muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10459, Karar No: 2022/10152, Tarih: 11.10.2022

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

2) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8472, Karar No: 2017/16915, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8472 E.  ,  2017/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13527, Karar No: 2013/24811, Tarih: 08.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13527 E.  ,  2013/24811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü

Davacı; Badem Yetiştiriciliğinin Geliştirilmesi ve Yaygınlaştırılması Projesi kapsamında davalıdan alınan fidanların ayıplı çıkması üzerine kurumun zararının tahsili için Yavuzeli ... Müdürlüğünün 2009/9 sayılı dosyası ile ... takibine geçildiğini, davalının bu borca itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek davalının haksız itirazının iptaline, takibin devamına, % 40 dan aşağı olmamak üzere ... inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacı kurumun iddialarının doğru olmadığını, tarafından badem fidanlarının gerekli kontrollerinin yapılarak teslim edildiğini, badem fidanlarının kurumasında bir kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine, alınması gereken 24,30 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kaymakamlık, 5018 sayılı kanun uyarınca Genel Bütçe içerisinde yer alan kurumlardan olup, harçtan muaf 2

olduğu halde mahkemece davalıdan harç tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm, davacının 2.bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünün 2 no’lu bendinde yer alan “Alınması gereken 24,30 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine aynen “Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13595, Karar No: 2011/279, Tarih: 17.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13595 E.  ,  2011/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, Şamboyadı köyünde bulunan 1233 (49) parsel sayılı taşınmazın 38 nolu imar düzenlemesi ile çeşitli imar parsellerine revizyon gördüğünü imar işleminin idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kök parsel sınırları kapsamında kalan 4823 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile kadastral parselin ihyasını, olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar ve dahili davalı, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan 38 nolu imar uygulaması işleminin halen ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5847, Karar No: 2022/7636, Tarih: 11.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5847 E.  ,  2022/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararını bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Eczanesinin sahibi olduğunu, kuruma sahte reçete fatura ettiği ve ilaçların teslimi sırasında yanlış kayıt oluşturduğu gerekçesiyle hastalar tarafından yazdırılmayan ve ilaçların hastalar tarafından alınmadığı reçetelere ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddeleri tatbik edilerek hakkında 3 kez uyarı cezası verilmesine ve 9.350,12 TL reçete bedeli ile on katı tutarındaki 94.006,00 TL cezai şart bedeli kesintisinin yapılmasına karar verildiğini beyan ederek, söz konusu işlemlerin iptalini, tahsilat yapılması halinde yasal faizi ile birlikte tarafına iadesini istemiştir.

Davalı, yapılan incelemede reçete ekinde sahte ilaç kupürleri olduğunun, yersiz ve usulsüz düzenlenen reçetelerde yer alan ilaçların kimliği belirsiz kişilere teslim edildiğinin veya hastaya ilaçların teslim edilmemesine rağmen hastaya ilaçlar teslim edilmiş gibi sisteme giriş yapıldığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, yapılan incelemede reçete ekinde sahte ilaç kupürleri olduğunun, yersiz ve usulsüz düzenlenen reçetelerde yer alan ilaçların kimliği belirsiz kişilere teslim edildiğinin veya hastaya ilaçların teslim edilmemesine rağmen hastaya ilaçlar teslim edilmiş gibi sisteme giriş yapıldığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince 30.01.2018 tarihinde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen karara karşı tarafların istemi üzerine yapılan istinaf incelemesi sonucunda, bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizce verilen 16.12.2021 tarihli ve 2021/2389 E. 2021/13088 K. sayılı kararla "1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-... mahkemece davacının sadece protokolün 5.3.10. maddesini ihlal edip etmediğinin değerlendirilmesi hatalıdır. Zira eczacının ya da çalışanlarının Kurumu zarara uğratma kastı olup olmadığı ve Kuruma kasıtlı olarak sahte reçete fatura edip etmediği, sadece protokolün 5.3.10. maddesinin ihlal edilmesi halinde dikkate alınarak cezai işlemin yerinde olup olmadığına karar verilir. Oysaki somut uyuşmazlıkta ise 14 adet reçetede yazılı ilaçların hasta ya da ilaçları alan kişiye teslim edilmediği, reçete arkasındaki yazıların reçete sahibine ya da ilacı alana ait olmaması nedeniyle de cezai işlem uygulanmıştır. Ancak protokolün 6.17. maddesi uyarınca davacının bu eylemleri nedeniyle tek bir ceza verilmiştir. Her ne kadar davacı tarafından Kuruma kasıtlı olarak sahte reçete fatura edildiği kanıtlanmadığından davacı hakkında 5.3.10. maddenin uygulanamayacağına dair mahkeme kanaati yerinde olmuşsa da aynı reçetelere ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddeleri değerlendirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davalı tarafından davacı hakkında uygulanan protokolün 5.3.2 ve 5.3.5 maddesi gereği uygulanan 1. kez uyarı işlemlerinin iptali isteminin reddine, protokolün 4.3.6 maddesine göre 9.350,12 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsil edilmesi işleminden davacının 15.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda "ihlal yapılan reçeteler" başlıklı kısımdaki reçete bedellerini (toplam 4.675,02 TL) iade etmesi gerekmekle fazlalık kısma dair işlemin iptaline, cezai şarta ilişkin protokolün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10 maddelerinden 5.3.10 maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek ve 6.17 maddesi değerlendirilmek suretiyle 94.006,10 TL cezai şart işleminin 84.656,06-TL'lik kısmının iptaline karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının kuruma fatura ettiği dava konusu 14 adet reçete nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddelerini ihlal edip etmediğine ilişkindir.

Davalı tarafça, davacının kuruma fatura ettiği 14 adet reçetenin her biri için Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddeleri uygulanmak istenmiş, ancak yine aynı protokolün 6.17. maddesi uyarınca sadece cezai şart miktarı en yüksek olan 5.3.10. maddesinden ceza miktarı belirlenmiştir.

Davacı eczane hakkında 14 adet reçetenin, sigortalıların bilgisi dışında düzenlenmesi nedeni ile cezai işlem uygulanmış, ilgili cezai işlemin müfettiş raporu esas alınarak tesis edildiği anlaşılmıştır. Ne var ki, dosyada müfettiş raporunun olmadığı, hastaların mahkemece dinlenmediği ve dava konusu olayla ilgili olarak davacı hakkında ceza soruşturması olup olmadığının araştırılmadığı belirlenmiştir. Bu durumda, cezai işleme dayanak 19.02.2016 tarih ve 2016/31 sayılı soruşturma raporunun celp edilmesi, 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesi uyarınca, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında cezai işleme esas alınan sigortalıların mahkemece tanık olarak dinlenmesi ve davacı hakkında dava konusu uyuşmazlığa ilişkin ceza yargılaması da yapılmış ise bu dosyanın da getirtilip değerlendirilmesi suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcını istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6714, Karar No: 2013/7341, Tarih: 22.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6714 E.  ,  2013/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, takip borçlusu şikayet olunan ...'a ait taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde, 13.11.2001 tarihli ihtiyati haciz sahibi şikayet olunana birinci sırada yer verildiğini, oysaki şikayet olunanın ihtiyati hacizden feragat ederek daha önce yatırmış olduğu teminatı geri almış olması nedeniyle bu ihtiyati haczin düştüğünü, takibin kesinleşmesinden sonra başkaca da bir haczi bulunmadığını, kendisinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2002/5418 E. sayılı dosyada 27.05.2002 tarihinde konulan haczin öncelikli olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan.. vekili, ihtiyati haciz kararının alındığı 13.11.2001 tarihi ile aynı günde icra takibine başladıklarını, ödeme emrinin borçluya 14.11.2001 tarihinde tebliğ edildiğini ve borçlunun itiraz etmemesi üzerine 19.11.2001 tarihinde hem ödeme emrinin kesinleştiğini, hem de ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğünü, bu tarihten çok sonra, diğer borçluların adreslerinin bulunamaması ve üzerlerine kayıtlı malvarlıklarının olmaması nedeniyle ihtiyati haciz talep edilirken yatırılan teminatın iadesinin istendiğini, bu talebin ihtiyati hacizden ya da kesin hacizden feragat olarak değerlendirilemeyeceğini, kaldı ki 19.11.2001 tarihinde kesin hacze dönüştüğünden 13.11.2001 tarihli ihtiyati haczin zaten hükmü kalmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir. Karşı şikayetinde ise şikayetçinin 27.05.2002 tarihli haczinin, yasal süresi içerisinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, 08.06.2004 günlü haczin ise yeni bir haciz olduğunu ileri sürmüştür.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, süresi içerisinde satış istemeyen şikayetçi lehine geçerli bir haciz bulunmadığından, şikâyete yetkisi ve menfaati bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 03.05.2012 tarih ve 1134 E, 3293 K sayılı ilamıyla, şikayetçi hacizden sonra yasal süre içinde satış talep ederek masraf avansını yatırdığından, haczinin düştüğünden bahsedilemeyeceği, yasal olmayan gerekçe ile icra müdürünün avans alıp, sonrasında satış istemini reddetmesinin bu sonucu değiştirmeyeceği, bu durumda şikayetçinin iddialarının değerlendirilmesi suretiyle bir karar verilmek gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre, şikayet olunanın 13.11.2001 tarihli ihtiyati haczinin 20.11.2001 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, ancak 26.12.2001 tarihinde ihtiyati hacizden vazgeçip yatırdığı teminatın iadesini talep ettiği, bu durumda hacizden vazgeçmiş olması nedeniyle satış tarihi itibariyle geçerli bir haczi bulunmayan şikayet olunana sıra cetvelinde pay ayrılmaması ve şikayetçinin ilk sarada yer alması gerektiği belirtilerek cetvelinin iptali ile şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasının sıra cetvelinde ilk sıraya alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan... vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayet olunanın alacaklı olduğu ... Gayrimenkul Satış İcra Müdürlüğü'nün 2002/653 E. sayılı dosyasında (Eski Esas 2001/15297 E.) alacaklı ...'ın, kambiyo senedine dayalı olarak, borçlu hakkında 07.11.2001 tarihinde icra takibi başlattığı, bedeli paylaşıma konu taşınmazların tapu kayıtlarına 13.11.2001 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin takip borçlusuna 14.11.2001 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Kambiyo senetlerinde ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi ise 10 gündür.(İİK'nın 168/2,3,4.) Bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz konulamayacağından (İİK m.78/I), henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi de 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğurur. Borçlu süresi içerisinde itiraz etmezse ihtiyati haciz kendiliğinden kesin hacze dönüşür. (İİK'nın 264/5.) Buna göre şikayet olunanın ihtiyati haczi 10 günlük ödeme süresinin geçmesi ile 25.11.2001 tarihinde kendiliğinden kesin hacze dönüşmüştür. Şikayet olunan alacaklının ihtiyati haczi kesin hacze dönüştükten sonra, yatırdığı teminatın iadesi amacıyla ihtiyati hacizden feragati kesin haczini ortadan kaldırmaz. Buna göre mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan İrfan Aydın vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan İrfan Aydın yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.