muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20522, Karar No: 2014/15939, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20522 E.  ,  2014/15939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar kendisini tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2-Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17545, Karar No: 2012/44961, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17545 E.  ,  2012/44961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın amcası sanık ... ile onun eşi sanık ...'nın suça konu altınları muhafaza edilmek üzere katılandan teslim aldıklarını fakat bunların katılanın eşine taburcu olması sonrası, vefatından önce iade olunduğunu ya da çalındığını savunmaları; katılanın ise, aşamalarda değişmeyen anlatımlarında "iade edildiği" savunmasının doğru olmadığını ileri sürmesi karşısında; beyanı alınan tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki 16.05.2007 tarihli ifadesinde, bilgisi olduğu belirtilen katılanın babası, sanık ...'nin kardeşi ...'nın da usulüne uygun şekilde tanık sıfatıyla dinlenmesi, katılanın eşi Dilber'in hasteneden hangi tarihte taburcu olduğunun ve suça konu altınları iade alabilecek şekilde ayağa kalkıp kalkmadığının araştırılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10823, Karar No: 2013/5613, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10823 E.  ,  2013/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yapabileceği cihetle, sanığın aşamalarda ısrarla keşideci gözüken Nesa Deri Ürünleri Şirketinin yetkilisi ...'ın akrabası olduğunu, çekleri kendisine kullanması için verdiğini ve bu çekleri aldığı mala karşılık katılana onun önünde imzalayarak verdiğini, katılanın çekin keşidecisinin başkası olduğunu bildiğini, sanığa daha önceden de aynı şekilde çek verdiğini ve karşılıklarının ödendiğini savunması, tanık olarak beyanına başvurulan Nesa Deri Ürünleri Şirketinin yetkilisi ...'ın da aynı çeklerle ilgili olarak dolandırıcılık suçundan açılan dava ve eldeki davada alınan beyanlarında sanığı doğrular şekilde suça konu çekleri sanığa yeni iş kurmuş olması nedeniyle kendisinin verdiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, katılanın yeniden beyanına başvurularak suça konu çeklerin müştekiye ait olmadığını bilip bilmediğinin ve daha önce de katılan tarafından aynı şirkete ait çeklerin kendisine verilip verilmediğinin ve çek karnesini veren bankadan bu yolla keşide edilen çeklerin daha öncesinde ödenip ödenmediği sorulduktan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip sanığın sahtecilik kastıyla hareket edip etmediği saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, somut olayda çeklerin farklı tarihlerde düzenlendiklerine ilişkin delil bulunmaması karşısında aynı anda düzenlendiklerinin kabulü gerektiği cihetle, olayda 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı ancak belge sayısının

temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınıp buna göre; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2013/12367, Karar No: 2014/3059, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12367 E.  ,  2014/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak

1-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlar vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılanlar yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.paragrafındaki “sanığın suç işlemeye iten sebep ve saikler” ibaresinin hükümden çıkartılması, 9. parağrafındaki ”285-TL” ibaresi çıkartılıp yerine “285-TL yargılama gideri, 231-TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 516-TL” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1945, Karar No: 2022/2695, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1945 E.  ,  2022/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş Mahkemesi ile Bursa 6. İş Mahkemesi’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı kurum tarafından sigortalısının meslek hastalığı nedeniyle vefatı sonucu hak sahiplerine ödenen bedelin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte, kurum sigortalısı ...'ın davalıya ait işin yapılması sırasında meslek hastalığına yakalandığını, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 06/02/2014 tarih, 156 sayılı sağlık kurulu raporunda sigortalıya pnömokonyoz tanısı konulduğunu, sigortalının 13/02/2015 tarihinde vefat ettiğini, kurumca düzenlenen 31/10/2016 tarihli raporda meslek hastalığının meydana gelmesinde davalının %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kurumları tarafından sigortalının hak sahiplerinden Aslıhan Arık'a 4.192,92 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ödemesi ve 4.198,47 TL birikmiş aylık, Ayşenur Arık'a 5.013,18 TL lik ilk peşin sermaye değerli gelir ödemesi ve 4.198,47 TL birikmiş aylık, ...'a 5.282,40 TL lik ilk peşin sermaye değerli gelir ödemesi ve 4.198,47 TL birikmiş aylık, Zeynep Arık'a 5.420, 68 TL lik ilk peşin sermaye değerli gelir ödemesi, ve 4.198,47 TL birikmiş aylık, Neslihan Arık'a 16.789,32 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ödemesi ve 8.394,33 TL birikmiş aylık, 9.679,59 TL hastane masrafı, 214,97 eczane masrafı ve 899,64 TL tıbbi malzeme masrafı yapıldığını beyanla kusur ve miktar yönünden dava ve talep haklarının saklı kalmak kaydıyla kurum zararı olan 1.000,00 TL alacaklarının onay tarihi olan 01/03/2015 tarihinden itibaren, cenaze, tıbbi malzeme ve hastane masrafına ise ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... İş Mahkemesi’nce, davalının yerleşim yerinin Bursa İli olduğu, müteveffa sigortalının davalının Bursa'da yer alan işyerinde çalışmasından kaynaklı sorumluluğuna gidildiği, bu nedenle davanın genel yetki kuralı gereğince Bursa İş Mahkemelerinde açılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesi’nce, davalının yerleşim yerinin Bursa İli olduğu, müteveffa sigortalının davalının Bursa'da yer alan işyerinde çalışmasından kaynaklı sorumluluğuna gidildiği, bu nedenle davanın genel yetki kuralı gereğince Bursa İş Mahkemelerinde açılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 6. İş Mahkemesi’nce ise, dava konusu uyuşmazlığın ... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından sigortalının hak sahiplerine ödenen ödemelerin tahsiline ilişkin olduğu, 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ...'nın merkezinin bulunduğu Ankara veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yani ... İş Mahkemesi'nin yetkili olduğu, davacının yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkı olduğu ve ... İş Mahkemesi’nde dava açarak bu hakkını kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Türk Medenî Kanunu'nun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14/1. maddesi uyarınca bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Diğer yandan Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 E. - 2008/334 K. numaralı kararında da, "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, ... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından sigortalının hak sahiplerine ödenen ödemelerin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, ... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından sigortalının hak sahiplerine ödenen ödemelerin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme ...’nın merkezinin bulunduğu Ankara veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesidir. Sigortalının hak sahiplerine ödenen ödemelerin ... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapıldığı anlaşılmakla uyuşmazlığın ... İş Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince; ... İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20106, Karar No: 2012/13715, Tarih: 31.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20106 E.  ,  2012/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması

Hüküm : Düşme

Kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm sanık müdafii ve müşteki ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kamu davasının düşürülmesi kararı sanık lehine oluşu nedeniyle temyizinde sanığın hukuki menfaati bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde Karaman İcra müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, suç tarihi olan 04/02/2006 tarihinde, müştekiler ..., ... ve tanık Hasip ile birlikte, Karaman il merkezinde bulunan kahvehanede oturdukları esnada, icra müdürlüğündeki yolluk paylaşımı nedeniyle yapılan işlemler hakkında konuştukları, sanığın konuşmaları müştekilerin bilgisi ve rızası olmaksızın kaydettiği, daha sonra CD'ye aktarıp şikayet dilekçesinin ekinde resmi makamlara verdiği, konuşmaların bu dört şahıs arasında geçtiği, şikayet hakkının ise konuşmaları kaydedilen kişilere ait olduğu, konuşmalarda adı geçen müşteki ...'ın ise konuşması kaydedilen kişiler arasında bulunmadığı ve bu nedenle şikayet hakkının olmadığı anlaşılmakla, katılma kararının kaldırılmasında isabetsizlik bulunmadığı ve müştekinin sanık hakkındaki düşme kararını temyiz etme yetkisi bulunmadığından sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22685, Karar No: 2017/25664, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22685 E.  ,  2017/25664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3288, Karar No: 2022/510, Tarih: 02.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3288 E.  ,  2022/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 02.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6564, Karar No: 2014/6859, Tarih: 19.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/6564 E.  ,  2014/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 04.12.2013 tarih 2012/32437 esas, 2013/28299 karar sayılı düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın, hüküm tari- hinde sonra 05.03.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; bu husus araştırılıp emanette kayıt- lı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.