muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24831, Karar No: 2023/4627, Tarih: 22.06.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, S, 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... Özel Kısım s.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik

eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamı nazara alındığında; en son İzmir İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, dosyada mevcut 14.12.2017 tarihli veri incele raporunda "DERECE 1: AD ve 2015 MART ALAN: AD olarak kodlandığı, AD kodlamasının; "Emniyet içindeki FETÖ yapılanmasının etki alanı dışındaki kişileri" tanımladığının anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank ... isimli banka da bulunan hesabının, örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla kullandığına ve bu amaçla katılım hesabı açtığına yönelik dosyada her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

2-)Kabul ve uygulamaya göre ise;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK’nın 314/3 maddesinin delalet maddesi olarak gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

2-)Kabul ve uygulamaya göre ise;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK’nın 314/3 maddesinin delalet maddesi olarak gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/2191 Esas, 2021/142 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2019/12040, Karar No: 2019/16533, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12040 E.  ,  2019/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, askeri yasak bölgeye girme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.06.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 332/1, 31/3 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve askeri yasak bölgeye girme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.02.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12169, Karar No: 2016/12084, Tarih: 24.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12169 E.  ,  2016/12084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davacının ... ili ... İlçesi ... Köyü'nde kain 12,13 ve 24 nolu parsellere ektiği buğday bitkisinin 16.06.2009 tarihinde davalı kuruma ait elektrik direğinden çıkan kıvılcımların etkisi ile meydana gelen yangın neticesinde yandığını,davacının meydana gelen zararının tespiti yönünden ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/168 E. sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını , o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile de söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıktığının sabit olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.300 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;02.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 8.119,82 TL'ye yükselttiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde;söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik hatlarından kaynaklandığına dair somut bir verinin bulunmadığını,nitekim tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunun muğlak tespitlere dayandığını,ilgili arıza kayıt defterinin incelenmesi ile olay tarihinde olay yerinde herhangi bir arızanın gerçekleşmediği ve herhangi bir ihbar gelmediğinin görüleceğini; olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde de, yangının çıktığı iddia edilen elektrik hattında herhangi bir direkte yanma,kararma,tel kopması gibi bir durum olmadığı gibi direk dibindeki otların dahi yanmadığını,direğin yakın çevresi ile yakınındaki tarlada dahi yangına dair bir iz ve emare bulunmadığını,yaklaşık olarak 30-35 m. mesafedeki tarlaların yandığını,söz konusu yangının anız yakılmasından kaynaklanmış olabileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporunda; yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığı,elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

BK.nun 58/1.maddesi (TBK.nun 69.maddesi) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin varlığı durumunda (mücbir sebep,zarar görenin ağır kusuru,üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) sorumluluktan kurtulabilir.

Somut olayda;davacı, olay tarihi olan 16.06.2009 tarihinde, davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıkan kıvılcım nedeniyle meydana gelen yangın neticesinde, taşınmazlarında ekili olan buğday bitkisinin yanması sonucu maddi zarara uğradığını belirtmiş;davalı kurum ise, söz konusu yangının kurumlarına ait elektrik hattından çıktığı iddiasının somut verilere dayanmadığını,nitekim belirtilen tarihte arıza ihbarı olmadığını,yine elektrik tellerinde kopma,kararma vb. bir durumun olmadığını, direk dibindeki otların dahi yanmadığını, yangının anız yakılması sonucu meydana gelmiş olabileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her ne kadar, yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporu nazara alınarak, söz konusu yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığı,elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de;gerek ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/168 Esas sayılı tespit dosyasında 19.06.2009 tarihinde icra edilen keşifte yapılan mahkeme gözlemi,gerekse o dosyada alınan 07.07.2009 tarihli elektrik bilirkişi raporu ile bu dosyada alınan 29.04.2013 tarihli bilirkişi raporları incelendiğinde; söz konusu raporların çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yine,dosya kapsamında yer alan ... Jandarma Komutanlığı'nca düzenlenen 11.06.2009 tarihli (tarihin sehven yanlış yazıldığı anlaşılmaktadır) olay tespit tutanağı ile ... Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 17.06.2009 tarihli olay yeri inceleme raporlarında görgü tanıklarından edinilen bilgilere göre yangının yıldırım düşmesi sonucu çıktığı belirtilmiş ise de;dosya kapsamında yer alan itfaiye raporları ile meteoroloji raporlarının da çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Nitekim, 17.06.2009 tarihli ... İtfaiye Raporu'nda yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği belirtilirken;16.06.2009 tarihli ... İtfaiye Amirliği'nin yangın raporunda ise yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim hattının çıkardığı kıvılcım olarak belirtildiği görülmektedir.

Nitekim, 17.06.2009 tarihli ... İtfaiye Raporu'nda yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği belirtilirken;16.06.2009 tarihli ... İtfaiye Amirliği'nin yangın raporunda ise yangının çıkış sebebinin yüksek gerilim hattının çıkardığı kıvılcım olarak belirtildiği görülmektedir.

Bundan ayrı,dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 tarihli meteoroloji yazısında 16.06.2009 tarihinde saat 21.11'de hava sıcaklığının 33 derece olduğu,gün içinde yağış,şimşek ve sis hadiselerinin olmadığı,18.30-20.01 saatleri arasında aralıklı güneybatı yönünden esen kuvvetli rüzgarın en yüksek hıza saat 18.34'de ulaştığı,saniyedeki hızının 11.1 m. olduğu bildirilmiş iken;mahkemece yükselti farkının da gözetilmesi suretiyle ... ili,... ilçesindeki rüzgar hızı da gözetilerek ... ilçesindeki tahmini rüzgar hızı değerlerinin belirlenmesinin istenilmesi için yazılan müzekkere sonucunda 09.02.2012 tarihli meteoroloji yazısında ise,16.06.2009 tarihinde saat 18.00-24.00 arası aralıklı gök gürültülü sağanak yağışlı olduğu,rüzgarın güneybatı yönünden saatte 40-60 km.,gök gürültülü sağanak yağışlarla birlikte lokal olarak 65-70 km. hızla kuvvetli ve kısa süreli fırtına şeklinde esebilmesine uygun meteorolojik şartların bulunduğunun belirtildiği,bu şekli ile her iki meteoroloji raporunun da çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, ... ve ... itfaiye raporlarında; olay saati 11.30 olarak belirtilmişken,... Jandarma Komutanlığı ile ... Jandarma Komutanlığı tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporlarında ve davalı kurum tarafından tutulan tutanakta olay saatinin 22.00-22.30 olarak belirtildiği,bu şekli ile olay saatinin de çelişkili olduğu ve net olarak tespit edilemediği sabittir.

Hal böyle olunca, mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle,öncelikle olay saatinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespitinin sağlanması,sonrasında ise dosya kapsamında yer alan ... ve ... İtfaiye raporları arasındaki yangının çıkış nedenine ilişkin çelişkinin giderilmesi,yine dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 ile 09.02.2012 tarihli meteoroloji raporları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle ,tespit dosyasında yapılan mahkeme gözlemi ve o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu da dikkate alınarak, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden mahkeme,taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18446, Karar No: 2013/3429, Tarih: 28.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/18446 E.  ,  2013/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, işyerinin re’sen devrine ilişkin kurum işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.12.1998 günlü işyeri bildirgesiyle Ova Köyü-Kurucaşile/... adresinde “Ahşap kayık imalatı” işinden dolayı davacının babası olan ...adına “... İmalatçısı” ünvanıyla ve 046034.74 işyeri numarasıyla tescil edilen işyeri, 01.06.1998 tarihi itibarıyla anılan şahıs adına kapsama alınmıştır. İşverenler servisinin 07.08.2008 günlü yazısı ve eki şikayet dilekçesiyle, söz konusu işyerinde sigortasız işçi çalıştırıldığı yöndeki şikayet üzerine düzenlenen 21.08.2008 tarihli durum tespit tutanağı ile 11.12.2009 tarihli yoklama memuru raporuyla, “...” adlı bir işçinin sigortasız çalıştırıldığı ve işe başlama tarihi itibarıyla sigortalılığın sağlanması talimatlandırılmıştır.

Davacı oğul ..., 15.01.2010 tarihinde kuruma verdiği işyeri tescil belgeleriyle, yukarıda bahsedilen ... no’lu işyeriyle aynı adreste ve aynı faaliyet alanında(kayık imalatı) yeni bir işyeri tescilinin yapılmasını istemiş ve Kurumca da 23224.74 işyeri numarasıyla davacı adına16.01.2010 tarihi itibarıyla bir işyeri tescili yapılmıştır. Ancak tescil işleminin hemen ardından yapılan araştırma sonucu düzenlenen 28.01.2010 günlü tutanakla, davacı ...’in, ...’in oğlu olması, aynı adreste aynı işin yapılıyor olması ve baba ...’ın ... no’lu işyerinden dolayı kuruma borcunun bulunması nedenlerine dayalı olarak; ... adına yapılan ... no’lu işyeri tescili iptal edilmiş ve bu işyerinin baba ... adına tescilli ... no’lu işyerine devri kararlaştırılmıştır.

İş bu dava ile davacı, kendisi adına tescil edilen ... no’lu kayık imalatı işyerinin, babasına ait ...no’lu işyerine devrine dair kurum işlemlerinin iptalini istemiştir. Mahkemece, davacının babası ...’ın yaklaşık bir yıl önce kendi işini terk ederek işyerini kapattığı, davacı adına tescil edilen işyerinin önceki iş ve işyerinden tamamen bağımsız yeni bir işyeri niteliğinde bulunduğundan bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

İş bu dava ile davacı, kendisi adına tescil edilen ... no’lu kayık imalatı işyerinin, babasına ait ...no’lu işyerine devrine dair kurum işlemlerinin iptalini istemiştir. Mahkemece, davacının babası ...’ın yaklaşık bir yıl önce kendi işini terk ederek işyerini kapattığı, davacı adına tescil edilen işyerinin önceki iş ve işyerinden tamamen bağımsız yeni bir işyeri niteliğinde bulunduğundan bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Şu halde yapılması gereken iş; ... ve ... no’lu her iki işyerine ait kuruluş tarihinden itibaren tüm işyeri kayıtları, aylık hizmet belgeleri ve dört aylık dönem bordroları getirtilmeli; işyerlerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınma ve çıkarılma tarihleri ayrı ayrı belirlenmeli; dava dışı baba ...’ın “kayık imalatı” işinden dolayı vergi kayıt süreleri ve halen devam edip etmediği usulünce saptanmalı; baba ... adına kurumca çıkarılan idari para cezasının kaynağı ile varsa prim borcunun varlığı ve dayanak kayıtları getirtilmeli; baba ...’in kayık imalatı işyerini yaklaşık bir yıl önce kapatarak faaliyeti terk ettiğinin iddia edilmesi karşısında, anılan iddianın sıhhati, yoklama fişleri, beyannameler gibi maliye ve vergi kayıtlarıyla denetlemeli; sigortasız çalıştığı saptanan işçi ...ile, aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler,komşu işyeri tanıkları re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, toplanan tüm kanıtlar yeniden birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22663, Karar No: 2019/11952, Tarih: 28.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22663 E.  ,  2019/11952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”