muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1703, Karar No: 2018/5632, Tarih: 04.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1703 E.  ,  2018/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının ...lan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 19. İcra Müdürlüğünün 2014/15397 Esas sayılı dosyası ile ... ve ... Bankası A.Ş. tarafından borçlu aleyhinde icra takibi ...ldığını, kesinleşen takip neticesinde borçlunun taşınmazına 02.03.2015 tarihinde haciz konulduğunu, söz konusu icra takibine konu alacağın alacaklı ... ve ... Bankası A.Ş. tarafından müvekkili ... Varlık Yönetim A.Ş'ye temlik edildiğini, müvekkili şirket ile ... Varlık Yönetim A.Ş'nin ... Varlık Yönetim A.Ş. çatısı altına birleştiğini, borçlu adına kayıtlı taşınmazın 22.06.2015 tarihinde satıldığını, ihalenin kesinleştiğini, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/4862 Esas sayılı dosyasından 16.09.2015 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, şikayet olunan ... Varlık A.Ş'nin icra dosyasında geçerliliği koruyan bir haczin mevcut olmadığını, bu dosyaya pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Varlık A.Ş vekili, müvekkilinin icra dosyasındaki haczinin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer şikayet olunan davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; sıra cetvelinde 1. sırada yer alan icra dosyasında taşınmaza 06.11.2009 tarihinde haciz konulmuş olup bu dosyanın alacaklı vekili tarafından 22.08.2011 tarihinde satış talebinde bulunulduğu, icra müdürlüğünün aynı gün 1.000,00 TL satış masrafı alınmasına karar verdiği, satış masrafı olarak takdir edilen 1.000,00 TL avansın 28.11.2011 tarihinde icra dosyasına yatırıldığı, süresi içinde satış talebinde bulunulup takdir edilen satış avansı da yatırılmış olduğundan sıra cetvelinde 1. sırada yer alan icra dosyasının haczinin düşmediği, bu nedenle şikayete konu sıra cetvelininde usul ve yasalara uygun bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve sıra cetvelinde 1. sırada bulunan ... Varlık A.Ş'nin satış avansının 24.08.2011 tarihinde yatırılmış olmasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi Kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınarak hazineye kaydına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1157, Karar No: 2013/18125, Tarih: 18.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1157 E.  ,  2013/18125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...'nun gelmiş olmasıyla diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, Rekabet Kurulu'nun 12.03.2009 tarihinde kendi internet sayfasında yapmış olduğu duyuruya istinaden müvekkili lehine davalı tarafından tesis edilen intifa hakkının 18.09.2010 tarihi itibariyle sona erdiğini, bu bağlamda müvekkilinin intifa hakkının terkini için yaptığı masrafların Harçlar Kanunu'nun 58. maddesi gereği terkin işlemi davalı taşınmaz malikinin lehine bir işlem olduğundan müvekkiline iadesinin gerektiğini ileri sürerek müvekkili şirket tarafından ödenen toplam 16.503,57 TL. terkin harcının sarf tarihinden itibaren avans faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edildiği halde davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılarak beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve dosya kapsamına göre taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi ve buna bağlı olarak tesis edilen intifa hakkı ayakta olup, Borçlar Yasasında getirilen sözleşme serbestisi genel ilkesi, Rekabet Kurulu'nun ilgili bildirisinde de sözleşmelerin geçersiz hale geldiğine ilişkin düzenlemenin yer almaması, dava tarihi itibariyle sebepsiz iktisap oluşturacak şekilde edimler arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulduğundan bahsedilemeyeceği, hem intifa hakkının hem sözleşmenin ayakta olması ve 2012 yılına kadar devam ediyor olması 2012 yılından sonra intifanın terkininin gündeme gelmesi davacının 2012 yılından sonra ileri süreceği bir hususu bugünden ileri sürmesi, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde faaliyetine halen devam ediyor olması davacının mal varlığında bir azalma-fakirleşmeden bugün için söz edilebilme imkanı bulunmaması hususları gözönüne alındığında, davacının dava tarihi itibariyle bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gibi dava şartı bakımından erken açıldığı anlaşılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya ait taşınmaz üzerinde davacı lehine tesis edilen intifa hakkının davacı tarafından tapudan terkin edilmesi nedeniyle ödenen terkin harcının Harçlar Kanunu'nun 58/f maddesi gereği davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Dava, davalıya ait taşınmaz üzerinde davacı lehine tesis edilen intifa hakkının davacı tarafından tapudan terkin edilmesi nedeniyle ödenen terkin harcının Harçlar Kanunu'nun 58/f maddesi gereği davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Dava konusu davalıya ait taşınmaz üzerinde 02.12.1999 tarihinde davacı şirket lehine 16 yıl süre ile intifa hakkı tesis edildiği, 28.09.2010 tarihinde davacı şirket tarafından belediye borç bedeli 1.690,83 TL., terkin işlem harcı 14.677,74 TL. Ve döner sermaye harcı 135,00 TL.olmak üzere toplam 16.503,57 TL.nin ödenerek taşınmazdaki davacı lehine tesis edilmiş olan intifa hakkının terkin edildiği dosya kapsamıyla sabittir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 58/f maddesi uyarınca intifa terkin harcının mükellefi, lehine terkin işlemi yapılan taşınmaz malikidir. Terkin harcı ve ilgili masrafların davalı taşınmaz maliki nam ve hesabına davacı şirket tarafından ödendiği anlaşıldığından, anılan Yasa maddesi uyarınca davanın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990,00 TL. Duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15930, Karar No: 2008/16077, Tarih: 06.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/15930 E.  ,  2008/16077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının kalp hastası olduğu için çalışamadığını ve kaymakamlıktan aldığı yardımla geçinmeye çalıştığını belirterek davalı babanın aylık 400 YTL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kızı olan davacının eşinden ayrıldıktan sonra ortadan kaybolduğunu, bir süre sonra başka bir erkekle yaşadığını öğrendiklerini, davacının kendi yanında yaşamasını istediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, gayri resmi evli olması nedeniyle davalı babası ile birlikte yaşamayı kabul etmeyen ve kaymakamlıktan aldığı yardımlarla kira ve gıda giderlerini karşılayan davacının yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı TMK’ nun 364/1 maddesi uyarınca herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ile altsoyuna nafaka vermekle yükümlüdür.

Bu nafaka, yardım edilmediği takdirde, zarurete düşecekleri muhakkak olan bu kimseler arasında karşılıklı bir dayanışma borcunu içerir. Nitekim davacı kalp hastası olduğunu ileri sürmekte olup ihtiyaçlarını aşevi karşılamakta ve mal varlığı yoktur. Yoksulluğa düşmüştür.

Somut olayda; davacının yoksulluğa düştüğü ve ... isimli şahısla gayri resmi birliktelik yaşadığı sabittir. O halde, resmen evli olmayan dava dışı eşe yasal yükümlülük getirilemeyeceği ve yardım nafakası için istemde bulunan davacının davalı babası ile yaşamaya zorlanamayacağı takdir edilecek bir miktar nafakanın bu kimseler arasında karşılıklı bir dayanışma borcunu içerdiği, kaldı ki kalp hastalığı olup ihtiyaçalarını aşevinin karşıladığı dikkate alınmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19703, Karar No: 2014/126, Tarih: 13.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19703 E.  ,  2014/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR :

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı..'in paydaşı olduğu dava konusu 568 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parseller ile 413, 421, 427, 723, 538, 303, 518, 540, 80, 62, 15 ve 499 ada 100 ve 76 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında malikin Hacı Mehmet olan baba adının sehven Hacı olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar..'in kendilerinin de miras bırakanı olduğunu ve baba adının tapu kayıtlarında eksik yazıldığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu 499 ada 100 ve 76 parseller ile 538, 303, 519 ve 540 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında malikin baba adının Hacı Mehmet olduğu gerekçesiyle bu taşınmazlar bakımından davanın reddine, dava konusu edilen diğer taşınmazlar yönünden ise iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9189, Karar No: 2015/10323, Tarih: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9189 E.  ,  2015/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2015(Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1989, Karar No: 2018/5658, Tarih: 05.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1989 E.  ,  2018/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2014/2540 sayılı dosyasında borçlu ... Gıda'mn 3. şahıs nezdindeki alacağının haczedilerek sıra cetveli düzenlendiğini ve paranın 1 ve 2. sırada gösterilen alacaklılar arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, müvekkilinin ise sıra cetvelinde 9. sırada yer aldığını, müvekkilinin borçlu ... Gıda aleyhine başlattığı kambiyo senetlerine mahsus takipte ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiğini, borçlunun ödeme emrine itiraz etmemesi halinde ihtiyati haczin kendiliğinden icrai hacze dönüşeceğini, ödeme süresinin beklenmesine gerek olmadığını, sıra cetvelinde 1. sırada yer alan davalı şirketin ise borçlu ... Gıda hakkındaki ilamsız takibinin 09.12.2014 tarihinde borçluya tebliğ edildiğini, 7 günlük itiraz ve ödeme süresinin geçmesiyle ihtiyati haczin de 17.12.2014 tarihinde kesinleştiğini, takiplerin kesinleşme tarihine göre 2. sıradaki alacaklının alacağını aldıktan sonra kalan miktarın müvekkile verilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, kambiyo senetlerine mahsus takiplerde ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmesi için 10 günlük ödeme süresinin dolması gerekeceğini, şikayetçinin alacaklı olduğu takipte ödeme emri borçlu şirkete 08.12.2014 tarihinde tebliğ edildiğinden, takibin 19.12.2014 tarihinde kesin hacze dönüştüğünü savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların borçlu aleyhine ihtiyati haciz uyguladıkları, bilahare davalı şirketin borçlu aleyhine başlattığı ilamsız takipte ödeme emrinin 09.12.2014 tarihinde borçluya tebliğ edildiği ve 7 günlük ödeme ve itiraz süresi geçtikten sonra ihtiyati haczin 17.12.2014 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, davacı şirketin ise borçlu aleyhine başlattığı kambiyo senetlerine mahsus takipte ödeme emrinin 08.12.2014 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, 10 günlük ödeme süresinin dolması ile ihtiyati haczin 19.12.2014 tarihinde kesin hacze düştüğü, bu nedenle sıra cetvelinin düzenlenmesinde hata olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13793, Karar No: 2012/20444, Tarih: 21.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/13793 E.  ,  2012/20444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 20.10.2009 günü tefhim edilen hükmü bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 25.12.2009 günü sanık velisi temyiz ettiğinden, temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12504, Karar No: 2015/9827, Tarih: 15.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12504 E.  ,  2015/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/233-2014/80

Davacı A.. B.. vekili Avukat Erdem tarafından, davalılar M.. Y.. ve diğeri aleyhine 06/02/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. P.. vekili Avukat Gürkan tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. P.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı S.. P.. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan M.. Y..'nın 13/10/2012 tarihli "H. H." adlı gazetede yayımlanan "Ya Devlet Başa Ya Kuzgun Leşe" başlıklı yazısında müvekkili aleyhine gerçeğe aykırı birçok isnatta bulunduğunu ve hakaret içerikli yorumlarıyla müvekkilinin haysiyet ve itibarını zedelediğini, davalı S.. P..'nun mezkur gazetenin imtiyaz sahibi olduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, yayın içeriği, yayın sayısının fazlalığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, yayın içeriği, yayın sayısının fazlalığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalı S.. P.. yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18405, Karar No: 2013/1823, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18405 E.  ,  2013/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılan ...’in müdür olarak çalıştığı yeni açılan işletmeye giderek elindeki paraları da gösterip komşu dükkanda çalıştığını bozuk paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, katılan ...’nün sanığın yanına bir garsonu da vererek parayı alması için muhasebe müdürüne gönderdiği, 1500 TL parayı alarak bütünletmek için garson ile birlikte yan taraftaki işyerine giren sanığın kalabalıktan istifade edip kaçtığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25376, Karar No: 2015/1018, Tarih: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25376 E.  ,  2015/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

sliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

.. ile .. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.05.2013 gün ve 1294/858 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı .. ve davalı .. taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı .., ortak murisin ölümünden sonra tarla vasfındaki taşınmazlar mirasçılar arasında paylaşıma tabi tutulmuşken arsa vasfındaki taşınmazların paylaşılmadığını, murisin sağlığında davalılardan ...'e devrettiği 1987 parsele ilişkin davalılardan... ve ... tarafından açılan davanın kabul edilmesine rağmen kendisi tarafından açılan davanın reddedildiğini açıklayarak 1947 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaliyle 2.400 m2'lik kısımının adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., mirasçılar arasında gayri resmi bir paylaşım yapıldığını ve dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve anneleri...nin ikamet ettiği evin ölünceye kadar ...ye ait olması ve ölümünden sonra ise bütün mirasçıların kullanımında bulunması şartıyla açılan davayı kabul ettiğini bildirmiş, diğer davalılar ise açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan.... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve yargılama aşamasındaki beyanlara göre dava TMK'nun 676 maddesinde düzenlenen miras taksim sözleşmesine dayanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz 20.06.1978 tarihinde tapulama çalışmaları sonucunda ortak miras bırakan ... adına tescil edilmiş olup, ... 30.05.2008 tarihinde vefat etmiştir. TMK'nun 676. maddesine göre, miras taksim sözleşmesinin terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde de yapılabilmesi mümkün olup taşınmazın tapulu yerlerden olması halinde taksim sözleşmesinin geçerliliği bütün mirasçıların iştiraki ile yazılı olarak düzenlenmesine bağlıdır. Somut olayda davacının iddiasına dayanak oluşturan tarihsiz taksim sözleşmesinde mirasçılardan ... yer almadığından usulüne uygun bir taksimden bahsedilemez.

.