muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12254, Karar No: 2015/5147, Tarih: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/12254 E.  ,  2015/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği, bu sanığın ifadesinin diğer sanıkların hukuki durumun da etkileyebileceği gözetilmeden, sanıklardan ...'un sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek tüm sanıklar hakkında beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince beraat hükümlerinin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15588, Karar No: 2014/18187, Tarih: 23.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15588 E.  ,  2014/18187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/396-2014/127

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1756, Karar No: 2013/5501, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1756 E.  ,  2013/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine çeke dayalı olarak icra takibine karşı müvekkilince açılan menfi tespit davasının işlemden kaldırıldığını, bu nedenle borcu olmadığı halde müvekkilinin icra dosyasına 1.920.TL ödediğini belirterek haksız olarak ödenen bu paranın istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davaya konu çek üzerinde iyi niyetli ve haklı hamil olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu çekin kayıp ve blokeli çek olduğu, bu nedenle bankaca karşılığının ödenmediği,çekin sahte ciro ile tedavüle konulduğu, davalının iyiniyetli olmadığı ve ciro zincirinin kopuk olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çekteki ciro imzasının sahte olduğu iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır.

Davaya konu çekin lehdarı olan Gümrük İdaresi çekin arkasındaki cirosunun sahte olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda dava dışı Gümrük İdaresinin davaya konu çekten dolayı sorumlu tutulması mümkün olmasa bile TTK.'nun 589. maddesinde düzenlenen imzaların istiklali ilkesi gereğince çekin keşidecisi olan ve imzası hakkında tartışma olmayan davacı şirketin davaya konu çekten dolayı mahkemece sorumlu tutulmaması usul ve yasaya uygun değildir. Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

TTK’nun 702.maddesine göre cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Ciroların birbirine bağlı olması ilk cironun lehtar, sonraki ciroların ise önceki ciroda kendisine ciro edilen tarafından yapılması anlamına gelir. Davalının çeki ciranta olan kişiden almadığı, imza incelemesi sonucu saptanmıştır. Bu durumda davalı yetkili hamil olarak kabul edilemez(HGK 31.01.1990, 12-599/26). Ayrıca ciranta tarafından

davalı hamile yapılan ciro imzası sahte olduğundan olayda imzaların istiklali prensibi de uygulama yeri bulmaz. İmzalar arasında muntazam teselsül bulunmadığını bilerek ödeme yapan keşideci lehtara karşı olan sorumluluğundan kurtulamaz. Yetkili olmayan hamile ödeme yapan keşideci lehtara tekrar ödeme yapmak zorunda kalabileceğinden hamile ödeme yapmama hakkına sahip olduğu kabul edilmelidir.

davalı hamile yapılan ciro imzası sahte olduğundan olayda imzaların istiklali prensibi de uygulama yeri bulmaz. İmzalar arasında muntazam teselsül bulunmadığını bilerek ödeme yapan keşideci lehtara karşı olan sorumluluğundan kurtulamaz. Yetkili olmayan hamile ödeme yapan keşideci lehtara tekrar ödeme yapmak zorunda kalabileceğinden hamile ödeme yapmama hakkına sahip olduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda davalı yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğinden mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın onanması gerektiği görüşündeyiz. Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/5240, Karar No: 2024/244, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5240 E.  ,  2024/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/66 E., 2016/209 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Mahkemece, 02.03.2015 günü araçta sigara içtiği, fenalaştığı ve hastaneye kaldırıldığı, sanıktan alınan idrarda ise esrar metaboliti bulunduğunun belirtildiği, bu nedenle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde tekrar 04.12.2015 günü parkta otururken polislerin sorması üzerinde bulunan esrarı polislere teslim etmiş ve ele geçen madde üzerinde düzenlenen uzmanlık raporunda esrar miktarının 0,18 gr olduğu belirtilmiş sanık hakkında atılı suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 09.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/709, Karar No: 2012/6577, Tarih: 02.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/709 E.  ,  2012/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Bilirkişi kurulunun raporu esas alınarak hüküm kurulurken el atılan kısımdan arta kalan bölümün bedeline hükmedildiği halde, bu kısmın davalı idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki (Fen bilirkişi raporunda A harfi ile belirtilen 257,76 m2'lik kısmın) ibaresinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13944, Karar No: 2012/28867, Tarih: 10.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/13944 E.  ,  2012/28867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Sanığın katılan ...'a yönelik basit yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 Sayılı CMK'nun 231 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, aynı yasanın 231/12.maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından ayrıca itiraz mercii tarafından da karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE ,

2-) Sanığın mağdur ...'a yönelik yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianamedeki tavsiflendirmeye göre tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a) Sanığın suçta kullandığı "taşın" 5237 sayılı TCK'nin 6/f. maddesi kapsamında silahtan sayılıp sayılmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

b) Sanığın silahla işlediği eylemi nedeniyle mağdurda hem kemik kırığı, hem de yüzde sabit iz meydana gelmiş olduğunun Balıkesir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14.11.2008 tarihli raporu ile belirlenmesi karşısında, sanık hakkında yalnızca daha ağır neticesi olan yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralama nedeniyle ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığının da meydana geldiğinden bahisle ayrıca TCK.nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10/09/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14363, Karar No: 2012/20250, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14363 E.  ,  2012/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanıklara ceza verilmekten vazgeçilmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Hükümlü ... müdafiinin hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde:

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan hükümlü müdafiinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- O Yer Cumhuriyet Savcısının hükümlüler ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde:

Hükümlüler ... ve ... hakkında kurulan Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.09.2004 gün ve 2003/106 Esas ve 2004/921 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlüler hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlüler ... ve ... hakkında yeniden kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, o yer C.Savcısının hükümlüler ... ve ... hakkında yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlüler hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

III- O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde:

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 491/ilk-son. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında ilk hükümlülük kararının verildiği 30/09/2004 ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6103, Karar No: 2012/9466, Tarih: 09.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6103 E.  ,  2012/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.852,30 asıl alacak ve işlemiş faizleriyle birlikte 22.478,64 TL'lik icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada taraflar arasındaki, adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanan alacak için davalı hakkında 4.852,30 TL asıl, 17.626,34 TL işlemiş faiz, toplam 22.478,64 TL için davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğu ileri sürülerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmolunması talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile asıl alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmiş, icra inkar tazminatına yönelik olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise icra inkar tazminatına hükmolunmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18711, Karar No: 2021/4987, Tarih: 20.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18711 E.  ,  2021/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/08/2012 gününde verilen dilekçe ile 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 107. maddesinden kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/02/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 24/02/2020 tarihli ve 2019/3369 esas, 2020/792 karar sayılı ilamında; “ Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih ve 2007/1 esas, 2009/4 karar sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen ... Toplum Partisinin (...) başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) 12/01/2016 tarihli “... Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye’ye Karşı” kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği, bu durumda mahkemece AİHM kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına

20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.