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 3. İcra Mahkemesi

Tarih : 16.03.2010

No : 1291-302

Davalılar : 1-... vek.Av.... 2- ... Met.Dem.Çel.A.Ş.

3-...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi Hazine vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, kamu haczinin ihtiyati haciz niteliğinde olduğundan bahisle müvekkili Vergi Dairesine pay ayrılmadığını, oysa Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da ihtiyati ve kesin haciz ayrımı olmadığını ve anılan yasanın 21/I inci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmemesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetveli düzenlenene kadar şikâyetçi vergi dairesi takibinin ve haczinin kesinleşmediği gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2009/2350, Karar No: 2010/417, Tarih: 27.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/2350 E.  ,  2010/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmekten,...'i de yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'u yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ... , işbu yaralama suçuna yardımdan sanıklar ..., ... , işbu öldürmeye, yaralama suçlarına katılmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... ile ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, ... ile ...'in üzerlerine atılı suçtan, ... ile ...'ın öldürmeden beraatlerine ilişkin (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2008 gün ve 85/29 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahil-sanıklar vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın maktul ...’i öldürme, sanık ...’ın mağdur ...’ı yaralama suçlarından cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ...’ın maktulü öldürme, sanıklar ... ve ...’nin mağdur ...’ı yaralama suçlarından beraatlerine dair hükümler yönünden;

a) Kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgeler ve olay yerindeki fiziki ve maddi bulgulara ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık ...’ın cezaevi kanalıyla Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği 09.10.2006 tarihli dilekçede; suçu patronunun işlediğini, üzerinde yakalanan silahın temizlenerek bu şahıs tarafından kendisine verildiğini ve suçu üstlendiğini belirtmesi karşısında; bu dilekçenin duruşmada okunması,

diyeceklerinin sanıktan sorulması, dilekçenin kendisine ait olduğunun kabul edilmesi halinde, savunmaları arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ..., ... ve ...’ın mağdur ...’ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçları yönünden;

Sanık ...’ın anne adı itibariyle doğru olan sabıka kaydının getirtilip incelenerek, sanıklar hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

Usule aykırı, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenlerle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 27.01.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9713, Karar No: 2015/25891, Tarih: 30.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/9713 E.  ,  2015/25891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... tarafından bankaya ibrazında tamamen sahte olarak oluşturulduğu tespit edilen çekin, sanık ...'ın borcu nedeniyle sanık ... tarafından ...'e verildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanık ...'ın aşamalarda çeki sanık Hüseyin'in Mehmet'e verdiğini, tanık olarak dinlenen ... de çeki ... getirdiğini beyan etmesi, sanığın ise tüm aşamalarda ısrarla suça konu çekle bir ilgisi olmadığı, çeki kendisinin vermediğini belirtmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen suça konu çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp, iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması halinde, çek üzerinde sanığın isim ile cirosunun da bulunmaması, çekin ön ve arka yüzündeki imza, yazı ve rakamların sanık ...'in eli ürünü olup olmadığı husunda kriminalistik yönden inceleme yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, çekin ön ve arka yüzünde bulunan imza, yazı ve rakamların sanık ...'in eli ürünü olup olmadığının tespiti, çekte ciranta olarak görünen ... ile diğer şirket yektilisinin tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğini gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3593, Karar No: 2016/3600, Tarih: 04.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/3593 E.  ,  2016/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmaza komşu tüm çevre parsellerin tutanakları ile mevcut ise dayanakları tapu ve vergi kayıtlarının getirtilerek mahallinde yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne şekilde ne zamandan beri kullanıldığı, taşınmazın imar ve ihyaya konu olup olmadığı, imar-ihya edilmiş ise, imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, tespit bilirkişilerinin tamamının tanık sıfatıyla dinlenilmesi, taşınmaz ile ilgili mahkeme gözleminin keşif zaptına aynen yazılması, üç kişilik ziraat yüksek veya ziraat mühendislerinden oluşturulacak kuruldan taşınmazın niteliği hususunda önceki ziraat bilirkişisi raporunu da karşılar şekilde ayrıntılı rapor alınması, dere sınırı yönünden jeolog bilirkişi dinlenilerek taşınmazın dere yatağı olup olmadığı, toprak yapısı hakkında görüş alınması ve sonrasında tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişi .. tarafından tanzim edilen 25.10.2013 tarihli rapora ekli haritada (6A) ve (6C) ile gösterilen bölümlerin davacı ... adına, (6B) ve (6D) ile gösterilen bölümlerin davacı ... adına, (6E) ile gösterilen bölüm ve kalan diğer bölümün davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

I- Davacı ...'ın, çekişmeli 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda, (6) ve (6E) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede; Mahkemece verilen 13.12.2007 tarihli önceki karar, davacılar ... ve ...'a yöntemince tebliğ edildiği halde temyiz edilmemiştir. Anılan önceki karar; davalı Hazine'nin temyizi üzerine sonraki hükme esas alınan raporla uyumlu olan 30.11.2007 tarihli fen bilirkişisi raporunda, çekişmeli taşınmazın (6A), (6B), (6C) ve (6D) ile gösterilen bölümleri yönünden bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen aynı nitelikteki kararın bu kez davacılardan Fahrettin Ayaz tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Önceki karar, temyiz etmeyen davacılar yönünden kesinleşmiş olup, davacı ...'ın yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından davacı ...'ın temyiz isteminin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

II- Davalı Hazine'nin, çekişmeli 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda; (6A), (6B), (6C) ve (6D) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede; Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.