muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17433, Karar No: 2014/15711, Tarih: 15.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17433 E.  ,  2014/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 173 ada 9 ve 221 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarda isminin “... ...” olarak yazıldığını, 270 ada 8 parsel sayılı taşınmazda baba adının “... ...” olmasına rağmen “... ...” yazıldığını, 130 ada 4 parsel sayılı taşınmazda baba adının “..........” yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarındaki malik isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun bir şekilde düzeltilmesi ve doğum tarihinin de 1941 olarak yazılması isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle yanlış olan baba adının düzeltilmesine, davacının doğum tarihinin 15.02.1941 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili 24.03.2014 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş Daire'nin 16.06.2014 tarihli geri çevirme kararında davacı vekilinin de kararı temyiz etmesi sebebiyle temyiz harcının yatırılması istenilmiş, davacı vekiline temyiz harcını yatırması için Mahkemece 15.08.2014 tarihinde muhtıra tebliğ edilmesine rağmen harç yatırılmamıştır. Bu durumda HUMK'un 434. (HMK m. 366 yollamasıyla 344.) maddesi hükmü gereğince davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/857, Karar No: 2019/4504, Tarih: 09.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/857 E.  ,  2019/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/04/2016 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24748, Karar No: 2013/32119, Tarih: 10.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/24748 E.  ,  2013/32119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 11.06.2013 tarih, 12896/21808 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6339, Karar No: 2017/6763, Tarih: 30.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6339 E.  ,  2017/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2016 tarih ve 2014/821-2016/158 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/11/2017 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin de ortağı bulunduğu ... A.Ş. adına kayıtlı bulunan yerel yayın yapan radyonun davalı yana devri yönünde protokol düzenlendiğini, devir bedeli tutarı ve nasıl ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bir bölümünün de devir sırasında bilinen ve protokolde atıf yapılan borçların ifasının üstlenilmesi suretiyle ödenmesinin hüküm altına alındığını, devreden şirketin dava dışı ...'a olan borcuyla ilgili protokol tarihinden evvel derdest icra takibi kapsamında ... A.Ş'ye ait iş yerinde haciz işlemleri gerçekleştiğini, müvekkilinin icra dosyasında borcun ödenmesine dair taahhütte bulunduğunu, davalı yanca borcun ödenmemesi nedeniyle müvekkili hakkında tazyik hapsi kararı çıktığını ve borç yine ödenmediğinden 2010 yılı Ekim ayında anılan cezaların infazı kapsamında müvekkilinin yakalanarak cezaevine konulduğunu, eşinin müvekkili adına ödeme yaptığını, davalının edimini ifa etmediğini ileri sürerek, 35.000.00 TL alacak ile 2.500.00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortağı olduğu ... TV A.Ş.'de yerel yayın yapan ve şimdiki adı ... FM olan radyonun müvekkilinin yönetim kurulu başkanı olduğu ... Yayıncılık A.Ş. tarafından devir alınması için taraflar arasında bir protokol yapıldığını, buna göre müvekkilinin 70.000 TL peşin ödediğini, ...'a ait 75.000 TL'lik borçtan dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını ve bu borçtan dolayı sorumluluğun devir eden şirkete ait olacağının hüküm altına alındığı, davacının ortağı olduğu şirket ile müvekkili arasında iddia edildiği gibi bir protokol bulunmadığını, iddiaya konu protokolün, devreden şirketin protokolde sözü edilen borçları dışında başka borçları çıkması ve bunların müvekkiline yükletilmek istenmesi nedeniyle iki tarafın rızasıyla yırtılarak fesh edildiğini, davacının olmayan bir protokole dayalı olarak istemde bulunamayacağını, var ise aslının sunulması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; ilk protokolün geçersiz hale getirildiğinin davalı tarafça ispatlandığı, ilk protokolün geçersiz hale getirilmesinin nedeninin sözleşme dışı kişilerin müdahalesi olduğu, bu müdahale kapsamında müdahale eden kişilere davalının bizzat ödeme yapması, borca-ödemeye karşılık davalı tarafından çek verilmesi kapsamında sözleşme dışı kişilerin ikna edilmiş olduğu, ilk sözleşmede hüküm altına alınan 328.000,00 TL ile sözleşmenin kurulmasından önce davalı tarafından ... vekiline ödenen 10.000,00 TL'nin toplamı olan 338.000 TL'den daha fazla bir ödeme yapıldığı, dolayısıyla davacının ...'a ödenmeyen borç kapsamında icra takipleri nedeniyle ... 