muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2429, Karar No: 2019/9901, Tarih: 08.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2429 E.  ,  2019/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında düzenlenen ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.08.2014 tarihli kesin raporunda, “Sol kaş üstünde yaklaşık 5 cm uzunluğunda 1 cm derinliğinde kesi, alında 2 adet yaklaşık 3 cm boyutunda ekimotik alan” yaralanmasının ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı hususunun denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği gibi yüzde sabit iz konusunda değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14008, Karar No: 2011/13251, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14008 E.  ,  2011/13251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18573, Karar No: 2012/23022, Tarih: 07.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18573 E.  ,  2012/23022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının annesi ile davalının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.06.2005 tarih 2005/64 E. 2005/128 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, davacı için 150 TL iştirak nafakası takdir edildiğini, davacının 18 yaşını bitirmesi nedeniyle nafakanın kesildiğini ancak açıköğretim lisesinde eğitimine devam ettiğini belirterek aylık 450 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde, emekli polis memuru olduğunu, davacının nafaka alabilmek için annesi tarafından açıköğretim lisesine kaydının yapıldığını, davacının 3 yıldır ... İlçesinde ... isimli kuaför salonunda haftalık 250 TL karşılığında çalıştığını, ayrıca kendilerine ait ikametlerinde kaldığını, eski eşinin ise ... ilçesinde güvenlik şirketinde görevli olduğunu, davacının maddi sıkıntı çekmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 150 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.TMK. nun 364.maddesine gore; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeslerine nafaka vermekle yükümlüdür."Aynı Kanunun 365/2.maddesınde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalının oğlu olduğu, 1993 doğumlu olduğu,... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 21.06.2005 tarihli kararı ile davacının annesi ... ile davalının boşandıkları, davacı için aylık 150 TL iştirak nafakası hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmalarında; davacının Açık lisede öğrenci olduğu, gelirinin bulunmadığı,annesi yanında kaldığı, davalının ise,malulen emekli polis memuru olduğu, babasına ait yaklaşık altı dönüm çeltik tarlası olduğunun tespit edildiği, SGK başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğünden alınan yazı cevabından Şubat 2012 tarihine ait bir aylık ödeme tutarının 963,71 TL aylık ek ödeme tutarının ise 138,55 TL olduğunun bildirildiği görülmüştür.Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceginin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir.Dosyadaki bilgi ve delillere göre, davacı eğitimine ilişkin belgeleri tek taraflı olarak dosyaya sunmuş, mahkemece eğitim ile ilgili hiç bir araştırma yapılmamıştır. Davacının eğitim durumu ve eğitim giderleri tespit edilmemiştir. Ayrıca davacının annesinin gelir durumu hakkında herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bundan ayrı olarak davalı tarafından davacının çalıştığını belirttiği kuaför salonunda çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa ne kadar gelir elde ettiği konularında mahkemece herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Somut olayda, davacının eğitim durumu ve giderleri ile ilgili tüm delillerin eğitim gördüğü kurumdan sorulup tam olarak belirlenip, ayrıca davalı tarafından davacının çalıştığı iddia edilen kuaför salonunda çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa ne kadar gelir ettiği hususlarının tam olarak saptanmasından sonra davalı baba ve annenin sosyal ve ekonomik durumları göz önüne alınarak annenin yardım nafakasına katkısı da değerlendirilerek, mahkemece; davacının davalı babasından yardım nafakası talep edebilme koşullarının oluşup oluşmadığını inceledikten sonra oluşacak sonuca göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile deliller tam olarak toplanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/665, Karar No: 2018/340, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/665 E.  ,  2018/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, tanıklar Ramazan, İsmail, Ali ile Cevdet'in istinabe yoluyla beyanlarının alındığı Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2012 günlü, 2012/156 Talimat sayılı duruşma tutanağında hakim ... ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9928, Karar No: 2021/10955, Tarih: 04.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9928 E.  ,  2021/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 15.10.2019 tarihli ve 2018/2173 Esas, 2019/6422 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup uyulan bozma ilamında özetle; "dosya içinde çekişmeli taşınmaza ait kadastro tutanak aslının yer almadığı, dosyada mevcut yazışmalardan kadastro tutanak aslının ve bu parsel ile ilgili olduğu belirlenen Kartal Kadastro Mahkemesi'nin 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı dava dosyasının bulunamadığının anlaşıldığı, Mahkemece dosyaya getirtilen komşu parsellerle ilgili Kartal Kadastro Mahkemesi'nin 1969/15 Esas sayılı dava dosyası içinde çekişmeli taşınmaza ait kadastro tutanak sureti ile Kartal Kadastro Mahkemesinin sözü edilen 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı ilamının suretinin bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu tutanak sureti ve ilamlar incelendiğinde ise, 1957 yılında yapılan kadastro sırasında çekişmeli 1380 parsel sayılı taşınmazın ölü ... oğlu ... mirasçıları ve ölü ... oğlu ... mirasçıları adına tespit edildiği, bu parsele ilişkin olarak Kartal Kadastro Mahkemesinde ... ve arkadaşları tarafından tespite itiraz davası açıldığı, bu davanın Mahkemenin 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı ilamı ile reddedildiği ancak kararın, davalı mirasçılarına tebliğ edilemediği için kesinleşmediği şeklinde bilgi edinildiği açıklanarak, tapu sicilinde çekişmeli taşınmazın malik hanesi açık bulunduğuna ve parsel hakkında açılan dava sonucu verilen karar kesinleşmediğine göre, Kadastro Hakimi, usulen taraf teşkilini sağlamak ve gerçek hak sahibini re'sen araştırarak tespit edip gerçek hak sahibi adına tescil kararı vermekle yükümlü olduğu halde, kadastro tutanağında yazılı tespit malikleri ve sözü edilen 1961/125 Karar sayılı davanın tarafları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadan esasa girilerek hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, bu kez Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2018/2173 Esas, 2019/6422 Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece, davanın, 1380 parsel sayılı taşınmazın açık bırakılan malik hanesinin doldurulması istemine yönelik olduğu, yargılama aşamasında ise ... Kadastro Hakimliğinin 03.10.1961 tarihli ve 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı dosyasının bulunarak ilamın kesinleşmesi üzerine taşınmazın açık olan malik hanesinin miras hisseleri oranında ... mirasçıları İbrahim ... ve ... mirasçıları adına tapuya tescil edildiği, bu nedenle de davanın konusunun kalmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen kararın dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunmadığı, dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın dava konusu olduğu ... Kadastro Hakimliğinin 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı dosyasında, taşınmazın tespit malikleri ... oğulları İbrahim ... ve ... mirasçıları aleyhine, ... ve ... tarafından 07.03.1958 tarihinde açılan davanın yargılaması sonucunda 03.10.1961 tarihli karar ile davanın reddine ve taşınmazın tespit maliklerinin mirasçıları adına tesciline karar verildiğinin ve iş bu kararın Yargıtayın yukarıda özetlenen ilamına uyulmasından sonra 25.09.2013 tarihinde kesinleştiğinin ve taşınmazın 20.11.2013 tarihinde tapuya tescil edildiğinin anlaşıldığı, Mahkemece, iş bu ilamın kesinleşmesi nedeniyle eldeki davanın konusuz kaldığı gerekçe gösterilmekle birlikte, sözü edilen davada, eldeki dosyanın davacıları taraf olmadıkları ve lehlerine verilmiş bir tescil hükmü de bulunmadığı gibi davacıların henüz taşınmazın tespiti kesinleşmeden önce zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak taşınmazın kendi adlarına tescilini istediklerinin anlaşılmasına göre, davacıların davasının, taşınmazın tapuya tescil edilmesi üzerine konusuz kaldığından söz edilmesinin mümkün bulunmadığı açıklanarak, çekişmeli 1380 parsel sayılı taşınmazın yargılama aşamasında adlarına sicil oluşturulan maliklerinin, bir başka ifade ile, taşınmazın tespit malikleri olup kesinleşen ... Kadastro Hakimliğinin 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı dava dosyasında adlarına tescil hükmü kurulan İbrahim ... ve ... mirasçılarının tamamının davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, taraf teşkili tamamlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş ve bozma ilamına karşı bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Eldeki davanın safahatinin incelenmesinde; davacı ... ve arkadaşları tarafından, 12.05.2000 tarihli dilekçe ile, malik hanesi açık bulunan 1380 parsel sayılı taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açıldığı, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 10.10.2002 tarihli karar ile davacıların davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.04.2003 tarihli ve 2003/1029 Esas, 2003/2774 Karar sayılı ilamıyla, "dava konusu 1380 parselin kadastro tespitinin yapıldığının, geometrik ve hukuki durumunun tamamlanmadığının, itirazlı bulunduğunun, mahkemece açılmış dava olup olmadığının araştırılmasına karşın herhangi bir davaya rastlanılmadığının bildirildiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26 ve 27. maddeleri gereğince görevli mahkemenin Kadastro Mahkemesi olduğu, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında göz önünde tutulması gerektiği belirtilerek, görevsizlik kararı verilmek suretiyle dosyanın Pendik Kadastro Mahkemesine gönderilmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davanın Kadastro Mahkemesine aktarılmasından sonra, Pendik Kadastro Mahkemesince verilen 26.07.2009 tarihli davanın reddine ilişkin karar bu kez ilk paragrafta belirtildiği üzere Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.07.2008 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, dava konusu taşınmaz hakkında daha önce verilen 1958/982 Esas, 1961/125 Karar sayılı ilamın eksik tebligatlarının tamamlandığı ve hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşme şerhinin verilmesine müteakip tapu kaydının oluştuğu ve bu nedenle eldeki dava yönüyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine bu karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin yukarıda ilk paragrafın devamında belirtilen 15.10.2019 tarihli ilamıyla ve yazılan gerekçelerle bozulmuştur.

Yukarıda ayrıntılı anlatıldığı üzere, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin 26.09.1957 tarihinde yapıldığı, tespite karşı ... ve arkadaşları tarafından itiraz davası açıldığı ve yargılama neticesinde verilen davanın reddine ilişkin kararın davacılara tebliğ edildiği, tespit maliklerinin ölü olması ve mirasçılarının kimler olduğunun tam olarak belirlenememesi nedeniyle tebliğlerinin yapılamadığı anlaşılmakta olup, bu haliyle söz konusu hüküm, eldeki davanın açıldığı tarihte kesinleşmemiş ise de Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan bir davanın bulunmadığı da açıktır.

Kesinleşmemiş olsa dahi; Kadastro Mahkemesince karar verilmek suretiyle davadan el çekildiğine, diğer bir anlatımla görülen bir dava kalmadığına göre, eldeki davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesince yapılması gereken, öncelikle Kadastro Mahkemesinin gerekçeli kararının tebliğlerinin tamamlanmasının beklenmesi, hükmün temyiz edilip bozulması halinde halen görülmekte olan bir dava bulunacağından Kadastro Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi, aksi halde hükmün kesinleşmesi ile birlikte tescil işlemleri yapılmak suretiyle 1380 parselin oluşan tapu kaydında yazılı olan maliklerinin Asliye Hukuk Mahkemesince davaya dahil edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesidir. Ancak; eldeki davanın açıldığı tarihte yapılan araştırmalara göre kadastro tespitine karşı açılan bir davanın bulunduğuna dair bir bilgi ve belge bulunmaması nedeniyle kural olarak malik hanesi açık taşınmazların mülkiyet hanesinin Kadastro Mahkemesince doldurulması gerektiğinden hareketle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.04.2003 tarihli ve 2003/1029 Esas, 2003/2774 Karar sayılı ilamıyla görevli mahkemenin Kadastro Mahkemesi olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bir başka ifadeyle; çekişmeli taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde bir dava görülerek işin esası hakkında bir karar verildiğinin, eldeki davanın Kadastro Mahkemesine aktarılmasından sonra tespit edilmiş olması ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.04.2003 tarihli ve 2003/1029 Esas, 2003/2774 Karar sayılı ilamıyla görevli mahkeme kesin olarak belirlenmiş olması karşısında, görev hususu tartışma konusu olmaktan çıktığına göre, bundan sonra Kadastro Mahkemesince, davacılar ... ve arkadaşlarının davası hakkında esastan bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; kadastro mahkemesinde görülen dava kesinleşmekle tapu kaydının oluştuğu ve davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle verilen Yerel Mahkeme kararının bu nedenle de yerinde olmadığı hususunun, bozma ilamında açıklanması gerektiği halde sehven unutulduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kısmen kabulü ile Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.10.2019 tarih ve 2018/2173 Esas, 2019/6422 Karar sayılı bozma ilamına yukarıda son 4 paragrafta yer alan görev hususunda açıklamalarında eklenmesi suretiyle Yerel Mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1657, Karar No: 2018/2338, Tarih: 29.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/1657 E.  ,  2018/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında Balıkesir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2014 tarih ve 2014/177 esas, 2014/184 sayılı kararıyla yağma suçuna ilişkin uyarlama yargılaması sonucunda verilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 01/03/2018 gün ve 2015/7235 Esas, 2018/1668 Karar sayılı kararı ile hükümlünün süresi içerisinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2018 tarih ve KD- 2-2014/261846 sayılı yazısı ile;

‘‘...

Şu halde, kendisine zorunlu müdafi atandığının sanığa bildirilmediği ve bu konudaki iradesine değer verilmediği ya da bu konudaki görüşünün dosya kapsamından anlaşılamadığı durumlarda, hükmün müdafi yanında sanığın kendisine de tebliğinin adil yargılanma hakkının gereği olduğu kabul edilmelidir.Olayımızda ise,mahkemece, hükümlüye kendisi bir müdafii tayin etmezse, bir zorunlu müdafii tayin edileceğine dair bir ihtaratlı tebligat çıkarılmış ve bu tebligat da hükümlünün bizzat kendisine değil Tebligat Kanunun 21.maddesine göre mernis adresine yoklukta yapılmıştır. Kaldı ki, bu ihtaratta kendisine bir zorunlu müdafii atandığı değil atanacağı yazılı olup müdafiinin atandığına veya kimlik bilgisine ilişkin bir açıklama da bulunmamaktadır.Bu durumda, hükümlünün kendine yapılan tebligata göre süresinde olan temyiz isteminin kabulu gerekmektedir.

Açıklanan gerekçelerle;

Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairenizin 01/03/2018 gün, 2015/7235 Esas, 2018/1668 Karar sayılı RED kararının kaldırılarak, Balıkesir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2014 tarihli, 2014/177 esas, 2014/184 karar sayılı hükmünün tebliğnamemiz doğrultusunda ONANMASI, itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına tevdii’’ itirazen talep edilmiş olmakla;

Dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden,

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Hükümlü ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen Dairemizin 01/03/2018 gün ve 2015/7235 Esas, 2018/1668 Karar sayılı, RED ilamının kaldırılmasına,

3-Hükümlü ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;