muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26043, Karar No: 2017/3050, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26043 E.  ,  2017/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/51, Karar No: 2014/35459, Tarih: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/51 E.  ,  2014/35459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/259-2012/552

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde fiili olarak 10.11.2008-25.12.2010 tarihleri arasında konteyner terminal müdürü olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini, fazla çalışma yaptığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücretlerinin tam olarak ödendiğini, üst düzey yönetici olup çalışma süresini kendisinin ayarladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretelerinin bordroda gösterilen ücret olup tam olarak ödendiği, üst düzey yönetici olduğundan çalışma süresini kendisinin ayarlayabildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin üst düzey yönetici olup olmadığı ve dolayısıyla fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının konteyner terminal müdürü olarak çalıştığı sabittir. Dosya içindeki taraf tanık beyanlarına göre işyerinde davacı dışında iki müdür daha çalışmaktadır. Ayrıca davalı tanığı olan B.. K.. kendisinin genel müdür yardımcısı olduğunu ve davacının kendisi ile genel müdüre bağlı olarak çalıştığını açıkça belirtmiştir. Yine dosya içindeki iş sözleşmesinin 10. maddesinde işin niteliği gereği fazla çalışma yaptırılabileceği, 13. maddede ise bunun karşılığının %50 zamlı olarak ödeneceği açıkça belirtilmiştir. Bu tespitlere göre davacının üst düzey yönetici olmayıp kendisine emir ve talimat veren bir başka yöneticinin bulunduğu da sabittir. Mahkemenin davacının kendi çalışma süresini serbestçe ayarlayabilen üst düzey yönetici olduğu yönündeki değerlendirmesi hatalıdır.

Taraf tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığı sabittir. Günlük 1 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde günde 8,5 saat, haftada ise 51 saat çalıştığı ve haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı ispatlanmıştır. Mahkemece gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının hak ettiği fazla çalışma alacağı hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/854, Karar No: 2011/3626, Tarih: 31.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/854 E.  ,  2011/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 24.05.2011 günü belirlenen saatte temyiz eden.... Deri Mamulleri ve Tekstil San ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... ..... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere ve UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda, davacı tarafça açılan menfi tespit davasının reddi kararının Yargıtay 19.Hukuk Dairesince 21.03.2011 tarihinde onandığının anlaşılmasına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen 91,05 TL harcın mahsubu ile eksik ödenen 1,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 31.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18248, Karar No: 2014/2288, Tarih: 11.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18248 E.  ,  2014/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/43381

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu (Pendik 1) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2009

NUMARASI : 2009/200 (E) ve 2009/669 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması ve sanığa iddianame okunmadan sorguya çekilmesi suretiyle CMK’nun 191/1 ve 3-b maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin tutanağa geçirilmesinden sonra, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp tartışılmadan uygulama yapılması,

3-Sanığın üzerinde yakalanan nüfus cüzdanının hakiki olduğunun ve sanığın fotoğrafı bulunan ancak M. A. isimli şahsın kimlik bilgilerini içeren sahte belge ya da belgelerle alınmış olabileceğinin yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda anlaşılması karşısında, nüfus cüzdanının hangi belgeler ile ne şekilde temin edildiği araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre, aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, farklı tarihlerde düzenlendiği tespit edilemeyen nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin üst aramasında aynı anda ele geçmesinden ibaret eylemde, suçun teselsül ettiğinden söz edilemeyeceği, ancak düzenlenen belge sayısının aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

5- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1396, Karar No: 2020/2695, Tarih: 09.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1396 E.  ,  2020/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Antalya 12 İcra Müdürlüğünün 2015/538 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 09.02.2016 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi haczinin de 1. derecede yer alan şikayet olunanların hacizleri ile birlikte garameten paylaşıma katılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... Restaurant Ltd. Şti. ve... Tarm. Ürn. Ltd. Şti. vekilleri, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şikayetin reddine karar verilmiş, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, Antalya 12 İcra Müdürlüğü' nün 2015/538 Esas sayılı ve şikayetçinin alacaklısı olduğu 3. İcra Müdürlüğünün 2015/446 Esas sayılı dosyalarında takiplerin ihtiyati hacze ve kambiyo senedine dayandığı, her iki takip dosyasında ödeme emrinin aynı gün borçluya tebliğ edildiği ve dolayısıyla kesinleşme tarihlerinin aynı olduğu, bu nedenle paranın her iki takip dosyası arasında garameten dağıtılması gerekiği ancak davacı vekilinin davalıların sıra cetvelindeki sırasına itiraz etmeyip, müvekkilinin alacağının da 1. sırada yer alması ve garameye dahil olması gerektiğini iddia ve talep ettiği dikkate alındığında taleple bağlılık ilkesi gereğince şikayet olunanlara ait diğer takip dosyalarında İİK. 100. madde koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmediği, sonuç olarak davacının alacağının sıra cetvelinde 1.sırada yer alan takip dosyaları ile birlikte garameye dahil olması gerektiği belirtilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Restaurant Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Restaurant Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17878, Karar No: 2012/38052, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/17878 E.  ,  2012/38052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. paragrafı ile, yargılama giderlerine ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 201,40 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/71, Karar No: 2023/7645, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/71 E.  ,  2023/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/710 E., 2015/1005 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 02.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/710 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 04.01.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın savunmaları, tebligat parçaları ve tüm dosya muhtevasının birlikte değerlendirilmesi neticesinde: Sanığın esrar kullandığı bu yüzden Adana Cumhuriyet Başsavcılığının sanık hakkındaki kamu davasının

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 04.01.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın savunmaları, tebligat parçaları ve tüm dosya muhtevasının birlikte değerlendirilmesi neticesinde: Sanığın esrar kullandığı bu yüzden Adana Cumhuriyet Başsavcılığının sanık hakkındaki kamu davasının

açılmasının ertelenmesine karar verdiği ve sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve Adana Denetimli Serbestlik Bürosunun çıkarttığı çağrı yazılarının ve uyarı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanığın yasal süresi içerisinde müraacatta bulunmadığı ve denetim planına uygun davranmadığı, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakla ısrar ettiği bu yüzden Adana Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkındaki erteleme kararının kaldırıldığı ve müsnet suçtan kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun bu şekilde sabit olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/710 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/710 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.