muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/417, Karar No: 2023/673, Tarih: 20.12.2023

Tanık ... aşamalarda; kızı olan katılanın olay günü kendisini telefonla aradığını, katılanın aşırı derecede ağladığını, konuşacak durumda olmadığını, telefonda sanığın laboratuvar görevlilerine "Bakın ne kadar güzel bir kız." dediğini, muayene adı altında göğüslerine, karnına ve kalçalarına dokunup okşadığını anlattığını, katılanın uzun yıllardır tedavi gördüğü için lenf muayenesi ve karaciğer muayenesinin nasıl yapıldığını iyi bildiğini, muayene ve cinsel taciz arasındaki farkı anlayacak yapıda olduğunu, olayın etkilerinin de sonrasında devam ettiğini,

Tanık ... aşamalarda; ablası olan katılanı olay günü aradığında sesinin kötü geldiğini, katılanın bir şey olmadığını söyleyip telefonu kapattıktan sonra buluştuklarını, katılanın önce konuyu anlatmadığını, ısrarla sorması üzerine katılanın ağlayarak kan tahlili için gittiği doktorun kendisini taciz ettiğini söylediğini, konserde birlikte oldukları arkadaşlarının yanında gece saatlerinde katılanın sanığın ''Senin lenf bezlerine bakayım.'' dedikten sonra tedavinin ötesine geçerek göğüslerini, karnını ve alt kısmını ellemek suretiyle taciz ettiğini ağlayarak anlattığını, yanlarında ... ... ve ...'ın bulunduğunu,

Tanık ... aşamalarda; katılanın arkadaşı olduğunu, olay günü okul şenlikleri sebebiyle katılanla yaklaşık 16.00-18.00 saatleri arasında buluştuklarını, katılana merhaba deyip öpmek istediğinde katılanın irkilerek geri çekildiğini, katılana ısrarla ne olduğunu sorunca hastanedeki doktor tarafından taciz edildiğini, doktorun göbeğini avuçladığını, göğüslerini ellediğini, kendisini kapıdan girenlerin göremeyeceği şekilde sedyeye oturttuğunu anlattığını, bunları anlatırken de gözlerinin dolduğunu, katılanın sonrasında da olanları ... ...'a anlattığını,

Tanık ..... aşamalarda; Medizone Sağlık Hizmetlerinde doktor olarak görev yaptığını, sanığı tanıdığını, Afgan asıllı oldukları için bazen bir araya da geldiklerini, katılanın ozon tedavisi için merkezlerine başvurduğunu, katılanı kan tahlili yaptırması için sanığa yönlendirdiğini, bu sırada sanığın yanlarında olup olmadığını hatırlamadığını, olayla ilgili bilgisi bulunmadığını, sanığın çok kıymetli bir bilim insanı olduğunu, sanığın çalıştığı hastaneye elliden fazla hasta yönlendirdiğini, ozon tedavisinin zayıflamak için de kullanıldığını, yönlendirdiği diğer hastaların da sanık tarafından muayene edildiğini bildiğini,

