muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4403, Karar No: 2019/1362, Tarih: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4403 E.  ,  2019/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın... Turizm İnşaat Taahhüt Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olduğu, katılan şirket ile finansal kiralama sözleşmesi yaparak eşya kiraladığı, sözleşme şartları yerine getirilmediği için feshedildiği ve kiralanan eşyaların tesliminin noterden çekilen ihtar ile talep edildiği halde 60 gün içerisinde teslim edilmediği bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın 07/08/2003 tarihinde müdür olarak görevlendirildiği aynı gün tanık olarak dinlenen babası ve kardeşlerine şirket işlerinini yönetmeleri için vekalet verdiği, dinlenen tanıkların, sanığın şirket işleriyle ilgilenmediği, sigortalı olması için şirket müdürü yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, somut delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6793, Karar No: 2017/3361, Tarih: 22.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/6793 E.  ,  2017/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, Suç örgütüne üye

olmak, Suç örgütüne yardım etmek, Tefecilik, Suçu

bildirmeme, Gizliliğin ihlali

Hüküm : Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt

kurmak ve tefecilik suçlarından, sanıklar Mustafa

Şener, ..., ... ve ...

hakkında suç örgütüne üye olmak ve tefecilik

suçlarından, sanıklar ... ve ...'un suç örgütüne yardım etmek ve gizliliğin ihlali

suçlarından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca

beraatlerine, sanık ...'ün suç örgütüne

yardım etmek ve gizliliğin ihlali suçlarından CMK'nın

223/2-c, suçu bildirmeme suçundan CMK'nın 223/2-a

maddesi uyarınca beraati

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında suç örgütü kurmak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak, sanıklar ... ve ... hakkında suç örgütüne yardım etmek ve gizliliğin ihlali, sanık ... hakkında suç örgütüne yardım etmek, gizliliğin ihlali ve suçu bildirmeme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suç örgütü kurmak ve üye olmak, örgüte yardım etmek, gizliliğin ihlali ve suçu bildirmeme suçlarının nitelikleri itibariyle suçlardan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan katılan ... vekilinin bu suçlardan açılan davalara katılmasına yasal olarak imkan bulunmadığından, hukukî değerden yoksun katılma kararı da hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılanın bu suçlar bakımından temyiz isteminin ve şikayetçi Yapı Kredi Bankası vekilinin sanık ...’e yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmadığı ve mahkemece katılma talebinin reddine dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan davada kurulan beraat hükümlerine gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ... İdaresi Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan açılan davada kurulan beraat hükümlerine gelince;

2-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan davada kurulan beraat hükümlerine gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ... İdaresi Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan açılan davada kurulan beraat hükümlerine gelince;

Dosyada mevcut mağdurlar ..., ... ve ...’in hazırlık aşamasında sanık ...’den faiz karşılığı borç para aldıklarına, mağdur ...’ın ise anlatımına göre piyasa faizinin çok üzerinde bir meblağa çek kırdırdığına dair birbirleriyle tutarlı beyanları karşısında sanıklardan ...’in oğlu ve çalışanları olan diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte değişik zamanlarda birden çok mağdura faiz karşılığı borç para vererek sonrasında tahsilini gerçekleştirdikleri ve kanıtlanan eylemlerinin zincirleme şekilde tefecilik suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde sanıkların ele geçen senetlerin dayanaklarını açıklayabilecek somut bilgi ve belge içermeyen soyut savunmaları ve mağdurların hayatın olağan akışına aykırı beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38478, Karar No: 2014/35721, Tarih: 13.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38478 E.  ,  2014/35721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/110-2014/246

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli), bir kısmı da olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4441, Karar No: 2015/8319, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4441 E.  ,  2015/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden tarafça sunulacak gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince karşı tarafa tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/668, Karar No: 2014/240, Tarih: 05.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/668 E.  ,  2014/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2012/61-2012/150

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 03.08.2010 gün ve 2009/522 E., 2010/198 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 15.12.2011 gün ve 2011/14742 E., 2011/21292 K. sayılı bozma ilamı ile;

