muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10268, Karar No: 2012/584, Tarih: 08.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/10268 E.  ,  2012/584 K.**

* SANIĞIN YOKLUĞUNDA KARAR VERİLMESİ

* VEKİLLE TEMSİL EDİLİRKEN ASİLE YAPILAN TEBLİĞ

* PARA KARŞILIĞI SUÇ ÖRGÜTÜNE İŞ YAPTIRMA

* TEBLİGAT KANUNU (7201) Madde 11

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 39

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 64

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 220

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 104

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 318

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

**"İçtihat Metni"**

1-Tayin edilen ceza miktarına göre yasal şartları oluşmadığından sanıklar H.. A.., A.. B.. ve Ö..C.. müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteğinin CMUK 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Kendisini vekille temsil ettiren sanık S.. K..'un yokluğunda verilen karar, kendi adresine tebliğ edilmişse de tebligat kanununun 11.maddesi uyarınca kararın vekile tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

3-Sanık N.. T.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra kararın müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, 15.04.2009 tarihinde verdiği ek karar yok hükmünde kabul edilerek 25.02.2009 tarihli hükümle ilgili temyiz incelemesi yapılmış, sanık E.. T.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

4-Sanıklar Ö..C.., N.. V.., H.. A.. ve İ.. K.. hakkında mağdur Mehmet A.. Y..'a yönelik, sanıklar A.. B.. ve H.. A.. hakkında mağdur M.. Ç..'a yönelik, sanıklar A.. B.., Y.. İ.. G.., Ö..C.. hakkında mağdur M.. B..'a yönelik eylemde 5237 sayılı Yasa uyarınca ayrıca kişi hürriyetini yoksun kılma suçundan da hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5-Sanık M.. U.. hakkında mağdur M.. Ç..'a yönelik işlenen yağma suçundan dolayı dava ve hüküm bulunmadığından Cumhuriyet Savcısının bu sanığa yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

6-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık D.. G..'ün eylemini para karşılığında suç örgütüne iş yaptırmak olarak kabul edip örgüte yardım suçu kapsamında değerlendiren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, teğliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

6-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık D.. G..'ün eylemini para karşılığında suç örgütüne iş yaptırmak olarak kabul edip örgüte yardım suçu kapsamında değerlendiren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, teğliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

7-Sanıklar Y.. İ.. G.., Ö..C.., H.. A.., İ.. K.., C.. K.., M.. K.., N.. V.., Y.. Y.., M.. U.., M.. Y.., İ.. S.., İ.. K.., A.. G.., H.. Y.., B.. V.., A.. B..; M..T.., S.. K.., F.. Ş.., S.. K.., A.. E.., H.. Ö.., S.. V.., M.. Ş.. A.., Ö.. C.., C.. A.., A.. Y.., S.. Y.., N.. K.., Ö.. T.., D.. G.., A.. Y.. ve T.. G.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak ve yardım etmek suçu ile sanıklar A.. B.., İ.. K.., A.. G.. ve H.. Y.. hakkında mağdurlar Ö..ve O.. K..'a yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçlarında öngörülen cezasının üst sınırına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre belirlenen zamanaşımı süresiyle, sanık Y..İ..'in mağdur Yusuf'a yönelik dolandırıcılık, sanık Ö.. C..'ın mağdur Özcan'a yönelik silahla kasten yaralamaya kalkışma suçlarında, suçların sübutu kabul, oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş ise de kabul edilen suçun niteliğine göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ve CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle (DÜŞMESİNE),

