muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6906, Karar No: 2014/8452, Tarih: 25.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6906 E.  ,  2014/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/259

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı S.. B.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeni iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava konusu kiralananın işyeri ihtiyacında kullanılmak üzere satın alındığını, satışın ve ihtiyacın davalıya bildirilmesine rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini belirterek ihtiyaç nedeniyle taşınmazın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı S.. B.. vekili,ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Somut olayda ;Davalı kiracı S.. B.. olup Saadet Partisi Tüzüğü ile 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 71. maddesi göz önünde bulundurularak Saadet Partisi Tüzüğünde İl Başkanlığına Parti adına sözleşme yapma yetkisinin tanınmamış olması halinde Siyasi Partiler Kanunu 71. maddesi gereğince Merkez Karar ve Yönetim Kurulunca anılan sözleşmenin düzenlenmesi için Kocaeli İl Başkanlığına izin verildiğine ya da işlemin onaylandığına dair usulüne uygun olarak yetkilendirme bulunup bulunmadığı araştırılarak , anılan yetkilendirmenin bulunmaması halinde partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı parti tüzel kişiliğinin hiçbir surette sorumlu tutulamayacağı, sorumluluğun sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişiye ait olacağı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Saadet Partisi Kocaeli İl Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20940, Karar No: 2016/166, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20940 E.  ,  2016/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... adına Av. ... ile 1.... adına Av. ..., 2-... aralarıdaki dava hakkında .... İş Mahkemesi’nce verilen 05.06.2014 günlü ve 2013/413E.-2014/246 Karar sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi, davacı Kurum ile davalı ... şirketinin avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, ceza davasında 7 yıl 6 ay hapis cezası aldığı anlaşılan davalı ...’in; hükümlü veya tutuklu olup olmadığı, hükümlü ise hükümlülük süresi, şartla veya bihakkın tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunun 407. ve devamı maddeleri gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, hükümlülük süresi bir yıl veya daha fazla ise, anılan davalıya vasi tayin edilip edilmediği, edilmişse gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilmesi; vasi tayin edilmemiş ise, usulünce vasi tayininin sağlanarak aleyhe gıyabi hükmün vasiye tebliğinin sağlanması; hükümlülük süresi bir yıldan az ise veya tutuklu ise cezaevinde Tebligat Kanunun 19. maddesine göre tebligatın muhataba bizzat, cezaevi müdürü veya müdür yoksa orayı idare eden memur aracılığıyla yapılacağı düzenlemesi gözetilerek tebliğinin sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1103, Karar No: 2015/8272, Tarih: 18.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1103 E.  ,  2015/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul .... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ... gün ve ... Esas, .. Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde on beş adet çek yaprağından kaynaklanan 9.000,00 TL'lik yükümlülük tutarının gayrinakdi risk olarak rehin kapsamında sayılmamasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğunu, icra dosyasında taraf sıfatı bulunmayan kimsenin şikayet hakkının da bulunmadığını; sıra cetveli düzenlenmeden önce şikayetçi banka şubesine yazılan yazıya verilen cevapta şikayetçinin alacağının kalmadığının belirtildiğini, halen de muaccel alacağının mevcut olmadığını bildirerek, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan borçlu ... yargılamaya katılmamıştır.

