muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9294, Karar No: 2013/18606, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9294 E.  ,  2013/18606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli (1. İcra Hukuk) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs, malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda borçlu belediyece mahkemeye verilen 03.12.2012 tarihli cevapta, kurumlarının gelirleri için bankalarda ayrı ayrı hesaplarının bulunduğu belirtilerek, hesap numaraları, açılan hesapların nitelikleri (neye ilişkin oldukları) ve bankaların isimlerinin bildirildiği, hesapların bulunduğu Kadirli .... Bankası ve ... Şubelerince de benzer cevapların verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, haciz talebi kabul edilen kira ve su geliri dışındaki borçlu belediyeye ait diğer hesapların, haciz talep edilen tarihten (03.10.2012 tarihinden)  geriye doğru (3) aylık ekstrelerinin (alacaklı vekilinin icra müdürlüğüne sunduğu haciz talebine ilişkin 03.10.2012 tarihli dilekçesinde de belirtildiği üzere) ilgili bankalardan getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesaplarda toplanıp toplanmadığının, bir başka anlatımla birbirine karıştırılıp karıştırılmadığının her bir hesap ayrı ayrı değerlendirilerek tespiti ile oluşacak sonuca ve yukarıda yazılı ilkelere göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6908, Karar No: 2015/9799, Tarih: 06.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6908 E.  ,  2015/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müdafiinin yüzüne karşı 30/10/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 20/12/2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17654, Karar No: 2016/4085, Tarih: 05.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17654 E.  ,  2016/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 11.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.04.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ...... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ....... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2488, Karar No: 2015/3743, Tarih: 29.09.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2488 E.  ,  2015/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Sulh Ceza Mahkemesi'nce 15/08/2013 tarihinde 2010/309 esas ve 2011/327 karar sayı ile verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/12/2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Pendik 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nce 27/10/2011 tarihinde 2011/1165 esas ve 2011/919 karar sayı ile verilen, hükümlü ...'nun TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, 191/6. maddesi gereğince hakkında hükmolunan cezanın infazının ertelenmesine ve 191/7. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına ilişkin hükmün kesinleştiği; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Sulh Ceza Mahkemesi'nce 15/08/2013 tarihinde 2010/309 esas ve 2011/327 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle TCK'nın 191/5. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Sulh Ceza Mahkemesi'nce 15/08/2013 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılması yerine davanın düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebine dayanan ihbar yazısında ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Sulh Ceza Mahkemesi'nce 15/08/2013 ve 2010/309 esas ve 2011/327 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3364, Karar No: 2016/726, Tarih: 11.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3364 E.  ,  2016/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, görevsiz Asliye hukuk Mahkemesi'ne sunduğu dava dilekçesinde, müvekkilinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/737 Esas sayılı dosyasından yapılan derece kararının 22.05.2013 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, borçlu ...'nin üçüncü kişi ... nezdindeki 143.229,53.TL'lik alacağının dosyadan ihtiyaten haczedildiğini, üçüncü kişi tarafından yatan paranın üzerinde hacizler olduğunun bildirildiğini, İ...İcra Müdürlüğü'nün 212/2660 Esas ve İzmir 11. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3435 Esas sayılı dosyalarının ihtiyati haciz tarihlerinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/737 Esas sayılı dosyasına konulan haciz tarihinden sonra 21.03.2012 tarihinde konulduğunu, tüm dosyaların kesinleşme tarihinin aynı olduğunu ve dosyaya yatan bedelin garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, şikayetçi ile borçlu arasında 07.03.2012 tarihinde alacağın temliki sözleşmesi imzalandığını 09.03.2012 tarihinde ... çalışanı ...'ya teslim edildiğini, bedelin bu şirket tarafından ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/737 Esas sayılı dosyasına yatırıldığını, alacağın temliki sözleşmesi gereği...İcra Müdürlüğü'nün 2012/737 Esas sayılı dosyasına ilk sırada ödeme yapılması gerektiğini, bedelin ödenmesini talep ettiklerinde, sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek taleplerinin reddedildiğini, bu sıra cetvelinde alacağın temliki sözleşmesinin dikkate alınmadığını, hangi gerekçe ile sıra dışı bırakıldığının belirtilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan ...'den alacağı temlik alan) ...vekili duruşmalarda sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin verdiği görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği icra mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin, muhatap ...'ye temlik sözleşmesinin usulüne uygun ihbar edildiğini yasal delillerle ispat edemediği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda kesinleşme tarihleri aynı olan takiplere ilişkin yapılan sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12269, Karar No: 2010/12911, Tarih: 14.