muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1255, Karar No: 2015/2592, Tarih: 11.11.2015

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2012 gün 2012/21-135 E., 2012/-346 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Somut olayın incelenmesinde, davalı ...’nin 26.03.2008 tarihli sözleşme ile Bursa İli Osmangazi İlçesi Ovaakça, Eğitim-Santral Mah. Merkez-Çeşmebaşı Mah. Sanayi Bölgesi mahallelerindeki yatırımlar PE ve servis hattı yapım işini davalılardan B-224 Doğalgaz Ltd. Şti’ne verdiği ve davacının bu işverenin işçisi olarak çalışmaya başladığı işin tamamlanması nedeni ile de çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır.

Davalılardan ...’nin ana statüsünün “Şirketin Amaç ve Faaliyet Konuları” başlıklı 3. maddesinde doğal gaz dağıtım şebekesi ve diğer tesisleri kurarak, kurdurtarak veya mevcut tesisleri devralarak doğal gazın dağıtımına ve mahalli gaz boru hattı şebekesi ile nakli faaliyetlerini yürütmek, dağıtım şebekesi için sevkiyat kontrol merkezi ve diğer tesisleri kurmak ya da kurdurtmak asıl işleri arasında sayılmış olup, davalı lardan ...’’nin asıl işinin bir bölümü olan “Davalılardan ...’nin doğalgaz dağıtım şebekesi ve diğer tesisleri kurmak işinin bir bölümü olan, Bursa İli Osmangazi İlçesi Ovaakça Eğitim-Santral Mah. Merkez-Çeşmebaşı Mah. Sanayi Bölgesi mahallelerindeki yatırımlar PE ve servis hattı yapım işini” ihale ile diğer davalı B-224 Doğalgaz Ltd. Şti.’ne vermiştir.

Bu durumda, ...’nin sözleşmenin 9. maddesinde açıkça belirtildiği üzere işe müdahale yetkisini de elinde bulundurduğu da gözetildiğinde gerek 4857 sayılı Yasa, gerekse 506 sayılı Yasa karşısında davalı ...’’nin asıl işveren, diğer davalı B-224 Doğalgaz Ltd. Şti. ise, alt işveren (aracı) konumundadır.

4857 sayılı Yasanın yüklediği ödevlerden dolayı, alt işveren ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olduğu belirtildiğine göre, davalı ... (asıl işveren), işçilik alacaklarından dolayı işçiye karşı diğer davalılar ile birlikte müteselsilen sorumlu olup, aynı hususa işaret eden direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce, davalılar arasında anahtar teslim usulü ile verilmiş eser sözleşmesi bulunduğundan Özel Daire bozma ilamının yerinde olduğu görüşü savunulmuşsa da, Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

Ne var ki, işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden dosyanın temyiz itirazlarının değerlendirilmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın, davalı ... vekilinin işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için 9.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 11.11.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28256, Karar No: 2013/34044, Tarih: 31.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28256 E.  ,  2013/34044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.06.2013 tarih, 15251/23949 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4841, Karar No: 2020/2603, Tarih: 29.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4841 E.  ,  2020/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NİĞDE 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 16/10/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 13/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 27/11/2014 tarihinde infazına başlandığı, sanığın yükümlülüklerini ihlali nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 13/01/2015 tarihinde kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5 ve 8. fıkralarının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının ./..

2- Kabule göre;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5 ve 8. fıkralarının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının ./..

tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, bu çerçevede sanığın adli sicil kayıtlarında, sanık hakkında 30/10/2012 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Niğde (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarih, 2012/841 esas ve 2013/1130 kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği de gözetilerek, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde 26/12/2013 tarihli kararın infazda olup olmadığı veya sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, denetim süresi içinde yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4724, Karar No: 2020/5695, Tarih: 15.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4724 E.  ,  2020/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... şirketine işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde 30/07/2013 tarihinde çıkan yangında oluşan hasarın karşılığı olan 83.893,00 TL ödemenin müvekkili tarafından dava dışı sigortalı şirkete yapıldığını, hasara neden olan yangından dolayı davalının sorumlu bulunduğunu belirterek 83.893,00 TL'nin ödeme tarihi olan 30/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın oluşmasına neden olan yangının başlamasına davalıya ait trafonun sebep olmadığını; ayrıca, binanın tavanında strafor denilen yanıcı maddenin bulunmasından dolayı yangının büyüdüğünü, yangının çıkış sebebinin tespit edilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, itfaiye yangın raporunda her ne kadar yangın çıkış sebebi tespit edilemediği bildirilmiş ise de yangının odak noktası olarak gösterilen trafo merkezinden alevli yangını başlatabilecek dava konusu trafo dışında başka bir etken olup olmadığına dair bilgi olmadığı, davacı ... şirketinin bilgisine müracaat ettiği bilirkişinin dava konusu "elektrik kaynaklı" yangının, riziko mahallindeki bodruma girişte sol tarafta 3 duvar arasında önü saç panel ve kapılar ile çevrili trafoda başladığı; birçok barada erime, kısa devre, ark gibi

iz ve emarelerinin görüldüğü; davalı kurumun, dava konusu trafoyu "Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliği'ne" uygun olmayan yerde konuşlandırılması nedeniyle kusurlu bulunduğunun belirtildiği; 08/12/2014 tarihli teknik bilirkişi heyeti raporunda da dava konusu yangının trafodan veya trafo odasından başlamış olduğunun saptandığı bu nedenle davalı kurumun kusurlu olduğu ve dava dışı sigortalı şirkete yapılan ödemenin kadri maruf olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında ödenen bedelin yangın olayında kusurlu olduğu iddia olunan davalı kurumdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davacıya sigortalı işyerinde meydana gelen yangının davalının işletiminde bulunan trafodan kaynaklandığı iddiası ile sigortalı şirkete yaptığı hasar ödemesinin rücuan tahsili için davalı tarafa husumet yöneltmiş; davalı taraf ise, yangının başlamasına davalıya ait trafonun sebep olmadığını savunmuş; mahkeme ise, yangının davalının işletiminde bulunan trafodan kaynaklandığını ve davalının kusurlu olduğunu kabul ederek davanın kabulüne karar vermiştir.

Davacı taraf, davacıya sigortalı işyerinde meydana gelen yangının davalının işletiminde bulunan trafodan kaynaklandığı iddiası ile sigortalı şirkete yaptığı hasar ödemesinin rücuan tahsili için davalı tarafa husumet yöneltmiş; davalı taraf ise, yangının başlamasına davalıya ait trafonun sebep olmadığını savunmuş; mahkeme ise, yangının davalının işletiminde bulunan trafodan kaynaklandığını ve davalının kusurlu olduğunu kabul ederek davanın kabulüne karar vermiştir.

Davacının sigortalısının işyerinde meydana gelen olaya müdahale eden İtfaiye Müdürlüğü tarafından 05/08/2013 tarihinde tanzim edilmiş olan yangın raporunda; dava konusu yangının "trafo merkezinde başladığı", "yüksek sıcaklık nedeniyle tavandaki strafor tipi malzemeleri eriterek genişlediği" ve "kapalı bulunan depoya sirayet ettiği" belirtilmiştir. Davalı kurumun teknik ekibi tarafından 31/07/2013 tarihinde yapılan inceleme sonucunda işbu dava konusu yangının trafo kaynaklı olmadığına dair bir tutanak düzenlenmiştir. Davacı ... şirketinin bilgisine müracaat ettiği yangın uzmanı bilirkişi tarafından riziko mahallinde 31/07/2013 tarihinde keşfen icra edilen inceleme sonucunda düzenlenen 08/10/2013 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu "elektrik kaynaklı" yangının, riziko mahallindeki bodruma girişte sol tarafta 3 duvar arasında önü sac panel ve kapılar ile çevrili trafoda başladığını; birçok barada erime, kısa devre, ark gibi iz ve emarelerinin görüldüğü; davalı kurumun, dava konusu trafoyu "Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliği'ne" uygun olmayan yerde konuşlandırılması nedeniyle kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır.

Eldeki dosyadan alınan 08/12/2014 tarihli yangın uzmanı, makine mühendisi ve elektrik mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda; 30/07/2013 tarihinde meydana

gelen davacı şirketin sigortalısının müsteciri bulunduğu marketin bodrum katında çıkan yangının trafodan veya trafo odasından başlamış olduğuna/olabileceğine ve ilaveten Yangın Sigortası Ekspertiz raporunda bodrum (depo) ve zemin katta bulunan tüm emtianın islenmek suretiyle hasarlanmış olduğunun; sütlük dolabı içinde bulunan donuk emtianın dolap içerisinde sirayet eden is ve asma tavan ve zemin ile raflardaki yoğun is tabakasının oluştuğunun belirtilmesi karşısında yangının bu bölgede başlama olasılığını da azalttığına dair tespitler yapıldığı görülmektedir. Eldeki dosyadan alınan 29/02/2016 tarihli gıda değer uzmanı, nakliyat ve sigorta uzmanı, mali müşavir ve inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda; bağımsız eksperin tespit ettiği bedelin somut olayda ortaya çıkan ve telafisi icap eden gerçek zarar miktarını yansıttığından kadri marufuna uygun bulunduğu tespitine yer verilmiştir.

Eldeki dava ile aynı olaya (yangın) dayanan, trafonun kurulu bulunduğu Apartman Yönetimi tarafından ikame olunan İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/366 E. 2017/403 K. Sayılı dosyasında; ihtilafı çözümlemeye görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu yönünde karar verilmiş; dosyanın gönderildiği sulh hukuk mahkemesince de ihtilafı çözümlemeye görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu yönünde karşı görevsizlik kararı verilmiş; merci tayini için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Dava konusu aynı olay nedeni ile bahsi geçen bu dosyadan alınan 01.02.2016 tarihli inşaat mühendisi, elektrik mühendisi ve harita mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda; "...trafoya ait kazanda bir patlama olsa idi, trafo kazanı dışa doğru açılmış/deforme olmuş olurdu, trafonun giriş-çıkış buşinglerinde çatlama veya yağ sızıntısı görülmesi gerekirdi. Trafo kazanı üzerinde bu bulguların olmaması trafoda herhangi bir arıza veya patlama olmadığını göstermektedir..." şeklinde tespitler yapılmış ve yangın sonrası çekilmiş fotoğraflardan hareketle “en yoğun zarar gören yer klimanın dış ünitesi, yangının başlangıç noktasının” burası olduğu belirtilmiş; bilirkişi heyetinin 29.09.2016 tarihli ek raporunda da; yangın çıkışı hususunda aynı tespitler yinelenmiştir.

Yukarıda ayrıntıları ile özetlendiği üzere; eldeki davada alınan bilirkişi raporları ile aynı olaya dayanan İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/366 E. 2017/403 K. Sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporları arasında yangının çıkış sebebi hususunda çelişkiler bulunmaktadır. Trafonun kurulu bulunduğu Apartman Yönetimi

tarafından ikame olunan dava konusu olay (yangın) ile eldeki dava konusu olayın (yangın) aynı olması, bu davada verilecek hükmün eldeki davayı da etkileyeceği, her iki dava arasındaki irtibat da gözetildiğinde eldeki davada, trafonun kurulu bulunduğu Apartman Yönetimi tarafından ikame olunan davanın sonucunun bekletici mesele yapılarak veya merci tayini sonucuna göre HMK hükümlerine göre davalıların birleştirmenin olup olmayacağı tartışılıp tüm maddi vakıaların da bu çerçevede değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35221, Karar No: 2020/6006, Tarih: 08.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/35221 E.  ,  2020/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) ...illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) ....büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) ... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği, 8. fıkrasında ise büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılacağı düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını Deştiğin Belediye Başkanlığına yöneltmiş olmasına rağmen, yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçesi ile davalı Belediyenin 6360 sayılı sayılı Kanunun 36/1 maddesinin (a) bendi gereğince 20/03/2014 tarihinde kapatıldığını ve Doğanhisar Belediyesine devredildiğini, geçici m. 2/6 gereğince belediyenin mahkemelerde süren davalarında muhatabın Doğanhisar Belediyesi olduğunu ileri sürerek husumetin ilgili Belediyeye yöneltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalı Deştiğin Belediye Başkanlığının tüzel kişiliğinin kalmadığı ve kapatılmış olduğu anlaşıldığından, dava dilekçesi ve ekleri dava dışı Doğanhisar Belediye Başkanlığına tebliğ edilmek suretiyle, yargılama anılan Belediye Başkanlığına karşı sürdürülerek sonuçlandırılmış ise de, yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca herhangi bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi yerinde değildir. Zira, 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile Deştiğin Belediyesinin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır.

Bu halde Mahkemece, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, ilgili komisyon kararı tüm ekleri ile birlikte celbedilerek yargılama aşamasında kapatılan belediyede çalışan davacının dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenmeli, davacıya o kurum/kuruluşa Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca davayı yöneltmesi için süre verilmeli, sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir. Dairemizin emsal 2017/24154, 2017/44923-44930 esas sayılı kararları da aynı doğrultudadır. Mahkemece belirtilen yönlerden araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2020 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.