muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1859, Karar No: 2022/6630, Tarih: 18.10.2022

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; terörizmin finansmanı suçundan ceza verilebilmesi için, fonun bir suçun işlenmesinde kullanılmış olması şartı aranmamakta, fonun sağlanması veya toplanması yeterli kabul edilmektedir. Bu bakımdan, terörizmin finansmanı suçu bir tehlike suçudur. Zira, fonun sağlanması veya toplanmasının yarattığı tehlike cezalandırılmakta ve başkaca bir zarar ya da netice öngörülmemektedir. Öte yandan; belli bir terör suçunu işlemek amacıyla terör örgütü mensubuna finans sağlayan kimse, işlenmesi amaçlanan suçu işlemeye azmettirme dolayısıyla, terörizmin finansmanı suçu yanında ayrıca TCK'nın 38. maddesi hükmüne istinaden azmettirdiği suçtan da cezalandırılacaktır.

Fon sağlamayı; failin kendi mal varlığından veya başkasının mal varlığından fon sayılabilecek ekonomik bir değeri örgüte aktarma veya terör örgütünün finansmanında kullanılacak fonun temin edilmesine yönelik her türlü faaliyet olarak, fon toplamayı ise; failin başkalarından temin edilen fonları örgüte aktarma konusunda aracılık yapması olarak tanımlamak mümkündür. Toplamak ya da sağlamak nitelik itibarıyla bölünebilen fiiller olduğundan bu suça teşebbüs mümkündür. Ancak teşebbüsün sağlamak ya da toplamak hareketlerinin icrası sırasında gerçekleşmesi gerekmektedir.

Terörizmin finansmanı suçunun oluşması açısından, toplanan ya da sağlanan fonun miktarının ya da toplama veya sağlama yönteminin herhangi bir önemi yoktur. Ancak fon sağlama ya da toplama eylemlerinin belli yoğunluk ve süreklilik arz ettiği durumlarda, diğer koşulların varlığı halinde, failin eyleminin TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunu oluşturacağı gözetilmelidir.

Terörizmin finansmanı suçunun manevi unsuru bilme ve istemeden ibaret olan kasttır. Ancak suçun manevi unsuru değerlendirilirken, TCK'nın “Cebir ve şiddet, korkutma ve tehdit” başlıklı 28. maddesinin birinci fıkrasındaki “Karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı cebir ve şiddet veya muhakkak ve ağır bir korkutma veya tehdit sonucu suç işleyen kimseye ceza verilmez. Bu gibi hallerde cebir ve şiddet, korkutma ve tehdidi kullanan kişi suçun faili sayılır.” şeklindeki düzenleme göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bağlamda, karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı cebir ve şiddet veya muhakkak ve ağır bir korkutma veya tehdit sonucu para veya değeri para ile temsil edilebilen ekonomik değeri bir terör örgütüne veya teröriste veren kimseye TCK'nın 28. maddesi uyarınca ceza verilemeyecektir.

Terörizmin finansmanı suçu, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun özel bir hâli olduğundan, bu suçun faili terör örgütünün kurucusu, yöneticisi ya da üyesi olmayan her gerçek kişi olabilir. Failin kamu görevlisi olması ve suçun kamu görevlisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi ise, 6145 sayılı Kanunun 4. maddesinin üçüncü fıkrasında nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir.

Terörizmin finansmanı suçu, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun özel bir hâli olduğundan, bu suçun faili terör örgütünün kurucusu, yöneticisi ya da üyesi olmayan her gerçek kişi olabilir. Failin kamu görevlisi olması ve suçun kamu görevlisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi ise, 6145 sayılı Kanunun 4. maddesinin üçüncü fıkrasında nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir.

Anılan maddenin dördüncü fıkrasına göre, bir tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde terörizmin finansmanı suçunun işlenmesi hâlinde, tüzel kişilere özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacaktır. Aynı maddenin beşinci fıkrasında suçun, yabancı bir devlet veya uluslararası bir kuruluş aleyhine işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma yapılması Adalet Bakanının talebine bağlı kılınmıştır. Söz konusu maddenin altıncı fıkrası ile Terörle Mücadele Kanunu'nun soruşturmaya, kovuşturmaya ve infaza ilişkin hükümlerinin, bu suç bakımından da uygulanacağı hususu düzenlenmiştir.

