muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3973, Karar No: 2012/6488, Tarih: 07.11.2012

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmişlerdir.

1) Şikayet, sıra cetvelinin talep doğrultusunda düzeltilmesi istemine ilişkindir.

5020 sayılı Kanun ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu'na eklenen Ek 5. madde " Kamu bankalarında ... dahil ) ve sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar ya da yeniden yapılandırma şartlarını ihlâl edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı aynî hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan haklarında diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere Fon ve Hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümleri bankalarınca uygulanır." hükmünü taşımaktadır.

01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici 13. maddesi de benzer bir hükmü içermektedir.

Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulu’nun 2006/19-649 esas, 2006/661 karar sayılı ve 18.10.2006 tarihli ilamında da belirtildiği gibi, her iki hükümde de, sayılan bankaların alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmekle birlikte, bu uygulamanın diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması ilkesi benimsenmiştir. Bu hükümlerden yararlanacak bankaların, görülmekte olan davanın davacısı durumundaki ...ve ayrıca .. A.Ş., . ... ve Tasfiye Halinde ... A.Ş. olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen hükümlere göre, Kanun, davacı banka alacaklarının tahsilini teminen konulan hacizlerin ilk hacze iştirakinde, ‘ diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak ’ koşulunu açıkça öngörmüş bulunmaktadır.

Gerçekten de; 4389 sayılı kanuna 5020 sayılı kanunla eklenen Ek 5. madde hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının

etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden fon alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanmasına ve bu bankaların hacizlerinin 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca ilk hacze iştiraklerine olanak bulunmamaktadır.

Ayrıca, mahkemece emsal şikayet dosyası olarak değerlendirilen aynı mahkemenin 2007/164 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Ancak her iki şikayet dosyasına konu sıra cetvelleri farklı olup, sıra cetvellerine konu hacizli taşınmazlar ve incelemeye ilişkin diğer hususlar da birbirlerinden farklıdır.

Ayrıca, mahkemece emsal şikayet dosyası olarak değerlendirilen aynı mahkemenin 2007/164 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Ancak her iki şikayet dosyasına konu sıra cetvelleri farklı olup, sıra cetvellerine konu hacizli taşınmazlar ve incelemeye ilişkin diğer hususlar da birbirlerinden farklıdır.

Bu durumda, mahkemece talebin esası hakkında bu dosyayla ilgili sıra cetveli ve takip dosyalarına göre Yargıtay denetimine de elverişli bir inceleme yapılarak, bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın temyiz eden ... T.A.O'na istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8747, Karar No: 2017/16972, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8747 E.  ,  2017/16972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3687, Karar No: 2019/11574, Tarih: 09.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/3687 E.  ,  2019/11574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunupta katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6569, Karar No: 2010/6757, Tarih: 11.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6569 E.  ,  2010/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2008 gün ve 2006/68-2008/15 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.02.2010 gün ve 2008/5748 - 2010/1896 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nın diğer davalı limited şirketin ortağı olduklarını davalı ... tarafından şirketten dışlanmak istenen ve bu durumu kendisine yediremeyip bunalıma giren davacının şirketdeki tüm hisselerini 03.10.2005 tarihli noter senedi ile davalı ... ve ...'e devrettiğini, devir senedinde bedelin ödendiğinin belirtilmesine rağmen müvekkiline devir sırasında ödeme yapılmadığını, devirden sonra ...'in davacıya herbiri 116.600 YTL olan 12 adet senet gönderdiğini, müvekkiline kabul ettirilmek istenen bedelin devredilen hisselerin gerçek değeri olmadığını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 162.500 YTL'nın ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının noterde düzenlenen devir sözleşmesinde paylarını devredip bedelini tamamen ve nakden aldığını hisse devri nedeniyle bir alacağı kalmadığını beyan ettiğini bunun aksini iddia ve ispat etmesinin mümkün olmadığını, davacıya 162.500 YTL noterde 1.500.000 YTL senet vermek suretiyle ödeme yapılıp ona bırakılan araç bedeli de gözetildiğinde davacının yaklaşık 1.750.000 YTL aldığını, iddialarının doğru olmadığını belirtmiş, ıslah dilekçesine verdiği cevapta, noterde yapılan sözleşme ile pay devreden davacının bunun aksini aynı güçte delille ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11698, Karar No: 2013/13423, Tarih: 04.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11698 E.  ,  2013/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Tarsus 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalının nüfus kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, talebin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, eşler arasında Aile Mahkemesinde görülmekte olan evliliğin butlanı davasında eşlerin baba ve anne adının düzeltilmesi için savcılığa ihbarda bulunulması üzerine davaname ile davalı ...'in nüfus kaydında 'Bedir' olan baba adının 'Yusuf' olarak düzeltilmesini talep edilmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16025, Karar No: 2014/9082, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16025 E.  ,  2014/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2013

No : 2011/320-2013/368

Dava, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile diğer ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilini temyiz itirazlarının reddine;

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, kusur oranlarının saptanmasında; öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Mahkemece, 2004 yılından itibaren işyerinde saya hazırlama işçisi olarak çalışan ve sağ elinde önceden kalma bir rahatsızlık bulunan sigortalının, yukarıdaki raftan uzatılan sayayı almak için uzandığında, geri sendeleyip, o sırada elinde kasa ile geçen diğer bir çalışanın kasasının da çarpması ile dirseği üzerine düşmesi şeklinde 28.5.2007 tarihinde gerçekleşen olayda, işvereni % 65, kazalıyı %35 oranında kusurlu bulan kusur raporu hükme alınmış ise de; anılan raporunun oluşa uygun olmayıp işverene fazla kusur izafe ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde yöntemince düzenlenecek yeni bir kusur raporu almak, sonucuna göre karar vermektir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4126, Karar No: 2010/11217, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4126 E.  ,  2010/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av....e davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin işletmesinde kullanılan elektrik düzeneğinin 21.9.1994 tarihli tesisi sırasında akım trafosunun 40/5 A (çarpan oranı 840) olarak hesaplandığını; 14.6.2008 tarihindeki kontrolde bunun 50/5 A (çarpan oranı 1050) olduğunun anlaşıldığını ve davalı yanca 3.10.2008 son ödeme tarihli 119.508,40 TL.lik fatura düzenlendiğini; geriye doğru 14 yıllık tahakkukun zamanaşımı nedeniyle hatalı olduğunu, abonelik sözleşmesinin 21.2.2006’da düzenlenmesi nedeniyle önceki borçtan sorumlu tutulamayacaklarını ve hatalı ölçüm nedeniyle yapılacak ek tahakkukun Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 20 nci maddesi uyarınca en fazla geriye doğru iki dönem için hesap yapılabileceğini iddia ederek faturadan dolayı borçlu bulunmadıklarının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava dışı Yusuf Uz’un davacı şirketin yönetim kurulu başkanı ve temsilcisi olduğunu, abonelik sözleşmesinin adı geçenle yapıldığını ancak davacının bu abonelik dönemindeki borçtan da sorumlu olduğunu, somut olayda bir ölçüm hatası bulunmadığından Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 20 nci maddesinin uygulama yeri bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre akım trafosunun çarpan oranındaki farklılık nedeniyle davacının kullandığı enerji miktarının hatalı belirlendiği, davalının da sarfiyat nedeniyle alması gerektiği halde bu fark tutarını almadığı ve davacının sebepsiz zenginleştiği; on yılı aşan süreye ilişkin istemde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 7.396,50 TL.den borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına hükmolunan 750,-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 13.10 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1196, Karar No: 2025/1976, Tarih: 13.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1196 E.  ,  2025/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1250 E., 2025/259 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 E., 2023/138 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konu sıra cetvelinde müvekkilinin ikinci sırada yer aldığını, 1. sırada yer alan davalının bu alacağı Üsküdar .... Noterliği'nin 30.12.2020 tarihinde düzenlenmiş sözleşmesi ile temlik aldığını, ancak temlik işleminin kamu düzenine aykırı olduğunu, borçlu şirket vekili ile 1. sırada yer alan rehin alacaklısı şirketin kurucusu ve yöneticisinin aynı kişi olduğunu, davalı şirket vekilinin aynı zamanda borçlu şirket vekili olduğu dosyada satış işlemlerini borçlu vekillerinin yürütmenin yanısıra borçlu vekillerinin aracın ihalesine katıldıklarını belirterek yapılan işlemlerin kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini, dava konusu 02.03.2022 tarihli sıra cetvelinin ilk sırada yer alan icra dosyasının borçlu vekili tarafından kurucu ve yöneticisi olduğu şirket namına temlik alınmasının alacaklı ve borçlu sıfatının birleştirilmesi anlamına geldiğini, hileli davranışlar ile davalı şirketin alacağının kendi alacaklarının önüne geçirildiğini belirterek sıra cetvelinin talepleri doğrultusunda düzeltilmesini, davalı için ayrılan payın iptali ile davalıya isabet eden paydan öncelikle alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin İstanbul Anadolu 18. İcra Müdürlüğü'nün 2019/16628 Esas sayılı dosyası ile rehin hakkını temlik alındığını, temlik bedelinin Türkiye Ekonomi Bankasına ödendiğini, davacının rehin alacağının müvekkili şirketin temlik aldığı rehinden sonra doğduğundan davacının eldeki dava ile muvazaa iddiasına savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI