muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12944, Karar No: 2007/1251, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12944 E.  ,  2007/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.5.2003 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirasından kaynaklanan tazminat, karşı dava ile de kira alacağı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 29.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yanlar arasındaki 1.3.2001 başlangıç tarihli 4 yıl süreli hasılat kira ilişkisinden kaynaklanan tazminat, karşı dava ise kiralayan tarafından açılan kira alacağı tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, kira alacağına ilişkin karşı dava kanıtlanamadığından reddine karar verilmiş, hükmü davalı ve karşı davacı kiralayan temyiz etmiştir.

Borçlar Kanununun hasılat kirası ile ilgili 272.maddesi hükmünce kiralayan mecuru kiracının kullanımına elverişli bir şekilde bulundurmak zorundadır. Somut olayda kiralanan yerin oto, yağlama ve yıkama işletmesi olduğu, kira sözleşmesinden sonra esasen davalının tapu tahsisi suretiyle zilyet bulunduğu bu yerin imarda kamu alanına ayrılması sonucu imar uygulamasını yapan Belediye yetkililerince yıkıldığı, yıkım ihbarının belediye tarafından kiralayana tebliğ edilmesine rağmen kiralayanın kiracısı olan davacıya durumu ihbar etmediği, böylece sözleşmeye aykırı davranarak yıkım sırasında işyerinde bulunan alet-edevat ile davacının iyileştirme yaptığı bölümlerin zararlanmasına neden olduğu anlaşılmaktadır. HUMK.nun 238 maddesi hükmünce bir oto yıkama ve yağlama işletmesinde bulunması olağan malzemelerin de zararlanacağı bilinir vakıa olduğundan bunun aksinin ayrıca ispatı gerekmez.

Bilirkişilerin yasanın anılan hükmünde fotoğraf ve filmlerden yararlanılarak zarar tespitinde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ve karşı davacının diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kira ilişkilerinde kira parasının ödendiğini ispat yükü kiracıya düşer. Dava konusu yapılan miktara göre de, HUMK.nun 288.maddesi uyarınca ispatın yazılı yapılması zorunludur. Davacı ve karşı davalı kiracı senetle ispatı gereken ödemeyi kanıtlayamadığından kiralayan davalı ve karşı davacının 2002 Aralık ve 2003 Ocak aylarına ait kira parası alacağına hükmetmek gerekirken ispat yükünün tayininde hataya düşülerek karşı davanın reddedilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davacı ve karşı davalı hüküm altına alınması istediği alacağına faiz yürütülmesini dava etmediğinden HUMK.nun 74.maddesindeki taleple bağlılık kuralı hilafına alacağa faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

Öte yandan, davacı ve karşı davalı hüküm altına alınması istediği alacağına faiz yürütülmesini dava etmediğinden HUMK.nun 74.maddesindeki taleple bağlılık kuralı hilafına alacağa faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8650, Karar No: 2018/10400, Tarih: 27.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/8650 E.  ,  2018/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı reddetmeleri, müştekinin 07/08/2011 tarihli kolluk ifadesinde sanıklar ... ve ...'ın kendisini mini etekli, yarım askılı tişörtlü her tarafı açık şekilde giydirip müşterilerin masalarına konsomatris olarak oturtup, müşterilerin kendileriyle yatacağını söylemesini istediklerini, kendisinin de mini etekli ve askılı açık tişört giyinerek müşterilerin masasına oturup onlarla içki içtiğini ama müşterilerden herhangi biriyle yatmadığını, kendisi adına müşterilere kendileri ile yatacağını söyleyerek masalara menajer Süleyman isimli şahsın götürdüğünü beyan ettiği, olay tarihinde müzikholde konsomatris olarak çalıştığını beyan eden tanık ...'in menajer Süleyman isimli şahsın barda çalışan bayanlara güzel giyinin, açık giyinin kapalı giyseniz adam evinde kalır gelmez dediğine, müşteri ile konuşup masa ayarladığına, müşteri çıkar mısın diye sorduğunda çıkarım deyin ancak iş çıkışı akşam deyin dediğine, eğer müşteri içkiyi çok ısmarlarsa çıkacaklarını söylediklerine, hiçbir zaman müşteri ile çıkmadıklarına, müşteriyi bu şekilde kandırdıklarına, sanıklar ... ile ...'ın kendilerinin giyimlerine müşteri işine karışmadıklarına dair anlatımı karşısında, fuhuş suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1011, Karar No: 2018/4843, Tarih: 18.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1011 E.  ,  2018/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Partisi aleyhine 06/10/2016 gününde verilen dilekçe ile siyasi parti üyeliğinden kesin çıkarma kararına itiraz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi olan ...8. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16/05/2017 gün, 2016/409-2017/193 sayılı hükme yönelik davalı tarafın istinaf başvurusu sonucu talebin, kararın kesin olması nedeniyle reddine dair verilen 07/07/2017 tarihli mahkemenin ek kararına yönelik davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması sonucu bu kararın doğru bulunarak istinaf dilekçesinin reddine dair ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 28/12/2017 gün, 2017/2574-2017/2629 sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olup, dosyadaki kağıtlar okundu ve gereği konuşulup düşünüldü.

