muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11414, Karar No: 2015/14642, Tarih: 12.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11414 E.  ,  2015/14642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; kira sözleşmesi nedeniyle davalıya verdiği teminat senedinin davalı tarafından tahrif edilmek suretiyle 4.000-TL bedelli bono haline getirilip, kendisi aleyhine icra takibi başlatıldığını belirterek, sözkonusu takibe konu bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde; müvekkilinin pansiyonunu iki yıllığına davacıya kiraya verdiğini, davacının birinci yıl sonunda kiralanan yeri terk ettiğini, dava dilekçesinde belirtilen teminat bonosunun su ve elektrik bedeli için alınan bono olduğunu ve 01/12/2011 vadeli olduğunu, icra takibine konu edilen bononun ise birinci yıl kira bedeline karşılık alınan bono olduğunu, ödenmediği için icra takibi yapıldığını, ikinci yıl kirası için alınan 4.000-TL'lik bono ile teminat olarak alınan bononun ise davacıya iade edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda;... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/79 E. sayılı dosyasında alınan 11/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda takibe dayanak senedin sol bölümünde bulunan ibarenin kesilmesi suretiyle tahrifat yapıldığının tespit edildiği, böylece bu senedin TTK'nun 776/1-b maddesi uyarınca bono vasfında olmadığı, bu durumda davalının dava konusu alacağın varlığını ispatla yükümlü olduğu, davalının HMK'nun 200/1 maddesine uygun ve alacağın varlığını ispatlayan yazılı bir belgeye süresinde sunulan bir cevap dilekçesi ile dayanmadığı gibi, süresinde olmayan cevap dilekçesinde tanık ve diğer deliller demek suretiyle belirtilen tanık ve yemin deliline de savunmanın genişletilmesi yasağı nedeniyle dayanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/122 E., 2014/73 K. sayılı dosyasında görülen ve sonuçlanan davada sanık ... hakkında resmi belgeyi bozma suçundan dolayı yargılama yapıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. BK.'nun 53. (TBK'nun 74.) maddesi uyarınca ceza mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararı maddi olayın tespiti yönünden hukuk hakimini bağlayıcıdır. Mahkemece ceza davası sonucunda verilen kararın kesinleşmesi beklenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13042, Karar No: 2010/17954, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13042 E.  ,  2010/17954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4433, Karar No: 2017/6926, Tarih: 05.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4433 E.  ,  2017/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2016 tarih ve 2014/1063-2016/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada davalı ...'nun müvekkiline ait işletmede pasta ustası olarak 08/01/2007 tarihinde işe başladığını, 20/05/2013 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunun 17. maddesine istinaden feshedildiğini, davalı ile müvekkili arasında imzalanan 08/01/2007 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 6. maddesinde sır saklama yükümlülüğü ve rekabet yasağının düzenlendiğini, bu düzenlemeye göre davalının müvekkili işletmesinde öğrendiği ticari sırları iş akdinin sonlanmasından itibaren 3 yıl içerisinde ...'de aynı alanda iştigal eden rakip işletmelerde kullanmamak ve sırları saklamakla yükümlü olduğunu, davalının iş akdinin feshinden sonra 14.11.2013 tarihinde dava dışı aynı alanda iştigal eden rakip firmada işe başladığını, müvekkili işletmesinde öğrendiği sırları korumayarak müvekkiline ait tasarımlı ürünlerin benzerlerinin dava dışı işletmede ürettiğini, bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiğini, sözleşmenin 6.6 maddesinde rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdü ve yükümlülüğüne aykırılık halinde 20.000.-USD cezai şartın karalaştırıldığını, ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL cezai şartın 14/11/2013 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Birleşen davada davalı ...'nin 10/03/2003 tarihinde müvekkili işletmesinde işe başladığını, 4857 sayılı İş Kanunun 25. maddesine istinaden feshedildiğini, davalı ile müvekkili arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 6. maddesinde sır saklama yükümlülüğü ve rekabet yasağının düzenlendiğini, bu düzenlemeye göre davalının müvekkili işletmesinde öğrendiği ticari sırları iş akdinin sonlanmasından itibaren 3 yıl içerisinde ...'de aynı alanda iştigal eden rakip işletmelerde kullanmamak ve sırları saklamakla yükümlü olduğunu, davalının iş akdinin feshinden sonra 20.09.2013 tarihinde dava dışı aynı alanda iştigal eden rakip firmada işe başladığını, müvekkili işletmesinde öğrendiği sırları korumayarak müvekkiline ait tasarımlı ürünlerin benzerlerinin dava dışı işletmede ürettiğini, bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiğini, sözleşmenin 6.6 maddesinde rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdü ve yükümlülüğüne aykırılık halinde 20.000 USD cezai şartın karalaştırıldığını, ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL cezai şartın 20.09.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı vekili; pastaların harcı alem olduğunu, bu nedenle mesleki sırrın olamayacağını, bu nedenle rekabet yasağına aykırılık olmadığını, ayrıca müvekkilinin iş akdinin haklı nedenle feshedilmediğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, pastaların harcı alem olduğunu, bu nedenle mesleki sırrın olamayacağını, bu nedenle rekabet yasağına aykırılık olmadığını, ayrıca müvekkilinin iş akdinin haklı nedenle feshedilmediğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, pastaların harcı alem olduğunu, bu nedenle mesleki sırrın olamayacağını, bu nedenle rekabet yasağına aykırılık olmadığını, ayrıca müvekkilinin iş akdinin haklı nedenle feshedilmediğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı işletmenin aynı alanda iştigal ettikleri, davalılar ile davacı arasında rekabet yasağı sözleşmenin olduğu, iş akitlerinin feshinden sonra davalıların rekabet yasağına rağmen dava dışı işletmede pasta ustası olarak çalışmaya başladıkları, davacının Türk Patent Enstitüsü nezdinde 2013/03316 sayılı çoklu tasarım tescil belgesine bağlı bir kısım pastaları dava dışı işletmede de ürettikleri, böylelikle davacı iş yerinde çalışırken edindikleri bilgileri ve ticari sırrı sözleşmenin 6. maddesine uygun olarak korumadıkları, belirsiz süreli iş sözleşmesi 6. maddesi gereğince davacının cezai şart talebinde haklı olduğu, talebe konu 40.000,00 TL cezai şartın davalıların mahvına sebep olacak nitelikte olduğu, aşırı görünen cezai koşulun 20.000,00 TL'ye indirilmesi gerektiği, bu nedenlere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl ve birleşen dava, rekabet yasağı sözleşmesinin ihleli nedeniyle cezai şart olarak belirlenen 40.000 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı işçilerin rekabet yasağı sözleşmesini ihlal ettikleri gerekçesiyle asıl ve birleşen dava kısmen kabul edilmiştir. Ancak, somut uyuşmazlığa uygulanacak 6098 sayılı TBK 444/2. maddesi uyarınca işçinin rekabet yasağına ilişkin sözleşmenin geçerli olabilmesi için, işçinin işverenin müşteri çevresi ve üretim sırları hakkında ya da işverenin yaptığı işler hakkında bilgi edinme imkanı sağlayacak pozisyonda çalışmış olması yanında, işçinin bu bilgileri kullanması neticesinde işverene bir zarar verebilme ihtimalinin de bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, isnat olunan eylem davacı tarafa ait tescilli tasarımların aynı ya da benzerinin davalılar tarafından rakip işyerinde üretilmesi olup, zaten tasarım tescili aşamasında yetkili makam olan Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından yayınlanmak suretiyle aleni olan pasta tasarımları sebebiyle herhangi bir üretim sırrının kullanıldığından sözedilemeyeceği gibi anılan eylemin dışında davalı işçilerin üretim sırrı sayılabilecek bilgileri haiz oldukları ve bu bilgileri işveren aleyhine rakip işyerinde kullandıkları ya da kullanma pozisyonunda çalıştıkları iddia ve ispat edilmiş değildir. Bu nedenle yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3- Asıl davada davalı ... temyizi yönünden ayrıca rekabet yasağı sözleşmesinin geçerli olabilmesi için iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshi gerekirken, dosya kapsamı itibariyle iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir nedenle feshedilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü bu nedenle de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9077, Karar No: 2012/16644, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9077 E.  ,  2012/16644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2010 gün ve 2008/107 Esas - 2010/485 Karar nolu davanın kısmen kabulüne dair kararı taraf vekilleri süresi içinde temyiz etmiş olmakla dosya için düzenlenen rapor okunduktan dosyadaki tüm belgeler kağıtlar incelendikten sonra gereği düşünüldü:

Dosyanın incelemesinde kararı temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin yalnız 1. sayfasının dosyada bulunduğu dilekçenin diğer sayfalarının dosyada yeralmadığı görülmüştür. Mahkemece temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tamamının dosya içine konulduktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi bakımından eksikliğin giderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliğin tamamlandıktan sonra Dairemize temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6354, Karar No: 2022/8026, Tarih: 19.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6354 E.  ,  2022/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kurum işleminin iptali davasına dair Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/11/2021 tarihli ve 2020/76 E. - 2021/145 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 07/06/2022 tarihli ve 2022/4148 E. - 2022/5485 K. sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2012 protokolünün 5.3.6. maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile uyarılmasına ve 1.071,30-TL ceza tahakkuk ettirilmesine karar verildiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 23/07/2014 tarihli işlemin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 04/02/2014 tarihli davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 17/04/2018 tarihli 2015/25915 Esas ve 2018/4590 Karar sayılı ilamıyla “... 2- ... Hemen belirtmek gerekir ki, davalı kurum tarafından davacı eczacı aleyhine uygulanan cezanın 2009 protokolünde karşılığı 6.3.12; 2012 protokolünde ise 5.3.6 maddesinde düzenlendiği, uygulanan cezai işleme dayanak maddenin kaldırılmadığı, hali hazırda farklı bir düzenleme ile varlığını koruduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının dava dilekçesindeki iddiaları, taraflar arasındaki protokol hükümleri ve uygulanan cezai işlem değerlendirilerek gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile dava konusu Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kavaklıdere Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 23/07/2014 tarihli 3776270 sayılı yazısı ile 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.6. maddesi hükmü gereğince 2 adet reçeteyle ilgili olarak 1. kez uyarılma, 6.17. maddesi hükmü uyarınca 2 adet reçeteyle ilgili olarak 1.000,00-TL cezai şart ve 4.3.6. maddesi gereği 2 adet reçete bedeli olan 71,30-TL'nin tahsili işleminin iptaline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilen hükmün, Dairemizin 07/06/2022 günlü ve 2022/4148 Esas, 2022/5485 Karar sayılı ilamıyla davalının tüm temyiz itirazları reddedilerek onanmasına karar verilmiş; davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440 ıncı maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından, davalının karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2-Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 492 sayılı Harçlar Kanunu 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı kurum açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, Mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması ve davacı tarafça yatırılan ve yargılama giderleri içinde yer alan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla verilen kararın zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/06/2022 günlü ve 2022/4148 Esas, 2022/5485 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 07/06/2022 günlü ve 2022/4148 Esas, 2022/5485 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla, “2-Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 25,20-TL başvuru harcı, 25,20-TL peşin harç olmak üzere toplam 50,40-TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,”, "3-Davacı tarafça yapılan 762,75-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1556, Karar No: 2013/109, Tarih: 02.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/6-1556 E.  ,  2013/109 K.**

* NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK SUÇU

* HIRSIZLIK SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 158

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar Y. Karanlıkbulut ve S. Yılmaz'ın 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a, 168/2, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 3000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak  yoksunluğuna ilişkin, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2010 gün ve 42-263 sayılı hükmün, sanıklar ve müdafileri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 23.05.2012 gün ve 24095-11245 sayı ile onanmasına karar verilmiş, Daire Üyeleri S. Çetin ve E. Öztürk, "eylemin TCK'nun 157. maddesinde kapsamından basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.09.2012 gün ve 68521 sayı ile;

“...Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nun 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

...Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Açıklanan bu yasa kuralı ışığında somut olayımıza gelince;

...Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Açıklanan bu yasa kuralı ışığında somut olayımıza gelince;

Olayımızda sanığın pazar yerine doğru giden mağdur M. ve kızı S.’ye yaklaşıp 'cenaze var, cenaze Almanya’dan geldi kimsemiz yok, cenazemizi okuyuverin zekatını verelim' dediği, 1936 doğumlu, ilkokul mezunu mağdur M. Sarıkaya’nın zekata ihtiyacı olmadığını belirtip, dua okumayı kabul etmesi üzerine, sanığın bu kere 'siz dindar birine benziyorsunuz, siz okuyun, biz sizin yerinize ihtiyacı olan birine zekat veririz' dediği, mağdur M.’in 'saçının yan tarafında muhtemelen doğuştan beyaz saçları bulunan diye betimleyip eşkal verdiği' diğer bir şahsın yanaşıp mağdur M.’e bileziği verin okuduktan sonra geri vereceğiz demesi üzerine mağdur’un kolundan çıkardığı bileziği sanığa teslim ettiği, sanıkların bu kez S.’ye yöneldikleri ancak ondan aldıkları olumsuz yanıt üzerine sanıkların mağdur S.’nin kolundaki bileziği zorla alıp koşarak bir apartmana girdikleri sabittir.

Sorun, suç teşkil eden eyleme uygulanacak yasa normunun ne olması gerektiği noktasında toplanmaktadır. Yukarıda kısaca özetlenen somut olaya göre, dua okumak suretiyle bileziklerin değerinin artacağı yönünde her hangi bir dini kuralın bulunmaması nedeniyle, sanıkların mağdurlara yönelik söyledikleri sözlerin basit yalan niteliğinde olduğu gözetilmeden, dini duyguların istismar edildiğinin kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması yasaya aykırıdır. Sanıkların eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu ihlal ettiği kabul edilmelidir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.11.2012 gün ve 18120-20512  sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların mağdur S. Sarıçalı'ya yönelik eylemleri nedeniyle yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, mağdur M. Sarıkaya'ya yönelik eylemleri nedeniyle  nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;