muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/51768, Karar No: 2013/9066, Tarih: 18.03.2013

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde 25.10.2007-01.01.2008 tarihleri arası için günde 4, diğer dönemler için günde sadece bir saat fazla çalışma isteğinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep aşılarak hesaplama yapılması istekle bağlılık kuralına aykırıdır.

3- Röntgen film banyo işinde çalışması nedeniyle günde 5 saat çalışması gereken davacının fazla çalışmasının hesabına dair dosyada iki ayrı bilirkişi raporu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde 25.10.2007-01.01.2008 tarihleri arası için günde 4, diğer dönemler için günde sadece bir saat fazla çalışma isteğinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep aşılarak hesaplama yapılması istekle bağlılık kuralına aykırıdır.

3- Röntgen film banyo işinde çalışması nedeniyle günde 5 saat çalışması gereken davacının fazla çalışmasının hesabına dair dosyada iki ayrı bilirkişi raporu bulunmaktadır.

Dosyada fazla çalışma ile ilgili tek delil davacının da dayandığı isim, çalışma gün ve saatleri yazılı aylık çalışma çizelgeleridir. İki raporda da bu çizelgelere göre ve aynı dönemlere ilişkin fazla çalışma hesaplanmasına karşın, ilk raporda 1.539.22 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 10.661.33 TL toplam fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır..

Dosyadaki çizelgelerde; örneğin; Mart 2008 ayında davacı günde 5 saat ve haftada beş gün çalışmas gözükmektedir. Bu durumda belirtilen ayda fazla çalışması olmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda gece ve gündüz fazla çalışma hesaplanmıştır. İlk bilirkişi raporunda da Mart 2008 ayı için fazla çalışma olmadığından hesap yapılmadığı görülmektedir.

Böyle olunca; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, dava dilekçesindeki talebi de aşar şekilde ve ayrıca davalı çizelgeleri ile de örtüşmeyen bilirkişi raporuna değer verilerek sonuca gidilmesi hatalıdır

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14175, Karar No: 2010/22148, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14175 E.  ,  2010/22148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3398, Karar No: 2014/4988, Tarih: 25.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3398 E.  ,  2014/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/282-2013/620

Davacı M.. Y.. vekili tarafından, davalı A.. D.. aleyhine 24/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız hacizden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahte bono düzenleyerek kendisine karşı icra takibi başlattığını, takibin kesinleşerek, otomobilinin haczedildiğini ve muhafaza altına alındığını, bu süre içinde aracını kullanamadığını, açmış olduğu menfi tespit davasını kazandığını beyanla, uğradığı zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin 04/10/2011 tarih ve 2010/657-2011/538 sayılı davanın kısmen kabulüne dair kararı Dairemiz 20/11/2012 gün ve 2011/14534-2012/17399 sayılı ilamı ile "takibe konu kambiyo senedinin davacının ticari vekili tarafından düzenlenip davacıya ait eczane kaşesi basılıp imzalanarak tanzim edildiği ve alacaklıya verildiği, ticari vekilin davacı dışında başka şahıslara da aynı şekilde senetler düzenleyerek verdiği, hatta davacı tarafından ticari vekil hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Ticari vekil, ticari mümessil sıfatına sahip olmaksızın bir ticari işletme sahibi tacir tarafından ticari işletmenin bütün veya belirli bazı işlerini yapmak üzere temsil yetkisi ile donatılan kişidir. Ticari vekil özel yetki verilmedikçe ticari mümessil gibi kambiyo taahhüdünde bulunamaz. Ticari vekil, yetkisi olmayan bir işlem yapmışsa da bu durum tacir ve ticari vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirir ve iyi niyetli üçüncü şahsı bağlamaz. İcra takibinin dayanağı ticari vekilin düzenlediği kambiyo senedi olduğundan, davacının açmış olduğu menfi tespit davası sonucunda kötü niyet tazminatına hükmedildiğinden" reddi gerekir gerekçesiyle bozulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamına uyarak "... davaya konu bononun davacının ticari vekili tarafından düzenlendiği, ticari vekilin temsil yetkisi ile donatılan kişi olup, ticari vekil yetkisi olmayan bir işlem yapması halinde tacir ve ticari vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirdiği, iyi niyetli üçüncü kişiyi bağlamayacağı, davacının açmış olduğu menfi tespit davası sonucunda kötü niyet tazminatına hükmedildiğinden ..." davanın reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/253-2010/298 sayılı ilamı ile dosya borçlusu davacı M.. Y..'in borçlu olmadığına karar verilmiş ayrıca davalı konumundaki alacaklı A.. D.. aleyhine, davacının talep etmiş olduğu kötü niyet tazminatının da alacaklının takibinde kötü niyetli olduğu ispat edilemediğinden reddine karar verilmiştir. Bu durum Dairemiz gerekçesine alınırken sehven yapılan hata ile "kötü niyet tazminatına hükmedildiğinden" şeklinde yazılmış yerel mahkeme gerekçesinde de bu şekilde yer verilmiştir. Bozma ilamının gerekçesi incelendiğinde de esas olanın menfi tespit davasında alacaklı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmemesinin alacaklı davalı lehine değerlendirilmiş olduğu anlaşılacaktır. Bu hususa, davaya konu bononun davacının ticari vekili tarafından düzenlendiği, ticari vekilin temsil yetkisi ile donatılan kişi olup, ticari vekilin yetkisi olmayan bir işlem yapması halinde tacir ve ticari vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirdiği, iyi niyetli üçüncü kişiyi bağlamayacağı yani alacaklı olan davalı A.. D..'ın iyi niyetinin bir göstergesi olarak kabul edilerek destekleyici etken olarak yer verilmiştir ancak bozma ilamı ve hükümde maddi hata sonucu "kötü niyet tazminatına hükmedildiğinden" şeklinde yazılmıştır.

Şu durumda, davanın reddine ilişkin verilen karar sonuç olarak doğrudur. O nedenle, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/9. maddesi uyarınca gerekçe değiştirilerek karar onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilmesine ve bu açıdan temyiz itirazlarının reddedilerek kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29661, Karar No: 2015/33396, Tarih: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29661 E.  ,  2015/33396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kurumda kesintisiz çalıştığını, daha sonra davacının çalıştığı işyerinin özelleştirme yoluyla diğer davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dahili dava kurumu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun’da olmadığı için dahili davalı ... Şirketi yönünden davanın reddine, davalı ile dava dışı... Şirketi arasında ise özelleştirme sebebiyle işyeri devri bulunduğu gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının davacının taleplerinden sorumlu olup olmadığı ve sorumlu ise sorumluluğunun hangi esasa göre belirleneceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında alt işverenlik düzenlenmiştir. Buna göre, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ise işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi ile işçilik alacakları üzerindeki etkisi düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre, işyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Somut olayda; davacının önce alt işverenler nezdinde ve sonra asıl işveren işçisi olarak... ile ... işçisi ve nihayet özelleştirme sonucunda ....Şirketi işçisi olarak çalıştığı görülmektedir. Davacının talebinin kadroya geçmeden önceki yani alt işverenler nezdindeki çalıştığı dönem için olduğu da anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının devre kadar bütün çalışmaları toplanarak halen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca devir tarihinde ücret seviyesi üzerinde kıdem tazminatı hesaplanmıştır. Ancak davacının alt işveren dönemine ilişkin herhangi bir muvazaa iddiası olmadığı gözetildiğinde, alt işverenler nezdindeki çalışmanın asıl işveren nezdindeki çalışmayla birleştirilebilecek kısım kesintisiz çalışmanın olduğu kısım olabilecektir. Zira asıl işverenin alt işverenin işçisinin tüm çalışmasından sorumluluğu ancak kesintisiz olan ve işyeri devri ile birbirine bağlanan çalışmalar bakımından söz konusudur. Asıl işveren yönünden alt işveren nezdindeki parçalı çalışmaların birleştirilebilmesinin kanuni dayanağı yoktur.

Şu halde mahkeme tarafından davacının alt işverenler nezdinde yapılan çalışmasının kesintisiz olarak devam edip asıl işveren işçisi olarak çalışmaya başladığı tarihle birleştirilebilen kısım olup olmadığı incelenmeli, böyle bir çalışma varsa davacının talebi buna göre hüküm altına alınmalı, aksi durumda davacının talebinin alt işverenler nezdindeki çalışmanın (kadroda olmadığı dönem) kıdem tazminatının hesabında dikkate alınmadığı göz önünde tutularak karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3602, Karar No: 2020/5014, Tarih: 22.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3602 E.  ,  2020/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ilk dere mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/11, Karar No: 2015/5687, Tarih: 08.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/11 E.  ,  2015/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/545-2013/1027

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 10.09.2014 gün ve 1701 Esas, 5481 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan H.. Ş.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi, şikayet olunan borçlu şirketten olan alacağının vekalet ilişkisi ve ücretinden kaynaklanan alacak olması sebebiyle Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesi ve İİK hükümlerine göre rüçhanlı olduğunu, sıra cetvelinde şikayet olunan H.. Ş..'den önce yer alması gerektiğini, şikayet olunan borçlu ile %15 oranında bir vekalet ücreti üzerinden 30.000,00 TL için anlaştıklarını, kaldı ki nispi vekalet ücretinin bile 20.748,00 TL olması sebebiyle en azından bu miktar için rüçhanlı alacağı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin H.. Ş..'e ödenmesine karar verilen 36.169,60 TL yönünden iptal edilerek tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan H.. Ş.. vekili, avukatın ücretinin ancak herhangi bir yargı kararında hakim tarafından belirlenmiş ya da bir icra dosyasında İcra Müdürlüğü'nce takdir edilmiş olması halinde öncelikli olacağını, şikayetçinin takip dosyasındaki alacağının şikayetçinin müvekkili ile arasında yapmış olduğu ücret sözleşmesine dayandığından öncelikli olmadığını, dosyalarında konulan haczin tarihinin daha eski olduğunu, sıra cetvelinde şikayetçinin vekili varmış gibi vekalet ücreti hesaplanarak şikayetçinin dosyasına ödenmesine karar verilen paranın da kendi dosyalarına ödenmesi gerektiğini, şikayetçinin sıra cetveline konu teminat üzerine Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/87 Esas sayılı dosyasında hakim tarafından takdir edilen vekalet ücreti için konulan bir haciz olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin alacaklısı olduğu Çorum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2797 Esas sayılı dosyasında alacağın vekalet ücretinden kaynaklanması ve diğer alacaklara göre rüçhanlı olması nedeniyle birinci sırada yer alacağı gerekçesiyle, itirazın kabulü ile, Ankara 25. İcra Müdürlüğü'nün 2008/1891 Esas sayılı dosyasında İcra Müdürlüğü'nün 29.05.2013 tarihli derece kararının iptaline, şikayetçi R.. Ç..'ın alacaklısı olduğu Çorum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2797 Esas sayılı dosyasının vekalet ücretinden kaynaklanması ve diğer alacaklara göre rüçhanlı olması nedeniyle birinci sırada yer almasına, buna göre derece kararının düzeltilmesine dair verilen karar, şikayet olunan H.. Ş.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 10.09.2014 tarih ve 1701 E., 5481 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerektiği, mahkemece, gerekçede yer alması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesinin, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle mahkemece sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmadığı ve gerekçeli karar başlığında 10.06.2013 olan şikayet tarihinin 18.06.2013 olarak yazılması hatalı olmuş ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın "HÜKÜM" fıkrasının 1 numaralı bendindeki "davacı R.. Ç..'ın alacaklısı olduğu Çorum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2797 Esas sayılı dosyasında vekalet ücretinden kaynaklanması ve diğer alacaklara göre rüçhanlı olması nedeniyle 1. sırada yer almasına, buna göre derece kararının düzeltilmesine” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılması, "itirazın" ibaresinin kaldırılarak, yerine "şikayetin" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ve gerekçeli karar başlığındaki şikayet tarihinin 10.06.2013 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Şikayet olunan H.. Ş.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Şikayet olunan H.. Ş.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan H.. Ş.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/517, Karar No: 2011/2668, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/517 E.  ,  2011/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 2.400 TL yöneticilik (odabaşılık) ücretinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu edilen Tahtakale ... Sokakta bulunan...’ın üzerinde yer aldığı taşınmazda dava tarihi itibari ile kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu olup olmadığı, kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu ise tüm bağımsız bölüm ve maliklerini gösterir tapu kaydı ile yönetim planının ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Davacı vekili, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) mahkeme kararının düzeltilerek onanmasını istemiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.