muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33818, Karar No: 2023/2541, Tarih: 02.05.2023

FETÖ/PDY terör örgütünün ByLock haberleşme programını ancak sadakatinden emin olduğu üyelerine kurdurduğu bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla sanığa bu uygulamanın yüklenmiş olması, terör örgütünün sanıktan örgüt üyesi olarak emin olduğunu göstermektedir. Bu uygulamanın örgütsel amaçlarla oluşturulduğu, örgüt üyelerinin gizli bir şekilde haberleşebilmesi için yüklendiği ve bu amaçla kullanıldığı açıktır. Program kripto sistemi ile internet bağlantısı üzerinden iletişim sağlamak üzere, gönderilen her bir mesajın farklı bir kripto anahtarı ile şifrelenerek iletilmesine dayalı bir programdır. Gerçekleştirilen haberleşmenin cihaz üzerinden belirli bir süre geçtikten sonra manuel işleme gerek duyulmaksızın otomatik olarak silindiği, kullanıcılar haberleşme güvenliği bakımından silmeleri gereken verileri silmeyi unutsalar dahi sistemin gerekli tedbirleri alacak şekilde tasarlanmıştır. Böylece ByLock uygulamasının olası bir adli işlem sonucunda cihaza el konulması durumunda dahi uygulamada yer alan verilere erişimi engelleyecek şekilde kurgulandığı anlaşılmaktadır. ByLock gibi bir gizli haberleşme programın kullanılmış olması, bu program vasıtasıyla örgütsel talimatların, örgüt dışı şahıslara ilişkin istihbari bilgilerin ve Fetö liderinin talimatlarının örgüt mensupları ile paylaşılıyor olması ve sanığın ayrıntısı yukarıda anlatıldığı üzere, haberleşme programının teknik özellikleri, indirme ve kullanma yöntemi, kullanıcıları ve muhtevası itibariyle münhasıran FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanması amacıyla oluşturulan ve bu suç örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan haberleşme ağı özelliğini bilerek (kasten) "ByLock" haberleşme ağına dahil olmuş olması, tanık beyanları ve uzun süre yakalamalı olarak aranması da dikkate alındığında, sanığın terör örgütüne üye olduğu hususunda herhangi bir şüphe bulunmamaktadır.

Bu bağlamda; sanığın fetö terör örgütü üyesi olduğu, asker abisi olan öğretmenlerin üstünde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, örgüt mensubu askerlerin ve örgütsel öğretmenlerin takibini yaptığı, evlendirme işlerini takip ettiği, asker şahısları başka şahıslara örgütsel amaçla devrettiği, asker şahısları telefonlarından arayıp buluşma organize ettiği, evlilik ile ilgili askerlere baskı ve tehdit uyguladığı, ilk başta Sinan kod ismini kullanırken sonrasında Nihat kod ismini kullandığı, ByLock kayıtlarının da sanığın Nihat kod ismini kullanığını doğruladığı, sanığın Fethullahçı silahlı terör örgütünün ideolojisini, amaçlarını, faaliyetlerini benimsediği, örgütle organik bağ kurduğu, sanığın örgütle kuvvetli sıkı bir organik bağ içerisinde olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın bu eylemlerinin örgüte sempati boyutunu aştığı ve örgüt üyeliği suçunun sübutuna delil niteliğindeki örgütsel eylemler olduğunun, örgütte mahrem asker abiliği yapan örgütsel tabirle öğretmenlerden de sorumlu sanığın örgütün iç yüzünü bilmemesinin mümkün olmadığı, örgütsel kast ile hareket ettiğinin açık olduğu anlaşılmıştır.

Uzun yıllar silahlı terör örgütüne bağlı kurumlarda atama usulüyle görev yapan sanığın FETÖ-PDY terör örgütü üyelerinin örgütsel haberleşme aracı olarak kullandıkları ByLock isimli programı kullanıyor oluşu, ByLock ID"sine kendisi gibi mahrem abilik yaptığı anlaşılan şahısların dahil olması, tanık beyanları ile de doğrulanan Nihat kod ismini kullanması, TSK mensubu askerler ile operasyonel hat vasıtasıyla irtibatına ilişkin kayıtlar, örgütsel faaliyetlerini içermesi nedeniyle yukarıda belirtilen gerekçelerle itibar olunan tanık beyanları ve A.U. adına düzenlenmiş sahte kimlikle yakalanmış olması da dikkate alındığında, Jandarma Subay Temel Kursunda terör örgütünün müdür yardımcısı olarak konumlandırdığı pozisyonda görev yapıp mahrem asker abiliği yapan sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve eylemlerinin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk göstermesi karşısında adı geçen silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği sabit görülerek 5237 sayılı TCK'nun 314/2 nci maddesi gereğince sanığın güttüğü amaç ve saik, suçun işleniş şekli ve kastın yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza 8 yıl olarak belirlenmiştir.

Müsnet eylemin 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 3. Maddesindeki Terör suçundan cezalandırılmış olması nedeniyle, 3713 sayılı Yasa'nın 5/1 inci maddesi gereğince sanığın cezası yarı oranında artırılmıştır.

Sanığın fiilden sonraki davranışları nedeniyle sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu bir kanaate varılmamış olması dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş,

Sanığın üzerine atılı suçun ağırlığı, sanık hakkındaki delillerin ve tanık beyanının içeriği göz önüne alındığında üzerine atılı suçu işlediği hususunda somut delillerin olması, ayrıca sanığın uzun süreli yakalamalı olarak arandıktan sonra başkası adına düzenlenmiş kimlik ile birlikte yakalanmış olması hususu da göz önüne alındığında serbest bırakıldığı takdirde kaçma şüphesinin bulunması ve aynı nedenlerle adli kontrol tedbirlerinin yetersiz kalacağı anlaşılmakla sanığın tutukluluk halinin devamına karar vermek gerekmiş.." şeklinde gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a)Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, 6417 ID numarası üzerinden ByLock iletişim sistemini örgütsel iletişim amacıyla kullanan, örgüt içerisinde asker mahrem yapılanmasında birkısım öğrenci astsubaylardan sorumlu müdür yardımcısı konumunda bulunan ve "Nihat", "Sinan" kod adlarını kullanan sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

b)Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sair itirazların reddine. Ancak;

Anayasanın 138/1 inci maddesi hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurun ağırlığı bağlamında, sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu ile faaliyet alanı göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde uyulmasına karar verilen bozma ilamını da sonuçsuz bırakacak yetersiz gerekçeye dayanarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini kanuna aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin bozma kararına uyarak yaptığı yargılama sonucunda, 22.03.2022 tarihli ve 2022/15 Esas, 2022/85 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3585, Karar No: 2015/8414, Tarih: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3585 E.  ,  2015/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçludan olan alacağın tahsili için .... İcra müdürlüğünün 2013/1591 esas sayılı dosyası ile ilamsız takip başlattığını, takibin 04.03.2013 tarihinde kesinleştiğini, dava dışı borçlunun 11.11.2013 tarihinde devlet hastanesinde eczacı olarak işe başladığını, 14.11.2013 tarihli icra müdürlüğü yazısı ile borçlunun maaşına haciz konulmasının istenildiğini, borçlunun maaşında ilk haczin ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/46645 esas sayılı dosyasının haczi olduğu, ancak davalının alacağının muvazaalı olduğu, yapılan maaş kesintisinin müvekkilinin alacaklı olduğu ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/1591 esas sayılı dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı İnci Karaturan' dan alacağını tahsili amacıyla hakkında icra takibi yapıp, aynı gün icra dairesinde dava dışı borçluya ödeme emrini tebliğe edildiğini rızası ile maaş haczi gerçekleştirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının icra takibinin 15.02.2013 tarihli davalının takibinin 11.11.2013 tarihli olduğu, dava dışı borçlunun, davalının muvaffaktı ile maaş haciz için müzekkere yazıldığı, dava dışı borçlunun aynı tarihte işe başladığı, davalı alacağının kaynağının kambiyo senedi olduğu, davalının sunmuş olduğu temliknamede takibe konu senetlerin derç edilmediği, davalı yanın alacağını ispatlayacak somut bir kanıt sunmadığı, bu nedenlerle davacının ... İcra Müdürlüğünün 2013 /46465 esas sayılı dosyasındaki alacağının tamamının muvazaalı olduğu gerekçesiyle, bu dosya için yapılan maaş kesintisinin ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/1591 esas sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı Av ... Devlet Hastanesi’nce sıraya konulmuş olup, davacı tarafça Av ... Devlet Hastanesi’nce yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı Av ... Devlet Hastanesi’nce sıraya konulmuş olup, davacı tarafça Av ... Devlet Hastanesi’nce yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında, İcra Müdürlüğünce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine Av ... Devlet Hastanesi’nce bu madde hükmü uyarınca düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamayı İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu durumda mahkemenin, Av ... Devlet Hastanesi’nce yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesi uyarıca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul ederek aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalıda olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu ilkelere göre çözümlenmesi doğru olmamıştır.

04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26,30 ve 33. (HUMK'nın 74,75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19.(818 sayılı BK'nın 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davanın tavsifinde yanılgıya düşülerek ve ispat yükü davalıya yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3511, Karar No: 2023/8610, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3511 E.  ,  2023/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2526 Esas, 2022/1407 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1780 Esas, 2021/1122 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı bankanın apartman girişi üst kısmında bulunan ... Sitesi'ne ait olan "... SİTESİ A BLOK NO:78" yazısını geçerli bir mazerete dayanmaksızın hukuka aykırı olarak kaldırdığını, kaldırılan yazının yerinde Kuveyt Türk Bankası - .../Antalya Şubesinin tabelasının bulunduğunu, ... İş Merkezi binasının plan ve projesinden, ruhsatından, bahsi geçen apartman girişi üst kısmının ortak alan olup olmadığının tespit edilerek ilgili alanın eski hale getirilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı banka ile dava dışı ... arasında kira sözleşmesi imzalandığını, davalı bankanın kiraladığı alan içerisinde davacının huzurdaki davaya konu ettiği dış cephe bölümlerinin iç mekanlarının da mevcut olduğunu, kira sözleşmesinde "bankanın güvenliğinin sağlanması ve kurumsal kimliğinin yansıtılmasını teminen, mecurun dış cephesinde gereken tedbirlerin banka tarafından alınabileceği ve ilgili tadilatların yapılabileceğinin hüküm altına alındığını, tabela asılmasını yasaklar mahiyette bir yönetim planı veya kat malikleri kurulu kararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne tabelanın kaldırılması, sitenin kendi tabelası asılması suretiyle taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne tabelanın kaldırılması, sitenin kendi tabelası asılması suretiyle taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafça taşınmazın dış cephesinin müvekkili banka tarafından tabela asılmak suretiyle kullanılmasını yasaklar nitelikte bir yönetim planı yahut kat malikleri kurulu kararının ne yargılama öncesi müvekkili bankaya, ne de bahse konu yargılama sırasında yerel mahkemeye ibraz edilemediğini, kamuya hizmet veren müvekkili bankanın kurumsal niteliğine zarar verecek nitelikteki hususların kabulünün mümkün olmadığını, ilgili tabelanın kaldırılması sebebiyle binada yaşayan kişilere ait tebligatların, kargoların, siparişlerin ulaşmadığı, başka binaya gelenlerin günün farklı saatlerinde zillere basarak bina sakinlerini rahatsız ettiği yönündeki iddiaların kötüniyet teşkil ettiğini, zira müvekkili bankanın davacı yönetim ile irtibata geçerek, masrafların müvekkil banka tarafından karşılanması suretiyle, apartman girişinin bulunduğu bölümdeki cam bölüme apartmanın adının, bloğunun ve numarasını içeren bilgileri içeren bir tabelanın asılmasının teklif edildiğini, müvekkili Bankanın bu teklifi içerisinde, yönetimin uygun göreceği bir uygulama ve dizaynın da yapılacağı ayrıca taahhüt edildiğini, bu teklifin davacı tarafından kötü niyetli olarak kabul edilmeyerek bu davanın ihdas edildiğini, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 29.06.2004 tarihli ve 2004/3650 Esas, 2004/5470 Karar sayılı ilamında, "...ticari faaliyetle uğraşanların bu işlerde kullandıkları bağımsız bölümün tavan, taban ve yan duvarlarla bağlantılı ortak yerlerinde ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmayan uygun bir yere tanıtıcı nitelikte tabela asmanın doğal hakkı olduğu kabul edilip..." ifadelerine yer verildiğini, Yargıtay kararında belirtildiği şekilde, müvekkili bankanın kullandığı bağımsız bölümlerin bağlantılı olduğu ortak yerlere ve dış cephe sınırlarını aşmayacak şekilde bir tabela kullandığını, kira sözleşmesinden doğan bu hakkın kullanılmasının herhangi bir hukuka aykırılık oluşturmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi karanının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayımıza gelince, alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın A Blok girişinin üstündeki ortak kısmın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinde tanımlandığı üzere apartmanın ortak alanı olduğu, 634 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi gereği ortak yerlere kat maliklerinin arsa payları oranında malik oldukları, ortak yerlerdeki kullanım hakkının kat maliklerine o yerde inşaat, onarım ve tesisler yapma hakkını vermeyeceği, 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereği ortak yerlerde inşaat, onarım vs yapılması için bütün maliklerin rızasının olması gerektiği, dosya kapsamından tüm maliklerin rızasının olduğuna dair bir kararın olmadığı, kira sözleşmesinde her ne kadar dış cephede tadilat yapabileceğine dair hüküm bulunsa da, davalı bankanın davacı sitenin tabelasını kaldırmak suretiyle taşınmazın ortak yer niteliğindeki kısmına el atmasının 634 sayılı Kanun'a aykırı olduğu, yerel mahkeme davanın kabulüne el atmanın önlenmesine ve eski hale getirilmesine yönelik yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3.634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.