muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5504, Karar No: 2011/2674, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5504 E.  ,  2011/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O Yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Alkol tepit tutanağını düzenleyen tanıklardan Yılmaz Nerse'nin sanığın kullandığı aracı geçtikten sonra 3-4 defa yalpaladığını,daha sonra sanığın ayakta durmakta güçlük çektiğini gözlemlediğini, tanık Ertan Açıkelin de sanığın alkollü olması nedeniyle ... kullanacak görüntüsünün bulunmadığını beyan etmeleri ve 171 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4318, Karar No: 2015/144, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4318 E.  ,  2015/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın, sigortalısı tarafından davalılardan ... adına ... tarafından kiralandığını, anılan kişi tarafından teslim alınan aracın daha sonra sigortalıya teslim edilmediğini, bunun üzerine sigortalının şikayeti sonucu davalılar ... ve ...’ın dolandırıcılıktan cezalandırılmalarına karar verildiğini bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödedikleri 18.881,00 TL araç bedeline ilişkin ödemenin 20.06.2011 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 18.881,00 TL’nin 20.06.2011 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, bu defa temyiz harç ve giderlerinin süresinde karşılanmaması nedeniyle anılan davalıların temyiz başvurularının yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bunun üzerine temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayacak durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. ( HMK 336/2.madde) Davalı ...adli yardım kararı verilebilmesi için gerekli yoksulluk ve haklılık şartlarını ispatlamaya yararlı belge ve bilgileri adli yardım talepli temyiz dilekçesine eklemediğinden davalı ...’in adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, 16.12.2013 tarihli ek karar ile davalıların temyiz harç ve giderlerini yatırması için gönderilen muhtıraların tebliğ edilmesine rağmen kesin süre içerisinde temyiz harcı ve dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi için gerekli posta masrafı yatırılmadığından HMK.nin 344. maddesi gereğince temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu defa davalı ... anılan ek kararı temyiz etmiş, temyiz harç ve giderlerini yatırmamış, temyiz dilekçesinde temyiz harcının mahkemece karşılanmasını istemiş, yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle adli yardım koşulları oluşmadığı anlaşıldığından davalı ...’in temyiz harç ve giderlerini yatırmamış olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ...’in adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle de davalı ...’in temyiz dilekçesinin REDDİNE, 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13563, Karar No: 2017/93, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13563 E.  ,  2017/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13129, Karar No: 2015/6161, Tarih: 26.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/13129 E.  ,  2015/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/253404

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/884 (E) ve 2013/389 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın fiilinin atılı marka hakkına tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Sanığa isnad olunan fiil katılan şirket adına tescilli “S..Kargo” isimli markayı ve logosunu hak sahibinin izni ve bilgisi dışında kullanarak kargo taşımacılığı

yapmaktan ibarettir. Bilindiği üzere 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (KHK) 21.01.2009 tarihli ve 5833 sayılı Kanun’un 3. maddesiyle değişik 61/A maddesinin 1. fıkrasında “Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal veya hizmet üretme, satışa arz etme veya satma” fiili suç olarak tanımlanmıştır. Somut davaya konu edilen iddianamede her ne kadar 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinin hangi fıkrasının uygulanmasının istenmediği belirtilmemişse de iddianamedeki anlatımdan sanıklara isnad olunan eylemin anılan maddenin ilk fıkrasındaki fiil olduğu anlaşılmaktadır.

Görülmekte olan davada hazırlık soruşturması evrakıyla birlikte Mahkemeye sunulan belgelerden sanığın “Sağlam Kargo Suudi Arabistan’dan Türkiye’nin il ve ilçelerine zemzem ve hurmalarınız S. Kargo ve A.. Kargo güvencesi ile evlere teslim” ibarelerini içeren teslimat makbuzu yazılı belge kullandığı anlaşılmaktadır. Bu belge dışında sanığın katılanın tescilli markasını ticari ilanlarında kullandıklarına dair bir delil ve iddia dahi mevcut değildir. Çözümü gereken uyuşmazlık sanığın sadece belirtilen teslimat makbuzlarında kullandıkları kabul edilen katılanın markasının marka hakkına tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağıdır.

