muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4140, Karar No: 2016/4523, Tarih: 13.10.2016

.../...

S.2

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ... gelir kaydedilmesine, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5704, Karar No: 2006/9321, Tarih: 21.11.2006

11. Ceza Dairesi 2006/5704 E., 2006/9321 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/5704 E., 2006/9321 K.**

**- TAŞIMA İŞLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 267 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 268 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 767 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1262 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması, Resmi Belgede Sahtecilik ve Başkasına Ait Kimlik Bilgilerinin Kullanılması suçlarından sanık E…

….'in yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2006 gün ve 2005/805 Esas, 2006/433 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama ve bozma isteyen 22.9.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelerek gereği görüşüldü:

1-Sanığın, yüzüne karşı 06.06.2006 günlü oturumda tefhim olunan hükmü 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nun 310. maddesindeki öngörülen süreden sonra 15.06.2006 günü temyiz ettiği anlaşıldığından vaki duruşmalı temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin hırsızlık ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından verilen hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede:

Kredi kartının kötüye kullanılması suçu, kullanılan kart sayısınca oluşacağından, mağdur M…

….'a ait G…

… Bankası S..&M.. kartının 7 defa, B…

… Kartının 2 defa, P…

… Banktan alınan …

….1872 nolu kartının 1 defa kullanıldığı, mağdur Ecrama ait kredi kartının ise 4 defa kullanıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK. nun 245/1, 43. maddeleri 3 defa, 245/1 maddesi ise 1 defa uygulanmak suretiyle ceza tayini gerektiği ve 245/1 maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın hırsızlık ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıflarını tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şeklide oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2-Sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şeklide oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a-)Denetime olanak sağlanması açısından, aslı adli emanetin 2005/1930 sırasında olduğu anlaşılan Deniz adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının dosya içerisinde bulundurulmaması,

b-) Yakalandığında kendisini Deniz olarak tanıtan sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK. nun 268. maddesi delaletiyle 267. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi amacıyla, Deniz'in gerçek kişi olup olmadığının ibraz edilen kimliğe göre nüfus idaresinden kaydı getirtilerek tespiti ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

c-)Kabule göre de;

Gerçek kimliği soruşturma aşamasında anlaşılan sanık hakkında TCK. nun 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14995, Karar No: 2016/2522, Tarih: 28.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/14995 E.  ,  2016/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : TCK.nun 149/1-b-c-h, 35/2, 62/1.maddeleri uyarınca 5'er yıl hapis cezası; 109/2, 109/3-b, 110/1, 62/1.maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis cezası; 53/1.maddesi gereği hak yoksunluğu; mahsup; sanık ... hakkında daha önce verilen erteli mahkumiyetinin aynen çektirilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin ( b, c, d ve h) bentlerine aykırı biçimde kendisini tanınmayacak hale koymak suretiyle, birden fazla kişi ile birlikte, konutta ve gece vakti işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (d) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesi 1. fıkrasında kişinin hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel hali, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; kişinin hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir, tehdit ve hile kullanılarak işlenmesini nitelikli hal olarak belirlemiştir.

Maddenin 3. fıkrasında silah veya kamu görevinin sağladığı nüfusun kullanılması bir kolaylık sağlamaktadır.

“Etkin pişmanlık” başlığı altında TCK 110. maddesine yer verilmiştir. Bu maddede ise, “ Yukarıdaki maddelerde tanımlanan suçu işleyen kişi, bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakacak olursa cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK 110. madde de öne çıkan insanın vücut dokunulmazlığıdır. Bu koruma altına alınmıştır. Vücut bütünlüğü Uluslararası hukuk olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 3. maddesinde de korunduğu gibi ulusal hukukta da Anayasa'nın 17. maddesinde koruma altına alınmıştır.

Tıbbi zorluklar ve kanunda yazılı haller dışında kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz. Rızası olmadan bilimsel veya tıbbi deneye tabii tutulamaz.

TCK'nın 86, 89, 109 ve TMK 24-25 ile BK 41. maddesi bu anlamda önemlidir. BK 46. maddede cismani zarara uğrayanın tazminat isteyebileceğine yer vermiştir.

Tıbbi zorluklar ve kanunda yazılı haller dışında kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz. Rızası olmadan bilimsel veya tıbbi deneye tabii tutulamaz.

TCK'nın 86, 89, 109 ve TMK 24-25 ile BK 41. maddesi bu anlamda önemlidir. BK 46. maddede cismani zarara uğrayanın tazminat isteyebileceğine yer vermiştir.

Çeşitli kanunlardaki tanımlar ışığında “kişinin şahsına zarar verilmesi” kavramı vücut bütünlüğüne zarar verilmesi kavramı ile örtüştüğü sonucuna ulaşılması mümkündür. TCK'nın 110. maddesi kişinin hürriyetinden yoksun bırakıldıktan sonra şahsına bir zarar verilmeksizin kendiliğinden güvenli bir ortamda serbest bırakılmalıdır. Madde, çaresizlikle bekleyen mağdurun “kötü muameleye” maruz kalmasını engellemek istemiştir. Yani sanığın suç teşkil eden zorunlu hareketlerin dışına çıkması, mağdura karşı kötü bir muamelede bulunması halinde mağduru güvenli ortamda bıraksa bile uygulanmayacaktır.

Yukarıda açıklanan yasa normları çerçevesinde,

Somut olaya gelince;

Katılan ...'ın ... Tekstil firmasının sahibi olduğu, sanık ...'ın da ... Ütü firmasının ortağı olup, ... Tekstil firmasına fason iş yaptığı, sanık ...'ın daha önceden ... Ütü firmasındaki hissesini devrettiği, buna ilişkin bir kısım alacaklarını tahsil edemediği ve katılana ait ... Tekstil firmasından da alacağının bulunduğunu iddia ettiği, bu alacağını tahsil etmek bahanesiyle katılan ...'ı kaçırmaya karar verdiği, bu konuda akrabası olan sanık ... ile arkadaşı olan sanık ...'tan yardım istediği, olay günü işyerinden evine gelmek üzere aracına binen katılan ...'u takip edip, arabasını parkedip eve gireceği sırada doğuştan sakat olan katılan ...'u pamuğa döktükleri klorfrom isimli maddeyi koklatıp bayılttıkları, bir araca bindirip el ve ayaklarını bağlayıp, başına torba geçirdikleri, daha önce kiralamış oldukları eve getirdikleri, bu evde katılanı bir kanepeye yatırıp, başındaki torbayı çıkartıp, gözlerine koli bandı kapatıp, bedensel özürlü olan ve mevcut koşullarda hiç gerekmediği halde el ve ayaklarını kanepeye bağlamak suretiyle dolaşım özgürlüğünü sınırladıkları, bu evde 1 gün süre ile alıkoydukları, alıkoydukları süre içinde katılandan canının bedeli olarak 1.000.000 Euro para istedikleri, katılanın ellerinden kurtulmak için parayı ödemeyi kabul etmesi nedeni ile evinin yakın bir yerine bırakmaları şeklinde gelişen olayda,

Yukarıda anlatıldığı şekilde hürriyeti tahdit edilen ve doğuştan özürlü olan katılanın gözlerine koli bandı yapıştırarak, hiç gerekmediği halde el ve ayaklarının kanepeye bağlanmak suretiyle dolaşım özgürlüğünün sınırlandığı ve vücut bütünlüğüne zarar verildiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,

Yukarıda anlatıldığı şekilde hürriyeti tahdit edilen ve doğuştan özürlü olan katılanın gözlerine koli bandı yapıştırarak, hiç gerekmediği halde el ve ayaklarının kanepeye bağlanmak suretiyle dolaşım özgürlüğünün sınırlandığı ve vücut bütünlüğüne zarar verildiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,

3- Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

4- Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar Faruk Yaman ile ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11928, Karar No: 2017/621, Tarih: 19.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/11928 E.  ,  2017/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 8. fıkrası uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 11.05.2010 tarihinde zamanaşımının durduğu ve deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 27.05.2012 tarihinde yeniden işlemeye başlayacağı, bu nedenle zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1416-2010/191 sayı ve 23/02/2010 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11/05/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 01/01/2011 tarihinde açıktan hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 21/11/2012 tarihinde hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 29/11/2012 tarihinde kesinleşmesi üzerine; Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1416-2010/191 sayı ve 23/02/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğu, sanığın denetim süresi içinde işlediği açıktan hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı ancak sanığın adli sicil kaydında denetim süresi içinde işlediği başka hırsızlık eylemlerinden dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18197, Karar No: 2015/7354, Tarih: 12.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18197 E.  ,  2015/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.05.2015 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan ... plakalı aracın 03/07/2011 tarihinde dava dışı oğulları ...’nın sevk ve idaresinde iken karıştığı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin çocukları ...in vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için ayrı ayrı kazada vefat eden çocuklarının her biri için 500,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini davacı anne ... için kazada vefat eden çocuklarından ... yönünden 16.903,45 TL’ye, Veysel yönünden 12.521,54 TL’ye, ...yönünden 9.693,57 TL’ye, davacı baba ... için kazada vefat eden çocuklarından ... yönünden 18.558,17 TL’ye, ... yönünden 14.176,26 TL’ye,... Pınar yönünden 11.348,29 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan .. plakalı aracın kaza tarihinde müvekkili şirket nezdinde sigortalı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın sürücüsünün kazada tam

kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı anne ... için; çocuklarından ...'ın ölümü nedeniyle 16.903,45 TL, ...l’in ölümü nedeniyle 12.521,54 TL, ..’ın ölümü nedeniyle 9.693,57 TL olmak üzere toplam 39.118,56 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı baba ... için; çocuklarından...’ın ölümü nedeniyle 18.558,17 TL, ...’in ölümü nedeniyle 14.176,26 TL,...’ın ölümü nedeniyle 11.348,29 TL olmak üzere toplam 44.082,72 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve vefat edenlerin ağabeylerinin sevk ve idaresindeki araçta yolcu olarak bulunmaları nedeniyle kardeşler arasında hatır taşıması olamayacağına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacıların destekleri .. 2001, ... 1995, ...2003 doğumlu olup, MK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

2) Davacıların destekleri .. 2001, ... 1995, ...2003 doğumlu olup, MK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece yetiştirme gideri mahsubu yapılmadan hesaplanan tazminata hükmolunması doğru olmadığından, aktüer bilirkişiden anne ve babanın destek tazminatından yetiştirme giderinin mahsup edilmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6374, Karar No: 2013/11347, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6374 E.  ,  2013/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22635, Karar No: 2014/16135, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22635 E.  ,  2014/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,2-Temyiz eden davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.