muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12209, Karar No: 2021/5374, Tarih: 30.06.2021

II-Taksirle öldürme suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ve müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 19:20 sıralarında sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Tem otoyolu İstanbul istikametinden Ankara istikametine doğru meskun mahal dışında, bölünmüş asfalt kaplama yolun orta şeridinde seyir halindeyken, sol şeritte seyreden sanık sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otobüsün sağ ön kısımlarından yola ve kendi aracının ön camına savrulan mazottan dolayı görüşünün kapanması neticesi ilk olarak direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sol kısmındaki demir bariyere çarpması, çarpmanın etkisiyle aracının spin atarak orta şeride gelmesi ve gerisinden aynı istikamete doğru orta şeritte seyreden sanık sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki kamyonun da ön kısımlarıyla otomobilin sağ yan kısımlarına çarpması sonucu sürücü ...’ın vefat ettiği kazada; kaza tespit tutanağı ve 26/07/2012 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre; ... plakalı otobüsün sağ ön tekerleği üzerinde bulunan yakıt tankının alt metal kısmında bulunan sıvının, ... plakalı otomobil ve ... plakalı kamyonun ön camlarından alınan sıvıların incelendiği ve bu sıvıların mazot olduğunun tespit edildiği, kamyon sürücüsü sanık ...’nın ifadesinde ... plakalı otobüsün kendi aracını solladığını,bu esnada otobüsten sızan bir maddenin kullanmakta olduğu kamyonun camlarına geldiğini ayrıca bu maddenin yola da döküldüğünü, bu otobüsün ... plakalı otomobili de solladıktan sonra otomobilin yolda kaymaya başladığını ve bariyerlere çarptığını; otobüsün içinde bulunan yolculardan ...’in ifadesinde özetle, otobüs ile seyahat ederken ağır bir mazot kokusu hissettiğini, muavine söylediğini,otobüsün durduğunu,bir kamyon şoförü ile bir şeyler konuştuğunu ve yoluna devam ettiğini beyan ettiği, aynı şekilde yolculardan ...’in ifadesinde özetle, otobüs ile seyahat ederken bir kamyonun araçlarını durdurduğunu, kamyon şoförünün sert birşeyler söylediğini, bu esnada araçtan yere sıvı birşeylerin aktığını gördüğünü, otobüsteki muavin ...’nün ifadesinde özetle, içinde bulunduğu otobüsü aynı istikamette gelen bir kamyon sürücüsünün otobüs şoförünü el kol hareketleri ile uyardığını,bunun üstüne şoförün otobüsü durdurduğunu, şoför ve kendisinin aracı kontrol ettiklerinde sağ teker üstünden mazot damladığını gördüklerini gerekli müdahaleyi yaparak yola devam ettiklerini,otobüsün içinden bazı yolcuların mazot koktuğunu kendisine söylediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ..

...’nün ifadesinde özetle, içinde bulunduğu otobüsü aynı istikamette gelen bir kamyon sürücüsünün otobüs şoförünü el kol hareketleri ile uyardığını,bunun üstüne şoförün otobüsü durdurduğunu, şoför ve kendisinin aracı kontrol ettiklerinde sağ teker üstünden mazot damladığını gördüklerini gerekli müdahaleyi yaparak yola devam ettiklerini,otobüsün içinden bazı yolcuların mazot koktuğunu kendisine söylediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in sevk ve idaresindeki otobüs ile otobanda seyir halindeyken aracından sızan mazottan dolayı aracını durdurması, seyrini gerekli tedbirleri alarak sürdürmesi gerekirken özensiz ve gerekli güvenliği almayacak şekilde seyrine devam ettiği, aracındaki sızıntı durumunu yeterince kontrol etmediği, aracından sızan mazotun yola ve geriden gelen araçların ön camlarına savrulmasının gerisinden gelen maktul sürücü idaresindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesinde etken olduğu dikkate alındığında, yolcular tarafından kendisine yapılan mazot kokusu uyarılarını ve seyir esnasında araçtan mazot aktığını bildiği halde bunu dikkate almayarak ısrarlı şekilde araç sevk ve idare eden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3100, Karar No: 2012/21804, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3100 E.  ,  2012/21804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı Kurum'a, davacının delil olarak sunduğu “ Sigortalının Ödemeleri ” başlıklı ve 1992 tarihinde yapılmış olan iki adet kesintiyi gösteren belge de eklenip yazı yazılarak; bu belgede belirtilen ... Bağ-Kur numarasının kime ait olduğu, söz konusu numara üzerinden yapılan başkaca prim ödemesi bulunup bulunmadığı, 15.04.1992 ve 15.06.1992 tarihlerinde yapılan kesintilerin neye istinaden yapıldığı sorularak, ayrıca davalı Kurum'un cevap dilekçesinde bildirdiği davacının ilk defa 09.12.2004 tarihinde başvurduğuna dair belgeler de istenilerek gelen yazı cevapları eklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16149, Karar No: 2015/3016, Tarih: 19.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16149 E.  ,  2015/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davacıların desteğinin davalı şirkete trafik sigortalı aracı sevk ve idare ederken yaşanan çift taraflı trafik kazasında yaşamını yitirdiğini, davacıların zarar gören 3. Kişi sıfatı ile talepte bulunduklarını belirterek davacı ... için 13.500,00TL, davacı ... için 4.800,00TL davacı ... için 5.500,00TL, davacı ... için 7.500,00TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, sürücünün tam kusurlu olması nedeni ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; ıslah doğrultusunda davanın kabulü ile ... için 84.072,14TL , ... için 24.067,84 TL, 27.812,71 TL, 39.047,31 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trfaik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece ayrı bir kusur raporu alınmamış, kaza tespit tutanağına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Davaya konu kaza çift taraflı trafik kazası olduğundan ceza dosyası veya hazırlık evrakı getirilmek suretiyle tarafların kusur oranları belirlendikten sonra sonucuna karar vermek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

2-Dava, trfaik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece ayrı bir kusur raporu alınmamış, kaza tespit tutanağına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Davaya konu kaza çift taraflı trafik kazası olduğundan ceza dosyası veya hazırlık evrakı getirilmek suretiyle tarafların kusur oranları belirlendikten sonra sonucuna karar vermek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Kabule göre de; genel olarak bir kimse ancak ölümden önce bakmakta olduğu ve sağ kalsaydı, kuvvetli bir ihtimalle ileride bakacağı anlaşılan kişilerin desteğidir. Öyleyse bir başkasına “bakma” destek olmanın en önemli şartıdır. Bir babanın sağlıklı çocuğuna erginlik çağına kadar bakması ona destek olması tabiidir. Erginlik çağından sonra destek olması için eğitim, askerlik gibi durumların varlığı gereklidir. Bu nedenle yetişkin ve Geçimini sağlaması gereken çocuklar yönünden destek tazminatının istenmesi olanaklı değildir. Bununla birlikte günümüzde geçerli değer ölçülerinin bir sonucu olarak erkek ve kız çocuğunun bakım ihtiyacının sona erdiği tarih, genel olarak, eğitimin veya askerlik süresinin tamamlandığı yaştır. Kural olarak askerlik vazifesinin 22 yaşında tamamlandığının üstün olasılık olarak kabulü mümkündür. Elbette ki bu kural gerçeğin olasılıklara ve varsayımlara üstünlüğü ilkesini bertaraf etmez. Her somut olayın özellikleri göz önünde bulundurulmalıdır. Bu durumda somut olay açısından desteğin 8,10,2 yaşlarında olan çocukları açısından yüksek öğrenim göreceği ihtimaline dayalı 25 yaşına kadar destek hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi de isabetli bulunmamıştır. Öte Yandan davacı çocukların yaşları gözetilerek Mk 185. Madde ve 327. Madde anlamında hesaplanacak yetiştirme giderinin de rapordan düşülmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28969, Karar No: 2014/29627, Tarih: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28969 E.  ,  2014/29627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/415-2014/375

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işçinin şirketten ayrıldıktan sonra aynı iş kolunda faaliyet gösteren başka bir firmada çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra rekabet yasağı ve gizlilik sözleşmesine aykırı hareket ettiğini, Türk Ticaret Kanunu ve 4857 sayılı İş kanununun ilgili hükümlerini ihlal ettiğini, haksız rekabet ve sır saklama yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebi ile 30000 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafça davaya ilişkin cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı tarafın iddia ettiği eylemlerin iş ilişkisinin devamı sırasında gerçekleşmediği, işçi işveren ilişkisi bulunmayan taraflar arasındaki dava konusunun iş mahkemesinin görev alanına girmemesi sebebi ile davanın görev yönünden reddi ile karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ve görevli nöbetçi Asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 29.06.1960 tarihli 1960/13 ve 1960/15 sayılı kararında; İş Mahkemelerinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında “iş akdinden doğan” veya “iş kanuna dayanan” her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlıkların bu mahkemelerde çözümleneceği açıklanmıştır.

O halde, 1950 yılında yürürlüğe giren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu uyarınca; bir uyuşmazlığın iş mahkemelerinde görülebilmesi için, işçi sayılan kişilerle işveren arasında iş sözleşmesinden doğan veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir.

Rekabet etmeme borcu ise işçinin öteki borçları gibi her iş sözleşmesi için söz konusu olan borçlardan değildir. İş sözleşmesinin devamı süresince işçinin işverenle rekabet etmemesi sadakat borcu içinde yer alan bir yükümlülüktür. Buna karşılık, taraflar iş ilişkisi devam ederken sözleşmenin bitiminden sonra işçinin rekabet etmeyeceğine ilişkin bir hükmün iş sözleşmesine konulmasını veya bu konuda ayrı bir sözleşme (rekabet yasağı sözleşmesi) yapılmasını kararlaştırabilirler. İş sözleşmesi sona erdikten sonra işçinin işverenle rekabet etmeme borcu ancak böyle bir yükümlülük sözleşme ile kararlaştırıldığı takdirde söz konusu olmaktadır.

Bu noktada, iş görme ve sadakat borçları ile rekabet etmeme borcu (rekabet yasağı) arasındaki ayrıma değinilmesinde yarar bulunmaktadır:

İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları halinde ortaya çıkar.

Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir.

13.01.2011 tarihli 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1 ve c maddelerinde “…Tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; …(c.) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun…rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447,…maddelerinde;…öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır” hükmü bulunmaktadır.

Yukarıdaki ayrıntılı açıklamalar göstermektedir ki, iş sözleşmesinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş sözleşmesinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak davalar, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı yeni Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-c. maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2013/ 12-412 esas 2013/1708 karar sayılı 25.12.2013 Tarihli Kararında "Gerek davalı işçi ile davacı arasında imzalanan rekabet yasağı sözleşmesinin kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden sözleşmesi feshedilerek ayrılmış olması, gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre; davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir." şeklinde karar verilmiştir.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi nedeni ile tazminat talep edilmektedir. Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, somut durumda görevli mahkeme Ticaret Mahkemesidir. Görev hususu, dava şartı olduğundan, mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Bu anlamda ticaret mahkemesi görevli iken, mahkemece asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6286, Karar No: 2020/12674, Tarih: 12.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6286 E.  ,  2020/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Dairemizin 30/05/2019 tarih ... Karar sayılı bozma ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu ... 3. Çocuk Mahkemesinin 06/11/2014 tarih 2014/219 esas ve 2014/551 sayılı kararına konu TCK’nın 86/1, 86/3-e, 31/3. maddelerinde düzenlenen suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığından bahisle öncelikle denetim süresi içerisinde işlenen suç yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu suçun uzlaştırma kapsamında olmadığı ve hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/07/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 12/08/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 165/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16/08/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2828, Karar No: 2017/3396, Tarih: 27.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/2828 E.  ,  2017/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki asıl davada menfi tespit, birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı ... vekili, davalı şirketin müvekkili aleyhine kambiyo senetlerine dayalı olarak icra takibi yaptığını, ancak takibe dayanak bonoda keşideci olarak yer alan imzanın müvekkiline ait olmadığını, cebri icra tehdidi altında müvekkilinin ödeme yaptığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini, ödenen bedelin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili müvekkilinin davalıya ilaç satıp teslim ettiğini, bakiye cari alacağın tahsili için başlatılan takibe bir kısım ilaçların iade edildiği beyanıyla itiraz edildiğini, müvekkiline davalı tarafından yapılmış iade olmadığını ileri sürerek müvekkilinin bakiye alacağının fatura tarihlerinden itibaren avans faiziye birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının oğluna vekalet verdiğini, vekaletnamede kambiyo tanzim yetkisi olması nedeniyle bononun davacının oğlu tarafından imzalandığını ve ilgili bononun taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle müvekkiline verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davacı şirket adına kesilen iade, fiyat farkı ve stok düşümü faturaları ile davacıya borcunun kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının oğluna vekalet verdiğini, vekaletnamede kambiyo tanzim yetkisi olması nedeniyle bononun davacının oğlu tarafından imzalandığını ve ilgili bononun taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle müvekkiline verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davacı şirket adına kesilen iade, fiyat farkı ve stok düşümü faturaları ile davacıya borcunun kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden yapılan incelemede, davacının oğluna bazı konularda vekaletname verdiği, bu vekaletnamede açıkça çek düzenleme yetkisi bulunduğu, ancak bono düzenleme için yetki verilmediği, TBK’ya göre vekil açıkça yetkilendirilmedikçe müvekkilini temsilen kambiyo taahhüdünde bulunamayacağı, açıkça yetkilendirilmeyen davacının oğlunun eczane adına keşide ettiği bonodan dolayı davacının sorumlu tutulamayacağı; birleşen dava yönünden yapılan incelemede, davalı birleşen davacı şirketin alacak talebinin ilaç bedeli faturalarına dayandığı, davalının bir kısım iade, hizmet bedeli, stok farkı faturaları ile davacıya borcunun kalmadığını savunduğu, iade savunmasına konu 27 adet faturadan 6 tanesinin davalı birleşen davacının defterlerinde kayıtlı olduğu, faturaların birleşen davacı şirket çalışanına teslim tutanağında tahrifat olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edilmesi nedeniyle 2 adet faturanın ve fatura içeriği malların davalı birleşen davacı şirkete teslim edildiğinin ispatlanamadığı, kalan 19 adet faturanın ve içeriğindeki malların davalı birleşen davacı şirkete iade edildiğinin tutanak ile ispat edildiği, yapılan iadelerin mahsubu neticesinde davalı birleşen davacının takip tarihi itibariyle 18.525,84 TL alacağını ispatladığı, davalı birleşen davacının icra müdürlüğüne 22.08.2011 tarihinde başlattığı takip ile davacı birleşen davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, ödenen bedelin faiziyle birlikte davalı şirketten istirdadına; birleşen davanın kısmen kabulü ile kabul edilen miktar kadar alacağın 22.08.2011 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davacı-birleşen davalı ...'den tahsiline karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

1 – Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı birleşen davacı şirket vekilinin asıl davaya ilişkin olarak tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı birleşen davalı vekilinin birleşen davaya ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.