muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1877, Karar No: 2023/3482, Tarih: 04.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1877 E.  ,  2023/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dosyada, davalı kurumun ... 1. İcra Dairesinin 2020/69 Esas sayılı dosyasında davacı vekil edeni hakkında 02.09.2016 tarih ve 2.021.913 sayılı uyarı, cezai şart ve reçete bedeli tahsiline ilişkin işlemine dayalı olarak cezai şart alacaklarının tahsili için icra takibi başlattığını ancak takibin dayanağı olan işleminin ve cezai şart alacaklarının iptali için davacı tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/162 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne ve işlemin iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalının hiçbir alacağının olmadığını ileri sürerek, davacının ... 1. İcra Dairesinin 2020/69 Esas sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/446 E. Sayılı birleşen dosyada, davalı kurumun ... 1. İcra Dairesinin 2020/69 Esas sayılı dosyasında davacı vekil edeni hakkında 02.09.2016 tarih ve 2.021.913 sayılı uyarı, cezai şart ve reçete bedeli tahsiline ilişkin işlemine dayalı olarak cezai şart alacaklarının tahsili için icra takibi başlattığını ancak takibin dayanağı olan işleminin ve cezai şart alacaklarının iptali için davacı tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/162 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne ve işlemin iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalının hiçbir alacağının olmadığını ileri sürerek, davacının ... 1. İcra Dairesinin 2020/70 Esas sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından açılan 2020/447 E. Sayılı dosya ile 2020/446 sayılı dosyanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, vekil edeni kurumun bakiye alacağının zamanaşımına uğramaması için icra takibi başlattıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davacı tarafından açılan 2020/447 E. Sayılı dosya ile 2020/446 sayılı dosyanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, vekil edeni kurumun bakiye alacağının zamanaşımına uğramaması için icra takibi başlattıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına yansıyan ve davacının işlettiği eczaneden reçete karşılığı ilaç alan tanıkların anlatımları ve bilirkişi raporlarına göre davacının davalı ile arasındaki protokol hükümlerine aykırı işleminin vaki olmadığı, uygulanan cezai şart ve uyarılma işleminin bu bağlamda hukuka uygun olmadığı anlaşılmakla davanın kabulüne, SGK Başkanlığı ... İl Müdürlüğünün 09.02.2016 tarih ve 2.021.913 sayılı cezai şart ve reçete bedeli kesinti ve uyarı işlemlerinin iptaline karar verildiği, kararın 07.02.2018 tarihinde davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi Başkanlığının 28.11.2019 tarihli ve 2018/796 E., 2019/1993 K. sayılı kararı ile istinaf talebi esastan reddedilerek, karar taraflara tebliğ edildiği, süresi içinde temyiz edilmeyen hükmün, 31.12.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış, böylelikle davalının uyguladığı 09.02.2016 tarih ve 2.021.913 sayılı cezai şart ve reçete bedeli kesinti ve uyarı işlemlerinin yerinde olmadığı sabit olduğundan davalı SGK'nın her iki icra takibi dayanağı olan bu kararların iptali nedeniyle bu hususta icra takibi de yapılamayacağı gerekçesiyle; asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl dava yönünden; ... 1. İcra Müdürlüğünün 2020/69 E. sayılı dosyasından dolayı davacı ...'in davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, takibin iptaline, birleşen dosya yönünden; ... 1. İcra Müdürlüğünün 2020/70 E. sayılı dosyasından dolayı davacı ...'in davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, takibin iptaline, davacı tarafın tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvuru dilekçesinde, kurumun teknik görüş alarak işlemi gerçekleştirdiğini, davacı eczacının, kuruma fatura ettiği ilaç küpürlerinin sahteliğinin söz konusu ilaçları üreten firma ile yaptığı yazışmalar ve ilaç firmasınca yapılan küpür incelemeleri sonucu tespit edildiğini, fesih işlemine konu hüküm eczane protokolünde vekil edeni kuruma fatura edildiği sürece bu sözleşme hükmlerinin uygulanacağının açık olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu takiplerin dayanağı olan kurum işlemlenin mahkeme kararıyla iptaline karar verildiği ve davalı kurumun bu işlemdeki alacaklarının yasal dayanağının kalmadığı ve davacının iptal edilen işlem dolayısıyla her hangi bir borcunun olmadığı hususunun sabit olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, asıl ve birleşen davanın konusunu oluşturan takiplerin dayanağı olan davalı kurum işleminin Mahkeme kararı ile iptaline karar verildiği ve davalı kurumun alacaklarının yasal dayanağının kalmadığının anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15811, Karar No: 2018/4834, Tarih: 11.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15811 E.  ,  2018/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı erkek tamamen kusurlu bulunmuş ancak davacı lehine kısa karar da ve hüküm de Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesine göre maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi ise boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Davacı erkek sadakatsiz, olup tamamen kusurludur. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4. TBK m. 50 ve 51 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yön dikkate alınmadan, davacı erkek lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/680, Karar No: 2011/881, Tarih: 06.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/680 E.  ,  2011/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sırayı şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikâyetçi vekili, borçluya ait bağımsız bölümlerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin açtığı dava sırasında, bedeli paylaşıma konu taşınmazların tapu kayıtlarına konulan ihtiyati tedbirlerin dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, ihtiyati tedbirlerin sıra cetveline alınamayacağını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin, üçüncü kişilere rızai devri önleme amacı taşıdığı, cebri satışa engel olamayacağı ve hacze de iştirak edemeyeceği gerekçesiyle, şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21769, Karar No: 2017/10166, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21769 E.  ,  2017/10166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8978, Karar No: 2012/13537, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8978 E.  ,  2012/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip borçlusu " ... Ltd.Şti.", muteriz " ... Ltd.Şti." ve dava dilekçesine ekli vekaletnamede adı geçen " ... Ltd.Şti.'nin" aynı ya da farklı şirketler olup olmadığının tespiti bakımından, anılan şirketlerin ticaret sicil kayıtlarının gönderilmesi amacıyla dosya Dairemizin 21.02.2012 tarihli kararı ile mahalline geri çevrilmiş ise de, mahkemece, anılan bu eksiklik tam anlamıyla giderilmediğinden, yeniden yazışmaya mahal verilmeksizin yukarıda bahsedilen her üç şirketin ticaret sicil kayıtlarının yeniden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21445, Karar No: 2014/5996, Tarih: 01.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21445 E.  ,  2014/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekilllerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCY.nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “zorunlu savunman ücreti" ile “5395 Yasanın 5.maddesi gereğince sanığın ailesine teslimine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10381, Karar No: 2017/669, Tarih: 06.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10381 E.  ,  2017/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davası açtıklarını bildirdiğinden açılmış bir dava bulunup bulunmadığı ilgilisinden sorularak, dava açılmış ise dosya suretinin temini ile Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16183, Karar No: 2014/12822, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16183 E.  ,  2014/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/1171-2013/181

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2165, Karar No: 2019/9965, Tarih: 09.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2165 E.  ,  2019/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahalli mahkemece, mağdurun ayak parmağında meydana gelen kemik kırığının sanığın hareketi ile mi yoksa mağdur kendi eylemi neticesinde mi gerçekleştirdiği hususunda kanaate ulaşılamadığının kabulü karşısında; mağdur ...'de meydana gelen kemik kırığı haricindeki diğer yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda kesin doktor raporunun aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın mağduru, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile yaraladığı olayda, tayin edilen cezanın TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 09.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.