muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/700, Karar No: 2013/1770, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/700 E.  ,  2013/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23368, Karar No: 2015/1473, Tarih: 29.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23368 E.  ,  2015/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1- ... adına Av....; 2- ...; 3- ... adına Av. ...; 4-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında .. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 06.03.2014 günlü ve 2013/305-2014/128 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, delil olarak ibraz edilen belgeleri de dahil olmak üzere bir kısım belgelerin okunaksız, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35562, Karar No: 2015/2601, Tarih: 24.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/35562 E.  ,  2015/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık tarafından gönderilen 25/12/2014 tarihli temyiz dilekçesinde akıl hastalığının bulunduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde fotokopisini sunduğu .... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 06/06/2014 tarih ve 1840 sayılı sağlık raporunda sanığın cezasını azaltacak "psikotik bozukluk" hastalığı olduğu ve TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanacağının belirtilmesi karşısında, sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/822, Karar No: 2019/8755, Tarih: 05.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/822 E.  ,  2019/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Ltd. Şti aralarındaki alacak davasına dair Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/01/2017 tarihli ve 2014/122 E. - 2017/56 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 20/11/2018 tarihli ve 2017/12472 E. - 2018/11797 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK' nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4835, Karar No: 2006/8341, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4835 E.  ,  2006/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 15. İcra Mahkemesi

İİK.nun 333/a maddesine aykırılık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Borçlu sanıkların yetkilisi oldukları şirket hakkında yapılan haciz işleminde ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adreste başka bir şirketin bulunduğu tespit edildiğinden bu şirkete ne şekilde devir yapıldığı bu devirin alacaklıları zarara sokmak maksadıyla yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, dosyanın mahkemesine iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8832, Karar No: 2016/8234, Tarih: 10.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8832 E.  ,  2016/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada; saat 05:03 itibariyle 33 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 03:50 sıralarında idaresindeki araç ile kaldırıma ve sonra ön ilerisindeki araca çarpması şeklinde gelişen olay anı itibariyle 50 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın eyleminde atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12028, Karar No: 2016/13229, Tarih: 14.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12028 E.  ,  2016/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.06.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işverene ait işyerinde, 20/03/2005–08/11/2005 tarihleri arasında çalıştığını, işten çıkarıldığını, 01/05/2006 tarihinde yeniden işe alındığını ve 11/11/2014 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, aşçı- excuter sous chef- olduğunu, son ücretinin aylık net 3.520,49.-TL olduğunu, iş akdinin sona ermesi üzerine tazminatlarının ödendiğini, ancak dava konusu alacaklarının ödenmediğini, davalı işyerinde yapılan bir teftiş incelemesi üzerine 2012 yılından itibaren göstermelik kayıtlar oluşturulmaya başlandığını ve işçilere imzalatıldığını, imzalatılan belgelerin bir örneğinin işçilere verilmemesi sebebi ile içeriğini bilemediklerini, ancak davalı tarafından oluşturulan belgeleri kabul etmediklerini, 2012 yılındaki teftişten sonra vasıfsız işçiler için 2’li vardiya sistemine geçilmiş ise de, davacı gibi mutfakta çalışan işçiler için böyle bir değişiklik yapılmadığını, işyerinin su parkı, otel ..v.b. pek