muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/822, Karar No: 2025/1073, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/822 E.  ,  2025/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/90 E., 2024/82 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 4. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2024/51 E., 2024/272 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davanın, davalı banka nezdinde bulunan kur korumalı vadeli döviz hesabındaki nemalandırmanın eksik yapıldığı ve eksik ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olduğu ve uyuşmazlığın bankacılık ilişkisinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60/3. hükmü uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/422, Karar No: 2014/16978, Tarih: 02.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/422 E.  ,  2014/16978 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/422

KARAR NO : 2014/16978

Sağlık Bakanlığı (Devredilen; S.. B..) Vekili avukat .... ile 1-T.. G.. 2-E.. D.. vekili avukat ... 3-F.. Ü.. vekili avukat ... . 4-A. D.aralarındaki dava hakkında Ankara 8.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/06/2013 gün ve 2004/274-2013/345 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalılardan T.. G..'ya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlemlenmekle birlikte, 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için muhataba daha önce aynı adreste usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması zorunludur. Adı geçenin bu adresini değiştirmesi halinde, yeni adresini tebligatı çıkaran mercie bildirmemesi ve ikinci tebligatın gerçekleşmeden geri çevrilmesi halinde anılan maddenin uygulanması mümkündür. Somut olayda, gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalılardan T.. G..'ya “.... cad. No: 2/19 Demetevler/ANKARA” adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı ancak, bu adrese daha önce yapılmış usulüne uygun bir tebliğin bulunmadığı; kaldı ki, her ne kadar mahkemece, kişinin Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşmada bu adresi vermiş olduğu gerekçe gösterilerek 35'e göre tebliğ çıkarılmışsa da, ifadenin verildiği tarihte kişinin tutuklu oluşu, ceza dosyasında dahi tahliyeden sonra bu adrese usulüne uygun tebliğin bulunmayışı dikkate alındığında, adı geçen kişiye 35. madde gereğince tebligat yapılamaz. Açıklanan nedenle yapılan bu tebligatlar usulsüzdür.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalılardan T.. G..'ya Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ve cevap süresi beklenildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1241, Karar No: 2015/1311, Tarih: 28.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1241 E.  ,  2015/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın dolmuşta yolculuk yaparken, dolmuşun kalabalık ve sıkışıklığından faydalanarak ayakta yanında duran mağdurun pantolon arka cebinden özel beceri kullanmak sureti ile cüzdanını çaldığının iddia edildiği olayda, sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunması ve soruşturma evresinde müştekinin sabıkalılar albümünden sanığı teşhis etmesi karşısında, sanık ve mağdurun bir araya getirilerek, teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/1861 Esas- 2006/522 Karar sayılı mahkumiyetinin 22.12.2006 tarihinde kesinleştiği, bu surette 5237 sayılı TCK'nın 58. Maddesi uyarınca dosyamız suç tarihinin tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden önce olduğu anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14395, Karar No: 2023/11059, Tarih: 14.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14395 E.  ,  2023/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/455 Esas, 2018/668 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca içki satışı yapılan yerlere girmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un

191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca içki satışı yapılan yerlere girmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 20.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.08.2022 tarihli ve 2022/13767 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112687 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112687sayılı Kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112687sayılı Kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha evvel 21.04.2015 tarihinde işlemiş olduğu aynı suç nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli 2015/41717 soruşturma, 2015/2635 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı verildiği ve denetim süresi içinde yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle açılan kamu davası sonucunda İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/577 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararı ile sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2019/7499 Esas, 2021/4996 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu ve bozma ilamında "... tebligat usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşullarının oluşmadığı, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği ..." şeklindeki açıklamaları nazara alındığında,

Sanığın 21.04.2015 tarihinde işlemiş olduğu suçtan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli 2015/41717 soruşturma, 2015/2635 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle, sanık hakkında sonraki tarihte İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 15.01.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2018 tarihli ve 2018/38759 Soruşturma, 2018/13758 Esas, 2018/10713 sayılı iddianamesi ile İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önce İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesine 2015/577 Esas sayılı davanın açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. Şüphelinin, 10.03.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2018 tarihli ve 2018/72838 Soruşturma, 2018/26799 Esas, 2018/20661 Karar sayılı iddianamesi ile İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesine, doğrudan kamu davası açıldığı, İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli ve 2018/876 Esas, 2018/1000 Karar sayılı kararı ile davanın İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/455 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

B. Şüphelinin, 10.03.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2018 tarihli ve 2018/72838 Soruşturma, 2018/26799 Esas, 2018/20661 Karar sayılı iddianamesi ile İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesine, doğrudan kamu davası açıldığı, İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli ve 2018/876 Esas, 2018/1000 Karar sayılı kararı ile davanın İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/455 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yine şüphelinin, 24.05.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2018 tarihli ve 2018/82945 Soruşturma, 2018/30587 Esas, 2018/23518 Karar sayılı iddianamesi ile İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesine, doğrudan kamu davası açıldığı, İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2017/776 Esas, 2018/714 Karar sayılı kararı ile, davanın İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/876 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

D. İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.12.2018 tarihli ve 2018/455 Esas, 2018/668 Karar sayılı kararı ile, sanığın 15.01.2018 ve 10.03.2018 tarihli eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca içki satışı yapılan yerlere girmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine, 24.05.2018 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca içki satışı yapılan yerlere girmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 20.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. İzmir 10.Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasının incelenmesinde;

1. Sanığın daha önceden işlediği, 21.04.2015 tarihli aynı nitelikteki suçu nedeniyle, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli ve 2015/41717 soruşturma, 2015/2635 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

2. Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.09.2015 tarihli ve 2015/26217 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Yine 09.08.2015 tarihili aynı nitelikteki suçu nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli ve 2015/29424 esas sayılı iddianamesi ile birleştirme talepli kamu davası açıldığı, davaların birleştirilmesine karar verildiği,

2. Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.09.2015 tarihli ve 2015/26217 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Yine 09.08.2015 tarihili aynı nitelikteki suçu nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli ve 2015/29424 esas sayılı iddianamesi ile birleştirme talepli kamu davası açıldığı, davaların birleştirilmesine karar verildiği,

4. İzmir 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/577 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararı ile, sanığın 21.04.2015 ve 09.08.2015 tarihli eylemlerden cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı temyiz ettiği,

5. Dairemizin 21.04.2021 tarihli ve 2019/7499 esas, 2021/4996 Karar sayılı ilamı ile, erteleme kararının tebliğinin usulsüz olduğu, durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

6. Bozmadan sonra; İzmir 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararı ile, davanın durmasına karar verildiği,

7. Durma kararından sonra, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2021 tarihli ve 2021/119674 soruşturma, 2021/4686 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. Sanığın, seçenek yaptırımın gereklerine uymadığından İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarihli ve 2018/455 Esas, 2018/668 Karar sayılı hapis cezalarının aynen infazına ilişkin ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın 15.01.2018, 10.03.2018 ve 24.05.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından ayrı ayrı mahkemelere 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davaları açılmış, her üç dava birleştirilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uygulamasına esas alınan davada verilen mahkûmiyet kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair kararının tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesiyle Dairemizin 21.04.2021 tarihli ve 2019/7499 Esas, 2021/4996 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, İzmir 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararı ile davanın durmasına karar verildiği, durma kararından sonra da, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2021 tarihli ve 2021/119674 soruşturma, 2021/4686 sayılı kararı ile yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulması kararı verildiği dikkate alındığında;

İnceleme konusu dosyada, doğrudan kamu davası açılması koşulunun oluşmadığı, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 saylı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği, ancak; kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada, inceleme konusu 15.01.2018, 10.03.2018 ve 24.05.2018 tarihli eylemlerin her halükârda, erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş hale geleceği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2021 tarihli erteleme kararının bu suçları da kapsayacağı, erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş tüm eylemlerin tek suç olarak kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olacağı, bu durumda, inceleme konusu dava yönünden artık kovuşturma şartının gerçekleşmesinin mümkün olmayacağı anlaşıldığından, mahkemece, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasınin birinci cümlesi uyarınca "düşme" kararı verilerek, ileride açılması muhtemel kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde ve cezanın bireyselleştirilmesinde dikkate alınmak üzere İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/119674 sayılı soruşturma dosyasına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/455 Esas, 2018/668 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1033, Karar No: 2012/1699, Tarih: 13.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1033 E.  ,  2012/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07/06/2011 gün ve 2011/2688 6896 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun bulunduğundan davalı gerçek kişilerin esasa ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Daire kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle

H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan esasa ilişkin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, Dairenin 07.06.2011 gün ve 2011/2688 - 6896 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 20.08.2010 tarihli kararının harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik hükmün 1. bendinin 4. paragrafında yer alan "Alınması gereken 59.40.- TL nispi hacın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına", 6. paragrafında yer alan "Davacı Hazine tarafından yapılan 627.50.- TL keşif giderinden ibaret yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye verilmesine", 7. paragrafında yer alan "Mahkemece resen yapılan 5.00.- TL tebligat giderinin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına", 8. paragrafında yer alan "Müdahil davacı Hazinenin davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından Kadastro Kanunun 31/3 maddesi gereğince takdir edilen 100.00.-TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye verilmesine" cümlelerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddeleri

gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı pesin temyiz harcının istek halinde iadesine 13.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13456, Karar No: 2013/3655, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13456 E.  ,  2013/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan TEDAŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz itirazlarının kapsamına göre davalı Tedaş vekilinin tüm davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden işçinin mirasçılarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı baba ...'un maddi tazminat talebinin zararının Kurum tahsisleri ile karşılandığı gerekçesi ile reddine, davacı anne ... için 196,65TL maddi tazminata karar verilirken her yine her iki davacı için ayrı ayrı 27.500,00'er TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından;SGK Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olarak nitelendirildiği, kazanın oluşumunda %80 oranında davalılar, %20 oranında ise kazalı Yılmaz'ın kusurlu olduğu, hükme esas alınan 30.05.2011 tarihli hesap raporunda her iki davacının da hesaplanan maddi zararının 29.357,52'er TL olduğu, Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacılara bağladığı gelirlerin ocak 2012 dönemine kadar tüm PSD'sinin davacı baba için 26.669,48TL, davacı anne için ise 29.160,87TL olduğu, Kurumun bu tahsislerinin hesaplanan zarardan tenzili sonucunda davacı anne bakımından 196,65TL davacı baba bakımından ise 2.658,04TL karşılanmamış maddi zararın kaldığı, Mahkemenin 13.02.2012 tarihli karar gerekçesinde davacı baba ... bakımından Kurum tahsisleri ile karşılanmamış zarar olarak 2.658,04TL'nin kalmasına rağmen maddi hata ile bu davacının maddi tazminat davasının reddine karar verildiğinin açıklandığı anlaşılmıştır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu tür davalarda haksahibinin maddi zararı hesaplandıktan sonra Kurumca ilgiliye yapılan bir ödeme var ise bunun hesaplanan maddi zarardan tenzili ile davacının karşılanmamış maddi zararının tespiti gerekir.

Somut olayda; davacı ...'un Kurum tahsisleri düşüldükten sonra karşılanmamış 2.658,04 TL maddi zararının mevcut olmasına rağmen bu davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.