muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3143, Karar No: 2021/2291, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3143 E.  ,  2021/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/572 Esas-2010/251 Karar sayılı ilamının kesinleşmemesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talepleri ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmasında, ...’nin kendilerini işe alma vaadiyle kandırdığını ve adlarına şirket kurduğunu, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle getirtilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ...’ye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’nin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

4-Kabule göre de; sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6387, Karar No: 2013/11360, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6387 E.  ,  2013/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8805, Karar No: 2023/2260, Tarih: 20.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/8805 E.  ,  2023/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar ve mahkûmiyet

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; ve mahkeme verilen 07.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 karar sayılı ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/63 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında ise trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/63 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/13146 Esas, 2020/6054 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğundan ve sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun yasa değişikliği nedeniyle uyarlama yargılamasına konu edilip edilmediğinin araştırılması geretiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanunun 326 nci maddesinin sonuncu fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında ise trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanunun 38 inci maddesi delaletiyle, 179 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 1412 sayılı Kanunun 326 inci maddesinin sonuncu fıkrası, 5271 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...’in temyiz başvurusu hakkında “temyiz talebinin süresinde olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2022 tarih, 2022/114801 sayılı tebliğnamesi ile ek kararın ve hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi, talebinin süresi geçtiğinden bahisle ret kararının temyiz yolu açık olduğunun tebliğ edilmesi nedeniyle temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun işlendiğine yönelik yeterli delil olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi, talebinin süresi geçtiğinden bahisle ret kararının temyiz yolu açık olduğunun tebliğ edilmesi nedeniyle temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun işlendiğine yönelik yeterli delil olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Sanık ...'ın suç tarihinde ...plaka sayılı ... ile Star Ağrı Doğubayazıt firması adına yolcu taşımacılığı yaptığı, diğer sanık ...'ın firma yöneticisi olduğu, her iki sanığın kardeş oldukları, suç tarihinde ...'ın tarafına Erzurum Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından otogar dışından yolcu alması nedeniyle idari para cezası kesildiği, ayrıca sanık ...'in ehliyetinin ceza puanının dolması nedeniyle 2 ay süre ile ehliyetine el konulacağının bildirildiği, bunun üzerine sanık ...'in abisi diğer sanık ...'i arayarak durumdan haberdar ettiği, diğer sanık ...'in talimat üzerine sanık ...'in otobüsü yolun ortasına çekerek trafik akışını durduğu, her ne kadar sanıkların savunmalarında korsan taşımacılık yapan diğer araçları protesto etmek amacıyla bu şekilde davrandıklarını ifade ettikleri görülmüş ise de sanıkların eylemlerinin demokratik bir toplumda ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, zira trafiğin akışını engelleyecek şekilde otobüsün yol ortasında bırakılması biçiminde eylem yapmak yerine ilgili makamlara yazılı ve sözlü olarak bu şikayetlerini ayrıca bildirebilecekleri,sanıkların eyleminin trafiğin akışını engelleyip trafikteki diğer insanların güvenliğini tehlikeye attığından protesto hakkı kapsamında kabul edilemeyeceği, sanıkların trafiğin akışını engelleyecek şekilde otobüsün yol ortasında bırakılması biçimindeki eylemlerinin suçun maddi unsuru olan hareketlerden çarpma tehlikesi veya başka şekilde trafiği tehlikeye atmaya sebebiyet verebileceği anlaşılan eylemlerin sanıkların tevil yollu ikrarı ile de sabit olduğu, sanıkların eyleminin TCK'nın 179/1 maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılarak cezalandırılmaları cihetine gidilmiş, sanıkların bu eylemi taraflarına idari para cezası ve yaptırım uygulanması nedeniyle yaptıkları anlaşılmış olup suçun işleniş biçimi, sanıkların kasta dayalı kusurların yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 179/1 maddesi gereğince teşdiden cezalandırılmalarına karar verilmiştir." denilmiştir.

2.Sanık ... bozma öncesi savunmasında "Ben resmi olarak Erzurum Doğubayazıt aracı yolcu taşımacılığı yapmaktayım. Olay günü firmamıza ait ... Erzurum İlinden Doğubayazıt İlçesinde yolcu taşımacılığı yaptığı esnada durak dışında bir yolcu aldığı için hakkında cezai işlem yapılmıştır, bunun araçta bulanan ... bana haber vermesi üzerine ben de orada bulunan yetkili bir amir ile görüşmek istedim ancak kimse benim ile görüşmek istemedi, ben belli aralıklarla Erzurum Doğubayazıt arası korsan olarak çalışan araçları şikayette bulundum ancak bu şikayetlerime karşı yolcu taşımacılığı devam etti ben de bunu prosetso etmek için ...'a aracı şoförün yolu kesmek suretiyle park etmesini söyledim ve onlarda benim talimatım doğrultusunda yolu kestiler." şeklinde, bozma sonrası ise; kardeşine yolun kapatılması şeklinde talimat vermediğine yönelik beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3.Sanık ... bozma öncesi ve aşamalarda savunmasında "Ben Star Ağrı Doğubayazıt isimli otobüs firmasında işçi olarak çalışırım iddianamede yaşanan olaylar doğrudur ancak ... şoförü ben değilim, aracı kullanan... isimli şofördü, olay günü ben Erzurum Araştırma Hastanesinde yolcum olan iki hastayı alıp ticari taksi ile firmamızın otobüsünün bulunduğu Köşk mevkiine doğru gittim, aracın yanına gittiğimde trafik polislerinin araca durak dışında yolcu aldığı için cezai işlem yaptığını gördüm bunun üzerine polislere ceza kestikleri için itaraz ettim, polislere Araştırma Hastanesinin önünde kaçak dolmuşların olduğunu neden onlara ceza kesmeyip bize ceza kestiklerini söyledim onlarda da bana o bizim işimiz siz karışamasınız diye cevap verdi, bunun üzerine ağabeyim olan firma sahibi ...'ı telefon ile aradım ağabeyim polisler ile görüşmek istediğini söyledi ben telefonu polislere verdim ancak polisler ağabeyim ile görüşmek istemediler bunun üzerine ... bana telefonda aracı yolun ortasına park et taki onlar benimle görüşene kadar bunun üzerine şoför... aracı yolun ortasına çekip yolu kapattı aradan 10 dakika geçtikten sonra polisler olay yerine gelip bizi aldı ve karakola götürdü." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Kolluk görevlileri tarafından tanzim edilen suç tarihli tutanak içeriğine göre suça konu otobüsü şoförü olan Selahattin isimli şahsa cezai işlem uygulanması ve ceza puanın 100 puana ulaşması nedeniyle ehliyetine el konulması üzerine olay yerine (E-80 otoyolu Köşk Camii civarı) gelen sanık ...'in otobüsü yol ortasına çekerek anahtarı vermediği ve yolu trafiği kapatarak eylem yaptığı, aracın kolluk imkanlarıyla itilmek suretiyle yolu açmaya çalıştığından engellemeye uğraştığı, kademeli olarak güç kullanılarak sanığın yakalandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'in temyiz talebinin reddine dair ek karar yönünden;

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'in temyiz talebinin reddine dair ek karar yönünden;

Sanığın yokluğunda verilip 18.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.05.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B.Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik;

1.Sanık ...'e ait otobüs firmasında çalışan ve kardeşi olan sanık ...'e ait otobüsün, otogar dışından yolcu alması sebebiyle trafik ekiplerince cezai işlem uygulanması üzerine sanık ... cezai işlemin uygulandığı karayoluna geldiği, sanık ...'in talimatıyla sanık ... tarafından uygulanan cezai işlemi protesto etmek amacıyla otobüsün trafik akışını engelleyecek şekilde yolun ortasına çekildiği, kontak anahtarının da alınması üzerine bir süre bu şekilde kapalı kalan yolun takviye gelen kolluk kuvvetlerince itilmek suretiyle yol kenarına alındığı anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki ''Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşımının güven içinde akışını sağlamak için konulmuş her türlü işareti değiştirerek, kullanılamaz hale getirerek, konuldukları yerden kaldırarak, yanlış işaretler vererek, geçiş, varış, kalkış veya iniş yolları üzerine bir şey koyarak ya da teknik işletim sistemine müdahale ederek, başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir tehlikeye neden olan kişiye bir yıldan altı yıla kadar hapis cezası verilir'' şeklindeki düzenlemeye göre otobüsün yol ortasına çekilmesi talimatını veren sanığın eyleminin maddede yazılı suça vücut verdiği, dolayısıyla mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/63 Esas, 2015/290 karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

A.Sanık ...'in temyiz talebinin reddine dair ek karar yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 Karar sayılı ek kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik;

Gerekçe bölümünde (B-2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararına yönelik Sanık ...’in temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki sanık ... ile ilgili (2) ile numaralandırılan kısmın 3-5-6-7 inci paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine "05.05.2015 tarihli ve 2015/63 Esas, 2015/290 karar sayılı hükmün yalnıza sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin sonuncu fıkrası dikkate alınarak, sanık hakkındaki 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4559, Karar No: 2014/4683, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4559 E.  ,  2014/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda Mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında, davalı yanın temyiz dilekçesi ekinde olduğunu belirttiği ancak dosya içerisinde rastlanmayan şirket içi haberleşme ağı olan içiletişimden gönderilen e-posta çıktısı, kampanyanın başlangıcında kampanya ile ilgili çalışanlara gönderilen e-posta çıktısı işverenden temin edilerek ve davacının satış yaptığı ve aktif edilmeyen veya satış sonrası iptal edilen modem sayısı tespiti yönünde işverene müzekkere yazılarak gelen yazı cevabının dava dosyasına eklenerek gönderilmesi bakımından dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9103, Karar No: 2016/8089, Tarih: 22.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9103 E.  ,  2016/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, 30/05/2011 tarihinde, içerisinde sanığın kiracı olarak aylık 500 TL'ye her hangi bir kira sözleşmesi yapmaksızın oturduğunu öğrendiği suça konu daireyi sahibi Sema'dan satın aldığı, bu satış işlemi üzerine kira bedelini yeni ev sahibi olan katılana ödemek durumunda kalan sanığın, tamamen sahte olarak tanzim ettiği 10/02/2011 tarihli, suça konu dairenin aylık 300 TL'ye eski ev sahibi Sema'nın vekili olarak eşi Burhanettin'den kiralandığına ilişkin kira sözleşmesini ibraz edip, kira bedelini aylık 300 TL olarak yatırarak eksik ödemek suretiyle haksız menfaat temin ettiği, sanığın bu surette dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Suça konu sahte olarak tanzim edildiği iddia olunan 10/02/2011 tarihli kira sözleşmesi üzerinde kiraya veren Burhanettin adına atılı imzaların Burhanettin eli ürünü olmadığına ve kira sözleşmesinde ki diğer yazıların sanığın eli ürünü olduğuna dair bilirkişi raporu, tanık olarak dinlenen Burhanettin'in “suça konu daireyi aylık 500 TL'ye kiraya verdiğine ve aralarında her hangi bir kira sözleşmesi yapmadıklarına ilişkin” bilirkişi raporu ile de uyumlu beyanları ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik hayatın olağan akışına uygun olmayan savunması karşısında, sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.