muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1781, Karar No: 2023/3494, Tarih: 30.03.2023

... vekili, çalışma olgusunun kanıtlanamadığını, tanıklarının beyanlarının dikkate alınmadığını, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu, davanın reddi gerekir iken, kısmen kabulüne karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu, davanın reddi gerekir iken, kısmen kabulüne karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 1998-08.10.2015 tarihleri arasında davalı işveren müteveffa ...'a ait ev hizmetleri işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve mülga 506 sayılı Kanun'un 3/1-d ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 6/c maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla dahili davalılar ..., ...... ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28225, Karar No: 2023/601, Tarih: 25.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28225 E.  ,  2023/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2014/330 Esas, 2016/181 Karar sayılı Kararı ile Sanık Hakkında;

A. Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

B. Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

Kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan ve tanıkların beyanları karşısında sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu belirtilerek mahkumiyet hükümleri kurulması talebine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

25.04.2013 tarihinde tapu kadastro müdürlüğünde işlem yaptırmak için beklemekte olan sanığın burada memur olarak çalışan katılana "Senin o bardağını alır bir tarafına s..., o..., senin beynini s.." ve 15.05.2013 tarihinde tekrar aynı kuruma gelen sanığın katılana "Sen kendini ne sanıyorsun, senin aklını alırım, sen benim kim olduğumu biliyor musun, seninle hesaplaşacağız, sen bu akşam buradan çıkamazsın." şeklinde sözler söyleyerek tehdit ve hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda;

- Tapu kadastro müdürlüğündeki güvenlik kamerası görüntülerinin incelendiği ve tutanağa bağlandığı, inceleme tutanağına göre sanığın suç tarihlerinde katılanla tartıştığı; ancak bu kayıtlarda ses kaydının olmadığı tespit edilmiştir.

- Tanıklar ..., ..., sanık ile birlikte tapu müdürlüğüne işlemler için gittiklerinde katılan ile aralarında meydana gelen tartışma sırasında sanığın tehdit ya da hakaret sözü sarf etmediğini beyan etmişlerdir.

- Olay tarihinde tapu müdürlüğü vekili olarak tanık ...'nin iddia konusu olaylara ilişkin bizzat görgüsünün bulunmadığı, iddia ve savunmaya ilişkin bilgisinin olduğu anlaşılmıştır.

- Tanık ..., sanık ile katılanın tartıştığını ancak belirtilen sözleri söyleyip söylemediğini bilmediğini beyan etmiştir.

- Suç tarihinde katılanın yanında olan çalışma arkadaşı tanık ..., kurumda benzer tartışmaların olduğunu, olaya dair bir şey hatırlamadığını beyan etmiştir.

Tanık ...'nin beyanları arasında çelişkiler bulunduğu tespit edilmiştir.

- Tanık ..., sanık ile katılanın tartıştığını ancak belirtilen sözleri söyleyip söylemediğini bilmediğini beyan etmiştir.

- Suç tarihinde katılanın yanında olan çalışma arkadaşı tanık ..., kurumda benzer tartışmaların olduğunu, olaya dair bir şey hatırlamadığını beyan etmiştir.

Tanık ...'nin beyanları arasında çelişkiler bulunduğu tespit edilmiştir.

