muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6617, Karar No: 2023/8665, Tarih: 06.06.2023

5. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (...) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk süreci kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın görüşmeye katıldığı ve görüşme sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı Kurum harçtan muaf olduğundan suçüstü ödeneğinden karşılanan arabuluculuk giderinin tahsiline yer olmadığına karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk bölümünün (3) numaralı paragrafında yer verilen 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile (4) numaralı paragrafında yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca, arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerekir. Mahkemece davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle arabuluculuk giderinin tahsiline yer olmadığına dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (III) numaralı bendinin (3) numaralı alt bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek Hazineye gelir kaydına” ibaresinin (3) numaralı alt bent olarak yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

......2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17828, Karar No: 2012/3762, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/17828 E.  ,  2012/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması, ma hallinde tamamlanması olanaklı yazım noksanlığı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinin 8. fıkrasında "adli para cezası hesap lanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur" hükmüne ay kırı olarak, adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı belirlenen miktar çarpılarak bulunan tutardan indirim yapılmak suretiyle adli para cezasına hükmedilmesi, ceza miktarı yönünden sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

1 Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hüküm lere yönelik yapılan incelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ... yerinde görül meyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2 Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme

nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanama yacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 58/78 maddesi ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fık rasından TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bö lümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİ LEREK ONANMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9264, Karar No: 2013/12373, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9264 E.  ,  2013/12373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.02.2011 tarih ve 2006/447-2011/29 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.06.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ... ve davalı ... ... Maden İşl. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ... ile davalı ...'in 11.04.1997 tarihinde davalı şirketi kurduklarını, davalı şirketin murisin adına kayıtlı olan kalsedon madenine ait ruhsatı rödovansçı olarak işlettiğini, muris ile davalı ...'in 13.07.1997 tarihinde evlendiklerini, müvekkillerinin murisin ilk evliliğinden olma çocukları olup, murisin evlendiğinde 68 yaşında olduğunu, murisin tüm mal varlığının ölüm tarihi olan 06.03.2005 tarihine kadar kademeli olarak davalı ...'e aktarıldığını, davalı şirketin kuruluş sermayesinin 500,00 TL olup, bunun 495,00 TL'sinin murise, 5,00 TL'sinin de davalı ...'e ait olarak kurulduğunu ancak kuruluştan kısa süre sonra 18.03.1997 tarihli düzeltme beyannamesi ile muris ve davalı ...'e vekaleten... 'nın şirket hisseleri üzerinde değişiklik yaptığını, sermayenin 475,00 TL'sinin murise, 25,00 TL'sinin davalı ...'e ait olduğunu bildirerek bu hususu tescil ettirdiğini, anılan şahsın vekaletnamede olmayan bir yetkiye dayanarak yaptığı sermaye payını değiştirme işleminin geçersiz olduğunu, sonraki tarihlerde yapılan hisse devir sözleşmelerinin ve buna bağlı olarak alınan ortaklar kurulu kararlarının da geçersiz bulunduğunu, muris adına atılan imzaların sıhhatinin şüpheli olduğunu, murisin eşi olan davalının etkisi ve azmettirmesi ile çocukları olan davacılardan şirket hisselerini kaçırma amacıyla gerçekte hiçbir bedel almadan devir işlemlerini gerçekleştirdiğini, hisse devirlerinin geçersiz olması nedeniyle alınan sermaye artırımına ilişkin kararın da geçersiz olduğunu, murisin davalı ...'e yaptığı maden ruhsatının devrine ilişkin işlemin de muvazaalı olup, murisin tüm mal varlığının davalı ... tarafından bedelsiz olarak iktisap edildiğini ileri sürerek, yapılan tüm devir işlemlerinin muvazaa ve sahtelik nedeniyle geçersizliklerinin tespiti ile iptaline, davacılardan herhangi biri üzerine maden ruhsatının hükmen tesciline, madene ve şirkete kayyum tayinine, bu talepler neticesi oluşacak duruma göre davalı şirketin 50.000,00 TL'lik sermayesinin 49.500,00 TL'sinin muris ... ...'e, 500,00 TL'sinin davalı ...'e aidiyetinin tespiti ile bu kapsamda davacılara intikal eden hisselerin hükmen tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların iddialarının yerinde olmadığını, yapılan tüm işlemlerin geçerli ve gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacıların iddialarının yerinde olmadığını, yapılan tüm işlemlerin geçerli ve gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, maden ruhsatının devrine ilişkin işlemin iptalini gerektirecek bir muvazaanın davacı tarafça ispat edilemediği, 18.03.1997 tarihli düzeltme beyannamesinin geçersiz olduğu iddiasının ise bu işleme murisin daha sonra icazet vermesi nedeniyle işlemin geçerli bulunduğu, yine davacı tarafça hisse devirlerine ilişkin işlemlerin muvazaalı olduğu iddia edilmiş ise de sözleşmelerin TTK'nın 520/son maddesindeki şekil ve şartlara uygun olarak yapılması karşısında hisse devrine ilişkin sözleşmelerin geçerli olarak kurulduğu, bedelinin alındığının açıkça yazılı olduğu, davacı tarafın aynı kuvvette aksini ispata yarar bir belge sunmadığı, kaldı ki aynı hususun murisin sağlığında dahi ileri sürülmediği, bu durumda bu iddiaların da ispat edilemediği, sicile bildirim yazısının murise ait olmadığı hususunun ise neticeye bir etkisinin olmadığı, davalı ...'in müdürlük yetkisinin kaldırılması konusundaki davacı taraf iddiasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile 18.03.1997 tarihli düzeltme beyannamesi sonucu davalı şirkete ait hisse oranlarında meydana gelen değişikliğin ve sermaye artırımlarına ilişkin olarak alınan kararların geçerli bulunmasına göre, davacılar vekilinin bu işlemlere yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacılardan mal kaçırmak amacıyla muris tarafından yapılan ve muvazaalı olduğu ileri sürülen davalı şirkete ait hisselerin diğer davalıya devrine ilişkin işlemler ile maden ruhsatının devrine ilişkin işlemlerin iptali istemine ilişkindir. Davacılar, muris ... ...'in ilk evliliğinden doğan çocukları olduklarını, murisin 13.07.1997 tarihinde davalı ... ile evlendiğini ve bu evlilik sonrasında kendilerinden mal kaçırmak amacıyla murisin tüm mal varlığının ölümüne kadar kademeli olarak davalı ...'e aktarıldığını, bu kapsamda olmak üzere davalı ...'in gerçekte hiçbir bedel ödemeden murisin davalı şirketteki hisselerini devraldığını ve muris adına olan maden ruhsatını devraldığı, tüm bu işlemlerin yapılış amacının murisin mirasçıları olan davacılardan mal kaçırma amacına yönelik olduğu ileri sürülmüştür. Davalı ... ise yapılan devir işlemlerinin gerçek olduğunu, kendisinin ve yakınlarının ortaya koyduğu çalışma, emek ve mesleki katkılar nedeniyle bedel alınmadığını savunmuştur. Davacılar açtıkları işbu davada esasen murisleri ... ... ile davalı ... arasında yapılan işlemlerin amacının kendilerinden mal kaçırmaya yönelik olduğunu ileri sürmüşlerdir. Davalı ... de bedel ödemediğini ancak şirket için çalıştığını, mesleki katkılarda bulunduğunu belirterek bedel ödenmediğini kabul etmiştir.Murisin davalı ... ile evlendikten sonra şirketteki hisselerini eşi olan davalıya devretmesi, murisin adına kayıtlı olan kalsedon madenine ait ruhsatın da davalı ...'e devredilmesi ve dosya kapsamındaki tanık ifadeleri ile bilgi ve

belgeler göz önüne alındığında davalı ...'e yapılan devirlerin davacılardan mal kaçırma amacına yönelik olup, davalı ... tarafından ileri sürülen devirlerin karşılığının şirkette çalışmak suretiyle ödendiğine ilişkin savunmanın da şirket için yapılan çalışma ve katkının murise ait hisseler karşılığı yapılmış bir ödeme olarak kabulünün mümkün olmadığı, anılan davalının gerçekten şirket için yaptığı bir çalışma ve sağladığı bir yarar varsa bunun karşılığını ödemekle sorumlu olanın şirket olup, şirket için yapılan çalışmanın murise ait hisseler devralınmak suretiyle karşılanmasının yasal bir dayanağının da olmamasına göre gerek hisse devirlerinin gerekse maden ruhsatının devrinin bedelsiz olarak ve muris ile davalı ... arasında davacılardan mal kaçırmak amacıyla yapılmış muvazaalı işlemler olduklarının kabulü gerekirken, mahkemece davacıların muvazaa iddiasını yazılı belge ile kanıtlamaları gerektiğine ilişkin gerekçesi yerinde değildir.Bu durumda, davalı şirketin kuruluş sermayesi olan 500,00 TL'den 475,00 TL'sinin davacıların murisi ...'e, 25,00 TL'sinin ise davalı ...'e ait olduğunun kabulü ile şirketin hali hazırdaki 50.000,00 TL'lik sermayesinin bu paylar oranında paylaştırılması ile maden ruhsatının davalı ...'e devrine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına aykırı ve yasal olmayan gerekçe ile davacıların bu yöndeki istemlerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2227, Karar No: 2022/4320, Tarih: 01.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2227 E.  ,  2022/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2020 tarih ve 2019/398 E. - 2020/195 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T.C. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü denetiminde faaliyet gösteren özerk bir spor federasyonu olduğunu, Wushu’nun Çin savunma sanatlarının genel adı olduğunu, Wushu sporunun altında 2500'e yakın stil olduğunu, davalının WİNG CHUN ibareli markayı tescil ettirdiğini, müvekkili federasyonun kuruluş tarihinin davalının WİNG CHUN isimli markayı tescilinden önce olduğunu, davalının markasının müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini, WİNG CHUN ya da WİNG TSUN'nin WUSHU sporunun bir alt kolu ve müvekkilinin faaliyetleri arasında olduğunu, bu spor dalının dünya kültür mirasının bir parçası ve topluma mal olduğunu, marka olarak tescilinin mutlak ret sebebi olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 7/h ve d bendi kapsamında olan marka tescilinin mutlak reddinin gerektiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2011/59869 başvuru numaralı WİNG CHUN ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin WUSHU spor dalını değil WİNG CHUN markasını kamuoyuna tanıttığını, yaydığını ve 2011/59869 sayı ile TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, tasarruf hakkını usulüne uygun şekilde kazandığını, bu markanın müvekkili tarafından tanıtılan bir spor dalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin WUSHU spor dalını değil WİNG CHUN markasını kamuoyuna tanıttığını, yaydığını ve 2011/59869 sayı ile TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, tasarruf hakkını usulüne uygun şekilde kazandığını, bu markanın müvekkili tarafından tanıtılan bir spor dalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, özgün bir spor dalı olan “WİNG CHUN” ibaresini, davalının marka tescil kapsamında yer alan 41. sınıftaki “Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri” yönünden KHK’nın 7/1-d maddesinde ifade edildiği gibi “ticaret alanında herkes tarafından kullanılabilecek olan” işaretlerden olduğu, diğer bir anlatımla bu spor dalını konu alan sempozyum, seminer vs. düzenleme, dergi, kitap vs. yayınlama, film, radyo-tv yapımlarına konu edebilme imkanının kimsenin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olduğu gerekçesiyle davacının davasının KISMEN KABULÜNE, davalı adına tescilli 2011/59869 tescil numaralı "Wing Chun" ibareli markanın sadece tescilli olduğu 41. sınıftaki “Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri” yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, sair emtialar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3134, Karar No: 2021/11352, Tarih: 28.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3134 E.  ,  2021/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım etme, kasten öldürmeye yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜMLER: A- ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 gün, 2017/279 Esas ve 2019/322 sayılı kararı:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 31/3, 31/3-son, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl,

b- Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay,

d- 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1, TCK'nın 31/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1100 TL adli para cezası ile cezalandırılması,

2- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl,

b- Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılması,

3- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl,

b- Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

4- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay,

b- Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nın 81, 35, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

B- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/01/2020 gün, 2019/3006 Esas ve 2020/292 sayılı kararı: İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan

TCK'nın 81, 31/3. maddeleri uyarınca 15 yıl,

b- Katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-a, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl,

c- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay,

d- 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1, TCK'nın 31/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılması,

2- Sanık ... hakkında;