muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14968, Karar No: 2013/3975, Tarih: 18.03.2013

3-Dava dilekçesindeki (6) nolu talep yönünden; birinci bilirkişi raporunda, proje dışı geçiş açıldığı belirtildiği halde ikinci bilirkişi raporunda ise duvarın projeye uygun olduğu ve eski hale getirilecek bir durum olmadığı belirtilmiş; (15) nolu talep yönünden birinci bilirkişi raporunda projedeki iki adet pencerenin fiilen olmadığı belirtildiği halde ikinci bilirkişi raporunda bu konuda projeye aykırılık olmadığı belirtilmiş; (16) nolu talep yönünden birinci bilirkişi raporunda "3 nolu dükkanın arka duvar ve pencerelerinin projeye uygun hale getirilmesi gerektiği belirtildiği halde, ikinci bilirkişi raporunda duvarın orjinal yerinde olduğu ve yıkılmadığı belirtilmiş, 15 ve 16 nolu talepler yönünden ise, birinci bilirkişi raporunda davaya konu edilen duvar ve pencerelerin projeye aykırı olduğu belirtildiği halde, ikinci bilirkişi raporunda bunların projeye uygun olduğu belirtilmiş olduğundan raporlar arasındaki bu çelişkiler giderilmeden bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmiş olması,

4-Dava dilekçesindeki (7) nolu talep yönünden; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/41 E-1994/639 K. sayılı dosyasında ortak koridordaki ... ve su tesisatlarının dava konusu edilip edilmediği kesin olarak araştırılmadan kesin hüküm nedeniyle bu talebin reddine karar verilmiş olması,

5-Dava dilekçesindeki (8) nolu talep yönünden; jeneratöre ait ... kablolarının ortak yer olan bahçeye bırakıldığı; (9) nolu talep yönünden; giriş cephesinin proje dışı yapıldığı, 1. kattaki dört pencerenin ve 2. kattaki dört pencerenin kapatılıp duvarla örüldüğü, arka cephe 1. katta bulunan üç adet pencerenin ikisinin duvarla kapatılıp 2. kattaki üç pencereden ikisinin şekil ve boyutlarının projeden farklı hale getirildiği; (13) ve (14) nolu talepler yönünden; 7 ve 9 nolu dairelerin bina arka cephesindeki balkonlarının projede açık çıkma balkonlar olduğu halde fiilen alüminyum panjurla kapatıldığı ve tüm bu hususların projeye aykırı olduğu sabit olduğundan bu talepler yönünden davanın kabulü gerekirken, projesinin yanlış çizildiği ve 55 yıldır fiilen bu şekilde kullanıldığı gibi yerinde olmayan gerekçelerle bu talepler yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması,

6-Dava dilekçesindeki (12) nolu talep yönünden; davalı ...'un binanın ön bahçesindeki toprak ve yeşilliği kaldırıp taş döşeyip otopark haline getirdiğinden müdahalesinin önlenmesi ve projeye uygun hale getirilmesi istenilmiş, mahkemece mevcut projede buranın bahçe olarak görülmediği ve zeminin neyle kaplı olduğu belirtilmediği ve bu durumun otopark sorununa da çözüm olduğu gerekçesiyle talep reddedilmiş ise de; aynı mahkemenin 2006/789-2010/1636 sayılı dosyasında aynı hususun dava konusu edildiği anlaşıldığından tarafları ve dava konusu aynı olan her iki davanın birleştirilerek o dosyadaki Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlarda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak ve gerektiğinde yeniden uzman bilirkişiler vasıtasıyla yerinde inceleme yapılarak projeye aykırı değişiklikler ayrıntılarıyla krokiyede bağlanmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8014, Karar No: 2024/2326, Tarih: 14.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8014 E.  ,  2024/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/273 E., 2019/602 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluk, arama ve el koyma nedeniyle 500.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; haksız tutuklama dışında talep ettiği diğer koruma tedbirleri hakkında değerlendirme yapılmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, davanın kabulü gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/210 Esas - 2017/183 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı sanık hakkında Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 15.05.2017 tarih ve 2017/4014 Soruşturma sayılı Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığı Kararı verilmiş ise de, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 15.05.2017 tarih ve 2017/4014 Soruşturma, 2017/14559 Esas sayılı iddianamesi ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesine davacı hakkında tutuklu iş olarak kamu davası ikame edildiği ve yapılan yargılama neticesinde İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2017 tarih ve 2017/210 Esas, 2017/183 Karar sayılı kararıyla davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükümle birlikte davacının tutukluluk halinin devamına karar verildiği, bu durumda, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat isteminin dava şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında, ''23.08.2017" olan dava tarihinin ''23.08.2018'' olarak yazılması mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında, ''23.08.2017" olan dava tarihinin ''23.08.2018'' olarak yazılması mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2017 tarih ve 2017/210 Esas, 2017/183 Karar sayılı kararıyla yapılan yargılama neticesinde davacı sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına karar verildii, Yargıtay 16 Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarih, 2018/7401 Esas ve 2019/3631 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarih ve 2021/16 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararıyla davacının 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, hükmün temyiz edildiği, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin arşivinde beklemekte olduğu, temyize konu iş bu tazminat davasının temyiz incelemesi sırasın ceza mahkemesi kararının kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/66, Karar No: 2018/2995, Tarih: 07.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/66 E.  ,  2018/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... çalışma alanında bulunan ve 1963 yılında dere yatağı olduğu belirtilerek tescil harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 21.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile 37.278,87 metrekare yüzölçümlü olarak gösterilen kısmın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

07.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21442, Karar No: 2013/30374, Tarih: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21442 E.  ,  2013/30374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluya ait menkullerin, 15.03.2013 tarihinde pazarlık yoluyla yapılan satışta  alacaklı  tarafından alacağına mahsuben satın aldığı, takip alacaklısı olan ihale alıcısına ihale bedeline 7 gün içerisinde yatırması için muhtıra gönderildiği, alacaklının şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, ihale bedelinin alacaklarını karşılamadığı, ihale bedelini yatırmak zorunda olmadıkları  halde ihale bedelini yatırmaları için kendilerine süre verilmesine dair işlemin iptalini istediği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. Başkaca hacizlerin de bulunduğu menkullerin  15.03.2013 tarihli arttırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, İhale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK 133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınırı (taşınmazı) ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği" satışa çıkarılan taşınırın (taşınmazın) alacaklı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınır (taşınmaz) üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden ve alıcıdan önce haciz koyduran 3.kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden alıcı alacaklıya ihale bedelini yatırması için süre verilmesi yönündeki İcra Müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21532, Karar No: 2014/15811, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21532 E.  ,  2014/15811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum ve davalı şirket vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6216, Karar No: 2014/19820, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6216 E.  ,  2014/19820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230829

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2009/1184 (E) ve 2010/782 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde Boztepe Köyü Manavgat Antalya adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5447, Karar No: 2013/9158, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5447 E.  ,  2013/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara revizyon gören 14.05.1959 tarih 42 sıra, 10.11.1960 tarih 21 sıra, 09.03.1961 tarih 27 sıra, 03.01.1964 tarih 2 sıra, 17.06.1965 tarih 34 sıra, 27.01.1966 tarih 43 sıra, 04.10.1968 tarih 17 sıra, 06.07.1971 tarih 22 sıra, 28.05.1976 tarih 114 sıra, 29.06.1978 tarih 23 sıra, 27.12.1984 tarih 18 sıra, 07.04.1993 tarih 1 sıra, 20.04.1994 tarih 4 sıra, 17.05.1994 tarih 11 sıra ve 24.06.1999 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa dayanak belgeleri ile haritalarının, (Eski yazı olanların Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından istenmesi)

2- Davalı taraf dayanağı olan 11.01.1963 tarih ve 66 sıra nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa dayanak belgeleri ile haritasının, (Eski yazı olanların Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından istenmesi)

3- Kök murisler ... ve ... 'in kardeşlerini de gösterir verasete esas nüfus kayıt örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2967, Karar No: 2016/4154, Tarih: 21.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2967 E.  ,  2016/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddelerin

izinsiz olarak bulundurulması, Mala zarar vermeye

teşebbüs, Silahlı terör örgütünün propagandasını

yapma, Terör örgütünün propagandasına dönüştürülen

toplantı ve gösteri yürüyüşüne kimliğini gizlemek için

yüzünü kapatıp patlayıcı madde ile katılmak

Hüküm : A-Sanıklar hakkında 13.06.2015 tarihli eylemleri

nedeniyle ayrı ayrı;

1-TCK'nın 314/2, 221/4, 62, 58/9, 53, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-3713 sayılı Kanunun 7/3, TCK'nın 62, 53. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

3-TCK'nın 174/1, 62, 52/2-4, 58/9, 53, 3713 sayılı

Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4-TCK'nın 37. maddesi delaletiyle 152/1-a, 152/2-a,

35/1-2, 62, 58/9, 53, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

B-Sanık ... hakkında 13.04.2015

tarihli eylemi nedeniyle; 3713 sayılı Kanunun 7/2,

TCK'nın 31/3, 62, 50, 52/2-4 maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında 13.04.2015 tarihli silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, mala zarar vermeye teşebbüs ve terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşlerine kimliğini gizlemek için yüzünü kapatıp patlayıcı madde ile katılmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İddianamede talep edilmemesi karşısında, CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması,

2-Mala zarar vermeye teşebbüs suçu açısından;

a-Sanıkların eylemi değerlendirilip maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre ulaşılan sonuç ortaya konulmadan Anayasanın 141 ve CMK'nın 34, 230, 232. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

b-Olay tutanağı ve krokiye göre el yapımı patlayıcının patlama merkezi ile polis aracının bulunduğu yer arasındaki mesafenin uzak olması karşısında atılı suçun oluşmadığı, eylemin TCK'nın 170. maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşüne kimliğini gizlemek için yüzünü kapatıp patlayıcı madde ile katılmak suçu açısından;

3-Terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşüne kimliğini gizlemek için yüzünü kapatıp patlayıcı madde ile katılmak suçu açısından;

Sanıkların kollukta ve savcılıkta yaptıkları savunmalar ile yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen... ve .... .... hükme esas alınan şüpheli sıfatıyla savcılıkta yaptıkları teşhisdeki beyanları dikkate alındığında, olay esnasında sanıkların yüzlerini kapatmalarına dair delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

4-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu açısından;

a-TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 221. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi birlikte nazara alındığında, sanıkların kovuşturma aşamasındaki savunmalarında kolluktaki beyanlarından döndükleri anlaşıldığından etkin pişmanlıktan söz edilemeyeceği, anılan maddede aranan şartların oluşmadığı gözetilmeden, tayin olunan cezada TCK'nın 221/4. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b-Etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 221/4. maddesi uygulanan sanıklar hakkında aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,

5-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçu açısından;

Atılı eylemin terör örgütü faaliyeti çerçevesinde işlenmesi nedeniyle 2/3 oranında artırım yapılırken yasal dayanak olarak TCK'nın 174/2. maddesinin de gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.