muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17571, Karar No: 2017/2384, Tarih: 27.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17571 E.  ,  2017/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra Dairemizin 27.09.2016 tarihli mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nın 12/01/2011 tarihinde vefat ettiğini, muris ...'nın mirasçılarının... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24/01/2011 tarih 2011/74 Esas, 2011/32 Karar sayılı mirasçılık belgesinde 1955 doğumlu eşi ..., 1986 doğumlu oğlu ...; .... Noterliği'nin 16/10/2012 tarih ... yevmiyeli mirasçılık belgesinde ise 1955 doğumlu eşi ..., ana baba bir kardeşleri ..., ... ve ana bir baba ayrı kardeşinin çocukları ..., ...'ın olarak tespit edildiğini, murisin çocuğu olarak kayıtlara geçmiş olan 1986 doğumlu Hüseyin Kavrazlı'nın murisin çocuğu olmaması nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/246-385 karar nolu ilamıyla kaydının iptal edildiğini ve kesinleştiğini, .... Aile Mahkemesi'nin 2008/902 Esas sayılı dosyasında muris ile davalı ...'nın evliliğinin mutlak butlanına karar verildiğini,bu nedenle ... ile ...’nın mirasçı olamayacaklarını belirterek 1986 Sarıyer 1. SHM'nin 2011/74 Esas, 2011/32 Karar sayılı veraset ilamı ile ... Noterliği'nin 16/10/2012 tarih ... yevmiye nolu veraset ilamının iptali ile muris ...'nın kanuni mirasçılarını gösterir veraset ilamı verilmesini talep ve dava etmiştir.

./..

Davalılar vekili, muris ile ...’nın evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptal edildiğini ancak, ...’nın iyiniyetli bulunması nedeniyle TMK’nun 158/1 maddesi uyarınca evlenme ile kazanmış olduğu kişisel durumun korunmasına karar verildiğini bu sebeple eşinin mirasçısı olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/74 Esas, 2011/32 Karar numaralı veraset ilamı ve ... Noterliği'nin 16/10/2012 tarih ... yevmiye numarası ile verilen veraset ilamlarının iptaline, muris ...'nın mirası 6 pay kabul edilerek, 2 payın kardeşi davacı ...'ya, 2 payın kardeşi davacı ... Kavrazlı (Ege)'ya, 1 payın murisin kardeşi ...'ın oğlu davacı ...'a, 1 payın murisin kardeşi Münevver Kulaksız'ın oğlu davacı ...'a aidiyetine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-) 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 14. maddesi uyarınca 18.01.1972 tarihli ve 1512 sayılı Noterlik Kanunun 71. maddesinden sonra gelmek üzere "Diğer İşlemler" başlığı ile üçüncü bölüm olarak eklenen 71/C maddesi olarak "Noterlerin verdikleri mirasçılık belgesi hakkında, menfaati ihlal edilenler tarafından sulh hukuk mahkemesine itirazda bulunulabilir. Sulh hukuk mahkemesi, itiraz üzerinde verdiği kararın bir örneğini ilgili notere ve Türkiye Noterler Birliğine bildirir" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacılar vekilinin.... Noterliği’nin 16.10.2012 tarihli,... yevmiye no’lu mirasçılık belgesinin iptali yönündeki talebi çekişmeli yargıya ilişkin bir husus olmayıp, daha önce noter tarafından verilen mirasçılık belgesine itiraz niteliğindedir. Bu itibarla mahkemece yukarıda belirtilen yasa hükmü gözetilerek anılan istek bakımından davanın ayrılması ve görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiştir.

2-)Sarıyer Aile Mahkemesi’nin 08.12.2010 tarihli 2008/902 Esas, 2010/1399 Karar sayılı kararıyla ... ile ... arasında 25.09.1976 tarihinde yapılan evliliğin TMK. 145/3. maddesi uyarınca mutlak butlan ile batıl olduğuna ve iptaline, davalı ...’nın iyiniyetli bulunması nedeniyle TMK. 158/1. maddesi uyarınca bu evlenme ile kazanmış olduğu kişisel durumunun korunmasına karar verilmiş, davacılardan ... ile davalılardan ... tarafından hükmün temyizi üzerine karar Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 21.03.2013 tarihli 2012/207055 Esas, 2013/1228 Karar sayılı ilamıyla “... davalının evliliğin icrası sırasında iyiniyetli olmadığı kuşkusuzdur. Hal böyleyken davalı ...’ın Türk Medeni Kanunu’nun 158. maddesi gereğince kişisel durumunun korunmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş,

./..

