muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16, Karar No: 2022/1720, Tarih: 13.12.2022

32. Öte yandan yörede 1942 yılında 3116 sayılı Kanun’a göre ilk orman kadastrosu ile 1981 tarihli ve 1744 sayılı Kanun uygulaması, daha sonra 2896 sayılı Kanun ve 3302 sayılı Kanun kapsamında 2/3 madde uygulamaları ile 1964 tarihli genel arazi kadastro işlemlerinin yapıldığı, ...parsel sayılı taşınmazın 834, 835, 836 ve 837 sayılı parsellere, 236 sayılı parselin ise 838, 839, 840, 841 ve 842 parsellere ifraz gördüğü, yargılama neticesinde Pendik Kadastro Mahkemesinin 01.12.2010 tarihli ve 2010/23 E., 2010/17 K. sayılı kararı ile ...parselden ifrazen gelen 834, 835, 836 ve 837 sayılı parsel taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline ve 236 sayılı parselden ifrazen gelen 839, 840, 841 ve 842 sayılı parsel taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, 236 sayılı parselden ifrazen gelen 838 parsel sayılı taşınmazın davacı ... ve Mehmet Necmettin İnel adlarına 1/2 pay ile tapuya tescillerine karar verildiği, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.03.2011 tarihli ve 2011/2273 E., 2011/2043 K. sayılı kararıyla kararın onandığı ve neticede kesinleştiği anlaşılmıştır.

33. Görüldüğü üzere dava konusu ...sayılı parselden ifrazen gelen 834, 835, 836 ve 837 sayılı parsellerde kadastro tespitine itiraz nedeniyle tapu kaydının henüz oluşmadığı ve malik hanesinin boş olduğu, 236 sayılı parselden ifrazen gelen 838, 839, 840, 841 ve 842 sayılı parsellerin ise kadastro tespiti sonrası tapu kaydının oluştuğu ve davacı ile Mehmet Necmettin İnel’in bu parselleri 1/2 payı ile tapuda malik gözüken Saliha Uzunoğlu ve İbrahim Uzunoğlu’ndan satın aldıkları ve tapuda adlarına tescil edildiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacı vekili tarafından, dava konusu ...sayılı parsel yönünden tapu kaydı oluşmadığı için burasının müvekkili ile Mehmet Necmettin İnel’in birlikte Fatma Aydın ve Mehmet Kervancı’dan noter aracılığıyla yapılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satın aldıkları ileri sürülmüş, ancak dosya kapsamına Mehmet Necmettin İnel’e ait taşınmaz satış vaadi sözleşmesi sunulurken davacıya ait taşınmaz satış vaadi sözleşmesi sunulmamıştır.

34. Bu itibarla dava konusu 236 sayılı parselden ifrazen gelen ve Mehmet Necmettin İnel ile davacı ... adına tescilli iken mahkemece orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen 839, 840, 841 ve 842 sayılı parsel taşınmazlar yönünden TMK’nın 1007. maddesinde öngörülen tazminat şartları oluşmuş ise de ...sayılı parselden ifrazen gelen ve kadastro tespitine itiraz nedeniyle tapuda malik hanesi boş bırakıldıktan sonra mahkemece orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen 834, 835, 836 ve 837 sayılı parsel taşımazlar yönünden ise TMK’nın 1007. maddesinde öngörülen tazminat şartlarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

