muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11428, Karar No: 2014/21088, Tarih: 08.12.2014

2- Avukat olan şüphelinin müdafiiliğini üstlendiği H. Z..'un, H. S..'a ait kimliği kendi kimliği gibi kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan sanık sıfatıyla Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/247 esasında yargılanması sonucunda, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen 24/06/2011 tarihli ve 2011/366 sayılı kararın 09/09/2011 tarihinde kesinleştiğini bildiği hâlde, davacı H. S..'ın önceki vekili aracılığıyla diğer davalılarla birlikte, davalı Nüfus Müdürlüğü aleyhinde Antalya Asliye 8. Hukuk Mahkemesinin 2011/827 esasına kayden açtığı isim ve soyisim tashihi istemli davanın 15/09/2011 tarihli oturumuna H. S..'ın kimlik bilgileriyle tanzim edilen vekâletnameyi sunarak davacı H. Z.. vekili sıfatıyla katıldığı iddiası üzerine yapılan soruşturma sonunda; Avukat K. S..'ın 06/06/2012 tarihli savunmasında, müdafiliğini üstlendiği H. Z..hakkında Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/247 esasında açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece verilen mahkumiyet kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı üzerine, Nüfus Müdürlüğüne başvuran H. Z..'un talebi ile ilgili olarak H. Z.. adına kimlik düzenlenemeyeceğine dair karar verilmesi sebebiyle, Antalya Asliye 8. Hukuk Mahkemesine açtığı isim ve soyisim tashihi istemli davada H. S..ın kimlik bilgileriyle tanzim edilen vekâletnameyi sunduğunu, ancak suç işleme kastının bulunmadığını, müdafileri Avukatlar E. B.., B. İ.. ve Z. İ.. S..’ın da müvekkillerinin savunmalarına aynen katıldıklarını belirtmiş ise de; adı geçen avukatın savunması ile, iddia

konusu isim ve soyisim tashihi davasında mahkemeye H. S..'ın kimlik bilgileriyle düzenlenen vekâletnamenin sunulmasında mahkemeyi yanıltmaya ve yargılamayı etkilemeye yönelik kastın mevcut bulunup bulunmadığı hususlarının yargılama aşamasında değerlendirilmesi gerektiği, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, suçun manevi unsuru olan kastın ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 60. maddesinde yeralan '59 uncu maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir. Bu itiraz, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesi hariç olmak üzere, itiraz edilen kararı veren mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesinde incelenir.' hükmü karşısında, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazı incelemeye yetkili mahkemenin suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesi hariç olmak üzere, Manavgat Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde itirazın esastan incelenmesinde isabet bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) nolu istem yerinde görüldüğünden, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarih ve 2013/1172 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, incelenmesinde fayda görülmeyen (2) nolu istem hakkında bu aşamada karar verilmesine, yer olmadığına, müteakip işlemlerin mahallinde ikmalinde, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/763, Karar No: 2018/3965, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/763 E.  ,  2018/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı temyiz dilekçesinde temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Davacının adli vardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacı temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5203, Karar No: 2018/6103, Tarih: 26.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5203 E.  ,  2018/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 24.01.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu malül kalan sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafları nedeniyle oluşan Kurum zararının, davalıdan, rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davalı... ve Ortakları Ticaret Sanayi Kollektif Şirketi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı... ve Ortakları Ticaret Sanayi Kollektif Şirketi avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 26. maddesinden doğan rücu hakkı; "halefiyete" değil, "Kanundan doğan basit rücu hakkına" dayalı olup, Kurumun rücu alacağı, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmaktadır. Bunun sonucu olarak, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kısmının da rücuan talep edilemeyeceğini gerektirir.

