muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3299, Karar No: 2024/4736, Tarih: 10.12.2024

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce; taraflar arasındaki protokolde trafo merkezinin organize sanayi bölgesine devri öngörülmeyip, sadece enerji nakil hattının devrinin kararlaştırıldığı, trafo merkezinin TEİAŞ'a devrinin de mümkün olduğu, davacı tarafın devralmaya zorlanamayacağının EPDK'nın yazılarından anlaşıldığı, EPDK yazıları ve elektrik piyasası faaliyetlerine ilişkin yönetmelik hükümleri gereğince Dilovası OSB'nin faliyet sahası içerisinde EPDK'nın verdiği lisans yetkisine istinaden elektrik dağıtım yapma yetkisinin bulunduğu, bu durumda, davacının eldeki davayı açma ve nakil hattının kendisine devrini talep etmekte haklı olduğu, enerji nakil hattını devri sonrasında Dilovası OSB tarafından TEİAŞ ile iletim sistemi kullanım anlaşması yapılabileceğinin dosyaya gelen yazı cevaplarından anlaşıldığı, dosyaya celp edilen EPDK ve TEİAŞ yazı cevaplarına göre bölgesinde lisans verilen davacı OSB tarafından mevzuat gereğince enerji nakil hattı kullanımına ilişkin sözleşme yapılmasının mümkün olduğu, bu durumda, enerji nakil hattının devri halinde TEİAŞ ile nakil hattı sözleşmesi imzalanabilecek olup, davalı tarafça nakil hattının davacıya devri yapılmadığından davacı ile TEİAŞ arasında sözleşme imzalanmadığı, bu nedenle mahkemenin hukuki şart ve imkansızlık şeklindeki nitelendirmesinin ve protokolün uygulanamayacağına yönelik gerekçesinin hatalı olduğu, her ne kadar ilk derece mahkemesince TBK'nın 136/1 maddesi kapsamında, davacının protokol öncesi enerji nakil sözleşmesi yapılmamış olmasının geçici hukuki imkansızlık oluşturduğu, bu durumda aynen ifa borcunun sona ermediği, ancak hukuki engel var olduğu sürece erteleneceği, bu sebeple hukuki imkansızlık durumu ortadan kalkmadığı sürece davacının talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece hukuki imkansızlık ve hukuki şart olarak kabul edilen hususun davalının protokol kapsamında devir edimini yerine getirerek nakil hattını davacı tarafa devretmesi halinde ortadan kalkacağının açık olduğu, bu durumda, davacının taraflar arasındaki protokol hükümleri uyarınca nakil hattının devrini talep etmekte haklı olduğundan ve davacı taraf kendisine nakil hattı devredilmeden sözleşme imzalayamayacağından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak, taraflar arasında imzalanan 20.07.2009 tarihli protokol uyarınca tesis edilmiş olan Enerji Nakil Hattının işletme hakkının davacıya ait olduğunun tespitine, bilirkişi raporunda dağıtım bedeli olarak belirlenen 1.045.608,84 TL dağıtım bedelinden taleple bağlı kalınarak ve davacının ıslahı gözetilerek 771.259,69 TL + KDV = 910.086,43 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden alınacağı düzenlenmiştir. Bu tarife gereğince konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda dava açılırken değerin gösterilip bu değer üzerinden tarifeye göre hesaplanacak nisbi ilam harcının 1/4’ünün peşin olarak ödenmesi zorunludur. Yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen ya da harca esas kabul edilen değerden fazla olduğunun anlaşılması halinde yalnız o oturum için yargılamaya devam olunacak, takip eden oturuma kadar değer üzerinden noksan peşin ilam ve karar harcı tamamlanıncaya kadar yargılamaya devam olunmayacaktır. Bu halde dava dosyası HMK’nın 150.maddesi uyarınca işlemden kaldırılacaktır. HMK’nın 150. maddesinde gösterilen süre içerisinde dosyanın yeniden işleme konulması noksan harcın ödenmesine bağlıdır (Harçlar Kanunu madde 30). Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi gereğince yargı işlemlerinden alıncak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılması mümkün değildir. Harçla ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflarca ileri sürülmese dahi görevi gereği mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtayca da kendiliğinden gözetilir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelindiğinde; davacının dava dilekçesinde harca esas değeri 100.000,00 TL olarak gösterip harçtan muaf olunduğu gerekçesi ile harç yatırmadığı, davacının dağıtım bedeli talebi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28. maddesine göre nispi harca tabi olup, dava açılırken değere tabi davalarda karar ve ilâm harçlarının 1/4'ünün peşin olarak yatırılması gerekirken eksik harç tamamlattırılmadan karar verilmesi ve 4562 sayılı Yasa'nın 21. maddesindeki muafiyetin yargı harçlarından muafiyeti kapsamayıp, kurumun 4562 sayılı Yasa ile ilgili diğer işlemleriyle sınırlı olup, kurumun yargı harçlarından muaf olduğuna dair açık bir yasa hükmü bulunmadığından mahkemece dava değeri üzerinden harç alınmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine göre: dava açılırken maktu başvuru harcı ile dava değerine göre 1/4 peşin nispi harcın yatırılması zorunlu olduğundan mahkemece bu harçlar davacı tarafa yatırtıldıktan sonra işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi, yatırılmaması halinde, Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. maddeleri ve HMK'nın 150. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken harç alınmaksızın davaya devamla sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine göre: dava açılırken maktu başvuru harcı ile dava değerine göre 1/4 peşin nispi harcın yatırılması zorunlu olduğundan mahkemece bu harçlar davacı tarafa yatırtıldıktan sonra işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi, yatırılmaması halinde, Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. maddeleri ve HMK'nın 150. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken harç alınmaksızın davaya devamla sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 10.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/417, Karar No: 2022/4233, Tarih: 10.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/417 E.  ,  2022/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait açık kasa kamyon ve üzerine monteli vincin çalındığı, vincin 22 gün sonra sanığa ait kamyona monteli şekilde Şırnak ili Cizre ilçesinde bulunduğu olayda; sanığın kolluk ifadesinde suça konu vinci 20-25 gün önce Gaziantep'te açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... isimli bir şahıstan pazarlık ederek satın aldığını, bu esnada yanında ... isimli şahsın olduğunu bildirdiği, yaptırılan kolluk araştırmasında ... isminde bir şahsın bulunmadığı, ...’in ise tüm aramalara rağmen bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosya içeriği ile uyuşmayan savunmasına itibar edilemeyecek olan sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun sübut bulduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14579, Karar No: 2013/21805, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14579 E.  ,  2013/21805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2012 tarih ve 2011/244-2012/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin incelemeli patent belgesi aldığı ürünün yeni ve ayırtedici özellik taşımadığı gibi buluş olma niteliğinde bulunmadığını, bu ürünlerin yurtdışında 20 yıldır üretildiğini ve müvekkilince ithal edildiğini, ileri sürerek davalının patent belgesinin hükümsüzlüğüne ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkkilinin incelemeli patent belgesinin yeni olduğunu, makine imalatında kullanılan bir kısım triger kasnaklara saç geçirme işleminin teknik bir zorunluluk olduğunu, müvekkilinin buluşundan önce bu saç geçirme işi vida ile birleştirilerek veya presle darbe sonucu sıkıştırılarak yapıldığını, müvkkilinin buluşunda ise triger kasnağa saç geçirme işleminde makara ile saçın çevresine baskı yaparak yuvarlatıldıktan sonra tek parça gibi birleştirilmenin mümkün olduğunu tespit ettiğini, müvekkili buluşunun triger kasnak olmayıp triger kasnağa saç geçirme teknolojisi olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ana istemde yer alan üretim metodunun başvuru tarihinden önce kullanıldığının anlaşılamaması neticesinde dava konusu incelemeli patentin ana isteminin bu deliller karşısında yeni olduğu, ana istem yeni olduğu için bu isteme bağlı yazılmış istemlerinde yeni kabul edileceğinden dava konusu incelemeli patent tüm istemleri itibariyle yenilik vasfını koruduğu, davalıya ait TR 2007/01428 B sayılı incelemeli patent belgesinin davacı delilleri karşısında yenilik ve buluş basamağı niteliklerine haiz olduğu, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu patentin yenilik ve buluş basamağı niteliğine haiz olduğu gerekçesi ile hükümsüzlük davasının reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde, yeterli teknik bilgiyi içermemeleri nedeni ile bilirkişi raporunda dikkate alınamayan bazı belgeler ile ilgili açıklamaları içeren fotoğraf ve CD kaydını ibraz ederek bu delillerin de dikkate alınmasını talep etmiştir. 551 sayılı KHK'nın 7. maddesi uyarınca, yenilik değerlendirmesinde mutlak yenilik ölçüt benimsenmiştir. Böylece patent başvurusundan önce dünyanın herhangi bir yerinde toplumca erişilebilir yazılı veya sözlü tanıtım, kullanım veya bir başka yolla açıklanan bilgiler uyuşmazlık konusu buluşla ilgili yeniliği ortadan kaldırır. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere mutlak yenilik koşulu kamu düzeni ile ilgili olduğundan, bu hususta davacı tarafça sonradan itiraz dilekçesi ekinde dosyaya sunulan delillerin de dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, davacının itirazlarını sunduğu dilekçede öne sürülen itiraz sebepleri ve dosyaya ibraz edilen dilekçe ekindeki deliller bakımından uyuşmazlık konusu patentin "yenilik" unsuruna sahip olup olmadığı hususlarında bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4899, Karar No: 2015/6265, Tarih: 22.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4899 E.  ,  2015/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2014/198-2015/12

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı 10 yıllık süre şartına dayanan kiralananın tahliyesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava konusu kiralananın devirden önceki dönemde ihale ile kiraya verilip verilmediği araştırılarak ihale ile kiraya verilmiş ise ihale dosyasının, ihale şartnamesinin ve ihaleye ilişkin tüm ihale evrakları ile ayrıca davacıya devrine ilişkin devir belgelerinin ilgilisinden temin edilerek evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9255, Karar No: 2022/16270, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9255 E.  ,  2022/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

...

...

...

I) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan;sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin; 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

A) 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmü açısından; sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında, resmi kayıtlara göre sanığın suça konu şirketi 07.12.2009 yılında devraldığı, mahkemece bu yıl içinde sahte fatura düzenlendiğine dair delil olmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; sanığın savunmasında, resmi devir işleminden önce mükellef şirketi nisan veya mayıs ayında fiilen devraldığını belirtmesi, vergi tekniği raporuna göre de 2009 takvim yılında 289 adet sahte faturanın düzenlenmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Dosyada bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve mükellef şirketi devraldığı ... 'a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... 'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... 'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... 'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

B)2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sübut bulması halinde 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçu yönünden hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5816, Karar No: 2014/23209, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5816 E.  ,  2014/23209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/232

Mahkemesi : Samsun(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/11/2013

Numarası : 2013/445 - 2013/840

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 136 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11768, Karar No: 2015/479, Tarih: 20.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11768 E.  ,  2015/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2011

NUMARASI : 2009/87-2011/219

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı şirket temsilcisi E.. P..’in TMK 407 maddesi uyarınca kısıtlanmasına karar verilmiştir. Her ne kadar hüküm davalı şirket temsilcisine atanan vasiye tebliğ edilmiş ise de; TMK 427.maddesi hükmü uyarınca yasal organlardan yoksun kalmış olan davalı şirkete kayyım atanması sağlanarak hükmün davalı şirkete atanacak kayyıma tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24095, Karar No: 2013/14257, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24095 E.  ,  2013/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Şikayetçi taraf isteminin reddine

1-Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde istemin reddi kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin istemin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6076, Karar No: 2015/7427, Tarih: 09.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6076 E.  ,  2015/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte katılana ait markete, açık olduğu sırada gece saat 24.00 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.