çok yeri barındıran büyük bir işletme olduğunu, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarının sezon olması sebebi ile işyerinin tam kapasite çalıştığını, davacının sezon döneminde ayda 1 hafta tatili kullandığını, diğer hafta tatillerinde çalıştığını, işletmenin açık olduğu Mart, Nisan ve Ekim aylarında müşteri azalmakta ise de, çalışma süresinin kısalmadığını, davacının sezon dışı Mart, Nisan ve Ekim aylarında, ayda 1 hafta tatilinde çalışmakta olduğunu, fazla mesai sürelerinin günde 14 saati bulduğunu, işyerinde world restoran ve kulüp restoran olmak üzere iki restoran olduğunu, world restoranda her gün üç öğün 1800 kişiye, kulüp restoranda her gün üç öğün 1200 kişiye yemek çıkarıldığını, restoranların yanı sıra yine her gün, snack bar, açık büfe, Çin Restoranı ve steak house yemek işlerinin de ... usta ve ... tarafından yapıldığını, davacının da kulüp restoran ve bu bölümün açık mutfak kısmından sorumlu olduğunu, ayrıca mutfak şefinin yetişemediği bütün işleri de davacının yaptığını, tüm çalışanların kontrolü, iş düzeni ve denetiminin de ... tarafından yapıldığını, davacının 08.00-22.30 saatleri arasında çalıştığını, işe başlar başlamaz kontrol, eksiklerin tamamlanması, açık büfenin toplanması, temizlik işlerini organize eden davacının, hemen ardından öğle yemeği hazırlıklarına başladığını, öğlen yemeğinin 14.30’da bittiğini, ardından temizliğin yapıldığını ve akşam yemeği hazırlıklarına başlandığını, akşam yemeğinin 19.00’da başladığını, 21.30’da yemek servisinin bittiğini, davacının bu yoğun iş düzeni içinde mutfak şefi ...’ın yetişmediği işlere yardım ettiğini, bir dakika boş kalmadan çalıştığını, işyerinde antreli çalışma uygulaması bulunmadığını, toplam 45 dakika yemek ve çay molası verildiğini, işyerindeki bu çalışma düzeninin yanında, yılda 2 kez 07.00-23.00 arası çalıştığı Philip Morris-Camel Piknik yemekleri, yılda 3-4 kere banket tabir edilen ve gece 24.00’ten önce çıkmak mümkün olmayan düğün yemekleri, haftada 1 kez, gece 24

...’ın yetişmediği işlere yardım ettiğini, bir dakika boş kalmadan çalıştığını, işyerinde antreli çalışma uygulaması bulunmadığını, toplam 45 dakika yemek ve çay molası verildiğini, işyerindeki bu çalışma düzeninin yanında, yılda 2 kez 07.00-23.00 arası çalıştığı Philip Morris-Camel Piknik yemekleri, yılda 3-4 kere banket tabir edilen ve gece 24.00’ten önce çıkmak mümkün olmayan düğün yemekleri, haftada 1 kez, gece 24.00’e kadar çalışılan garden/beach parti yemeklerinde çalıştığını, aqua park kısmında gece 24.00’e kadar ayda 1 düğün yapıldığını, işyerinin genel tatil günlerinde açık olduğunu, genel tatil ücreti ödenmiş ise de, bu günlerde de fazla mesai yapıldığından, fazla mesai ücretinin hesaplanması gerektiğini, işyerinde tutulan iş devam çizelgelerinin getirtilmesi halinde çalışmaların ispatlanacağını, davalı tarafından fiili duruma uymayan çalışma çizelgeleri oluşturulmuş ise de, sundukları fotoğraflardan davacının işten çıktığı görünen saatte, işinin başında olduğunu iddia ederek belirsiz alacak davası fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aşçı ve soğuk şefi olduğunu, ücretinin bordrolarında göründüğü gibi olduğunu, ihtirazi kayıtsız ödendiğini,2012 yılına kadar uzun ara dinlenmeleri vererek çalışma düzenini kendisine göre ayarladığını, 2012 yılı ve sonrasında 3 vardiyalı sisteme geçildiğini ve 1,5 saat ara dinlenmesi verildiğini, işyerinin Mayıs-Ekim dönemindeki sezonda faaliyet gösterdiğini, Nisan başında ise bazı zamanlar, az sayıda oda ile iş yapılabildiğini, çalışma süresince en kısası 1,5 saat olan antreler verildiğini, Aralık ve Ocak aylarında ise tesisin tamamen kapalı olduğunu, tüm çalışanların izin kullandığını, ancak ücretlerinin ödendiğini, işyerinin kapalı kaldığı ayların bazı yıllarda Kasım ayı da dahil olmak üzere 2 ayı aşabildiğini, sezon öncesi çalışmalarının Ocak ortası-Şubat başı gibi başladığını, sezonun başlayacağı Nisan ayına kadar esnek mesai saatleri ile çalışıldığını, 09.00-17.00 saatlerinin dışına çıkılmadığını, sezon açılışının yıllara göre değişiklik gösterebildiğini, yılın yaklaşık yarısının sezon olarak, kalan 6 ayın 4 ayının, 09.00-17.00 arasında ofis çalışması, 2 ayının da çalışma yapılmaksızın sürdüğünü, işyerinde davacıdan başka aynı statüde 2 şef daha olduğunu, dava dilekçesinde sıralanan her restoranda aşçıların çalıştığını, işyerindeki devam çizelgelerinin doğrudan işveren tarafından değil, mutfak şefleri tarafından tutulduğunu ve gerçek dışı bir durum varsa, bu farklılığın işçi lehine olması gerektiğini, işyerinde yemek çıkarılan kişilerin 700 kadarının çocuk olduğunu, aqua parkta 10.00-18.00 arasında çalışıldığını ve güvenlik gereğince bu saatler dışında hizmet verilmediğini, piknik ve düğün hazırlıklarının da belirtilen saat aralığında olmasının mümkün olmadığını, firmalar ile imzalanan sözleşmeler gereğince en uzun aktivite saatinin 18.00 olduğunu, pikniklerde havanın sıcak olması sebebi ile saat 16.00’dan sonra yemek servisi yapılmadığını, iddia edildiği gibi ayda 1 düğün yapılmadığını, jandarmadan alınan izinlerden bunun belli olduğunu, davacının sezonda 3-4 kez yaptığı ekstra işlerden fazla mesai alacağının doğmadığını, beach/garden partilerin de çoğunlukla davacının yokluğunda yapıldığını, menü verilmediğini, mutfak birimi tarafından sadece saat 23.00’ten itibaren 1 saat sucuk ve sosis barbekü servisi yapıldığını, davacıya ödenen ücretin fazla mesaileri de kapsayacak şekilde ayarlandığını, 2012 yılındaki uygulama gereğince o yıl için fazla mesai ödemesi yapıldığını, davacının da bordroyu ihtirazi kayıtsız imzalayarak kabul ettiğini, davacının 2014 yılında eşi adına bir işyeri açarak işletmeye başlaması sebebi ile uzun süreler ile işyerinden ayrıldığını, davacının eşine ait dükkanda üniforma ile günün değişen saatlerinde bulunduğuna dair fotoğrafları sunduklarını, davacının fesih üzerine yasal haklarının ödenmesi için hazırlanan bordroyu da itirazsız imzaladığını iddia ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının Nisan-Ekim olarak belirlenen sezon döneminde ayda 95 saat fazla mesai yaptığı, sezonda ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, sezon harici iki ay fazla mesaisinin olmadığı, Ocak-Nisan arasında haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı, tanık anlatımları ve dosya içindeki delillerin BÇM d. müfettişi tarafından hazırlanan ve 2012 Haziran ayından sonraki dönemde fazla mesai yapılmadığı, önceki dönemde yapılan fazla mesailerin ödendiği yönündeki rapor içeriği ile örtüşmediği, bu nedenle inceleme raporunun dikkate alınmasının mümkün olmadığı, değerlendirmenin işçi bazında yapılması gerektiği gerekçesi ile fazla mesai ve hafta tatili ücretleri ¼ takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece tanık beyanlarına göre belirlenen fazla mesai ve hafta tatili ücretleri hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı tanıklarından Sinan Çiğiltepe 2007 yılından 2013 yılı sezon sonuna kadar davacı ile birlikte çalışmıştır. Genel olarak davacının 08.00-23.00 saatleri arası çalıştığını, haftada bir iki kez plaj partisi, bahçe partisi, Türk Gecesi, ayda 1 veya 2 kez toplantı ve düğünler olduğunu, bu günlerde sabah 04.00-05.00'ten 23.00-24.00'e kadar çalışıldığını, 2012 yılındaki teftişten sonra geriye dönük çalışma saatlerine ilişkin belgeler imzalatıldığını, 8 saat çalışılıyormuş gibi çıkış saatlerinin boş bırakıldığını, haftada bir gün tatil yaptığını, teftişten sonra antreye ağırlık verildiğini ancak aşçıbaşı ve şeflerin yararlanmadığını, sezon olmayan dönemde otelin kapandığını ve şoklama yapıldığını, 80 kişilik personele yemek çıkarıldığını beyan etmiştir. Davacı tanığı ... da genel olarak diğer davacı tanığı ile aynı yönde beyanda bulunmuştur. Davacının haftada bir kez izin kullandığını bu tanık da söylemiştir. Ancak antre sistemine geçildiğini ancak davacının şef olması nedeni ile yararlanamadığını belirtmiştir. Bu iki davacı tanığının beyanına göre, davacı haftada 6 gün çalışmakta, 1 gün izin yapmaktadır. Davalı tanığı ... ise davacının sezonda ayda iki hafta tatilinde çalıştığını söylemiştir. Görüldüğü üzere hafta tatilinde davacının çalışıp çalışmadığı konusunda tanık beyanları arasında çelişki mevcut olup bu çelişki giderilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan imzalı çizelgeler konusundaki rapor denetime elverişli ve açıklayıcı değildir. Bu çizelgeler ay ve hafta bazında ayrı ayrı değerlendirilip irdelenmelidir. Bu hususta gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalıdır.