muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18697, Karar No: 2014/19872, Tarih: 23.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1190, Karar No: 2018/2572, Tarih: 21.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/1190 E.  ,  2018/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi adayı baba vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

... Nüfus Müdürlüğü ihbar yazısında, 09.11.2002 doğumlu ... ile 28.06.2010 doğumlu ...'nin anneleri ...i'nin 12.05.2015 tarihinde ölmesi nedeniyle TMK'nın 404.maddesi uyarınca vesayet altına alınmalarını istemiş; mahkemece, davanın kabulü ile 2002 doğumlu ... ile 2010 doğumlu ...'nin yaş küçüklüğü nedeniyle TMK hükümleri gereğince kısıtlanarak teyzeleri ...in adı geçenlere 18 yaşına gelinceye kadar vasi olarak atanmasına dair verilen karar vasi adayı baba vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; küçükler ... ile ... anneleri ... ile babaları ...'ın ... 2.Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 25.06.2014 tarih, 2013/670-2014/582 sayılı kararı ile boşanmalarına ve küçüklerin velayetlerinin annelerine verildiği, kararın baba ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 12.05.2015 tarihli ilamı ile onandığı, baba ... tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu ve Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 08.12.2016 tarihli ilamı ile karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verildiği, anne ...'nin ise 12.05.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliği, karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verildiği tarihten yani boşanma kararının kesinleşme tarihinden önce anne ...'nin ölümü ile 12.05.2015 tarihinde sona erdiğinden, küçüklerin velayetleri babada kalmaya devam edeceğinden bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken, babalarının velayeti altında bulunan küçüklerin kısıtlanarak kendilerine vasi tayin edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14995, Karar No: 2014/19900, Tarih: 15.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14995 E.  ,  2014/19900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/179-2013/132

Davacı, aleyhine yapılan takiplerden doyalı borçlu olmadığının tespitine takiplerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren, 6552 sayılı “İş Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun 81. maddesi ile” 5510 sayılı Kanuna geçici 60. madde eklenmiştir.

Anılan maddedeki düzenlemede: Bu madde kapsamındaki Kurum alacaklarından genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunularak yapılandırmadan yararlanılma talebinde bulunulması ve yeniden yapılandırılan borcun, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçileceği ve bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının gerektiği belirtilmiştir.

Dava konusu edilen borcun yapılandırma kapsamında olduğu ortadadır. Hal böyle olunca da davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 60. Maddenin getirdiği olanaklardan yararlanıp yararlanmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Yapılacak iş; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren düzenleme gereği, yapılandırma kapsamında bulunan borcun, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçileceği göz önünde tutularak, davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 60. Maddenin getirdiği olanaklardan yararlanıp yararlanmadığı incelenmek, alacakların yeniden yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile 5510 sayılı Yasanın Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 5510 sayılı Yasanın geçici 60. maddesi ile getirilen düzenleme dikkate alınarak, yeniden yargılama yapılmak üzere hüküm bozulmalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 5510 sayılı Yasanın geçici 60. maddesi ile getirilen düzenleme dikkate alınarak, yeniden yargılama yapılmak üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5752, Karar No: 2024/840, Tarih: 09.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5752 E.  ,  2024/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2018 tarihli ve 2018/463 Esas, 2018/535 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının ... 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün terör örgütünden ayrıldığı konusunda samimi olduğuna dair bir düşünce ve kanaat oluşmaması sebebiyle samimiyetinin tasdik edilmemesine, 08.12.2022 tarihine kadar 3 ay süre ile gözlemlendikten sonra tekrar değerlendirilmesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 13.09.2022 tarihli ve 2022/7058 sayılı kararına karşı yapılan şikayet üzerine, psiko-sosyal ve eğitim ve öğretim servisleri tarafından düzenlenen değerlendirme raporlarında olumsuz kanaatte bulunulmadığı, hükümlünün terör örgütüyle irtibatının devam ettiğine dair herhangi bir somut olgu ve olayın belirtilmediği, hükümlünün tutuklulukta geçirdiği 1205 gün sürenin nazara alındığında bu sürenin hükümlünün örgütten ayrılıp ayrılmadığı hususunda kanaat oluşması için yeterli ve makul bir süre olduğu, hükümlünün örgütten ayrılıp ayrılmadığı hususunda olumlu ve ya olumsuz bir karar vermeyip yeterli kanaat oluşmadığından bu hususun 3 ay sonra değerlendirilmesi şeklindeki kararının ve karardaki

