muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8084, Karar No: 2017/1896, Tarih: 21.06.2017

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin pasiflerinin aktiflerinden fazla olması nedeni ile iflasına karar verilmesine dair davada öncelikle davacının alacaklı olmasının zorunlu olduğu, doğrudan doğruya iflas davalarında, iflasın açılmasından önce iflas yolu ile icra takibi yapılması söz konusu olmadığından davacının alacaklı sıfatının kanıtlanmasının zorunlu olduğu, bu durumda borca batık olduğu ileri sürülen şirketin iflasını, şirket yetkilisi ve tasfiye memurları dışında alacaklı isteyebilir ise de belirtildiği üzere iflas isteyen kişinin öncelikle alacaklı olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2001/508 E., 2003/105 K. sayılı Yargıtay aşamasından geçerek kesinleşen kararına göre, davacının o dava tarihi olan 13.03.2001 tarihi itibari ile alacaklı olmadığı, zira şirketin tasfiye işlemlerinin sonuçlanmadığı, bu nedenle davasının reddedildiği, gerek işbu iflas davasının açıldığı 26.08.2013 tarih itibariyle gerekse yargılama sırasında tasfiyenin halen devam ettiği, davacıya henüz ödeme sırasının gelmediği, ancak davacının hesabının izlendiği, bu suretle tasfiyenin sonuçlanmadığının anlaşıldığı, davacının bu şartlar altında kanunda belirtilen şekilde ve mevcut durum itibari ile ve halihazırda hukuken alacaklı konumunda bulunmadığı sabit iken iflas davası açmasının olanaklı bulunmadığı, aksi düşünce kabul edildiği takdirde, davacı ve benzer durumda olan birçok kişinin davalı şirkete yönelik olarak açmış olduğu ve yine aynı gerekçeler ile ret olunan ve kesinleşen davalar ile hukukun kendisine mevcut durum itibari ile alacaklı sıfatını tanımadığı kişi veya kişilerin, doğrudan iflas davası açmak sureti ile kanun dairesinde ve Bakanlık denetiminde yürütülen tasfiye işlemlerinin bütün olarak geçersiz sayılmasına, iflas hükümlerini kullanmak sureti ile alacaklarına kavuşması için bir yol açmak anlamına geleceği, bu durumun 4389 sayılı Yasa hükümlerinin, bu çerçevede mahkemelerce verilen ve Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen mahkeme kararlarının başka yollarla etkisiz konuma girmesine yol açacağı, açıkça kanuna karşı hile olduğu, davacının adı geçen yöntemlerle elde etmesine kanunun imkân vermediği bir hakkı iflas yolu ile elde etmesinin kabul edilemeyeceği, davacının davalı şirketin pasiflerinin aktiflerinden fazla olması nedeni ile şirketin iflasına karar verilmesine yönelik açmış olduğu davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 17.06.2015 tarihli ilamında “ davalı şirketin anonim şirketin tasfiyesi sürecine tâbi olduğu, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'na dayalı olarak iflasının istenemeyeceği, tasfiye işlemlerinde İİK uygulanamayacağından 6762 sayılı TTK'nın 446/2. maddesi uyarınca tasfiye memurlarınca iflasının da istenemeyeceği, İİK'nın 179

.06.2015 tarihli ilamında “ davalı şirketin anonim şirketin tasfiyesi sürecine tâbi olduğu, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'na dayalı olarak iflasının istenemeyeceği, tasfiye işlemlerinde İİK uygulanamayacağından 6762 sayılı TTK'nın 446/2. maddesi uyarınca tasfiye memurlarınca iflasının da istenemeyeceği, İİK'nın 179. maddesine dayalı olarak alacaklı sıfatı bulunduğundan bahisle mevduat sahibi davacının da İİK hükümlerine göre iflası sağlamayı amaçlayan doğrudan iflas isteminin de reddi gerekeceği, davacının tasfiye sürecinin sonuçlanmasını beklemek ve buna razı olmak zorunda olduğu gözetildiğinde, mahkemece, davalı şirketin doğrudan iflasının istenemeyeceğinin kabulü doğru olmuştur.” gerekçesiyle onanmıştır.

