muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19753, Karar No: 2015/8683, Tarih: 26.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19753 E.  ,  2015/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli ihbar yazıları ile ...'ya vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlanması istenilen vekili ile vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli ihbar yazıları ile; ...'nun akıl sağlığının yerinde olmaması nedeniyle vasi atanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 409. maddesinde ise; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; mahkemece heyet raporu doğrultusunda ...'nun Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin hükmüne dayanak yapılan ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13.08.2014 tarihli raporunda kısıtlanması talep edilen ...'nun bipolar affektif bozukluk denilen akıl hastalığının bulunduğu, temyiz kudretine haiz olmadığı, akli melekelerinin yerinde olmadığı, bir yıl süreyle vasi tayininin uygun olduğu belirtilmiş, dosyada bulunan yine aynı hastanenin 06.09.2005 tarihli raporunda ...'nun duygulanım bozukluğu bulunduğu, akli melekelerinin yerinde olduğu, vasi tayini gerekmediği, 15.12.2006 tarihli raporunda şizofreni bozukluk bulunduğu, 26.02.2009 tarihli raporunda bipolar duygulanım bozukluğu bulunduğu, vasi tayini gerektiği belirtilmiş, ... Devlet Hastanesinin 25.08.2005 tarihli raporunda şizofreni rahatsızlığının bulunduğu, 03.07.2008 tarihli raporunda psikotik bozukluk bulunduğu,akli melekelerinin yerinde olmadığı, vasi tayini gerektiği, 22.07.2010 tarihli raporunda ise akli melekelerinin yerinde olduğu ve vasi tayininin gerekmediği belirtilmiştir. Kısıtlanması talep edilen ...'nun raporları arasında çelişki vardır. Bu çelişkinin giderilmesi için dosyadaki daha önce alınmış olan raporlar da eklenerek ilgilinin ... ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanununun 405.maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10548, Karar No: 2011/17937, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10548 E.  ,  2011/17937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20244, Karar No: 2012/22888, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20244 E.  ,  2012/22888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2000-15.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde sözleşmeler müdürü olarak çalıştığını, öncelikle çalışma şartlarında değişikliği gerekli kılan geçerli bir sebebinin bulunması gerektiğini, davalı işyerinde üç genel müdür yardımcısı varken yeni yapılanmada bu kadroların yerine müdürlüklerin düzenlendiğini ve sayısının dörde çıkarıldığını, mali işler ve insan kaynakları tek birimken ayrı ayrı müdürlükler olarak düzenlendiğini, tüm bunların küçülmeye işaret etmediğini, müvekkiline önerilen değişiklikte görev ve sorumlulukları artarken ünvanının düşürüldüğünü, şef olan birinin müdür olarak görevlendirmesine karşılık müdür olarak görev yapan müvekkiline bu kadrolardan birinin önerilmemiş olduğunu, bu sebeplerle davacının işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, müvekkili işyerinin yönetim hakkı kapsamında işletmesel karar alarak davacının çalıştığı sözleşmeler müdürlüğü kadrosunun kaldırıldığını, yerine yeni organizasyon yapılanmasında satınalma ve sözleşme şefliği adı ile mali işler müdürlüğüne bağlı şeflik haline getirildiğini, davacıya çalışma şartlarındaki değişikliğin bildirildiğini, davacının bu değişikliği kabul etmediğini bu sebeple davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin işletmesel, işyerinin ve işin gereklerinden doğan sebeplerle feshedildiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, davalı kurumun referans gösterdiği TÜSSİDE analiz raporunda ilgili birimlerin şeflik çatısı altında toplanması gibi bir görüş bildirmediği, aksine birimin mevcut işler özel uzmanlık gerektiren kurum dışında birçok paydaş ile zorlayan bir yapıda olduğu, bu sebeple davacının çalıştığı birimin HEAŞ organizasyon yapısı içerisinde sözleşmeler koordinatörü olarak temsil edilmesinin gerektiği, çalışan personel sayısının ise ticari alanların artışı ile beraber birden ikiye çıkarılması yönünde görüş bildirdiği, birimin koordinatörlük olarak yapısının büyüme yönünde değiştirilme, personel sayısının artırılması yönünde tavsiye de bulunduğu, bunun yanı sıra davacının iş sözleşmesininn feshi dışında çalışma şartlarında