506 sayılı Kanun'un 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, sigortalıya 01.10.2005 ten beri ödenen yaşlılık aylığının; 23.03.2010 tarihinden itibaren, iş kazası nedeniyle 13.09.2006 tarihinden geçerli olmak üzere bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinden yüksek olduğu, bu tarih itibariyle, sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya indirildiği Mahkemesince belirlenmiş, bu nedenle oluşan Kurum zararları yeniden izahlı şekilde talep edilmiş ancak Kurum tarafından bildirilen ve yeniden hesaplanmış olan ilk peşin sermaye değeri ve fiili ödemeye davalı vekilinin itirazları nedeniyle konusunda uzman bilirkişi tarafından inceleme yaptırılmayıp, bildirilen miktarlar üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece, sigortalıya ödenen yaşlılık aylığı gözetilerek, Kurum tarafından yeniden hesaplanıp gönderilen ilk peşin sermaye değeri ve fiili ödemenin davalı tarafın itirazına uğraması nedeniyle, bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırıp sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16098, Karar No: 2012/813, Tarih: 25.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/16098 E.  ,  2012/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesi gerekli olduğundan; kayıt maliki olduğu söylenen "... ve ...'den olma, 11.05.1926 doğumlu ..."ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt tablosu istenildiği halde; ...'ın eş ve çocuklarını gösterir nüfus kaydı evraka eklenmiştir.

Bu sefer "..."ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek evrak arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22082, Karar No: 2014/7977, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22082 E.  ,  2014/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/183962

MAHKEMESİ : Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2010/325 (E) ve 2012/316 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Genç Kız Sığınma Evi Derneği Yönetim Kurulu Başkanı olan sanığın, dernekte ücretli olarak gündüz-gece annesi olarak çalışan şahıslara ve dernek yöneticisi olması nedeniyle Kadıköy Kaymakamlığı tarafından aylık ücret alan katılanlara verilmesi gereken ücreti vermeyip ya da eksik verip, hak sahipleri adına makbuzlara ücretler eksiksiz verilmiş gibi imza attığı, bir kısım paraları eksik ödeyip fazla ödemiş gibi imzaları almak suretiyle, bir kısım görevlilerin görevleri bitmiş olmasına rağmen görevden ayrılma tarihlerinden sonraki tarihlerde çalışmış gibi gösterip makbuzlar tanzim ederek ücret tahakkuk ettirdiği, ancak paraları kendisinin aldığı ve sahiplenmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; soruşturma aşamasında sahtecilik suçundan tefrik edilen dosyanın akıbeti araştırılması, dava açılıp açılmadığı, açılmış ise kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, kesinleşmemiş ise bu dava ile birleştirilmesi, kesinleşmiş ise onaylı bir suretlerinin dosya arasına konularak, deliller birlikte değerlendirilmesi, 11/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde, mahkemece sanığın kullandığı gider makbuzlarına ilişkin ödemelerin gerçek bir mal veya hizmet alımı karşılığında yapılıp yapılmadıklarının tespiti bakımından, gider

makbuzları ilgililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak beyanlarının alınması, makbuzlardaki imzaların inkarı halinde bu hususta grafolojik inceleme yaptırılması ve bunların sonucuna göre sanığın üzerinde dernek parası kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9218, Karar No: 2021/4175, Tarih: 24.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/9218 E.  ,  2021/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraate yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

... İlköğretim Okulu'nda müdür olan sanık ... ile ingilizce öğretmeni olarak görevli olan sanık ...’nın 19/03/2012-21/03/2012 tarihleri arasında 3 gün süre ile rapor alarak okula gelmemesine rağmen 19.03.2012 tarihli ders defterlerini derse gelmiş gibi doldurmak suretiyle adına ders ücreti tahakkuk ettirilerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket etmediğinden sahtecilik kastından söz edilemeyeceği, eyleminin kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olduğu takdirde TCK'nin 257. maddesinde tanımlanan ''görevi kötüye kullanma'' suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12137, Karar No: 2014/12604, Tarih: 24.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12137 E.  ,  2014/12604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/193267

