muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1618, Karar No: 2020/5278, Tarih: 02.11.2020

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0530...... GSM nolu hattının Mardin İl Merkezinde bulunan ücret karşılığı kullanıma sunulan farklı farklı kez sabit hatlı telefonlardan, (24.02.2013 – 23.05.2013) tarihleri arasında toplam dört ardışık ve iki kez tekil”, Kırklareli, Lüleburgaz ve Babaeski’de bulunan ücret karşılığı kullanıma sunulan farklı farklı kez sabit hatlı telefonlardan, (17.07.2013 – 09.09.2015) tarihleri arasında toplam üç kez ardışık, 39 kez tekil olarak arandığının”, anlaşılması karşısında, arama sayısı, aramaların ardışık ve periyodik olması, aramaların gerçekleştirildiği zaman, konuşma süreleri, sanığın farklı sabit hatlardan aranması, aranmaların makul görünmemesi nazara alındığında, sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/3954 ve Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10594 sayılı soruşturmalarında hakkında işlem yapılan ve etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini belirterek beyanda bulunan ...’nın söz konusu sabit hatlardan kendilerini FETÖ/PDY terör örgütü askeri mahrem sorumlularının aradıkları yönündeki beyanı, kovuşturma aşamasında talimat yoluyla dinlenen ... isimli kişinin "Ben Kırklarelinde öğretmen olarak görev yapıyordum, cemaat evlerinde kalıyordum, iddianamede bana ismi okunan ... astsubay olarak görev yapıyordu, ... evliydi askeri lojmanda kalıyordu, kendisi çok fazla cemaat toplantılarına gelmiyordu, ilçede oturuyordu, ayda bir ya da iki kere toplantılara gelirdi, toplantılarda namaz kılar dini kitaplar okurduk, kendisinden hiç himmet parası aldığımı hatırlamıyorum, çünkü çok gelmiyordu, geldiği zaman bağlı görünüyordu, ancak aktif bir bağlılığı yoktu, kendisinin kod adı Fetihdi.", yine kovuşturma aşamasında talimat yoluyla dinlenilen ... isimli kişinin "İddianamede ismi geçen ...'u Kırklarelinden tanırım, kendisi o tarihte astsubay olarak tanırım, Fatih'in kod adı Fetihtir, yapmış olduğumuz sohbetlere gelirdi, Kırklarelinde kaldığımız süre içerisinde yaklaşık 7 ay ilgilendim", şeklindeki beyanları dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02

. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4978, Karar No: 2018/11732, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4978 E.  ,  2018/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, ... ... İl Müdürlüğü ile arasında akdolunan sözleşme uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumuna tabi hastalara hizmet verdiğini, davalı yanın 10.10.2014 tarih ve 98206689/ sözleşme 18230820/4930834 sayılı yazıları ile 2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.15 maddesinin ihlal edildiği gerekçesiyle uyarı cezası, 12.744,21 TL cezai şart ve 1.159,89 TL reçete bedeli olmak üzere toplam 13.904,10 TL’nin yasal faizi ile alınması cezasının uygulandığını, kurum tarafından uygulanan 10.10.2014 tarihli işlemin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunun tespiti ile iptal edilerek tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılarak, muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından 2012 yılı protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şartın tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir. 15.06.2015 tarihli rapor ve ek raporda, protokol hükümleri ve dosya içerisindeki bilgiler değerlendirildiğinden bahisle kurum işleminin yerinde olduğu bildirilmiş, 04.12.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda "2013/1 sayılı Ek Protokolün 13. Maddesi ile 01.11.2013 tarihinden geçerli olmak üzere protokole eklenen 5.3.15 maddesi ile ilgili protokolün 6.17.4.3.6 ve 4.3.7 maddeleri gereği davalı kurum tarafından davacıya uygulanan 1 kez uyarı ve toplamda 12.744,21 TL cezai şart işleminin yerinde olduğu, davacı tarafından Kasım 2013 fatura dönemlerinde sisteme girilen ve aynı dönemde davalı kuruma fatura edilen (muayene ücretini atlatmak için girildiği düşünülen) reçetelerin dava dosyası içeriğinde gerçek reçeteler olduğuna dair herhangi bir somut belge ya da delil olmadığı, davalı tarafça davacıya 2012 yılı ilaç temin protokolü 5.3.15 ve 6.17 maddeleri gereği uygulanan cezai şarta dayalı dava konusunun 5510 sayılı yasanın geçici 62. Maddesindeki "bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez. "hükümlerinin uygulanmasının gerekeceği bildirilmiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacı eczaneye uygulanan 13.904,10 TL cezai şart işleminin yerinde olduğunu, davacının katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi olayının yanlış olduğunu gösterir herhangi bir somut olguya rastlanmadığından davalı tarafa borçlu olmadığına ilişkin talep ve isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Cezai işleme dayanak Protokol ve ek protokol hükümleri açık olup, taraflar bu hükümlere uygun davranmak ve aksi hareket halinde de yine bu protokol ile belirlenmiş olan ceza uygulamalarına katlanmak zorundadır. Somut olayda da, bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere protokole aykırı davranışı ortadan kaldırır mahiyette bir somut delil davacı tarafça ileri sürülmüş değildir. Ancak mahkemece bilirkişi raporunda geçen 5510 sayılı yasanın Geçici 62. Maddesi; "Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez." madde hükmünün değerlendirilmesi suretiyle tekrar bilirkişi raporu alarak davalı kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden, yanlış değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5574, Karar No: 2015/15823, Tarih: 30.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/5574 E.  ,  2015/15823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının fesihte haklı nedene dayanmasına göre fesih bildiriminde fesih nedeninin açık ve net olarak gösterilmesinin zorunlu olmadığı bu nedenle mahkemenin fesih bildiriminde fesih nedeninin açık ve net olarak belirtilmediği, yalnızca “İş Kanunu madde 25II-h” ibaresinin yazılı olduğu bu nedenle feshin geçerli olmadığı şeklindeki gerekçesinin yerinde olmamakla birlikte ancak fesih bildiriminde dayanılan nedenin davalı tarafından ispatlanmadığının anlaşılmasına göre davalının sebepleri gösterilmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15178, Karar No: 2012/3542, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15178 E.  ,  2012/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20386, Karar No: 2010/5469, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20386 E.  ,  2010/5469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13960, Karar No: 2015/17012, Tarih: 01.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13960 E.  ,  2015/17012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 21.05.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 30.05.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12329, Karar No: 2023/7758, Tarih: 11.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12329 E.  ,  2023/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1100 E., 2021/1778 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/195 Esas, 2021/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/1100 Esas, 2022/1778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 15 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği tespit edilerek sonuç cezanın " 5 yıl 15 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye ve eylemin taksirle gerçekleştiğinden suç vasfına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye ve eylemin taksirle gerçekleştiğinden suç vasfına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın arkadaşlarıyla birlikte alkol aldıktan sonra babası ile tartıştığı esnada elinde bulundurduğu pompalı tüfek ile havaya ateş ettiği, katılanın sanık ile babasını ayırmak ve sakinleştirmek için araya girdiği, bunun üzerine sanığın katılanın ayaklarına doğru tüfekle ateş ettiği ve katılanın ayak parmaklarından birini kaybettiği ve diğerlerinin de işlevinin sürekli olarak zayıflamasına neden olduğu, bu hususun adli raporlar ile sabit olduğu sabit görülmüş, olayın ve oluşun bu şekilde gelişip sonuçlandığı değerlendirilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.06.2018 tarihli "Kişinin yaralanmasının,