daha uygun ve hafif bir çare aranıp aranmadığının ispat edilemediği, davalı işverenliğin fesih gerekçesini ispat edemediği, gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

daha uygun ve hafif bir çare aranıp aranmadığının ispat edilemediği, davalı işverenliğin fesih gerekçesini ispat edemediği, gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 01.03.2000-15.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı son olarak sözleşmeler müdürü olarak görev yaptığı, iş sözleşmesinin işyerindeki yeniden yapılanma kapsamında çalıştığı birimin kapatılması sonucu çalışma koşulları değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle geçerli sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının 01.03.2000-15.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı son olarak sözleşmeler müdürü olarak görev yaptığı, iş sözleşmesinin işyerindeki yeniden yapılanma kapsamında çalıştığı birimin kapatılması sonucu çalışma koşulları değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle geçerli sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde organizasyon değişikliği yapıldığı, bu değişiklik kapsamında davacının çalıştığı birim olan sözleşmeler müdürlüğü ile satın alma müdürlüğünün birleştirilerek satınalma ve sözleşmeler şefliğinin kurulduğu, davacıya bu değişiklik kapsamında bu birimin şefliğinin teklif edildiği ve bu teklifin davacı tarafından kabul edilmediği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerince organizasyon değişikliği için referans alınan TÜSSİDE analiz raporunda davacının çalıştığı birimin sözleşmeler koordinatörü olarak temsil edilmesinin gerektiği,çalışan personel sayısının 1'den 2'ye çıkarılması yönünde görüş bildirildiği, personel sayısının artırılması yönünde tavsiye de bulunduğu bu sebeple davalı işverenliğin fesih gerekçesini ispat edemediği gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmesi belirtilmiş ve mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmiş ise de, davalı işyerinin organizasyon değişikliği için aldığı tavsiye niteliğindeki raporu uygulama zorunluluğu bulunmadığı açıktır. Davalı işyeri aldığı işletmesel karar çerçevesinde organizasyon değişikliğine gitmiş ve davacıya görevli olduğu birim yerine gelen birimin şefliğini teklif etmiştir. Bu değişikliği davacının kabul etmemesi üzerine davalı işverenin davacının iş sözleşmesinin feshetmesi geçerli sebebe dayanmaktadır. Bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekli iken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 297,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17420, Karar No: 2018/11544, Tarih: 26.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17420 E.  ,  2018/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur ve arkadaşı ile bir dükkanın vitrini önündeki kaldırımda konuştukları sırada, sanığın kafa attığı mağdurun vitrin camı üzerine düştüğü ve kırılan vitrin camının yüzünü kesmesi sonucunda, mağdurun yüzünde sabit iz oluşur şekilde yaralandığı olayda, doğrudan kast ile mağduru yaraladığı anlaşılan sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 87/1-c,son maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, eylemin olası kastla ve silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, son maddeleri uyarınca verilen cezasında TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

b) Hükümde 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca sanığın cezasında tekerrüre esas alınan ilamın infaz tarihinin yanlış yazılması suretiyle maddi hata yapılması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3237, Karar No: 2017/16639, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3237 E.  ,  2017/16639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/710, Karar No: 2018/269, Tarih: 05.06.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/710 E.  ,  2018/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılan kamu davasında, sanığın eyleminin kasten yaralama suçuna teşebbüsü oluşturduğu kabul edilerek TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla; hakaret suçundan açılan kamu davasında ise aynı Kanunun 125/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, her iki suçtan hükmedilen hapis cezalarının aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.03.2012 gün ve 282-207 sayılı hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.02.2015 gün ve 21011-12628 sayı ile;

"Temyiz davasının açılabilmesi için süre ve istek koşullarının gerçekleşmesi gerekir. Asıl olan tefhim üzerine süresinde verilen süre tutum dilekçesindeki istek olup, yasal süreden sonra talebin genişletilmesi, örneğin süre tutum dilekçesinde olmadığı hâlde, sonradan incelemenin duruşmalı yapılmasının istenmesi, kararda yer alan birden fazla hükümden temyiz edilmeyenin temyizi, sanık sıfatıyla temyizden sonra katılan sıfatıyla da talepte bulunulması olanaksızdır. Kararın aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde bozulabileceği de gözetildiğinde, temyiz dilekçesi yorum gerektirmeyecek şekilde açık ve net olmalıdır.

