muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17692, Karar No: 2015/13550, Tarih: 02.07.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda hükme esas bilirkişi raporunda davacının kış döneminde haftada 5 gün 08.00-18.30 saatleri arasında çalışarak haftada 2,5 saat fazla mesai yaptığı, yaz döneminde ise haftada 6 gün 09.00-21.00 saatleri arasında çalışarak haftada 21 saat fazla mesai yaptığının tespit edildiği belirtilmiştir. Dosya içerisinde yer alan Mersin Eczaneler Birliğinden gelen yazı cevabına göre davaya konu eczanenin tek eczane olduğundan cumartesi Pazar günleri ile hafta içi mesai saatleri dışında nöbet tutmadığının belirtildiği ve 20.02.2012 tarihli ilçe jandarma komutanlığı tarafından tutulan tutanakta da bahse konu eczanenin kış ve yaz aylarının hafta sonları ( cumartesi- Pazar ) kapalı olduğu ve faaliyet göstermediğinin mahalle muhtarlarının beyanlarından tespit edildiğinin yazılı olduğu görülmektedir. Bu durumda eczanenin hafta sonları kapalı olduğu ve davacının cumartesi günü çalışması bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, eczacılar odasından eczanenin çalışma saatlerinin sorularak gelen yazı cevabındaki saatler arasında davacının çalıştığının kabulü ile varsa bu saatler arasındaki fazla çalışmaları bilirkişiye hesaplattırmak ve davacının fazla çalışması çıkıp çıkmamasına göre de iş akdinin davacı tarafça haklı nedenle feshedilip edilmediğine ve bu bağlamda davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19718, Karar No: 2010/2712, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19718 E.  ,  2010/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/745, Karar No: 2010/3309, Tarih: 17.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/745 E.  ,  2010/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Tesbiti ve Korunması

...ile ... Valiliği Milli Emlak Daire Başkanlığı aralarındaki zilyetliğin tesbiti ve korunması davasının kabulüne dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 939/535 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A RA R

Davacı vekili, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan 92 sayılı parsel üzerinde ev ve bahçe amaçlı olarak 20 yıldan fazla süreyle kullanılan yerlere ilişkin vekil edeni adına tapu tahsis belgesi olduğunu açıklayarak şahsi hakka dayalı olarak zilyetliğin tesbiti ve korunmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılmak mümkün değildir. Davanın TMK. nun 981 ve devamı maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması davası olarak nitelendirilebilmesi için davacının şey (eşya) üzerinde fiili, ayni ve şahsi hakka dayalı üstün zilyetliğinin bulunması gerekir. Somut olayda, 92 sayılı parsel idari yoldan 1997 yılında davalı Hazine adına tapuya bağlanmış,öncesinin mera niteliğindeki yerlerden olduğu açıklanmıştır. TMK.nun 6.maddesi gereğince, herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacının taşınmaz üzerinde TMK.nun 683.maddesi çerçevesinde mülkiyet hakkından kaynaklanan aynî bir hakkı bulunmamaktadır. Taşınmaz Hazineye ait olup, bu tür davalarda davacının şahsi hakka dayalı zilyetliğine üstünlük tanınamaz. Kaldı ki; davacı tapu tahsis belgesinden söz etmekle birlikte Pendik Belediyesi’nin karşılık yazısında davacı adına herhangi bir tahsis bulunmadığı bildirilmiş, davacı iddiasına dayanak olabilecek belgelerini dosyaya sunmamış ve iddiasını kanıtlayamamıştır. Davalı Hazine davada taraf olduğuna göre, TMK.nun 981 ve devamı maddelerinin somut olayda uygulama olanağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle zilyetliğin tesbitine ve korunmasına karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9233, Karar No: 2016/397, Tarih: 20.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9233 E.  ,  2016/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/728-2015/458

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkilinin oğlu arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalının müvekkilinin oğluyla yaptığı ticaret sonucu alacağını tahsil edememesi üzerine alacağını tahsil için düzenlediği 16 adet senedi hile ile müvekkiline imzalattığını, müvekkilinin okuma yazma bilmediğini, senetlerde ''Özdağ Ticaret'' kaşesi bulunduğunu, söz konusu senetlere istinaden davalının icra takibi başlattığını, kıymet takdirinden sonra müvekkilinin yapılan haksızlığı öğrendiğini, davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı, süresinde cevap dilekçesi sunmamış, 05.09.2014 havale tarihli dilekçesinde vekili, davacı tarafın iddialarının sırf icra dosyasının tahsilatını geciktirmeye yönelik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, icra dosyasında kıymet takdirinin 09.08.2011 tarihinde yapıldığı, buna göre hile iddiası yönünden davanın 1 yıllık hak düşürücü sürenin bitiminden sonra açıldığı, ayrıca davacı vekili senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olduğunu kabul ettiği, kaşe ile imza farklı kişilere ait olsa da, imza sahibinin senetlerden sorumlu olduğu, davanın bu yönden de reddi gerektiği, ancak öncelikle hak düşürücü sürenin dikkate alınacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25835, Karar No: 2017/2349, Tarih: 06.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25835 E.  ,  2017/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kadının eşya alacağı davası kısmen kabul edilerek 5300 TL eşya bedelinin faiziyle davalı erkekten tahsiline karar verilmiştir. Bu bedele ne şekilde ulaşıldığı ve dava konusu edilen hangi eşyanın karşılığı olduğu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde hüküm yerinde gösterilmemiştir. Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte kurulmalıdır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2.) fıkrasında; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Kanunun 298. maddesinin (2.) fıkrasında da. gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyaların cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/11584, Karar No: 2006/15546, Tarih: 24.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11584 E.  ,  2006/15546 K.**

