muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11186, Karar No: 2019/14337, Tarih: 13.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11186 E.  ,  2019/14337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay yeri inceleme tutanağında “... Caddesi üzerinde elektrik direği yanında 2 kapaklı ... elektriğe ait trafo dolap kapağının açık kapak bir tarafında asma kilidinin takılı ve diğer kapak tarafı demir menteşenin yerinden çıkmış asma kilite takılı olduğu, dolap içinde ucu kesik kablo uçlarının olduğu” ve muhafaza altına alma tutanağında “Elektrik trafosunun şartelini indirerek elektriği kestiği daha sonra trafonun kapısını birlikte pense ile kırdıkları, içerde bulunan 15 metre uzunluğundaki elektrik kablosunu alttan kestikleri” şeklindeki tespitler karşısında; sanığa atılı eylemin suç tarihine göre TCK’nin 142/2-h fıkrasında düzenlenen “Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek sureti ile ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşyaya yönelik hırsızlık” suçunu oluşturup oluşturmayacağı, gerekirse tutanak düzenleyenler dinlenip veya keşif yapılıp, araştırılıp, tartışılıp, açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının gözetilmesine, 13/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25496, Karar No: 2013/17599, Tarih: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25496 E.  ,  2013/17599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay günü trafik ekiplerince yapılan trafik kontrolü esnasında yapılan ölçümde 163 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, götürüldüğü hastaneden alınan doktor raporunda da ayakta durmakta ve konuşmada zorluk yaşadığının, reflekslerinde belirgin azalmanın olduğunun tespit edildiği, olay anında 100 promil üzeri alkollü olduğu, böylece güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5615, Karar No: 2008/8751, Tarih: 25.04.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/5615 E., 2008/8751 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/5615 E., 2008/8751 K.**

**- YETKİ İTİRAZI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 168 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 169 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 168/5. maddesi gereğince borçlu yetki itirazını ödeme emri tebliğinden itibaren 5 gün içerisinde icra mahkemesine bildirir. İcra mahkemesi yetki itirazını doğru bulursa artık borçlunun esasa ilişkin itirazlarını incelemeden yetki itirazının kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde takibin yapıldığı yetkisiz icra dairesine başvurularak dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesinin istenilmesi gerekir. Bunun üzerine yetkili icra dairesinden borçluya yeni bir ödeme emri gönderilir. Bu halde, yetkili icra dairesince yürütülen bu takip yetkisiz icra dairesinde yapılan takibin devamı sayılır. (Prof. Dr.Baki Kuru İcra İflas Hukuku El Kitabı sayfa 667,668) İİK.nun 169. maddesine göre ise borçlunun aynı kanunun 168/5. maddesinde sayılan yetki itirazı satıştan başka icra muamelelerini durdurmaz.

Somut olayda yetki itirazından sonra takip durdurulmadığı için yetkisiz icra dairesinde itirazın incelenmesi aşamasında konulan hacizler, yeni takip önceki takibin devamı sayıldığından bu takiptede geçerliliğini korur. İcra mahkemesince yetkisiz Zonguldak 2. İcra Müdürlüğünce konulan hacizlerin kaldırılması yönündeki borçlu isteminin bu gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekirken hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32401, Karar No: 2015/16987, Tarih: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32401 E.  ,  2015/16987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, deri mont hakkı, yazlık ve kışlık kıyafet alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatili ve hafta tatili ücreti, ücret, kömür alacağı, sendika ikramiyesi ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32314, Karar No: 2013/7389, Tarih: 05.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32314 E.  ,  2013/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Şikayetçi borçlu ..... Federasyonu Başkanlığı'nın 3. kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının haczi için 89/1 haciz ihbarnameleri gönderildiği ve borçlunun, 3. kişiler nezdindeki bu hak ve alacaklarına yönelik haciz işleminin iptalini talep ettiği görülmektedir.  Borçlunun icra mahkemesine başvurarak 3. kişiler nezdindeki hak ve alacaklarına ilişkin olarak gerçekleştirilen hacze yönelik işlemin iptalini istemesinde hukuki menfaati vardır. Aksi yöndeki mahkemenin kabulü yerinde değildir.  29.03.2011 tarih ve 6215 Sayılı Yasanın 10. maddesi ile değişik 3289 Sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri hakkında Kanun'un Ek 9. maddesinde " ... Genel Müdürlük tarafından bağımsız spor federasyonlarına yapılan yardımlar ile Genel Müdürlük bütçesinden bu federasyonlara tahsis edilen kaynaklar kullanılarak edinilen her türlü taşınır ve taşınmazlar edinim amacı dışında kullanılamaz ve genel müdürün izni alınmadan üçüncü kişilere satılamaz ve devredilemez. Genel müdürlük tarafından yapılan yardımlar ve tahsis edilen kaynaklar kullanılarak alınan taşınmazların mülkiyeti genel müdürlüğe ait olur. Bu taşınmazlar genel müdürlüğün mevzuatı çerçevesinde kullanılır. Federasyon malları Devlet malı hükmündedir, haczedilemez ... " hükmü getirilmiştir. Bu durumda şikayetçi Yüzme Federasyonunun bütün menkul, gayrimenkul malları, hak ve alacakları ile her türlü gelirleri anılan madde kapsamında haczedilemez. O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10519, Karar No: 2022/731, Tarih: 20.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/10519 E.  ,  2022/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu şirketin ve avalist ...'ün yasal sürede icra mahkemesine başvurarak takibe dayanak senetteki keşideci ve avalist imzalarının şirket yetkililerine ve avaliste ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz ettikleri, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda istemin reddine hükmedildiği, kararın borçlular tarafından temyizi üzerine Dairemizce, hükme esas alınan bilirkişi raporunun imzaların aidiyeti konusunda hüküm kurmaya elverişli olmadığı belirtilerek, yeniden üç kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozma üzerine devam edilen yargılamada mahkemece üç kişilik bilirkişi heyetinden 08.8.2016 ve 19.8.2020 tarihli raporların alındığı, 19.8.2020 tarihli heyet raporuna dayanılarak imza itirazının kabulü ile takibin muteriz borçlular yönünden durdurulmasına ve alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmektedir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanun'un 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda, tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/04/2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06/02/2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi; herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Dosya kapsamında bulunan ... 57. Noterliği'nin 25.01.2011 tarihli imza sirkülerine göre borçlu şirket yetkililerinin ... ve ... olduğu, alacaklı tarafça takip konusu senedin ... tarafından imzalandığının iddia edildiği, senedin ... tarafından imzalanmadığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, buna göre mahkemece bilirkişiye ... yönünden imza incelemesi yaptırılmasının fuzuli olduğu görülmektedir.

Dosya kapsamında bulunan ... 57. Noterliği'nin 25.01.2011 tarihli imza sirkülerine göre borçlu şirket yetkililerinin ... ve ... olduğu, alacaklı tarafça takip konusu senedin ... tarafından imzalandığının iddia edildiği, senedin ... tarafından imzalanmadığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, buna göre mahkemece bilirkişiye ... yönünden imza incelemesi yaptırılmasının fuzuli olduğu görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan 19.8.2020 tarihli üç kişilik heyet tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda; ... yönünden mukayeseye esas belgeler grafolojik özellikleri bakımından iki gruba ayrıldıktan sonra, adı geçenin bir kısım mukayese belgelerdeki imzaların sahte olduğunu iddia etmesi nedeniyle, mahkeme huzurunda alınan imzaların samimi imza olarak kabulü ile istiktap imzalara kıyasla birinci grup imzaların ...’ün eli ürünü olduğu, ikinci grup imzaların adı geçenin eli ürünü olmadığı, takip konusu senetteki imzaların ise, ikinci grup mukayese belgelerdeki imzalarla aynı olduğu, bu suretle ikinci gruptaki mukayese belgelere nazaran senetteki imzanın ... eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 204/1 maddesinde; “İlamlar ile düzenleme şeklindeki noter senetleri, sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılırlar” hükmü ile;

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 82. maddesinde; “Bu kanun hükümlerine göre belgelendirilen işlemler resmi sayılır.

Noterler tarafından bu kısmın ikinci bölümünün hükümlerine göre düzenlenmiş olan hukuki işlemler, sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir.

Bu kısmın üçüncü bölümü hükümlerine göre noter tarafından yapılan imza onaylaması, onaylanan imzanın ilgiliye ait oluşunu belgelendirme niteliğinde bulunup, hukuki işlemlerin içindekileri kapsamaz. Bu işlemlerde imza ve tarih, sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir. İkinci ve üçüncü fıkra hükümleri dışında kalan noterlik işlemleri aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda anılan bilirkişi raporunda; ikinci grup imzalar olarak belirtilen mukayeseye esas imzaları içerir belgelerin, sahteliği mahkeme kararı ile tespit edilmemiş, borçlunun imzalarını içeren ve piyasada işlem gören belgeler (noter belgeleri, banka kredi sözleşmeleri, ihale belgeleri) oldukları görülmekte olup, mahkeme huzurunda alınan imzaların mukayese belgelerdeki imzalara üstünlüğü bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda iki gruba ayrılan mukayeseye esas belgelerdeki imzaların, istiktap imzalarla karşılaştırılması suretiyle borçluya ait olup olmadığının tespiti yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece; dosya içerisinde bulunan, borçlu şirket yetkilisi ...’ün imzasını taşıyan ve hakkında sahtelik kararı bulunmayan tüm mukayese belgelerdeki imzaların, bir gruplandırma yapılmadan incelemeye esas alınması suretiyle Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mukayese belgelerin iki gruba ayrılması ve istiktap imzalarına üstünlük tanınması sonucu hazırlanan, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10464, Karar No: 2013/2509, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10464 E.  ,  2013/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Petrol Turz. İnş. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... 3- ... vek. Av. ... 4- ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.05.2012 gün ve 50-105 sayılı hükmün davacı vekilince duruşmasız ve davalılardan ... ile ... vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalılardan ..., 27.06.2012 havale tarihli dilekçesinde temyiz harcını ödeme imkanı olmadığını bildirip, 29.06.2012 havale tarihli dilekçesiyle mali durumuna ilişkin SGK, Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü belgelerini sunarak adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334.340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalılardan ...'in adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belgeler ile dosya kapsamına göre davalının kendisi ve ailesinin geçmini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun oldukları yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalı ...'in adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı ... temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmış ise de, nispi temyiz harcı yatırılmadığından bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ...'in adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.