muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1168, Karar No: 2018/1928, Tarih: 13.12.2018

Mahkemece ilk davanın kabulüne dair kararın Özel Dairece reddi gerektiği gerekçesi ile verdiği bozma kararı üzerine mahkemece bozmaya uyularak verilen ret kararının temyizi üzerine bu kez kabulü gerektiği yönündeki bozması üzerine yerel mahkemenin uyma ve kabul kararı temyiz edilmiş ve uyuşmazlık 1086 sayılı HUMK’nın 429/4 maddesi uyarınca Hukuk Genel Kurulu önüne gelmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun anılan hüküm nedeni ile temyiz incelemesi yaptığı kabul edilmiş, ancak çoğunluk görüşü ile yerel mahkemenin ilk kabul kararının Özel Dairece ret kararı verilmesi yönünde bozma kararına uyulduğu, bozma kararına uyulmakla karşı taraf lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gerekçesi ile usul yönünden yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Belirtmek gerekir ki usulü kazanılmış hak, 6100 sayılı HMK’da düzenlenen bir ilke değildir. Bu ilke, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir.

Görülmekte olan bir davada taraflardan birinin ya da mahkemenin yapmış olduğu bir usul işlemi ile yanlardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka usule ilişkin kazanılmış hak denilmektedir. Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (Y.HGK' nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519 E., 2006/527 K., 31.05.2006 gün ve 2006/10-307 E., 2006/337 K. ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230 E., 2006/288 K.). Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur.

Ne var ki; kamu düzenine ilişkin hususlar hakkında aleyhe bozma yasağı, dolayısı ile usulü kazanılmış hak ilkesi uygulanamaz. Çünkü kamu düzenine ilişkin hususları hâkim (ve Yargıtay) kendiliğinden gözetme ile yükümlüdür (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001 baskı, Cilt V., s.4727-4736. ,Y. 22. HD. 02.07.2018 gün ve 2018/5171 E., 2018/16305 K.). Nitekim aynı ilke, Hukuk Genel Kurulunun kararlarında da benimsenmiştir (HGK. 21.01.2004 gün ve 2004/1-46 E., 6 K.; 06.10.2004 gün ve 2004/1-433 E., 483 K.).

Keza maddi hataya dayanan bozma kararına uyulması gibi kamu düzeni ile ilgili, hakimin resen dikkate alması gereken ve özellikle dava şartlarını oluşturan durumlar usulü müktesep hak teşkil etmez. Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve 2002/10-895 E., 2002/838 K.; 02.07.2003 gün ve 2003/21-425 E., 2003/441 K.; 13.04.2011 gün ve 2011/9-72 E., 2011/99 K. sayılı kararlarında da; maddi hataya dayalı onama ve bozma kararlarının karşı taraf lehine sonuç doğurmayacağı benimsenmiştir. Maddi yanılgıya dayalı bozma kararı ile taraflar yönünden usulü kazanılmış hak oluşmaz.

Somut uyuşmazlıkta memur olarak çalışan davacı, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu uyarınca sendika üyesi olmuş, Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları ve Sinema Genel Müdür yardımcısı görevine dönmesi üzerine, davalı sendika tarafından sendika üyesi olamayacağı gerekçesi ile sendika üyeliği ve dolayısı ile yöneticiliği iptal edilmiştir.

O halde bozmanın usulü kazanılmış hak olabilmesi için öncelikle sendika üyeliğinin kamu düzeni ile ilgili olmaması veya Özel Dairenin ilk kararının maddi hataya dayanmaması gerekir.

Temel hak ve özgürlükler, aynı zamanda kamu hürriyetleri olarak da adlandırılır. Kamu hürriyetleri, insan haklarının devlet tarafından tanınmış ve pozitif hukuka girmiş olan bölümünü ifade eder” (Kapani, M. Kamu Hürriyetleri, op. cit., s.14). Hürriyet, kişinin kendi fiilî ile gerçekleşir. Hakkın gerçekleşmesi için ise, diğer kişilerin veya devletin hak sahibi kişi lehine birtakım edimlerde bulunması gerekir. Hakkı gerçekleştiren fiil, hak sahibinin değil, başka kişilerin veya devletin fiilidir. Temel hak ve hürriyetler bir bütündür. Bir kişi ancak, temel hak ve hürriyetlerin bütününe sahip olmak şartıyla özgür olabilir. O nedenle de temel hak ve hürriyetler, doğrudan kamu düzeni ile ilgilidir.