Birden fazla mahkûmiyette suçlardan bir kısmı hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olması nedeniyle temyiz edilmemesi, sadece işlenmediği savunulan suçtan kurulan hükmün temyizi mümkündür.

Sanık müdafiinin 06.03.2012 günlü temyiz dilekçesinde suç 'kasten yaralamaya teşebbüs' olarak belirtilip, mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu hükmün usul ve yasalara uygun olmadığı belirtilerek kararın bozulması istenmiştir. Birden fazla mahkûmiyet hükmü ihtiva eden mahkeme kararında yer alan hangi hüküm veya hükümlerin temyiz edildiği ön sorun olarak ele alınmış olup, bozulması istenen karar, açıkça belirtilen yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin karar olup, hakaret suçundan verilen karar açıkça temyiz edilmediğinden suç vasfı nedeniyle sanık aleyhine bozma yapılabileceği de gözetildiğinde, yorum yoluyla temyizin sanık lehine olduğundan bahisle yapılacak incelemenin sanık aleyhine sonuç doğurabileceği de gözetildiğinde, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yasal süreden sonra yapılan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddi ile yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümle sınırlı olarak inceleme yapılmasına oyçokluğuyla karar verilerek" kasten yaralama suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi A. Y. Bikirli ise; "Sanık ... hakkında, korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde silahla ateş etmek ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c, 125/1-4. maddeleri uyarınca cezalandırılması için dava açılmış, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 3-e, 35, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresine, yine TCK'nun 125/1, 62, 51. maddeleri uyarınca, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresine karar verilmiştir.

Mahkemenin mahkûmiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık müdafii tarafından süre tutum dilekçesi verilmek suretiyle temyiz edilmiştir.

Süre tutum dilekçesinde, kararın esas ve karar numarası yazılmış, suç olarak sadece kasten yaralamaya teşebbüs belirtilmiş ise de; metin kısmında dilekçede belirtildiği şekliyle aynen 'Mahkeme yukarıda sayısı verilen kararı ile müvekkil hakkında mahkûmiyet tesis etmiştir.

… Yerel Mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının bozulması talebi ile temyiz ettiğimizi …' beyanının yazılması karşısında, sanık savunmanının iradesinin yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçundan kurulan hükümleri temyiz etmek olduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki gerekçeli temyiz dilekçesinde de her iki suçun ismi yazıldığı gibi resen görülecek sebeplerle de temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden de suçun esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılması gerektiği" düşüncesiyle hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin reddi kararına yönelik olarak karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.05.2015 gün ve 110257 sayı ile;

"...İtirazın konusu sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz davasının süresinde olup olmadığına ilişkindir.

'Korku, Kaygı veya Panik Yaratabilecek Tarzda Ateş Etmek', 'Kasten Yaralamaya Teşebbüs' ve 'Hakaret' suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın 'Kasten Yaralamaya Teşebbüs' ve 'Hakaret' suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği somut olayda; hüküm sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilmiştir. 01.03.2012 günü tefhim edilen hükmü sanık müdafii 06.03.2012 günü verdiği süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiğini bildirmiştir. Dilekçenin başlığında temyiz edilen suç 'Kasten Yaralamaya Teşebbüs' suçu olarak gösterilmiş, ancak temyiz nedenleri açıklanırken 'Mahkeme yukarıda sayısı verilen kararı ile müvekkil hakkında mahkûmiyet hükmü tesis etmiştir.