muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4744, Karar No: 2023/2543, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4744 E.  ,  2023/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1315 E., 2022/1529 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; şikayet dışı borçlunun bakiye harç alacağının bulunduğu dosyaya haciz yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan dosyasına 1. sırada yer verilerek tüm paranın şikayet olunan dosyasına ödendiğini, müvekkilinin ihtiyati haciz tarihinin daha önce olduğunu, müvekkili dosyasının 1. sırada yer alması gerektiğini, İİK. 100. Madde koşullarının bulunmadığını bu nedenle tüm paranın müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla İİK. 100. madde uyarınca gerekli şartların oluştuğu düşünülse dahi müvekkili ihtiyati haciz tarihinin daha önce olması nedeniyle paylaştırmanın garameten yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; tarafların takip konusu alacaklarının aynı ilama dayandığını şikayet olunanın ilk ihtiyati haciz tarihinin ilamın kesinleşmesinden önce olduğunu, alacak muaccel olmadan konulan ihtiyati haczin geçerli olmadığını, müvekkili dosyasının daha önce kesinleştiğini, ilk kesin haczin müvekkili dosyasına ait olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İİK'nun 100. maddesi gereğince; borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan aynı yasanın 140. maddesi hükmü gereği icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiği ve sıra cetvelini düzenleme yetkisinin ilk haczi koyan icra dairesine ait olduğu, şikayetçi dosyasından konulan ihtiyati haczin şikayet olunan dosyasından konulan ihtiyati hacizden önce olduğu, ancak sıra cetveli yapılırken ihtiyati haciz tarihi değil, ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihin temel alınacağı, ilk kesinleşen haciz şikayet olunan dosyasına ait olduğundan sıra cetvelinde ilk sırada yer almasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; takibe konu alacakların aynı ilama dayalı olduğunu, müvekkili alacağından önce doğmuş olan bir alacak mevcut olmadığını, bu durumda ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüş tarihlerinin esas alınmasının huzurdaki davada uygulanmasının söz konusu olmadığını, sıra cetvelinde birinci sırada müvekkili dosyasına yer verilerek alacağın tamamının müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini, 100.madde koşullarının bulunduğunun kabul edilmesi halinde ise en azından garame yapılması gerektiğini, şikayetin reddine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında paylaşıma konu bakiye harç üzerine şikayetçi dosyasından ilk önce ihtiyati haciz konulmuş ise de, şikayetçi dosyasında takibin daha sonra kesinleştiği, şikayet olunan dosyasında takibin daha önce kesinleştiği bu sebeple şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyanın ilk sırada yer almasının usul ve yasaya uygun olduğu, garame yapılması koşullarının da bulunmadığı, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddesi, İİK 100, 142. maddeleri

3. Değerlendirme

İİK'nın 268. maddesinin ilk cümlesi "261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder." hükmünü içermektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddesi, İİK 100, 142. maddeleri

3. Değerlendirme

İİK'nın 268. maddesinin ilk cümlesi "261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder." hükmünü içermektedir.

Somut olayda şikayet dışı borçlunun bakiye harç alacağına taraflarca ihtiyati haciz konulduğu, ilk kesinleşen ihtiyati haciz şikayet olunana ait ise de şikayetçinin ihtiyati haciz tarihi daha öncedir. Bu durumda İİK 100 maddesinde düzenlenen hacze iştirak koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir. İlk derece mahkemesince hacze iştirak koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de tarafların takibe konu alacaklarının aynı ilama dayalı olduğu, şikayet olunanın alacağının dayanağı ilamın şikayetçi ilamından daha sonraki tarihli olmadığına göre şikayetçinin şikayet olunan haczine iştirak hakkı bulunduğu göz önünde bulundurularak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/317, Karar No: 2018/3823, Tarih: 05.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/317 E.  ,  2018/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 E. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneteticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 E.sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında; örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın nihai amacından haberdar oldukları yönünden kuşku bulunmamakta ise de bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devlete sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlanması, bu yapının kamuoyu veya medya tarafından tartışılır hale gelmesi üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler yapılması ve Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı şekilde değerlendirilmesi karşısında bu tarihten önceki faaliyetlerin örgütsel olduğunun mahkemece ispat edilmesinin gerekli olduğu gözetildiğinde; Bylock isimli programı kullanmadığı tespit edilen sanığın örgüt liderinin talimatından sonra 28.12.2013 ve 10.03.2014 tarihlerinde Bank Asya’ya para yatırması eyleminin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, konusu suç oluşturmayan ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda amaca hizmet eden faaliyetlerin yardım suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup, yakalanma ile temadi kesileceğinden karar başlığında suç tarihinin sanığın yakalanma tarihi olan "17.01.2017" yerine “15.07.2016” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA 05.11.2018 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4666, Karar No: 2014/13933, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4666 E.  ,  2014/13933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/60772