Belirtmek gerekir ki sendika üyeliği kavramı, “sendika özgürlüğü ile yakından ilişkili olup sendika özgürlüğünün doğal bir sonucudur”. Sendika özgürlüğü, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin de bir kararında belirttiği gibi; “Anayasa tarafından güvence altına alınan sosyal ve klasik bir temel haktır” (Y.7.HD. 2015/9209 E., 2015/5525 K., T.25.03.2015, Çalışma ve Toplum, 2015/3, 225.) Sendika özgürlüğü olmadan sendika üyeliğinden söz edilemez. Çünkü sendika üyeliği, bireysel sendika özgürlüğüne dayanan bir haktır. Bu bağlamda bireysel sendika özgürlüğü, bir sendika kurma kurulmuş bir sendikaya üye olma ve bu sendika üyeliğinden ayrılma hakkını kapsamaktadır. Aynı zamanda olumlu sendika özgürlüğü serbestçe sendika kurabilme, kurulmuş sendikalara üye olabilme, sendikalar için faaliyette bulunabilme, dilediği sendikayı seçebilme özgürlüğünü ifade etmektedir. Dolayısıyla sendika üyeliğinin, sendika özgürlüğü ile organik bir bağı olduğunu ve bu özgürlüğün bir sonucu olduğu yadsınamaz bir gerçektir.

Sendika üyeliğinin kazanılması ve kaybedilmesi, gerek uluslararası sözleşmelerle ve gerekse ulusal mevzuatla korunarak düzenlenmiş olan bireysel sendika özgürlüğü ile çok yakından ilgilidir. Nitekim ükemiz tarafından onaylanan ve Anayasanın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk normu haline gelen 87 nolu Sendika Özgürlüğü ve Sendikalaşma Hakkının Korunması Sözleşmesinin 2. maddesinde bu hak tanınırken, 3. maddesinde “Kamu makamlarının bu hakkı sınırlayacak veya bu hakkın yasaya uygun şekilde kullanılmasına engel olacak nitelikte her türlü müdahaleden sakınmaları gerektiği” açıkça ifade edilmiştir. Sadece 9. maddesinde “Bu sözleşmede öngörülün güvencelerin silahlı kuvvetlere ve polis mensuplarına ne ölçüde uygulanacağının ulusal mevzuatla belirleneceği belirtilerek, bunlar açısından bu hakka sınırlama getirilmiştir. Sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden çalışanların faydalanacakları da iç hukuk normu haline gelen 98 nolu Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Hakkı Sözleşmesinde de kabul edilmiştir.

Nitekim Anayasa Mahkemesi “Anayasa'nın 51. maddesinin birinci fıkrasında, sendika kurma ve sendikalara üye olma hakkı tüm çalışanlar yönünden güvence altına alındığından 4688 sayılı kanun ile “Millî Savunma Bakanlığı ve Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında çalışan sivil memurlar ve kamu görevlilerinin sendika kurması ve sendikalara üye olmasını yasaklayan kuralı, sendika kurma hakkına müdahale niteliği taşıdığını” belirterek iptal etmiştir( Esas Sayısı: 2013/21 Karar Sayısı : 2013/57).

Somut uyuşmazlıkta davacıya tanınan sendikaya üye olup olmama bir özgürlüktür. Davacı sendikaya üye ve kuruluşlarında görev alma hakkını kullanmış, davalı ise fiili ile engellemiştir. Uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile tanınan bu hak ve hürriyetin kullanılmasına engel olunması, kamu düzeni ile yakından ilgilidir. O nedenle de Özel Dairenin ilk bozmasına uyulması davalı yararına usulü kazanılmış hak teşkil etmez. Kaldı ki sendika üyeliğinin iptali ile sendika bir üye ve dolayısı ile sendika aidatından mahrum kalmaktadır.

Diğer taraftan Özel Dairenin ilk bozma kararının maddi hataya dayanıp dayanmadığı konusuna gelince;

Maddi hata (hukuki yanılma), maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Yılmaz, E. Hukuk Sözlüğü, Doruk Yayınları, Birinci Baskı 1976, sayfa:208). Burada belirtilen maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır (Y.HGK. 13.04.2011 gün ve 2011/9-99 E., 2011/126 K.).

Özel Daire ilk kararında uyuşmazlığı 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu hükümleri kapsamında değerlendirmiş, yerel mahkemenin bozmaya uyarak verdiği ret kararı üzerine ise Anayasa'nın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk normu haline gelen 87 ve 98 sayılı Uluslararası Sözleşme hükümlerinin ve Anayasa’nın 51. maddesinin uygulanması gerektiğini, bu maddelerin ilk kararda değinilmediğini, bu yönde maddi hata yapıldığını belirterek, önceki kararından dönmüştür.

6100 sayılı HMK'nın 371/1.a maddesinde hukukun yanlış uygulanması açıkça bozma nedeni sayılmıştır. Hukukun yanlış uygulanması, kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Özel Daire ilk kararında, anılan Anayasa ve Sözleşme hükümlerini görmemiş, bir anlamda hukuku yanlış uygulamıştır. Yanılgı açık ve belirgindir. Hukukun yanlış uygulanması kamu düzeni ile ilgili olduğuna göre önceki karardan dönülmesi de usulü müktesep hak teşkil etmemelidir.

Sayın çoğunluğun ilk bozma kararına uyulmakla usulü kazanılmış hak oluştuğu yönündeki görüşüne açıklanan nedenlerle katılınmamıştır.

KARŞI OY

Usuli kazanılmış hak açık bir kanun hükmüyle düzenlenmiş olmasa da önemli ve temel bir hukuk ilkesidir. 09.05.1960 tarih, 21-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde; usuli kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usuli kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir.

Usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnaları da vardır. Bu istisnalardan birisi de açık maddi hatadır. Açık maddi hatanın varlığı halinde usuli kazanılmış hakkın oluşmayacağı yargısal uygulamalarda kabul edilmektedir.

Açık maddi hata usuli kazanılmış hakkın istisnası olmakla birlikte, istisnaların dar yorumlanması kuralı gereğince kapsamının dikkatli belirlenmesi gerekir. Kapsamın belirlenmesi konusunda HMK. 183 ve 304. maddeden yararlanılabileceği düşünülebilir ise de HMK. 183 ve 304. maddede düzenlenen tashihe konu maddi hatalar yazı ve hesap hataları ile benzeri açık hatalar olup bunlar hükmün icrasına kadar düzeltilebilecek hatalardır. Usuli kazanılmış hakkın istisnası olan açık maddi hatalar ise bu maddelerde düzenlenen hatalarla sınırlı değildir. Fahiş hukuk hataları da bu madde kapsamında olmasa da açık maddi hata sayılmalıdır. Kararda varılan sonucun, uygulanan yasa hükmünün farklı yorumlanmasından kaynaklanması halinde, istikrarlı Yargıtay uygulamasına aykırılık oluştursa bile açık maddi hata sayılamayacaktır. Ancak açık kanun hükmüne uyulmaksızın bir karar verilmiş ise açık maddi hatadan söz edilebilecektir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk kararın temyizi üzerine özel dairece 4688 sayılı Kanunun 15/c maddesinden söz edilerek maddede davacının sendikaya üye olamayacak kamu görevlileri arasında sayıldığı için davanın reddi gerektiği belirtilmiş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen kararın temyizi üzerine ise bu kez Anayasanın 90. maddesi doğrultusunda uluslararası sözleşmeler ışığında yeniden değerlendirme yapıldığında davacıın sendika üyesi olabileceği, davanın kabulü gerektiği belirtilmiş ve bu son kararda sözü edilen uluslararası sözleşme hükümleri belirtilip değerlendirilmiştir.

Anayasamızın 90/5. maddesine göre; temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşma hükmü ile kanun hükmünün çelişmesi halinde milletlararası anlaşma hükmünün uygulanması gerektiğinden, bu hüküm gözetilmeksizin kanun hükmünün uygulanmış olması Anayasa hükmüne açık aykırılık oluşturacağından bu halde usuli kazanılmış hakkın istisnası bulunan açık maddi hata bulunduğunun kabulü gerekir. Yargıtay'ın ikinci kararında Anayasanın 90. maddesi ve buna bağlı olarak uluslararası sözleşme hükümleri gözetilmeksizin karar verilmiş olduğu kabul edildiğine göre, açık Anayasa hükmüne aykırılık nedeniyle maddi hata bulunduğu için usuli kazanılmış hak oluşmadığı açıktır.

Bu durumda uluslararası sözleşme hükümleri de gözetilip değerlendirilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiğine göre açık maddi hata bulunduğu ve usuli kazanılmış hak oluşmadığı kabul edilerek işin esasının incelenmesi gerektiğinden usuli kazanılmış hak oluştuğu yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/11487, Karar No: 2018/8001, Tarih: 14.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11487 E.  ,  2018/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar İdris Çalışkan, A..., ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraat

2-Sanıklar ..., ...,hakkında mağdurlar ....., ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (Sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58/6-7. maddesi)

3-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (Sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58/6-7. maddesi)

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 168/1, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (Sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58/6-7. maddesi)

5- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 168/1, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (iki kez)

6-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (iki kez)