gerekçenin yeterli, ölçülü ve demokratik toplum gereklerine uygun olmadığı, idare ve gözlem kurulunca değerlendirmenin hukuka, usul ve yasaya uygun yapılmadığından bahisle şikayetin kabulü ile anılan İdare ve Gözlem Kurulu kararının iptaline ve yeniden karar alınmak üzere ceza infaz kurumuna tevdiine ilişkin ... Batı 2. İnfaz Hâkimliğinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/6709 Esas, 2022/6729 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/4972 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-06-34039-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/61305 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/61305 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un “Hükümlülerin gruplandırılması” başlıklı 24 üncü maddesinde yer alan, “ (1) Hükümlüler; a) İlk defa suç işleyenler, mükerrirler, itiyadî suçlular veya suç işlemeyi meslek edinenler, b) Aklî ve bedensel durumları nedeniyle veya yaşları itibarıyla özel bir infaz rejimine tâbi tutulması gerekenler, c) Tehlike hâli taşıyanlar, d) Terör suçluları, e) Suç örgütlerine veya çıkar amaçlı suç örgütlerine mensup olan suçlular gibi gruplara ayrılırlar.'' şeklindeki,

Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğin hükümlülerin gruplandırılması başlıklı 19 uncu maddesinde yer alan, ''Hükümlüler, bulundukları veya gönderildikleri ceza infaz kurumlarında; a) İlk defa suç işleyenler, mükerrirler, itiyadî suçlular veya suç işlemeyi meslek edinenler, b) Zihinsel ve bedensel durumları nedeniyle veya yaşları itibarıyla özel bir infaz rejimine tâbi tutulması gerekenler, c) Tehlike hâli taşıyanlar, ç) Terör suçluları, d) Suç örgütlerine veya çıkar amaçlı suç örgütlerine mensup olan suçlular, e) Gözlem sürecinin devamına karar verilenler, gibi gruplara ayrılırlar.'' şeklindeki,

Anılan Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde yer alan ''..19 uncu maddenin birinci fıkrasının (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen suçlular ayrıca; a) Örgüt lideri olanlar, b) Aktif örgüt üyesi olanlar, c) Örgütten ayrılanlar, ç) Tarafsız olanlar şeklinde gruplandırmaya tâbi tutulurlar..'' şeklindeki,

Adı geçen Yönetmeliğin 36 ncı maddesinde yer alan, '' Hükümlülerin açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezalarının infaz edilmesine ve ceza infaz kurumlarından doğrudan koşullu salıverilmelerine ilişkin talebi üzerine, ilgili talebin mevzuatta belirtilen süre ve kaldırılmamış disiplin cezasının bulunmaması gibi şartları taşıyıp taşımadığı idare tarafından araştırılır, gerekli şartları taşımayan talep reddedilerek hükümlüye tebliğ edilir. Talebin bulunması, süre şartını sağlaması ve kaldırılmamış disiplin cezası bulunmaması gibi mevzuatta belirtilen şekil şartlarını taşıyan dosyalar; idare ve gözlem kurulu sekretaryası tarafından işleme alınarak ilgili hakkında gözlem ve değerlendirme dosyası hazırlanır. Dosyanın 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunup bulunmadığı belirlenerek müteakip işlemlerin ikmali sağlanır...''

