muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13678, Karar No: 2014/3776, Tarih: 26.03.2014

4046 Sayılı Özelleştrime Uygulamaları hakkında kanunun 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir.

İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3236, Karar No: 2024/4631, Tarih: 05.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3236 E.  ,  2024/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/919 E., 2024/966 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/640 E., 2024/199 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; şikayetçi vekilinin sıra cetvelindeki sıraya ilişkin şikayetinde, sıra cetvelinde 3. sıra alacaklısı olan şikayetçinin haciz tarihinin 10.12.2021 olmasına rağmen, sıra cetvelinde 30.09.2022 tarihli taşınmaz haczi esas alınarak sıra cetvelinin düzenlendiği, şikayetçi tarafça taşınmaza sonradan konulan haczin ilk haczi ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayet olunan Vergi Dairesi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, şikayetçinin 30.11.2022 tarihinde satış avansı yatırmak suretiyle satış talebinde bulunduğu nazara alınarak, dava dışı borçlunun satılan taşınmazı üzerinde şikayetçi takip alacaklısının 10.12.2021 tarihli haczinin bulunduğu, şikayet olunan 2. sıra alacaklısı Vakıf Bank'ın İstanbul 11. İcra Dairesi'nin 2023/31021 Esas, (2018/33294 Eski Esas) sayılı takip dosyası ile haciz tarihinin ise 21.12.2021 olduğu, diğer şikayet olunan vergi dairesinin haczinin ise 14.08.2023 tarihinde olduğu, buna göre, şikayetçinin sıra cetvelinde birinci sıradaki ipotek alacaklısından sonra haciz tarihine göre ikinci sırada olması ve şikayet olunan Vergi Dairesinin 6183 sayılı Kanunun 21. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ipotek alacak miktarından arta kalan bedelden şikayetçi ile birlikte garameten pay alması gerektiği, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14306, Karar No: 2018/4699, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14306 E.  ,  2018/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 05/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12214, Karar No: 2022/6604, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12214 E.  ,  2022/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'un 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gündür. Bir kısım davalılar vekili Av. ...’e mahkeme kararının 01/08/2021 günü tebliğ edildiği, adı geçen vekilce kararın 18/08/2021 tarihinde temyiz edildiği; bir kısım davalılar vekili Av. ...’a mahkeme kararının 01/08/2021 günü tebliğ edildiği, adı geçen vekilce kararın 19/08/2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma davaları adli ara verme süresi içinde de görüldüğünden ve bu davalara ilişkin temyiz süresi adli tatil sürecinde de işleyeceğinden, temyiz süresi geçirilmiş olup, temyiz dilekçeleri süresinde değildir.

Bu nedenle; bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin süre nedeniyle reddine karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

1- ... ada, 9 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... ada,10 parsel sayılı taşınmazın 15/12/2011 tarihli satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de Tapu Müdürlüğü'nce taşınmazın oluşum tarihinin 24/06/2013 olduğu, 15/12/2011 tarihli satış senedine rastlanmadığı bildirildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... ada,10 parsel sayılı taşınmazın 15/12/2011 tarihli satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de Tapu Müdürlüğü'nce taşınmazın oluşum tarihinin 24/06/2013 olduğu, 15/12/2011 tarihli satış senedine rastlanmadığı bildirildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Mahkemenin 08/12/2015 tarihli ilk kararını davalıların tamamı temyiz etmediğinden bozmadan sonra artan bedel üzerinden tüm davalılar lehine hüküm kurularak davacının usuli kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14945, Karar No: 2014/12235, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14945 E.  ,  2014/12235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2012/298-2013/512

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı M-A S. Yapı İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11246, Karar No: 2005/13986, Tarih: 12.10.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/11246 E., 2005/13986 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/11246 E., 2005/13986 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 295 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı H…

….. Ö…

…… tarafından davalılar Z…

….. H…

….. ve Nüfus Müdürlüğü aleyhine açılan dava da, küçük B…

…. H…

….'ün babası olduğuna karar verilerek davalı Z…

….'in hanesindeki nüfus kaydının iptali ile kendi hanesine tesciline karar verilmesinin istendiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 295. maddesi tanımanın baba tarafından, nüfus memuruna veya mahkemeye yazılı başvurusu ile ya da resmi senetle veya vasiyetnameyle yapılabileceğini hükme bağlamıştır.

Anılan Kanunun 321. maddesin de ise "Çocuk ana ve baba evli ise ailenin, evli değil ise ananın soyadını taşır" hükmü mevcuttur.

Davacı dilekçesinde küçük B…

…..'ın kendi çocuğu olduğunu ileri sürmüş olup, bu beyan küçüğün tanınmasına ilişkindir. Mahkemece tanınma kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, Türk Medeni Kanunun 321. maddesine aykırı olarak evlilik haricinde doğan ve annesi hanesinde nüfusa kayıtlı olan küçüğün davacının soyadını taşımasına sağlayacak ve idareyi işlem yapmaya zorlayacak şekilde baba hanesine kayıt ve tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 12/10/2005 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17889, Karar No: 2022/2104, Tarih: 08.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17889 E.  ,  2022/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 14.07.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.07.2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12563, Karar No: 2015/18462, Tarih: 15.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12563 E.  ,  2015/18462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/255-2014/24

Ü.. Ö.. ile S.. Ö.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne dair İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.01.2014 gün ve 255/24 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 31573 ada 18 parsel üzerindeki binanın 2. katının yarısı ile 3. katın tamamının müvekkili tarafından inşaa edildiğini ileri sürerek, söz konusu muhdesatın vekili edenine ait olduğunun tespiti ile tapu kaydına tesciline karar verimesini istemiştir.

Davalılardan E.. Ö.. katıldığı 12.02.2013 tarihli oturumda davayı kabul ettiğini bildirmiş,davalı S.. Ö.., muhdesatın ortak miras bırakan tarafından yapıldığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı E.. Ö.. yönünden davanın kabulüne,diğer davalı S.. Ö.. yönünden davanın kısmen kabulü ile muhdesatların %10’unun davacıya ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti ve tapu kaydının beyanlar hanesine tescili isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 31573 ada 18 parsel ortak miras birakan M.. Ö.. adına tapuda kayıtlıdır. Dava değeri ise tespiti istenilen muhtesatın davalıların paylarına isabet eden değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre 6100 s.lı HMK'nun 326/2. mad. uyarınca hüküm altına alınan yargılama gideri ile davalı yararına takdir edilen nispi vekalet ücretinin her bir davalının payına isabet eden dava değeriyle orantılı olarak hesaplanması gerekirken; reddedilen miktarda tüm davalıların payı davalı S.. Ö..'e aitmiş gibi kabul edilip davalı S.. Ö.. yararına fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda ikinci bentte gösterilen sebeple, 6100 sayılı HUMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyIa 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentteki nedenlerle reddine; taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.293/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8832, Karar No: 2008/6593, Tarih: 07.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/8832 E.  ,  2008/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  13.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2018/7897, Karar No: 2019/527, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7897 E.  ,  2019/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Gazetesi Ankara ekinin 15/01/2015 tarihli nüshasının (1.) sayfasında "....,..... " başlığı ile kaleme alınan yazı nedeniyle ilgilisi Kültür Değerlerimizi Yaşatma ve Eğitime Hizmet Derneği vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair ..... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/699 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci ..... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/04/2015 tarihli ve 2015/1079 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 25/10/2018 gün ve 1238 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2018 gün ve KYB. 2018/ 89028 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;