Yargıtayın istikrar kazanan uygulamalarına göre, örgüt mensuplarının geçici olarak barındırılması, evde yemek ikram edilmesi, örgütün verdiği para ile ihtiyaç listesindeki malzemelerin temin edilmesi gibi eylemler fon sağlama kapsamında değerlendirilmeyip TCK’nın 314. maddesinin üçüncü ve 220. maddesinin yedinci fıkraları delaletiyle uygulanacak olan ve TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen genel nitelikte silahlı terör örgütüne yardım suçu kapsamındadır.

Öte yandan, 6415 sayılı Kanun'un genel gerekçesi, “Amaç ve kapsam” başlıklı 1. maddesi ve aynı maddenin gerekçesine göre; 6415 sayılı Kanun, Terörizmin Finansmanının Önlenmesine Dair Uluslararası Sözleşmenin ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin bu Kanun kapsamındaki terör ve terörizmin finansmanıyla mücadeleye ilişkin kararlarının uygulanması, terörizmin finansmanı suçunun düzenlenmesi ve terörizmin finansmanının önlenmesi amacıyla malvarlığının dondurulmasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Bu bakımdan, terörizmin finansmanı suçunun yalnızca düzenli, sürekli ve çeşitlilik arzeden ve belli bir organizasyon dahilinde ulusal ve uluslararası boyutta yapılan yardım eylemlerini kapsadığını ileri sürmek imkân dahilinde değildir. Zira; terörizmin finansmanı suçunun belli bir organizasyon dahilinde yoğunluk ve süreklilik arzedecek biçimde işlenmesi hâlinde eylem, niteliğine göre TCK'nın 314. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen silahlı terör örgütü yöneticiliği veya aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olmak suçu kapsamında kalmaktadır.

Benzer şekilde, 6145 sayılı Kanunun 3. maddesi kapsamında belirtilen suçlar arasında, ülkemizin taraf olduğu dokuz adet uluslararası sözleşmede suç olarak düzenlenen fiillerin yanı sıra, terörizm amacıyla işlenen kasten öldürme veya ağır yaralama fiilleri ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nda terör suçu olarak yer verilen fiiller de açıkça sayılmıştır. Bununla birlikte, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesinde düzenlenen ve doğrudan terör suçu olarak kabul edilen suçlar arasında TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olma suçuna yer verilmiş olması ve anılan suçun temadi eden niteliği nazara alındığında; silahlı terör örgütü mensuplarına erzak ve yaşam malzemesi temin etme eyleminin, örgüt üyeliği suçunu işlenmesini kolaylaştırdığında tereddüt bulunmamaktadır. Kaldı ki, bir teröriste veya terör örgütüne yapılan bu nitelikte yardımlar, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü cebri yöntemlerle bozmayı amaçlayan, bu amaç doğrultusunda bombalama, kasten öldürme, ağır yaralama gibi suçlar işleyen terör örgütü mensuplarının faaliyetlerini idame ettirmelerine, bu şekilde mevcudiyetini devam ettiren terör örgütünün de eylem kapasitesini yükseltmesine katkı sağlamaktadır. Buna göre; terör örgütüne veya mensuplarına bilerek ve isteyerek erzak, yaşam malzemesi ve para temin edilmesinin "fon sağlanması" niteliğinde olduğu ve eylemin bu hâliyle, terörizmin finansmanı suçunu oluşturacağı anlaşılmaktadır.

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 13.02.2018 tarihli ve 692-41 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu kapsamda yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay irdelendiğinde;

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak, sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak, sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

PKK silahlı terör örgütünün varlığını koruması ve bu husustaki örgütsel faaliyetlerini sürdürülebilmesi amaçlarına uygun olarak, sanığın; mahkeme kabulüne de esas alınan “örgütün kırsalda faaliyet gösteren mensuplarına “İstanbul’dan uyku tulumu ve sırt çantalarını” bedelini ödeyerek temin etme” şeklindeki dosya kapsamına yansıyan eyleminin, temin edilen malzemelerin niteliği de gözetildiğinde 6415 sayılı Kanun'un 2. maddesinin (c) bendinde tanımlanan "fon" kapsamında olduğu, dolayısıyla sanık hakkında aynı Kanun'un 4. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçundan mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde örgüte yardım suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanık ... yönünden;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın konumu da göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılması doğru ise de; hakkaniyete uygun makul bir oranda uzaklaşılarak cezaya hükmedilmesi gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

c) Sanık ... yönünden;

Örgütle organik bağ kurup süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren örgütsel eylem ve faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delil bulunmayan sanığın; mahkeme kabulüne esas alınan “banka tarafından kesinti yapılmasını önlemek için tanıdığı bankacı ile irtibat kurarak paranın gönderilmesini sağlamak” şeklindeki eyleminde, dosya kapsamında paranın örgütsel amaçla gönderildiğini bildiğine yönelik somut bir delile rastlanmaması karşısında; örgüt talimatıyla veya örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair somut delil bulunmayan sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraati yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'in CMK’nın 307/5 maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 18.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7633, Karar No: 2015/8511, Tarih: 28.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7633 E.  ,  2015/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .. .. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/158 esas sayılı dosyasında 28.12.2012 tarihi itibari ile ...'nin iflasına karar verildiğini, ... İcra ve İflas Müdürlüğü'nün 2012/50 İflas sayılı dosyası ile tasfiye işlemlerine başlanıldığını, müvekkili banka ile müflis şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmesi uyarınca açılmış kredi hesaplarının mevcut olduğunu, işbu kredi hesabında müvekkili bankanın müflis şirketten alacaklı olduğunu, fazlaya ilişkin her türlü hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile müvekkili bankanın müflis borçludan 4.320,00 TL bedelli teminat mektubu sebebiyle gayrinakit alacağının bulunduğunu, ayrıca yine müvekkili bankanın teminat mektubu dışında çek karnesi sebebiyle de 1.230,00 TL gayrinakit alacağının bulunduğunu, işbu alacaklarının .. ... İflas Müdürlüğü'nün 11/04/2014 tarihli kararı ile kabul görerek sıra cetvelinde dördüncü sıraya kayıt ve kabul edildiğini, sıra cetvelinin taraflarına 18.04.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, sıra cetvelinde kendilerine dördüncü sırada yer verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, müdürlük kararının iptaline ve müvekkili banka alacağının şarta bağlı rüçhanlı alacak olarak kabul edilmek sureti ile sıra cetvelinin yeniden tanzimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin 18.04.2014 tarihinde şikayetçi tarafa tebliğ edildiği, şikayetin 24.04.2014 tarihinde 7 günlük süresi içerisinde ileri sürüldüğü, esastan yapılan incelemede banka alacağının niteliği ve miktarı gözetilerek işbu şikayetin İcra ve İflas Kanunu'nun 18/3. maddesi uyarınca duruşma açılmaksızın evrak üzerinden incelenebileceği, banka alacağının (teminat mektubu alacağı ve çek tazminatı) gayrinakit alacak olduğu, sözleşme ibraz edilmediği, icra müdürlüğünün iflas dosyasına yansıyan 02.04.2014 tarihli kararında ''Alacak kayıt dilekçesi, ekleri ve müflis şirket yetkilisinin beyanı birlikte incelendi; talep edilen 5.550,00 TL'nin İcra ve İflas Kanunu'nun 197. maddesi uyarınca sıra cetvelinde şarta bağlı alacak olarak dördüncü sırada kaydedilmesine karar verildi biçimindeki'' karara bağlı olarak sıra cetvelinde dördüncü sırada alacak kaydının yapıldığı, gayrinakit alacakların dördüncü sıraya alınmasının yasa gereği olduğu, mevcut hali ile alacağın şartlı olarak dördüncü sıraya alınmasında usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1785, Karar No: 2020/866, Tarih: 25.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/1785 E.  ,  2020/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ... 4-... vekili Avukat ... 5-... vekili Avukat ... 6- ... 7-... 8-... 9-... 10-... 11-... 12-... 13-... 14-... 15-... 16-... 17-...

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/06/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 13/04/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar ..., ..., ... vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/02/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asıl ... ile karşı taraftan asıl ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Davacının davalılar ... ve ...’a yönelik temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddedilmelidir.

