muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38475, Karar No: 2017/17101, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38475 E.  ,  2017/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince, temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; 31,40 TL istinaf karar harcı, 85,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve 68,80 TL tamamlama harcı yatırıldığı, dosya içeriğinde temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, istinaf karar harcı, istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve tamamlama harcı adı altında yatırılan harçlar talebi halinde anılan davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline iade edilmeli; temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8672, Karar No: 2016/15126, Tarih: 10.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/8672 E.  ,  2016/15126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın kovuşturma aşamasındaki sorgu sırasında borcu ödemek istediğini beyan etmesi karşısında; getirtilerek olay mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılıp, meskendeki kurulu güce göre tutanak tarihinden önceki ve sonraki birer yıllık dönemlere ait tüketim ortalamaları tespit edilip, karşılaştırılmak suretiyle tutanak tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı ve bedele ilişkin bilirkişiden rapor alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunların iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa belirtilen bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde (1) nolu bozma açısından oybirliğiyle, (2) nolu bozma açısından oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme “ nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme “ nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay CGK. 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK. 168 maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, Failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“ Tek başına iade ve tazmine “ değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde Yargıtay CGK. 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E 208 K,

2012/6-1232 E – 2013/106 K, 2013/6-628 E – 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemekdir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarı ya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “ pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK 168 maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan Yargıtay CGK. Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa Tedaşın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi Yargıtay CGK kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “ Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki; CMK. 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesi düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK ya ve CMK da düzenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulana bilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin kararı yerinde olduğundan 2 nolu bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının 1 nolu bozma gerekçesine uygun olarak bozulmasına karar verilmesi gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8510, Karar No: 2010/13114, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8510 E.  ,  2010/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kızı...olarak yazılı baba adının silinerek baba hanesinin boş bırakılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12283, Karar No: 2021/2285, Tarih: 25.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12283 E.  ,  2021/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: İlk kararda kısmen direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davanın kabulüne dair kararın Dairemizin 09/12/2015 gün 2015/8651-2015/23649 sayılı kararı ile bozulması nedeniyle yerel mahkemece verilen kısmen direnme kısmen uyma kararının davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca incelenmesi sonucu kısmen direnme kararının onandığı HGK'nun bu onama kararına karşı da bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan karar düzeltme talebinde 03/11/2020 gün ve 2020/5-516-818 sayılı kararla reddine karar verilip, bozma kararına uyulan bölüm için temyiz incelenmesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare tarafından yatırılan harçların iadesine, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8210, Karar No: 2021/2661, Tarih: 24.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8210 E.  ,  2021/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkında, suça konu 16/07/2014 ve 04/09/2014 tarihli eylemleri nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve sanığın 31/12/2014 tarihli eylemi ile belirtilen kararı ihlal ettiği kabul edilip kamu davası açıldığı, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/289 esas sayılı dosyası üzerinden yargılama devam etmekte iken, bu kez sanığın 07/02/2015 tarihli eylemi sebebiyle, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/27912 soruşturma sayılı dosyası üzerinden, 05/04/2015 tarihli, 2015/10206 iddianame numaralı iddianameyle eylemlerinin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatiyle kamu davası açıldığı, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/318 esasına kayıtlı dava dosyasının incelemeye konu İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/289 esas sayılı dava dosyasıyla birleştirildiği ve yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 08/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-Dosya kapsamına göre sanığın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2015 tarihli iddianamesine konu 16/07/2014 tarihli eylemine ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanının, ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun, olay tutanağının fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşıldığından, soruşturmaya ilişkin tüm belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dosya kapsamına göre sanığın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2015 tarihli iddianamesine konu 16/07/2014 tarihli eylemine ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanının, ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun, olay tutanağının fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşıldığından, soruşturmaya ilişkin tüm belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu önceki davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28145, Karar No: 2014/2039, Tarih: 25.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/28145 E.  ,  2014/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/97049

Mahkeme : KIRKLARELİ Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 07/02/2008 - 2007/2 esas ve 2008/13 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Olayın bağlantılı sanıkları olan O. S. ve U. G. hakkında Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/170-2006/7 sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet kararının, Dairemizin 2006/10566-2006/11681 sayılı kararı ile onandığı ve sözkonusu dosya içinde uyuşturucu maddeye ilişkin ekspertiz raporu ve olay ile ilgili tutanakların mevcut olduğu, ancak bu dosya içinde aslı ya da onaylı suretlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mahkûmiyet kararları kesinleşen diğer sanıklar O. S. ve U. G. hakkındaki kesinleşen dosya getirtilip bu dosya içine konulması,

2- Aynı suçtan haklarında verilen mahkûmiyet hükümleri Dairemizin 2006/10566-2006/11681 sayılı kararı ile onanan diğer sanıklar O. S. ve U. G. hakkındaki davanın kovuşturma aşamasında istinabe yoluyla tanık sıfatıyla dinlenen Hakan Çiğatay'ın temyiz incelemesine konu olan bu dosyada da tanık olarak dinlenmesi, tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1263, Karar No: 2016/6011, Tarih: 24.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1263 E.  ,  2016/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın suça konu çeki ... isimli kişiden aldığını savunmasına karşın adı geçen kişinin olayla ilgili dinlenmediği ve suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; kolluk araştırması yapılarak ... ve çekteki diğer cirantaların açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitine çalışılması, açık kimlik ve adres bilgilerinin temini halinde tanık olarak beyanlarının alınması, sanığın suç tarihinden öncesine ait yazı, imza ve rakam örneklerinin temini ile suça konu çekin ön ve arka yüzündeki yazı, rakam ve imzaların aidiyeti hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak toplanan deliller bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 CMUK’nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.