muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/371, Karar No: 2020/478, Tarih: 24.11.2020

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "zor, zorlayış" anlamlarına gelen cebir ise; suç olarak düzenlendiği TCK'nın 108. maddesinin gerekçesinde "kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecrî bir etki meydana getirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır. Cebrin oluşması için mağdurun irade oluşturma ve iradi hareket serbestisini ihlale elverişli bir fiziki kuvvet kullanımı yeterlidir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s. 387).

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlügünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yer, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesini yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olmasına gerek yoktur, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme halinde dahi diğer unsurların varlığı halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez, mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun bitme zamanıdır, tamamlandıktan sonra kısa sürede bitirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığının, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hakim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metninden de anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, s.130, Ayhan Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, s.31; Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, s.363 vd.; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, s.87.) ve yargısal kararlarda da (CGK’nın 29.06.2010 tarih ve 110-161, 23.01.2007 tarih ve 275-9, 03.12.2002 tarih ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Hürriyetten yoksun kılma süresi konusunda öğretide de; "Türk Hukukunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılmanın süresinin kısa veya uzun olmasının suça etkisi yoktur. Mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşur. Bununla birlikte failin gerçekleştirdiği eylemin belirli bir önemi olması gerekir. Nitekim birini bir an için tutma bu suçu oluşturmaz. Engellemenin suçu oluşturacak ağırlıkta olup olmadığını somut olayın durumuna göre hâkim takdir eder." şeklinde görüşlere yer verilmiştir (... Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18. Baskı, Ankara, 2019, s.425.).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin anne ve babasının ayrıldıkları ve başka kişilerle evlendikleri, 8. sınıfa giden katılan mağdurenin babasıyla birlikte yaşadığı, 26.02.2010 tarihinde tanık...’ın gelerek katılan mağdureye bir not verdiği, notun katılan mağdurenin halasının eşi olan sanık tarafından gönderildiği, sanığın notta katılan mağdureye yanına gelmediği takdirde hafıza kartını okul müdürüne vereceğini, müdürün kendisini doktora götüreceğini, bakire olmadığının anlaşılacağını belirttiği,

Katılan mağdurenin Kollukta; 6 yaşındayken sanığın pantolonunu indirip iç çamaşırını çıkardığını ve kendisine cinsel organını gösterdiğini, 6. sınıfın birinci döneminde halasının evine kalmak için gittiğini, halasının saat 24.00 sıralarında geldiğini, saat 23.30 sıralarında tanık ...’la birlikte onun odasına yatmak için geçtiklerini, kendisinin yer yatağına uzandığını, ...’ın bir ara tuvalete gitmek için odadan çıktığını, daha sonra sanığın odaya girerek kapıyı kilitlediğini, bağırmasına rağmen sanığın ağzını kapattığını, alt tarafındaki çamaşırını çıkardığını, kendisiyle vajinal olarak zorla ilişkiye girdiğini, kanamasının olup olmadığını hatırlamadığını, sanığın "Korkma. Kızlığın bozulmadı." dediğini, "Seninle işim bitti." diyerek kapının kilidini açtığını, ...’ın kendisini alt tarafı çıplak hâlde gördüğünü, ...’ın elinde cep telefonu bulunduğunu, ne olduğunu sorduğunu, sanığın ...’a "Ben sonra sana söylerim." dediğini, daha sonra sanık ve ...’ın odadan çıktıklarını,

Mahkemede ek olarak; 6. sınıfı bitirip 7. sınıfa geçtiğinde sanığın evine tanık ...’ı görmek için gittiğini, ...’ın odasında yattıklarını, ...’ın bir ara odadan çıktığını, sanığın odaya gelip koltukta bir süre oturduğunu, ardından gelerek yanına yattığını, pijamasının alt kısmını çıkardığını, kendisinin bağırdığını ancak sanığa engel olamadığını, sanığın vajinal yoldan kendisiyle zorla birlikte olduğunu, canının yandığını ağlamaya başladığını, cinsel organından kan geldiğini, tuvalete gitmek için dışarı çıktığını, o esnada ...’ı gördüğünü, ...’a olayı anlattığını, ancak ...’ın "Bir şey olmaz." dediğini, tuvalete gidip temizlendiğini, olaydan kimseye söz edemediğini, 2009 yılının Aralık ayında babasıyla evde oldukları bir zamanda sanığın geldiğini, babasının işten çıkarıldığı için parasının olmadığını, kendisinin o gün ödev hazırlamaya çalıştığını, sanığın "İnternetten faydalanarak ödevini yapabilirsin." dediğini, sanığın kendisini internet kafeye götüreceğini söylediğini, sanığa ait otobüsün üçgen mevkisinin arkasında olduğunu, sanığın "İnternet kafeye gidiyoruz." diyerek kendisini otobüse bindirdiğini, ardından kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini, sanığın elini ısırdığını, bağırdığını, kimsenin yardım etmediğini, sonra kendisini internet kafeye götürdüğünü, korkması nedeniyle ikinci olaydan da kimseye bahsedemediğini iddia ettiği,

