muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/24140, Karar No: 2024/15871, Tarih: 28.11.2024

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık müdafiilerinin yapılan duruşmada ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca, Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

28.11.2024 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ... ve Av. ...

Kaya'nın yokluklarında, 11.12.2024 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/12664, Karar No: 2013/2557, Tarih: 14.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/12664 E.  ,  2013/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 13.08.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda “maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddine”, denilmek suretiyle hüküm tesis edilirken gerekçeli kararda "davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 11.579,28 TL maddi tazminatın 13.08.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000 TL manevi tazminatın 13.08.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine", denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı, kısa kararda taleplerden her biri hakkında hüküm kurulmadığı gibi, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında açıkça belirtilmediği, hükümde tereddüde yol açıldığı görülmektedir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.’un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen HMK.’un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm HMK.’un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte HMK.’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin HMK.’un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında HMK.’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

HMK.’un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9452, Karar No: 2014/3588, Tarih: 09.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9452 E.  ,  2014/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/204-2013/496

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar T... Katı Yakıt Gıda Nak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti, S.. M.., Ş.. M.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

4949 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucu İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 5.240,00 TL'dir.

Şikayetçi yanın talebi, bedeli paylaşıma konu iki araçtan sadece 58 ... plaka sayılı araç üzerinde tesis edilmiş bulunan rehin hakkının, sıra cetvelinde dikkate alınmadığı noktasındadır.

Bu aracın paylaştırmaya esas tutarı 3.222,99 TL'dir.

Sırası itiraza uğrayan alacak tutarının 3.222,99 TL olması nedeniyle 21.11.2013 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet olunanlar vekillerinin temyiz istemleri İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, şikâyet olunanlar vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde T.. Ş..'ye iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6179, Karar No: 2012/7407, Tarih: 14.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6179 E.  ,  2012/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İhtiyati tedbir talep edenin tedbir talebinin kabulü üzerine, ihtiyati tedbire itiraz edenin itirazının reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati tedbire itiraz edenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İhtiyati tedbir talep eden vekili, asıl ve birleşen dosyada, hukuki işlem ehliyeti olmayan kısıtlı ...ile... İnş. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında inşaat sözleşmesi adı altında bir sözleşme yapıldığı ve 338 ada 115 parsel sayılı taşınmazın tapuda devirinin sağlandığını, bu işlemlerin kötüniyetli ve usulsüz olduğunu ileri sürerek, taşınmaza tapuda devir yasağı konmak ve mevcut inşaatın durdurulmak suretiyle tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tedbir talebinin kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki bir kısım bağımsız bölümler üzerine tapuda devir yasağı konmasına, taşınmaz üzerindeki inşaatın durdurulmasına karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir kararına karşı taraf vekili, tedbir kararının müvekkillerinin zararına olduğu, tedbir şartlarının oluşmadığı ve teminat alınmaksızın karar verilmesinin usulsüz olduğunu savunarak, itiraz etmiştir.

Mahkemece, itirazın reddine karar verilmiştir.

