muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1835, Karar No: 2023/5610, Tarih: 05.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1835 E.  ,  2023/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1845 Esas, 2021/1757 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/169 E., 2021/456 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Ordu Liman İşletmesi A.Ş. ile ilgili olarak İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.03.2018 tarih 2014/990 E. 2018/188 K. sayılı kararı ile iflas kararı verilip İstanbul 1. İflas Dairesinin 2018/3 E. sayılı dosyası ile iflasın açıldığını, davanın iflas dosyasında verilen 18.01.2020 tarihli “tüm dava masraflarının (harç, yargılama gideri vb.) şirket hissedarı tarafından karşılanmak üzere ve masaya külfet getirmemek kaydı ile talepte belirtilen şartlar dahilinde TDİ A.Ş.'ne dava açılması yönünde yetki verilmesine,” yönelik verilen yetki kararı üzerine açıldığını, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 07.04.1997 tarih ve 97/13 sayılı kararına istinaden müflis şirket ile Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve TDİ A.Ş. arasında 30.06.1997 tarihinde imzalanan Ordu Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile 30 yıl süreyle işletmek üzere müflise devredildiğini, ihtarname ile sözleşmenin haklı nedene dayalı olarak 16.12.2013 tarih itibarıyla fesh edilerek Limanın 16.12.2013 tarihinde düzenlenen tutanak ile yaklaşık 14 yıl önce erken tahliye edildiğini, Ordu Limanı/İskelesinin ayıplı olması ve hukuken ve fiilen işletilememesi nedeniyle müvekkilinin çok büyük gelir kaybına uğradığını ileri sürerek zarar belirlendiği anda arttırılmak üzere şimdilik şirketin faaliyet karından mahrum kalmasından kaynaklanan 50.000,00 TL ve 10.000,00 dolar alacaklarının işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu Ordu Limanının İşletme Hakkı Devri yöntemiyle özelleştirilmesine karar verildiğini, yapılan ihaleyi davacının kazandığını, davacı ile 30.06.1997 tarihinde Ordu Limanı İşletmesi Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını ve Limanın 10.07.1997 tarihli protokol ile davacıya devredildiğini, devir sözleşmesinde tahkim şartı olduğunu, tahkim itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine, tazminata hükmedilmesi durumunda davacının alacaklarının müvekkili alacaklarından takas ve mahsubuna karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında akdedilen İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 37 nci maddesinde: "Bu sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafta taraflar öncelikle sulh yoluna gideceklerdir. İhtilafın taraflardan birinin diğerine yazılı olarak bildiriminin diğer tarafa tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içerisinde sulhen halledildiğine dair protokol tanzim olunmaması halinde tahkime gidilir..." şeklinde belirtildiği, tahkim itirazının ilk itiraz olduğu ve davalının süresi içerisinde sunduğu cevap dilekçesi ile tahkim ilk itirazında bulunduğu gerekçesiyle tahkim ilk itirazının kabulü nedeniyle göreve ilişkin dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın Ordu Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne bağlı bir ödeme talebi ile açılan bir dava olmadığını, ayrıca davalının cevap dilekçesinde bahse konu ettiği Ordu Liman İşletmesi A.Ş. ile ilgili olarak iflas kararının verildiğini, İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahmekemesi'nin 2014/990 E. sayılı dosyasına yapılan tahkim itirazlarına karşı davalının verdiği cevapların dava dosyası içinde bulunduğunu, davalının bugüne kadar İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nden kaynaklanan ihtilaflarda tahkim yoluna gitmediğini, ancak davalı olduğu bu dosyada tahkim şartı olduğu yönündeki itirazında iyiniyetli olmadığını ve yasal koşullarının oluşmadığını, davalının tahkim itirazının hukuki mesnetten yoksun olduğunu belirterek kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının süresinde yapılan tahkim ilk itirazının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın Ordu Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne bağlı bir ödeme talebi ile açılan bir dava olmadığını, davalının bugüne kadar İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nden kaynaklanan ihtilaflarda tahkim yoluna gitmediğini, ancak davalı olduğu bu dosyada tahkim şartı olduğunu yönündeki itirazında iyiniyetli olmadığını ve yasal koşullarının oluşmadığını, davalının tahkim itirazının hukuki mesnetten yoksun olduğunu, sözleşmenin 37 nci maddesindeki tahkim şartlarının dosyada gerçekleşmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Ordu Limanı işletme devir sözleşmesinin ayıp nedeniyle süresinden evvel sona ermesinden davacının uğradığı zararın tazminine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 413 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4904, Karar No: 2013/4809, Tarih: 12.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4904 E.  ,  2013/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24...2011 tarih ve 2010/405-2011/502 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl davada, müvekkillerinin kızı ve kardeşi olan ...’in davalılardan ...’ya ait ...’nın kullandığı araçta yolculuk yaparken davalı ...’in kusurlu kullanımı nedeniyle 22.02.1999 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu vefat ettiğini, müteveffanın oturduğu kısımdaki araç hava yastığının açılmamasının ölümüne sebebiyet vermesi nedeniyle davalı araba firmasının da sorumlu olduğunu, bu vefat olayı nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını, müteveffanın kaza tarihinde üniversitede okuduğunu,yaşasaydı ileride ailesine destek olacağını ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilleri anne ve baba için ayrı ayrı ....000,00 TL ile kız kardeş için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminat ile anne ve baba için ayrı ayrı 8.000,00 TL, kız kardeş için de 6.000,00 TL olmak üzere toplam 22.000,00 TL manevi tazminatın ve cenaze, defin için yapılan giderler karşılığı olarak da 230,65 TL tazminat olmak üzere tüm tazminatlar toplamı 27.230,65 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, birleşen davada, asıl davada müvekkilleri için toplam ....000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmişseler de bilirkişi raporu doğrultusunda maddi zararlarının daha çok olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, anne için 8.946,00 TL, baba için 7.604,02 TL daha maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ...ve ... vekili, müvekkili ...’in kazada kusuru bulunmadığını, kaza esnasında hava yastığının açılmamasından dolayı ölümün meydana geldiğini, bu nedenle araç üreticisi firmanın kusurlu bulunduğunu, davacıların talep ettiği tazminatların çok fahiş olduğunu, istemlerini kabul etmediklerini ancak tazminata karar verilirse bu durumda da müteveffanın araçta hatır için taşındığının nazara alınarak gereken indirimin yapılmasını ve müteveffa için anne babanın sarf etmek zorunda oldukları yetiştirme giderlerinin zarar tutarından mahsup edilmesini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, ölüme ilişkin poliçe teminat limitinin ....000.000.000 TL olup, müvekkilinin manevi tazminat taleplerinden sorumlu bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, ölüme ilişkin poliçe teminat limitinin ....000.000.000 TL olup, müvekkilinin manevi tazminat taleplerinden sorumlu bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirket tarafından üretilen araçta herhangi bir ayıp bulunmadığını, hava yastıklarının yan ve arka darbelerde veya devrilme hallerinde açılmasının mümkün bulunmadığını, olayda aracın yandan vurması nedeniyle hava yastığının açılmadığını, kazada ve ölüm olayında müvekkili şirkete atfı kabil bir kusurun bulunmadığını savunarak davanın müvekkili şirket yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 22.07.2007 tarih 2005/14171 Esas, 2007/3244 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma öncesi daha evvel davalılardan ... A.Ş. aleyhinde açılan ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilen hüküm, davacı kardeş ...yönünden açılan destekten yoksun kalma istemine ilişkin davanın reddine dair hüküm ile davacı baba için tedavi giderlerine dair kısmen kabul hükmü bozma ilamı dışında kalıp kesinleştiği gerekçesiyle, bu talepler yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, asıl dava ve birleşen davada talep edilen destekten yoksun kalma tazminatı yönünden ise, kusur oranı, olayın hatır taşıması olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde BK 43/1. maddesi gereğince talep olunan miktardan takdiren %... oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davacı baba ... için 8.643,40 TL, anne Melahat için 9.851,40 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... ile ... Sigorta A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ayrı ayrı ödenmesine, davacıların destekten yoksun kalma tazminatından fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve ... vekili vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı ... ve ... vekili vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Dava, trafik kazası neticesi meydana gelen ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı tarafca, asıl davada, davacı anne baba için ayrı ayrı ....000,00'er TL, bozma sonrası birleşen davada ise, anne için 8.946,00 TL, baba için 7.604,02 TL olmak üzere toplamda anne için ....946,00 TL, baba için 9.604,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunulmuş olup, mahkemece, %... hatır taşıması indirimi yapılarak anne için 9.851,40 TL'ye, baba için 8.643,40 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş olmakla, reddedilen miktar yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmadığı gibi , toplam kabul edilen 18.494,80 TL için karar tarihinde yürrülükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacılar yararına ....219,27 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ....244,58 TL'ye hükmedilerek davalılar aleyhine karar verilmesi de hatalı olup, davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek kararın davalılar ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... ve ...'ya iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28336, Karar No: 2019/9348, Tarih: 11.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28336 E.  ,  2019/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, suça konu yerde bulunan fidanların müsaderesi gerekirken "yeniden müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükümden "Mahkememizin önceki ilamıyla müsadere konusunda karar verildiğinden yeniden müsadere konusunda karar

verilmesine yer olmadığına" kısmının çıkartılıp yerine " Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki fidanların müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümden TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11313, Karar No: 2013/14632, Tarih: 19.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11313 E.  ,  2013/14632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının öğretmen olarak göreve başlamasını müteakip sağlık raporu aldığını, rapor bitiminde ikinci kez rapor ibraz ettiğini, bu raporların .... tarafından izne çevrildiğini, davalının göreve başlaması gereken tarihte başlamayarak, yeniden sağlık raporu aldığını, ancak sunulan bu üçüncü raporun izne çevrilmediğini ve .... İzin Yönergesi’nin 28. maddesi uyarınca görevine başlaması için kendisine tebligat yapıldığını, ancak davalının göreve başlamadığı gibi yeniden rapor sunduğunu, bu nedenle izinsiz ve özürsüz olarak görevini terk ettiğini, 657 sayılı yasanın 94. maddesi uyarınca görevden çekilmiş sayılacağını belirterek, çekilmiş sayılma tarihinden sonra yapılan ödemelerin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davalının yapılan tebligata rağmen göreve başlamaması nedeniyle, izinsiz ve özürsüz olarak görevini terk ettiğini, 657 sayılı yasanın 94. maddesi uyarınca çekilmiş sayılacağını ve yapılan ödemelerin bu sebeple karşılıksız kaldığını belirterek davanın kabulüne karar vermiştir.

....28. maddesinde; “ Hastalık raporlarına memurun görevli olduğu kurum tarafından itiraz edilebilir. Bu durumda kurumun itiraz yazısı hastalık raporunun onaylı bir örneği ile birlikte; a) Tek hekim tarafından düzenlenmiş olan hastalık raporları bakımından en yakın resmî sağlık kurumuna, b) Kurul raporları bakımından ise yine en yakın başka bir resmî sağlık kuruluna gönderilir. Bu sağlık kurumu veya kurulunca düzenlenen raporların ilk raporla aynı olması halinde karar kesinleşir. Çelişki halinde hasta, Sağlık Bakanlığı’nın saptayacağı bir hakem hastaneye gönderilir. Bu hastane sağlık kurulunca verilen kararlar kesindir.” hükmü, 657 sayılı yasanın 94. maddesinin 1. Fıkrasının 2. Cümlesinde; “Mezuniyetsiz veya kurumlarınca kabul edilen mazereti olmaksızın görevin tek edilmesi veya bu terkin kesintisiz 10 gün devam etmesi halinde, yazılı müracaat şartı aranmaksızın, çekilme isteğinde bulunulmuş sayılır” hükmü düzenlenmiştir.

-/-

-2-

2013/11313-2013/14632

-/-

-2-

2013/11313-2013/14632

Davalı tarafından sunulan ilk iki sağlık raporu,.... hastalık iznine sayılmış, daha sonra sunulan raporlar ise Yönergenin 28. maddesi ilgi tutularak kabul edilmemiştir. Ancak gerek dosya arasına getirtilen davalıya ait şahsi sicil dosyasından, gerekse sunulan delillerden, Yönerge’nin 28. maddesinde belirtilen işlemlerin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hastalık raporunun kesinleşmesi için belirtilen işlemler yerine getirilmeksizin, davalının izinsiz ve özürsüz olarak görevini terk ettiği ve 657 sayılı yasanın 94. maddesi uyarınca çekilmiş sayılacağı kabul edilemez. Bu sebeple yapılan ödemelerin iadesine karar verilemez. İstemin reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kabule karar verilmiş olması doğru değildir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7526, Karar No: 2019/470, Tarih: 14.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7526 E.  ,  2019/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 23/02/2018

Taksirle öldürme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/12/2017 tarihli ve 2016/36766 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/1605 değişik iş sayılı kararını kapsayan onaylı dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre, somut olayda...'ın ... plaka sayılı EGO otobüsüne binmek için koştuğu sırada, yerlerin buzlanması sebebiyle ayağının kayarak anılan plaka sayılı otobüsün altına düştüğü ve ayağından yaralandığı, sevk edilen hastanede tedavi edilmekte iken vefat ettiği olayda, soruşturma kapsamında yapılan 01/09/2016 tarihli ölü muayenesi ve 19/10/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda 02/01/2016 tarihinde meydana gelen ölümün yumuşak doku yaralanması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği, müteveffanın maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanması ile 14/02/2016 tarihli ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği, 19/10/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu...Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı ve 21/07/2017 tarihli bilirkişi raporunda meydana gelen ölüm olayında müteveffanın asli ve tam kusurlu olduğunun belirtildiği, bu kapsamda müteveffanın ölümünde kendisi dışında bir kimsenin kusurunun bulunmadığından bahisle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 12