muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12226, Karar No: 2014/9252, Tarih: 12.05.2014

Yukarda da açıklandığı gibi, taraflarca mirasbırakan Memnune’nin terekesinin borcu olduğu beyan ve iddia edilmediğinden; sadece miras payını devredenin imzasının taşıyan dosyada mevcut adi yazılı devir belgelerinin bu yönde geçersizliği söz konusu olmayıp; temyiz eden davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları; yine temyiz edenler Seval ve Gülseren’in vekilleri O. B.’e verdikleri vekaletnamede taşınmaz satış yetkisi bulunmadığına ilişkin iddiaları da, vekaletnamede mevcut bu konudaki açık beyan karşısında haklı görülmemiştir. Diğer yandan; davalılar Seval ve Ercan’ın mirasçılardan babaları İ. H.'nın sağlığında miras payını temlikinin kendilerinin saklı payını gözetmemesi sebebiyle geçersiz olduğu savunması da; açılmış bir tenkis davası bulunmadığı gibi, bu beyanları da usulünce ileri sürülmüş bir tenkis def’i niteliğinde olmadığından yersizdir. Bu nedenlerle temyiz eden davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Ne var ki; mahkemece miras payının iptaline karar verildiği halde; davalılardan E.. G..,adi yazılı miras payının devri belgesi altındaki imzasının açıkca inkar ettiği ve imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürdüğü halde; mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmadan karar verilmiştir.Bir adi senedin gerek geçerlilik koşulu, gerekse ispat gücün olarak kesin delil olabilmesi için, senet altındaki borçlu imzasının usulünce ikrar edilmiş olması gerekir. Bir adi yazılı senet (belge) altındaki imzanın inkarı halinde ne gibi işlem yapılacağı HMK'nun 211 vd. maddelerinde gösterilmiştir. O halde mahkemece E.. G.. imzalı miras payı devir belgesinin aslının dosyaya ibraz edilmesi de sağlanarak; HMK'nun 311 maddesinde gösterilen usulde inceleme yapılıp, senet altındaki imzanın davalı Ercan’a ait olup olmadığının belirlenmesi; sonucuna göre davalı Ercan’ın miras payı hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Miras payının iptaline karar verilen ve mirasbırakandan sonra öldüğü bildirilen tarafların babası İ. G.’e ait mirasçılık belgesinin ibrazı istenilip, bu kişinin taraflar dışında başka mirasçısı olup olmadığı ve devir senedindeki düzenleme tarihinden sonra ölmüş olduğu belirlenmeden; eksik incelemeyle bu kişinin miras payı hakkında yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz eden Ercan yararına; 3. bentte gösterilen sebeple de tüm temyiz edenler yararına BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının da yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle REDDİNE ve taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan S. G. ve G.. C..'e ayrı ayrı iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10921, Karar No: 2010/12124, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10921 E.  ,  2010/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.08.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, 27 sayılı parselin bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyalı yerinden geçit kurulmasına rıza gösterdiğini belirtmiştir.

Mahkemece, bilirkişinin 05.11.2009 tarihli rapor ve krokisi gözetilerek bilirkişinin 27 parsel içerisinde kırmızı ve mavi renkle boyadığı ve 3.59 metre enindeki yerden davacının 26 parseli yararına geçit hakkı kurulmuştur.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Davacının maliki olduğu 26 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki geçit kurulmasına ilişkin bu tür davalarda davacının dava konusu üzerinde tam bir tasarruf hakkı yoktur. O yüzden, uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir. Bir taşınmaz malikinin geçit ihtiyacı içersinde olan taşınmaz malikinin yapması gereken masraf sebebiyle taşınmazının ikiye bölerek ekonomik bütünlüğünün bozulması haklı bir sebep olarak kabul edilemez.

