muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3799, Karar No: 2023/3898, Tarih: 16.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ticari ilişkinin mevcut olduğu, davalılar arasında 2008 tarihli sözleşmenin yapıldığı, davalı .... tarafından hidroelektrik santralinin yapım işinin üstlenildiği, davacı ile davalı İlk Elektrik Enerji San. Tic. A.Ş. arasında 13/07/2010 tarihli taşeronluk sözleşmesinin mevcut olduğu, bu sözleşmede davacının alacaklarını davalı İlk Elektrik Enerji San. Tic. A.Ş.'den tahsil edebileceğine ilişkin veya borcun üstlenildiğine ilişkin bir durumun söz konusu olmadığı, davacı tarafın iddia ettiği gibi İlk Elektrik şirketi tarafından borcun üstlenildiğine ilişkin bir durumun söz konusu olmadığı, davalılar arasında borcun üstlenilmesine ilişkin herhangi bir sözleşmenin dosya kapsamında mevcut olmadığı, 24/11/2016 tarihli bilirkişi kurulu raporunun hüküm kurmaya yeterli, denetime elverişli olduğu, davalı Mars Yapı şirketinin ticari defterlerinde de borcun üstlenildiğine ilişkin kaydın bulunmadığı, davacı tarafın ticari defterlerinde de davalı İlk Elektrik şirketi ödemelerinin davalı Mars Yapı şirketi ile ilişkilendirilmediği, davacının borcun üstlenildiğine ilişkin iddiasının ispatlanamadığı, borcun nakli durumunda da borç ilişkisinin borçlu tarafı değiştirilerek asıl borçlunun yerini yeni borçlunun alması gerektiği, borcun naklinden söz edebilmek için eski borçlunun borçtan kurtarılmış olması gerektiği, davalılar ve taraflar arasında borçtan kurtulmaya ilişkin bir anlaşmanın da mevcut olmadığı, belirtilen nedenlerle dava konusu uyuşmazlığa ilişkin olarak davalı ....'nin borçlarından davalı İlk Elektrik Enerji San. Tic. A.Ş.'nin sorumlu tutulamayacağı ve belirtilen nedenlerle davalı İlk Elektrik Enerji San. Tic. A.Ş. aleyhine davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği,

Davalı Mars Yapı İnşaat Mermer ve Madencilik Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden 24/11/2016 tanzim tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davacı tarafın icra takibine konu asıl alacak miktarı yönünden davasında haklı olduğu, davacının alacağından sorumlu tutulması gerektiği ve borçlu olduğu, davacının talebi doğrultusunda tüm dosya kapsamında mevcut bilgi, belge, delil ve ticari defter kayıtları neticesinde toplam 409.745,62 TL asıl alacak bedeli yönünden davacının alacaklı olduğu, icra takibine konu işlemiş faiz tutarına ilişkin olarak Mars Yapı şirketinin temerrüde düşürüldüğüne ilişkin belge ve delilin mevcut olmaması sebebiyle davacı tarafın işlemiş faiz bedeline ilişkin davasında ve iddiasında haklı olmadığı,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Hukuk Dairesi Kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde davalı Mars Yapı'nın iflasına karar verildiği ve iflas masası tarafından davacının alacağı ihtilaflı olarak masaya kaydedildiği anlaşıldığından davaya kayıt kabul davası olarak devam edildiği, müflis Mars Yapı'nın iflas tarihi olan 30/07/2012 tarihi itibari ile İcra dairesince İİK 195. maddesi uyarınca yapılan kapak hesabının dosya arasına alındığı, yapılan kapak hesabında davacının icra takibine konu ettiği 409.745,62 TL asıl alacak yönünden haklı olduğu, takip öncesi işlemiş faiz yönünden açılan davanın haksız olduğu, kapak hesabında her ne kadar vekalet ücreti ile tahsil harcına yer verilmiş ise de İİK 193. maddesi uyarınca iflasın kesinleşmesi ile müflis adına yapılan takiplerin düşeceği hükmü dikkate alındığında davacının kapak hesabında belirtilen vekalet harcı ile tahsil harcının takip masrafları içerisinde sayılmadığı gerekçesiyle davanın davalı İlk Elektrik Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret A.Ş yönünden reddine, davacının takibe konu 409.745,62 TL asıl alacak, 18,40 TL başvurma harcı, takip tarihinden iflas tarihine kadar işlemiş olan 40.918,43 TL faiz bedeli ve 2.271,10 TL takip masrafları olmak üzere toplam 452.953,55 TL alacağının davalı müflis Mars Yapı İnşaat Mermer ve Madencilik Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra ve inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına, davalı İlk Elektrik Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin icra ve inkar tazminatı talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, Mars Yapı ve İlk Elektrik arasındaki 29.11.2009 tarihli yazışma uyarınca Mars Yapı'ya yapılacak ödemelerin davacı şirkete yapılmasının kararlaştırıldığını, yazışmada şirketin genel müdürü ...'nun uygundur yazısı ve imzasının olduğunu, bu belgenin varlığının taraflarca inkar edilmediğini, bu belgenin borcun nakline ilişkin delil başlangıcı olduğunu, ilamda hukuki niteleme yapılırken banka havaleleri ve borç ödeme belgesinin birlikte değerlendirilmediğini, dosya kapsamındaki deliller ve hayatın olağan akışı içerisindeki karineler bir bütün olarak değerlendirildiğinde İlk Elektrik Enerji Şirketinin de borçtan sorumlu olması gerektiğini, resmin bütününe bakıldığında sözleşmelerde şekil serbestliği esas olduğundan taraflar arasında kurulan sözlü sözleşmenin varlığı, hayatın olağan akışı içerisinde yapılan ödemeye ilişkin karine, banka havaleleri ve borç ödeme belgesi olarak nitelenen 20.11.2009 tarihli yazı ile davacı alacağının İlk Enerji yönünden de sübut bulduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı, değerlendirilerek tartışıldığı, Dairemizce verilen kaldırma kararından sonra mahkemece kayıt kabul davası olduğu değerlendirilerek kapak hesabı yapıldığı ve bu miktar üzerinden müflis şirketin iflas masasına alacağın kayıt ve kabulüne karar verildiği, Mars Yapı'nın yaptığı sözleşmeden dolayı davalı İlk Elektriğin müteselsilen sorumlu olmayacağı, mahkemece verilen kararın dosyada mevcut deliller kapsamında usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde belirttiği sebepler ile aynı temyiz itirazlarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere ve özellikle davacının, borcun davalı İlk Elektrik Enerji Sanayi Ticaret A.Ş. tarafından üstlenildiğine ilişkin iddiasını kanıtlayamamış olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunmadığından yararına vekalet ücreti takdirine yer

olmadığına,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1474, Karar No: 2024/1719, Tarih: 13.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1474 E.  ,  2024/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/745 E., 2023/2480 K.

DAVA TARİHİ : 06.07.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2022/103 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların ortak çocuğu 29.06.2015 doğumlu ...'in gayri resmi birliktelikten dünyaya geldiğini, velâyetinin davacı ... üzerine olduğu, davacı ile ...'in Almanya'da ikamet ettiğini, müvekkilinin müşterek çocuğu Hira ...'in soyadı farklılığı yüzünden özellikle Türkiye'ye giriş ve çıkışlarda polis denetimlerinde, idari başvurularda, hava limanlarında, kısaca müşterek çocuk ile ilgili tüm işlemlerde sorun yaşadığını, müşterek çocuğun tüm masraflarını davacının karşıladığını, Almanya'daki tüm işlemlerde nüfus kayıt örneği, velayet kararı, çocuğun doğum belgesi ile bu belgelerin Almanca dilindeki çevirilerini yanında taşımak zorunda kaldığını, velayet görevinin ifasında çocuğun soyadının farklı olmasından dolayı çok zorlandığını, tüm bu nedenlerle müşterek çocuk ...'in mevcut soyismi olan ''...'' 'in davacı annenin kızlık soy ismi olan ''....' olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karaman Aile Mahkemesi'nin 10.08.2016 tarih 2016/779 E 2016/752 K sayılı ilamı ile davacı ...'in velayetinin annesi olan ...'da olduğunun tespitine karar verildiği, kararın 11.08.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının nüfus kaydının yapılan incelemesinde babası ... tarafından tanındığı, işbu davanın ... ve ...'in müşterek çocukları olan ...'in soyisminin annesi ...'nın soyismi olan... olarak değiştirilmesi talepli açıldığı, bu sebeple Hira ...'in babası olan ...'e karşı davayı yöneltmek üzere davacı vekiline iki haftalık kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davanın baba ...'e yöneltildiği, ...'in davalı sıfatıyla işbu dosyaya kaydı yapılarak adına dava dilekçesi ekli duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın çıkarıldığı, ancak davalı tarafından herhangi bir cevap dilekçesinin verilmediği, dinlenen tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının annesi ... ile birlikte Almanya'da yaşadığı, davalı babanın ise Türkiye'de yaşadığı, davacının annesi olan ...'nın yurt dışı giriş ve çıkışlarda, davacı ile ilgili resmi iş ve işlemlerde kızıyla soyismi farklılığı sebebi ile sıkıntı yaşadığının anlaşıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nin 2019/7 esas 2020/669 karar sayılı ilamı, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 16.06.2021 tarih 2021/3176 E 2021/5031 K sayılı ilamı ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, çocuğun annesinin soyismini almasının üstün yararına olacağı gerekçesi ile davacının nüfus kayıtlarında ''Özütemiz'' olarak geçen soyisminin "Tosun" olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıya yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, davalının 20.12.2016 tarihinden günümüze kadar Türkiye'ye giriş yapmadığını, bu nedenle tebligatı alan kişi ile aynı evde yaşamasının mümkün olmadığını, dosyada bildirilen adres nazara alındığında uyuşmazlığın çözümünde Karaman Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davalının Kıbrıs'a döndükten sonra çocuk ile irtibat kuramadığını, davacının amcasının oğlu ile evlenerek Almanya'ya gittiğini öğrendiğini, davacının şimdiki eşinin soyadının da ''Tosun'' olduğunu, çocuk ile davalıyı görüştürmediklerini, bunun nedeninin çocuğun bağını tamamen baba ile koparmak olduğunu beyan ederek, öncelikle yetki yönünden aksi halde açılan davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyet hakkına sahip annenin çocukların soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebinin velâyet hakkı kapsamındaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olduğu, velâyet hakkı kapsamında çocukların soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, evlilik birliği içinde doğan çocukların taşıdığı ailenin soyadını, evlilik birliğinin sona ermesi ile velâyet hakkına sahip annenin kendi soyadı ile değiştirilmesini engelleyici yasal bir düzenlemenin bulunmadığı; somut olayda söz konusu soyadı değişikliğinin tanık anlatımları, göz önünde bulundurulduğunda çocuğun üstün yararına aykırı bulunmadığı, çocuğun annesi ile birlikte yaşadığı, velâyet sahibi annenin mevcut soyadını almasından olumsuz etkilenmeyeceği ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişmeyeceği gerekçesi ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı baba vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili, istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek davanın kabulü ve yetkili Mahkeme yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin bekarlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20763, Karar No: 2019/5060, Tarih: 05.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20763 E.  ,  2019/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa ait ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde 16/09/2012-28/02/2010 tarihleri arasında temizlik elamanı olarak çalıştığı, iş akdinin haksız feshi nedeniyle açılan işe iade davasının reddedildiği, ceza davasında beraat kararı verildiği, fesih hakkının 6 iş günlük sürede kullanılmadığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığı halde ücretlerinin ödenmediği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

İş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

İş hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmıştır. Bilirkişi raporunun alınmasından sonra 17.11.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile rapor doğrultusunda miktarlar artırılmıştır.

Davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, davalılar yönünden müşterek ve müteselsil sorumluluğa göre karar verilmesi gerekir iken kısa kararda “davalıdan alınarak davacıya verilmesi” şeklinde kurulan hüküm hatalıdır. Öte yandan kısa karara aykırı olacak şekilde gerekçeli kararda davalılardan müşterek ve müteselsil sorumluluğa göre karar verildiği gerekçelendirilerek çelişki oluşturulması isabetli olmamıştır.

3-Kabule göre de, davalılar yönünden müşterek ve müteselsil sorumluluğa göre karar verilmesi gerekir iken kısa kararda “davalıdan alınarak davacıya verilmesi” şeklinde kurulan hüküm hatalıdır. Öte yandan kısa karara aykırı olacak şekilde gerekçeli kararda davalılardan müşterek ve müteselsil sorumluluğa göre karar verildiği gerekçelendirilerek çelişki oluşturulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan .... Ür. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.