muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10599, Karar No: 2017/7416, Tarih: 27.04.2017

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir.

İşveren, iş sözleşmesine aykırı davranışta bulunan işçiye yaptığı eylemle orantılı bir yaptırım uygulamalıdır. Yapılan eylemle orantılı olmayan ve ölçüsüz olarak nitelendirilebilecek bir yaptırım mazur görülemez. Sonuç itibariyle fesihte bir cezadır. Ölçülülük ilkesi uyarınca, uygulanacak önlem, ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmalı bir başka anlatımla tedbir uygun olmalı, ulaşılmak istenen amaç açısından gerekli olmalı ve uygulanacak tedbirin sonucu olan müdahale ile ulaşılmak istenen amaç, ölçüsüz bir oran içerisinde bulunmamalıdır. Bu ilke uyarınca yargıç feshin geçerli veya haklı olup olmadığını kararlaştırırken, işçinin davranışının ağırlığını dikkate alarak, her olayın özelliğine göre işçinin davranışı ile işverence uygulanan fesih türü arasında bir orantısızlık (ölçüsüzlük) olup olmadığını takdir edecektir.

Dosya içeriğine göre davacının devamsızlık yaptığı günlerde hava şartları nedeni ile ulaşımın aksadığı, davalı işverenin de işyerine gelen işçilere ulaşımda zorluk yaşamamaları için erkenden işten ayrılmalarını sağladığı, ancak işyerine işçilerin servisle gittikleri, servisin yağış olan günde işyerine işçileri götürdüğü anlaşılmaktadır. Davacı buna rağmen işe gitmemiş, bu nedenle de devamsızlığını bildirdiğini de kanıtlayamamıştır. Aynı nedenle kaç işçinin işe gelmediği dosya içinde anlaşılmamaktadır. Başka işçilerin gelmemesi nedeni ile işten çıkarılmaması, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile feshi haksız kılsa da geçerli fesih durumunu etkilemeyecektir. Davacının mazeretini bildirmemesi işyerinde olumsuzluklara yol açmıştır. İş ilişkisi davacının bu davranışı nedeni ile işveren açısından çekilmez hal almıştır. Feshin haklı nedene dayandığını kabul etmek ölçülülük ilkesi uyarınca ağır bir yaptırım olarak değerlendirilebilirse de geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddi yerine Mahkemece yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 27/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3810, Karar No: 2018/3137, Tarih: 17.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3810 E.  ,  2018/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline düşecek ...adet dairenin iskanı alınmış şekilde müvekkiline teslim edilmesi gerekirken, anahtar tesliminden kaçınan yüklenici kooperatif üyelerinin katılımı ile .../05/2014 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, toplantının yasada belirlenen şekil ve usullere aykırı olduğunu, toplantıda oluşturulan site yönetimine verilen yetkilerin, müvekkilini zorda bırakmak amacına yönelik olduğunu, anataşınmazın tapuda arsa olarak kayıtlı olduğunu, üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulu olmadığını, davalı tarafından, müvekkiline düşen dairelerin sözleşmeye uygun olarak tamamlanıp teslim edilmemesi nedeniyle müvekkiline düşen dairelerin sözleşmeye uygun olarak teslimine kadar yapılan harcamalar için müvekkilinden talepte bulunamayacağını beyan ederek; .../05/2014 tarihinde müvekkili davet edilmeden yapılan olağanüstü genel kurul toplantısı ile bu toplantıda alınan kararların yok hükmünde olduğuna veya mutlak butlanla hükümsüz olduğuna, bu mümkün olmadığı takdirde sözleşmeye, hakkaniyete, usul ve kanuna aykırı olarak alınan kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ana taşınmazın üç bloktan ibaret olup, ...daireden oluşan A blokun tamamen arsa sahibi davacıya ait olduğu, A blokta fiili yerleşim bulunmadığı, B1 ve B2 blokların tamamında ise fiilen oturulmakta olduğu, diğer taraftan KMK'nın .... maddesinin son fıkrasında fiili oturumdan başka kat irtifakı kurulmuş olması koşulunun da arandığı, kat irtifakı kurulmamış ve halen tarla vasfında olan anataşınmazda kat malikleri kurul toplantısı yapılarak yönetim ve denetim kurullarının oluşturulmasının ve aidat belirlenmesinin Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine aykırılık oluşturacağı ve bu nedenle iptalinin gerekeceği, bir an için Kat Mülkiyet Kanununun uygulanacağı varsayılsa bile PTT ile toplantı çağrısı gönderilen maliklere çağrının tebliğ olunduğuna ilişkin alındı belgelerinin dosya ibraz olunmadığı, toplantının usul yönünden geçerli olabilmesi için toplantı çağrısının tüm kat maliklerine tebliğinin zorunlu olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, ... sitesi yönetimince .../04/2014 tarihinde yapılan kat malikleri kurulu toplantısının yok hükmünde sayıldığının tespitine, toplantıda alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, halihazırda davacının talebinin...r sitesi yönetimince usulüne aykırı olarak yapılan ....05.2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının mutlak butlala hükümsüz ya da yok olduğunun tespiti istemine yönelik olduğu, ancak her ne kadar olağanüstü genel kurul tutanaklarında "... sitesi kat malikleri ....05.2014 olağanüstü genel kurulu" ibareleri mevcut ise de; dosyadaki tapu kayıtlarının incelenmesinden dava konusu 4492 ada, ... parsel sayılı taşınmazın tarla vasfında olduğu, anataşınmaz üzerinde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu olmadığı, taşınmazın evveliyatının ve halihazırdaki durumunun S.S.... Konut Yapı Kooperatifi olduğu anlaşıldığına ve fakat bu kooperatifin tasfiye edilip edilmediği dosya üzerinden anlaşılamadığına göre, yasal yönden geçerli olmayan ve bir yönetim planı da bulunmayan taşınmazın, öncelikle kat irtifakına ya da kat mülkiyetine geçmesi yönünde maliklerince gerekli yasal işlemler yapıldıktan sonra bu gibi kararlar alınabileceğinden, kat mülkiyeti hükümlerine tabi gibi alınan kararların bir hukuki değeri bulunmadığından, alınan karar sonucu itibari ile doğru olup, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine .../04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23686, Karar No: 2014/26753, Tarih: 11.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23686 E.  ,  2014/26753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/347-2014/35

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 08.05.2014 tarih ve 2014/11320-13581 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 26.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 06.06.2014 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4665, Karar No: 2013/8801, Tarih: 07.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4665 E.  ,  2013/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 136 ada 36 parsel sayılı 3342,40 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış; Hazine, davacı Orman Yönetiminin yanında davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı ... tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/12174 - 11031 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman içi açıklığı olduğu yolundaki orman bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava kabul edilmiş ise de, çekişmeli taşınmazın kadim dere yatağının kenarında bulunduğu gibi komşu taşınmazlar da gerçek kişiler adına tespit görüp itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. Buna göre, çekişmeli taşınmaz; 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklığı tanımına uymamaktadır. Bu nedenle, taşınmazın orman içi açıklığı olduğu yolundaki tespit ve kabul yerinde değildir. Diğer taraftan, Hazine de davaya katıldığı ve çekişmeli taşınmazda dere kenarında bulunduğu halde, taşınmazın derenin etki sahasında kalıp kalmadığı yolunda jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. O halde; mahkemece, bir jeolog bilirkişi marifetiyle yeniden taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın dereye göre konumu ve dereden etkilenip etkilenmediği hususunda rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın (A) işaretli 497,30 m2 yüzölçümlü bölümünün kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (B) işaretli 2845,10 m2 yüzölçümlü bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olmadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2392, Karar No: 2016/934, Tarih: 28.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/2392 E.  ,  2016/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2014 tarih ve 2013/270-2014/822 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.01.2016 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ...., Av. ... ..., Av. ..., Av. .... ve davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 14.06.2002 tarihinde imzalanan ve "Taahhüt işlemi" niteliğinde olan protokol ile davalının....'de sahip olduğu hisselerin tümünü müvekkiline 500.000 Euro karşılığında devretmesinin, ayrıca yönetim kurulu başkanlığından istifa etmesinin kararlaştırıldığını, bu protokolü müteakip 14.06.2002 tarihli protokolün tasarruf işlemi niteliğinde olan 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi imzalandığını, ödenmesi kararlaştırılan 500.000 Euro'nun ödeme planına bağlandığını, ilk iki taksitin ödendiğini, üçüncü taksitin davalı tarafından iade edildiğini, ödemenin tamamının tek seferde yapılmasının ihtar edildiğini, 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti içinAsliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/128 Esas sayılı dosyasında açılan dava kabul edilip kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleştiğini, tasarruf işlemi niteliğindeki 07.10.2002 tarihli sözleşmenin geçersizliğine karar verilse dahi 14.06.2002 tarihli taahhüt işlemi niteliğindeki protokol geçerli olup ifasının gerektiğini ileri sürerek, 14.06.2002 tarihli protokolde kararlaştırılan.... pay defterinde davalı adına kayıtlı 2000 adet A grubu nama yazılı hissenin terkini ile davacı adına kayıt ve tescilini, davalıya ödenmesi gereken bakiye 400.000 Euro'nun davacı tarafça depo edilmesi konusunda karar verilmesini ve yargılama sonunda depo edilen bedelin davalıya ödenmesini, TMK'nın 427/4. maddesi uyarınca hisselere yönetim kayyımı atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarınınAsliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28-2010/100 Karar sayılı dava dosyasında değerlendirildiğini, hükmün kesinleştiğini, davacının aynı sebeple dava açarak kötüniyetli davrandığını, davanın kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, 07.10.2002 tarihli hissse devir sözleşmesinin 14.06.2002 tarihli protokolün ön sözleşmesi değil yenileme (tecdit) sözleşmesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarınınAsliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28-2010/100 Karar sayılı dava dosyasında değerlendirildiğini, hükmün kesinleştiğini, davacının aynı sebeple dava açarak kötüniyetli davrandığını, davanın kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, 07.10.2002 tarihli hissse devir sözleşmesinin 14.06.2002 tarihli protokolün ön sözleşmesi değil yenileme (tecdit) sözleşmesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 14.06.2002 tarihli protokolün borçlandırıcı işlem niteliğinde olduğu, davalı tarafın bu protokolle hisselerini devir borcu altına girdiği, 07.10.2002 tarihli protokolün önceki protokolün tasarruf işlemi niteliğinde olduğu iddia edilmiş ise de somut olayda hisselerin şirket pay defterine kaydı ve bunun Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından ilanının tasarrufi işlem niteliğinde olduğu, taraflar arasında imzalanan 07.10.2002 tarihli sözleşmenin “tecdit” niteliğinde, bedelin nasıl ödeneceği hususunda, önceki 14.06.2012 tarihli sözleşmeden farklı bir iradenin yansıdığı yine taahhüt (Borçlandırıcı) niteliğinde yeni bir sözleşme olduğu, önceki sözleşmenin tasarrufi işlemi niteliğinde olmadığı, 07.10.2002 tarihli sözleşme bedelin ödenmesi hususunda önceki sözleşmeden farklı vadenin kararlaştırıldığı yeni bir sözleşme olup Borçlar Kanunu'nun yenilemeye ilişkin hükümlerine göre bu ikinci sözleşme ile ilk sözleşmenin hükümsüz hale geldiği, hükümsüz hale gelen sözleşmenin ifasının da talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28 Esas 2010/100 Karar sayılı dava dosyası ile işbu dava dosyasının tarafları aynı olsa dahi her iki davanın konusunun farklı bulunmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında imzalanan 14.06.2002 tarihli protokol uyarınca dava dışı.... pay defterinde davalı adına kayıtlı nama yazılı hissenin terkini ile davacı adına kayıt ve tescili, bakiye hisse devir bedelinin davalıya ödenmek üzere depo ettirilmesi, TMK'nun 427/4. maddesi uyarınca hisselere yönetim kayyımı atanması istemlerine ilişkindir.

2- Dava, taraflar arasında imzalanan 14.06.2002 tarihli protokol uyarınca dava dışı.... pay defterinde davalı adına kayıtlı nama yazılı hissenin terkini ile davacı adına kayıt ve tescili, bakiye hisse devir bedelinin davalıya ödenmek üzere depo ettirilmesi, TMK'nun 427/4. maddesi uyarınca hisselere yönetim kayyımı atanması istemlerine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili müvekkili ile davalı arasında 14.06.2002 ve 07.10.2002 tarihli iki protokol imzalandığını, bunlardan ilkinin taahhüt işlemi, ikincisinin tasarruf işlemi niteliğinde olduğunu,Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/128 Esas 2010/100 Karar sayılı dosyasında 07.10.2002 tarihli protokolün geçersiz olduğuna karar verilerek kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleştiğini, tasarruf işlemi niteliğindeki 07.10.2002 tarihli protokolün geçersizliğine karar verilse dahi 14.06.2002 tarihli taahhüt işlemi niteliğindeki protokolün geçerli olduğunu ve ifası gerektiğini iddia etmiştir.

Mahkeme gerekçesinde “tasarruf işleminin; borçlandırıcı işlemde kararlaştırılan davranışın- edimin kendisi olduğu, hisse devrinde ise hisselerin şirket pay defterine kaydı ve bunun Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından ilanının tasarruf işlemi olduğu” belirtilmiş ise de davaya uygulanacak mülga 6762 sayılı TTK’nın 416. maddesi “Nama yazılı hisse senetleri, esas mukavelede aksine hüküm olmadıkça devrolunabilir. Devir ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olur. Şu kadar ki; devir, şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder” hükmünü havidir. Buna göre nama yazılı hisse senetleri, esas sözleşmede aksine hüküm olmadıkça devrolunabilir. Devir, ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olur. Şu kadar ki; devir, şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder. Hisse senedine veya ilmühabere bağlanmamış nama yazılı payların devri ise alacağın temliki hükümlerine tabi olup, yazılı şekilde yapılması geçerlilik koşuludur. Anonim şirket hisse devir sözleşmeleri, menkul satımı niteliğindedir. Akdin nispiliği ilkesi gereği ancak tarafları hakkında hüküm ve sonuç doğurur (Dairemizin emsal 11.09.2012 tarih 2011/7183 Esas 2012/13029 Karar sayılı ilamı). Bu itibarla mahkemenin, “hisselerin şirket pay defterine kaydı ve bunun Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından ilanının tasarruf işlemi olduğu” yönündeki gerekçesi yerinde değildir.