muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27381, Karar No: 2020/2877, Tarih: 19.02.2020

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı, bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmalarının İçişleri Bakanlığı'nın onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işleminin, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı, Maliye Hazinesine devredilen taşınmazların Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı, Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanların; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilmeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Eldeki davada, davacı 13.09.2013 tarihinde emekli olmak suretiyle İl Özel İdaresinden ayrılmış olup, emekli olduğu tarihe kadar tahakkuk eden fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Dosyada emekli işçilerin isim listesi ile 28.03.2014 tarihli Devir Tasfiye Paylaştırma Komisyonu kararı bulunmakta ise de, anılan kararda davacı ile ilgili bir bilgi bulunmamaktadır. Bu itibarla, öncelikle Devir, Tasfiye Ve Paylaştırma Komisyon Kararı incelenerek tüzel kişiliği sona eren il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi ve buna göre davanın doğru hasıma yöneltilip yöneltilmediği noktasında bir karar verilmelidir.(Dairemizin 2017/3186 - 3217 E. sayılı seri dosyalarında da aynı doğrultuda karar verilmiştir.)

2-Davalı tarafça temyiz aşamasında, emeklilere ait arşivlik dosyalarının Büyükşehir Belediye Başkanlığı nezdinde bulunduğunu, haricen edinilen bilgilere göre davacının intibak işlemlerinin yapıldığını ve fark ücretlerinin ödendiğini ileri sürerek, İl Özel İdaresinin Valilik makamına hitaben yazdığı intibak oluru, onay belgesi, intibak çizelgesi, intibak ücret fark bordrosu vb gibi belgeler sunulmuştur. Ödeme hakkı ortadan kaldıran itiraz niteliğinde olup, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece davacı işçiden davalının ödemeye ilişkin savunmasına ve sunulan belgeye diyecekleri sorulup, banka kayıtları getirtilerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenmeli, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalının itirazlarına ve ödeme savunmasına yönelik rapor alınmalıdır.

3-Mahkemenin 17.02.2016 tarihli ve 4 nolu celsesinde ...’nın davalı sıfatının Uyap ortamından kaldırılmasına karar verilmiş ise de, çelişkili olacak şekilde gerekçeli karar başlığında Hatay Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın taraf olarak gösterilmesi hatalı olmuştur.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular doğrultusunda temyiz edilen kararın bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, dosya kapsamında hükme esas alınan bilirikişi raporunda bahsi geçen hesaplama konu dönem için işyerinde yürürlükte bulunan unvan/pozisyon cetveli ekli Toplu İş Sözleşmeleri, davacıya ait ücret bordroları ve şahsi sicil dosyasının dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından, bahse konu kayıtların da eklenerek dosyanın kül halinde gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2424, Karar No: 2024/4018, Tarih: 25.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2424 E.  ,  2024/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/70 E., 2020/12 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mükerrerlik nedeniyle davanın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2019/70 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrer olarak açılan kamu davasının reddine dair hükmün, istinaf edilmeksizin 18.03.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.04.2023 tarihli ve 2022/13603 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41288 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41288 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli kararı ile sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/411 esas, 2018/979 sayılı dosyası üzerinden yargılama yapılıp 08/11/2018 tarihinde karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41288 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli kararı ile sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/411 esas, 2018/979 sayılı dosyası üzerinden yargılama yapılıp 08/11/2018 tarihinde karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,

İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/411 esas, 2018/979 (bozma sonrası anılan Mahkemenin 2021/316 esas, 2021/675 karar) sayılı dosyası kapsamında yer alan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 12/04/2018 tarihli 2017/55549 soruşturma, 2018/17036 esas, 2018/13186 sayılı iddianamede sanık hakkında Lyrica isimli ilaç için ... isimli kişi adına sahte olarak düzenlenmiş reçete nedeniyle kamu davası açıldığı halde, inceleme konusu resmi belgede sahtecilik suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 07/02/2019 tarihli 2019/9102 soruşturma, 2019/6199 esas, 2019/734 sayılı iddianamede ise sanık hakkında aynı ilaç için ... isimli şahıs adına sahte olarak düzenlenen reçete nedeniyle kamu davası açıldığı, bu itibarla anılan her iki iddianamede sahte oldukları ileri sürülen reçetelerin birbirlerinden farklı oldukları nazara alındığında, sanık hakkında ... isimli şahıs adına 25/04/2017 tarihinde sahte olarak düzenlenen reçeteye ilişkin olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2019 tarihli iddianamesi ile açılan dava haricinde başka bir kamu davasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, inceleme konusu reçete tarihinin 25/04/2017, ... adına düzenlenen diğer reçetenin ise 27/04/2017 tarihli olduğu ve incelemeye konu İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli kararında davanın reddi kararının yanı sıra Neurontin isimli ilaca ilişkin düzenlenen sahte reçete nedeniyle ayrıca sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına da karar verildiği dikkate alınarak, somut olayda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde öngörülen davanın reddi koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, Mahkemesince yargılamaya devam edilerek eylemlerin zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığı karar yerinde tartışılıp, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması halinde istinaf incelemesinden geçerek 04/11/2020 tarihinde kesinleşen İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli kararı ile sanık hakkında aynı suçtan verilen cezanın mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle esas hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin; "Davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin; "Davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir" hükmü yer almaktadır.

3. 5237 sayılı Kanun’un "Zincirleme suç" başlıklı 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." şeklindedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2019 tarihli ve 2019/9102 Soruşturma, 2019/6199 Esas sayılı iddianamesi ile "...24.04.2017 tarihinde Songül Kaya isimli hasta adına Op. Dr. ... imza ve kaşesi ile sahte olarak düzenlenen reçeteyi şikâyetçi ...'nun sahibi olduğu Aslı Eczanesine ibraz etmek suretiyle Neurontin isimli ilacı aldığı, 25.04.2017 tarihinde ise yine sahte olarak ... isimli hasta adına Op. Dr. ... imza ve kaşesi ile düzenlenen reçeteyi ibraz etmek suretiyle Lyrica isimli ilacı almak istediği ancak eczane çalışanlarının durumu farketmeleri nedeniyle ilacı alamadan eczaneden ayrıldığı..." iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasına istinaden yapılan yargılama neticesinde, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli ve 2019/70 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile "...Lyrica isimli ilaca ilişkin sahte reçeteyle ilgili İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/411 esas - 2018/979 karar sayılı dava dosyası üzerinden yargılama yapılarak karar verildiği gözönünde bulundurularak bu suç yönünden açılan kamu davasının CMK'nun 223/7. maddesi gereğince REDDİNE" karar verildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği; sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2018 tarihli ve 2017/55549 Soruşturma, 2018/17036 Esas sayılı iddianamesi ile "...29.04.2017 tarihinde ... isimli hasta adına Op. Dr. ... imza ve kaşesi ile sahte olarak düzenlenen reçeteyi Millet Eczanesine ibraz etmek suretiyle Lyrica isimli ilacı almak istediği, ancak eczane çalışanlarının durumu farketmeleri nedeniyle ilacı alamadan eczaneden ayrıldığı..." iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasına istinaden yapılan yargılama neticesinde ise, İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/316 Esas, 2021/675 Karar sayılı kararıyla suça konu reçete aslı ele geçirilemediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği ve bu kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/2051 Esas, 2021/2664 Karar sayılı esastan ret kararı sonrası kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Her iki dosya birlikte değerlendirildiğinde; kanun yararına bozma konusu yapılan İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2019/70 Esas, 2020/12 Karar sayılı mükerrerlik nedeniyle ret kararına konu reçetenin, ... isimli hasta adına Op. Dr. ... tarafından düzenlenen 27792918 protokol numaralı reçete olduğu, buna karşılık mükerrer olarak kabul edilen İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/316 Esas, 2021/675 Karar sayılı beraat kararına konu reçetenin ise, aynı doktor tarafından ... isimli hasta adına düzenlenen 27811883 protokol numaralı reçete olduğunun anlaşılması karşısında; talep konusu davanın mükerrer olduğundan bahsedilemeyeceği; bununla birlikte, iş bu dosya kapsamında sanık hakkında dava konusu yapılan her iki reçete yönünden zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasına yerine, ... isimli hasta adına düzenlenen reçete yönünden mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2019/70 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8261, Karar No: 2024/9873, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8261 E.  ,  2024/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/171 E., 2024/1056 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/249 E., 2023/251 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin imalat ve ihracat işi yapan bünyesinde çok sayıda işçi çalıştıran bir şirketin olduğu, davacı şirketin tüm işçilerin yasal haklarını koruduğunu ve ödediğini, işçilerin meslek hastalığına yakalanması sebebiyle yargı yoluna başvurduğu ve bazılarının da SGK'ya başvurduğunu, meslek hastalığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, işçilerin meslek hastalığına yakalanmadığını iddia ettiklerini, davalı işçiye % 71 oranında maluliyet oranının tespit edildiğini, bu rapora itiraz ettiklerini, SGK müfettiş raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, davalı işçinin maluliyet oranının tespiti ile tespit edilecek maluliyet oranına göre davalının geçici iş göremezlik gelirine ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespiti ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının Kuruma sigortalı olarak kayıtlı olduğunu, davalının meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığı hususunda Ankaraya sevkedildiğini, buradan %71 oranında maluliyet oranının tespit edildiğinin bildirildiğini, davalıya 01.03.2013 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlandığını, davalının yakalandığı hastalığın elde olan raporlar ve belgeler neticesinde meslek hastalığına karar verildiği ve haksız ve yersiz açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; derdestlik itirazında bulunduklarını, davacı işverenin kusursuz olduğunu iddasının kabul edilemeyeceğini, iş yerinde bir çok tehlikeli ve zararlı işlerin yapıldığını ve sağlıksız bir ortamın olduğunu, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... mahkememizce davacı işveren ile davalı işçi arasında meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin derdest yargılamanın bulunuyor oluşu, mahkememizce tespit edilen ve taraflar arasında kesin teşkil hüküm teşkil edecek olan maluliyet oranına yönelik hükmün bu dava yönünden de bağlayıcı olacağı gibi, kurumca tazminat davasının davacısı olan işçiye bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin rücuya tabi olan kısmının, bu davada hükmedilmesi halinde maddi tazminat tutarından mahsubunun gerekmesi, davalı işçinin tazminat dosyasında veya mahkememiz dosyasında kurumca tespit edilen maluliyet oranını kabul ettiğine yönelik bir beyanının bulunmayışı nedeniyle; her ne kadar yargılama sonucunda tespit edilen maluliyet oranı kurumca tespit edilen maluliyet oranından yüksek ise de; davacının dava açmakta hukuki menfaati bulunduğu sonucuna varıldığından, Adli Tıp Kurum raporları dikkate alınmak suretiyle davalı ...'ın çalışma gücünün %74 'ünü kaybettiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; meslek hastalıkları ile ilgili bilirkişi raporunun çıkarılırken ILO'nun esas alınması gerektiğini, ancak bilirkişi raporunun buna uygun olmadığını, bu durumun bilimsel gerçeklikle hukuksal verilerin çelişmesine sebebiyet verdiğini, mahkemece alınan adli tıp raporunun da bu sebeple bu durumun bir örneğini oluşturduğunu, bu sebeple daha güncel ve net bir değerlendirme yapabilmek için son gelişmeler ve yayınlar göz önüne alınarak Türk Toraks Derneğince yayımlanmış olan maluliyet değerlendirme rehberi esas alınarak irdeleme yapılmasını ve bilimsel verilerle örtüşen bir rapor hazırlanmasının hukuken ve somut gerçeklik açısından daha doğru bulunacağını, maluliyet değerlendirme rehberine göre maluliyet oranının belirlenebilmesi için izlenmesi gereken yolda en önemli hususlardan birisinin de anamnez denen aşama olduğunu, diğer önemli bir aşamanın ise laboratuar testleri olduğunu, davacının SGK' lı ve SGK' sız olarak çalıştığı tüm iş yerlerinin tespit edilmek suretiyle bahse konu iş yerlerinin kusur oranlarının tespitini talep ettiklerini, bahse konu tüm iş yerlerinde keşif yapılması gerektiğini, hastalığın zamanla oluşup oluşmadığı araştırılarak kusur durumunun tüm faktörlerinin değerlendirilerek belirlenmesi gerektiğini, hastalık sebebiyle saptanan bozukluğun geçici mi, kalıcı mı, kalıcı ve ilerleyici mi olduğu, mevcut patoloji ile kişinin çalışmakta olduğu işte veya başka bir işte çalışıp çalışamayacağı, tedavi ve prognoz hakkında görüşlerin belirtilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda bu hususların belirtilmediğini, gerekli özenin gösterilmediğini, kişinin anamnezi alınırken gerekli bilgilerin edinilmemiş olduğunu, sigaranın somut olaya etkisinin raporda hiç irdelenmediğini, radyolojik şüphelerin de patolojik tanılarla detaylı incelenmesi gerektiğini, kurumun hatalı ve kesin olmayan hesaplamanın ve maluliyetin tespiti nedeniyle Kurum vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme tarafından tespit edilen iş göremezlik oranının, kurumun tespitinden fazla olduğunu, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç