muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4552, Karar No: 2017/16682, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4552 E.  ,  2017/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2922, Karar No: 2015/17565, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2922 E.  ,  2015/17565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı vasisi cevap dilekçesi sunmamıştır. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davalı vasisi, ön inceleme duruşmasında, 250 TL yoksulluk nafakası, 25.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafında bu taleplere muvafakati yoktur. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK.md.175) hakkında “karar verilmesine yer olmadığına’ karar verilecek yerde, yazılı şekilde yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatlara hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2.) bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.06.10.2015

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.06.10.2015
Yargıtay — Esas No: 2009/1703, Karar No: 2009/2291, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1703 E.  ,  2009/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, kayyum sıfatıyla İstanbul Defterdarlığı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz tapuda, 1892 yılında öldüğü bildirilen ... oğlu ... adına kayıtlıdır. Davada dayanılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde vaad borçlusu olan kişiler iddiaya göre kayıt maliki ... oğlu ...’nın mirasçılarındandır. ..., Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.09.1996 tarih, 1995/344 esas 1996/918 karar sayılı ilamı ile Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/1161 esas ve 1991/1408 karar sayılı mirasçılık belgelerinden vaad borçlularının kayıt maliki ... oğlu ... mirasçıları arasında yer aldığı görülmektedir. Ne var ki, ... oğlu ... mirasçılarını belirleyen ve yukarıda sözü edilen mirasçılık belgeleri Hazine’nin açtığı dava sonucu Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2005 tarih 2001/501 esas, 2005/1177 sayılı ilamı ile iptal edilmiş ve ... oğlu ... mirasının Hazineye intikal ettiği hükmen saptanmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan saptamaya göre, ... oğlu ... mirasçıları vaad borçluları değil sözü edilen kişinin mirasçısı Hazine ise, dayanılan sözleşmeler kuşkusuz hüküm ve sonuç meydana getirmez.

O halde mahkemece, Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılan Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/501 esas sayılı dava dosyası sonucu beklenilmeli ve eldeki dava hakkında bu sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6214, Karar No: 2012/1404, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6214 E.  ,  2012/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın dereye sınır olmasına rağmen dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında jeolog bilirkişiden, taşınmazın niteliği ile ilgili olarak ise 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak iktisap koşullarının yöntemince incelenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 212 ada 64 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tarla vasfıyla tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4800, Karar No: 2007/5945, Tarih: 03.10.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/4800 E., 2007/5945 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/4800 E., 2007/5945 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 357 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 360 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 386 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesine aykırılık iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Diş tedavisinde, hasta ile doktoru arasındaki hukukî ilişki vekâlet sözleşmesi (BK'nın 386 vs.); diş protezinde ise eser sözleşmesi (BK'nın 355 vd)dir.

Diş tedavisinde, doktorun yükümlülüğü, tıb dünyasında kabul edilen yöntemi uygulayarak, hastasını tedavi etmektir. Dolayısıyla, vekâlet sözleşmesinde, sonucun taahhüdü yoktur. Başka bir anlatımla tüm tedaviye rağmen hasta iyileşmese dahi, doktor yükümlülüğünü yerine getirmiş olur ve ücrete hak kazanır.

Oysa, eser sözleşmesinde, doktor (yüklenici) belli bir sonucu (eser) taahhüt etmektedir. Sonuç gerçekleşirse, yani hastanın kullanabileceği amaca uygun bir protez gerçekleşirse yüklenici sayılan doktor, borcunu ifa etmiş sayılır ve ücrete hak kazanır.

Somut olayda, davacı hasta (iş sahibi), davalı doktorun yaptığı protezi kullanamamış ve iddiaya göre birtakım rahatsızlıklar meydana gelmiştir. Bu husus doğru ise, davalı, sözleşmenin amacına uygun bir sonucu gerçekleştirememiştir. Başka bir anlatımla, davalının yaptığı protez, kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı sayılır (BK m.360/1)

Protez işinin yapımı sırasında, hastadan kaynaklanan bir durum, özellikle diş eti hastalığının varlığı anlaşılırsa ve bu hastalık proteze engel ise öncelikle doktorun bu durumu hastasına bildirmesi ve hastanın kabulü hâlinde de önce diş eti tedavisi yapması gerekirdi. Bu bildirimin doktor tarafından yapılıp yapılmadığı ve hastadaki mevcut hastalığın o hali ile proteze uygun olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Doktor, ancak bu bildirimden sonra sorumluluktan kurtulur (BK.md.357/son).

O halde mahkemece yapılması gereken iş; Üniversitenin Diş Hekimliği Fakültesinden seçilecek üç kişilik bilirkişi heyetinden önceki bilirkişi raporları incelettirilmek ve gerekirse hasta üzerinde muayene yaptırılmak suretiyle rapor alınmasından, hastadaki mevcut diş eti hastalığının tedavi edilmeden, o hâli ile protez işleminin yapılmasının uygun olup olmadığının tesbitinden ve ayrıca, BK'nın 357/son maddesine uygun yapılmış bir ikaz var ise, bu hususun kanıtlanması için davalı tarafa bu imkânın sağlanmasından ve hâsıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulmasından ibarettir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16, Karar No: 2012/6764, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/16 E.  ,  2012/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2007/94-2010/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı bayisi olan Ak Petrol Turz.Taş.Gıda İnş. Sanayi ve Tic Ltd. Şti'nde tüp gaz servis ve sipariş bölümünde işçi olarak çalışan davalının 03/06/2005 tarihli taahhütname ile Ak Petrol Turz. Taş. Gıda İnş. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'nin müvekkilinin bayisi olarak faaliyette bulunduğu sürece, bayiliğin faaliyet alanı olan ilçelerde, bu bayiliğin konusu ile ilgili olarak başka bir LPG firmasının bayiliğini kendi ve ailesi adına almayacağını, muvaaza yaratacak şekilde firma kurup bayilik almayacağını aksi takdirde 50.000$ cezai şartı müvekkiline ödemeyi taahhüt ettiğini buna rağmen davalının Likitgaz ticari ünvanlı LPG şirketinin bayiliğini aldığını böylece davalının taahhütnameye aykırı davrandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını tutarak 50.000$ tutarı cezai şartın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,dava konusu taahhütnamenin müvekkilinin ailesinin geçimini temin etmek amacıyla sırf çalışmak zorunda olduğundan imzalatıldığını bu durumun MK 2'ye aykırı olduğunu, tarafların sosyal ekonomik durumları dikkate alınarak cezai şartın tenkisi ve kaldırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre; davalının asgari ücretle çalışmasına rağmen 50.000 $ tutarında cezai şart içeren taahhütnameyi işe girmek amacıyla kendi iradesi dışında imzaladığı, böyle bir taahhütnamenin hukuken geçerli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve BK'nun 349. maddesi uyarınca taahhütnamenin geçersiz bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1085, Karar No: 2009/4532, Tarih: 12.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1085 E.  ,  2009/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karabük 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.05.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*boşanmaya neden olan olaylarda başka kadınla yaşayan davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Velayet kamu düzenine ilişkin olup karardan sonra dosyaya giren delillerden davacı babanın velayeti kendine verilen müşterek çocuklar 1993 doğumlu Demet ve 1995 doğumlu Mehmet’e karşı velayet görevlerini yerine getirmediği anlaşıldığından müşterek çocukların velayetinin davalı anneye verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9614, Karar No: 2013/13147, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9614 E.  ,  2013/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/11/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen  kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne  karar verilmiştir. Kararın taraflara tebliği üzerine temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle hüküm 08.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı tarafından  verilen dilekçe ile dava kabul edildiği halde lehine vekalet ücretine karar verilmediğini belirterek tavzih yolu ile vekalet ücretinin hüküm altına alınmasının talep edilmesi üzerine, Mahkemece talep yerinde görülmüş ve davacı yararına vekalet ücretinin tahsiline ve hükmün tavzihine karar verilmiştir.

Tavzihin kabulüne dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK 'nin 305. maddesi uyarınca '' Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine  aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez'' hükmünü içermektedir.

Somut olayda, hüküm yeterince açık ve birbirine aykırı fıkralar içermediği açıktır. Ne  var ki  kısa  kararda  ve  gerekçeli  kararda  bulunmayan davacı lehine  vekalet ücreti, tavzih yolu ile hükme  eklenerek  davalının yükümlülüğü tavzih yolu ile  genişletilmiş ve hüküm  bu  suretle  değiştirilmiştir. Tavzih yolu ile verilen karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemeye açıkça aykırı olup, tavzih isteminin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde kabul edilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile, hükmün  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2143, Karar No: 2019/10159, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2143 E.  ,  2019/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 41/1-c maddesine aykırılıktan kabahatli ... hakkında, Küçükçekmece Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 2017/İST/KÜÇ/070 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 1.544,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/09/2017 tarihli ve 2017/4621 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/02/2018 gün ve 12472 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2018 gün ve KYB-2018-15558 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklindeki düzenlemeyi dayanak alan yönetmelik hükmünün iptal edilmiş olması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

İdari yaptırım kararının dayanağı olan 5996 sayılı Kanun’un 41/1-c maddesinde ''30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve 30. maddesinde “Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği, yine benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarihli ve 2016/13705 esas, 2017/7217 sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu...'' belirtildiği üzere, idari yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan ... yetkililerince düzenlenen 07/08/2017 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, gıda ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair işletme kayıtlarının tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;