muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7189, Karar No: 2018/5491, Tarih: 10.09.2018

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, soruşturmanın dolandırıcılık suçundan yürütülmesine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme yapma görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5335, Karar No: 2018/11327, Tarih: 17.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5335 E.  ,  2018/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı kadının eşine sürekli hakaret ve küfür ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, davalı erkeğin ise; birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. O halde; davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/30428, Karar No: 2024/7979, Tarih: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/30428 E.  ,  2024/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/440 E. 2020/129 K.

SUÇ : Siyasî hakların kullanılmasının engellenmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanıklar hakkında siyasî hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar sebep bildirmeksizin süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuşlardır.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nın Bağımsız Türkiye Partisi İzmir İl Başkan Yarımcısı, katılan ...'in ise aynı partinin belediye başkan adayı oldukları, olay günü Kiraz İlçesi'ne geldikleri ve seçim çalışmaları kapsamında broşür dağıttıkları sırada sanıkların "S... gidin lan buradan." diyerek hakaret ettikleri, ellerindeki cisimlerle katılanlara vurdukları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların Temyizi Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; katılanların anlatımları, sanıkların savunmaları, adli raporlar ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit görülmekle, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen siyasî hakların kullanılmasının engellenmesi eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5197, Karar No: 2010/7073, Tarih: 14.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5197 E.  ,  2010/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... ... aleyhine 15/10/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

... Üniversitesi’nde araştırma görevlisiyken, doktora eğitimi amacıyla ... Üniversitesi’nde görevlendirildiğini belirten davacı, ... Üniversitesi'nin 26.04.2002 günlü kararı ile doktora kaydının silinerek görevlendirme işleminin sona erdirildiğinin 08.05.2001 günlü yazı ile Yükseköğretim Kurulu'na bildirildiğini, daha sonra idari yargı yerinde açtığı yürütmeyi durdurma istekli iptal davaları ile kayıt silmeye esas işlem iptal edildiğinden doktora eğitimine geri döndüğünü; ancak, Yükseköğretim Kurulu'na yazılan 08.05.2002 günlü yazı iptal edilmediğinden eğitimini sağlıklı olarak yürütemediğini, ücretinin ödenmediğini belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar ise, davacı ile ilgili tüm yargı kararlarının uygulanıp parasal haklarının verildiğini, ... Üniversitesi çalışanı olan davacı ile ilgili 08.05.2002 günlü işlemin ... Üniversitesi tarafından yerine getirilmesi gerektiğini; ayrıca, kendilerinin bu işlemler sırasında görevde olmadıklarını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılardan ... ..., ... Üniversitesi rektörü olup bu göreve 06.08.2004 günü atanmıştır. Diğer davalı ... ise ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü müdürü olup 24.06.2005 gününde göreve başlamıştır.

Dava konusu 08.05.2002 günlü yazısının yazıldığı ve idari yargı kararlarına konu olan işlemlerin yapıldığı sırasında rektör ve müdür olmayan davalılar, görevleri sırasında verilmiş olan idari yargı kararlarını uygulamışlardır. Dosya içerisinde; davalıların, Yükseköğretim Kurulu'na yazılan 08.05.2002 günlü yazı ile ilgili işlem yapmalarının istendiğine ilişkin bilgi ve belgeye de rastlanmamıştır. Öte yandan, davacı ... Üniversitesi çalışanı olup Yükseköğretim Kurulu'ndan görevlendirme ve atama işlemlerinin bu Üniversite tarafından istenmesi gerekmektedir. Davalıların 08.05.2002 günlü yazının iptali ile ilgili bir kusur ve sorumlulukları bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/300, Karar No: 2015/4121, Tarih: 01.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/300 E.  ,  2015/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/11763 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet edilenenin birinci sıraya yazıldığını ve paranın tamamının şikayet edilene ödendiğini, oysa haciz tarihleri dikkate alındığında şikayet edilen ile garameye girmeleri gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin takibinin 26.08.2014 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Anayasa'nın 141/3. maddesine göre bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. 6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. Kararlarda bulunması gereken gerekçeler sayesinde taraflar, hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK'nın 428. maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilecektir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Ayrıca yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkını ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlâl edecektir.

YHGK'nın 07.12.2011 tarih 15-708 E, 737 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere; gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re'sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar (Kuru, Baki/Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usûl Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK'na Göre Yeniden Yazılmış, 25 Baskı, Ankara 2014, s.454). Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe

sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (A.g.e., s. 454).

