muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5935, Karar No: 2020/4914, Tarih: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5935 E.  ,  2020/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Asliye Ceza Mahkemesi (kapatılan) K.K.K.2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihlerinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihlerinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçları diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihlerinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçları, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davaların kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçları daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; 28/06/2014'ten önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, suç tarihleri 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suçlar nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

aa) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

bb) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

cc) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında TCK’nın 191/10 maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

3) Sanık hakkında TCK'nın 191/10 maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak belirlenen temel hapis cezasından TCK’nın 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezansın “1 Yıl 8 Ay” hapis cezası yerine “20 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında TCK’nın 191/10 maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

3) Sanık hakkında TCK'nın 191/10 maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak belirlenen temel hapis cezasından TCK’nın 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezansın “1 Yıl 8 Ay” hapis cezası yerine “20 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4) Jandarma Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 04.10.2016 tarihli uzmanlık raporunda, incelemeye verilen eşya bölümünde 30 Haziran 2016 tarihinde Çanakkale ili Gelibolu ilçesi Koruköy köyü 16’ncı Mühimmat Bölük Komutanlığında görevli Bkm. Er .... ve Bkm. ...’nın üzerlerinde ele geçirildiği malzemeler olduğunun bildirilmesine rağmen, incelemeye konu suçun dosya kapsamı itibariyle suç tarihinin 21.05.2016 olduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu uzmanlık raporundaki suç tarihinin açıklığa kavuşturularak olayla ilgili uzmanlık raporunun dosya içerisine alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin 4. fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17745, Karar No: 2016/19851, Tarih: 22.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/17745 E.  ,  2016/19851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre işçinin iş sözleşmesini geçerli sebeple aynı yasanın 18. maddesine göre feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymama ve fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde gösterilmemesinin 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı, dosya içerisinde davacıya yapılmış yazılı fesih bildirimi bulunmadığı bu nedenle feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6508, Karar No: 2013/16955, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6508 E.  ,  2013/16955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanların kurucusu ve ortağı oldukları ... isimli şirkette müdür olarak görev yapan sanığın, çalıştığı dönem içerisinde şirkete ait ilaçları faturasız olarak satarak, aldığı ilaç bedellerini şirket kasasına aktarması gerekirken aktarmayıp 141.139 TL'yi mal edinmekten ibaret eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi ile sanığın eylemini değişik zamanlarda işlemesi nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23459, Karar No: 2015/31147, Tarih: 23.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23459 E.  ,  2015/31147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/220582

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2010/728 (E) ve 2012/233 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında, bonoda sahtecilik yaptığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; katılanın beyanlarında, suça konu bononun tanık H.. P.. tarafından düzenlendiği ve miktarının 8.800. TL olduğunu ileri sürmesi, sanığın suçu kabul etmemesi ve Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporlara göre, suça konu bononun başlangıçta 8.800,00 TL olarak düzenlenip sonradan rakam ve yazı kısmının 38.000,00 TL olarak değiştirildiğinin belirlenmiş olması ve tanık H.. P.. yönünden de yazı, rakam ve imza incelemesi yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu bono üzerinde tanık H... yönünden sahtecilik ve grafoloji konusunda uzman bilirkişiye yazı, rakam ve imza incelemesi yaptırılarak ve aldatma niteliğinin gerçekleşip gerçekleşmediği de araştırılarak suça konu bononun aslının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına da konularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/459, Karar No: 2022/7387, Tarih: 25.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/459 E.  ,  2022/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili ve bir kısım ./..

davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kabulü ile objektif değer artışı yeniden belirlenmek suretiyle tespit edilen bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan 121,30 TL istinaf başvuru harcının davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 2020/512E.- 2021/1831 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının istinaf incelemesine ilişkin (C) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan (giderinin) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2575, Karar No: 2014/7620, Tarih: 10.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2575 E.  ,  2014/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/41385

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. (Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

NUMARASI : 2007/300 Esas, 2007/804 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında hakaret suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 14/07/2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince temyizleri mümkün olmadığından sanığın bu suçlara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİ ile temyiz incelemesinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki M.. A..'ın sanığın sorgusunun yapıldığı duruşmada kendisinin yakasından tutup sarsan kişinin beş-altı kişi içerisinde bulunan ve daha uzun boylu biri olduğunu belirtip, sanığın cebir ve/veya tehdit teşkil edebilecek bir eyleminden de bahsetmemiş olması karşısında; sanığın müştekilere karşı görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiğine dair mahkumiyetini gerektirir somut bir delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraeti yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Mahkumiyet hükmünün gerekçesinde savunmaya yer verilmeyerek CMK'nın 230/1-a maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3867, Karar No: 2011/5339, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3867 E.  ,  2011/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacının dava tarihinde kamulaştırma işlemini öğrendiği varsayılarak dava günü itibariyle kamulaştırma işleminin kesinleştiği 19.08.2001 gününden faiz başlatılması gerekirken, daha önceki dava tarihinden faiz verilmesi,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde Halk Bankası lehine ipotek tesis edildiği tapu kaydından anlaşılmasına karşın bunun kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki “dava” sözcüğünün metinden çıkarılarak yerine “19.08.2001“ tarihinin, birinci bendin sonuna “Halk Bankası lehine tesis edilmiş ipoteklerin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına” cümlesinin yazılmasına, 5 nolu bendinin çıkarılarak yerine ”davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın istem halinde yatırana iadesine” tümcesi yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14033, Karar No: 2009/16090, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14033 E.  ,  2009/16090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...- ... Köyü 109 ada 58, 63, 73, 74, 75, 140, 143 ve 146 parsel sayılı sırasıyla 10992 m2, 7947 m2, 4118 m2, 1239 m2, 4065 m2, 6172 m2, 8322 m2 ve 3878 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden cinsi belirtilmeden tesbiti yapılmış, Orman Yönetiminin açtığı, Kadastro Mahkemesinin 2007/326 Esas sayılı dava dosyası nedeniyle davalı olmasından dolayı ... haneleri açık bırakılarak kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, taşınmazlar orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1187, Karar No: 2020/2490, Tarih: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1187 E.  ,  2020/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kabulü ile diğer davalı yönünden pasif husumet yokluğundan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı-borçlu hakkında icra takibi başlatıldığını, çalıştığı kuruma maaş haczi için gönderilen müzekkereye verilen cevapta, müvekkili bankanın maaş haczinde 2. sırada olduğunun bildirildiğini, birinci sırada yer alan davalı alacağının muvaazalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savuma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar dairemizin 16.12.2015 tarihli ilamıyla; kurumlar tarafından maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olmadığını, bu tür davalarda ispat yükünün genel muvazaa ilkeleri uyarınca davacıda olduğu gerekçesiyle bozulmuş olup bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın davalı ... yönünden kabulü ile diğer davalı yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, fakat gerekleri yerine getirilmeden hüküm tesis edilmiştir. Daire'mizin 16.12.2015 tarihli, 2015/3720-8174 esas ve karar sayılı bozma ilamında, maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamaya ilişkin muvazaa iddialarının genel hükümlere göre çözülmesi ve ispat yükünün davacıda olduğu hususu belirtildiği halde mahkemece davalının alacağını ispat edemediği belirtilmiştir. Bu durumda yapılacak iş, davacının hangi delille davalının yaptığı muvazaayı ne şekilde ispat ettiği hususunun gerekçelendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken kararda bu gerekçeye de yer verilmeden fiili direnme yaratarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; daval...' nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3384, Karar No: 2018/415, Tarih: 18.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/3384 E.  ,  2018/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 10.12.2013 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükümlerle ilgili olarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarının incelenmesi sonucunda 17.12.2013 günü temyiz dilekçesini sistem üzerinden dosyaya gönderdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyizin süresinde yapılmadığından bahisle reddi yönündeki görüşe iştirak edilmiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.