muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/841, Karar No: 2023/8363, Tarih: 04.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 24.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

İddia, ikrara yönelik savunma, Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün yazıları, ekspertiz raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanık ...'in olay tarihinde kullanmak maksadıyla satın aldığı esrar maddesi ile yakalandığı, sanığın Adana Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporu için sarf edilen ve esrar maddesi olduğu tespit edilen uyuşturucu maddesini kullanmak amacıyla satın aldığını ikrar ettiği; soruşturma aşamasında sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verilerek hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın infazı için gönderildiği, sanık hakkında 2015/25425 soruşturma sayılı dosya açıldığı, yükümlülüklere uymadığı, sonuç olarak bu şekilde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/433 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7132, Karar No: 2018/927, Tarih: 12.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7132 E.  ,  2018/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 31.01.2017 tarihli celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7520, Karar No: 2010/10025, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7520 E.  ,  2010/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava iş kazası ölüm nedeni ile hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat istemlerinin SGK’ca karşılandığından reddine davacının manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ...Ş.’nin taahhüdü altında inşa edilmekte olan ...SSK Hastanesi inşaat şantiyesinde çalışan muris ... 25.09.1999 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölmüştür. Kaza nedeni ile davacıları anne ... , baba ... ile ... ... ... ......davalısı ...olan ... 3. İş Mahkemesinin 2007/1316 E, 2009/1076 K, sayılı ilamında anne ve babaya 10.000,00’er TL, kardeşlere 3.000,00’er TL’ye hükmedildiği, karar davalı tarafından temyiz edilmeyerek, davacı temyizi de yerinde görülmeyerek kesinleştiği, aynı kaza nedeni ile ikinci defa incelenmekte olan bu davada davacı anne ile baba davalılar York İnşaat A.Ş.’ ile şantiye şefi ...dan 5.000,00’er TL manevi tazminat istekleri mahkemece aynen kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık manevi tazminatın bölünüp bölünmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K'nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararıda bu doğrultudadır.

-/-

-2-

Mahkemece,bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin özellikle manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi nazara alınmaksızın Temyiz eden davalı ...yönünden ... 3. İş Mahkemesinde açılan 2007/1316 Esas, 2009/1076 Karar sayılı davada davacı anne ... ile baba ...’a 10.000,00 ‘er TL manevi tazminata hükmedilmiş ve karar kesinleşmiş olmakla davacı anne ... ile baba ...’ın manevi tazminat talepleri yönünden davalılardan York İnşaat A.Ş. ‘nden mükerrer tahsilata neden olacak şekilde yazılı biçimde tekrar manevi tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki,bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K'nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 2. bendindeki “2-Davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulü ile baba ... yönünden 5000 TL anne ... yönünden 5000 TL olmak üzere toplam 10000 TL manevi tazminat alacağının 25.09.1999 tarihinde itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine” sözcük ve rakamlarının silinerek yerine,

“2-Temyiz eden davalı ...yönünden ... 3. İş Mahkemesinde açılan 2007/1316 Esas, 2009/1076 Karar sayılı davada davacı anne ile babaya 10.000,00 ‘er TL manevi tazminata hükmedilmiş ve karar kesinleşmiş olmakla davacı anne ... ile baba ...’ın manevi tazminat talepleri taraflar yönünden davalılardan York İnşaat A.Ş. ‘nden mükerrer tahsilata neden olmamak ve ... 3. İş Mahkemesince verilen ve kesinleşen karar nazara itibara alınmak sureti ile davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulüne davacı anne ... yönünden 5.000,00 TL, baba ... yönünden 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminat alacağının 25.09.1999 tarihinde itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine “ rakam ve sözcüklerin yazılmasına,hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 18.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

