muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34994, Karar No: 2015/9094, Tarih: 09.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34994 E.  ,  2015/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda; ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11345 E. sayılı dosyasında İİK'nun 100. maddesine göre yapılan bildirimde, haciz tarihinin yanlış bildirildiğini ve haczin düştüğünü ileri sürerek İİK'nun 100. maddesine yarar bilgilerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece haczolunan para alacaklı tarafından 6 ay içerisinde icra dosyasına istenmediğinden haczin düştüğü gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.Alacaklının, tarafı olmadığı icra takip dosyasından aynı paraya konulan haciz nedeniyle İİK'nun 100. maddesine göre yapılan bildirimde belirtilen haczin, İİK'nun 106 ve 110. maddelerine göre düştüğüne ilişkin şikayet hakkı bulunmamaktadır. Bu konudaki iddialar, ancak sıra cetveli yapılması halinde, sıra cetveline yönelik itirazda ileri sürülebilecek hususlar olup, mahkemece şikayetin bu nedenle reddi gerekirken şikayetin kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3200, Karar No: 2024/9196, Tarih: 02.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3200 E.  ,  2024/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1374 E., 2023/1124 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2022 tarihli ve 2022/27184 Soruşturma, 2022/9735 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ile 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 13.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/1374 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için yeterli delil bulunmadığına,

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında olduğuna, sanığın bu maddeleri kendi kullanımı için bulundurduğuna,

4. Şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerinin, parkta oturmakta iken durumundan şüphelendikleri sanığın uzaktan kumanda ile yerini belli ettiği aracında yapılan aramada kokain içeren uyuşturucu maddeler ile pregabalin içeren hapların ele geçirildiği iddialarına ilişkindir.

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında olduğuna, sanığın bu maddeleri kendi kullanımı için bulundurduğuna,

4. Şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerinin, parkta oturmakta iken durumundan şüphelendikleri sanığın uzaktan kumanda ile yerini belli ettiği aracında yapılan aramada kokain içeren uyuşturucu maddeler ile pregabalin içeren hapların ele geçirildiği iddialarına ilişkindir.

2. Dava dosyasında arama, el koyma ve onama kararları, olay, arama, el koyma, ekspertiz ve tartım tutanakları, ele geçirilen maddelerin kokain ve pregabalin içerdiğine ilişkin kriminal inceleme raporu, uyuşturucu bulunan kutuda sanığın parmak izine rastlandığına ilişkin rapor, sanığın kanında kokain ve pregabalin bulunduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu raporu, sanık ifade ve savunması mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın aracında ele geçen uyuşturucu maddenin türü, çok sayıda paketçiklere birbirine yakın gramajlarla konulmuş olması, yanlarında boş paketçikler bulunması, ele geçen kokain maddesinin piyasa değeri ve kişisel kullanım sınırları dikkate alındığında, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya dönük, hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmasına itibar edilmediği, sanığın aracında bulunan kokain maddesini ve sentetik ecza haplarını ticari amaçla bulundurduğu kanaatine varıldığı, sanığın kanında pregabalin ve kokain maddelerine rastlanmış olmasının bu durumu değiştirmeyeceği, ele geçirilen maddelerin miktarı göz önünde bulundurulduğunda ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı, maddenin kokain oluşu nedeniyle cezada kanuni artırımın uygulandığı, bununla birlikte sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair hakkında herhangi bir ihbar, fiziki ya da teknik takip yokken ve henüz kolluk görevlileri tarafından uyuşturucu maddelere muttali olunmamışken sanığın uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği aracın yerini göstermesiyle bir anlamda suçunun ortaya çıkmasına icrai davranışlarıyla katkı sağladığından, hakkında etkin indirimi uygulandığı gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, olayın gelişimi dikkate alındığında sanık uzaktan kumandanın düğmesine basarak içerisinde uyuşturucu maddelerin bulunduğu aracın yerini göstermiş ise de aracın uzaktan kumanda vasıtasıyla görevliler tarafından aynı yöntemle bulunma imkanı ve bu şekilde araç içerisindeki uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesinin kaçınılmaz olduğu, bu nedenle koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, aleyhe istinaf olmadığından bu hususun eleştiri konusu yapıldığı, kararda bunun dışında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriğine göre, sanığın aracının içerisinde kişisel kullanım sınırının üzerinde ve paketçikler halinde kokain içeren uyuşturucu maddeler ile pregabalin içeren kapsüller ele geçirildiği, içinde uyuşturucu bulunan kutuda sanığın parmak izine rastlandığı tespit edilmiş olmakla, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve değerlendirildiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/1374 Esas, 2023/1124 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1639, Karar No: 2014/11886, Tarih: 01.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1639 E.  ,  2014/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2010/1393-2013/710

