muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24447, Karar No: 2014/19939, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24447 E.  ,  2014/19939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 25.10.2011 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.11.2011 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8147, Karar No: 2009/3725, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8147 E.  ,  2009/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili şirket yetkilisi ve ortağı olan ...ak’ın davacı şirketin ortağı iken 30.06.2002 tarihinde davacı şirketten ayrıldığını ve aynı tarihli sözleşme ile hisselerinin devri karşılığında neler verileceğinin belirlendiğini, bu sözleşme gereğince verilen malların ve aracın müvekkili şirket adına fatura edildiğini, ayrıca kötüniyetli olarak icra takibine konu edildiğini, taraf şirketler arasında ticari alışverişin bulunmadığını belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde 30.06.2002 tarihli sözleşme gereği davalı şirket yetkilisi ... ’ın davacı şirket hisselerini devrettiği, davacı şirket tarafından ...ak’ın sahip olduğu davalı şirkete sözleşme şartlarına uygun olarak sözleşmede bahsi geçen makine, mal ve nakil araçlarının verildiğini, Vergi Usulü Kanunu uyarınca davalı şirkete verilen mal, makine ve araçlar karşılığında sevk irsaliyesi ve fatura kesildiği, davacı tarafın 30/06/2002 tarihli sözleşmeye itiraz etmediği aynı zamanda davacı tarafın söz konusu makine, mal ve araçların kiralandığına dair bir belge de sunmadığı, hal böyle olunca davacı tarafça davalıya teslim edilen makine mal ve araçların tamamının şirket hissesinin devrine karşılık olduğu, davacının bu devri sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmek amacı ile yaptığı gerekçeleri ile davanın reddine, davacı haksız ve kötüniyetli icra takibine giriştiği için % 40 tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3579, Karar No: 2013/4669, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3579 E.  ,  2013/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, süresinde satış istenmediğiden haczin düştüğü gerekçesiyle müvekkiline pay ayrılmadığını, oysa ki ....05.2005 tarihinde satış talep edildiği halde satışa konu taşınmaz üzerinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tasararrufun iptali davası sırasında konan tedbir nedeniyle satış taleplerinin reddedildiğini, haczin düştüğüne dair memur işlemi hakkında ... .... ... Hukuk Mahkemesi'ne şikayette bulunduklarını, ileri sürerek, sıra cetveline şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayetçi vekili, tasarrufun iptali sırasında taşınmaz üzerine konan haczin satışa engel olmadığını savunarak,şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamana göre; şikayetçinin ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/2449 Esas sayılı dosyasında, ... memurunca haczin düştüğüne dair verilen karara karşı, ... .... ... Hukuk Mahkemesi'ne yapılan şikayetin reddedildiği, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen tedbir kararının taşınmazın satışını engel teşkil etmediği, şikayetçinin taşınmaza koymuş olduğu haczin iki yıllık satış isteme süresi geçmiş olduğundan düştüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10792, Karar No: 2022/2735, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10792 E.  ,  2022/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkeesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 356 maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden ise duruşmalı yapılan inceleme sonucu yeniden kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 356 maddesi uyarınca esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, Kababel Köyü, 102 ada, 29 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak objektif değer artışı oranı yeniden belirlenmek suretiyle hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden ve davacı idare lehine hükmedilerek vekalet ücreti kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9176, Karar No: 2019/6542, Tarih: 21.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9176 E.  ,  2019/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen ... başvuru, ... sayılı kararı ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı ... AŞ vekilinin 11.09.2015-2015/İ.1291 itirazı neticesinde İtiraz Hakem Heyetinin 25.03.2016 T.K-2016/İHK-596 kararı ile itirazın da kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dilekçesinde; muris ... ’ın 02.09.2010 tarihinde hayat sigorta poliçesi düzenlendiği tarihte prostat kanseri olduğunu, tedavi gördüğü 2014 yılında rectum kanseri teşhisi konduğu ve bundan vefat ettiği, ölüm belgesinde karaciğer metastazının prostat kanseri sonucu oluşmadığı rektum kanseri sonucu oluştuğu, illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile hayat sigortası teminatı olan 105.992,00 TL'nin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dain müretin hakkının dava dışı bankada olduğu, öncelikle husumet itirazlarının kabulüne, sigortalı başvuru formunda kanser hastası olduğunu bildirmediği, söz konusu hastalığın teminat kapsamında olduğunun açık olduğu, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu beyan, ederek başvurunun reddini talep etmiştir.

