muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6754, Karar No: 2022/1318, Tarih: 27.01.2022

2-Davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nün 29.01.2021 tarihi itibari ile 7256 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” kapsamından faydalanarak “Derdest, karara çıkmış ve henüz dava açılmamış 298 adet dosyaya ilişkin olarak peşin olarak ödeme kaydı ile yapılandırma” talebi üzerine, davacı Kurum hesaplarına 31.03.2021 tarihli makbuz ile 57.567.389,39 TL tutarlı bir ödemenin yapıldığı anlaşılmakta ise de;

Davacı Kurumdan; davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile yapılan ödeme kapsamına, eldeki dava dosyasına ilişkin tutarların girip girmediği ile yapılan ödeme içerisinde sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin de dahil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbi gerekir.

3-Dava tarihinden önce, 703 sayılı KHK’nın 118. maddesi ile 09.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3213 sayılı Maden Kanunu’nun geçici 31. maddesinde:

Mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ve Mülga Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün (mülga Genel Müdürlükler) çalışmalarının yürütülmesinde kullanılan taşınırlar, taşıtlar, araçlar, gereçler ve malzemeler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar, mülga Genel Müdürlüklerin kadrosunda bulunan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle MAPEG’e devredilmiş sayılır…..

….Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğünden önce mülga Genel Müdürlükler adına yapılmış mevcut sözleşmeler ve protokoller MAPEG’e devredilmiş sayılır. Genel Müdürlükler tarafından yapılmış olan sözleşme ve protokoller ile ilgili dava ve icra takipleri dâhil olmak üzere mülga Genel Müdürlüklerin leh ve aleyhine açılmış davalar ve icra takiplerinde MAPEG kendiliğinden taraf sıfatı kazanır.

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG arasında yapılan devir protokollerinin varlığı ile onaylı birer örneklerinin dava dosyası arasına celbi ile taraf sıfatı konusunda oluşan tereddütlerin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinden sorulması ile alınacak cevabi görüş yazısının protokollerle birlikte dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21556, Karar No: 2009/14449, Tarih: 20.11.2009

11. Ceza Dairesi 2008/21556 E., 2009/14449 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/21556 E., 2009/14449 K.**

**- BAZI KAÇAKÇILIK SUÇLARININ CEZALANDIRILMASINDA USUL**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 367 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 5345 S. GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞININ TEŞKİLAT VE GÖREVLE... [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Mütalaa ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca, defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığından alınması gereken mütalaanın, anılan kamu kurumlarını temsil eden defterdar veya vergi dairesi başkanı ya da bu kamu görevlilerinin yokluklarında yerlerine bakan vekilleri yahut da, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 40 ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddeleri gereğince, defterdar veya vergi dairesi başkanı tarafından yetkilendirilebilecek astlarınca verilebileceği göz önüne alınıp, Vergi Dairesi Başkanı adına mütalaa veren Denetim Grup Müdürü vekili B…

… S…

…'ün dosyada mevcut 31.10.2007 gün, 24283 sayılı mütalaayı vermeye yetkili olup olmadığı ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak yetkili ise, buna ilişkin belgesinin aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması, aksi takdirde, aynı Yasa maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açıldığının tespiti halinde mahkemece bu eksikliğin giderilmesi gerektiği gözetilip sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" suçundan açılan kamu davasından, anılan Yasa maddesi uyarınca ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa istenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde, mütalaa vermeye yetkisi bulunmadığı ve bu nedenle yargılama şartının gerçekleşmediğinden bahisle, adı geçen Denetim Grup Müdürü vekilinin ihbarı üzerine açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin vaki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13190, Karar No: 2017/6943, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/13190 E.  ,  2017/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2013/6-2015/987 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın...Şubesinde 14/10/2009 tarihinde 68.850,00 TL'lik kâr payı adı altında aylık olarak gelir getiren katılım hesabı açtığını, bu katılım hesabının aylık getirilerinin bir kısımının müvekkili tarafından çekildiği, banka hesabında bulunan ana para ve işleyen kâr paylarının davalı banka çalışanı ... tarafından müvekkilinin talimatı ve rızası dışında hukuka aykırı olarak imzası taklit edilerek başka hesaplara aktarıldığını, müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarar gördüğünü iddia ederek, 68.850 TL' nin ve 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Katılım Bankası vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Katılım Bankası vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, incelenen teftiş raporu, banka kayıtları, Adli Tıp Kurumu Raporu ile tüm dosya kapsamına göre davacı ..., Asya Katılım Bankasının...Şubesinde kâr payı katılım hesabı açtığı, bu hesaptan 68.500 TL olduğu, davacının aylık gelirlerinden bir kısmını aldığı, 02/10/2012 tarihli teftiş raporunda davalı banka çalışanı ...'nin müşteri hesaplarında belirli tutarlar çekilmesi yönünde talimatlar vermek suretiyle üçüncü kişilerin ödemelerinde kullanmak üzere borçlandırıcı nitelikte işlemler yaptırdığı, müşteri imzalarını taklit etmek suretiyle fişleri imzaladığı, ...'ün hesabından 62.800 TL'nin çekildiği, alınan Adli Tıp Raporunda dekontlardaki imzaların teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen karalama tarzında basit tersimli imzalar olması nedeniyle aidiyetinin ...' ün el ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, bankada bulunan mevduat hesabından mevduat sahibine ya da vekiline usulüne uygun ödemenin yapıldığının banka tarafından kanıtlanması gerektiği, usulüne uygun olarak gerçek hak sahibine ödeme yapılması halinde bankanın sorumluluğu bulunmayacağı, dolayısıyla ispat yükü davalı tarafta olduğu, somut olayda davacının rızası dışında banka personeli tarafından paranın çekildiği, ancak ödemenin usulüne uygun olarak yapıldığının banka tarafından ispat edilemediği, dolayısıyla oluşan zarardan bankanın sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle oluşan maddi zarar yönünden davanın kabulüne, her ne kadar davacı taraf manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de dava konusu olay nedeniyle oluşan zarar maddi nitelikte olup, davacının iç huzurunu bozacak nitelikte bir zarar olmadığı, manevi tazminat talebinin şartları oluşmadığından bu yöndeki talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.528,14 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15115, Karar No: 2019/709, Tarih: 05.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15115 E.  ,  2019/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmünde, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Eldeki davada, davaya konu iş kazasında davalı işverenin %85 kusurlu olduğu, uyuşmazlığa konu gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi masraflarının % 85 kusur karşılığının 58.100,82 TL'ye tekabül ettiği, davanın 58.056,14 TL üzerinden ıslah edildiği davada Mahkemece, tüm alacak kalemleri yönünden %100 kusur üzerinden ıslah miktarı olan 58.056,14 TL de aşılmak suretiyle toplam 64.706,28 TL'nin tahsiline karar verildiği anlaşılmakla; rücu sınırları içinde kaldığı anlaşılan ıslah miktarı üzerinden kabul hükmü kurulması gerekirken fazla rücu alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine "Davanın kabulü ile 33.401,72 TL gelir, 18.210,02 TL hastane masrafı ve 6.444,39 TL geçici iş göremezlik ve olmak üzere toplam 58.056,14 TL kurum zararının onay, tediye ve sarf tarihlerinden yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" ibarelerinin,