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/12269 E.  ,  2010/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 tarih ve 2006/473 - 2008/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2010 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Mecidiyeköy Meydan Şubesi nezdinde bulunan hesaplarından, internet yoluyla iradesi dışında para çekilip bir kısmının iade edildiğini, gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, (21.800) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusursuz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 24.02.2006 olay tarihinde davacı hesaplarından internet bankacılığı işlemleri ile yine davacının kişisel bilgi ve şifreleri kullanılarak toplam (28.000) YTL çekildiği, bu paranın (21.000) YTL'nın davalı bankanın Harbiye Şubesi nezdindeki ... hesabına havale edildiği ve (1.000) YTL'nın ATM cihazlarından çekilip (20.000) YTL'nın Murat'ın yazılı talimatıyla ... isimli kişinin hesabına havale edildiği ve bu kişi tarafından çekildiği, ancak anılan talimattaki imzanın ...'nin aynı şubede olan sözleşmesindeki imzadan çok büyük ölçüde farklı olduğu, (800) YTL'nın da ... isimli kişinin hesabına havale edilip ATM cihazlarından çekildiği, kalan paranın bloke konulup davacıya iade edildiği, dolayısıyla kişisel bilgilerini iyi saklayamamasından dolayı zarardan öncelikle kendisinin sorumlu bulunduğu, davalı bankanın da davacının kişisel bilgileri ele geçirilse bile bu bilgilerle işlem yapılmasını önleyecek teknolojik imkanlara olay tarihi itibariyle sahip olduğu halde bunları zorunlu kılmamak ve müşterilerini yeterince biglilendirmemekle zararın artmasına neden olduğu, ayrıca (20.000) YTL için verilen talimat yazısındaki imzayı kontrol etmemekle kusurlu davrandığı, sonuçta olay sebebiyle davacının 2/3, davalının 1/3 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın (7.266,70) YTL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalı banka nezdinde açılmış olan vadeli mevduat hesabında bulunan paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlemler sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bankalar kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61.maddesi). Buna göre, mevduat sözleşmesi ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. Yine BK’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile birlikte iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, dolandırıcılık eylemi müşteriye değil bankaya karşı gerçekleştirilmekte ve mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafık kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Somut olayda ise mahkeme, benimsediği bilirkişi raporu ile kişisel bilgilerini iyi saklayamadığı gerekçesiyle davacıyı meydana gelen zararda 2/3 oranında kusurlu kabul etmiştir. Oysa davacıya ait para, davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi ile hesaptan bir başka hesaba havale edilmiş olup, bu durum davalı bankayı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı gibi ispat yükü kendisinde olan davalı banka, davacının şifre ve parolasının davacının kusuru ile ele geçirildiğini de kanıtlayamamıştır. Ayrıca davalı bankanın olay tarihinde tek kullanımlık şifre gibi zararı engelleyecek teknolojik imkanlara sahip olduğu halde bunları kullanmaması ve internet bankacılığında kendisinin ve müşterilerinin güvenliğini sağlayacak güvenlik enstrümanlarının kullanılmasını zorunlu kılmayıp, somut olayda davacının inisiyatifine bırakması, zararın doğmasında başlıca etkenler olup, davalı bankanın zarardan sorumlu bulunduğu açıktır.

Bunun yanında, davacıya güvenlik enstrümanlarını kullanmadan işlem yapma yetkisinin davalı banka tarafından verilmiş olması karşısında, bunları kullanmadan işlem yapan davacının meydana gelen zararda müterafik kusuru olduğunun kabulü de mümkün değildir.

Bunun yanında, davacıya güvenlik enstrümanlarını kullanmadan işlem yapma yetkisinin davalı banka tarafından verilmiş olması karşısında, bunları kullanmadan işlem yapan davacının meydana gelen zararda müterafik kusuru olduğunun kabulü de mümkün değildir.

O halde somut olayda tüm kusur davalı bankada olduğu halde yazılı gerekçelerle tarafların birlikte kusurlu olarak kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 332,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40488, Karar No: 2015/25048, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40488 E.  ,  2015/25048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar .... Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve ...vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı...Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve ..... Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece Dairemizin Geri Çevirme kararı sonrasında dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip.... Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmadığı için dosya mahkemesine geri çevrildikten sonra ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nun 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar .... Enerji Üretim A.Ş. ve davalı . .. Müh. ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.