muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2732, Karar No: 2020/5782, Tarih: 13.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2732 E.  ,  2020/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile defter ve belge gizleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanıkların sabit kabul edilen fiillerinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hükümler kurulması,

2-Sanık ... hakkında 2008-2009 takvim yılları sahte fatura düzenleme ile sanık ... hakkında 2009-2010 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında; sanık ...’ın tasfiye memuru olarak atandığından haberi olmadığını, yanında çalışan elemanlarının nüfus cüzdanını alarak vergi levhası çıkarttıklarını, diğer sanık ...’nin ise işe alma vaadiyle notere götürüldüğünü, yalnızca noterde bir takım evraklar imzaladığını, şirkete ortak olduğunu daha sonradan öğrendiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunmaları karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a-Sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını başka bir kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi ve çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b-İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da bu kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

b-İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da bu kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26352, Karar No: 2014/11607, Tarih: 18.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26352 E.  ,  2014/11607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında 27/11/2007 gün ve 2007/48-1028 sayılı karardaki mahkumiyet hükümleri, yargılamanın yenilenmesine dair 20/10/2011 gün ve 2007/48-1028 sayılı ek karar ile iptal edilerek, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından Beraatine karar verilmiş olduğundan, yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemenin 2007/48-1028 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında, 11/05/1989 doğumlu mağdur ...'e velayeten anne-babasının 07/02/2007 günlü vekaletname ile avukat tayin ettikleri, mağdurun katılanlığına, vekilin katılan vekili olarak kabulüne karar verildiği ve 27/11/2007 günlü hükmün temyiz aşamasında, katılan ... vekilinin 28/12/2009 günlü dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği, vazgeçme tarihi itibariyle katılan ...'in 18 yaşını bitirmiş olması ve yeniden avukata asaleten vekaletname vermemiş bulunması nedeniyle katılan sıfatının devam ettiği, temyiz hakkının bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan 27/11/2007 günlü mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24/11/2010 gün ve 2009/25420 esas, 2010/17943 karar sayılı ilamı ile bozulduğu, henüz kesinleşmediği, dolayısıyla kesinleşmiş hükümlere özgü olan; Yargılamanın yenilenmesine konu edilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle yeniden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna katılması olanaklı bulunmayan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'in yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkındaki 20/10/2011 gün ve 207/48-1028 sayılı yargılamanın yenilenmesine dair dosyanın incelenmesinde; suçtan zarar gören katılan ...'e duruşma gününü bildirir davetiyelerin, tebliğ edilemeyip iade edildiği, kararın da tebliğ edilemediği, dolayısıyla hükmün kesinleşmediği anlaşılmakla; öncelikle hükmün kesinleşmesinin temini gerekirken mahkemece kesinleşmeyen hükme atıfta bulunarak, yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/22576, Karar No: 2017/7457, Tarih: 14.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/22576 E.  ,  2017/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğüne kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı doğum tarihi ve yeri ile baba ve ana adları ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/26357, Karar No: 2015/28548, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/26357 E.  ,  2015/28548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/1044-2015/161

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddi ile beraber, ihale bedeli olan 415.000,00 TL'nin % 10'u olan 41.500,00 TL idari para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçi borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1400, Karar No: 2009/7636, Tarih: 03.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1400 E.  ,  2009/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine, Hazinenin özel mülkiyetinde olan ve devletin hüküm ve tasarufu altında bulunan plaj ve kumsallardaki tesislerin davalı belediyece yapılması, işletilmesi, üçünçü kişilere kiraya verilmesi esaslarını belirlemek üzere davalı ... ile 1.06.2006 tarihli protokol düzenlendiğini, davalı ... tesisleri üçünçü kişilere kiraya verdiği halde protokolün 7.maddesi uyarınca arz bedelini ödemediğini ileri sürerek toplam 65.380,00 YTL arz bedelinin 6183 sayılı sayılı yasaya göre işleyecek faizi ile ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmistir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmistir.

