muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5949, Karar No: 2024/6617, Tarih: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5949 E.  ,  2024/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1553 Esas, 2024/512 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/95 Esas, 2022/279 Karar

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan

yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın, davacı şirketin eski çalışanı olduğunu, meslek hastalığına yakalandığı gerekçesiyle davalı Kurumca kendisine sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davacı aleyhine Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyası ile açılan rücu davasının yapılan yargılamasında davacıya, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığını ileri sürerek, davalı sigortalı ...'ın sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'ın, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 20.03.2008 tarih ve 110 sayılı raporu ile %72.70 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirtilmesi üzerine bu oran üzerinden kendisine gelir bağlandığını, iki yıl sonra kontrol muayenesi kaydı bulunduğunu, 20.03.2010 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucu düzenlenen Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 23.02.2010 tarih ve 146 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile maluliyet dosyasının yeniden değerlendirilmesi sonucu Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca 23.02.2010 tarihi itibariyle azalma kaydıyla sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini, gelirin bu oran üzerinden güncellendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle 2008 yılında malülen emekli olduğunu, ilk emekli olduğunda sürekli iş göremezlik derecesinin %72.70 olduğunu, daha sonra bu oranının Kurum tarafından %53'e düşürüldüğünü, davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle 2008 yılında malülen emekli olduğunu, ilk emekli olduğunda sürekli iş göremezlik derecesinin %72.70 olduğunu, daha sonra bu oranının Kurum tarafından %53'e düşürüldüğünü, davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...'ın, davacı şirkette yer altı maden işçisi olarak çalıştığı, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 20/03/2008 tarih ve 110 sayılı raporu ile tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle (Pnömokonyoz ILO r/r 3/3 +B2) anılan rapor doğrultusunda %72.7 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden 30.06.2008 tarihinde gelir bağlandığı, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 23.02.2010 tarih ve 146 sayılı kontrol muayenesi neticesinde düzenlenen raporda da anılan oranın değişmediği, sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum Sağlık Kurulunun 04.11.2010 tarih ve 247 sayılı raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.01.2015 tarih ve 01/17 sayılı kararında %53 olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Dairesinin 04.11.2015 tarih ve 18986 sayılı raporunda bu oranın %56 olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 26.05.2016 tarih ve 1071 sayılı raporunda ise sigortalının meslek hastalığı nedeniyle %53 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.01.2015 tarih ve 01/17 sayılı kararı ile tespit edilen %53 sürekli iş göremezlik derecesine göre davalı ...'ın gelirin %53 oranı üzerinden güncellendiği bildirildiğinden, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında dava açmaları hususunda verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığını, sürekli iş göremezlik derecesinin azalma ve başlangıç tarihinin tespit edilmediğini, ATK 2. Üst Kurulundan rapor alınmadığını, sigortalının taraf olmadığı davadaki sağlık raporlarının eldeki davada hükme esas alınmasının hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığını, Kurum tarafından da sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini ve bu oran üzerinden gelirin güncellendiğini, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bu yönüyle kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığını, Kurum tarafından da sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini ve bu oran üzerinden gelirin güncellendiğini, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bu yönüyle kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davalı Kurum tarafından, davacı şirkete ait iş yerinde çalışan davalı ...'a yakalandığı meslek hastalığından dolayı bağlanan gelirin rücuan tazmini için davacı işveren aleyhine açılan dava nedeniyle Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında yukarıda belirtilen yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapıldığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporu ile giderildiği, ATK 2. Üst Kurulunun bu konuda son merci durumunda olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacı işverenin de taraf olarak yer aldığı Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında alınan raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gibi bu durum; yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkelerine de uygun düştüğünden İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediği, öte yandan davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olması ve dolayısıyla davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunması karşısında davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde de isabetsizlik görülmediğinden, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23724, Karar No: 2017/28458, Tarih: 12.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23724 E.  ,  2017/28458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... sendikası üyesi olan davacının davalıya ait işyerinde makine baş teknisyeni unvanı ile 4857 sayılı Kanunu’na tabi işçi olarak çalıştığını, 13. dönem toplu iş sözleşmesinin 98/b maddesine göre almakta olduğu kasa tazminatı ödemesinin 2009 yılı itibariyle durdurulduğunu, davacının 2002 yılından itibaren atıl sistem hurda malzeme tesbit tanzim ve değerlendirilmesi ile resmi kurumlara tesliminden cins ve miktar bakımından birinci derecede sorumlu olarak görev yaptığını, kasa tazminatı aldığı tarih ile halihazırdaki işi arasında herhangi bir değişiklik olmadığını ileri sürerek kasa tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın kısmi dava açılamayacağını, davacının ilgili toplu iş sözleşmesinin 98 maddesinde tanımlanan “malzemelerin teslim ve tesellümünden bunların iyi muhafazası ile açıklarından birinci derecede sorumluluk sahibi olma” koşullarını sağlamadığını, davacının işinin herhangi bir ölçü ve tartıya tabi tutulmaksızın ve zimmet söz konusu olmadan kendisine bırakılan hurda malzemelerin MKE’ye satışı için yükleme işlemine nezaret etmek olduğunu, ambar girişinin yapılmadığı bir yerde açıklardan sorumluluk söz konusu olmayacağını, ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kasa tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

