muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23537, Karar No: 2010/31168, Tarih: 11.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/23537 E.  ,  2010/31168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının “TL” yerine “YTL ” olarak hükmedilmesi infaz aşamasında dikkate alınması mümkün yazım hatası olarak kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine ştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçe verdiğinin anlaşılması karşısında; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükümdeki “450 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve “120 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine ” karar verilmek suretiyle,

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15134, Karar No: 2014/18051, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15134 E.  ,  2014/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/911-2014/390

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.625,27 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 30.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate

alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1316, Karar No: 2016/5723, Tarih: 25.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/1316 E.  ,  2016/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı G.. B.. adına vekili Avukat Tamer Görgün ile davalı İdeal Eğitim Org. Ltd. Şti. adına vekili Avukat Ö k ve davalı İ r ve S Ü A.Ş. ( r A.Ş.) adına vekili Avukat F S aralarındaki dava hakkında 6. İş Mahkemesinden verilen 02.07.2013 tarihli ve 2012/163 esas, 2013/434 sayılı kararı Dairenin 23.03.2015 tarihli ve 2015/..... esas, 2015/..... karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davalı İ S Ü A.Ş. (K A.Ş.) avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri A.Ş. (Kültür A.Ş.) vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 25.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1545, Karar No: 2023/3425, Tarih: 29.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1545 E.  ,  2023/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hayvan alım satımından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine davalılar vekilinin başvurusnun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşnüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davalılardan 02.08.2011 tarihinde 29 adet damızlık hayvan satın allımı hususunda anlaştıklarını ve 2 hayvan hariç hayvanların teslim alındığını, hayvanların 19.11.2012 tarihinde ... İl Gıda Tarım Müdürlüğü tarafından hastalıklı olduklarının tespit edildiğini, bir kısmının bedelleri verilerek imha kesimi yapıldığını, satın aldığı değer ile arasında fark nedeniyle zararı bulunduğunu, .... küpe numaralı hayvanların bedelini ödediği halde teslim edilmediğini, uğradığı zarar ve teslim edilmeyen hayvanlar nedeniyle fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak, şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili; davacının davalılar ... ve ... ile sözleşme imzaladığını, ...’in satış sözleşmesinin tarafı olmadığını, hayvanların adına kayıtlı olmadığını, teslim edilmediği ileri sürülen iki hayvanın davalılara ait olmadığını, 04.12.2011 tarihinde satın alındıktan 1 yıl sonra ... İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından tüberkülin testi yapıldığını, hayvanların hastalıksız olarak tesllim edildiğini, davacının zararının bulunmadığı gibi var ise de davalıların sorumluluğu bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, '' Hayvanların satışı sırasında hasta olup olmadıklarının tespit edilmediği, teslimden bir yıl sonra 19.11.2012 tarihinde tüberkloz hastalığının tespit edildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 224 ve 226. Maddelerindeki sürelerin geçmiş olduğu, hayvanların satışını yapan davalıların, davacının işletmesinde iken hayvanların tüberküloz hastalığı sebebi ile ölmesinden, sorumluluklarının bulunmadığı'' gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; işletmesinin 2012-2014 yıllarında karantinada kaldığını, hayvanların itlaf edildiklerini, tüberküloz hastalığının kuluçka süresinin bir yılı bulabildiğini, ilgili mevzuat ve yönetmeliklere göre İlçe Tarım Müdürlüklerinden gerekli izin ve onay alınmaksızın hayvanların satışı ve sevkiyatının mümkün olmadığını, ilgili testlerin yapılmış olduğu ve kan sertifikalarının alındığı yönünde kandırılan davacının zararının giderilmesi gerektiğini, teslim edilmeyen ... kulak küpe numaralı hayvanın mezbahada hangi sebeple kesildiğinin araştırılması gerektiğini, tüberküloz sebebiyle öldü ise diğerlerinde de olduğu anlamına geldiğini, Ceza Mahkemesi dosyasının incelenmesi gerektiğini, davacının hastalık nedeniyle öldürmelerden kaynaklı aldığı tazminat ve hayvan bedelleri arasındaki farkın tespit edilerek davacıya ödenmesi gerektiğini, bu yönde araştırma yapılmadığını, parasının ödendiği halde teslim edilmeyen hayvanlara ilişkin araştırma yapılmadığını, müvekkilinin bir çok zarara uğradığını, uğradığı zararların tespit edilmesi gerektiğini, belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde, davalılar lehine dava konusu bedel olarak bildirilen 156.443,83 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 161.443,83 TL üzerinden hesaplanan 19.287,16 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, ileri sürerek ilamın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde, davalılar lehine dava konusu bedel olarak bildirilen 156.443,83 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 161.443,83 TL üzerinden hesaplanan 19.287,16 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, ileri sürerek ilamın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ''6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 226 ncı maddesine göre, satılan başka yerden gönderildiğinde, alıcı satılanın ayıplı olduğunu ileri sürüyorsa durumu geciktirmeksizin tespit ettirmesi gerektiği, aksı takdirde ayıbın satılanın kendisine ulaştığı anda var olduğunu ispat yükünün alıcıya ait olduğu, davacının teslimden itibaren bir yıl sonra 19.11.2012 tarihinde hayvanlarda hastalık olduğunun ileri sürüldüğü, davacının hayvanları işletmesine götürerek diğer hayvanlar ile birlikte bir yıl boyunca bakımını yaptığı, davacının rutin kontrolleri yapılan işletmelerden hayvan satın alma tercihini kullanmadığı, itlaf edilen hayvanların tüberkülin hastalığı bulunduğu halde satın alındığı hususunun davacı tarafından ispatlanamamış olması nedeniyle davanın reddine dair mahkemenin ulaştığı sonuç usul ve yasaya uygun olup davacının istinaf nedenleri yerinde olmadığı, davalı yanın vekalet ücretine ilişkin istinaf itirazlarına gelince, 28.07.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 156.443,83 TL olarak ıslah ederek harcı yatırdığı, manevi tazminat açısından avukatlık ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedilmesi gerektiği, Ancak davalılar vekilinin ıslah edilen miktarla manevi tazminat miktarı toplamı üzerinden tek vekalet ücreti hesaplayıp bu miktarın verilmesi gerektiği hususunu istinafa getirdiğinden bu talep nazara alınarak davalılar vekilinin istinaf nedeni yerinde görüldüğü'' gerekçeleriyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, davanın reddine, davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 19.287,16 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle ve vekalet ücretine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı hayvan satışından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 224 üncü ve 226 ncı maddesi, 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı hayvan satışından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 224 üncü ve 226 ncı maddesi, 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davacının rutin kontrolleri yapılan işletmelerden hayvan satın alma tercihini kullanmadığından sonradan tüberküloz hastalığı bulunması durumunda sorumluluğun satın alan kişiye ait olduğu ve alıcı satılanın ayıplı olduğunu ileri sürüyorsa durumu geciktirmeksizin tespit ettirmesinin kanuni zorunluluk olduğu halde davacının teslimden bir yıl sonra teslimde hastalığın bulunduğunu iddia ettiği, öyle ki 2011 yılında satın aldığı hayvanların 19.11.2012 yılında tüberküloz hastalığı nedeni ile başvuruda bulunduğu gözetildiğinde teslim sırasında hastalığın bulunduğunun davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği ancak davacı tarafın bu durumu ispat edemediği anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/167, Karar No: 2017/989, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/167 E.  ,  2017/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 14. Asliye Hukuk ile ... 10. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltimi istemine ilişkindir.

... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 10. Aile Mahkemesince ise davanın, nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “Anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Davacı vekili; davalılardan ...'ın gayri resmi olarak yaşadığı ... ile birlikteliğinden hamile kaldığını, bu birliktelikten olma çocukları 03.07.2009 doğumlu ...'ın ... tarafından özel hastanede yapılan doğum ile dünyaya geldiğini, ...'ın ise gayri resmi birlikte olduğu ...'ın hanesine kayıtlı olduğu düşüncesi ile küçüğü tanıdığı, ...'ın davacı ... ile herhangi bir birlikteliğinin söz konusu olmadığı gibi, çocuğun babası ... ile de babalık yönü ile bir ihtilaf bulunmadığı, ancak tescil sırasında davalı ...'ın anne olarak yazılacağı yerde isim benzerliğinden davacı ...'ın hanesine kaydedildiği, gerçekte küçüğün annesinin ... olması nedeniyle, anne adının düzeltilmesine karar verilmesi dava ve talep edilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14979, Karar No: 2009/17725, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14979 E.  ,  2009/17725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ekinözü-... Köyü 105 ada 57 parsel sayılı 5500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.