3533 sayılı "Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye'ye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun" 2570 sayılı yasa ile değiştirilen 4. maddesinde; "Katma Bütçe ile idare edilen daireler, Belediyeler, özel bütçe ile İdare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya ozel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında cıkan uyuşmazlıklar, bulundugu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule iliskin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulundugu yerin Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından hakem sıfatıyla çozümlenir denilmektedir. Davacı hazine ile davalı ..., 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kamu kuruluslarındandır. Bu nedenle davanın, 3533 3sayılı yasanın 4. maddesi hükmüne gore Yuksek derecelı hukuk mahkemesi reisi veya hakimi tarafından,hakem sıfatıyla görülmesi gerekmektedir. Davayı sonuçlandıran Kuşadası 2.asliye hukuk Mahkemesinin kıdemli hakim olmaması sebebiyle dosyaya hakem sıfatı ile bakamayacağı anlaşılmıştır.Her ne kadar aynı uyuşmazlıkla ilgili dava Kuşadası 3.Asliye Hukuk mahkemesince mecburi hakem sıfatı ile bakılıp görülmüş ve alacağın ödenmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de bu davada da aynı şekilde karar verilmesi mümkün değildir. Görev sorunu yargılamanın her aşamasında Mahkemece doğrudan gözetilir.Mahkemece ,davaya kıdemli hakimlikçe hakem sıfatı ile bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi usule ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle bu davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13829, Karar No: 2018/12168, Tarih: 29.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13829 E.  ,  2018/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; 13/09/2014 tarihinde orman yangını çıktığını, yangının enerji nakil hattından çıktığının tespit edildiği, olayla ilgili suç tutanağı düzenlendiğini, idarenin zarara uğradığını, davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 72.533,63 TL’nin olay tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olay nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yangınını davalıya ait enerji nakil hattına kuş çarpması sonucu, dış sebeplerden çıktığı ve kısa devreye bağlı nedenlerden çıktığını gösteren teknik bulgu ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Dosyanın incelenmesinde; suç tutanağına göre; yangının enerji nakil hattından çıktığının belirtildiği, aynı tutanakta davalı çalışanının da 2 adet kumru kuşunun elektrik tellerini şase yaptırması sonucu sigortanın patlayarak otları tutuşturmasıyla yangının çıktığını beyan ettiği, hükme esas bilirkişi raporunda yangının enh’ye kuş çarpması sonucu dış sebeplerden çıktığının ifade edildiği görülmektedir.

Bu şekilde; enerji nakil hatlarının olay yerinde varlığı, niteliği itibariyle bir tehlike ve zarar ihtimali taşıdığı, 2 adet kuşun elektrik tellerine temasının ardından otları tutuşturması sonucunda yangının ve zararın ortaya çıktığı anlaşıldığından dava konusu somut olayda kusursuz sorumluluk ilkesinin uygulanması gerekir. Açıklandığı üzere; kusursuz sorumlu işletme her türlü özeni gösterse de zararın meydana gelmesini önlemek mümkün olmadığından illiyet bağının kurulduğu dikkate alınarak sorumluluğu gerçekleşmiş bulunmaktadır.

O halde; mahkemece kusursuz sorumluluk ilkesi gereği, olayın meydana gelmesi sonucunda ortaya çıkan zarar ile davalının faaliyeti arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilerek davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/139, Karar No: 2005/138, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/5-139 E., 2005/138 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/5-139 E., 2005/138 K.**

**- LEHE UYGULANMASI

- SORUŞTURMANIN YETERLİ OLUP OLMADIĞI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 247 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 248 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 249 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 30 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 59 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 95 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 202 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 219 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...... .....'un TCY.nın 202/1, 219/3, 202/3, 59 ve 219/son maddeleri uyarınca sonuçta 10 ay ağır hapis ve 27.777.777 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, memuriyetten müebbeten yasaklanmasına, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesince 06.02.2002 gün ve 34-6 sayı ile verilmiş olan erteli cezasının TCY.nın 95/2. maddesi gereğince aynen infazına ilişkin Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 27.05.2003 gün ve 290-138 sayı ile verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 07.03.2005 gün ve 8439-741 sayı ile;

"16.7.2002 günlü "mahkeme giderler listesi" başlıklı sanığın imzasını taşıyan belgede; suça konu ikiyüzmilyon liralık ödemenin Pamukova Belediye Başkanlığı tarafından yapıldığı belirtilmekle birlikte, belgenin arkasındaki belediye encümen üyelerinin imzalarını içeren şerhte "tahakkuk ve ödemenin uygunluğu tasdik olunur" denilmekle çelişkili bir anlam ifade ettiği anlaşılmakla savunma doğrultusunda paranın sonradan yatırılma ihtimali ortaya çıkmakta, Belediye Başkanlığının 27.3.2003 ile 20.5.2003 tarihli cevabi yazılarında da mahkeme giderler listesinin 16.7.2002 gününde düzenlendiği, ancak ödemenin istem sonucunda 4.10.2002 de yapıldığı ifade edilmekle, bu hususlar üzerinde durulup;

Belediyenin taraf olduğu diğer dosyalardaki emsali işlemlerde nasıl bir prosedür uygulandığı, "mahkeme giderler listesi"nin tanzimi sırasında paranın peşin alınıp alınmadığı, ayrıca tahsilat makbuzu da düzenlenip düzenlenmediği tespit edilerek ve belediyeden 4.10.2002 tarihinde kim tarafından istenmesi sonucu paranın verildiği, karşılığında tahsilat makbuzu alınıp alınmadığı, kayıtlarında hangi belgeye dayanarak para çıkışını açıkladıkları sorularak ve sahtecilik suçuyla ilgili suç duyurusunun akibeti de araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK.nun 30/2. maddesi gereğince "bin" lira küsurlarının hesaba katılmayacağının gözetilmemesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.