muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/236, Karar No: 2010/254, Tarih: 07.12.2010

Hükümlüye, para cezası ödeme emri çıkartılıp, ödenmemesi üzerine Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca ödenmeyen adli para cezasının günlüğü 100 TL'den hesap edilmek suretiyle 250 gün hapse çevrilmesini müteakip, Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2009 gün ve 2009/7-136 sayılı yazısı ile hükümlü hakkındaki adli para cezasının günlüğü mahkemece belirlenen 30 TL'den mi yoksa 100 TL üzerinden mi hesap edilmek suretiyle hapse çevrileceği hususunda tereddüt oluştuğundan bahisle bir karar verilmesinin istenmesi nedeniyle Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2009 gün ve 2009/70 müteferrik sayılı karan ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevirme işleminin 647 sayılı Yasa hükümlerine göre günlüğü 100 TL'den hapse çevrilerek infazının yapılmasına karar verildiği, işbu karara vaki itirazın ise Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2009 gün ve 2009/190 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, ancak anılan karara karşı; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/3 ve 5275sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 1. maddelerinde öngörülen, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesinde bir gün karşılığı olarak 100 Türk Lirasının esas alınacağına ilişkin hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumunda geçerli olduğu, nitekim 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde, yHükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının karan ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir' hükmünün yer aldığı cihetle, 5237 sayılı Kanun uyarınca verilen ya da diğer kanunlara göre verilip de, adil para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adil para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde İsabet bulunmadığı gerekçesiyle Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma is-teminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere; 5237 sayılı Yasa 'n/n 52. maddesi uyarınca doğrudan hükmolunan para cezasının infazının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre yapılması gerekmekte ve bu şekilde hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde; para cezasından hapse çevirme işlemi yapılırken, hangi miktardan çevirme yapılacak tartışması yapılmadan, baştaki gün hapis cezasına geri dönülmesi ve ayrıca bu durumda koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmaması ge-rektiği../' gerekçesi ile; "kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2009 gün ve 2009/70 müteferrik sayılı kararma yönelik itirazın reddine ilişkin Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2009 gün ve 2009/190 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına, aynı kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli İşlemlerin yapılması için, dosyanın adı geçen mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine..." karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 11.10.2010 gün ve 23318 sayı ile;

"İtirazın konusu olan uyuşmazlık; 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suç nedeniyle lehe olduğu belirlenerek 5237 sayılı Yasa uyarınca hükmolunan adil para cezasının ödenmemesi üzerine hapse dönüştürme işleminin, mahkemece hükmedilen gün adli para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas alınan bir gün karşılığı 30 YTL mi yoksa 5252 sayılı Yasa'nın 5/3 ve 5275 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddelerinde belirtilen 100 YTL'nin mi esas alınması gerektiği hususuna ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesinde, 'Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'.

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesinde ise 'Lehe olan hükümf önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir'.

Biçiminde hükümler yer almaktadır.

Buna göre maddi ceza yasaları ve infaz yasaları kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilerek lehe yasanın belirlenmesi gerekmektedir. Burada 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesindeki y bütün olarak uygulama' ilkesi tatbik edilemez. Anılan maddedeki bütünlükten amaç, her kanunun kendi içindeki bütünlüğüdür.

Biçiminde hükümler yer almaktadır.

Buna göre maddi ceza yasaları ve infaz yasaları kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilerek lehe yasanın belirlenmesi gerekmektedir. Burada 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesindeki y bütün olarak uygulama' ilkesi tatbik edilemez. Anılan maddedeki bütünlükten amaç, her kanunun kendi içindeki bütünlüğüdür.

01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda hapis-para cezalarının infazı 647 sayılı Yasaya göre yapılırken, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen suçlar için cezaların infazı, anılan tarihte yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a göre yapılması gerekmektedir. Belirtilen ikinci halde herhangi bir sorun bulunmamaktadır. Uygulamada karışıklık yaratan ve Yargıtay Özel Ceza Daireleri arasında farklılık gösteren asıl sorun, ilamdaki suç tarihinin 01.06.2005'den önce olması ve 5237 sayılı Yasa'ya göre adli para cezasına hükmedilmesi halinde, ödenmeyen adil para cezasının kaç lira üzerinden hapis cezasına çevrileceği hususudur.

647 sayılı Yasa döneminde para cezalarının yerine getirilmesi, anılan maddenin 5. fıkrası uyarınca gerçekleştirilmekteydi.

647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 7. fıkrasında,'Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının karan ile bir gün üç milyon sayılmak üzere hapsedilir' 4421 sayılı Yasa ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na eklenen 6. madde gereğince, maddede belirtilen üç milyon, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve Han edilen yeniden değerleme oranında arttırılacaktır.

Yeniden değerleme oranı 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında %11.2'dlr. Buna göre, bu tarihler arasında 647 sayılı Yasa gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürme işlemi 5083 sayılı Yasa hükümleri de dikkate alınmak suretiyle 24.000.000 TL 'dîr.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 'Ad/i para cezasının infazı' başlıklı 106. maddesinin 3. fıkrası," Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının karart ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün mlktarınca hapsedil/Y biçiminde düzenlenmiştir. Bunun anlamı, mahkemece, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adil para cezasının hapse çevrilmesi zorunludur.

Anılan maddenin geçici 1. maddesine göre, 26.09.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hükümlüler bir gün yüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler. 5275 sayılı Yasa'nın 123. maddesi gereğince, geçici 1. madde 01 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Geçici 1. maddede öngörülen yüz Türk Lirasının, 647 sayılı Yasa'nın 5/7. maddesinde belirtilen hapse dönüştürme miktarına göre daha lehe olması nedeniyle infaz aşamasında dikkate alınması zorunludur.

Geçici 1. maddedeki düzenleme, sadece 5237 sayılı Yasa dışındaki diğer kanunlarda (765, 6136, 6831 sayılı Yasalar gibi) yer alan adli para cezasının ödenmemesi halini kapsar gibi görünmektedir. Önceki Yasa döneminde işlenmiş olup da 5237 sayılı Yasa'ya göre verilen adli para cezalarını içermediği izlenimi vermektedir. Oysa ki yasa koyucunun, hükümlüler arasında bu tür bir ayrım yaptığını söylemek doğru olmaz. Geçici 1. maddenin, İnfaz Yasası'nın diğer hükümlerine göre daha önce yürürlüğe girmesinin amacı da, 5237 sayılı Yasa dışındaki diğer ceza ve özel yasalarını 5237 sayılı Yasa'nın genel hükümlerine uyumlu hale getirmektir. Bu nedenle \..5237 sayılı TCK'nın dışındaki...' ibaresine yer vermiştir. Ancak sonradan, bu boşluğu doldurmak ve uygulamada karşılaşılacak sorunları gidermek amacıyla 5252 sayılı Yasa'nın 5. maddesine 5349 sayılı Yasa ile şu eklemeyi yapmayı uygun görmüştür:

5252 sayılı Yasa'nın 5/3. maddesi 'Ağır para cezasından dönüştürülen adlı para cezasının ödenmemesi halinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüz milyon Türk Lirası esas alınır'biçimindedir.

Yine 5349 sayılı Yasa'nın 1 ve 3. fıkralarında değişiklik yapan 5349 sayılı Yasa'nın gerekçesinde, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunumdan farklı olarak gün para cezası sistemi getirildiği, getirilen bu yeni f istem nedeniyle diğer kanunlarda yer alan ağır para cezalarının uygulanma esaslarının 5252 sayılı Yasa'nın 5. maddesinde düzenlendiği, kanunlarda öngörülen ağır para cezalarının adli para cezasına dönüştürüldüğü, ancak bu şekilde ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasının ödenmemesi durumunda yapılacak işlem hususunda tereddütlerin ortaya çıktığı, uygulamada ortaya çıkabilecek sorunları gidermek amacıyla maddeyle, söz konusu para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevirmede bir gün karşılığı yüzmilyon Türk Lirasının esas alınacağına ilişkin hükmün getirildiği belirtilmiştir.

Somut olayda, suç tarihi 01.11.2004'tür. Yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında lehe yasa olarak 765 sayılı Yasa kabul edilip uygulanmış olsaydı, ödenmeyen adli para cezasının 100 TL üzerinden paraya dönüştürülmesinde hiçbir tartışma olmayacaktı. Yargılama aşamasındaki lehe kanun uygulanmasını bertaraf edecek biçimde infaz aşamasında hükümlünün aleyhine sonuç yaratmak doğru olmaz. 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması halinde de ödenmeyen adli para cezasının 100 TL üzerinden hapis cezasına dönüştürülmesi zorunludur.

"Mahsup' başlıklı 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesinde de, adli para cezasına hükmedilmesi durumunda, bir gün yüz Türk Lirası sayılmak üzere, bu cezadan indirim yapılacağı belirtilmiştir.

Yargıtay Özel Dairelerinin de, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen ve 5237 sayılı Yasa'nın uygulandığı durumlarda, ödenmeyen adli para cezasının 100 YTL üzerinden hapse dönüştürülmesi gerektiğine ilişkin birçok kararı bulunmaktadır. Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nin 14.07.2010 gün, 2010/ 16600-13850; Onuncu Ceza Dairesi'nin 14.04.2008 gün, 2008/5462-6055; İkinci Ceza Dairesi'nin 29.06.2006 gün, 2006/6109-12757; İkinci Ceza Dairesi'nin 06.06.2006 gün ve 2006/2735-11448 sayılı kararlan bu doğrultudadır.

Bu açıklamalar ışığında, sanık hakkında lehe olan 5237 sayılı Yasa'nın 158/1-4, 52, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 25.000 YTL adli para cezasının ödenmemesi üzerine, para cezasının 100 YTL üzerinden hapse çevrilerek infazının yapılması gerektiğine ilişkin Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nin karan ile bu karara yapılan itirazın reddine ilişkin Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararının yerinde olduğu düşüncesindeyiz.

Açıklanan nedenlerle, yasa yaranna bozma isteminde Heri sürülen neden yerinde görülmediğinden yasa yaranna bozma isteminin reddi yerine yazılı biçiminde karar verilmesinin usui ve yasaya aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır"gerekçeleri ile İtiraz yasa yoluna başvurularak Yargıtay Onbirinci Ceza Dairesi'nin 01.10.2010 gün ve 2310-10513 sayılı kararının kaldırılması ve Adalet Bakanlığı'nın yasa yaranna bozma isteminin reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmekle, Ceza Genel Kuru-lu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Hükümlü Seyitnur hakkında, 23.12.2003-02.11.2004 tarihleri arasında işlediği "sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı TCY hükümleri lehe kabul edilerek verilen hükümle ilgili olarak; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olan suçlara ilişkin olarak kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca doğrudan belirlenmiş gün para cezasının İnfaz aşamasında ödenmemesi halinde hangi miktar üzerinden hapse çevrilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosyada:

İncelenen dosyada:

Hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda; lehe olduğu saptanan 5237 sayılı TCY'nin 158/1-k maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 1.000 gün karşılığı adli para cezasına hükmedildiği, aynı Yasa'nın 52/2. maddesi uyarınca verilen gün para cezasının günlüğü 30 YTL'den "30.000" YTL adli para cezasına dönüştürüldüğü, yine aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca da sanığın sonuç olarak "2 yıl 6 ay hapis" ve "25.000 YTL adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İnfaz sırasında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin gerekmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcı I iğ ı'nca duraksama yaşanmış ve hapis cezasının hangi miktar üzerinden paraya çevrileceği hususunda mahkemeden bir karar istenmesi nedeniyle de Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nce, doğrudan infazla ilgili olan bu konuda daha lehe olduğu gerekçesiyle paraya çevrilme işleminin 647 sayılı Yasa uyarınca ve günlüğü 100 TL'den yapılmasına karar verilmiş, bu karara yönelik itiraz da Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'nce reddedilmiştir.

Yasa yararına bozma talebi Bolu ve Düzce Ağır Ceza Mahkemelerince verilen kararların isabetsizliğine ilişkin olup Özel Daire'ce de bu istem kabul edilerek adli para cezasının 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesi uyarınca hapse çevrilmesi esası benimsenmiş, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığı'nca, bu karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulmak suretiyle mahkemelerce verilen kararların doğru olduğu ileri sürülmüştür.

Bu durumda ortaya çıkan uyuşmazlığın çözülebilmesi için, paraya çevirme ve para cezasının ödenmemesi halinde ne yapılacağı konularında, 01.06.2005 tarihinden önce var olan ve bu tarihte ihdas edilmiş olan uy-gulamaların mahiyeti üzerinde durmak gerekmektedir.

01 Haziran 2005 tarihinden önce; hürriyeti bağlayıcı cezadan paraya çevirme işlemlerinin 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre yapıldığı, bu şekilde hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde ise, tekrar hapse çevirme işlemlerinin 647 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca gerçekleştirildiği görülmektedir.

647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 7. fıkrasında; "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde para cezasını ödemezse. Cumhuriyet Savasının kararıyla bir gün üçmilyon lira sayılmak üzere hapsedilir. Artıklar nazara alınmaz. Ancak, üçmilyon liradan aşağı hükmolunan para cezaları bir gün hapse çevrilir. Haklarında Türk Ceza Kanunu'nun 54 ve 55. maddeleri ile 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm giyenlerin para cezalan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş olsa bile hapse çevrilemez. Bu takdirde maddenin son fıkrası hükümleri uygulanır".

647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 8. fıkrasında; "Para cezasının hapse çevrileceği mahkeme İlamında yazılı olmasa bile yukarıdaki hüküm Cumhuriyet Savcılığı'nca uygulanır".

647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 8. fıkrasında; "Para cezasının hapse çevrileceği mahkeme İlamında yazılı olmasa bile yukarıdaki hüküm Cumhuriyet Savcılığı'nca uygulanır".

647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 10. fıkrasında ise; "Hükümlü, mahpus kaldığı her gün için yedinci fıkra uyarınca üçmiiyon lira indirildikten sonra kalan parayı öderse hapisten çıkarılır".

Hükümleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere; 647 sayılı Yasa'daki düzenlemeye göre;

a) Paradan çevrilen hapis cezası mahiyeti itibarıyla "tazyik hapsi"dir. Bir başka deyişle, amaç para cezasını tekrar hapse çevirmek değil, para cezasının tahsil edilebilmesi için hükümlüyü zorlamaktır.

b) Bu işlem Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılmaktadır.

c) Hükümlü, kalan para cezasını ödemesi halinde hapisten çıkartılmaktadır.

d) Koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına bir engel bulunmamaktadır.

e) Bu uygulama açısından, para cezasının; hapisten çevrilmiş para cezası olması ile doğrudan verilmiş para cezası olması arasında hiçbir fark yoktur.

f) Para cezası hapse çevrilse bile, sonuçları açısından asıl ceza para cezası olarak kalmaktadır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasalarla; para cezaları ile ilgili olarak önceki sistem terk edilerek yeni bir sistem oluşturulmuş; ancak bu yapılırken de, 5237 sayılı TCY dışındaki yasalarda yer alan para cezalarının tamamı sisteme uygun olarak değiştirilemediği için, başlangıçta ikili bir ayrım yapılmak suretiyle, 5237 sayılı TCY'de düzenlenen para cezaları ve 5237 sayılı TCY dışındaki yasalarda düzenlenen para cezaları için farklı uygulamalar kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCY'ye göre para cezası verilmesi halinde, Yasa'nın 50 veya 52. maddelerinden biri ile uygulama yapılması zorunludur.

Adli para cezasının 5237 sayılı TCY'nin 50. maddesine göre belirlendiği durumlarda, suç tarihi ne olursa olsun, ödenmeyen adli para cezasının yine 50. madde uyarınca hapse çevrileceği, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere uygun olarak Ceza Genel Kurulu'nun 05.06.2007 gün ve 113-127 sayılı kararında açıkça kabul edilmiş, 26.02.2008 gün ve 5739 sayılı Yasa'nın 4. maddesiyle 5237 sayılı Yasa'nın 50. maddesinde yapılan değişiklik ve aynı Yasa'nın 5. maddesiyle 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılması ile 50. madde uyarınca seçenek yaptırım olarak hükmedilen adli para cezası da 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesindeki esaslara tabi kılınmıştır.

Burada çözümlenmesi gereken konu; 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca "doğrudan verilen adli para cezası"nın ödenmemesi durumunda ne yapılacağı İle ilgilidir.

5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca "gün para cezası" sistemine göre doğrudan belirlenecek para cezalarının ne şekilde infaz edileceği, 50. maddedeki durumun aksine, 52. maddenin ve TCY'nin kendi İçerisinde değil, 5275 sayılı CGTÎY'nin 106. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Burada çözümlenmesi gereken konu; 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca "doğrudan verilen adli para cezası"nın ödenmemesi durumunda ne yapılacağı İle ilgilidir.

5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca "gün para cezası" sistemine göre doğrudan belirlenecek para cezalarının ne şekilde infaz edileceği, 50. maddedeki durumun aksine, 52. maddenin ve TCY'nin kendi İçerisinde değil, 5275 sayılı CGTÎY'nin 106. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

106. maddenin 2. fıkrası; "Ad/i para cezasını içeren ilam Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet Savcısı otuz gün İçinde adli para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20. maddenin 3. fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder", 3. fıkrası; "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse. Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün mlktarınca hapsedilir", 5. fıkrası; nAdli para cezasının hapse çevrileceği mahkeme Hamında yazılı olmasa bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır", 7. fıkrası; "Adli para cezası yerine çektirilen hapis süresi üç yılı geçemez. Birden fazla hükümle adli para cezalarına mahkumiyet halinde bu süre beş yılı geçemez" 8. fıkrası; "Hükümlü, hapis yattığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse hapisten çıkartılır", 5738 sayılı Yasa ile değişik 9. fıkrası ise; "Adil para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adli para cezasıdır" biçimindedir.

Görüldüğü üzere, 5237 sayılı TCY'nin 52. maddesi uyarınca doğrudan hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde yapılacak işlem de, 647 sayılı Yasa'nın 5. maddesindeki işlemle benzerlik göstermektedir. Bu anlamda, yeni düzenlemede de bir "tazyik hapsi" söz konusu olup, para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevirme işlemi C.Savcısı tarafından yapılacak, para cezasının hapse dönüştürülmesinin ardından ödeme yapılması halinde de kişi hapisten çıkarılacaktır. Ancak, 647 sayılı Yasa'nın 5. maddesindeki sistemden farklı olarak, paradan hapse çevirme yapılırken, hangi miktardan çevirme yapılacak tartışması yapılmadan, baştaki gün hapis cezasına geri dönülecek, ayrıca, bu durumda koşullu salıverme hükümleri de uygulanamayacaktır. Aynı ilke 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 50. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezası için de geçerlidir.

Yeni kurulan sistemde, 5237 sayılı TCY dışındaki yasalar uyarınca ve 647 sayılı Yasa'nın sistemine göre verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi halinde ne yapılacağı sorunu da, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 5/3 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa'nın geçici 1. maddesinde çözüme kavuşturulmuştur.

Yeni kurulan sistemde, 5237 sayılı TCY dışındaki yasalar uyarınca ve 647 sayılı Yasa'nın sistemine göre verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi halinde ne yapılacağı sorunu da, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 5/3 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa'nın geçici 1. maddesinde çözüme kavuşturulmuştur.

5252 sayılı Yasa'nın 5/3. maddesinde; "Ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasın/n ödenmemesi halinde, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüzmilyon Türk Lirası esas alınır" 5275 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinde ise; "26.09.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hükümlüler bir gün yüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler" hükümlerinin bulunduğu görülmekte olup, her iki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde;

a) Bu tür para cezalarının infazında (ve dolayısıyla ödenmediğinde ne yapılacağı konusunda) yapılan atıf gereğince 5275 sayılı İnfaz Yasası'nın 106. maddesinin uygulanacağı,

b) 5237 sayılı TCY dışındaki yasalarda Öngörülen para cezaları "gün para cezası" sistemine uymadıklarından, ödenmeyen para cezalarının hangi miktar üzerinden hapse çevrileceği konusunun başlangıçta bir sorun oluşturduğu düşünülebilirce de yasal düzenlemelerle bu husus çözümlenerek, hapse çevirme işleminin 100 TL üzerinden yapılacağının hüküm altına alındığı,

Sonuçlarına varılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde;

5237 sayılı TCY'nin 50/1. maddesi uyarınca verilmiş bulunan para cezalarına ilişkin olarak anılan sorunu çözmüş bulunan 05.06.2007 gün ve 113-127 sayılı Ceza Genel Kurulu kararının, 01 Haziran 2005 tarihinden önceki bir suça ilişkin olarak 52. madde uyarınca doğrudan verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi halinde hangi miktar üzerinden hapse çevirme işlemi yapılacağı hususuna da ışık tuttuğu 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin de varılan bu sonucu doğruladığı, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin de 5237 sayılı Yasa'nın 50 veya 52. maddeye göre hangi miktar üzerinden paraya çevirme işlemi yapılmış ise aynı miktar üzerinden hapse çevirme işlemi yapılması gerektiğini vurguladığı,