muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1804, Karar No: 2018/399, Tarih: 08.02.2018

yapılan yargılama sonucunda şüphelinin atılı eylemden mahkum edilebileceği kanaatini taşıyorsa, kararında, hangi delillerle bu sonuca vardığını göstermelidir. Soyut gerekçelerle dava açılmasına ilişkin karar vermek kişilerin lekelenmeme hakkını da zedeleyecektir.

Somut olayda dosya kapsamındaki deliller ve Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararındaki hukuki tespitler ve dosyadaki mevcut deliller sonucu ulaşılan hukuki sonucun yasal ve hukuk mevzuatımıza uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Kamu davasının açılmasına ilişkin kararlara karşı olağanüstü kanun yoluna başvurulup başvurulmayacağı konusuna gelince;

Olağanüstü kanun yolu son çare olması nedeniyle aykırılığı çözmek için başka çare olmamalıdır. Bir başka ifadeyle yargılama makamlarının asıl ceza davasını çözmeye devam etmesi imkansız olmalıdır. (Kunter, Yenisey, Nuhoğlu CMK. 18. Basım syf. 1836-1837). Aynı doğrultuda Yargıtay Ceza Dairelerinin uygulamaları mevcuttur. Son soruşturma açılması kararına karşı kanun yoluna başvurulamayacağına dair (8. Ceza Dairesi 21.12.1983 tarih, 84/7-1122, 6. Ceza Dairesinin 12.05.1966 tarih, 66/193, 5. Ceza Dairesinin 03.02.1965 tarihli kararları) yine öğretide "itiraz merciinin kamu davası açması kararı" (... Adalet Dergisi 1971 yılı 264. sayı) kanun yararına başvurulmayacak kararlardan sayılmıştır.

Öğretideki görüşler ve yüksek Yargıtay'ın geçmişteki uygulamalarına göre gereksiz şekilde kamu davası açılması masumiyet karinesi ihlaline ve kişilerin mağduriyetine yol açmakta ise de, dava açılmakla yargılama süreci devam edeceğinden son çare olarak başvurulabilecek yöntem koşulunu taşımadığından kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacaktır.

Ancak, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlara karşı yasal süresi içinde suçtan zarar görenin itiraz etme hakkı bulunmaktadır.

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek veya silahlı terör örgütü üyeliği suçlarından soruşturma başlatılmıştır. Bu suçla korunan hukuki değer millet iradesine dayanan demokratik rejimdir. Suçun dolaylı mağduru, demokratik toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu kabul edilebilir. Anayasal düzeni korumak meşru siyasal iktidarın görevlerinden olup, suçtan doğrudan doğruya zarar gören de Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Siyasi Partiler gibi kurumlardır. Dolaylı mağdur olarak kabul edilebilecek vatandaşların, CMK'nın 172/1 maddesi kapsamında suçtan doğrudan doğruya zarar görenler olarak kabulüne yasal imkan bulunmamaktadır. Bu nedenle itiraz etme hakları yoktur.

Olağanüstü kanun yollarından olan "Kanun Yararına Bozma" talebinde bulunulması halinde, Yargıtay talep ve sebebe bağlı olarak karar verebilmektedir. Yerleşik uygulamalara göre, kanun yararına bozmaya ilişkin taleplerde tüm kanuna aykırılıkların bir seferde giderilmesi gerekmektedir.

Olağanüstü kanun yollarından olan "Kanun Yararına Bozma" talebinde bulunulması halinde, Yargıtay talep ve sebebe bağlı olarak karar verebilmektedir. Yerleşik uygulamalara göre, kanun yararına bozmaya ilişkin taleplerde tüm kanuna aykırılıkların bir seferde giderilmesi gerekmektedir.

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2017 tarih, 2017/3437 soruşturma ve 2017/2642 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki sıfatını taşımayıp ihbarcı konumunda olan ... vekilinin itiraz etme hakkı bulunmadığından, Kocaeli Sulh Ceza Hakimliğinin 24/04/2017 tarihli 2017/2761 D.İş sayılı kararına karşı itiraz edenin sıfatı bakımından gerçekleşen kanuna aykırılık nedeniyle Kanun Yararına Bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağı hususunda, gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

IV-Sonuç ve Karar:

Şüpheliler hakkında verilen Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2017 tarih, 2017/3437 soruşturma ve 2017/2642 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı,

suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki sıfatını taşımayıp ihbarcı konumunda olan ... vekilinin itiraz etme hakkı bulunmadığından bu kanuna aykırılık nedeniyle olağanüstü yasa yoluna başvurulup başvurulmayacağı hususunda, gereğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22098, Karar No: 2014/14277, Tarih: 16.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22098 E.  ,  2014/14277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/153-2013/445

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 758 ada 28 parsel sayılı taşınmazın davacı Hüseyin, davalı Mehmet ve dava dışı Veysel adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olup, taşınmaz üzerindeki binanın zemin katında yeralan ve eczane olarak kullanılan çekişmeli bölümün davalı tarafından kullanıldığı sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; davalı fiili taksim yapıldığı ve çekişmeli bölümün taşınmazdan pay satın aldığı önceki malike bırakıldığını savunmuş, davacı ise fiili taksim olmadığını iddia etmiş, mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yerinde tekrar keşif yapılarak, yukarıdaki ilkeler uyarınca fiili taksimin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmiş ise çekişme konusu bölümün kimin kullanımına bırakıldığının saptanması, davacının kullanımına bırakılmış ise davanın kabul edilmesi, davalının kullanımına bırakılmış ise davanın reddedilmesi, fiili taksim yok ise dava konusu taşınmazda davacının binanın 1.katını kullandığı gözetilerek davanın yine reddedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12395, Karar No: 2019/2042, Tarih: 02.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/12395 E.  ,  2019/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkat alındığında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırı 5 yıl olan hapis cezasının 8 yıl ve yine alt sınırı 5 gün olan adli para cezasının 1200 gün olarak belirlenmesi ve gün adli para cezası TCK.’nın 52/2 maddesi uyarınca paraya çevrilirken sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilmeden günlüğü TCK 52/2 maddesi uyarınca 30 TL'den paraya çevrilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile ... sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-) Adana Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10404, Karar No: 2024/5854, Tarih: 14.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10404 E.  ,  2024/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/293 Esas, 2023/1047 Karar

DAVA TARİHİ: 12.03.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/164 Esas, 2021/779 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, olmadığı takdirde 2942 sayılı Kanun'un (2942 sayılı Kanun) Ek Madde 3 uyarınca ödenmeyen kamulaştırma bedelinin güncellenerek ödenmesi ve munzam zararın karşılanması istemine ilişkin olarak açılan terditli davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.05.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile davalı idare vekili Avukat Vicdan Zeynep Erben gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu... köyü 512 parsel sayılı taşınmazın İmar ve İskan Bakanlığının 07.06.1982 tarihli ve 1405/543 sayılı Olur'u ile ... olarak Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünce kamulaştırılmasına karar verildiğini, kamulaştırma işlemleri sırasında dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan kamulaştırma belgelerinin müvekkillerine ya da miras bırakanlarına tebliğ edilmediğini, 03.04.1984 tarihinde ...Emlak Kredi Bankasına bloke edildiği bildirilen 9.851.580 ETL kamulaştırma bedelinin kendilerine ödenmediğini, bu paranın da bir süre sonra Muhasebe-i Umumiye Kanunu'nun 93 üncü maddesi gereğince Hazineye intikal ettiğinin belirlendiğini, Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünün dava konusu taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesine göre tescili istemiyle 13.03.1987 tarihinde açtığını, ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.12.1987 tarihli ve 1987/306 Esas, 1987/1551 Karar sayılı kararı ile taşınmazın Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verildiğini, bloke edilen bedel, karar tarihi itibarıyla ödenmediğinden kararda ayrıca yatırılan kamulaştırma bedelinin taşınmazın gerçek maliklerine ödenmesine karar verildiğini, bu kararın 28.10.1988 tarihinde kesinleştiğini,...Kadastro Mahkemesinin 15.07.2002 tarihli ve 1998/7 Esas, 2002/1 Karar sayılı kararı ile dava konusu...ilçesi ... köyünde bulunan ve 1371 ve 1372 parsellere revizyon gören 512 parsel sayılı taşınmazın 1.368 m²lik kısmının Maliye Hazinesinin, geriye kalan 142.332 m²'lik kısmının ise 20 pay kabul edilerek 16/20 payının müvekkilleri miras bırakanlarının, 4/20 payının ise dava dışı Abdurrahman kızı Emine mirasçılarının mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verildiğini ve bu kararın 10.12.2004 tarihinde kesinleştiğini, bu davanın görülmesi sırasında Pendik Kadastro Mahkemesinin 13.06.1990 tarihli ve 1990/3 Esas sayılı ek kararı ile kamulaştırma bedeline ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiğinden, bu karar ile kamulaştırma bedeline konulan ihtiyati tedbir kaldırılarak, kamulaştırma bedelinin tespit edilen mülkiyet durumuna göre hak sahiplerine ödenmesine karar verildiğini, ancak bugüne kadar müvekkillerine herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilleri tarafından 07.03.1984 tarihinde Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü aleyhine, taşınmazın bedelinin ödenmesi istemiyle dava açıldığını, bu davanın mahkeme tarafından tezyidi bedel (kamulaştırma bedelinin arttırılması) davası olarak nitelendirildiğini, Kadastro Mahkemesindeki davanın uzaması nedeniyle, daha sonra yeniden dava açılabileceği düşüncesiyle bu davanın takipsiz bırakılması üzerine, Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09

.03.1984 tarihinde Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü aleyhine, taşınmazın bedelinin ödenmesi istemiyle dava açıldığını, bu davanın mahkeme tarafından tezyidi bedel (kamulaştırma bedelinin arttırılması) davası olarak nitelendirildiğini, Kadastro Mahkemesindeki davanın uzaması nedeniyle, daha sonra yeniden dava açılabileceği düşüncesiyle bu davanın takipsiz bırakılması üzerine, Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1989 tarihli kararı ile açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığının kabulü ile taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesini, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde terditli olarak, ödenmeyen kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kanun'un Ek 3 üncü maddesi uyarınca tespit edilmesini, kamulaştırma bedelinin zamanında ödenmemesinden dolayı oluşan munzam zararın tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmaz hakkında...Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.10.2006 tarihli ve 2005/650 Esas, 2006/863 Karar sayılı kararı ile aynı davacılar tarafından aynı taşınmaza ilişkin açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının reddine karar verildiğini, huzurdaki davanın da kesin hüküm varlığı nedeniyle reddi gerektiğini, anılan kararda tüm davacılar tarafından 07.03.1984 tarihinde kamulaştırma bedelinin arttırılması davası açılması ve davanın takip edilmediğinden bahisle açılmamış sayılması nedeniyle, açılan kamulaştırmasız el atma davasının reddine karar verildiğini, yerel mahkeme kararının Yargıtay tarafından temyizen incelenmesi sonucunda 10.07.2007 tarihinde kararın onanarak kesinleştiğini, bir kısım davacılar murisi Hayati Başaran ve ... Başaran, ..., ..., ..., ... ve ... tarafından, Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 07.03.1984 tarihinde tezyid-i bedel (bedel arttırım) davası açıldığını, ancak dosyanın davacılar tarafından takipsiz bırakılarak, anılan Mahkemenin 24.04.1991 tarihli ve 1990/1610 Esas, 1991/1314 Karar sayılı kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, dava konusu taşınmazın usulüne uygun olarak kamulaştırıldığını, taşınmazın 1164 sayılı Kanun'un amaçları doğrultusunda, 6830 sayılı İstimlak Kanunu hükümleri gereği, mülga Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü tarafından İmar ve İskan Bakanlığının 07.06.1982 tarihli ve 1405/543 sayılı Olur'u ile kamulaştırıldığını, müvekkili idare aleyhine açılan işbu davada, dava konusu taşınmazın kamulaştırma amacına uygun olarak adına kamulaştırma yapılan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesine devredilmiş bulunduğunu belirterek kesin hüküm itirazlarının kabulüne karar verilmesini, Mahkeme aksi kanaatte ise 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 3 gereği, kamulaştırmanın ortaya çıkardığı değer artışından ari bir şekilde kıymet takdiri yapılarak taşınmazın idare adına hükmen tescil edildiği tarihin tazminat tutarının belirlenmesine esas alınmasını, munzam zarar talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma işleminin usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi, ödeme de yapılmadığından kesinleşmediğini, kamulaştırmasız el atma tazminatını isteme haklarının bulunduğunu, önceden açılan davaların hukuki nitelendirmeleri hatalı yapıldığından kesin hüküm şartlarının oluşmadığını, terditli davalar ile ilgili karar verilmediğini, davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma işleminin usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi, ödeme de yapılmadığından kesinleşmediğini, kamulaştırmasız el atma tazminatını isteme haklarının bulunduğunu, önceden açılan davaların hukuki nitelendirmeleri hatalı yapıldığından kesin hüküm şartlarının oluşmadığını, terditli davalar ile ilgili karar verilmediğini, davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 07.06.1982 tarihinde Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünce kamulaştırmasına karar verildiği, davacı tarafça 07.03.1984 tarihinde kamulaştırma bedelinin artırımı davası açıldığı, dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı tarafça kamulaştırma işlemi öğrenilerek bedel artırım davası açılmış olmasının bundan sonra davacılara kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davası açmaya imkan vermediği, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca 2942 sayılı Kanun'un Ek 3 üncü maddesi uyarınca açtıkları terditli davaları hakkında değerlendirme yapılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”