muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4235, Karar No: 2018/11777, Tarih: 28.05.2018

G) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili ile davalı ... vekili süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri, sendika üyeliklerini sürdürmeleri veya üyelikten çekilmeleri gibi şartlara bağlanamayacağı hükme bağlanmıştır. Yine, işçiler arasında çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından ayrım yapılamayacağı da yasada öngörülmüştür. Sendikal faaliyetlere katılma da güvence altına alınmıştır. Sözü edilen hükümlerden “fesih dışında” olanlara aykırılık halinde işçinin bir yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminata tabi olduğu Yasada açıklanmıştır. Anayasa Mahkemesi’nin 22.10.2014 tarihli oturumunda verilen 2013/1 E sayılı kararında, maddede yer alan “…fesih dışında…” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline, yürürlüğün durdurulması isteminin koşulları oluşmadığından talebinin reddine karar verilmiştir.

Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine dair dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21'inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. İşçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez.

İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası ile açılacak davada, feshin nedenini ispat yükümlülüğü işverene aittir. Feshin işverenin ileri sürdüğü nedene dayanmadığını iddia eden işçi, feshin sendikal nedene dayandığını ispatla yükümlüdür.

Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlüdür.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin 2016 yılı Temmuz ayı ücretinin Ağustos ayı sonunda halen ödenmemesi nedeniyle yapılan iş bırakma eylemine katılması ve davalı işverenliğin sendikaya üye işçilerin iş akitlerini feshetmesi ile sonuçlanan olayda, ilk derece mahkemesince ve İstinaf Dairesince feshin sendikal nedene dayandığının kabul edilmesi doğrudur. Ancak İstinaf Dairesince dava dilekçesinin talep sonucunun 3. sırasında belirtilen “ işe başlatılamadığı takdirde 12 aylık ücret ve haklar tutarında tazminata hükmedilmesi” şeklindeki istemin sendikal tazminat talebinin şarta bağlandığı ve dolayısıyla hakkın sınırlandığı şeklinde değerlendirilmesi hatalıdır. Sendika özgürlüğünün güvencesi başlıklı maddede düzenlenen sendikal tazminatın kanunun açık düzenlemesi gereği “işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın” hükmedileceğinin belirtilmesi karşısında, dava dilekçesinin talep sonucundaki açıklamaların davacı aleyhine yorumlanması mümkün değildir. İzah edilen nedenle sendikal tazminata hükmedilmesi gerekmektedir.

Davacı asilin temyiz aşamasında; davalı ... yönünden davasından feragat ettiği, diğer davalı şirket yönünden davanın sonuçlandırılması talebi nedeniyle, davalı ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek, diğer davalı şirket açısından sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması gerekmektedir.

Bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2-Davalı ... hakkında açılan davanın FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE,

3- Davanın KABULÜ ile feshin geçersizliğinin TESPİTİNE,

Davacı yargılama sırasında davalı şirket tarafından işe başlatıldığından işe iade hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına,

4- Davacının iş akdi sendikal nedenlerle feshedildiğinden tazminat miktarının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu 25. maddesi uyarınca davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,

5-Davacının geçersiz sayılan fesih bildiriminin tebliğinden itibaren işe başlatıldığı tarihe kadar geçen süre (31/08/2016-18/10/2016 tarihleri arası) ücret ve diğer haklarının davalı ...Ltd. Şti.’den alınarak davacıya verilmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalı ... Ltd. Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine,

7-Davalı ... vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile Davalı ...’na verilmesine,

8- Alınması gereken 35,90 TL. karar-ilam harcından, 27,50 TL. peşin harcın mahsubu ile 8,40 TL. bakiye karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

7-Davalı ... vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile Davalı ...’na verilmesine,

8- Alınması gereken 35,90 TL. karar-ilam harcından, 27,50 TL. peşin harcın mahsubu ile 8,40 TL. bakiye karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

9- Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 138,50 TL. yargılama giderinin davalı ... Ltd.Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine,

10-Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

11-Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2018 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44356, Karar No: 2016/6069, Tarih: 10.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44356 E.  ,  2016/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının ve özellikle davalı işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispat edilemediği gibi davacıya teşvik önerisinde bulunulduğu ancak davacının kabul etmediği, ayrıca davacının sağlık sorunları bulunduğu ve performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5104, Karar No: 2023/147, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5104 E.  ,  2023/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kayıt kabul davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında gönderme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin alacağının müflisin iflas masasına kaydının talep edildiğini, davalı ... idaresinin alacak kayıt talebini reddettiğini, müvekkilinin 1.500.000,00 USD alacağının bulunduğunu, iflas tarihindeki TL karşılığının 1.023.501,00 TL olduğunu ileri sürerek, 1.023.501,00 TL alacağın davalı müflisin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının alacağının bulunmadığını, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerinin geçtiğini, alacaklı olduğuna dair belge ve bilgi sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2012/485 Esas, 2015/870 Karar sayılı kararıyla; davalı yararına tapu iptaline dair son kararın 02.05.2011 tarihli karar olduğu, bu karar tarihinden itibaren masaya başvuru ve dava tarihleri itibariyle 818 sayılı BK’nın 125.maddesindeki zaman aşımı sürelerinin geçmediği ayrıca davalı ... etmiş durumda olup iflas tasfiyesi devam ederken zaman aşımı sürelerinin işlemeyeceği, davacının delil olarak dayandığı ve müflisin davacıdan para aldığına dair beyanları varsa da, böyle bir para ödendiğine dair somut bir ödeme belgesinin sunulmadığı, kayıt kabul davalarında müflisin soyut beyanına göre alacak kaydı yapılmasının mümkün olmadığı, öte yandan davacının protokol hükümlerine uymadığı ve yapması gereken ödemeleri yapmadığı gerekçesiyle tapuların iptaline karar verildiği, kesinleşmiş bu kararlarla davacının protokol uyarınca ödeme yapmadığı hususunun kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Davacı vekili, Müflis şirket temsilcisinin adli ve resmi makamlar huzurunda davaya konu edilen müvekkil alacağını ikrar ettiğini, protokol ekindeki davalıya verilen çeklerin yok sayılmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozularak iadesi talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gönderme Kararı

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Davacı vekili, Müflis şirket temsilcisinin adli ve resmi makamlar huzurunda davaya konu edilen müvekkil alacağını ikrar ettiğini, protokol ekindeki davalıya verilen çeklerin yok sayılmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozularak iadesi talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gönderme Kararı

Dairemizin 29.09.2021 tarih ve 2021/729 Esas, 2021/464 Karar sayılı kararıyla, 28.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanunun 29’ncu maddesi ile HMK’nın 310'uncu maddesine eklenen 3'üncü fıkraya göre, ‘‘Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir'' hükmünü içerdiği gerekçesiyle, davalı ... idare memurunun davayı kabul iradesi doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak ek karar verilebilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesi 16.09.2022 tarihli ek kararında, iflas idare memurunun iflas masasını münferiden temsile yetkili olduğu ve 26.07.2019 tarihinde yapılan alacaklılar toplantısında da kendisine bu konuda ayrıca yetki verildiği, iflas idare memurunun kabul beyanının geçerli ve usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, 1.023.501,00 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, davalı ... ile davacı arasındaki, iflas masasının 28,29,70,71,73 sırasına kaydı talep edilen alacaklarla ilgili ihtilafların sulhen çözümü amacıyla İstanbul Tuzla ilçesi 8384 ada 3 parsel, Pendik ilçesi 2334 ada 89 parsel ile Tuzla ilçesi 1029 parselin 1/2’sinin davacıya devredildiğini, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sulhen çözüldüğünden davacının davadan feragat etmesi gerektiğinden mahkeme kararının bozularak iadesi talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

C.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 2004 sayılı İİK’nun 235.maddesi uyarınca açılmış kayıt kabul davasıdır.

C.2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK’nın 235. maddesi, HMK 213 vd. maddeleri

C.3. Değerlendirme

HMK 315 maddesi uyarınca sulh davayı sona erdirir. Hakim taraflar isterlerse sulhe göre karar verir, istemezlerse karar verilmesine yer olmadığına karar verir.

Somut olayda davalı ... vekili davacının alacağına karşılık Pendik ve Tuzla da taşınmazların devri yapıldığını bu nedenle sulhe göre davanın karara bağlanmasını talep ettiği halde mahkemece sulh uyarınca davalı edimleri kararda belirtilmeden davacı lehine kayıt kabule karar verilmesi doğru olmamıştır.

C.3. Değerlendirme

HMK 315 maddesi uyarınca sulh davayı sona erdirir. Hakim taraflar isterlerse sulhe göre karar verir, istemezlerse karar verilmesine yer olmadığına karar verir.

Somut olayda davalı ... vekili davacının alacağına karşılık Pendik ve Tuzla da taşınmazların devri yapıldığını bu nedenle sulhe göre davanın karara bağlanmasını talep ettiği halde mahkemece sulh uyarınca davalı edimleri kararda belirtilmeden davacı lehine kayıt kabule karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece sulh şartları değerlendirilip gerekli yerlerden sulh şartlarının yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra HMK 315 maddesi uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacının talebinin kabulü doğru görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9808, Karar No: 2012/17380, Tarih: 04.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9808 E.  ,  2012/17380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :79-80

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim gününden, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren (8) gün içerisinde temyiz edilebilmektedir. İnceleme konusu davada, 31.03.2011 günü yüze karşı okunan karara karşı yasal temyiz süresi geçtikten sonra, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine davalı vekili tarafından, temyiz itirazlarını da içerir “temyize cevap” dilekçesi ile 13.05.2011 tarihinde mahkemeye başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Anılan Kanunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesinde yer alan, karşı tarafın temyizine cevap dilekçesiyle karara karşı temyiz yoluna başvurma (katılma yolu ile temyiz) hakkını içeren düzenleme bulunmadığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilerek, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle REDDİNE;

2-) Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1426, Karar No: 2015/4313, Tarih: 06.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1426 E.  ,  2015/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürme ve bu suça yardım.

