muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/26948, Karar No: 2012/632, Tarih: 16.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/26948 E.  ,  2012/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ,1e suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Her ne kadar mahkemenin, CMK'nun 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gerekçesi yerinde değil ise de, Sanığın, Pendik 1, Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2002 tarih ve 1038/906 sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkum olduğu, 2 ay 20 gün hapis cezanın 12.11.2002 tarihinde kesinleştiği ve infaz edildiği anlaşılmakla CMK 231 maddenin objektif uygulanma koşulu bulunmadığından tebliğnamenin hükmün bozulması yönündeki görüşü benimsenmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

a)Olay tutanağına göre sanığın birden fazla kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direniş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nun 43 maddesinin uygulanmamış olması,

b)Hakaret eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmamasına karşın, eylemlerin bütün halinde direnme kabul edilerek eksik ceza tayin edilmiş olması,

Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak ;

Temel cezanın 5237 sayılı TCK'nun 265/1 maddesi ile belirlenmesi gerekirken 265/2 maddesi ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,

Hüküm fıkrasının sanık ... hakkındaki temel cezanın belirlendiği kısmındaki "5237 sayılı TCK'nun 265/2 maddesi uyarınca" ibaresinin çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 265/1 maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi,

Biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle C. Yargılama Yasasının 322 maddesi uyarınca davanın esasına, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4179, Karar No: 2019/9744, Tarih: 15.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/4179 E.  ,  2019/9744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4652, Karar No: 2020/139, Tarih: 30.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/4652 E.  ,  2020/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli 443, 451, 472, 438, 453 ve 445 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Aralık 1954 tarih 12 sıra, Şubat 1958 tarih 52 sıra, 09.09.1965 tarih 9 sıra, Mart 1989 tarih 6 sıra numaralı tapu kayıtları ile çekişmeli 421 ve 422 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Nisan 1962 tarih 5 sıra, Şubat 1962 tarih 43 sıra, 20.03.1984 tarih 26 sıra, Mart 1984 tarih 23 sıra, Ekim 1986 tarih 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ayrıntılı tedavül kayıtları ile varsa haritalarının Tapu Arşiv Daire Başkanlığı ve Mahalli Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması, tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediğinin, görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanağının onaylı suretlerinin, tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5944, Karar No: 2020/3876, Tarih: 21.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5944 E.  ,  2020/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Nüfus kaydına göre, 01.02.1994 doğumlu olan yaşı küçük sanığın 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden, 20.04.2012, 14.06.2012, 25.01.2012, 18.04.2013 ve 23.05.2013 tarihli celselerin açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Dava konusu suçun, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığından; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir.

Mahkemece suçun sübutu sanığın emniyetteki ve mahkemedeki ikrarları ve tüm dosya kapsamına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek gerekirse tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

b) Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarihli 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1150, Karar No: 2013/2926, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1150 E.  ,  2013/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan yazılı kira sözleşmesi 01.06.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Sözleşmede aylık kiraların peşin ve her ayın 1 ile 5'i arası ödeneceği, özel şartların 3.maddesinde ise "kira yılı içinde herhangi bir ayın kirasının ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde, o kira yılının kalan aylara ait kira bedellerinin muacceliyet kesbedeceği" kararlaştırılmıştır. Davacı 07.02.2011 keşide ve 09.02.2011 tebliğ tarihli ihtarname ile Ocak-Şubat 2011 aylar kiralarının ödenmesini istemiş, 08.03.2011 keşide, 10.03.2011 tebliğ tarihli ihtarname ile de Mart 2011 ayı kira bedelini talep etmiştir. İlk ihtarın keşide edildiği tarihte, sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince, ikinci ihtara konu edilen ay kirası da muaccel hale gelmesine rağmen, davacı tarafından bir ihtara konu olabilecek kira paralarını bölerek iki ayrı ihtara konu etmesi doğru değildir. Her ne kadar TBK.nun 346.maddesi uyarınca sözleşmelerdeki "muacceliyet koşulu" geçersiz kabul edilmiş ise de; kural olarak her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmesi gerektiğinden, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20077, Karar No: 2014/19156, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20077 E.  ,  2014/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/162339

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/157 (E) ve 2012/191 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık S.. Y..'nin soruşturma evresindeki olayın oluşu ile uyumlu beyanı,mağdurun iddiası,tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre olay gecesi sanıklar S.. Y.. ile M.. Y..'ın, mağdurun oğlu olması nedeniyle hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen H.. H..'in suç konusu ineklerin çalınması eylemine fiilen katıldıkları ve olay öncesinde hırsızlık eylemini birlikte kararlaştırmış olmaları nedeniyle atılı suçun asli failleri oldukları halde sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine sanık M.. Y.. hakkında suç niteliğinde yanılgıya düşülerek suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine ve sanık S.. Y..'inin hırsızlık suçundan yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Y.. ile o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16161, Karar No: 2011/622, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16161 E.  ,  2011/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15332, Karar No: 2018/797, Tarih: 18.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15332 E.  ,  2018/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde, aile konutu şerhi konulması talebinin yanı sıra 600 TL tedbir nafakası talebinde bulunmuştur. Bu isteklerin her biri ayrı ayrı harca tabidir. Yatırılan başvurma harcının dava dilekçesindeki tüm bu istekleri de kapsadığı, tüm taleplere ilişkin yalnızca tek maktu peşin harcının alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece peşin harç noksanlığının Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince tamamlattırılması, harç tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi, aksi takdirde başlangıçta yatırılan peşin harcın hangi davaya yönelik olduğu hususunun açıklatılarak, harç yatırılmayan talep yönünden davanın başvuruya bırakılması gerekirken, peşin harç eksikliği tamamlanmadan işin esası ile ilgili hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa yönelik temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2018 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2012/3113, Karar No: 2012/9128, Tarih: 07.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3113 E.  ,  2012/9128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2148, Karar No: 2021/6184, Tarih: 15.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2148 E.  ,  2021/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ...26. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...Anadolu 28. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait... Eczanesi’nde eczacı kalfası olarak 01.07.1998 yılından haksız olarak işten çıkartıldığı 21.09.2015 tarihine kadar çalıştığını, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında asgari ücretle çalışıyor gözükmesine karşın gerçekte net 3.000,00 TL maaş aldığını, maaşının elden ödendiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalıya ait eczane işyerinin İş Kanunu kapsamında olmadığını bu nedenle işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın İş Mahkemesinde değil görevli Asliye Hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak; davacının gerçek ücretinin ekteki imzalı ücret bordrolarından görüleceği üzere 1.273,50 TL olduğunu, davacının hiçbir ücret alacağı olmadığını, davacıya ödemelerin hiçbir zaman gceiktirilmediğini, davacının her yıl izin kullandığını, 01.09.2015 tarihinde tatile gittiğini, tatilinin bitmesine yakın davalının oğlu ...’ı arayarak artık çalışmak istemediğini ve işe geri dönmeyeceğini bildirdiğini, bunun üzerine tarafların bir araya gelerek aralarındaki ilişkiyi sonlandırdiğini, davacının uzun yıllardır çalışan olması nedeni ile 20,000,00 TL ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiği ve ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı yıllık izinlerini kullanmadığı iddiası ile izin alacağı talebinde bulunmuştur. Davacının davalı işyeri yanındaki kıdemi 17 yıl 2 ay 20 gün olup hak ettiği yıllık ücretli izin 314 gündür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı adına düzenlenmiş imzalı izin formunda ve davacının beyanına göre 18 gün yıllık ücretli izin kullandığından bahisle hesaplama yapılmış, davacının 296 gün bakiye yıllık ücretli izni hesaplanmış ve mahkemece karar verilmiştir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 18 yıla yakın bir süre çalışması olduğu tespit edilen davacının tüm çalışma süresi boyunca hak ettiği yıllık ücretli izin süresinin 314 gün olduğu belirlenmiş ve davacının son yıl sadece 18 gün yıllık ücretli izin kullandığı mahkemece kabul edilerek karar verilmiştir. Davacının uzun yıllar (yaklaşık 18 yıl boyunca) sadece son yıla ait yıllık ücretli izin kullanması hayatın olağan akışına aykırı olup; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asil çağrılarak yıllık izinlerle ilgili beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.