muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7263, Karar No: 2016/3876, Tarih: 07.03.2016

Somut olayda, dava konusu bağımsız bölüm ile ilgili olarak davalı tarafın iddialarının doğruluğunun araştırılması bakımından bağımsız bölümdeki faaliyetin dispanser, klinik ve poliklinik niteliğinde olup olmadığı, sözü edilen yerde tıbbi cihazlar vs. kullanılmak suretiyle yapılan işlerin muayenehane faaliyeti niteliği taşıyıp taşınmadığı ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde konu ile yakından ilgili kurumların da görüşlerine başvurulmak suretiyle alınacak cevapların incelenmesi sonucu oluşacak uzman bilirkişi kanaati doğrultusunda düzenlenecek raporla açıklığa kavuşturulması ve buna göre yürütülen faaliyetin klinik ya da muayenehane niteliğinde olup olmadığı ve buna göre eylemin 634 sayılı Yasanın 24.maddesi ve yönetim planı (9-c) maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece yerinde inceleme yaptırılmadan ve bilirkişi raporu alınmadan eksik araştırmaya dayalı olarak veteriner kliniği olduğunun kabulü ile yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi,

2-Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak yapılacak araştırmalar sonucunda dava konusu taşınmazın muayenehane kapsamında değerlendirilmesi durumunda ise; Kat Mülkiyeti Kanununun 18.maddesi ile yönetim planı (9-e) maddesi kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılmak ve bağımsız bölümde sürekli hayvan (özellikle köpek) bulundurulup bulundurulmadığı, bu hayvanların anataşınmazda yaşayan insanlara korku vs. gibi rahatsızlık verip vermediği, çıkardıkları gürültü, koku vs. nin sözü edilen 18.madde kapsamında rahatsız etme unsurunu oluşturduğunun kabulü halinde, hayvanların barındırıldığı bağımsız bölümden ve anataşınmazdan uzaklaştırılmalarına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece bu hususlarda da yeterli araştırma yapılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18086, Karar No: 2014/3859, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18086 E.  ,  2014/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2006/462-2012/185

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalılar N.. C.. ve M.. T..'nin müvekkiline olan borçları nedeniyle hakkında icra takibi yaptıklarını, ancak kendilerinin alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile N.. C..'in T.-O. Akaryakıt Dağıtım Pazarlama Nakliye İnşaat Turizm Ltd. Şti.ndeki payını İ.. T..'a, T.-O.Madeni Yağlar Akaryakıt A.Ş.deki payını T.. T..'ye ve S. Petrol ve Petrol Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti.ndeki payını ise S.. D..'e sattığını, M.. T..'nin ise T.-O. Akaryakıt Dağıtım Pazarlama Nakliye İnşaat Turizm Ltd. Şti.ndeki payını R.. O..'a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiş, yargılama sırasında S.. D.. payını satın alan Elif Düzler davaya dahil edilmiştir.

Davalılar N.. C.., S.. D.., E.D. ve M.. T.. davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece bir kısım tasarruflar yönünden hak düşürücü sürenin geçmesi, bir kısım tasarruflar yönünden ise kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, iptali istenilen tasarrufların yapıldığı tarih ile dava tarihi arasında 6183 sayılı yasanın 26. maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin T. O. Akaryakıt Dağıtım Pazarlama Nakliye İnşaat Turizm Ltd. Şti. ve T. O. Madeni Yağlar Akaryakıt A.Ş. payların satışına ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin borçlu davalı N.. C.. tarafından satışı yapılan T. Petrol ve Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ( S. Petrol ve Petrol Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti.) paylarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. İptal davasından maksat aynı yasanın 28, 29 ve 30. maddelerinde yazıldığı gibi alacağın tahsilini temin için borcun doğumundan sonra yapılan tasarrufların iptaline hükmettirmektir. Bu yasa uyarınca iptal kararı verilebilmesi için borçlu hakkında yapılıp kesinleşen bir icra takibinin bulunması gerekmektedir. Davacı tarafından yapılıp kesinleşen icra takibinin olması halinde mahkemece bu maddelerde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Özellikle 28.maddede akdin yapıldığı sırada kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği ve yasanın bağışlama hükmünde olarak iptale tâbi tuttuğu tasarrufların iptali gerektiğinden mahkemece ivazlar arasında fark bulunup bulunmadığı incelenmelidir. Aynı maddede sayılan akrabalık derecesi vs. araştırılmalıdır. Keza 30. maddede malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir. Öte yandan 29.madde de de iptal nedenleri sayılmış olup bu maddede yazılan iptal nedenlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği de takdir olunmalıdır. Bu nedenlerle mahkemece davanın bu yönde incelenmesi yapılıp kanun maddelerinde düzenlenen iptal şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, borcun doğumu da dikkate alınmak suretiyle, sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Somut olayda davalı borçlu N.. C.. T. Petrol ve Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ndeki(S. Petrol ve Petrol Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti.) paylarını 03.10.2003 tarihinde S.. D..'e satmış, aynı paylar 21.04.2004 tarihinde Sezer tarfından tekrar N.. C..'e satılmış, onun tarafından da yine 13.02.2006 tarihinde S.. D..'e satılmış olup Sezer tarafından da davaya dahil edilen E. D.'e satılmıştır. Alacaklı davacı tarafından değişik tarihlerde borçlu davalıya çıkartılan ödeme emirlerinin mahkemece bir kısmı iptal edilmiş olduğu dosya arasındaki karar örneklerinden anlaşılmış ise de davacı idare iptal edilmeyen ödeme emirlerine ilişkin icra takiplerinin devam ettiğini bildirmiştir. Bu durumda mahkemece tasarruf tarihi itibariyle dava konusu ettiği ve kesinleşen ödeme emirleri olup olmadığı, tasarruf tarihi itibariyle kesinleşen borç D

