muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4916, Karar No: 2023/3145, Tarih: 19.09.2023

B. Sanığın Temyiz Sebepleri,

BI.Oluşa ve kusura itirazla hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Meskun mahal dışı, bölünmüş, tek yönlü, aydınlatması olmayan yolda, sanığın idaresindeki, yönetmelik gereği bulunması zorunlu olan, flaşörlü yanıp sönen, sarı ışıklı, dönerli uyarı lambası bulunmayan traktör ve buna bağlı pulluk ile gece vakti Taşkent Petrol istasyonu yanında bulunan demirciden Adıyaman istikametine doğru karşı şeride geçmek üzere kesintisiz çift çizgi ile bölünmüş karayoluna kontrolsüz çıkışı sonrası yolu dik şekilde kestiği sırada sağ şerit üzerinde Gölbaşı istikametine doğru seyir halinde olan geçiş üstünlüğü bulunan motosiklet sürücüsü ...'ın motosikletinin fren tedbirine rağmen traktörün arka tekerine çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

BII.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluştuğu halde yetersiz gerekçe ile uygulanmadığına,

Olay ve olgular başlığı altında yer verilen bilgi ve belgeler doğrultusunda, katılan tarafın aşamalarda zararın giderildiğine dair beyanının bulunmadığı ve zararın giderildiği hususunda sanık müdafiince yazılı belge sunulamadığı anlaşılmakla, aynı zamanda 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanabilmesi için, yapılan yargılama sonunda sanığa hükmedilen cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası olması gerektiği ancak sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilen adli para cezası hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

I.Sanık Hakkındaki Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün A ve BI numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07/04/2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29301, Karar No: 2013/20156, Tarih: 26.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29301 E.  ,  2013/20156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Vatan Caddesi No:39/C-D adresinde ve sanığın savunmasında bildirdiği İstiklal Mahallesi Hüner İş Merkezi No: 27 adresinde faaliyetine devam edip etmediği hususunda zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22512, Karar No: 2012/37314, Tarih: 11.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22512 E.  ,  2012/37314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09.05.2012 tarih, 30123/16048 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16566, Karar No: 2013/14857, Tarih: 05.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/16566 E.  ,  2013/14857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 27/03/2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 04/04/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/872, Karar No: 2022/11075, Tarih: 02.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/872 E.  ,  2022/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30/12/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 08/01/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda, 30/01/2019 tarihli ve 2019/703 soruşturma, 2019/821 esas, 2019/641 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi yollamasıyla 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ihlal nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı hususunun belirtildiği,

2- Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dosya arasında bulunan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/886 esas ve 2018/115 karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

a-) Sanığın 28/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/106 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

b-) Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/3383 esas, 2017/2437 sayılı iddianamesi ile, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

b-) Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/3383 esas, 2017/2437 sayılı iddianamesi ile, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 tarihli ve 2017/886 esas, 2018/115 sayılı kararı ile; sanıkta ele geçen maddenin kriminal incelemesinde uyuşturucu madde içermediğinin tespit edildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit

edilemediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 28/02/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 28/02/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/106 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 tarihli ve 2017/886 esas, 2018/115 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiği,

Adı geçen sanığın bu kez 08/01/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 28/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş, ancak sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 tarihli ve 2017/886 esas, 2018/115 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu, sanık hakkında atılı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden, durma kararı verilerek gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 08/01/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 tarihli ve 2019/703 soruşturma, 2019/821 esas, 2019/641 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin

14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/886 esas ve 2018/115 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; sanığın 28/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/106 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2017 tarihli ve 2017/4080 soruşturma, 2017/3383 esas, 2017/2437 sayılı iddianamesi ile Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 tarihli ve 2017/886 esas, 2018/115 sayılı kararı ile; sanıkta ele geçen maddenin kriminal incelemesinde uyuşturucu madde içermediğinin tespit edildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit de edilemediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının kesinleştiği,

Sanığın bu kez 08/01/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği ve hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 28/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ancak sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 tarihli ve 2017/886 esas, 2018/115 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedilmesi karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliğinin ortadan kalktığı, dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılması şartlarının oluşmadığı, sanık hakkında atılı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği anlaşıldığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi gereğince “durma kararı” verilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince karar verilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle: mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “durma” kararı verilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere dosyanın Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden

mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olduğundan; Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2019/282 esas, 2019/766 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13093, Karar No: 2014/16091, Tarih: 30.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13093 E.  ,  2014/16091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve işyeri vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Somut davada, davacı 12.09.2005-01.08.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, kabul kararı ile 01.09.2005-01.08.2008 tarihler arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacının hizmetin başlangıç tarihinde maddi hata yaptığı anlaşılmıştır. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir. Bu hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 no’lu bendinde yer alan “01.09.2005” tarihinin silinerek yerine “12.09.2005” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7880, Karar No: 2010/3642, Tarih: 30.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7880 E.  ,  2010/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, eşi ile birlikte gittikleri alışveriş merkezinde, satın aldıkları ürünlerin bedelini ödemek üzere alışveriş merkezinin kasasında bulundukları sırada yanlarına yaklaşan davalının, kendisine hitaben “…bana yardım eden sendin, paramı çekmişsin, geri vereceksin…” biçiminde sözler söylediğini; davalıya yanıldığını, kendisinin polis olduğunu söylediğinde ise “…istersen komutan ol, paramı çalmışsın geri ver…” diyerek hakaret ettiğini belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, alış veriş merkezinde bulunan ATM'den para çekmek istediğini, gözlükleri yanında olmadığından bir kişiden yardım istediğini, para çekemediği halde parasının eksilmiş olduğunu görünce alış veriş merkezinin içinde kendisine yardım eden kişiyi aramaya başladığını, davacıyı kendisine yardım eden kişiye benzettiğini, o olup olmadığını sorduğunda "…beni hırsızlıkla mı suçluyorsun, ben polisim…" diyerek bağırıp çağırmaya başlayan davacıya hakaret etmediğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı hakkında davacının şikayeti üzerine hakaret suçundan dolayı takipsizlik kararı verildiği, davacıya kendisine yardım eden kişi olup olmadığının sorulmasında hakaret kastı bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerle tanık anlatımlarından, davacının eşi ve arkadaşları ile birlikte alış veriş merkezine gittiği, alış veriş yaptıktan sonra kasada bulunduğu sırada davacının kolundan tutan davalının, "…paramı almışsın geri vereceksin…” dediği, davacının davalıya yanıldığını, kendisinin polis memuru olduğunu söylediği halde “…istersen komutan ol paramı almışsın geri vereceksin…” biçiminde sözler söylediği, kamuya açık bir yer olan olay yerinin kalabalık olduğu, kalabalık nedeni ile olaya müdahale etmek için gelen güvenlik görevlisi tanığın; davalının, davacıya “…kendisine bankamatikte yardım ettiği sırada parasını aldığını söylediğini…” duyduğunu söylediği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu sonucuna varılarak, Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uyarınca, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.