Hakem heyetince toplanan delillere göre başvurucunun talebinin kabulüne karar verilmiş, söz konusu karara karşı davalı vekili tarafından Uyuşmazlık Hakem heyetine itiraz edilmiş, itirazın kabul edilmesi sebebi ile hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup hakem heyeti tarafından yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda davacılar hayat sigortası yaptıran murislerinin sigorta poliçesi yaptırmadan önce prostat kanseri olduğu ancak ölüm sebebinin rectum kanseri olduğu, prostat kanseri ile ölüm sebebi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile hayat sigortası teminat bedelinin ödenmesini talep etmiş, davalı vekili ise sigortalı müteveffa ...’ın sigorta akdinin kurulması aşamasında bilinen hastalıklarını gizlediği, beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı olduğu kanaatine varıldığı, bu sebeple Hayat Sigortaları Genel Şartları C.2.2.2 maddesi düzenlemesi gereğince sigortacı açısından sözleşmenin hükümsüz olduğu, davalı sigortanın tazminat ödeme mükellefiyeti bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Hakem heyeti dosyasından uzmanlığı belli olmayan doktor bilirkişiye aldırılan raporda; hastanın vefatına neden olan karaciğer metastasının rectum kanserine bağlı olduğu, prostat kanserinin söz konusu metastası yapmayacağının kesin olduğu, hastanın rectum kanseri tanısının ise, poliçe düzenleme tarihinden sonra konulduğu ve bu kanserin önceden bilinmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile ölüme neden olan hastalık ile poliçe düzenleme öncesi var olduğu bilinen prostat kanser hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığı bildirilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

Bu durumda, dosyanın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na gönderilerek, dosya kapsamındaki tedavi belgeleri değerlendirilmek suretiyle, müteveffanın ölüm nedeninin poliçe öncesinde var olduğu anlaşılan prostat kanseri hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığının kesin olarak tespiti yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10171, Karar No: 2016/11620, Tarih: 01.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10171 E.  ,  2016/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, ... köyünde kadastro çalışmalarının yapıldığını, yapılan bu çalışmalar sırasında dava konusu 104 ada 85 sayılı parselin 2/B arazisi olarak tespit edildiğini, ancak taşınmazın eylemli orman vasfında olduğunu ileri sürerek kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1978 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulamaları yapılmışsa da itirazlar incelenerek karara bağlanmamış, orman kadastro haritası düzenlenerek ilâna çıkartılmamıştır. Daha sonra 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. 2013 yılında yapılan 2/B uygulaması 25/04/2013 tarihinde ilân edilmiştir. 2014 yılında 3402 sayılı Kanuna Ek 4. maddeye göre kullanım kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın eylemli orman olmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4351, Karar No: 2018/1788, Tarih: 20.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4351 E.  ,  2018/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Olay günü sanığın sulama işi için bulunduğu tarlasındaki su kuyusundaki mekanizmanın elektirik olmadığı için çalışmaması üzerine ölen ...'ı tamir işi için çağırdığı, ...'ın sanığın sulama işi içi kullandığı su kuyusundaki elektrik mekanizmasının bağlı bulunduğu 4500 voltluk orta gerilim hattı tarımsal sulama trafosundaki demir direğe çıkarak sigortaları değiştirme işine giriştiği, ölenin sanığı pense getirmek için direkten uzaklaştırdığı esnada elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; elektrik arızası dolayısıyla sulama işini gerçekleştiremeyen sanığın söz konusu arızayı gidermek için bu konuda yetkili bulunmayan ve elektrik arızlarını giderme konusunda yeterliliğe sahip olmadığı anlaşılan öleni çağırdığı, meydana gelen olayın gerçekleştiği elektrik direğindeki arızayı gidermekle ilgili elektrik dağıtım şirketi olduğu, bu durumun arızayı gidermek için öleni çağıran sanık tarafından da bilinmesi gerektiği, ölen tarafından elektrik direğindeki sigorta arızasının giderilmesi işi kabul edilmişse de meydana gelen elektrik akımına kapılma sonucu ölüm olayının bu konuda bir uzmanlığa sahip olmayan ölen tarafından giderilmesi esnasında meydana gelen sonucun sanık tarafından öngörülmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, 05/04/2014 tarihili bilirkişi raporunda da arıza gidermek için yetkili elektrik mühendisine veya TEDAŞ'a bağlı elektrik dağıtım şirketine başvurmamış olan sanık ...'nin kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılarak, meydana gelen ölümde sorumluluğu bulunan sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği kanattine ulaştığımdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/1816, Karar No: 2024/3023, Tarih: 26.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1816 E.  ,  2024/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/593 E., 2024/626 K.