Sanığın Kollukta ve tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; katılan mağdurenin bir erkek arkadaşı olduğunu tanık ...’a söylediğini öğrendiğini, katılan mağdureyi erkek arkadaşını bırakması ve dersleriyle ilgilenmesi konusunda iki ay önce uyardığını, ayrıca babasına söyleyeceğini de ona ilettiğini, bu nedenle katılan mağdureyi kontrol etmek için okula gidip öğretmenleriyle görüştüğünü, katılan mağdurenin durumuyla yakından ilgilenmeye başlayınca katılan mağdurenin kendisinden uzaklaşmaya başladığını ancak kendisinin katılan mağdureyle ilgilenmeye, okuluna gidip gelmeye devam ettiğini, 22.02.2010 tarihinde okula gidip katılan mağdureye konuşmaları gerektiğini söylediğini fakat katılan mağdurenin gelmeyerek kaçıp gittiğini, kendisinin katılan mağdureyle görüşmek için sınıfın önüne kadar gittiğini, daha önceden yazmış olduğu notu ona verdiğini, notta ders çalışması konusunda nasihatlerin olduğunu, içeriğini tam olarak hatırlamadığını, 26.02.2010 tarihinde katılan mağdurenin kendisinden kaçması ve kendisiyle görüşmek istememesi nedenleriyle daha önce tanıdığı tanık Ahmet’e kendi el yazısıyla yazmış olduğu yazıyı katılan mağdureye iletmesi için verdiğini, okul önünde biraz bekledikten sonra katılan mağdurenin durumunu öğrenmek için müdürün yanına gittiğini, 26.02.2010 tarihinde yazdığı notun içeriğinin ise gerçek dışı olduğunu, kendi telefonunun hafıza kartı olmadığını, katılan mağdurenin herhangi bir görüntüsünü telefona ya da başka bir kayıt cihazına kaydetmediğini, katılan mağdurenin erkek arkadaşıyla cinsel ilişkiye girmiş olabileceğini düşündüğü için notta onu doktora muayene ettirebilecekleri hususunu ifade ettiğini, notta hafıza kartından bahsetmesindeki amacın katılan mağdureyi okulun yanındaki internet kafeye götürerek, onu erkek arkadaşından vazgeçirmek ve derslerine çalışması konusunda onu zorlamak olduğunu,

Mahkemede; katılan mağdureye gönderdiği notta hafıza kartındaki bilgileri açığa çıkaracağını söylediğini, oradaki niyetinin katılan mağdurenin erkek arkadaşıyla fotoğrafını çektiği ve bunları okuluna ve ailesine vereceği gibi bir izlenim oluşturarak katılan mağdureyi korkutup kötü insanlarla arkadaşlık etmesini engellemek olduğunu, hafıza kartında ne bir fotoğraf ne de bir video görüntüsü olduğunu, katılan mağdurenin 26.02.2010 tarihinde kendisine telefon ederek para istediğini, ona para götürdüğünü savunduğu olayda;

