muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4514, Karar No: 2021/231, Tarih: 19.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4514 E.  ,  2021/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Men'i, Kal, Zilyetlik Şerhinin Terkini, Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar ..., ... ve davalı-karşı davacı ... tarafından duruşmalı, ... vd. vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine Dairenin 07.11.2019 tarihli ve 2018/8271 Esas, 2019/10046 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar ... vd. vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 113,30 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 10,30 TL’nin karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan ...'den alınmasına, 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12960, Karar No: 2023/5081, Tarih: 19.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12960 E.  ,  2023/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TARİHİ : 05.07.2018

HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi Kararı Kaldırılması, Kabul, Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itiraz nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile takibin iptaline, borçlunun kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın itiraz eden borçlu vekili ve davalı temlik alan alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ,imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına tazminat ve para cezasına yer olmadığına, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı itiraz eden borçlu vekili ve davalı temlik alan alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Borçlu itiraz dilekçesinde, senetteki imzanın tarafına ait olmadığı imzaya ve borca itiraz ettiği beyanı ile takibin durdurulması/iptali ile alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, takibe konu senet ve davacının imza örnekleri bir bütün halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yapılan bilirkişi incelemesinde senet üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğine dair 25.06.2019 tarihli rapor düzenlendiği, akabinde İstanbul Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine yazılan talimat ile aldırılan 11.08.2021 tarihli raporda da senet altındaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığının ayrımına gidilemediğinin belirtildiği, anılan raporlara itibar edilerek mahkemece de kuşkuya yer vermeyecek şekilde senet üzerindeki imzaların davacı borçluya ait olduğu kesin ve net bir şekilde anlaşılamadığı gerekçesi ile şikayetin imzaya itiraz yönünden kısmen kabulü ile takibin iptaline ancak bu hususta davalı alacaklının icra takibi yapmasında kötü niyet hususunda kanaat oluşmadığı gerekçesi ile kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlu vekili ve davalı temlik alan alacaklı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlu vekili ve davalı temlik alan alacaklı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İtiraz eden borçlu vekilince, kötü niyet tazminatı hususundaki taleplerinin herhangi bir somut gerekçe sunulmaksızın reddedildiğini, kararın kötü niyet tazminatı yönünden usul yasa ve hakkaniyete uygun olmadığı iddiası ile kaldırılması ile davalılar aleyhinde takip miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatı ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı temlik alan alacaklı, imza incelemesi raporlarının bir sonuca ulaşamadığı, jandarma kriminal ve polis kriminal tarafından imza incelemesi yapılması gerektiği, bu kurumların tespit yapabileceğini belirtmesine rağmen bu talebinin reddedildiğini, en azından savcılık imza incelemesinin sonucunun beklenmesi gerektiği, davacının davasını ispat edemediğini belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamında aldırılan her iki raporda da imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmediği, imzanın borçluya ait olduğu hususunun alacaklı tarafça ispatlanamadığı, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği, sınırlı inceleme yetkisine sahip İcra Mahkemesinde görülen imzaya borca itiraz davasında ceza soruşturmasının sonucu bekletici mesele yapılamayacağı, mahkemece aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında imzanın aidiyeti konusunda kesin bir belirleme yapılmadığından davalı taraf aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilemeyeceği, mahkemece borçlunun imza itirazı kabul edildiğine göre İİK'nın 170/3 maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de anılan bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığı gerekçesi ile mahkeme kararının kaldırılmasına, davacının imzaya itirazının kabulü ile, takibin davacı yönünden durdurulmasına, şartları oluşmadığından davalı taraf aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına, davacı ve davalı ...'ın istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlu vekili ve davalı temlik alan alacaklı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İtiraz eden borçlu vekilince, alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi ve davanın açılmasından sonra temlik olduğu için temlik eden alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesinin isabetsiz olduğu iddiası ile kararın bozulması talep edilmiştir.

Alacaklı temlik alan tarafından, istinaf dilekçesindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

İtiraz eden borçlu vekilince, alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi ve davanın açılmasından sonra temlik olduğu için temlik eden alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesinin isabetsiz olduğu iddiası ile kararın bozulması talep edilmiştir.

Alacaklı temlik alan tarafından, istinaf dilekçesindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK' nın,169,170 ve sair maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85'er TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1315, Karar No: 2022/1557, Tarih: 07.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1315 E.  ,  2022/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

... olarak görülen davada Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2021 tarih ve 2020/287 E. - 2021/85 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.12.2021 tarih ve 2021/2096 E. - 2021/2504 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, şirkete ait ticari defter ve belgelerin su basması nedeniyle zayi olduğunu belirterek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davacının tacir olarak gerekli dikkat ve özeni göstermediği, defter ve belgelerin talep edenin kusuru nedeniyle zarar gördüğü gerekçesiyle dava reddedilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nın 82/7. maddesi uyarınca ... olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle HMK’nın 382/(1)e-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup ilk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin çekişmesiz yargı işine ilişkin verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklananan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından temyiz isteminin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2423, Karar No: 2020/3507, Tarih: 01.07.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2423 E.  ,  2020/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek katılma yoluyla temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonormk durum araştırmasında davacı-karşı davalı erkeğin emekli olduğu ve gelirinin olduğu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacı-karşı davalı temyiz yoluna bavurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/14764, Karar No: 2014/42, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/14764 E.  ,  2014/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/338891

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/78 (E) ve 2011/105 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 11.10.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 335 adet aktif arı kovanı bulunan sanığın, O.. S..'e 9 ton bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini, beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11821, Karar No: 2017/9589, Tarih: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11821 E.  ,  2017/9589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karar verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, 31.8.2011 tarihinde müvekkillerinin desteğinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 10.000,00'er TL maddi tazminatın kaza, 20.000,00'er TL'den toplan 40.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.3.2013 tarihinde talebini, davacı ... için 14.388,24 TL, baba... için 16.052,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; uyulmasına karar verilen bozma kararına göre; anne için 14.388,24 TL, baba için 16.052,40 TL maddi tazminatın kaza; manevi tazminatın kısmen kabulü ile, 12.000'er TL'den toplam 24.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 378,60 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12055, Karar No: 2012/15126, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12055 E.  ,  2012/15126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 25/09/1999- 18/07/2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9056, Karar No: 2014/11969, Tarih: 18.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9056 E.  ,  2014/11969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/61-2014/6

Davacı A.. M.. vekili Avukat B.. K.. tarafından, davalı H.. S.. aleyhine 09/10/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rucuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı köy muhtarlığı, eski köy muhtarı olan davalının, muhtar olduğu dönemde köy tüzel kişiliği adına, dava dışı bir çiftçi hakkında başlattığı icra takibi sırasında takip borçlusu çiftçinin traktörünün haciz edildiğini, takip borçlusu çiftçinin, haciz edilen traktörünün satışına engel olmak için icra tehdidi altında takip konusu edilen miktarı icra dosyasına ödedikten sonra köy tüzel kişiliği aleyhine bu icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespiti için dava açtığını, mahkemece takip borçlusunun, köytüzel kişiliğine borcunun olmadığının belirlenerek menfi tespit davasının kabulüne karar verildiğini, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmesi üzerine dava dışı bu kişi tarafından haksız icra takibi ve haksız haciz nedenine dayanılarak uğradığı zararın ödetilmesi için köy tüzel kişiliği aleyhine tazminat davası açıldığını, mahkemece, tazminat davasının yargılaması sonucunda köy tüzel kişiliği aleyhine tazminata karar verildiğini, bu kararın da onanarak kesinleştiğini ve bu mahkeme kararına dayanılarak köy tüzel kişiliği aleyhine ilamlı icra takibi başlatıldığını, mahkeme kararı gereğince hükmedilen tazminatın köy bütçesinden icra dosyasına ödendiğini, kesinleşen mahkeme kararlarına göre davalı tarafından köy tüzel kişiliği adına yapılan icra takibinin ve bu icra takibi sırasında uygulanan haciz işleminin haksız olduğunun anlaşıldığını, davalının, köy muhtarı olduğu dönemdeki kusurlu eylemleri ile köy bütçesinin icra dosyasına ödenen tazminat miktarı kadar zarara uğramasına neden olduğunu belirterek uğradığı zararın davalıdan rucu yolu ile alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, “Anayasanın 129/5 maddesi ve 657 sayılı DMK'nın 13/1 maddesi gereğince köy muhtarının kusurlu eyleminden dolayı idare aleyhine dava açılabileceği” gerekçesi ile davanın husumettin reddine karar verilmiştir.