muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3645, Karar No: 2016/14334, Tarih: 15.06.2016

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Dosya içeriği ve özellikle davacının dava dilekçesi nazara alındığında davanın kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olduğu, davacının davalı işyerinde çalıştığı, hizmet süresi ile ücret miktarında uyuşmazlık bulunduğu, kıdem tazminatının giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanması gerektiği, bu nedenle alacakların başlangıçta belirsiz olduğu açıktır. Açıkça belirli olmayan ve tartışmalı alacaklar ise kısmi eda külli tespit davası konusu yapılabileceğinden, mahkemece yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Kaldı ki somut uyuşmazlıkta, tazminat ve alacaklar hesap raporu ile belirlenmiş, davacı vekili ıslah sureti ile belirlenen miktarları talep etmiş ve bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Alacak belirli olsa bile hukuki yarar şartı yargılama sırasında tamamlanmıştır.

F)SONUÇ:

Kaldı ki somut uyuşmazlıkta, tazminat ve alacaklar hesap raporu ile belirlenmiş, davacı vekili ıslah sureti ile belirlenen miktarları talep etmiş ve bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Alacak belirli olsa bile hukuki yarar şartı yargılama sırasında tamamlanmıştır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22505, Karar No: 2016/1175, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22505 E.  ,  2016/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/618-2015/414

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1580, Karar No: 2014/20580, Tarih: 10.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1580 E.  ,  2014/20580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/572-2013/1144

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediye'nin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, Belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, Belediye'lere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesi f bendi gereğince; park yeri olarak tespit edilerek işletilen yerlerden İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin elde ettiği gelirden, aynı Kanun'un 23. maddesi f bendine istinaden borçlu ilçe belediyesine aktarılacak 46.158,11 TL'lik pay üzerine haciz konulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince üçüncü kişide bulunan borçlu Belediye'ye ait 46.158,11 TL'lik park yeri işletmesi payının, kanun gereği Belediye'ye aktarılacak gelir olduğu ve bu nedenle vergi hükmünde olduğu nazara alınarak, şikayetin bu kısım yönünden de kabulüyle haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde haczi kabil olduğu gerekçesiyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İKK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8703, Karar No: 2022/1755, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8703 E.  ,  2022/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilmek suretiyle karar verilmesine dair yukarıdaki gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine ilişkin verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 nolu bendinde; "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği," düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın ödeme hükmüne ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yeniden hüküm kurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11371, Karar No: 2014/44, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/11371 E.  ,  2014/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/362986

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/87 (E) ve 2011/119 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranma

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 07.07.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 350 adet aktif arısı bulunan sanığın, O.. S..'e 9 ton bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini, beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6856, Karar No: 2010/10082, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6856 E.  ,  2010/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2- ..., ... vd.

Dava dilekçesinde, mükerrer kaydın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, ...,... 'de ... ve ...,... doğumlu olarak ve ... adı ile nüfusa kayıt edildiğini, ayrıca amcası ... ile yengesi ... 'nin de ... adı ile 17.09.1957 doğumlu olarak ...,... 1'e kendi çocukları gibi nüfusa kayıt ettirdiklerini, böylece mükerrer kayıtlı olduğunu ileri sürerek mükerrer kaydın iptali ile adının ..., baba adının ... ana adının ... olarak düzeltilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile ...,... Hane No:35'de nüfusa kayıtlı ...,...,... doğumlu ...'a ait mükerrer kaydın iptaline karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden, davacının hem babasının hem de amcasının nüfusuna kayıt edildiği konusundaki mahkemenin tespitinde ve bu kaydın iptalinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile nüfus kayıtlarından, davacının iptalini istediği ve mahkemenin de mükerrer olarak kabul ettiği kayıt ile davacının evlendiği, iki çocuğunun bulunduğu, yerinde bırakılan kaydın ise davacı tarafından kullanılmadığı ve bu hanede davacının bekar olarak göründüğü anlaşıldığından, davacının ileride mağdur olmaması için ayrıca dilekçesinde adının ..., baba adının İbrahim ana adının ... doğum tarihinin de 19.07.1959 olarak düzeltilmesini istediği de dikkate alınarak; ... ve ... adları ile ayrı hanelerdeki kayıtların aynı kişiye ait olduğunun tespitine, Burdur İli ...,... , BSN:8'de nüfusa kayıtlı ...kızı ...'den olma ... TC Kimlik Numaralı 17.09.1957 doğumlu, 29.08.1971 tescil tarihli, 22.08.1974 günlü evlenme ile kapalı hale getirilmiş bulunan ... (...)'un bu kaydının iptaline, ...

../..

-2-

2010/6856-10082

Cilt No:15 Hane No:35'de nüfusa kayıtlı ...'un ... olan TC Kimlik Numarasının ...ve ... olan baba ve anne adlarının, ...,.. olan doğum yeri ve gününün, ... olan tescil tarihinin iptali ile yerlerine sırasıyla adının ..., TC Kimlik Numarasının ..., baba adının ... , ana adının ..., Doğum yeri ve tarihininin ... , tescil tarihinin 04.08.1959 olarak yazılması suretiyle kaydının düzeltilmesine, ... 'un ...,... No:57'de nüfusa kayıtlı bulunan babası İbrahim Karagöz'ün hanesi ile irtibat sağlanarak bu kayıtla ilgili gerekli işlemlerin nüfus idaresince yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12940, Karar No: 2015/20479, Tarih: 04.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12940 E.  ,  2015/20479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..................... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işveren feshine konu iddiaların dayanaksız olduğunu, ayrıca fesihten önce savunması da alınmadığından salt bu nedenle dahi feshin geçersiz olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, şirketin kurumsal ilke ve kurallar çerçevesinde mağazacılık sektöründe 115 'e yakın mağazası ve 1153 çalışanı ile hizmet verdiğini, davacının doğrudan yönetim kurulu başkanı ve şirket sahibi .....'ye bağlı olarak çalıştığını, iş güvencesi kapsamında olmadığını, ayrıca İnsan Kaynakları Direktörü olarak görev yaptığı sürece organizasyon ve işlerin yürütülmesinde bir çok aksaklık olduğuna ilişkin şikayet ve maillerin alındığını, bu hususların defalarca paylaşılmasına ve koordinasyonlu çözüm odaklı olarak çalışılması hususunda bildirimlerde ve uyarılarda bulunulmasına rağmen, ..................'ya bazı şirket personelinin geçirilmesi hususunda, gerekli iş ve işlemleri yapmadığından Şirketin zarara uğradığını, Şirkette uygulanmasına karar verilen prim sistemine ilişkin iş ve işlemlerin tüm uyarılara rağmen tamamlamadığından sistemin uygulamaya sokulamadığı, personelin haklarına halel geldiğini, Genel Müdürlük personelinin bir kısmının ................ Yönetim Binasına taşınması ve yerleştirilmesi sırasında özlük haklarının korunması hususunda üzerine düşen görevleri yapmadığını, yönetimin tüm iyi niyet ve çabalarına rağmen görevi olan hususlarda eksiklikleri giderip şikayetleri bertaraf edemediği, belirtilen sebeplerle feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının işveren vekili olduğu tanık beyanlarıyla sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

Mahkeme, davacının işveren vekili olduğu tanık beyanlarıyla sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecek­tir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre; davalı Şirketin mağazacılık sektöründe 115'e yakın işyeri ile hizmet verdiği, bu nedenle işletme düzeyinde bir işveren olduğu, davacının ise davalı Şirkette insan kaynakları direktörü olarak çalıştığı sabittir.

Dosya içeriğine göre; davalı Şirketin mağazacılık sektöründe 115'e yakın işyeri ile hizmet verdiği, bu nedenle işletme düzeyinde bir işveren olduğu, davacının ise davalı Şirkette insan kaynakları direktörü olarak çalıştığı sabittir.

Mahkemece tanık anlatımlarından hareketle davacının işveren vekili kabul edilmesi dosya içeriğine uygun değildir. Zira tanık anlatımları tutarlı olmadığı gibi davacının işyerinde yaklaşık 10 kişinin amiri olduğu, işçi çıkarımlarında ilgili yöneticinin ve yönetim kurulu başkanının onayının gerektiği gibi anlatımlar işveren vekili olduğunu değil bilakis olmadığını destekleyen anlatımlardır. Ayrıca davacının yönetim kurulu başkanına direkt bağlı olarak çalışması başlı başına işveren vekili olarak kabul edilmesi için yeterli değildir. Uyuşmazlıkta önemli olan davacıya temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir. Dosya kapsamına göre bu husus ispatlanamamıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Öte yandan, işveren feshi 4857 sayılı Kanun’un 18 inci maddesine istinaden davacının davranışlarından kaynaklı gerçekleştirilmesine karşın işverence anılan Kanun’un 19 uncu maddesi ile aranan fesihten önce işçinin savunmasının alınması şartı yerine getirilmediği anlaşılmakla salt bu nedenle fesih geçersiz olup, davacının işe iadesinin kabulü gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 384.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3684, Karar No: 2010/3708, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3684 E.  ,  2010/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Sigorta A.Ş. ile davalılar 1-...İnş.San.Tic.Ltd.Şti. 2-... arasındaki davadan dolayı Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.12.2008 gün ve 25-494 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Ak-Yıl İnş.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücu talebine ilişkin olup, 17. Hukuk Dairesinin ilâmına karşı karar düzeltme isteminde bulunulduğundan inceleme görevi Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.