muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12015, Karar No: 2025/639, Tarih: 13.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/12015 E.  ,  2025/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2016/79 E., 2016/75 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2024 tarihli ve 2020/4045 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1. maddesi uyarınca bir aylık yasal süresi içerisinde sanık aleyhine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusuna konu uyuşmazlığın, incelemeye konu olayda, sanığın başka bir suçtan SEGBİS yoluyla ifadesini almakta olan şikâyetçi Cumhuriyet Savcısına hitaben “İnsan ol, ben 16 yaşından beri cezaevindeyim, bu güne kadar kimseye acımadım, sana da acımayacağım, 2019’da cezaevinden çıkıyorum, Dinar’a gelince görüşeceğiz, seni öldüreceğim, dengesiz.” şeklindeki sözlerinin tehdit suçunun yanında ayrıca hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

İncelenen dosya kapsamından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında; "Somut olayda sanık, görevde olan bir Cumhuriyet savcısına görevinin gereğini icra ettiği sırada ölümle tehdit olarak nitelendirilen sözleri söylemenin yanı sıra "İnsan ol", "Dengesiz." şeklindeki aşağılayıcı kelimeleri de kullanarak şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide ettiği, sanığın söylediği sözlerin bütünlüğü, söylendiği yer ve zaman ve sanığın kastı da nazara alındığında, şikayetçiyi küçük düşürmeye matuf, tahkir edici bir davranış olarak ele alınması gerektiği, bu sözlerin hakaret suçuna vücut vermeyen kaba ve nezaket dışı hitabet tarzı olarak değerlendirilmesi ve eleştiri sınırları içerisinde kabul edilmesinin mümkün olmadığı, Devletin anayasal temelini teşkil eden üç ana erkten biri olan yargı erkinin temsilci ve uygulayıcıları olan hakim ve Cumhuriyet savcılarının, kendilerini kararları dışında ifade edememeleri de dikkate alındığında, somut olaydaki tarzda saygısız, küçük düşürücü ve rencide edici ifadelere karşı korunmaları hukuk devleti olmanın gereği olduğu, bu sebeplerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2016 gün ve 2016/460 Esas - 2016/725 Karar sayılı kararıyla sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.11.2016 gün ve 2016/79 Esas-2016/75 Karar sayılı kararının onanması gerektiği" belirtilmek suretiyle,

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen Dairemizin 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 sayılı "Bozma" kararının kaldırılması,

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen Dairemizin 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 sayılı "Bozma" kararının kaldırılması,

Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2016 gün ve 2016/460 Esas - 2016/725 Karar sayılı kararıyla sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.11.2016 gün ve 2016/79 Esas, 2016/75 sayılı Kararının "Onanmasına" karar verilmesi talep edilmiştir.

II. GEREKÇE

İncelemeye konu dosyada; şikâyetçinin Cumhuriyet Savcısı olarak görevli olduğu, olay tarihinde sanığın, başka bir suçtan SEGBİS yoluyla ifadesini almakta olan şikâyetçiye hitaben “İnsan ol, ... dengesiz.” şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.11.2016 gün ve 2016/79 Esas-2016/75 Karar sayılı kararı ile sanığın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 sayılı ilamıyla, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın, şikâyetçiye söylediği iddia ve kabul edilen “İnsan ol, ... dengesiz.” şeklindeki sözlerin şikâyetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun'un 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.

Karşı Oy

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun'un 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 25.09.2024 tarihli ve 2021/36120 Esas, 2024/11152 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.

Karşı Oy

Sanık ... hakkında şikayetçi ...’e yönelik 16/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret ve tehdit suçlarından Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2016 tarihli ve 2016/460 E. 2016/725 K. sayılı Kararıyla;

• Hakaret suçundan atılı ve sabit olan eylemine uyan;

a) Türk Ceza Kanunu'nun 61 ve 125/3-(a) maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna,

c) Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

• Tehdit suçundan;

a) Türk Ceza Kanunu'nun 106/1- birinci cümle maddesi gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna,

c) Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

İstinaf kanun yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Karara karşı sanık tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18/11/2016 tarihli ve 2016/79E., 2016/75K. sayılı kararıyla, “istinaf başvurusunun esastan reddine” kesin olarak karar verilmiştir.

7188 sayılı Kanunla kamu görevlilerine hakaret suçunun temyiz kanun yoluna açılması ile sanık tarafından süresi içinde ve gerekçeli olarak yapılan başvuru ile söz konusu mahkûmiyet kararının infazı durdurularak dosya hakaret suçu bakımından temyiz denetimi için Dairemize gönderilmiştir.

Dairemiz çoğunluğunun mezkûr kararı ile “sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul edilen ‘Dengesiz’ şeklindeki sözün katılanın, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özü itibarıyla eylemin hakaret suçunu oluşturduğundan bahisle söz konusu bozma kararına itiraz edilmiştir.

Söz konusu itirazın kabulü ile bozma kararının kaldırılarak bölge adliye mahkemesi kararının onanması düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşlerine iştirak edilememiştir. Şöyle ki;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özü itibarıyla eylemin hakaret suçunu oluşturduğundan bahisle söz konusu bozma kararına itiraz edilmiştir.

Söz konusu itirazın kabulü ile bozma kararının kaldırılarak bölge adliye mahkemesi kararının onanması düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşlerine iştirak edilememiştir. Şöyle ki;

Sanığın başka bir suçtan SEGBİS yoluyla ifadesinin şikâyetçi Cumhuriyet Savcısı tarafından ifadesinin alındığı esnada şikâyetçiye hitaben “insan ol, ben 16 yaşından beri cezaevindeyim, bu güne kadar kimseye acımadım, sana da acımayacağım, 2019’da cezaevinden çıkıyorum, Dinar’a gelince görüşeceğiz, seni öldüreceğim, dengesiz” şeklinde sözler söylediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve ilk derece mahkemesince söz konusu sözlerin sübut bulduğu ve hakaret ve tehdit suçlarını oluşturduğu gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince de kanun yolu müracaatı üzerine esastan ret kararı verilmiştir. Sübut konusunda derece mahkemeleri ile Dairemiz kararı arasında bir aykırılık bulunmadığı gibi tarafımızca da eylemin bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

Ancak, sayın çoğunlukla görüş ayrılığı sanığın söylediği bu sözlerin söylendiği yer ve bağlam içinde hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Şikâyetçinin görevde olan bir Cumhuriyet Savcısı olduğu ve eylemin Cumhuriyet Savcılığı görevinin gereğini icrası esnasında gerçekleştiği göz önüne alınmalıdır.

Bununla birlikte, yargı organlarına demokratik toplumlarda verilen özel görev de dikkate alındığında, hukuk devletinin asli değeri olan yargının, halkın güvenine ihtiyaç duyduğu tartışılmaz bir gerçektir. Yargı organlarının, görevlerini ve mesleki sorumluluklarını yerine getirirken kendilerini kararları dışında, ifade edememeleri nedeniyle ciddi ve temeli olmayan ifadelere karşı korumak gerekmektedir.

Bu nedenle yargı organları ile ilgili eleştiriler belirli sınırları aşmamalıdır. Bu bağlamda adaletin uygun biçimde sağlanması isteği ile yargılama makamlarının mesleki onurları arasında bir denge kurulmalıdır.

Kamu otoritesinin en güçlü şekilde icra edildiği yargı faaliyeti esnasında sanığın şikâyetçi Cumhuriyet Savcısına yönelik ifade alma işlemi sırasında söylediği sert ve küçük düşürücü ifadelerin, söylenen sözlerin bütünlüğü, söylendiği yer ve zaman ve sanığın kastı da nazara alınarak; şikâyetçiyi küçük düşürmeye matuf, tahkir edici bir davranış olarak ele alınması gerekir.

Dolayısıyla, hakaret suçunun oluşması sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Dairemiz bozma kararının kaldırılarak, bölge adliye mahkemesi kararına yönelik vaki temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği düşünülmüştür.

Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerle sayın çoğunluğun itirazın reddi yönündeki görüşüne iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/2268, Karar No: 2012/3707, Tarih: 23.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2268 E.  ,  2012/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Küçük Metehan, talepte bulunan anne Ç. G.. ile davalı K.Y..'ın evlilik dışı ilişkisi sonucu 6.8.2008 tarihinde dünyaya gelmiş, davalı baba 6.7.2009 tarihinde çocuğu tanımış, bu suretle çocuk nüfusta baba hanesine kaydedilmiştir. Velayet, Gaziantep 3. Aile Mahkemesinin 2010/221 değişik iş sayılı kararı ile mutad meskene iade davası süresince tedbiren davalı babaya verilmişse de, bunun dışında velayete yönelik bir karar da bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı baba, çocuğu tanımışsa da, velayet halen annededir. (TMK. md. 337/1) Müşterek çocuk, yaşı itibarıyla annenin bakım ve şefkatine muhtaçtır. Çocuğun iadesi halinde fiziki ve psikolojik gelişiminin tehlikeye düşeceği yolunda ciddi bir kanıt getirilmediği gibi bu hususlar kanıtlanabilmiş de değildir. Sözleşmenin şartları gerçekleşmiştir. Davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10857, Karar No: 2017/3202, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10857 E.  ,  2017/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3692, Karar No: 2012/6177, Tarih: 19.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3692 E.  ,  2012/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine Yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu...sayılı dosyasına para isabet ettirilmediğini, bedeli paylaşıma konu aracın bu dosyadan 23.10.2009 günü ihtiyaten haczettirildiğini, ödeme emrinin borçluya 12.2.2010 günü tebliğ edildiğini ve takibin ödeme süresi sonunda kesinleştiğini, satış istedikleri tarihte haczin düşmediğini, fiili haciz, yakalama ve muhafaza masraflarının kendilerine ödenmesi gerektiğini ve talebi olmadığı halde .... vergi borcunun ödenmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin düştüğünü, düşmediğinin kabulü halinde dahi garameten dağıtım yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, aracın aynından doğan Motorlu Taşıtlar Vergisi’nin ve masrafların .... 2008/387 esas sayılı dosyasına öncelikle ödenmesinde yasaya aykırı yön bulunmadığı, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Şikâyetçinin alacaklı olduğu.....sayılı takip dosyasından 23.10.2009 günü bedeli paylaşıma konu araç üzerine ihtiyaten haciz konulmuş, ödeme emri borçluya 12.2.2010 günü tebliğ edilmiştir. İİK’nun 264 üncü maddesine göre ödeme süresinin geçmesi ile 22.2.2010 günü akşamı mesai saati sonunda ödeme yapılmadığından, bu ihtiyati haciz kesin (icrai) hacze dönüşmüştür. Şikayetçinin İİK’nun 106 ncı maddesinde gösterilen bir yıllık yasal süre dolmadan 21.2.2011 günü satış için talepte bulunduğu ve .... numaralı makbuzla 400,-TL avans yatırdığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda satışın yapıldığı 28.2.2011 günü itibariyle şikayetçinin haczinin ayakta olduğu tartışmasızdır.

Şikâyet olunanın 20.2.2008 günlü ilk haczinin düşmesinden sonra, 30.10.2009 günü ikinci kez haciz koydurduğu ve bu haczin de şikayetçinin 22.2.2010 günlü haczinden önce olduğu anlaşıldığından, sıra cetvelindeki sıralamada hata bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle motorlu taşıtlar vergisi alacağının öncelikle ödenmesinde yasaya aykırı bir yön görülmemesine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle motorlu taşıtlar vergisi alacağının öncelikle ödenmesinde yasaya aykırı bir yön görülmemesine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

2- İİK’nun 138 inci maddesinde gösterilen ve bütün alacaklıları ilgilendiren haciz, muhafaza ve satış masraflarının hangi dosyalardan yapıldığının tek tek belirlenmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, denetime elverişsiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14944, Karar No: 2012/454, Tarih: 17.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/14944 E.  ,  2012/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 339/1 ve 59. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

Sanığın öğretmen olup, Valilik makamının oluru ile müdür vekilliğini yaptığı okulun 282 nolu öğrencisi olan oğlu .....’nin toplam 7 dersten aldığı notları, alınan derslerin öğretmenleri tarafından düzenlenen not cetvellerinden sınıf geçme defterine ve diploma defterine geçirilirken oğlu lehine düzeltmeler yaparak oğlunun gerçekte 3.10 olan derslerinin ağırlıklı ortalamasını 3.73 olarak yazdığı, böylece öğrencinin 5 yıllık ağırlıklı ortalamasının 3.89 olduğu, ilköğretim diplomasında notu daha da yükselterek 4.02 ortalaması ile düzenlemek sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunması karşısında suçun zincirleme işlendiğinin nazara alınmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, karar başlığına ''2001 yılı Mart Temmuz ayları'' olarak yanlış yazılan suç tarihinin 15.06.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.