35. Nitekim Anayasa Mahkemesi de 05.11.2015 tarihli ve B. No: 2013/1178 nolu kararında; "Anayasa ve Sözleşme'nin ortak koruma alanında yer alan mülkiyet hakkı; mevcut mal, mülk ve varlıkları koruyan bir güvencedir. Bir kişinin hâlihazırda sahibi olmadığı bir mülkün, mülkiyetini kazanma hakkı, kişinin bu konudaki menfaati ne kadar güçlü olursa olsun Anayasa ve Sözleşme'yle korunan mülkiyet kavramı içinde değildir. Bu hususun istisnası olarak belli durumlarda bir "ekonomik değer" veya icrası mümkün bir "alacağı" elde etmeye yönelik "meşru bir beklenti", Anayasa'nın ve Sözleşme'nin ortak koruma alanında yer alan mülkiyet hakkı güvencesinden yararlanabilir. Meşru beklenti, makul bir şekilde ortaya konmuş icra edilebilir bir iddianın doğurduğu, ulusal mevzuatta belirli bir kanun hükmüne veya başarılı olma şansının yüksek olduğunu gösteren yerleşik ve istikrarlı bir yargı içtihadına dayanan, yeterli somutluğa sahip nitelikteki bir beklentidir. Temelsiz bir hak kazanma beklentisi veya sadece ulusal hukukta mülkiyet hakkı kapsamında savunulabilir bir iddianın varlığı meşru beklentinin kabulü için yeterli değildir. Dolayısıyla Anayasa ve Sözleşme’nin ortak koruma kapsamında olan meşru beklentiye dayalı mülkiyet hakkının tespiti mevcut hukuk sisteminde iddia edilen mülkiyet iddiasının tanınmasına bağlı olup bu tanım, mevzuat hükümleri ve yargı kararları ile yapılmaktadır. Bu çerçevede mülkiyet hakkının ihlal edildiğinden şikâyet eden bir kimse, önce böyle bir hakkının var olduğunu kanıtlamak zorundadır." ifadelerine yer verilmiştir

36. Diğer taraftan 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanun’un 1. maddesi gereğince, aynı Kanun’un 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiştir. Aynı Kanun’un 5. maddesi; "Devletleştirilen ormanların sahiplerinin bu kanunun yürürlüğe girmesinden başlayarak 1 yıl içinde mülk edinme belgeleri ve vergi kayıtlarıyla birlikte ve iş ilgililer arasında ihtilaflı durumda ise mahkemede incelenmekte olduğuna dair alacakları belgeleriyle ormanların bağlı bulundukları Devlet orman işletmesi müdürlüğüne veya o yerin mülkiye üstüne başvurmak zorundadır. Bir yıl içinde bu ödevi yerine getirmeyenler devletleştirilen ormanın karşılığını alma hakkını kaybeder" hükmünü haizdir. Bu itibarla anılan hüküm gereğince ...sayılı parselden oluşan taşınmazlara yönelik olarak davacının tazminat istemine konu yaptığı Haziran 1949 tarihli ve 20 numaralı tapu kaydı nedeniyle de tazminat talep hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

37. Hâl böyle olunca mahkemece, dosya kapsamında aldırılan 10.02.2017 tarihli bilirkişi ek raporu ile tespit edilen taşınmaz değerleri itibariyle dava konusu 236 sayılı parselden ifrazen gelen ve mahkemece orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen 839, 840, 841 ve 842 sayılı parsel taşınmazlar yönünden TMK’nın 1007. maddesi gereğince tazminat talep edebileceği, buna karşılık yukarıda belirtildiği üzere ...sayılı parselden ifrazen gelen 834, 835, 836 ve 837 sayılı parsel taşımazlar yönünden ise TMK’nın 1007. maddesi şartlarının oluşmadığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

38. O hâlde direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenler yanında yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenler ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/923, Karar No: 2006/3653, Tarih: 20.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/923 E.  ,  2006/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                               :Bursa l. Aile Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 9.11.2005  gün ve  12819 - 15328  sayılı ilamiyle\* onanmasına   karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre sair karar düzeltme isteği yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen küçükler ile baba arasında her hafta sonu cumartesi günleri kişisel ilişki kurulması velayet verilen anneyi eve bağımlı hale getireceği gibi, çocuklarla baba arasında gece yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmemesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu hususun ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenlerle kişisel ilişki yönünden davalının karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Küçüklerlerle baba arasında ayın belli haftasında yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının kişisel ilişkiye yönelik karar düzeltme isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440 – 442 maddeleri gereğince kabulüne , Dairemizin 9.11.2005 gün 2005/12819 – 15328 sayılı onama kararının kaldırılmasına, kişisel ilişki yönünden hükmün 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, sair karar düzeltme isteminin l. bentte gösterilen nedenle REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2016/16271, Karar No: 2017/8593, Tarih: 13.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16271 E.  ,  2017/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak;