Sanığın katılan mağdureye 26.02.2010 tarihinde gönderdiği notta, yanına gelmediği takdirde hafıza kartını okul müdürüne göndereceğini, katılan mağdurenin bakire olmadığının ortaya çıkacağını yazması, katılan mağdurenin sınıf arkadaşları tanık...’ın aşamalarda sanığın iki aydan beri 2-3 günde bir okula geldiğini, katılan mağdurenin bu nedenle rahatsızlık duyduğunu gözlemlediğini belirtmesi, tanık...’in aşamalarda sanığın 26.02.2010 tarihinde okula geldiğinde katılan mağdurenin "Beni sanığa vermeyin." dediğini ifade etmesi, katılan ...’ın olayın ortaya çıkmasından 10 gün kadar önce katılan mağdurenin, sanık tarafından rahatsız edildiğini söylediğini ancak kendisinin katılan mağdurenin olayı yanlış anlamış olabileceğini düşündüğünü söylemesi, katılan mağdurenin, sanığın evinde kendisine tecavüz ettiğini istikrarlı ve tutarlı olarak aşamalarda anlatması, katılan mağdurenin, sanığın kendisine olayın ortaya çıkmasından önce de "Bugün okula gitme. Benimle birlikte ol." yazılı bir not verdiğini ancak o notu attığı şeklindeki beyanı ile sanığın, notun içeriğinin nasihat amaçlı olduğunun belirtildiği şeklindeki beyanıyla uyumlu olması, katılan mağdurenin, kovuşturma aşamasında sanığın ailesi tarafından korkutulması nedeniyle ifadesinin başında rahat davranamadığını ancak sanığın kendisini ayrıca 2009 yılının Aralık ayında internet kafeye götürme bahanesiyle kullandığı servis otobüsüne götürüp orada da kendisine zorla tecavüz ettiğini belirtmesi, katılan mağdurenin alınan raporlarında bakire olmadığının tespit edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında katılan mağdurenin erkek arkadaşı olduğunu, katılan mağdureyi ondan ayırıp kötü alışkanlıklardan kurtarmak istediğini, katılan mağdurenin erkek arkadaşı olması nedeniyle bakire olmayabileceğini düşünerek 26.02.2010 tarihli notta "Bakire olmadığın belli olur." yazdığını savunurken kovuşturma aşamasında ise kızı tanık ...’dan katılan mağdurenin bakire olmadığını öğrendiğini ifade ederek çelişkili açıklamalarda bulunması, tanık ...’ın kovuşturma aşamasında katılan mağdurenin erkek arkadaşı olduğunu ve onunla ilişkiye girdiğini öğrendiğini sadece sanığa söylediğini belirtmesine karşın annesi tanık ...’nin katılan mağdurenin erkek arkadaşı olduğunu ve onunla ilişkiye girdiğini kızı ...’dan duyduğunu daha sonra sanığın da bunu söylediğini beyan ederek tutarsız ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik birbiriyle çelişkili anlatımlarda bulunmaları, tanıklar..., .... ve okul müdürü tanık...’in katılan mağdurenin erkek arkadaşı olmadığını, katılan mağdurenin kendi hâlinde ve çok konuşmayan bir kişi olduğunu ifade etmeleri, tanık...’nın da katılan mağdureyle ilişkilerinin olduğu hususunun doğru olmadığını, hatta onunla pek konuşmadığını söylemesi, bu iddianın katılan mağdure tarafından da kabul edilmemesi, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinin başında katılan mağdureye nasihat etmek için 26.02

..., .... ve okul müdürü tanık...’in katılan mağdurenin erkek arkadaşı olmadığını, katılan mağdurenin kendi hâlinde ve çok konuşmayan bir kişi olduğunu ifade etmeleri, tanık...’nın da katılan mağdureyle ilişkilerinin olduğu hususunun doğru olmadığını, hatta onunla pek konuşmadığını söylemesi, bu iddianın katılan mağdure tarafından da kabul edilmemesi, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinin başında katılan mağdureye nasihat etmek için 26.02.2010 tarihinde okula gittiğini beyan ederken aynı gün aynı celsede tanıkların, katılanın ve katılan mağdurenin dinlenilmesinden sonra söz alarak katılan mağdurenin kendisini o gün telefonla aradığını ve para istediğini belirterek tutarsız, istikrarsız ve çelişkili beyanlarda bulunması, tanıklar .....’in olaya ilişkin bir görgülerinin mevcut olmaması ve ifade içeriklerinin yönlendirmeye açık ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olması, sanığın katılan mağdureyi ders çalışmaya teşvik etmek için söz konusu şantaj içerikli notu yazdığı yönündeki beyanının hayatın olağan akışına uygunluk teşkil etmemesi, katılan mağdurenin ve babası katılanın, sanıkla aralarında iftira atmalarını gerektirecek bir husumet bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararının isabetli olduğuna, Özel Dairenin Bozma kararının kaldırılmasına dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

1- Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2012 tarihli ve 194-224 sayılı kararıyla bozmaya karşı direnmesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8938, Karar No: 2017/2791, Tarih: 12.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8938 E.  ,  2017/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti açısından belgenin nesnel olarak çok sayıda kişiyi aldatacak nitelikte olması ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta basit bir kontrol sonucu farkedilip edilmeyeceğinin belirlenmesi gerektiği ve mahkemece bu incelemenin yapılmamış olması karşısında; suça konu olup, aslı dosya içerisinde bulunan nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, mühür izinin bulunduğu ve ilk bakışta sahteciliğin dikkat çekmediğinin görülmesi karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere ve oluşa göre, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmeyerek infaz sırasında tereddüde neden olunması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 58. maddesi uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine "Sanığın İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/139 E.2002/175 K. sayılı kararıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13051, Karar No: 2011/148, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13051 E.  ,  2011/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Yeşilköy Köyü 101 ada 122 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.