muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7850, Karar No: 2017/16904, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32479, Karar No: 2012/15754, Tarih: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32479 E.  ,  2012/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibine başlandığı borçlunun, 2942 Sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi gereğince, uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

HUMK.nun 443/4. maddesi gereğince, gayrimenkule ve gayrimenkulün aynına ilişkin ilamlar ile aile ve şahsın hukukuna ilişkin hükümler, kesinleşmedikçe takibe konu edilemezler.

Somut olayda, takibe konu edilen ilam kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin olup, yukarıda açıklanan maddenin kapsamı dışında kaldığından kesinleşmeden takibe konulabilir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı kanunun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda ise, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 30.12.2010 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin yürürlüğe

girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulanması gerekmekte olup, mahkemece, borçlunun şikayetinin bu nedenle kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14707, Karar No: 2009/16074, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14707 E.  ,  2009/16074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 113 ada 31 parsel sayılı 3516 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5352, Karar No: 2013/27381, Tarih: 29.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5352 E.  ,  2013/27381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ile katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un 2009 yılının Ekim ayında sol üst diş ağrısı şikayetiyle sanık diş hekiminin muayenehanesine gittiği, dişinin çekildiği, ancak köklerin bir kısmının ağızda kaldığı, bunun üzerine Bursa Duaçınarı Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde ameliyat olduğu ve köklerin alındığı, kendisinin bilgilendirilmeyip iltihaplı dişinin çekildiğini iddia ettiği, katılan ...'ın ise 2010 yılının Ocak ayında diş ağrısı şikayetiyle sanık diş hekiminin muayenehanesine gittiği, dişinin çekildiği, bir müddet sonra yüzünde şişlik ve kayma olduğu, hastanın Kütahya Evliya Çelebi Devlet Hastanesine gittiği ve burada tedavisinin yapıldığı, iltihaplı dişinin çekilmesi nedeniyle yüz felci geçirdiğini iddia ettiği olaylarda;

Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğretim üyesi tarafından düzenlenen raporda; dosyadan edinilen bilgiler ve teorik bilgilerin, katılan ...'un üst arka gurup dişlerinden birinin çekimi sırasında akut bir enfeksiyonun varlığını desteklemediği, diş köklerinin sinüse kaçmasının ise hastaya ilave tedavilerin yapılmasını bazen çoğu vakada gerektiren, bir diş çekimi komplikasyonu olduğu belirtilmiş;Yüksek Sağlık Şurası'nın 15-16 Eylül 2011 tarihli raporunda; Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinden gelen görüş yazısı doğrultusunda, her iki vakada da sanık diş hekiminin hata oluşturabilecek herhangi bir tıbbi ve etik kusurunun bulunmadığı görüşüne yer verilmiş; ancak Domaniç İlçe Hastanesi Diş Hekimi olup aynı zamanda her iki mağdurun olaydan sonra şikayetlerinin devam etmesi üzerine kendisine müracaat ettikleri ve tanık sıfatıyla da beyanı alınan Diş Hekimi Bessam Timur Serin tarafından düzenlenen rapor ve bu hekimin alınan beyanlarında; katılan ...'un sanık tarafından çekilmiş olan filminde dişte iltihap olup olmadığı anlaşılamadığından bu filme güvenilerek diş çekiminin yapılmaması gerektiğini, bu filmin sonradan bozulmuş olmasının mümkün olmadığını, katılan ...'un diş kökleri sinüse çok yakın olduğu için bu konudaki risklerin kendisine anlatılması gerektiğini, katılan ...'ta ise enfeksiyon riskinin bulunduğunu, katılan... diş etlerinde genel kronik bir iltihap hastalığı bulunduğunu, bu hastalığın iyileşmesinin 10-15 günde mümkün olduğunu, sanık tarafından diş çekimi sırasında bu hastalığın tedavisinin yapılmadığını, zira katılanın kendisine müracaat ettiği tarih ile diş çekimi arasında 10 günlük bir zaman bulunduğunu, bu hastalığın tedavisi yapıldığı zaman ortalama 1 yıl içinde tekrar nüksettiğini, 10 gün içinde nüksetmesinin imkansız olduğunu, yüz kaymasının, bu hastalık iyileştirilmeden dişe operasyon yapılmasından kaynaklandığını, her iki hastanın da tedavinin gidişatı ile ilgili bilgilendirilmesigerektiğini belirtilmiş olması ve sanığın yanında çalışan tanık ...'in beyanlarından da sanığın her iki hastayı da oluşabilecek tehlikeli durumlara karşı önceden uyarmadığını beyan etmesi karşısında;

Yüksek Sağlık Şurasının raporunun bağlayıcı olmadığı da nazara alınarak, sanığa atfedilecek kusurun tartışmayı gerektirmeyecek şekilde kesin bir biçimde saptanması, sanığın her iki diş çekimi sırasında hata yapıp yapmadığı, her iki diş çekimi sırasında enfeksiyonun mevcut olup olmadığı, her iki hastanın meydana gelebilecek tehlikeli durumlar ile ilgili sanık tarafından bilgilendirilmelerinin sonuca etkisinin olup olmayacağı, meydana gelen sonuçların diş çekimi sırasında ve sonrasında oluşan komplikasyonlar mı, yoksa hekim hatasından kaynaklı ve sanığın gerekli tedbirleri almaması sonucu ortaya çıkan durumlar mı olduğu hususlarında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak önceki raporlar da irdelenecek şekilde ve sanığın eylemleri ile yaralama neticeleri arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden sanığın olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili ile katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5303, Karar No: 2019/1290, Tarih: 05.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/5303 E.  ,  2019/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (......... 23. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/549 Esas–2017/15 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan ...... başvurusunun ......... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince ilk derece kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karara karşı davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05/02/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan ...... başvurusunun ......... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere, davacılar murisi tarafından ......... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 1965/236-202 sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin artırılması davası açtığının anlaşılmakla ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan ...... başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyizi yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Davacıların iş bu davayı açmadan önce, murisleri tarafından dava konusu taşınmaz için kamulaştırma bedelinin artırım davası açtığını bilebilecek durumda olduklarından, HMK'nun 327/1 maddesinin uygulama yeri olmadığı gözetilerek mahkeme masraflarının davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4.bendinde yazılı (HMK'nun 327/1 maddesi uyarınca davalıdan alınıp davacıya verilmesine) ibaresinin çıkarılmasına, yerine, (davacılar üzerinde bırakılmasına) kelimelerinin yazılmasına,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4.bendinde yazılı (HMK'nun 327/1 maddesi uyarınca davalıdan alınıp davacıya verilmesine) ibaresinin çıkarılmasına, yerine, (davacılar üzerinde bırakılmasına) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan ......lık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/576, Karar No: 2018/934, Tarih: 13.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/576 E.  ,  2018/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağı ile gerekçeli hükümde üye hakim....ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10428, Karar No: 2022/9438, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10428 E.  ,  2022/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 16/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığa, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilirken, suçun işleniş biçimine ve dosyayla uygun düşmeyen gerekçelerle TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle uygun olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

3-Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilirken, suçun işleniş biçimine ve dosyayla uygun düşmeyen gerekçelerle TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle uygun olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1839, Karar No: 2009/12013, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1839 E.  ,  2009/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 1.4.2008

Nosu : 297-184

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete sevk irsaliyesi ve fatura karşılığı mal sattığını, bedelini ödemediğini ileri sürerek alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, takibe konu fatura ve irsaliyeye konu malların müvekkiline teslim edilmediğini, sevk irsaliyesindeki imzaların şirket yetkililerine ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı defterinin kapanış tasdiki yoksa da isticvap sonucu ve irsaliye içeriklerine göre davacının mal teslimini gerçekleştirdiğini kanıtladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 19.364.-YTL. asıl alacak ve bu miktara takipten itibaren 3095 Sayılı Kanunun 2/1.maddesi uyarınca hesaplanacak temerrüt faizi üzerinden devamına, taleple bağlı kalınarak faiz oranının yıllık % 25’i aşmamasına, 7.745.60.-YTL. icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Cevap dilekçesinde ve delil listesinde yemin deliline dayanan davalı tarafa, yemin teklif etme hakkının hatırlatılmaması savunma hakkını kısıtlar nitelikte olduğundan, bu hususa dikkat edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.