muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10868, Karar No: 2016/14618, Tarih: 12.05.2016

Gerekçesiz kararlar, sadece adil yargılanma ve gerekçeli karar hakkının değil, aynı zamanda hukuki dinlenilme hakkının da ihlali sayılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 27. maddesine göre de hukuki dinlenilme hakkı; yargılama konusunda bilgi sahibi olunmasını, davaya konu uyuşmazlık konusunda açıklama yapılmasını, iddiaları ispatlama hakkını ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Davacı, açıklama yapmak ve uyuşmazlık konusunda bilgi sahibi olup iddiasını ispatlayabilmek için bilmeye ve bilmek için de gerekçeye muhtaçtır. Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan iyi niyet kuralı kapsamında davacının bu ihtiyacını karşılayan gerekçeyi yeterli görmek gerekir. Davacının ileri sürdüğü her delilin ve gösterdiği her tanığın gerekçeye konu edilemeyeceği Anayasa Mahkemesi tarafından da kabul edilmektedir. Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvuruya konu 2013/1015 numaralı kararı kararındaki "Mahkeme kararlarının gerekçeli olması adil yargılanma hakkının unsurlarından biri olmakla beraber, bu hak yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya ayrıntılı şekilde yanıt verilmesi şeklinde anlaşılamaz. Bu nedenle, gerekçe gösterme zorunluluğunun kapsamı kararın niteliğine göre değişebilir. Bununla birlikte başvurucunun ayrı ve açık bir yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddialarının cevapsız bırakılmış olması bir hak ihlaline neden olacaktır... Gerekçenin ayrıntısı davanın niteliğine göre değişmekle birlikte kararın hüküm kısmına dayanak oluşturacak hukuki bir gerekçenin kısa ve özet de olsa bulunmasının zorunlu olduğu." şeklindeki ifadeler de bu hususu doğrulamaktadır. Aynı kararda; "Kararların gerekçeli olması, davanın taraflarının mahkeme kararının dayanağını öğrenerek mahkemelere ve genel olarak yargıya güven duymalarını sağladığı gibi, tarafların kanun yoluna etkili başvuru yapmalarını mümkün hale getiren en önemli faktörlerdendir. Gerekçesi bilinmeyen bir karara karşı gidilecek kanun yolunun etkin kullanılması mümkün olmayacağı gibi bahsedilen kanun yolunda yapılacak incelemenin de etkin olması beklenemez (Vesim Parlak, B. No: 2012/1034, 20/3/2014, § 34)." denilmektedir.

Davacı hakkında Dairemizce verilen karar gerekçesinin genişletilmesi ve daha da tatmin edici hale getirilmesi yerine, karardan dönülmesi ve işe iade isteminin reddi yerine davacının işe iadesine karar verilmesi hatalıdır. Belirtilen nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.12.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2023/3033, Karar No: 2024/1252, Tarih: 02.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3033 E.  ,  2024/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/806 E., 2023/910 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/348 E., 2023/182 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelini şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde özetle; Aksaray İcra Müdürlüğü'nün 2022/7070 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 30.09.2022 tarihli sıra cetvelinde, ilk sırada şikayetçi haczinin yer alması gerektiğini, bu mümkün olmaz ise, şikayet olunanlar arasında yapılan garameten paylaşıma dahil edilmesini, ayrıca şikayet olunanların bedeli paylaşıma konu mahcuzlar üzerinde geçerli hacizleri bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde özetle; şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun yapıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sıra cetvelinde hacizlerin kesinleşme tarihlerinin doğru olarak tespit edildiğini, salt satış masrafını şikayetçi alacaklının ikmal etmesi nedeniyle garameten paylaştırmaya dahil edilmesi talebinin yerinde olmadığını, malın yediemine tesliminin bir muhafaza tedbiri olduğu, İİK'nın 88/2 maddesinde yazılı muhafaza tedbirinin haczin tamamlanması için koşul olmayıp haczedilen mal için alınan koruma önlemi olduğunu, ayrıca şikayetçinin sıra cetvelinde takip tarihinin veya zorunlu arabuluculuğa başvuru tarihinin esas alınmasına yönelik talebini karşılayan kanun hükmü bulunmadığını belirtilerek, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili; ilk ihtiyati haczin şikayetçi tarafından konulduğunu, yapılan ödeme emrine itiraz ve zorunlu arabuluculuğa başvuru süreci nedeniyle kesinleşmenin geciktiğini, haciz tarihinin takip yahut zorunlu arabulucuya başvuru tarihi olarak kabulü gerektiğini, şikayet olunanların yaptıkları haciz işlemlerinin tutanakta yediemin imzası bulunmadığından geçersiz olduğunu, takibinin ilama dayandığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunanların icra takip dosyalarında alınan ihtiyati haciz kararları ile bu kararların infazında yasaya aykırı herhangi bir durum bulunmadığı gibi sıra cetvelinin düzenlenmesine sebep haciz işlemlerinde de yasaya aykırı herhangi bir durum bulunmadığı, şikayet olunanların ihtiyati hacizlerinin aynı tarihte kesin hacze dönüştükleri, ancak şikayetçinin icra takibine itiraz edilmesi nedeniyle takibin kesinleşmediği, şikayetçinin ihtiyati haczi şikayet olunanların ihtiyati hacizlerinden önceki tarihli ise de, İİK'nın 100. maddesinde sayılan belgelerden herhangi birine dayanmadığı, bu sebeple şikayet olunanların haczine iştirak koşullarının bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 85 ve 88 inci maddeleri ile 141 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 85 ve 88 inci maddeleri ile 141 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetvelinde yer alabilmek için kural olarak, kesinleşmiş bir takibin ve geçerli bir haczin varlığı şarttır. İİK'nın 88. maddesi, 'Haczolunan paraları, banknotları, hamiline ait senetleri, poliçeler ve sair cirosu kabil senetlerle altın ve gümüş ve diğer kıymetli şeyleri icra dairesi muhafaza eder. Diğer menkul mallar masrafı peşinen alacaklıdan alınarak münasip bir yerde muhafaza altına alınır' hükmünü ihtiva etmektedir. Taşınır malların haczi fiilen yapılır ve anılan yasa hükmü uyarınca bu malların münasip bir yerde muhafazası ya da yediemin sıfatıyla borçluya yahut üçüncü bir kişiye teslimi gerekir. Aksi takdirde haciz hükümsüz kabul edilir.