Davacı, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9694, Karar No: 2018/2357, Tarih: 26.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9694 E.  ,  2018/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu hakkında ... 27. İcra Müdürlüğü’nün 2014/13219 E. sayılı dosyası ile takip yapıldığını ve aracın satılarak paraya çevrildiğini, bu arada satış bedelinin ...’nün 2014/13033 E. sayılı dosyasına gönderildiğini ve ... tarafından sıra cetveli yapıldığını, oysa bunun yanlış olduğunu, öncelikle ... 27. İcra Müdürlüğü’nün öncelikle haciz ve satış masrafları ile birlikte vekalet ücretini de ödedikten sonra kalan bakiye kısmının 3. İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesi gerektiğini, kendilerinin harcadığı bu masrafın kendilerine ödenmesi gerektiğini, ancak bunun yapılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir. Şikayet olunan vekili; şikayetin reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde satış masraflarının eklendiği, ihtiyati haciz masraflarının ise ihtiyati haciz kesinleştiğinden dolayı avansın iadesinin istendiği, bu nedenle ihtiyati haciz masraflarının eklenmediği, İcra Müdürlüğü’nün yapmış olduğu sıra cetvelinde sadece aracın satış masraflarının ekli olduğu, icra vekalet ücretinin sıra cetvelinde öncelikle alacak olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar vermiştir.Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/326, Karar No: 2010/5813, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/326 E.  ,  2010/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Turgutlu Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 tarih ve 2007/480-2008/288 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ...ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliye rizikolarına karşı “emtea nakliye sigorta poliçesiyle” sigorta örtüsü altına alınan emteanın davalılar ... ve ... tarafından taşındığını, diğer davalıların taşıma komisyoncusu olduklarını, taşınan emtanın kaybedilmesi nedeniyle 7.068,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ...ve ..., taşıma komisyoncusu olarak aracın seçiminde gerekli özeni gösterdiklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sigortalıya ait emtanın Siirt iline nakledilmesi için, davalılardan ...'e ait, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araca yüklendiği ancak emtanın kaybolması nedeniyle sigortalıya teslim edilmediği, oluşan zararın davacı tarafından sigortalıya ödendiği, diğer davalıların taşımayı yapacak kişinin seçiminde gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne 7.068,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ...ve ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ...ve ...'nın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ...ve ...'nın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 374,91 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16131, Karar No: 2012/23770, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16131 E.  ,  2012/23770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı idare vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) ... ... su ... dere ıslah çalışmasının ve dava konusu taşınmaz üzerindeki beton kanalın hangi idare tarafından yapıldığının ... ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

2) Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2231, Karar No: 2021/13240, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2231 E.  ,  2021/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... Kargoya ait nakil aracında usulüne uygun olarak yapılan aramada, göndericisi sanık ... ve alıcısı hakkında herhangi bir araştırma yapılamayan ... olan kolide 60 paket ...marka kaçak nargile tütünü ele geçirilen olayda; kolinin gönderici kısmında yer alan ...nolu hattın olay tarihinde kimin adına kayıtlı olduğunun araştırılıp kargo ile ilgisinin bulunup bulunmadığının tespiti, söz konusu koliyi kabul eden görevlinin dinlenilerek kolinin sanık tarafından gönderilip gönderilmediği sorulup, gerektiğinde sanık ile yüzleştirme yapılması, ilgili kargo şubesinde teşhise imkan verecek kamera kayıtlarının olup olmadığının araştırılması, kargo paketine ait dosya içerisinde bulunan fatura dışında var ise kargo kabul belgelerinin asıllarının dosyaya celp edilip imza bulunması halinde sanıkla imza mukayesesi yaptırılması, kolinin alıcı kısmında yazan telefon numarasının sahibi olan ...isimli kişinin de mahkemede tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin, takdir ve tespiti gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8163, Karar No: 2013/11325, Tarih: 08.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8163 E.  ,  2013/11325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CİHANBEYLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların da dava konusu taşınmazların bir kısmını kullandıkları  ve davalı H. Ç.'un kullanımının diğer davalı ve paydaş olan S.'ın hissesine karşılık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların davacılar ile davalı S. adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, diğer davalı H.'nın,  davalı S.'ın kayın pederi olduğu, çekişmeli 1432, 1447, 1446 parsel sayılı taşınmazların davacı tarafça kullanıldığı, 1379 parselin krokide A harfi ile gösterilen bölümün davacılar, B harfi ile gösterilen bölüm ile 1884 ve 1885 parsellerin tümünün  davalı Hacı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı H.'nın taşınmazları yurt dışında bulunan S.'a teban  kullandığı ve diğer üç parselin de davacılar tarafından kullanıldığı anlaşıldığına göre  1432, 1447, 1446 ve 1379 parseller bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davacı tarafın öteki temyiz itirazlarına gelince; davalı H., dava konusu 1884 ve 1885 parselleri davalı gelinine teban kullanmakta ise de her iki taşınmazın tümünü kullandığından davacıların payı oranında davalıların ecrimisilden sorumlu olacakları kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca her iki parsel bakımından davacıların payı oranında ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/215, Karar No: 2018/7930, Tarih: 13.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/215 E.  ,  2018/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/05/2016 tarih ve 2015/281-2016/517 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 11/12/2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... Telciler ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Nak. Ltd. firması ile .../Türkiye arası iki makinenin taşınması konusunda anlaşma yaptığını, davalının ise bu taşımanın .../İtalya arası kısmını üstlendiğini, sözleşme kapsamında davalıya 3.900 EURO navlun ödemesi yapıldığını, ancak davalının 11.000 kg miktarlı makineyi taşımadığını, taleplerine rağmen navlun bedelinin iade etmediğini, araçlarının İtalya Limanı'nda 5 gün beklemek zorunda kaldığını, dava dışı ... Ltd firmasından 24.000 EURO taşıma bedelini alamadığını ileri sürerek, toplam 31.650 Euro'nun davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile iki makinenin taşınması konusunda anlaştıklarını, taşımaya aksesuarların dahil edilmediğini, tek araca sadece 8.200 kg miktarlı makine ile aksesuarların yüklendiğini, olayda kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davaya konu taşımanın CMR kapsamında bulunduğu, davalının taşımasını gerçekleştiği 8.200 kg miktarlı makine için navlun bedeline hak kazandığı, davacının dava konusu 2 makinenin ...-Türkiye arası taşıma işini sonuçlandırdığını yani anlaşmalı navlun ücretini dava dışı üst taşıyıcıdan 24.000 Euro olarak talep etmeye hak kazandığını dava dosyasına sunduğu belgelerle kanıtlayamadığı, davacı taşıyıcının 24.000 Euro olarak planlanan taşıma işini gerçekleştirememiş olmasından dolayı umulan kârdan mahrum kalmasının söz konusu olabileceği ancak kâr kaybının CMR md.17 -19-21 - 23 -25 -34 ve 37'de öngörülen sorumluluk sistemine göre davalı taşıyanın sorumluluğunda olan ve telafisi gereken zarar hükmünde olmadığı, davacının İtalya'ya gönderildiğini beyan ettiği araçlar için, kaç aracın ne gayeyle gönderildiğini ve araçların hangi tarihler arasında fuzulen beklediğini belgelemeden, bu araçların 5 günlük "afaki bekleme ücretini" öne sürmek suretiyle davalıdan 3.750 Euro talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.235 Euro'nun davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıya ödenen navlun ücretinin iadesi ve bekleme ücretinin davalıdan tahsili talepleri hakkında verilen red kararına yönelik davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, yoksun kalınan navlun bedelinin davalıdan tahsili isteminin reddine ilişkin yapılan incelemede, davacı, davalı ile iki adet makinenin taşınması konusunda anlaşmaya vardıklarını ancak davalının bu makinelerden sadece birini taşıyarak anlaşmaya aykırı davrandığını ileri sürerek, üst taşıyıcıdan alamadığı navlun ücretinin davalıdan tahsilini talep etmektedir. Davalı ise, taşıma sözleşmesine konu makinalardan birinin gabari dışı olması ve aksesurlarının da tek araca sığmaması sebebiyle taşınamadığını savunmuştur. Mahkemece CMR hükümleri nazara alınarak yapılan değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmiştir.

Taşıma sözleşmesine göre taşınması gereken makinalardan birinin taşınmadığı uyuşmazlık konusu değildir. CMR'nin 17. maddesinde, taşıyıcının malların tamamen veya kısmen kaybolmasından, hasara uğramasından ve ayrıca gecikmeden sorumlu olacağı ifade edilmiştir. Bu itibarla, taşınmayan makina yönünden CMR hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Davalı tarafça taşınması gereken iki makineden biri taşınmayarak taraflar arasındaki Sözleşme eylemli olarak sona erdirilmiş olup, fesih niteliğindedir. Bu durumda 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106 ve devamı maddeleri nazara alınarak davacının isteyebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıya ödenen navlun ücretinin iadesi ve bekleme ücretinin davalıdan tahsili talepleri hakkında verilen red kararına yönelik davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15223, Karar No: 2021/2252, Tarih: 11.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/15223 E.  ,  2021/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Zilyetliğin Tespiti

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2015/325 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin adli yardım talepli olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine adli yardım talebinin kabulü ile Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... vekilinin kararı adli yardım talepli olarak temyiz ettiği anlaşılmış olup, adli yardım talebi kabul edilerek, dosya esasının incelenmesine geçildi; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/186, Karar No: 2024/4796, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/186 E.  ,  2024/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/885 E., 2023/1550 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/251 E., 2022/130 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması ile yersiz ödendiğinin tespiti halinde 3800 günlük yurt dışı borçlanma ödemesinin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının yurt dışı çalışma dönemleri dikkate alınarak, borçlanılan dönemlerin ilgili aylara mal edilerek yaşlılık aylığının tekrardan hesaplanmasını, Kurumun sigortalı lehine bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, Kurumun tespit ettiği borçlanma dönemlerinin müvekkilin sosyal güvenlik haklarını ihlal ettiğini, yaşlılık aylığının yasal mevzuat çerçevesinde yeniden hesaplanarak eksik ödenmiş aylıkların hak ediliş tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini, aylıklarda eksiklik tespit edilmediği taktirde fazladan ödenen 3800 gün prim borçlanmasının davacıya iadesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde iptale konu bir husus bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...aylık bağlama oranlarına göre davacının yaşlılık aylığı tutarı, davacının yaşlılık aylığı almaya başladığı 2014 yılının Ocak ve Temmuz zamları yansıtılarak hesaplanmış ve davacının ilk aylığı 1.035,76 TL olarak hesaplanmış olup, davacıya yapılan nakdi ödemeler ek ödeme, sağlık ve/veya eczane vb. kesintiler nedeni ile miktar farklılıkları gösterebileceği ihtimal dahilinde olsa da sonuç olarak davalı ... Başkanlığının davacı adına yapmış olduğu yaşlılık aylığı hesabının doğru ve yerinde olduğu..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar