muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30751, Karar No: 2014/14675, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30751 E.  ,  2014/14675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/133860

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/511 (E) ve 2011/1341 (K)

SUÇ : Ticaret usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, son beyanname örnekleri getirtilip, ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4648, Karar No: 2016/7711, Tarih: 12.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/4648 E.  ,  2016/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 ve 112 ada 61 parsel sayılı 2.299.58, 2.108.87, 210.83, 375.29, 245.97, 1.309.91, 226.87 ve 1.638,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 109 ada 35, 36, 37, 38, 39, 40 ve 112 ada 61 parseller, her bir davacının ayrı parseller itibariyle 1996 yılından beri zilyetliğinde bulunduğu belirtilmek suretiyle tarla niteliği ile, 109 ada 41 parsel ise çalılık niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 109 ada 35 parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 109 ada 36 parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 109 ada 37 parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 109 ada 38 parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 112 ada 61 parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 109 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tümü ile 109 ada 40 parsel sayılı taşınmazın 02.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 175.31 metrekarelik bölümü ve 109 ada 41 parsel sayılı taşınmazın aynı bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 58.65 metrekarelik bölümünün davacı ..., 109 ada 40 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.077,06 metrekarelik bölümünün davacı ... adına tarla niteliği ile tapuya kayıt ve tesciline, 109 ada 41 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 168.24 metrekarelik bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 3402 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi açık ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmakla yükümlü olduğu gibi aynı Yasa'nın 16. maddesi uyarınca da dereler hakkında "haritasında gösterilmesine" şeklinde karar verilmesi gerekirken mahkemece, 109 ada 40 parsel sayılı taşınmazın bir kısım bölümleri şahıslar adına tescil edilirken hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda aynı taşınmaz içerisinde kalan ve dere olduğu belirlenen bölüm hakkında hiç bir açıklama yapılmamış olması isabetsiz ve bozma nedeni ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 6-b) bendinin sonuna, "aynı bilirkişi raporunda dere olarak belirlenen bölümün haritasında bu niteliği ile gösterilmek üzere tescil harici bırakılmasına" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18096, Karar No: 2023/1630, Tarih: 01.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18096 E.  ,  2023/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2- Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3- Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/405 Esas, 2015/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mahkeme kararının kanuna aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanığın biyolojik örneğinde analiz raporunda niteliği belirtilen uyuşturucu madde tespit edilmesi nedeniyle yapılan soruşturma sonrası erteleme kararı verildiği, kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, erteleme kararının infazı için ilgili denetimli serbestlik şube müdürlüğüne gönderildiği, ilgili denetimli serbestlik şube müdürlüğünce gerekli işlemlerin başlatıldığı, ancak sanığın usulüne uygun olarak yapılan tebligatlara rağmen kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı ve bunda ısrar ettiği, suçun unsurlarının bu nedenle oluştuğu ve eylemin sübuta erdiği anlaşılmakla; sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/405 Esas, 2015/774 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15210, Karar No: 2015/13387, Tarih: 30.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15210 E.  ,  2015/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/148-2014/321

Davacı vekili dava dilekçesinde, Hasan Numan Kızı Rahime'ye kayyım atanmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı E.E
Yargıtay — Esas No: 2017/4326, Karar No: 2019/1858, Tarih: 20.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4326 E.  ,  2019/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen davada davalı ... vek. Av. ... ile davalı-birleşen davada davacı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19/01/2016 gün ve 2013/604 E. - 2016/31 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 15/02/2017 gün ve 2016/12894 E. - 2017/1143 K. sayılı ilamına karşı davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı-birleşen davada davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10-TL harç ve takdiren 384,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacı-birleşen davada davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20/03/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Asıl dava, ipotek senedinde yer alan kefalet kaydının geçersizliğine dayalı menfi tespit davasıdır.

Kural olarak banka kredilerinin teminatı için verilen ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada düzenlenip imzalanır.

Banka tarafından verilecek kredi için sınırlı bir teminat vermek isteyen kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir kefalet kaydı yerleştirerek imzalatılması halinde bu kefalet kaydı sözleşmenin niteliğine ve işin özelliğine yabancı bir genel işlem şartı olup 6098 sayılı TBK’nun 21/2.maddesi gereğince yazılmamış sayılır.