Tanık ... aşamalarda; sanıkla oda arkadaşlığı yaptığı dönemde başhekim yardımcısı olarak görev yaptıklarını, sanığın nadiren odada hasta muayenesi yaptığını, muayeneye hemşirenin katılmadığını, muayeneye genellikle tanıdıklarının geldiğini, yakınlarının hastanedeki işleriyle ilgilendiğini, katılanı hatırlamadığını, iddialarla ilgili bilgisi olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ... aşamalarda; sanıkla oda arkadaşlığı yaptığı dönemde başhekim yardımcısı olarak görev yaptıklarını, sanığın nadiren odada hasta muayenesi yaptığını, muayeneye hemşirenin katılmadığını, muayeneye genellikle tanıdıklarının geldiğini, yakınlarının hastanedeki işleriyle ilgilendiğini, katılanı hatırlamadığını, iddialarla ilgili bilgisi olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık savcılıkta; Dr. ...'i tanıdığını, bu doktor aracılığıyla kendisine muayeneye gelen katılanı ise tanımadığını, Medizone Tıp Merkezinde tam zamanlı olarak çalışmadığını, çalıştığı süre içerisinde yani 2 yıl içerisinde en fazla 2 ya da 3 defa bu merkeze gittiğini, Medizone Tıp Merkezinde katılana ya da herhangi bir 25 yaş civarında bir kadına kartını verip ertesi gün gel demediğini, 18.05.2012 tarihinde Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde başhekim yardımcısı olarak görev yaptığını, odasını diğer başhekim yardımcısı ...'la paylaştığını, hasta muayene etmek gibi bir görevinin olmadığını, idari işlerle, yabancı doktorlar ve personelle ilgilendiğini, odasının çok yoğun olduğunu, katılanı muayene etmediği için isnat edilen suçlamaları da kabul etmediğini, mahkemede; Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Yabancı Hasta Birimi sorumlusu olduğunu, yurt dışından gelen hastaları muayene ettiğini, hasta muayene etmesi sırasında hastanın rahatsız olduğunu söylediği başka bölümleri ilgilendiren kısımları da kontrol edip muayene ettiğini, hastayı muayene ederken diğer onkoloji ile ilgili hastaları muayene eden doktorların yaptığı gibi örneğin koltuk altı muayenesi yaparken kendi elini hastanın koltuğunun altına soktuğunu, hâliyle hastanın elinin de doktorun kolunun üstüne geldiğini, örneğin karaciğer muayenesi yapılırken karaciğerin bulunduğu bölüme elle kuvvetlice baskı yapıp kitle olup olmadığını araştırdıklarını, boyun çevresinde de lenfleri kontrol ettiğini, lösemi hastasının muayenesi sırasında boyundaki lenflere baktıklarını, hem karaciğer hem de dalağın bulunduğu yere izah ettiği şekilde bastırmak suretiyle baktıklarını, iddianamede yazılı olduğu şekilde şayet katılanı muayene etmiş ise göğüs, karın, bel, kalça ve bacak üst kısımlarına dokunmuş olabileceğini, kendisinin muayene yönteminin bu şekilde olduğunu, kızı yaşında, hepatit hastası ve onkolojiyi ilgilendiren bir bölüm hastası olan katılana kapının açık olduğu bir yerde böyle bir yaklaşımda bulunmasının söz konusu olmadığını, her ne kadar soruşturmadaki ifadesinde katılanı muayene etmediğini ifade etmiş ise de katılanı muayene etmiş olabileceğini ancak hatırlamadığını, hastalara şefkat gösterdiğini, genel olarak yaptığı muayene sırasında oda kapısının açık olduğunu, yanında mutlaka hemşire ve temizlik yapan yardımcı personelin de bulunduğu, katılanın güzelliğine yönelik sekreter ile herhangi bir görüşmesi olmadığını, daha önce böyle bir şikâyet almadığını, mesleğini icra ettiğini, nasıl bir suç işlediğini anlamadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar, korunmak istenen hukuki değerin genel ahlâktan daha çok kişisel bir özgürlük olması nedeniyle TCK’nın ikinci kısmında yer alan "Kişilere karşı suçlar" başlığı altında düzenlenmiş olup anılan Kanun'un "Cinsel saldırı" başlığını taşıyan 102. maddesi;

"1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı,

d) Silâhla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

4) Suçun işlenmesi sırasında mağdurun direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde cebir kullanılması durumunda kişi ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı cezalandırılır.

5) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu;

"(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on iki yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

(3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş, evlat edinen veya evlatlık tarafından,

d) Silahla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

e) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş, evlat edinen veya evlatlık tarafından,

d) Silahla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

e) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel saldırı için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(5) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." hâlini almıştır.

Bu suçla korunan hukuki değer, bireyin cinsel özgürlüğüdür. Kişilerin hukuk düzeni içerisinde kendi vücutları üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilme hakkı korunan hukuki menfaatin temelini oluşturmaktadır.

Suçun faili cinsel davranışlarla bir kişinin cinsel yönden vücut dokunulmazlığını ihlâl eden herkes olabilir. Bu durumda fail erkek ya da kadın olabileceği gibi suçun mağduru da hâlen hayatta bulunan yetişkin kadın ya da erkek olabilmektedir. Ölü birine karşı gerçekleştirilen cinsel davranışlar somut olayın şartlarına göre ölünün hatırasına hakaret ya da müstehcenlik suçlarına vücut verebilir.

Suçun maddi unsuru vücuda organ veya sair cisim sokulmaksızın vücut dokunulmazlığının cinsel davranışlarla ihlâl edilmesi olup hangi eylemlerin cinsel davranış olarak kabul edileceği konusu tartışmalıdır. Gerek ulusal gerekse uluslararası doktrinde ve yargısal uygulamalarda farklılıklar bulunmakla birlikte temelde failin eyleminin cinsel nitelik taşıyıp taşımadığına yönelik argümanlar subjektif ve objektif görüş başlıkları altında toplanmıştır.

Subjektif görüşe göre; vücut dokunulmazlığını ihlâl eden eylemin cinsel davranış olup olmadığının belirlenmesinde uygulanacak olan kriter sanığın amacı olup eğer sanık cinsel arzuları tatmin amacıyla hareket etmişse şehevî arzularını tatmin edip etmediğine bakılmaksızın cinsel saldırı suçunun gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bununla birlikte failin saiki ancak dışa yansıyan davranışlarıyla belirlenebilir. Subjektif görüş içerisinde de arzuların tatmini noktasında Nevzat Toroslu failin, mağdurun rızasına aykırı olarak cinsel arzuları tatmine yönelik davranışlar gerçekleştirme iradesine sahip olması gerektiğini savunurken Zeki Hafızoğlulları ile Muharrem Özen suçun başkasından cinsel haz almaya elverişli hareketlerle işlenebileceğini belirtmektedirler (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku Özel Kısım, Ankara 2007, s 59, Zeki Hafızoğulları-Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Kişilere Karşı Suçlar, US-A Yayıncılık, Ankara 2016, s. 159.).

Objektif görüşe göre; failin eylemi kastından bağımsız olarak objektif anlamına göre değerlendirilmelidir. Bu görüşün savunucuları tarafından ortaya atılan ilk kriter failin eyleminin tıp, antropoloji ve sosyoloji gibi bilimlerin verilerine göre değerlendirilmesidir. Bu yaklaşım cinsel saldırı suçunun, vücudun anal, oral veya genital bölgeleriyle göğüslere yönelik olarak işlenebileceğini kabul etmektedir. Böylece sanığın amacından öte eylemin yöneldiği organların niteliğine göre hukuki kesinlik sağlanmaya çalışılmışsa da mağdurun cinsel bütünlüğünün korunması bakımından son derece sınırlayıcı bir tutum içerisine girilmiştir. Bu sorunun aşılması için geliştirilen erojen bölge kavramının da dar yorumlanıp sadece genital bölgeler, kasık bölgesi, anal bölge, oral ve meme bölgesi olarak kabul edilmesi kişilerin cinsel tercihleri veya cinselliğe yükledikleri anlamların sayılan vücut bölgelerinin dışında herhangi bir organı ya da uzvu içerebileceği yönünde eleştirilere tabi tutulmuştur.

Cinselliğin niteliği gereği toplumdan topluma hatta kişiden kişiye göre değişen özelliği gözetildiğinde cinsel davranış kavramının failin eylemlerinin yöneldiği organa göre belirlemenin mağdurun vücut bütünlüğünün korunması bakımından kapsamı daralttığı görüşü ileri sürülerek failin davranışının mağdurun cinsel bütünlüğü için objektif olarak zarar verme tehlikesiyle birlikte kültürel, sosyolojik ve psikolojik koşullarla birlikte değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

TCK'nın 102. maddesindeki düzenleme incelendiğinde;

Kanun koyucu birinci fıkrada cinsel saldırı suçunun temel hâlini düzenlerken mağdurun vücut bütünlüğünün cinsel davranışlarla ihlal edilmesi koşulunu aramış ve madde gerekçesinde de "Maddenin birinci fıkrasında, cinsel saldırı suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Bu suçun oluşabilmesi için, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlâl edilmesi gerekir." demek suretiyle cinsel davranışların cinsel arzuları tatmini amacına yönelik olması gerektiğini açıklamıştır.

Aynı maddenin gerekçesinde ikinci fıkra için; "Cinsel saldırının vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, bu suçun nitelikli hâli olarak tanımlanmıştır. Suçun bu nitelikli hâli için, vücuda vajinal, anal veya oral yoldan organ veya sair bir cismin ithal edilmesi gerekir. Bu bakımdan vücuda penis ithal edilebileceği gibi, vajinal veya anal yoldan cop gibi sair bir cisim de ithal edilebilir. Bu bakımdan, söz konusu suçun temel şeklinin aksine, bu fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için, gerçekleştirilen davranışın cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olması şart değildir." açıklaması yapılmıştır.

Görüldüğü gibi aynı suçun temel hâli için subjektif görüşü benimseyen kanun koyucunun nitelikli hâli için objektif görüşü benimsediği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi aynı suçun temel hâli için subjektif görüşü benimseyen kanun koyucunun nitelikli hâli için objektif görüşü benimsediği anlaşılmaktadır.

Failin hangi davranışının cinsel nitelikte olduğunun belirlenmesi konusundaki iki temel yaklaşım içerisinde mağdurun vücut bütünlüğünden hareketle sanığın saikinden öte mağdurun cinsel bütünlüğünün ihlal edilip edilmediği daha önemlidir. Elbette ki sanığın dışa yansıyan davranışlarından cinsel arzu tatminine yönelik iradesi belirlenebiliyorsa cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Buna karşın sanığın amacının tespit edilemediği pek çok olayda yetersiz kalınmakta mağdurun cinsel bütünlüğüne yönelik eylemler suç vasfı yönünden hatalı değerlendirilmektedir. Korunan menfaatin cinsel özgürlük olduğu benimsenirse bu özgürlüğe yönelik her türlü davranış da cinsel saldırı olarak kabul edilmelidir. Bununla birlikte dudaktan öpüşmek cinsel bir davranış olabileceği gibi bazı toplumlarda selamlaşmaya yönelik bir eylem olarak da algılanabilmektedir. Birden fazla anlamı olan bu davranışlar tıbbın veya anatominin verileriyle açıklanamazken somut olayın bütünü içerisinde değerlendirilip hangi bağlamda gerçekleştirildikleri gözetilerek cinsel davranış olarak kabul edilip edilmeyecekleri belirlenmelidir.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, cinsel saldırı suçunun TCK'nın 102. maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde düzenlenen kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinin üzerinde durulması gerekmektedir.

TCK'nın 6. maddesinde kamu görevlisi "kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi," şeklinde tanımlanmıştır. Anılan nitelikli hâlde kamu görevinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılmasından söz edildiği için failin kamusal faaliyetin yürütülmesine hangi yolla veya sürede katıldığının önemi bulunmamaktadır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde nüfuz; "İçine geçme.", "Sözü geçer olma durumu." ve "İstediğini yaptırabilme gücü; erk, kuvvet." şeklinde tanımlanmaktadır. Nüfuz, kamu görevlisinin görevinin vermiş olduğu yetki ve imkânlar nedeniyle sahip olduğu güç ve etkinlik; bunun kötüye kullanılması ise yetki ve imkânların sağladığı ayrıcalıklı üstün konumdan yararlanmaktır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde nüfuz; "İçine geçme.", "Sözü geçer olma durumu." ve "İstediğini yaptırabilme gücü; erk, kuvvet." şeklinde tanımlanmaktadır. Nüfuz, kamu görevlisinin görevinin vermiş olduğu yetki ve imkânlar nedeniyle sahip olduğu güç ve etkinlik; bunun kötüye kullanılması ise yetki ve imkânların sağladığı ayrıcalıklı üstün konumdan yararlanmaktır.

Kamu görevlilerinin, kamu görevlisi olmalarından kaynaklanan nüfuzu (otoriteyi) kötüye kullanmaları eylemin işlenişi bakımından mağdurun direncini azaltacağından, bu durum daha fazla ceza verilmesini gerektiren nitelikli bir hâl olarak kabul edilmiştir (M. Emin Artuk-A.Gökcen-M.Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2019, 18. Baskı, s. 365.). Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin bir kamu görevini yerine getirmesi ve bu görevin sağladığı nüfuzu kötüye kullanması gerekir. Görevin sağladığı otoriteden yararlanılarak suç işlenmelidir. Ancak mağdur ile fail arasında bir ast-üst ilişkisinin bulunması şart değildir. Failin yaptığı görevin niteliği, görevin mağdur üzerindeki etkisi nazara alınarak nüfuzun kötüye kullanılarak fiilin işlenip işlenmediği belirlenmelidir.

Failin kamu görevlisi olması suçun işlenişinde bir kolaylık sağlamalı ve fail kamu görevi sayesinde mağdur üzerinde egemenlik kuracak durumda olmalıdır. Faille mağdur arasında herhangi bir hiyerarşi, otorite, tasarruf yetkisi veya nüfuz ilişkisi yoksa bu hüküm uygulanamaz (Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-... Önok, Teorik ve Pratik Ceza Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, 12. Baskı, s.370; Veli Özer Özbek-Koray Doğan-Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 14. Bası, Ankara 2019, s.336.).

Cinsel saldırı suçunun hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlendiğinin kabulü için birinci unsur fail ile mağdur arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmasıdır. Hizmet ilişkisinin kamusal veya özel bir kuruma bağlı olarak yerine getirilmesi önemli olmadığı gibi ücretsiz veya ücretli, sürekli ya da geçici olması da önemli değildir. Hizmet sözleşmesi yazılı veya sözlü bir şekilde kurulmuş olabileceği gibi yalnızca İş Kanunu çerçevesinde kurulmuş olması da gerekmemektedir. Nüfuzun varlığı bakımından hizmet ilişkisinden kastedilenin, hizmeti yapanla yaptıran arasındaki ilişki olup hizmeti yapanla hizmeti alan kişiler arasındaki ilişkinin bu bent de kastedilen hizmet ilişkisi kapsamına girmediği anlaşılmaktadır. İkinci unsur ise nüfuzun kötüye kullanılmasıdır. Bilindiği üzere hizmet ilişkisi içerisinde hizmeti yaptıran, hizmeti yapana iş ve para verdiği, onun üzerinde bir takım yetkiler (izin, disiplin cezası, tayin, terfi, ücret, çeşitli tercihlerde bazı kişilere öncelik verme, işten çıkarma vb.) kullandığı için bir üstünlüğe sahiptir. Başka bir deyişle failin mağdur üzerinde bir otorite veya tasarruf yetkisi olmalı, aralarında bağlılık ilişkisi bulunmalı ve fail bu ilişkinin sağladığı kolaylıktan yararlanıp sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanmalıdır. Nüfuzun kaynağı ve failin mağdur üzerindeki etkisi açıkça ortaya konulmalıdır. Aynı iş yerinde çalışan ve birbiriyle eşit durumda olan kişiler bakımından bu nitelikli hâl uygulanmayacaktır. Ancak her ikisi de çalışan olmasına rağmen aralarında hiyerarşik ilişki bulunan kişiler arasında (örneğin mağaza müdürüyle işçi arasında) bu nitelikli hâl gündeme gelecektir (Fahri Gökçen Taner, Türk Ceza Hukukunda Cinsel Özgürlüğe Karşı Suçlar, Seçkin Yayınları, Ankara 2023, 3. Baskı, s. 233-235).

Kanun koyucu TCK'nın 105. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde cinsel taciz suçunun kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesini nitelikli hâl olarak kabul etmiştir. Cinsel saldırı suçu bakımından ise kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması durumu kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanmaktan farklı şartlar taşımakta olup kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylık bu nitelikli hâlin uygulanması için yeterli olmayacak failin muhakkak kamu görevi veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanması gerekecektir.

Uyuşmazlık konusuna ışık tutması bakımından TCK'da düzenlenen "Ceza Sorumluluğunu Kaldıran Nedenler" üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

TCK'nın esas aldığı ve suçun bir haksızlık olarak tanımlandığı suç teorisinde suçun unsurları; maddi unsurlar, manevi unsurlar ve hukuka aykırılık unsuru olmak üzere üç başlık altında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık konusuna ışık tutması bakımından TCK'da düzenlenen "Ceza Sorumluluğunu Kaldıran Nedenler" üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

TCK'nın esas aldığı ve suçun bir haksızlık olarak tanımlandığı suç teorisinde suçun unsurları; maddi unsurlar, manevi unsurlar ve hukuka aykırılık unsuru olmak üzere üç başlık altında toplanmaktadır.

Hukuka aykırılık, suçu oluşturan haksızlığın niteliği olup hukuka aykırılık ile kastedilen husus fiilin hukuk sistemiyle çatışması ve hukuk sistemine aykırı olmasıdır. Ancak, bir olayda hukuka uygunluk sebebinin varlığı hâlinde, artık fiilin hukuka aykırılığından söz edilemeyecektir. Hukuka uygunluk sebepleri, fiilin ve dolayısıyla suçun hukuka aykırılığını ortadan kaldırmaktadır.

TCK'da hukuka uygunluk sebepleri;

a- Kanunun hükmünü yerine getirme (m.24/1),

b- Meşru savunma (m.25/1),

c- İlgilinin rızası (m.26/2),

d- Hakkın kullanılması (m.26/1),

Olarak kabul edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile yakın ilgisi nedeniyle sayılan hukuka uygunluk nedenlerinden hakkın kullanılması üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

Subjektif bir hakkın kullanılması durumunda hukuka aykırılıktan söz edilemez. Zira hukuk düzeni bir yandan bireye hakkını kullanma yetkisi verirken, diğer yandan bu hakkın kullanılmasını hukuka aykırı sayamayacağı konusunda kuşku duyulamaz. Bu nedenle, kanunda hakkın kullanılmasının hukuka uygun sayılacağına dair özel bir hüküm bulunmasa dahi varılacak sonucun değişmeyeceği açıktır. Kullanılan hak başkalarının yararları ile ters düşse de hukuk, hakkını kullanan kişinin eylemine üstünlük tanıyıp onu korur. Örneğin, şikâyet hakkı, savunma hakkı, bir sanat veya mesleğin icrasına ilişkin haklar, yargı kararları ile elde edilen haklar böyledir. Hakkın kullanılması; genel bir hüküm ve pozitif bir norm olarak TCK'nın 26. maddesinin birinci fıkrasında; "Hakkını kullanan kimseye ceza verilmez." şeklinde düzenlenmiş olup, bir hakkın kullanılmasının hukuka uygunluk nedeni sayılabilmesi için; kişiye hukuk düzenince tanınmış bir sübjektif hakkın var olması; kişiye tanınmış bu hakkın, hakkı ortaya çıkaran hukuk kaynağında öngörülen sınırlar içerisinde kullanılması; bireyin hiçbir mercii aracılığına gerek olmaksızın hakkı doğrudan kullanma olanağına sahip olması gerekmektedir (Kayıhan İçel, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayıncılık, İstanbul 2021, 6. Bası, s.372-373).