muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9158, Karar No: 2012/8329, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9158 E.  ,  2012/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'na iadesine 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12393, Karar No: 2024/11908, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12393 E.  ,  2024/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2078 E., 2023/1300 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çine 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/507 E., 2021/601 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken yakalandığı melek hastalığı nedeni ile davalı aleyhine Çine Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu 2015/38 Esas sayılı manevi tazminat davası sonucu hükmedilen kısmi manevi tazminata ilişkin kararın kesinleştiğini, müvekkilinin meslek hastalığı nedeniyle uğradığı maddi zarar karşığı fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin 09.05.2013 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müteselsil sorumlu davalıdan tahsiline, maddi tazminat davasının belirsiz alacak davası olarak kabulü ile istenebilecek maddi tazminat tutarının belirlenerek tespitine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davacı ...'ın müvekkil işyerinde 01.04.1994 tarihinde işe başlayıp 07.11.1997 tarihinde işten ayrıldığını, ayrılmasının üzerinden 23 yıl geçtikten sonra iş bu davayı açtığını, davaya konu olayda meslek hastalığı olarak tanısı konulan hastalığın Yükümlülük süresinin tüzükte 10 yıl olarak belirtildiğinin, bu hususun meslek hastalığı ile görülen iş arasında bulunması gereken neden sonuç ilişkisinin doğul sonucu olduğunu, bu süreye yükümlülük süresinin dendiğini, yükümlülük süresinin işçinin meslek hastalığına neden olan iş ile ilişkisin kesip işçiye meslek hastalığı teşhisi konulana kadar geçen süre olduğunu, yasanın aradığı şartlar sağlanmadan ve meslek hastalığın a yola açan etken iş yeri incelemesi ile kanıtlanmadan yükümlülük süresinin uzatıldığını, yükümlülük süresinin uzatılması şartları mevcut olmadan bu şekilde uzatılmasının yasaya aykırı olduğunu, sigortalı işçinin 1997 yılında müvekkil iş yerinden ayrıldıktan sonra nerelerde ve hangi şartlarda çalıştığı, o dönemlerde bu hastalığına yol açacak işlerde çalışıp çalışmadığı gibi konuların belirsiz olduğunu, sigortalı işçinin hastalığının oluşumunda müvekkil şirketin kusurunun olmadığını, bu nedenlerle yersiz ve haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; "...Yargılama sırasında davacının davalı iş verene karşı açmış olduğu aynı nitelikteki 2021/309 Esas sayılı dava dosyası işbu dava ile birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Hesap bilirkişisi tarafından tanzim edilen rapora vaki itirazları değerlendirir ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2021 tarih ve 2020/9717 Esas 2021/2003 Karar sayılı kararı doğrultusunda TRH-2010 tablosu uygulanmak suretiyle tazminat miktarının tespiti için ek rapor alınmıştır.

Dosyaya ibraz edilen 10.08.2021 havale tarihli bilirkişi raporunun somut olaya ve dosya içeriğine uygun, taraf ve Mahkeme denetimine elverişli olduğu Mahkememizce kabul edilerek kaçınılmazlık oranı olarak tespit edilen %6,67 kaçınılmazlık faktörünün %60'ının davalının kusur oranına eklenmesi suretiyle hesaplanan tazminat miktarı Mahkememizce benimsenmiştir.

Her ne kadar davalı vekilince işbu belirsiz alacak davasında davacı tarafça birden fazla kez bedel arttırımında bulunulduğu ileri sürülmüş ise de Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2021/1056 Esas 2021/4718 Karar sayılı kararı doğrultusunda, 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesine göre yapılan talep artırım işlemi ıslah olmadığından, davacı vekilinin sunduğu dilekçe ikinci ıslah dilekçesi olarak değerlendirilmediğinden davalı vekilinin bu yöndeki itirazları Mahkememizce kabul edilmemiştir..." Gerekçesi ile "A-Davacının davasının kabulü ile

1-300.000,00 TL'nin 09.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

B-Davacının birleşen davasının kabulü ile

1-300.000,00 TL'nin 09.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

B-Davacının birleşen davasının kabulü ile

1-80.000,00 TL'nin 09.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "..Dosya kapsamındaki yazı, bilgi ve belgelere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmamasına, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre ve özellikle, davanın meslek hastalığı nedeniyle açılan tazminat davası olduğu, davacının aynı nedenle davalıya karşı açtığı manevi tazminat davasında davanın kısmen kabulüne karar verildiği, zamanaşımı, kusur ve maluliyet ile ilgili olarak davalının yaptığı temyiz incelemesi sonucunda kararın 28.02.2017 tarihinde onanmasına karar verildiği, zamanaşımının söz konusu olmadığı, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, birleşen davada 80.000,00 TL bakiye maddi zararın tazminin talep edilmesinin yerinde olduğu, davacının istinaf dilekçesinde istinaf sebep ve gerekçelerini belirtmediği, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı ve davalı tarafından yapılan istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine.." karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmamak üzere temyiz yoluna başvurduklarını bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı defilerinin reddedildiğini, kusur ve maluliyet yönünden yeniden rapor aldırılması taleplerinin reddedildiğini, rücuen alacak davasının bekletici mesele yapılmadığını, birleşen davanın reddinin gerektiğini, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava maddi tazminat istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava maddi tazminat istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekili ve davalı vekili temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15927, Karar No: 2009/17713, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15927 E.  ,  2009/17713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ekinözü-... Köyü 103 ada 75 parsel sayılı 9148 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4994, Karar No: 2011/6163, Tarih: 07.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/4994 E.  ,  2011/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya-Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava ile boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karşılıklı hakarette bulunan ve birbirlerine şiddet uygulayan tarafların evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu bulunduklarının anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kocasının eylemleri nedeniyle ayrı yaşamakta haklı bulunan davalı-davacı kadının tedbir nafakasına yönelik davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.04.2011(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2024/9187, Karar No: 2025/2024, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9187 E.  ,  2025/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/239 Esas, 2023/419 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2023 Tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/844 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin kayıtlarında yerleşim yeri adresinin Cumhuriyeti olduğu, yapılan araştırmalarda müteveffa hakkında başkaca bir adres bilgisi olmadığı, nüfus kaydında kayıtlı olduğu İl ve İlçe bilgisinin şeklinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Hopa Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2023 Tarihli ve 2023/239 Esas, 2023/419 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın her ne kadar yerleşim yeri olsa da miras bırakanın yurt dışına çıkmadan önce ki adresinin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 596 ncı maddesi uyarınca vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

C. Değerlendirme

Hopa İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre murisin vefat etmeden önceki sürekli yerleşim yerinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince . Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3255, Karar No: 2018/3691, Tarih: 14.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3255 E.  ,  2018/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15/03/2015 tarihli olağanüstü kat malikleri toplantısının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; 15/03/2015 tarihinde yapılan kat malikleri genel kurul toplantısına çağrı usulü yasada öngörülen sürelere uygun değil ise de davacının iptali talep edilen toplantıya katıldığı, toplantı sırasında ve karar alma aşamasında hazır bulunduğu, kararın imzalanması aşamasında imza atmaktan imtina ettiği, alınan kararlara muhalif kaldığına dair şerh düşmediği, bu itibarla çağrı usulsüzlüğü gerekçesiyle toplantının iptalini isteyemeyeceği, sadece yönetici seçimi konusunda karar alınan 15/03/2015 tarihli toplantıda yönetimi seçimi için öngörülen pay ve paydaş sayısı yönünden karar yeter sayısının sağlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; iptali istenen toplantının olağanüstü kat malikleri toplantısı olduğu, davacının hazirun cetvelinde ve kararda imzasının olmadığı tespit edilmekle 634 sayılı KMK'nın 29. maddesine göre, önemli bir sebebin çıkması halinde, yönetici veya denetçinin veya kat maliklerinin 1/3'nin istemi üzerine ve toplantı için istenilen tarihten en az 15 gün önce bütün kat maliklerine imzalattırılacak bir çağrı ya da taahhütlü mektupla, toplantı sebebi de bildirilmek şartıyla kat malikleri kurulu her zaman toplanabilir. Dosyada mevcut bilgilere göre iptali istenen toplantı çağrısının, toplantı için istenilen tarihten en az 15 gün önce imzalattırılacak bir çağrı ya da taahhütlü mektupla bildirilmediği anlaşıldığından toplantının olağanüstü kat malikleri toplantısı olması sebebiyle sıkı şekil kurullarına tabi olduğu ve şartların da yerine getirilmediği tespit edilmekle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11060, Karar No: 2008/17769, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11060 E.  ,  2008/17769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkem,e bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., Park Enerji Ekipmanları Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ..., Park Enerji Ekipmanları Mad. San. Tic. Ltd. Şti.vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.