muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9240, Karar No: 2018/8573, Tarih: 12.07.2018

Anadolu Ajansı'nın abonelerinin erişimine açık tuttuğu içeriklerin zaten halkın erişimine açık olduğu, herkes tarafından ulaşılabileceği, ancak şikayet konusu edilen dava konusu içeriklerin sadece aboneleri tarafından ulaşılabilecek ve sadece abonelerinin elektronik ortamda bilgisayarlarına indirilebildiği haberler olduğu, sanığın sadece abonelerin ulaşabileceği nitelikteki haberlere bir şekilde hukuka aykırı olarak ulaştığı kabul edilse dahi, bu haberleri yerel gazetesinde "yayımlamadığı" yani "basılmış bir eser olarak kamuya sunmadığı" sanığın her iki ihtimalde de gerçekleştirdiği "haberi internet erişimine sunmak" şeklinde ortaya çıkan fiilinin, tipik bir suç olarak 5187 sayılı Kanun'da tanımlanmadığı, Kanun'daki tanımın basılmış bir eser yoluyla kamuya sunulmasını gerektirdiği, sadece abonelere ve basın organlarına satılan, ajans tarafından herkesin erişimine sunulmayan haber içeriği, resim, yazı veya karikatürün bir şekilde ulaşılmasıyla internet ortamında erişime açılmasının 5187 sayılı Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı, 5187 sayılı Kanun2un 24/1. maddesinde kastedilen fiilin, herhangi bir şekilde ulaşılan haberin yeniden yayımlanan basılı araçlarla topluma sunulması olarak gerçekleşmesi gerektiği, haberin internet üzerinden erişime açılmasının yeniden yayım suçunu oluşturmayacağı değerlendirilmekle, sanığın eyleminin Basın Kanunu'nun 24/1. maddesindeki suçun maddi unsurları (yayımlamak fiili) yönünden oluşturmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-) Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 26.maddesinde, basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanun'da öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının günlük süreli yayınlar yönünden iki ay, diğer basılmış eserler yönünden dört ay içinde açılmasının zorunlu olması karşısında; somut olayda bu sürenin Kanun'a aykırı yayının yapıldığının öğrenildiği ve aynı zamanda Cumhuriyet Savcılığı'na şikayetin yapıldığı 11.01.2013 günü başlayacağı, iddianamenin ise en geç 11.05.2013 günü düzenlenmesi tarihinde düzenlenmesi ile kamu davasının bu tarihte açılması gerektiği, ancak 14.06.2013 tarihinde düzenlenen iddianamenin 05.07.2013 tarihli iddianamenin kabulü kararıyla kovuşturmaya başlandığı, dolayısıyla davanın kovuşturma şartı olan dört aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı anlaşılmakla, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-) Katılanın 11.01.2013 tarihli şikayet dilekçesinde yer alan internet sayfa çıktılarına göre, sanığın sahibi ve sorumlusu olduğunu kabul ettiği www.amasyagazetesi.com adlı internet sitesi üzerinden yapılan haberlerin 22.10.2012 ve 04.04.2012 tarihli haberler olduğunu anlaşılması karşısında, gerekçeli kararda 2012 yılı olarak yazılan suç tarihinin en son eylem olan 04.04.2012 olması,

2-) Katılanın 11.01.2013 tarihli şikayet dilekçesinde yer alan internet sayfa çıktılarına göre, sanığın sahibi ve sorumlusu olduğunu kabul ettiği www.amasyagazetesi.com adlı internet sitesi üzerinden yapılan haberlerin 22.10.2012 ve 04.04.2012 tarihli haberler olduğunu anlaşılması karşısında, gerekçeli kararda 2012 yılı olarak yazılan suç tarihinin en son eylem olan 04.04.2012 olması,

3-) Anadolu Ajansı tarafından bir şekilde hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiği iddia edilen haber içeriklerinin, internet sitesi üzerinden kamunun erişimine açık şekilde mi yoksa gizli bir bağlantı üzerinden sadece abonelere ve ücret ödeyenlere mi sunulduğu, haber içeriklerinin sanık tarafından hangi suretle ve hangi somut fiille, kimlerden nasıl elde edildiğinin yeterince araştırılmaksızın sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

4-) Yargılama giderlerine hükmedilirken, kendisini bir vekille temsil ettiren ve katılan lehine, 5271 sayılı CMK'nın "yargılama giderleri" başlıklı 324 vd. maddeleri ile karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereği vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14100, Karar No: 2018/6666, Tarih: 25.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14100 E.  ,  2018/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 gün ve 2014/297 - 2015/343 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/06/2016 gün ve 2015/15315 - 2016/6471 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/116 esas 2006/108 karar sayılı dava dosyasında, davacı Orman Genel Müdürlüğü tarafından davalılar ... İl Müdürlüğü ve ... aleyhine, ... tarafından davacı idarenin izni alınmadan muhtelif köylere çekilen enerji nakil hattı nedeniyle alacak davası açıldığı, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, mahkeme kararı uyarınca 597.695,17-TL ödeme yapıldığı, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/04/2004 tarih 2004/22 sayılı kararı ile ...'ın özelleştirme kapsam ve programına alındığı, Özelleştirme İdaresine devredilen KİT'lerin anonim şirkete dönüştürüldüğü, ÖİB kararıyla ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrıldığı, bu kapsamda ... ve ... arasında 24/07/2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi akdedildiği, sözleşmenin 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığı, ... Elek. Dağ. AŞ'nin de anonim şirkete dönüştürülen KİT'lerden birisi olup ayrı tüzel kişiliği ve sermayesi olan tamamen özel hukuk hükümlerine tabi bir ticari şirket olduğunu, ana sözleşmeye göre karlılık ve verimlilik esaslarına göre ticari faaliyette bulunduğunu, 07/06/2010 tarih 2010/35 sayılı karar ile Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca ...' ca ... %100 hissesinin ... Elek. Dağ. A.Ş' ne 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesiyle satıldığını, ... ile ... arasında imzalanmış işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7,3 maddeleri uyarınca dağıtım tesislerinin mülkiyetinden ve mülkiyetten gayrı ayni haklardan doğan idari ve hukuki ihtilafların ...'a devredildiği, 7.4 maddesine göre dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğun ...'a ait olduğunu ileri sürerek, sözleşme tarihinden önce yürütülen faaliyetten kaynaklı mahkeme kararı gereği 3. kişilere yapılan ödemelerin tüm giderlerle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 597.695,17-TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14. maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin

dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m. 179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m. 179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m. 179, TBK m.202, ... 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, ...'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketçe hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, 29/12/2010 tarihli hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/7172, Karar No: 2022/711, Tarih: 19.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7172 E.  ,  2022/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın 01/08/2018 tarihinde tek taraflı kaza yapması sonucu hasar gördüğünü beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL hasar bedelinin başvuru tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 67.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kabulü ile 67.000,00 TL maddi tazminatın 05/11/2018 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, davalının itirazının reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacıya ait ... plaka sayılı aracın, davalı şirket tarafından ticari genişletilmiş kasko poliçesi ile sigortalı olduğu, 01/08/2018 tarihinde aracın kargo faaliyeti yürüttüğü esnada gerçekleşen tek taraflı kazada hasar gördüğü, hasar bedelinin tazminine yönelik eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında düzenlenen olay tarihini de kapsayan ticari genişletilmiş kasko poliçesinde düzenlenen faaliyet konusu klozu “İlaç firmaları ve ecza depolarına ait araçlara... kurye/kargo araçlarına teminat verilmez. Sigortacı tarafından bu tarz bir kullanımın tespit edilmesi veya teminat kapsamında olmayan bu faaliyet kollarına teminat verildiğinin anlaşılması halinde her hasarda %80 oranında tenzili muafiyet uygulanacaktır. Herhangi bir hasar vukuunda yukarıda yazılı faaliyet konularından biri poliçenin ilk sayfasında “firmanın faaliyet konusu” veya “ alt kullanım türü” bölümünde belirtilmiş ise, sigortacı bu rizikoyu kabul etmiş, fiyat ve şartlarını bu rizikoya göre belirlemiş sayılacağından yukarıda yazılı muafiyet uygulanmayacaktır” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacıya ait davalı şirket tarafından ticari genişletilmiş kasko poliçesi ile sigortalı olan aracın kargo faaliyetinde kullanıldığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Poliçenin ilk sayfasında kargo faaliyetinin “firmanın faaliyet konusu” veya “ alt kullanım türü” bölümünde belirtilmediği bu anlamda teminat dışı bırakılan bu faaliyet konusunu, poliçe düzenlenirken sigortacı kabul etmiş sayılamayacağından hükmedilen zarardan %80 oranında tenzili muafiyet uygulanması gerekmektedir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve başvuru dilekçesi ile faiz türü yönünden yasal faiz talep edilmesine rağmen avans faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/519, Karar No: 2015/5751, Tarih: 13.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/519 E.  ,  2015/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :11.03.2014

Numarası :2012/34-2014/76

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava 29.12.2008 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava 818 sayılı BK'nın 358/I. maddesi gereği sözleşmenin feshinin tespiti, 358/II. maddesine göre kalan işlerin başkasına yaptırılmasına izin ve davacının uğradığı zararların giderilmesi, karşı dava ise ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada sözleşmenin feshi talebinin reddine, kalan işlerin 3. kişilere yaptırılmasına izin verilmesine, tazminat talebinin ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 818 sayılı BK'nın 358/I. maddesi uyarınca iş sahibi teslim için tayin edilen zamanı beklemeye mecbur olmaksızın akdî feshedebileceğinden, sözleşmenin feshinin tespiti, aynı Kanun'un 358/II. maddesi hükmünce kalan işlerin üçüncü kişilere yaptırılmasına izin verilmesi ve BK'nın 106/II. maddesi gereğince sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararların giderilmesine karar karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme 29.12.2008 tarihli olup iş, deneme üretimi yapılması dahil 2009 yılı Temmuz ayın sonunda tamamlanıp teslim edilecektir. Sözleşmede tarafların yükümlülükleri, iş bedeli, iş planı ve ödeme takvimi kararlaştırılmıştır. Eldeki asıl dava 24.07.2009 tarihinde açılmıştır.

818 sayılı BK'nın 358/I. maddesinde yüklenicinin işe zamanında başlamaması ve sözleşme şartlarına aykırı olarak işi ertelemesi yahut sahibinin kusuru olmaksızın ortaya çıkan gecikme bütün tahminlere göre yüklenicinin işi zamanında bitirmesine imkan vermeyecek derecede olması halinde iş sahibinin teslim için tayin edilen zamanı beklemeksizin sözleşmeyi feshedebileceği düzenlenmiştir.

Aynı maddenin II. fıkrasındaki düzenleme ise de imâl sırasında işin yüklenicinin kusuru sebebiyle ayıplı ve sözleşmeye aykırı yapılacağının kesinlikle anlaşılması halinde erken ayıplı eseri düzeltme hakkına ilişkindir. Bu fıkrada ayıp veya sözleşmeye aykırılıkların teslim gününden önce ortaya çıkması durumu düzenlenmektedir.

Yine 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106/II. fıkrasındaki sözleşmenin ifasını talep ve gecikme nedeniyle tazminat (olumlu zarar) isteme hakkı, borçlu yüklenicinin temerrüdü halinde uygulanacak bir hüküm olup, kural olarak sözleşmenin feshi halinde ya da yüklenicinin temerrüdünden önce BK'nın 106/II. fıkrasında ifade edilen olumlu zararların istenmesi mümkün değildir.

Yine 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106/II. fıkrasındaki sözleşmenin ifasını talep ve gecikme nedeniyle tazminat (olumlu zarar) isteme hakkı, borçlu yüklenicinin temerrüdü halinde uygulanacak bir hüküm olup, kural olarak sözleşmenin feshi halinde ya da yüklenicinin temerrüdünden önce BK'nın 106/II. fıkrasında ifade edilen olumlu zararların istenmesi mümkün değildir.

Eldeki dava 24.07.2009 tarihinde, davacının da kabulünde olduğu gibi teslim tarihi Temmuz 2009 sonu olduğundan teslim tarihi gelmeden ve yüklenici temerrüdü gerçekleşmeden açılmıştır. Davacının BK'nın 358/I. maddesine göre talep ettiği sözleşmenin feshinin tespiti talebi, mahkemece yüklenicinin asli edimini büyük oranda yerine getirmesi ödeme yönündeki edimini de davacının büyük oranda yerine getirmesi ve sözleşmenin ayakta olduğu gerekçesiyle reddedilmiş olup, davacı tarafça mahkemenin sözleşmenin ayakta olduğuna dair kabulü ve feshedildiğinin tespiti talebinin reddine dair gerekçe ve kararına karşı davacı-karşı davalı iş sahibi vekilince temyiz yoluna başvurulmadığından bu tespit ve kabul, davacı-karşı davalı aleyhine kesinleşmiştir.

Bu durumda dava tarihi itibariyle sözleşme halen ayakta olup teslimi gereken süre dolmadığı ve davalı-karşı davacı yüklenicinin temerrüdü gerçekleşmediğinden 818 sayılı BK'nın 106/II. maddesindeki temerrüdün sonucu talep edilebilecek olan olumlu zararları isteme hakkının henüz doğmamış olması BK'nın 358/II. maddesindeki düzenleme ayıbın ve sözleşmeye aykırılığın teslimden önce ortaya çıkması halinde ortadan kaldırılması için yapılmış olup, bu maddede belirtilen ihtarın davadan önce yapılmamış olması, BK'nın 97. maddesindeki nama ifanın da temerrüt halinde talep edilmesinin mümkün olduğu ve dava tarihinde henüz teslim süresi dolmadığından bu maddeye göre de nama ifaya izin verilmesi mümkün olmadığından, davacı-karşı davalının davasının tümden reddine karar verilmesi, karşı dava müstakil bir dava niteliğinde olduğu ve sözleşme de götürü bedelli olduğundan bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla karşı dava tarihi itibariyle işin tamamına göre yüklenicinin gerçekleştirdiği iş ve imalâtın fiziki oranı tespit ettirilip bu oranın götürü bedelle uygulanması suretiyle hakkettiği bedel hesaplattırılıp bundan kanıtlanan ödemeler düşüldükten sonra karşı davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karşı davanın da reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.