muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6753, Karar No: 2022/1007, Tarih: 25.01.2022

2-Davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nün 29.01.2021 tarihi itibari ile 7256 Sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” kapsamından faydalanarak “Derdest, karara çıkmış ve henüz dava açılmamış 298 adet dosyaya ilişkin olarak peşin olarak ödeme kaydı ile yapılandırma” talebi üzerine, davacı Kurum hesaplarına 31.03.2021 tarihli makbuz ile 57.567.389,39 TL tutarlı bir ödemenin yapıldığı anlaşılmakta ise de;

Davacı Kurumdan; davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile yapılan ödeme kapsamına, eldeki dava dosyasına ilişkin tutarların girip girmediği ile yapılan ödeme içerisinde sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin de dahil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbi gerekir.

3-Dava tarihinden önce, 703 Sayılı KHK’nın 118. Maddesi ile 09.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3213 Sayılı Maden Kanunu’nun geçici 31. maddesinde:

Mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ve Mülga Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün (mülga Genel Müdürlükler) çalışmalarının yürütülmesinde kullanılan taşınırlar, taşıtlar, araçlar, gereçler ve malzemeler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar, mülga Genel Müdürlüklerin kadrosunda bulunan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle MAPEG’e devredilmiş sayılır…..

….Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğünden önce mülga Genel Müdürlükler adına yapılmış mevcut sözleşmeler ve protokoller MAPEG’e devredilmiş sayılır. Genel Müdürlükler tarafından yapılmış olan sözleşme ve protokoller ile ilgili dava ve icra takipleri dâhil olmak üzere mülga Genel Müdürlüklerin leh ve aleyhine açılmış davalar ve icra takiplerinde MAPEG kendiliğinden taraf sıfatı kazanır.

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG arasında yapılan devir protokollerinin varlığı ile onaylı birer örneklerinin dava dosyası arasına celbi ile taraf sıfatı konusunda oluşan tereddütlerin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinden sorulması ile alınacak cevabi görüş yazısının protokollerle birlikte dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2088, Karar No: 2015/3425, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2088 E.  ,  2015/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti, nafaka ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, babalığın tespiti, çocuk için nafaka ve Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesi uyarınca mali hak isteminde bulunmuş, mahkemece davalının çocuğun babası olduğuna, çocuğun annenin soyadını taşımasında izin verilmesine, nafaka ve tazminat talepleri de kısmen kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet savcısı ve Hazineye İhbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması,

2- 4721 sayılı Yasanın 321.maddesinde, çocuğun ana ve baba evli değilse annenin soyadını taşıyacağı öngörülmüştür. Öte yandan 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 28.maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre de tanınan çocuklar babaları hanesine baba adı ve soyadı ile onların kimlik ve kayıtlı olduğu yer bilgileri belirtilmek suretiyle tescil edilir. Aynı Yasanın geçici 5.maddesinde ise bu Kanun yürürlüğe girinceye kadar tanıma beyanı veya babalığa hüküm kararı sonucu ana hanesine tescil edilen çocukların baba hanelerine nakline ana veya babanın birinin, çocuk ergin ise kendisinin müracaatı aranır hükmü ile 29.4.2009 günlü ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan “Soyadı Nizamnamesinde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Tüzük” ve bu Tüzük’le değiştirilen Soyadı Nizamnamesinin 15. maddesi de konuyla ilgili olup, evlilik dışında doğan çocuğun, anne babasının birbiriyle evlenmesi, babası tarafından tanınması ve babalık hükmü verilmesiyle birlikte babasının soyadını taşıyacağını belirtmektedir. Açıklanan yasal mevzuat gözetilerek evlilik dışı doğan çocuğun babalık hükmü ile birlikte baba hanesine babasının soyadı ile tescil edilmesi gerekmektedir. Dolayısı ile babalık hükmü sonucu çocuk artık annenin değil babanın soyadını taşıyacaktır. Mahkemece yukarıda açıklanan hükümlere aykırı olarak hakkında babalık hükmü kurulan çocuğun, anne soyadını taşımasına izin verilmesi,

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez.

Davacı vekili dava dilekçesinde, doğum masrafları için talep edilen 3.500,00 TL maddi tazminat için faiz talep etmemiştir. Mahkemece, taleple bağlı kalınarak karar vermek gerekirken, talebin aşılması suretiyle 750,00 TL tazminatın doğum tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/526, Karar No: 2013/18080, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/526 E.  ,  2013/18080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 19/07/2012 tarih ve 2011/17-2012/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin Solgar ürünlerinin Türkiye'deki yasal temsilcisi, distribütörü ve yasal ithalatçısı olduğunu, Solgar markası ve logosunun 05/06/1998 tarihi itibariyle 210945 tescil numarası ile müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, ithal edilen ürünlerin bitkisel tıbbi ürünler ve besin takviyeleri niteliğinde ürünler olduğunu, ürünlerin bir kısmının eczane dışında satışının mümkün olmadığını, aksi yöndeki davranışın kamu sağlığını tehdit mahiyetinde olup ilgili kurumlar nezdinde şikayete neden olacağını, bu bakımdan davalıların haksız olarak "Solgar" isim, logo ve şişe görsellerine www.wimjo.com isimli internet sitesinde ve İstanbul'un muhtelif yerlerindeki reklam panolarında yer vermeleri ve satışa sunmalarının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalının haksız rekabet teşkil eden davranışlarının men'i ile www.wimjo.com isimli sitede müvekkili şirketlere ait marka, logo ve şişe görsellerinin kullanılmasının ve satışının durdurulması, reklam panolarındaki SOLGAR markasının ve şişe görsellerinin kullanıldığı reklamların durdurulması, kullanılmasının engellenmesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini, TPE nezdinde tescilli markasına vaki tecavüzün tespiti, haksız rekabetin men'i, haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan Solgar Vitamin ve Sağlık Ürünleri San. Tic. A.Ş.'nin dava ehliyetinin olmadığını, "SOLGAR" markasının TPE nezdinde ...adına tescilli olduğunu, www.wimjo.com adresli internet sitesinde yapılan tüm ürün satışlarının Küçükoğlu Gıda Sanayi Tic. Ltd. Şti tarafından gerçekleştirildiğini, davacı tarafça ürünlerin eczaneye verildiğini, davalı şirketin de ürünleri yetkili eczanelerden fatura karşılığında temin ettiğini, dolayısıyla ürünlerin yasal yoldan elde edilmiş, faturalı, orijinal ürünler olduğunu, böylece tescilli marka hakkının tüketilmiş olduğunu, bunun sonucu olarak müvekkil tarafından yapılan satışların marka hakkına tecavüz ve hukuka aykırı satış olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca www.vimjo.com adlı internet sitesinde satışı yapılan SOLGAR markalı ürünlerin yasal yollardan elde edilmiş orjinal ürünleri olduğu, "SOLGAR" markalı ürünlerin ilaç olmadığı, besin takviyesi olduğu, besin takviyesi ürünlerin internet ortamında satış ve pazarlanması faaliyetlerinde bulunulmasının mevzuata aykırı olmadığı, ürünün Türkiye içerisinde münhasır satış yetkisine sahip olan davacının bu yetkisinin yalnızca ilk satış için söz konusu olduğu, ürün münhasır yetkili tarafından bir kez piyasaya arz edildikten sonra, marka tescilinden doğan hakkın tüketilmesi ilkesi uyarınca bu malların alıcıları tarafından piyasaya tekrar arzı ve fiyat düzenlemelerinin hukuka aykırı olarak değerlendirilemeyeceği, www.vimjo.com adlı internet sitesinde SOLGAR markalı ürünlerin tanıtımında kullanılan ifadelerin bizzat davacılarca çıkarılan ürün broşürlerinde yer alan ifadeler olduğu, davacıların bu ifadelerin hukukua aykırı olduğunu iddia etmelerinin hakkın kötüye kullanılması (dürüstlük kuralına aykırılık) olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu halde haksız rekabet ve markaya tecavüz oluşturacak bir eylemin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9191, Karar No: 2015/2046, Tarih: 11.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9191 E.  ,  2015/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/41-2013/531

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan F.. Y.. ve N.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili ile davalılardan N.. Ö..'un ve dava dışı Hakkı Sarısoy'un aralarında İstanbul ili, ......... ilçesi, ........... köyü, .......... mevkiinde, ........ ada, ............pafta, ........ parselde kayıtlı, binanın inşası için anlaştıklarını, bu anlaşma çerçevesinde inşaatı tamamlayıp gelir ve giderlere ilişkin hesapları yaparak aralarında protokol imzaladıklarını, buna göre inşaatta yapılacak toplam üç dairelik çekme kat için ortakların beraber hareket edeceklerini, çekme katın yapımının ortaklar tarafından finanse edilecek ve elde edilecek gelirinde üçe bölüneceğini, ancak davalı N.. Ö..'un protokole riayet etmeyerek söz konusu çatı katını diğer davalılarla birlikte inşa etmek suretiyle kullandığını ve diğer davalılardan parasını aldığını, diğer davalıların ortaklığı bildikleri halde davalı Necmettin ile işbirliği yaparak söz konusu binada inşaat yaptıklarını, davacının büyük bir maddi kayba uğramasına sebebiyet verdiklerini, bu nedenlerle şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı N.. Ö.. cevap dilekçesi ile; davaya konu binanın 1999 yılında yapılarak ortaklar olarak binanın çatı işini halletmeden ayrıldıklarını, ileride imar izni çıkabilir düşüncesi ile arsa payından üç daire üzerinden birer hissenin tarafına bırakıldığını, binaya çekme kat yapmak için imar izni çıkmadığını, binaya çatı da yapılmadığından son kat maliklerinin büyük zarar gördüklerini, kendisine gelip durumu anlattıklarında eğer malzeme ve işçilik parasını verirlerse bir ustaya aracılık ederek binaya çatı yaptırabileceğini söylediğini, binaya iki ayrı usta tarafından iki ayrı çatı yapıldığını, ilerleyen zamanlarda daire sahiplerinden F.. Y..'ın çatıyı bozarak daireye benzettiğini, iddia edildiği gibi diğer davalılarla görüşerek çekme kat inşa etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı S.. A.. cevap dilekçesi ile; davacı ile hiçbir hukuki ve ticari münasebetinin olmadığını, taşınmazın üst kat maliki olduğunu, binada çatı olmadığı için sürekli aktığını, davalı Necmettin'in tüm masrafları karşılarsak burayı plan projeye uygun yaparak kendilerine satabileceğini söylediğini, bunun üzerine diğer davalılar ile masrafları karşılayarak burayı satın aldıklarını, davacı ile diğer davalı Necmettin arasında bir sözleşme var ise davayı yalnızca ona yöneltmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalılar S.. A.., F.. Y.. ve N.. K.. 24.12.2013 tarihli duruşmada verdikleri beyan ile; diğer davalı Necmettin'e çatının yapılması için, işçilik ve malzeme parası dahil adam başı 9.500 TL verdiklerini, çatı olmadığından aktığını, üç sene boş durduğunu, daha sonra çatıyı yükselttiklerini, hissesini Necmettin'den aldıklarını, daha sonra elinde yazılı sözleşme ile dava dışı H. S. 'un geldiğini, kendisinin de hakkı olduğu iddia ederek, davalılardan para istediğini, kendisine kişi başı 3.500,00 TL verdiklerini, bu olaylardan sonra davacının da davalılardan para istemesi üzerine davacıyı savcılığa şikayet ettiklerinin akabinde bu davanın açıldığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın çatı bölümünün daha sonra davalılar tarafından yükseltilerek daireye çevrildiği, ruhsatının alındığı, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/23729 soruşturma sayılı dosyasında dava dışı H. S. 'un çatı katından dolayı hissesine düşen payı davalılardan tehditle istediği yönünde soruşturma yapıldığı, soruşturma sırasında verilen beyanlara göre ve daha sonra da mahkememizde de doğrulanan bu duruma göre H. S. 'a davalılardan Fazlı, Nazmiye ve Sami'nin 3.500,00 TL'şer para verdikleri, N.. Ö..'a çatının yapılması için işçilik ve malzeme parası 9.500,00 TL'şer ücret ödedikleri, yapılan bu ödemeye göre davacı tarafın dayandığı harici sözleşmenin cari olduğu, davalıların yapılan inşaat nedeniyle daire sahibi oldukları, sözleşme hükmünde çekme katta yapılacak işlerin gelir ve giderinin sözleşmeyi yapanlara ait olduğunun belirtildiği, davalıların H. S. 'a 3.500,00 TL ödeyerek sözleşme hükmünü kabul ettikleri, bu duruma göre tarafların bir miktar da davacıya çekme katındaki hakkından dolayı ödeme yapması gerektiği, bu miktarın yararın denkleştirilmesine göre takdiren belirlenmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak takdiren 7.500,00 TL sözleşmeden doğan tazminat alacağının davalılardan müştereken alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan N.. K.. ve F.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosya kapsamından, davaya konu binanın üstüne davalı Necmettin aracılığıyla, diğer davalılar Sami, Fazlı ve Nazmiye tarafından masrafları karşılanmak suretiyle çatı yaptırıldığı, daha sonra bu çatının daireye dönüştürüldüğü, buna karşılık davalı Necmettin adına olan arsa payının diğer davalılara devredildiği anlaşılmaktadır.

Yine; dosya arasında bulunan bila tarihli adi yazılı sözleşmeye bakıldığında; davacı M. C. , davalılardan N. Ö. ve dava dışı H. S. 'un birlikte yaptıkları davaya konu bina inşaatı için gelir ve gider hesabı yapıldığı, son sayfada çekme katın H. S. , N.. Ö.. ve M. C. tarafından ortaklaşa yapılıp cezası gelir ve giderinin üç kişi tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı, diğer davalı kat maliklerinin bu sözleşmeye taraf olmadıkları görülmektedir.

Yine; dosya arasında bulunan bila tarihli adi yazılı sözleşmeye bakıldığında; davacı M. C. , davalılardan N. Ö. ve dava dışı H. S. 'un birlikte yaptıkları davaya konu bina inşaatı için gelir ve gider hesabı yapıldığı, son sayfada çekme katın H. S. , N.. Ö.. ve M. C. tarafından ortaklaşa yapılıp cezası gelir ve giderinin üç kişi tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı, diğer davalı kat maliklerinin bu sözleşmeye taraf olmadıkları görülmektedir.

Davacı vekili davasını; davacı M. C. , davalı N.. Ö.. ve dava dışı H. S. arasında imzalanan ve yukarıda açıklanan bu sözleşmeye dayandırmaktadır. Ancak mahkemece; davanın temelini oluşturan bu sözleşmeye taraf olmayan diğer davalılar yönünden de hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla; mahkemece, temyiz eden davalılar N.. K.. ve F.. Y.. yönünden sözleşmede taraf olmadıklarından bahisle davanın reddi gerekirken, yukarıdaki gerekçe ile davanın tüm davalılar yönünden müteselsilen kabulüne karar vermek doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/227, Karar No: 2015/119, Tarih: 21.04.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/227 E.  ,  2015/119 K.**

* KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* CEZA SORUMLULUĞU

* AKIL HASTALIĞI

* ADLİ TIP RAPORU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 57

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 32

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 74

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık M.. Y..’nın 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d, 35/2, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca mağdur sayısınca uygulama yapılmak suretiyle 2 kez 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2012 gün ve 229-362 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.02.2014 gün ve 4276-545 sayı ile;

“Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. Y..'nın anne ve babası olan mağdurlar K.. ve S..'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın anne ve babası olan mağdurların içeceği çorbaya öldürmeye elverişli miktarda methomyl etken maddesini içeren tarım ilacı koyduğu, mağdurların ilk kaşıkta çorbanın tadından şüphelenerek içmeyi bıraktıkları ve eylem nedeniyle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek derecede zarar gördükleri olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, 9 ile 12 yıl arasında makul bir ceza tayini yerine 13 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

2-Sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na sevki sağlanarak, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahadeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurumundan rapor alınması, raporlar arasında çelişki oluşması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor sonucuna göre sanığın kusurluluk durumunun tayininde zorunluluk bulunması” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.03.2014 gün ve 319589 sayı ile;