muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2727, Karar No: 2021/13456, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2727 E.  ,  2021/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/215 E. - 2018/187 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Pendik İlçesi, Dolayoba Mahallesi, 4266 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3883, Karar No: 2019/2237, Tarih: 04.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3883 E.  ,  2019/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/04/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20/01/2011 tarihli iddianame anlatımlarına göre; sanık ...'ın 2010 yılı Ekim ayında aralarındaki tarla anlaşmazlığı ve alacak verecek meselesi yüzünden amcasının oğlu olan yakınan ... ile ... il merkezinde tartıştığı sırada "Seni öldüreceğim" diyerek yakınanı tehdit ettiği, ayrıca bu olaydan sonra yine Ekim ayı içerisinde yakınanın eniştesi olan tanık ... ile yüz yüze görüştüğü sırada yakınandan bahisle "150.000.00 TL'den 1 lira aşağı parayı kabul etmem, bana bu parayı verecek, bu olay benim veya karşı tarafın hayatına da mal olsa ben bu paradan vazgeçmem" diyerek yakınanı gıyabında tehdit ettiği, aynı tarihlerde yakınanın annesi olan tanık ...'ı arayarak adı geçen tanıkla görüştüğü sırada yine yakınandan bahisle "Oğlun ya benim hakkımı verecek ya da ölecek" diyerek yakınanı gıyabında tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin yağma veya yağma suçunda “Daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4258, Karar No: 2025/4587, Tarih: 15.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4258 E.  ,  2025/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

İTİRAZNAMEDEKİ DÜŞÜNCE: Maddi hatanın düzeltilmesi

İTİRAZA KONU KARAR: Düzeltilerek onama

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 11/07/2024 tarihli ve 2020/10811 esas, 2024/3847 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.12.2024 tarihli ve KD-2024/1000019 sayılı itirazı üzerine, 5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde;

I. MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ SEBEPLERİ

Ödemiş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarih 2015/1 Esas 2015/296 Karar sayılı kararı ile "sanık ...'ın taksirle öldürme suçundan 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına" karar verilmiş olup, sanık müdafinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.07.2024 tarih 2020/10811 Esas, 2024/3847 Karar sayılı kararı ile sanığın "24.300 TL adli para cezası yerine,24.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşılmakla yazım hatasının düzeltilmesi ne karar verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Dairemizin kabulü ve gerekçesine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen ek cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir" hükmüne yer verilmiş olup, yapılan incelemede Yüksek Daire kararında yer alan "24.100 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "24300 TL" ibaresininn eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11/07/2024 tarihli ve 2020/10811 esas, 2024/3847 Karar sayılı kararında yer alan "24.100 TL"ibaresinin çıkartılarak yerine "24.300 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle yazım hatasının DÜZELTİLMESİNE,

Dava dosyasının ve Yargıtay ilâmının bir örneğinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2005/13640, Karar No: 2005/9586, Tarih: 25.10.2005

6. Ceza Dairesi 2005/13640 E., 2005/9586 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/13640 E., 2005/9586 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- UYARLAMA KARARI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan hükümlü Fikri hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; mahkûmiyetine ilişkin (İstanbul Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 06.06.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü ve savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 18.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamedeki "hükmün zat ve mahiyetine etkili değişiklik" nedeniyle duruşma açılması gerektiğine ilişkin görüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.1980 gün ve 267/360, 28.02.1983 gün ve 409/81, 01.06.1987 gün

114/326 sayılı kararlarına dayanmakta olup bu kararlarda; öncelikle, dosya üzerinden karar verilebilmesi için yasada açık hüküm bulunması gerektiği, bu karar tarihleri bakımından böyle bir düzenleme bulunmadığından duruşma açılmasında zorunluluk bulunduğu belirtilmiştir.

5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/1. maddelerinin açık hükmü karşısında tebliğname-deki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

İstanbul Beşinci Ağır Ceza Mahkemesince 06.06.2005 gün ve 2003/160-2004/132 sayı ile 765 sayılı TCY'nın 495/1, 65/3, 59/2, 31. maddelerine göre, cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından lehe olan 5237 sayılı TCY.nın 149/1 -c, 39/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince belirlenen uyarlama kararının; önceki ve sonraki Yasada suçun yasal öğelerinde değişiklik bulunmaması, her iki Yasaya göre de cezanın erteleme kapsamı dışında kalması, önceki ve sonraki Yasalara göre temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, cezada indirim yapan hükümler yönünden de bireyselleştirmeyi gerektiren bir oran takdirinin söz konusu olmaması nedenleriyle 5275 sayılı Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Yasanın 9/1. maddeleri uyarınca dosya üzerinden verilmesi doğru ve bu kararın temyiz yeteneği bulunmayıp itirazı olanaklı, itiraz üzerine İstanbul Altıncı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.07.2005 gün ve 242 D. İş sayılı ret kararı 5271 sayılı CMY.nın 271/4. maddesi uyarınca kesin olduğundan, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (GÖNDERİLMESİNE), isteğe aykırı olarak 25.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6253, Karar No: 2016/3452, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6253 E.  ,  2016/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

KARAR

1- Heyetçe incelenmesine gerek görülen, şikayete konu ....sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenmesi,

2-Sıra cetvelinin düzenlendiği.... sayılı dosyası örneğinde, sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesine rastlanmamıştır. İcra Müdürlüğü'nden sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı sorularak, tebliğe çıkarılmış ise tebligat evrakının icra dosyası içine konması, temin edilemezse icra müdürlüğü ve ...kayıtları araştırılarak tebliğ tarihinin tesbiti, tebligat çıkmamış ise bu hususun tutanakla tespitinin istenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11717, Karar No: 2014/12992, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11717 E.  ,  2014/12992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/388-2013/70

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5229, Karar No: 2012/23090, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5229 E.  ,  2012/23090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/09/2006-24/08/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... San Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 12/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3355, Karar No: 2018/5068, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3355 E.  ,  2018/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; aidat ve ortak gider alacaklarının tahsili için davalı aleyhine ... .... İcra Müdürlüğünün 2014/5249 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, davalının takibe itirazı sonucu takibin durduğu, itirazın iptali, takibin devamı, davalı aleyhine % ...icra inkar tazminatı istenilmişitr.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; aidat ve ortak gider alacaklarının tahsili için davalı aleyhine ... .... İcra Müdürlüğünün 2014/5249 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, davalının takibe itirazı sonucu takibin durduğu, itirazın iptali, takibin devamı, davalı aleyhine % ...icra inkar tazminatı istenilmişitr.

Mahkemece; .../.../2011 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında; güvenlik giderinin ... dükkan maliki arasında eşit olarak ödenmesine karar verildiği, bu listeye göre ... nolu dükkanın aylık aidatının 77,00.-TL olarak belirlendiği, 01/06/2012 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında; işyeri tanıtımı için ... numaralı işyerinin camsız duvarına reklam tabelası asılmasına, bu konudaki masrafın diğer ... dükkana eşit şekilde bölünerek tahsil edilmesine karar verildiği, 04/09/2012 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında 01/09/2012 tarihinden itibaren yeni aidat bütçesinin ....500,00.-TL olarak devam etmesine karar verildiğini, .../.../2012 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında; aidat bütçesinin 01/.../2012 tarihinden itibaren ....900,00.-TL olarak revize edilmesine karar verildiği, bu listeye göre ... nolu dükkanın aylık aidatının 01/.../2012 tarihinden itibaren 64,00.-TL olarak belirlendiği, 02/03/2013 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında; aidat bütçesinin 01/02/2013 tarihinden geçerli olmak üzere ....100,00.-TL olmasına; temizlik toplam giderinin 425,00.-TL'si ... ... tarafından karşılandığından, diğer dükkanlardan 50,00.-TL olarak ödenmesine karar verildiği, bu listeye göre ... nolu dükkanın aylık aidatının 01/02/2013 tarihinden itibaren 100,00.-TL olarak belirlendiği, davalının bu toplantılara katılmadığı, kat malikleri genel kurul kararının iptal edilmedikçe geçerli olduğu, bu sebeple; davalının bu toplantıda belirlenen aidatları ödemekle yükümlü olduğu, davalının aylık aidatların ve ek aidatların belirlendiği kat malikleri genel kurul toplantısına katılmadığı gibi; dava dosyası kapsamında, kat malikleri genel kurul kararlarının, su tüketim bedellerinin ve diğer ek aidatların davalıya tebliğ ettiğine dair bir belge görülemediği, bu durumda davalının davacıya olan borcuna ancak takip tarihinden itibaren faiz işletilmesinin mümkün olacağı, davalı hakkında yapılan icra takibine istinaden davacıya olan asıl borcunun ....299,00.-TL miktarındaki ödemesinin mahsubu sonucu ....821,00.-TL olduğu tespit edilmiş ancak, davacının talepleri içinde bulunan 49,00.-TL demirbaş gideri ile 62,00.-TL patlak su onarım giderinden de davalının sorumlu olduğu kanaatine varılarak davanın kısmen kabulü ile; ... .... İcra Müdürlüğünün 2014/5249 sayılı takip dosyasında davalının toplam ....932,00.- TL asıl alacağa itirazının iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve takip tarihinden itibaren aylık % ... gecikme faizi yürütülmek suretiyle devamına, işlemiş faize ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacaklarının ödenmemesi sebebiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyizi yönünden; ... .... İcra Müdürlüğünün 2014/5249 Esas sayılı dosyasında asıl alacağın ....254.00.-TL olduğu, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının toplam ....932,00.-TL asıl alacağa itirazının iptaline karar verildiği anlaşılmakla, davanın redddilen miktarının ....322.00.-TL olduğu tespit edilmekle; temyize konu miktar karar tarihi itibariyle ....190,00.-TL'sını geçmemektedir.

6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK'nın 5219 sayılı Kanunla değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri ....190,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/07/2018 günü oy birliği ile karar verildi.