muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22196, Karar No: 2023/7810, Tarih: 18.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22196 E.  ,  2023/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/719 E., 2015/1034 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 19.11.2015 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 31.12.2014 tarihinde tebliği ile 16.01.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın 07.04.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/719 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, daha önce hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ceza verildiği bu nedenle verilen cezanın mükerrer olduğuna ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, daha önce hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ceza verildiği bu nedenle verilen cezanın mükerrer olduğuna ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

19.11.2014 tarihinde, kolluk kuvvetlerince yapılan kontrolde sanığın kaçarak elindeki esrar maddesini dereye dökmeye çalıştığı sırada yakalandığı, uyuşturcu madde kullandığını ikrar eden sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri ile tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın infazı için Kırşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Kırşehir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından kararın infazına başlandığı, ancak sanığın hakkında devam eden denetimli serbestlik tedbiri bulunmasına rağmen, denetim süresi içerisinde yeniden 07.04.2015 tarihinde abisi olan...ve arkadaşı ...ile birlikte ......., plaka sayılı araç içerinde tespit edildiği, bahse konu araçtan kontrol amacıyla kolluk görevlilerince indirilen sanık ...'in bulunduğu aracın sağ ön tarafın kapı gözünde, kilitli poşetler içerisinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, yine sanığa ait idrar numunesinde, 15.01.2015 ile 30.01.2015 tarihleri arasındaki testlerinde THC tespit edildiği, sanığın idrarında THC tespit edilen zaman aralıklarında denetime tabi bulunduğunun anlaşıldığı, böylelikle erteleme kararını ihlal ettiği ve atılı suçu işlediği sabit görülerek açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/719 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2640, Karar No: 2020/178, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/2640 E.  ,  2020/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 26. İcra Müdürlüğünün 2012/8076 E. sayılı dosyasında borçlu ...'a ait taşınmazın satışının yapıldığını, taşınmaz üzerinde 3. derece ipoteği bulunan ipotek alacaklısı ...'ın müvekkili vergi dairesine ödenmemiş vergi borcunun bulunduğunu, müvekkili kuruma borçlu ...’ın ipotek alacağına kamu haczi işlemi tesis edildiğini, ... 26. İcra Müdürlüğü tarafından 30.12.2016 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, hazırlanan sıra cetvelinde 6183 Sayılı Yasa’nın 21/2. maddesinin dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan ... ve ... AŞ vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...'ın tüm dosyalarda borçlu olduğunu, kendisine pay ayrılmayan bu borçlu yönünden müracaat yolunun kullanılarak dava açılamayacağı, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiş, kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliyesi 23. Hukuk Dairesinin kararı ile ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden bir hata görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1320, Karar No: 2012/962, Tarih: 20.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1320 E.  ,  2012/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım, suçluyu kayırma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...; Beraat

2-..., a-Kasten öldürme suçundan; TCK.nun 81/1,62/1,58/6-7,53/1,63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

b-6136 sayılı Yasanın 13/1,62/1,52/2,58/6-7,53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1.000 TL apc.

3-...: suçluyu kayırma suçundan; TCK.nun 283/1,62/1,53/1,63 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

4-...: Kasten öldürme suçuna yardım etmek suçundan; TCK.nun 81/1,39/2-c yollamasıyla 39/1,62/1,53/1,63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

5-...: a-Kasten öldürme suçuna yardım etmek suçundan; TCK.nun 81/1,39/2-c yollamasıyla 39/1,62/1,53/1 58/6-7,63 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası.

b-6136 sayılı Yasanın 13/1,62/1,52/2,58/6-7,53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1.000 TL apc.

4-...: Kasten öldürme suçuna yardım etmek suçundan; TCK.nun 81/1,39/2-c yollamasıyla 39/1,62/1,53/1,63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

5-...: a-Kasten öldürme suçuna yardım etmek suçundan; TCK.nun 81/1,39/2-c yollamasıyla 39/1,62/1,53/1 58/6-7,63 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası.

b-6136 sayılı Yasanın 13/1,62/1,52/2,58/6-7,53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1.000 TL apc.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'nın kasten insan öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'in kasten insan öldürmeye yardım, sanık ...'un suçluyu kayırma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ... ve ...'ın kasten insan öldürme suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin haksız tahrik bulunduğuna vesaireye, sanık ... ve müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, sanık ... müdafiinin sübuta, katılanlar vekilinin sanık ...'un tasarlayarak suçu işlediğine, sanık ...'in ve ...'nın tasarlayarak öldürme suçuna yardım ettiklerine, beraat eden sanıklar ... ve ...'in öldürmeye yardım suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca TCK.nun 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan haklardan kendi alt soyları üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, "TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme süresine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, mahkum olan sanıklar yönünden ilgili hüküm fıkrasının, "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c madde fıkrasında yer alan hakları kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan aynı Yasanın 53/3.madde fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde DÜZELTİLEN kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıklar Kadir ve ...'nın tahliye istemlerinin reddine, 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6184, Karar No: 2017/3717, Tarih: 23.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/6184 E.  ,  2017/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 15.09.2003 tarihli iş sözleşmesi düzenlediğini, 23.09.2014 tarihinde davalının işten ayrıldığını, sözleşmede rekabet yasağı hükmüne aykırı davrandığını ileri sürerek 15.000,00 TL tazminatın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iş mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinin 4.7.maddesinde görevden ayrıldıktan sonra davalının uyacağı kurallar belirlenmiş, bunlardan herhangi birine aykırılık halinde tazminat ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı davranılmasında ticaret mahkemeleri görevlidir. Mutlak ticari dava niteliğindeki davada iş mahkemeleri görevli değildir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13857, Karar No: 2014/23107, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13857 E.  ,  2014/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/531-2013/671