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık C.. K..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ikişer kez 158/1-f, 204/1, 52 ve 62. maddeleri gereğince ikişer defa 2 yıl 6 ay hapis, 100.000.00 Türk lirası adli para ve 2 yıl 1 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2012 tarihli ve 2009/447 esas, Dairesinin 02/07/2013 tarihli ve 2013/14850 esas, 2013/12324 sayılı kararı ile reddedilerek anılan kararın kesinleşmesini müteakip, sanık vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2013 tarihli ve 2009/447 esas, 2012/365 sayılı ek kararına yönelik itirazın keza reddine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013/1085 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/05/2014 tarih ve 2013/9619/33121 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2014 tarih ve 2014/193267 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki "Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 318/1. maddesindeki "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren heyetin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir heyetin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda ise ilk kararı veren heyette yer alan iki hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiren heyette de yer aldığı hususunun gözetilmemesinde,

2-Suça konu iki çekin Ziraat Bankası Bozyazı Şubesinde diğer sanık S..K..adına kayıtlı hesaba ait olduğu ve S.. K.. adına keşide edildiği, C.. K.. tarafından ise ciro edilerek iki farklı müştekiye alışveriş karşılığı verildiği, ancak çeklerdeki keşideci imzasının S.. K..'ya ait olmadığının anlaşılması üzerine çeklerin ödenmediği ve sanıkların bu şekilde çekleri bilerek başkasına imzalatıp dolandırıcılık niyetiyle müştekilere verdikleri gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuşsa da, yargılama aşamasında suça konu çekleri keşide ettiği beyan edilen D.. Ş.. isimli kişiye ulaşılamadığı ve bu içişinin suçtan

kurtulmaya yönelik ileri sürülmüş hayali bir kişi olduğu mahkemece kabul edilerek bu savunmaya itibar edilmediği, ancak suça konu iki çekle birbirini takip eden seri numaralara sahip olan ve yine S.. K..'ya ait çek hesabı üzerinden keşide edilerek piyasaya verilmiş ve Karşılıksız çıkmış diğer sekiz çek için Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/28 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama esnasında bu sekiz çeki S.. K..ın ortaığı olan ve aslında çek imzalama yetkisi bulunmayan D.. Ş..isimli kişinin keşide ettiği kabul edilerek, 02/04/2013 tarihli duruşmada D.. Ş..'in resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, ancak S..K.. ile birlikte dolandırıcılık suçundan beraatlerine karar verildiği, bu kararın halen temyiz aşamasında olduğu, bu şekilde D. Ş.. isimli kişinin varlığının anlaşılması üzerine, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince önce yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer görülerek D.. Ş..n tanık olarak dinlenilmesine karar verildiği, D.. Ş..'in talimatla alınan 20/06/2013 tarihli beyanında, ortağı olan S.. K. adına toplam 10 adet çeki keşide edip hatır çeki olarak C.. K..'a verdiklerini, Celalettin'in de bu çekleri kullandığını, kendisinin S.. K.. adına çek keşide etmeye yetkili olduğunu, Celalettin'in çeklerin geçersiz olduğu yönünde bir bilgiye sahip olmadığını, ancak daha sonra bu çeklerdeki keşideci imzalarının geçersiz ve sahte olduğu yönünde bir bilgiye sahip olmadığını, ancak daha sonra bu çeklerdeki keşideci imzaların geçersiz ve sahte olduğunun iddia edilmesi üzerine 8 tanesi için Tarsus'ta 2 tanesi için de Gaziantep'te yargılama yapıldığını beyan ettiği cihetle, tanı beyanlarının olaya uygun ve sanık Celalettin lehine değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilerek itirazın bu yönden de kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2013 tarih ve 2013/1085 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 24/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13218, Karar No: 2014/34315, Tarih: 28.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13218 E.  ,  2014/34315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, katılanı silahtan sayılan şişe ile yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddesi gereğince tayini ve eylem için belirlenecek cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerekirken, mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinine hükmolunmamak suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinden sonra gelmek üzere "mükerrir sanık hakkında

5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/9164, Karar No: 2012/42327, Tarih: 10.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/9164 E.  ,  2012/42327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusu üzerine incelenmede;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2003 tarih, 2003/467 - 481 Esas - Karar sayılı ilamının, çocukken işlediği suça ilişkin olması sebebiyle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2) 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince hükmedilen 16 ... hapis cezasının, belirtilmesine rağmen ... karşılığı adli para cezasına çevrilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.