muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36313, Karar No: 2015/282, Tarih: 13.01.2015

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK'nun 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğindeki belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin üçüncü fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000 TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatı ile ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100 TL gibi) gösterilmesi halinde, davanın tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, davacı 107 nci maddenin ikinci fıkrasına göre miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde arttırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez arttırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, kıdem tazminatı dışındaki alacaklar açısından davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK'nun 107 nci maddesinin üçüncü fıkrasında kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107 nci maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir. Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107 nci maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK'nun 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100 TL için tahsil, kalan miktar için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira davacı, işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı faizi ile fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacaklarını talep etmiştir.

Somut olayda, davacı iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı faizi ile fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacaklarını talep etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirttikten sonra devamla, 14/09/1998 tarihinde işyerinde işe başladığını, iş akdinin 16/12/2013 tarihinde işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, 2013 yılının son ikramiyesinin ve son beş yıla ait fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirtmiştir.

Dosyada mevcut ücret bordrolarının incelenmesinde, bir kısım aylarda fazla çalışma ücreti tahakkuklarının bulunduğu görülmüştür.

Yukarıda yazılı ilkeler ve yapılan tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının davanın açılması aşamasında talep ettiği "alacakların tamamını tam olarak" tespit etmesi mümkün değildir. Talep edilen alacaklar belirsizdir. Davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı vardır.

Mahkemece, davacının talepleri hakkında, işin esasına girilerek, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, davanın davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2406, Karar No: 2014/5565, Tarih: 20.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2406 E.  ,  2014/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/111500

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2010/710 (E) ve 2010/730 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların müşteki A.. D..'ın aracından çaldıkları oto teybini sattıkları S.. S..'nun zararını gidermedikleri ve haklarında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin aracından oto teybinin 10.05.2010 günü saat:22.30 ile 11.05.2010 günü saat:11.00 arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde çalındığı, sanıkların da suçlamayı kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, gece işlendiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. S.. müdafii ve sanık Z.. D..'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31121, Karar No: 2018/6855, Tarih: 28.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/31121 E.  ,  2018/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.08.2013 tarihli iş sözleşmesi ile kız öğrenci yurdu sorumlu müdür yardımcısı sıfatıyla göreve başladığını, 20/03/2015 tarihinde Vatan Partisi İl Başkanlığı tarafından düzenlenen basın toplantısında görüntüsünün bulunduğu gerekçesiyle ihtar verildiğini, iki ay sonra ise iş akdinin haksız ve geçersiz nedenlerle feshedildiğini, fesih bildirimi tarihinin 12.06.2015 olduğunu, müvekkilinin sosyoloji eğitimi almış olup 15 yıllık çalışma hayatında çeşitli kurumların üst düzey yöneticiliğini yaptığını, TV görüntüleri ile katılımını tespit ettiğini beyan ettiği basın toplantısı hakkında davacının üç maddelik formu cevaplamasını istediğini, 03.03.2015 tarihinde tebliğ edilen form cevaplanarak aynı gün işverenliğe teslim edildiğini, müvekkilinin özetle herhangi bir siyasi partiye üyeliği bulunmadığını ve siyasi amaçlı herhangi bir beyanda bulunmadığını bildirdiğini, 09.04.2015 tarihli yazı ile davacının basın toplantısında bulunması nedeniyle yazılı olarak ihtar edildiğinin bildirildiğini ve devamında görevinizi sürdürmenizi önemle rica ederim dendiğini, ancak iki ay sonra iş akdinin feshedildiğini, feshin haksız ve geçersiz olduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, usul ve yasaya aykırı, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddinin gerektiğini, davacının 19.09.2013 başlangıç tarihli bir yıllık belirli süreli iş sözleşmesi ile müdür yardımcısı olarak göreve başladığını, bu sözleşmenin süresinin sona ermesi üzerine 19.09.2014 başlangıç tarihli yeni bir sözleşme ile görevini sürdürdüğünü, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, hiçbir şekilde haksız bir fesih söz konusu olmadığını, süreli sözleşmenin süre bitiminde kendiliğinden son bulması hali olduğunu, Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğunu, yapılan işlemin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, iş sözleşmelerinin belirli süreli olmaktan çok asgari süreli iş sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalı tarafından yazılı fesih bildiriminin yapılmadığı, feshin geçerli olmadığı gerekçesiyle, davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, yasal sonuçlarına hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve davalı sıfatı olmayan "Özel Darrüşşafaka Lisesi"nin davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 18/1 fıkrasında, otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18/1 fıkrasında, otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Dairemizin 2014 yılından sonraki uygulamalarında; 5580 sayılı yasa kapsamındaki eğitim personeli için en az bir takvim yılı içi yazılı sözleşme imzalanmaktadır. Eğitim yılı devam ettiğinde eğitim personeli ile yasadan kaynaklanan yeni bir asgari süreli sözleşme imzalanmaktadır. Eğitim ve öğretim devam ederken, takvim yılı içinde ayrılan öğretmen yerine kalan süre için belirli süreli iş sözleşme yapılması olanağı vardır. Bu bir objektif neden kabul edilebilir. Ancak eğitim ve öğretim başına asgari süreli sözleşme yapıldıktan sonra eğitim ve öğretim devam ettiği için belirli süreli iş sözleşmesi yapılması için esaslı ve yenilenmesi içinde objektif neden olmadığı sürece eğitim personeli il yapılan sözleşmenin asgari süreli olarak kabul edilmekte ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanabileceği kabul edilmekteydi.

Ancak; 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 23.02.2018 tarih, 2017/1 Esas - 2018/2 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararında da "5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş sözleşmelerinin üst üste yenilense dahi yasadan kaynaklandığı ve belirli süreli iş sözleşmesi olması özelliğini koruduğu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaklarına" karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş sözleşmelerinin üst üste yenilense dahi yasadan kaynaklandığı ve belirli süreli iş sözleşmesi olması özelliğini koruduğu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaklarına ilişkin Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 23.02.2018 tarih, 2017/1 Esas - 2018/2sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... öğretim kurumunda müdür yardımcısı olarak çalışan davacının, davalı yanında, takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Şu halde, işe iade davası açılabilmesi yönünden iş sözleşmesinin kanun gereği belirli süreli olması sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 18 maddesindeki yasal şartları taşımadığı anlaşıldığından Yerel Mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 180,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 28/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13240, Karar No: 2017/1235, Tarih: 02.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/13240 E.  ,  2017/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait binada yapı denetim faaliyeti yürüttüğünü, bu amaçla yazılı sözleşme akdettiklerini ancak hakediş raporuna rağmen yapı denetim hizmet bedelini ödemediğini iddia ederek alacağın tahsili amacıyla başlattığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali, takibin devamı ile %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, binayı inşa etmek üzere dava dışı müteahhit ... ile anlaştığını, kendisi adına bütün işlemlerin vekil sıfatı ile başkaları tarafından yapıldığını,inşaatın hiçbir aşaması ile alakadar olmadığını,sözleşmenin altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, kaldı ki davacının faaliyet izninin durdurulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapı denetim sözleşmesindeki imzanın davalı yapı sahibine ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yapı denetim sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davalı adına binayı inşa etme işini yürüten ve ihbar olunan ... ... 11.06.2013 tarih ve 1 nolu celsede alınan beyanında hizmetin davacı taraftan alındığını kabul etmiş ancak görevini yerine getirmediği için davacıya ödeme yapmadıklarını, kaldı ki ödemelerin Yapı Kontrol Müdürlüğü hesabına yapıldığını savunmuştur. Dosya kapsamında bulunan belgelerden davacının 1 ve 2 nolu hak ediş raporuna istinaden 8.127,22 Tl alacağın tahsili için icra takibi yaptığı, ilgili hakediş raporlarının 2007 yılına ait olduğu, faaliyet durdurma kararının ise 2008 de verildiği, imzası inkar edilen sözleşmenin ve bu sözleşmeye ait hakediş raporlarının ise ilgili belediyeye ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece sözleşmedeki imza davalıya ait olmasa da, hizmetin alınıp alınmadığı, alındı ise ödemenin yapılıp yapılmadığı değerlendirilerek gerekirse yapı denetim konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9691, Karar No: 2012/2150, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9691 E.  ,  2012/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2008 gün ve 2007/710 Esas, 2008/620 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda; sanığın katılan ... 'a karşı sübut bulan cinsel taciz eyleminden mahkûmiyet kararı verildiği, katılan ... ve ...'a karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkûmiyet kararının ise kısa kararda gösterilmemiş olduğu, fakat gerekçeli kararda ...,... 'a karşı gerçekleşen suçlardan kurulan mahkûmiyet hükmünün gösterilip, bu kez de katılan ...'a karşı sübut bulan cinsel taciz eyleminden dolayı verilen mahkûmiyet kararının gösterilmemiş olduğu görülmekle, bu haliyle kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olması sebebiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6316, Karar No: 2018/8356, Tarih: 11.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/6316 E.  ,  2018/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi Davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinde düzenlenmiştir

13. maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...'nın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu yazıldığı halde davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalıdır.

3-Yargılama giderleri kabul ve red durumuna göre oranlama yapılırken kural olarak harçlar oranlamaya tabi olmadığından harcın yargılama giderlerine eklenerek oranlama yapılması hatalı olup,bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 7. bendinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ 7-Yargılama sırasında davacı tarafından yapılan harç hariç, tebligat, müzekkere ve bilirkişi masrafı toplamı olan 370,00 TL. yargılama giderinden kabul/red oranına göre hesaplanan 313,76 TL. yargılama giderinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasına,

"Davacının yatırdığı toplam 1.115,55 TL. harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7934, Karar No: 2019/3903, Tarih: 22.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7934 E.  ,  2019/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 22/3, 89/2b, 62/1, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 07/06/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.