muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/21355, Karar No: 2025/13215, Tarih: 05.05.2025

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ispatlanamayan, ancak dosya kapsamından örgüte sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan sanığın, örgütün amacı doğrultusunda örgüte yarar sağlamak kaydıyla örgüt liderinin talimatı üzerine örgütle iltisaklı Bank Asya'ya para yatırıp katılım hesabı açma şeklindeki eyleminin TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 nci, 220/7 nci maddeleri ve 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulması,

II. Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19419, Karar No: 2014/19922, Tarih: 27.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19419 E.  ,  2014/19922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/135392

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/401 (E) ve 2013/106 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, bir şekilde temin ettiği ele geçirilemeyen usulsüz ve gerçeğe aykırı olarak tanzim edilen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanması sonucu 25,10 TL eczane ve 121,86 TL hastahane giderinin oluştuğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanığın ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak soruşturma başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı ve sanığın, yeşil kart bürosuna gidip başvuruda bulunduğunu, kimseye para vermediğini usulüne uygun olarak yeşil kartları çıkartıp kullandığını, suçsuz olduğunu belirttiği dikkate alınarak, yeşil kartı veren ilgili kuruma yazı yazılarak, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgelerin ve varsa yeşil kart dosyası ile sigorta dosyasının onaylı suretinin istenerek dosyamız içine konulması, yine ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, sanığın, suça konu yeşil kartlarla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı ve bu sırada sigortalı olup olmadığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı hususlarının sorulması ve ilgili belgelerle birlikte hastane tedavi evraklarının onaylı suretlerinin istenerek dosya içine konulması, suç tarihinde sanığın, ekonomik ve mali durumuna göre yeşil karta ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve hukuken yeşil kart alabilecek durumda olup olmadığının ilgili kurumlardan sorulması, Sağlık Bakanlığı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde; M. G. isimli kişinin sahte kartları düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, M. G. isimli kişi hakkında bir soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa söz konusu dosyaların bu dosyayla birleştirilmesinin sağlanması, böyle bir soruşturma bulunmuyor ise, adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin araştırılarak bulunması halinde ifadesinin alınması, yapılan sahtecilik eylemleri hakkındaki bilgisi ve sanıkla olan irtibatının sorulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartların nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, bu belge asıllarının getirtilmesi ile sanık, M. G

. G. ile ilgili diğer kişilerin yazı ve imza örneklerinin alınarak, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı ve ne şekilde yapıldığı hususunda bilirkişi raporu alınması, sanığın, varsa başkaları tarafından yapılan sahteciliği bilip bilmediklerinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra sonucuna göre, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediği ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususlarının karar yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8102, Karar No: 2016/5412, Tarih: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8102 E.  ,  2016/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın, sanığın birlikte yaşadığı ...'nin kızı olan ...'in erkek arkadaşı olduğu, sanığın katılandan yemin bozdurma parası adı altında 100 TL para istediği, bunun üzerine katılan ...'in ev kirası olan 1.300 TL arasından 100 TL'yi alarak sanığa götürdüğü, sanığın bahse konu 1.300 TL paradan haberdar olduğu ve katılan ...'e banka mevduat hesabında işleterek para kazandıracağını vaad ederek 500 TL istediği, katılanın bu parayı sanığa verdiği sırada sanığın ''bundan kimsenin haberi olmayacak, haberi olursa kurşunu yersin kafana'' şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği, ertesi gün katılanı tekrar aradığı ve bankanın 4.750 TL para vereceğinden bahisle 500 TL para daha istediği, katılanın bu parayı da PTT vasıtası ile gönderdiği, sanığın ertesi gün katılanı yanına çağırdığı ve bu sefer de 2 adet ...Bankası ve 1 adet Vakıfbank kartı gösterdiği ve bu kartların borcu olan 318 TL'nin yatırılması durumunda dörder milyar para alacaklarını beyan ettiği, bunun üzerine katılan ...'in tedarik ettiği 350 TL'yi sanığa verdiği, sanığın ertesi gün Yasin'i tekrar aradığı ve kendisinden 298 TL daha istediği, aksi takdirde önceki vermiş olduğu paraların yanacağını beyan ettiği, parayı temin edemeyen katılanın ailesi ile birlikte suç duyurusunda bulunduğu, sanığın bu şekilde dolandırıcılık ve tehdit suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanık savunması, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin delil yetersizliği gerekçesine dayanan beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile bunu doğrulayan tanık anlatımları ve PTT kayıtları karşısında; sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/779, Karar No: 2011/1521, Tarih: 03.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/779 E.  ,  2011/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER :

ŞİKAYET

OLUNAN : .

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkillerince borçlu hakkında ihtiyati haciz yoluyla başlatılan takiplerin şikayet olunanın takibi ile aynı gün kesinleştiğini, borçlunun satışa konu mallarının haczedildiğini ve haczedilen malların satışı sonrası düzenlenen cetvelinde tüm satış gelirinin ilk sıradaki davalıya verildiğini, ihtiyati hacizlerin aynı gün kesinleşmesine rağmen davalı haczinin daha önce kesinleştiği varsayımıyla düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, satış bedelinin aynı gün kesinleşen 3 dosya arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, derece kararında ilk uygulanan ihtiyati haczin öne alınması gerektiğini, müvekkilinin haczinin davacıların takiplerinden de önce uygulandığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçiler ile şikayet olunanın ihtiyati hacizlerinin aynı gün kesinleştiğinden satış gelirinin alacaklılar arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4871, Karar No: 2012/838, Tarih: 08.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4871 E.  ,  2012/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Üçüncü kişinin taraflar arasında ... kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının yargılaması sırasında HMK’nın 389 ve devamı maddeleri uyarınca mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmesi üzerine yapmış olduğu 26.10.2011 tarihli itirazının mahkemece reddine yönelik kararın süresi içinde üçüncü kişi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’dan 29.06.2009 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile davalı kooperatifteki adına tahsis edilmiş veya edilecek hisselerinin tamamını devralmasına rağmen davalı kooperatifin ...’a ait iki adet bağımsız bölümü müvekkili adına ortaklar defterine yazmaktan kaçındığını ve müvekkilinin hak sahipliğini tanımadığını ileri sürerek, müvekkilinin bu iki adet bağımsız bölüm yönünden üyeliğinin tesbiti ile dava konusu dairelerin üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taşınmazın kooperatif adına tapuda kayıtlı olduğu, kooperatif kayıtlarında ...'a ait arsa sahipliğinden gelen bir buçuk hisse ile yarım hisse de üyelik hakkından olmak üzere toplam iki adet daire hissesi olduğu, 29.06.2009 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile kooperatifteki hisselerinin tamamını ...'a devrettiği gerekçesiyle ...’ın iki adet daire hissesi üzerine üçünçü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için dava sonuna kadar ihtiyati tedbir konmasına karar verilmiştir.

Üçüncü kişi, davalı ... Konut Yapı Kooperatifi ile aralarında imzaladıkları 13.02.2007 tarihli Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile kendisine bir buçuk daire verildiğini kalan yarım daire içinde kooperatife üye olduğunu, ancak bir buçuk daire için kooperatife üyeliğinin bulunmadığını, davacı ...’a devir sözleşmesi ile yarım daire olan üyeliğini devrettiğini, davacının bu yarım daireden dolayı kooperatife olan borçları ödememesi üzerine kendisinin bu borçları ödediğini ileri sürerek savunması alınmadan ve teminat istenmeden verilen kabul kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, verilen ihtiyati tedbir kararının yerinde olduğu, teminat yatırılmasının mahkemenin takdirinde bulunduğu ve tüm dosya içeriğine göre, teminat yatırılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle, üçüncü kişinin tedbirinin kaldırılması yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

Üçüncü kişi, 28.10.2011 tarihli kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle HMK'nın 392/2 maddesi uyarınca gerekçesi de gösterilmek suretiyle teminat alınmasına yer olmadığı açıklandığından üçüncü kişinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, istemcinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 28.10.2011 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20799, Karar No: 2012/5635, Tarih: 29.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20799 E.  ,  2012/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 12.05.2011 tarih, 2010/28039 E. - 2011/9318 K.sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı senedin arkasında teminat senedinin olduğunun yazılı olması tek başına teminat senedi olduğunu ispata yetmez, açıkça hangi ilişkinin teminatı olduğu, anlaşılmalıdır. Öte yandan borçlunun dayandığı sözleşmede bonoya açık atıf bulunmamaktadır. Sadece miktarın tutması yeterli değildir. Bu nedenle mahkemenin istemin reddine ilişkin kararı yerinde olup hükmün onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.05.2011 tarih ve 2010/28039 E. - 2011/9318 K.sayılı bozma kararının kaldırılmasına,  mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 29/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33055, Karar No: 2016/176, Tarih: 11.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33055 E.  ,  2016/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı ve takibin itiraz edilmeksizin kesinleştiği, alacaklının takip konusu alacağı yediemin ücreti olması nedeniyle sıra cetveline konu edilmeksizin kendilerine ödenmesini talep ettiği, icra müdürlüğünce Adalet Bakanlığı Resmi Depo ve Garajlarda Uygulanacak Ücret Tarifesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak bu miktarın ödenmesine karar verilmesi üzerine, alacaklının memurluk işleminin iptali talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece icra müdürlüğünün yediemin ücretini hesaplama yetkisinin olduğu ancak satış bedelinin tamamının sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dosyasına gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin reddedilerek memurluk işlemin kaldırılmasına karar verildiği, kararın alacaklı vekilince temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanunun 59.maddesi uyarınca ise takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücretinin ise satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin alacağını muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekip, bunun için yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmadığından, böyle bir takip başlatması mümkün değildir. Bu nedenle de yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce İİK'nun 88. maddesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak ödeme yapılacağı tabidir.