muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5380, Karar No: 2025/1813, Tarih: 12.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5380 E.  ,  2025/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3541 Esas, 2024/423 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/207 Esas, 2021/461 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ..., 1892 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Orgazine Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Orgazine Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Organize Sanayi Bölgesine bitişik Bursa –Balıkesir otoyolunun dibinde,a ilçesinin de doğal genişleme alanında, bölgenin de en değerli ve sanayileşmiş nüfus yoğunluğu tavan yaptığı yerde olduğunu, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilse dahi sulu tarım arazisi olduğunu, çünkü hemen yanı başından dereler geçtiğini, taşınmaza vurulacak 1-2 metrelik sondajla su fışkırdadığını, potansiyel olarak her an sulanmaya müsait olduğunu, taşınmazın üzerinde de yanı başındaki derelerden geçen sularla sulandığını gösterir borular (sulama teşkilatı) bulunduğunu, kamulaştırılan bölge gerek nüfus yoğunluğu, gerek toprak verimliliği, gerekse sanayi yatırımları, iş bulma imkanı ülkemizin tarım deposu olması, kara yoluna sıfır noktada her türlü ulaşım imkanları, metropollere ulaşım imkanı, yakınlığı, sürekli göç alması gibi özellikler nazara alınarak objektif değer artışının %200 oranında olacağını, kamulaştırmayı yapan kurum ... olup bilirkişiler de aynı ilçede kamu kurumlarında çalışan kişiler olduğunu bu itibarla tarafsızlıklarının sorgulanması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru tarım arazisi niteliğindeki olduğu anlaşılan dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçilerek belirlenen metrekare birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanmak suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı kapsamında alınan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu Bursa ili, ...,1892 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13946, Karar No: 2017/3359, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13946 E.  ,  2017/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının babası olduğunu, halen üniversite eğitimine devam ettiğini ileri sürerek aylık 1.500.00 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yardıma ihtiyacı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 400.00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş; tarafların temyizi üzerine Dairemizce, davalının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş; davacı lehine hükmedilen nafakanın ise az olduğu gerekçe gösterilerek karar bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra bu kez aylık yardım nafakasının 750.00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece 02.06.2014 tarihinde bozma öncesi verilen ilk kararda "ara kararı ile verilen aylık 300.00 TL tedbir nafakasının, karar tarihinden itibaren aylık 400.00 TL'ye yükseltilmesine" şeklinde hüküm kurulmuş; bozmaya uyularak 10.02.2006 tarihinde verilen ikinci kararın hüküm fıkrasında ise "ara kararı ile tedbiren aylık 750.00 TL olarak verilen yardım nafakasının devamına" sözlerine yer verilmiş, davalı hükmü bu yönüyle temyiz etmemiştir. Bu durumda son karar ile birlikte hükmedilen 750.00 TL aylık nafakanın 13.11.2012 tarihli ara kararı ile "dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere" verilen ara kararında da açıkça anlaşılacağı gibi son karar ile birlikte hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi dava tarihidir. Bu tarihin kararda gösterilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

./..

-2-

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

./..

-2-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin birinci satırındaki (Ara karar ile tedbiren aylık 750.00 TL olarak verilen yardım nafakasının devamına) sözlerinin hükümden çıkarılmasına, yerine (dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 750.00 TL yardım nafakasının) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34321, Karar No: 2014/30841, Tarih: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34321 E.  ,  2014/30841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/115-2014/332

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının 2014/34321-30841

bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23829, Karar No: 2012/45990, Tarih: 14.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23829 E.  ,  2012/45990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafii yüze karşı verilen 15.03.2012 tarihli hükmü, yasal süre geçtikten sonra 23.03.2012 günü temyiz ettiğinden süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 Sayılı CMUK.’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33553, Karar No: 2020/12005, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33553 E.  ,  2020/12005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK 223/2-a maddesi gereğince beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, akrabası olan sanığı ilçe merkezinde bulunan... Restorant adlı işyerini işletmesi için vekaletnameyle mesul müdür olarak atadığı, sanığın işyerini işletmesi için kendisine verilen vekaletnameyle bu işyerini başka bir şahsa devrettiği, sanığın işyerinin gerçek sahibi olduğuna ilişkin savunmasının resmi kayıtlar karşısında doğrulanmadığı, böylelikle işyerini işletmek ve idare etmek amacıyla verilen vekaletin amacına aykırı olarak işyerini devrettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanık arasındaki uyuşmazlığın vekalet akdinden kaynaklanan hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanığın vekillikten azledilmeden önce devir işlemlerini yaptığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, müsnet suçun sübut bulduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5546, Karar No: 2015/13475, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5546 E.  ,  2015/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/548-2013/677

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı M.Turizm Seyahat Tic. AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı ve işleteni olduğu yolcu otobüsünün tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacı Mülkinaz'ın ağır şekilde yaralandığını, tek başına hareket etme ve yürüme yeteneğini kaybettiğini, olay nedeniyle eşi olan davacı S.'in derin üzüntü ve elem yaşadığını belirterek ıslahla birlikte davacı Mülkinaz için 103.058,20 TL işgöremezlik tazminatının davalılar A.. S.. AŞ ve M. Turizm Seyahat AŞ'den, 37.500,00 TL'nin ferdi kaza sigortacısı davalı E.. S.. AŞ'den, davacı M.için 30.000,00 TL manevi tazminat, davacı S. için 15.000,00 TL manevi tazminatın ve 200,00 TL yol masrafının davalı M.Turizm Seyahat AŞ'den kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikkte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı M.Turizm Seyahat Tic. AŞ vekili, müvekkilinin aracın işleteni olmadığını, aracın başka bir şirket adına kayıtlı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 103.058,20 TL'nin davalı A.. S.. AŞ yönünden dava tarihinden itibaren davalı M. Turizm Seyahat AŞ'den olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, 200,00 TL yol masrafının 26/05/2012 tarihinden itibaren davalı Metro Turizm Seyahat AŞ'den tahsiline, 37.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı E.. S.. AŞ'den tahsiline, davacı Mülkinaz için 30.000,00 TL, davacı S.için 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı M.Turizm Seyahat AŞ'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı M.Turizm Seyahat AŞ vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.Turizm Seyahat AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Maluliyet durumu tespitinin, olay tarihinde yürürlükte olan “Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği” hükümlerine göre belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan raporda anılan yönetmelik hükümlerine göre bir değerlendirme yapılmamıştır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Maluliyet durumu tespitinin, olay tarihinde yürürlükte olan “Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği” hükümlerine göre belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan raporda anılan yönetmelik hükümlerine göre bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının maluliyetinin tespitinin anılan yönetmelik hükümlerine göre tespiti yönünden yeniden rapor alınarak gerektiğinde aktüer bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin, manevi tazminat miktarına yönelik itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı M.Turizm Seyahat AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı M. Turizm Seyahat AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı M. Turizm Seyahat AŞ vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı M.Turizm Seyahat A.Ş'ne geri verilmesine 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.