muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12607, Karar No: 2015/18324, Tarih: 02.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12607 E.  ,  2015/18324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.03.2015

No : 2014/481-2015/97

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, hukuki nitelikçe; dava dışı ......... Boya Tic A.Ş.'nin, 2004 Aralık-2007 Ocak tarihleri arasına ilişkin prim, işsizlik sigorta primi ve damga vergisi ilişkin borçların, işveren şirketin üst düzey yöneticisi olduğundan bahisle davacıdan tahsili için, 6183 sayılı Kanunun 58. maddesi kapsamında, 23.08.2012 tarihinde tebliğ edilen 9 adet ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının, şirketi temsil ve ilzama yetkili bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanununun 317. maddesi uyarınca; bir A.Ş.'in idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; bir A.Ş. yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim

kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Eldeki davada, çözümlenmesi gereken husus, davacının prim borçlarının tahakkuk ettiği ve ödenmesi gereken dönemde, üst düzey yönetici veya kanuni temsilci sıfatıyla prim borçlarından sorumlu tutulup tutulamayacağı hususudur.

Eldeki davada, çözümlenmesi gereken husus, davacının prim borçlarının tahakkuk ettiği ve ödenmesi gereken dönemde, üst düzey yönetici veya kanuni temsilci sıfatıyla prim borçlarından sorumlu tutulup tutulamayacağı hususudur.

Yukarıda açıklanan yasal çerçeve doğrultusunda, somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu döneme ait Ticaret Sicil kayıtları getirtilerek davacının, şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunup bulunmadığı irdelenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2328, Karar No: 2017/4195, Tarih: 04.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2328 E.  ,  2017/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7302, Karar No: 2006/9437, Tarih: 28.09.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/7302 E., 2006/9437 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/7302 E., 2006/9437 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- FERAGAT

- VEKALET ÜCRETİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 417 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 164 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vakıf, kayden maliki bulunduğu 4 parsel sayılı taşınmazına davalının inşaat yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmaza elatmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının feragati üzerine, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğiyle açılmış olup, davacı yerinde yapılan keşiften sonra davadan vazgeçmiştir. Bu durumda kendisini vekil aracılığıyla temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarife-si'nin 6. maddesi hükmü gözetilerek nisbi vekâlet ücreti takdiri gerekirken bu konuda yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 28.09.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1574, Karar No: 2025/4588, Tarih: 17.06.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1574 E.  ,  2025/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 17.06.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20174, Karar No: 2010/4206, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20174 E.  ,  2010/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3317, Karar No: 2011/2386, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3317 E.  ,  2011/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ...'a ait aracın satışından elde edilen paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde, kurumlarının alacağının imtiyazlı olup rehin hakkı sahibinin alacağından sonra gelmek üzere vergi dairesinin alacağı ile birlikte garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetveline ilişkin İcra Müdürlüğü'nce yapılan 17.01. 2011 tarihli işlemin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili kurumun haciz tarihinin şikayetçi kurumun haciz tarihinden önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi SGK'nun alacağının davalı Hazine ile garameten paylaştırılmasını gerektirecek imtiyazlı alacak olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu araç üzerine Vakıflar Bankası tarafından 29.05.2007 tarihinde rehin tesis edilmiş olmakla Vakıflar Bankasının haczi ilk haciz niteliğini kazanmıştır. 6183 sayılı Yasanın 21/1. maddesine göre üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden önce, o mal üzerine kamu alacağı için de haciz konulursa bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten paylaştırılır. Vakıflar Bankasının haczinden sonra Kırklareli Vergi Dairesince 26.07.2008 tarihinde, Kırklareli SGK İl Müdürlüğünce 24.03.2009 tarihinde haciz konulmuştur. Bu durumda gerek Vergi Dairesi, gerekse SGK 6183 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca ilk haciz olan Vakıflar Bankasının haczine iştirak etmeli ve satış bedeli bu üç alacaklı arasında garameten paylaştırılmalıdır. Mahkemece bu yönler gözetilerek şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18351, Karar No: 2022/4932, Tarih: 26.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18351 E.  ,  2022/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de,

örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, ... ... İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, örgüte müzahir kurumlarda çalıştığı anlaşılan ve sendika üyeliği bulunan sanığın, 2014 yılından önceki dönem de dahil Bank ...'daki tüm hesap dökümleri üzerinde uzman bilirkişi marifeti ile yeniden ayrıntılı inceleme yaptırılıp, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda Bank ...'ya destek vermeye yönelik para yatırma, hesap açma yahut sair bankacılık işlemleri yapıp yapmadığının açıklığa kavuşturulması, istinaf aşamasından sonra dosya içerisine geldiği anlaşılan örgüt lehine yapılan protesto eylemlerine katılmasına ilişkin raporun CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması ve tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturup oluşturacağının tartışılarak karar verilmesi,

2- Kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da hakkında resen bir müdafii görevlendirilmeyen sanığın, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanması yapıldığı dikkate alındığında, CMK'nın 101/7 maddesinin 2. fıkrası ve 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/592, Karar No: 2009/1299, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/592 E.  ,  2009/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına yapılarak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacağının muvazaalı olduğunu, takibin de borçlu ile anlaşarak aynı gün kesinleştirildiğini belirterek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının alacağının, davalının takibinden 2 yıl sonra doğmuş olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenmeyeceğine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sıra cetvelide itiraz davalarında maktu vekalet ücretine hükmetmek gerektiğinden, hüküm fıkrasının 3’ncü paragrafında “Davalı yararına ölçümlenen 1.876.56 YTL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karar verilmesi doğru değil ise de kanunun yanlış uygulanmasından doğan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII hükmü uyarınca bu ifadenin “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine” şeklinde değiştirilip, hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 3’ncü paragrafında “Davalı yararına ölçümlenen 1.876.56 YTL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine” şeklinde değiştirilerek kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/17977, Karar No: 2013/28370, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17977 E.  ,  2013/28370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde mağdurun kolundan tutarak, kendisine yumruk atıldığı ve sanığın kendini polis olarak tanıtarak mağdur üzerinde psikolojik baskı kurarak yanı başındaki parka götürdüğü, cebinden paralarını çıkartırarak aralarında sahte para var diyerek el çabukluğu ile paranın bir kısmını çaldığına dair iddianın müştekinin ve sanığın beyanları ile desteklenmesi karşısında; sanığın eyleminin "yağma" suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12140, Karar No: 2019/15742, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12140 E.  ,  2019/15742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

23.10.2013 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi ... Göz Polikliniği’nin alimünyum olan giriş kapısının zorlanmak suretiyle açıldığı, kapı üst sürgüsünün zorlama neticesinde deforme olduğunu tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde mala zarar verme suçundan dava açılması mümkün görülmüştür.