8-A)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. B..'ın suç örgütü kurma ve yönetme, mağdurlar H.. K.., M.. Ç.., M.. B.. ve H.. Ç..'e yönelik yağma ve yağmaya azmettirme, sanık Ö..C.. hakkında H.. K.. ve M.. B.. ve M.. A.. Y..'a yönelik yağma, sanık H.. A.. hakkında mağdur M.. Ç.. ve M..A.. Y..'a yönelik yağma, sanık Y..İ..G.. hakkında mağdur M.. B..'a yönelik yağma, sanık İ.. S.. hakkında mağdur H.. Ç..'e yönelik yağma, sanıklar N.. V.. ve İ.. K.. hakkında mağdur M.. A.. Y..'a yönelik yağma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık A.. B.. ve D.. G..'ün mağdur Y.. B..'ya yönelik yağma, sanık D.. G.. ve Y.. İ.. G..'ün mağdur H.. K..'ya yönelik yağma, sanık H.. A.. ve D.. G.. hakkında mağdur M.. B..'a yönelik yağma, sanık D.. G.. hakkında mağdur M.. Ç..'a yönelik yağma, sanıklar A.. B.., M.. Y.., M.. K.., A.. E.. hakkında mağdurlar F.. Ö.. ve K.. S..' a yönelik yağma, sanık D.. G.. hakkında mağdurlar E.. ve H.. B..'a yönelik yağma, sanıklar S.. Y.. ve H.. Ö.. hakkında mağdur Ö.. T..'a yönelik insan öldürmeye kalkışma suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar A.. B.., İ.. K.., N.. V.., H.. A.., İ.. S.. müdafiilerinin sübuta vesaireye, sanıklar Y..İ..G..ve Ö..C.. müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının mağdur Y.. B..'ya yönelik eylemin vasfına, sanıklar A.. B.. ve Davut'un suçunun sübutuna, mağdur H.. K..' ya yönelik eylemde sanık Y.. İ.. G..'ün suçunun sübutuna, mağdur M.. B..'a yönelik eylemde sanık H.. A..'in suçunun sübutuna, mağdurlar F..ve K..'a yönelik eylemde sanıkların suçunun sübutuna, mağdur Ö.. T..'a yönelik suçun vasfına ve sanıklar H.. Ö.. ve S.. Y..'nın suçunun sübutuna, mağdurlar E.. ve H.. B..'a yönelik eylemde sanık Davut'un suçunun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık N..T.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma ve mağdurlar F..O..ve K..S..'a yönelik yağma suçu yönünden;

Dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 13.12.2003 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2008/9-97-2008/101 sayılı 06.05.2008 günlü kararı uyarınca gerekli inceleme yapılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararın mahkemesince verilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/0202012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4824, Karar No: 2016/13701, Tarih: 03.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4824 E.  ,  2016/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321. maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9030, Karar No: 2018/2038, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/9030 E.  ,  2018/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağı için borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını yapılan icra takibinde borçluya ait mirasçı olduğu taşınmazın tamamına haciz konulduğunu ve açık artırma suretiyle satıldığını, alacaklı müvekkil alacak miktarını tahsil edemediğini, ... 1. Satış Müdürlüğünün sıra cetveli düzenlediğini fakat yapılan sıra cetvelinde birçok hususa dikkat edilmediğini ileri sürerek müvekkilinin 2. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacının borçlunun mirasçılarından ...’a gönderilen tebliğ usulsüz olduğundan takibin kesinleşmediğini, davalının alacağının gerçek bir alacak olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin hazırlanışı sırasında davaya konu tarafların takip dosyalarının kesinleşmesi tarihlerinin hatalı olarak dikkate alındığı, davacının alacaklı olduğu ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/54454 Esas sayılı dosyasında ... hissesi açısından 24/12/2013 tarih, ... hissesi açısından 08/01/2014 tarih, davalının alacaklı olduğu ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/56070 Esas sayılı dosyasında ... ve ... hisseleri açısından 15/01/2014tarihinin esas alınarak sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ilk tebligatın velayet hakkı olan ... tarafından alınmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8967, Karar No: 2015/11579, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8967 E.  ,  2015/11579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyalarının İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, her iki boşanma davası, fer'ileri ve ziynet eşyalarının iadesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir.Aynı şehirde yaşayan davacı-davalı baba ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk 2011 doğumlu ... arasında "müşterek çocuğun 6 yaşını ikmal edeceği 12/09/2017 tarihine kadar her ayın 1 ve 3. haftası pazar günü saat 10:00 ile 17.00 arası ve yine dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile 17:00 arası; çocuk 6 yaşını bitirdikten sonra her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 09:00' dan Pazar günü saat 19:00'a, dini bayramların 2. günü saat 09:00' dan 3. günü saat 19:00'a, her yıl 01 Temmuz günü saat 09:00'dan 01 Ağustos günü saat 19:00' a kadar ayrıca sömestr tatillerinin 1. haftası cumartesi günü saat 09:00'dan takip eden cumartesi günü saat 09:00'a kadar " kurulan kişisel ilişkide 6 yaşın ikmaline kadar olan süre yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine engel olacak niteliktedir. O halde baba ile 2011 doğumlu küçük arasında kurulan kişisel ilişkide 6 yaşa kadar olan ayırımın kaldırılarak baba yanında yatılı kalacak ve uzun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, velayet ve kişisel ilişki ile ilgili 2/2 paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine "Tarafların müşterek çocukları 12/09/2011 doğumlu, 57334641126 kimlik nolu ...'ın velayetinin davacı anneye tevdiine, baba ile çocuk arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 09:00' dan Pazar günü saat 19:00'a, dini bayramların 2. günü saat 09:00'dan 3. günü saat 19:00'a, her yıl 01 Temmuz günü saat 09:00' dan 15 Temmuz günü saat 19:00' a kadar ayrıca sömestr tatillerinin 1. haftası Cumartesi günü saat 09:00'dan takip eden cumartesi günü saat 09:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Serdar'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.06.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/6346, Karar No: 2007/6387, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6346 E.  ,  2007/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının "5" numaralı bendinin metinden çıkarılmasına yerine "davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın istem halinde yatırana iadesine" tümcesi yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15995, Karar No: 2023/596, Tarih: 15.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15995 E.  ,  2023/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1677 E., 2019/72 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, silahlı terör

örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyet.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2019 tarihinde yüze karşı kararına yönelik sanık müdafii tarafından 01.02.2019 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine 12.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği halde ayrıntılı temyiz dilekçesinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 295 inci maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra 19.07.2021 tarihinde sunulduğu görülmüş ise de, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında veya sanık müdafiine gerekçeli kararının tebliğine ilişkin mazbatada 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinde düzenlenen 7 günlük hak düşürücü süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen kararının, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2017/280 Esas, 2018/231 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2017/280 Esas, 2018/231 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2019/72 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci maddeleri yollaması ile 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.10.2021 tarihli ve ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, 14.02.2014 tarihinde Bank Asyada açılan hesabının olduğu, 21-22.10.2014 tarihinde yatırılan paraların ise düğününde toplanan paralar olduğu, bu nedenle örgüt talimatıyla bankaya para yatırılmadığı, sanığın FETÖ ile irtibatlı derneğin organizesinde yurtdışı gezisine sadece turistik amaçla katıldığı, ... isimli sendikaya üyeliğinde örgütsel bir kastının bulunmadığı, hakkında beyanda bulunan tanık beyanı dahi bulunmadığından mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi talebi ve sair taleplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Bank Asyada bulunan hesabına para yatırmış olması, FETÖ/PDY İle iltisaklı olan GESİAD'ın organize ettiği geziye katılmış olması ve Aktif Eğitim Sendikasına üyeliğinin bulunmasından ibaret eylemlerinin, sanığın konum ve kişisel özellikleri, tutarlı savunma içeriği dikkate alındığında örgüt üyesi olduğunu ispatlamaya yeter örgütsel faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği ve yine örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu açısından "bilme ve isteme" unsurunun oluşmadığı kanaatine varılarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delile ulaşılamaması nedeniyle beraatine karar karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü