muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12184, Karar No: 2024/2012, Tarih: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12184 E.  ,  2024/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/2711 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37-i maddesine aykırılıktan kabahatli Meryem Esen hakkında, Hatay Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 27.04.2016 tarihli ve 76063909-325.18/4965 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 7.731,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin İskenderun Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.01.2016 tarihli ve 2016/3581 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın İskenderun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2711 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 10.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113396 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113396 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre;

1-İdari para cezasına konu kabahat bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, idari para cezasına konu kabahat eyleminin gerçekleştiği 19/04/2016 tarihinden merci karar tarihi olan 22/10/2020 tarihine kadar soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gözetildiğinde, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerinin parekende satışı ile ilgili esaslara uymamaktan idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının eczaneleri denetleme yetkisinin olmadığının anlaşılması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

Kabule göre de;

2-Kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerinin parekende satışı ile ilgili esaslara uymamaktan idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının eczaneleri denetleme yetkisinin olmadığının anlaşılması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/06/2019 tarihli ve 2018/6458 esas, 2019/10145 karar sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu..'' belirtildiği üzere, idari yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Hatay Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün yapılan denetimler sonucu idari para cezası düzenlemeye yetkili olduğu cihetle, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itirazın bu nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

Bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından inceleme yapılması sonuca etkili olmayacağından bu husus inceleme dışında bırakılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriklerindeki hususlardan (1) numaralı neden yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2.İskenderun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2711 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-c maddesi uyarınca, aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3362, Karar No: 2015/19720, Tarih: 09.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3362 E.  ,  2015/19720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık.... hakkında katılan ....'ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık..... hakkında mağdur....'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağduru yüzünde sabit iz ile birlikte vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan mağdurun yüzünde sabit ize neden olan yaralamadan dolayı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, mağdurun vücudunda oluşan kemik kırığı nedeniyle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin tatbiki ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, iki numaralı hüküm fıkrasının TCK'nin 87/3. maddesinin tatbikine ilişkin beşinci paragrafın hükümden

çıkartılması ve TCK'nin 87/1-son maddesi gereği mahkemece verilen 3 yıl hapis cezasının, TCK'nin 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirilmesiyle altıncı paragraftaki sonuç cezanın "2 yıl 6 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2639, Karar No: 2013/5447, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2639 E.  ,  2013/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ile davalılardan tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’ nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/... maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında ...'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden davacı vekilince alınması gerekli olan temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu nedenle, temyiz eden davacı tarafın; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarının tamamlaması için HUMK. nun 434/.... maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5024, Karar No: 2018/9029, Tarih: 18.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/5024 E.  ,  2018/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı isteminin Özeti:

Davacı, muhatap iş yerinde çalıştığı sürece kalifiye eleman olarak çalışmış, her iş günü 24 saat üzerinden istasyon görevlisi olarak birfiil çalıştığını, öte yandan haftanın yedi günü çalışılması kural haline dönüşen iş yerinde müvekkilinin iş akdinin fesh edildiği son güne kadar günlük 24 saat üzerinden haftada 96 saat çalıştığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, siparişin yoğun olduğu yaz sezonunda haftanın yedi günü çalışma yapıldığını, haftalık tatil ücreti ödenmediğini, iş yerinde resmi tatil uygulaması olmayıp tüm resmi tatillerde çalışma yapılmış, karşılığının ödenmediğini, öte yandan dini bayramlarda da iş yoğunluğu gerekçe gösterilerek (Kurban ve Ramazan Bayramlarında dörder gün çalışılmış) yasal ücreti de ödenmediğini, yasal yıllık izin hakkı kulandırılmamış ve ücretlerinin de ödenmediğini, arz edilen işçilik hak ve alacaklarının bertaraf etmek için tüm işçilere matbu iş akdi evrakı imzalatılmış, tüm işçiler, bu sözleşmenin imzalanmasından sonra izin istemekten dahi korkar hale geldiğini, muhatap iş yeri ... Unlu Mamüller Ltd. Şti.'den devir alınmak suretiyle yani kurulan ... Tarım Hayvan ve Tic. Ltd. Şti. olarak faaliyetini sürdürdüğünü, SGK çıkışı ve ertesi gün yeni şirkette girişi yapılmak suretiyle yeni şirket üzerinden çalışmaya devam ettiğini, ancak müvekkilinin şirket devrinden önceki dönem işçilik hak ve alacaklarının ödenmesi taahhüt edildiği ve ödeneceği söylemesine karşın bu tarihten bir buçuk ay geçmesine karşın müvekkiline hiç bir yasal hak ödenmediğini, işyerini devir alan yeni şirketin müvekkilinin geçmişteki çalışmalarından doğan tazminat ve işçilik hakları ödenmesi istemi kabul edilmediğinden ücret, tatil, fazla mesai ve yıllık izin haklarının verilmemesi şeklindeki nedenler ile halen de devam etmekte olan durum, haklı fesih şartlarını doğurmuş olup, İş Kanunu'nun 24/2-a-e maddesi gereği fesih ihbar gönderildiğini, feshedildiği tarihten sonra davalı iş veren devamsızlık nedeniyle feshedildiğinin bildirilmesinin yersiz olduğunu, işe ilk girildiğinde iş yeri uygulaması denilerek açık senet müvekkiline ve diğer işçilere teminattır diye imzalatılmış olup iş akdi sona ermeden önce bu senetler müvekkilince istenilmiş olmasına rağmen geri verilmediğini, belirsiz alacak olduğunu, kıdem tazminatı, genel tatil ve dini bayram tatil alacağı, yıllık izin ücreti, haftalık tatil ücreti, fazla mesai ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi terk ettiğini, 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiğini, (hemşireler doktorlar gibi) resmi ve dini bayramların tamamında çalışmadığını, yaz sezonunda da 4 saat çalışıp 24 saat dinlendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, iş yeri tüm hak alacak ve borçları ile bir davalıdan diğerine devir edildiğini, kapanış/açılış yapılmadığını, devir ile ilgili yasal işlemlerin tamamının yapıldığını, işçilerin tamamı, işletme ile beraber devir alana geçirilmiş ve hiçbir haklarında eksiltme yapılmadığını, önceki iş veren döneminde doğmuş olan hakların ödeneceğini taahhüt edilmediğini, davacı işi izinsiz ve özürsüz terk ettiği için aleyhinde tutanak tutulduğunu, iş yerinin devir edilmiş olması, işçiye iş akdini fesih etme hakkı vermeyeceğini, davacının 16/11/2012'de devir alınan işçisi olarak çalışmaya başladığını, sonra her ne hesaplamış ise işi terk ettiğini, işe başlarken boş bono imzalatıldığını ise bu işin doğasında olduğunu, 24 saat boyunca istasyonun tüm tahsilatının emanet edileceği işçiden teminat olarak bu senetlerin alınması genel uygulama olduğunu, davacıların işi durduklarının, ticari faaliyetin kesildiğini, davacılara uzun süre boyunca özel eğitim verildiğini ve bu iş öğretildiğini, davacıların işi hep birlikte terk ettiğini, işin durmasına sebebiyet verdiklerini, davacıların, işletmeyi kapatarak maddi ve manevi zarara sebep olduğunu, tüm bu nedenlerle 40 yılı aşkın süredir 7/24 faal tuttuğu isyasyonunu kapatmak zorunda kaldığı için ticari itibari sarsıldığını ve istasyonun kaplı olması nedeniyle satış yapılmadığından maddi zarara uğratıldığını, manevi tazminat ödenmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Ltd. Şti., davalı ... Ltd. Şti. tarafından devralınmak suretiyle faaliyetini sürdürdüğünü, davacı devralınma sonrasında iş yerinin yeni bir şirket olarak faaaliyetini sürdürdüğünü, ancak geçmiş dönem hak ve alacaklarının ödenmesi taahhüt edildiği halde ödenmediği gerekçesiyle İş Kanunu'nun 24/2-a-e maddesi uyarınca iş akdini haklı nedene dayanarak feshettiğini davalı şirkete bildirdiğini, davalı şirket ise davalı ... Ltd. Şti. tarafından ... Ltd. Şti.'nin tüm hak ve borçları ile birlikte devralındığını, devir sebebiyle haklarına halele gelmeyeceğini haklarının verileceğini, 24 saatte işe başlamadığı takdirde iş akdini İş Kanunu'nun 25/2-9 maddesi uyarınca feshedeceğini davacı bildirdiğini, işyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmadığını, aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermediğini, davacının iş akdini yasada belirtilen haklı bir sebebe dayanarak feshetmediğini ve feshe bağlı alacaklar olan kıdem tazminatı, hafta tatili ücret alacağı ve yıllık izin alacağı yönünden davanın reddine karar verilmiş, davalılar karşı davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin davalarına ilişkin herhangi bir delil sunmadıkları anlaşıldığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye ücretlerinin yasa ve sözleşme hükümlerine aykırı olarak ödenmemesi veya eksik ödenmesi, bu anlamda sigorta primlerinin gerçek ücretten yatırılmaması 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II.e maddesi uyarınca haklı fesih hakkı verir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş akdini ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle kendisinin feshettiği, fesih nedeninin işyeri devri olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı işçinin ödenmemiş işçilik alacakları olduğu sabittir. Davacı işçinin iş sözleşmesini feshetmesi haklı nedene dayandığından kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalıdır.

3- Davacı-karşı davalı işçinin izin ücreti talebi işyeri devri söz konusu olup fesih bulunmadığı gerekçesiyle reddolunmuş ise de yukarıda açıklandığı üzere somut olay bakımından davacı işçinin ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle fesih söz konusu olup iş sözleşmesi sona ermiş olduğundan davacı-karşı davalının varsa kullanılmayan izinlerin karşılığı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken izin ücret talebinin yerinde olmayan gerekçe ile reddi isabetsizdir.

3- Davacı-karşı davalı işçinin izin ücreti talebi işyeri devri söz konusu olup fesih bulunmadığı gerekçesiyle reddolunmuş ise de yukarıda açıklandığı üzere somut olay bakımından davacı işçinin ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle fesih söz konusu olup iş sözleşmesi sona ermiş olduğundan davacı-karşı davalının varsa kullanılmayan izinlerin karşılığı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken izin ücret talebinin yerinde olmayan gerekçe ile reddi isabetsizdir.

4- Diğer taraftan hafta tatili ücret alacağı feshe bağlı değildir. Davacı-karşı davalının hafta tatili izin kullandığı dosya kapsamı ile sabit olmakla bu talebin reddi isabetli ise de gerekçede red sebebi olarak hafta tatili kullanmış olması yerine anlaşılmayan bir sebeple devir nedeniyle gerçekleşen bir fesih bulunmamasına atıf yapılması doğru bir gerekçe olmamıştır.

5-Keza davalı-karşı davacı işverenin reddedilen maddi tazminat talebinin 100,00 TL olması karşısında karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 13. maddesi gereğince davacı-karşı davalı lehine hükmedilmesi gereken ücreti vekaletin 100,00 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeyerek 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6851, Karar No: 2011/9680, Tarih: 02.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6851 E.  ,  2011/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm baba hanesine tescil ve çocuğun soyisminin düzeltilmesi hakkındaki hükümler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle babalığın tespiti hakkındaki hükümden sonra çocuğun baba hanesine tescili ve babanın soyisminin alması hakkındaki işlemlerin idari nitelikte bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2011 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/13686, Karar No: 2019/17767, Tarih: 14.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13686 E.  ,  2019/17767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanan kanun maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b şeklinde gösterilmesi,mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17/12/2014 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun herhangi bir akıl hastalığı, zeka geriliği veya çocukluk çağı psikiyatrik sendrom arazına rastlanmadığı, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmesine engel olacak bir husus saptanmadığı belirtilmiş ise de, rapor için yazılan üst yazıda yalnızca hırsızlık suçu ile ilgili olarak görüş istendiğinin bu nedenle konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin görüş bildirilmediğinin anlaşılması ve suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 23/02/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun neyin doğru neyin yanlış olduğunu yeterince kavrayamadığı, ruhsal ve zihinsel gelişiminin yaşıtlarıyla aynı seviyede olmadığının belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.