muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6842, Karar No: 2017/3070, Tarih: 06.11.2017

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2864, Karar No: 2023/1835, Tarih: 10.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2864 E.  ,  2023/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2016 tarihli ve 2016/444 Esas, 2016/580 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 08.09.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2023 tarihli ve 2022/31665 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20474 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20474 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesinde yer alan 'Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz' ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan 'Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir' şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda müştekinin 08.10.2012 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında takibi şikayete bağlı kasten yaralama suçuna ilişkin düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası;

"(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

...

(4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz."

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası;

"(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, mağdurun 08.10.2012 tarihli oturumda şikâyetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, şikâyete tabi olması ve mağdurun şikâyetçi olmaması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2016 tarihli ve 2016/444 Esas, 2016/580 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikâyetten vazgeçme nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6122, Karar No: 2018/483, Tarih: 24.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6122 E.  ,  2018/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli .... mahallesi, ... mevkiinde bulunan 107 ada 29 parsel sayılı 204,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliğiyle davalı ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi 14/03/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, ... mahallesi, Belen mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (VI) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 107 ada 29 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına göre; 1964 yılında yapılan arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın da içerisinde bulunduğu alanın tespit harici bırakıldığı, Yarımca Belediye Başkanlığı tarafından hasımsız olarak açılan tescil davası sonunda, Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/07/1977 gün ve 1977/76-506 sayılı hakem sıfatıyla verdiği kararı ile 7 parçadan oluşan toplam 227.950 m2 yerin Yarımca Belediye Başkanlığı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, 1986 yılında yapılan orman kadastrosunda Yarımca Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilen taşınmazlardan 3478 parsel numaralı 10.800 m2 yüzölçümlü alanın, Yarımca Belediyesi Özel Ormanı -1, 3479 parsel numaralı 119500 m2 yüzölçümlü alanın Yarımca Belediyesi Özel Ormanı -2, 3480 parsel numaralı 46790 m2 yüzölçümlü alanın Yarımca Belediyesi Özel Ormanı- 3, 3481 parsel numaralı 1570 m2 yüzölçümlü alanın Yarımca Belediyesi Özel Ormanı -4 , 3482 parsel numaralı 28500 m2 yüzölçümlü alanın Yarımca Belediyesi Özel Ormanı -5 adı altında sınırlandırıldığı, çekişmeli 107 ada 29 parsel nolu taşınmazın; Yarımca Belediyesi Özel Ormanı -2 adı altında sınırlandırılan 3479 parsel sayılı taşınmazın 1987 yılında imar uygulaması ve ifraz

sonucu kişiler adına tapu kaydı oluştuğu, davalının taşınmazı satış yolu ile edindiği, ancak 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre hakem mahkemelerinin ancak taşınmazların niteliğini tespitle görevli olup, tescile karar veremeyeceği, hakemin yetki aşımı suretiyle verdiği tescil kararları sonucu oluşan tapu kayıtlarının yolsuz tescil niteliğinde olduğu, çekişmeli taşınmazın 1956 tarihli hava fotoğraflarından üretilen 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, sınırında Devlet ormanı bulunduğu, özel orman koşullarını taşımadığı belirlenerek, yazılı şekilde tapu kaydının ve özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu bölümünün onanması gerekmiştir.

2) Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı adına tapuda kayıtlı olup, davalının haksız bir tasarruf ve elatmasından söz edilemez ve el atmanın önlenmesine karar verilemez. Bu itibarla, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenlerle; davalı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/01/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2825, Karar No: 2014/5293, Tarih: 02.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2825 E.  ,  2014/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2012

NUMARASI : 2011/714-2012/1586

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara İli, .. İlçesi, .. Konutları B4 Blok 29086 ada 1 parselde bulunan 62 nolu bağımsız bölümüne su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli olmak üzere toplam 5.683,32 TL'nin davacıdan tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davacıdan tahsil edilen 5.683,32 TL'nin 30.06.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, 5.523,45 TL kanal katılım ve şebeke hisse alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez, denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının N ile ifade edildiği, gayrimenkulün toplam inşaat alanının S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2422, Karar No: 2016/1087, Tarih: 23.11.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2422 E.  ,  2016/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; bozma kararına uyulmak suretiyle İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk (kapatılan Pendik 2. Asliye Hukuk) Mahkemesince davanın, çekişmeli 1181 parsel yönünden reddine, 1182 parsel yönünden kabulüne dair verilen 12.10.2012 gün ve 2012/468 E., 2012/638 K. sayılı kararın incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 25.03.2013 gün ve 2013/1980 E., 2013/5354 K. sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın çekişmeli 1181 parsel yönünden reddine, 1182 parsel yönünden kabulüne dair verdiği karar Özel Dairece bozulmuş; verilen direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Feragat, 6100 sayılı HMK’nun 307.maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 311.maddede ise, feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca görüşülmeyen bir direnme kararı, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmediğinden, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Somut olayda; davacı vekili Av. Zekai Genç, direnme kararının temyizine ilişkin istemin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca görüşülmesinden önce verdiği 08.11.2016 günlü dilekçesi ile; davadan feragat ettiğini, açıkça ve koşulsuz olarak bildirmiş; yapılan incelemede, vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunduğu saptanmıştır. Davacı vekilinin davadan feragat ettiğine dair bu beyanı çerçevesinde işlem yapılması zorunludur.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nca temyizen incelenemez. Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı ... vekili tarafından verilen dilekçenin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi için mahkeme kararının bu değişik gerekçelerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK'nun 440/1.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7025, Karar No: 2017/4940, Tarih: 23.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7025 E.  ,  2017/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı kanuna muhalefet (sanık ...); kasten yaralama, basit cinsel saldırı (sanık ...); kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ... atılı suçlardan mahkumiyetlerine; sanık ...'ın kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile basit cinsel saldırı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından ıslak imza imzalanmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzanın da bulunmadığı anlaşıldığından, anılan imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/786, Karar No: 2011/1960, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/786 E.  ,  2011/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, ...Bankası'nın Çanakkale 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3330 Esas sayılı dosyasındaki alacağını temlik alarak borçlunun, 2006/2252 Esas sayılı dosyadaki alacağına haciz konulduğunu, müvekkilinin haczinin daha önce olmasına rağmen sıra cetvelinin 1. sırasında davalının 2006/2252 Esas sayılı dosyadaki avukatlık ücreti alacağının, 2. sırasında ise davalının başka bir avukatlık ücreti nedeniyle borçlu aleyhine 2006/4141 Esas sayılı dosyada yaptığı takibin yazıldığını, birinci sıradaki alacağın ödenerek icra dosyasının sıra cetvelinin düzenlenmesinden önce infaz edildiğini, 2. sıradaki alacağın şüpheli ve meçhul olduğunu ve alacağın 1136 sayılı Kanunun 166. maddesi kapsamında rüçhanlı olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının sıra cetvelinin 1. sırasına yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Çanakkale 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4141 Esas sayılı dosyasında takibe konu alacağın, borçlu ...'in sanık olarak yargılandığı Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/115 Esas sayılı dosyasındaki avukatlık ücretine ilişkin olduğunu, derece kararında ilk sırada yazılan dosyanın miktarın denkleştirilmesi için yazıldığını, bu dosyadaki ödemenin önceden yapıldığından yeniden ödenmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının Çanakkale 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4141 Esas sayılı dosyasında takibe konu ettiği avukatlık ücreti alacağının sözleşmeye dayandığı, alacağın, davalı tarafından borçluya verilen hukuki yardımın karşılığı olması nedeniyle muvazaalı olmadığı, sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan alacağın 11.07.2007 tarihinde Çanakkale 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2252 Esas sayılı dosyada takip masrafı olarak ödendiği ve alacağın İİK'nun 138/3. maddesi uyarınca takip masraflarına dahil olmadığından sıra cetvelinde gösterilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 1. sırasındaki alacağın sıra cetvelinden çıkarılmasına, 2. sıradaki Çanakkale 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4141 Esas sayılı dosyasındaki alacağın rüçhanlı olduğundan 1. sırada 11.608,40 TL olarak ödenmesine, davacıya ait Çanakkale 1. İcra Müdürlüğünün 2006/3330 Esas sayılı dosyasında daha önceden ödeme yapıldığından 11.608,40 TL'nin Çanakkale 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3330 dosyası alacaklısından tahsili ile, Çanakkale 2 İcra Müdürlüğü'nün 2006/4141 sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.