muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10167, Karar No: 2024/2291, Tarih: 02.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile pedagog, psikolog, sosyal hizmet uzmanı bilirkişilerden oluşan heyet tarafından hazırlanan sosyal inceleme raporu, rapor içeriğindeki tespitler, çocuğun eriştiği yaş ve tüm dosya kapsamı gözetilerek çocuğun üstün yararı doğrultusunda çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin yatılı olacak şekilde genişletildiğini, kişisel ilişkinin sınırlandırılmasını gerektirir bir durumun mevcut olmadığını, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin sınırlandırılması halinde aralarındaki bağın zayıflaması gibi çocuğun menfaatine uygun olmayan bir sonucun ortaya çıkabileceğini belirterek erkeğin davasının kabulü ile, ortak çocuk ... ve baba arasında İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesinin 2020/110 Esas 2020/190 Karar sayılı ilamı ile düzenlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek; velâyeti annede olan ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 18.00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin başladığı ilk Pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden Pazartesi günü saat 10.00'a kadar ve her yıl 1 Ağustos saat 10.00'dan 31 Ağustos saat 18.00'e kadar şahsi ilişki tesisine şeklinde değiştirilmesine, kişisel ilişki tesisinin bu şekilde sağlanmasına, kadının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı anne vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, her iki dava yönünden de kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı-davacı anne vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı anne vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, her iki dava yönünden de kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile tarafların ortak çocuğu arasında Mahkemelerce kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı ve kadının davasının reddi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı anne vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, her iki dava yönünden de kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile tarafların ortak çocuğu arasında Mahkemelerce kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı ve kadının davasının reddi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 326 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3855, Karar No: 2015/20022, Tarih: 12.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3855 E.  ,  2015/20022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/64719

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/214 (E) ve 2011/888 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık H.. A.. hakkında "Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme" suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I) Malen sorumlu vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Katılma isteği mahkemece karara bağlanmayan malen sorumlu vekilinin CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkına sahip olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Malen sorumluya ait konteynırın müsaderesine ilişkin olarak iddianamede bir talebin ve mahkemece verilmiş bir müsadere kararının bulunmadığı, el konulan aracın iadesi hususunda mahalinde ayrıca bir karar verilmesi de olanaklı görüldüğünden istem ile ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine ,

II) Sanıklar H.. A.., İ.. Ç.. ve E.. O..'ın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan Gümrük Müsteşarlığı adına hazine vekilinin temyiz itirazı üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık S.. G.. hakkındaki beraat hükmüne ilişkin olarak hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise,

İzmir Liman İşletmeleri Müdürlüğü Koruma ve Güvenlik Amirliği'nde güvenlik görevli olarak çalışan ve suç tarihinde raporlu olduğu anlaşılan sanık Serkan'ın diğer sanık

Ufuk'un kendisi ile irtibata geçmesi üzerine, limanda kendisi gibi güvenlik görevlisi olan tanık M.. A..'i aradığı, dava konusu eşyanın .... Serbest Bölgeye gitmesi gerektiği halde yanlışlıkla limana geldiğini söyleyerek yardım istediği , Mustafa'nın durumu olay günü C kapısında nöbeti devralan gümrük muhafaza memuru E.. D..'e ilettiği, Erhan'ın belgeleri görmek istemesi üzerine Serkan'ın C kapısına gelerek Erhan ile bu konuyu görüştüğü ve tek nüsha bir irsaliye ibraz ettiği ancak bilgisayar kayıtlarında konteynırın liman giriş kaydı olmadığı, limana gemi ile geldiği ve liman sahasında göründüğünün anlaşılması üzerine Erhan'ın çıkışa izin vermediği, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre suç tarihinde raporlu olduğu anlaşılan sanık Serkan'ın haklarında mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar S.. B.. ve U.. Y.. ile birlikte hareket ederek atılı suçu toplu kaçakçılık kapsamında işlediklerinin anlaşılmasına rağmen sanık S.. G..'in mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV)Sanıklar U.. Y.. ve S.. B.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak sanık U.. Y..,S.. B.. müdafii ve hazine vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

