muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25168, Karar No: 2017/5025, Tarih: 04.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25168 E.  ,  2017/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ile davalı ... şirketi arasında 18.03.2013 tarihinde “dövize endeksli yaşam riskleri sigortası” akdedildiğini, mirasçıların vefat tazminatı talebi ile ... şirketine başvuruda bulunduklarını, murisin ölümüne sebebiyet veren hastalığın/hastalıkların 18.03.2013 tarihli poliçenin başlangıç tarihi öncesine dayandığı gerekçesiyle başvurularının haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL vefat tazminatının talep red tarihi 10.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı murisinin beyan yükümlülüğüne aykırı olarak poliçe tanzimi sırasında varolan ölümüne sebep olan hastalığının müvekkili ... şirketinden gizlendiğini bu durumun hayat sigortaları genel şartlarının C 2.1; 2.2 maddeleri ile TTK.'nun 1290. maddesine aykırı olduğunu, şayet sigortalı poliçe öncesini rahatsızlıklarını beyan etmiş olsaydı müvekkili şirketçe ... poliçesinin akdedilmeyeceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, 99.685,00 TL tazminatın temerrüd tarihi 10/10/2013'ten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.107,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2622, Karar No: 2017/8340, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2622 E.  ,  2017/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme, Yardım ve Bildirim Yükümlülüğünü Yerine Getirmeme

Hüküm : 1-Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçu için; Beraat

2-Taksirle öldürme suçu için; TCK 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun öğelerinin oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın atılı suçtan mahkum olması gerektiğine, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin tayin edilen cezaya, takdiri indirim ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına, verilen kararın hakkaniyete uygun olmadığına; katılan vekilinin kusur tespitine, tayin edilen cezanın az olduğuna, olası kast bağlamında sanığın sorumlu tutulması gerektiğine, verilen kararın yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3172, Karar No: 2022/5470, Tarih: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3172 E.  ,  2022/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bor Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.10.2020 tarih ve 2017/666 E. - 2020/345 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortaklar kurulunun 26/06/2006 tarihli kararı ile müvekkilinin şirket müdürlüğüne getirildiğini, müvekkiline aylık 5.000,00 TL ödenmesine daha sonraki yıllarda da ücrete enflasyon oranında artış yapılarak ücret ödenmesine karar verildiğini, şirket ortaklar kurulunun 21/11/2011 tarihli kararı ile davacının müdür olarak görev yaptığı 26/06/2006-20/11/2011 tarihleri arasında yapmış olduğu tüm işlemleri sebebiyle ibra ederek müdürlük görevinin sona erdiğini, davacının ücret alacağının tahsili için başlattıpı icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 29/06/2010 tarihine kadar müvekkili şirketin ortaklık yapısının davacı ve karısından ibaret olduğunu, parayı verecek olanın da alacak olanın da davacının kendisi olduğunu, davacının talep ettiği döneme ilişkin davacı ve davalı sıfatının birleştiğini, şirketin kuruluşundan 2010 yılına kadar maaş alacağına dair karar defterinde bir karar bulunmadığını, maaş alacağına ilişkin dava konusu kararın ise ticaret sicil memurluğunda ilan edilmediğinden geçersiz olduğunu, davacının hissesini devrettikten bir yıl sonra dava açmasının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, maaş alacağına ilişkin kararın geçersiz olduğunu, 13 Nisan 2010 itibarı ile şirketin ortaklık yapısının değiştiğini, davacının dava konusu kararı 31.10.2011 de noterde onaylattırdığını, alınan kararın yok hükmünde olduğunu savunarak davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarında 5.000,00 TL ücretin ödendiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, ödemeye dair tahakkuku yapılan vergi ödemesinin bulunmadığı, davacının açmış olduğu dosyayı kapsayan icra işlemi 01/01/2010 - 21/11/2011 tarihleri arasında olduğu için şirket müdür maaşı ile ilgili kararın tescil edilmesine gerek olmadığı, davalı şirketin müdür maaşını ödemediği için bordrosunu yapmadığı ve dönemlerde muhtasar beyannamelerini vermediği için beyanlarını tahakkuk ettiremediği ve vergisini ödemediği, davacının asıl alacağının 120.000,00 TL, işlemiş faizin 21.663,75 TL olduğu, asıl alacak ve faiz toplamının 141.663,75 TL olduğunun tespit edildiği, davalı şirketin genel kurul toplantı ve müzakere defteri, karar defteri, ortaklar pay defteri, envanter defteri, 2010 yılı yevmiye defteri üzerinde yapılan incelemede 03/01/2010 tarih ve 2010/0001 nolu karar ile şirket müdürü olan davacıya 01/01/2010 tarihi itibari ile aylık 5.000,00 TL ücret ödenmesine ve ücretin yıllık enflasyon tutarında aylık artış yapılarak her ay sonunda ödenmesine şirket ortakları davacı ... ve ... tarafından oy birliği ile karar verildiği, 03/01/2010 tarih ve 2010/0001 nolu kararın 31/10/2011 tarihinde notere onaylatıldığı, şirket defter ve kayıtlarında davacıya aylık 5.000,00 TL ücretin ödendiğine ilişkin kayıt bulunmadığı, icra takibine konu alacağa ilişkin uyuşmazlığın çözümünde 6762 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiği, 6762 sayılı Kanun uyarınca 03/01/2010 tarih ve 2010/0001 nolu karar dahil şirket ortaklar kurulu kararlarının tescil ve ilan zorunluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne Adana 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/478 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının, davalı şirketteki müdürlük görevi dönemine ilişkin ortaklar kurulu kararı ile belirlenen müdürlük ücretinin (huzur hakkının) şirkette sahip olduğu hisselerin tamamını 3. kişilere devrettikten sonra bu ücretin tahsili için başlattığı takibe vaki itirazın iptali talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı şirketin ortakları olan davacı ve eşinin 03.01.2010 tarihinde almış oldukları ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürü olan davacıya 5.000,00 TL maaş ödenmesi kararlaştırılmış, bu karar alındıktan sonra şirket ortağı olan davacının eşi şirkette 25 paya tekabül eden hisselerini 29/06/2010 tarihinde 3. kişilere devrederek ortaklıktan sonra davacı da 20/12/2011 tarihinde şirketteki tüm hisselerini devrederek ortaklıktan çıkmıştır. Bundan sonra ki 21.11.2011 tarihli Ortaklar Kurulu kararı ile davacının müdürlük görevi sona erdirilmiştir.

Bu tarihten yaklaşık bir yıl sonra ki 16/01/2013 tarihinde, ücret takdirine ilişkin Ortaklar Kurulu kararının alındığı tarihten itibaren müdürlük görevinin sona erdiği tarihe kadar birikmiş maaş alacağı borcun sebebi gösterilerek, 20/12/2011 tarihinde ortaklık yapısının tamamı değişen davalı şirket aleyhine takip başlatılmış olup itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında ise davalı hakkın kötüye kullanıldığını ileri sürmüştür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde, “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” düzenlemesine yer verilmiş olup, buna göre somut olaya gelindiğinde, davacının eşinin ve kendisinin şirketteki tüm hisselerini 3. kişilere devrettikten sonra müdürlük görevi süresince ücretini almadığını ileri sürerek takip başlatması dürüstlük kuralı ile bağdaşmayıp anılan hüküm uyarınca hakkın kötüye kullanılması olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın BOZULMASINA, dava dosyasının yerel mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Usul, yasa ve dosya içeriğindeki delillere uygun olarak oluşturulan kararın doğru ve onanması gerektiğinden aksi yönündeki çoğunluk bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/37780, Karar No: 2014/3994, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37780 E.  ,  2014/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, ...'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının ...'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17389, Karar No: 2012/24789, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17389 E.  ,  2012/24789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16678, Karar No: 2022/5493, Tarih: 08.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/16678 E.  ,  2022/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili ve davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/823 Esas, 2019/6702 Karar sayılı ilamı ile reddine, bozulmasına karar verilmiştir. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan alınarak Hazineye irad kaydına ve 113,30 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 55,00 TL’nin karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan alınmasına, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3561, Karar No: 2013/3972, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3561 E.  ,  2013/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ye iadesine

06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8935, Karar No: 2011/11332, Tarih: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8935 E.  ,  2011/11332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 360 ada 23 parsal sayılı taşınmazın Kiler Nazırı Mustafa Ağa Vakfından icareli olduğunu, kayıt maliklerinin gaip olmaları nedeniyle kayyım tayin edildiğini, 5737 Sayılı Yasa’nın 17. maddesi uyarınca taşınmazın vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10 yıl kayyımla idare süresinin dolmadığı ve kayıt maliklerinin gaip olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Vakıflar İdaresi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, gaiplik kararı verilmek suretiyle taşınmazın vakfı adına tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kayyımla idare süresi dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 23 parsel sayılı taşınmazın M. oğlu H. ve M. kızı A.B. adına ½ 'şer paylarla kayıtlı olduğu, taşınmaz tapu kaydında Kiler Nazırı Mustafa Ağa Vakfından İcareli şerhinin bulunduğu, Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 15.12.2005 tarih ve 2004/899 E. 2005/1756 K. sayılı kararı ile kayıt maliklerinin sağ veya ölü olduğuna dair belge bulunmadığı gerekçesiyle 3561 Sayılı Yasa uyarınca defterdarın kayyım tayin edildiği, davacı Vakıflar İdaresi’nin 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesine dayalı olarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 5737 sayılı yasanın 17. maddesinde belirtilen koşulların varlığı halinde vakıf taşınmazlarının vakfı adına tescili gerekir. Bu tür davalar, kayyımla idare süresinin sona ermesine bağlı değildir. Aksinin kabulü vakfın mülkiyet hakkına aykırı düşer.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazın kayıt maliklerinin gaiplikleri konusunda araştırma yapılması, kadastro tespitine esas dayanak belgelerdeki bilgiler değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere karar bozulmalıdır.

Davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6462, Karar No: 2020/4615, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6462 E.  ,  2020/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2019 tarihli, 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/02/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 22/11/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 30/01/2019 tarihli, 2019/3880 soruşturma, 2019/1493 esas ve 2019/1233 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, yükümlülüklerini ihlalde ısrar etmesi nedeniyle hakkında kamu davası açıldığı, davanın Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1864 esas sayılı dosyasında derdest olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceğinin belirtildiği,

2- Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16/07/2019 tarihli, 2019/346 esas ve 2019/1283 sayılı kararı ile; “Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2016/1864 esas, 2017/1605 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği” gerekçesi ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın 22/11/2018 tarihli eylemi nedeniyle TCK'nın 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dosyanın onaylı bir örneğinin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,