- Yerel Mahkemece, tüm deliller denetime olanak verecek biçimde tartışıldıktan sonra sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığı kanaatine varılarak atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, kamera görüntüsünün ses kaydı içermemesi, tanık ...'nin beyanları arasında çelişki bulunması, diğer tanıkların hakaret ve tehdit iddialarını doğrulamamaları nedeniyle sanık hakkında atılı suçlardan beraat hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5130, Karar No: 2010/9303, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5130 E.  ,  2010/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve asli müdahil vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında; tarım arazilerindeki değerlen- dirmenin taşınmazın yer aldığı ilçede ekilmesi mutad olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının –doğru istatistiki bilgilere dayandığı bilinen- İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesini ve raporların buna göre düzenlenmesini öngörmektedir. Münavebeye alınan ürünlerde ise, herhangi bir işlemden geçirilmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Durum böyleyken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda, münavebeye alınan şekerpancarı için İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde, fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek pancar posasının da gelir kapsamına alınarak yüksek gelir belirlenmesi ve dolayısıyla taşınmaza fazla bedel biçilmiş olması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11686, Karar No: 2014/19435, Tarih: 10.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11686 E.  ,  2014/19435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/04/2014 tarih ve 2011/730-2014/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı ... Taştan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı iken, sahip olduğu hisseleri hisse devir sözleşmesi ile davalı ...'a devrettiğini, davalı ...'ın bu devralma işlemini, devralan ve devri şirket karar defterine karar almak sureti ile onaylayan davalı şirket tarafından, ticaret sicil memurluğuna bildirilmesi gerektiğini, gerekli ilan ve tescil işlemlerinin yapılması gerekmekte iken hisse devir sözleşmesinin imzalanmasından sonraki yasal tescil ve ilan prosedürünün gerçekleştirilmediğini, bu nedenle müvekkilinin hisselerini devretmiş olmasına rağmen halen şirket ortağı olarak göründüğünü, müvekkilinin hisse devir sözleşmesinin gereklerinin ifasını, aksi halde yasal yollara başvurulacağının ihtar edildiğini, ihtara rağmen davalıların yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek, müvekkilinin davalı şirkette bulunan hisselerini davalı ...'a ve TTK 520 vd. maddesindeki düzenlemeye uygun olarak ve geçerli biçimde devrettiğinin tespitine ve devredilen hisselerin devralan davalı adına hükmen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, birleşen davada ise, müvekkilinin bilgisi ve onayı dışında gerçekleştirilen 06/02/2013 tarihli ve 14/02/2013 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanan mükerrer hisse devri ve tescilinin iptalini istemiştir.

Davalı ..., okuma yazma bilmediğini, 3-4 yıl kadar önce işsiz kaldığını, yeğeninin kayınpederi ...'un kendisine metropolün yakınlarında muhasebeci...'ya gitmesini söylediğini, kendisinin de yanına giderek onun çaycılığını yapmaya başladığını, bir kaç gün sonra kendisinden nüfus cüzdanıni istediğini, bir iş bulacağını, kendisini sigortalı yapacağını söylediğini, kendisinin de kimliğini verdiğini, bir kaç gün sonra da kendisini bir yere götürdüklerini, resmi bir daire gibi olan yerde kendisine bir belge imzalattırdıklarını, bir kaç kağıt imzaladığını, daha sonra işyerine gittiğinde işyerinin kapalı olduğunu, bir hafta sonra tekrar gittiğini, yine işyerinin kapalı olduğunu, çevreden sorduğunda bunların milleti dolandırıp gittiğini söylediklerini, daha sonra inşaatlarda çalışmaya başladığını, kendisini sigortalı sandığını, eşinin doğumu için hastaneye gittiğinde kimliğini verdiğini ancak sigortalı olmadığını söylediklerini, aradan uzunca bir süre geçince de daha önce çalıştığı muhasebeciye ait işyerinin elektrik borcu için ihtarname geldiğini, halen onları ödediğini, kendisinin şirketle, hisse devriyle hiç bir ilgisinin olmadığını, davayı kabul etmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 04/08/2005 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirket ortağı ...'ten 500,00 TL bedelle 20 hisse devralarak davalı şirkete ortak olan davacı ...'in aldığı bu hissesini bu kez 04/09/2008 tarihinde ...'a satarak devrettiği, hisse devir sözleşmesinin usulüne uygun olarak noterde yapılmış olduğu ve daha sonra şirket ortakları ... ve Ahmet Sancar tarafından alınan 05/09/2008 tarihli kurul kararı ile satışa konu hisselerin şirket pay defterine işlenmesine ve ticaret sicilinde tesciline karar verildiği, şirket ana sözleşmesinde pay devrinin yasaklanmasına dair bir hüküm bulunmadığı ve devir sözleşmesinin 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesine uygun olduğu, dolayısıyla geçerli olan bu hisse devri işlemi karşısında, davalının soyut beyandan ibaret olan ve herhangi bir belge ya da yazılı delile dayanmayan devrin geçerli olmadığı ve kendisinin hisse devriyle ilgisinin bulunmadığı yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği, bu durum karşısında; davacının birleşen dosyadaki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı, zira asıl dosyadaki talebinin şirkette hisse sahibi olmadığı yönünde bulunduğundan ve bu talebi mahkemece haklı bulunmuş olduğundan, yargılama sırasında davaya konu edilen hisselerin ...'e satılmış olması ile bu satışa ilişkin ticaret sicildeki tescile yönelik iptal talebi açısından aktif dava ehliyetinin bulunmadığını gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, asıl davada davalı ...'dan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5419, Karar No: 2011/6186, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5419 E.  ,  2011/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen çek bedeli ve fer'ilerinin davalılardan tahsili istemi ile açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 13.598,71 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş ve verilen karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'ın kefil, diğer davalı ...'nın yüklenici sıfatıyla imzaladıkları 07.08.2007 tarihli ve “... Sözleşmesi” başlıklı adi yazılı sözleşme uyarınca, yüklenici-davalının, kendisine ait inşaatın granit işlerini yüklendiğini ve 500,00 TL peşin ödemede bulunduğunu ve ayrıca ... Şubesi muhataplı 05.11.2007 keşide tarihli ve 7.500,00 TL tutarlı çeki keşide ederek yükleniciye verdiğini, ancak, yüklenici işi yapmadığı halde, çeki dava dışı üçüncü kişi ... ciro etmesi sonucu; onun tarafından Beyoğlu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/17840 takip sayılı dosyası üzerinden hakkında başlatılan icra takibi sebebiyle 14.500,00 TL ödemede bulunduğunu ileri sürerek, davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ..., dava dilekçesinin kendisine tebliğ olunmadığını ve dava hakkında mahkeme kararının tebliği ile bilgi sahibi olduğunu ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlandığını savunarak kararı temyiz etmiştir.

Gerçektende, davalıya gönderilen dava dilekçesi örneğini içerir, duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın, Tebligat Yasası'nın 21. Tebligat Tüzüğü'nün 26. maddeleri hükümlerine uygun olarak tebliğ olunmadığı saptanmıştır. Çünkü, tebliğ belgesinde muhatabın tebliğ adresinde bulunmaması sebebi açıklanmadığı gibi; haber verildiği bildirilen komşunun da imzası alınmamış ve imzadan çekindiği de yazılmamıştır. Oysa, 1086 Sayılı HUMK'nın 73. maddesi hükmü uyarınca taraflar usülüne uygun olarak iddia ve savunması için mahkemeye çağrılmadıkça hakkında hüküm kurulamayacağı gibi 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi hükmü gereğince de davanın tarafının hukuki dinlenilme hakkı kullandırılmadan hakkında hüküm verilemez. Bu sebeple, davalı ...'a savunma ve dinlenilme hakkı tanınmadan mahkemece, hakkında hüküm verilmesi doğru olmadığından bozma nedenidir. Diğer yandan, davaya dayanak alınan sözleşmedeki ... imzasının, bu davalıya ait olup olmadığına ilişkin davalıya “isticvap davetiyesi” gönderilmeden ve sözleşmedeki imzanın ona ait olup olmadığı saptanmadan hakkında karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davalı ...'a Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine uygun olarak dava dilekçesi örneğini içerir ve duruşma gün ve saatini bildirir tebligat yapılarak, taraf teşkilinin sağlanması, yargılamaya katılması halinde davaya dayanak alınan sözleşmenin kapsamı ve imzasını aidiyetine ilişkin beyanının alınması; inkârı halinde sahtecilik ve imza incelemesinin mahkemece yaptırılması, kabulü halinde veya isticvap davetiyesine özürsüz olarak uymaması durumunda davalı ...'ın sözleşme hükümlerine göre hukuksal sorumluluğu bulunup bulunmadığının değerlendirilmesiyle varılacak sonuca göre uyuşmazlığın çözümlenmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4676, Karar No: 2011/22979, Tarih: 21.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4676 E.  ,  2011/22979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beytüşşebap Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunduğu (TMK. md. 129/1) iddiasına dayalı mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali ( TMK. md. 145/3) isteğine ilişkin olup cumhuriyet savcısı tarafından davaname ile açılmıştır. (TMK. md. 146/1) Evlenmenin butlanı davasında yetki ve yargılama usulü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır ( TMK. md. 160).Boşanma davalarında yetkiyi düzenleyen Türk Medeni Kanununun 168. maddesinde yer alan kural kesin yetki kuralı olmayıp, yetki hususu kamu düzeniyle de ilişkin değildir. Bu nedenle, evlenmenin butlanı davasındaki yetki itirazı ilk itiraz olarak ileri sürüldüğünde incelenebilir. Davalıların herhangi bir yetki itirazı bulunmamaktadır. Bu nedenle işin esasının incelenmesi gerekirken; yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi.21.12.2011 (Çar.)