1-Sanıklar U.. Y.. ve S.. B..'ın eylemleri 5607 sayılı Yasa'nın 4/2.maddesi kapsamındaki toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasanın 4/2.maddesi uyarınca cezalarından artırım yapılmamak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini ,

2-Sanık U.. Y..'ın mevcut adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu,diğer sanık S.. B..'ın ise adli sicil kaydındaki ilamlarının silinme koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanıklara dava konusu makaronların bilirkişi tarafından belirlenen Cif değerinin daha düşük olduğu da nazara alınarak ,bilirkişi tarafından belirlenen Cif değer üzerinden gümrük idaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken gerekli bildirim yapılmadan ve CMK'nın 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılması uygulamasında kamu zararının karar verilinceye kadar ödenebileceği gözetilmeden "Sanığın kamu zararını etkin pişmanlığı düzenleyen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesi gereğince tazmin sureti ile gidermediği..." şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanıklar hakkında hükmolunan gün karşılığı adli para cezalarının miktarı belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

4)TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık U.. Y.. hakkında 1.fıkranın(e) bendinde yazılı hak

yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5) Sanık S.. B.. hakkındaki hükme yönelik incelemede TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

6)Dava konusu eşyaların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 5607 sayılı Yasa'nın 16. maddesi uyarınca tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, hazine vekili, sanık U.. Y.. ve sanık S.. B.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20387, Karar No: 2010/1442, Tarih: 01.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20387 E.  ,  2010/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.07.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine (TMK.md.166/1) dayalı olarak açılmıştır. Davalı akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmış kendisine vasi atanmıştır. Akıl hastalığı nedeniyle davalının davranışlarının iradi olduğundan ve kusurundan söz edilemez.Türk Medeni Kanununun 165.maddesine dayalı bir davada bulunmamaktadır. Öyleyse Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesinden açılan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/7436, Karar No: 2008/8431, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7436 E.  ,  2008/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı ... bakımından kabulüne, Diğer davacılar bakımından feragat nedeniyle reddine dair verilen 29.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit ... kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan ..., ... ve ...’un davadan feragatleri nedeniyle bu davacılar bakımından davanın reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Geçit ... kurulmasına ilişkin davalarda verilen karar, yükümlü taşınmazdan bir kısım yerin yararlanan taşınmaza katılması suretiyle bu yerin mülkiyetinde el değişikliliğine yol açabilecek bir hukuki sonuç doğurmaz.Bu hak, sadece geçit ... kurulan kısımda yararlanan taşınmaz lehine, hakkın kapsamı çerçevesinde bir kullanma olanağı sağlar.Bu sebepledir ki; geçit ... kurulan yerin yükümlü taşınmazdan ayrılarak yararlanan taşınmaza katılması ya da yol olarak terkin edilmesi suretiyle mülkiyet hakkında değişiklik yaratıp adeta ifraza yol açar şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle,geçit ... kurulması istemlerini içeren davaların kabulü halinde verilecek kararlarda; yararlanan ve yükümlü taşınmazların tapu kayıtları ve varsa parsel numaraları belirtilmek suretiyle ‘‘geçit ... kurulmasına’’ denilmekle yetinilmeli, yükümlü taşınmazın tapu kaydının iptali cihetine gidilmemelidir.

Az yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelince;

