muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/56, Karar No: 2004/102, Tarih: 27.04.2004

Erdal Y...'nin cep telefon numarasını Nedim Ü...... bana söylemişti, kardeşimi, annemi ve kendimi maddi sıkıntıdan kurtarmak amacıyla bu olayı yaptım, şu ana kadar aldığım para 325 milyon civarındadır, Nedim bundan başka para almışsa benim haberim yoktur. Bundan sonra ne kadar para alacağımı da konuşmuş değildik. Olay sırasında yalnızdım, şeklinde beyanda bulunmuş,

C.Savcılığı ve Sulh Ceza Mahkemesinde, önceki beyanlarının doğru olduğunu söyleyerek benzer anlatımda bulunmuş,

Avukatı tarafından mahkemeye sunulan el yazısı ile yazılmış 13.11.2001 tarihli savun-malarında ise, azmettiren kişinin Nedim Ü...... olduğunu, arkadaşını ele vermemek için yapılan baskıya gücü kalmadığından Nedim'in kendisine anlattıkları doğrultusunda olayı Erdal ve Hasan Y...'nin üzerine yönlendirdiğini, Nedim'den adliyeye intikal eden bir olayı nedeniyle yardım istediğini, Nedim'in yardım edeceğini söyleyip, silah temin ettiğini, Nedim ile dolaşırken yanlarından geçen Opel marka bir araca Nedim'in küfür ettiğini, nedenini sorduğunda, çok yakın bir arkadaşının araçtaki şahıs tarafından darp edildiğini ve yoğun bakımda kaldığını, arkadaşı Erdal'ı hastanede ziyaret ettiğinde, yapabilecek birşeyi olup olmadığını sorduğunu, ancak arkadaşının barıştırıldıklarını, haklarını adliyede arayacaklarını söylediğini belirttikten sonra, Erdal'a zarar veren şahısların ayaklarına silah sıkacağını, bu sayede maddi durumu iyi olan arka-daşından çıkar sağlayacağını söyledi, birkaç gün sonra Murat A.....'un aracına korkutmak ama-cıyla silah sıkmamı istedi, kendimi borçlu hissettiğim için bu teklifi kabul ettim, bu işi yaptığım taktirde, kimsenin tanıyamayacağını ve şüphelenemeyeceğini, olayın kapanacağını, böylece Erdal'dan da çıkar sağlayabileceğini, söyledi, ateş edeceğim aracı ve şahsı tarif etti, iki gün sonra akrabalarıma uğramak için evden çıktım, Esenyalı ilköğretim okulunun önüne geldiğimde bahsettiğim aracın bana doğru geldiğini gördüm, silahımı çektim, korkutmak amacıyla ateş ettim, mermilerden bir tanesi araçtaki şahıslardan birine isabet etmiş, öldürme ve yaralama kastım yoktur, bu olayı bir iyilik karşılığı yaptım, azmettiren Nedim Ü......'dür, demiş, duruşmada, bu anlatımına benzer şekilde savunma yapmıştır.

Kasten adam öldürme suçuna fer'i fail olarak katılmak suçundan cezalandırılmasına ilişkin hüküm onanan sanık Hasan Y... kollukta ve diğer aşamalarda alınan savunmalarında; bundan 3,5-4 ay önce benimle Turan A....... arasında bir kavga meydana gelmişti, ancak kavga büyümedi, barıştık, ertesi sabah kardeşim Hüseyin ile birlikte işe gidecektim, arabamın bagajına paket koymaya gittim, kafam bagajın içinde iken sırtımda bir acı hissettim, baktığımda, Turan A....... iki tane kardeşi ile beraber bana sopa ile vurmaya başladılar, araya girip, bizi ayırdılar, sonra işe gittim, İlhan A......., işte biz adamı böyle yaparız diye konuşunca, aramızda kavga çıktı, Turan'ın akrabası olan Cemal A....... ile amca oğlu olan Murat A..... kavga mahalline 5-6 araba ile ellerinde sopalar ve silahlar olduğu halde gelip bize saldırdılar, feci şekilde dövdüler, ertesi gün diğer tarafın büyükleri geldi, bizim büyüklerle barıştılar, olay bu şekilde kapandı, Okan A.....'un vurulması olayında, kimseye talimat vermedim, suçlamaları kabul etmiyorum, telefon numaramın, Murat B...... tarafından nasıl alındığını bilmiyorum şeklinde beyanda bulunmuştur.

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık İlyas Acır aşamalarda benzer şekilde; 6-7 ay kadar önce Nedim Ü...... isimli şahıstan 7.65 mm çapında browning marka bir tabancayı 120-130 milyona satın aldım, bende 5-6 ay kadar kalan bu tabancayı ihtiyaç nedeniyle yine aynı şahsa 1 ay kadar önce 100 milyon liraya sattım, silahın öl-dürme olayında kullanıldığını gözetim altına alındıktan sonra öğrendim, öldürme olayıyla bir ilgim yoktur, demiştir.

