muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3366, Karar No: 2025/3383, Tarih: 18.06.2025

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda alınan kök ve ek raporla sonraki protokoller ile davacı hakkında sözleşmenin süresiz olarak feshi işlemine dayanak yapılan önceki protokolün (5-j) maddesinin karşılığının 2012- 2013 yıllarına ilişkin protokollerde yer almadığı, dolayısıyla 2012-2013 yılı protokollerinin (6.12) maddesi uyarınca söz konusu işlemin uygulanma imkanı kalmadığı, sözleşmenin 7 yıl süreli olarak feshine dair (5-i) maddesinin 2012-2013 yılı protokollerinin (5.3.10) maddesinde düzenlendiği ve reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart ile uyarı işlemi uygulanmasının öngörüldüğü gerekçesiyle; birleşen davaların ayrı ayrı kabulü ile davalı Kurum tarafından davacı hakkında uygulanan sözleşmenin süresiz feshi ile sözleşmenin 7 yıl süreli olarak feshine dair kurum işlemlerinin iptaline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının fiillerinin ceza yargılaması sonucunda kesinleştiğini, 2013 yılı Protokolünün (5.3.10) maddesinde“5.3.10. Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz." hükmüne yer verildiğini, bilirkişi raporlarının bozma ilamına uygun olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, birleşen davalarda davalı Kurumun sözleşmesinin feshine dair tesis ettiği işlemlerin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararın; uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak durumunu oluşturan kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılmayacağı birleşen davalara konu sözleşmenin 7 yıl süreli feshi ile süresiz feshine ilişkin işlemler yönünden davacı ile davalı arasında 2012 ve 2013 yıllarında imzalanan sözleşme ve protokol hükümleri dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5807, Karar No: 2022/6707, Tarih: 09.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5807 E.  ,  2022/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16/07/2014 gününde verilen dilekçe ile miras taksim sözleşmesinin iptali talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/03/2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ... ile davacılar adına Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşma vekalet ücreti 8.400 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasındaki dava, miras taksim sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı vekili, sözleşmenin geçersiz olması sebebiyle iptalini, davalı taraf ise yerinde olmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda verilen 25/05/2016 tarihli ilk karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi sonrası, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 2017/4660 Esas, 2018/888 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, “davacının sözleşme tarihinde hukuki işlem ehliyetine sahip olup olmadığı” temel bozma gerekçesi üzerine gerekli rapor alınmış, neticeten rapora rağmen davanın yeniden kabulüne dair 19/03/2021 tarihli ikinci karar tesis edilmiştir.

İşbu ikinci kararın temyizi üzerine, temyiz incelemesi yapan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin sayın çoğunluğu kararın onanması yönünde karar tesis etmiş olmakla, aşağıdaki şekilde karşı oyumuz açıklanmıştır.

1-Davacı Ezine Noterliği’nde 17/07/2013 tarihli miras taksim sözleşmesini davalı ... Toker ile imzalamış olup, miras bırakan ...’den intikal eden taşınmazların paylaşıldığı açıktır.

2-Davacı vekili 16/07/2014 tarihli dava dilekçesi ile şuan kısıtlı olan davalının hata, hile ve korkutma etkisi altında imzalamak zorunda kaldığı sözleşme ile bağlı olamayacağını belirterek, sözleşmenin iptalini istemiştir.

1-Davacı Ezine Noterliği’nde 17/07/2013 tarihli miras taksim sözleşmesini davalı ... Toker ile imzalamış olup, miras bırakan ...’den intikal eden taşınmazların paylaşıldığı açıktır.

2-Davacı vekili 16/07/2014 tarihli dava dilekçesi ile şuan kısıtlı olan davalının hata, hile ve korkutma etkisi altında imzalamak zorunda kaldığı sözleşme ile bağlı olamayacağını belirterek, sözleşmenin iptalini istemiştir.

3-Ezine Asliye Hukuk Mahkemesi ilk kararında “taşınmazlar arasında açık orantısızlık bulunması, davacının anlamadan, bilmeden, tecrübesizlik sonucu sözleşmeyi imzalaması ve böylece gaibin hukuki gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş, ancak bu karar yukarıda belirtildiği gibi Yargıtayca bozulmuştur.

4-Bozma gerekçesi kısaca davacının hukuki işlem yapma yeteneğinin bulunup bulunmamasının tespitine ilişkin olup, bunun dışındaki davacı iddialarının dinlenmeyeceği açıktır.

5-Bozmaya uyan mahkemece, İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor aldırmış ve alınan raporda neticeten”davacının, kendi hür iradesi istikametinde serbest olarak eylem ve işlemlere girişebileceği tıbbi kanaatine varıldığı; bu duruma göre ...’ın işlem tarihi olan 17/07/2013 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun kabulünün uygun bulunduğu oy birliği ile mutalaa olunur” denilmiştir.

6-Mahkemece bu rapor hükme esas alınmış ise de, gerekçe de “yaşlılık ve tecrübesizlik, edimler arasında orantısızlık” belirtilerek yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir.

7- Yargıtayın bozma ilamına uyulmakla ilgili taraf yönünden usuli kazanılmış hak doğacağı yerleşik Yargıtay uygulamasıdır. Bozma ilamı yönünden davacı vekilinin karar düzeltme hakkını kullanmadığı ve böylece dava dilekçesinde belirttiği “kısıtlama, ehliyetsizlik” iddiası dışındaki sebeplere artık dayanamayacağı belirgindir.

8- Esasen ilk derece mahkemesi de 10/10/2018 tarihli celsede, bozma ilamına uyulmasına karar vermekle, bozma kapsamı dışında kalan hususlarda inceleme yapması ve buna dair gerekçe oluşturması mümkün değildir.

9-Çünkü bozma ilamında sadece “ehliyetsizlik” yönünde “eksik araştırma” gerekçesi ile karar bozulmuş olup, “... hukuki işlem ehliyetine haiz olmadığının anlaşılması halinde...” denilerek şarta bağlı olmak üzere araştırma yöntemi belirlenmiştir.

Mahkeme sadece ehliyetsizlik halinde diğer delilleri toplayıp bir sonuca gidebilecek iken, bozmaya aykırı davranarak, ehliyetli olan bir kişi için, artık dayanılması mümkün olmayan diğer dava sebepleri üzerinden sonuca gidemez.

10-Böylece ilk derece mahkemesi açıkça bozmaya uyduğu halde usule ve kanuna aykırı gerekçe ile davanın kabulüne karar vermesi başlı başına bir bozma sebebidir.

11-Ayrıca usuli kazanılmış hakka aykırı davranılması sebebiyle, davalının ... Yargılanma ... da ihlal edilmiş olup, bu durum insan hakları yönünden de bir hak ihlali niteliğinde sayılır.

10-Böylece ilk derece mahkemesi açıkça bozmaya uyduğu halde usule ve kanuna aykırı gerekçe ile davanın kabulüne karar vermesi başlı başına bir bozma sebebidir.

11-Ayrıca usuli kazanılmış hakka aykırı davranılması sebebiyle, davalının ... Yargılanma ... da ihlal edilmiş olup, bu durum insan hakları yönünden de bir hak ihlali niteliğinde sayılır.

12-Bütün bu açıklamalar gereğinde sözleşme tarihinde tam ehliyeti olan davacının, sözleşmenin iptali için ileri sürdüğü sebepler sübut bulmadığından dolayı, açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne dair verilen kararın bozulması gerektiği kanaatinde bulunduğum için, onama kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/385, Karar No: 2012/6044, Tarih: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/385 E.  ,  2012/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Sanıkların TCK'nun 206/1, 62 ve 52. maddelerinin uygulanması ile 1.500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık ... tarafından yapılmış temyiz isteği bulunmadığından, sanık ...’ın istemine hasren inceleme yapılmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK.nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde “başvuru mercii ve şekli ile sürenin başlangıcının” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin başladığından söz edilemeyeceği cihetle, sanık ...’ın 18/05/2009 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 26.05.2009 havale tarihli temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede, gereği görüşüldü:

Sanık ...’a 5237 sayılı Yasanın 206. maddesi uyarınca doğrudan takdir ve tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddi gerektiğinin mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir olunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 14.07.2009 tarih ve 2007/286 E. 2009/254 K. sayılı sayılı “temyiz isteminin reddine” dair kararın istem gibi ONANMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11537, Karar No: 2023/20146, Tarih: 20.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11537 E.  ,  2023/20146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/608 E., 2016/105 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanık hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Muhabir olan katılanın, sanığın ablası olan kişi ile yaptığı röportajın ... isimli internet haber sitesinde haberleştirilmesi üzerine sanığın Twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde "Benimle mücadele edemeyenler ablamın yanlışlarla dolu ifadelerinin arkasına saklanmışlar bu kadar k....pe olduklarını bilmezdim eyvallah etmem." şeklinde tweet atarak katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece sanığın sözlerinin muhatabının doğrudan katılan olduğu yönünde her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2352, Karar No: 2017/3489, Tarih: 21.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2352 E.  ,  2017/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan kurulan ilk hükmün Dairemizce bozulmasının ardından mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin düzenlenen 25.10.2016 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan incelemede anılan zabtın elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/232, Karar No: 2009/1281, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/232 E.  ,  2009/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 25.11.2008 tarih 2008/13974 E-14658 K. Sayılı ilamı ile; davacı ...'ın anne-baba ve özellikle karkdeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu istenilmiş ise de, mahkemece davacının eş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosu gönderilmiştir.

Bir daha yazışmamaya neden olmamak üzere Dairemizin anılan kararında da belirtildiği gibi, davacının anne-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tabulosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.2.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9071, Karar No: 2022/4929, Tarih: 14.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9071 E.  ,  2022/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : AYVALIK 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 04/11/2015 - 2015/257 esas ve 2015/525 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.