. D.'e satılmıştır. Alacaklı davacı tarafından değişik tarihlerde borçlu davalıya çıkartılan ödeme emirlerinin mahkemece bir kısmı iptal edilmiş olduğu dosya arasındaki karar örneklerinden anlaşılmış ise de davacı idare iptal edilmeyen ödeme emirlerine ilişkin icra takiplerinin devam ettiğini bildirmiştir. Bu durumda mahkemece tasarruf tarihi itibariyle dava konusu ettiği ve kesinleşen ödeme emirleri olup olmadığı, tasarruf tarihi itibariyle kesinleşen borç D.'in borçlu davalı ile akrabalık, arkadaşlık, iş ortaklığı, komşuluk gibi bir yakınlıklarının olup olmadığının araştırılarak borçlunun mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilebilecek kişilerden bulunup bulunmadıklarının saptanması ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davalı E. D. yönünden hiç bir gerekçe belirtilmeden diğer davalılar yönünden de üzere eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin T.O. Akaryakıt Dağıtım Pazarlama Nakliye İnşaat Turizm Ltd. Şti. ve T... Madeni Yağlar Akaryakıt A.Ş. payların satışına ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle T.Petrol ve Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ( S. Petrol ve Petrol Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti.) paylarının satışına ilişkin

temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3029, Karar No: 2006/4533, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3029 E.  ,  2006/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasa ile eklenen (l) sayılı cetvelin 41.sırasında ... Genel Bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18.maddenin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 Sayılı Harçlar Yasasının (l) Sayılı Tarifesine giren yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2 ve 3 nolu bendlerinin hükümden çıkarılarak yerine "2. Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, daha önce alınan harcın davalıya iadesine" ve "3. Davacı tarafından bozmadan önce ve sonra yapılan 393.9 YTL. yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre takdiren 338.7 YTL.'sinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine, arta kalanın davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34066, Karar No: 2012/36797, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34066 E.  ,  2012/36797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12079, Karar No: 2013/5024, Tarih: 27.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12079 E.  ,  2013/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.07.2010 günü sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, müdafiinin yasal süresinden sonra 12.07.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10390, Karar No: 2016/8135, Tarih: 13.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10390 E.  ,  2016/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga .... Genel Müdürlüğü'ne bağlı .... .... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında .... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, yıpranma prim farkı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti farkı, hafta tatili ücreti farkı, yemek bedeli farkı, sosyal yardım farkı, yolluk ve seyyar görev tazminatı farkı, ağır hizmet tehlike sorumluluk prim farkı, ilave tediye ücreti farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, taleplerin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, sendikanın TİS'nde yer alan koşullara hiçbir itirazının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...Dava başlangıçta İl Özel İdaresine karşı açılmış ise de yargılama aşamasında Büyükşehirlerde kalan İl Özel İdarelerinin lağvedilerek Büyükşehir Belediyelerine devrolunması nedeni ile davaya davalı olarak .... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı olarak devam olunmuş, başlangıçtaki aynı davalı vekillerince devam eden süreçte de dava takip edilmiştir.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, Antalya, ...., Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla İl Özel İdarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce .... Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresi'nde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ...'nin tüzel kişiliği sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan ...'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı Kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte .... Valiliği'nden getirtilmesi için dosya geri çevrilmiş ise de, mahkemece bu konuda gerekli araştırma yapılmamıştır. Mahkeme, başka dava dosyasına sunulduğu anlaşılan ve eldeki dava dosyası ile ilgili açıklama içermeyen, .... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü'nün 03.09.2015 tarihli "...Bahsi geçen alacak davaları hakkında komisyonca alınmış herhangi bir karar bulunmamaktadır." şeklinde açıklama içeren yazıyı dosyaya eklemiştir. Mahkeme, Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı dosyaya getirtilmeden ve davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeden ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidileceği düşünülmeden eksik araştırma ile karar verilmiş olması bozma nedenidir.

II-Kabule göre de;

Mahkemece kabul edilen yıllık izin ücreti ve ilave tediye farkı alacağı dışında kalan diğer alacakların miktarları ve faiz başlangıçları aylık dökümler halinde gösterilmeden infazda karışıklığa yol açacak şekilde ödenmesi gereken tarihlerden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.