muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13589, Karar No: 2014/16105, Tarih: 08.12.2014

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca Kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11397, Karar No: 2015/13188, Tarih: 24.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11397 E.  ,  2015/13188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32306

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/150 (E) ve 2012/631 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 2/4 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10864, Karar No: 2012/18723, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10864 E.  ,  2012/18723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :622-156

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi olup, işverenin ve davalı üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu, ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde; Mahkemece, öncelikle, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içersindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular bilirkişiye bildirilip, olaydaki kusur durumunun buna göre çözümlenmesi istenmelidir. Bundan başka, bu tür davalarda, bilirkişi, ya da, bilirkişi kurulunun, olaydaki, tarafların kusur durumunu saptarken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceğini, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığını ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek gösterilmeli, soyut ifadelerin kullanımı ile yetinilmemelidir.

Davaya konu somut olayda; taşımacılık faaliyetinde bulunan şirket nezdinde TIR şoförü olarak çalışan sigortalı, Irak'a büro malzemesi götürürken, silahlı saldırı sonucu aracın yandığı ve sigortalının öldüğü anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan ve onanarak kesinleşen tazminat dosyasında düzenlenen 14.03.2006 tarihli kusur raporunda; işverenin % 25, kimliği belirsiz 3. kişilerin % 75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Öncelikle, belirtilmelidir ki; 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların Korunması ve Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında ki Kanun uyarınca işveren taşımacılık şirketi, bu iş nedeniyle özel güvenlik teşkilatı kurma yükümlülüğü altında değildir. Sigorta olayının oluş biçimi ve olay yerini de içine alan bölgede bir iç savaş yaşandığı olgusu da dikkate alınarak, her an beklenen saldırılar karşısında emniyet kuvvetlerinin sağlayacağı tedbirlerin dışında, işverenin ne gibi önlemler alabileceği kusur raporunda tartışılmamıştır.

Bu nedenle, davaya konu somut olayda; açıklanan türden somut ve olayla illiyet bağı kurulabilir işverenin ihmali bulunup bulunmadığını değerlendirecek, kazanın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, 506 sayılı Kanunun 26, 4857 sayılı Kanunun 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınması gerekirken, eksik araştırma, inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bununla birlikte, davanın teselsüle dayalı olarak açılmamış olması dikkate alındığında, faili meçhul şahıslara davalının rücu hakkını kullanmasındaki güçlük nedeniyle; hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan masrafların davalı işveren kusur karşılığını oluşturan kısımdan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılması gereği bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir. Somut olayda, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığı ve işbu davaya konu iş kazası nedeniyle bağlanan gelirlerin ikinci satırında bir mahsup işleminin yapılmış olduğu anlaşıldığından, bu madde uygulamasının ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği üzerinde durulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, ayrıca isabetsizdir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9135, Karar No: 2024/1308, Tarih: 28.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9135 E.  ,  2024/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2019/376 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/1046 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın olay tarihinden önce yaklaşık 2 yıl boyunca evinde üretimini yaptığı içkiyi pet şişeler halinde maktule satmak suretiyle verdiği, sanık ve katılan ...'in beyanlarından da anlaşılacağı üzere en son olay tarihinden bir kaç gün evvel mağdur ...'in sanıktan içki almak istemesi üzerine sanık ile katılan ...'in bir adreste buluşarak sanığın aracında bulundurduğu içinde içki bulunan 5 litrelik pet şişeyi 150 TL karşılığında katılan ...'e teslim ettiği, akabinde bir kaç gün sonra sanıktan almış oldukları içkiyi maktul ve maktulün oğulları olan katılanlar ... ve ...'ın içmesi üzerine sabah saatlerinde önce maktulün ve daha sonra katılanların fenalaşarak hastaneye başvurdukları, maktulün metil alkol intoksikasyonu ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, katılanların da ... tehlike geçirecek şekilde zehirlendikleri anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporları, uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi Başkanlığının 18.02.2019 tarihli raporu, ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 27.05.2019 tarihli raporu ve tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani Esas No

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik inceleme ve adil yargılanma hakkının ihlalinin bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın kaçak olarak ürettiği yüksek oranda metil alkol içeren kaçak içkiyi içenlerin ölebileceklerini öngörmesine rağmen sonucu kabullenerek eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiğinden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/1046 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I OY

Dairede incelemesi yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanık hakkındaki eylemin vasıflandırılmasının ne olacağı yolundadır.

Sanık ... kendi evinde imal ettiği alkollü içeceği maktul ve oğluna vermiş olup zehirlenme neticesi maktul arada illiyet bağı olacak şekilde ölmüştür. Yerel mahkeme TCK'nın 81/1, 21/2, 62 nci maddeleri uyarınca ceza tayini etmiş olup bu karara karşı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi esastan red kararı vermiştir.

Sanık ve maktul çok eski arkadaş olup tekel fabrikasından emekli olan sanık zaman zaman bir güzellik merkezi deposundan temin ettiği alkolü kullanmak suretiyle rakı imal etmekte ve bunu arkadaşına vermektedir. İlk ifadeler incelendiğinde maktulün imalat aşamasında kullanılan düdüklü tencereden korkması nedeniyle imalatı masrafa iştirak ederek arkadaşı sanığa yaptırmaktadır. Bu alışveriş, masrafa Esas No : 2022/9135

iştirak ve yaklaşık iki yıldır sanığın maktul tarafa alkol tedariki süregelmektedir. Son olayda maktul GEN MEDİCAL isimli ... yerinden her zaman temin ettiği gibi alkol almış bu defa kendisine etil alkol yerine metil alkol ... ve sanık bu şekilde ürettiği rakıyı beş litrelik pet şişede maktule vermiştir. Ayrıca sanığın tekelden ayrıldıktan sonra yaklaşık beş yıldır bu şekilde rakı ürettiği tartışmasızdır.

Davadaki önemli bir bilgide sanığın aynı üretim aşamasından geçen alkolü kendisininde bizzat kullandığı yolundadır. Nitekim sanık kendisine yaptığı rakıda da son temin ettiği metil alkolü kullanmıştır.

Taraflar arasındaki ilişki sanığın ... süredir aynı metodla alkol üretiyor olması son zamanlarda alkolü GEN MEDİCAL'den (hep aynı yerden) alıyor olması ticari bir amaçla seri bir üretim yapılmaması dikkate alındığında sanığın eyleminin olası kastla adam öldürme değil ve fakat TCK'nın 22/3 üncü maddesinin uygulanarak vasfın ve cezanın belirlenmesi gerektiğinden bahisle sayın çoğunluğun Onama yolundaki kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3806, Karar No: 2018/3875, Tarih: 23.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3806 E.  ,  2018/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 16.04.2013, 10.09.2013 tarihli duruşma tutanakları ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14011, Karar No: 2011/13237, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14011 E.  ,  2011/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1712, Karar No: 2021/11568, Tarih: 17.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1712 E.  ,  2021/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; maliki bulunduğu taşınmazın bir kısmının kamulaştırılması konusunda davalı ile imzaladığı protokolün 4. maddesinin; "Yola dahil edilerek kullanılması planlanan bu alandan dolayı mal sahibine ait tesisin iç yolu daralacağından daraltılan yola ait bu duvar yıkılarak, mal sahibinin belirlediği sınıra rektörlük tarafından yeni bir duvar yaptırılacaktır. Yaptırılan bu duvara karşılık mal sahibi, herhangi bir ödeme mükellefiyetine girmeyecektir." hükmünü içerdiğini, ancak davalının protokoldeki duvar yaptırma edimini yerine getirmemesi nedeniyle 47.200 TL bedel karşılığında duvar yaptırdığını, gönderdiği ihtara rağmen duvar bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 47.200 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; protokolden kaynaklanan yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen hüküm, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 31/01/2018 tarihli ve 2015/39757 Esas 2018/1043 Karar sayılı kararıyla; “...Mahkemece, tarafları bağlayıcı nitelikteki ve taraflar arasında imzalanan davaya konu protokolün duvar yapımı ile ilgili maddesine ve geneline yanlış anlam ve yorum getirerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. O halde mahkemece, açıklanan hususlar doğrultusunda, protokolün değerlendirilmesi ve buna göre araştırma yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13 üncü maddesinin (j) fıkrasına göre; Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 3708 sayılı Kanun ile değişik 56/b maddesi; “Üniversiteler ve ileri teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” hükmünü içermektedir.