muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14451, Karar No: 2009/17505, Tarih: 24.11.2009

Kural olarak; bir yerde, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden sonra yapılıp kesinleşen orman kadastrosu varsa bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan bu yasanın yürürlük tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılmış olduğundan, sadece 1942 yılı orman harita ve tutanaklarının uygulanması taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıklarının tespitinde yetersiz kalır. Diğer taraftan; davacı Hazine, taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile davaya katıldığına göre, dava konusu parsellerin yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması ya da orman sayılmaması o yerin kişiler adına tescili i için yeterli olmayıp taşınmazların öncesinin de araştırılması, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiklerinin belirlenmesi; 4785 Sayılı Yasa karşısındaki durumlarının saptanması, zilyetlikle kazanılması koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadıklarının da araştırılması gerekir.

Ayrıca; mahkemece adına tescil kararı verilen kişi yararına imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı da yeterince araştırılmamış, zilyet tanıklarından maddi olaylara dayalı olarak ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmamış, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören vergi kayıtları yöntemince yerine uygulanmamış, vergi kayıtlarının uygulaması fen bilirkişi tarafından düzenlenen birleşik krokide gösterilerek keşfi ve uygulamayı izleme olanağı sağlanmamış, adlarına tescile karar verilen kişiler ve eklemeli zilyetleri adlarına ... Köyü çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tesbit ve tescil edilip edilmediği yönünde gerekli araştırmalar yapılmamış, vergi kayıtlarının lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturacağı düşünülmemiştir. Kabule göre de; hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisleri Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Yrd. Doç Dr. ..., Harita Kadastro Yüksek Mühendisi ... ve Ziraat Yüksek Mühendisi ... tarafından düzenlenen 09.11.2004 tarihli bilirkişi kurul raporunda ve fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 30.06.2005 havale tarihli krokili raporda 6 parsel sayılı taşınmazın 1.254 m2 yüzölçümlü kesiminin 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığı, halen orman rejimi dışına çıkarılmadığı açıklandığı halde, mahkemece taşınmazın kesinleşen orman sınırlama haritası dışında kaldığı, tesbit maliki yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile tespit gibi tescile karar verilmiştir.

Bu nedenlerle; 1942 yılı ... orman kadastro harita ve tutanak örnekleri ile ... Köyü 1957 ve 1976 yıllarına ait memleket haritaları ile orto - foto haritaları 184, 189, 195 ve 198 sayılı parsellere ait mahkemenin 2003/74 (Dairenin 2008/11455), yine 133 ila 138, 153 ila 183 sayılı parsellere ait 09.07.2008 gün 2003/57-35 (Dairenin 2008/14459) sayılı dosyası içinde olduğundan 1944, 1957 ve 1976 tarihli memleket haritalarının yapımına esas olan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan ve ziraat yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07

. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, 623 ila 649 orman sınır noktaları bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları uyumsuz olduğundan yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, taşınmazların 1942 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının dışında kalması, bu yerlerin orman sayılmaması için yeterli olmayacağından ayrıca, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevreleri incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazların eylemli durumu üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, meşelerin ağır tohumlu ağaçlar grubunda olması nedeniyle rüzgar ya da diğer doğa olayları ile tohumlarının başka yerlere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce arazi üzerinde bulunmayan meşe ağaçlarının tozlaşma sonucu yetişmeyeceği, baskı ve tahribin ortadan kalkmasıyla daha önce taşınmaz üzerinde bulunan meşelerin yanması veya herhangi bir nedenle tahrip edilmesi sonucu toprak üstünden kaldırılan meşe ağaçlarının toprak altında kalan köklerden çıkan sürgünlerin yeniden meşe ormanına dönüşeceği, ormancılık biliminin gereği olduğu, bu köyde 1945-1952 yıllar arasında bir çok orman yangını çıkartıldığı Dairede temyiz incelemesi yapılan bir çok dava dosyası (Örneğin Pendik Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2000/730, Dairenin 2008/17387 sayılı) içindeki bilgi ve belgeler ile yangın tutanaklarından anlaşıldığından çekişmeli parseller üzerinde bulunan dağınık ve yaşlı meşe ağaçlarının durumu bu ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası, eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile eylemli durumuna göre orman sayılan yerlerden ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak inceleme, uygulama ve araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası dışında, öncesi itibariyle de orman sayılmayan ve zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduklarının tesbiti halinde, bu kez adına tescil kararı verilerek kişiler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; çekişmeli taşınmazlara kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımıyla ve kadastro fen bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, vergi kayıtlarının kapsamı 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesine uygun olarak belirlenmeli, bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli,keşif ve uygulama bilirkişilerin düzenleyecekleri ortak ve birleşik krokiye ayrı ayrı renklerle yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği maddi olaylara dayalı olarak sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; 1962 yılında yapılan tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 1962 yılından sonra sürdürülen zilyetliğin davacı ya da davalılar yararına bir hak doğurmayacağı düşünülmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, tesbit malikleri yanında, eklemeli zilyetler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacılardan ... ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; Hazinenin 5 sayılı parsel dışındaki çekişmeli tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/11/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15177, Karar No: 2012/3541, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15177 E.  ,  2012/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6817, Karar No: 2021/1704, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6817 E.  ,  2021/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https://facebook.com/turan.alkas.79/posts/3660417357317939 URL uzantılı internet sitesinde yayımlanan paylaşım içeriği nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/7916 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/8149 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 20.10.2019 gün ve 2020- 5404 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2020 gün ve KYB. 2020/94622 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunu’nun 9/1. maddesinde “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” ve anılan maddenin 3. fıkrasında “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğince yayınlanan içeriğin yorum ve değerlendirme niteliğinde olduğu ve ağır eleştiri olsa bile talebe konu yazıların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle başvurunun reddine karar verilmiş ise de; söz konusu sitede... isimli kullanıcı tarafından Çağtek Alüminyum Doğrama şirketinin sahibi başvuran ilgili ...'in fotoğrafı paylaşılarak "bu sahtekar ustaları yurtdışına gönderiyi maaşları zorla alıyosun mesaileri hiç ödememiyo sabahlara kadar çalıştırır ikramiye vercem agamsın paşamsın der işi bitince kimseyi tanımaz bunun işine gitmek isteyenler dikkat etsin mağdurların telefonlarını verebilirim direk görüşübilirsiniz" şeklindeki ve yine "...çağtek alüminyum yurtdışına götürdüğü ustaları mesai bırakıyo ücretlerini ödemi bazen sabaha kadar çalışıyon türkiye geldiğinizde mesailerinizi ödemiyorlar" şeklindeki paylaşım içeriklerinin başvuranın ticari itibar ve saygınlığı ile kişilik haklarını ihlâl eder mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9/(1). maddesinin uygulanma şartları;