Öte yandan, yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Bu genel açıklamalardan sonra yapılması gereken iş; davalının beyanı da dikkate alınmak suretiyle davacının 26 sayılı parsel kapsamında kalan bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyadığı yerden 27 sayılı parselden geçit tesis etmekten ibarettir.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11843, Karar No: 2009/744, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11843 E.  ,  2009/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve ... Vekili Av.... ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'e mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2- Dosyaya getirtilen 09.05.2007, 16.04.2005, 28.03.2007 tarihli İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerindeki 2004 yılına ait verilerin birbiriyle çelişkili olması nedeniyle yeniden 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan ürünlere ait dekar başına ortalama verim miktarı ile dökümlü üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3- Bilirkişi raporunda dayanak alındığı belirtilen 10.07.2007 tarihli İlçe Tarım Müdürlüğü cetveline dosyada rastlanmadığından bu cetvelin de dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11635, Karar No: 2011/2259, Tarih: 01.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11635 E.  ,  2011/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.12.2009 gün ve 214-352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

İlgisi yönünden; Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/591 esas sayılı dava dosyasının merciinden temin edilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18044, Karar No: 2023/1621, Tarih: 01.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18044 E.  ,  2023/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan

soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/453 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, boş arazide şahısların yerde yattıklarının bildirilmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine intikal edildiği, sanığın da içinde bulunduğu 5 kişinin uyuşturucu madde almış olmaları nedeniyle kendilerinde olmadıklarının görülmesi üzerine yapılan üst aramalarında uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddelerin bulunarak muhafaza altına alındığı, sanığın yapılan tetkikler neticesinde uyuşturucu etken maddesine rastlandığının bildirildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşılmakla; sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 30.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/453 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6064, Karar No: 2023/10986, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6064 E.  ,  2023/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/822 E., 2022/304 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

... Cumhuriyet Başsavcılığı 21.05.2018 tarih ve 2018/2464 esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında örgüt faaliyeti çerçevesinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 220 inci maddesinin dördüncü maddesi delaletiyle 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası, uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmış olup, atılı suç için sübutu halinde suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un üçüncü maddesi de uygulanma alanı bulacağından Kanun maddesinin öngördüğü cezanın yukarı haddi ve uygulanması gereken artırım maddeleri de üst sınırdan dikkate alındığında, suçun gerektirdiği cezanın her halde 10 yıl hapis cezasından fazla olacağı, bu nedenle sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararıyla ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca CMK nın 286 ncı maddesinin f bendi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu yönünden (üye ... ve ...'ın muhalefeti ile) oy çokluğuyla temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/99 Esas, 2020/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/828 Esas, 2022/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında beraat hükmü kurulması nedeniyle kararın temyiz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında beraat hükmü kurulması nedeniyle kararın temyiz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; üzerine yüklenen suçu işlediğine dair, baştan beri tutarlı savunmasının aksine, soyut iddia dışında şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin ceza hukukunun genel ilkeleri doğrultusunda, suçun tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1."Fetullahçı Terör Örgütü" (FETÖ) ve/veya "Paralel Devlet Yapılanması" (PDY) olarak isimlendirilen yapılanmanın örgütlenmesine ve faaliyetlerine ilişkin olarak ülke çapında yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında bu yapılanmaya mensup kişilerin -yapılanmanın amaçları doğrultusunda- birçok eylemlerinin yanında kamu görevine giriş veya görevde yükselme sınavlarına ilişkin soruları önceden elde edip mensuplarına verme eylemlerinde de bulundukları belirlenmiş, yargı organları tarafından Dairemizce de benimsenen birçok kararda FETÖ/PDY'nin devletin anayasal kurumlarını ele geçirmeyi, sonrasında devleti, toplumu ve fertleri kendi ideolojisi doğrultusunda yeniden şekillendirmeyi, oligarşik özellikler taşıyan bir zümre eliyle ekonomiyi, toplumsal ve siyasal gücü yönetmeyi amaçlayan, bu doğrultuda mevcut idari sisteme paralel şekilde örgütlenen bir terör örgütü olduğu ve gizlilik, hücre tipi yapılanma, her kurumda örgütlenmiş olma gibi birçok özelliğinin bulunduğu ve bu örgütün diğerlerine nazaran çok daha zor ve karmaşık bir yapı olduğu ortaya koyulmuştur.

