muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2765, Karar No: 2014/7336, Tarih: 18.11.2014

Mahkemenin gerekçeli karar başlığında murisin mirasçılarının gösterilmesi için davalı vekili tarafından yapılan talebin ek kararla reddine karar verilmiştir.

Asıl kararı, davacı M.. A.. mirasçıları N.. K.. ve S.. D.. vekili ile M.. K.. vekili, asıl ve ek kararı Ş.. M.. vekili temyiz etmiştir.

Karar tarihinden önce vefat eden davacı M.. A..’in isminin gerekçeli karar başlığında yazılmış olması, muris M.. A..‘in mirasçılarından Ş.. M.. dışındaki mirasçıların yazılmamış olması HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş ise de, mirasçıları davada taraf olduğundan bu yanlışlığın sonuca etkisi olmamış, bu hususlar HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı muris M.. A.. mirasçıları N.. K.. ve S.. D.. vekilinin, M.. K.. vekilinin ve Ş.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı muris M.. A.. mirasçıları N.. K.. ve S.. D.. vekilinin, M.. K.. vekilinin ve Ş.. M.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılar Ş.. M.. ve N.K. alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacı M.. K.. ve S.. D..'dan fazla alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkemece davalı kooperatif ile muris M.. A.. ve mirasçıları olan davacılardan M.. K.., S.. D.. ve N.. K.. arasında düzenlenen ''SÖZLEŞME VE İBRANAME'' başlıklı, 23.02.2010 tarihli ibraname doğrultusunda, ekinde ayrıntılı biçimde gösterilen inşaat eksiklikleri bedeli dışında, başkaca (kira tazminatı vs.) alacakları bulunmadığı ve davalı kooperatifin kira tazminatı yönünden ibra edildiği gerekçesiyle, kira tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de;

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkemece davalı kooperatif ile muris M.. A.. ve mirasçıları olan davacılardan M.. K.., S.. D.. ve N.. K.. arasında düzenlenen ''SÖZLEŞME VE İBRANAME'' başlıklı, 23.02.2010 tarihli ibraname doğrultusunda, ekinde ayrıntılı biçimde gösterilen inşaat eksiklikleri bedeli dışında, başkaca (kira tazminatı vs.) alacakları bulunmadığı ve davalı kooperatifin kira tazminatı yönünden ibra edildiği gerekçesiyle, kira tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de;

