muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2645, Karar No: 2018/1211, Tarih: 14.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2645 E.  ,  2018/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

... ve ...'ın öldürülmelerine yardım etmek suçlarından;

Ayrı ayrı beraat.

Sanık ... hakkında;

... ve ...'ı kasten öldürmek suçlarından; TCK'nun 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası (2 kez)

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... müdafiinin süresinde olmayan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-) Maktul ... yönünden; katılanlar müdafiinin, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılmaya ve bu suçtan kurulan hükmü temyize hakkı olmadığından, bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3-) Sanık ... müdafii, maktul ... yönünden; katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre; sanık ... hakkında; maktuller ... ve ...’ı ayrı ayrı kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ve sanıklar ... ve... haklarında; maktul ...’i kasten öldürmeye yardım suçundan verilen beraat hükmü ve sanık ... müdafiinin beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine yönelik talebi, ayrıca; sanık ...’in maktuller ... ve ...’ı kasten öldürme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin re’sen temyize tabi olması nedeniyle yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktuller ... ve ...’ı ayrı ayrı kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kasten öldürme suçlarında tahrike ve takdire, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’ün, maktul ...’i kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Kendini vekil ile temsil ettiren ve maktuller ... ve ...’ı kasten öldürmeye yardım suçlarından ayrı ayrı beraat eden sanık ... yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına "3000.TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...’e verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin; sanık ...’in, maktuller ... ve ...’ı ayrı ayrı kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, ayrıca; sanıklar ... ve ...’nin maktul ...’i kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26644, Karar No: 2014/24955, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26644 E.  ,  2014/24955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/658-2014/291

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim,

önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4771, Karar No: 2015/6317, Tarih: 23.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4771 E.  ,  2015/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/392-2014/1158

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin uyarlanması ve kira bedelinin uyarlanması davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. Ü.. C.. ve davalı vekili Av. N. D. geldi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36907, Karar No: 2016/15124, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/36907 E.  ,  2016/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin davalı şirkette çalıştırken iş akdinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve eksik ödenen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle ve işten çıkarılma baskısı ile bir kısmı elden bir kısmı maaş bordrosu ile aydan aya yapılan kesintilerle toplam 3.000,00 TL nin işverence geri alındığını, davalının asıl işvereni ile aralarındaki muarazanın sona ermesi halinde alınan paranın geri ödeneceğine ilişkin taahhütname düzenleyip davacıya verdiğini iddia ederek şimdilik 500,00 TL eksik ödenen ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece kesintinin haklı bir sebebe dayanması ve davacının bu kesintiye uzun süre ses çıkarmamasının ardından talepte bulunmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece kesintinin haklı bir sebebe dayanması ve davacının bu kesintiye uzun süre ses çıkarmamasının ardından talepte bulunmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

... Genel Müdürlüğü'nün ... 2. Dairesinin 28.06.2007 tarihli kararı doğrultusunda asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak işçinin fazladan eline geçen net tutarın geri alınmasına, kesinti tutarının işçi bordrolarında gösterilmek suretiyle '' asgari ücret fiyat farkı fazla ödeme kesintisi'' adı altında yapılmasına dair 18.06.2012 tarihli talimat yazısına istinaden davalı şirket tarafından asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak davacının fazladan eline geçen net tutarın 2012 yılının Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayı ücret bodrolarında tahakkuk ettirilerek toplam 2.400,00 TL kesinti yapıldığı anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca işçinin ücretinden işverence kesinti yapılamayacağı ancak DHMİ'nin talimatları doğrultusunda işçilerin ücretlerini öderken miktar olarak uygulanması gereken asgari ücretler arasındaki farkı oran olarak uygulayarak fazla ödeme yapılmasının, asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak işçinin fazladan eline geçen tutarın artık taraflar arasında çalışma koşulu haline geldiği, davacının yazılı onayı olmadan ücretinden bu şekilde kesinti yapılamayacağı, işverenin işçinin yazılı muvafakatını almadan çalışma koşullarında değişiklik yapamayacağı gözönüne alındığında bordrolarda tahakkuk yapılan 2.400,00 TL kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalıdır.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, pesin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13891, Karar No: 2021/11936, Tarih: 17.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13891 E.  ,  2021/11936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2018/217 esas, 2018/827 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/05/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 09/01/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2018 tarihli, 2018/52034 soruşturma, 2018/12912 esas ve 2018/9179 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1-6 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüphelinin 26/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 19/06/2017 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, yükümlülüklerini yerine getirmediği için 04/12/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, kamu davası açıldıktan sonra 09/01/2018 tarihli suçu işlediği, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04/12/2018 tarihli ve 2018/217 esas, 2018/827 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/676 esas, 2018/510 sayılı kararının incelenmesinde;

Şüphelinin 09/12/2016 ve 26/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma, 2017/3367 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin uyarılmasına rağmen yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma, 2017/42898 esas ve 2017/35271 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/676 esas, 2018/510 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazına başlandığı gerekçesiyle davanın durmasına, tedbirin infazının kaldığı yerden devamına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B- Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2018/217 esas, 2018/827 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, adı geçen şüphelinin evvelce 09/12/2016 tarihinde işlemiş olduğu aynı neviden bir başka suç sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma, 2017/3367 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 26/02/2017 tarihinde uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma, 2017/42898 esas, 2017/35271 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesince 23/10/2018 tarihli ve 2017/676 esas, 2018/510 sayılı kararının verildiği,

Şüphelinin inceleme konusu 09/01/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma eylemi nedeniyle, hakkında açılan 04/12/2017 iddianame tarihli kamu davası gözetilerek, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2018 tarihli ve 2018/52034 soruşturma, 2018/12912 esas, 2018/9179 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli kararıyla mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 19/06/2017 tarihli ve 2016/176532 soruşturma, 2017/3367 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetinde olan 09/01/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak fiilinin ayrı bir suç oluşturmadığı, ilk suçun ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı gözetilerek ikinci suçtan dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2018/217 esas, 2018/827 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C- Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 09/01/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2018/217 esas, 2018/827 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde,

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde,

TCK’nın 191. maddesinin 6. fıkrasında, “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” şeklinde,