muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11543, Karar No: 2022/777, Tarih: 02.02.2022

b) Sanığın ...'ü kasten öldürmeye

teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1,

35/1-2, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6

ay hapis cezası,

c) Sanığın ...'i kasten öldürmeye

teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1,

35/1-2, 29/1, 62/1, 53, 63 ve 1412 sayılı CMUK'un

326/4. maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası,

d) Sanığın ...'i kasten öldürmeye

teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1,

35/1-2, 29/1, 62/1, 53, 63 ve 1412 sayılı CMUK'un

326/4. maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası,

e) Sanığın ...'e karşı kasten mala zarar

verme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 151/1,

62/1, 53 ve 1412 sayılı CMUK'un 326/4. maddeleri

uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası,

f) Sanığın ...'e karşı kasten mala zarar verme

suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 151/1, 62/1, 53

ve 1412 sayılı CMUK'un 326/4. maddeleri uyarınca

1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair

kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ...

Karabudak müdafii, sanık ... ve müdafii,

sanık ... müdafii, sanık ...

müdafii, sanık ... ve müdafii, Cumhuriyet

Savcısı, katılan ... ... vekili, kısmen re'sen.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık

... müdafii, sanık ... ve müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçuna yardım etme suçlarından mahalli mahkemece hüküm kurulması unutulmuş ise de; zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

... müdafii, sanık ... ve müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçuna yardım etme suçlarından mahalli mahkemece hüküm kurulması unutulmuş ise de; zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme, mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdurlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde sübuta, suç vasfına, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde sübuta ve suç vasfına, Cumhuriyet Savcısının sanıklar... ve...'ın...ve ...'ya karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerinde kazanılmış hakları bulunmadığına, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve katılan ... vekilinin suç vasfına, tüm sanıkların TCK'nin 37. maddesi delaletiyle cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ... ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan hüküm kurulurken, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etmeden belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinde TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken "6 yıl 3 ay" yerine hesap hatası sonucu "5 yıl 15 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ... ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan hüküm kurulurken, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etmeden belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinde TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken "6 yıl 3 ay" yerine hesap hatası sonucu "5 yıl 15 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün mahsus yerlerindeki "5 yıl 15 ay hapis cezası" ibarelerinin "6 yıl 3 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, diğer kısımları aynen bırakılan kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.02.2022 gününde Üye ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre, Oluşu yukarıda tafsilatlı olarak izah edilen olayda, kısa süre önce sanıklar ... ve Altınay'ın içki içtikleri barda çıkan olayda tartıştıkları ve kavga ettikleri bar çalışanı ... ... ve daha sonra olaya dahil olup ...'ın elindeki silahı alan büfe sahibi ...'ya duydukları öfke ve kızgınlık nedeniyle yanlarına arkadaşları olan diğer sanıkları da alarak iki araçla tekrar olay yerine geldikleri, sanıklar ..., ... ve...'ta silah bulunduğu diğer sanıklarda ise silah bulunduğuna dair bir delil elde edilmediği, sanıkların araçlarından iner inmez girişteki büfenin önünde bulunan mağdur ... ve tesadüfen yanında duran maktul ...'i hedef alarak ateş ettikleri, ...'nın kaçarak yara almadan kurtulduğu ancak maktul ...'in aldığı isabetle olay yerinde hayatını kaybettiği. İlk kavga olayında ... ... tarafından yaralanan ...'ın büfenin arka tarafındaki bara yöneldiği ve girişin sağında cam kenarındaki masada müşteri olarak oturmakta olan ve olayla ilgisi bulunmayan mağdur ...'i hedef alıp dışarıdan ateş ederek yaraladığı, daha sonra barın içine girdiği, ilk olayda kendisini darp eden ... ... ve diğer bar çalışanlarını kast ederek "nerede lan o şerefsizler" "silahımı verin lan" diye bağırdığı, bar sahibi...ile karşı karşıya geldiği silahını mağdura doğrulttuğu ancak ateş etmediği silahını çevirip tuvalete doğru ateş ettiği ve "... abi dışarı gelir misin?" diyerek barın kapısına doğru yürüdüğü, mağdur ...'in de peşinden yürüdüğü sırada sanığın aniden geri dönerek tekrar barın içine doğru bir kaç el daha ateş ettiği, bunun üzerine mağdurun barın içine kaçtığı, sanığın ilk olayda ... ... ve diğer bar çalışanları tarafından darp edildiği ve silahının bu olayda büfeci ... tarafından alındığı, sanığın silahını geri almak ve kendisini darp edenleri bulup intikam almak amacıyla tekrar olay yerine geldiği,...ile bir husumetinin bulunmadığı, nitekim...ile bir kaç kez yakın mesafede karşı karşıya geldiği halde ve istese rahatlıkla vurabilecekken bunu yapmadığı, aksine mağdura "... abi dışarı gelsene" diye hitap ettiği, yine barın içine girdiğinde sarf ettiği sözlerden de sanığın kimin için geldiği ve ne amaçla geldiğinin anlaşıldığı, mağdurun sanığın geri dönüp ateş ettiğinde merminin kafasını sıyırdığına ilişkin beyanını doğrulayacak bir delilin dosyada mevcut olmadığı, sanığın bu aşamada dahi mağduru vurabilecek konumda iken mağdura değil de barın değişik yerlerine ateş ettiği, sanığın mağdur ...'e yönelik tüm eylemlerinin silahla tehdit suçu kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, aynı şekilde dışarıda olan diğer sanıkların da gerek ateş ederek suça fiilen iştirak etmek veya ateş eden sanıkların yanında bulunmak ve manevi destek vermek suretiyle suça yardım eden sıfatıyla katıldıkları anlaşıldığından sanıklar ...,... ve ...'ın TCK 37, 106/2,a,c maddeleri gereğince diğer sanıkların ise TCK 106/2,a,c, 39. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği,

