muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/57, Karar No: 2017/2018, Tarih: 15.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/57 E.  ,  2017/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/06/2015 tarih, 2015/95 - 2015/431 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemenin direnme gerekçeleri oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğundan, Dairemizin 17.12.2014 tarih, 2014/11126 esas, 2014/25893 sayılı bozma kararının kaldırılarak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Olay günü sanık doktor raporuna göre 66 promil alkollüdür. Kaza sabah 10:00 da olmuş, ölçüm 11:36 da yani 1 saat 36 dk sonra olmuştur. Adli tıp verilerine göre saatte 15 promil azaldığı göz önüne alındığında olay saati itibariyle sanık yaklaşık 89 promil alkollü olduğu aşıkardır.

Her ne kadar 100 promil ve üstü değilse de sanık bu derecede alkolün etkisiyle aynı zamanda kaza da yapmış, virajı alamayarak kendi ifadesine göre araç kaymaya başlamış ve direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarpmıştır.

Alkol oranı 100 promile çok yakındır. Dolayısıyla bu miktar alkol sürücüsünün algılama, kavrama ve dikkat ile karar verme, uygulama yeteneğini bozmuş, direksiyonunu dengeli kullanma yeteneğini zayıflatmış. Muhakeme ve karar verme yeteneğinde bozulmuş aynı zamanda reaksiyon zamanı zayıfladığından, fren, gaz, debriyaj kontrolünü de azalttığı için virajı dönmesi zorlaşmış ve kaza meydana gelmiştir.

Dolayısıyla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerel mahkemenin beraat kararını yerinde gören ve onayan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/6181, Karar No: 2012/19018, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6181 E.  ,  2012/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Kaf Tur. Sey. Kırt. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1092, Karar No: 2007/2999, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1092 E.  ,  2007/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Site Yön. ... ile davalı ... arasındaki davada ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/938 Esas 2006/757 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.1.2007 gün ve Hukuk-2007/2140 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 2.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26829, Karar No: 2015/36094, Tarih: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26829 E.  ,  2015/36094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükme esas alınan bilirkişi ek raporlarında fazla çalışma ücreti hesabının ... Teftiş raporlarında haftada 24 saat olarak yapıldığı belirtildiği için bu saat üzerinde hesaplama yapıldığı anlaşılmakta ise de anılan teftiş raporlarına ve dosyada sureti bulunan ...'nün 11.02.2011 günlü yazı sureti ile ...nün 16.09.2010 tarihli yazı suretine esas olan teftiş raporlarının dosya içinde bulunmadığı belirlenmiştir. Anılan raporların onaylı birer suretlerinin ilgili birimlerden temin edilip dosyaya eklenerek gönderilmesi için dava dosyasının mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13411, Karar No: 2022/461, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13411 E.  ,  2022/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Yenice (Karabük) Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.12.2004 tarih ve 2004/154 esas, 2004/168 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesince, 13.08.2021 tarihli karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “Fevzi Çakmak Mah. Meziyet Sok. No:2B Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.12.2004 tarih ve 2004/154 esas, 2004/168 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayetin Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Yenice (Karabük) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11813, Karar No: 2015/2475, Tarih: 05.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11813 E.  ,  2015/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesinde; mağdure vekilinin temyiz dilekçesine rastlanılmamış ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan incelemede mağdure vekilinin, UYAP üzerinden elektronik imza ile imzalanmış 01.10.2014 tarihli süre tutum dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği ancak tebliğnamede de mağdure vekilinin temyizi hakkında görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlenmesi suretiyle mevcut noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12639, Karar No: 2009/13540, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12639 E.  ,  2009/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,5458 sayılı Yasa uyarınca prim borçlarının yeniden yapılandırılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/658, Karar No: 2021/482, Tarih: 19.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/658 E.  ,  2021/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Hükümlü ...'ın, tedavi amacıyla hastanede bulunduğu dönemde cep telefonu kullandığı gerekçesiyle 5275 sayılı CGTİHK'nın 44. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendi uyarınca 1 gün süreyle hücre disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.04.2015 tarihli ve 101 sayılı kararına karşı, hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile disiplin cezasının kaldırılmasına ilişkin...İnfaz Hâkimliğinin 07.05.2015 tarihli ve 153-157 sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan...Ağır Ceza Mahkemesince 08.05.2015 tarih ve 328 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak ... Bakanlığının 01.09.2015 tarihli ve 94660652-105-12-6763-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.10.2015 tarihli ve 310843 sayılı ihbarnamede;

"...Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde, 'Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracım kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.' hücreye koyma cezasını gerektirdiğinin belirtilmesi karşısında, hükümlünün tedavi amaçlı olarak bulunduğu hastane odasında da hükümlülük hâlinin ve cezanın infazının devam ettiği gözetildiğinde, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulması istenmiştir.

Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 01.12.2015 tarih ve 17075-7466 sayı ile;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden,...Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarih ve 2015/328 değişik ... sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına..." karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği...Hâkimliğince 22.02.2016 tarih ve 53 ve 70 sayı ile;

Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 01.12.2015 tarih ve 17075-7466 sayı ile;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden,...Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarih ve 2015/328 değişik ... sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına..." karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği...Hâkimliğince 22.02.2016 tarih ve 53 ve 70 sayı ile;

"Dosyanın kül halinde incelenmesinde; hükümlü ... hakkında Mahkememizin 07.05.2015 tarihli, 2015/153 esas ve 2015/157 sayılı kararıyla...Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.04.2015 tarih ve 2015/101 sayılı kararı ile verilen 1 gün süreyle hücreye koyma cezasının kaldınlmasına karar verildiği, karara yapılan itiraz üzerine...Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarih ve 2015/328 değişik ... sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği; her ne kadar kesin nitelikteki karar Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 01.12.2015 tarihli, 2015/17075 esas ve 2015/7466 değişik ... sayılı kararı ile CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmuş ise de, CMK'nın 309/4-c maddesinde; 'Bozma nedenleri davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez' hükmünün bulunduğu, bozma ilamı karşısında hükümlü yönünden sübut bulan disiplin cezasının hükümlü aleyhine sonuç doğurmayacak olması..." gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş ve söz konusu bu karar itiraz kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.01.2017 tarih ve 971 sayı ile;

"Hükümlünün ceza infaz kurumu dışında yaptığı disiplin cezasını gerektiren eylemler nedeniyle disiplin cezası verilip verilemeyeceği konusunda Yargıtay'ın 1, 7, 9, 10, 11, 19. Ceza Daireleri arasında görüş ayrılığı vardır. Şöyle ki, Yargıtay'ın 1. (06/04/2016 gün ve 2016/1807 K), 7. (01/12/2014 gün ve 2014/20582 K), 10 (07/04/2014 gün ve 2014/2406 K), 9. (14/04/2011 gün ve 2011/2308 K), 19. (18/06/2015 gün ve 2015/3019 K; 28/05/2015 gün ve 2015/2113 K ve 2115 K) Ceza Daireleri değinilen kararlarıyla ceza infaz kurumu dışında (hastane, adliye, nakil vasıtası gibi) gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle hükümlüye disiplin cezası verilemeyeceğine hükmetmişken; Yargıtay 10. (06/07/2015 gün ve 2015/32129 K), 11. (13//2013 gün ve 2013/16650 K) Ceza Daireleri değinilen kararlarıyla cezaevi dışında da gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle hükümlüye disiplin cezası verilebileceğine hükmetmiştir.

Disiplin cezasının niteliği ve uygulanma koşullarını düzenleyen 5275 sayılı Yasa'nın 37. maddesine göre;

Disiplin cezasının niteliği ve uygulanma koşullarını düzenleyen 5275 sayılı Yasa'nın 37. maddesine göre;

'(1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır.

(2) Suç oluşturan eylemlerden dolayı açılan kamu davası, disiplin soruşturması yapılmasını ve cezanın uygulanmasını engellemez' şeklindedir.

5275 sayılı yasanın 37. maddesinde açıkça 'kurumda' ibaresi kullanıldığı için hükümlü ve tutukluların ceza infaz kurumu dışında örneğin duruşmaya veya hastaneye götürülürken nakil vasıtasında, tedavi amaçlı hastanede yatarken hastane odasında, açık ceza infaz kurumunda kalan hükümlülerin izinli oldukları süre içinde disiplin cezasını gerektiren eylem gerçekleştirmeleri hâlinde disiplin cezası verilemeyecektir. Kurum içi disiplini amaçlayan yasal düzenlemenin, ceza infaz kurumu dışında gerçekleşip biten eylemi cezalandırmayı amaçlamadığı ortadadır. Zira kurum dışında gerçekleşip biten eylem ile kurumda disiplin ve düzen bozulmaz.

Açıklanan nedenlerle hükümlülerin ceza infaz kurumu dışında gerçekleştirecekleri eylemler nedeniyle haklarında disiplin cezası verilemeyeceğine dair...İnfaz Hakimliğinin kararı ile bu karara vaki itiraz üzerine...Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair kararının usul ve yasalara uygun olduğu..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Dairesince 12.04.2017 tarih ve 66-950 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında verilen kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün infazı için ... Bakanlığı...Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlü ...'in, 06.01.2015 ve 06.03.2015 tarihleri arasında tedavi amacıyla...Devlet Hastanesinde bulunduğu sırada cep telefonuyla görüşme yaptığının sabit olduğu dosyada; disiplin soruşturmasına konu edilen söz konusu bu eylemin gerçekleştirildiği hastane odasının ceza infaz kurumu sayılıp sayılmayacağının, bu bağlamda adı geçen hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca disiplin cezası uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4456 sayılı soruşturma dosyasına, ... Bakanlığı...Açık Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünün 14.04.2015 tarihli yazısına ve aynı kurumun Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.04.2015 tarihli kararına göre;