İş kazası sonucu ölen sigortalının davacı anne ve babası 7.6.2004 tarihli dava dilekçesi ile ayrı ayrı 15.000.00-TL maddi, ayrı ayrı 5.000.00-TL manevi tazminatın davalı ...Ş. ile ...dan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişler, mahkemece 13.05.2010 tarihli karar ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat isteminin aynen kabulüne karar verilmiş, verilen karar her iki davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve bilgilerden davacı anne ve baba ile sigortalının kardeşlerinin 11.12.2007 tarihli dava dilekçesi ile York İnşaat A.Ş.’ni hasım göstererek davacı baba ve anne için ayrı ayrı 30.000.00-TL, davacı kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 10.000.00-TL manevi tazminat talep ettikleri, ... 3. İş Mahkemesinde görülen davada davalı şirket vekilince derdestlik itirazında bulunulmadığı, ...2. İş Mahkemesinin 2008/542 Esas nolu dosyasından hiç söz edilmediği ve manevi tazminatın bölünemezliği itirazında bulunulmadığı, mahkemece 15.12.2009 tarihli karar ile davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 10.000.00-TL, davacı ... yararına ayrı ayrı 3000.00-TL manevi tazminata

hükmedildiği verilen kararın davalı şirket tarafından temyiz edilmediği, davacı tarafça temyiz edildiği, Dairemizce 18.10.2010 tarihinde onandığı her iki mahkemenin de diğer dosyadan habersiz yargılamayı sürdürüp sonuçlandırdıkları anlaşılmaktadır.

hükmedildiği verilen kararın davalı şirket tarafından temyiz edilmediği, davacı tarafça temyiz edildiği, Dairemizce 18.10.2010 tarihinde onandığı her iki mahkemenin de diğer dosyadan habersiz yargılamayı sürdürüp sonuçlandırdıkları anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle, yargılama hukuku açısından “dava şartı” ile “kesin hüküm” kavramlarının temel hukuki esasları üzerinde durulmasında yarar vardır.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamada bulunabilmesi için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla, dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır

Mahkeme, hem davanın açıldığı günde, hem de yargılamanın her aşamasında dava şartlarının tamam olup olmadığını kendiliğinden araştırıp, inceler ve bu konuda tarafların istem ve beyanları ile bağlı değildir. Dava şartları dava açılmasından, hüküm verilmesine kadar varolmalıdır. Dava şartlarının davanın açıldığı günde bulunmaması ya da bu şartlardan birinin yargılama aşamasında ortadan kalktığının öğrenilmesi durumunda mahkemece davanın mesmu (dinlenebilir) olmadığından reddetmesi gerekir.

Bu bağlamda, dava konusu uyuşmazlığın daha önce bir kesin hüküm ile (H.U.M.K. md. 237) çözümlenmiş olmaması da dava şartıdır. Bu dava şartı, olumsuz dava şartı adıyla adlandırılır. Birinci dava ile ikinci davanın müddeabihlerinin (konusunun), dava sebeplerinin (vakıaların) ve taraflarının aynı olması maddi anlamda kesin hüküm oluşturur (H.U.M.K. md. 237). Kesin hüküm, hem bireyler için hem de devlet için hukuki durumda bir kararlılık ortaya koyar. Bununla, hukuki güvenlilik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir.

Öte yandan gerek eksik ve gerekse tam dayanışmalı sorumlulukta, zarar gören giderim borçlularından herhangi birine karşı hakkını ileri sürebilir. B.K.'nun 142/II.maddesindeki borcun tamamen edasına kadar bütün borçluların mesuliyeti devam edeceğinden zarar görenler zararlı sonuçtan sorumlu olan bütün sorumlular aleyhinde dava açabileceği gibi sorumlulardan herbiri aleyhine ayrı ayrı dava açabilir. Bunu önleyen bir hüküm yasalarımızda mevcut değildir. Bu duruma göre, zarara uğrayanın, dayanışmalı sorumlulardan birini yada bir kaçını seçip onlara karşı giderim davası açarak ödetme kararı alması eğer borç ödenmemişse diğer sorumlu hakkında da zararın tümü için giderim davası açmasını engellemez. Çünkü zarar görenin (alacaklının) tatmini oranında giderim borcu sona erer. Bu durumda mahkemece önceden ödetilmesine karar verilen bu miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla tahsile karar verilmesi gerekir.

Somut olayda ... 3. İş Mahkemesince davalı ...Ş. hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden yapılacak iş bu davada davacı anne ve baba ...ile ...’ın davalı ... İnş.A.Ş. ve yönelik davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar vermek, ... 3. İş Mahkemesince verilip kesinleşen kararda hüküm altına alınan manevi tazminatın davalı ...Ş.’den tahsil edilip edilmediğini araştırmak, tahsil edilmiş ise davalı ......a yönelik davanın reddine karar vermek, tahsil edilmemiş ise mükerrer tahsile yol açmayacak kaydı ile şimdiki gibi davacı anne ve baba için ayrı ayrı 5.000.00-TL manevi tazminatın 25.9.1999 olay tarihinden yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı ......dan tahsiline karar vermektir.

Mahkemece kararının yukarda açıklanan gerekçeyle bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun mahkeme kararının “... 3. İş Mahkemesinin kararı kesinleştiğinden davalı ...Ş. yönünden mükerrer tahsile neden olmayacak şekilde” düzeltilerek onanması şeklindeki onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/23382, Karar No: 2012/26733, Tarih: 24.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/23382 E.  ,  2012/26733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/92-2012/344

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık ve 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigortalılık istemine ilişkin konu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığı, 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanma istemine ilişkin kısa kararda ret kararı verilmesine karşın, gerekçeli kararda kabul kararı verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurumun vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda 6111 sayılı Kanundan faydalanma isteminin reddine karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise bu isteğin kabulüne ilişkin hüküm kurmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince salt bu husus bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sair temyiz nedenleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6500, Karar No: 2019/10140, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6500 E.  ,  2019/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 41/1-c. maddesine aykırı olarak işletme kayıt belgesi almadan faaliyette bulunmak eyleminden Demirkaya Eczanesi yetkilisi ... hakkında Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 16/11/2017 tarihli ve 45-2017-16/13 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4895 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2018 gün ve 9861 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 gün ve KYB-2018-76867 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” ve aynı Kanun’un 28. maddesindeki ‘’(1)Beşerî ilaçlar, Sağlık Bakanlığından ruhsatlı geleneksel bitkisel tıbbi ürünler; Sağlık Bakanlığının iznine tabi olan homeopatik tıbbi ürünler, enteral beslenme ürünleri dâhil özel tıbbi amaçlı diyet gıdalar ve özel tıbbi amaçlı bebek mamaları münhasıran eczanede satılır. (2) İlgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen gıda takviyeleri, eczacılık ve ziraatta kullanılan ilaç, kimyevi madde ve diğer sağlık ürünleri, veteriner biyolojik ürünler hariç veteriner tıbbi ürünleri, kozmetik ürünler, kapsamı Sağlık Bakanlığınca belirlenen tıbbi malzemeler, anne sütü ve beslenme yetersizliğinde kullanılan çocuk mamaları ile erişkinlerin metabolizma bozukluklarında kullanılan tüm destekleyici ürünler ve Türk Eczacıları Birliği tarafından çıkarılan bilimsel yayınlar eczanelerde satılabilir.’’ şeklindeki düzemlemeler uyarınca eczacıların Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik çerçevesinde kayıt ve onay belgeleri alma zorunluluğu bulunmadığı belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde takviye edici gıda, bebek maması, bitki çayı ürünlerini sattıldığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17067, Karar No: 2015/29257, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17067 E.  ,  2015/29257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/89978

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2011/51 (E) ve 2011/197 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

S.. A.. sahte ismiyle kiraladığı aracı, A.. S..'a Kayseri 5. Noterliği'nin 22.02.2006 tarih ve 4348 yevmiye numaralı sahte satış sözleşmesi ile Fethiye Trafik Tescil Şube Müdürlüğü aracılığıyla S.. A.. adına ... plakası ile tescilini sağladıktan sonra satan sanığın, eyleminin, kamu kurumu olan Emniyet Müdürlüğü Trafik ve Tescil Şube Müdürlüğünü araç olarak kullanmak suretiyle gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, 5237 Sayılı TCK'nun 158/1-d maddesinde düzenlenen ''Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık'' suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, verilen ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.