Sanık savunmasında ne Türkiye’de ne de Suudi Arabistan’da kargo firması olarak iş yapmadıklarını, yürüttükleri faaliyetin Suudi Arabistan’dan Türkiye’ye zemzem ve hurma gibi eşya gönderecek vatandaşların kargo gönderimine aracılık etmek olduğunu, eşyalar Türkiye’ye geldikten sonra da Türkiye’de dağıtım hizmetlerini Malatya ilinde S... Kargo; Hatay ilinde ise hem S..kargo hem de A.. kargo ile gerçekleştirdiklerini savunmuşlardır. Anlaşılacağı üzere sanığın doğrudan yürüttükleri herhangi bir taşımacılık faaliyeti bulunmamakta olup, verdikleri hizmet aracılık gerçekleştirmekten ibarettir. Öte yandan sanığın kullandığı teslimat makbuzu adlı belge incelendiğinde katılanın markasının doğrudan “hizmet üretme” anlamında kullanılmayıp “S. Kargo güvencesiyle” şeklinde yer aldığı görülmektedir. Sanığın ticari evrakında kullandığı “S. Kargo güvencesiyle” ibaresi, tescilli markanın hukuka aykırı olarak kullanılması suçunu oluşturmayacaktır. Böyle bir kullanım marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz değildir. Belirtilen ibareyi okuyan herkes eşyalarının katılan şirket yanında “A.. Kargo” adlı dava dışı bir şirket veya katılan şirket güvencesiyle taşınacağını ilk bakışta anlayabilecektir. Kaldı ki davaya delil olan makbuzda katılan firmanın adı ve logosu ön plana çıkartılmamış, sanık “S.. Kargo” adlıkendi firma adlarını ön plana çıkararak kullanmıştır. Tescilli marka sahibinin markasının şöhretinden yararlanmaya yönelik böyle bir eyleme dahi izin vermeyeceği düşünülse bile bu eylem ancak haksız rekabet suçunu oluşturabilecek olup, bu fiilden usulünce açılmış bir dava da bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, sanığın fiili haksız rekabet suçunu oluşturabilecek nitelikte olup; marka hakkına tecavüz suçunu oluşturmamaktadır. Suçta ve cezada kanunilik ilkesinin ceza normlarının yorumlanmasında genişletici yorum yasağı getirdiği kuşkusuzdur. Bu itibarla sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olup Mahalli Mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyoruz.26.10.2015.
Yargıtay — Esas No: 2012/331, Karar No: 2012/1182, Tarih: 20.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/331 E.  ,  2012/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Grup Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili tarafından borçlu davalı ... Tarımsal Girişim San. ve Tic. A.Ş. aleyhine icra takibi yaptıklarını ve borçlunun taşınmaz hissesine 20.05.2007 tarihinde haciz koyduklarını, borcun ödenmemesi üzerine taşınmazın satıldığını, davalı ... Grup Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ise aynı borçlu-davalı aleyhine icra takibi yaptığını ve aynı taşınmazda davalı hissesine 18.03.2003 tarihinde haciz koyduklarını, bu haczin satış avansının iki yıllık süre içerisinde ikmal edilmemesi nedeniyle düştüğü halde, sıra cetvelinde haczi düşen davalının sıra cetvelinde ilk sıraya konulduğunu, ayrıca bu davalının yaptığı icra takibinde faizin fahiş hesaplandığını, 10.02.2009 tarihli sıra cetvelinde hem sıraya hem alacağa itiraz ettiklerini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Grup Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin sıra cetveline esas ve satışı yapılan taşımazda haczinin düşmediğini savunarak, haksız davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tarımsal Girişim San.Tic. A.Ş; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre satışı yapılan taşınmaza 28.03.2003 tarihinde haciz koyan davalının 28.03.2005 tarihine kadar avans yatırarak satış talebinde bulunmadığı, bu nedenle haczinin düşmüş olduğu gibi ayrıca takipte asıl alacağın faiziyle birlikte 23.058,47 TL olması gerekirken yüksek faiz oranına dayalı fazla hesaplandığı, davacının hem sıraya hem alacak miktarına itirazının hakkı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Grup Tic. San. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Grup Yapı. San ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Grup Yapı. San ve Tic. Ltd. Şti.vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18023, Karar No: 2018/9477, Tarih: 23.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18023 E.  ,  2018/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın, maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sırasıyla sürücüsü, malik-işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları ... plakalı aracın 11.06.2014 tarihinde, müvekkillerinin öz çocuğuna çarparak ölümününe neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacı anne Eda için 100,00 TL ve davacı baba .... için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan; davacı anne için 51.000,00 TL ve davacı baba için 51.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 05.08.2015 tarihli bedel artırım dilekçesi ile davacı anne için maddi tazminat talebini 7.220,88 TL'ye, davacı baba için maddi tazminat talebini 6.764,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Kadir ve Levent, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, maddi tazminat talepleri yönünden davanın kabulüyle; davacı anne için 7.220,88 TL'nin, davacı baba için 6.764,50 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan; manevi tazminat davasının kısmen kabulüyle;

davacı anne için 30.000,00 TL'nin, davacı baba için 30.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, (818 sayılı BK'nun 47. maddesi) 6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olay tarihi, olayın meydana geliş şekli, kusur oranı, ekonomik ve sosyal durum dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatın ayrı ayrı bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olay tarihi, olayın meydana geliş şekli, kusur oranı, ekonomik ve sosyal durum dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatın ayrı ayrı bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9090, Karar No: 2021/6119, Tarih: 30.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9090 E.  ,  2021/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belge gizleme

I-Sanık ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerinin ve sanık ... hakkında defter belge gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

A-Sanık ... hakkında defter belge gizleme suçundan verilen hükmün incelenmesinde; “Defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, VUK’nin “tebliğ yapılacak kimseler“ başlıklı 94. maddesinin 3. fıkrası‘nın “Tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya iş yerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılır. (Muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir.)” hükmünü haiz olduğu cihetle, somut olayda; defter ve belgelerin ibrazı talebini içerir 21.10.2010 tarihli ve VDENY-2010-2371/234 sayılı yazının, sanığın ikamet adresi olan “... Mah. 2086 Yukarı ... Sitesi ... Evleri 27/27 .../...” adresinde 27.10.2010 tarihinde kızı olan ve tebligat tarihinde 18 yaşından küçük olduğu belirlenen...’a tebligat parçası üzerine görünüşüne nazaran 18 yaşından büyük olduğuna dair herhangi bir şerh düşülmeksizin tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın reşit olmayan kızına yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı gözetilerek atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

B- Sanık ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararının incelenmesinde;