muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3952, Karar No: 2022/2961, Tarih: 18.04.2022

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- CMK'nın 141/1-f maddesi gereğince mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreler, hükümlülük sürelerinden fazla olan kişilerin uğramış oldukları maddi ve manevi zararını isteyebileceği, davacı hakkında tazminat davasına esas Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/212 Esas – 2013/118 Karar sayılı dosyasında, 27.01.2009 - 21.02.2013 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, hükmedilen hapis ceza miktarı dikkate alındığında bahse konu cezaya ilişkin hükümlülük süresinin 12.07.2010 tarihinde dolduğu, bu kapsamda bu tarihten 21.02.2013 tarihine kadar gerçekleşen 955 günlük haksız tutuklama için davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, maddi tazminat bakımından davacının fazladan tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden 12.07.2010 - 21.02.2013 tarihleri arasında 21.086,27 TL maddi zararının olduğu gözatilmeden, şartlı tahliye süresi üzerinden hesap edilerek maddi tazminatın fazla tayini,

2- Davacı tarafından her ne kadar gözaltı tarihi olan 27.01.2009 tarihinden itibaren yasal faiz isteminde bulunulmuş ise de, hükmedilen maddi ve manevi tazminatlarına hükmün infaz edilmiş sayıldığı tarih olan 12.07.2010 tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasının tamemen çıkarılarak yerine “davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 21.086,27 TL maddi tazminatın infaz tarihi olan 12.07.2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine,” yazılması, hükmün 2. fıkrasında bulunan “gözaltına alınma ve tutuklanma tarihi olan 27/01/2009 gününden” ibaresinin çıkarılarak yerine “infaz tarihi olan 12.07.2010 tarihinden” eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2719, Karar No: 2015/11919, Tarih: 10.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2719 E.  ,  2015/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2012/28-2014/486

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/141 E. 20018/118 K. sayılı ilamı ile müvekkili idare aleyhine hüküm tesis edildiğini, söz konusu davanın davalı sigortacıya ihbar edildiğini, icra takibi sonucunda ilam alacağının ödendiğini, bu hükmün maddi tazminata ilişkin kısmı olan 436,88 TL.'nin, faiz, vekalet ücreti ve mahkeme masrafı ile toplam 1.573,00 TL'nin davalı sigortacıdan talep edildiğini, ancak davalı sigortacının, 6111 sayılı Kanun uyarınca tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğundan bahisle ödeme yapmadığını beyanla itirazın iptali davası açmış, yargılama sırasında davasının türünü alacak davası olarak düzeltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında verdiği beyan dilekçesi ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 6111 sayılı Kanun kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24723, Karar No: 2017/50, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24723 E.  ,  2017/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20720, Karar No: 2014/15532, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20720 E.  ,  2014/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2010/173-2013/263

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2506, Karar No: 2007/3274, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2506 E.  ,  2007/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

İİK.nun 333/a maddesine aykırılık suçundan sanık ... hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Anayasa’nın 141., CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkin kabulün hangi delillere dayandı açıklanmadan, iddia ve savunmanın özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3261, Karar No: 2013/5498, Tarih: 18.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3261 E.  ,  2013/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak ve tazminat davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davada karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, ....03.2008 tarihli sözleşme ile davalı kooperatiften iki adet ... yeri satın alarak üye olduğunu, ......2008 tarihli sözleşme gereğince de tapu masraflarının teminatı olarak davalıya ....000,00 TL bedelli çek verdiğini, davalının kat mülkiyeti tapularını almadığı halde teminat amaçlı verilen çeki tahsil ettiğini ileri sürerek, ....000,00 TL'nin tahsil tarihi olan 03.05.2010'den itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini; birleşen davada ise ... yerlerinin sekiz ay geç teslim edilmesi sebebiyle maddi zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede belirtilen tapu masrafının, sadece tapudaki masraflardan ibaret olmadığını, ... tarafından belirlenen ve yapı kullanma izni için ödenen primler, Belediye'ce alınacak olan ruhsat harçları, Maliye'ye ödenecek vergi ve ruhsat harçları ile çevre düzenlemesine ve ortak kullanım alanlarına imalat harici yapılan giderlerin de buraya dahil olduğunu, bu masraflar için 2010 yılı tahmini bütçesinde daire başına ....000,00 TL, ... yerleri için ....000,00 TL belirlendiğini ve 31.01.2010 tarihli genel kurulda kabul edildiğini, davacı ile sözleşmenin yapıldığı ......2008 tarihinde tahmini bütçedeki bu bedeller genel kurul yapılamadığı için onaylanmadığından bu bedele karşılık davacıdan ....000,00 TL'lik teminat çeki alındığını, genel kurul kararı sonrasında tüm üyeler tarafından bu bedeller ödendiği halde davacının ödeme yapmadığını, şartlı üye olsa davacının genel gider kapsamındaki bu bedelden sorumlu olduğunu savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin ....05.2012 tarih, 808 E, 3579 K sayılı ilamı ile davacı vekilinin asıl ve birleşen davada temyiz taleplerinin reddi ile asıl davada davalı vekilinin temyiz talebi yönünden ise, davaya konu ....000,00 TL meblağlı çekin dosyada mevcut ....03.2008 ve ......2009 tarihli sözleşmeler uyarınca dükkanların kullanma ruhsatı ve tapu masrafına teminat amacıyla keşide edildiği anlaşılmakla bu şartın yerine gelip gelmediği, başka bir anlatımla kullanma ruhsatı ve tapu işlemleri için masraf yapılıp yapılmadığı hususlarında kooperatif uygulamalarını bilen bir bilirkişiyle mimar ve inşaat mühendisinin katılımıyla oluşacak bilirkişi heyetinden denetime elverişli bir rapor alınması gerektiği belirtilerek bozulması üzerine;

mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, çekin tahsil edildiği tarihte, davalı kooperatifin yapı kullanma izninin bulunmaması ve kat mülkiyetine geçilemediğinin belirlenmesi nedeniyle davalı kooperatifin edimini yerine getirmeden çeki haksız olarak tahsil ettiği gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile ....000,00 TL'nin 03.05.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline, birleşen dava yönünden ise, daha önce verilen red kararının Yargıtayca onanmış olması sebebiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Asıl dava, teminat amaçlı olarak kooperatife verilen çek bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma ilamı doğrultusunda Belediye Başkanlığı'na, Tapu Müdürlüğü'ne, ...'ya müzekkere yazılmış ise de, yazı cevapları ile ilgili her hangi bir değerlendirme yapılmadan, bozma sonrası alınan ve yapı kullanım ruhsatının alınmadığı, kooperatifin edimini yerine getirmediği, bu sebeple çekin tahsil edilemeyeceği yolunda görüş belirten yetersiz bilirkişi kurulu raporu esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu çekin, tapu masraflarının teminatı olarak verildiği uyuşmazlık dışıdır. 31.01.2010 tarihli genel kurulda, tapu ve yapı kullanım ruhsatının alınması için gerekli harçlar ve giderler için ortaklardan ....03.2010 tarihine kadar tek ödemeli senet alınmasına karar verildiği, dava konusu çekin de bu karar kapsamında tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Genel kurulda alınan bu karar, tapu masrafları ve iskân harçları için üyelerden avans niteliğinde para istenmesine ilişkin olup, kabul edilen tahmini bütçede bu masraflar için belirlenen miktarın büyük bir bölümünün ...'ya yatırıldığı ...'ya yazılan yazı cevabından anlaşılmaktadır. Bu durumda, ...'ya yatırılan miktardan davacıya isabet eden kısımla ilgili olarak kooperatifin harcama yaptığı ve çeki tahsil etmesine sıra geldiği, diğer anlatımla çekin teminat olarak verilme nedeni olan olguların bir kısmının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı kooperatifin tapu ve yapı kullanım ruhsatı alınabilmesi için gerekli harç ve masrafların neler olduğu ve bu hususta davalı kooperatifçe herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının ilgili kurumlardan (Belediye, Vergi Dairesi, Tapu Müdürlüğü vb.) sorularak tespiti ile ...'ya ödenen miktarlar da gözönünde bulundurulup, çekin tahsile konulmasından önce yapılması gereken harcamanın ne kadarının yapıldığı belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1757, Karar No: 2009/2993, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1757 E.  ,  2009/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... dava dilekçesinde, kocası hanesindeki nüfus kaydında doğum tarihinin 1949, TC kimlik numarasının ..., medeni halinin evli olarak tescil edilmiş olduğunu bildirerek, baba hanesindeki kaydında 04.03.1952 olan doğum tarihinin ...,olan TC kimlik numarasının ve medeni halinin, koca hanesindeki kayıtlara uygun olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının baba hanesindeki doğum tarihi ve medeni halinin istem gibi düzeltilmesine, TC kimlik numarasının düzeltilmesi konusundaki istemin reddine karar vermiş, karar nüfus müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıda değinilen hususlar dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Diyarbakır İli Çermik İlçesi Akkoyunlu Köyü Cilt:15, Hane:9, BSN=11, TC kimlik no ..., doğum tarihi 04.03.1952 olan ..., ile aynı yerde Cilt: 15, Hane: 60, BSN=7 TC kimlik no; ...,ve doğum tarihi 1949 olan ...'ın aynı kişi olduğu, mahkemece kabul edildiğine ve bu kişinin baba hanesindeki doğum tarihi ve medeni halinin koca hanesindeki kayıtlara uygun biçimde düzeltildiğine göre, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 46. maddesi hükmü uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarasının kişiye bir kez verileceği ve dolayısıyla bir kişinin tek bir kimlik numarası olacağı gözetilerek, davacının baba hanesindeki kimlik numarasının da iptal edilerek koca hanesindeki TC kimlik numarasının yazılmasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususa ilişkin istemin reddine hükmedilmesi,

Ayrıca davaya katılanların gerekçeli kararın başlık bölümünde gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2009/1757-2993

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6497, Karar No: 2016/3025, Tarih: 25.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6497 E.  ,  2016/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Suç Tarihi : 03.11.2014

Hüküm : Beraat

Tebliğnamedeki düşünce : Bozma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte, trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 253 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.