muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1278, Karar No: 2020/2493, Tarih: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1278 E.  ,  2020/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ve icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlendiğini ancak sıra cetvelinde gösterilen kendi alacak miktarlarının ve garame işleminin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vergi dairesinin haczi ilk haciz olduğundan tarih sırasına göre ilk haczi koyan vergi dairesinin alacağı ödendikten sonra kalan bakiye olursa SGK Başkanlığına ödenmesi gerektiğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5432, Karar No: 2011/3290, Tarih: 19.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5432 E.  ,  2011/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmünün mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde hakim havalesi yok ise de Uyap üzerinden yapılan incelemede süresinde kayda girdiği anlaşılmakla tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kazadan yaklaşık 3 saat kadar sonra 96 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve bu şekilde seyir halinde iken kendi seyrine göre karşı istikametten gelen Mehmet Aktaş idaresindeki araca çarparak somut tehlikeyi yarattığı ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12263, Karar No: 2019/6143, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12263 E.  ,  2019/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 19.04.2015 tarihinde ZMSS poliçesi bulunmayan aracın davacıların oğlu ...'a çarpması sonucu ... 'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; dava değerini davacı ... için 11.708,91 TL ve davacı ... için 14.385,23 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... için 11.708,91 TL ve davacı ... için 14.385,23 TL maddi tazminat alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikten davalıdan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (2 nolu bent dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından yetiştirme gideri düşülmemiştir. Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa, sadece babadan %5 yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Yine, destek, olay tarihinde 9 yaşında olup, askerlik çağına geldiğinde askerlik vazifesinin de zorunlu olduğu gözetilerek, askere gideceğinin ve bu dönemde gelir elde edemeyeceğinin göz önünde bulundurulması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Yine, destek, olay tarihinde 9 yaşında olup, askerlik çağına geldiğinde askerlik vazifesinin de zorunlu olduğu gözetilerek, askere gideceğinin ve bu dönemde gelir elde edemeyeceğinin göz önünde bulundurulması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, aktüerya raporunu düzenleyen bilirkişiden, desteğin askerlik yapacağı dönem ve 18 yaşına kadar yapılacak yetiştirme giderleri de değerlendirilerek, bu duruma göre tazminat hesaplaması yapılması hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26017, Karar No: 2014/165, Tarih: 13.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26017 E.  ,  2014/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/210 Karar no:2013/463

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 19.04.2011 olan asıl dava tarihinin karar başlığında 15.07.2013 olarak yazılmasının açık maddi yazım hatası olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin ve davalı-davacı kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının asıl dava tarihi olan 19.04.2011'den itibaren başlayacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.01.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/10620, Karar No: 2011/3895, Tarih: 28.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/10620 E.  ,  2011/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanığın temyiz dilekçesinde, kendisinin çek hesabının olmadığını, çek vermediğini, adı soyadı kendisiyle aynı olan başka bir şahısla karıştırıldığını savunduğu ve ekte 09.03.2009 tarihli Akbank İzmir/ Karabağlar şubesinin sanığın çek hesabı bulunmadığına ilişkin yazısını sunduğu, temyiz dilekçesini veren şahsın iddianamede şüpheli olarak yazılan ve yapılan yargılama sonucunda hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan “Konya ili, Beyşehir ilçesi, Üzümlü/Şıhlar köyü/mahallesinde nüfusa kayıtlı, Hasan ve Zeynep oğlu, Üzümlü- 20.12.1956 doğumlu, ...” olduğu, ancak soruşturma safhasında 13.03.2008 tarihinde kollukta ifadesi alınan kişinin “Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, Kavala mahalesi nüfusuna kayıtlı, Trabzon- 20.11.1972 doğumlu, .....oğlu ...” olup, ifade tutanağındaki imza ile davaya konu çekteki keşideci imzasının benzerlik gösterdiği hususları dikkate alınarak; muhatap bankadan çek hesabı sahibinin kim olduğu sorulup, hesap açılırken düzenlenen tüm belgeler getirilerek, suç konusu çekteki keşideci imzası, yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığı konusunda, mukayese belgelerin asılları sağlandıktan ve sanığın huzurda yöntemine uygun olarak yazı, rakam ve imza örnekleri alındıktan sonra, uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınması ile çekte birinci sırada cirosu yer alan şirket yetkilileri ve katılan mahkemece dinlenerek, çeki kimden ve ne sebeple aldıkları hususunun da açıklattırılmasından sonra, hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırı,

2) 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7464, Karar No: 2016/10215, Tarih: 20.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/7464 E.  ,  2016/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.04.1998-06.06.2002 tarihleri arasında davalı Belediyeye ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinden 17.06.2002 tarihinden itibaren hizmetinin bildirilmeye başlandığı, davacının 07.10.1998-23.10.1998 tarihleri arasında dava dışı işyerinden 15 gün hizmetinin bildirildiği, davalı ... tarafından bir kısım ücret bordrolarının ibraz edildiği, gönderilen imzalı ücret bordroları fotokopi olup gerek gerek gün sayısı gerek prim ödemesi olup olmadığı konusunda denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinden 17.06.2002 tarihinden itibaren hizmetinin bildirilmeye başlandığı, davacının 07.10.1998-23.10.1998 tarihleri arasında dava dışı işyerinden 15 gün hizmetinin bildirildiği, davalı ... tarafından bir kısım ücret bordrolarının ibraz edildiği, gönderilen imzalı ücret bordroları fotokopi olup gerek gerek gün sayısı gerek prim ödemesi olup olmadığı konusunda denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Davacının ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmi kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Somut olayda, davacının dava dışı işyerinde çalışmadığını beyan etmesi, dava dışı işyerinden verilen işe giriş bildirgesi üzerindeki imzanın, imza incelemesi sonucu davacının eli ürünü çıkmaması gerekçeleri ile davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının kabul edilmesi sonucunda davacıya mükerrer hizmet kazandırılmış olup yerinde değildir. Davacının dava dışı işyerinde çalıştığı tarihlerde, aynı zamanda davalı işyerinde çalıştığı kabul edilemez. Bunun yanı sıra her yönden denetime elverişli imzalı ücret bordroları getirtilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya kendisine ait olmadığını beyan ettiği dava dışı işyerindeki çalışmasının iptali için dava açmak üzere süre vermek, söz konusu davanın sonucunu beklemek, davalı ... nezdindeki uyuşmazlık dönemine ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslını veya onaylı ve okunaklı, bordronun tamamını gösteren, örneklerini getirtmek, sigortalının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek, davacıya imzalı ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olup olmadığını sormak, davacının imza inkârı halinde bu bordrolarındaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, eli ürünü olduğu anlaşılan dönemler yönünden imzalı ücret bordrosunda belirtilen kadar çalıştığını kabul etmek, eli ürünü olmadığı anlaşılan dönemler ile ücret bordrosu olmayan dönemler yönünden ise işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini tespit ederek bunların bilgilerine başvurmak, davacının ücretini ne şekilde aldığını araştırmak, çalıştığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi halinde bunun nedenini araştırmak ve haklı bir nedene dayanıyor ise bu takdirde tanık sözlerine itibar ederek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip davacının çalışmasının niteliğini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra ve hak düşürücü süre de göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Yerköy Belediye Başkanlığına iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3420, Karar No: 2015/9396, Tarih: 28.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3420 E.  ,  2015/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve ..., 21.02.2012 tarih ve ...ve ... Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden en son verdiği beyannamelerin onaylı örnekleri istenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19746, Karar No: 2010/4893, Tarih: 25.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19746 E.  ,  2010/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındAki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15092, Karar No: 2017/87, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/15092 E.  ,  2017/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.06.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... Şirin geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.