şeklindeki,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan, “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olanların açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmeleri için, koşullu salıverilme tarihlerine bir yıldan az süre kalması, mensup oldukları örgütten ayrıldıklarına ilişkin idare ve gözlem kurulu tarafından samimiyet tasdik kararı alınması ve iyi halli olmaları şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği,

Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olanların açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmeleri için, koşullu salıverilme tarihlerine bir yıldan az süre kalması, mensup oldukları örgütten ayrıldıklarına ilişkin idare ve gözlem kurulu tarafından samimiyet tasdik kararı alınması ve iyi halli olmaları şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği,

Somut olayda, hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığının idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilmesi gerektiği, bu doğrultuda hükümlünün örgütten ayrıldığına ilişkin samimi eylemlerinin yanında, ceza infaz kurumu yetkilileri tarafından yapılacak gözlem ve denetimlerle hükümlünün örgütten ayrıldığına dair yeterli kanaatin de oluşmasının gerektiği, idare tarafından hükümlü hakkında yapılacak işlemler boyunca ise, hükümlü hakkında bahsedilen kanaate ulaşılması bakımından hükümlünün bağımsız koğuşa alınarak değerlendirilmesinin zorunluluk arz etmediği gibi, ceza infaz kurumlarına böyle bir yükümlülük yüklenemeyeceği, silahlı terör örgütüne üye olduğu mahkeme kararı ile tespit edilerek cezalandırılan hükümlünün, terör örgütü üyesi olduğunu kabul etmediği gibi terör örgütünden ayrıldığına ilişkin herhangi bir bilgi veya somut delil paylaşımında da bulunmadığı, hükümlünün Kurum görevlileri ile görüştüğü ve gözlemlendiği, ancak hükümlünün terör örgütünden ayrıldığı konusunda samimi olduğuna dair bir düşünce ve kanaat oluşmaması üzerine hükümlünün denemeye tâbi tutulmasına dair karar verildiği, söz konusu değerlendirmenin cezanın infazı sırasında idarece yapılan görüşmelere ve gözleme dayanılarak verildiği gibi, örgüt ile bağının ve mensubiyetinin bulunmadığını beyan eden hükümlünün söz konusu örgüte dair herhangi bir bilgi paylaşımında da bulunmadığı anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. İdare ve Gözlem Kurulunda oluşan kabulün denetimine imkan verecek, takdir hakkının objektif ve yerinde kullanıldığını gösterecek nitelikte dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, koşullu salıverilme tarihi 01.12.2022 olan hükümlü hakkında “hükümlünün örgüte dair herhangi bir bilgi paylaşımında bulunmadığı ve çelişkili ifadeleri nedeni ile” terör örgütünden ayrıldığına dair kanaat oluşmadığından bahisle samimiyetinin tasdikine yer olmadığına dair karar

verildiği anlaşılmakla, verilen kararda gösterilen gerekçenin dosya içeriğine uygun, yeterli ve yasal olmadığı belirlenerek hükümlünün şikayetinin kabulü ile İdare ve Gözlem Kurulunun 13.09.2022 tarihli ve 2022/7058 sayılı kararının iptaline dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz mercince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/852, Karar No: 2025/3878, Tarih: 13.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/852 E.  ,  2025/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/771 E., 2024/733 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2021/125 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü hakkında

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli ve 2022/1034 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararıyla verilen istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın katılan kurum vekili, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2023 tarihli ve 2022/14420 Esas, 2023/6721 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2024 tarihli ve 2023/771 Esas, 2024/733 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a ve b maddelerinin uygulanması gerektiğine,

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, cezai ehliyete ilişkin aldırılan raporlara, haksız tahrike, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a ve b maddelerinin uygulanması gerektiğine,

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, cezai ehliyete ilişkin aldırılan raporlara, haksız tahrike, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetinin varlığına ilişkin aldırılan raporların yeterli ve hüküm kurumaya elverişli olduğu, somut olayda haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2024 tarihli ve 2023/771 Esas, 2024/733 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili, katılanlar vekili, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9067, Karar No: 2017/3665, Tarih: 12.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9067 E.  ,  2017/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

25.05.2011 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, sanık tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 09.04.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 12.04.2013 tarihli ret kararının ONANMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.