muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14469, Karar No: 2013/16265, Tarih: 19.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14469 E.  ,  2013/16265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

Yanlar arasında görülen tapuda isim tashihi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tarafların sıfatına göre, 3533 sayılı Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Aid Daire Ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanun uyarınca davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Gerçekten de, 29/06/1938 tarih 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait daire müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem sıfatıyla) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır.

Diğer taraftan, eldeki davanın taraflarının anılan Kanun'un 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu da sabittir.

Ne var ki, 03/07/2003 tarihinde kabul edilip 19/07/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili uyuşmazlıkların bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır.

Tapu kaydında düzeltim davalarının da taşınmazın aynına ilişkin davalardan olduğu uygulamada kabul edilmektedir.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8382, Karar No: 2016/6252, Tarih: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8382 E.  ,  2016/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 23.12.2015 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 13.01.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2091, Karar No: 2011/6798, Tarih: 21.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2091 E.  ,  2011/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davalının 2006 yılı kira bedelini ödemediğini, bu nedenle Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2005/13138 Esas sayılı dosyasında 25.782,65 TL anapara ve 3.849,49 TL faiz olmak üzere toplam 29.632,14 TL'nin tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının 23.697,78 TL yatırarak borcun geri kalanına itiraz ettiğini, harçlar ve icra vekalet ücreti 2.850,57 TL düşüldükten sonra kalan 19.975,81 TL'nin, takibe konu 25.782,65 TL anaparadan düşüldükten sonra 5.806 TL anapara ve 3.849,49 TL faiz, takip tarihinden dava tarihine kadar anaparaya işlemiş 1.698,50 TL faiz olmak üzere toplam 11.354,83 TL’nin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili 2005 yılı kira bedeline göre yapılan artışın sözleşmeye aykırı olduğunu ve istenen faiz miktarının yüksek olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bir önceki dönem olan 2005 yılı kirasının yıllık KDV dahil 22616, 35 TL olduğu gerek 2.3.2005 tarihli davacı tarafından düzenlenen kira faturasının ödenmesi, gerekse tarafların beyanıyla sabittir. Bu durumda davaya konu 2006 yılı kirası; çekişmesiz olan bir önceki yıl kirasına, sözleşmede belirlenen artış oranının uygulanmasıyla bulunacak olan miktardır. Hükme esas alınan 26.4.2010 tarihili bilirkişi raporunda da bu şekilde hesaplama yapılmış ve raporun 4. Sayfanın 1. Satırında 2006 yılı kira bedeli 23848,94 TL olarak belirlenmiş ise de davalı tarafça icra dosyasının yapılan 23697,70 TL tutarındaki ödemenin borçtan mahsubunda 1076,23 TL birikmiş faizin iki defa hesaba katıldığı ve bakiye borcun fazla saptandığı görülmektedir. Bu durumda hüküm kurmaya elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 21.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2015/12991, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5976 E.  ,  2015/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/251-2013/221

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/04/2013 gün ve 2012/251-2013/221 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/10/2014 gün ve 2014/1154 - 2014/15595 sayılı kararı aleyhinde davalı S.. R.. ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına Asaleten A.. A.. vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin S.. R.... ve Televizyon Ajansı A.Ş'nin ortaklarından olduğunu, 24.04.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısıyla 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantılarının müvekkillerinin yokluğunda gerçekleştirildiğini, müvekkillerinin imzalarının taklit edilerek söz konusu toplantılarda müvekkillerinin hazır gösterilerek kararlar alındığını, şirket dosyası incelendiğinde çoğu işlemin müvekkillerine haber verilmeden gerçekleştirildiğini, özellikle 28.12.2002 tarihindeki olağan genel kurul toplantısından sonra muvazaalı hisse devirleri ile hisse oranları üzerinde belli kişiler lehine değişiklikler meydana geldiğini ileri sürerek, 28.12.2002 tarihli genel kurul toplantısı ve 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantılarının yokluk ile malul olduklarının tespitine, tespit edilen yokluk ile maluliyetten sonra isse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin de yokluğun doğal sonucu olarak iptallerine karar verilmesini, birleşen Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012-527 Esas sayılı dosyasında davalılara yapılan hisse devirlerinin iptali ile eski hale getirilmesini, birleşen Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/51 Esas sayılı dosyası ile 28.12.2002 tarihli olağan genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespitini ve hisse devirlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu genel kurul toplantılarının davacıların yokluklarında yapıldığı, davacıların imzalarının taklit edildiği ve bu genel kurul toplantılarına istinaden yönetim kurulu kararıyla hisse artırımı ve devir işlemlerinin yapıldığı, dava konusu 28/12/2002 ve 24/04/2004 tarihli olağan genel kurul toplantıları ile 15/04/2004 tarihli yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde ve butlanla malul olduklarının tespitine, yönetim ve genel kurul kararları ile davacıların hisselerinin devrine ilişkin kararların iptaline, davalı A.. A..'a ondan da A.. A..'a devredilen ve A.. A.. adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı E. U. adına, davalı A.. A.. adına ondan da davalı A.. A..'a devredilen ve A.. A.. adına olan 20.000 TL tutarındaki 2000 hissenin iptali ile davacı N.. P.. adına, davalı H.. E.. adına devredilen ve halen davalı H.. E.. adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı A.. S.. adına tesciline dair verilen kararın asıl davada davacı A.. S.. vekili ve katılma yoluyla davalılardan A.. A.. vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı S.. R.... ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asaleten A.. A.. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı S... R.... ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asaleten A.. A.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı S..... R..... ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asalaten A.. A.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/67, Karar No: 2021/1191, Tarih: 11.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/67 E.  ,  2021/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 21.10.2020 gün ve 2020/1642-2020/4956 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince davacı kadının ziynet eşyalarına ilişkin davasının kabulü ile belirtilen ziynetlerin aynen iadesine, aynen iade edilmediği takdirde 40.000 TL`nin faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.10.2020 tarih 2020/1642 Esas 2020/4956 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davalı erkek tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadının dava dilekçesinde 6 adet tam, 8 adet de yarım altının iadesini talep ettiği, bilirkişinin dosyaya sunulan fotoğraf ve videodan 2 adet yarım altın ve 2 adet tam altının varlığını tespit ettiği, dosyaya sunulan diğer delillerden de bunlardan fazla tam ve yarım altının varlığının ispatlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kadının tam ve yarım altınlara ilişkin talebi yönünden 2 adet yarım altın ve 2 adet tam altının kabulü gerekirken davacının talebi gibi 8 adet yarım altın ve 6 adet tam altın yönünden kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki; bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından onanmış olmakla, davalı erkeğin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 2020/1642 esas ve 2020/4956 karar sayılı 21.10.2020 tarihli onama kararının KALDIRILARAK, hükmün bu yönden BOZULMASINA, davalının diğer hususlara ilişkin karar düzeltme isteğinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/15841, Karar No: 2021/1772, Tarih: 21.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15841 E.  ,  2021/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde olmayan diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Katılan hakkında Muş Devlet Hastanesinin ortapedi uzmanı tarafından verilen 693/15 sayı ve 09.11.2015 tarihli raporuna göre, “vücudunda kemik kırığı mevcut, kırığın hayat fonksuyonlarına etkisi yoktur. İyilişme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olan bir durum yoktur. El bilek hareketleri tam ve ağrı yok” şeklinde tespitte bulunulduğu, düzenlenen raporda tespit edilen mevcut kırığın hayati fonksiyonlara etki derecesinin sayısal olarak belirtilmediği ve raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mahkeme tarafından mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları, varsa grafileri en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek ve mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda denetime elverişli olacak nitelikteki raporu alınarak neticesine göre, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10087, Karar No: 2009/199, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/10087 E.  ,  2009/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle” Taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim yada kimler tarafından hangi amaçla kullanıldığı, taşınmazın mezarlık olarak tahsis edilip edilmediği, öncesinde ve halen taşınmaz üzerinde mezarların bulunup bulunmadığı, Köy Tüzel Kişiliğinin taşınmaz üzerindeki tasarrufunu ne şekilde sürdürdüğü hususlarının sorularak saptanması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişme konusu 158 ada 1 sayılı parselin tespit gibi mezarlık vasfı ile Köy Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50325, Karar No: 2013/7376, Tarih: 04.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50325 E.  ,  2013/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yapılan yargılama sonucunda tek davalı olarak yeralan Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j(Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harç davalı Bakanlığa yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 3. ve harca ilişkin 4 numaralı bendinin çıkartılarak yerlerine

“3-Davacının yaptığı harçlar hariç 10,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Davalı Bakanlık Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harcın isteği halinde davacıya iadesine" sözcüklerinin yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4708, Karar No: 2023/19345, Tarih: 05.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/4708 E.  ,  2023/19345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İnsan ticareti, fuhuş

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında fuhuş suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen insan ticareti suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/191 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında insan ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 80 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca ikişer kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/191 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş suçundan, mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ve 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ve 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Mağdur ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir.

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eski sevgilisinin husumet besleyerek mağdurları yönlendirmesi ve polis baskısı ile beyanların alındığına, sanığın mahkumiyetine yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, insan ticareti suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, her mağdur yönünden ayrı hüküm kurulmasının doğru olmadığına lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğine, sanık aleyhine delillerin toplanıp lehine olanların toplanmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurelerin kendi ülkelerinden güzellik salonunda çalışıp para kazanmak amacıyla sanık ... tarafından kandırılarak ülkeye getirildikleri, sanıklar tarafından mağdurelerin barındırıldıkları, paralarının ve pasaportlarının alındığı ve değişik tarihlerde zorla tehdit edilerek fuhuş yaptırıldığı böylece sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden