muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14714, Karar No: 2014/16588, Tarih: 09.06.2014

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs, malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Mahkemece, her ne kadar banka hesap hareketleriyle ilgili bilirkişi raporu aldırılmış ise de R. K. tarafından tanzim edilen 28.10.2013 tarihli bilirkişi raporunun, hesap hareketlerini gösteren CD’deki dökümler hakkında detaylı bir açıklama yapmadan, bankanın gönderdiği 31.07.2013 tarihli yazısını tekrar niteliğinde olduğu ve bu haliyle Yargıtay denetimine açık olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, banka hesabı ile ilgili kayıtların borçlu belediyeden de celbedilip, bu hesaba yatan paraların nitelikleri yönünden Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2828, Karar No: 2018/15607, Tarih: 26.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2828 E.  ,  2018/15607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi Kötüye Kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak; Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 Sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13703, Karar No: 2017/1965, Tarih: 10.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13703 E.  ,  2017/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2012/259-2015/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’nın 01.03.2006 tarihinde ilçede kurulacak yeni minibüs duraklarındaki reklam panolarının kullanma hakkını ... Belediye Spor Kulübü’ne devrettiğini, bunun üzerine müvekkili ile ... ve ... Spor Kulübü arasında 30.03.2006 tarihli 10 yıllık reklam işletme sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından sözleşmeye uygun olarak dolmuş duraklarının ve reklam panolarının imalat ve montajının yaptırıldığını, müvekkili tarafından montajı yaptırılan durakların bir kısmının sözleşmeye aykırı olarak davalı tarafından söküldüğünü ve müvekkiline teslim edilmediğini, ayrıca davalı tarafından başka şirketlere de açık hava reklam hakkı verildiğini, bu yüzden müvekkili tarafından 28.09.2009 tarihinde sözleşmenin tek tarafları olarak feshedildiğini, davalının açık hava reklam panolarını ve dolmuş duraklarını haksız olarak sökmesi ve müvekkiline teslim etmemesi nedeniyle müvekkilinin maddi zararının olduğunu, ayrıca sözleşmenin haklı nedenle feshi nedeniyle müvekkilinin reklam geliri kaybı bulunduğunu ileri sürerek maddi zarar ve reklam gelir kaybı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 40.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 30.03.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, ancak davacının sözleşme ile belirlenen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, durakların bir kısmının montajının yapılmadığını ve durakların bakım ve onarımının gerçekleşmediğini, ayrıca ilan ve reklam vergilerinin ödemediğini, bu nedenle sözleşme gereğince müvekkilinin sözleşmeyi bildirimsiz fesih hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmenin başlangıcından feshedildiği 28.09.2009 tarihine kadarki dönemde elde edilmiş olan reklam gelirlerine ait herhangi bir bilgi, belge ya da beyanname sunulmadığı, yine inşaat ve montajı yapılan durak ve billboardların maliyetlerini kanıtlar herhangi bir fatura/belge sunulmadığı, bu belgeler sunulmadan davacının yaptığı masrafları kesin olarak hesap etmenin mümkün olmadığı, bu durumda davanın ispatına yönelik yeterli bilgi ve belgenin bulunmadığı gerekçesiyle sübuta ermeyen davanın reddine karar verilmiştir.

../...

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

../...

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve sözleşmede saklı tutulmadığı takdirde sözleşmenin haksız fesihe dayalı olarak aynı anda hem müspet hem de menfi zararın tazmini talebinin mümkün bulunmamasına, davacının açık hava reklam panoları ve dolmuş durakları için yapmış olduğu masraflar yönünden menfi zararının tahsilini istediği ve artık reklam gelir kaybı zararını talep edemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının açık hava reklam panoları ve dolmuş durakları için yapmış olduğu masraflara ilişkin belge sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin davacı tarafından haklı olarak feshedildiğinin kabul edildiği ve bu hususun davalı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporu ile tespit edilen ve davacı tarafından yapıldığı sabit olan yedi adet otobüs durağı ve yedi adet açık hava reklam panosu için dava tarihi itibariyle uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK'nın 42. maddesi uyarınca yararına uygun bir miktar maddi tazminat tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13975, Karar No: 2017/181, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13975 E.  ,  2017/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32202, Karar No: 2012/40058, Tarih: 26.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/32202 E.  ,  2012/40058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6.maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunu'nun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle borçlu idarenin şikayetinin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3502, Karar No: 2021/4144, Tarih: 05.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3502 E.  ,  2021/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 23.06.2016 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde davanın reddi kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesinin kaldırma kararı sonrası; İtiraz Hakem Heyetince 21.05.2020 günlü başvurunun zamanaşımından reddine dair kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, 06.07.2009 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı araç seyir halinde iken sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu konumunda olan davacının ağır şekilde yaralandığını, sürücünün kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (maddi tazminat tutarı belirlenerek zararın kapsamı belli olduktan sonra miktarı açıklanmak üzere) şimdilik 100,00.-TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 75.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, başvurunun kabulü ile 75.000,00 TL maluliyet tazminatının 09.06.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar vermiş, davalı vekilinin itiraz etmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti, davalı vekilinin itirazının kabulüne, başvuru sahibinin talebinin reddine karar vermiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesinin kaldırma kararı sonrası; İtiraz Hakem Heyetince 21.05.2020 günlü başvurunun zamanaşımından reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı 141.maddesinde (1) (Değişik:22/7/2020-7251/15 md.) taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Savunmayı genişletme veya değiştirme yasağı ikinci cevap dilekçesinin verilmesi ile başlar. Ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile savunma genişletilebilir ya da değiştirilebilir. Şayet davacı ön inceleme duruşmasına mazeretsiz olarak gelmezse davalı yine savunmasını serbestçe (davacının muvafakati aranmaksızın) değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise iddia veya savunmanın genişletilmesi yahut değiştirilmesi yasaktır. Bu yasağın istisnaları yine maddenin son fıkrasında açıklanmış ve karşı tarafın açık muvafakati ya da ıslah suretiyle iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilebileceği kabul edilmiştir.

Davaya yasal süresi içerisinde cevap vermemiş olan davalının süresinden sonra vereceği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunabilmesi ancak davacının muvafakat etmesi ile mümkündür. Aksi halde savunmanın genişletilmesi itirazı ile karşılaşan zamanaşımı def'ine değer verilemez. 1086 sayılı HUMK'nın 202. maddesi uyarınca davacının açık ya da zımni muvafakati yeterli iken, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğünden sonra, tarafların açık muvafakati olmadığı sürece iddia ve savunma genişletilemeyeceğinden, davacının açık muvafakati olmadığı sürece zamanaşımı savunması dikkate alınamayacaktır.

İfade olunan tüm bu sebeplerle; davalı vekilinin yasal 2 haftalık süre içinde zamanaşımı itirazında bulunmadığı, hakem heyeti kararına itiraz aşamasında zamanaşımı itirazını ileri sürdüğü, süresinde ve usulünce ileri sürülmüş zamanaşımı def'inin bulunmadığı hususları gözetilerek, işin esasına girilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçeyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/795, Karar No: 2017/4650, Tarih: 21.06.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/795 E.  ,  2017/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıkların 2911 sayılı Kanunun 28/1, TCK’nın 62,

51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..... Partisi Genel Merkezince alınan karara istinaden cezaevlerindeki açlık grevlerine destek vermek amacıyla.... ve T tipi Ceza İnfaz Kurumunun önüne gelerek kanuna aykırı gösteriye katılan grup içinde yer alan aynı partinin yerel teşkilatında görevli sanıkların, kanuna aykırı toplantıyı düzenlendikleri ya da yönettikleri veya bu eylemlere katıldıklarına dair mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçelerle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.