davalı ...’nın karar düzeltme isteği üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 06.11.2013 tarihli 2013/14828-25475 E-K sayılı ilamıyla “...davalı koca karar kesinleşmeden önce 12.01.2011 tarihinde öldüğüne göre evlilik ölümle son bulduğundan sağ kalan eşin (davalı ...) iyiniyetli olup olmadığına bakılmaksızın mirasçı olacağı ve kişisel durumunu koruyacağının kabulü gerekir. Ne var ki ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından,davalı eşin karar düzeltme isteği bu sebeple yerinde görülerek, kabulü ile, Dairemiz 21.01.2013 tarih 2012-27055 Esas, 2013-1228 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda gösterilen sebeple onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.” gerekçesiyle onanmasına karar verilmiştir. Mahkemece, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 06.11.2013 tarihli, 2013/14828-25475 E-K sayılı ilamı gözetilerek murisin eşi ...’nın da mirasçı olarak gösterilmesi ve kendisine mirastan pay verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11095, Karar No: 2021/2754, Tarih: 17.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11095 E.  ,  2021/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Olay tarihinde sanığın, idaresindeki araçla havalimanı gelen yolcu katında seyir halindeyken şerit değiştirmek üzere manevra yaptığı sırada yaya geçidi civarında bulunan katılan yayanın ayağını sağ arka tekerleği ile ezerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan yükümlülüklere uymamak suretiyle kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6928, Karar No: 2024/8207, Tarih: 21.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6928 E.  ,  2024/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1318 Esas, 2023/1216 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/176 E., 2021/199 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 44 üncü sınıfta tescil edilmek üzere 2019/19628 sayı ile "... ORTODONTİ" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şahsın 2013/01076 sayılı ve "ÖZEL ... ORTODONTİ AĞIZ VE DİŞ SAĞLIĞI POLİKLİNİĞİ+şekil" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesince kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini, davacıların yeniden inceleme taleplerinin bu kez Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-1111 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibasa sebebiyet verecek ölçüde benzerlik bulunmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi uyarınca, gerçek kişi adlarının marka olarak tescilinin mümkün olduğunu, müvekkiline ait “...” soyadının Türkiye’de çok yaygın bir soyadı olmadığını, müvekkilinin aynı zamanda tanınmış bir diş hekimi olduğunu, uzun süredir aynı ibareli kliniğinin bulunduğunu, tıbbi hizmetler konusunda genel tüketici kitlesinin ortalamadan daha üst seviyede bir özen ve dikkate sahip olan tüketicilerden oluştuğunu ileri sürerek tescil başvurusunda bulunulan 2019/19628 başvuru numaralı “... ORTODONTİ” ibareli markanın 44 üncü sınıf bakımından reddine dair YİDK’in 2020-M-1111 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 29.12.2020 tarihli ıslah dilekçesinde, markalarının ortak unsuru olan "ORTODONTİ" ibaresinin, diş hekimliği hizmetlerinin bir dalı ve tescilli olduğu sınıf bakımından yalnızca açıklayıcı ve tanımlayıcı nitelikte bir tali unsur olduğunu, “...” ibareli markanın tek başına tescil kuvveti ve yüksek derecede ayırt ediciliği bulunduğunu ileri sürerek bütüncül inceleme prensibi gereği, birbirine benzemeyen ve davalı markası ile iltibas meydana getirmeyen müvekkili markasının tescil talebinin kabulü ile YİDK’nin 2020-M-1111 sayılı kararının kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için gerekli olan ilk şart olan mal ve hizmet benzerliği koşulunun gerçekleşmiş olduğunu, işaret karşılaştırılmasında başvuru konusu markanın esaslı unsurunun “...” olduğunu, itiraza mesnet markanın esaslı unsurunun “...” olduğunu, markaların esaslı unsurunun neredeyse aynı olduğunu, markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2013/01076 sayılı “... Ortodonti Ağız ve Diş Sağlığı Polikliniği + Şekil” ve 2010/44110 sayılı “... Ortodonti ve Diş + Şekil” markalarının sahibi olduğunu, davaya konu markaların aynı sayılacak seviyede benzer olduğunu, her ikisinin de ortodonti diş tedavisi hizmeti ile ilgili olduğunu, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimali bulunduğunu, markaların idari-ekonomik ilişki içerisinde olduğu algısının doğduğunu, müvekkilinin İstanbul şubesi açma hazırlığı içerisinde olduğunu, iltibas ihtimalinde bu hususun da değerlendirilmesinin gerektiğini, internette “... ORTODONTİ” anahtar kelimesi yapılan araştırmalarda “... ORTODONTİ” sonuçlarının da çıktığını, “...” soyisminin çok sık kullanılmamasının iltibası ortadan kaldırmadığını, “...” ibaresinin kullanımla ayırt edici hale geldiği iddiasının kabul edilemez nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, pandemi nedeniyle uzayan süreler dikkate alındığında 17.06.2020 tarihinde açılan davanın hak düşürücü süre içerisinde olduğu, başvuru kapsamındaki çekişmeli 44 üncü sınıftaki hizmetlerin itiraza dayanak marka kapsamındaki hizmetlerle aynı/aynı tür oldukları, markalar arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu ancak markaların kavramsal olarak benzer olmadığı, taraf markalarının esaslı unsuru olarak tespit edilen “...” ve “...” ibarelerinin, tarafların soyadlarını teşkil ettiği, “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri. İşyeri ve personel sağlığı ile ilgili danışmanlık hizmetleri.” sınıfının ilgili tüketicisinin bilinçli tüketiciler olduğu, tarafların soyadlarını dürüstçe ve adil kullanım hakkı bulunduğu, “...” ibaresinin yaygın kullanıma sahip olması karşısında tek başına bu ibareden hareketle iltibas ihtimalinden bahsedilemeyeceği, ...” ibaresinin özellikle çekişme konusu hizmetlerdeki mevcut kullanımları dikkate alındığında salt “...” ibaresinin ortak olmasının iltibasa sebebiyet vermeyeceği, taraf markalarının ilgili hizmet sınıflarında bütünsel açıdan iltibas tehlikesine yol açacak düzeyde benzer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin beşinci fıkrası hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı, somut olayda davacıların kendi soy adlarını (...) marka olarak tescil ettirmek istemesinin dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesi gerektiği, “...” ve “...” asli unsurlu taraf markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, başkası adına daha önce tescil edilen soyadınından ibaret markanın aynı soyadına sahip başkasının marka tesciline engel olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararında ve davalılar vekillerinin istinafı üzerine esastan red kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi kararında “...” ve “...” asli unsurlu taraf markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı yönündeki gerekçe yerinde ise de "... sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için SMK'nın 7/5 maddesi hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı S:648), somut olayda davacıların kendi soy adlarını (...) marka olarak tescil ettirmek istemesinin dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesi gerektiği, ..." gerekçesiyle de davanın kabulüne karar verilmiş olması anılan madde hükmüne uygun düşmediğinden doğru olmamıştır. Zira 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen dürüstçe kullanım gerçek kişinin kendi ad ve adresini belirttiği kapsama münhasırdır. Bu hükümde düzenlenen dürüstçe kullanım, daha önce tescil edilmiş bir markanın aynısı ya da benzerini ad ve/veya soyadını marka olarak tescil ettirilmesi hakkını tanımayacağından, atıf yapılan kitaptaki açıklamalara yanlış anlam yüklenerek yukarıda belirtilen gerekçeye yer verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki istinaf başvurularının esastan reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde yer alan "... sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için SMK'nın 7/5 maddesi hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı S:648), somut olayda davacıların kendi soy adlarını (...) marka olarak tescil ettirmek istemesinin dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesi gerektiği, ..." ibaresinin çıkartılmak suretiyle kararın gerekçesi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4321, Karar No: 2009/5065, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4321 E.  ,  2009/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakfın dağılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... ve davaya müdahale talebinde bulunanlar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait olup hakim tarafından 25.08.2008 tarihinde havelesi yapılan temyiz dilekçesinin yazı işleri müdürlüğü tarafından temyiz defterine hangi tarihte kaydının yapıldığına ilişkin alınacak yazı cevabının dosyasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8679, Karar No: 2016/9023, Tarih: 03.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/8679 E.  ,  2016/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2075 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında her nekadar malik ...’in baba adı ‘...’ yazmakta ise de, taşınmaz kayıt malikinin baba adının ‘...’ olduğunu ileri sürerek tapu kaydının malik hanesindeki baba adının ‘Ali’ olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın çekişmesiz yargı işi kapsamında kalan tapu kaydında düzeltim davası olarak açıldığı, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk mahkemesi olup, görev hususunun kamu düzenine ilişkin bulunduğu bu hususun dava şartı olması nedeniyle resen gözetileceği, gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle usul hükümlerine göre çekişmeli yargı davaları Sulh Hukuk Mahkemesinde görülemeyeceğinden Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddi yerine görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, sonuç olarak Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın usulden reddi kararı doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1583, Karar No: 2011/8223, Tarih: 09.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1583 E.  ,  2011/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1443, Karar No: 2018/1844, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1443 E.  ,  2018/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasına ilişkin 03.12.2012 tarihli bilirkişi yemin tutanağında hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34239, Karar No: 2014/521, Tarih: 14.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34239 E.  ,  2014/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/193-2013/254

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0,90 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.