muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2379, Karar No: 2021/7034, Tarih: 16.04.2021

dair infaz hâkimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddine karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca öngörülen kanun yolunun şikâyet yolu olduğu gibi anılan Kanunun 6/3. maddesi gereğince infaz hâkimliğinin şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar vereceği hüküm altına alınıp yine anılan Kanunun 6/5. maddesi gereğince infaz hakimliği kararlarına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebileceği öngörüldüğünden, infaz hâkimliğince yalnızca şikâyetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, şikâyetin reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi belirtilen yasal düzenlemelere aykırı olduğundan merciince bu yönden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2019/1128 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/03/2020 gün ve 94660652-105-71-252-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2019/1128 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32753, Karar No: 2014/26767, Tarih: 16.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32753 E.  ,  2014/26767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2007/844-2012/294

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, bakiye süre ücreti, manevi tazminat ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, bakiye süre ücreti , manevi tazminat ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Dosyanın içeriğinde davacının namevi tazminat talebi hakkında mahkemece bir karar verilmediği , karar gerekçesinde açıkça olmasa da manevi tazminat iddiasına ilişkin olarak bir gerekçe oluşturulduğu ancak açık bir hüküm kurulmadığı, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine denilerek karar verildiği görülmüştür.

HMK 297/2. maddesi uyarınca mahkeme kararları açık , şüpheden uzak ve tereddüte yer vermeyecek şekilde olmalıdır. Mahkeme kararındaki “davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine” hükmü , hüküm altına alınan kalemlerdeki fazla taleplerin reddi sonucunu doğuracak niteliktedir. Bu nedenle mahkemece , sübut bulmadığı gerekçelendirilen manevi tazminat talebine yönelik açık bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09 .2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2433, Karar No: 2019/11974, Tarih: 16.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/2433 E.  ,  2019/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaalı işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.12.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalının kardeşinin eşi olduğunu, babasının 19.6.2006 tarihinde vefat ettiğini, 18.12.2002 tarihinde babaları üzerine kayıtlı ticari araç ve plakasının noterde yaptığı satış sözleşmesi ile davalı üzerine satmış gibi gösterdiğini oysa asıl amacın kendisini mirastan mahrum etmek olduğunu, gerçek amacın davalı ve eşine bağış niteliğinde olduğunu bildirerek muvazaalı satış işlemi ve devrin iptalini, aracın ve plakanın payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde muvazaanın tesbiti ile araç ve plaka bedelinin tesbiti ile miras payının ve beş yıllık kullanma bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 18.02.2016 tarih 2015/6693 Esas 2016/4902 Karar sayılı ilamı ile dava konusu araç ve ticari plakanın menkul hükmünde olduğu ancak trafikte kayıtlı araçların tescili ve el değiştirmesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca özel sicile yazılması ve trafik müdürlükleri ile noterde düzenlenen sözleşmeler ile resmi olarak el değiştirebilecekleri öngörüldüğünden, davacının muvazaa iddiasının TBK'nun 19. maddesi kapsamında genel hükümlere göre incelenip değerlendirilmesi gerektğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, muris muvazaasına ilişkin 01/04/1947 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı taşınmazlara ilişkin olup, dava konusu araç satışına uygulanması mümkün olmadığı, davacı tarafın dava konusu devir işleminin muvazaalı olduğunu beyan ettiği fakat devir tarihi ya da öncesinde işlemde bulunandan bir alacağı olduğunu ve dava konusu devir işleminin bu alacağın ödenmesinin önlenmesi amacıyla yapıldığını kanıtlayamadığı, ayrıca dinlenen davacı tanığı ... taksi bedelini murisin ödediğini beyan etmiş ise de o tarihte 6-7 yaşlarında olduğu, hayatın olağan akışına göre görgüye dayalı bilgisinin olamayacağı, diğer davacı tanığının yapılan satışın ne şekilde olduğunu, neden böyle bir satış işlemi yapıldığını bilmediğini beyan ettiği, davalı tanık beyanları ile de, davalının eşinin başka bir taksi plakası olduğu ve bu nedenle yasak olduğu için ihaleye giremediği, onun adına murisin ihaleye girdiği, murisin aracın alımına bir katkı sağlamadığı, yalnızca ihaleye girdiği, bedelin davalının eşi tarafından ödendiği, ihalede aracın 3-4 sene devredilemeyeceği şartı olduğundan aracın belli bir süre muris üzerinde kaldığının beyan edildiği, davacı tarafça muvazaa iddiasının ve devir tarihi ya da öncesinde işlemde bulunandan bir alacağı olduğunun ve dava konusu devir işleminin bu alacağın ödenmesinin önlenmesi amacıyla yapıldığının kanıtlanamadığı ve ecrimisil talebi yönünden davanın atiye terk edildiğinden, ecrimisil talebi yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, muvazaa nedeniyle iptal ve tescil istemi yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8375, Karar No: 2012/1453, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8375 E.  ,  2012/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 22/04/1997-27/03/2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6195, Karar No: 2009/11370, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6195 E.  ,  2009/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıların anneannesi Hüsniye'nin nüfus kütüğünde ... olan anne adının ... ve ..., ... ile ...'in de kardeşleri olduğunun tespiti ile nüfus kaydının buna göre düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bir kısım dahili davalı vekili Av.... mahkeme kararını, (temyize karşı cevaplarımızın sunulması şeklinde) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz Zdefterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harçların alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harçlarının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harçlar da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harçların da alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harçları alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harçların süresinde tamamlanmasından,

