muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3558, Karar No: 2024/498, Tarih: 16.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/3558 E.  ,  2024/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/6212 Esas, 2022/4293 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/49 Esas, 2022/809 Karar

Taraflar arasındaki mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapın ilk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.01.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü taraf vekilleri duruşmaya katılmadıklarından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümü iş yeri olarak kullandıklarını ve projeye aykırı tadilat yaptıklarını, dava konusu bağımsız bölümün tapuda kayıtlı mesken nitelikli eski hâline getirilmesine ve iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümü iş yeri olarak kullandıklarını ve projeye aykırı tadilat yaptıklarını, dava konusu bağımsız bölümün tapuda kayıtlı mesken nitelikli eski hâline getirilmesine ve iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; site kat malikleri yönetim kurulu tarafından 20.04.2014 tarihinde yönetim planının değişikliğine ve tüm zemin katların iş yeri olarak değiştirilmesine yönelik karar alındığını ve yönetim planı değişikliğinin tapu sicil kaydına işlendiğini, dava konusu taşınmazın içerisinde bulunduğu ana taşınmazın toplu yapı niteliğinde olduğunu, bu hususun Nazilli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/676 Esas sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporlarında da açıkça belirtildiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 69 uncu maddesine göre toplu yapı kapsamında bulunan blok yapıların her birinin kendi sorunlarının yalnız o blokta bulunan bağımsız bölüm maliklerinden oluşan blok kat malikleri kurulunca yönetileceğini, müvekkillerinden ...'ın aynı bloktaki 3 bağımsız bölümün sahibi olması sebebi ile bloktan tek başına sorumlu olduğunu, dolayısı ile dava konusu bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada kaldırma kararı öncesinde alınan iki bilirkişi raporunun birbiriyle çeliştiğini, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karara çıkarıldığını, 08.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın toplu yapı kapsamında olduğu ve taşınmazın toplu yapı kapsamında kabul edilmesi durumunda sorunların her bloğun kendi içinde halledilmesi ilkesine göre mevcut eczanenin ruhsatlı projesi ile uyumlu olması nedeniyle eski hale getirilmesine gerek olmadığı, davanın reddi gerektiğinin belirtildiğini, 2. bilirkişi raporunda ise taşınmazın toplu yapı niteliğinde ve görünümünde olmakla beraber toplu yapı kapsamında olmadığının belirtildiğini; ancak 2. bilirkişi raporunun toplu yönetim planı tapudan gönderilmeden önce alındığını, toplu yönetim planı dosyaya girdikten sonra yeni rapor alınmadığını, 05.11.2013 tarihli toplu yönetim planının bilirkişi raporlarına uygun olarak düzenlendiğini, sitenin bloklara ayrıldığını, her blokun kendi iç ilişkilerinden sorumlu olacağının açıkça yazıldığını ve salt çoğunluk sağlanıp, tapuya şerh işlemi yapıldığını, 05.11.2013 tarihli toplu yönetim planında; Madde 9.C " Mülkiyeti Kütüğünde mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerinde, her blok içim, blok kat malikleri kurulunca oy birliğiyle karar verilmedikçe,....gibi yerler açılamaz." düzenlemesinin yer aldığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu blokun tamamının davalı ...'a ait olduğunu 20.04.2014 tarihli kurul kararında ...’ın kendine ait bloktaki dava konusu taşınmazın işyerine dönüştürülmesi için oy kullanmış ve oy birliğiyle bu karar alınmış olduğunu, taşınmazın toplu yapı statüsünde olup yönetim planı ve alınan kararlar doğrultusunda davalının bağımsız bölümünün eczane olarak kullanılmasının hukuka uygun olduğunu, eksik incelemeye dayalı kararın kaldırılması gerektiğini belirtmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu kayıtları kararın dayandığı kanıtlar ve tüm dosya kapsamı itibarıyla Mahkemenin davanın kabulüyle eski hâle getirme kararı doğru bulunarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, sitenin toplu yapı kapsamında olup uyuşmazlık konusu hususun blok kat maliklerini ilgilendirdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, sitenin toplu yapı kapsamında olup uyuşmazlık konusu hususun blok kat maliklerini ilgilendirdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ve ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı yapılan değişikliklerin eski hâle getirilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu, 24 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1451, Karar No: 2008/9683, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1451 E.  ,  2008/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı -davalı Tasfiye Halinde ... Bankası AŞ. vek.Av. ... ile davacı ... Bankası TAO. vek.Av.... ile davalı ... Müdl. aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Urla İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 02.02.2007 gün ve 9/5 sayılı hükmün davacı-davalı ... Bankası vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 2.600,-YTL’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 02.02.2007 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı, birleşen dosya davalısı Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. vekilinin temyiz istemi İcra ve İflas Kanunu’nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı, birleşen dosya davalısı banka vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17913, Karar No: 2016/13550, Tarih: 08.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17913 E.  ,  2016/13550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmaması nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6183 sayılı Kanunun “Ödeme emri” başlıklı 55. maddesinin ilk fıkrasında; kamu alacağını vadesinde ödemeyenlere, yedi gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları gereğinin bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; “Ödeme emrine itiraz” başlığını taşıyan 58. maddesinin birinci fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabileceği belirtilmiştir. Görüldüğü gibi; ödeme emrine itiraz/ödeme emrinin iptali davasının yedi günlük hak düşürücü süre içerisinde açılması zorunludur.

Diğer taraftan, ayrıntıları Hukuk Genel Kurulu’nun 27.03.2015 günlü ve 2013/6-1654 Esas, 2015/1106 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 317/1. maddesinde, dava açılmasının ve davaya cevap verilmesinin bir dilekçe ile olacağı, 317/4. maddesinde ise dava ve cevap dilekçelerinin yönetmelikte belirlenecek formun doldurulması suretiyle de verilebileceği hükmolunmuştur.

Davanın açılmasına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin 36. maddesi uyarınca;

“(1) Dava dilekçesi, tevzi bürosu, ön büro veya tevzi işiyle görevlendirilen yazı işleri personeline teslim edilir.

(2) Dava dilekçesi, dava harca tabi ise harç ve gider avansı, harca tabi değilse gider avansı tahsil edildikten sonra tevzi edilir ve tevzi formunun bir örneği başvuru sahibine verilir.

(3) Tevzi işlemi tamamlandığında, dosya hangi mahkemeye gönderilmiş ise o mahkemenin esas kaydından numara alır ve sistem tarafından aynı anda tevzi formu düzenlenir. Tevzi formu, dava veya işlerin hangi mahkemeye veya hukuk dairesine gönderildiğini gösteren ve başvuru sahibine verilen alındı belgesidir. Tevzi formu, dağıtım yapılan mahkemenin adını, dosyanın esas numarası ile esas numarasının verildiği tarih ve saati, dosya türünü, tarafların ad ve soyadlarını, davanın konusunu ve varsa ilişkili dosya numarasını içerir.

(4) Başka yer tevzi bürosundan açılan davalarda da yukarıdaki fıkralar uygulanır. Başka yer tevzi bürosu, ilgili mahkemeye doğrudan tevzi yapar ve teslim aldığı evrakı elektronik ortama aktarır, fizikî evrakı da gecikmeksizin ilgili mahkemeye gönderir. Posta ve havale masrafı düşüldükten sonra, gider avansından kalan miktar ilgili mahkemenin hesabına aktarılır.

(5) Dava, dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.

(4) Başka yer tevzi bürosundan açılan davalarda da yukarıdaki fıkralar uygulanır. Başka yer tevzi bürosu, ilgili mahkemeye doğrudan tevzi yapar ve teslim aldığı evrakı elektronik ortama aktarır, fizikî evrakı da gecikmeksizin ilgili mahkemeye gönderir. Posta ve havale masrafı düşüldükten sonra, gider avansından kalan miktar ilgili mahkemenin hesabına aktarılır.

(5) Dava, dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.

(6) Herhangi bir nedenle elektronik ortamda işlem yapılamaması halinde durum bir tutanakla tespit edilir ve işlem fiziki ortamda yapılır. Elektronik sistem açıldığında fizikî ortamda yapılan işlemler gecikmeksizin elektronik ortama aktarılır. Bu durumda dava, söz konusu tutanağın düzenlendiği tarihte açılmış sayılır.

(7) Fiziksel ortamda gelen tüm belgeler derhal elektronik ortama aktarılır.

(8) Gerçek kişilerin UYAP Vatandaş Bilgi Sistemi üzerinden, tüzel kişi temsilcilerinin UYAP Kurum Bilgi Sistemi üzerinden dava açabilmeleri için elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Gerçek ve tüzel kişilerin elektronik ortamda açacakları davaların yargılama harçları ve gider avansı elektronik ortamda mahkeme veznesinin bağlı olduğu banka hesabına aktarılır. Bu işlemlerin kredi kartı ve benzeri ödeme araçları ile de yapılması sağlanabilir. Dava, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir tevzi formu oluşturulur.

(9) Taraf vekillerince UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile dava açılabilir. Bu işler için ayrıca el ürünü imzalı belge istenmez. Avukatların UYAP Avukat Bilgi Sistemi üzerinden dava açabilmeleri için güvenli elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Yargılama harçları ve gider avansı davanın açılması esnasında avukat tarafından elektronik ortamda mahkeme veznesi hesabına aktarılır. Ayrıca bu işlemlerin baro kartı veya kredi kartı gibi ödeme araçlarıyla yapılması sağlanabilir. Dava, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir tevzi formu oluşturulur.

(10) Dava, fiziksel ortamda mesai saati, elektronik ortamda ise saat 00.00’a kadar açılabilir.”

Aynı Yönetmeliğin 37. maddesi gereğince, basit yargılama usulünde de dava açılması ve davaya cevap verilmesinin dilekçeyle olacağı, dava ve cevap dilekçelerinin UYAP Bilgi Sistemlerinde yer alan dava ve cevap dilekçesi formları doldurulmak suretiyle de verilebileceği” belirtilmiştir.

(10) Dava, fiziksel ortamda mesai saati, elektronik ortamda ise saat 00.00’a kadar açılabilir.”

Aynı Yönetmeliğin 37. maddesi gereğince, basit yargılama usulünde de dava açılması ve davaya cevap verilmesinin dilekçeyle olacağı, dava ve cevap dilekçelerinin UYAP Bilgi Sistemlerinde yer alan dava ve cevap dilekçesi formları doldurulmak suretiyle de verilebileceği” belirtilmiştir.

Eldeki davada ise, davacının 21.12.2015 tarihinde bizzat tebliğ aldığı 4 adet davaya konu ödeme emirleri hakkında 25.12.2015 tarihinde başvurma ve peşin harç yatırmak suretiyle dava dilekçesini İstanbul Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna verdiği, dosyanın ve belgelerin ön büro aracılığıyla 31.12.2015 tarihinde muhabere kanalıyla 2015/18995 muhabere numarası ile gönderilerek ... İş Mahkemesine kaydının sağlandığı anlaşılmakta ise de, dava dilekçesini 25.12.2015 tarihinde ön büroya ulaştıran davacının 6183 sayılı Kanunun 55. maddesindeki 7 günlük süre içerisinde dilekçesinin kayıt edildiği dikkate alınarak, davanın süresinde olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya adesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13196, Karar No: 2010/4471, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13196 E.  ,  2010/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2007/62 - 2008/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekillerinin murisi ...'nın hayat sigortası poliçesiyle 10 yıl süreyle davalı tarafından sigortalandığını, murisin 19.03.2006 tarihinde akciğer kanserinden vefat ettiğini, sigortalının ölümü halinde, mirasçılarına ödemesi gereken tazminatın davalı tarafından ödemediğini, murisin poliçe düzenlenirken ölümüne sebep olan hastalığını bilmediğini, davalının bu durumu araştırmadan sadece ölüm sebebine bakarak müvekkillerinin talebini reddetiğini ileri sürerek, 6.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.05.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 25.000,000 TL 'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, murisinin 11/10/2005 tarihinde 10 yıl süreyle herkese birikim sigortası (Hayat Sigortası) sözleşmesi imzalandığını, poliçede menfaatdar olarak kanuni varislerini tayin eden murisin 19.03.2006 tarihinde kanser hastalığından vefat ettiğini, poliçe tanziminden yaklaşık 8 ay önce murise kanser tanısı konduğunu, hastalığıyla ilgili 4 kür kemoterapi 1 kür radyo terapi tedavisi gördüğünü, ölümün bu hastalık sonucu gerçekleştiğini, sigortalının poliçedeki sağlığıyla ilgili sorulara kasten yanlış cevap verdiğini, müvekkilinin böyle bir hastalığın varlığını bilmesi halinde poliçeyi tanzim etmeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar murisinin hastalığına resmi teşhisin konulduğu 28.10.2005 tarihinden önce hayat sigortası yaptırdığı, hastalığın başlangıç tarihinin tam olarak bilinmediği, sigorta sözleşmesinin geçerli olduğu gerekçesiyle 25.000,00 TL alacağın 6.000,00 TL'nın dava tarihinden, bakiye kısmın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK’nun 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Hatta, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı Kararı’nda da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece verilen kısa kararda, 25.000 YTL’nın dava tarihideki yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, meblağın 6.000 YTL’lık kısmına dava tarihinden yasal faiz yürütülmesine rağmen gerekçeli kararda, davacı yanın davasının kabulü ile, 25.000,00 YTL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6.000,00 YTL’lık kısımna dava tarihinden itibaren bakiyesine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açıldığı, kısa kararda alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilip, ıslah tarihinden faiz yürütülmesiyle ilgili hüküm kurulmadığı halde gerekçeli karada alacağa kısmen dava, kısmen ıslah tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün öncelikle bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10118, Karar No: 2007/12481, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10118 E.  ,  2007/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1942 tarih 88 sıra nolu, 25.10.1989 tarih 3 sıra nolu, 1942 tarih 90 sıra nolu, 1942 tarih 87 sıra nolu, 14.1.1952 tarih 13 sıra nolu, 1942 tarih 91 sıra nolu, 1942 tarih 68 sıra nolu, 1942 tarih 71 sıra nolu, 1942 tarih 69 sıra nolu, 13.10.1997 tarih 1 sıra nolu, 13.8.1990 tarih 6 sıra nolu, 5.6.1974 tarih 2 sıra nolu ve 5.6.1974 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtları ile Eruh Kadastro Mahkemesinin 2005/68 E. 2005/97 K. sayılı dosyasının kesinleşmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dava dosyasının MAHKEMESİNE ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.