Bu nedenle, Mahkemece, şikayetin hangi nedenle reddedildiğine ilişkin yukarıda açıklanan ilkelere uygun gerekçe oluşturulması gerekirken, "şikayetçinin takibinin 26.08.2014 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu " şeklinde yetersiz gerekçeyle, hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35147, Karar No: 2017/12978, Tarih: 31.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35147 E.  ,  2017/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6469, Karar No: 2013/15670, Tarih: 25.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6469 E.  ,  2013/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/633, Karar No: 2019/2073, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/633 E.  ,  2019/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.03.2010 tarih ve 2008/142 Esas, 2010/112 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle Çorum 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.04.2013 tarih ve 2013/197 Esas, 2013/250 Karar sayılı ilamı ile söz konusu hükmün açıklandığı anlaşıldığından, daha önce açıklanmasına karar verilen hükmün yeniden açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8443, Karar No: 2013/2922, Tarih: 07.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8443 E.  ,  2013/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... Genel Müdürlüğü, ... ve Kurucubaş Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.03.2012 gün ve 111/75 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili, davalı ... Müdürlüğü vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde mevki ve sınırları belirtilen bir parça taşınmazı 40 yıldan beri bahçe vasfı ile kullandığını açıklayarak adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili 04.08.2008 tarihli cevap dilekçesinde davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleşmediğinden, davalı ... Müdürlüğü vekili, taşınmazın yol kamulaştırma sahası içinde kalması halinde kazanma koşulları oluşmayacağından ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... temsilcisi ise cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına da katılmamıştır.

Mahkemece, yol vasfı ile tescil harici bırakılan taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edilerek tarım arazisi haline getirildiği ve davacı lehine kazanma koşulları oluştuğundan davanın kabulü ile 15.10.2010 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 7.025,42 m2'nin davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine, Hüküm, davalı ... vekili ve ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmaz dosya içinde bulunan komşu tutanaklara göre 1977 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında yol vasfıyla tescil harici bırakılmıştır. Bu nitelikte bir yerin kamunun yararlanmadığı veya yetkili mercilerce yol olmaktan çıkarılması halinde TMK'nun 713/ 1 ve 3402 sayılı Kadastro kanunu'nun 14 ve 17 . maddeleri gereğince diğer koşulların varlığı halinde kazanılması mümkündür. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen

yerel bilirkişi ve tanıklar kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan taşınmazın boşluk vasfında iken 30 yıl önce davacının babası tarafından kullanılmaya başlandığını ve keşif tarihine göre 17 yıl önce ölümünden sonra mirasçılar arasında yapılan taksimle davacıya düştüğünü bildirmiş ise de, taşınmazın bulunduğu yerde yapılan yol kamulaştırmasına ilişkin kamulaştırma paftası uygulanmadığı gibi, taşınmazın üç yönden sınırını teşkil eden teknik bilirkişi raporunda dere-1, dere-2 ve ark olarak gösterilen yerle kot farkı ve derenin etkisi altında olan yerlerden olup olmadığı açıkça belirlenmemiş, davacının babasının ölüm tarihine göre davacının müstakil 20 yıllık zilyetliği bulunmamasına rağmen babası ve diğer kardeşleri yönünden 3402 Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince miktar araştırması yapılmamıştır.

Bu halde mahkemece yapılacak iş, mahallinde yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar ...nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmalı, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeli, daha önce götürülmeyen jeolog, ... Mühendisi ve Teknik Bilirkişiden kurulu heyet aracılığıyla yapılacak keşifte, yol kamulaştırmasına ait pafta uygulanarak taşınmazın bu kamulaştırılan alan içinde kalıp kalmadığı, taşınmazın karayolunun bakım, onarım ve güvenlik şeridi niteliği itibariyle karayolu gibi sürekli kullanılmasına gerek bulunmayıp, ihtiyaç duyulduğunda kullanılması gereken yerlerden olup olmadığı, sınırda bulunan dere ve arkla olan kot farkı ve derelerin taşkın sahası için kalıp kalmadığı araştırılarak, bilirkişi kurulundan tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınmalı, belirlenen hususların açıklığa kavuşturulması bakımından tanık ve yerel bilirkişilerden sorularak beyanlar arasında çelişki bulunması halinde HMK 261 maddesi gereğince giderilmesine çalışılmalı ve toplanacak delillere göre bir değerlendirme yapılarak karar vermek gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçmeyecektir. Dinlenen tanıklardan ...taşınmazın davacının babası tarafından kullanılmakta iken 17 yıl önce ölümü üzerine mirasçılar arasında yapılan taksimle davacıya kaldığını bildirmiştir. Bu halde davacının 20 yıllık müstakil zilyetliği bulunmadığından Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi gereğince davacı hakkında yapılan miktar araştırmasının babası ve diğer mirasçılar yönünden yapılmamış olması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.