muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10264, Karar No: 2025/5300, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/10264 E.  ,  2025/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2833 E., 2019/661 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/431 E., 2018/490 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : TCK'nin 299/1, 299/2, 43/1, 62/1, 53, 58/6, 63, maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımlarının herkese açık olmadığı, sınırlı sayıda arkadaşına açık şekilde paylaşıldığı tespit edildiği gözetilerek, sanığın eylemleri değerlendirildiğinde; umuma kapalı sadece sınırlı sayıda arkadaşına açık facebook profili üzerinden mahkumiyete konu paylaşımları yaparak Cumhurbaşkanına hakaret ettiği anlaşılan sanık hakkında unsurları oluşmayan 5237 sayılı Kanunun 299/2 fıkrası uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1390, Karar No: 2009/2589, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1390 E.  ,  2009/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, kayyum sıfatıyla İstanbul Defterdarlığı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz tapuda, 1892 yılında öldüğü bildirilen ... oğlu ... adına kayıtlıdır. Davada dayanılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde vaad borçlusu olan kişiler iddiaya göre kayıt maliki ... oğlu ...’nın mirasçılarındandır. Gerçekten, Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.09.1996 tarih, 1995/344 esas 1996/918 karar sayılı ilamı ile Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/1161 esas ve 1991/1408 karar sayılı mirasçılık belgelerinden vaad borçlularının kayıt maliki ... oğlu ... mirasçıları arasında yer aldığı görülmektedir. Ne var ki, ... oğlu ... mirasçılarını belirleyen ve yukarıda sözü edilen mirasçılık belgeleri Hazine’nin açtığı dava sonucu Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2005 tarih 2001/501 esas, 2005/1177 sayılı ilamı ile iptal edilmiş ve ... oğlu ... mirasının Hazineye intikal ettiği hükmen saptanmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan saptamaya göre, ... oğlu ... mirasçıları vaad borçluları değil sözü edilen kişinin mirasçısı Hazine ise, dayanılan sözleşmeler kuşkusuz hüküm ve sonuç meydana getirmez.

O halde mahkemece, Yargıtay inceleme aşamasında bulunduğu anlaşılan Kadıköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/501 esas sayılı dava dosyası sonucu beklenilmeli ve eldeki dava hakkında bu sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8102, Karar No: 2019/10152, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8102 E.  ,  2019/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Ahmetli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 10/08/2017 tarihli ve 45-2017-02/004 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,000 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/4617 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2018 gün ve 9908 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2018 gün ve KYB-2018-93446 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Turgutlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen kararın miktar itibariyle kesin olmasına rağmen, 21/11/2017 tarihli itiraz üzerine, itirazın reddine dair Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/4617 değişik iş sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ödemiş Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/4817 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan inceleme sonucunda,

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başkaherhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme bulunduğu, gıda takviyesi satışı yapılan eczanelerde kayıt ve onay belgesi alma zorunluluğunu getiren yönetmelik hükmünün idare mahkemesince iptal edilmiş olduğu belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde takviye edici gıda ve bebek maması sattığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4674, Karar No: 2015/652, Tarih: 12.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4674 E.  ,  2015/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ..’yi kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı inceleme sırasında yasal savunmaya, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, ceza miktarına vesaireye ilişen, katılan vekilinin ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen 160,00 TL müdafii ücretinden İbaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, " toplam 464,10 TL" olarak tesbit olunan miktarın "toplam

304,10 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanığın aldığı ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve müdafiilerinin tahliye taleplerinin reddine, 12/02/20l5 gününde oybirliği ile karar verildi.

12/02/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....l'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık... müdafii Avukat ....'in yokluğunda 19/02/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/1714, Karar No: 2015/6349, Tarih: 24.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1714 E.  ,  2015/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ..... 1. Asliye Hukuk ve ..... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir

Asliye Hukuk Mahkemesince, anne ve baba adının değiştirilmesi istemi, soybağının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi tarafından ise, davacının talebinin nüfus kayıtlarında anne ve babası olarak gözüken kişilerin dedesi ve ninesi olduğu gerçek babasının ... ve annesinin ise ... olduğu nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesi istemine ilişkin nüfus davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda dava, davacı ...'nun nüfus kaydında ... ve ... olarak görünen baba ve anne isimlerinin, ... ve .... olarak değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava soybağının düzeltilmesine ilişkin olmayıp, hatalı yazılan nüfus kaydının 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi hükümlerince tashihi istemine ilişkindir.

Bu durumda, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre, ..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9253, Karar No: 2015/7026, Tarih: 08.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9253 E.  ,  2015/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/379695

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/170 (E) ve 2013/786 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın tekerrüre esas olmayan kasıtlı suçlarının bulunması ve gerekçeli kararda sanığın adli sicil kayıtlarına atıf yapılarak olumsuz kişilik yapısı olduğuna kanaat getirildiğinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki CMK'nın 231/5-6 ile TCK'nın 62. maddesinin Kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle uygulanmadığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İşçi Partisi Bolu İl Başkanı olan sanığın, Bolu Detay Gazetesi ve Bolu Havadis Gazetesinde belediyenin yapmış olduğu faaliyetler nedeniyle "gözünüzü beton doyursun" başlıklı demecinde ve bu demecindeki "tek kriter hortumlama katsayısı" başlığındaki yazıda ve "hem sökerken hem dökerken götürüyorlar", "görgüsüzlüğün bu kadarına pes" başlıklı yazılarda geçen sözlerinin, yazı bütünüyle ele alındığında küçük düşürücü değer yargıları içermediği, kamuoyunu bilgilendirmeyi amaçlayan güncel haber ve eleştiri niteliğinde olduğu, hem bir politikacı hem de Belediye Başkanı olan katılanın sürekli toplum önünde olması nedeniyle eleştirilere açık olması gerektiği, bu nedenle hukuka aykırılık öğesi oluşmadığı gözetilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. B..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/6497, Tarih: 12.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 25/01/2003 tarihinde vefat eden murisi 'nın sağlığında almakta olduğu sürekli iş göremezlik gelirinin yasa değişikliğini takip eden ay başından itibaren uygulanarak gelirin bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin 01.10.2008 tarihini takip eden aybaşından itibaren tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Davacının davasının kısmen kabulü ile, Davacının babası 'nın meslek hastalığı sürekli maluliyeti %12 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, aynı yasanın 34. maddesi uyarınca davamız davacısına 01/02/2010 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeye ilişkin bir istisna getirilmeden sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 Sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir,” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.