muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9662, Karar No: 2022/32, Tarih: 17.01.2022

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacıların maddi tazminat taleplerine ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 17.01.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/20104, Karar No: 2010/4853, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20104 E.  ,  2010/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

araflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15228, Karar No: 2007/17783, Tarih: 04.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15228 E.  ,  2007/17783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68. maddesi uyarınca borçlunun takibe itirazı üzerine alacaklı itirazın kendisine tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Olayımızda borçlunun yapmış olduğu itiraz dilekçesi alacaklı vekili tarafından icra dosyasından 21.09.2006 tarihinde almış olduğundan 6 aylık dava açma süresinin bu tarih dikkate alınarak hesaplandığında itirazın kaldırılması davasının süresinde olduğunun kabulüyle işin esasının incelenmesi gerekir. Diğer yandan mahkemece Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca takibe konu bono üzerinde yaptırılan 17.10.2006 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de yeterli değildir. Zira herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç  gereç yardımıyla   Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin  arka yüzündeki  yatık  ışık verilerek   Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı  lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, tersim tarzı, işleklik derecesi, meyil, istikamet, sürat istif doğrultu, baskı noktalarının yerleşiminin belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak,   bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsiz olduğu gibi (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.)

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yerolmadığına, 04/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16704, Karar No: 2015/19419, Tarih: 03.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16704 E.  ,  2015/19419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2012/383-2015/122

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve A.. G.. vekillerince ve S.. G.., A.. G.. ve E.. G.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum ve A.. G.. vekillerince ve S.. G.., A.. G.. ve E.. G..'in yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10146, Karar No: 2022/2472, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10146 E.  ,  2022/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca İlk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve davalılardan ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar; davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kocaeli İli, Dilovası İlçesi, Demirciler Mahallesi, 211 ada, 116 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile net gelir yeniden hesaplanarak ve kapitalizasyon faiz oranının % 4 kabul edilerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ...'dan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/340, Karar No: 2020/805, Tarih: 21.10.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2018/340 E.  ,  2020/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Sivas 1. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (SGK/Kurum) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (SGK/Kurum) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 25.12.2014 harç tarihli dava dilekçesinde; davalı Kurum tarafından işyerinde 01.03.2014 tarihinden itibaren sigortalı çalıştırmaya başlamasına rağmen 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) 11. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmediğinden bahisle aynı Kanun'un 102. maddesi uyarınca müvekkiline idari para cezası verildiğini, idari para cezasına itirazının da reddedildiğini, ancak maliyeden işyeri açılışını başlatan müvekkilinin işten anlayan ve işyerini emanet edeceği kimse bulamadığından bildirge vermediğini, ... isimli kişinin işyerini devralmak için geldiği bir zamanda sözü edilen tutanağın düzenlendiğini ileri sürerek, idari para cezasına konu iş yerinde sigortalı kimse çalışmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

5. Davacı vekili 30.06.2015 tarihli duruşmada, dava dilekçesinin talep kısmını idari para cezası olan işyerinde denetim tarihi itibarıyla ve öncesinde sigortalı kimse çalışmadığının tespitine şeklinde düzelttiklerini ve bu şekilde karar verilmesini talep ettiklerini belirtmiştir.

Davalı Cevabı:

6. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı 02.02.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından işyerinde fiili tespit yapıldığı sırada ..., ... ve ... isimli üç işçinin çalıştığının tespit edildiğini, hatta ... isimli işçinin mart ayından beri çalıştığını beyan etmekle birlikte tutanağı imzalamaktan imtina ettiğini, yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacı hakkında 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, yapılan işlemde yanlışlık ya da usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