Karar, itiraz edenler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz edenler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati tedbire itiraz edenler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2375, Karar No: 2016/2056, Tarih: 31.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/2375 E.  ,  2016/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın başlattığı icra takibinin kesinleşmesinden sonra yazılan maaş haczine verilen cevapta müvekkili banka alacağının 4. sırada kayda alındığının öğrenildiğini, 1. sıradaki haczin dayanağının gerçek bir bedel içermeyen iki kişi arasında tanzimi her zaman mümkün olan bonoya dayalı olduğunu ileri sürerek, müvekkili bankaya ait Mersin 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1032 esas sayılı icra dosyasının 1. sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nın 235. maddesi gereğince yalnızca sıraya ilişkin itirazlarda görevli mahkemenin İcra Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraza ilişkin olup, davaya genel mahkemenin bakması gerektiği halde, yanılgılı gerekçeyle talebin sadece sıraya ilişkin iptal istemini içerdiğinden bahisle İcra Hukuk Mahkemesi'nce bakılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8493, Karar No: 2009/7977, Tarih: 09.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8493 E.  ,  2009/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Karar düzeltme talebi Yüksek 12.Hukuk Dairesinin kararına karşı yapılmış olduğundan, tashihi karar talebinin incelenmesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 12.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7182, Karar No: 2017/5826, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7182 E.  ,  2017/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen yedinci ve onuncu celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin ikmal edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3542, Karar No: 2008/2772, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3542 E.  ,  2008/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı,......Galeri Oto ve GIda Paz.Nak. ve San. aralarındaki tazminat davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 20.11.2007 gün ve 429-376 sayılı hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik alacağına ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,21.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8220, Karar No: 2012/7996, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8220 E.  ,  2012/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ :Söke 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu ve kardeşi Kürşat’ın kullanmakta olduğu motosiklete, davalı ...’ın sürücüsü ve davalı ...’ın işleteni olduğu ve davalı ...’in sürücüsü olduğu olduğu araçların çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 10.000’er TL, kardeşleri ... için 5.000 TL, ... için 2.000 TL maddi tazminat ile anne için 15.000 TL, baba için 15.000 TL, kardeşleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 7.500’er TL manevi tazminatın ve 1.511 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar İsmail, ... ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen 2005/442 E.S. dosya ile anne, baba ve kardeş için 50.000 TL maddi tazminatın aracın ... sigortacısı olan ... Sigortadan 12.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava

etmiş, birleşen 2007/415 E.S. Dosya ile de ... Sigorta tarafından ölenin anne ve babasına ödenen tazminat karşılığı imzalanan ibranamenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kaza nedeniyle başlatılan ceza soruşturmasında müvekkilinin kusuru bulunmadığından takipsizlik kararı verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, ceza dosyasının bekletici mesele yapılmasını ve tarafların kusur oranlarının tespit edilmesi gerekteğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacı anne ve babaya poliçe kapsamında ödeme yapıldığını ve ibraname imzalandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl dava yönünden anne için 6.273,38 TL, baba için 5.538,38 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...’dan tahsiline, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, kardeşler ... ve ... için açılan davanın reddine, anne ve baba için ayrı ayrı 6.000’er TL, kardeşler için ayrı ayrı 1.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; birleşen 2007/415 E.S dosya yönünden davanın kabulü ile ibranamenin iptaline; birleşen 2005/442 E.S. Dosya yönünden davanın kısmen kabulü ile anne için 6.273,38 TL, baba için 5.538,38 TL maddi tazminatın 17.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... Sigortadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ölenin mevsimlik işçi olarak çalıştığı varsayılarak 4 aylık çalışmasının karşılığı üzerinden tazminat hesabı yapılmıştır.

Oysa, 4 aylık dönem haricinde yılın geri kalan kısmı için de en azından asgari ücret üzerinden çalıştığı varsayılarak ona göre tazminat hesaplama yapılması gerekirken eksik tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Bozma nedenine göre, vekalet ücretine ilişkin temyiz sebebinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre, vekalet ücretine ilişkin temyiz sebebinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3024, Karar No: 2024/4588, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3024 E.  ,  2024/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/565 E., 2022/930 K.

KARAR : Kabul

Şikayetçiler vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya itiraz istemleri sonucunda mahkemece Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan Mem-Fa Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve şikayetçi Yamanlar Tekstil Turizm İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.12.2023 tarih 2023/1009 E., 2023/4045 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi Yamanlar Teks. Tur. İnş. San. Tic. A.Ş. vekili ve şikayet olunan Mem -Fa Tekstil San Tic. Ltd. Şti. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve özellikle Atışalanı Vergi Dairesi ile ilgili olarak paranın sıra cetveli için gönderildiği tarihin paraya çevrilme tarihi olarak kabul edildiği gözetildiğinde HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, karar düzeltme harcı karar düzeltme talep edenler tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 2.320,00 TL karar düzeltme harcı temyiz edenlerden ayrı ayrı alınarak Haziyene irat kaydedilmesine, 04.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.