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2009/825 ve 2008/3210 Esas sayılı dosyalarında davacının 3 ay tazyik hapsine çarptırılması ve davacının ceza infaz kurumunda bulunmasından kaynaklı manevi tazminattan ve ...'a ödenmeyen borçtan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devri protokolüne dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacının ortağı ve yetkilisi olduğu şirkete ait yerel radyo frekansının davalının ortağı ve yetkilisi bulunduğu şirkete devri konusunda noter huzurunda sözleşme imzalandığı, bu sözleşmenin ... tarafından kabul edilerek davalının ortağı ve yetkilisi bulunduğu şirket adına kaydının yapıldığı, başka bir ifadeyle frekans devrinin gerçekleştiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, kendisinin, davalının ve dava dışı devreden şirket ortağı iki ayrı kişinin imzasını taşıyan protokol uyarınca devrin yapıldığını, anılan protokol uyarınca davalının, devir eden şirkete ait bir kısım borcu ödemeyi üstlendiğini, devrin gerçekleşmesine rağmen davalının devreden şirketin takibe konulan bu borcunu ödemediğini, kendisinin ödemek zorunda kaldığını, zarara uğradığını ileri sürmüş; davalı ise, davacının dayandığı protokolün doğru olduğunu, bu protokol imzalandıktan sonra dava dışı devir eden şirketin başka borçlarının çıkması sonrasında anılan protokolün yırtılarak imha edildiğini, yeniden protokol düzenlenerek devrin gerçekleştiğini, bir borcunun olmadığını, davacının dayandığı protokolde açıklanan borçtan dolayı sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur. Mahkemenin de kabul ettiği üzere, taraflar arasında radyo frekansı devrine ilişkin hukuki bir ilişkinin olduğu, bu ilişkiye bağlı olarak ... nezdinde devir işlemi yapılması için, tarafların ortağı bulunduğu şirketler arasında noter devir protokolü düzenlendiği tartışmasızdır. Davacı, taraflar arasında devre ilişkin olarak ibraz ettiği protokolün imzalandığı, davalının bir kısım edimini ifa etmediği iddiasındadır. Davalı ise açıklandığı gibi bu protokolün varlığını kabul etmiş, değişen şartlar nedeniyle imha edildiğini, yeni protokol çerçevesinde devrin yapıldığını, önceki protokolün hükmünün kalmadığını savunmuştur. Davacı tarafından sunulan protokolün varlığı davalı tarafça kabul edildiğine göre, davacının dayandığı protokolün imha edilerek sona erdirildiği ve yeni protokol uyarınca devrin sağlandığı hususunun davalı tarafından ispat edilmesi gerekir ki bu hususlara mahkemece verilen davanın reddine dair ilk kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 30/09/2014 tarihli bozma ilamında da yer verilmiştir. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmuş olup, davacının dayandığı protokolün imha edilerek sona erdirildiği ve yeni anlaşma çerçevesinde devrin gerçekleştirildiği hususunda davalı tarafça tanık deliline başvurulmuştur. Ancak, davalı iddiasının tanık beyanlarıyla ispatı mümkün olmayıp, dosyadaki delillerle davalının bu savunmasını ispat edemediği anlaşılmaktadır

. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmuş olup, davacının dayandığı protokolün imha edilerek sona erdirildiği ve yeni anlaşma çerçevesinde devrin gerçekleştirildiği hususunda davalı tarafça tanık deliline başvurulmuştur. Ancak, davalı iddiasının tanık beyanlarıyla ispatı mümkün olmayıp, dosyadaki delillerle davalının bu savunmasını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla ispat yükünün davalıda olduğu, davalının davacının dayandığı protokolün imha edilerek sona erdirildiği ve yeni anlaşma çerçevesinde devrin gerçekleştirildiği, yapılan ikinci anlaşma gereği edimlerini yerine getirdiği ve bir sorumluluğunun kalmadığı yönündeki savunmasını ispat edemediği kabul edilerek değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46325, Karar No: 2019/2496, Tarih: 19.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/46325 E.  ,  2019/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ...'a yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 61/6. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç ceza 2 yıl 1 ay hapis yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın aşamalarda, müşteki ...'e eliyle vurması sonucu müştekinin yere düştüğünü beyan etmesi, eniştesi olan diğer sanık ...'ın da sanığın bu beyanını doğrulaması, müşteki ...'ün soruşturma aşamasında "... bana yaklaşarak hiçbir şey söylemeden bana vurmaya başladı, ben yere düşünce vurmayı bıraktı, ben de kendisine yapma vurma ayağımda platin var dedim" şeklinde, yargılama aşamasında ise ilk beyanında "Sanık ...'in kullandığı araç üzerime doğru geldi, ben hendeğe yuvarlandım. Mehmet araçtan inerek av tüfenin dipciği ile bana vurdu, sol ayağımın femur kemiği kırıldı" şeklinde, ikinci beyanında ise "ben asfaltın kenarında dururken bir araç gelerek sol tarafımdan çarptı, hendeğe düştüm, bu arada hendeğe gelen ... isimli kişi silah ile başıma vurdu" şeklinde çelişkili ve adli muayene raporundaki bulgularla uyuşmayan beyanlarda bulunması, diğer müşteki ...'ın da soruşturma aşamasında "...'ın kaynı beyaz renkli bir araba ile geldi, arabadan iner inmez ne oluyor lan dedi. Bizim bir şey söylememize fırsat vermeden elinde bulunan av tüfeğinin dipçiği ile ...'e vurdu", yargılama aşamasında ise "beyaz bir araç gelerek Turgut abiye vurdu, Turgut dereye yuvarlandı. bu kişi Mehmet Aktaş isimli kişi idi, tüfeğin dipciği ile Turgut'a vurdu." şeklinde çelişkili beyanda bulunması, sanık ...'ın kendisinin eylemi ile müşteki Turgut'ta 5. (ağır) derece kırığın oluşmasının mümkün olmadığını savunması karşısında, müşteki ...'ün yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrak ve grafilerin temin edilip Adli Tıp Kurumuna gönderilerek müştekideki yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kabule göre de; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17843, Karar No: 2021/21725, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17843 E.  ,  2021/21725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı 04/12/2000 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 19/03/2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,16.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7398, Karar No: 2009/10093, Tarih: 04.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7398 E.  ,  2009/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 4.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet, şikayetçi alacağının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca imtiyazlı olduğu iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Aleyhine şikâyet olunan şirket vekili dosyalarından konulan ihtiyati haczin ilk sırada olduğunu ve garamenin usule uygun bulunduğunu ileri sürerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince aleyhine şikâyet olunan şirketin alacaklısı bulunduğu takip dosyasından 08.01.2001 günü konulan ihtiyati haczin, şikayetçi yanca konulan 27.07.2004 tarihli hacizden sonra kesinleştiği ve satış bedelinin garameten paylaştırılmasının yasaya uygun olduğu; şikayetçi alacağının mahiyeti itibariyle İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçi yanın takip konusu ettiği alacak aidat, asansör, yangın merdiveni, su ve doğalgaz tesis ücretlerinden kaynaklanmakta olup, Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 22 nci maddesine göre bu alacakların öncelikli olduğu tartışmasızdır. 4949 sayılı yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca öncelikli alacaklar iflas halinde sıra cetvelinin üçüncü sırasında yer alırlar. Haciz yolu ile düzenlenen takiplerde kural olarak haciz tarihleri dikkate alınarak sıralama yapılır ise de, aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılar bakımından 206 ncı maddede yer alan sıralamaya uyulmalıdır. İhtiyati haciz tarihi bakımından 4949 sayılı yasanın yürürlüğünden önceki düzenlemesi ile İcra ve İflas Kanunu'nun 268 inci maddesi uyarınca taraflar aynı derecede hacze iştirak ettirilmiştir. Bu durumda şikâyet edenin alacağının 206 ncı maddenin üçüncü sırasında, aleyhine şikâyet olunanın alacağının ise dördüncü sırada yer alacağının gözden kaçırılması hataya dayalıdır. Şikâyetin kabulüne karar verilmek gerekirken, aksine düşünceyle reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2305, Karar No: 2015/3344, Tarih: 29.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2305 E.  ,  2015/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/18973

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/466 (E) ve 2011/535 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu filmlerin ana yapımcı şirketlerinin hak sahipliklerini katılan şirketlere devrettiklerine dair dayanak belgeler getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanıkta ele geçirilen kopya ve bandrolsüz eserler arasında katılanların hak sahibi oldukları eserlerin de bulunması ve belirtilen şirketlerin şikayette bulunmaları karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi sebebiyle zincirleme suç kapsamında kaldığının gözetilmemesi

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).