7. Sivas 1. İş Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2014/890 E., 2015/477 K. sayılı kararı ile; kolluk araştırmasında işyerinin 02.10.2014 tarihinde ... isimli şahsa devredildiği ve burasının öncesinde ikamet olarak kullanıldığının belirtildiği, SGK tutanağında çalıştığı belirtilen kişilerin eylemlerinin ne olduğu, ne gibi faaliyette bulundukları, elemanların çalışıyor sayılması için işyerinde müşteri olması gerektiğinden tutanakta müşteri bulunup bulunmadığı hususlarının belirtilmediği, tanık olarak dinlenen ... ile ...'ın yeminli ve somut beyanlarında işyerinde çalışmadıklarını beyan ettikleri, yine denetmen tutanağında işçilerin işe giriş tarihlerinin yazılı olmasına rağmen tanıkların işe giriş tarihi olarak herhangi bir tarih bildirmediklerini söyledikleri dikkate alındığında, SGK denetmen tutanağının aksinin sabit olduğu gerekçesi ile, davacı vekilinin son duruşmadaki beyanlarına göre davanın kabulü gerektiği belirtilerek, Sivas SGK İl Müdürlüğünün ..... 87.58 sicil dosyasında davacı adına işlem gören ve Ulucami Sk. Sirer Cad. Kılıç Apt. N:16 Sivas adresinde bulunan güzellik salonu işyerinde SGK denetim tarihi olan 26.09.2014 tarihi itibariyle davacıya bağlı ve sigortalı herhangi bir kimsenin çalışmadığının tespitine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Sivas 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararın süresi içinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 tarihli ve 2015/18003 E., 2016/9297 K. sayılı kararı ile, “…Dava, davacının idari para cezası konusu işyerinde SGK lı kimsenin çalışmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, öncelikle görevli yargı yolunun belirlenmesi gerekmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı tarafından 08/10/2014 tarih ve 2014/AS/234 sayılı denetmen raporu esas alınmak suretiyle idari para cezası uygulanmasına ilişkin olarak düzenlenen Kurum işlemine karşı 03/11/2014 tarihinde itiraz edildiği, İdari Para Cezası İnceleme Komisyonu'nca itirazın reddolunduğu, red kararının davacıya 28/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla 15/02/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5454 sayılı Kanun'un 5.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140.maddesinin 4.fıkrasına ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un "Kurumca verilecek idarî para cezaları" başlıklı 102.maddesinin 4. fıkrasına göre "idari para cezalarının iptaline" ilişkin istemlerin çözüm yeri idare mahkemesi olup Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Sivas 1. İş Mahkemesinin 16.01.2017 tarihli ve 2016/547 E., 2017/21 K. sayılı kararı ile; dava konusunun idari para cezasının iptali olmadığı, davacıya ait işyerinde sigortalı kimse çalışmadığının tespitine ilişkin olduğu, mahkemenin görev alanına girdiği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının talebinin 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesine göre verilen idari para cezasının iptali mi yoksa idari para cezasına konu işyerinde sigortalı kimse çalışmadığının tespitine mi ilişkin olduğu; burada varılacak sonuca göre görevli yargı yerinin adli yargı yeri mi yoksa idari yargı yeri mi olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Ülkemizde yargı yolları anayasa yargısı, idari yargı ve adli yargı şeklinde üç ana grupta sınıflandırılmış olup, idari yargı; idarenin, idare hukuku alanındaki idari faaliyetlerinden doğan uyuşmazlıkların çözümü ile ilgili karar veren veya bireyler ile idare arasındaki hukuki anlaşmazlıkları çözmeye çalışan yargı birimi olarak tanımlanabilir.

13. 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda (İYUK), bölge idare mahkemesi, idare mahkemesi ve vergi mahkemelerinin işleyişi ile ilgili genel hükümler düzenlenmiş, idari dava türleri, idari yargı yetkisinin sınırı ile idare mahkemesinin görevlerinin ne olduğu açıkça belirlenmiştir. 2577 sayılı İYUK'nın “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2. maddesi;

"İdari dava türleri şunlardır:

a) İdarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları,

b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları,

c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar.

2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler.

3. Cumhurbaşkanının doğrudan doğruya yaptığı işlemler idari yargı denetimi dışındadır." şeklinde düzenlenmiştir.

2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler.

3. Cumhurbaşkanının doğrudan doğruya yaptığı işlemler idari yargı denetimi dışındadır." şeklinde düzenlenmiştir.

14. Diğer taraftan mahkemenin, davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi (davayı esastan inceleyebilmesi) için varlığı veya yokluğu gerekli olan hâllere dava şartları denir.

15. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 1. maddesine göre mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir. Anılan Kanun’un 114. maddesinin birinci bendinin (c) alt bendi gereğince yargı yolunun caiz olması dava şartı olup, 115. maddesine göre ise mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

16. 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesinin dördüncü fıkrasına göre, “…İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir...”.

17. 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde ise, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür. hükmü bulunmaktadır.

18. Somut olaya gelince; sosyal güvenlik denetmen yardımcısı tarafından düzenlenen 08.10.2014 tarihli ve 2014/AS/234 sayılı rapordaki tespitler doğrultusunda işyeri bildirgesi verilmemesi ayrıca ..., ... ve ... isimli sigortalılara ait işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma ibraz edilmemesi nedenleri ile davacıya idari para cezaları verildiği, idari para cezalarının tebliği üzerine davacının itiraz ettiği, itirazların komisyon tarafından reddedildiği, UYAP’a 28.12.2015 tarihinde kaydedilen Sivas İdare Mahkemesinin 2015/73 Esas sayılı dosyası üzerinden mahkemeye hitaben yazılan müzekkere ile 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca davacıya 22.516,00TL idari para cezası verilmesine ilişkin 12.11.2014 tarihli işlemin iptali istemiyle Sivas İl Müdürlüğüne karşı açılan davada bu davanın akıbetinin sorulduğu, davacı vekilinin de 14.11.2016 havale tarihli dilekçesinde idare mahkemesinde açılan davanın bu davanın sonucunu beklediğini belirttiği görülmüştür.

19. Bu durumda dava dilekçesi içeriği, 30.06.2015 tarihli duruşmadaki beyanı dikkate alındığında; davacı vekilinin görülmekte olan bu davadaki talebinin, idari para cezasına konu işyerinde denetim tarihi itibariyle ve öncesinde sigortalı çalışmadığının tespitine ilişkin olduğu, idari para cezasının iptali ile ilgili bir isteminin bulunmadığı, 5510 sayılı Kanun’un uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlığı konu alan davanın aynı Kanun’un 101. maddesi hükmü uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

20. O hâlde açıklanan bu nedenlerle direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

21. Ne var ki, bozma nedenine göre işin esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.10.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.