muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36228, Karar No: 2021/9285, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36228 E.  ,  2021/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merci Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 15.03.2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bilinen adresine gönderildiği ve tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin, aynı adrese daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından geçerli olmadığı, sanığın dosyada bulunan 22/06/2016 tarihli dilekçesinden anlaşılacağı üzere kararın kendisine tebliğ edilmesini istediği, talep üzerine yapılan tebliğ işleminin, daha önce bu adreste yapılmış usulüne uygun bir tebligatın bulunmaması nedeniyle geçersiz olduğu bu nedenle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.06.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/367, Karar No: 2012/6732, Tarih: 04.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/367 E.  ,  2012/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 121 ada 10 ve 13 parsel sayılı sırasıyla 12953,53 ve 7007,77 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davacı ..., 121 ada 7, 12 ve 27 parsel sayılı sırasıyla 4855,22 m2, 2205,17 m2 ve 200,55 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına tapu kaydına, hissedarlar arasındaki paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 121 ada 7, 10, 12, 13 ve 27 parsel sayılı taşınmazların tarafların tutunduğu 27.03.1980 tarih, 36, 37, 38, 40 sıra numaralı ve 18.05.1945 tarih, 89, 93 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı, tarafların taşınmazları kayden satın aldıkları 27.03.1980 tarihinden sonra paylaştıkları, paylaşma sonucu 121 ada 10 ve 13 parsel sayılı taşınmazların davacı ... payına, 121 ada 7, 12 ve 27 parsel sayılı taşınmazların davalı ... payına düştüğü ve kadastro tespit tarihine kadar paylaşmanın bozulmadığı, davacının kayda dayalı bir hakkının kalmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL. harcın davacıdan alınmasına, 04.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27506, Karar No: 2012/11381, Tarih: 29.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27506 E.  ,  2012/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Sanık ...’in Pendik Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/691-2004/92 E.K. sayılı, sanık ...’ın ise ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/662-1383 E.K. sayılı ilamları ile tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22355, Karar No: 2014/14582, Tarih: 12.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22355 E.  ,  2014/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın müdür, ...'ın ise cankurtaran olarak çalıştığı otelin plajında, saat 16:00 sıralarında denizde aşırı dalga ve rüzgar nedeniyle sanık ... tarafından flama çekilip, kırmızı bayraklar dikildiği ve uyarı levhalarının konulduğu, buna rağmen saat 17:00 sıralarında ölen 2 turistin denize girdiği, sanık ... ve olay yerinde bulunan turistler tarafından önce Portekiz vatandaşı olan turistin görülmesi üzerine yaklaşık 15-20 m mesafede denizden çıkarıldığı, ona müdahale edilirken Rus uyruklu turistin farkedilerek yaklaşık 20 m mesafede çıkarıldığı olayda; sanıklara kusur atfedilmeyeceği anlaşılmakla, mahkemenin otellere ait olmayan ve bu konuda irtifak hakkı da tesis edilemeyen, sadece otellerin bulunduğu yerin önünde bulunan plajlardaki önlemlerin otel yönetimince sağlanacağı konusunda herhangi bir mevzuat hükmü olmadığından sanıkların kusursuz olduğu gerekçesi yerinde olmamakla birlikte sonuç itibariyle hüküm doğru olduğundan, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet Savcısının, yeni bir bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10613, Karar No: 2014/12608, Tarih: 22.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10613 E.  ,  2014/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'nın olayın meydana geldiği mermer ocağını işleten .... Mermer Sanayi Ticaret ve Limited Şirketinin müdürü oldukları, sanık ...'ın ise fiilen şantiye şefi olarak çalıştığı, ölenin sayalama makinesini kurduktan sonra kesim şeklini kontrol etmek için mermer blokların üzerine çıkmak istediği sırada mermer bloğun çürük yerinden koparak ölene çarptığı, çarpmanın etkisi ile ölenin yere düşen mermer bloğun üzerine düşmesi sonucunda öldüğü olayda, mermer ocağında teknik nezaretçi tarafından 2008 yılından olay tarihine kadar yapılan denetimlerde "Sayalamada kesilen kapak taşlarının bir çivi vasıtası ile düşürülmesi, kesilen kapak taşlarının serbest olarak düşmesinin engellenmesi ve askıda kalan kapak taşlarının hemen düşürülmesi, basamak yükseklikleri (mermer ocağındaki işletme kademeleri) güvenlik açısından yeterli seviyelere indirilmesi, işçilerin talimatlara uymalarının sağlanması" konusunda tespit edilen eksiklik ve aksaklıklar belirtilerek gerekli uyarılar yapılmasına karşın işverenlerce gerekli güvenlik önlemleri alınmadan faaliyetlere devam edildiği, işçilere iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermeyip, yaptıkları işlerle ilgili iş ve çalışma talimatı hazırlamadıklarından dolayı meydana gelen olayda sanıklar hakkında bilinçli taksirin koşulları oluşmasına rağmen TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve ... müdafinin, eksik incelemeye, ölenin asli kusurlu olduğuna, sanık ... müdafinin ise, sanığın şantiye şefi olmadığına, kusuru bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gün para cezasına çevirmeye ilişkin 4. fıkrasında "hükmolunan hapis cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "910 gün adli para cezasına çevrilmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2936, Karar No: 2024/5317, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2936 E.  ,  2024/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1811 E., 2023/2411 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/368 E., 2023/85 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması mümkün olmadığı takdirde sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, çocuğun gözü önünde şiddet, ağır hakaret, tehdit gibi olumsuz davranışlar gerçekleştirdiğini, alkol kullandığını, bilgisayarda bağımlı denilecek düzeyde vakit geçirdiğini, evlilik birliği süresince ve evliliğin bitiminden bu yana ortak çocuğa son derece ilgisiz davrandığını, boşanmanın sonuçlanmasından bu yana ortak çocuk ile telefonda dahi görüşme girişiminde bulunmadığını, davalıdan tehditler gören davacının ortak çocuğu davalı babaya teslim etmekten tereddüt yaşadığını bildirerek, mahkemece onaylanan protokoldeki kişisel ilişki tarihlerinin infazi mumkun olmadığı, kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun şekilde öncelikle kaldırılmasına, aksi halde azaltılarak kısa sürelerle yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davayı kabul etmediğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davayı kabul etmediğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektirecek düzey ve ağırlıkta zorunlu mücbir sebeplerin varlığının ispatlanamadığı, çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasının çocuk ve baba açısından uygun olmayacağı ve buna gerek bulunmadığı,davacı tanıklarının davalının kötü alışkanlıkları olduğuna dair beyanlarına itibar edildiği, yine ortak çocuğun duruşma esnasında "... Çünkü babam, anneme şiddet uygulayıp bana kötü davranıyordu...Öz babam hiçbir şeye ihtiyacım olup olmadığını dahi sormadı. Öz babam bana küfür öğretip zombili oyunlar oynatmaya zorluyordu..." şeklindeki beyanları nazara alındığında, davalının bu yöndeki tutumlarının çocuğun ahlaki ve psikolojik gelişimi açısından olumsuzluk yarattığı, adli sicil kaydı incelendiğinde sabıka kayıtlarının bulunduğu TCK 149 ve 151 inci maddelerinde belirtilen suçlardan yana ceza aldığı, ayrıca babanın uzun süreden bu yana çocukla kişisel ilişki kurmadığı anlaşılmakla, çoğun içinde az da vardır kuralı gereği çocuğun ahlaki gelişimi bakımından üstün yararına nazaran baba ile olan kişisel ilişkinin sınırlandırılması uygun bulunduğu, diğer yandan çocuğun ısrarlı olarak görüşmek istememesi ve duruşma esnasında da dile getirdiği şekli ile endişelerinin olması dolayısıyla refakatçi eşliğinde görüşülmesi hususunun gerekçede tartışılma gereği hissedilmiş ise de davalının Gökçeada da ikamet ediyor oluşu sebebiyle refakatçi eşliğinde görüşün infazı dahada zorlaştıracağı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile veleyati annede olan küçük ... ile davalı babanın "...her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'a kadar dini bayramların 2. Günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'a kadar, çocuğun sağlık sorunu gözetilerek Bilecik ili, Bozüyük ilçesinde kişisel ilişki kurulmasına, her yıl 1 Temmuz günü sabah saat 10.00'dan 5 Temmuz günü akşam saat 17.00'a kadar davalı babanın ortak çocuğu yanına almak suretiyle kesintisiz olarak kişisel ilişki kurulmasına..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı istinaf dilekçesinde; kişisel ilişkinin süresi ve yeri yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; kişisel ilişkinin kaldırılmaması yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı istinaf dilekçesinde; kişisel ilişkinin süresi ve yeri yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; kişisel ilişkinin kaldırılmaması yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/120 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, velayeti anneye verilen çocukla baba arasında "babanın her istediğinde görebileceğinin, resmi tatil ve din bayram günlerinde ortak çocuğun zaman zaman babasının yanında vakit geçirebileceğinin, yaz tatilinde çocuğun baba yanında kalması konusunda anne ve babanın mutabık kaldığının tespitine" şeklinde protokole atıf yapılarak tespit hükmü kurulduğu, bu kişisel ilişki kararının bu şekilde infaz edilmesinin mümkün olmaması sebebiyle, İlk Derece Mahkemesince öncelikle kişisel ilişkinin yeniden infazı mümkün şekilde kurulması gerektiği halde, İlk Derece Mahkemesince davalı baba ile çocuk arasında yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin çocuğun yaşı ve babanın ebeveynlik duygularını tatmini amacı dikkate alındığında, yeterli olmadığı gibi, kişisel ilişkinin bir kısmının Bozüyük sınırları içinde kurulmasına yönelik kararın da doğru olmadığı, kişisel ilişki kararında, ilişkinin bir kısmının Bozüyük sınırları içinde kurulmasına karar verildiği halde, çocukla baba arasında Temmuz ayının 1. günü ile 5. günü arasında kurulan ilişkide bu şartın aranmamasının da kararın kendi içinde çelişki oluşturduğu gerekçesi ile davacının hükmün düzenlenmesinde yapılan hata nedeniyle istinaf talebinin kabulüne diğer istinaf taleplerinin reddine davalının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının 1.paragrafının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/120 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararı ile çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişki kararının değiştirilerek, "...velayeti annede olan küçük ... ile davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3.günü saat 17.00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 15 Temmuz günü saat 17.00'a kadar davalı babanın ortak çocuğu yanına almak suretiyle kesintisiz olarak kişisel ilişki kurulmasına..." kişisel ilişki kararının karar kesinleşinceye kadar tedbiren devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ile kişisel ilişkinin kaldırılmamasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ile kişisel ilişkinin kaldırılmamasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektiren durum olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.