muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14318, Karar No: 2014/1363, Tarih: 05.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14318 E.  ,  2014/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/23761

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2008

NUMARASI : 2007/737 (E) ve 2008/380 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etmek

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, faaliyette bulunmayan kapıları açık ve camları kırık bulunan katılana ait eski Diyaliz binasından kalorifer peteklerini hırsızlama eylemlerinde, suça konu binanın iş yeri vasfı taşımayacağı düşünülmeden yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçunda kurulan hükümde, 5237 Sayılı TCK 168/3 maddesinin 31/3 maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

3- Adli sicil kaydına göre herhangi bir mahkumiyet kararı olmayan, gerçekleşen suç dışında dosyaya yansıyan başkaca bir olumsuzluk bulunmayan ve izlenemeyen sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki diğer hususlar dikkate alınarak, yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken, sanıklara hırsızlık ve geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen cezalarda, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilmesi gerekçesiyle, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. P.. ve F.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 325.maddesi uyarınca geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu açısından sanık M.. V..'ın da yararlandırılmasına, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4658, Karar No: 2024/871, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4658 E.  ,  2024/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/521 E., 2016/66 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2014 tarihli ve 2014/54958 Soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2015 tarihli ve 2015/16509 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/521 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın yapılan üst aramasında pantolonunun cebinde eroin ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 9 uncu maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte "önleme araması kararı" veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre

sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 07.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/521 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3421, Karar No: 2012/24621, Tarih: 20.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3421 E.  ,  2012/24621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünden kiralama usulü ile sanık ...’in yetkilisi olduğu şirket tarafından alınan süt sağma ve toplama işinin, şirket tarafından işçi temini için taşeronlara verildiği, ölen ...’nin şirket adına işçi bulma ve bunların nakliyesini yapmak amacıyla idaresindeki çadırla kapalı kamyonla içinde 45 kişi olduğu halde yağışlı havada, TİGEM arazisi üzerinde bulunan ve kestirme yol olarak kullanılan 1943 yılında TİGEM tarafından dere üzerine toprak doldurularak menfez olarak yapılmış ve olay günü sel sularının taşmakta olduğu köprüden geçmeye çalışırken kamyonun yan yatması ve kasadaki işçilerin dereye düşmeleri sonucu on kişinin boğularak ölmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, iş güvenliği heyeti tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanıkların kusurlu oldukları gözetilerek hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerekirken yazılı gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

2- Tarım İşletmeleri Ceylanpınar işletme müdürü sanık ... ve aynı kurumda teknik müdür yardımcısı olarak görev yapmakta olan sanık ... haklarında 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni alınması gerekip gerekmediği değerlendirilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2429, Karar No: 2015/16125, Tarih: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2429 E.  ,  2015/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının cevap dilekçesindeki isteği tedbir nafakasına ilişkindir. Açık bir yoksulluk nafakası isteği bulunmamaktadır. Talep olmadığı halde istek aşılarak (HMK. md. 26) davalı kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2284, Karar No: 2014/6076, Tarih: 03.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2284 E.  ,  2014/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2005/51-2013/368

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27/02/2013 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı H.. S.. vekili Av. S.. P.. tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.06.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı vekili Av. S.. P.. geldi, diğer taraftan Hazine vekili Av. F. T. ve Orman Yönetimi vekili Av. I. H. S. geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı H.. S.., 18.02.2005 hâkim havale tarihli dava dilekçesi ile; sınırlarını bildirdiği eski B. Köyü Gavurali ve Öküzyatağı mevkiilerinde bulunan taşınmazın, 13.08.1945 tarih 527 sayılı 3500 dönümlük Bucak Çiftliği tapusu içinde kaldığı, bu çiftlik içinde kalan ormanların devletleştirilmiş olup 1948 yılında orman tahdidinin sınırlarının belirlendiği iddiasıyla tahdit dışında kalan kültür arazilerinin dayanak tapu ve vergi kayıtları uyarınca Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre Ömer ve İdris Ağalar'ın mirasçıları adına tescilini istemiş, Hazine, B. Köyü Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek 2005/37 esas sayı ile dava açmıştır.

Davacı H.. S.., 02.03.2005 hâkim havale tarihli dilekçe ile; Hazine, B. Köyü Tüzel Kişiliği, Karayolları Genel Müdürlüğü ve Orman Yönetimine husumet yönelterek yukarıda belirtilen taşınmaz için 2005/51 dava daha açmış, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesiyle davalar 2005/51 esas üzerinde birleştirilmiştir.

Yargılama sırasında, Ali Rıza Subaşı, murisler Ö. S. ve S. A. z. İ. A. terekesine mümessil tayin edilmiş, B.. Y.. 09.01.2012 havale tarihli dilekçe ile, dava konusu taşınmazın adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 1948 yılında yapılan orman tahdidinin dışında kaldığı, genel arazi kadastrosunda tescil harici bırakıldığı, 3402 sayılı Kanunun 12. madesi uyarınca kadastro tesbitinden itibaren 10 yıl içinde açılmadığından hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili, katılan ve miras şirketi temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1998 yılında Y. Köyü'ne ilişkin olarak yapılan orman tahdidi sırasında yeniden yapılan tahdit, mükerrer kadastro olduğundan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.03.2004 gün ve 2003/90-118 sayılı karar ile iptal edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1998 yılında Y. Köyü'ne ilişkin olarak yapılan orman tahdidi sırasında yeniden yapılan tahdit, mükerrer kadastro olduğundan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.03.2004 gün ve 2003/90-118 sayılı karar ile iptal edilmiştir.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1968 yılında yapılmış ve sonuçları 30.06.1969 - 31.07.1969 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi uyarınca 10 yılık süre dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosyaya uygun değildir. Şöyle ki; davacı vekili, dava konusu taşınmazın tapu siciline kaydı bulunmadığı ve genel arazi kadastrosunda tescil harici bırakıldığı iddiasıyla, dayandığı eski tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazın, ülke koordinat sistemine göre ülkemizin kadastral veya topoğrafik kadastral haritasına dayalı olarak taşınmazın sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukukî durumunun tespit edilmesi amacıyla Hazine, Orman Yönetimi, B. Köyü Tüzel Kişiliği ve Karayolları Genel Müdürlüğü'ne husumet yönelterek tapu siciline tescilini istediğine göre, davasını Medenî Kanunun 713. maddesine dayanarak açmıştır. Anılan Kanun hükmüne dayanarak açılan tescil davalarına ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre, hakkında genel arazi kadastro tesbit tutanağı düzenlenen taşınmazlara yönelik olarak, kadastro tesbitinden önceki haklara dayanarak açılacak tapu iptal ve tescil davalarına ilişkin uygulanma olanağı bulunmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların delilleri toplanarak davanın esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, eldeki davada uygulanma durumu bulunmayan 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesine dayanılarak davanın reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekili, tereke temsilcisi ve katılanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, davalıların kanunî hasım olması nedeniyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak görülmesi nedeniyle davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 03/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7391, Karar No: 2013/12535, Tarih: 09.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7391 E.  ,  2013/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesine dair.

Her ne kadar sanığın temyiz dilekçesinde suç adı olarak 'nitelikli dolandırıcılık' yazılmış ise de, temyiz dilekçesi içeriğine göre, 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyize konu edildiğinin kabulüyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında, sahte belgelerle bankadan alınmış suça konu çeki, aldığı mal karşılığında müştekiye vererek kullandığından bahisle açılan davada, sanığın; suçlamayı kabul etmeyerek, katılanla herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmayıp, olayla ilgisinin olmadığını ve müşteki tarafından yapılan teşhisi kabul etmediğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ... adına sahte çek hesabı açtırılması sırasında bankaya ibraz edilen belgelerde bulunan el yazısı ve imzalar ile suça konu çekin ön yüzündeki yazı, rakam, keşideci imzası ve arka yüzündeki 1. ve 2. cirolara ilişkin yazı, rakam ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında bahsi geçen ... isimli bir akrabasının bulunup bulunmadığının araştırılarak, böyle bir kişinin tespiti halinde, bu kişinin sanığa benzeme ihtimali de dikkate alınarak, müştekiye, kendisine suça konu çeki veren kişinin ... olup olmadığının sorulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1486, Karar No: 2022/3711, Tarih: 11.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1486 E.  ,  2022/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2020 tarih ve 2020/37 E. - 2020/400 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 24.07.2006 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesi imzalandığını, dava dışı On Görüntü Sanatları Yapım Yönetim Ltd. Şti. tarafından 26/06/2003 tarihinde BEDAŞ aleyhine açılan alacak davası sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/12/2007 tarih, 2003/254-489 sayılı kararın kesinleşmesiyle icra yoluyla bu bedeli ödediklerini, sözleşme uyarınca faaliyetlerin TEDAŞ taraflarından yapıldığı dönemde şirketten yapılacak her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğunun belirlendiğini ileri sürerek, 91.470,13 TL ile 2.244,85 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, özelleştirmeye ilişkin sözleşmeler kapsamında hak ve borçların intikaline ilişkin bilançolar düzenlendiği, devir işleminin nasıl yapılacağı konusunda Özelleştirme Yüksek Kurulu kararları ve Özelleştirme İdaresi yazılarının uygulandığı, buna göre devir işlemleri yapıldıktan sonra geçmiş yıllara ilişkin hak iddiasında bulunulmayacağı, şirketin tüzel kişiliğinde bir değişiklik olmadığına göre İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi, Hisse Devri Sözleşmesinin hep birlikte gözetilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 92.071,43 TL'nin 91.470,13 TL'sine ödeme tarihi olan 16/10/2009 tarihinden, 601,30 TL'sine 13/03/2008 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.717,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4663, Karar No: 2015/20283, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4663 E.  ,  2015/20283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2014/86-2014/118

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkin olup Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Rahime Furtun mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada toplanan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı Rahime Furtun mirasçılarının temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.