muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8952, Karar No: 2013/15721, Tarih: 14.11.2013

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza sonrasında kaza tespit tutanağı tanzim edilememiştir. Sözkonusu kazaya ilişkin olarak Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.12.2006 tarih, 2006/165 esas, 2006/244 karar sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu gereğince davalı sürücü ... 5/8, destek Hayrettin 3/8 oranında kusurlu oldukları değerlendirilmiş, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından açılan peşin sermaye değerinin rücu talebine ilişkin İyidere Asliye (İş) Mahkemesi'nin 28.07.2010 tarih, 2009/32 esas, 2010/156 karar sayılı dosyasında alınan heyet raporunda davalı sürücü Yusuf % 62,5 (5/8), destek Hayrettin % 37,5 (3/8) oranında kusurlu oldukları belirlenmiş, sözkonusu karar Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2012 tarih, 2010/16505 esas, 2012/5133 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı ...'un % 100 kusurlu olduğu değerlendirilmiştir.

Görüldüğü gibi mahkemece hükme esas alınan raporun, birbirleri ile paralel olun Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada alınan Adli Tıp Kurumu raporu ve İyidere Asliye (İş) Mahkemesi tarafından alınan heyet raporu ile çeliştiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu bakımdan mahkemece; öncelikle Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.12.2006 tarih, 2006/165 esas, 2006/244 karar sayılı dosyası ve İyidere Asliye (İş) Mahkemesi'nin 28.07.2010 tarih, 2009/32 esas, 2010/156 karar sayılı dosyasının celbinden sonra, İstanbul Teknik Üniversitesi Karayolları Kürsüsü veya Karayolları trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden dinlenilen tanık beyanları, araçların modeli, kaza yeri ve çarpma noktaları değerlendirilmesi suretiyle gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak uyuşmazlığa uygulanacak yasal düzenlemenin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. 26. maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir) kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir” düzenlemesine göre; iş kazası olduğu belirlenen kazada kusurlu olanlar Sosyal Güvenlik Kurumunun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki “ilk peşin sermaye değerinin”, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren ya da üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki “ilk peşin sermaye değerinin”, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren ya da üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür.

Bu bakımdan İyidere Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi'nin 28.07.2010 tarih, 2009/32 esas, 2010/156 karar sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davalılar ... ve Güneş Sigorta A.Ş. aleyhine yöneltilen peşin sermaye değerinin rücuna ilişkin olarak açılan ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2012 tarih, 2010/16505 esas, 2012/5133 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen davada belirlenen “ilk peşin sermaye değeri”nin dikkate alınarak tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken artışlı şekilde belirlenen peşin sermaye değerine göre tazminattan indirim yapılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ...'un sair temyiz itirazlarının reddine, (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ...'un vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ...'a geri verilmesine 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8132, Karar No: 2021/14412, Tarih: 16.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8132 E.  ,  2021/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı suçlara iştirak eden, yaşı büyük olduğu için ayrı yargılanan sanık Şehmus Derse hakkında verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2013 tarihli 2012/751 E., ve 2013/96 K sayılı mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine, 13. Ceza Dairesinin 13.01.2015 tarihli, 2014/16119 E., ve 2015/365 K sayılı ilamı ile sonuçlandırılmış olduğu, aynı suçlar yönünden hakkında karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümlere ilişkin dosyanın Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle suça sürüklenen çocuk yönünden temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesinin uygun görüldüğü, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34490, Karar No: 2018/19621, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34490 E.  ,  2018/19621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılara ait inşaat projesinde inşaat işçisi olarak net 3.000,00-TL aylık ücretle çalıştığını, inşaat projesinin kaba inşaat işinin tamamlanması gerekçe gösterilerek ve artık kendilerine ihtiyaç kalmadığı belirtilerek müvekkili ve diğer işçilerin iş akitlerinin sonlandırıldığını ancak hak ettikleri tazminatlarının ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde Cumartesi ve Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü, yaz saati uygulaması döneminde 08:00-18:00 saatleri arasında, kış saati uygulaması dönemlerinde ise saat 17:00'ye kadar fazla mesai yaparak ve resmi tatil günleri dahil olmak üzere çalıştığını ancak fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, diğer davalı şirket ile akdedilen hizmet sözleşmesinin anahtar teslimi şeklinde düzenlendiğini, bu nedenle işçilerle ilgili tüm sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğunu, bununla birlikte davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tüm çalışma süresince ve özellikle kış aylarında hiç izin kullanılmadan aralıksız şekilde çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca dini ve milli bayramlarda şantiyede çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, davacının iş sözleşmesinin çalıştığı inşaatın tamamlanması nedeniyle geçerli ve haklı nedenle sonlandırıldığını, bu nedenle davacının tazminat almaya hak kazanmadığını, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterilen miktar kadar olduğunu, fazla mesai yapmadığını, resmî tatillerde çalışmadığını ve hak etmiş olduğu tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde çalışma saatlerinin yaz ve kış dönemlerinde farklı olduğu dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı işyerinde, kışın 08.00 ila 17.00 saatleri; yazın 08.00 ila 18.00 saatleri arasında olmak üzere haftada 7 gün çalışılmaktadır. Buna göre, yaz ayları için yapılan fazla mesai süresi ile kış ayları için yapılan fazla mesai süresi aynı değildir. Fazla mesainin dönemsel ücret üzerinden hesaplanması gerektiği de gözetildiğinde, fazla mesai alacağı hesaplanırken kış dönemi ve yaz dönemi için ayrı ayrı hesap yapılması gerekirken, yaz ve kış dönemlerinin ortalamasına göre hesaplama yapan rapora itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla, davaya konu alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep artırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep artırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olup, bir diğer bozma nedenidir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7664, Karar No: 2020/9582, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7664 E.  ,  2020/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi

: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, suça konu 18/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 28.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 06/11/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 17/11/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

./..

Kabule göre de;

./..

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6500, Karar No: 2006/9154, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6500 E.  ,  2006/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dava dışı borçlu şirkete ait ... adlı geminin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sırada yer alan gemi adamlarının alacaklarının muvazaaya dayalı olduğu, diğer davalı şirketin alacağının ise gemi alacaklısı hakkı sağlamayacağı iddiasıyla açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, sıra cetvelinin kısmen iptali ile davacı alacağının (diğer sıra cetveline itiraz davası sonucu da göz önünde tutularak) davalılardan ...’e isabet eden payın tamamı ile diğer davalılar ...’a isabet eden payın 7.490,-USD, ...’e isabet eden payın 10.500,-USD ve ...’ya isabet eden payın 22.373,-USD alacak aslı kısımlarından ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerle diğer davalılar hakkındaki davaların reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece alınan ilk bilirkişi kurulu raporunda davalı gemi adamlarının alacaklarının kanıtlanamadığı belirtilmiş, bu rapora karşı itiraz üzerine de ikinci bilirkişi kurulundan 16.12.2004 tarihli rapor alınmıştır. Bu raporda yazılı sözleşmenin çalışmanın tek belgesi olamayacağı, çeşitli seferlerde polise, gümrük müdürlüğüne ve liman başkanlığına verilen listelerin, içki ve sigara dağıtımı ile haberleşmeye ait kayıtların incelenmesi sonucunda ... ile ... dışındaki davalıların gemide çalıştıklarının kabulünün gerektiği, ücretlerin haddi layığında olduğu ancak çalışma sürelerinin tam olarak belirlenebilmesi için ... polisi ya da gemiadamının bağlı bulunduğu liman başkanlığındaki kütük kayıtlarının, pasaport kayıtlarının, geminin tüm seferlerine ait listelerin ve sair belgelerin incelenmesi gerektiği bildirilmiş; belli zamanda birbiriyle örtüşen dönemlerde aynı gemide ve aynı görev unvanıyla hizmet verdikleri, bunun da taşıma ekonomisi anlayışına ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilmiştir.

Bu rapora itiraz üzerine oluşturulan bilirkişi heyetinden ... özetle ikinci raporun doğru olduğunu bildirmiş, Arş. Gör. ... da hizmet sözleşmesi bulunan ve bulunmayan ayrımı yapılamayacağını ve hizmet ilişkisinin sabit olduğunu, sonradan celbedilen belgelerden davalı ...’in de gemide çalıştığının ve 6.000,-USD alacaklı olduğunun anlaşıldığını, diğer davalıların alacaklarının ikinci rapor çerçevesinde hesaplanması gerektiğini beyan etmiştir.

Bu rapora itiraz üzerine oluşturulan bilirkişi heyetinden ... özetle ikinci raporun doğru olduğunu bildirmiş, Arş. Gör. ... da hizmet sözleşmesi bulunan ve bulunmayan ayrımı yapılamayacağını ve hizmet ilişkisinin sabit olduğunu, sonradan celbedilen belgelerden davalı ...’in de gemide çalıştığının ve 6.000,-USD alacaklı olduğunun anlaşıldığını, diğer davalıların alacaklarının ikinci rapor çerçevesinde hesaplanması gerektiğini beyan etmiştir.

Hal böyle olunca, üçüncü bilirkişi heyetini oluşturan bir kısım üyeler tarafından atıf yapılan ikinci bilirkişi heyeti raporunda belirtilen eksikliklerin giderilip, bilirkişi raporu alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması eksik inceleme niteliğindedir.

Bu durumda mahkemece 16.12.2004 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin giderilerek ve bedeli paylaşıma konu gemide aynı zamanlarda aynı görevde birden fazla kişinin istihdamının hayatın olağan akışına uygun olmadığı yönündeki beyan üzerinde durulup, gerektiğinde davalıların belirtilen hususta isticvap edilmesi ve tarafların varsa diğer delillerinin de toplanmasından sonra oluşturulacak uzman bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor da gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/son maddesi hükmüne göre, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hüküm birer birer, açık, şüphe ve tereddüt oluşturmayacak şekilde gösterilmelidir. Davacı yanca davalılardan ... Denizcilik Dış Tic. AŞ. hakkında açılan dava konusunda bir hüküm kurulmaması anılan yasal düzenlemeye aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.