muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/854, Karar No: 2023/8156, Tarih: 27.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/854 E.  ,  2023/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/754 E., 2015/1008 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545

sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkraları uyarınca 08.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/754 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 23.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 23.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

10.01.2015 tarihinde yapılan kontrolde sanıkta bir içimlik esrar maddesinin ele geçirildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığa gerekli tebligatın yapıldığı, dosyanın İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne tevdii edildiği, bu birim tarafından da sanığa gerekli tebligatın yapıldığı ancak sanığın denetim süresinde yeniden uyuşturu madde kullandığı, bu hususun Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilimdalı Başkanlığının dosya arasında mevcut 11.08.2015 tarihli raporundan anlaşıldığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik bulunduğu anlaşıldığı gerekçesiyle, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 08.04.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 14.04.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan 24.04.2015 tarihli çağrı yazısı ile 29.04.2015 tarihinde hastaneye sevk edilerek infazına başlanıldığı, kesinleşme

süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/754 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19752, Karar No: 2014/9449, Tarih: 29.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19752 E.  ,  2014/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/355-2013/454

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı annenin maddi tazminat isteminin Kurumca bağlanan gelirlerle karşılandığından reddine, davacı baba için 2.000,00 TL maddi tazminat ile, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, SGK yazı cevabına göre davacı babaya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlandığının, bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 25.402,136 TL olduğunun ve bu miktarın davacı babanın maddi zarar miktarından tenzil edilmediğinin anlaşılmasına rağmen bu hususta açık temyiz itirazı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak, dava dilekçesinde davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmesine rağmen Mahkemece hatalı değerlendirme ile davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı talep edilen maddi tazminat miktarları toplamı olan 2.000,00 TL maddi tazminat istemi üzerinden 6100 sayılı HMK’nun 26.(HMUK 74. madde) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine ayrıkı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacılara yükletilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6665, Karar No: 2013/1011, Tarih: 22.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6665 E.  ,  2013/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Dosya daha evvel bir ... ve bir de şikâyet dosyasının eklenmesi ve “bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış tarihini ve satış tutarını gösteren, ilgili ... dairesinden alınacak cevabi yazının eklenerek” gönderilmesi için Mahkemesine geri çevrilmişti.

Geri çevirme sonrasında istenen her iki dosya, eldeki dosyaya eklenmiş ise de, taşınmazın satış tarihini ve satış tutarını gösteren ... dairesi yazısına rastlanamamıştır. Yazışmaların incelenmesinden, bu bilginin satışı yapan ... dairesinden değil, konuyla hiçbir ilgisi olmayan ve istenen bilgilerden haberdar olması mümkün bulunmayan Kuşadası ... Mahkemesi’nden üç ayrı yazı ile istendiği görülmüştür.

Geri çevirme kararımızın içeriğinde de bu bilginin “ilgili ... dairesinden” isteneceği açıkça belirtilmişken, karar gereğinin yerine getirilmeden dosyanın ...’a eksik biçimde gönderilmesi, hem karar içeriğine bakılmamış olduğunu ve hem de istemin niteliğine göre bilgi alınabilecek doğru merciin tesbitinde hataya düşüldüğünü göstermektedir. Böylece geri çevirme kararı sonrası dosyanın ...’a ivedilikle gönderilmesi mümkün olmamış, yargılama süreci gereksiz biçimde uzatılmış ve nihayet, istenen cevabi bilgi olmaksızın dosya Dairemize gönderilmekle, tekrar geri çevrilmesi gerekmiştir. Belirtilen hatalı tutum, gecikmeye yol açmış olmakla, ilgililerin de sorumluluğunu doğuracak nitelikte görülmüştür.

Bu kez, geri çevirme sureti ile celbedilen takip dosyasının incelenmesinden satışın ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/976 sayılı dosyasından yapıldığı anlaşıldığından, belirtilen bu dosyadan “bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış tarihi ve satış tutarını gösteren” cevabi yazının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine tekrar geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18532, Karar No: 2013/7283, Tarih: 04.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18532 E.  ,  2013/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında yapılmış hizmet sözleşmesinin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla hizmet sözleşmesinin taraflardan celbedildikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9638, Karar No: 2013/10924, Tarih: 21.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9638 E.  ,  2013/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ...Ş. Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz edenin sıfatına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Ak Sigorta A.Ş.'den alınmasına, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19602, Karar No: 2010/2075, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19602 E.  ,  2010/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/486, Karar No: 2012/3115, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/486 E.  ,  2012/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduk. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2323, Karar No: 2013/2203, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2323 E.  ,  2013/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Talatpaşa Mahallesi çalışma alanında bulunan 2296 ada 11 parsel sayılı 2147 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş, Tapulama Komisyonunun ek kararı ile kayıt tashihi davası nedeniyle malik hanesi açık bırakılmıştır. Davacı Hazine vekili, malik hanesi açık olan çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda taşınmazın kamulaştırma nedeniyle terkin edilmesi nedeniyle konusuz kaldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29532, Karar No: 2019/12032, Tarih: 20.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29532 E.  ,  2019/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/310 E.-2016/485K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Nuriye Başo vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan Milena Turizm İşletmeciliği ve Taşımacılık Ltd. Şirketi temsilcisi müdür ...'nun yazışma adresi olarak Kavaklı Cad. Kavaklı Sk No:28/2 ... adresini bildirdiği gözetildiğinde adı geçen davalıya ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ve İstanbul 5. Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Bu durumda; adı geçenin yukardaki adresine tebligat yapıldıktan sonra, öncelikle istinaf süresi beklenip, istinaf talebi varsa bu değerlendirildikten, istinaf kararı da tebliğ edilip temyiz süresi de beklenildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8061, Karar No: 2021/11732, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8061 E.  ,  2021/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı ... vd. vekili ile davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda bilirkişi raporunda, A blokun keşif tarihinden önce yıkıldığı, proje ve beyanlara göre değerlendirme yapıldığı ve bina ile kat mülkiyeti projesinin örtüşüp örtüşmediğinin belirlenemediği belirtilmiştir. Dava konusu taşınmazda 1996 yılında kat irtifakının kuruluşunda bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava dosyasında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmamış olduğu anlaşılmakla, soyut ve genel ifadeler ile hazırlanan rapora göre yeniden arsa paylarının belirlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.