muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1370, Karar No: 2023/2321, Tarih: 25.04.2023

11.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre de sanığın 21.02.2014 tarihinde virman yoluyla 15.200,00 TL olarak para geldiği ve ardından 24.02.2014 tarihinde 6.860,59 USD alınarak katılım hesabı açtırıldığı, 24.02.2014 tarihinde 200,00 TL'lik bir katılım hesabının daha açıldığı, 07.03.3014 tarihinde EFT ile hesaba 18.000,00 TL başka hesaptan geldiği, 01.04.2014 tarihinde 8.186,47 USD'nin hesaplar arası virman yapıldığı, sanığın Bank Asyada daha önce hesabı bulunmamasına karşın sanığın hesap açılış tarihlerinin talimat tarihleri ile uyum arz ettiği, hesabına giren çıkan miktarları ve sebeplerini aşamalardaki ifadelerinde yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere açıklayamadığı, yapılan yardımın ardından 03.10.2014 tarihinde hesabını kapatmış olmasının yapılan yardımın niteliğini ve sanığın durumunu değiştirmeyeceği, yardımın sürekli yapılmasının örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu açısından gerekli olmadığı bir kez yapılan yardımın dahi anılan suça vücut verebileceği, birinci talimata uyan sanığın ikinci talimata uymasının gerekmediği ve bunun yardım etme için aranan bir unsur olmadığı, dolayısyla sanığın bankasya'ya örgüt liderinin çağrısı üzerine talimatla para yatırma şeklinde gerçekleşen eyleminin talimata uyumlu para yatırma konusunda uyum gösteren hesap hareketleri ve aşamalardaki savunmalarıyla birlikte değerlendirildiğinde sanığın örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği vicdani kanaati mahkememizde hasıl olmuş ve değişen bu suç vasfından cezalandırılması cihetine gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında özetle; Elazığ Palu ilçesinde sınıf öğretmeni olarak görev yaparken bu ilçede bankomatı olan Ziraat Bankası dışında Bank Asyanın olduğunu, 2012 yılında sırf kredi kartı almak için hesap açtığını, kredi kartı aidatı almamasından dolayı Bank Asyayı tercih ettiğini, 2013 yılının Ocak ayında evlendiğini, evlenmeden önce babasından yaklaşık 40.000,00 TL civarında borç para aldığını ve bu borç parayı geri vereceğini söylediğini, babasının Umreye gideceğini söyleyerek, bu parayı faize bulaştırma, dolar al bankaya yatır diye söylediğini, Palu ilçesinde de faizsiz bankacılık işlemi yapan Bank ... olduğundan bu parayı bu bankaya yatırdığını, 21 Şubat 2014 tarihinde 15.200,00 TL Bank Asyaya yatırdığını, 24.02.2014 tarihinde 15.000,00 TL karşılığında dolar alarak 35 günlük katılım hesabı açtığını, 07.03.2014 tarihinde de Ziraat Bankası hesabından 18.000,00 TL'yi EFT ile Bank Asyadaki hesabına gönderdiğini bu parayı da aynı şekilde 01.04.2014 tarihinde dolar alarak katılım hesabı açtığını, yatırmış olduğu bu paraların eşinin altın parası ve arkadaşlarıyla yapmış olduğu ... parası olduğunu, kredi kartını kullandığını, 2014 yılının Ekim ayında da hesaplarını kapattığını, Bank Asyaya talimat üzerine veya yönlendirmeyle para yatırmadığını, Bank Asyaya hesap açtırmasının ve para yatırmasının örgütsel amacı olmadığını, talimat üzerine herhangi bir işlem yapmadığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş olup, sanığın hesap bilgileri ve hesap hareketleri ile anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, beyanlarının tutarlı olduğu, esasında sanığın da parayı hangi saikle yatırdığını ve öncesinde sözkonusu parayı ne şekilde elde ettiğini açıkladığı, sanığın talimat dönemine denk gelecek şekilde para yatırma eyleminin örgüte yardım kapsamında gerçekleştirdiğine ilişkin kastın dosya kapsamından tespit edilmesi gerektiği, ancak dosya kapsamından sanığın örgüt ile zayıf veya güçlü bir bağının belirlenemediği, para yatırma döneminde tüm şubeleri açık olan ve faaliyetlerine devam eden bu bankaya örgüt mensubu olmayan kişilerce de çeşitli düşüncelerle para yatırma olasılığının mevcut ve güçlü olduğu, bu sebeple sanığın FETÖ/PDY örgüt lideri ...'in çağrısı üzerine ... Katılım Bankasında bulunan hesabına örgüte yardım kastıyla para yatırarak FETÖ/PDY terör örgütüne yardım suçunu işlediği konusunda cezalandırılmasına yeter derecede her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin evrensel ceza hukuku ilkeside gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı sanık müdafiinin istinaf itirazları bu yönüyle yerinde görülmüş olduğundan açılan duruşma sonunda sanığın beraati yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmelidir. Örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilmesi mümkündür.

c) Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

c) Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş. nezdindeki hesabında gerçekleştirilen bankacılık işlemlerinin, miktar ve işlem tarihleri itibariyle özellikle aksi kanıtlanamayan savunmayı teyid eden sair deliller de nazara alındığında örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli, 2018/1985 Esas ve 2019/1371 sayılı Kararını, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1 inci maddesi uyarınca dosyanın Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2006/18134, Karar No: 2006/21579, Tarih: 17.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18134 E.  ,  2006/21579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2006

Balıkesir 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/513 esas sayılı menfi tesbit dosyası ve takip dayanağı senedin arka ve ön yüzünü gösterir onaylı ve okunaklı örnekleri ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7538, Karar No: 2024/1151, Tarih: 05.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7538 E.  ,  2024/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2 Esas, 2023/824 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırma bedelinin artırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Dava konusu İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... köyü eski 919 parsel sayılı taşınmaza ait ilk tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kayıtları ile taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırılması nedeniyle ferağ verilen işleme ilişkin akit tablosu ile birlikte tescile esas dayanak tüm belgelerinin ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2. Dosya içindeki mevcut kıymet takdir raporunda dava konusu eski 919 parsel sayılı taşınmazın ne kadarlık kısmının kamulaştırıldığı açıkça anlaşılamadığından, taşınmazın kamulaştırılan kısımlarına ilişkin kamulaştırma krokisi, kamu yararı kararı ve diğer bilgi ve belgelerin davalı idareden sorulduktan,

3. Dava konusu eski 919 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak tezyidi bedel istemi ile açılan Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/626 Esas, 1990/1178 Karar sayılı dava dosyası getirtilip dosya içerisine konulduktan, dosya bulunmadığı takdirde kesinleşme şerhli mahkeme kararının tasdikli birer örneği karar kartonundan veya taraflardan istendikten,

4. İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/148 Esas, 2014/377 Karar sayılı dosyası istendikten,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14236, Karar No: 2014/12537, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14236 E.  ,  2014/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/350-2013/631

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4715, Karar No: 2023/3062, Tarih: 30.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/4715 E.  ,  2023/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2022/4715

Karar No : 2023/3062

Tebliğname No : 7 - 2021/162618

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

7 . C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Esas No : 2022/4715

Karar No : 2023/ 3062

Tebliğname No : 7 - 2021/162618

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.09.2021

SAYISI : 2014/137 E., 2021/572 K.

SANIK :

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık

SUÇ TARİHİ : 15.09.2009

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi

TEMYİZ EDEN : Katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2014/137 Esas, 2021/572 Karar sayılı kararıyla sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteği;

Zamanaşımının henüz dolmaması nedeniyle verilen düşme kararının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle aleyhe olan hususlarda hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, www.gittigidiyor.com isimli internet sitesi üzerinden "mega\_market" ve "mega\_market2" kullanıcı isimleri ile satış yaptığı ve sanığın internet üzerinden satışını yaptığı iddianamede yazılı suça konu eşyaların yasal yollardan ithal edildiğine dair belge ibraz edemediğinden bahisle evrak üzerinden kaçak eşyaya mahsus tespit varakası düzenlenerek sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında, internet üzerinden yapılan satışlara aracılık ettiğini, satış yapan firmaların satacakları malların fotoğraflarını kendisine gönderdiğini, kendisinin de bunu internet ortamında sergilediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Sanık savunmasında, internet üzerinden yapılan satışlara aracılık ettiğini, satış yapan firmaların satacakları malların fotoğraflarını kendisine gönderdiğini, kendisinin de bunu internet ortamında sergilediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren karar tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2014/137 Esas, 2021/572 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18638, Karar No: 2012/16982, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18638 E.  ,  2012/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekili, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalı ... Başkanlığına iadesine

10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.