muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12194, Karar No: 2019/9640, Tarih: 18.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12194 E.  ,  2019/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında spor malzemeleri toptan ticareti faaliyeti yaptığı mükellefiyetinin 2006 takvim yılı defter ve belgelerinin vergi incelemesi için istenmesine dair 14.11.2011 tarihinde ikametgahında bizzat kendisine yapılan tebliğe rağmen ibraz etmediği iddiası ile açılan davada; sanığın suçlamaları kabul etmeyerek suça konu iş yeri ile ilgisinin olmadığını, kendisinin kurmadığını, okuma yazma bilmediğini, ev hanımı olup oğlunun gönderdiği parayı çekmeye gidince parasına bloke konulunca böyle bir mükellefiyetten haberdar olduğunu, kendisine tebligat da yapılmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanık adına atılı imzaların bulunduğu tebliğ evrakı ile işe başlama bildirimi, yoklama fişleri, matbaa basım bilgi formları ve mükellefiyetin tesisine dair tüm belgeler celp edilip, sanığa gösterilerek söz konusu belgelerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmediği takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, anılan belgelerde yer alan yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınmasından sonra, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1883, Karar No: 2014/7330, Tarih: 04.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1883 E.  ,  2014/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/1489-2013/600

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taraflar arasında sözleşmede ciro esasına göre kararlaştırılan kira bedelinin sabit kira bedeli olarak tespit edilmesi istemidir. Mahkemece, dava kira bedelinin tespiti istemi kabul edilerek kira bedelinin aylık brüt 14.990,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 16.07.2001 tarihli 10 yıl süreli protokol gereğince müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu belirterek 16.07.2011 tarihinden itibaren kira parasının brüt 15.441,18 TL (13.086,00 TL + KDV) olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı protokolde kira parasının sözleşmenin 9. maddesinde “ciro kirası” olarak tespit edildiğini, sözleşmenin 9. maddesinin yenilenen dönemde de geçerli olduğunu, bu nedenle kira bedelinin tespiti istemli davanın yasal dayanağının bulunmadığını, bu nedenle davanın uyarlama davası kabul edilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini istemiştir.

Taraflar arasındaki kira ilişkisi 16.07.2001 tarihli 10 yıl süreli ön protokol ile düzenlenmiş olup, protokole ilişkin taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Protokolün 9. maddesinde kira bedeli kiracının kiralananda yapacağı işlerden dolayı elde edileceği net cironun %9 oranında olacağı kararlaştırılmıştır. Her ne kadar davacı, dava dilekçesinde kira parasının tespitini talep etmiş ise de, davacının talebi sonuç itibariyle protokolün 9. maddesinde ciro esasına göre belirlenen kira bedeline ilişkin hükmün değişen şartlar nedeniyle kaldırılarak kira parasının emsal ve rayiçlere göre sabit kira olarak tespiti istemidir. Bu nedenle davanın kira bedelinin tespiti davası olarak görülmesi mümkün olmadığından, mahkemenin görevi davanın açıldığı tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre dava değeri üzerinden belirlenmesi gerekir.

Bu durumda dava değerine göre davanın görülmesinde Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, dava kira parasının tespiti istemi kabul edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10735, Karar No: 2008/13716, Tarih: 23.06.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/10735 E., 2008/13716 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/10735 E., 2008/13716 K.**

**- BONODA ZAMANAŞIMI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 661 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 668 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Takip dayanağı bono TTK'nın 688. maddesindeki unsurları taşıyan kambiyo senedi niteliğindedir. Bu senette 01.04.1999 vade tarihi nazara alındığında, 13.06.2007 tarihinde TTK'nın 661. maddesinde öngörülen üç yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra takip başlatıldığı görülmüştür. Alacaklının kambiyo senedi vasfındaki bu bono ile ilgili genel haciz yolu ile takip yapması TTK'nın 690. maddesi göndermesiyle bonolarda da uygulanması gereken aynı Kanun'un 661. maddesini bertaraf edemez. Bir başka anlatımla, zamanaşımı gerçekleşen bono için genel haciz yolu ile takip yapılması halinde dahi uygulanacak zamanaşımı süresi üç yıl olduğundan ve borçlu da açıkça İcra Dairesine yaptığı itirazında zamanaşımı itirazında bulunduğunda, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar vermek gerekirken istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12266, Karar No: 2019/2391, Tarih: 08.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12266 E.  ,  2019/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve asli müdahiller tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne, davacı ...’nın duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu 101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın oluşumuna esas asliye hukuk mahkemesinin 1997/19 Esas (243 Karar) sayılı dosyasının getirtilerek eldeki dosya arasına alınması,

2- Yörede 3116, 6831 sayılı kanunlar uyarınca ... kadastrosu yapılıp yapılmadığı araştırılarak, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılan ... kadastrosu dışında, 3116 sayılı Kanun veya 6831 sayılı Kanuna göre yapılmış ... kadastrosu, 2/B uygulaması, aplikasyon veya 4999 sayılı Kanun uyarınca yapılmış çalışma varsa buna dair işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ile bu çalışmalara ait ... kadastro haritalarının taşınmazı ... sınır noktalarıyla gösterir orijinal renkli ... kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına dair haritaların getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6796, Karar No: 2009/9948, Tarih: 16.11.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/6796 E., 2009/9948 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/6796 E., 2009/9948 K.**

**- AKDE AYKIRILIK NEDENİYLE KİRALANANIN TAHLİYESİ

- AKTİN FESHİ**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akte aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde müvekkillerinin Ankara Çankaya Emek Mahallesi Bişkek Caddesi No:50 adresinde bulunan ve tapuda 6124 ada 15 parselde kayıtlı olan taşınmaza iştirak hallinde malik olduklarını, müvekkillerin miras bırakanları H…

… A…

… ve M…

… A…

…'nun 01/04/1987 tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazı A…

… A…

…'a kiraladıklarını, sözleşmenin 7 maddesinde: "mecur halen mobil-Oil A.Ş.nin akaryakıt satış ve servis istasyonu olarak faaliyet yapmaktadır.Mal sahipleri diledikleri takdirde istedikleri yabancı veya Türk şirketleriyle bir anlaşma yaparak o şirketlerle çalışmaya karar verirlerse kiracı bu karara uyarak o şirketlerle çalışmaya ve onların isteyecekleri şartları yerine getirerek onun bayii olmayı peşinen ve hiçbir ön şart koşmadan kabul etmiştir" hükmünün bulunduğunu, taşınmaz üzerinde kurulu oto yağlama yeri, lastik deposu, oto yıkama yeri ve market bölümleri 01/04/1987 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralanmış iken benzin pompalarının bulunduğu kısım ve depoların M…

… Oil Türk A.Ş.'nin kullanımına sunulduğunu, kiracı A…

… A…

…'ın mal sahiplerinin iradesine bağlı kalarak 16/08/1990 tarihinde M…

… Oil A.Ş. İle bayilik anlaşması yaptığını, Mal sahipleri tarafından 20/04/1994 tarihinde M…

… Oil Türk A.Ş. (birleşme nedeniyle B…

…Petrolleri A.Ş.olmuştur) lehine 10 yıl süreyle intifa hakkı tesis edildiğini, pompa ve depoların işletilmesi için M…

… A.Ş ile davalı kiracı arasında protokol imzalandığını, bu tarihten itibaren kiracının kendisine kiralanmış olan yerleri B.. Petrolleri A.Ş.nin bayisi olarak işlettiğini, 10 yıllık intifa hakkının 28/04/2004 tarihinde tapudan terkin edildiğini, bunun üzerine mal sahiplerinin O…

… A.Ş ile anlaştıklarını, davalıya 13/12/2006 tarihli ihtarla 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşme özel şartlar 7.maddesine göre bir hafta içerisinde O…

…Petrolcülük A.Ş. ile anlaşma yapılmasını, bundan sonra taşınmaz üzerinde O…

… Petrolcülük A.Ş.nin sağladığı akaryakıt ürünlerinin satışının yapılmasının istendiği halde davalı kiracının 20/10/2006 tarihli cevabı ihtarında O…

… A.Ş ile anlaştıklarını, davalıya 13/12/2006 tarihli ihtarla 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşme özel şartlar 7.maddesine göre bir hafta içerisinde O…

…Petrolcülük A.Ş. ile anlaşma yapılmasını, bundan sonra taşınmaz üzerinde O…

… Petrolcülük A.Ş.nin sağladığı akaryakıt ürünlerinin satışının yapılmasının istendiği halde davalı kiracının 20/10/2006 tarihli cevabı ihtarında O…

… şirketi ile anlaşma yapmasını gerektiren bir durum olmadığı gibi dilediği firmadan dilediği şartlarda mal almakta serbest olduğunu bildirdiğini, ihtarla verilen süre içinde akte aykırılığı gidermediğini iddia ile kira akdinin feshi ve kiralananın akte aykırılık nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, müvekkilinin dava konusu taşınmazda 01/04/1987 tarihinden beri kiracı olduğunu, davacıların dayandığı 01/04/1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin tarafların serbest iradesi ile yapılan 01/01/1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile ortadan kaldırdığından geçerliliğini yitirdiğini, 01/01/1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin özel şartlarında böyle bir hüküm bulunmadığını, akte aykırılığın da oluşmadığını belirtmek suretiyle davanın reddini savunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde 01/04/1987 başlangıç tarihli 3 yıl süreli sözleşmeye dayanmış, davalı ise buna karşı koyarak geçerli sözleşmenin 1.1.1994 başlangıç tarihli sözleşme olduğunu savunmuştur.Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıların dayandığı 1.4.1987 başlangıç tarihli sözleşmenin mi yoksa davalının savunmasında ileri sürdüğü 1.1.1994 başlangıç tarihli sözleşmenin mi geçerli olduğu ve uyuşmazlığın hangi sözleşmeye göre çözümlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.1.4.1987 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinde kiralayanlar olarak H…