Somut olayda; şikayet olunanlara ait takip dosyalarından yapılan taşınır hacizleri sırasında, hacze konu eşyaların belirleyici nitelikleri ve değerleri gösterilmek suretiyle haczedildiklerine ilişkin tutanaklar tanzim edildiği ancak yediemin sıfatıyla borçluya yahut üçüncü bir kişiye bırakılmaları suretiyle muhafaza tedbirine başvurulduğuna dair kayıt bulunmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanlar tarafından bedeli paylaşıma konu menkuller üzerine usulüne uygun şekilde konulmuş geçerli hacizler bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11971, Karar No: 2024/2193, Tarih: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/11971 E.  ,  2024/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/209 E., 2021/425 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; nakil aracının müsaderesinin gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında yeterli delil olmadığı halde eksik araştırma ile lehe olan hususlar da değerlendirilmeden mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından icra edilen yol kontrolünde, sanığın sevk ve idaresindeki...plaka sayılı tırın dorsesinde önleme araması kararı ile yapılan aramada 12650 karton kaçak

sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; tır şoförlüğü yapmakta olduğunu, yük beklemekte olduğu sırada satmak amacıyla kaçak sigara aldığını belirterek ikrarda bulunmuştur.

İddianamede araç müsadere talebinin bulunmaması ve mahkemece de bu konuda verilen herhangi bir karar bulunmaması karşısında, ortada araca ilişkin incelenecek bir karar bulunmadığından katılan ... İdaresi vekilinin araç müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanığın uhdesinde ticari miktar ve mahiyette olan 12.650 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve sanığın ikrarı karşısında; sanığın üzerine atılı eylemin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanık hakkında tayin olunan temel cezadan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra 3 yıl hapis ve 750 gün adlî para cezası, 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra 4 yıl 6 ... hapis ve 1125 gün adlî para cezası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra ise 3 yıl 9 ... hapis ve 937 gün adlî para cezasına ve adlî para cezasının günlüğü 20,00 TL'den çevrilmesi neticesinde ise sanığın neticeten 3 yıl 9 ... hapis ve 18.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesi gerekirken tüm bu hesaplamalar sırasında hata yapılarak sanığın neticeten 3 yıl 9 ... hapis ve 16.860,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

2.Kaçak olduğu anlaşılan dava konusu sigaraların imha edilip edilmediklerine bakılmaksızın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderelerine karar verilmesi gerekirken imha edilen sigaralar yönüyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer sigaraların ise müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükmün 2 nci paragrafından ''700'', 3 üncü paragrafından ''700'', 4 üncü paragrafından ''1000'', 5 inci paragrafından ''843'', 7 nci paragrafından ''16.860,00 TL'' ibarelerinin çıkartılarak yerlerine gelmek üzere hükme sırasıyla ''750'', ''750'', ''1125'', ''937'' ve ''18.740,00 TL'' ibarelerinin eklenmesi ile hükümden eşya müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine'' ibarelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11019, Karar No: 2015/12180, Tarih: 01.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11019 E.  ,  2015/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu Belediye vekili şikayetinde; Ziraat Bankası ........nezdinde bulunan hesaplarına haciz konulduğunu, bu durumun 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son ve İİK 82/1 maddelerine aykırı olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, haczi kabil paralar ile haczi kabil olmayan paraların aynı hesapta toplandığı böylece havuz hesabı oluşturulduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Ziraat Bankası ................... ve .... nolu hesapların haczi kabil olmadığı, ....... nolu hesabın haczi kabil olduğu ve........./..... numaralı hesaplarda ise haczi mümkün paralar ile haczi mümkün olmayan paraların birlikte bulundurulduğu açıklanmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği Milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan Yasa'da; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve Devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Bu durumda, borçlu Belediye'ce haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, haciz konulan hesaplara ilişkin ...... Ziraat Bankasından istenilen açıklamaya verilen cevapta hesapların basitçe niteliği belirtilmiş ve hesap ekstrelerini içerir açık bilgi verilmemiştir. Mahkemece anılan hesapların haciz tarihinden en az altı (6) ay öncesini kapsayacak şekilde ekstreleri celp edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ..... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.05.2010 gün ve 2009/25 Esas, 2010/6 Karar sayılı kararından da bahisle şikayetin reddi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13499, Karar No: 2015/11125, Tarih: 22.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13499 E.  ,  2015/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2015

NUMARASI : 2015/380-2015/185

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca davalının kusurlu olarak çarpması neticesinde sigortalı araçta hasar meydana geldiğini, oluşan hasar nedeni ile sigortalıya ödemede bulunulduğunu açıklayıp 66.950,00 TL'nin rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının sigortalısına halef sıfatı ile açtığı davada davalının tacir olmadığı gibi davanın da mutlak ticari davalardan olmadığı, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesinde olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.