DAVA TARİHİ : 14.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/584 E., 2024/68 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, alacağın sıra cetvelinden terkini istemli davada, iflas kararının mahkeme kararı ile ortadan kalktığı, davalıların müflis sıfatlarının sona erdiği, böylece iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinin de hükümsüz olduğu gerekçesiyle, konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; iflas kararı ortadan kalktığından sıra cetvelinin hükümsüz kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin temyiz isteminin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1566, Karar No: 2018/1809, Tarih: 29.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1566 E.  ,  2018/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “lisans sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.07.2012 tarihli ve 2010/165 E., 2012/153 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.12.2013 tarihli ve 2012/16573 E., 2013/23529 K. sayılı kararı ile:

“…Davacı vekili, müvekkili şirketin yayıncılık ve dershanecilik alanında "Çözüm" markası ile faaliyet gösterdiğini, davalı ile yapılan lisans sözleşmesi uyarınca davalının Çözüm markası ve bununla ilgili işaret, ünvan, şekil, resim, slogan ve her türlü tanıtım materyallerini Şırnak adresinde faaliyet gösterecek dershanesinde kullanabileceğini, sözleşme süresinin 5 yıl olduğunu, ancak davalı şirket tarafından söz konusu dershane devredilerek şirket ortaklarında değişme yapıldığı ve aynı adreste "Çözen" dershanesi olarak faaliyet göstermeye devam edildiğini, bu durumun sözleşme maddelerine aykırı olduğunu, yine sözleşme hükümleri uyarınca tüm ortakların da tüzel kişilik ile birlikte sorumlu olacağını, müvekkili şirket tarafından davalının sözleşme hükümlerini ihlal etmesi nedeni ile lisans sözleşmesinin feshedildiğini, lisans bedelinin tamamının maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat talep ve dava etmiş, 03.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 28.698, 43 TL arttırmıştır.

Davalılar vekili, Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının sözleşmedeki şartları yerine getirmediğini, yayınları geç gönderdiğini, bu nedenle sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, dershanedeki mali problemlerden dolayı şirket ortaklarının el değiştirdiğini, yeni ortakların da çözüm dershanesi yayınlarından memnun kalmadıklarından dolayı sözleşmeye devam etmek istemediklerini bildirdiğini, sözleşmenin 4.5. maddesinin hukukun genel ilkelerine aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK.nun 20/3 maddesi uyarınca tacirler arasındaki fesih ihbarlarının noter marifetiyle, iadeli taahhütlü mektupla veya telgrafla yapılması gerektiği, davacının ibraz ettiği ihtarname başlıklı belgenin davalıya gönderildiğini ispat edemediği, sözleşmenin ne davalı ne de davacı tarafça usulüne uygun olarak fesih olunduğundan söz edilemeyeceği, sözleşmenin her iki tarafça eylemli olarak sona erdirildiği, yayınların davacı tarafça geç gönderildiği ve sözleşmenin feshinde davacı tarafın tam kusurlu olduğu, davalı şirketin ortaklık yapısında değişiklik için davacının onay vermesi gerektiğine ilişkin sözleşme hükmünün ise BK. nun 19. maddesine aykırı olduğu, gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Hukuk Sisteminde kural olarak, sözleşme serbestliği ilkesinin kabul edilmiş olduğu tartışmasızdır (Anayasa, m. 48/1; BK. 19.). Bu nedenle kişiler özel hukuk alanına giren bir sözleşmeyi yapıp yapmamayı veya kiminle yapacaklarını ve keza konusunu tayin ve kararlaştırma yetkisine sahiptir. Ancak bu serbestiye bazı sınırlamalar getirilmiştir (BK. m. 19, 20, MK. m. 23). Buna göre kanunların kesin surette emreylediği, hukuk kurallarına veya kanuna ve yahut kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı sözleşmeler geçerli olmayıp, BK. m. 20/1, MK. m. 23'e göre hukuki işlem-sözleşme-geçersiz olur.

Üçüncü kişinin fiilini taahhüt; sözleşmenin bir tarafının diğer tarafına üçüncü kişinin her hangi bir fiilini taahhüt ederek bu fiilin gerçekleşmemesi halinde uğranılan zararı gidermeyi üstlenmesidir (BK. m. 110). Bu taahhütle yükümlülük altına giren kimse kendi fiilini taahhüt edecek yerde üçüncü kişinin fiilini taahhüt etmekte ve bu taahhüt ifa edilmediğinde, yani üçüncü kişi tarafından fiil yerine getirilmediğinde meydana gelen zararı ödemek zorunda kalmaktadır. Üçüncü kişinin fiilini taahhüdünde en belirgin özelliği taahhüde başkasının fiilinin konu ediliyor olmasıdır.