muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13570, Karar No: 2024/14122, Tarih: 26.12.2024

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin ... Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C- Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs. ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonu belirlenerek ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi, yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerinin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen veriler de gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G- Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde ... önemi haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin anabilim dalı başkanlığı'ndan en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan (hasta çocuk ise çocuk göğüs hastalıkları veya çocuk sağlığı ve hastalıkları, hasta çocuk değilse göğüs hastalıkları veya iç hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H) Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2686, Karar No: 2021/17076, Tarih: 29.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/2686 E.  ,  2021/17076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK.nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve 5271 sayılı CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/793, Karar No: 2012/2144, Tarih: 20.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/793 E.  ,  2012/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 07.12.2011 gün ve 2011/756 Esas 2011/2406 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

KARAR

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu hakkında yaptıkları icra takibi kapsamında borçlunun icra takibine itiraz etmesi nedeni ile itirazın iptali davası açtıklarını, dava devam ederken mahkemece borçlunun taşınmazı üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiğini, ihtiyati tedbir şerhinin 25.05.2009 tarihinde tapu kaydına şerh edildiğini, 30.06.2009 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, 15.07.2009 tarihinde taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, davanın mahiyeti itibariyle mahkemenin ihtiyati tedbir kararının ihtiyati haciz olarak değerlendirilerek 15.07.2009 tarihinde uygulanmış olan haczin tarihinin aslında 25.05.2009 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini, şikayet olunanının şikayet dışı borçlu aleyhine ihtiyati haciz kararına istinaden, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yaptığını,borçluya ait aynı taşınmazın satışından sonra yapılan sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağına birinci sırada, müvekkilinin alacağına ikinci sırada yer verildiğini, bu işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin alacağına birinci sırada yer verilmesine, bu talebin kabul edilmemesi halinde her iki alacağa da garame hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, ihtiyati tedbirin hacze iştirak edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vkilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 07.12.2011tarih ve 2011/756-2011/2406 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

İstem, sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, şikayetçi haczinin 15.07.2009 tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamından şikayetçi tarafından açılan itirazın iptali davası sonucu verilen hükümdeki dava tarihinin 09.07.2008 tarihi olup, bu tarihin şiakyetçinin takip tarihinden önce olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin şikayet olunana sıra cetvelinde ayrılan pay üzerinden garameten sıra cetveline katılabileceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken,

eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.12.2011 tarih 2011/756 Esas, 2011/2406 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/622, Karar No: 2012/1260, Tarih: 02.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/622 E.  ,  2012/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.12.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verilip dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 181 ada 10 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılara ait 181 ada 11, 12, 16 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar 181 ada 5 parsel maliklerinden ..., 181 ada 6 parsel malikleri ... ve ... davanın reddini savunmuş,diğer malikler ise davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, 22.06.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde mavi renkle boyalı, 181 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden 1 numara ile gösterilen geçit alternatifi için gerekli olan geçit bedeli olan 760,84 TL'nin davacı tarafından yatırılmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda, dava konusu 181 ada 10 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Bu taşınmazın kadastro tespit tutanağının incelenmesinden 181 ada 10, 11, 12, 16 parsel sayılı taşınmazların evvelce bir bütün olduğu anlaşılmaktadır. Fiilende uzun süredir bu taşınmazlar üzerinden geçit sağlanmakta olup aleyhine geçit istenen 181 ada 11,12 ve 16 taşınmaz malikleri tarafından da geçide karşı çıkılmamıştır. Dosyaya ibraz edilen 22.06.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde bu alternatif kahverengi ile boyalı 4. alternatif olarak 181 ada 11, 12, 16 parsel sayılı taışnmazlar üzerinden gösterilmiştir. Bu itibarla, 181 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yararına 181 ada 11, 12, 16 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden 22.06.2009 tarihli bilirkişi raporunda 4. no’lu güzergah olarak işaretli kesiminden geçit hakkı kurulması gerekirken yukarda yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekimştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 02.02.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10529, Karar No: 2015/4790, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10529 E.  ,  2015/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

1)Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacı birlik vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz defterine kaydedilmiş ise de, davanın iki ayrı sıra cetveline itiraza ilişkin olduğu, mahkemece her iki sıra cetveline itirazın reddine karar verildiği, bu sebeple her bir sıra cetveline ilişkin hükme yönelik temyiz istemi bakımından ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gerekirken tek temyiz harcı yatırıldığı, diğer temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilince diğer sıra cetveline ilişkin hükme yönelik temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi itirazı için anılan harçlar yatırıldığına ilişkin anılan taraf vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra anılan harçlar yatırılmayan talep yönünden temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılması için davacı vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

2)Heyetçe incelenmesine gerek görülen; ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1892 E. sayılı takip dosyasının, dava konusu sıra cetvellerini ve sıra cetvellerinin davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgelerini de içerir şekilde, aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2607, Karar No: 2022/9785, Tarih: 04.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/2607 E.  ,  2022/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişi'nin icra mahkemesine başvurusunda; açmış olduğu tasarrufun iptali davasında ihtiyati haciz mahiyetinde tedbir kararı verilmiş olmasına rağmen Müdürlükçe sıra cetveli düzenlenmesine yer olmadığına karar verildiğini belirterek bahsi geçen kararın iptal edilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı 3. kişinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın iptaline dair hüküm kurulduğu görülmektedir.

Somut olayda; İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/135 E sayılı dosyasının 16.02.2018 tarihli tensip tutanağının 11. bendinde; “ihtiyati haciz koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda henüz mahkememizde kanaat oluşmadığından ihtiyati haciz talebinin gerekli evraklar geldikten sonra değerlendirilmesine”, tutanağın 12. bendinde ise ; “İİK’nun 281/2. maddesi gereğince dava değerinin %15’i oranında teminat karşılığında ihtiyati tedbir talebinin kabulüyle, teminat yatırılıp makbuzu ibraz edildiğinde taşınmazın tapu kaydı üzerine ihtiyati tedbir şerhi işlenmesi için müzekkere yazılmasına” dair hüküm tesis edildiği, dolayısıyla şikayetçi lehine İİK'nın 281. maddesi gereğince tesis edilmiş bir ihtiyati haciz kararı bulunmadığı nedenle sıra cetveli düzenlenirken dikkate alınmayacağı netice itibarıyla başkaca haciz de bulunmadığından icra müdürlüğünce verilen ve şikayete konu "sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına"dair kararda herhangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 03/12/2021 tarih ve 2020/1347 E. 2021/2934 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7250, Karar No: 2018/3473, Tarih: 26.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7250 E.  ,  2018/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili tarafından, davalı ... aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile alacağın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı hazine tarafından, 2820 sayılı ...Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Partisi'nin Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı ... Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, inceleme sonucunda partinin ... İlçe teşkilatında 52.002,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 52.002,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 esas 2009/4 karar sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen ... Toplum Partisi (...) nin başvurusu üzerine ... İnsan Hakları Mahkemesi (...) nin 12/01/2016 tarihli "... Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, ... kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18703, Karar No: 2014/15627, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18703 E.  ,  2014/15627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/194-2013/572

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar ile davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.