... ve Gaz İşçileri Sendikası ile Kamu İşletmeleri İşverenleri ile ... arasında imzalanan 13. dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 98/b. maddesinde; “...b) İşveren Ambar Yönetmeliğinin 6. maddesinde belirtilen malzeme ambarları ile depolar, ekonomalar veya tüketim kooperatiflerinde bulunan malzemelerin teslim ve tesellümünden ve bunların iyi muhafazası ile açıklarından birinci derece sorumluluk taşıyan işçiler ile akaryakıt istasyonlarında çalışıp da sadece teslim-tesellümünden sorumlu olanlara, bunlara vekalet edenlere, ... aylık çıplak gündelikleri toplamının %10'u tutarında kasa tazminatı ödenir.” hükmü yer almaktadır.

Ambar Yönetmeliğinin 6. maddesinde ise, malzemelerin cinslerine ve kullanım amaçlarına göre korunacağı ambar çeşitleri aşağıda tanımlanmış olup; buna göre, İhtiyaç Dışı (Kullanılamaz) Malzeme Ambarı, çeşitli nedenlerle kullanılamaz duruma gelmiş, bakım ve onarımla dahi kullanılma imkanı olmayan malzemenin satışı yapılıncaya kadar muhafaza edildiği yerdir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının hurda malzeme depo sorumlusu olduğu, davacının sorumlu olduğu deponun ... ... İletim Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü Ambar Yönetmeliği'nin 6. maddesinde belirtilen ihtiyaç dışı malzeme ambarı olduğu ve davacının söz konusu ambarın birinci dereceden sorumlusu olduğu, bu sebeple 13. dönem toplu iş sözleşmesinin 98. maddesine göre kasa tazminatına hak kazandığı kanaatine varılmıştır. Ne var ki, davalı Kurum, davacının sorumlu olduğu ambara giren hurda malzemelerin kaydının tutulmadığını, bunların zimmetle teslim edilmediğini, zimmetle teslim edilmeyen bir diğer ifade ile ölçü ve tartıya tabi olmayan malzemenin açığından sorumluluğun da söz konusu olamayacağını savunmuştur. Gerçekten de, toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kasa tazminatı ödemesine hak kazanmanın en genel koşulu, ilgiliye o konuda bir sorumluluk yüklenmiş olmasıdır. Dosya kapsamına göre ambara giren malzemenin ölçüm ve tartımının söz konusu olmadığı değerlendirildiğinde, davacının görevinin toplu iş sözleşmesinde belirtildiği gibi “malzemenin teslim ve tesellümünden iyi muhafazasından ve açıklardan birinci derecede sorumlu olma” şeklinde sorumluluk doğurucu bir iş olarak nitelenemeyeceği ortadadır. Davacıya ne miktarda malzemenin teslim edildiğine dair kayıt tutulmadığı halde, davacının bunların teslim ve tesellümden, iyi muhafazasından veya malzeme açığından sorumlu olması düşünülemez. Davacı tarafça dosyaya sunulan teslim belgeleri dikkate alındığında, bunların hurdanın davacının çalıştığı ambara teslimine dair değil, ambardan çıkışı ile MKE’ye teslimine dair olduğu görülmektedir. ... halde, malzemenin MKE’ye satışı için ambardan çıkışına ve yüklenmesine nezaret eden davacı yönünden toplu iş sözleşmesinin 98/b maddesindeki koşullar gerçekleşmemiştir.

Her ne kadar davacı, daha önce kendisine kasa tazminatı ödendiğini, ödeme yapılan tarih ile dava tarihi arasında geçen süreçte, ifa ettiği görevde herhangi bir değişiklik bulunmadığını ileri sürmekte ise de; yapılmaması gereken bir ödemenin davacı yönünden kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün değildir. Davacının ifa ettiği işin kapsamı dikkate alındığında, davacıya kasa tazminatı ödenmesi için gerekli koşullar daha önceden de mevcut değildir. Davalı Kurumun, koşullar gerçekleşmediği halde ödeme yapmış olması, kazanılmış hak ilkesi ile açıklanamaz. Belirtilen sebeplerle, davacının kasa tazminatına yönelik talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5004, Karar No: 2013/6507, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5004 E.  ,  2013/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve domatese ait 2010 yılı itibarıyla kuru-sulu arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık İl ve İlçe müdürlüklerinden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir komisyonu raporu ve kamulaştırma krokisinin davalı idareden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11265, Karar No: 2015/5882, Tarih: 20.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11265 E.  ,  2015/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/42409

MAHKEMESİ : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/471 (E) ve 2012/826 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir. Dosya kapsamından katılanın marka hakkının ihlali suretiyle meydana gelen zararın basit bir araştırma ile tespit edilebilecek zarar niteliğinde olmadığı ve dosyaya yansıyan katılanın tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı gözetilmeden mahkemece "sanığın müdahil firmanın zararını karşılamadığı” gerekçesiyle sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Suç tarihinin şikayet tarihi olan 25/07/2011 olmasına rağmen karar başlığında 26/07/2011 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

2-Suç tarihinin şikayet tarihi olan 25/07/2011 olmasına rağmen karar başlığında 26/07/2011 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.