muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2008, Karar No: 2018/17033, Tarih: 08.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2008 E.  ,  2018/17033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi kapsamında “yüzde sabit iz” niteliğindeki yaralanmalara ilişkin düzenlenecek adli raporların, olay tarihinden itibaren 6 ay geçtikten sonra düzenlenmesi gerektiği halde, mağdur hakkında düzenlenen kesin adli raporun olay tarihinden 6 ay geçmeden düzenlenmesi karşısında, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından mağdura ait tüm tedavi evrakları ve raporlarla birlikte mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde, özellikle yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığına ilişkin raporun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2977, Karar No: 2018/11969, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2977 E.  ,  2018/11969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın, maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları araç ile müvekkillerinin murisi ...'nın sevk ve idaresindeki motorsikletin çarpışması sonucu ...'nın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için 2.000,00'er TL maddi ve 6.000,00'er TL manevi; davacı kardeşlerin her biri için 2.000,00'er TL'den 18.000,00TL manevi ve murisin davacı nişanlısı için 10.000,00TL manevi tazminatın ve cenaze ve defin gideri olarak 1.000,00TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi

ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen(manevi tazminat sigorta şirketi dışında) tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini anne için 15.241,50TL'ye, baba için 9.622,50TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın; maddi tazminat yönünden kabulü ile anne için 15.241,50TL, baba için 9.622,50TL'nin davalı ... yönünden kaza davalı ... yönünden temerrüt tarihinden, 2.812,50TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile, anne ve baba için 5.000,00'er TL, kardeşler ve nişanlı için 2.000,00'er TL'den toplam 20.000,00TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 877,91 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9395, Karar No: 2018/3269, Tarih: 30.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/9395 E.  ,  2018/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 16.02.2016 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yetkili makamca yerine görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25342, Karar No: 2019/19747, Tarih: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25342 E.  ,  2019/19747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla birlikte tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat, bu adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın varlığı halinde geçerlidir. Aksi halde tebligat usulsüz sayılır. 18.05.2012 gün ve 2011/454 Esas, 2012/302 Karar sayılı kararın sanığa 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakında yazılı bulunan adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu tebligatın usülüne uygun olarak yapılmadığı, bu nedenle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17724, Karar No: 2013/16574, Tarih: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17724 E.  ,  2013/16574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 11/10/2011 tarihinde ... parti grup toplantısında yaptığı konuşmada davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı vekili ise, siyasi bir kimliğe sahip olan davalının toplumu ilgilendiren tüm olaylarda açıklama yapma görev ve yetkisinin bulunduğunu, davaya konu olan konuşmanın da siyasi faaliyet çerçevesinde ve siyasi kimliğin olanak tanıdığı eleştiri sınırları içerisinde yapıldığını, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davaya konu konuşmanın ... çalışmaları kapsamında olan parti grup toplantısı sırasında yapıldığı, anamuhalefet partisi başkanı olan davalının kamuoyunu ve kendi parti grubunu, gündemde olan siyasi konular hakkında bilgilendirme görev ve yetkisinin bulunduğu, konuşmanın genelinin TBMM tarafından yapılan bir meclis araştırmasına ilişkin izahatlar içeren konuşma niteliğinde olduğu, davalı tarafından sarfedilen sözlerin yasama dokunulmazlığı kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 83. maddesine göre ... üyeleri meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden ve bunları meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar iseler de, bu sorumsuzluk mutlak bir şekilde sınırsız değildir. Anayasanın bu ilkesinin kötüye kullanılıp kullanılmadığı değerlendirilirken özellikle (kamu yararı-kişisel yarar) dengesinin iyi kurulması gerekmektedir. Bir milletvekili sırf kişisel kinini tatmin için bir kimseye, başkasının kişilik değerlerine saldırı teşkil edecek konuşma yapmışsa bu kişinin milletvekili dokunulmazlığından yararlandırılması dokunulmazlık kurumunun amacı ile bağdaşmaz.

Anayasanın 83. maddesinde yer alan düzenlemenin amacı, milletvekilinin yasamaya ilişkin olan yetkisini daha özgürce kullanmasını ve bu doğrultudaki çalışmalarını güvence altına almaktır. Madde ile güvence altına alınan ve dokunulmazlığı sağlanan, salt yasama faaliyeti ile sınırlı olan eylemlerdir. Bu faaliyetin sının dışına çıkılması durumunda, dokunulmazlığın korunmasına yönelik amaç ortadan kalkar.