2-Davacının, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ...,...’ya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, meslek kuruluşu tarafından verilen disiplin cezası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı ve davalılar ..., ..., ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davacının, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ...,...’ya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, meslek kuruluşu tarafından verilen disiplin cezası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı ve davalılar ..., ..., ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisinin avukat olduğunu, vekil olarak davalarını takip ettiği ...'den olan ücret alacağı nedeniyle bu şahısla aralarında avukatlık ücret sözleşmesi yapıldığını ve ...'den 17/08/1997 düzenleme tarih ve 800,00TL bedelli bono aldığını, vade tarihinin iki yıl olarak kararlaştırılmasına rağmen yanlışlıkla 1 ay 13 gün vadeli olarak 09/10/1997 şeklinde yazıldığını, vade tarihindeki (7) rakamının, senedin tanzim tarihi olan 27/08/1997 tarihinde, borçlu .... huzurunda davacı tarafından (9) rakamına çevrilerek vade tarihinin 09/10/1999 olarak düzeltildiğini ve senedin Çaykara İcra Müdürlüğünün 2002/6 esas sayılı dosyası ile ... mirasçısı ... aleyhine icraya konulduğunu, ...'ün, davacının zamanaşımına uğramış senedi kurtarmak için tarihleri değiştirdiği iddiası ile savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu,...'ün davasını takip eden davalı ...'ın Çaykara İcra Hukuk Mahkemesinin 2002/1 sayılı dosyasına sunduğu imzaya itiraz dilekçesinde iftira niteliğinde ifadeler kullandığını, hakkındaki iddiaların avukatlık mesleğiyle ilgili olmadığını, kendi alacağı için asil olarak icra takibi başlattığını bu nedenle de genel hükümlere göre asliye ceza mahkemesinde yargılanması gerektiğini, tüm bunlara dikkat etmeyen davalıların hakkında "üç ay süre ile işten çıkarma" cezası vererek görevlerini kötüye kullandıklarını ve iftira suçunun ortağı olduklarını, bu iddialar nedeniyle ağır ceza mahkemesinde yargılandığını ve iğfal kabiliyeti bulunmayan tahrifat yapılan bonoyu özel alacağından dolayı kullandığından bahisle, hakkında suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verildiğini, bu aşamada Trabzon Barosu Disiplin Kurulunca önce "üç ay süre ile işten çıkarılma" disiplin cezası ile akabinde "altı ay süre ile işten çıkarılma" disiplin cezalarının verildiğini, Baronun, özel alacağından dolayı yaptığı işlemi, müvekkil ilişkisi gibi görerek işlem tesis ettiğini, Türkiye Barolar Birliği’nin de bu cezaları onadığını, açmış olduğu iptal davasının da reddedildiğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararlarının davalılardan müşterek müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı ... ve ... disiplin kurulu tarafından verilen kararlar için şikayetin üst mercilere yapılması gerektiğini, şikayet sonucu üst merciler tarafından verilen kararla o kararın artık kesinleşeceğini, netice olarak Trabzon Barosu Disiplin Kurulu tarafından verilen kararın derecattan geçerek kesinleştiğini belirterek, davanın öncelikle zamanaşımı ve husumet yokluğu nedeniyle usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... ve ... disiplin kurulu tarafından verilen kararlar için şikayetin üst mercilere yapılması gerektiğini, şikayet sonucu üst merciler tarafından verilen kararla o kararın artık kesinleşeceğini, netice olarak Trabzon Barosu Disiplin Kurulu tarafından verilen kararın derecattan geçerek kesinleştiğini belirterek, davanın öncelikle zamanaşımı ve husumet yokluğu nedeniyle usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar ..., ... ve ... vekili; usule yönelik itirazlarında davanın müvekkillerine değil Baro ya da Türkiye Barolar Birliğinin tüzel kişiliğine karşı ve idari yargı mercilerinde ikame edilmesi gerektiğini, davanın haksız fiil nedeniyle açılacak tazminat davaları için öngörülen zamanaşımı süresinde açılmadığını, davacının işlediği disiplin suçunun soruşturulmasında görevli olan müvekkilleri ... ve ...'ın bu hususta hukuka uygun ve tarafsız şekilde hareket ettiklerini, davacı hakkında Trabzon Barosu Disiplin Kurulu tarafından verilen kısa süreli işten çıkarma disiplin cezasının davacı tarafın itirazı üzerine Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu tarafından reddedildiğini, bu itirazın reddine ilişkin kararın Adalet Bakanlığınca onaylanarak davacı hakkında verilen cezanın kesinleştiğini, bu durumun müvekkillerinin yasal görevlerini yasalara uygun olarak yerine getirdiklerini gösterdiğini belirterek, davanın öncelikle zamanaşımı ve husumet yokluğu nedeniyle usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davanın haksız fiil nedeniyle açılacak tazminat davaları için öngörülen zamanaşımı süresinde açılmadığını, bu nedenle davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu tarafından verilen disiplin cezasının tüm yargısal denetimden geçerek kesinlik kazandığını, bu açıdan verilen bu kararda usulsüzlük bulunmadığını, müvekkilinin görevini icra ederken hukuka uygun ve tarafsız şekilde hareket ettiğini, Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu üyelerinin görevleri sebebiyle hukuki sorumlulukları olmadığını ancak kişisel kusurlarından sorumlu olduklarını, ancak davacı tarafından müvekkili için özel bir kusur isnadı bulunmadığını, davacının söz konusu disiplin cezası nedeniyle herhangi bir zarara uğramadığını belirterek, davanın öncelikle zamanaşımı ve husumet yokluğu nedeniyle usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.