muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10735, Karar No: 2012/16299, Tarih: 03.10.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1923, Karar No: 2018/2027, Tarih: 26.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1923 E.  ,  2018/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... Tekstil Deri isimli şirketin yetkilisi olan sanık ...’nin katılandan almış olduğu tekstil ürünlerine karşılık suça konu 8.500 TL bedelli çeki verdiği, ancak çift imza ile keşide edilmesi gereken çeki tek imza ile imzalayarak katılana verdiği, daha sonra çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılanın beyanı, sanık savunması ile dosya kapsamından mahkemece sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5606, Karar No: 2021/9118, Tarih: 06.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5606 E.  ,  2021/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Mümkün Olmaması Halinde

Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3 üncü maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1 inci madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyanın yapılan incelemesinde, davacı erkeğin kısıtlanmasına karar verildiği, vasi olarak atanan ... tarafından vesayet makamından bu davaya ilişkin husumete izin kararı alındığına dair dosya kapsamında bir bilgi ve belge olmadığı anlaşılmakla, vasi tarafından bu dava yönünden vesayet makamından husumete izin kararı alınmış ise eklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.06.12.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3549, Karar No: 2017/16649, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3549 E.  ,  2017/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/995, Karar No: 2008/3240, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/995 E.  ,  2008/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.11.2005 gün 2005/10340E-14458K. bozma kararında özetle: "Mahkemece yeniden yapılacak keşifte, 1940’lı yıllarda yapılan orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve krokiler, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, amanejman haritası orman bilirkişi kurulu ve ... bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmazla birlikte ... araziye de uygulanarak taşınmazların ilk orman tahdidinin dışında kaldığının belirlenmesi halinde, yukarıda değinilen belgeler ... ve orman bilirkişiler eliyle uygulanarak taşınmazların öncesinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, dava konusu Osmansin Köyü 138 ada 3 parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 1940 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılmış ve kesinleşmiş, daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 1979 yılında aplikasyon ve 2. madde uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4356, Karar No: 2018/9816, Tarih: 04.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4356 E.  ,  2018/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan; mahkumiyet

A) Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline İADESİNE,

B) Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ve katılanın vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1. Doktor olan sanık ...’ın içeriği itibarıyla sahte reçete düzenlediği, ... Optik isimli iş yerinin sahipleri olan diğer sanıklar ... ve ...’nın da doktor olan sanığı azmettirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sahteliği kabul edilen reçetelerin asıllarının getirtilip sanık ...’e gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde, reçetelerdeki yazı ve imzaların sanık ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; adlarına reçete düzenlenen hastalar veya yakınları tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu reçetelerin muayene sonucu düzenlenip düzenlenmediğinin, reçete tarihi itibarıyla hangi hastane veya poliklinikte kime muayene olduklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, reçete muhteviyatındaki gözlüklerin .... Optik’ten eksiksiz olarak alınıp alınmadığının, reçetelerin arkasındaki imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; gerekirse tanıklar ile sanık ...’in yüzleştirilmesi ve reçetelerin arkasındaki imzaların tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Kabule göre; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5223, Karar No: 2018/444, Tarih: 18.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5223 E.  ,  2018/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 271 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davalı ... tarafından Kuran kursu bahçesi olarak kullanıldığını ileri sürerek, 10.561.-TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiş, yargılama aşamasında 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesi uyarınca davayı Diyanet İşleri Başkanlığı'nı temsilen ... İlçe Müftülüğü'ne yöneltmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tamamının ... Vakfına ait olduğunu Vakıflar Genel Müdürlüğünün kendi payı bulunmayıp mazbut ... Vakfına ait taşınmaz olduğu, uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre çözümlenmesi vakıflar yönünden mümkün olmadığı, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı Zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün değil onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (Hukuk Genel Kurulu'nun 23.08.2008 tarih 2008/3-10 Esas 2008/32 Karar sayılı kararı )

Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 12.01.2015 gün, 2014/19348 Esas, 2015/100 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3.130,00 m2 yüz ölçümlü kargir kahve, üç dükkan ve çeşme nitelikli 271 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapuda... Vakfı adına kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmazın 126,00 m2'lik kısmının davalı tarafından Diyanet İşleri Başkanlığı ... Müftülüğü ... Camii Kız Kur'an Kursu binası ve bahçesi olarak kullanıldığı sabittir.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyetin taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyetin taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Somut olayda, dava konusu yerin ... Camii Kız Kuran Kursu'na tahsis edilmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan 633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığının Kuruluş ve Görevleri hakkındaki kanuna göre de cami ve mescitlerin Diyanet İşleri Başkanlığınca yönetilmesinden maksat sadece din hizmetlerinin düzenli şekilde yürütülmesine ilişkin bir takım mali ve idari tedbirlerin alınması olup mülkiyet hakkı kapsamında düşünülebilecek herhangi bir unsur içermemektedir. (YHGK 3.2.2010 gün 2010/4-4-56 sayılı kararı)

