muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5466, Karar No: 2022/6443, Tarih: 25.05.2022

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre asıl ve birleşen davada hükmedilen vekâlet ücretlerinin de Tarife hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesi dosya kapsamına uygun olup davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1390, Karar No: 2012/3326, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1390 E.  ,  2012/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 26.12.2011 gün ve 2011/3328 Esas 2011/2823 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müflis şirketten faiz ve fer'ileri ile birlikte toplam 455.030,30 TL alacaklı olduklarını, düzenlenen sıra cetvelinde 118.755,00 TL alacaklarının (faiz ve fer'ilerinin) reddedildiğini, İİK'nun 195 ve 196'ncı maddeleri gereği faiz ve fer'ilerinin de sıra cetvelinde olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin reddedilen miktar yönünden düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, alacağın iflas tarihine kadar işlemiş faizi ve BSMV ile birlikte toplam 410.951,44 TL olduğu, 336.275 TL'nin iflas idaresince kabul edilerek masaya kaydedildiği, bakiye 74.676,44 TL'nin masaya kaydedilmesi gerekirken kaydedilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile bakiye 74.676,44 TL alacağın masaya kayıt ve kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 19.01.2011 tarih, 2010/13809 Esas, 2011/254 Karar sayılı ilamı ile mahkemece yatırılmayan yargı harçları tamamlatılmadan hüküm tesis edilemeyeceği gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.12.2011 tarih ve 2011/3328-2823 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7535, Karar No: 2013/21270, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7535 E.  ,  2013/21270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/02/2013 tarih ve 2012/134-2013/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilini şirketin 9, 35, 36, 38, 41 ve 42. Sınıf mal ve hizmetleri içeren BONUS ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 08.01.2010 tarihinde "ultrabonus şekil" ibareli, 2 ve 21. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2012/M-1366 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin BONUS esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, ayrıca onların itibar ve ayırt edici karakterine de zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ile şirket vekilleri davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının markası ile davalının başvurusunun asıl ve ayırt edici unsurlarının BONUS sözcüğü olduğu, bu nedenle ibarelerin benzediği, ancak davalı başvurusu ile davacı markalarının kapsamındaki ürünlerin aynı tür olmadığı ve aynı tür sayılmalarının da mümkün bulunmadığı, öte yandan davacının BONUS ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, başvuru kapsamındaki ürünlerle ilişkilendirilebilecek bazı ürün türlerinin davacının tanınmış markası kapsamında bulunduğu, bu nedenle başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, zira davalının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çekeceği ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini sağlayacağı gerekçesiyle TPE YİDK'nın 2012/M-1366 sayılı kararının iptaline, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13884, Karar No: 2017/53, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13884 E.  ,  2017/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1020, Karar No: 2021/3349, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1020 E.  ,  2021/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... yönünden; TCK.’nın 157/1, 62, 51, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... yönünden; TCK'nın 157/1, 62, 53, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde müştekiyi telefon ile arayan kişilerin kendilerini polis olarak tanıtarak müştekiye, telefonunla kaçak iş yapılmış birileri ile görüşme yapılmış şeklindeki sözlerle kandırılarak evinde bulunan ziynet eşyalarının teslim edilmesini istedikleri, müştekinin de arayan kişinin kolluk görevlisi olduğunu düşündüğünden evinde bulunan yaklaşık 700 gr altını bir torbaya koyduğu, sanıklara teslim ettiği olayda; sanıkların kendisinini polis olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4718, Karar No: 2012/6839, Tarih: 21.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4718 E.  ,  2012/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan şikayet edilenin haczinin iki yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunulmaması ve aynı süre içerisinde icra mahkemesinden yetki alınıp izale-i şüyu davası açılmaması sebebiyle düştüğünü, ayrıca müvekkili tarafından yapılan haciz, izale-i şüyu, paraya çevirme ve paylaştırma gibi tüm ortakları ilgilendiren satış masraflarının paylaştırmada öncelikli olarak ödenmesi gerekirken her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet edilenin haciz tarihinin 07.04.2006 olduğu ve 04.04.2008 tarihinde diğer masraflarla birlikte 1.800,00 TL satış avansı yatırılarak süresinde satış talebinde bulunulduğu, 23.03.2010 tarihinde haciz devam ederken alacaklı vekili tarafından masraf önceden yatırılıp satış yapılmadığından yasal süre içerisinde satış talebinin yenilendiği, İcra Mahkemesi'nce 06.04.2010 tarihinde verilen yetki doğrultusunda ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, buna göre 07.04.2006 tarihinde konan haczin satış tarihinde düştüğüne ilişkin iddialar ile tüm alacaklıları alakadar eden masrafların satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekirken bu hesaplamaların yapılıp paraların ödenmediği iddialarının sabit olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8824, Karar No: 2012/3, Tarih: 04.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/8824 E.  ,  2012/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Hırsızlık, Özgürlüğü kısıtlama, Suç örgütü kurmak ve örgüte üye olmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları ile sanık ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...’in süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

30.07.1993 tarihli yağma suçu ile ilgili olarak 4616 sayılı Yasa’nın infaz aşamasında gözetilmesi, dosya kapsamındaki suç tarihlerinin 30.07.1993-30.03.2002 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

..., ... hakkında 17.02.2001 tarihinde yakınan ... ’e yönelik yağma; aynı sanıklar hakkında 01.11.2001 tarihinde yakınan ...’e yönelik yağma, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 06.03.2002 tarihinde yakınan ...’e yönelik yağma, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’e karşı yağma olaylarında sanıkların yakınanların otomobilleri ile gitmekte oldukları yol üzerinde geçişlerini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yollarını kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda yol kesmekten söz edilemeyeceği gözetilmeden 5237 sayılı TCY’nın 149/1.maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile hüküm kurulması kanuna aykırı ise de, yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a, c, g) bentlerinin yanı sıra (h) bendine de aykırı biçimde, gece işlendiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerin gözetilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından,

5237 sayılı TCK.nun 6/1-j maddesi çerçevesinde örgüt mensubu sanıklar ..., ... hakkında yakınan ... ’e yönelik yağma; sanık ... hakkında yakınan ...’e karşı hırsızlık; sanıklar ..., ... hakkında yakınan ...’e yönelik yağma; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 05.11.2001 tarihinde Türkiye İş Bankası Bolvadin Şubesi’ne yönelik yağma; sanıklar ..., ... ve ... hakkında 06.03.2002 tarihinde yakınan ...’e ait aracın yağması; aynı sanıklar hakkında Türkiye İş Bankası 4. Levent Şubesi’ne yönelik yağma; Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’e karşı yağma ve hürriyeti tahdit; sanıklar ..., ..., ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a Aykırılık suçlarından dolayı aynı Yasanın 58/9. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedilmemesi,

17.02.2001 günü saat 20:45 sıralarında Adana İli Seyhan İlçesi’nde yakınan ... ’in idaresindeki 34 ... Opel Omega otonun kırmızı ışıklarda durması üzerine sanıklar ... ve ...’un aracın sağ arka kapısını açıp bindikleri, sanık ...’nin üzerindeki tabancayı, ...’un kuru sıkı tabancayı yakınana doğrultup aracı sürmesini istedikleri, aracı sanıkların talimatı doğrultusunda süren yakınanın daha sonra aracı durdurup kaçtığı, sanıkların da araçla uzaklaştıklarının anlaşılması; sanık ...’nin diğer sanıklarla silahlı soygun yapma sırasında kullanılacak aracı temin etmek için sanık ... ile birlikte 01.11.2001 günü Ankara’ya gittiği, gece saat 20.15 sıralarında Fen Lisesi civarında kırmızı ışıkta beklemekte olan ...’ün sevk ve idaresindeki 06 H 3439 plakalı Mercedes marka otonun sağ arka kapısını açarak içeri girdikleri, sanık ...’nin "biz polisiz, hakkında şikayet var, istediğimiz yere gideceksin" dediği, sanıkların ellerindeki silahları yakınana doğrulttukları, sanık ...’ın “istediğimiz yere gitmezsen seni öldürürüm” dediği, sanıkların istemesi üzerine yakınan BP benzin istasyonuna girdiği, otodan hızla markete yardım istemek amacıyla koştuğu, sanık ...’nin otonun şoför mahalline geçerek hızla oradan uzaklaştığının anlaşılması karşısında, eylemlerin 765 sayılı Yasa’nın 499/1-2-c maddesine uyan yağma suçunu ve 5237 sayılı Yasada yağma suçu yanında özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Sanık ...’nin yakınan ...’e karşı hırsızlık eyleminde sanığın savunmasında suçu saat 03:00 sıralarında işlemiş olduğunu belirtmesi karşısında, suçun 5237 sayılı TCY'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığı halde anılan maddenin uygulanmaması,

Sanıklar ..., ... ve ...’in 06.03.2002 tarihinde yakınan ...’e ait aracın yağması olayında olayın başından sonuna kadar diğer sanık ... ile birlikte olan ve suçun işlenmesine doğrudan katılan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 37.maddesi yerine 39.maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ile tahliye talepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3301, Karar No: 2025/1545, Tarih: 05.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3301 E.  ,  2025/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/175 Esas, 2024/426 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/249 E. -2021/371 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "..." ibareli 2019/18656 sayılı marka başvurusuna davalı şirketin "..." ibareli markası mesnet

gösterilerek yapılan itiraz üzerine marka başvurularının reddedildiğini, davalının 99/013370 sayılı "..." ibareli markanın tescil

kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden kullanım ispatı talep ettiklerini, 44. sınıf yönünden kullanım ispatının sunulmadığını, ancak 05.sınıf bakımından

itirazın incelemeye alındığını, markaların bambaşka ibarelerden türetilmiş olması nedeniyle farklılık arzettiklerini, ortak olan "levo" ibaresinin ilaç sektöründe yaygın olarak kullanılan ilaç

etken maddesinin kısaltılması olduğunu, müvekkilinin müktesep haklarının yok sayılmasının hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK)’nın 2020-M-4452 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 99/013370 sayı ile 05 ve 42. sınıfta tescilli olan "..." markasının sahibi

olduğunu, "..." ve "..." markalarının birbirlerine benzediklerini, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, R, L, E, V, O harflerinin markada ortak olarak yer

aldığını, davacının kazanılmış hakkının bulunmadığını, başvurunun kötüniyetle gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI