muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18696, Karar No: 2014/19871, Tarih: 23.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/116, Karar No: 2020/1485, Tarih: 04.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/116 E.  ,  2020/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/1, 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını kullanarak kendisini ... ve Emekli Sandığından emekli müdür olarak tanıttığı, emeklilik ve sigorta işlerini takip amacıyla iş yeri kiraladığı, iş yerine onaysız ve mühürsüz ... adına hazırlanmış vergi levhası asıp, iş takibi için gelen müştekilere kendilerini emekli yapacağı sözünü verip ikna ederek her birinden değişik miktarlarda para almak suretiyle dolandırdığı iddia edilen somut olayda; sanığa yüklenen eylemlerin TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen ‘’Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık’’ suçunu oluşturduğu gözerilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9647, Karar No: 2014/24613, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9647 E.  ,  2014/24613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17095, Karar No: 2015/31096, Tarih: 03.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17095 E.  ,  2015/31096 K.**

* MESLEKİ RAHATSIZLIK

* MOBİLYA SEKTÖRÜ

* İŞ KANUNU (4857) Madde 24

**"İçtihat Metni"**

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde işçi olarak çalıştığını, davacı çalışmakta iken mesleki astım hastalığına maruz kaldığını, bu hastalığı nedeniyle işyerine birçok defa görevinin değiştirilmesi gerektiğini söylediğini, ayrıca davacının, çalıştığı kanepe biriminde sürekli ağır kanepeleri kaldırdığından dolayı varikosel hastalığına maruz kaldığını, ağır yük taşıyamadığından işyerindeki görevinin değiştirilmesi gerektiğini söylediğini, davacının bu şikayet ve rahatsızlıklarını işyerindeki birim şefine bildirmesine rağmen birim şefi tarafından davacıya “Görev değişikliği yapamam, yeterli personel yok, ben seni istediğim görevde çalıştırırım” denildiğini, davacının işyerindeki görev yeri değiştirilmediğinden mesleki rahatsızlığı nedeniyle ve ağır yük taşımaya devam ettiğinden dolayı ağrıları arttığından 28.08.2012 tarihinde yazılı başvuru yaparak işten ayrılmak istediğini belirterek tazminatlarının ödenmesini istediğini, ancak davacının bu başvurusuna karşın davalı işyerinin müvekkiline “Hastalığının burada olduğuna inanmıyoruz, bir daha işe gelme, seni işten atıyoruz, git hakkını hukuki yollardan ara” denilerek davacının tazminatları ödenmeksizin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının davalı işverene ait işyerinde 2007 yılı Nisan ayından bu güne kadar 5,5 yılı aşkın süredir çalıştığını, net ücretinin 916,36 TL olduğunu, davacının işin niteliği gereği genelde 08.00-19.00, 19.30 arası çalıştığını, mobilya sektöründe çalıştığından bu sektörde özellikle Mayıs ve Eylül ayları döneminde davacının haftanın her günü 08.00-21.00, 22.00’a kadar fazla mesai yaptığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, çalıştığı süre içinde yıllık iznini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Kanepe Montaj Bölümünde çalıştığını, Temmuz 2012 sonunda İnsan Kaynaklarına gelerek işten ayrılmak istediğini ve Ağustos sonunda işten ayrılacağını söylediğini, İnsan kaynaklarının davacının ayrılma istediği yönündeki beyanı nedeni ile çıkış evraklarını ve hesaplamalarını yaptığını, evrakları imzaya hazır hale getirdiğini, ancak davacının bu süre içinde büyük olasılıkla başka kişilerden akıl alması neticesi bana tazminatımı da vereceksiniz şeklinde beyanda bulunduğunu, arkasından da 28.02.2012 tarihli iş akdini sağlık nedenlerinden dolayı feshettiğini bildirerek işten ayrıldığını, işten ayrılma ile ilgili dilekçesinde sağlık nedenleri olarak varikosel ameliyatı ve nefes darlığının gösterildiğini, daha önce bu iki rahatsızlığı ile ilgili hastaneden evrak getirdiğini, ancak davacının müvekkili yanında yaklaşık 5 yıldan beri çalıştığını, bu 5 yıllık süre içinde kanepe bölümünde montaj kısmının çeşitli bölümlerinde çalıştığını, ancak ağır kaldırma işi olarak düşünülebilen nakliyat ve ambar bölümünde çalışamadığını, çalıştığı bölümler kısaca izah edilirse, kanepe iskeletine vida ve somun kullanarak makas montelemesi, kanepe kumaş giydirimi yapılması, zımba tabancası ile sünger uygulaması yapılması gibi ustalıkla ilgili işler olduğunu, fabrika otomasyon sistemli olduğundan kanepelerin motorlu bant üzerinde hareket ettiğini, herhangi ağır bedensel işin davacı için söz konusu olmadığını, varikosel hastalığının kalıtsal da olduğu gibi, davalı işyerinde çalışmasından daha önce de var olmasının mümkün olduğunu, bu nedenle bu durumunu sağlık nedeni imiş gibi göstermesinin kötü niyetli bir davranış olduğunu, fabrikada nefes darlığı ya da astımı tetikleyecek bir çalışma olmadığını, davacının istifa ettiğini, rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığını, 5 yıllık sürede toplam 86 gün izin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kanepe montaj bölümünde çalıştığı ve bu bölümde tutkal ile yapılan işlemlerin bulunduğu, davacının ilaç ve sprey kullandığı dönemde kanepe döşemelerinden çıkan tozlar ve yapıştırılan tutkallar nedeniyle solunum problemi yaşadığı, davacının tanık anlatımlarına göre bölüm değişiklikleri yapılmasına rağmen davacının işyerindeki bally kokusundan rahatsızlığının devam ettiği hususunun belirlendiği ve davacı işçinin İş Kanununun 24/1-a maddesi gereği sağlık sebepleri nedeniyle iş akdini feshetmesinin haklı sebebe dayandığı kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, fazla çalışma yaptığını dinlenen tanık beyanları ile ispat etmiş olup, teknik bilirkişinin de bu doğrultuda hesaplama yaptığı göz önünde bulundurularak yapılan hesaplama doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi hatalıdır.

3-Dosya kapsamına ve mahkeme kabulüne göre, davacının iş akdini İş Kanununun 24/1-a maddesine istinaden kendisinin feshettiğinin anlaşılmasına göre, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Dosyada bulunan yıllık ücretli izin kartı davacıya gösterilerek, diyecekleri sorulup, hesaplanan yıllık izin süresinden mahsup edilmesinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/666, Karar No: 2014/2539, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/666 E.  ,  2014/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 27/09/2012 gün ve sayılı kararı onayan Daire’nin 28/10/2013 gün ve sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ... adına 138085 no ile 25. sınıfta tescilli markasını kullanmadığını ve kullanıma 5 yıldır ara verildiğini ”iddia ederek 556 s.KHK’nın 14 ve 42.maddeleri uyarınca ibareli markanın bu sınıf açısından hükümsüzlüğüne ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli nolu markanın 25. sınıfta yer alan erkek için klasik ve spor gömlek, tek ceket, pantolon, şort, smokin, frak, trençkot, palto, kollu ve kolsuz yelek, anorak, kaşkol, bisiklet ve balıkçı kazak ve süeter emtiası ile kadın için gelinlik, manto, anorak, tuvalet, tayyör, trençkot, pelerin ve tunik emtiası bakımından hükümsüzlüğüne, bu emtianın sicilden terkinine, tescil belgesinde yer alan diğer kadın giyim eşyası yönünden hükümsüzlük talebinin reddine dair verilen kararın taraf vekillerin temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 14/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2194, Karar No: 2013/3034, Tarih: 08.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2194 E.  ,  2013/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından verilen 04.06.2012 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz harcının sadece davacı ... adına yatırılmış olduğu anlaşılmış, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca diğer davacı adına yatırılmış temyiz harcına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup her davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gereklidir. Bu itibarla diğer davacı ... için ayrı temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa harcı yatırılmadığı belirlenen davacı ... bakımından temyiz harcının yatırılması için HUMK'nın 434/.... maddesi uyarınca davacılar vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/174, Karar No: 2013/5663, Tarih: 25.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/174 E.  ,  2013/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Taraflarınkarşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcının mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14687, Karar No: 2012/2912, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14687 E.  ,  2012/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira alacağı ile doğalgaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, davalının kira kontratındaki şartlara uymayarak evi sözleşme bitiminden 3 ay evvel tahliye etmesi nedeniyle aylık 725,00 TL'den toplam 2.175,00 TL kira bedeli ve 222,00 TL doğalgaz alacağı olduğunu beyanla davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı ise davacının evi boşaltabileceğini kendisinden kira bedeli talep etmeyeceğini belirttiğini, kendisinin de 20.08.2009 tarihinde kiralananı tahliye ettiğini, kendisi çıktıktan sonra davacının tadilata başladığını, önalımlı doğalgaz kullanması sebebi ile doğalgaz borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20.11.2007 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 8. maddesinde; "kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde en az bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmeyi taahhüt eder" şartı bulunmaktadır. Bu şart geçerli olup, tarafları bağlar. Kiralananın 20.08.2009 tarihinde tahliye edildiği çekişmesizdir. Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek, kiralananı tahliye etmesi durumumda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması, konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Aksi halde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Bu durumda davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ama ne var ki, taraflar sözleşmenin 8.maddesi ile yeniden kiraya vermek için gereken makul sürenin bir ay olduğunu belirlemişlerdir. Mahkemece yeniden kiraya vermek için gereken makul süre, sözleşmenin 8. maddesinde belirtilen bir ay olarak kabul edilerek anahtar teslim tarihinden itibaren bir aylık makul süre kirasına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7397, Karar No: 2019/3959, Tarih: 01.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7397 E.  ,  2019/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile bir kısım davalılarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre taşınmazın anahtar teslimi kararlaştırıldığı halde yüklenicinin iskân almadan inşaatı bıraktığını, davalıların ise yükleniciden konut alan bağımsız bölüm malikleri olduğunu, halefiyet kuralları gereği sözleşme uyarınca yüklenicinin ödemesi gereken SGK borçlarından sorumlu olduklarından bahisle davacı arsa sahipleri tarafından ödenen SGK prim borcunun davalılardan arsa payları oranında tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yüklenicinin halefi olduğundan bahisle kendi arsa paylarına düşen kısımla sınırlı olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili ve bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan 07.03.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaatın yapılmış olduğu ve inşaatta çalışan işçilerin SGK prim borçlarının arsa sahipleri tarafından ödendiği konusunda ihtilaf yoktur.

Arsa sahibinin akidi Kitaş İnşaat şirketidir. Davalılar, yükleniciden bağımsız bölüm alan 3.kişilerdir. Yükleniciye bağımsız bölüm bedellerini ödeyerek bu bağımsız bölümlerin maliki olmuşlardır.Davalılar, sözleşmeye ilişkin hak ve borçları temlik almamışlar, bu sözleşmeye göre imal edilen birer bağımsız bölümü temlik almışlardır. Bu temlik, sözleşmeye ilişkin hakların devrini içermez. Bu nedenle inşaat maliyetiyle ilgili bedellerden temlik hükümlerine göre davalıların sorumlu tutulması mümkün değildir. Davacıların akidi olan şirketten isyetecekleri SGK prim borçlarını davalılardan istemesi mümkün bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile arta kalan miktarın talep halinde davacılara iadesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5034, Karar No: 2015/6470, Tarih: 28.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5034 E.  ,  2015/6470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/207193

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/04/2015,2014/231 (E) ve 2015/81 (K)

SUÇ : Beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunman kişiyi öldürme, suç delillerini gizleme ve yok etme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık H.. A.. müdafii sanık hakkında kurulan hükmü yasal süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, sanık 08.05.2015 ve 18.05.2015 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteminden feragat ettiğinde, bu sanık hakkında kurulan hüküm ceza miktarı itibariyle re'sen temyize tabi olduğundan ve ayrıca katılanlar vekili tarafından temyiz edildiğinden, re'sen ve katılanların temyizi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar A.. Ö.. ve H.. A..'ün öldürme suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık E.. O..'un eyleminin suç delillerini gizleme, yok etme olarak nitelendirilmesinde ve dava zamanaşımı süresi gerçekleştiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle TCK'nun 102/4, 104/2 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine, sanık A.. İ..'in öldürme suçu ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık Ahmet müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin, sanıklar Ahmet ve Halil'e verilen ceza miktarının az olduğuna, sanıklar Eyüp ve Ali'nin öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanık A.. İ.. hakkında maktul M.. T..'u öldürme suçundan verilen beraat kararı ile sanık E.. O.. hakkında suç delillerini gizleme ve yok etme suçundan dava zamanaşımı nedeniyle verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararın tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanıklar A.. Ö.. ve H.. A.. hakkında beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi canavarca his saikiyle öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;