muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13727, Karar No: 2013/14871, Tarih: 06.11.2013

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını

devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3123, Karar No: 2014/4804, Tarih: 05.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3123 E.  ,  2014/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akçaabat l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/223 Karar no:2013/330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı tarafından ise boşanma kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Toplanan delillerden; davalı kadının Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Akıl hastası olan kadının davranışları iradi kabul edilemez ve bu nedenle de davalı kadına kusur yüklenemez. Türk Medeni Kanununun 165. maddesi uyarınca akıl hastalığı hukuki nedenine dayalı açılmış bir dava da bulunmadığı halde, davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3838, Karar No: 2015/7037, Tarih: 02.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3838 E.  ,  2015/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden tarafça sunulacak gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince karşı tarafa tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1084, Karar No: 2015/1053, Tarih: 27.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1084 E.  ,  2015/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 7. Asliye Hukuk ve ... 10. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, anne ve baba adının değiştirilmesi istemi, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, soybağı reddedilmeden babalık davasının açılamıyacağı, bu nedenle babalık davasının reddine, eldeki dava anne adının düzeltilmesi istemine ilişkin nüfus davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda dava, davacı ...'in gerçek babası olan Hamza'nın ölümü nedeniyle ...'in kendi çocuğu gibi Üzerine tescil ettirdiğini belirtilerek, ...'in nüfus kaydında ... ve ... olarak görünen baba ve anne isimlerinin, ... ve ... olarak değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava soybağının düzeltilmesine ilişkin olmayıp, hatalı yazılan nüfus kaydının 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi hükümlerince tashihi istemine ilişkindir.

Bu durumda, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3132, Karar No: 2024/8977, Tarih: 25.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3132 E.  ,  2024/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/772 E., 2023/1014 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördündü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli kararı ile ''... tutanak tanıklarının dinlenmesi gerektiği ve olay tutanakları, iletişim tespit tutanakları ve dosya kapsamında göre etkin pişmanlık şartları oluşmadığı halde, cezasından indirim yapılması sebepleriyle'' hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördündü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığın hükmen tutuklanmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, iletişimin tespiti tutanaklarında suçun oluştuğuna dair konuşma geçmediğine, tutanak tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğuna, olayın tek tanığı M.H.T.'nin mahkeme beyanına itibar edilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık indirimi yapılması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın olay günü M.H.T. isimli şahsa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanık hakkında verilen iletişimin tespiti ve kayda alınmasına dair karar ile M.H.T. ile arasında 07.01.2020 günü geçen konuşmaya dair TAPE kayıtlarının dava dosyası arasında olduğu görülmüştür.

3. Dava dosyası içerisinde bulunan 07.01.2020 tarihli fiziki takip tutanağında, sanık ile M.H.T. arasında geçen konuşmanın uyuşturucu madde ticaretine ilişkin olabileceğinin değerlendirilmesi üzerine buluşma yerinde fiziki takibe başlandığı, sanık ile kullanıcı M.H.T.'nin birbirlerine bir şey verdiğinin görülmesi üzerine M.H.T. isimli şahsın kesintisiz takibine devam edildiği, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda şahsın sol avucunun içinde bulunan beyaz kağıda sarılı Bonzai maddesini görevlilere rızaen teslim ettiği hususu tespit edilmiştir.

4. 05.03.2020 tarihli teşhis tutanağında, kullanıcı M.H.T. isimli şahıs, ...'ya ait fotoğrafı göstererek olay günü 100,00 TL karşılığı bu şahıstan iki fişek Bonzai satın aldığını, kollukta korktuğu için Kore Mahallesindeki şahıslardan satın aldığını söylediğini beyan etmiştir.

5. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 04.02.2020 tarihli raporunda, ele geçen açık renkli yeşil bitki parçalarının sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5CL-ADB-A etken maddesini içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İletişim tespit tutanakları, fiziki takip tutanağı, kriminal rapor, kullanıcı M.H.T. tarafından kolluk aşamasında yapılan teşhis işlemi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İletişim tespit tutanakları, fiziki takip tutanağı, kriminal rapor, kullanıcı M.H.T. tarafından kolluk aşamasında yapılan teşhis işlemi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, TAPE kayıtları, fiziki takip tutanağı, kriminal rapor içeriği, kullanıcı M.H.T.'nin kolluk aşamasındaki beyan ve teşhisi, tutanak tanıklarının beyanları, sanığın 07.01.2020 tarihli olayda kullanıcı şahsa kesinlikle uyuşturucu madde satmadığını savunması ve bu olayla ilgili etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilebilecek beyanının da bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesince eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin şartları oluşmadığından etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına dair kabul ve uygulamasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararında isabetsizlik görülmediğinden ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/772 Esas, 2023/1014 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20733, Karar No: 2010/29491, Tarih: 26.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/20733 E.  ,  2010/29491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Elektrik hırsızlığı ve mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19.06.2008 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme yönelik sanık müdafiinin 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 21.07.2008 tarihindeki temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15421, Karar No: 2014/8217, Tarih: 02.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15421 E.  ,  2014/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/4

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2013 tarih ve 2013/58-2013/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 159029 sicil no ile Denizli Ticaret Sicili'ne kayıtlı Denizli Elektrik Üretim A.Ş'nin 2 bin adet senede bağlı olmayan çıplak paya bölünmüş 5 milyon TL sermayesinin %50'sini temsil eden hisselerinin şirket ortaklarından devralarak şirkete iştirak ettiklerini, bundan önce davalı şirketin bir aile şirketi olduğunu, müvekkillerine yapılan hisse devirleri öncesinde ortaklık görüşmelerinin şirket yöneticisi A. R. E. ile M.. M.. arasında yapılıp ortaklığa ilişkin şartların 01/04/2011 tarihli ortaklık sözleşmesi ile belirlendiğini, taraflar arasında varılan mutabakat doğrultusunda müvekkilleri tarafından şirketin yüzde 50 hissesine karşılık gelen 2.700,00 TL ödeme yapıldığını, bu ödemeye karşılık müvekkillerinin öncelikle A. . E. ile H. E.'den bir kısım hisseleri devir aldıklarını, bilahare 01/04/2011 tarihinde gerçekleşen olağanüstü genel kurul toplantısı esnasında da Şeref Avcı'nın hisseleri de alınarak bu hususun genel kurul tutanağına geçirildiği ve o tarih itibariyle müvekkillerinden M.. M..'nun 820, D.. M..'nun ise 180 paya sahip olduğunu, ne var ki şirket yönetim kurulu başkanı olan A. R. E. ile müvekkilleri arasında anlaşmazlık çıkması üzerine müvekkillerinin sahip olduğu hisse devirlerinin şirket pay defterine kayıt edilmediğini, çekilen ihtarların da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, müvekkillerine yapılan hisse devirlerinin şirket pay defterine kayıt edilmesini talep ve dava etmiştir.