Yine sanıkların olay yerine geliş amaçları ve husumetli oldukları kişiler nazara alındığında mağdur ...'in barda müşteri olarak bulunduğu, sanıkların hiçbirisinin mağdurla bir tanışıklığı ya da husumetinin söz konusu olmadığı, mağdurun veya barda bulunan müşterilere zarar verilmesi ile ilgili sanıklar arasında bir fikir birliği bulunmadığı, sanık ...'ın kendi başına bara doğru yöneldiği ve barın önünde iken cam kenarında oturmakta olan ve dışarıdan rahatlıkla görebildiği mağdurun hayati bölgesini ani bir kararla hedef alarak yaraladığı, sanığın görüp doğrudan hedef aldığı mağdura karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu konusunda tereddüt bulunmamakla birlikte sanığın ani bir karar ve hareketle gerçekleştirdiği bu eylemle ilgili diğer sanıklarla bir fikir birliğine varmadığı gibi, diğer sanıkların fiilin icraası üzerine de ortak hakimiyetlerinin söz konusu olmadığı bu itibarla ... dışındaki diğer sanıkların atılı suçtan beraat etmeleri gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.

Muhalif Üye

KARŞI OY:

Sanıklar ..., Altınay, İsmail, ..., ...... ve... hakkında dosya kapsamına göre katılan ...’e karşı işlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün doğru olduğunu, ancak diğer tüm sanıkların katılan ...’e karşı işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında ayrı ayrı beraat etmeleri gerektiği kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki,

Sanıklardan ...’ın barda çıkan arbedede bar çalışanları ile kavga ettiği ve kendisine ait havaya ateş ettiği silahın ... tarafından ...’dan alınması üzerine ...’ın oradan ayrılıp gece 02.30 sularında yanında diğer sanıklar olduğu halde silahını almak ve bar çalışanlarına ders vermek için fikir ve irade birlikteliği içinde olay mahalline geldikleri sabittir.

Sanıkların olay yerine geliş amaçları ve husumetli oldukları kişiler nazara alındığında mağdur ...'in barda müşteri olarak bulunduğu, sanıkların hiçbirisinin mağdur ... ile bir tanışıklığı ya da husumetinin söz konusu olmadığı, mağdura veya barda bulunan müşterilere zarar verilmesi ile ilgili sanıklar arasında bir fikir birlikteliği bulunmadığı, sanık ...'ın kendi başına bara doğru yöneldiği ve barın önünde iken cam kenarında oturmakta olan ve dışarıdan rahatlıkla görebildiği mağdura silahla bir el ateş ederek yaraladığı, sanığın görüp doğrudan hedef aldığı mağdura karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu konusunda tereddüt bulunmamakla birlikte sanığın ani bir karar ve hareketle gerçekleştirdiği bu eylemle ilgili diğer sanıklarla bir fikir birliğine varmadığı gibi, diğer sanıkların fiilin icrası üzerinde ortak hakimiyetlerinin söz konusu olmadığı bu itibarla ... dışındaki diğer sanıkların katılan ...’in ani ve yenilenen kasıt ile yaralanması suçundan beraat etmeleri gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.

Muhalif Üye

...

Muhalif Üye

...

02/02/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ...in yokluklarında 10/02/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/10080, Karar No: 2014/17316, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10080 E.  ,  2014/17316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/656-2011/1093

DAVA :Davacı, maddi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, güzellik uzmanı olarak belirli süreli iş akdi ile çalışmakta iken iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla bakiye süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise usulüne uygun tebligata rağmen herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya” davet etmiştir. Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11 inci maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda; taraflar arasında belirli süreli iş akdi düzenlenmesini gerektirir nesnel bir nedenin varlığı ortaya konmuş değildir. Bu durumda davacının başlangıçtan itibaren belirsiz süreli iş akdiyle çalıştığının kabulü ile bakiye süre ücretinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7641, Karar No: 2016/579, Tarih: 26.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7641 E.  ,  2016/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/251723

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2015/238 (E) ve 2015/318 (K)

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

... Partisi A..... İlçe Başkanlığı görevinden 23.09.2003 tarihli dilekçesi ile istifa etmiş olan sanığın 2004 yılı yerel seçimlerinden sonra İlçe Seçim Kurulu Başkanlığına sunduğu 31.03.2004 tarihli itiraz dilekçesinde kendini .... Partisi A..... İlçe Başkanı olarak gösterip sıfatı ile ilgili yalan beyanda bulunmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkındaki Kanun'un 110. maddesi uyarınca seçme yeterliliğine sahip yurttaşlara da itiraz hakkı tanınmış olması karşısında sanığın eyleminin “faydasız sahtecilik” olarak nitelendirilip unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.