1- ...’nun arızasının yaşamını tehlikeye düşürmediği,

2- Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif OLMADIĞI,

3- Kırıkların hayat fonksiyonlarını ORTA ( 3. ) dereecede etkileyeceği,

4- Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu kanaatini bildirir rapordur." görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin

açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın kendisini sakinleştirmek amacıyla yanına gelen katılanın ayaklarına doğru hedef alarak doğrudan ateş etmesi sonucunda meydana gelen yaralanmasının kasten yaralama suçunun oluşturduğu, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/1100 Esas, 2022/1778 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10953, Karar No: 2022/3995, Tarih: 26.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10953 E.  ,  2022/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bir evliliğin Türk Hukukuna uygun olarak gerçekleşip gerçekleşmediğini (TMK. m. 124-160) değerlendirmenin 4787 sayılı Kanun gereğince aile mahkemesinin görevi kapsamında kalmasına; bir evliliğin geçerliliğinin ve Türk kamu düzenine aykırılığının asliye hukuk mahkemesi tarafından incelenemeyeceğinin HMK. m. 1 hükmü uyarınca tabii bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.26.04.2022 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dava, ... tarafından TMK 145/1 maddesi uyarınca mutlak butlan hukuki sebebine dayalı olarak açılan "evliliğin iptali" davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile davacının ikinci evliliğinin TMK 145/1 maddesi gereğince iptaline karar verilmiş, iş bu karara yönelik davalının istinaf talebi ...Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi tarafından esastan reddolunmuştur. Bu kez yine davalı tarafından bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna müracaat edilmiş ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde oy çokluğu ile temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davaya ve hükme dayanak yapılan TMK 145/1 maddesi, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak evli olan bir kişinin, ilk evliliğinin sona erdiğini ispatlamadan (TMK m. 130) yapmış olduğu ikinci evliliğinin iptalini düzenleyen bir hükümdür. Somut olayda ise taraflar ... Devleti vatandaşı iken tabii oldukları milli hukuka göre evlilik akitlerini gerçekleştirmişlerdir. Kendi milli hukuklarına uygun olarak yapılan ve hukuken geçerli olan bir evliliğin sonradan kazanılan vatandaşlık nedeniyle Türk mevzuatlarına göre, butlan nedeniyle iptal edilmesine ilişkin yasal bir düzenleme mevcut değildir. ... Devleti vatandaşı iken aynı zamanda sonradan T.C. vatandaşlığını kazanan davalıların somut durumu gereğince ikinci evliliklerinin Türk kamu düzenine aykırılığı ileri sürülüyor ise de; iş bu davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nde nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak görülmesi gerekir.