Sözleşme eksik iş tespit tutanağında 1, 2, 4 ve 5 no'lu maddelerde belirtilen eksikliklerin 2 hafta, 3 ve 6 no'da belirtilen eksikliklerin ise makul süre içerisinde yüklenici kooperatif tarafından tamamlanmasının öngörüldüğü, ibranamenin son paragrafında da, ''.... sözleşmenin imzası ile beraber, taraflar sözleşme ekinde yer alan eksik işlerin belirtilen süreler içerisinde tamamlanması kaydı ile, hiçbir hak ve alacak kalmadığı hususunda birbirlerini gayri rücu ibra edenler.'' ibaresinin bulunması karşısında, bu ibranın bir bütün halinde değerlendirilerek, söz konusu eksikliklerin belirtilen sürelerde tamamlanması şartına bağlı bir ibraname olduğu ve dava tarihi itibariyle eksikliklerin de tamamlanmadığı anlaşıldığından, şartın gerçekleşmediği ve bu durumda ibranamenin sonuç doğurmayacağı ve davacıların kira tazminatı talep hakları olduğu düşünülerek gerekli araştırma yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ibranamenin kira tazminatı yönünden geçerli ve bağlayıcı olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmesinin tarafların iradesine, ibranamenin içerik ve kapsamına uygun düşmediği kanaatiyle, mahkeme kararının onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/24164, Karar No: 2016/18222, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/24164 E.  ,  2016/18222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12720, Karar No: 2012/1616, Tarih: 30.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12720 E.  ,  2012/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişki Tesisi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babaya bırakılan müşterek çocuk ile davacı anne arasında "her ayın 1. hafta sonu, Cuma akşam 17:00'den Pazar akşamı 18:00'e kadar ve dini bayramların 2. günü sabah 10:00'dan 3. günü akşam 19:00'a kadar, yarıyıl tatilinde ilk bir hafta boyunca, doğum günlerinde tek sayıyla biten yıllarda, yaz tatilinde 1-31 Temmuz tarihleri arasında" olmak üzere kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Hüküm açık ve infazda duraksama yaratmayacak nitelikte olmalıdır (6100 s....md.297/2). Kişisel ilişki tesis edilirken kararda gösterilen (sömestr tatilinde, doğum günlerinde ve yaz tatilinde) bu ilişkinin başlangıç ve bitiş saatleri gösterilmeyerek infazda duraksama yaratacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hükmün 1. fıkrasındaki " yarıyıl tatilinde ilk bir hafta boyunca doğum günlerinde tek sayıyla biten yıllarda, yaz tatilinde 1-31 Temmuz tarihleri arasında" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine " yarıyıl tatilinin ilk Cumartesi günü sabah saat 9:00'dan, bir sonraki hafta Cumartesi günü sabah 9:00'a kadar, doğum günlerinde tek sayıyla biten yıllarda sabah 9:00'dan, aynı gün akşam saat 18:00'e kadar, yaz tatilinde 1 Temmuz sabah saat 9:00'dan, 31 Temmuz akşamı saat 18:00'e kadar" sözcüklerinin yazılmasına, bu kısımların düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/34409, Karar No: 2020/9487, Tarih: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/34409 E.  ,  2020/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının çalışmasını sürdürmüş olduğu 6360 sayılı Kanun ile kapatılan ... Belediyesinin hangi belediyeye katıldığı, tüm hak ve borçlarının hangi belediyeye veya kuruma devrildiği hususu ile davacının ... Belediyesinde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının sorulması ve davacının çalıştığı bölüm tespit edilerek davacının çalışmış olduğu bu bölümün Valilik İl Koordinasyon Kurulunca Büyükşehir Belediyesine mi yoksa hangi ilçe belediyesine devredildiğinin Valilikten sorularak ilgili belgelerin eklenmesi ve devir tarihinde davacı ... Belediyesinde çalışıyor ise, davacının 6360 sayılı Kanuna göre oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiğine ilişkin Komisyon kararı ve belgelerin incelenmesine gerek duyulduğundan ilgili yerlerden temini ile eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28566, Karar No: 2014/24771, Tarih: 05.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28566 E.  ,  2014/24771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun yerde, aydınlatmalı bölünmüş yolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek sağdan yol dışı olup, kaldırımda bulunan beton elektrik direğine çarpması sonucu, sanığın aracında bulunan üç kişinin öldüğü, şikayetçi olmamak üzere bir kişinin yaralandığı olayda; tam kusurlu sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin ve kaza tespit tutanağı ve ekindeki krokiye göre; sanığın yönüne olay yerinden 500 metre önce ardarda, hız sınırı 50 km, gevşek zemin ve yol çalışması dikkat levhalarının bulunduğu, çarpma öncesi 51 metre fren izinin bulunduğu, sanığın savunmasında hızının 70-80 km/sa olduğunu, aynı araçta bulunan mağdur ...'ün ifadesinde yaklaşık hızlarının 80-90 km/sa olduğunu beyan ettikleri, 06.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda, olay yerindeki izler ve hasar durumu dikkate alınarak sanığın yaklaşık hızının 130-140 km/sa olduğunun belirtildiği dikkate alındığında; sanığın kendisine yönelik bulunan uyarı levhalarına rağmen mahal şartlarının çok üzerindeki hızla seyretmek suretiyle bilinçli taksirli hareket ettiği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 05.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17666, Karar No: 2018/2279, Tarih: 24.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17666 E.  ,  2018/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılar aleyhine çeke dayalı alacağın tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, takibe konu edilen çekin davalı bankaca diğer davalı adına düzenlenmiş hesaba ilişkin olduğunu, çekin davalı ...’in müteveffa oğlu tarafından düzenlenerek verildiğini, verilen vekaletnamede çek keşide etme yetkisinin bulunduğunu, ancak davalıların icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davaya konu çekin keşideci imzası tutmadığı için ödenmediğini, davalı ... tarafından verilen vekaletnamede oğlu olan ... ’a çek keşide etme yetkisi vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ilamsız takibe konu çekteki imzanın davalıya ait olmadığını, çekin müteveffa oğlu tarafından habersiz olarak imzalandığını, verilen vekaletnamede çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını, çekin araç satışına ilişkin verildiğini, aracın da davacı tarafından geri alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe konu çekin davalı ...'un oğlu tarafından tanzim edilerek verildiğinin davacının beyanı ile de sabit olduğu,davalı ...'in dava dışı oğluna çek tanzimi konusunda herhangi bir yetki vermediği, bahse konu çekteki imzanın da davalı ...'a ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı bankaya yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin davalı keşideciye yönelik temyiz itirazlarına gelince ;

