muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4768, Karar No: 2016/1846, Tarih: 24.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4768 E.  ,  2016/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davaya yönelik sıra cetveline itiraz, birleşen davaya yönelik kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu nedenle;

a-Davaya konu sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

b-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler; ve bu kapsamda, tebligat yapılmışsa sıra cetvelinin davacı tarafa tebliğine ilişkin belgenin onaylı fotokopisi,

c-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

d- İflas idare memurlarının isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı,

e-Şikayetçinin alacağı ile ilgili sıra cetvelinin ilgili bölümünün onaylı örneği, İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4500, Karar No: 2012/12201, Tarih: 07.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4500 E.  ,  2012/12201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.09.2010
Yargıtay — Esas No: 2024/4079, Karar No: 2025/2743, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4079 E.  ,  2025/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 358.160,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkili şirket ile dava dışı ... İnş. Maden ve ... İşletmeleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin (... İnşaat) aynı aile yönetiminde bulunan aile şirketi olduklarını, ... İnşaat yetkilisi ...'nin şirketin borcu nedeniyle taşınmaz satışını engellemek ve taşınmazı hacizden kurtarmak amacıyla davacı müvekkili üzerine kayıtlı dava konusu 2 adet bağımsız bölümü davalı şirkete belirli bir meblağ karşılığında devretmek ve aynı meblağı geri ödediğinde taşınmazları tekrar devralmak üzere davalı şirket yetkilisi ile aralarında bir inanç anlaşması yaptığını, ancak davalı şirket ve yetkilisinin anlaşmaya aykırı hareket ettiğini, davacı şirket adına hareket eden ... tarafından işbu meblağın davalı yanlara geri ödenmesi ve tapularının tekrar davacı müvekkili şirkete devredilmesi teklif edilmiş ise de, davalılar tarafından, ne verdikleri paranın geri alınmasına, ne de tapuların tekrar davacı müvekkiline devrine yanaşmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazlar için davalı yana ödenmesi gereken 206.250,00 TL'nin mahkeme veznesine depo edilmesi için kendilerine önel verilmesine, davalı adına kayıtlı tapuların ayrı ayrı iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, mahkeme tarafından tapu iptal ve tescil taleplerinin reddi halinde, davalı şirket üzerine devredilen taşınmazların değerinin bilirkişiler marifetiyle hesaplanarak yasal faiziyle birlikte rayiç bedel üzerinden davalı şirket tarafından ödeme yapılan 199.000,00 TL'nin mahsubu ile kalan bedelden şimdilik 2.000,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmesi talep etmiştir. Davacı vekili, ikincil talebini 294.624,36 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; tarafların karşılıklı olarak edimlerini 30.03.2018 tarihinde tapuda ifa ettiklerini, 17.04.2018 tarihinde davacı tarafın taahhüt etmiş olduğu ödeme gerçekleşmediğinden, ... ile imzalanan protokolde yer alan "...17.04.2018 tarihinde nakit olarak ödememiz gereken 238.000,00 TL'yi ödemediğimiz takdirde 2 daire de ... A.Ş.'nin hiçbir hak ve talebi olmayacaktır" hükmü gereği durumun açık olduğunu, taşınmaz devir sözleşmelerinin bozucu yenilik doğuran şarta bağlanamayacağını, davacının daireleri almış oldukları tarihte 12. ayda binayı bitireceklerini söylediklerini ve bitiremezlerse daire başı 1.500,00 TL kira ödeyeceklerini beyan ettiklerini, buna istinaden bu ticareti yaptıklarını, daireleri aldığı tarihten bugüne kadar binada en ufak bir çalışma olmadığını, bahse konu dairelerin tamamlanması için daire başı 50.000,00 TL masraf olduğunu, binanın da ... Belediyesi tarafından mühürlendiğini, bahse konu bu firma ve sahiplerinin bir daireyi usulsüz olarak birçok kişiye satıp insanların mağdur olmasına yol açtıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 30.03.2018 tarihinde, anlaşma konusu 2 adet bağımsız bölümün tapuda davacı şirket tarafından davalı şirkete satış olarak gösterildiği, mülkiyetlerinin davalı şirkete devredildiği, bu devir karşılığında, davalı şirket tarafından davacı şirkete, 230.000,00 TL devir bedeli ödenmesi gerekirken, sadece 199.000,00 TL devir bedeli ödendiği, dolayısıyla da, davalı tarafından 31.000,00 TL eksik ödeme yapıldığı, devir esnasındaki tapu masraflarının ise davalı şirket tarafından karşılandığı, davacı vekilinin davalı tarafın tapu masrafları dahil kendilerine toplamda 206.250,00 TL ödeme yapıldığını beyan ettiği, tapu müdürlüğünden gelen yazı cevabından davalı tarafından 7.237,50 TL masraf yapıldığının görüldüğü, dolayısıyla davalının davacıya toplam da 206.237,50 TL ödeme+masraf yapmış olduğu, taraflar arasındaki anlaşmanın akdedilmesinden sonra, her iki taraf da borcunu ifa etmiş olduğundan artık bu anlaşmanın noterde resmi şekilde akdedilmediğini iddia etmenin hakkın kötüye kullanılması anlamına geleceği, davacı şirketin ödenmiş olan 199.000,00 TL'lik devir bedelini davalı şirkete iade etmeye hazır olduğunu ve bağımsız bölümlerin kendisine geri devredilmesini talep ettiği takdirde, davalı şirketin, söz konusu 2 adet bağımsız bölümün mülkiyetini davacı şirkete iade etmekten kaçınamayacağı, davacının, söz konusu bağımsız bölümlerin kendisine geri devredilmesini 17.04.2018 tarihinden itibaren uygun bir süre içinde istemesi gerektiği, davacının dosyaya böyle bir bildirimde bulunmadığı, dolayısıyla iade talebini iş bu davayı açmakla yapmış sayıldığı, davacının bu iade bildirimini 17.04.2018 tarihinden itibaren uygun bir süre içinde yapmadığı düşünülebilirse de somut olayda davalı şirketin devir bedelini eksik ödemek suretiyle asli borcunu ihlal ettiğinden davalı tarafın iade talebinin zamanında yapılmadığını ileri sürmek suretiyle bağımsız bölümleri davacı şirkete iade etmekten (geri devretmekten) kaçınmasının hakkın kötüye kullanılması teşkil edeceği, böylece davacı şirketin 199.000,00 TL'lik devir bedeli tutarını davalı şirkete geri ödemesi şartıyla, anlaşma konusu 2 adet bağımsız bölümün tapuda davacı şirket adına tescilini talebe hak kazanabileceği, taraflar arasındaki anlaşma uyarınca davacıya ödenen bedelin 17.04.2018 tarihinden davalı ...'ye ödeneceğinin belirtilmesi nedeniyle davalı tarafından davacıya ödenen 199.000,00 TL devir bedeli ve 7.237,50 TL tapu masrafı olmak üzere toplam 206.237,50 TL'ye 17.04.2018 tarihinden itibaren avans faizi işletmek gerektiği, söz konusu alacağa 17.04.2018 tarihinden depo kararı verilen duruşma tarihi olan 17.11.2020 arası faiz işletildiği, toplam 295

.04.2018 tarihinden davalı ...'ye ödeneceğinin belirtilmesi nedeniyle davalı tarafından davacıya ödenen 199.000,00 TL devir bedeli ve 7.237,50 TL tapu masrafı olmak üzere toplam 206.237,50 TL'ye 17.04.2018 tarihinden itibaren avans faizi işletmek gerektiği, söz konusu alacağa 17.04.2018 tarihinden depo kararı verilen duruşma tarihi olan 17.11.2020 arası faiz işletildiği, toplam 295.743,16 TL'yi davacının mahkeme veznesine depo ettiği, taşınmazların bilirkişi raporunda belirlenen bedeller üzerinden eksik harcını ikmal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne tapuların iptali ile davacı adına tesciline, karar kesinleştiğinde depo edilen bedelin davalılara iadesine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inançlı işlemin şekle bağlı olmayan yazılı delille ispat edilebileceği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inanç sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali ve tescili yahut bedel iadesi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 22.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10670, Karar No: 2023/1305, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10670 E.  ,  2023/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tarafların vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların Afganistan uyruklu olup İran'da imam nikahı ile evlendiklerini, fiilen ayrı yaşadıklarını ve annenin çocukları baba ile görüştürmediğini iddia ederek; ortak çocuklar ... ve ... ile baba arasında hafta sonları, yazın ve dini bayramlarda kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı asıla 22.03.2022 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ancak davalı asıl davaya süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sosyal inceleme raporuna göre baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına uygun olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile ..., ... ve ... ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası cumartesi ve pazar günü saat 10.00'dan, aynı gün saat 17.00'ye, babalar günü saat 10.00'dan aynı gün 17.00'ye, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan aynı gün 17.00'ye, temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan onuncu günü 17.00'ye kadar kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tarafların vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde; annenin çocuklarla birlikte ...'da babanın ise ...'da yaşadığını, aradaki mesafenin uzak olduğunu ve kişisel ilişki zamanlarında babanın çocukları yaşadığı yere getirebilmesinin mümkün olmadığını belirterek; kararın kaldırılmasını ve daha uzun süreli kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

2. Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; babanın şiddet eğilimli olduğunu, kız çocuğunun doğmasını istemediğini, çocuklara ilgisiz olduğunu, sosyal inceleme raporunun çocukların görüşü alınmadan hazırlandığını ve çocuklara zarar verme ihtimalinin fazla olduğunu belirterek; kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; babanın şiddet eğilimli olduğunu, kız çocuğunun doğmasını istemediğini, çocuklara ilgisiz olduğunu, sosyal inceleme raporunun çocukların görüşü alınmadan hazırlandığını ve çocuklara zarar verme ihtimalinin fazla olduğunu belirterek; kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, babanın ... ile kişisel ilişki kurma talebi olmadığı halde ... ile de kişisel ilişki tesisinin yerinde olmadığı, babanın çocukları dört yıldır görmemesi ve çocuklardan ...'un babayı hiç tanımıyor olması nedeniyle kişisel ilişki süresinin fazla olduğu gerekçesi ile; davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bendinin kaldırılarak ortak çocuklardan ... ve ... ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günü saat 10.00'dan, aynı gün saat 17.00'ye, babalar günü saat 10.00'dan aynı gün 17.00'ye ve dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan aynı gün 17.00'ye kadar kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tarafların vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı baba vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ... ve ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, babanın çocuklarla kişisel ilişki kurmasına engel teşkil edecek ve davanın reddini gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı ve kişisel ilişki sürelerinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10055, Karar No: 2018/4118, Tarih: 09.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10055 E.  ,  2018/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağını oluşuran Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/582 Esas -2011/698 Karar sayılı dosyasının yapılan incelemesinde; davacıya ait olan ve olay tarihinde kullanması için davacının kardeşi ... ... verilen 56 KC 296 plaka sayılı kamyona ... ... üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçu kapsamında Batman Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2009 tarih ve 2009/71 D.İş sayılı kararına istinaden siciline devredilemez - satılamaz şerhi konulduğu ve aynı gün araç Batman Emniyet Müdürlüğü ekiplerince yed'i emin otaparkına çekilmek suretiyle muhafaza altına alındığı, yapılan yargılama sonunda dosya kapsamında sanık olarak bulunan ... ... atılı eylem sebebi ile 15 yıl hapis cezası verildiği, suçta kullanılacağını bilmediği gerekçesi ile aracın da sahibi olan davacıya iadesine hükmedildiği, 26/09/2013 tarihinde kararın kesinleşmesi üzerine 07/02/2014 tarihinde araç davacıya iade edildiği, 28/02/2014 tarihinde davacı vekili aracılığı ile verdiği dava dilekçesinde, bahse konu araç için yed'i emin otoparkına 14.000TL ücret ödediğini, ayrıca yaklaşık 4 yıl süresince el konulan kamyonunu işletememesi sebebi ile zararının bulunduğunu beyan ederek 5271 sayılı CMK'nun 141 ve devamı maddeleri uyarınca Hazine aleyhine 265.666 TL değerinde maddi tazminat davası açtığı anlaşılmıştır.

Anayasa'nın 35. maddesi'nin birinci fıkrasında "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir." denilmek suretiyle mülkiyet hakkı güvenceye bağlanmıştır. Ancak mülkiyet hakkı sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, bu hakkın kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına müdahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen Anayasa'nın 13. maddesinin de gözönünde bulundurulması gerekmektedir. Anılan madde uyarınca temel hak ve özgürlükler, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmaksızın Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) özellikle el koyma ve müsadere yoluyla yapılan müdahalelere ilişkin verdiği kararlarda, keyfi müdahalelerden korunmak amacıyla mülkiyet hakkına müdahale teşkil eden önlemlerin kanun dışı veya keyfi ya da orantısız olamayacağına vurgu yapmaktadır. (Ali Esen - Türkiye, Başvuru No: 74522/01, 24/7/2007). Kişilerin Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının korunması ile sahip olunan bu hakkın kamu yararına aykırı olarak suçta kullanılması durumunda nasıl orantılı bir şekilde sınırlandırılabileceğine ilişkin sorun yine AİHM kararları ile aydınlatılmaya çalışılmış ve özellikle mülkün varsa resmi siciline devredilmesinin önlenmesi amacıyla şerh konulması, bazı durumlarda yargılama sonunda verilebilecek müsadere kararının sonuçsuz kalmasının önlenmesi ile mülkün yine suçta kullanılmasının önüne geçilmesi maksadıyla alıkonulabileceği hususları üzerinde durulmuştur. AİHM içtihatları ışığında ulusal mevzuatımız değerlendirildiğinde; 5271 sayılı CMK'nun taşınmazlara, hak ve alacaklara el konulmasını düzenleyen 128. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen el koyma kararlarının sicile şerh verilmek suretiyle icra olunacağı hükme bağlanmış olup, ulaşım araçlarına fiilen el konulacağına yani alıkoymaya ilişkin ise herhangi bir atıf yapılmamış olmakla birlikte 5607 sayılı Kanun kapsamında kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında alıkoymaya ilişkin bir takım istisnalar bulunmaktadır. Adli olaylarda mülkiyet hakkına müdahale edilirken Anayasa'nın 35. maddesi başta olmak üzere yukarıda zikredilen kanun maddeleri de gözönünde bulundurularak orantılı bir karara varılması elzemdir. AİHM bu kapsamda el koyma ile kanuna aykırı eylem arasındaki illiyet bağının kamu makamlarınca makul bir şekilde değerlendirilmesini de başka bir güvence ölçütü olarak kabul etmektedir. El koyma ve müsaderenin muhakkak uygulanması gerektiği kabul edildiği takdirde özellikle iyiniyetli üçüncü kişiler yönünden eşyanın belirli koşullar dahilinde iadesi veya bu mümkün olamıyorsa eşya sahibinin zararının tazmini gerektiği hususu da kararlarda sıkça zikredilmektedir