muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/177, Karar No: 2024/311, Tarih: 16.10.2024

.06.2017 mahkemede; katılan mağdure... ve inceleme dışı mağdure...'e yönelik bir eyleminin olmadığını, olay tarihinde katılan mağdureleri markete götürdüğünü, onlara alışveriş yapmak istediğini, katılan mağdure ...'nin okulda öğrendiği küfürleri katılan mağdure...'e öğrettiğini, katılan mağdure...'in de markete giderken hakaret içeren sözler söylediğini görmesi nedeniyle sinirlenip kafalarını tokuşturduğunu, onun dışında katılan mağdurelere yönelik bir davranışta bulunmadığını, katılan mağdure...'e telefonundan müstehcen içerikli görüntüler göstermediğini, telefonun sadece mesajlar kısmını kullanabildiğini, diğer konularda çocuklarından yardım aldığını, Bölge Adliye Mahkemesinde; isnat edilen eylemleri gerçekleştirmediğini, kayınpederininin evinde bilgisayar olmasına rağmen olmadığını söylemesinin kendisini daha fazla üzdüğünü, böyle bir eylemde bulunmuş olsa eşinin kendisini terk edeceğini, 15 kişinin içinde öyle bir eylemde bulunulmasının mümkün olmadığını, şikâyetten üç ay önce annesinin vefat ettiğini, öyle bir acının içinde böyle şeylerin yapılamayacağını, katılan mağdurelerin ağzından küfür duyduğunu, bu nedenle kafalarını tokuşturduğunu savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (M. Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, Syf. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (M. Feyzioğlu, Syf. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, Syf. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (Y CGK., 11.6.2013 tarihli ve36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Katılan mağdure...'in okulda son zamanlarda durgun olduğunu ve okulda ağladığını gözlemleyen öğretmeni tanık .....'in bu durumun nedenini sorması üzerine katılan mağdurenin, bazı ders notlarının kötü olması sebebiyle ağladığını belirterek başka bir açıklama yapmaktan çekinmesi, ancak orada bulunan arkadaşlarının, katılan mağdure... ve kardeşi inceleme dışı mağdure...'in enişteleri olan sanık tarafından kötü şeylere maruz kalması sebebiyle ağladığını ifade etmeleri ve tanık .....'in yönlendirmesiyle katılan mağdure... ile rehber öğretmeni olan tanık ... arasındaki görüşme sonrasında olayın okul yönetimi tarafından adli mercilere bildirilmesi, katılan mağdure...'in aşamalarda, intikal tarihinden önce kendisine yönelik eylemleri nedeniyle sanık ... ailesinin evine ziyarete gitmeyi bıraktıklarını, ancak sanığın huylanmaması için bir kez zoraki ziyarette bulunduklarını belirtmesi ve bu hususun gerek sanığın kızı olan tanık ...'nın, katılan mağdure... ve ailesinin 2016 yılı Eylül ayından beri sadece bir kez evlerine geldikleri yönündeki beyanıyla gerekse katılan mağdure...'in annesi olan katılan ...'nin, yaklaşık iki ay önce kızının sanık tarafından gerçekleştirilen eylemleri anlattığı şeklindeki ifadesiyle doğrulanması, katılan mağdure...'e ilişkin olayın intikali üzerine katılan ...'nin katılan mağdure ...'nin annesi katılan ...'ı telefonla arayıp sanığın eylemlerinden bahsederek "Sen de kızına bir sor. Böyle bir olay başına gelmiş mi?" demesi üzerine katılan ...'ın görüştüğü katılan mağdure ...'nin de sanık tarafından kendisine yönelen eylemleri annesine anlatması, kovuşturma aşamasında katılan mağdure ...'nin ebeveynleri olan katılanlar ... ve ...'nın, yaşadıklarıyla ilgili katılan mağdure ...'ye sorular sorduklarını, sanığın isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiği konusunda ikna olduktan sonra suç duyurusunda bulunduklarını dile getirmeleri, 07.03.2017 tarihli adli görüşme raporunda inceleme dışı mağdure...'in, kendisine gösterilen resimlere verdiği tepki ile sanığın kötü olduğunu vurgulaması hususlarının cinsel istismara maruz kaldığı şüphesini kuvvetlendirdiğini belirtmesi, 12.06.2017 tarihli raporda ise katılan mağdure...'in beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği noktasında herhangi bir olumsuzluğa yer verilmemesi, tanık olarak dinlenen sanığın eşi, kızı ve oğlu olan tanıklar ..., ... ve ... ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'nın aralarında bir husumet olmadığını söylemeleri ve sanığın, katılan mağdurelerin kulaklarını çekip kafalarını tokuşturması nedeniyle iftiraya maruz kaldığına ilişkin soyut iddiası dışında husumetin varlığına hiçbir delil bulunmaması hususlarına nazaran, İlk Derece Mahkemesinin sanığa yüklenen çocuğun cinsel istismarı suçunun sabit olduğuna ilişkin kabul ve direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın katılan mağdurelere yönelik eylemlerinin sabit olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarih ve 2898-386 sayılı direnme kararına konu hükümlerdeki gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2-Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli yasal çoğunluk sağlanamadığından 16.10.2024 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/239, Karar No: 2007/2069, Tarih: 01.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/239 E.  ,  2007/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YEŞİLOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanın ..parsel sayılı taşınmazını davalı kızı M..'e 10.4.1992 tarihinde "satış" şeklinde temlik ettiğini, davalı M..in de tevhit ve ifraz işlemleri yaparak oluşan parsellerden .., ..ve .. sayılı parselleri davalı kardeşi P...'ye, ..sayılı parseli ise kardeşi olan diğer davalılardan S..a devrettiğini, ancak yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, satış işlemlerinin iptali ile mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar M..S..ve Ş.. davayı kabul ettiklerini beyan etmişler; diğer davalı P..ise, gerek miras bırakanın gerekse kendisine yapılan temliklerin gerçek satış akdine dayalı olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; muvazaa olgusu sabit görülerek ve davacıların miras paylarına düşmesi gereken m2 miktarlarının hesaplandığı belirtilerek; davalılar P..ve S...aleyhine ve yüzölçümü itibariyle tapu iptali ve davacılar adına tescile yönelik olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı P..S..vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi.... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden; tarafların miras bırakanı H..'nin maliki bulunduğu .. parsel sayılı taşınmazı 10.4.1992 tarihinde kızı davalı M..'e satış suretiyle temlik ettiği; davalı M..'in de kendisine ait olan ..sayılı parselle anılan parseli tevhit edip, bilahare ..ila ... sayılı parseller olarak ..parçaya ifraz ederek, ifraz parsellerinden ...ve ...sayılı parselleri 21.10.1992 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı P..'ye; ..parsel sayılı taşınmazı ise 4.2.2005 tarihli satış akdiyle davalı S...a devrettiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalı M...ten devralan davalıların da, bunu bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda bulundukları; ayrıca davalı P..dışındaki davalıların da davayı kabul ettikleri gözetilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Bu yöne değinen davalı P..'nin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Öte yandan; miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalı M...ten devralan davalıların da, bunu bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda bulundukları; ayrıca davalı P..dışındaki davalıların da davayı kabul ettikleri gözetilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Bu yöne değinen davalı P..'nin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, miras bırakanın temlik ettiği .parsel sayılı taşınmazın sonradan tevhit ve ifraz edildiği, ifrazdan sonra oluşan parsellerdeki miktara göre oranlama yapılmak suretiyle davacıların payına tekabül eden miktar tespit edilerek bu pay üzerinden davanın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalı P..nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK' nun  428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4182, Karar No: 2021/8789, Tarih: 21.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4182 E.  ,  2021/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık; Tarımsal kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta ve daha önce aynı sözleşmeye dayalı dava incelemesi 11.Hukuk dairesince yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine 21/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11931, Karar No: 2022/13167, Tarih: 25.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11931 E.  ,  2022/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 19. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu ve toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) gereği müvekkilinin günlük 7,5 saatten fazla çalıştırılmayacağını, bu süreyi aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilmesi gerektiğini, toplu ... sözleşmelerinde fazla çalışmaların saat ücretinin %80 fazlası ücret üzerinden hesaplanarak ödeneceğinin belirtildiğini, yine toplu ... sözleşmesinde fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceğinin düzenlendiğini ve kısa çalışma primlerinin de ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının ilgili Yönetmelik ile ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olduğunu, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Nöbetçi ... Mahkemesi aracılığıyla davacının çalışmakta olduğu işyerinde yapılan keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporunda; davacının, çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği, günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, toplu ... sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı işveren tarafından tüm ölçümlerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve gürültü çıkaran ekipmanların izole edildiğini, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını, talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Somut olayda; davacı işçinin sendika üyesi olup, ... hükümlerinden yararlandığı, ölçüm raporları ve nöbetçi ... mahkemesi aracılığıyla işyerinde yapılan keşif sonrasında hazırlanan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, ... hükümleri uyarınca kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve zamanaşımına uğrayan alacağın da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, ödenen verimliliği teşvik primlerinin fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edildiği ve kısa çalışma primi alacağında da fiili çalışma sürelerinden fazla çalışma süreleri tenzil edilerek kısa çalışma primine esas fiili çalışma süreleri tespit edilerek bu süreler üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmış olup, raporun denetime elverişli ve Yargıtay içtihatları ile dosya kapsamına da uygun olduğu ve hükmedilen faiz türlerinde de bir hata bulunmadığı saptanmıştır.

Dolayısı ile davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağında bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa Yargıtay içtihatları doğrultusunda (örnek mahiyetinde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2021/247 Esas-2021/3138 Karar sayılı ilamı) dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.