… ve M…

… A…

… ve kiracı olarak da A…

… A…

… isimleri yazılmış ancak kiralayan olarak tek imza atılmıştır.Davalı bu tek imzanın kiralayanlardan H…

… T…

… A…

…'na ait olduğunu savunmuş, davacılar vekili ise 29.2.2008 tarihli dilekçesinde bu imzanın H…

… T…

… A…

…'na ait olduğunu kabul etmiştir. Her ne kadar davacı kiralayanın M…

… ve H…

… A…

… olduğunu iddia etmiş ise de kiralayan ve kiracı sıfatı sözleşmede ki mevcut imzalara göre belirlenir. Asil olan sözleşmede ki imzadır. Bu durumda 1.4.1987 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşmenin sözleşmede imzası bulunan kiralayan H…

… T…

… A…

… ile kiracı A…

… A…

… arasında yapıldığı anlaşılmaktadır.Davalının dayandığı ve davacıların karşı koyduğu söz konusu 1.1.1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesine gelince:Söz konusu sözleşme,Sözleşmenin ön kısmında kiralayanlar olarak M…

… H…

… ve Ö…

… F…

… A…

… yazıldığı halde sözleşmenin imza bölümü olan son sayfasında kiralayanların ismi yazılmadan mal sahipleri vekili N…

… T…

… ile kiracı A…

… A…

… arasında imzalanmıştır. Yani kiralayan adına sözleşmeyi imzalayan N…

… T…

…'tur. 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşmenin kiralayanı olan H…

… T…

… A…

…'nun 4.12.1990 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak Ö…

… A…

…, N…

… H…

… ve Ö…

… F…

… A…

… yazıldığı halde sözleşmenin imza bölümü olan son sayfasında kiralayanların ismi yazılmadan mal sahipleri vekili N…

… T…

… ile kiracı A…

… A…

… arasında imzalanmıştır. Yani kiralayan adına sözleşmeyi imzalayan N…

… T…

…'tur. 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşmenin kiralayanı olan H…

… T…

… A…

…'nun 4.12.1990 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak Ö…

… A…

…, N…

… A…

…, Ö…

… F…

… A…

… ve Ş.. Z…

… A…

…'nu bıraktığı dosya içindeki mirascılık belgesinden anlaşılmaktadır.1.1.1994 başlangıç tarihli sözleşme N…

… T…

… tarafından ilk sözleşmenin kiralayanı olan H…

… T…

… A…

….'nun yukarda isimleri yazılı mirasçıları tarafından verilen Zeytinburnu Noterliğinin 26/01/1993 tarih ve 5773 yevmiye nolu ile vekaletnamedeki yetkisine dayanarak imzalamıştır.Zira vekaletnamede mirasçılara ait tüm taşınmazları dava konusu taşınmazda olmak üzere vekilin kiralamaya yetkisi olduğu açıkca görülmektedir. Bu durumda 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşmeyi imzalayan kiralayan H…

… T…

… A…

…'nun mirasçılarının verdiği vekaletnameye istinaden mirascılar adına vekil N…

… T…

… tarafından imzalanan 01/01/1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşme geçerlidir. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın 1.1.1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekir.Zira davacıların dava dilekçesinde dayandıkları 1.4.1987 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşmede M…

… H…

…A…

…'nun imzası bulunmadığı gibi 1.1.1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinde de kiralayan olarak gözüken M…

… H…

… A…

…sözleşmenin düzenlendiği tarihte sağ olup, bu sözleşmeye göre kendine düşen kiraların bu kişi adına, ölümü üzerine de mirasçıları adına bankaya yatırıldığı ve bankadan uzun yıllar muntazaman ihtirazi kayıt konmadan kayıtsız çekildiği dosya içinde bulunan banka ekstralarından açıkca anlaşılmaktadır.Öte yandan M…

… H…

… A…

… 2.5.2001 tarihinde ölmüş olup, mirasçıları tarafından Ankara 27. noterliğinin 2.5.2001 tarih ve 9.584 yevmiye nolu vekaletnamesi ile dava konusu taşınmaz dahil tüm taşınmazları kiraya vermek üzere 1.1.1994 başlangıç tarihli sözleşmeyi imzalayan N…

… T…

…'u vekil tayin ettikleri tartışmasızdır.Bunun sonucu olarak bu kişilerin N…

… T…

…'a kira sözleşmesi yapmak üzere icazet ve yetki verdikleri sonucuna varmak gerekir.Açıklanan bu durumlar karşısında uyuşmazlığın 1.1.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekir.Geçerli olduğu kabul edilen 1.1.1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşmenin özel şartlar bölümü incelendiğinde kiralayanların daha sonra anlaşabilecekleri petrol şirketine ait ürünlerin satılmasına ve o petrol şirketinin logosunun takılmasına ilişkin yasaklayıcı her hangi bir hüküm bulunmadığı görülmektedir.Davalı kiracı bu sözleşmeye dayanarak sözleşmenin ilk kurulduğu tarihten beri M…

… (birleşmekle B…

… (birleşmekle B…

…) ürünlerini sözleşme hükümlerine göre satmaya devam etmiştir.Böylece davalının akte aykırı bir davranışından söz edilemez. Kabule göre de 01/04/1987 başlangıç tarihli sözleşmeye göre uyuşmazlığın çözümü düşünülse bile akte aykırılık nedeniyle dava açma hakkı münhasıran kiralayana tanınmıştır. Malikin akte aykırılık nedeniyle dava açma hakkı yoktur. 01/04/1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiralayanların M…

… ve H…

… A…

… olduğu kabul edilse dahi yukarıda belirtildiği gibi ölü olduklarına göre mirasçıları arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan akte aykırılığın giderilmesine ilişkin ihtarın tüm mirasçıları tarafından çekilmesi, davanın da ise tüm mirasçılar tarafından açılması gerekir. İhtarı keşide edenler dışında kiralayanların Y…

… D…

… A…

… ile Ö…

… A…

…' isminde başka mirasçılarının da olduğu görülmektedir. Kiralayanın mirasçılarından Y…

… D…

… A…

… ile Ö…

… A…

… ihtar keşide edenler ve dava açanlar arasında bulunmadığından dava şartı da yerine getirilmediği gibi akte aykırılık olgusunun oluşabilmesi için akte aykırılığın kiralananın kullanımı ile ilgili olması gerekir. Sözleşmenin özel şartlarda kararlaştırılan bir maddeye kiracı tarafından uyulmaması tahliye nedeni sayılamaz. Ancak aktin feshini gerektirir.Yukarda açıklanan nedenlerle mahkemece geçerli olan 1.1.1994 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşmeye değer verilerek davanın reddine karar vermek gerekirken deliller hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29145, Karar No: 2019/9551, Tarih: 17.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29145 E.  ,  2019/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanık ... hakkında, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli, 2018/209 E., 2018/270 K. sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyanın incelenmesi sonucu,

Dairemizin 25/03/2019 günlü ve 2019/462 esas 2019/6169 karar sayılı ilamıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesine aykırı olarak;

"Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 21. maddesinin (c) bendinde onsekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu suç ile korunan hukuki yarar, onsekiz yaşından küçük kişilerin, yani çocukların, fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde kişilik haklarının korunmasıdır. Hukuka uygunluk sebeplerinin varlığı halinde ise suçun faili cezalandırılamaz.

Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli ve etkin yollarından birisi basındır. Basın özgürlüğü; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir. Düşünceyi açıklama ve basın özgürlüğü, onu kullananlar açısından olduğu kadar gerçekleri öğrenmek özgürlüğüne sahip kişi ve kitleler açısından da temel hak niteliğindedir. O halde, basın özgürlüğü bir yönüyle halkı ilgilendiren haber ve görüşleri iletme özgürlüğüdür; diğer yönüyle ise, bu özgürlük, halkın bu bilgi ve görüşleri alma hakkıdır.

Toplumun ve insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek, doğru ve gerçeğe uygun bilgiler ile donatmak, yaşanan sorun, olay ve oluşumlar hakkında kamuoyunu nesnel bir biçimde aydınlatmak, düşünmeye yönlendirici tartışmalar açmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu suretle denetlemek durumunda olan basının sahip olduğu hakkı hukuka uygun bir biçimde kullandığının kabulü için; açıklama, eleştiri ve değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bağ bulunması, açıklamada küçültücü sözlerin kullanılmaması gerekmektedir. Ancak, basın özgürlüğünün bir dereceye kadar abartma hatta kışkırtmaya başvurma hakkını da içerdiği de unutulmamalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/7-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; basının ödev ve sorumlulukları hususunda yapılan değerlendirmede;