muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10572, Karar No: 2025/999, Tarih: 06.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10572 E.  ,  2025/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/740 E., 2023/1153 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/739 E., 2020/21 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek mirasçısı ... velisi ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek mirasçısı ... velisi ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ... ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ...'ın temyiz dilekçesinin, ziynet alacağı davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca miktardan reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ...'ın temyiz dilekçesinin, ziynet alacağı davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca miktardan reddine karar vermek gerekir.

3.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalı mirasçısı Ekin velisinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ...'ın ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı erkek mirasçısı ... velisi ...'ın diğer temyiz itirazları yönünden;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1443, Karar No: 2011/922, Tarih: 21.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1443 E.  ,  2011/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 143 ada 86 parsel sayılı 1.489,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, kısa kararda “dava konusu 143 ada 86 parsel sayılı taşınmazın ... adına” gerekçeli kararda ise “dava konusu 166 ada 9 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... ve ... tarafından düzenlenen 23.12.2008 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 5.387,43 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı ... ... adına tapuya tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan iki katlı kargir ev, kargir tavukhane ve iki adet kargir ahırın davacı ... ...’ya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine” karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 20.11.2009 gün ve 2007/92-2009/36 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Davalı ...’ın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünde kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 21.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7673, Karar No: 2014/9963, Tarih: 28.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7673 E.  ,  2014/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/133-2014/24

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 12.12.2011 tarihli karar ile davacı İ.. S.. yönünden aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine, davacı davacı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, anılan kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.01.2013 gün ve 2012/17259 Esas 2013/925 Karar sayılı ilamı ile davalı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı İ.. S.. hakkında kurulan husumet yönünden davanın reddine ilişkin karar aleyhine bir temyiz talebi bulunmadığından kesinleşmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı İ.. S.. hakkındaki kararın kesinleştiği gözetilerek anılan davacı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması gerekirken, davacı İ.. S..'ın dava dışı Servet Şengezer'in davalı bankadan kullandığı konut kredisi dışında kalan banka riskleri yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine şeklinde kesinleşen kararla çelişir nitelikte işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine. (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14998, Karar No: 2019/9225, Tarih: 20.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14998 E.  ,  2019/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede, sanığın olay günü katılan ile kira meselesi nedeniyle tartıştığı ve ona "kirayı ödemezsen kapının önüne koyarım, bana İlker derler bütün Gelibolu beni tanır, ben seni çıkarmasını bilirim" diyerek tehditte bulunduğu biçiminde açıklanan eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan dava açılmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 27.12.2016 tarihli ve 2016/215, 19.04.2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 20.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12481, Karar No: 2010/3793, Tarih: 05.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12481 E.  ,  2010/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2007/33-2008/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı TPE’ne tescil başvurusunda bulunduğunu 'rnk' ibareli markanın daha önce tescili yapılan ' r.n.k e' ibareli marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olması nedeni ile tescil taleplerinin reddedildiğini, markalarının yeni ve ayırt edicilik unsuru taşıdığını ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Başkanlığı’nın 20.06.2007 tarih 2007-M-768 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tescil talep edilen marka ile redde dayanak yapılan markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,davacının tescilini talep ettiği marka ile redde dayanak yapılan markanın birbirine benzediği, 'e' harfinin sönük bir fon oluşturduğu, ilk bakışta 'r.n.k' harflerinin dikkat çektiği, görsel, işitsel ve anlamsal olarak birbirlerine çok benzediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz ilam harcın temyiz edenden alınmasına, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7135, Karar No: 2012/18652, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7135 E.  ,  2012/18652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence geçerli sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü sebebiyle geçerli sebebe dayalı feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, davalı işveren tarafından geçerli sebebe dayanılmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Yetersizlikten kaynaklanan sebepler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi iş yerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, taraflar arasındaki iş sözleşmesi, davalı işveren tarafından davacının performansının yetersiz olması, görevini gereği gibi yerine getirmemesi ve gerçekleştirdiği

eczane ziyaretlerine ilişkin bilgileri sisteme girmeyerek, raporlamaları düzenli olarak yapmaması sebeplerine dayanılarak feshedilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasındaki iş sözleşmesi, davalı işveren tarafından davacının performansının yetersiz olması, görevini gereği gibi yerine getirmemesi ve gerçekleştirdiği

eczane ziyaretlerine ilişkin bilgileri sisteme girmeyerek, raporlamaları düzenli olarak yapmaması sebeplerine dayanılarak feshedilmiştir.

Davalı işveren tarafından işyerinde uygulanan performans değerlendirme sistemine ilişkin objektif kriterler ortaya konulmadığından ve bilirkişi incelemesi sonucunda da davacının diğer çalışanlarla ortalama olarak aynı sayıda ziyaret gerçekleştirdiği sabit olduğundan, bu hususun geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmemesinde isabetsizlik yoktur.

Ancak; davalı işveren tarafından ibraz edilen yazılı görev tanımının incelenmesinde, bölge sorumlusu olan davacının sorumlu olduğu ve yürüttüğü çalışmaları ve süreçlerle ilgili gelişmeleri CMR sisteminde veri giriş, güncelleme ve raporlama yapmak, veri tabanının sürekli güncel tutulmasının sağlanması amacı ile ziyaret bilgilerini günlük ve eksiksiz sisteme girmek ve ziyaret sonuçlarını pazarlama ve şube müdürüne yazılı olarak iletmekle sorumlu olduğu görülmektedir.

Dosya içerisinde mevcut veri giriş tablosunun incelenmesinde ise; davacının 2010 yılı 1-2-3-4-5-6-7 ve 11. aylarında, ziyaret bilgilerine ilişkin sisteme veri girişi yapmadığı, bu eylemi sebebi ile davacıya ihtar cezası verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, bu ihtar cezasına rağmen, fesih tarihinden önce 2012 yılı Mart ayında sisteme ziyaret veri girişi yapmadığı dosya içerisindeki belgelerle sabittir. Davacı bilgisayar sisteminden kaynaklanan arızalar nedeni ile sisteme giriş yapmadığını savunmuş ise de; veri giriş tablosunda davacı dışındaki beş çalışanın aynı dönemde veri girişlerini gerçekleştirdikleri görülmektedir. Davacının görev tanımı içerisinde yer alan sorumluluklarını daha evvel ihtar edilmiş olmasına rağmen süresinde yerine getirmediği anlaşıldığından, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilmelidir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. Fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 314,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19348, Karar No: 2010/12552, Tarih: 28.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/19348 E.  ,  2010/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak;

Dr.......Devlet Hastanesinin vermiş olduğu 20.07.2006 tarihli raporunda müşteki ...’de " sağ el bileğinde parçalı açık kırık,radius ve ulna kemiğinde açık parçalı kırığı " meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kılmayıp kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28 / 06 /2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4600, Karar No: 2019/22806, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/4600 E.  ,  2019/22806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.10.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ve ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, bir kısım eksik belgeler getirtildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin nakil tarihine kadar davalı ...’nın işçisi olarak çalıştığını, hak kazandığı halde ödenmemiş işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, ücret, ilave tediye ile bir kısım toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1 inci maddesine göre “(1)...illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) ...büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) ... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”