Tanık Murat Y.... aşamalarda benzer şekilde; araç kasiste yavaşlayınca, kaldırımda bekleyen şahıs otonun yanına yaklaştı belinden silahı çekti, direk bu otonun şoför mahallinin yanında oturan şahısın kafasına doğru 1 el, akabinde 2 el ateş etti, toplam 5-6 kez ateş ettikten sonra, önceden açmış olduğu okulun demir kapısından, okulun bahçesine girip, buradan kaçıp gitti, otodaki şoför de hemen otodan aşağıya indi, şahsın peşine gider gibi yaptı ancak fazla gitmedi, merdivenden geri döndü şeklinde beyanda bulunarak, sanık Murat B......'nin eşgalini tarif etmiş, aynı şahsı 3-4 gün önce işyerinin yan tarafındaki kahvehanenin önünde sabah ve akşam saatlerinde birkaç kez gördüğünü söylemiştir.

Tanık Gülay Y........'ta aşamalarda, bu tanığın anlatımına benzer şekilde olayın gelişi-mini anlatmış, ismini Nusret olarak bildiği şahsın, ağabeyinin arkadaşı olan Murat B...... olduğunu gösterilen fotoğraflardan teşhis etmiştir.

Tanık Gülay Y........'ta aşamalarda, bu tanığın anlatımına benzer şekilde olayın gelişi-mini anlatmış, ismini Nusret olarak bildiği şahsın, ağabeyinin arkadaşı olan Murat B...... olduğunu gösterilen fotoğraflardan teşhis etmiştir.

Sanık Erdal Y...'ye ait 0532 4237449 nolu telefondan, sanık Murat B...... tarafından kullanılan 0535 5423965 nolu telefonun, 4.7.2001 tarihinde 2 kez, 6.7.2001 tarihinde 11 kez, 14.7.2001 tarihinde 9 kez, 15.7.2001 tarihinde 17 kez, 16.7.2001 tarihinde 7 kez, 20.7.2001 tari-hinde 1 kez, 23.7.2001 tarihinde 4 kez, 25.7.2001 tarihinde 3 kez, 26.7.2001 tarihinde 7 kez, 27.7.2001 tarihinde 5 kez, 30.7.2001 tarihinde 3 kez, 2,3,4 ve 6.8.2001 tarihlerinde 1'er kez, 7.8.2001 tarihinde 2 kez, olay günü olan 8.8.2001 tarihinde saat 7.49, 8.04 ve 8.35'de üç kez arandığı anlaşılmaktadır.

Sanık Hasan Y...'ye ait 05327262084 nolu telefondan, sanık Murat B...... tarafından kullanılan 0535 5423965 nolu telefonun, 15.7.2001 tarihinde 8 kez, 16.7.2001 tarihinde 3 kez, 21.7.2001 tarihinde 3 kez, 8.8.2001 tarihinde saat 13.01'den itibaren 7 kez arandığı,

Sanık Murat B...... tarafından kullanılan 0535 5423965 nolu telefondan, Sanık Erdal Y...'ye ait 0532 4237449 nolu telefonun 4.7.2001 ve 24.7.2001 tarihlerinde birer kez arandığı, saptanmıştır.

Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/943 esas sayılı dosyasına ait belge fotokopi-lerinin incelenmesinde; 22.5.2001 tarihinde Y... ve A....... soyadlı şahısların Harem gümrükleri önünde kavga ettikleri, kavga sırasında Ercan A.......'ın ruhsatsız silahını çekerek, silahın kab-zası ile Erdal Y...'nin kafasına vurup, hayati tehlike tevlit edecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanık Yavuz Y...'nin ise bıçakla Ercan A....... ve İlhan A.......'ı yaraladığı iddialarıyla, Ercan A.......'ın 6136 s.Y.nın 13/1, TCY.nın 456/1, 456/2, 457/1. maddeleri ile, Yavuz Y...'nin ise TCY.nın 456/4 ve 457/1. maddeleri ile cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, şikayetçi Erdal Y...'nin duruşmada kafasına vuran şahsın Murat A..... olduğunu beyan etmesi üzerine, bu kez 1.10.2001 tarihli ek iddianame ile Murat A.....'un, ruhsatsız silah bulundurmak, kavgada silah teşhiri ve silahlı etkili eylem suçlarından, sanıklar Cemal ve Turan A.......'ın ise kavgada silah çekmek ve ruhsatsız silah bulundurmak suçlarından cezalandırılmaları iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Firari sanık Nedim Ü...... hakkındaki davanın tefrikine karar verilmiştir.

Firari sanık Nedim Ü...... hakkındaki davanın tefrikine karar verilmiştir.

Bu bilgi ve belgeler ışığında, sanık Erdal Y...'nin hukuki durumu değerlendirildiğinde, Y... ve A....... aileleri arasında meydana gelen önceki olaylarda, sanık Erdal Y...'nin, Murat A..... tarafından darp edilmesi nedeniyle, hayati tehlike geçirdiği, bu olay nedeniyle yoğun bakımda ve hastanede kaldığı, olayın adli mercilere intikal ettiği, taciz ve tehditlerin sürmesi üzerine, Erdal Y...'de, önceki olayların sorumlusu olarak görülen Murat A.....'un cezalan-dırılması yönünde, bir karar oluştuğu, bu karar doğrultusunda Takoni lakaplı Murat B......'nin bulunarak, kendisine silah temin edildiği, bir miktar da parasal yardımda bulunulduğu, Murat A.....'un, aracıyla kullandığı güzergah ve aracının özelliklerinin asli maddi fail Murat B......'ye bildirildiği, Murat'ın da, bu bilgiler ışığında, şikayetçi Murat'ı takibe başladığı, ey-lem yeri olarak Esenyalı İlköğretim okulunun önünün seçildiği, olay sabahı aracı bekleyen sanığın, aracın geldiğini ve kasiste yavaşladığını görmesi üzerine, yanına yaklaşıp, birkaç el ateş ettiği, hedefte hata sonucu araçta bulunan Okan A.....'un ateşli silah yaralanması sonucu olay yerinde öldüğü, sanığın daha önce kararlaştırıldığı şekilde olay yerinden kaçarak uzaklaştığı ve silahını çalılıklara attığı, olaydan önce sanık Erdal Y... ile Murat B...... ve ele geçmeyen firari sanık arasındaki görüşmeler, silah alınması için para verilmesi, yapılan telefon görüşmeleri, sanık Erdal'ın, olay günü sabahı da, olay saatine kadar, sanık Murat B......'yi üç kez araması birlikte değerlendirildiğinde, sanık Erdal Y...'nin eylemi, suç işlemek hususunda önceden bir fikir ve niyeti bulunmayan kişiyi kasten adam öldürme suçuna azmettirme niteliğinde olup, eyle-me katılma derecesi asli manevi iştirak niteliğindedir, bu nedenle sanığın eylemini, fer'i iştirak derecesinde kabul eden, Yerel Mahkeme değerlendirmesi ve uygulaması, dosyadaki kanıtlarla örtüşmeyip, isabetsiz olduğundan, direnme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMA-SINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 27.04.2004 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4226, Karar No: 2016/1109, Tarih: 25.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4226 E.  ,  2016/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili,... 2012/1 iflas sayılı dosyasında sıra cetvelinin müvekkilinin güncel alacağı dikkate alınmadan düzenlendiğini, müvekkilinin güncel alacağının 19.342,00 TL olmasına rağmen, sıra cetvelinde 16.527,00 TL'lık pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın, davacı Vergi Dairesi'nin alacak miktarına ilişkin olmayıp, davacı alacağının tutarının tespitinde hangi tarihin esas alınacağı konusunda olduğu, alacağın esası ile ilgili bir ihtilaf bulunmadığından görevli mahkemenin icra mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5095, Karar No: 2015/3336, Tarih: 29.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5095 E.  ,  2015/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/105817

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/173 (E) ve 2012/66 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” belirtildikten sonra aynı maddenin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2005 yılından beri bir çok Kararında aramanın usulsüzlüğü ve arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırılığı tartışmıştır. 29.11.2005 tarih ve 2005/144, 2005/150 sayılı Kararda, “Yasadışılıktan” daha geniş bir içeriğe sahip olan “hukuka aykırılık kavramı”nın çerçevesi ve kapsamı saptanırken, gerek pozitif hukuk metinlerine gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığının gözetilmesi ve aykırılığın varlığı halinde hukuka aykırılığın mevcudiyetinin kabul edilmesi gerektiği vurgulandıktan sonra, usulüne göre alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama hukuka aykırı olduğundan, arama işleminde elde edilen maddi delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ancak sanığın özgür iradesine dayalı, ihbarla uyumlu ikrarının varlığı karşısında, suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir.

CGK, 26.06.2007 tarih ve 2007/147, 2007/159 sayılı Kararlarda da, arama işleminin CMUK'nun 97/2. (CMK m. 119/4) maddesinde öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan gerçekleştirilmesi nedeniyle, aramanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirilmiştir.

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. Tatar, S. Çilesiz, S. Saka, H.Y. Aktan ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Bu ikinci anlayış, birey haklarınıa öncelik verir gibi görünse de, toplum bireylerden oluştuğuna göre birey haklarının zedelenmesini önlemekle, toplumun çıkarlarını da korumaktadır. Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Buna “hukuka aykırı delillerin dolaylı etkisi, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” denilmektedir. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken; (sanığın sorgu ve savunmasının CMK'nun 148. maddesinde sayılan yasak usullerle alındığına ilişkin bir iddia ve delil bulunmamasına rağmen) şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiği gibi Yargıtay CGK bir kez daha (28.04.2015 tarih ve 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda), arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Yukarıda belirtildiği gibi meşru ve hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller nasıl hukuka aykırı ise aynı şekilde usulsüz arama sonucunda elde edilen ve suçun maddi konusu olan hukuka aykırı "delil" gösterilip sorularak alınan savunma da hukuka aykırıdır. İşte “hukuka aykırı delillerin dolaylı, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ifadesiyle bu husus kastedilmektedir.