2. 2005-2013 yılları arasında yapılan Komiser Yardımcılığı sınavlarında usulsüzlükler yapıldığı, soruların Fethullah Gülen cemaati mensuplarınca çalınarak kendi mensuplarına dağıtıldığı ve bu sayede Emniyet Genel Müdürlüğünde çalışan amir kadrosunu kendi cemaatlerinden belirledikleri yönünde ihbar ve soruşturma ifadelerine istinaden her yıl düzenlenen Komiser Yardımcılığı sınavları için soruşturmalar yürütülmeye başlamıştır.

3. Dava konusu 2010 yılı Komiser Yardımcılığı sınavına ilişkin ... Yıldırım Beyazıt Üniversitesi görevlilerince tanzim edilen 26.01.2017 ve 03.07.2017 tarihli bilirkişi raporlarında, soruların zoruluk derecesi ve kapsamı, doğru çözülebilme oranları, yanlışta birleşme oranları gibi genel belirlemelere yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Dava konusu 2010 yılı Komiser Yardımcılığı sınavına ilişkin ... Yıldırım Beyazıt Üniversitesi görevlilerince tanzim edilen 26.01.2017 ve 03.07.2017 tarihli bilirkişi raporlarında, soruların zoruluk derecesi ve kapsamı, doğru çözülebilme oranları, yanlışta birleşme oranları gibi genel belirlemelere yer verildiği anlaşılmıştır.

4. 2010 Yılı Komiser Yardımcılığı sınavına girerek asil ve yedek olarak kazanan şahıslar hakkında Hacettepe Üniversitesi görevlilerince tanzim edilen 08.09.2017 tarihli Ölçme ve Değerlendirme Bilirkişi Raporunda; adayların soruları sınavdan önce elde edip etmediklerine ilişkin önceki yıllara ilişkin sınav başarı oranları, iptal edilen 13 soruya doğru yanıt verme sayısı, Polis Akademisi ile MEB'in hazırladığı sorulardaki başarı oranları farkı ile GBT programı ile önemli düzeydeki eşleşme sayısı 100'ün üzerinde olanlar gibi belirlenen bir takım ölçütler kapsamında, ölçütlere yakalanma yüzdesi 1,00 olan 479 adayın çok kuvvetli düzeyde şüpheli olduğu, 0,75 olan 343 aday hakkında kuvvetli düzeyde şüpheli olduğu, 0,67 olan 178 aday hakkında orta düzeyde şüpheli olduğu, 0,50 olan 131 aday hakkında zayıf düzeyde şüpheli olduğu, 0,00 ile 0,33 arasında olan 369 aday hakkında şüphe olmadığı yönünde kanaat bildirildiği anlaşılmıştır.

5. ... Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturmasına istinaden Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığımıza teslimi yapılan dijital veriler üzerinde yapılan incelemelerde, Emniyet Mahrem yapılanması kapsamında ... personelinin FETÖ/PDY üyeleri tarafından fişlendiği ve personelin örgüt mensubiyeti ile ilgili derecelendirmelerin yer aldığı (A5, A4, B5, B4, SAY, SAYA, SAYV, EA, EAV) tespit edilmiş, bu bağlamda dava konusu 28.03.2010 tarihinde ... tarafından düzenlenen polis memurluğundan komiser yardımcılığına geçiş sınavını kazanan adayların %85,41'inin bir şekilde bu terör örgütüyle (mahrem yapılanma kırmızı liste) ilişkilerinin olduğu belirlenmiştir.

7. Bu açıklamalar ışığında;