muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2803, Karar No: 2024/2886, Tarih: 25.04.2024

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez

(3) Maddî tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez..'' hükmünü amirdir.

Düzenlemeye göre, konusu para veya para ile ölçülebilen davalarda taraf yararına hükmedilen vekâlet ücreti davanın kabul edilen veya reddedilen miktarını geçemeyeceği gibi maddî tazminat istemli davaların kısmen reddi durumunda da davalı taraf yararına hükmedilecek ücret davacı lehine hükmedilen ücreti geçemez.

2.Somut olayda, velâyet görevinin kötüye kullanılması nedeniyle açılan tazminat istemli davada davanın değeri 60.000.00 TL olup İlk Derece Mahkemesince talebin 4.091,63 TL'si kabul edilmiş olmasına karşın; asıl davada kabul edilen miktarı geçecek şekilde davacı aleyhine 9.200,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirdiği gibi davanın kısmen kabul edildiği nazara alındığında AAÜT'nin 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davalı vekili lehine, davacı vekili lehine hükmedilen ücreti geçmemek kaydıyla vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin birinci fıkrasına dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11715, Karar No: 2016/2262, Tarih: 12.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11715 E.  ,  2016/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının davası evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine ve akıl hastalığı nedenine (TMK m. 166/1 ve TMK m. 165) dayanmaktadır. Ancak mahkemece taraflar eşit kusurlu bulunarak Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 . maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş ve hüküm sadece davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davalının akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığı görülmektedir. Akıl hastası olan eşin davranışları iradi kabul edilemez. İradi olmayan davranışlar sebebiyle kadına kusur yüklenemez. Böyle olunca da, kadının kusurlu olduğundan bahisle "evlilik birliğinin temelinden” sarsıldığı gerekçesiyle boşanma kararı verilemez. O halde davacı tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya aykırı olarak kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2016 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2012/26969, Karar No: 2014/10326, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26969 E.  ,  2014/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Memur olarak çalışan sanıkların sigortalı olarak çalışmaya başlamalarına rağmen çocukları ve eşlerini düzenledikleri tedavi yardım beyannamelerinde tedavi yardımından yararlanacak kişiler arasında göstermelerinden ibaret eylemlerinin "memura yalan beyanda bulunmak" suçu kapsamında kaldığı ve Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 tarihli iddianamesinde tedavi giderlerinin katılan kuruma ödettirildiğine dair bir anlatımın da bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar ... ve ....'ın “2006 yılında sahte tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'ın “2005 yılında sahte tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.01.2005, 03.01.2005 ve 07.01.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17544, Karar No: 2020/13603, Tarih: 27.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17544 E.  ,  2020/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının asıl işvereni davalı belediye olan işyerinde çalışmaya başladığını, son olarak diğer davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken akdin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işe iade davası açtığını, davanın kabulüne dair verilen karararın Yargıtayca onandığını, yasal sürece işverene ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin tebliğine rağmen işe başlatılmadığını, feshe bağlı hakların da işverene ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... İnşaat Bilgi İşlem Temizlik Yemek Özel Sağlık Madencilik Gıda Nak. .... San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işe iade davasının sonucu olarak davalı şirkete göndermiş olduğu noter ihtarnamesinin tebliğ edildiği yasal bir aylık süre içerisinde davacının işe başlatılmadığından akdin 13/11/2015 tarihinde feshedildiği,bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkının bulunduğu, davalı kurumun davacının işçilik alacaklarından asıl işveren olarak sorumlu gerekçesiyle bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları tamamen farklı oldukları görülmekle, yukarıda açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2435, Karar No: 2019/8328, Tarih: 14.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2435 E.  ,  2019/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Katılan temsilcisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35034, Karar No: 2014/4660, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35034 E.  ,  2014/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle davanın DÜŞÜRÜLMESİNE

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 08.11.2012 tarihinde kurulan hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 07.12.2012 tarihinde temyiz eden katılan kurum vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31124, Karar No: 2013/38468, Tarih: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31124 E.  ,  2013/38468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niksar Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 12/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararlarında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul

edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin Halk Bankasında bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin Halk Bankasında bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen hesapla ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli ve Belediyeden hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı bilgi alındıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli  ve haczedilen  paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesapların yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7393, Karar No: 2006/10449, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7393 E.  ,  2006/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli parselin batı sınırının ne olduğu, kadastroca herhangi bir işlem görüp görmediği, görmemiş ise nedenini açıklar resmi yazının; işlem görmüşse buna ait tespit utatanğı örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11/07/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20744, Karar No: 2015/22968, Tarih: 23.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20744 E.  ,  2015/22968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/02/2015

Numarası : 2013/414-2015/225

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6740, Karar No: 2008/1070, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6740 E.  ,  2008/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-k.davalı birleşen dava davacısı kooperatif ile davalı-k.davacılar ..., ..., ...ve.....vekillerince temyiz edilmiş olup, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ..... ile davalı-k.davacı ... vs. vekili Avukat .... .... Diğer davalı-k.davacılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici kooperatif tarafından açılan dava ve birleşen dava tapu iptali tescil, arsa sahipleri tarafından açılan birleşen dava ise gecikme tazminatı istemleri ile açılmış, mahkemece davaların kabulüne karar verilmiş, karar yüklenici kooperatif ile arsa sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre arsa sahiplerinin tüm, yüklenici kooperatifin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici kooperatif ile arsa sahipleri arasında 28.12.1998 tarihli “Protokol ve İbraname” başlıklı belge düzenlenmiştir. Bu belgenin içeriğine ve altındaki imzalara tarafların herhangi bir itirazları bulunmamaktadır. Arsa sahipleri 28.12.1998 tarihli belgedeki işlerin tamamının yüklenici kooperatif tarafından yerine getirilmediğini, bu nedenle ibranamenin geçersiz hale geldiğini iddia etmektedir. Dosyada bulunan 18.02.2005 tarihli bilirkişi raporundan da anlaşıldığı gibi, protokol ve ibraname başlıklı belgede kararlaştırılan işlerin çok büyük oranda yüklenici kooperatif tarafından süresinde tamamlandığı, % 0.1 oranında işin bitirilmediği anlaşılmaktadır. Bitirilmeyen işin dava tarihi itibariyle bedeli 750.000.000 TL (750,00 YTL) olarak belirlenmiştir. Tamamlanmayan işin yüklenici kooperatif tarafından bahçe sulamasında küçük ebatlı boru kullanılması ve vanalı sistem kurulmaması olduğu anlaşılmaktadır. Eksik bırakılan iş arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin kiraya verilmelerini engelleyici nitelikte değildir. 28.12.1998 tarihli protokol ve ibraname başlıklı belgede belirlenen işlerin çok önemsiz bir kısmının tamamlanmamış olması bu belgenin geçersizliğini gerektirmez. Aksi durum Türk Medeni Kanununun 2. maddesindeki iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Mahkemece bu durumlar gözden kaçırılarak, protokol ve ibraname başlıklı belgenin geçersiz hale geldiği kabul edilmek suretiyle, gecikme tazminatının karar altına alınması doğru olmamıştır.