muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1278, Karar No: 2019/4738, Tarih: 14.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/1278 E.  ,  2019/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava vekili, müvekkilinin 2008 yılının Ağustos ayından iflas kararının kesinleştiği 2013 yılının Ağustos ayına kadar müflis şirket nezdinde çalıştığını, müvekkilinin bakiye 609.500,00 TL'lik ana para borcunun iflas masasına kaydının reddine dair kararın müvekkiline 14.07.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, iflas idaresinin red kararının yerinde bulunmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili alacağının kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak düşürücü süre içerisinde dava açıp açmadığının tespit edilmesini, davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının ticari defterlerin incelenmesi ile ortaya çıkacağından yargılamayı gerektirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, müflis şirketin sıra cetvelinin 02.07.2015 tarihinde Cumhuriyet Gazetesi'nde ve 06.07.2015 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ayrı ayrı ilan edildiği, kayıt kabul davasının gazetelerde yapılan ilan tarihinden itibaren 15 gün içerisinde açılması gerektiği, İstanbul Anadolu 3. İcra Müdürlüğünün 22.09.2015 tarihli ve 2012/49 İflas sayılı yazı cevabında davacının alacak kaydı sırasında sıra cetvelinin tebliği için tebliğ gideri vermediğinin belirtildiği gerekçesiyle, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yargılama devam ederken, İstanbul Anadolu 3. İcra Müdürlüğünün 22.09.2015 tarihli ve 2012/49 İflas sayılı cevabi yazısı ile davacının alacak kaydı sırasında sıra cetveli tebliğ için tebliğ gideri vermediğini bildirmiş, istinaf incelemesi yapılmadan önce 03.06.2017 tarihli ve 2012/49 iflas sayılı yazısı ile davacının müflis masasına İİK'nın 223. maddesi uyarınca tebliğ gideri yatırdığının bildirildiği görülmüştür.

İstanbul Anadolu 3. İcra Müdürlüğünün anılan iki yazısı arasındaki çelişkinin giderilerek davacının sıra cetvelinin tebliği için tebligat masrafı verdiği tespit edilir ise ilgili tebligat parçası da dosya içine alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, iflas müdürlüğünün son yazısının dikkate alınmadan istinaf başvurusunun reddi doğru olmamıştır.

İstanbul Anadolu 3. İcra Müdürlüğünün anılan iki yazısı arasındaki çelişkinin giderilerek davacının sıra cetvelinin tebliği için tebligat masrafı verdiği tespit edilir ise ilgili tebligat parçası da dosya içine alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, iflas müdürlüğünün son yazısının dikkate alınmadan istinaf başvurusunun reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5395, Karar No: 2017/10706, Tarih: 09.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5395 E.  ,  2017/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, hükmün tamamı ve yetkisizlik itirazının reddi kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin yetkisizlik itirazının reddi kararına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı erkek tam kusurlu bulunarak davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davalı erkek, davacı kadının 27.06.2013 tarihinde İstanbul'da yaşayan ablasının düğününe gitmek için müşterek çocuk ... ile evden ayrıldığını beyan etmiş, tanık ... haricindeki tüm tanıklar da davalı erkeğin bu beyanını doğrulamış, tarafların 1 yıldır ayrı yaşadıklarını söylemişlerdir. Tarafların müşterek çocuğu tanık ... 21.10.2014 tarihli duruşmadaki beyanında 2 yıl önce annesinin bileziklerini satıp araba alması üzerine davalı babasının sinirlenip ‘sen ve çocuklar benim için bitmiştir, bundan sonra size beş kuruş para yok' dediğini ve yine 2 yıl önceki yılbaşında komşularıyla yılbaşı kutlamasına gittiklerini, geç geldikleri için komşunun kendilerinde kaldığını, bunun üzerine davalı babasının, davacı annesinin kendisini komşu ile aldattığını, dostu olduğunu ileri sürdüğünü beyan etmiştir. Tanığın bu beyanları doğrultusunda davacı kadının davası kabul edilmiştir. Diğer tanık beyanlarına göre tarafların bu vakıalardan sonra birarada yaşamaya devam ettikleri anlaşılmaktadır. Taraflar bir arada yaşamaya devam ettiklerine göre davacı kadın davalı erkeğin bu davranışlarını affetmiş enazından hoşgörüyle karşılamış sayılır. Affedilmiş veya hoşgörü ile karşılanmış bu olaylar artık davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davalının başkaca bir kusuru ispatlanamadığına göre davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, yetkisizlik itirazının reddi kararına yönelik temyiz itirazının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17554, Karar No: 2017/1281, Tarih: 21.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17554 E.  ,  2017/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.10.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.02.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3706, Karar No: 2022/983, Tarih: 22.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/3706 E.  ,  2022/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06.07.2015 tarih ve 2015/2835 - 2015/2301 sayılı bozma ilamına direnilmesine, 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanık ...'nin 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-2., TCK'nın 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Diyarbakır (Kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesince (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) verilen 30.05.2013 tarihli ve 81-155 sayılı hükmün sanık müdafiisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06.07.2015 tarih ve 2835-2301 sayılı ilamı ile; ''Barış ve Demokrasi Partisi Diyarbakır kadın kolları tarafından anneler günü nedeniyle organize edilen izinsiz gösteri yürüyüşünde toplanan 200 kişilik grubun herhangi bir şiddete başvurmadığı, bu grup içinde bulunan sanığın silahlı terör örgütü lehine atmış olduğu sloganın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği hâlde yazılı gerekçe ile sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulduğu ,

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesince, 03.12.2015 tarih ve 354-338 sayılı kararı ile önceki kararda direnilerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

Direnme kararına konu hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 23.02.2017 tarih ve 219-897 sayılı kararı ile bozma kararında bir isabetsizlik olmadığından incelenmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderildiği,

Ceza Genel Kurulunun 18.02.2020 tarih ve 2017/16-384 E.- 2020/111 K. sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin direnme gerekçesi isabetli bulunarak, uygulamanın denetlenmesi bakımından dosyanın Daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 18.02.2020 tarih ve 2017/16-384 E.- 2020/111 K. sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin direnme gerekçesi isabetli bulunarak, uygulamanın denetlenmesi bakımından dosyanın Daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dairenin, Yüksek Ceza Genel Kurulunun incelemesine konu iş bu kararında da görüldüğü üzere istikrar kazanmış uygulamalarına göre; yasa dışı gösteride terör örgütünün üyesi ve destekçisi olduğunu belli edecek şekilde slogan atılması halinde de 3713 sayılı yasanın 7/2-son cümlesi b/2 bendinde düzenlenen suçun oluşması için tipik eylemin hukuka uygunluk sebebi olarak ifade özgürlüğü bağlamında yerleşik parametreler çerçevesinde ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir. Ne var ki, somut olayla sınırlı olarak bağlayıcı olması nedeniyle sanığın eyleminin müsnet suçu oluşturduğuna dair sübut ve vasfın tayini yönünden Ceza Genel Kurulunun kararı kapsamında yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

İstikrar kazanmış yargısal kararlarda (Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 ile 29.09.2009 gün ve 130-213 sayılı kararları vb. ) açıkça belirtildiği gibi; şartlı bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, objektif şartların (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmama, zararın giderilmesi) varlığı halinde, 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklikten sonra ise sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine dair bir beyanının olmaması halinde, mahkemece diğer kişiselleştirme hükümleri olan seçenek yaptırımlara çevirme ve ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda CMK’nın 231. Maddesinde öngörülen objektif ve sübjektif şartlar denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmiş olmasına dayanan ve yasal olmayan gerekçeyle, CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 7.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1927, Karar No: 2021/6274, Tarih: 16.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1927 E.  ,  2021/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı olarak 1990 yılında mevsimlik işçi olarak işe başladığını, 02.02.2001 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçmekle düz işçi statüsünde 2011 yılında emekli oluncaya kadar çalıştığını, davacının sendika üyesi olduğunu ve 01.03.1999-28.02.2001 dönemi Toplu İş Sözleşmesine göre tabi olduğu ücret skalası yanlış tespit edildiğinden ücret zamları yevmiyesine eksik uygulanmak sureti ile ücret ve ikramiye fark alacakları doğduğunu, kadroya girildiği tarihte ilk işe giren işçiler gibi ücretlendirme yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye ücreti alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkında verilen 12.04.2016 tarihli ilk karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.12.2019 gün, 2016/25782 esas ve 2019/24286 karar sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının İl Özel İdaresinin devrinden önce emekli olduğu, çalışmasından doğan alacaklarından devredilen Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olacağına dair bir komisyon kararının olmadığı gerekçesi ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhindeki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, İçişleri Bakanlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalılar vekillerince yasal süresi içerisinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı taraf sıfatının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (İzmir de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile İzmir İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesi'ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu kapsamda, devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda, davacı işçinin Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalışmaya başladığı ve çalışmasını İl Özel İdaresine bağlı Alt Yapı Hizmetleri daire Başkanlığına ait işyerinde devam ettirdiği, davalı ...’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Kanun ile 30.03.2014 tarihinde kaldırıldığı, davacının ise 12.08.2011 tarihinde yaşlılık aylığı almak üzere emekli olduğu anlaşılmaktadır.

İl Özel İdaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği bir durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan İl Özel İdaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde ise borcun mahalli idare birimi olan İl Özel İdaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında, davanın İçişleri Bakanlığı'na yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; bozma sonrası yapılan yargılama sonucu davanın İçişleri Bakanlığı aleyhine kabulüne karar verildiği, ancak dosyaya sunulan 12.11.2014 tarihli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Kararı dikkate alındığında, ... Valiliğinin 25.08.2014 tarih ve 26798 sayılı yazısı ile görevlendirilen Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı personelinin hazırladığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 11.11.2014 tarih ve 900 sayılı yazı ekinde sunulan mülga İl Özel İdaresinin arşivinde bulunan 18175 adet dosyanın 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devrine karar verildiği anlaşılmaktadır. Söz konusu Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Kararı ekinde sunulan listenin incelenmesinde ise 3232. sıra ve 610. dosya sıra numarasında davacı ...’nın adının yer aldığı görülmektedir. 6360 sayılı Kanunda yer alan düzenlemeler kapsamında, devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda, Dairemizin içtihatları gereği İçişleri Bakanlığı'nın taraf olduğu değerlendirilmiş ise de, söz konusu Komisyon kararı ile davacının açmış olduğu davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devredildiği anlaşıldığından ve davanın devredildiği Kurum belirlendiğinden, ilgili kurum aleyhine davanın sonuçlandırılması gerekmektedir.

Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 16.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.