“…Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada mahkemece verilen kabul kararı Dairemizce onanmış, davalı idare vekilince bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Dava konusu taşınmazdan geçirilen Pendik (A......) caddesinin 17.12.2009 tarih ve 2009/8-1 sayılı UKOME kararı ile ana arter listesinden çıkartıldığı, bu caddenin bakım ve onarım sorumluluğunun Kartal Belediye Başkanlığına ait olduğu gözetilerek, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verildiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla, davalı idare vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle, Dairemizin 21.04.2011 gün 2010/21678 - 2011/7069 tarihli onama ilamının kaldırılmasına…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 954 Ada 44 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına davalı idare tarafından yol ve tretuvar yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını ileri sürerek, kamulaştırma bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı Belediye vekili, hak düşürücü sürenin araştırılması gerektiğini, taşınmazın davalı idarenin yetki ve sorumluluğunda bulunup bulunmadığının saptanmasını, el atma hangi idarece gerçekleştirildi ise, davanın ona yöneltilmesi gerektiğini, talep edilen miktarın da fazla olduğunu bildirip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, belirlenen kamulaştırma bedelinin davalı Belediye’den tahsiline ve taşınmazın 63.81 m²’lik kısmının davacı adına olan tapu kaydının iptali ile MK’nun 999/2 maddesi gereğince yol ve kaldırım olarak terkinine karar verilmiştir.

Davalı Belediye vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece onanmış ise de, karar düzeltme incelemesi sırasında başlık bölümüne aynen alınan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, belirlenen kamulaştırma bedelinin davalı Belediye’den tahsiline ve taşınmazın 63.81 m²’lik kısmının davacı adına olan tapu kaydının iptali ile MK’nun 999/2 maddesi gereğince yol ve kaldırım olarak terkinine karar verilmiştir.

Davalı Belediye vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece onanmış ise de, karar düzeltme incelemesi sırasında başlık bölümüne aynen alınan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 2.maddesinde, Kamulaştırma Kanunu'nun uygulamasında idarenin, yararına kamulaştırma hak ve yetkisi tanınan kamu tüzel kişilerini, kamu kurum ve kuruluşlarını, gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerini, ifade edeceği belirtilmiştir.

Aynı Kanunun 3.maddesine göre; “İdareler, kanunlarla yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını; bedellerini nakden ve peşin olarak...” ödemek suretiyle kamulaştırma yapabileceklerdir. Yani özel kişilerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz bir mala, kamu hizmeti için ihtiyaç duyan ve kamulaştırma yapma yetkisine sahip olan idareler, kamu yararının bulunduğu durumlarda Anayasanın 46. maddesindeki koşullara uyarak ve parasını peşin vermek suretiyle kamulaştırabilirler.

Öte yandan, kamulaştırma yapmaya yetkili kişi ve kurumlar, Anayasa ve yasalara uygun bir kamulaştırma işlemi yapmaksızın, bir kimsenin maliki olduğu taşınmaz malına sahiplenme kastı ile ve kalıcı olarak el koyup, taşınmaz üzerine bir tesis veya bina yapar yahut da o taşınmaz malı bir hizmete tahsis ederek mal sahibinin taşınmaz üzerinde dilediği gibi kullanma hakkını engellerse, o zaman kamulaştırmasız el atma olgusu gerçekleşmiş olur. İşte kamulaştırma kararı almadan veya kamulaştırma işlemlerini tamamlamadan taşınmaza el koymuş bulunan idare de, haksız işgalci konumundadır.

Somut olayda, çekişmeye konu taşınmazın cephesinin bulunduğu...... Caddesi (Pendik Caddesi)'nin dava tarihi itibariyle ana arter olmasına rağmen, yargılama sırasında 17.12.2009 tarih, 2009/8-1 sayılı UKOME kararı ile ana arter olmaktan çıkartıldığı sabittir.