**"İçtihat Metni"**

... A.Ş. vekili avukat ... ile Doğru Yol Partisi Yeşilhisar İlçe Başkanlığı aralarındaki dava hakkında Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.6.2006 ... ve 55-113 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 731.967.000 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğinde bulunmuş, mahkemece 2.6.2005 gününde davanın reddine karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 ... ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz ... bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8225, Karar No: 2013/13380, Tarih: 24.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8225 E.  ,  2013/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, Yavuzselim Mahallesi çalışma alanında bulunan 1708 ada 1 parsel sayılı 2486,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uyglaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu açıklanarak Hazine adına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesinde bu taşınmazın bahçe olarak 20 yıldan beri Ramiz evlatları ...'ın müşterek kullanımında olduğu; 2411,04 metrekare bölümünün dere mutlak koruma alanında kaldığı ile ... Orman İşletme Müdürlüğünün ilgili yazısına göre 194,29 metrekaresinin eylemli orman niteliğinde olduğu gösterilmiş ve tespit 03.8.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ... 10.9.2012 tarihli dava dilekçesi ile beyanlar hanesinde "..." olarak yazılan adının "..." olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde "..." adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20450, Karar No: 2013/6036, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20450 E.  ,  2013/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır.

Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde şikayetçinin müdürlüğünü yaptığı Tatvan İstasyon İlköğretim Okulunun pencere demir korkuluklarını sökmek suretiyle girmeleri, labaratuvar ve müdür yardımcısı odalarının kapısını kırdıktan sonra müdür yardımcısı odasında bulunan öğrencilerden toplanan 150 TL. civarında bozuk parayı çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık amacıyla girdiği suça konu Tatvan İstasyon İlköğretim Okulu’nun herkesin girip çıkabileceği kamuya açık bir yer olması karşısında konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2238, Karar No: 2008/6888, Tarih: 03.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2238 E.  ,  2008/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı kurum, davalının Denizli-Yatağan Elektrik hatlarının 296-297 nolu pilonları arasına ev inşa etiğini, inşaatın kuvvetli akım yönetmeliğine aykırı olarak yapıldığını, irtifak hakkı sahasının ihlal edildiğini ileri sürerek 296-297 pilonlar arasında kalan inşaatın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı birleştirilen karşı davasında, evini maliki olduğu 124 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yaptığını, inşaata başlamadan önce gerekli projelerin ilgili makamlar tarafından onaylandığını belirterek davalı kurumun taşınmazına haksız elatmasının önlenmesi ile direk yerinin değiştirilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı kurumun davasının kabulü ile davalının davacı kurumun irtifak hakkına elatmasının önlenmesi ile davalının 123 ada 3 parselde bulunan binanın yıkılmasına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (k.davacı) tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.6.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat T. K.ile temyiz edilen vekili Avukat M.B. İ.i geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .'ün tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ve birleşen dava elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 124 ada 3 parsel sayılı taşınmazın birleşen davanın davacısı A. K..adına kayıtlı olduğu, taşınmazın sicil kaydı üzerinde Teiaş lehine daimi irtifak hakkı tesis edilerek tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalının mülkiyetindeki taşınmazına yapmış olduğu binanın irtifak hakkının tesis amacına aykırılık teşkil ettiğini ve zarar verdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Gerçektende , mahkemece yapılan araştırma inceleme ve uygulama sonucu elde edilen bilirkişi raporunda davalının binasının davacı lehine tesis edilen irtifak hakkına konu elektrik hatlarına zarar verdiği, tehlike yaratacak nitelikte inşa edildiği ve üstten dört katın yıkılması halinde davacı zararının giderileceğinin önlem olarak belirtildiği oysa mahkemece öngörülen önleme karar verilmesi gerekirken tamamının yıkımına karar verildiği görülmektedir.O halde, kurulan hükmün Türk Medeni Kanununun 683.maddesinden kaynaklanan arsa malikinin taşınmazını tasarrufuna mani olacak şekilde ve irtifak hakkının tesis amacını aşacak şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, bu yöne değinen davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK:'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri iadesine, 3.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.