Anayasanın 83. maddesinde yer alan düzenlemenin amacı, milletvekilinin yasamaya ilişkin olan yetkisini daha özgürce kullanmasını ve bu doğrultudaki çalışmalarını güvence altına almaktır. Madde ile güvence altına alınan ve dokunulmazlığı sağlanan, salt yasama faaliyeti ile sınırlı olan eylemlerdir. Bu faaliyetin sının dışına çıkılması durumunda, dokunulmazlığın korunmasına yönelik amaç ortadan kalkar.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, milletvekili ve aynı zamanda anamuhalefet partisi genel başkanı olan davalının 11/10/2011 tarihinde ... parti grup toplantısında yaptığı konuşmanın davacının kişiliğini hedef alıp almadığı, onur ve saygınlığına saldırı oluşturan hakaret niteliğinde olup olmadığının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10569, Karar No: 2012/225, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10569 E.  ,  2012/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,eğitim öğretim giderlerinden kaynaklanan 49.681,69 TL alacağın sarf tarihinden itibaren yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’nin Kara Harp Okulunda öğrenim görmekte iken 04.09.2009 tarihinde ilişiğinin kesildiğini belirterek, davalı adına yapılan toplam 49.681,69 TL öğrenim giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece yargılama aşamasında yürürlüğe giren 6000 Sayılı Yasadan yararlanmak üzere davalının başvurusu üzerine idarece borcun yeniden yapılandırılması nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden;

1-Davalı ...'ın askeri okulda okuyup kendisine masraf yapıldığı ve bunu ödemesi yasa gereğidir. Davalının, dava açılmadan önce herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, yüklenme senedine göre de adına çıkarılan borç miktarından sorumlu olduğu konusunda bir anlaşmazlık yoktur. Bu nedenle davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Yasa gereğince borç miktarı yeniden hesaplandığına göre, davalı borçlular hesaplanan bu borcu ödemeye başlamış olsalar bile yeniden hesaplanan borcun miktarının doğruluğu mahkemece denetlendikten sonra alacağın hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş olması,

2-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğinden; taraf vekilleri yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10065, Karar No: 2010/7410, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10065 E.  ,  2010/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1994-2003 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1994-2003 yılları arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti ile işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... 'na ait eczanede 01.01.1997 ile 01.09.2003 tarihleri arasında asgari ücret ile kesintisiz sigortalı çalıştığının tesbitine ve kararda yazılı işçilik alacaklarının davalı ... 'ndan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalıya ait eczane işyerinde çalıştığı iddiasıyla ilgili olarak Kuruma bildirim yapılmadığı, davalıya ait işyerinin 14.01.1985 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davalı tarafından Kuruma verilen dönem bordrolarının getirtilmediği, işyeri kayıtlarının ibraz edilmediği, davacı tarafından davacının 02.10.1994-01.09.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde eczacı kalfası olarak çalıştığına ilişkin bonservisin delil olarak dosyaya sunulduğu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 10.08.2007 tarihli raporunda, anılan bonservisteki imzanın davalının eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 01.10.2008 günü yürürlüğe giren geçici 7. maddesinde, bu Yasanın yürürlük tarihine kadar 506 sayılı, 1479 sayılı, 2925 sayılı, bu Yasa ile mülga 2926 sayılı, 5434 sayılı Yasalar ile 506 sayılı Yasa'nın geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Yasa hükümlerine göre değerlendirileceği yönündeki hükmün öngörülmüş olması ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesidir. Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın içtihadı gereğidir.

Somut olayda, dinlenen tanıklardan sadece ...'ın hizmet cetvelinden 18.05.2001-31.10.2001 tarihleri arasında davalının işyerinde çalıştığı görülmektedir.. Bunun dışında ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar, davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimseler de değildir. Bu bakımdan dönem bordrosunda kayıtlı kişilerden olmayan tanıkların

sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan, tesbiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve Sosyal Güvenlik Kurumu’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde, davacının tesbitini istediği tarihler arasında çalıştığını iddia ettiği işyerine komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak, saptanan bu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri, başka bir anlatımla, Sosyal Güvenlik Kurumu’nda kayıtları olan komşu işyeri veya benzer işi yapan işyeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurulmak, davacının talep dönemi ilk ve orta öğretim çağlarını kapsadığından davacının tahsil durumunu araştırmak ve bu tarihler arasında okula devam ettiyse çalışması olup olmadığı, olduysa part-time çalışıp çalışmadığı saptanmak ve olabildiğince delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermektir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'nun işçilik alacaklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalı ...'na iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4060, Karar No: 2018/1264, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4060 E.  ,  2018/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; çekim lehdarı olan şirket yetkilisi ... ve yanında çalışan ...’ın çekin düzenlenmesi, imzalanması ve verilmesi konularında tanık sıfatıyla dinlenmeleri; suça konu çekin ön yüzündeki yazıların sanığa, yazı ve imzanın ise tanıklar ...ve...’e aidiyetinin araştırılması; ödemeden men talimatına ilişkin 02.07.2007 tarihli dilekçede seri numaralı belirtilen ve suça konu çek dışında kalan çeklerin akıbetlerinin araştırılarak asıllarının temin edilmesi; lehtarlarının tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek, çeklerin hangi hukuki ilişkiye dayanılarak düzenlendiği ve ne şekilde ellerine geçtiğinin sorulması, ...’in yetkilisi olduğu şirket/şirketler lehine düzenlenip, sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait ödenen çeklerin araştırılarak asıllarının temin edilmesi, suça konu çek ile temin edilecek çeklerin ön yüzlerindeki imza ve yazıların aynı şahıs eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin en aleyhe kabul ile ödemeden men talimatının verildiği “02.07.2007” yerine, “2009” olarak yanlış yazılması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.