Davacının maliki bulunduğu taşınmaza kamulaştırma işlemi olmaksızın yol ve kaldırım yapılmak suretiyle el atıldığı ve çekişmeli taşınmazın cephesinin bulunduğu .....Caddesi'nin dava tarihi itibariyle davalı Belediye'nin sorumluluğu altındaki ana arter olduğu hususunda Yerel Mahkeme ve Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık yargılama sırasında 17.12.2009 tarihli kararla, çekişmeye konu taşınmazın bulunduğu yolun ana arter olmaktan çıkarılması üzerine, davalı belediyenin sorumluluğunun devam edip etmediği ve yolun bakım ve onarım sorumluluğunun geçtiği dava dışı İlçe Belediye’sine davanın yöneltilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

İlke olarak her dava açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre incelenip sonuçlandırılmalıdır. Dava açılırken gerçek hasmın tespit edilmesi ve davanın ona yöneltilmesi de temel bir usul kuralıdır. Öte yandan taşınmaza müdahalenin önlenmesi davaları, taşınmaza fiilen müdahale eden kişi ya da kuruma karşı açılır( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.06.1973 Tarih,1-908 Esas, 562 Karar sayılı ilamı). Dava tarihi itibariyle ana arter olan yolun bakım-onarım sorumluluğu bulunan davalı Belediye, Kamulaştırma Kanunu’na uygun hareket etmeden, taşınmazı kısmen işgal ettiğinden hukuka aykırı, kanunsuz bir harekette bulunmuştur.

Davacıya ait olan taşınmaza dava tarihi itibariyle kamulaştırmasız el atma eylemi, davalı Belediye tarafından gerçekleştirildiğine göre, yargılama sırasında söz konusu yolun ana arter olmaktan çıkartılmış olması el atma eylemini gerçekleştiren davalı Belediye’nin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz; aksi halde yargılama sırasında el atılan taşınmazın cephesinin bulunduğu caddenin tekrar ana arter haline getirilmesi halinde husumet yine değişecek ve bu durum keyfilik ve istikrarsızlık yaratacaktır.

Bu bakımdan davalı Belediye’ye husumet yöneltilebileceğine ilişkin, Yerel Mahkeme’nin belirlemesi yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle direnme kararı yerinde olup; davalı vekilinin işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için, dosyanın 5.HUKUK DAİRESİ’NE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nun 440/1.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3314, Karar No: 2020/373, Tarih: 14.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3314 E.  ,  2020/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/02/2018 tarih ve 2015/337-2018/44 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 14.01.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ... ve vekili Av. ..., ... Turizm Yatırım ve Marina İşletmeciliği A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kaptanı olduğu ... Teknesinin davalı... Turizm Yat ve Marina İşletmeciliği A.Ş.'ye ait... Marina'ya ve diğer davalının donatanlığını yaptığı Diamond Beach Gemisinin yan tarafına bağlandığını, meteoroloji tarafından haber verilen fırtınanın 22-23 Ocak 2009 tarihinde başladığını, ... Turizm Yat ve Marina İşletmeciliği A.Ş. yetkililerince bağlama sistemine aykırı bağlanan, motoru-makinesi çalışmayan, içerisinde personel de bulunmayan Diamond Beach Gemisinin palamarlarının koptuğunu, geminin sürüklenerek müvekkiline ait tekneye çarpıp yasladığını, ... Teknesinin 3 saat kadar iskele ile yaslayan gemi arasında sıkışık kaldığını, bu şekilde davacı teknesinin büyük hasar gördüğünü, teknenin tamiratı uzun sürdüğünden yaz sezonuna yetişemediğini, 2009 yılı Temmuz ayına kadar tamirde kaldığını, davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek şimdilik 155.014,64 Euro'nun 23.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Turizm Yat ve Marina İşletmeciliği A.Ş. vekili, davacı teknesinin bağlandığı yerin marine değil çekek olduğunu, bu nedenle denize tonoz atma zorunluluk ve hakkının bulunmadığını, davacının denizde kendi kendini bağlayıp park yerini insiyatifiyle belirlediğini, fırtına uyarısına rağmen davacının önlemlerini almadığını, fırtına esnasında da davacı çalışanlarının hatalı eylemlerle hasara sebebiyet verdiğini, zaten tamir edilip boyanacak gemi için yeni gibi fiyatlandırma yapılamayacağını, istenen ücretlerin yüksek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Diamond Beach Gemisi donatanı ... vekili, davacının kendi tayini ettiği park yeri ile gemisini müvekkiline ait geminin rüzgar altı tabir edilen sancak tarafına bağladığını, bu yanlış bağlama sebebiyle hasarın meydana geldiğini, fırtına çıktığında davacı teknesinde kimsenin bulunmadığını, kaptanının geç geldiğini, olayın diğer davalı ile davacıyı ilgilendirdiğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.