1) Mağdurda hem yüzde sabit ize hem de kemik kırılmasına neden olacak şekilde kasten yaralama eylemini yumruk atmak suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının TCK'nin 87/1-c-son maddesine göre 3 yılın altında kalması halinde 3 yıla çıkarılması gerekirken 5 yıla çıkartılması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Mağdurun yüzünde sabit ize ve hafif 1. derecede kemik kırığına neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle, sanık hakkında eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3575, Karar No: 2012/10047, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3575 E.  ,  2012/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6751, Karar No: 2024/17567, Tarih: 23.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/6751 E.  ,  2024/17567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme ek kararının sanık tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 23.03.2016 tarihinde usulsüz şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı sanığın 04.04.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, temyiz isteminin 09.09.2021 tarihli ek karar ile reddedilmesi üzerine sanığın 17.09.2021 tarihli dilekçesinde, kararı 23.03.2016 tarihli tebligat ile öğrendiğini ancak cezanın ertelendiğini düşündüğünü belirtmesi karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32/1. maddesinde düzenlenen "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır."

hükmü göz önüne alındığında; 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, aynı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7164, Karar No: 2019/9786, Tarih: 19.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7164 E.  ,  2019/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Jandarma Asayiş Kolordu K.lığı Askeri Mah. (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

211 sayılı TSK İç Hizmet Kanunu’nun 43. ve 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 148. maddelerinde TSK mensuplarının siyasi faaliyette bulunamayacağı ve hangi eylemlerin siyasi faaliyet olarak kabul edileceği açıkça belirtilmiştir.

Sanığın katılmış olduğu mitingin görüntülerini içeren CD incelendiğinde; Milliyetçi Hareket Partisi lideri tarafından siyasi konularla ilgili konuşmalar yapıldığı, sanığın da aktif bir katılımcı olarak adı geçen partinin bayrağını salladığı ve bu partiyi temsil eden el işaretini yaptığı, Elazığ Valiliği tarafından gönderilen yazıda miting temasının “kardeşlik” olduğu belirtilse de siyasi bir faaliyet olduğunun açıkça ortaya konduğu, “Tbp.Ütğm.” rütbesini almış sanığın söz konusu mitingin siyasi nitelikli bir faaliyet olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu göz önüne alındığında; sanığın tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve Askeri savcının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tabip üsteğmen olarak görev yaptığı Şemdinli'den yüzlerce km. mesafedeki siyasi bir parti tarafından kardeşlik temalı olarak Elazığ ilinde düzenlenen mitinge sivil olarak katılan, organizasyonda görevi olmayan, kız arkadaşıyla sosyal bir faaliyet olarak gören sanığın suç kastının bulunmadığı ve manevi unsuru itibariyle suç oluşturmayan fiilinden dolayı mahkemece hüküm gerekçesinde yer verilen sebeplerle verilen beraat hükmünde Kanuna aykırılık görmediğimden, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 19/06/2019
Yargıtay — Esas No: 2014/11686, Karar No: 2014/13000, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11686 E.  ,  2014/13000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/906-2014/268

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.200,03 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 16.07.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap

yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7279, Karar No: 2019/10150, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7279 E.  ,  2019/10150 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 17/11/2017 tarihli ve 45-2017-16/20 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,000 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ve idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4891 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/10/2018 gün ve 9937 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2018 gün ve KYB-2018-83802 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklindeki düzenlemeyi dayanak alan yönetmelik hükmünün iptal edilmiş olması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

İdari yaptırım kararının dayanağı olan 5996 sayılı Kanun’un 41/1-c maddesinde ''30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve 30. maddesinde “Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği, yine benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarihli ve 2016/13705 esas, 2017/7217 sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu...'' belirtildiği üzere, idari yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 23/10/2017 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, gıda ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair işletme kayıtlarının tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.