Siyasi Partiler Kanunu’nun 57. maddesinde; hakkında partiden veya gruptan geçici veya kesin çıkarma cezası verilen parti üyesinin, bu cezaya karşı disiplin kuruluna sevk eden organ veya merci veya disiplin kurulunun görev ve yetkisizliği veya alınan kararların kanuna, parti tüzüğüne ve iç yönetmeliğe şekil ve usul bakımından aykırı bulunduğu iddiasıyla, parti itiraz yollarını kullandıktan sonra nihai karar niteliğindeki son karara karşı otuz gün içinde nihai kararı veren merciin bulunduğu yer asliye hukuk mahkemesine itiraz edebileceği, mahkemenin bu itirazları, diğer işlerden önce ve en geç otuz gün içinde basit muhakeme usulüne göre inceleyerek karara bağlayacağı ve bu kararın kesin olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme gereğince; ...8. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın kabulüne dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı kesin olup, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi 07/07/2017 tarihli ek kararıyla davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar vermiş, bu karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından aynı gerekçeyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararlar kesin olup temyizi kabil olmadığına göre, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2018 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7883, Karar No: 2015/9350, Tarih: 16.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/7883 E.  ,  2015/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANKIRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2009

NUMARASI : 2008/66-2009/23

Taraflar arasında görülen davada Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2009 tarih ve 2008/66-2009/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirketin önceki hissedarı olan davalının hisselerini müvekkili B.. U.. ve dava dışı Ş. Ö.'e devrettiklerini, devre ilişkin 27.01.2005 tarihli sözleşmeye göre, hisse bedelinin 480.000,00 TL olduğunu, 40.000,00 TL peşin, bakiye ödemenin keşidecisi müvekkili B.. U.. olan 9 ayrı çekle yapılmasının kararlaştırıldığını, daha sonra 27.01.2005 tarihli sözleşmenin eki olan protokolün imzalandığını, bu protokole göre, davalıya şirket çeklerinin verilmesi, bu çeklerde müvekkili B.. U.. ve dava dışı B. K.'nün cirolarının bulunması koşulunun yer aldığını; ancak hisse devrinin noterde yapılması yasal zorunluluk olduğundan hisse devir işlemlerinin noterde yapıldığını, noterde hisselerin toplam değerinin 100.000,00 TL olarak yazıldığını ve davalının tüm alacaklarını tahsil ettiklerine dair beyanda bulunduklarını, bu durumda çeklerin karşılığının kalmadığını, öte yandan, 27.01.2005 tarihli sözleşmenin eki olan protokol ile hisse devir bedeline ilişkin davalı yana 27.01.2005 tarihli sözleşme gereği verilen çekler iptal edilerek 15 adet çek verildiğini, ancak bu çeklerin de karşılıksız olduğunu; çünkü hissesi devralınan Y. Turizm Ltd.Şti.'ne otel tahsis edilmesine dair Çankırı İl Özel İdaresi ile yapılan sözleşmenin iptal edildiğini ileri sürerek, 3 ayrı çekin karşılıksız kaldığının tespiti ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı taraf 27.01.2005 tarihli sözleşmeye istinaden davalıya verilen çeklerin iptal edilerek yerine başka çekler verildiğini ileri sürmüş ise de, davalıya yeni çekler verildiğini ve davaya konu çeklerin konusuz kaldığını davacı tarafın ispat edemediği, 30.01.2006 tarihli sözleşmede belirtilen toplam 3 adet çekin ek protokol olarak adlandırılan 17.11.2006 tarihli belgede belirtilen çekler olduğu ve bu çeklerin 27.01.2005 tarihli sözleşmeye göre verilen çeklere karşılık olarak verildiğine dair herhangi bir bilginin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dosya kapsamında bulunan ve noterde düzenlenen 30/01/2006 tarihli hisse devir sözleşmesinden önce taraflar arasında adi yazılı şekilde yapılan 27/01/2005 tarihli hisse devir sözleşmesi ile noterde düzenlenen 30/01/2006 tarihli sözleşmeden sonra yine taraflar arasında adi yazılı şekilde yapılan 17/11/2006 tarihli ek protokole göre, hisse devir bedelinin 480.000 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına ve davacının bu bedeli ödediğini ispatlayamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24982, Karar No: 2014/8276, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24982 E.  ,  2014/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2013

NUMARASI :Esas no:2013/136 Karar no:2013/400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İddia ve savunma ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra genişletilemez ve değiştirilemez (HMK md. 141/1). Islah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK md. 141/2). Davacının, dava dilekçesi, cevaba cevap dilekçesi ve ön inceleme aşamasında maddi ve manevi tazminat talebi bulunmamaktadır. Bu talep tahkikat aşamasında 04.04.2013 tarihli dilekçe ile ileri sürülmüştür. Davacının bu konuda bir ıslah talebi ve davalının açık muvafakati bulunmadığına göre tazminat talepleri artık dikkate alınamaz. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde tazminatlara hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba arasında düzenlenen kişisel ilişki, bundan beklenen amacı gerçekleştirecek nitelikte değildir. Davalı babanın, Doğubeyazıt ilçesinde, davacı anne ile müşterek çocuğun ise İstanbul ilinde ikamet ettikleri anlaşılmaktadır. Baba ile müşterek çocuk arasında babalık duygularını tatmin edecek şekilde, ayın belirli bir haftasında, dini bayramlar, yarı yıl ve yaz tatillerinde daha uygun süreli ve yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5449, Karar No: 2014/11140, Tarih: 23.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5449 E.  ,  2014/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/1236-2014/24

Dava dilekçesinde, Meryem'in ağır hastalığı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, kısıtlanmak istenen M.. K..’nun yatalak ve ağır hasta olması nedeniyle huzurevinde kaldığını, bu sebeple müvekkilinin annesine vasi olarak atanmasını istemiş; kısıtlı adayı hakkında alınan sağlık kurulu raporuna göre; Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesince kısıtlanması gerektiği bildirilmiştir. Mahkemece ağır hasta kısıtlı adayının tüm çabalara rağmen beyanı alınamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesinde "Yaşlılığı, sakatlığı, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her ergin kısıtlanmasını isteyebilir." hükmü öngörülmüştür. Aynı Kanunun 426/1. maddesinde de, "Ergin bir kişinin hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya temsilci atayabilecek durumda değilse vesayet makamınca ilgilinin isteği üzerine veya re’sen temsil kayyımı atanabileceği, 431. maddesinde ise, “Vasinin atanması usulüne ilişkin kuralların, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır.” hükümleri yer almıştır.

Dosya içerisinde bulunan Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 17.09.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda M.. K..’nun Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesine göre vesayet altına alınması gerektiği bildirilmiştir.

Dosya kapsamına ve rapor içeriğine göre, mahkemece kısıtlanmak istenen M.. K..’nun TMK.nun 408. maddesine göre kısıtlanabilmesi için öncelikle beyanının alınması, ilgilinin mahkeme huzurunda hazır edilerek dinlenmesi mümkün değil ise; hakimlikçe bizzat bulunduğu yerde beyanının alınması ve sonucuna göre TMK.nun 408. maddesi gereğince vesayet altına alınmasının değerlendirilmesi, beyanının alınması mümkün olmaz ise; Türk Medeni Kanunu'nun 426. maddesinde düzenlenen hastalığı nedeniyle temsil kayyımı atanması gerekirken, mahkemece adı geçenin beyanının alınamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/213, Karar No: 2023/486, Tarih: 04.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/213 E.  ,  2023/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2022/161369

YARGITAY DAİRESİ : 3. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 239-1411

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasının sanık ... hakkında aynı suçtan Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından açılan kamu davasıyla birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, TCK'nın 62/1-2, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2020 tarihli ve 294-410 sayılı hükmün, sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesince 25.10.2021 tarih ve 239-1411 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 10.10.2022 tarih ve 8744-5745 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 26.01.2023 tarih ve 161369 sayı ile; "(...) Ayrıntıları Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarih, 2019/8467 Esas ve 2020/984 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; öncelikle üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyen sanıklar ile birlikte ardışık olarak arandığı belirtilen kişilerin rütbe ve hangi birimde görev yaptıklarının tereddüte yol açmayacak şekilde belirlenerek bu şahıslar hakkında herhangi bir adli soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığının saptanması, varsa aşama beyanlarının getirtilmesi, ayrıca UYAP veri havuzundan araştırma yapılarak sanıklar hakkında herhangi bir itirafçı beyanı olup olmadığının tespiti ile bulunması halinde ifadelerinin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması ve gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanması ile tüm bilgi ve belgelerin CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanıklar ve müdafilerine okunup diyeceklerinin sorulması suretiyle sanıkların hukuki durumları değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olmasının hukuka aykırı olduğu" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 27.02.2023 tarih ve 3090-777 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında eksik araştırmayla karar verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında eksik araştırmayla karar verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'ın Deniz Kuvvetleri Komutanlığında astsubay üstçavuş olarak görev yaptığı, 2006-2008 yıllarında ... ... Deniz Astsubay Meslek Yüksekokulunda eğitim gördükten sonra 2008-2014 yıllarında ... Eğitim Merkezi Komutanlığında, 2014-2017 yıllarında ... Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Araştırma Merkez Komutanlığında görev yaptığı, 2017 yılı Temmuz ayından 2018 yılının Eylül ayına kadar ... Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Muhabere Elektronik Bilgi Sistemleri Başkanlığında görev yaptıktan sonra ... Harp Karargahı ve Muhabere Elektronik Tesisler Komutanlığına atandığı anlaşılmaktadır.

Sanık ...'un Deniz Kuvvetleri Komutanlığında astsubay üstçavuş olarak görev yaptığı, 2010-2012 yıllarında ...'da bulunan Deniz Astsubay Meslek Yüksekokulunda eğitim gördükten sonra dosyada mevcut 07.12.2018 tarihli Personel Tanıtma Kartına göre 2012-2016 yıllarında ... ... Deniz Eğitim ve Öğretim Komutanlığı Personel Başkanlığında görev yaptığı, 2016 yılı Ekim ayından itibaren Genelkurmay İstihbarat Başkan Yardımcılığında görev yaptıktan sonra 2018 yılı Nisan ayında Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Lojistik Başkanlığına atandığı anlaşılmaktadır.

Sanık ... kollukta alınan ifadesinde; suçlamaları kabul etmediğini, ardışık olarak arandığı iddia edilenlerden ...'i ... Eğitim Merkezi Komutanlığında birlikte görev yaptıklarından,...'i de yine aynı birlikte görev almalarından dolayı tanıdığını, sorulan görüşmelerin içeriklerini hatırlamadığını, nöbet tutarken çarşı iznine çıkan askerlerin aramış olabileceklerini,

Sulh ceza hâkimliği sorgusunda; Deniz Kuvvetleri Komutanlığında hakkında soruşturma yapılmakta olduğunu, İstanbul bölge süresini tamamlamadan atamasının yapıldığını, birçok noktada nöbet tuttuğunu, erlerin cep telefonları olmadığından ailelerinin kendisini aramış olabileceklerini,