1a- Sanık ... hakkında yakın akrabayı öldürme suçundan kurulan hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, temyizden feragate yetkisi bulunan sanık müdafiinin 06.01.2014 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine,

b- Sanık ... müdafiinin 19.12.2013 tarihli oturumunda yüzüne tefhim olunan hükme karşı yasal süreden sonra 30.12.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK'nun 310-317 maddeleri uyarınca reddine,

c- Sanık ... hakkında öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye yardım suçlarından hükmolunan ceza miktarına göre, CMUK'nun 305 maddesi uyarınca sanıklar hakkında kurulan hükümlerin re'sen incelenmesine,

2- Müşterek fail işlediği haksızlıkla doğrudan muhatap olduğundan, onun cezalandırılabilmesi için başka bir kurala ihtiyaç yoktur. Bu nedenle suçu birlikte işleyen failler, kendi fiillerine göre cezalandırılırlar. Zira, müşterek faillerin her birinin fiili haksızlık niteliğini kendi fiilinden alır ve diğerine bağlılık arz etmez. Bu nedenle, müşterek faillerden birisinde bulunan nitelikli hal, diğerleri tarafından bilinse de onu etkilemez. Buna karşılık, şeriklerin sorumluluğu doğrudan değildir, şerikler, suçtan bağlılık kuralı gereğince sorumlu tutulurlar. Başka bir anlatımla, şeriklerin suçla irtibatları failin şahsına ve işlediği fiile bağlılık arz etmektedir. Bu nedenle, şerikler kendilerince bilinen ve failin işlediği fiilden veya şahsından kaynaklanan nitelikli hallerden etkilenirler.

İster fiilden, isterse failin veya mağdurun şahsından ya da özelliklerinden kaynaklanmış olsun, eylemin "nitelikli kasten öldürme" suçunu oluşturup oluşturmadığı faile göre belirlenir ve bu hal şeriklere sirayet ettirilir. Bu durum, TCK'nun 82. maddesinde sayılan tüm nitelikli haller için geçerlidir. Örneğin; (A) kendi kardeşini öldürmesi için (F)'ye yardım ettiğinde, suçun gerçekleşmesi halinde, her ikisi de 81. madde uyarınca sorumlu olurlar. Çünkü, failin işlediği suç "basit kasten öldürme" suçudur. Aksine, (F)'nin, (A)'nın kendi kardeşini öldürmesine yardım ettiği durumda ise, hem (A)'nın hem de (F)'nin "82/1-d" maddesi uyarınca nitelikli hallerden olan "yakın akrabayı kasten öldürme suçundan" sorumlu tutulması gerekir. Zira, failin işlediği suç "nitelikli öldürme"dir. Yardım eden ise, yardım ederken failin bu suçu işleyeceğini bilmektedir. (A)’nın kardeşini, (A) ile (F)’nin birlikte öldürmeleri haline gelince; “bağlılık kuralı uyarınca değil” bizzat 37. madde uyannca her ikisi de müşterek fail olacaklarından, (A) nitelikli kasten öldürmeden, (F) basit kasten öldürmeden cezalandırılmalıdır.

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; Sanıklar ... ve ...'ın, maktül ... ile sanık ...'ın kardeş olduğunu bildikleri halde sanık ...'nin "kardeşini kasten öldürme" suçuna yardım ettikleri anlaşılmakla, TCK'nun 82/1-d, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, ... ve ... hakkında "maktül ile sanık ... arasındaki akrabalık ilişkisinden kaynaklanan cezayı nitelikli hale getiren kişisel nedenin uygulanamayacağı" gerekçesiyle sanıklar ... ve ...'in TCK’nun 81/1, 35/2 maddeleri uyannca cezalandırılmaları gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın yakın akrabayı kasten öldürme, sanıklar ... ve ...'ın yakın akrabayı kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanık ...'nin suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, sanıklar ... ve ...'in suçlarında cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, yardım nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Maktül ...'ın 18.07.2004 tarihinde açık arazide kafasından ateşli silahla vurulmuş vaziyette ölü olarak bulunduğu, suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önceki bir tarih olması nedeniyle 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK'nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 765 sayılı TCK'nu ile ilgili herhangi bir değerlendirme ve somut karşılaştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan ve ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, 06/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.