muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/637, Karar No: 2019/3984, Tarih: 30.04.2019

Davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.)

Yargıtayın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle kiracı kiralananda kalan ve kiraya veren tarafından benimsenen imalat için sebepsiz zenginleşilen oranında ve yapıldıkları tarih itibarıyla rayiç bedeller üzerinden bedelin tazminini talep edebilir. Kiraya verenin sorumluluğu zorunlu ve faydalı imalatların imal tarihindeki değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle bulunacak değer kadardır.

Taraflar arasında 01.11.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümün 6.maddesinde; kiracının, işyerinin kiralanma amacının gereği yapılması zorunlu tadilatı masrafları bizzat karşılamak suretiyle ve kiralayanın onayıyla yapabileceği şeklinde düzenleme mevcut ise de, söz konusu hüküm kiralananın sözleşme süresi sonunda tahliye edilmesi halinde geçerli olup taşınmazın kira sözleşmesindeki 5 yıllık süre sona ermeden tahliye edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kira sözleşmesinin süresi sona ermeden sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle kiracı, tahliye tarihinden sözleşme sonuna kadar olan süre oranında faydalı ve zaruri masrafların imalat tarihi itibarı ile saptanan bedellerini isteyebilir.

Davalılar, taşınmazda davacı kiracı tarafından yapılan tadilatlar nedeniyle eski hale getirme bedellerinin tahsili için .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/271 esas sayılı dosyasında; eski hale getirme bedeli olarak davacıdan 47.350TL'nin tahsiline karar verildiğini savunmuşlardır. Ancak, bahsi geçen dosyada eski hale getirtilmesine karar verilen imalatların, faydalı masraf olarak kabul edilemeyeceği gözardı edilerek dosya getirtilmeden ve dosya bilirkişiler tarafından incelenmeden karar verilmiştir. Ayrıca alınan bilirkişi raporunda, yapılan faydalı masrafların kalem kalem açıklanmadan ve yapıldıkları tarihteki rayiç bedellerinden yıpranma payı düşülerek hesaplama yapılmadığı görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/271 sayılı dosyası getirtilerek, bu dosyada eski hale getirtilmesine karar verilen kalemler yönünden faydalı masraf hesabı yapılamayacağı, kiracı tarafından yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar, hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, yıpranma durumları, sabit nitelikte olup olmadıkları ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek belirlenen bu bedel üzerinden sözleşmenin 6. maddesine göre; davacı kiracı tarafından faydalı masraf bedeline tahliye tarihinden kalan kira süresi ile orantılı olarak hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru doğru değildir.

3-Davalıların müşterilere yapılan iadelere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlar Yasasının 96. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Borcun yerine getirilmesinin kusurla olanaksız hale gelmesinde, temerrüde düşen borçludan, gecikmiş ifa ile birlikte gecikme dolayısıyla tazminat istenmesinde yahut borçlunun temerrüdü halinde ifadan vazgeçilip, ifa yerine tazminat istenmesinde ve sözleşmenin olumlu biçimde ihlalinde, müspet zararın giderimi söz konusu olur. (Prof. Dr. H. Tandoğan Türk Mesuliyet Hukuku 1961 s. 426 vd.).

Borçlar Kanununun 106. maddesi, sözleşmelerde borçlunun temerrüdü sonucu borç yerine getirilmemişse alacaklıya üç yetki tanımıştır. Alacaklı her zaman için ifa gecikme tazminatı isteğinde bulunabilir; derhal ifadan vazgeçip müspet zararının tazminini isteyebilir veya ifadan vazgeçip akdi fesheder ve menfi zararını isteyebilir.

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur: sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur: sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşme hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (Tandoğan, age., s. 427). Bu husus Borçlar Kanununun 108. Maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır: burada alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Bu tür bir zarar ayrımı, sözleşme sorumluluğunda söz konusu olmaktadır. Genel olarak menfi zarar: sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise, ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, s.482).

Somut olayda; Davacı haklı fesihe dayanarak taşınmazı tahliye ettiğini belirterek tahliye nedeniyle müşterilere yapılan iadelerin tahsilini talep etmiş, mahkemece davacının talep edebileceği alacak kalemlerinin hesaplanması amacıyla alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 24.044TL'nin tahsiline karar verildiği görülmüştür. Ne var ki, davacı kiracının müşterilere yapılan iadeleri, süresinden önce fesih nedeniyle uğranılan zarar (menfi zarar) kapsamında değerlendirilmesi ve talep edilmesi mümkün değildir. Buna yönelik istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında davacı vekili 30.5.2014 havale tarihli dilekçesi ile talebini arttırdığını bildirerek davasını ıslah etmiş, mahkemece davacının ıslah talebi doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Bilindiği üzere ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur. HUMK'un 83. Maddesinde ıslah; (HMK'nın 176.maddesi); “iki taraftan her biri usule müteallik olarak yaptığı muamaleyi tamamne veya kısmen ıslah edebilir" olarak tanımlanmıştır.

Bilindiği üzere ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur. HUMK'un 83. Maddesinde ıslah; (HMK'nın 176.maddesi); “iki taraftan her biri usule müteallik olarak yaptığı muamaleyi tamamne veya kısmen ıslah edebilir" olarak tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un müteakip 84.maddesinde (...177.mad.) ise, ıslahın tahkikata tabi olan davalarda tahkikat bitinceye kadar kadar yapılabileceği öngörülmüş olduğundan ve temyiz faslında da, bozmadan sonra dahi ıslahın olanaklı bulunduğuna dair açık veya örtülü bir hüküm yer almadığından, Kanunun bu olanağı bir devre ve zaman ile sınırlandırdığı kabul edilme ve bu nedenle bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı sonucuna varılması zorunludur.

Nitekim 04.02.1948 gün ve 1948-3 Esas, 1944-10 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; dava açıldıktan sonra mevzuunda, sebebinde ve delillerde ve sair hususlarda usule müteallik olmak üzere yapılmış olan yanlışlıkları bir defaya mahsus olmak üzere düzeltmek ve eksiklikleri de tamamlamak imkanını veren ve mahkeme kararına lüzum olmadan tarafların sözlü ve yazılı beyanlarıyla yapılabilen 'ıslah'ın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 84. maddesinin açık hükmü dairesinde tahkikat ve yargılama bitinceye kadar yapılabileceği Yargıtay'ca hüküm bozulduktan sonra bu yoldan faydalanmanın mümkün olamayacağı açıklanmıştır.

İçtihadı Birleştirme kararıyla kabul edilen, bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı yönündeki kural, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177.maddesi hükmüyle birlikte değerlendirildiğinde, bir davadaki istem/istemler hakkında mahkemece tahkikat (tarafların duruşmaya çağrılmaları, çekişmeli yönlere ilişkin delillerin toplanması, toplanan delillerin değerlendirilmesi, bilirkişi incelemesi yaptırılması, tanıkların dinlenmesi vs.) yapılarak, bunların ortaya koyduğu sonuç çerçevesinde bir hükmün kurulduğu ve Yargıtay'ın ilgili Dairesinin de, kurulan bu hükmü, herhangi bir nedenle usul ve yasaya aykırı görerek bozduğu hallerle sınırlı olarak değerlendirmek gerekmektedir.

Nitekim mahkemece tüm deliller toplanıp, bilirkişi incelemesi yaptırılıp ve dosya esas yönünden de karar vermeye hazır hale getirildikten sonra yerel mahkemece verilen karar Yargıtay Dairesince bozulmuş ve bozmadan sonra da herhangi bir tahkikat yapılmamışsa artık ıslahın açıklanan nedenlerle kabulü mümkün değildir. (HGK 15.3.2006 tarih ve 2006/9-21E-2006/72K )

O halde mahkemece, davalı taraf lehine doğmuş olan usuli kazanılmış hak ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı hususları da göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davalı taraf lehine doğmuş olan kazanılmış usuli hak göz önüne alınmaksızın bozmadan sonra yapılan ıslaha göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının depozito alacağına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O halde mahkemece, davalı taraf lehine doğmuş olan usuli kazanılmış hak ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı hususları da göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davalı taraf lehine doğmuş olan kazanılmış usuli hak göz önüne alınmaksızın bozmadan sonra yapılan ıslaha göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının depozito alacağına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Güvence Bedeli (depozito) 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun (TBK) 342. maddesinde düzenlenmiştir. Depozito (güvence), kira sözleşmesinin başında kiracı tarafından kiraya verene teslim edilir. Çoğunlukla para veya kıymetli evraktan oluşur ve kira sözleşmesi sona erdiğinde kiracının kiralanana verdiği zararların teminatını oluşturur.

TBK'nın "Kiralanın Gözden Geçirilmesi Ve Kiracıya Bildirme" başlıklı 335. maddesinde; "Kiraya veren, geri verme sırasında kiralananın durumunu gözden geçirmek ve kiracının sorumlu olduğu eksiklikleri ve ayıpları ona hemen yazılı olarak bildirmek zorundadır. Bu bildirim yapılmazsa, kiracı her türlü sorumluluktan kurtulur.

Ancak, teslim alma sırasında olağan incelemeyle belirlenemeyecek olan eksikliklerin ve ayıpların varlığı hâlinde, kiracının sorumluluğu devam eder. Kiraya veren, bu tür eksiklikleri ve ayıpları belirlediğinde, kiracıya hemen yazılı olarak bildirmek zorundadır." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece, depozito bedelinin tahsili talebinin reddine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazın tahliye edilmiş olması karşısında, davalı kiraya verenlerin tahliye sonrası hasar, kira veya yan gider alacağı bulunduğunu ileri sürmesi karşısında, dava konusu edilen 4.000Eoru’lik depozito bedelinin davalılarının kira, yangider alacağı olup olmadığı ve depozito bedelinin İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/271 esas sayılı dosyasında mahsup edilip edilmediği yönünden inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken, bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalıların dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20975, Karar No: 2015/23299, Tarih: 25.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20975 E.  ,  2015/23299 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI :

DAVACI : G.. A..

DAVALI : Hasımsız

DAVA TÜRÜ : Şikayet

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ:7.12.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilamsız takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10057, Karar No: 2010/13041, Tarih: 30.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10057 E.  ,  2010/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalının itirazı üzerine davalı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece tahliye davasının konusu kalmadığından esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, itirazın kaldırılması isteminin yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 01.09.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira parası 800.-TL olarak belirlenmiş ve her ayın ilk 5 gününde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 16.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2010 yılı Ocak ve Şubat ayı kira bedeli olarak 1600.-TL'nin tahsilini istemiş, davalı yasal sürede yaptığı itirazında borcu olmadığını savunmuş, kira ilişkisine ve aylık kira miktarına itiraz etmemiştir. Böylece davacının takip talebinde istemiş olduğu miktar kesinleşmiştir. Davalı vekili yargılama sırasında zemin katta bulunan kiralanana hırsız girmesi sebebiyle pencerelere demir parmaklık yapılması için 1475.-TL zorunlu masraf yapıldığını ve tarafların anlaşmasıyla bu masrafın kira parasına sayılacağını bildirmiştir. Davalı borçlu itiraz sebepleri ile bağlı olup, bu sebepleri değiştiremez ve genişletemez. Davalı ödemesini İ.İ.K.'nun 269/c maddesindeki belgelerle de kanıtlayamadığına göre mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi kiralanan, davadan sonra tahliye edildiğinden konusu kalmayan tahliye davasına ilişkin olarak da davacı dava açmakta haklı olduğu ve davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından davacı yararına yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmetmek ve davalıyı yargılama giderlerinden yükümlü tutmak gerekirken yazılı şekilde davalı yararına vekalet ücretine karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7563, Karar No: 2022/4963, Tarih: 25.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7563 E.  ,  2022/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ...ve arkadaşları ile müdahil davacılar ... ve ...'ın davaları yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı ... ile katılanlar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ...ve arkadaşları ile müdahil davacılar ... ve ...'ın davaları yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı ... ile katılanlar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen önceki karar Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Mahkemece 21.10.2010 tarih ve 2010/11737 Esas, 12793 Karar sayılı bozma kararına uyulduğu halde, gereklerinin yerine getirilmediği, hükmüne uyulan bozma kararında, dayanak tapunun 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi gereğince kayıt kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, Asliye Hukuk Mahkemesinin tescil hükmünün kesinleştiği tarihten sonra, kadastro tesbit tarihine kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı gözetilerek, tapu kaydı ve tescil krokileri yöntemince uygulanarak, 3402 sayılı Kanun'un 20 ve 21. maddeleri gereğince yüzölçümü ile kapsadığı alanın saptanması ve bilirkişiye infaza olanak veren ifraz krokisi düzenlettirilmesi, tapu kaydı kapsamındaki bölüm için Hazinenin davasının kesin hüküm nedeniyle reddine, kayıt fazlası bölüm için davasının kabulüyle, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gereğine değinilmesine rağmen Mahkemece, tapu kayıt miktar fazlası yönünden zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğunu kabul edildiği, oysa, uyulan bozma kararında tapu kaydı miktar fazlası yönünden Hazinenin davasının kabulü gerektiğinin ifade edildiği, bozma kararına uymakla orada açıklanan biçimde araştırma yapılması ve yine orada benimsenen hukukî esaslar uyarınca karar verilmesi konusunda taraflar lehine usûli kazanılmış hak doğacağı, bundan başka tapu kaydı uygulamasına ilişkin harita mühendisi ... ... ve fen bilirkişi ... tarafından hazırlan krokili raporun hükme elverişli olmadığı, dayanak tapu kaydının doğu hududunun kuru dere, kuzey hududunun ise İsmet ... tarlası okuduğu, tespite esas tapu kaydının tescil krokisinde kuru dere ile dava konusu taşınmaz arasında, yine İsmet ... tarlası ile dava konusu taşınmaz arasında boşluk olmadığı halde, anılan bilirkişi raporunda yapılan uygulamada, kuru dere ile dava konusu taşınmaz arasında, yine İsmet ... tarlası ile dava konusu taşınmaz arasında boşluk bırakıldığı, bilirkişilerce tescil krokisi uygulanırken hangi sınırın sabit sınır olarak esas alındığının anlaşılamadığı açıklanarak, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, yeniden inceleme ve araştırma yapılması ve 3402 sayılı Kanun'un 20 ve 21. maddeleri gereğince krokiye itibar edilerek, sabit sınırlardan başlamak suretiyle kroki yöntemince zemine uygulatılması, tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacılar ...ve arkadaşları ile müdahil davacılar ... ve ...'ın davaları yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kısmen kabul kısmen reddi ile Muğla ili Marmaris ilçesi ... Köyünde bulunan davaya konu 676 parsel sayılı taşınmazın 03.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (1), (6) ve (8) rakamları ile gösterilen toplam 19.660,47 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespit tutanağındaki tespit gibi davalı ... adına tespit ve tapuya tesciline, 676 parsel sayılı taşınmazın 03.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide, (3) ve (4) rakamları ile gösterilen toplam 1.914,52 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik kadastro tespit tutanağındaki tespitin iptali ile taşınmazın ayrı parsel numarası verilerek Hazine adına tespit ve tapuya tesciline, 676 parsel sayılı taşınmazın 03.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (2) rakamı ile gösterilen toplam 751,97 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik kadastro tespit tutanağındaki tespitin iptali ile taşınmazın ayrı parsel numarası verilerek Hazine adına tespit ve tapuya tesciline, 676 parsel sayılı taşınmazın 03.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (5) rakamı ile gösterilen toplam 228,06 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik kadastro tespit tutanağındaki tespitin iptali ile taşınmazın ayrı parsel numarası verilerek Hazine adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan ... Yönetimi ve katılan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.