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %43'ü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17972, Karar No: 2014/14956, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17972 E.  ,  2014/14956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/57-2013/86

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1384, Karar No: 2023/3381, Tarih: 27.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1384 E.  ,  2023/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın geç tesliminden kaynaklı kira alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava dışı ... ile davalıya vekaleten ... A.Ş. ... ... Bulvarı Şubesi arasında 12.04.2010 tarihinde ... ... İşyerleri ... Toki Projesinde yer alan 2 no.lu bağımsız işyerleri için satış sözleşmesi yapıldığını, dava dışı ...'ın bu sözleşmeden kaynaklanan tüm hak, alacak ve sorumluluklarını 16.02.2012 tarihinde müvekkiline devrettiğini, bu devir ve temlik işleminin davalı tarafından onaylandığını, müvekkilinin tüm yükümlülüklerini düzenli olarak yerine getirdiğini, müvekkilinin satın aldığı davaya konu işyerinin davalı idare tarafından fiilen ve hukuken 12.10.2010 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 13.03.2014 tarihinde teslim edildiğini, müvekkilinin 41 ay boyunca kira bedeli alacağından mahrum olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla belirsiz alacak davası olarak davacının sözleşmeye konu taşınmazın teslim edilmeleri gereken tarihten, teslim edildiği tarihe kadar geçen süreye ilişkin mahrum kalınan kira bedelinden (müspet zararından) şimdilik 10.000,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili 19.03.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle; 10.000,00 TL gösterilen mahrum kalınan kira bedelini harcı tamamlanmak üzere 36.471,36 TL arttırılarak toplamda 46.471,36 TL olarak ve alacağın tamamına ilk dava tarihi olan 17.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının sözleşmeden doğan hakkını dava dışı ... ve ...'a temlik ettiğini, davacının taleplerinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.03.2015 tarihli ve 2015/202 E., 2015/105 K. sayılı ilamıyla; ... Nöbetçi Tüketici Mahkemesinin görevli olduğunun tespitine, Mahkemenin görevsizliğine, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2. Dosyanın gönderildiği ... 3. Tüketici Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2015/301 E., 2015/509 K. sayılı ilamıyla; Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, görevli ve yetkili Mahkemenin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

2. Dosyanın gönderildiği ... 3. Tüketici Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2015/301 E., 2015/509 K. sayılı ilamıyla; Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, görevli ve yetkili Mahkemenin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

3. Olumsuz görev uyuşmazlığı nedeniyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.03.2017 tarihli ve 2017/493 E., 2017/1875 K. sayılı ilamıyla; eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

4. Yargı yeri olarak belirlenen Mahkemenin 10.04.2018 tarihli ve 2017/173 E., 2018/289 K. sayılı ilamıyla; davacı ile davalı arasında akdedilen sözleşmede 30 aylık sürenin temerrüt süresi olduğunun açıkça ifade edildiği, bağımsız bölümün davalıya 12.04.2010 tarihinden itibaren en geç 30 aylık süre sonunda teslim edilmesi gerekirken 13.03.2014 tarihinde teslim edildiği, bu kapsamda usul ve esasa uygun hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporunda 30 aylık sürenin sonunun 12.10.2012 tarihi olduğu ve bu tarihten 13.03.2014 tarihine kadar davacının talep edebileceği ecrimisil miktarının 20.602,10 TL olduğunun belirtildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 20.602,10 TL'nin 10.000,00 TL'si açısından dava tarihinden itibaren, 10.602,10 TL'si açısından ıslah tarihi olan 19.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.09.2020 tarihli ve 2020/4847 E., 2020/5128 K. sayılı ilamıyla; davalının sair ve davacının tüm temyiz itirazları incelenmeksizin dosya içerisinde davacı ile dava dışı ... arasında yapılan 11.02.2015 tarihli devir protokolü başlıklı belgeye göre davacının 12.04.2010 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinden doğan her türlü hakkını dava dışı ...'a devrettiğinin anlaşılmış olduğu, anılan belge altında devredilen hisse yüzdeleri açıklattırılarak, belgenin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararı bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar