muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7405, Karar No: 2016/1633, Tarih: 16.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7405 E.  ,  2016/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflâs Kanunu’nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 5.540,00 TL'dir.

5311 sayılı Kanun ile İİK'na eklenen geçici 7. madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı Kanun'un 363. maddesine göre, sıraya dair şikayetin ret veya kabulüne dair kararlar, sırası şikayet edilen alacak tutarının anılan temyiz sınırını geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinde satış bedelinden arta kalan ve paylaştırmaya esas alınan bedel 4.620,27 TL olup, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir. Şikayetçiye ödenmeyen miktar, en fazla sıra cetvelinde paylaştırmaya esas alınan bedel olan 4.620,27 TL olup, şikayete konu bu miktar 5.540,00 TL'yi geçmediğinden, 19.11.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenlerle, kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15085, Karar No: 2012/3915, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15085 E.  ,  2012/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinde idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9047, Karar No: 2020/1447, Tarih: 06.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9047 E.  ,  2020/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Noterliğinin 15/07/2009 gün 6694 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile davalıların miras bırakanı ...’ün trafik kazası sonucu ölümü sonrası ... Sigorta A.Ş aleyhine dava açılması için davalılar tarafından yetkili kılındığını, 01/10/2009 tarihinde dava açarak temyiz aşamaları dahil olmak üzere takip ettiğini, davanın başından itibaren yapılan tüm giderlerin tarafından karşılandığını; ... Noterliğinin 11/02/2015 tarih 1489 yevmiye sayılı azilnamesi ile davalılar tarafından neden belirtilmeksizin azledildiğini, yapılan ücret sözleşme gereği davanın, davalılar lehlerine sonuçlanması halinde alacak ve faizleri de dahil olmak üzere ele geçek alacağın % 25'inin tarafına ödeneceğini, davalılar lehlerine hükmedilecek mahkeme avukatlık ücreti, kararın icraya konulması ile icra avukatlık ücretinin de tarafına ait olacağının sözleşme ile kararlaştırıldığını; vekalet ücret alacağının ödenmemesi üzerine alacağın tahsili amacıyla ... 4.İcra Müdürlüğünün 2015/2133 Esas sayılı dosyası ile davalılar aleyhlerine icra takibine başvurduğunu, davalıların itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptali ile % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ile 20.000,00 TL manevi tazminatın azil tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı tarafın mesleki etik kurallarına uymayarak açılan davadan kendisini haberder etmediğini, eski kayınpederi ile anlaşarak vekalet sözleşmesi imzaladığını ve açılan davadan tesadüf eseri 2015 yılı başlarında haberdar olduğunu davalı ile ücret sözleşmesi yapmadıklarını beyan ederek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; ... 4. İcra müdürlüğünün 2015/2133 Esas sayılı takip dosyasında davalı borçlunun itirazının kısmen iptali ile, takibin 36.638,46 TL avukatlık ücreti alacağı, 1.045,70 TL yargılama giderinden kaynaklanan alacak olmak üzere toplam 37.684,16 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalının itirazında haksız ve alacağın likit olması nedeniyle alacağın %20'si oranın icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatın, 15.7.2009 tarihli vekaletle davalı ... Teylüm'ün kendi adına asaleten küçük çocuğu ...'e velayeten vekil olarak tayin edildiği ve bu davalıları temsilen... A.Ş. aleyhine 1.10.2009 tarihinde tazminat davası açarak takip ettiği, 11.2.2015 tarihli ihtarla davalılar tarafından vekaletten azledildiği, 11.1.2013 tarihli ücret sözleşmesinin davacı avukat ile dava dışı davalı ...'in kayınpederi ... arasında imzalandığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Davacı avukat eldeki dava ile haksız azil nedeni ile hakettiği vekalet ücretinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmış, mahkemece de müddeabihin %20 oranı üzerinden akdi vekalet ücreti hesabı yapılarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinin dördüncü fıkrasında "Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; avukatlık ücret sözleşmesi davacı ile davalının kayınbabası arasında imzalanmış olduğundan ve sözleşmeyi yapan ...'e davalılar tarafından davacı avukat ile ücret sözleşmesi yapması için ayrıca yetki verilmediğinde bu sözleşmenin davalıları bağlamayacağı açıktır.

Somut olayda; avukatlık ücret sözleşmesi davacı ile davalının kayınbabası arasında imzalanmış olduğundan ve sözleşmeyi yapan ...'e davalılar tarafından davacı avukat ile ücret sözleşmesi yapması için ayrıca yetki verilmediğinde bu sözleşmenin davalıları bağlamayacağı açıktır.

Bu durumda, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktarın avukatlık ücreti olarak belirlenmesi gerekecektir. Ancak %10 ile %20 arasında oran belirlenirken hangi ölçünün esas alındığının da gerekçeli olması esastır. Mahkemece avukatın alacağı ücret belirlenirken, öncelikle işin niteliği, zorluk derecesi, işe harcanan zaman, sarf edilen emek ve işe katkı değeri dikkate alınmalıdır. Mahkemece avukatlık ücret sözleşmesinin davacıyı bağlamayacağı kabul edilerek avukatlık kanunu 164. maddeinin 4. fıkrası hükmeüne göre davacının takip ettiği davanın her aşamasıların katılmış olması, kararın temyizi aşamasında duruşmaya katılmış olması gerekçesiyle dava değerinin yüzde 20 si oranında vekalet ücretine hükmedilmişse de bu hususlar zaten vekilin asli görevlerinden olup, %20 oranının uygulanmasını gerektirecek şekilde bir kıstas olarak kabulü mümkün değildir. O halde, dava konusu olayda, vekilin asli görevlerini yerine getirdiği gözetilerek işin niteliğine, avukatın emeğine ve takip konusu alacağın miktarına göre yasanın belirlediği alt sınır olan %10 üzerinden akdi vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, alt limitin üstünde ücret takdirini gerektirecek nedenler bulunmadığı halde üst sınır üzerinden yazılı şekilde taksirle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12602, Karar No: 2012/2258, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12602 E.  ,  2012/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Doğalgaz Sistemleri Kimya Gıda Tarım Sanayi Ticaret Pazarlama A.Ş'ye iadesine 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11289, Karar No: 2008/654, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11289 E.  ,  2008/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt-kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı alacağının iflas masasına kaydı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 235 nci maddesine göre sıra cetveline karşı müracaat süresi kural olarak ilan tarihinden itibaren on beş gündür. Ancak aynı yasanın 223 ncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligata elverişli adres gösterip, Adalet Bakanlığı’nca belirlenecek tarife uyarınca masraf yatıran alacaklılar için bu süre, kendilerine yapılan tebligatla başlar. Ankara İflas (21. İcra) Müdürlüğü’nün 07.11.2007 gün ve2005/12 sayılı yazısına göre sıra cetvelinin son ilan tarihinin 19.01.2006 olduğu ve davacının yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapmadığı anlaşıldığından, davanın en geç 03.02.2006 günü açılması gerekirken, yasal süreden sonra (07.02.2006 günü) açılan davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14178, Karar No: 2010/22151, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14178 E.  ,  2010/22151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1437, Karar No: 2024/4462, Tarih: 19.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/1437 E.  ,  2024/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3425 E., 2021/37 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek esastan ret

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve bölge adliye Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 52/6, 63. maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kusur oranına,bilinçli taksir şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

Bölge adliye Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; otomobil ile kaza yapan sanığın motosiklet ehliyetinin alınmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kusur oranına,bilinçli taksir şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

Bölge adliye Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; otomobil ile kaza yapan sanığın motosiklet ehliyetinin alınmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 09 FJ 717 plakalı aracı ile Doğu Çevre Bulvarını takiben Muğla Bulvarı istikametinden Havaalanı istikametine seyri sırasında Tepecik Kavşağına geldiğinde kendi yönüne kırmızı ışık yanmasına rağmen yola girerek kavşak çıkışında yay geçidinde beklemekte iken kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen yola giren yaya ...'a aracının sağ ön kısmı ile sol şerit üzerinde çarpması neticesinde yaya ...'ın ölümüyle sonuçlanan kazanın gerçekleştiği,sanığın savunmasında kendi yönüne yeşil ışığın yanıp söndüğünü sırada kavşağa girdiğini açıklamış ise de olay yerine ait güvenlik kamera kayıtlarından anlaşılacağı üzere sanığın kavşağa giriş yaptığı sırada kendi yönüne kırmızı ışık yandığı,ölenin ise kavşak ışıklarında kazaların önlenmesi nedeniyle kendi yönüne henüz yeşil ışık yanmamışken yola girdiği,ancak kazanın gerçekleştiği çarpma anında yaya yönüne yeşil ışık yanmakta olduğunun açıkça görüldüğü,Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince hazırlanan raporda hem sanığın hem de yayanın kendi yönlerine kırmızı ışık yanmasına rağmen yola devam etmeleri nedeniyle asli kusurlu olduklarının açıklandığı,her ne kadar Adli Tıp Kurumunca hazırlanan raporda ortak kusur verilmiş ise de çarpma anı sırasında yayalara yeşil ışık yanmakta olduğu,kazanın meydana geldiği yerin yayanın artık geçişini tamamlamak üzere bulunduğu sol şerit olduğu, bu nedenle kazanın oluşumunda asli ve ağır kusurlu olan tarafın sanık olduğu ,sanığın meskun mahalde ışıklı kavşağa geldiğinde kendi yönüne kırmızı ışık yanmasına ve bu şekilde kavşaktan geçmesi halinde yayalara çarpabileceğini öngörmesine rağmen yoluna devam ettiği ve kaza sonucunda yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve bölge adliye Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve bölge adliye Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İdaresindeki kamyonet ile kaza yapan, B ve A2 sınıfı sürücü belgeleri bulunan sanık hakkında, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin iki yıl süre ile geri alınmasına karar verilirken, sanık üzerine kayıtlı A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, A2-B sınıfı sürücü belgelerinin geri alındığının belirtilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasına ''Sanığın B sınıfı sürücü belgesinin TCK 53/6 maddesi gereğince takdiren 2 YIL SÜREYLE GERİ ALINMASINA," ibaresinin yeni bir bent olarak eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aydın 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.