muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9888, Karar No: 2018/12703, Tarih: 12.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/9888 E.  ,  2018/12703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; düğünde 25 adet 25 gr ......, 1 adet 13 gr ...... ve 26 adet ...... ... takıldığını, ......lerin davalı tarafından ......' da bulunan bir bankanın kiralık kasasına konulduğunu, ...ların davalı tarafça iade edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ............larının davacıya aynen iadesine, ......lerin bulunmaması halinde bedeli olan 30.000TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacıya ait olup davalı tarafından alındığı tespit olunan 25 adet ...... ile 8 adet ...... ...ın taleple bağlı kalınarak 30.000.00 TL'lik kısmının davalı tarafından davacıya aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde 30.000.00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; ............larının aynen ya da bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası ...da; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek......ların ........., niteliği, özellikleri, ...... ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ............larının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ......lerin ...... ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek......ların ........., niteliği, özellikleri, ...... ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ............larının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ......lerin ...... ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Somut olayda, dosyaya sunulan ...... ve fotoğrafların incelenmesi sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, davacı tarafça talep edilen takıların ayar ve ......larının birbirinden farklılık gösterdiği belirlenerek değerlerinin hesaplandığı görülmüştür. Ne var ki, mahkemece hüküm kısmında yalnızca 25 adet ...... ve 8 adet ...... ...ın aynen iadesine mümkün olmadığı halde 30.000,00 TL'nin davalıdan alınması şeklinde hüküm kurulmuş, iadesine karar verilen ............larının ...... ve ayarları gösterilmemiştir. Karar bu hali ile açık ve infaza elverişli değildir.

O halde mahkemece; hüküm ...a alınan ............larının ...... ve ayarının hükümde gösterilerek, davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılması (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmeden taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK' un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte yazılı nedenle sair temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3511, Karar No: 2012/1182, Tarih: 27.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3511 E.  ,  2012/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve ecrimisil

... ve ... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Of Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 13.12.2010 gün ve 285/805 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, Yarlı Köyü Cebiroğlu Mahallesi Hanecivarı mevkisinde bulunan tapusuz taşınmazın miras ve taksim yoluyla kaldığını, üzerindeki eski evin taraflar arasında paylaşıldığını, davalının kendi payına düşen bölümü yıkarak yeni bina yapması nedeniyle vekil edenlerine ait bölüme zarar verdiğini açıklayarak haksız elatmanın önlenmesine, oluşan zarardan kaynaklanan 3000 TL tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taksim sonucu vekil edenine düşen bölümün yıkılarak yerine bina yapıldığını, davacıların taşınmazına bir müdahalesi bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, paylaşım sonunda davalıya düşen bölümün yıkılması sırasında bir cephenin açıkta kalması ve çatı bütünlüğünün bozulması nedeniyle davacılara düşen bölüme zarar verildiği gerekçesiyle, davalının haksız müdahalesinin önlenmesine, davacıların payları dikkate alınarak 56.68 TL tazminatın davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK.737 ve devamı maddelerinde düzenlenen komşuluk hukukuna aykırı eylemlerin giderilmesi ve zararın tazmini isteğine ilişkindir. Gerçekten de TMK.nun 737.maddesi hükmüne göre, herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunurken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlü bulunduğu, komşu durumunda olan kişilerin mülkiyet haklarını kullanırken mutad yaşamın gerekli kıldığı işlerle ilgili durumlarda birbirlerine tahammül ve hoşgörü göstermekle yükümlü kişi, mülkiyet hakkını kullanırken komşusuna zarar vermemek durumundadır. Görülmekte olan davada davalı, kendisine düşen bölüme yeni bina yaparken, davacılara ait bölümün cephesi açıkta kalmış ve çatı bütünlüğünün bozulması nedeniyle evin bir bölümüne zarar verilmiştir. Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözüme ulaştırmadığı gibi, müdahalenin ne şekilde önleneceği ve zararının nasıl giderileceği karar yerinde gösterilmediğinden hükmün infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; taraflara ait taşınmaz Yarlı Köyü sınırları içerisinde olup, köy sınırları içerisindeki yapılanmalarda İmar Kanunu hükümleri uygulanması gerektiği gibi bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın TMK.nun 683 ve 737. maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir. HUMK.nun 388. maddesinin son fıkrasına (6100 sayılı HMK.nun 297 m.) göre; hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece, açıklanan kanun hükümleri gözönünde tutularak, tarafların açık olmayan isteklerinin açıklanması, ihtilaflı hususları net bir biçimde belirlemesi, uyuşmazlığa konu olan yerlerin ayrı ayrı saptanması, mahallinde yapılacak keşifte inşaat mühendisi ve fen memuru bilirkişiden açık ve ayrıntılı rapor alınarak davacıların zararının ne şekilde giderileceğinin hesaplanması, infazda tereddüt uyandırmayacak ve taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderecek nitelikte haklar ve yükümlülüklerin, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer yönden; taraflar taşınmaz bölümlerini tek başına kullandıklarına ve zarar gören bölüm paylaşım sonucu davacılara düştüğüne göre, uzman bilirkişi tarafından belirlenecek değerin (zararın) tamamına hükmedilmesi gerekirken davacıların payı oranında denilmek suretiyle yazılı şekilde masrafa hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10374, Karar No: 2010/13679, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10374 E.  ,  2010/13679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Ayrıca Karayolları Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazlar Hazine adına tapu sicilinde tescil olunur. Mahkemece yukarıda sözü edilen Yasa hükümleri dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili yerine doğrudan idare lehine terkinine karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzetilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "Karayolları Genel Müdürlüğü lehine yol vasfında tapudan terkinine" ibaresinin metinden çıkartılmasına yerine "Hazine adına tapuya tesciline" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24242, Karar No: 2017/3196, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24242 E.  ,  2017/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16060, Karar No: 2012/17814, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16060 E.  ,  2012/17814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Kurumu ve... Ltd. Şti. Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden... Ltd. Şti.'ne iadesine, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/553, Karar No: 2017/2260, Tarih: 12.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/553 E.  ,  2017/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Yağma suçundan hükümlü ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 149/1-c-f-g, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2012 tarihli ve 2010/54 esas, 2012/44 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği gerekçesiyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan şartları taşımadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 20/09/2016 tarihli ve 2016/16850 sayılı Kararına yönelik şikayetin reddine dair Edirne 1. İnfaz Hakimliğinin 07/10/2016 tarihli ve 2016/2133 esas, 2016/2180 sayılı Kararına vaki itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına, hükümlünün iyi halli olduğuna karar verildiği takdirde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilmesine ilişkin mercii Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2016 tarihli ve 2016/1546 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, infaza konu Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2012 tarihli ve 2010/54 esas, 2012/44 sayılı Kararı ile hükümlü hakkında yağma ve örgüt üyeliği suçundan mahkumiyet kararı verildiği, örgüt üyeliği suçundan verilen kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/06/2013 tarihli ve 2012/21235 esas, 2013/13842 sayılı ilamı ile suç örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlediğinin kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun uyarınca hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, hükümlü hakkında infaza konu ilamdaki suçun örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suç olarak kabul edilerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesi uyarınca müddetname düzenlendiği, işbu müddetnameye itirazın da Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2016/1415 değişik iş sayılı Kararı ile hükümlünün örgüt adına suç işlediği, örgüt mensubu suçlu sayılması gerektiğinden bahisle reddedildiği, örgüt faaliyeti kapsamında suç işleyen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesi gereğince şartla tahliye tarihine 1 yıldan az kalması halinde açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceği, hükümlü hakkında uygulanan Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 24/08/2016 tarihli ve 2016/7-3190 sayılı

müddetnamesine göre hükümlünün şartla tahliye tarihi olarak 14/12/2019 tarihinin belirlendiği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/01/2017 gün ve 94660652-105-22-13236-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2016 tarihli ve 2016/1546 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.