muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4889, Karar No: 2015/5134, Tarih: 06.10.2015

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanıkların işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlar hiç tartışılmamış, “Delillerin Tartışılması ve Değerlendirilmesi” bölümünde bir cümle ile “Hukuka aykırı toplanmış delil bulunmadığı” belirtilmiştir. Oysa ki aramanın CMK'na aykırı gerçekleştirilmesi karşısında; suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınıp alınamayacağı, sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığı, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı hususlarının CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda açıkça tartışılması gerekiyordu. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması veya yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g) hali olup, bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanık H.. D..'in cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/27638, Karar No: 2014/36189, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27638 E.  ,  2014/36189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/368-2013/191

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aleyhine başlatılan icra takibine konu senedin işe girerken teminat amaçlı alındığını ve davalı şirkete herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespiti ile davalının alacağın %40'ı oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 15.000,00 USD bedelli senedin, 1.157,27 TL kasa farkı, 300,00 TL temizlik personelinin ödenmeyen maaşı, 9.838,37 TL sayım açığından, davacının ödenmeyen 775,63 TL'lik 9/2008 dönemi ücreti ve 988.74 TL'lik 10/2008 dönemi ücreti mahsup edildiğinde bakiye 9.531,27 TL'lik borç sebebiyle takibe konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Bakırköy 11. İş Mahkemesinin 2008/1196 esas sayılı dosya içeriği ve bu dosyada alınan tanık beyanları birlikte nazara alınarak, takibe konu senedin davacıdan işe girişte alındığı, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmakta olup 15.000,00 USD bedelli senet imzalanmasını gerektirecek bir ilişkinin bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, iş sözleşmesinin feshinin ardından davacı tarafından tazminat ve işçilik alacakları konulu dava açıldıktan sonra davalı işveren tarafından bu senedin icraya konulduğu, yapılan takibin kötü niyetli olduğu, davacının davalıya bu senetten dolayı borçlu bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne ve davalının alacağın %40' ı oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık takip konusu senedin kötüniyetli olarak icraya konulup konulmadığı noktasında toplanmaktadır .

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun takip tarihinde yürürlükte olan 72/5. maddesinde “....Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olamaz.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun takip tarihinde yürürlükte olan 72/5. maddesinde “....Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olamaz.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda; takip konusu senet bakımından davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davacının iş sözleşmesinin, kasadan tam miktar almasına rağmen temizlik görevlisine 300,00 TL eksik ödeme yaptığı ve 02.03.2008-30.03.2008-04.05.2008-08.06.2008 tarihlerinde şirket kasasından H. D. adına 400,00 TL temizlik gideri olarak göstermesine rağmen bu tarihlerde mağaza temizliğinin mağaza personeli tarafından yapıldığı ve herhangi bir ücret alınmadığı gerekçeleriyle feshedildiği, davacı tarafından açılan işçilik alacaklarına ilişkin davada feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davaya konu senedin ise 1.157,27 TL kasa farkı, 300,00 TL temizlik personelinin ödenmeyen maaşı, 9.838,37 TL sayım açığından, davacının ödenmeyen 775,63 TL'lik 9/2008 dönemi ücreti ve 988,74 TL'lik 10/2008 dönemi ücreti mahsup edildiğinde bakiye 9.531,27 TL'lik borç sebebiyle takibe konulduğu ve 300,00 TL'lik eksik ödenen temizlik görevlisi ücreti dışındaki miktarlar fesih sebebi yapılmadığı gibi diğer hususların işçilik alacakları davasında da irdelenmediği anlaşılmakla; işverenin senedi kötüniyetli olarak takibe koyduğundan söz edilemez. Kaldı ki, dosyadaki bir kısım belgelerden sayım ve kasa açıklarının dönem dönem işçi ücretlerinden kesinti yapılarak tahsil edildiği de sabittir. Takip konusu senet bakımından davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi isabetli ise de senedin takibe konulmasında işverenin kötüniyetli olduğundan söz edilemeyeceğinden, kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, 15.000 TL'lik bononun işe girişte alındığını iddia etmiş ve bu iddiasını tanık beyanları ile ispat etmiştir.

Davalı, bononu bir miktarının kasa açığı olduğunu iddia etmiş, bu iddiasına karşılık aynı ay içinde sadece 20 güne sıkıştırılmış 3 tane tutanak tutulduğunu belirtmiş ve bu tutanakları dosyaya ibraz etmiştir. Ayrıca daha önceki tarihlerde davacının temizlik gideri olarak ödediği ücretlerle ilgili tutanaklar da dosyaya ibraz edilmiştir.

Davacı, davalı işverence haklı nedenle işten çıkartılmış, ancak davalı-davacının açtığı alacak davasında haklı feshi ispat edememiş, davacı kıdem ve ihbar tazminatlarını hak etmiştir.

Davacı, davalı işverence haklı nedenle işten çıkartılmış, ancak davalı-davacının açtığı alacak davasında haklı feshi ispat edememiş, davacı kıdem ve ihbar tazminatlarını hak etmiştir.

Davacının imzasını taşıyan bononun, davacıdan işe girerken alındığı anlaşılmış, davalının ise kasa açığı ve diğer açıkları ispat edemediği gözönünde tutulduğunda davalınan karşılıksız senedi kötüniyetli bir şekilde tahsile koyduğu davacı tarafından ispatlanmış olmasına, mahkemece davacı lehine %40 oranında kötüniyet tazminatına hükmetmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak çoğunluk tarafından, kötüniyet tazminatı hak edilemeyeceğine dair düşüncesi kanatımızca gerekçesizdir. Bu nedenle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 22.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2020/15636, Karar No: 2020/20016, Tarih: 23.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15636 E.  ,  2020/20016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ...'nin hazırlık aşamasında alınan 12.11.2015 tarihli beyanında eşi olan sanığın psikolojik rahatsızlığının olduğunu, olay günü eşinin geceleri uyuyamaması nedeniyle ... Hastanesine gittiklerini ve gecesinde de suça konu olayın meydana geldiğini beyan etmesi ve olayın meydana geliş şekli karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gereği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5252, Karar No: 2015/5184, Tarih: 15.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5252 E.  ,  2015/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şirket yetkilisi olan sanığın suça konu çalıntı çeki ciro edip bankaya vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suça konu çeki bankadaki krediye teminat olarak vermediğini, temyiz dilekçesinde suça konu çekin, çek sahibi ... Limited Şirketinden bu şirkete yapılan kauçuk plaka satışı karşılığında 01.09.2005 tarih ve 519440 sıra numaralı fatura ile alındığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle çekin çalındığına ilişkin ihbar sonucunun akıbetinin araştırılması, sanık müdafiince temyiz dilekçesinde belirtilen fatura aslı istenerek gerçek olup olmadığı, çek sahibi ... Limited Şirketi ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasında kauçuk plaka alışverişi olup olmadığı, fatura üzerinde çek sahibi firma çalışanlarının imzalarının bulunup bulunmadığı, suça konu çekin de bu alışveriş kapsamında verilip verilmediği, çeklerin çalındığını belirten firmanın keşide tarihinde başka çek düzenleme yetkilisi olup olmadığının saptanması, bu konularda gerekirse bilirkişi raporu aldırılması; yine, suça konu çekin sanıktan kredi sözleşmesi için teminat amaçlı mı yoksa kredi sözleşmesinden bağımsız salt tahsilat amaçlı mı alındığı, teminat olarak alınmış ise kredi sözleşmesi anında mı yoksa daha önce kredi sözleşmesinden doğan borca karşılık mı alındığı hususlarının bankadan sorulması, bu konuda şirket ve banka kayıtlarının getirtilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23469, Karar No: 2016/6513, Tarih: 21.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/23469 E.  ,  2016/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İncelenen Ulusal Yargı Ağı (UYAP) kayıtlarına göre, 24/03/2014 tarihinde, sanığın temyizinin süre yönünden reddine dair verilen ve sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanmayan ek kararın sanığa tebliğ edilerek, tebellüğ belgeleri ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra, gerektiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte Dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla, dosyanın mahalline iadesinin temini için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1732, Karar No: 2009/289, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/1732 E.  ,  2009/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum kayıtlarına yanlış yazılan baba adının ve adının Nüfus kayıtlarına göre baba adının Basri ve isminin İmman olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine , temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2118, Karar No: 2022/2776, Tarih: 24.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2118 E.  ,  2022/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle, Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2013/1817 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 17/10/2017 tarihli sıra cetvelinde davalıya ilk sırada pay ayrıldığını, oysa davalının alacaklı olduğu ve sıra cetvelinin düzenlendiği icra dosyasında borçlu şirkete yapılan ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğunu, bu nedenle davalının takibinin ve haczinin kesinleşmediğini, dolayısıyla müvekkilinin haczinin daha önceki tarihli olduğunu, müvekkilinden önce sıra cetveline yazılan diğer takip dosyalarında da yapılan hacizlerin müvekkilinin haczinden sonraki tarihli olduğunu, tamamında hacizlerin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle, ödeme emrinin usulüne göre tebliğ edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; borçluya yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu ve Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2013/1817 Esas sayılı dosyasındaki haciz tarihinin davacının alacaklı olduğu dosyadan önce olduğu. davacının sıra cetvelinde kendi alacaklarından önce yer alan 2-3-4-5 sıralarda yer alan alacakların sırasına itiraz etmediği, şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölga Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek: 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür.

(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek: 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, borçlu ...Turizm A.Ş. Şirketine Ticaret Sicili adresleri araştırılarak Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre ödeme emrinin tebliğ edilmesi gerekirken, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebligat yapılması hatalı olmuştur. Mahkemece ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğu ve şikayet olunanın haczinin kesinleşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 30.12.2019 tarih ve 2019/2304 Esas, 2019/2523 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 24.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/197, Karar No: 2017/6030, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/197 E.  ,  2017/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ...mahallesi ... ada 45 sayılı parsel 4.333,42 m2 yüzölçümüyle ve tarla vasfıyla davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davalılar lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 304 ada 45 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile hali arazi vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve taşınmaz tapulama dışı bırakılmış, 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve taşınmaz ... sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalılar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.