muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30670, Karar No: 2017/3797, Tarih: 13.03.2017

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverene ait fabrikada 02.07.2015 tarihinde başlayan ve 05.07.2015 tarihinde basit bir polis müdahalesi ile sona eren eylemin hak arama özgürlüğü kapsamında kalan yasal bir eylem olduğu, işverence gerçekleştirilen fesihlerin haklı nedene dayanmadığı ve feshin sendikal sebeple yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre, bu eylemler sırasında, eylemlerin işyerine sıçramasını önlemek isteyen davalı işveren fabrikanın bakıma girme zamanını öne çekerek bu tarihlerde işyerini kapatmış ve işçileri ücretli izne yollamıştır.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 3 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sonrasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve emniyet güçlerinin müdahalesi ile sona erdirilen, fabrika binasından çıkmama şeklindeki toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin işverene değil ilgili sendikaya yönelik olduğu açıktır. İşçilerin eyleme dayanak yaptığı, sendika temsilcilerinin odalarının kaldırılması ve kendi temsilcilerinin de tanınması gibi taleplerin, toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve

sendikanın yetkili olduğu bir işyerinde mümkün olmadığı, tüzel kişiliği bulunmayan ve yasadan kaynaklanmayan bir topluluğun temsilcilerinin de işverence bu kapsamda tanınmasının mümkün olmadığı, davalı işverenin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesindeki feshe ilişkin prosedürü uygulayıp eyleme katıldığını saptadığı tüm işçileri işten çıkarttığı, işverenin, sendikalı işçiler ile sendikasız işçiler arasında sendikalı işçiler lehine yada sendikayı korumaya yönelik dahili olduğu yönünde somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiği kabul edilerek davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8427, Karar No: 2016/3078, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8427 E.  ,  2016/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/437-2015/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 03.09.2013 tarih 1/2013 sayılı ortaklar genel kurulunda alınan karar uyarınca davalı şirket ortaklarından...'un hissesine tekabül eden 15 hisse ile ....i'nin hissesine tekabül eden 10 hisseyi bedeli mukabilinde devraldığını, devir hususunun pay defterine işlenmesinin ortaklar kurulu kararında öngörülmesine karşın davalı şirket yetkilileri tarafından devrin pay defterine işlenip ticaret sicil gazetesinde ilan edilmediğini ileri sürerek müvekkilinin devraldığı payların pay defterine işlenilerek, ticaret sicil gazetesinde ilanına karara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, hisse devri hususunda ortaklar kurulu kararı alınıp bu kararın noter tarafından onaylatılmasına karşın daha sonraki aşamalarda devreden ve devralanlar arasında yaşanan ihtilaflar nedeniyle devrin tamamlanmadığını, davacının kişiliği nedeniyle şirkete zarar vereceği düşüncesi ve davacı tarafından şirket ile olan irtibatın kesilmesi nedeniyle sonraki işlemlerin yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, limited şirket hisse devri sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması ve tarafların imzalarının noterce onaylanmasının şart olduğu, payı devreden ile devralanın noter huzurunda devir sözleşmesi yapması gerektiği, somut olayda yasanın aradığı anlamda dereden ve devralan arasında yazılı şekilde yapılmış ve noter huzurunda imzalanmış geçerli pay devir sözleşmesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının 6102 sayılı TTK'nın 595/1. maddesi uyarınca tarafların imzaları noterce onanmış yazılı devir sözleşmesi niteliğinde olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16423, Karar No: 2012/22334, Tarih: 13.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16423 E.  ,  2012/22334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4119, Karar No: 2024/1700, Tarih: 23.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4119 E.  ,  2024/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/185 E., 2022/325 K.

DAVA TARİHİ : 09.10.2014

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı borçluya ait taşınmazın 151.500,00 TL bedelle dosya alacaklısı ...'e alacağa muhsuben satılarak paraya çevrildiğini, ancak ilk sıradaki haczin hukuki niteliğe haiz olmadığını, ilk sıradaki alacaklının alacağı kambiyo senedine dayalı olduğundan ve kambiyo senedi her zaman düzenlenebilir belgelerden olduğundan ispat yükünün davalıya ait olduğunu, haczin muvazaalı takip neticesinde konulduğunu, satışın usulsüz bir şekilde alacağa mahsuben gerçekleştiriliğinden yani icra dosyasına satış bedeli alınmadığından dolayı davanın lehe sonuçlanması halinde dosyada tahsil edilecek herhangi bir ihale bedeli bulunmayacağından esasında bu hususun bir yolsuz tescil olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.04.2015 tarihli ve 2014/596 Esas, 2015/173 Karar sayılı kararıyla; davacının muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davası açtığı, ancak icra dairesince düzenlenmiş herhangi bir sıra cetvelinin bulunmadığı, sıra cetvelinin düzenlenmemesi halinde bu hususun icra dairesinin işlemini şikayet olarak icra hukuk mahkemesine başvurulabileceği, sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra mevcut davanın açılabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin (Yargıtay kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 03.10.2017 tarih ve 2015/7924 Esas, 2014/2480 Karar sayılı ilamıyla; icra memuru tarafından bedeli paylaşıma konu taşımazın satış bedeli ancak ilk haciz sahibi alacaklıya yettiğinden bahisle sıra cetveli düzenlenmeden satış bedelinin bu alacaklıya ödenmesine ilişkin kararın teknik anlamda bir sıra cetveli olduğu, diğer alacaklıların muvazaaya dayalı itiraz davası açabileceği, bu nedenle mahkemenin yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlu adına kayıtlı taşınmazın talimat dosyasında 151.500,00 TL bedelle davalının alacağına mahsuben satıldığı, davalının takibinin her biri 20.000 USD meblağlı ve 30.05.2006 tanzim tarihli 30.06.2006 - 30.07.2016 - 30.08.2006 - 30.09.2006 -30.10.2006 -30.11.2006 tarihli 120.000 USD asıl alacak, 36.200 USD faizi toplamı 136.200 USD karşılığı 163.862,22 YTL tutarlı 6 bonoya dayandığı, bu bonoların davalının ortağı olan ...'in borçlu ...'den aldığı çeklerin iade edilmesi üzerine davalıya ortaklık payı olarak verildiğinin iddia edildiği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, ispat yükünün davalıda olduğu ve davalının borçlu ... ile aralarındaki alacağın muvazaalı olmadığına dair başkaca delil sunmadığı, davalının alacağını ispat edemediği ve bunun sonucunda alacağının muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili alacağının davacının alacağından önce doğduğunu, 2010 yılında doğacak olan alacağın 3 yıl öncesinden bilinemeyeceğini, muvazaanın ileri sürülemeyeceğini, davanın süresinde açılmadığını, davacının devam eden haczi bulunmadığını, müvekkili alacağının gerçek alacak olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 142. maddesi

3. Değerlendirme

Sonradan doğacak bir borç için önceden muvazaa yapılamaz. Bu nedenle alacağı dava ettiği takipten sonra doğan bir alacaklının önceden yapılan takip nedeniyle dava açması mümkün değildir.

Somut olayda, davalının icra takibine dayanak 6 adet bononun tanzim tarihleri 30.06.2006-30.11.2006 (dahil) tarihleri arasında olup, icra takibi ise 17.10.2007 tarihidir. Davacının icra takibine dayanak senedin 05.07.2010 vade tarihli olduğu ve davacı takip tarihinin 28.07.2010 olduğu dikkate alındığında, davalı alacağının dayanağı bonoların en son düzenlenebileceği tarih davalı takip tarihi olan 17.10.2007 olup davacının alacağının doğumundan çok önce olduğu sabittir.

Bu durumda mahkemece, daha önce doğan alacağın daha sonra doğan alacağa muvazaa teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcın istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6682, Karar No: 2014/11755, Tarih: 08.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6682 E.  ,  2014/11755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/743-2011/764

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, Ç.. adlı bir şirketin davalı ile alacak borç ilişkisinden dolayı davacı-davalı konumunda olduğunu, bu firmanın durumu ile ilgili olarak davacının 29/6/2010 tarihinde savunmasının alındığını, 13/7/2010 tarihinde Genel Müdür Yardımcısı E..S..'nın davacıyı odasına çağırdığını, 13/7/2010 günlü ve 1849 sayılı kişiye özel yazıyı davacıya vererek "bu yazıyı oku, hemen savunmanı yaz ve bana ver" dediğini, davacının aynı gün savunmasını yazdığını, aynı gün içinde Ertan'ın davacıyı gene odasına çağırdığını, bu defa Genel Müdür H..Ş..'ın da odada olduğunu, davacıya Ç.. şirketi ve Ş.. Ç.. adlı kişi ile ilgili yeniden bazı sorular sorulduğunu, davacının bu konuyla ilgili müfettişlere gerekli açıklamayı yaptığını, ekleyecek bir şeyi olmadığını belirttiğini, bunun üzerine "sen bizim yerimizde olsan ne yapardın" diye sorduklarını, davacının "takdiri size bırakıyorum" şeklinde yanıtladığını, "senle ilgili yaşananlar eşinin işini de etkileyecek, tüm bildiklerini anlat aksi takdirde o da işten çıkartılacak" dediklerini, bunun üzerine davacının eşinin bir şeyden haberdar olmadığını söyleyerek onla ilgili işlem yapılmamasını, istedikleri şekilde davranmaya hazır olduğunu ifade ettiğini, adı geçenlerin davacıya ertesi güne dek düşünmesini, kendilerine Ç.. şirketi ile ilgili bildiklerini anlatması durumunda eşinin durumunu gözden geçirebileceklerini ama gene de hiç bir şeyden haberdar olmadığına inanmadıklarını söylediklerini, aynı gün akşam davacıya ikmal müdürü İ.. B..'in ulaşarak işten çıkarılacağını, aynı tehlikenin eşi için de geçerli olduğunu söylediğini, gerçekten de o güne dek eşinin bir şeyden haberdar olmadığını, davacının 14/7/2010 tarihinde işyerine gelince bilgisayarının kitli olduğunu gördüğünü, akabinde İlker'in davacıyı hiç bir şeyle alakadar olmaması için tlimatlandırdığını, öğleye dek şirket terasında beklemesinin istendiğini, , öğleden sonra Ertan'ın davacıyı odasına çağırdığını, diğer Genel Müdür Yardımcısı A..T..'nun da odada olduğunu gören davacıya Ertan'ın söyleyecek bir şeyi olup olmadığını sorduğunu, davacının olmadığını belirtmesi üzerine davacıya A4 boş kağıt verdiğini, istifa dilekçesi yazmasını istediğini, istifa ederse kullanmadığı izinleri karşılığında 7818,87 TL. vereceklerini belirttiğini, oysa davacıya 1737,18 TL

..T..'nun da odada olduğunu gören davacıya Ertan'ın söyleyecek bir şeyi olup olmadığını sorduğunu, davacının olmadığını belirtmesi üzerine davacıya A4 boş kağıt verdiğini, istifa dilekçesi yazmasını istediğini, istifa ederse kullanmadığı izinleri karşılığında 7818,87 TL. vereceklerini belirttiğini, oysa davacıya 1737,18 TL. ödeme yapıldığını, davacının eşinin zarar görmemesi için kendisine deneni yaptığını, ilişiğini kesmek için insan kaynaklarına gittiğinde 15/7/2010 tarihli 1891 sayılı yazıyı imzalamasının istendiğini, davacının da imzladığını, davalı yetkililerinin davacıya yüklenebildikleri kadar yüklendilerini, özellikle eşi üstünde üstelediklerini, tüm imkanlarını kullandıklarını, davacıyı özellikle eşini işten çıkarmakla tehdit ettiklerini, nihayetinde davacının kendisi ile çalışılmayacağın anlayarak en azından eşine zarar gelmemesi için kendisinden isteneni yapmaya razı olduğunu, davacının davalıyı zarara uğratacak hiç bir şey yapmadığını, sonrasında yıllık izin parasının da tam ödenmediğini, eşinin de işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalının sermayesinin tamamı Hazine'ye ait Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı'nın akaryakıt sektöründe faaliyet gösteren bir alt şirketi olduğunu, davacının müvekkili şirkette kıdemli uzman olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, toplam 72 gün yıllık izin, 2 saat fazla mesaisi olduğunu, davalıdan alacağı net 7783,14 TL. olup bu alacağından davalıya olan ihbar tazminatı borcunu davalının mahsup ettiğini, net 1737,18 TL.'nın davacıya ödendiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 14/07/2010 tarihinde davalı işyerinde verdiği dilekçe ile istifa ederek işten ayrıldığı, dinlenen davacı ve davalı tanıkların ortak beyanlarında davacının kendisinin istifa ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, davacının hak etmiş olduğu 72 günlük iznini kullandığı veya ücretinin ödendiği davalı tarafca ispatlanamadığından bilirkişinin belirlemiş olduğu miktar kadar alacağının olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine ve yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, tarafların ortak şahidi İ.. B..'in "yaptığı yardım ve faaliyetden dolayı şirketin herhangi bir zararı yok bizim elemanımız olması nedeni ile piyasada ticari itibarımızın zedelendiğini düşünüyoruz ... sözlü olarak davacıya biz senle çalışmak istemiyoruz senin yaptıklarından muhtemelen eşinin haberi vardır, eşinin de haberi vardı ki eşinle de çalışmak istemiyoruz. Davacı ayrıldıktan sonra eşi de işten çıkartıldı, ayrıca belki davacı istifa etmeseydi şirket işten çıkartacaktı bu şirketin yönetiminin insiyatifine bağlı" şeklindeki ifadesinden, davalı şahidi E..B..'un "yönetiminde başka yaşanan olaylar beraberinde davacıyı istifaya zorlamış olduklarını ben sonradan hem davacıdan hem de yönetimden öğrendim" şeklindeki beyanı, davacının işi, eğitimi, kıdemi, ve kıdemine nazaran bir neden yokken istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı oluşu, davacının eşinin de davacının ardından işten çıkarılması, tarafların beyanları, davalının, davacının iş hayatına uymayan davranışları nedeni ile davalı tarafından iş aktinin haklı feshedildiği yönünde savunmasının olmaması, dosyada mevcut davalının davacıya yönelik savunma talepleri ve tüm dosya kapsamından, davacının aslında istifa dilekçesi imzalamak yönünde bir iradesi olmadığı, davacının iş aktine her hal ve şartta son verileceğini anladığı, ancak, kendisi istifa ederse belki aynı işyerinde çalışmakta olan eşinin durumdan zarar görmeyeceği umudu ile kendisinden isteneni yaparak istifa dilekçesi verdiği, istifa dilekçesini irade fesadı altında verdiğinin açıklanan sebepler ile ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulünün gerektiği gözetilmeksizin bu taleplerinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/04/2014 günü oybirliği ile karar verildi.