Sanıkların dolandırıcılık suçundan bir kısım mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle beraatlarına, bir kısım mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle ise mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın atılı suçları işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen savunması, sanık ...'in diğer sanıklar Hanifi ve Halit'in yanında çalışan ücretli işçi olması ve mağdurların araba alım-satım ve para alış-veriş işlemlerini sanıklar Halit ve Hanifi ile yaptıkları yönündeki beyanları karşısında, sanık ...'ın diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ...., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ...., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ile ...'ın Pendik ilçesi Kaynarca mevkiinde bulunan Otomotiv isimli araba galerisinin sahibi oldukları, sanık ...'ın ise aynı işyerinde çalışan işçi olduğu, sanıkların mağdurları benzer şekilde aldatarak, satış bedelini ödemeyecekleri halde mağdurları ödeyecekleri yönünde ikna edip satış yetkisi içeren vekaletname ile birlikte araçlarını da teslim aldıktan sonra kısa süre içerisinde 3. kişilere sattıkları, ancak mağdurların parasını çeşitli bahanelerle ödemedikleri, bazı mağdurlar yönünden ise mağdurlara araç sattıkları, aracın parasını aldıkları halde devrini vermedikleri, 1-2 gün sonra ise çeşitli bahanelerle aracı geri alıp mağdurların ödedikleri araç bedellerini iade etmedikleri, sanıkların bazen mağdurlara güven sağlamak amacıyla senet verdikleri, fakat bu senetlerin tahsil kabiliyetlerinin bulunmadığı, haklarında Pendik icra müdürlüklerinde devam eden bir çok icra takibi bulunduğu,

Sanıklar ... ve ...'ın bu kapsamda mağdur İdris Çalışkan'a ait plakalı aracını 11.000 TL bedel üzerinde anlaşarak satın aldıkları, parasını ödeyeceklerini vaad ederek satış yetkisi içeren vekaletname aldıktan sonra çeşitli bahanelerle mağdura parasını vermedikleri gibi aracı da üçüncü bir şahsa sattıkları, yine mağdur ...'a ait 34 DL 6618 plakalı aracı 86.500 TL'ye satın aldıkları, mağdura 1.000 TL kapora verdikleri, sonrasında paranın kalan kısmını ödemedikleri ve aracı başkasına sattıkları, mağdurun ısrarı üzerine sonradan 4.500 Euro ödedikleri, ancak kalan parayı mağduru oyalayarak vermedikleri, benzer şekilde mağdur ...'ya ait plakalı aracı 14.000 TL'ye satın almak üzere anlaştıkları ve araç satış sözleşmesi düzenledikleri, parayı daha sonra vereceklerini beyan etmeleri üzerine mağdurun aracı ve ruhsatını sanık ...'a teslim ettiği, ancak aracının parasını alamadığı, mağdur ...'ın ise aracını satmak üzere sanıklarla anlaştığı ve onların talebi üzerine satış yetkisi içeren vekaletname çıkarıp iş yerlerine döndüğü sırada, sanıkların polis tarafından yakalandığı anlaşılmakla;

Mağdur anlatımları, sanık savunmaları ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanıklar hakkında benzer eylemler nedeniyle açılmış ve hükme bağlanmış bir çok dava bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların başlangıçtan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek, satış bedelini ödemeyecekleri halde mağdurları ödeyecekleri yönünde ikna edip araçları teslim almak suretiyle kendilerine menfaat temin ettiklerinin anlaşılması karşısında; eylemlerin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen "basit dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı ve mağdur ...'a yönelik eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların beraatlarına hükmedilmesi,

2-Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri yönünden sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12301, Karar No: 2009/2407, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12301 E.  ,  2009/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekilince duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dairenin bozma kararı üzerine alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın değeri 29.885,62 YTL olarak tespit edildiğine göre, hükümde bu miktarın davalıya ödenmesine karar verilmesi ve bozma öncesi tespit edilen bedel ile sonrası tespit edilen bedelin farkının varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken mahkemece bozma öncesi tespit edilen miktarın davalıya ödenmesine karar verilmesi ve sadece iade edilecek bedelin hükümde gösterilmesi; yine Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli 1 sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi de doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" sözcükleri yerine "Maliye Hazinesi" sözcükleri yazılması; 2.fıkranın ise tamamen hükümden

./..

2008/12301-2009/2407 -2-

çıkarılarak yerine “2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bebelinin 29.885,62 YTL olarak tespitine” şeklinde yazılması; 3. fıkrada yer alan “12.416,32 YTL farkı” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “varsa davalı tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiz oranı ile birlikte” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.