muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4783, Karar No: 2007/5254, Tarih: 04.07.2007

8. Ceza Dairesi 2006/4783 E., 2007/5254 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/4783 E., 2007/5254 K.**

**- GÖÇMEN KAÇAKÇILIĞI

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 79 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 201 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı ve Pasaport Kanunu'na muhalefet suçlarından sanıklar Ramazan, Özgür, İbrahim, Bülent, Avni'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanık İbrahim'in beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine dair (Muğla Birinci Ağır Ceza Mahkemes'O'nden verilen 05.12.2005 gün ve 290 esas, 531 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi yerel CSavcısı ile sanıklar Ramazan, Özgür, Bülent, Avni müdafıileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 23.05.2006 günü Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-

Jandarma tarafından düzenlenen fezlekede (suç özeti), sanıkların tahkikat için jandarma karakoluna getirildiği esnada sanık İbrahim'in cep telefonuna gelen bir çağrı neticesinde Güllük Kasabası yol ayrımında yurt dışına kaçmak için bekleyen bir kısım göçmenlerin yakalandığının belirtilmesi ve 12.04.2003 tarihli yakalama tutanağı içeriğinin de buna uygun olması; yine, göçmen Necmettin D. ile Necmettin S/nin soruşturma aşamasındaki anlatımlarında, cep telefonu ile gemide görevli İbrahim isimli şahısla görüştüklerine ilişkin anlatımları; bu belge ve anlatımları doğrulayan sanık İbrahim'in aşa-malardaki savunmaları; olay gecesi sanık Avni ile Ramazan'ın sanık Özgür'e ait restorantta, göçmenlerin Ş... gemisine götürülmesi ile ilgili olarak yaptıkları görüşmede sanık İbrahim'in de bulunması ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler karşısında, sanık İbrahim'in kanıtlanan göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

II-

Sanıklar Ramazan, Özgür, Bülent ve Avni haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizlere ilişkin olarak da;

1- 765 sayılı TCK'nın 201/a maddesinin 2. fıkrasında göçmen kaçakçılığına teşebbüs halinin tamamlanmış suç gibi cezalandırılacağı hükmü yer almasına karşın, 5237 sayılı TCK'nın 79. maddesinde, 765 sayılı TCK'nın 201/a-2 madde ve fıkrasındaki düzenlemeye yer verilmemesi nedeniyle göçmen kaçakçılığı suçunun bütün hallerine teşebbüsün olanaklı bulunması; öte yandan 765 sayılı TCK'nın 201/a maddesindeki, eylem başka bir suç oluştursa bile ayrıca göçmen kaçakçılığı suçundan ceza tayin edileceğine ilişkin düzenlemenin 5237 sayılı TCK'nın 79. maddesinde bulunmaması karşısında;

Sanıkların, yasa dışı yollardan Fransa'ya gitmek isteyen birisi yabancı uyruklu altı göçmeni Milas ilçesi Güllük limanında beklemekte olan Ş... adlı kuru yük gemisine bindirdikten sonra gemi henüz hareket etmeden yakalandıklarının, diğer 6 göçmenin ise sanıklarla irtibat kurarak geldikleri Güllük Kasabası'nda yakalandığının anlaşılmasına göre; sanıkların kanıtlanan bu eylemlerinin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı ve 5237 sayılı TCK'nın 79. maddesinin uygulanması halinde, verilecek cezanın anılan Yasa'nın 35. maddesi uyarınca dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirilmesinin gerektiği ve fikri içtima kuralı gereğince ayrıca 5682 sayılı Pasaport Yasası'na aykırılıktan ceza tayin edilemeyeceği gözetilerek, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların ilgili tüm hükümlerinin olaya ilişkin uygulaması gösterilip bundan sonra ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak bütünüyle buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Uygulamaya göre de;

a)

765 sayılı TCK'nın 5237 sayılı TCK'ya nazaran sanıklar lehine olduğu kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı TCK uyarınca kamu haklarından yoksunluğa, mahsuba ve ertelemeye hükmolunarak karma uygulama yapılması,

b)

Sanıklar Bülent, Özgür ve Avni haklarında göçmen kaçakçılığı suçundan ceza tayin edilirken, suç tarihindeki yasal düzenlemeler gözardı edilerek eksik adli para cezası tayini,

c)

