muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11742, Karar No: 2012/20207, Tarih: 07.12.2012

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin taktirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri ... isimli kişiden devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı ...’in devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3972, Karar No: 2021/4174, Tarih: 16.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3972 E.  ,  2021/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : MURİS MUVAZAASI NEDENİYLE

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu 2192 ada 2 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümün bedeli mirasbırakan babaları... tarafından ödendiği halde taşınmazın mirasbırakanın aile dostu olan davalı adına tescil edildiğini, mirasbırakanın akit tarihinde üçüncü eşiyle boşanma aşamasında olduğundan eşinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak taşınmazı davalı adına tescil ettirdiğini, ancak taşınmazın gerçek sahibinin mirasbırakan olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde taşınmazın değerinin tespiti ile şimdilik 30.000 TL'nin miras payları oranında davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, taşınmazı kendi birikimi ile bedelini ödeyerek 3. kişiden satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davacılar ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun ise kabulüyle, bedeli mirasbırakan tarafından ödenerek davalı adına tescil ettirildiği iddia edilen dava konusu taşınmaz hakkında 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, anılan karara yönelik davacılar vekilinin temyiz başvurusu kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle 12.11.2020 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

Ek karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.90 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19962, Karar No: 2014/18448, Tarih: 22.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/19962 E.  ,  2014/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Uyuşmazlığın, 233 sayılı KHK'ye tabi teşekküllerin her yıl bütçelerine koyacakları maktu aidat ve nisbi aidat bedelinden kaynaklanmasına göre, davacının sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22481, Karar No: 2018/1730, Tarih: 27.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22481 E.  ,  2018/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27.02.2018 tarihinde davalı ... vekili Av. ...ile davacılar vekili Av... geldi. Davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 02.10.2010 tarihinde davalı ...'ye ait evde bulunduğu sırada diğer davalı şirkete ait enerji nakil hattından kaynaklı elektrik çarpmasına bağlı olarak yaralandığını, geçirdiği ameliyatlar sonucunda sağ kolunun kesildiğini, uğramış olduğu zarardan imara uygun olmayan yapıyı inşa eden ... ile enerji nakil hattını gerekli emniyet mesafelerine uymadan tesis eden davalı şirketin sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, tedavi (protez) ve işgöremezlik tazminatı olarak 10.000 TL ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 15.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini davalı şirket yönünden 232.754,03 TL'ye artırmıştır.

Davalı ...; kusurun enerji nakil hattını gerekli emniyet mesafelerine uymadan inşa eden diğer davalı şirkette olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket; meydana gelen yaralanmada bir kusurunun bulunmadığını, ayrıca illiyet bağının bina maliki olan diğer davalının kusuru nedeniyle kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin enerji nakil hattını yaparken emniyet mesafelerine uymadığı, kazanın meydana gelmesinden sonra enerji nakil hattında gerekli tadilatın yapıldığı, davalı ...'ye ait binanın ise enerji nakil hattından önce inşa edildiği gerekçesiyle; davacıların davalı ... aleyhine açmış olduğu davanın reddine, davacıların davalı ... ... Dağıtım A.Ş. aleyhine açtığı davanın maddi tazminat davasının kabulüne, 118.081 TL iş görmezlik zararı ve 72.900 TL protez gideri olmak üzere toplam 190.981 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 02/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıların davalı ... ... Dağıtım A.Ş aleyhine açtığı davanın manevi tazminat davasının kısmen kabulüne 30.000TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle ıslah edilen maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında davanın kabulüne yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hatalardan olduğunun anlaşılmasına göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca reddedilen maddi tazminat istemi üzerinden davalı şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (9) nolu bendinde yer alan "9-Maddi tazminat davasında davalı ... kendini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre verilmesi gereken 1.800,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ye verilmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine "9-Maddi tazminat istemi yönünden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca takdir edilen 1.800 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ye, 4.945,03 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ... Dağıtım A.Ş.'ye verilmesine" yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.630’ar TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/21806, Karar No: 2015/36079, Tarih: 20.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/21806 E.  ,  2015/36079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/215122

MAHKEMESİ : Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2007/14 (E) ve 2014/50 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık Ş.. S.. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan Ö.. Ö..'un tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık Ö.. Ö.. hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan düşme, sanık Ş.. S.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Katılan sanık Ş.. S..'ın, sanık Ö.. Ö.. hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanık Ö.. Ö..'a vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, atılı suçlardan düşme kararları verilmesi,

b)Sanık Ş.. S..'ın, tartışma sırasında silah çıkarttığının iddia edilmesi karşısında, eylemin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının delillerle birlikte irdelenip sonucuna göre; silahla tehdit suçunun sübutu halinde, sanık Şenol hakkında TCK'nın 25 ya da 29. maddelerinden hangisinin uygulanacağı da değerlendirilerek, hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanığın tehdit sözü söylemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık Ö.. Ö..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3216, Karar No: 2012/6036, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3216 E.  ,  2012/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2737, Karar No: 2025/3516, Tarih: 26.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/2737 E.  ,  2025/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1353 E. 2019/1005 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın cezalandırılabilmesi için, kesin, inandırıcı yeterli delil bulunmadığına, masumiyet karinesine dikkat edilmediğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1884, Karar No: 2023/1663, Tarih: 30.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1884 E.  ,  2023/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/288 E., 2021/522 K.

DAVA TARİHİ : 29.06.2009

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’ya ait Yeni Cuma Eczanesi’nde ihbar üzerine yapılan incelemede Kuruma fatura ettiği bir kısım reçetelerin kupürlerinin sahte olduğu ve reçetelerde tahrifat yapıldığının tespit edildiğini, ilgililer hakkında Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/47 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada davalı ...’nun beraat ettiğini, ancak diğer davalı kalfa ...'nun mahkum olduğunu, davalılardan toplam 41.890 TL ödeme yapılması istenmesine rağmen ödeme yapmadıklarını, kurumun alacağının, ana para ve ana parayı geçmemek üzere yürütülen faiz olmak üzere eczacının Kurumdan alacağı olan 7.874,14 TL düşüldükten sonra 76.207,36 TL olduğunu, akdedilen sözleşmenin 22 nci maddesi gereğince sahte reçete ve kupürlerin bedelinin 5 katı tutarındaki 162.170,15 TL cezai şartın davalı ...'dan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin yasal faizi ile davalı ... ve kalfası olarak çalışan diğer davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla talebini 192.644,92 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI