muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5602, Karar No: 2024/8758, Tarih: 18.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5602 E.  ,  2024/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1234 E., 2022/449 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası, kasten yaralama suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 18 ay hapis cezası, kasten yaralama suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,

Eylemin hile ile işlendiği hususunun kararda gösterilmediğine, tek eylemi bulunan sanık hakkında ayrı ayrı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, olası kast hükümlerinin uygulanamayacağına, sanık müdafii ve suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin istinaf taleplerinin değerlendirilmediğine, ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz isteği,

Gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği,

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, olası kast hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

2. Sanık müdafinin temyiz isteği,

Gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği,

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, olası kast hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay; olay günü işe gitmek için otobüs beklemekte olan mağdureyi gören sanığın, aracı ile mağdureyi iş yerine bırakma teklifinde bulunduğu, mağdurenin bu teklifi kabul ederek araca bindiği, sanığın bir süre sonra iş yerine yakın bir noktada inmek isteyen mağdureyi bırakmayarak yola devam ettiği, mağdureye yönelik cinsel içerikli fiillerde bulunmaya başladığı, korkuya kapılan mağdurenin aracın kapısını açarak durmasını yoksa atlayacağını söylemesine rağmen sanığın durmaması üzerine mağdurenin hareket halindeki araçtan atladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek, mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve sanık müdafinin yapmış oldukları istinaf talepleri kabul edilerek hükümlerin kaldırılmasına, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin Cumhuriyet savcısı, sanık, sanık müdafii, suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan mağdure vekili tarafından sanık lehine ve aleyhine olacak şekilde istinaf edilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen istinaf

incelemesi sırasında, suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin katılma talepli aleyhe istinaf başvurusu ve katılan mağdure vekilinin aleyhe yaptığı istinaf talebiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, hangi istinaf talebine bağlı olarak karar verildiği gerekçeleriyle birlikte açıkça belirtilmeden, temyiz denetimine imkan tanımayacak şekilde ve yazılı biçimde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2018/1234 Esas, 2022/449 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2018/1234 Esas, 2022/449 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3718, Karar No: 2017/7179, Tarih: 07.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3718 E.  ,  2017/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında akım giriş çıkış uçları içten köprülü ve sayacın %95 eksik kayıt yaptığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın meskeninde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen oturmakta ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

2-Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12517, Karar No: 2016/10259, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12517 E.  ,  2016/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ücretsiz öğrenci okutulmamasından, fazladan grup eğitimi ücretlerinin alınmasından ve rehber öğretmenin öğretim faaliyetlerinde bulunmak üzere derse girmesinden kaynaklanan kurum alacağının tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili tarafından mahkeme kararı temyiz edilmiş ise de; gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosyada bulunmadığından tebliğ tarihi tespit edilememiş olup, temyiz dilekçesinin süresinde verilip verilmediği değerlendirilemediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının adı geçen taraf vekillerine tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16325, Karar No: 2009/18645, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16325 E.  ,  2009/18645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 109 ada 76 parsel sayılı 99118 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4792, Karar No: 2019/4303, Tarih: 12.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4792 E.  ,  2019/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11/06/2015 gün ve 2013/195 - 2015/172 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/06/2017 gün ve 2015/14471 - 2017/3718 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekilli; müvekkili şirket adına tescilli "CASA" ibareli markalarının bulunduğunu ve daha çok mobilya ve ev aksesuarları üretimi üzerine çalıştıklarını, 2010/02138- 4.1 sıra no'lu kanepe ürünü, 2012/03321-6 ve 9 sıra no'lu masa ve sehpa ürünleri, 2012/03322-6 ve 10 sıra no'lu konsol ürünü ve 2010/05871 no'lu kanepe/koltuk ayağı başlıklı tasarımların müvekkili adına TPMK nezdinde tescilli olduğunu, bahsi geçen tasarımların hemen hemen aynısının davalı yanca üretilip satıldığının değişik iş tespit dosyasında alınan rapor ile sabit olduğunu ileri sürerek tescilli tasarımlara tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men'ine ve 20.000.- TL manevi tazminatın ilk tespit tarihi olan 08.03.2013 tarihinden işleyecek değişir oranlı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, tasarım hakkına vaki tecavüzün tespiti, önlenmesi, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı, TPMK nezdinde adına tescilli 2010/02138-4.1 sıra nolu kanepe ürünü, 2012/03321-6 ve 9 sıra nolu masa ve sehpa ürünleri, 2012/03322-6 ve 10 sıra nolu konsol ürünü ve 2010/05871 nolu kanepe/koltuk ayağı başlık tasarımlarına davalı yanca tecavüz edildiğini iddia etmiştir. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve ek raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, davacıya ait 2010/02138-4, 2012/03321-6 ve 9, 2012/03322-6 sıra nolu tasarımlara tecavüz ve haksız rekabet oluştuğunun tespitine karar verilmiştir.

Ancak, gerek 13.11.2014 tarihli üç kişiden oluşan bilirkişi heyeti raporunda, gerekse taraf vekillerinin itirazları üzerine aynı heyetten alınan 13.04.2015 tarihli ek raporda, davalı eyleminin davacının 2012/03321-6 nolu tasarımına tecavüz teşkil etmediği belirlenmiştir. O halde, mahkemece bilirkişi raporları benimsendiği halde raporlara aykırı olarak 2012/03321-6 nolu tasarım yönünden de davalı eyleminin tecavüz oluşturduğu yönünde hüküm tesisi doğru olmamış, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.06.2017 tarih 2015/14471 E 2017-3718 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22960, Karar No: 2014/21584, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22960 E.  ,  2014/21584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/747-2014/157

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir

dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9710, Karar No: 2014/708, Tarih: 21.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/9710 E.  ,  2014/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/103301

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2006

NUMARASI : 2005/643 (E) ve 2006/15 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2011 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün suç arkadaşı Ç.. Ç.. hakkında Dairemizin 15.11.2002 gün, 2002/11984 Esas, 12989 Karar sayılı ilamında, Ç..'in, Ç.. Ç..'yı azmettirmesiyle yağma suçunun işlenip, somut olayda hükümlünün suça konu eve tek başına girerek katılanı yağmalaması biçimindeki eyleminde; yağma suçunun silah kullanılarak, konutta işlenmesi nedeniyle mahkemece hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (d) bendleriyle uygulama yapılarak ''suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değerinin'' gerekçe gösterilip alt sınırdan ceza tayin edilmesi karşısında; tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; hükümlünün, suç arkadaşı Ç.. Ç..'nın azmettirmesiyle yakınanın ikametine gündüz vakti anket yapma bahanesi ile gelerek su istediği, yakınanı yere yatırıp bıçak çektiği, koli bandı ile ağzını bantlayıp el ve ayaklarını bağladığı, kapının çalması üzerine paniklediği, yakınanın bu arada ellerindeki koli bantlarını kopardığı, hükümlünün tekrar gelerek el ve ayaklarını bağladığı, pek aşırı nitelikteki ziynet eşyası, para ve telefonunu aldığı, yakınanın zıplayarak yatak odasına gidip kapıyı içeriden kilitlediği, hükümlünün .

kapıyı tekmelediği, yakınanın balkona çıkıp ağzındaki bantları çıkararak yardım istemesi üzerine hükümlünün olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, hükümlünün eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 499/1-2.cümle, 522 (pek aşırı) maddesinde öngörülen yağma suçunu oluşturup, 5237 sayılı TCK'da ise 149/1.fıkrasının (a) ve (d) bentlerinde belirtilen yağma suçunun yanında, anılan Yasa'nın 109/2, 109/3-(a) bendindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilerek; anılan suçlardan verilmesi gerekli cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken, yazılı biçimde hatalı Yasa karşılaştırma sonucu hüküm kurulması,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ç.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.