Ayrıca banka tarafından düzenlettirilen ipotek senedinde kullandırılan krediye sadece ipotek ile sınırlı bir teminat vermek isteyen kişi aleyhine ipotek senedine ayrıca kefalet kaydı eklenmesi dürüstlük kuralına aykırı olarak onun aleyhine ve onun durumunu ağırlaştıracak nitelikte bir genel işlem şartıdır. Bu işlem 6098 sayılı TBK’nun 25.maddesi gereğince yasaklanmış olduğundan, mutlak butlanla batıldır.

Davaya dayanak yapılan ipotek senedi TBK’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenmiştir.

Ancak 6101 sayılı TBK’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 2.ve 7.maddeleri gereğince TBK’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın görülmekte olan davalarda da uygulanır.

Banka tarafından verilecek bir krediye hem ipotek vererek hem de kefil olarak teminat vermek isteyen kişiye ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada imzalatılmalıdır. Nitekim ipotek vermeyen kişiler kefalet sözleşmesini bankada imzalamaktadırlar.

Bir krediye sadece ipotek teminatı veren kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir cümle kefalet kaydı eklenerek onun banka kredisine kefil yapılmak istenmesi ipoteğin tesisi amacına aykırıdır.

Böyle bir davranışın bir itibar ve güven müessesesi olan bankalar tarafından yapılmış olması hukuk düzenince kabul edilemez.

Bir krediye sadece ipotek teminatı veren kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir cümle kefalet kaydı eklenerek onun banka kredisine kefil yapılmak istenmesi ipoteğin tesisi amacına aykırıdır.

Böyle bir davranışın bir itibar ve güven müessesesi olan bankalar tarafından yapılmış olması hukuk düzenince kabul edilemez.

Somut olayda TBK’nun 21/1 ve 25.maddeleri gereğince hem yazılmamış sayılma (yokluk), hem de mutlak butlan (hükümsüzlük) nedenleriyle hukuki kıymeti bulunmayan ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına değer verilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, yerel mahkemece hukuki kıymeti bulunmayan ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına değer verilmeyerek asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesini ve bu kararın Dairemizce onanmasını doğru bulmadığımdan, davacının asıl davaya yönelik karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme kararının bu yönden bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun davacının karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına muhalifim. 20.03.2019
Yargıtay — Esas No: 2013/11465, Karar No: 2013/22458, Tarih: 17.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11465 E.  ,  2013/22458 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11465

KARAR NO : 2013/22458

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK' nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK' nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, icra takibine itirazlarını bildirerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, “davanın kabulüne” karar verilmesine karşı, gerekçeli kararda “davanın kabulüne, Nevşehir 2.İcra Müdürlüğü' nün 2012/2035 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibin durdurulmasına, davalının takip konusu alacağın (243.019,00 TL ) % 20 si oranında (48.603,80 TL) tazminata hükmedilmesine” karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12226, Karar No: 2014/9252, Tarih: 12.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12226 E.  ,  2014/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2010/21-2012/412