Sanıklar Ramazan ve Avni haklarında 5682 sayılı Pasaport Yasası'na aykırılıktan hüküm kurulurken, özel yasadan kaynaklanan temel ceza normu dışında, olay ve uygulama itibariyle aleyhe olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d)

Sanıklar Bülent ve Özgür haklarında 5682 sayılı Pasaport Yasası'na aykırılıktan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi ile 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesinin birlikte karma olarak uygulanması,

e)

Sanık Avni hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK uyarınca değerlendirme yapılırken, "sanığın geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gözönünde bulundurularak" 62. maddenin uygulanması öngörüldüğü ve 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uygulandığı halde, 5682 sayılı Pasaport Yasası'na aykırılıktan ceza tayin edilirken "sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve geçmişi dikkate alınarak" takdiri indirim yapılmaması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

f)

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimainin düzenlenmediği, 5275 sayılı Yasa'nın 99. maddesinin kesinleşmiş hükümlerin infazı aşamasında uygula nabileceği gözetilmeden, sanıklar Ramazan ve Avni haklarında tayin olunan hapis cezalarının toplanması,

f)

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimainin düzenlenmediği, 5275 sayılı Yasa'nın 99. maddesinin kesinleşmiş hükümlerin infazı aşamasında uygula nabileceği gözetilmeden, sanıklar Ramazan ve Avni haklarında tayin olunan hapis cezalarının toplanması,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısı ile sanıklar Ramazan, Özgür, Bülent, Avni müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 04.07.2007 gününde (1) nolu bozma nedeninde oyçokluğu, diğer bozma nedenlerinde oybirliğiyle karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıkların, yasadışı yollardan yurt dışına çıkmak isteyen göçmenlere gemiye bindirmek suretiyle imkan sağladıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun (1) nolu bozma nedenine katılmıyorum.

S. Çetinkol Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2017/7029, Karar No: 2017/8797, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7029 E.  ,  2017/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Vergi dairesine yazı yazılarak, davalının vergi mükellefiyeti kaydının bulunup bulunmadığının sorulması, varsa davalının vergi mükellefiyet kaydının getirtilmesi,

2-Sosyal Güvenlik Kurumuna yazı yazılarak davalının adına kayıtlı başka işyerinin olup olmadığının sorulması, varsa buna ilişkin kayıtların getirtilmesi, yine Sosyal Güvenlik Kurumundan davalının sicil dosyası incelenerek aylık alıp almadığının sorulması, gelen cevap yazıları eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30621, Karar No: 2014/4111, Tarih: 06.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30621 E.  ,  2014/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2011/248601

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2009/1 (E) ve 2010/227 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Güneşli Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 17.03.2010 tarih 6706 sayılı yazısına göre; 11.07.2008 tarihinde yapılan tespitte şirketin bilinen işyeri adresinde faaliyette olmadığı, 31.01.2010 tarihi itibariyle re'sen terk ettirildiği bildirilmekle, en son beyanname örnekleri getirtilerek 08.01.2009 şikayet tarihi itibariyle faaliyetin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15097, Karar No: 2016/1471, Tarih: 10.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15097 E.  ,  2016/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : GAİPLİK-TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen gaiplik ile tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, gaiplik ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ..., paylı mülkiyet üzere olan dava konusu 102 ada 529 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış yoluyla giderilmesi için açılan davada, paydaşlardan "... oğlu ..."'u temsil etmek üzere 3561 sayılı Yasa gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/579-625 E.K. sayılı ilamı ile ... kayyım tayin edildiğini, 10 yıllık idare süresinin dolduğunu ileri sürerek TMK'nun 588. maddesi uyarınca "... oğlu ..."'un gaipliğine ve taşınmazdaki payın (var ise gaip adına başkaca taşınmazların tapu) iptali ile ... adına tesciline, yönetim gelirinin hazineye devrine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, esas hakkında beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi davanın reddi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK. nun 389., yine HMK. nun 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK. nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK. nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "Davacının davasının reddine" karar verildiği halde gerekçeli kararda "Davacının davasının reddine,karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine" hükmedilmesi suretiyle (mahkemece kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna da hükmedilerek) kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılmış olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19040, Karar No: 2016/12713, Tarih: 17.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19040 E.  ,  2016/12713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

: 2-.... Vek.Av. ...

Davacı, hastalığının meslek hastalığı olmadığına ilişkin Kurum işleminin iptali ile, hastalığın meslek hastalığı olduğunun ve işgücü kayıp oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14162, Karar No: 2012/11919, Tarih: 21.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/14162 E.  ,  2012/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede yazılı suçun işleniş şekli ve eylemin hukuksal nitelendirilmesine göre "tehdit" suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın mağdura "..kızını bana vermezsen kötü olur.., ..ayağını denk al özür dile bir dahakinde evinin kapısına kızının erotik fotoğraflarını asarım..." şeklindeki eyleminin, 5237 ... TCK.nın 107/1.maddesinde yazılı bulunan "Şantaj" suçunu oluşturabileceği, 5235 Kanun'un 10 ve 11. maddelerine göre davaya bakmanın ve delilleri takdir görev ve yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17297, Karar No: 2017/766, Tarih: 07.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17297 E.  ,  2017/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.11.2013 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.02.2017günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10680, Karar No: 2021/2544, Tarih: 15.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10680 E.  ,  2021/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 85. maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçunun takibi şikayete tabi olmadığı, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan, duruşmalara katılıp, beyanda bulunarak katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...’ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta ret içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 16:30 sıralarında müteveffa ...’ın sevk ve idaresindeki motosiklet ile Hasköy istikametinden Akhisar istikametine doğru seyir halinde iken; olay mahalline geldiğinde, önünde seyir halinde olan araçları geçerek(sollayarak) karşı yön şeridine girdiği sırada karşı istikametten gelmekte olan sanık ...’ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile karşılıklı çarpışmasıyla meydana gelen olayda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken, karşı yönden kurallara aykırı bir şekilde önündeki araçları geçmek isteyen (sollama yapan) ve şerit ihlali yaparak kendi aracına çarpan araca karşı,fren ve direksiyon tedbiri aldığı, alabileceği başka yeterli bir önlem de bulunmadığından olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı; müteveffanın ise sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında önündeki araçları karşı şeride girerek geçtiği olay mahallinde karşı yönden gelen aracın şeridini ihlal ederek çarpıştığı, ayrıca kendi can güvenliği için kask takması gerektiği kuralına da uymadığı anlaşılmış olup; dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda asli derecede tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın raporlar arasında çelişki olduğu ve sanığın kusurunun bulunduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2315, Karar No: 2022/1683, Tarih: 28.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2315 E.  ,  2022/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, borçlu şirkete ve borçlu şirket ortağına ait taşınmazların satılarak paraya çevrildiğini ve satış bedeli üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde taşınmazın satış bedelinin müvekkili ile şikayet olunan kamu alacaklıları arasında garameten paylaştırıldığını, ancak davalı kurumların alacaklarının zamanaşımına uğradığı gibi sıra cetveline konu taşınmazlardan bir tanesinin ortağa ait olmasına karşın 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi hükmüne aykırı olarak paylaştırma yapıldığından bahisle sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, sıra cetvelinin yasaya uygun olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 07.03.2013 tarihinde davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 22.01.2016 tarihli ilamıyla husumet tevcihi yönünden davacıya süre verilerek taraf teşkilinin sağlanması amacıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının alacağının kamu alacağı vasfında olmadığı ve borçlu gerçek kişinin şirket müdürü olması nedeniyle kamu borçlarından tüm malvarlığı ile sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 1. ve 2. maddesinde sayılan kamu alacaklarından dolayı limited şirket ortaklarının sorumluluğu Yasa'nın 35. maddesinde, kanuni temsilcilerin sorumluluğu mükerrer 35. maddesinde, vergi ve vergiye bağlı alacaklar yönünden kanuni temsilcilerin sorumluluğu ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesinde düzenlenmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 35 ve mükerrer 35. maddesi hükümleri uyarınca, ortağın ya da kanuni temsilcinin sorumluğuna gidilebilmesi için, borçlu şirket hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. ve müteakip maddelerine göre cebri takip yapılması ve takip sonucunda amme alacağının şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilememiş ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmış olması gerekir. 6183 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde "Tahsil edilemeyen amme alacağı" ve "Tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı" terimleri açıklanmış olup, bu tanımlar çerçevesinde ortağın ya da kanuni temsilcinin sorumluluğuna gidilip gidilemeyeceği tespit edilmelidir.