- İnternet ortamında yapılan bir yayın olması,

- İnternet ortamında yapılan yayın içeriğinde, gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşların kişilik haklarının ihlal edilmesidir.

5651 sayılı Kanun'un 2. maddesinde; İnternet ortamı: "Haberleşme ile kişisel veya kurumsal bilgisayar sistemleri dışında kalan ve kamuya açık olan internet üzerinde oluşturulan ortamı", İnternet ortamında yapılan yayın: "İnternet ortamında yer alan ve içeriğine belirsiz sayıda kişilerin ulaşabileceği verileri" ve sosyal ağ sağlayıcı: "Sosyal etkileşim amacıyla kullanıcıların internet ortamında metin, görüntü, ses, konum gibi içerikleri oluşturmalarına, görüntülemelerine veya paylaşmalarına imkân sağlayan gerçek veya tüzel kişileri," şeklinde tanımlanmıştır.

Sosyal ağ sağlayıcılarının internet siteleri üzerinde kurmuş oldukları yazılım sistemleri üzerinde ve veritabanlarında, bu sağlayıcıların üyesi olan kullanıcıların paylaşımlarının, hangi anda kaç kişinin erişimine açık olduğu hangi anda bu paylaşımlara kaç kişinin erişebildiği hususu belirli olmamakla birlikte, bu verilere belirsiz sayıda kişinin ulaşabileceği (somut olayda ulaşmasa dahi) değerlendirilmelidir. Dolayısıyla internet üzerinden yapılan bu paylaşımların, 5651 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında, sosyal ağ sağlayıcılarının kayıtlı kullanıcılarının, kişisel hesapları üzerinden yaptıkları paylaşımların, internet üzerinden yapılan yayın kapsamında kabul edilmesi gerektiği şüphesizdir.

Kişilik Hakları; Özel hukukta kişinin doğumla birlikte kazandığı ve üzerine kişisel gelişimiyle birlikte her geçen gün yeni değerler kattığı kişiliğinin, maddi ve manevi bütünlüğünün, isminin, mesleki kariyerinin, ailesinin ve hatta sosyal çevresinin kişi üzerinde oluşturduğu, kısacası kendini gerçekleştirme yolunda elde ettiği tüm kazanımlarının ve menfaatlerinin, hukuk düzeni tarafından koruma altına alınan yönüdür. Medeni hukuk kapsamında kişilik hakları, kategorik anlamda "mutlak haklar" içinde yer alan, her zaman varolan, zamanla tükenmeyen, herkese karşı ileri sürülebilen, çoğu zaman kişiye sıkı sıkıya bağlı ve devredilemeyen, şahısvarlığına ilişkin haklardandır. Kişilik haklarının bir maddi (bedensel, cismani, organik vs. özellikleri) boyutu, bir de manevi (ruhsal,içsel,duygusal vs. özellikleri) boyutu bulunmaktadır.

Kişilik hakları ise hukukun koruma altına aldığı, hukuken korunmayı gerektiren kişiye ait değerlerdir. 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde belirtildiği üzere, kişilik haklarının sahibi gerçek veya tüzel kişiler olabilecektir.