Hal böyle olunca; belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/856, Karar No: 2001/4936, Tarih: 27.03.2001

9. Hukuk Dairesi 2001/856 E., 2001/4936 K.

**9. Hukuk Dairesi 2001/856 E., 2001/4936 K.**

**- GRUP TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİNDEN FAYDALANMA**- 2822 S. TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ, GREV VE LOKAVT KANUNU [ Madde 6 ]

- 2822 S. TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ, GREV VE LOKAVT KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ücret farkı, ikramiye ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı K... Takım San. AŞ. ve davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının temyizine gelince;

a) Davalıya ait işyerinde çalışan 27 işçinin birlikte açmış oldukları bu davada, toplu iş sözleşmesinde öngörülen zammın eksik uygulandığından sözedilerek ücret, ikramiye ve fazla mesai fark alacakları talep edilmiştir. Mahkemece, gurup toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinde %21 oranında ücret artışı öngörüldüğü hususu gerekçe gösterilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, iş yerinde birisi işyeri düzeyinde imzalanarak yürürlüğe giren, diğeri gurup toplu iş sözleşmesi olmak üzere iki ayrı toplu iş sözleşmesi mevcuttur. Her iki toplu iş sözleşmesinin yürürlük ve imza tarihleri aynıdır. İşyeri toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinde %11 olarak öngörülen ücret zammı gurup toplu iş sözleşmesinde %21 olarak öngörülmüştür. Ne var ki, gurup toplu iş sözleşmesinin 36/A maddesinde sözleşmenin eki mahiyetindeki "iş gruplandırması ve ücret zammı yönetmeliği"nin uygulandığı işyerlerinde çalışanlara bu zammın yapılacağı öngörülmüştür. Davacıların çalıştığı Tekirdağ işyerinin Ek Liste A'da yeralmadığı dolayısıyla anılan yönetmeliğin uygulama alanının dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Böyle olunca anılan gurup toplu iş sözleşmesinin 36/A. maddesinden yararlanması olanağı bulunmamaktadır.

Gurup Toplu İş Sözleşmesinin 36/B, maddesinde ise, yönetmeliğin uygulama alanı dışında kalan ve Ek Liste B'de yeralan işyerlerinde de aynı oranda zam yapılacağını öngörmüş olmakla birlikte, davacıların çalıştığı işyeri bu listede de yeralamamaktadır. Dolayısıyla gurup toplu iş sözleşmesinin ücret artışlarını düzenleyen 36. maddesinin davacı işçilere uygulanması olanağı yoktur.

Öte yandan işyeri toplu iş sözleşmesinin kapsamında Tekirdağ işyeri yeralmakta olup anılan sözleşmede ücret artış oranı %11 olarak öngörülmüştür. Davalı işverenin uygulaması da bu doğrultudadır. Dolayısıyla davacıların gurup toplu iş sözleşmesinin anılan maddesinden yararlanma istekleri ile açmış oldukları bu davada taleplerin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Öte yandan işyeri toplu iş sözleşmesinin kapsamında Tekirdağ işyeri yeralmakta olup anılan sözleşmede ücret artış oranı %11 olarak öngörülmüştür. Davalı işverenin uygulaması da bu doğrultudadır. Dolayısıyla davacıların gurup toplu iş sözleşmesinin anılan maddesinden yararlanma istekleri ile açmış oldukları bu davada taleplerin reddi yerine kabulü hatalıdır.

b) Birlikte dava açan çok sayıda işçinin üç yıldan daha uzun bir dönem için isteklerde bulunulduğu, ücretlerin zaman zaman değiştiği ve herbir işçinin ücretinin farklılık gösterdiği dikkate alındığında incelemenin sağlıklı bir biçimde yapılabilmesi için davaların ayrılmasına karar verilmesi gerektiğinden bu husus da bozma sebebi sayılmamıştır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.3.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18258, Karar No: 2019/1923, Tarih: 22.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/18258 E.  ,  2019/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceği öngörülmüş olup, belirtilen tipik hareketleri içermeyen fiiller bu suçu oluşturmayacaktır. Tüm dosya kapsamından, sanıkların cezaevi idaresine karşı protesto amacı ile avluya çıkıp, görevli memurlarca kovuşa alınmaya çalıştıkları esnada el ele tutuşup, kovuşa girmemek için kendilerini yere atmak şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların kendilerine karşı her hangi bir müdahalelerinin olmadığına ilişkin müşteki anlatımları ve 2. Müdüre hitaben söylenen ''..., sen ve memurların kendinize dikkat edin, bu işin dışarısı da var'' şeklinde ki tehdit eylemini sadece hakkında kamu davası açılmayan hükümlü ... 'un gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suçun öğesi olan cebir ve tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak ortaya koyulmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.