Dosyada bulunan 30/11/2011 tarih,11014 yevmiye nolu vekaletnamede davalının imza sahibi mütevveffa oğluna geniş yetkiler vermiş olduğu,bir başka deyişle TBK.'nın 547.maddesinde tanımı yapılan ticari temsilci olarak belirlediği anlaşılmaktadır. Aynı kanunun 548. maddesinde geçen “ Ticari temsilcinin iyiniyetli 3. kişilere karşı işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmasının ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili sayılır.” hükmü nazara alındığında davalı keşideci yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçeye istinaden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı bankaya yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/04/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı iddiasında davalı ...’un keşideci oludğu çekin vekili ve oğlu tarafından keşide edildiğini bildirmiştir.

Davacının ... Noterliği’nin 30.11.2011 tarihli ve ... yevmiye nolu olarak bildirildiği ve ilgili noterlikten bu şekilde istenen vekaletnamenin gerçekte 30 Eylül 2011 tarihli ve ... yevmiye nolu olduğu ve bir örneğinin dosya içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu vekaletname incelendiğinde, bunun müvekkil ...’u borçlandırıcı hiç bir yetki içermediği, çekle ilgili olarak da çek keşide etmeyi değil müvekkil lehine verilen çekleri tahsil etmeyi sağlamaya yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumdan vekil ... ticari vekil olup, ticari temsilci değildir.

Açıkladığım nedenle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun bozma kararına muhalifim. 24.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2021/23284, Karar No: 2022/14135, Tarih: 08.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23284 E.  ,  2022/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08/11/2022 Salı günü davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldi, davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de yukarıda belirtilen adreste ikamet eden ve aynı zamanda Adalet ve Kalkınma Partisinin Serik İlçe Teşkilatında 2010 yılından beri değişik toplumsal projelerde gönüllü olarak çalışan bu projeleri yöneten ya da yerine göre organize ederek yöre halkı yararına faaliyette bulunan bir parti üyesi olduğunu, 2014 yılı içerisinde yapılan yerel seçimlerde davalı Serik Belediye Başkanı ...'ın Adalet ve Kalkınma Partisine aday gösterilmesnde de dahil olmak üzere Serik Belediye Başkanı seçilmesi için bir çok seçim faaliyetlerini yürüttüğünü, müvekkilinin çıkar peşinde koşan, maddi ve manevi menfaat elde etmek amacıyla hareket eden bir kişi olarak hem yakın çevresinde hem de yöre halkı nezdinde küçük düşürdüğünü beyan ederek; kişilik hakları, itibari, mesleki ve siyasi konumu, saygınlığı, onuru zedelenen müvekkili için 1.000,00 TL maddi, 49.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 50.000,00 TL tazminatın davalıdan olay tarihinden itibaren yürütülecek faiziyle beraber tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının 2010 yılından beri Adalet Kalkınma Partisi Serik İlçe Teşkilatının projelerinde çalıştığı, bir parti üyesi olduğu hususunun gerçek dışı olduğunu, davacının parti üyesi dahi olmadığını, davacının kendisini çok önemli bir kişi olarak tanıtmaya çalıştığını, davacının yılın büyük bir bölümünü Almanya'da ve yurt dışında geçirdiğini sadece yaz aylarında kısa süreli Türkiye'de bulunan bir kişi olduğunu haricen öğrendiklerini, davacının 24/08/2015 tarihinde belediye özel kalem müdürlüğünde kullanılmakta olan telefonu arayarak kendisini Serik Belediyesi personeli olarak tanıttığını, ilçede yaşayan engellilere yardım projeleri hazırladıkları şeklinde beyanda bulunduğunu ve kendisinin görüştüğü birkaç turizm tesisinden de bu ve benzer konuları beyan ederek menfaat sağlamaya çalıştığı şeklinde ihbarda bulunulduğunu, davacının olmadığı halde kendisini Serik Belediyesi Kültür ve Sosyal İşlerden sorumlu personeli olarak tanıtmasının yanlış olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, Serik çevresinde bulunan otellere gönderildiği belirtilen yazı içeriğinin bütün olarak değerlendirilmesinde; yazının amacının doğabilecek mağduriyetleri engel olmak için ilgilileri bilgilendirmek olduğu, yazının bütün olarak değerlendirildiğinde kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açmış olduğu davanın reddine, karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; Anayasa'nın 40/3 maddesi, 125/son maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine açılabileceği, somut olayda, davalının olay tarihi itibariyle Serik İlçe Belediye Başkanı olduğu, davacının belediye çalışanı olduğunu iddia ederek sosyal projeler için otellerden yardım talep ettiğinin belediyeye ihbar edilmesi üzerine davaya konu üzerinde davalının imzası bulunan yazının ilçede faaliyet gösteren otellere yazıldığı, oluştuğu iddia edilen zararın davalının görevini icra ederken meydana geldiğinin iddia edildiği, bu durumda davanın idari yargı yerinde davalının bağlı bulunduğu idare aleyhine açılabileceği, davalı belediye başkanına husumet düşmediği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesince davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilerek reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu kabulü ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının esası incelenmeden kaldırılmasına, kabul edilen istinaf nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi suretiyle; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/633, Karar No: 2016/15396, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/633 E.  ,  2016/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığından dolayı bağlanan aylığın 02.05.2009 tarihinden itibaren kendisine bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan deliller ile hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının muris sigortalı ...'ın meslek hastalığından dolayı aldığı gelirin hak sahibi olarak kendisine güncellenerek 02.05.2009 tarihinden itibaren bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile “Muris ....'ın meslek hastalığından dolayı sürekli işgöremezlik geliri almakta iken vefat etmiş olması nedeniyle davacıya 5510 Sayılı Yasa'nın 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca meslek hastalığı ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde karar verilmiştir.

Somut olayda, davacıya 5510 Sayılı Yasanın 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca meslek hastalığı ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine dair Yerel Mahkeme kararı yerindedir. Ancak davacının talebi doğrultusunda 02.05.2009 tarihinden itibaren davacıya 5510 Sayılı Yasa'nın 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca meslek hastalığı ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine şeklinde hüküm oluşturulması gerekir iken Mahkemece hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; 20.10.2015 tarih ve 2014/725 Esas ve 2015/1338 Karar no lu hükmün 1 numaralı bendinde yer alan “davacıya” ibaresinden sonra gelmek üzere “taleple bağlı kalınarak 02.05.2009 tarihinden itibaren” rakam ve sözcüklerinin eklenerek yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi