muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13245, Karar No: 2012/2274, Tarih: 23.02.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22610, Karar No: 2015/3451, Tarih: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22610 E.  ,  2015/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bozma gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmadığına, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 19.01.2011 tarihinde kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine 12. Ceza Dairesince 04.04.2013 günlü, 2013/541 E, 2013/21671 K sayılı bozma ilamının sanığın aleyhine olduğu gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın savunması alınmadan yeniden hüküm kurularak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; inşaat işçisi olduğu anlaşılan ve sevk ve idaresindeki araçla yayaya çarparak ölüme neden neden olan sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, TCK’nın 53/6. maddesi gereğince bir yıl süre ile meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18958, Karar No: 2010/1093, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18958 E.  ,  2010/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41696, Karar No: 2015/32112, Tarih: 05.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41696 E.  ,  2015/32112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2008/359-2014/201

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacılar vekili avukat Y..A.. ile davalılar vekili avukat H.. A..'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 10/07/2002 doğumlu müşterek çocukları Berfin'i soğuk alğınlığına bağlı ateşi olduğu için 28.12.2007 günü Y.. Sağlık Ocağına götürdüklerini, 6 adet iğne reçete edildiğini, bunların ilkinin 28.12.2007 günü sabah Y.. Sağlık Ocağı'nda ve bacaktan, ikincisinin 28.12.2007 günü akşam davalı hastanede bacaktan, üçüncüsünün ise 29.12.2007 günü sabahtan davalı hastanede ve davalı Mehmet tarafından kalçadan yapıldığını, geri kalan iğnelerin ise yine davalı hastanede bacaktan yapılmak suretiyle tamamlandığını, ancak davalı Mehmet tarafından sağ kalçadan yapılan üçüncü iğne nedeniyle daha önce ayak ve bacaklarda herhangi bir ağrı, sızı olmadığı halde iğne vurulmasından hemen sonra çocuğun bacağında ağrı oluştuğunu, bu ağrı nedeni ile sekerek ve topallayarak yürümeye başladığını, uyluk kasına enjeksiyon yapılması gerekirken tam akson hasarı meydana getirecek şekilde enjeksiyon yapılması nedeni ile görevde kusur, mesleğin icrasında açık ve ağır bir hata yapıldığını, buna bağlı olarak çocuğun sağ bacağının sol bacağa kıyasla daha ince ve kısa kaldığını, sağ ayak kas gücünün kaybolduğunu, enjeksiyon sonrası gelişen düşük ayak tanısı konduğunu, uğranılan cismani zarar nedeniyle, kısmen çalışmaya muktedir olamaması ve ileride ikisaden maruz kalacağı mahrumiyet nedeniyle, çocuk bakımından ayrıca maddi tazminat talep etmek gereği doğduğunu ileri sürerek, Berfin bakımından, zararın sembolik bir karşılığı olarak 100.000TL manevi ve "kısmen çalışmağa muktedir olamama ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyet" hali gözetilerek 50.000 TL maddi tazminat olmak üzere 150.000TL; anne Garip için 25.000TL manevi ve baba Hasan için de 25.000TL manevi olmak üzere toplam 200.000TL'nın olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, başta husumet itirazında bulunmak suretiyle, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 15.472,00TL maddi, her bir davacı için 6,000,00 er TL'den toplam 18,000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/12/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalılar, başta husumet itirazında bulunmak suretiyle, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 15.472,00TL maddi, her bir davacı için 6,000,00 er TL'den toplam 18,000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/12/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, küçük çocuğa, davalı hastanede hatalı enjeksiyon yapılması nedeniyle oluşan hasar nedeniyle istenilen maddi-manevi tazminata ilişkindir. Davalılar, küçük çocuğa yapılan enjeksiyonlardan birinin hastaneleri dışında yapılmış olması nedeniyle, kusurlu işlemin hastanelerinde olduğunun ispat edilemediğini, kaldı ki, iddia edilen hatalı enjeksiyonun davalı Mehmet tarafından yapılmış olamayacağını, hastane kayıtlarında başka bir çalışanın isminin göründüğünü savunmuşlardır. Dosya kapsamı incelendiğinde de, hastane kayıtlarında, davacıların hatalı olduğunu iddia ettikleri enjeksiyon işleminin davalı Mehmet dışında bir hastane çalışanı tarafından yapılmış olduğu görülmektedir. Aksi, davacı tarafından da ispat edilemediğine göre, öncelikle davalı Mehmet yönünden husumetin değerlendirilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, kural olarak bir hakkı dava etme yetkisi o hakkın sahibine ait olup, buna aktif husumet denilir. Bir hakkın kendisinden istenebilecek durumunda olan yani hakka uymakla yükümlü kişi ise borçlu kişi olup, buna da pasif husumet denilir. Bir davada gerek aktif ve gerekse pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı mahkemece öncelikle ve re'sen gözetilecek hususlardandır ve şayet husumet ehliyeti yok ise, dava bu sebep ile reddedilir. Hal böyle olunca, davalı Mehmet'e yönelik açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacılar, eldeki davada, sınırlandırmış oldukları talepleriyle, Berfin bakımından, "kısmen çalışmağa muktedir olamama ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyet" hali gözetilerek 50.000TL maddi tazminat isteminde bulunmuşlar; ancak mahkeme, 13.11.2013 tarihli bilirkişi raporunu esas almak ve talebi aşmak suretiyle, tedavi harcaması, refakat gideri, yol ve paramedial gider, geçici iş göremezlik zararı başlıkları altında toplam 15.472,00TL maddi zarara hükmetmiştir. HUMK 74.md (HMK 26.md) hükmünce hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talep dışına çıkarak karar veremez. Mahkemece anılan yasa hükmü gözardı edilerek, hüküm tesisi usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı M.. D.. yararına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı H.. Sağ. Hiz. A.Ş yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12997, Karar No: 2024/8698, Tarih: 13.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12997 E.  ,  2024/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/826 E., 2020/2536 K.

SUÇLAR : 1.Uyuşturucu madde ticareti yapma

2. Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜMLER : 1. İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde kullanmak suçundan mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

2. İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık ... müdafiinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği; ancak Bölge Adliye Mahkemesince sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddinin gerektiği;

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2018 tarihli ve 2018/18652 Esas, 2018/54349 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2018/292 Esas, 2019/614 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26/11/2020 tarihli ve 2020/826 Esas, 2020/2536 Karar kararı ile;

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26/11/2020 tarihli ve 2020/826 Esas, 2020/2536 Karar kararı ile;

1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın değişen suç vasfı ile kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar yönünden, temyiz sebepleri gösterilmediğinden temyiz istemlerinin reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... temyiz sebepleri özetle; uyuşturucu madde kullanmak suçundan hakkında hapis cezası verildiği ve bu cezanın lehine olan kanunların uygulanması için temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2.Olay tutanağına göre; kolluk görevlilerinin rutin devriyesi sırasında, madde bağımlısı olduğu değerlendirilen ve şüphe üzerine göz takibine alınan haklarında uyuşturucu madde kullanma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ... ve ...'in yanına sanık ...'ın geldiği, bu şahsıların hep birlikte metruk bir binaya girdikleri görülmesi üzerine kaba üst yoklamalarının yapıldığı, ...'dan 1 fişek eroin ele geçirildiği, metruk bina içinde yapılan çalışma esnasında sanık ...'in de içeriye geldiği ve ...'in üzerinde 2 fişek kokain ele geçirildiği, kapı önünde şahıslarla yapılan mülakat sırasında hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...'in araç ile geldiği, polisleri görünce kaçmaya çalışırken yakalandığı, bu kargaşadan yararlanan sanık ...'in ise olay yerinden kaçtığı ve yakalanamadığı belirlenmiştir.

3. İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; kullanıcı sanık ...'da ele geçen maddenin eroin ve 6-mam içerdiği; sanık ...'te ele geçen maddelerin kokain içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; kullanıcı sanık ...'da ele geçen maddenin eroin ve 6-mam içerdiği; sanık ...'te ele geçen maddelerin kokain içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince durumlarından şüphelenilen ve haklarında uyuşturucu madde kullanma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ... ve ...'in görevlilerce takibe alındığı, bir süre sonra bu şahısların yanına sanık ...'ın geldiği, üçünün birlikte metruk bir binaya girdikleri, görevlilerce müdahale edildiği, ...'dan 1 paket eroin ele geçirildiği, bu sırasında sanık ...'in de bahse konu metruk binaya girdiği, ...'in üzerinde 2 paket kokain ele geçirildiği, kontroller devam ederken bu esnada olay yerine temyiz dışı sanık ...'in de araç ile geldiği, ancak polisleri fark etmesi üzerine kaçarken yakalandığı, sanık ...'in ise kargaşa esnasında olay yerinden kaçtığı ve yakalanamadığı olayda; sanık ...'ın kolluktaki müdafili savunmasında günlük uyuşturucu madde ihtiyacını karşılamak için torbacılık yaptığını, sanıklar ... ve ...'in kendisine uyuşturucu madde sattırdıklarını, olay günü de sattığı uyuşturucuların parasını diğer sanıklara vereceği sırada yakalandığını beyan etmesi, tanık ...'nın kollukta ele geçen maddeyi sanık ...'tan aldığını söylemesi, tanık ...'in kolluk beyanı, tutanak tanıklarının anlatımı, sanıkların yakalanış şekli, yine olayın meydana geldiği yerin sanık ...'in evinin yanı olması, kriminal raporlar, kolluk mesafe ölçüm tutanakları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine, suça konu maddenin eroin olması ve alışverişin yapıldığı yerin eğitim kurumuna 200 metreden yakın mesafede olması nedeniyle verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin (a) ve (b) bentleri uyarınca artırım yapılmasına, eylemin üç kişi ile birlikte işlenmesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılamada; sanık ... hakkında ihbar olmayışı, diğer sanık ...'ın metruk bina içinde bulunduğu ve polislerin müdahalesi sonrasında olay yerine gelmesi, iki parça halinde ve kullanım sınırı içinde olduğunun kabulü gereken maddenin, sanık ... tarafından tanık ...'ya verildiği değerlendirilen eroin maddesinden farklı kokain cinsinde olması, sanık ...'ın soyut beyanı dışında, bu sanığa madde vererek sattırdığına dair somut delilin bulunmaması karşısında, sanık ...'in üzerindeki maddeyi kullanmak amacıyla bulundurmaktan ibaret eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, ilk derece mahkemesi kararının suç vasfı yönünden isabetsiz olduğu değerlendirilerek kararın kaldırılmasına, sanık ...'in değişen suç vasfına göre kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine; sanığın uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi hükümlerinden yararlandırıldığı halde, hakkında kamu davası açılmış bulunduğundan, yasal koşulları oluşmadığı için 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasının sının (a) bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, mükerrir olan sanık hakkında gerek koşullarının oluşmaması ve gerekse suç işlemedeki eğilimi nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bakırköy 6 Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 2018/292 Esas, 2019/6114 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası (sanık ... yönünden etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle) uyarınca mahkûmiyetlerine karar verildiği, kararın sanıklar ... ve ... ile temyiz isteminde bulunmayan ... tarafından istinaf edildiği, ancak sanık ... müdafii kanuni süresinde istinaf talebinde bulunduktan sonra vekaletnamedeki yetkiye dayanarak istinaf başvurusundan feragat ettiği; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan ön inceleme sonucu istinaf talebi bulunan sanık ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı, suç vasfı ve sübuta ilişkin delillerin yeniden tartışılması gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmasına karar verildiği, istinaftan vazgeçen sanık ... yönünden de sirayet durumu ortaya çıkabileceğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen " Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar" hükmü de gözetilerek sanık ...'ın yargılamaya dahil edildiği ve adı geçen sanık yönünden de duruşma açılmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli ve 220/826 Esas, 2020/2536 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in değişen suç vasfına göre kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine, temyiz dışı sanık ...'in ise üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine kararı verildiği; istinaf talebinden vazgeçen sanık ... hakkında ise sirayet hükümleri kapsamında ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bunun üzerine istinaf talebinden vazgeçen sanık ... müdafii tarafından 02-03.12.2020 tarihli süre tutum dilekçeleriyle, sanığın ise 08.07.2024 tarihli dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesince sirayet ettirilerek yeniden kurulan hükmü temyiz ettikleri anlaşılmıştır.