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine "Davanın kabulü ile 33.401,72 TL gelir, 18.210,02 TL hastane masrafı ve 6.444,39 TL geçici iş göremezlik ve olmak üzere toplam 58.056,14 TL kurum zararının onay, tediye ve sarf tarihlerinden yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" ibarelerinin,

2- Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT ne göre hesaplanan 6.741,09 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

3- 3.968,86 TL ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- Davacı tarafından yapılan 677,40 TL toplam yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

5- Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19547, Karar No: 2012/17810, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19547 E.  ,  2012/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 03/04/2001-05/11/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekilinin ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Uzay Elektronik Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1257, Karar No: 2012/2071, Tarih: 22.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1257 E.  ,  2012/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı dernek tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın esasına girilerek ret kararı verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

5253 Sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesinde “tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin, gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hâle gelmesi veya kaybolması hâlinde, öğrenme tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesine zayi belgesi almak için başvurmayan veya bu belgeyi denetim sırasında ibraz edemeyenler üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılacağı “ açıklanmıştır. Anılan kanunda genel zayi belgesinin alınması konusunda hangi mahkemenin görevli olduğu gösterilmemiştir.

Davanın açıldığı ve karar verilen 20.11.2009 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 8.maddesi hükmünde; Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu dava ve işler sayılmış, bunlar arasında zayi belgesi verilmesine ilişkin davaya yer verilmemiştir. Sulh Hukuk Mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, ancak kanunların kendisine görev verdiği dava ve işlere bakabilir. Dernekler Kanunu hükümlerinde de zayi belgesinin Sulh Hukuk Mahkemesinden verileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bunun dışındaki davalar bakımından genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu kuşkusuzdur. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır.

Hal böyle olunca, görevli mahkemenin genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, açıklanan hukuki olgular gözardı edilerek işin esasına girilerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5085, Karar No: 2022/6461, Tarih: 13.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5085 E.  ,  2022/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTANBUL ANADOLU 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sorumluluk alanında bulunan dava konusu arazilerin, 49 yıl süre ile Memba Suyu Tesisi Yapımı için davalıya tahsis edildiğini, daha sonradan bu alanların bir kısmının 3. şahıslara kiraya verildiğinin anlaşıldığını, Orman Kanununun 17/3. ve 18. Maddelerinin Uygulama Yönetmeliği'nin 27. maddesine göre, elde edilen kira gelirlerinden yüzde ellisinin Orman Genel Müdürlüğüne yatırılması gerektiğini ileri sürerek; 25/10/2010 tarihli sözleşmeden doğan kira bedellerinin %50'sine karşılık şimdilik 10.000 TL'nin davalı idareden tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında dava değerini 3.434.310 TL olarak belirtmiştir.

Davalı; Taşdelen sularının bağlı bulunduğu orman alanının ... Vakfından olup suyun tasarruf hakkının davalı idarelerine ait olduğunu, davacının taleplerinin vakfiyeye aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yol ile Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.