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir. Ayrıca, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece yapılacak iş, önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, çelişikliği kaldırmak kaydıyla, vicdani kanaatine göre karar vermekten ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3747, Karar No: 2013/10985, Tarih: 30.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3747 E.  ,  2013/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Zararın tazmini için beklenmesine yer olmadığına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına iadesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan 04.11.2010 tarihli beraat hükmünün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 Sayılı Yasa yönünden yeniden değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın mahkemesine iade edilmesi kararı bozma niteliğinde olduğundan verilen hükmün ortadan kalktığı, bu nedenle mahkemece yeniden bir hüküm kurulması gerektiği halde zararın tazmini için beklenmesine yer olmadığına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına iadesine karar verildiği ve verilen bu kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, bu karara yönelik herhangi bir yasa yolu başvurusunun da bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21782, Karar No: 2017/10173, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21782 E.  ,  2017/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3773, Karar No: 2015/6258, Tarih: 27.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3773 E.  ,  2015/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/60031

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

NUMARASI : 2009/512 (E) ve 2010/67 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların soruşturma evresinde müştekinin zararını gidermek istediklerinin ancak müşteki tarafından bu talebin kabul edilmediğinin anlaşıldığı olayda, kovuşturma evresinde sanıklara, müştekinin bildirdiği zararın karşılanması için süre verilerek sonucuna göre TCK 168. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturma evresinde müştekinin ödemeyi kabul etmediğinden bahisle TCK 168. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar S.. D.., D.. D.. ve A.. B..'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45, Karar No: 2010/140, Tarih: 10.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/19-45 E.  ,  2010/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

Taraflar arasındaki “Sıra cetveline itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine  dair verilen 29.1.2008 gün ve 167-6 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 5.6.2008 gün ve 4756-6197 sayılı ilamı ile;

(...Davalının avans yatırmak suretiyle 7.3.2005 tarihinde yapmış olduğu satış talebi,kıymet takdiri yapılmadan satış talep edilemeyeceği gerekçesiyle 10.3.2005 tarihinde icra müdürü tarafından reddedilmiş olup,bu karara karşı şikayet yoluna başvurulmamıştır. Satışın reddine ilişkin icra müdürü kararının bu şekilde kesinleşmesi nedeniyle, geçerli bir satış talebinin varlığından söz edilemez. Mahkemece bu husus gözetilerek davalının haczinin düşüp düşmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...)  gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,  sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Direnme kararını temyiz eden davacı T.Vakıflar Bankası T.A.O.'ndan peşin temyiz harcı ile Yargıtay'a başvuru harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmede; direnme kararını temyiz eden davacı T.Vakıflar Bankası T.A.O.'nın, peşin temyiz harcı ve Yargıtay başvuru harcından muaf olup olmadığı ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Davacı Banka, genel haciz yolu ile taksitli ticari kredi borç ve rehin sözleşmesine dayanarak borçlu ve kefiller aleyhine başlattıkları icra takibinden dolayı düzenlenen sıra cetvelinin dördüncü sırasında yer almış ve eldeki dava ile sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalı alacaklının sırasına itiraz etmiştir.

Bilindiği üzere, harçlar, kamu hizmetinden yararlananların bu hizmetler dolayısıyla hizmetin maliyetine bir ölçüde katılmak üzere ödedikleri meblağlardır. Yani, idarece yapılan belirlenmiş bir hizmet sonucu, kamu hizmetinden yararlanma karşılığı olarak, bu hizmetten yararlananlar tarafından ödenmesi gereken kamu geliri niteliği taşımaktadır. Bir kamu hizmetinden dolayı harç alınabilmesi, bu hizmetin kanunla belirlenmesine ve bu hususla ilgili harç alınmasına ilişkin düzenlemelerin de, kanunda yer almasına bağlıdır.

Nitekim T.C. Anayasası'nın 73.maddesi; “Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.”hükmünü içermektedir.

5411 Sayılı Bankacılık Kanunu Geçici madde 13’te ;

Nitekim T.C. Anayasası'nın 73.maddesi; “Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.”hükmünü içermektedir.

5411 Sayılı Bankacılık Kanunu Geçici madde 13’te ;

“Sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda (Tasfiye Hâlinde T. Emlak Bankası A.Ş. dahil ) 26.12.2003 tarihinden önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar ya da yeniden yapılandırma şartlarını ihlal edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı ayni hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan hakların da diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan arî hakları aleyhine olmamak üzere Fon alacaklarının tahsiline ilişkin 140… ıncı madde hükümleri, tasarrufun iptali davalarında aciz vesikası şartı aranmaması, ... dahil bankalarınca uygulanır.”

Yine aynı Kanun’un 140.maddesinde ise;

“ Fon her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır….”

hükmü yer almaktadır.

Ayrıca, Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O, 6219 sayılı Türkiye Vakıflar Bankası Türk Anonim Ortaklığı Kanunu ile kurulmuştur.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalar arasında yer alan davacı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O , 5411 sayılı Kanunun geçici 13.maddesi yollamasıyla, aynı Kanunun 140.maddesi kapsamındadır ve harçtan muaftır.

Bu nedenle, peşin temyiz ve Yargıtay başvuru harcından da muaf olan davacı bankanın temyiz dilekçesinin incelenmesi gerektiği sonucuna varılarak; böylece, ön sorunun oyçokluğu ile reddi ile işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İşin esasına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  10.3.2010 gününde, oy birliği  ile karar verildi.