Mahkemece davacılardan ...’ın maliki olduğu 111 ada, 76 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalılara ait 82 ve 83 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit ... kurulmasına karar verilmiş, ‘‘bu kısımların 82 ve 83 parsellerin tapu kayıtlarından iptali ile yol olarak terkinine’’ denilmek suretiyle; geçit ... kurulan kısımların,yükümlü taşınmazların tapusundan iptali sonucu doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII .maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın ikinci bendinin altıncı ve yedinci satırlarında yer alan ‘‘bu kısımların 82 ve 83 parsellerin tapu kayıtlarından iptali ile yol olarak terkinine’’ cümlesinin hükümden çıkartılarak, hükmün DÜZELTİLEREK DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.06.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3874, Karar No: 2006/7223, Tarih: 06.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3874 E.  ,  2006/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin takip talepnamesinde ve ödeme emrinde açık adresinin yazılı bulunmasında takip dosyasında mevcut vekaletnamede; alacaklı asilin vergi nosu ve açık adresinin keza vekilinin vergi sicil nosu  İİİK'nun 58-60 maddelerine uygun biçimde gösterilmiş bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 11.20 YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 1 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 06.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5240, Karar No: 2006/8461, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5240 E.  ,  2006/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirme- diğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının birinci paragrafının karar metninden çıkartılarak onun yerine gelmek üzere "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığı, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36750, Karar No: 2018/3227, Tarih: 19.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/36750 E.  ,  2018/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, ...'ün ... Eczane Optik'in sahibi, diğer davacı ...'ın ise optik bölümünün mesul müdürü olduğunu, davalı ile davalı kurum tarafından sağlık yardımları karşılanan kişilerin optik ihtiyaçlarının giderilmesi konusunda sözleşme imzaladıklarını, sözleşme sürerken önce provizyon ekranının kapatıldığını ve ardından sözleşmenin feshedildiğinin ve 5.000,00 TL cezai şart uygulandığının 05/02/2010 tarihinde tebliğ edildiğini, kurumun ... adlı hastanın şikayeti üzerine inceleme yaptığını ve buna göre reçete muhteviyatının verilmeden verilmiş gibi gösterildiğini gerek gösterdiğini, söz konusu fesih işleminin dayanağı olarak gösterilen ... isimli hastanın reçetesinin 2009 yılı ocak ayında reçetede şüpheyi gerektirecek bir durum olmaması sebebiyle mutat usuller ile kimlik ibrazı ve garanti belgesi imzası ile karşılandığını, reçetenin hastane barkodu ve doktor kaşesi içerdiğini, bu nedenle sahte olduğunu, anlamalarının mümkün olmadığını, beyanla davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... l Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 01/02/2010 tarih ve 621 434sayılı yazı ile sözleşmenin 5 yıl süre ile feshi ve 5.000,00 TL cezai şart uygulanması kararının iptali ile sözleşmenin geçerliliğine ve muarazanın giderilmesine karar verilmesinini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile davalının davacının sözleşmesini, sözleşmenin 6.3.19 maddesi gereğince sözleşmenin 5 yıl süre ile iptali ve cezai şart uygulaması kararının iptali ile, Davacı hakkında sözleşmenin 6.3.5 maddesinin uygulanmasına, Sair taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile davalının davacının sözleşmesini, sözleşmenin 6.3.19 maddesi gereğince sözleşmenin 5 yıl süre ile iptali ve cezai şart uygulaması kararının iptali ile, Davacı hakkında sözleşmenin 6.3.5 maddesinin uygulanmasına, Sair taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından davacılar aleyhine hükmedilen 5.000,00 TL cezai şart ile 5 yıl süre ile sözleşmenin feshi kararının iptali ile sözleşmenin geçerliliğine karar verilmesi ve muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.’nın “taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26/1. maddesinde hâkimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği hüküm altına alınmıştır. Dava dilekçesinde, davacıların talebi 5 yıl süre ile sözleşmenin feshi ve 5.000,00 TL cezai şart uygulanması kararının iptali ile sözleşmenin geçerliliğine ve muarazanın giderilmesine yöneliktir. Mahkemece, 2 optisyen ve 1 hukukçu bilirkişiden oluşan kurulundan alınan rapor hükme esas alınmış ve bu raporda belirtilen şekilde emredici nitelikteki anılan yasa maddesi hükmüne aykırı ve talep edilenden farklı olarak sözleşmenin 6.3.19 maddesi gereğince sözleşmenin 5 yıl süre ile iptali ve cezai şart uygulaması kararının iptali ile davacı hakkında sözleşmenin 6.3.5 maddesinin uygulanmasına, Sair taleplerinin reddine, karar verilmiştir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca, mahkemenin talepten başka bir şeye karar vermesi mümkün bulunmamaktadır. Mahkemece anılan yasa hükmü göz ardı edilerek, davacı tarafça yalnızca uygulanan 5.000,00 TL cezai şartın ve 5 yıl süre ile sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali talep edilmişken, davalı kurum yerine geçerek davacı hakkında sözleşmenin 6.3.5.maddesinin uygulanmasına karar verilerek yazılı şekilde talepten farklı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacıların ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.