MAHKEMESİ : Kapatılan Terme Sulh Ceza Mahkemesi(Terme Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 22.04.2011

NUMARASI : 2011/27 Esas, 2011/334 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Davaya konu cinsel taciz eyleminin tek delili olan kartvizit üzerindeki yazının kendisine ait olmadığının sanık tarafından beyan edilmesi nedeniyle Samsun Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 23.11.2010 tarihli raporda, “yapılan karşılaştırmada; her ne kadar bazı harflerin tersimi yönünden benzerlikler müşahede edilmiş ise de, mevcut mukayeselerine kıyasla, belirtilen yazıların adı geçen şahıs eli ürünü olduğu kanaatine imkan verecek yeterlilikte kaligrafik özellikler ve itiyadi unsurlar tespit olunamamıştır” yönünde görüş bildirildiği anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumu Kanununun 16. maddesi gereğince genel görevi bilirkişilerce verilip de mahkemeler, hakimlikler ve savcılıklar tarafından yeterince kanaat verici nitelikte bulunmayan raporları inceleyip bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek olan fizik ihtisas kurulundan sanıktan alınan mevcut kıyas yazıları dışında, daha önceden resmi kurumlarda düzenlenmiş samimi yazı örneklerinin de temin edilerek yeniden rapor istenmesi gerektiği hususu gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5995, Karar No: 2013/7128, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5995 E.  ,  2013/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen takip nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.06.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 9.165,00 TL olup, her ayın 5.günü akşamına kadar ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı kiralayan tarafından 25.05.2012 tarihinde başlatılan icra takibinde 2011/11-12.ayları ile 2012/1-2-3-4-5.ayların kirası ve faiz olmak üzere toplam 123.367,19 TL nin tahsili ve tahliye istenilmiştir.Ödeme emrinin tebliğine rağmen davalı borçlu tarafından takibe itiraz edilmemiş olup, kesinleşmesi üzerine açılan bu dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, takibe konu borcun büyük kısmının (78.000,00 TL) ödeme emrinde verilen 30 günlük ödeme süresi içinde ödenmiş olduğu, bakiye miktarın ise dava sırasında ödendiği, alacaklı tarafça söz konusu paranın alındığının icra müdürlüğüne bildirildiği, bu bildirim yapılırken ihtirazi kayıt konulmamasının İİK 269/a maddesi ile davalıya tanınan tahliye isteğini hükümden düşürdüğü gerekçesiyle, tahliye isteğinin reddine karar verilmiş ise de, ödeme emri kendisine tebliğ edilen borçlunun temerrütten kurtulabilmesi için takibe konu miktarın tamamını yasal 30 günlük süre içerisinde ödemesi gerekir. Süresinden sonra yapılan ödemeler kabul edilirken ihtirazi kayıt konulmamış olması gerçekleşen temerrüt olgusunu ortadan kaldırmaz.

Takibe konu borç miktarını gösterir ödeme emri davalı borçluya 27.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, takip konusu miktarın 78.000,00 TL kısmının yasal 30 günlük süre içinde ödendiği, kalan borcun bir kısmının 30 günlük ödeme süresi geçtikten sonra, bir kısmının da dava tarihinden sonra ödenmiş olduğu hususu dosya kapsamındaki ödeme belgelerinden anlaşılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda mahkemece temerrüt olgusunun gerçekleşmiş olması nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AÖ/MG/FE
Yargıtay — Esas No: 2001/17346, Karar No: 2002/1826, Tarih: 12.02.2002

4. Ceza Dairesi 2001/17346 E., 2002/1826 K.

**4. Ceza Dairesi 2001/17346 E., 2002/1826 K.**

**- MÜKERRER HACİZ

- SATIŞ İSTEME SÜRESİ

- YEDİEMİNLİK YÜKÜMLÜLÜĞÜNE UYMAMA**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 106 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 110 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 276 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; borçluya ait bir adet televizyon ile telefonun intifa hakkı üzerinde 17.2.1999 tarihinde yapılan haczin kesin nitelikte olduğunun ve yine aynı tutanakla hacizli taşınırların yediemin olarak borçluya teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; önceki uygulamanın tekrarı biçiminde olan 4.12.1999 tarihli ek haciz ve muhafazanın İİY.nın 106 ve 110.maddelerinde öngörülen bir yıllık süreyi kesici nitelikte bir işlem olmadığı, ilk haciz tarihinden itibaren bir yıllık sürenin geçtiği ve haczin düştüğü gözetilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık O…

…. Yaman'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.2.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1130, Karar No: 2012/4655, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1130 E.  ,  2012/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... (...) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yedi adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda dört adet taşınmaz hakkında hüküm verildiği halde gerekçeli kararda yedi adet taşınmaz hakkında hüküm verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlanının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3400, Karar No: 2015/12025, Tarih: 16.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/3400 E.  ,  2015/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/360508

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2013/44 (E) ve 2013/400 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca, REDDİNE, 16.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.