2-Kararı ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına temyiz eden Av....'nın varsa vekaletnamelerinin dosyaya konulmasından,

3-..., ..., ..., ... ve ...'a mahkemenin gerekçeli kararının usulüne uygun tebliğ edilmediği görülmüştür. Adı geçenlere mahkeme kararının Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2015/3339, Tarih: 29.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5976 E.  ,  2015/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2009 tarih, 2009/644 Esas- 2009/1169 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararı, 765 sayılı TCK'nın 492/2. maddesi uyarınca elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olup, bu maddenin 5237 sayılı TCK'da karşılığı olan 142/2-f maddesinin 05.07.2012 tarihinde yürülüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılıp aynı Kanun'un 83. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesinin 3. fıkrası olarak yeniden düzenlenerek karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu, aynı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca ise “Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar” hükmü ve sanığın elektrik hırsızlığı suçundan yapılan yargılama sırasında elektrik idaresinin tahakkuk ettirdiği cezayı 24.10.2007 tarihinde ödediğinin anlaşılması birlikte dikkate alınarak, her ne kadar başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında sözkonusu kayıt esas alınmak suretiyle “sanık hakkında daha önce suç işlemeden dolayı hüküm verildiği, bu yönden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın süreye riayet etmeyip yeniden suç işlediği ve pişmanlık göstermediği anlaşılmış olmakla bu kez verilen hapis cezası yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da tecili halinde bir daha suç işlemeyeceği kanati mahkememize gelmediğinden” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de 6352 sayılı Kanun'un yukarıda bahsedilen ilgili maddeleri uyarınca sanığın sabıkası yeniden değerlendirilerek erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususlarının yeniden tartışılması gereği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18893, Karar No: 2024/15431, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18893 E.  ,  2024/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/265 E., 2015/265 K.

SUÇLAR :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2. Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 209/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e hükmü gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.04.2015 sorgu tarihi olduğu, bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı süresi nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8325, Karar No: 2012/16228, Tarih: 13.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8325 E.  ,  2012/16228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4936, Karar No: 2014/11116, Tarih: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4936 E.  ,  2014/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nin, babası olan diğer sanık ...'ye ait çek defterinden ... Ziraat Bankası Şubesi'nin sekizer bin TL bedelli 0129752 seri nolu 30/07/2009 keşide tarihli, ... seri nolu 30/08/2009 keşide tarihli, 0129750 seri nolu 30/09/2009 keşide tarihli çekleri, sanık ...'nin rızası ve yönlendirmesi ile fikir ve eylem birlikteliği dahilinde hareket ettikleri sanık ...'e, “...” adına düzenleyerek verdiği, ileri tarihli çekleri sanık ...'in 2008 yılı Eylül ayında Kayseri ... sitesinde faaliyet gösteren ... Mobilya Tekstil Orman Ürünleri Plastik Sanayi ve Tic. Ltd. Şirketinin sahibi mağdur ...'a kendisini “...'nin ortağı” olarak tanıtıp verdiği ve karşılığında çek bedelleri kadar mobilya hammaddesi (sunta, suntalem) aldıkları, ... Ltd. Şti.'nin de bu çekleri katılan ...'ne devrettiği, katılan şirketin bu çekleri bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının anlaşıldığı, sanık ...'nin savunmasında; imzanın kendisine ait olmadığını, çeklerin çalındığını belirttiği, ancak katılan şirket tarafından yapılan icra takibine herhangi bir imza itirazında bulunmadığı gibi Ziraat Bahkası Boğazlıyan Şubesi tarafından verilen 14.08.2012 günlü yazı cevabına göre, sanık ...’nin, babası olan sanık ... adına 28.06.2007 günlü talimat gereğince, her türlü bankacılık işlerini yapmaya yetkili olduğu, sanık ...'in ise keşide imzasının kendisine ait olduğunu bu çekleri hatır çeki olarak sanık ...'ye verdiğini; ancak ... ödeme yapmayınca çeklerin karşılığını bulunduramadığını, ... çekleri ... Ltd. Şti.'ye verdiğini kendisinden öğrendiğini

açıkladığı olayda; katılan şirketin üçüncü ciranta olması ve sanıklarla doğrudan çek karşılığı bir alış verişe muhatap olmadığı da gözetilerek;

Sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi şirketin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.