S. B. ile S. K. ve müşterekleri aralarındaki miras payının devrinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11.2012 gün ve 21/412 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S. K. vekili ve davalılardan G.. C.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Davacı dava dilekçesiyle, tarafların ortak mirasbırakanı M. G.’e ait olup onun ölümüyle mirasçılarına intikal eden, tapu sicilinin A. İli, Ç. İlçesi, İ. F. Mahallesi, .... pafta .... ada ... parselde kat irtifakı kurulmuş ana yapının mesken niteliğindeki (7) numaralı bağımsız bölümüyle ilgili olarak; diğer mirasçılar eş İ. G. (sonradan ölerek mirasçı olarak davanın taraflarını bırakmıştır) ile davalılar E.. G.., S.. K.., G.. C.. ve E.. G..’in bu taşınmaza ilişkin miras paylarını yazılı belge ile sattığını belirterek; taşınmazdaki diğer mirasçıların tapu kaydının iptaliyle, davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Seval ve Ercan vekili cevabında; miras payının devrinin geçerli olabilmesi için, devrin yazılı sözleşme ile yapılması gerektiği; oysa davacı tarafca sunulan yazılı belgenin sadece devredenin imzasını içerdiği ve bu sebeple tek yanlı olarak düzenlendiği, sözleşme niteliğinde olmadığı; bu belgenin devri sağlayıcı yazılı sözleşme olarak kabul edilemeyeceği; mirasçılardan sağ kalan eş İ. H.önce tek yanlı belge ile miras hakkını sağlığında davacıya devretmiş iken üç ay sonra aynı taşınmaz için bu kez Eskişehir 3. Noterliği'nin düzenleme vekaletnamesi ile O. B.’i işlem yapmak üzere yetki verdiği ancak bir işlem yapılmadığını, eş İ. H.’nın yaptığı işlemle diğer mirasçılarının saklı payını gözetmediğinden devrin geçersiz olduğunu; yine S.. K.. ve G.. C.. adına işlem yapmak üzere O. B.’e verilen Adana 7. Noterliği'nin vekaletnamesinde satış ve devir yetkisi bulunmadığı ve bu sebeple vekil O. B. tarafından mirasçılar Seval ve Gülseren adına yapılan miras payının devri işleminin geçersiz olduğunu, ayrıca mirasçı E.. G..’e atfen olduğu iddiasıyla sunulan yazılı devir belgesi altındaki imzanın bu kişiye ait olmadığı gibi, tek yanlı düzenlenmesi sebebiyle değer taşımayacağı belirtilerek davanın reddi istenilmiştir.Diğer davalılar E.. G.. ve G.. C.. kendilerine usulünce davetiye tebliğine rağmen cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır. Davalı G.. C.. temyiz dilekçesinde kendisine atfen sunulan devir belgesindeki imzasını inkar etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller değerlendirilmiş; mirasçılardan eş İ. H.’nın sağlığında miras payını yazılı belge ile davacıya devir ve temlik ettiği ve; diğer davalılardan Gülseren, Seval ve Ercan’ın da miras hisselerini yazılı şekilde devir ve temlik ettikleri; davalı Erdoğan‘ın miras payının devrine ilişkin herhangi bir yazılı belge sunulamadığı, davadan önce ölen mirasçı eş yönünden davacı dışındaki diğer mirasçıların davada yer aldığı belirtilerek: davalılar Seval, Ercan ve Gülseren bakımından davanın kabulü ile bunların miras paylarının iptali ve davacı adına tapuya tesciline davalı Erdoğan yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü davalılardan Seval ve Ercan cevap dilekçesindeki iddia ve savunmalarını tekrarla temyiz etmişler; davalılardan Gülseren de temyiz eden diğer davalılarla benzer sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

Terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmelerin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır (TMK.m.677/1). Mirasçılar arasındaki devirler için söz konusu olan bu yazılı şeklin adi yazılı olarak yapılması yeterlidir. Kural olarak bu devir bir sözleşme olduğu için hem devredenin hem de devralanın imzasını içermelidir. Ancak terekede herhangi bir borç bulunmuyorsa, sözleşme tek tarafa borç yükleyen bir sözleşme niteliğinde olacağından; sadece devredenin imzasını içeren yazılı belge devir için yeterli olacaktır. Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Nitekim, Dairemiz'in 15.10.1985 T. 1984/9919 E. 1985/9469 K. sayılı ve Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 26.04.2005 T. 2005/2181 E. 2005/6811 K. sayılı kararlarında da benzer durumda sadece devredenin imzasını taşıyan, devralanın imzası bulunmayan yazılı miras payının devri belgesine geçerlilik tanınmıştır.

Somut temyize konu davada; davayı konu taşınmaz maliki M. G.’in 11.08.1981 tarihinde öldüğü; dosyada mevcut Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 30.11.1981 T.1981/1041-1072 Esas ve Karar sayılı mirasçılık belgesine göre, geriye mirasçı olarak eşi İ. H. Güneşer (5/20 pay),çocukları E.. G.. (3/20 pay), G. C. (3/20 pay), S.. K.. (3/20 pay), E.. G.. (3/20 pay) ve S.. B..’i (3/20 pay) bıraktığı; bunlardan İ. H. Güneşer'in sonradan vefat ettiği anlaşılmaktadır. Mirasçılardan İ. H. G.’in miras payını sadece kendisinin imzasın taşıyan 18.04.1988 tarihli, E.. G..’in tarihsiz sadece kendi imzasını taşıyan, G.. C.. ve Seval Güneşer (Kendirli)'nin vekil ettikleri O. B. eliyle sadece vekil imzasını taşıyan 12.11.1988 tarihli adi yazılı belgelerle ivazlı olarak satıp devrettikleri; vekil O. B:’e davalılar Gülseren ve Seval tarafından verilen Adana 7. Noterliği'nce 05.10.1988 tarih ve 45755 sayılı vekaletnamede vekil miras hissesinin satışı konusunda satış yetkisi verildiği görülmektedir. Ancak temyiz eden davalı E. G. imzalı adi yazılı belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını gerek cevap gerekse temyiz dilekçesinde ileri sürmüştür.