İcra mahkemesince çeklerin yargılama sürecinde takasa ibraz edildiği ve takasa ibraz edilen çekler için şikayetçi bankanın yasal yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine ilişkin kararın şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ... tarih ve ... Esas, ..Karar sayılı ilamıyla "Konut ve araç kredisi gibi tüketicinin şahsi ihtiyacını karşılayan varlıkları edinme amacıyla kullanılan krediler için gösterilen teminatlar, kural olarak sadece bu kredilerden doğan borçlar için teminat teşkil edeceği, bu borçların sona ermesi ile araç ya da konut üzerindeki rehin hakları sona erer; banka müşterisinin diğer ticari kredi borçlarının teminatı olarak kullanılamayacağı,somut olayda borçlunun hem bedeli paylaşıma konu binek otomobil için ve hem de ticari işleri için krediler kullandığı, bedeli paylaşıma konu araçtan kaynaklanan borcunu ödediği anlaşıldığı, bu durumda araç üzerindeki rehnin, bankanın ticari kredi ilişkisinden doğmuş veya doğacak alacaklarının teminatını teşkil etmeyeceğinin kabulü gerektiği, diğer taraftan takasa ibraz edilen çekler için de bankaların yaprak başına sorumluluğu devam etmekte olduğu, açıklanan ilkeler karşısında mahkemenin red gerekçesi yerinde değil ise de araç üzerine tesis edilen rehnin teminat fonksiyonunu kaybettiğine ilişkin olarak yukarıda belirtilen gerekçe ile değiştirilmek suretiyle sonucu itibariyle doğru bulunan yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10624, Karar No: 2015/13237, Tarih: 13.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10624 E.  ,  2015/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı sendika genel yönetim kurulunun genelmerkez hizmet binası bünyesinde "... Şube" adında yeni bir şube açılmasına ve özel güvenlik şube müteşebbis heyetinin, merkez yönetim kurulunca atanmasına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun genel kurulun görev ve yetkilerini düzenleyen 11/h maddesinde “şube açma, birleştirme veya kapatma, bu konuda tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda yönetim kuruluna yetki verilmesi”nin öngörüldüğünü, davalı sendikanın 12-13.11.2011 tarihlerinde yapılan son olağan genel kurulunda “... şube” kurulmasına ilişkin bir karar bulunmadığını, tüzüğün Merkez Yönetim Kurulunun görev ve yetkilerini düzenleyen 22. maddesinin 30. fıkrasında “Genel Kurulca verilen yetki uyarınca şube açmak, birleştirmek, kapatmak ve şubelerin faaliyet alanlarını değiştirme ile bunun için gerekli işlemleri yapmak” şeklinde düzenlemenin yer aldığını, genel kurulda yeni bir şube açılabilmesi için bir karar alınmadığını, bu sebeple de dava konusu genel merkez binası bünyesinde “özel güvenlik şube” adında yeni bir şube açılmasına ilişkin kararın iptali gerektiğini, esasen “özel güvenlik şube” kurulmasına dair bir yönetim kurulu kararı da bulunmadığını, davalı sendikanın kötü niyetli olup, muhalefeti yok etmek için özel güvenlik şubeyi bünyesinde kurduğunu, Türkiye'nin her tarafında 21 şubesi olan davalı sendikanın şubelerinin bulunduğu yerlerdeki güvenlik iş kolunda çalışanların bu şubelere üye olması gerekirken, bu şubelerin bulunduğu yerlerdeki iş yerlerinde çalışan sendika üyelerini genel merkeze bağlı özel güvenlik şubesi kurarak, bu şubelerin üye ve delege sayılarını azaltarak şubelerin genel merkez nezdinde güçsüz kalmasını amaçladığını, davalı sendika yöneticilerinin muhalif şubeleri sindirmek için üzerlerinde baskı yaptığını, varlığını sürdürebilmek için şubelerin içini boşalttığını ve kendi güdümünde olacak şube kurmaya kalkıştığını ileri sürerek davalı sendika genel merkezinin “özel güvenlik şube” adında yeni bir şube açılmasına ve özel güvenlik şube müteşebbis heyetinin merkez yönetim kurulunca atanmasına ilişkin kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun ve somut gerçeğe aykırı iddialara dayandığını, 6356 sayılı Kanun'un 11/1-h maddesi gereğince şube açma konusundaki yetkinin genel kurula ait olduğu ancak genel kurulun bu yetkisini yönetim kuruluna devredebileceğini, sendikanın 14. olağan genel kurulunda oy birliği ile kabul edilen mali bütçe uygulama talimatının 21. maddesinde yer alan “Merkez Yönetim Kurulu yeni örgütlenme yapılan ve gerekli olan yerlerde şube açmaya yetkili kılınmıştır” düzenlemesi ile yönetim kuruluna şube açma yetkisinin verildiğini, devredilen yetkiye istinaden 18.04.2014 tarih ve 57 sayılı karar ile “...Şubesi”nin açılması kararının alındığını, açılan yeni şubenin olağan genel kurulunun yapılarak zorunlu organlarının seçilmesi gerektiği için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 94. maddesi gereğince müteşebbis heyet adı altında kurucular kurulunun atandığını, davacıların askeri işyerlerinde çalışan işçilerin üyesi bulunduğu ...i Şubesi yöneticileri olduğunu ve özel güvenlik şubesinin kurulmasıyla davacıların yöneticisi bulunduğu şubeye bağlı işyerlerinin kayıtlı üye sayısında bir değişiklik olmadığını bu sebeple davacıların dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığını, üye profili, çalışma sistemi, mevzuatı, istihdam alanları, eğitim ihtiyacı ve sendikadan beklentileri anlamında askeri işyerlerinde çalışan işçilerden büyük farklılık gösteren özel güvenlik çalışanlarına hizmet sunabilmek için yeni bir yapılanmaya ihtiyaç duyulduğunu ve bu sebeple sadece bu alanda faaliyet göstermek üzere “... Şubesi” kurulmasına karar verildiğini, faaliyet sahasının bütün Türkiye olarak düzenlendiğini, genel merkeze bağlı bir ihtisas şubesi olarak çalışmalara başladığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 2012-2015 tahmini mali bütçe uygulamalarının 21. maddesi ile merkez yönetim kurulunun yeni örgütlenme yapılan ve gerekli olan yerlerde şube açmaya yetkili kılındığı ve buna göre 18.04.2014 tarihinde “özel güvenlik şubesi” açılmasına karar veren yönetim kurulu kararının kanun ve yönetmeliğe uygun olduğu, yine açılan bu şubeyi ilk olağan genel kurula götürecek müteşebbis heyetin merkez yönetim kurulunca atanmasının da kanun ve yönetmeliğe uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre, sendika tüzüklerinde “Şube veya bölge şubelerinin nasıl kurulacağı, birleştirileceği veya kapatılacağı, görev ve yetkileri, genel kurullarının toplantılarına ve kararlarına ilişkin usul ve esaslar ile sendika genel kurulunda şube ve bölge şubelerinin nasıl temsil edileceği” hususlarının yer alması gerekmektedir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre, sendika tüzüklerinde “Şube veya bölge şubelerinin nasıl kurulacağı, birleştirileceği veya kapatılacağı, görev ve yetkileri, genel kurullarının toplantılarına ve kararlarına ilişkin usul ve esaslar ile sendika genel kurulunda şube ve bölge şubelerinin nasıl temsil edileceği” hususlarının yer alması gerekmektedir.

6356 sayılı Kanun’un 11. maddesinde de “Şube açma, birleştirme veya kapatma, bu konuda tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda yönetim kuruluna yetki verilmesi” hususları genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Belirtilen kanuni düzenlemelere göre, şube açma, birleştirme ve kapatma yetkisi münhasıran sendika genel kurulunda olup, bu konuda, ancak tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda sendika yönetim kuruluna yetki verilebilecektir. Sendika yönetim kuruluna yetki verilmesi durumunda, söz konusu yetkinin kullanılabilme esasları ise genel kurul kararı ile tespit edilecektir.

Bu genel açıklamalar ışığında inceleme konusu davayı değerlendirmek gerekmektedir.

1-Somut olayda, davalı sendika merkez yönetim kurulunun 18.04.2014 tarih ve 57 sayılı kararı ile “... güvenlik işkolunun farklı bir mevzuatı olması ve güvenlik işletmelerinin merkezleri ile çalışan işçilerin yerlerinin farklı farklı illerde olması sebepleriyle, özel güvenlik çalışanı üyelerimize bu konuda uzmanlaşmış bir yönetim ve kadro ile daha iyi ve etkin hizmet verilebilmesi, faaliyetlerinin yürütülebilmesi ...” gerekçesiyle, genel merkez hizmet binasının bulunduğu adreste “...” adında yeni bir şube açılmasına, kararda ayrıntılı olarak gösterilen ve mevcut şubelere bağlı işyerlerinin de yeni şubeye bağlanmasına karar verilmiştir.

Sendika tüzüğünün 18. maddesinin (g) bendine göre “Şube açma, birleştirme veya kapatma konularında Merkez Yönetim Kurulu'na yetki verilmesi” genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Diğer taraftan, dosya içeriğinden, davalı sendikanın son olağan genel kurulunu 12-13 Kasım 2011 tarihinde gerçekleştirildiği ve anılan genel kurulda kabul edilen bütçenin 21. maddesi ile de “Merkez Yönetim Kurulu yeni örgütlenme yapılan ve gerekli olan yerlerde şube açmaya yetkili kılınmıştır” düzenlemesinin karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, genel kurul kararından açık olarak anlaşılacağı üzere, merkez yönetim kurulu sadece yeni örgütlenme yapılan yerlerde şube açmaya yetkili kılınmış ise de, dava konusu karar ile daha önceden örgütlü bulunulan genel merkez nezdinde yeni bir şube açılmasına karar verilmiş olmakla, “...” adında yeni şube açılması yönünden merkez yönetim kurulunun yetkisiz olduğu tartışmasızdır.

2-Bu noktada ikinci olarak değerlendirilmesi gereken husus, daha önce diğer şubelere bağlı işyerlerinin, yeni kurulacak bir şubeye bağlanması yönünden, merkez yönetim kurulunun yetkisinin bulunup bulunmadığıdır.

2-Bu noktada ikinci olarak değerlendirilmesi gereken husus, daha önce diğer şubelere bağlı işyerlerinin, yeni kurulacak bir şubeye bağlanması yönünden, merkez yönetim kurulunun yetkisinin bulunup bulunmadığıdır.

Tüzükte bu konuda açık bir hüküm bulunmamakla birlikte, 18. maddenin (ö) bendinde, başka bir organa bırakılmamış konuların karara bağlanması genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır. Şu halde, işyerlerinin bağlı bulunduğu şubelerin değiştirilmesi, genel kurul kararı ile yahut genel kurul tarafından açık bir yetki verilmesi durumunda merkez yönetim kurulu kararı ile gerçekleştirilebilecektir. Ancak somut olayda, bu şekilde bir yetki devri söz konusu olmadığından, dava konusu yönetim kurulu kararı bu yönü ile de tüzük ve kanuna aykırıdır.

3-Anayasanın 51. maddesinin son fıkrasında, sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağı vurgulanmıştır.

Tüzüğün 4. maddesinde de, sendikanın, sendika içi demokrasinin en geniş anlamda sınırsız ve kesintisiz işlemesini, çalışanların söz ve karar sahibi olmasının önündeki engellerin kaldırılmasını amaçladığı belirtilmiştir.

Öte yandan, dava konusu yönetim kurulu kararı ile, çok farklı illerde bulunan işyerleri ve sendika üyelerinin, herhangi bir coğrafi esas gözetilmeksizin tamamının ...'da kurulacak olan tek bir şubeye bağlanması öngörülmektedir. Bu şekilde bir örgütlenmenin, üyelerin bağlı bulunduğu şube yönetimine ulaşılmasını güçleştireceği, yönetime katılmada önemli zaafiyetler doğuracağı, üyenin sendika üzerinde denetim hakkını kullanmasında ve sorunların mahallinde çözülmesi noktasında güçlükler doğuracağı, böylece üye ile sendika arasında bulunması gereken ilişkileri koparacağı ve genel kurulun demokratik esaslar doğrultusunda teşekkül etmesini engelleyeceği açıktır. Bu anlamda, kararın bu yönü ile de hukuka aykırı olduğu tartışmasızdır.

Bütün bu açıklamalar karşısında, davanın kabulü ile, davalı sendika merkez yönetim kurulunun 18.04.2014 tarih ve 57 sayılı kararının yeni şube açılmasına ilişkin bir nolu bendinin iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4713, Karar No: 2018/7961, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4713 E.  ,  2018/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, anagayrimenkulün 1 nolu bağımsız bölümde faaliyete başlayan davalının burayı derneğin ... Şubesi olarak kullandığını, müvekkil yönetim tarafından davalı derneğe gönderilen ihtarname ile dernek faaliyetlerine muvafakat gösterilmediğinin bildirildiğini, ancak davalının taşınmazdaki faaliyetlerine devam ettiğini, oluşan kalabalıktan, gürültüden ve taşınmaza giren çıkan şahısların belli olmamasından apartman sakinlerinin rahatsızlık duyduğunu beyan ederek; dava konusu taşınmazın tapuda görüldüğü gibi mesken olarak eski hale iadesine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; Atatürkçü Düşünce Derneği'nin büro faaliyetlerinin yürütüldüğü dairenin, kanunun aradığı manada apartman için tehlike arz etmediği, Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesinde belirtildiği gibi tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan yerlerin büro olarak kullanılmasını yasaklayan bir hüküm olmadığı, gelen gidenlerin apartman için tehlike arz etmediği, bilirkişi raporunda beyan edilmiş olmakla dava konusu taşınmazın büro olarak kullanılmadığı, sadece dernek faaliyetlerinin icra edildiği yer olduğu, kamu adına kendine bir misyon edinmiş derneğin gelip gidenlerinin olabileceği, bu durumu bina sakinlerinin kabul etmek zorunda olduğu, ancak düğün, dernek ve müzik derneklerinin faaliyetlerinin rahatsızlık verebileceği, kendi meskenini bir başkasına kiraya vermeye zorlanamayacağı, dernekte bulunan eşyaların münhasıran büro amacını gösterir durumda olmadığı, dolayısıyla da derneğin adına kayıtlı olan taşınmazın faaliyetlerine uygun kullanılmasında yasaya engel bir hüküm olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; tapuda "mesken" vasfı ile kayıtlı olmasına rağmen fiilen "işyeri" olarak kullanılan taşınmazın eski hale getirilmesi istemine ilişkin olup; 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun "Yasak İşler " başlıklı 24. maddesi;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; tapuda "mesken" vasfı ile kayıtlı olmasına rağmen fiilen "işyeri" olarak kullanılan taşınmazın eski hale getirilmesi istemine ilişkin olup; 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun "Yasak İşler " başlıklı 24. maddesi;

"Anagayrimenkulün, kütükte mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseseler kurulamaz; kat maliklerinin buna aykırı sözleşmeleri hükümsüzdür; dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmıyan muayenehaneler bu hükmün dışındadır. Anagayrimenkulün, kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde sinema, tiyatro, kahvehane, gazino, pavyon, bar, kulüp, dans salonu ve emsali gibi eğlence ve toplantı yerleri ve fırın, lokanta, pastahane, süthane gibi gıda ve beslenme yerleri ve imalathane, boyahane, basımevi, dükkan, galeri ve çarşı gibi yerler, ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla açılabilir.", yine anılan maddenin 13/02/2011 tarihli ve 6111 sayılı kanunla değişik 3. (ek) fıkrası;

"1136 sayılı Avukatlık Kanununda avukatlık büroları ve hukuk büroları ile ilgili düzenleme yapılıncaya kadar meskenlerdeki avukatlık ve hukuk büroları faaliyetlerine devam ederler. Bu süre, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıldır. Bu hüküm 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununda ilgili düzenleme yapılıncaya kadar meslek mensupları tarafından açılan bürolar hakkında da uygulanır." hükmünü amirdir. Dosya kapsamındaki tapu kayıtlarının incelenmesinden davaya konu 1 nolu bağımsız bölümün "mesken" nitelikli olarak tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmakla; bu kapsamda mahkemece öncelikle anagayrimenkulün yönetim planı da celbedildikten sonra "Atatürkçü Düşünce Derneği'nin ... Şubesi"nin çalışma usulünün; yönetim planı hükümleri ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi, bu maddeye 13/02/2011 tarihli 6111 sayılı Kanunla değişik 3. fıkra olarak eklenen düzenlemeye göre dava konusu dernek şubesinin çalışma kriterlerinin, avukatlık büroları ve hukuk büroları ile serbest muhasebeci mali müşavirlik ve yeminli mali müşavirlik bürolarında bulunması gereken yasanın aradığı anlamdaki çalışma kriterlerine uyup uymadığının, tarafların tanık ve tüm diğer delilleri ile birlikte değerlendirilerek ve yukarıda anılan ve değişen yasa hükümleri göz önünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik ve yetersiz inceleme neticesinde yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.