muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1213, Karar No: 2024/1259, Tarih: 27.02.2024

8. Sanığın olay sonrası alınan doktor raporuna göre vücudunda çok sayıda tırnak izi bulunup Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığınca düzenlenen 30.06.2016 tarihli rapora göre maktulden alınan sağ el tırnak parçasında sanığın DNA profilinin tespit olunduğu, ayrıca 08.09.2016 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı uzmanlık raporunda olay yerinde elde edilen bulguların analizinde olay yerinde 126 numaralı oda içerisinde mutfak masası ayak parçasından ve 6. kat koridoru zemin halısı üzerinden alınan kan numunelerinden elde edilen DNA profillerinin, sanıktan alınan DNA profili ile benzer olduğu, maktulün bulunduğu yerde bulunan naylon, 6. kat koridor zemin halısı üzerinde ve evde sandalye ayağı, portmanto kapağı ve buzdolabı muhafazası üzerinde de maktulün DNA profilinin bulunduğu, koridordan alınan kan numunesinde sanığa ait DNA profili bulunmasının sanığın maktulü koridora taşıdığının delili olduğu, sanığın hiçbir şekilde maktulle koridorda olduğunu kabul etmediği anlaşılmış olup, sanığın maktulle yaşadığı tartışma sonucu kaldı ki maktul ... sanıkta sanığın anlattığından daha ağır bir tartışma yaşandığına dair izlerin mevcut olması nedeniyle maktulün elinde ölümüne sebebiyet verdiği tespit edilen radial arter kesisinin oluştuğu, sanığın bu aşamada tıp eğitimi almış bir doktor olması nedeniyle bu kesinin öldürücü olabileceğini bilmesine rağmen sorumluluktan kurtulmak amacıyla herhangi bir sağlık kuruluşuna bu durumu bildirmediği, savunmasında beyan ettiği üzere ambulans ve hastane numarası bilmese dahi otel konseptinde bir sitede oturmaları ve sitede sürekli güvenlik ve apartman görevlisi olmasına rağmen durumu bu kişilere de bildirmeyerek kendi çabalarıyla kanamayı durdurmaya çalıştığı ancak kanamanın durmaması sonucu maktulün bir süre sonra yaşamını yitirdiği, sanığın olayın kendileriyle irtibatlı görünmemesi için evi temizlediği ve sabahtan itibaren sürekli dışarı çıkarak kendisi için tanık edinmeye çalıştığı ve kendisinin evde olmadığına dair intiba uyandırdığı ve daha sonra akşam saatlerinde naylona sardığı maktulü koridorda dairesinin 10 metre ilerisine bırakarak o andan itibaren başka birisi tarafından maktul görülene kadar dışarı çıkmadığı, evin bulunduğu yerin konumu ve sürekli görevlilerin bulunması nedeniyle maktulü evin bulunduğu site dışarısına çıkarmalarının mümkün olmadığı ve ... Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 14.12.2016 tarihli raporunda belirtildiği üzere "maktülün otopsisinde sol el bileğinde radial arter ve ven kesisi tanımlandığı dikkate alındığında kişinin ölümünün kesici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, otopside tespit edilen kişinin ölümüne neden olan kesici alet yaralanmasının lokalizasyonu özelliği ve ağırlığı itibariyle yaralanma sonrası olay yerinde bulunduğu

şekilde kesi bölgesinin bezle sarılarak hastaneye vakit kaybetmeksizin götürülmesi ya da 112 acil servisin çağrılması durumunda kişinin kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu"na dair mütaalası gözönüne alındığında sanık savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, her ne kadar sanık hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da sanığın maktulü kasten öldürdüğüne dair delillerinin dosyada bulunmadığı ancak sanığın tartışma neticesi maktule yönelik ölümüne sebebiyet veren yaralama eylemini gerçekleştirdikten sonra yaralama sonucu gerekli önlemleri almayarak maktulün ölümüne sebebiyet verdiği ve bu suretle ihmali davranışla ölüme sebebiyet verme suçunu işlediği kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

9. Sanık müdafii olayda meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğini ileri sürmüş ise de sanığın gerçekleştiğini iddia ettiği maktulün kendisine yönelik saldırısı sonrası maktule yaralama eylemini gerçekleştikten sonra bu saldırıyı def etmenin ötesinde maktulün ölümüne engel olacak önlemleri almamak nedeniyle sorumlu olup, bu aşamada maktulün zaten kendinde olmadığı kabul edilerek meşru savunmanın yasal şartlarının oluşmadığı belirtilmiştir.

10. Olay öncesinde sanığın maktulün cebinde eşine ait eşinin kaybolduğunu belirttiği kredi kartını görmesi ve maktulü uyarması üzerine maktulün kendisine bıçakla saldırdığına ve bu nedenle aralarında tartışmanın çıktığına, maktuldeki yaralanmanın da bu esnada gerçekleştiğine dair beyanı karşısında sanık savunmasının aksine bir tespitin yapılamamış olması nedeniyle bu husus sanık lehine kabul edilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkında maktule yönelik eyleminin vasfının tayini ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamenin görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan ... Vekilinin, Katılan ... Vekilinin, Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkında maktule yönelik eyleminin vasfının tayini ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamenin görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan ... Vekilinin, Katılan ... Vekilinin, Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, illiyet bağının bulunduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini hem Ağır Ceza Mahkemesinde hem de Bölge Adliye Mahkemesinde (istinaf yoluyla görülen bir duruşması olan ... için) vekille temsil ettiren katılan ... lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan ... vekilinin, katılan ... vekilinin, sanık müdafiinin temyiz istemleri vekalet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.02.2018 tarihli ve 2018/76 Esas, 2018/452 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile (7) numaralı bendinden sonra "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden Ağır Ceza Mahkemesindeki dava için karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.960 TL, Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf yoluyla görülen bir duruşması olan ... için 1.090 TL olmak üzere toplam 5.050 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...'ya ödenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23953, Karar No: 2014/24730, Tarih: 23.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23953 E.  ,  2014/24730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/587-2014/453

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda; ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğüne yönelik açık bir şikayetin bulunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5053, Karar No: 2015/9868, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5053 E.  ,  2015/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2010/392-2013/761

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11.12.2014 gün ve 2014/14731 Esas - 2014/29657 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, davalı idareden peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1552, Karar No: 2011/1861, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1552 E.  ,  2011/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu 107 ada 1 ve 2 sayılı parsellerin tespitine dayanak yapılan K.evvel 288 tarih 30 sıra, Ocak 1969 tarih 27 sıra, Ekim 1969 tarih 27 sıra, Ağustos 1972 tarih 8 sıra, Temmuz 1972 tarih 20 sıra, Ağustos 1972 tarih 9 sıra, Mayıs 1976 tarih 1 sıra, Mayıs 1978 tarih 11 sıra, Ağustos 1977 tarih 9 sıra, ... 1981 tarih 9 sıra, Temmuz 1978 tarih 6 sıra sayılı tapu kayıtlarının tüm geldi ve gittilerinin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek,

2- Dava konusu taşınmazları ve çevresini bir arada gösterir (ada ve parsel numaraları belirtilmiş) geniş paftanın Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek,

3- Dava konusu taşınmazların güneyinde ve batısında yer alan yollardan sonra bulunan taşınmazların kadastro tespit tutanakları, varsa dayanak belgelerinin İlçe Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek,

4- Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmalarının başladığının bildirilmiş olmasına göre, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5- Dava konusu taşınmazların kesinleşmesini gösterir kadastro tespit tutunak örneklerinin,

6- Dava konusu taşınmazlara ait oluşum nedeni ve tarihini gösterir tapu kayıt örneğinin,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13031, Karar No: 2016/7553, Tarih: 27.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13031 E.  ,  2016/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 tarih ve 2014/1090-2015/85 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle tazminat istemine ilişkin Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 69.438,46 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7.4, 7.6 maddeleri uyarınca davalı ...'ın sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 67.583,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir .

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.429,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.429,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 29/12/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Çalık Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 17/06/2008 ve 02/07/2008 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/12/2010 tarihi öncesi, 17/06/2008 ve 02/07/2008 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/12/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/12/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 17/06/2008 ve 02/07/2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/11995, Karar No: 2017/24063, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11995 E.  ,  2017/24063 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.