muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17629, Karar No: 2022/5803, Tarih: 27.09.2022

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha ... katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Somut olay değerlendirildiğinde;

Somut olay değerlendirildiğinde;

Herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan sanığın dosya kapsamına yansıyan Bank ... nezdindeki hesap hareketleri incelendiğinde; örgütle iltisaklı Bank...da örgüt liderinin talimatından sonra katılım hesabı açmak şeklindeki eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61 ve 3/1. maddelerinde düzenlenen ölçüt ve ilkeler çerçevesinde suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, suçtan sonraki davranışları, güttükleri amaç ve saik ile, sübutu kabul edilen eylemin niteliği de gözetilerek, tayin olunan cezadan TCK'nın 220/7 fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul ve makbul bir indirim yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesindeki yanılgı sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39690, Karar No: 2017/17147, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39690 E.  ,  2017/17147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince, temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; 31,40 TL istinaf karar harcı, 85,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve 68,60 TL tamamlama harcı yatırıldığı, dosya içeriğinde temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, istinaf karar harcı, istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve tamamlama harcı adı altında yatırılan harçlar talebi halinde davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline iade edilmeli; temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı ... İnş. Tesisat Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2013/7171, Karar No: 2013/10043, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7171 E.  ,  2013/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçluların yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına, takibin 39.600TL üzerinden devamına ve tahliye isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalıların tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davada dayanılan ve karara esas alınan 1.4.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira akdi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira akdinde aylık kiranın 6.050 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği düzenlenmiştir. Sözleşmenin hususi şartlar bölümünün 4.maddesinde; bir aylık kiranın zamanında ödenmemesi halinde o döneme ilişkin tüm kiraların muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı 14.11.2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde, aylık 6.050 TL’den 2012 yılı Eylül bakiye kirası ile ödenmeyen Ekim ve Kasım kiraları ve dönem sonuna kadar muaccel hale gelen tüm kiraların tahsili ile tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı borçluların süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde; Eylül bakiye ile Ekim ve Kasım ayı kiraları toplamı 15.400TL borcu kabul ettiklerini, faiz ve muacceliyet koşuluna itiraz ettiklerini bildirmişlerdir. İcra mahkemesindeki yargılama sırasında davacı alacaklı asıl alacak dışındaki faiz talebinden feragat ederek mevcut itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılarak takibin 39.600TL üzerinden devamına ve tahliye isteminin kabulüne karar verilmişse de; borçlu kiracının takibe itirazında kabul ettiği 15.400 TL kira borcu yönünden de itirazın kaldırılmasına karar verilerek toplam 39.600 TL üzerinden takibin devamına karar verilmesi doğru değildir. İtiraz edilen 24.200 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi ve bu miktar üzerinden de inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik olarak kısmen BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5905, Karar No: 2010/11831, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5905 E.  ,  2010/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2006/861 - 2008/724 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ürettiği fayans ve yapıştırma harcı adıyla tescilli ürünün C1TE sınıfına uygunluğunun TSE uygunluk belgesi ile tevsik edildiğini, davalı şirketin aynı sektörde faaliyette bulunduğunu, ürettiği karo yapıştırıcı ürünlerin TSE 11140EN12004 standartlarına göre sınıflandırıldığını, sınıfların C:Çimento esaslı, 1:standart performanslı, 2:yüksek performanslı, T:kayma özelliği azaltılmış, E:en uzun çalışma süresine sahip niteliklerine göre gruplandırıldığını, davalının karo yapıştırıcısı ürününün normal sertleşen çimentolu yapıştırıcı C1 özelliğine sahip bulunduğu TSE'nin verdiği imalata yeterlik belgesinden de anlaşıldığı halde, ürün kataloğunda bu ürünün altında TSE 11140C1TEEN 12004 ibaresinin yer alması suretiyle gerçekte sahip olmadığı TSE standartlarına sahipmiş gibi tüketicilerin tercihlerini etkilediğini, bu durumun gerçeğe aykırı ve yanıltıcı beyan niteliğindeki haksız rekabeti oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine ve men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sahip olmadıkları standartları kataloglarda göstermediklerini, TSE'den alınmış belgelerdeki bilgilerin gösterildiğini, bunun dışında hiçbir kod kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının karo yapıştırıcıları konusunda sadece C1 TSE standartlarına sahip olduğu halde, davacının sunduğu ve davalıya ait olduğu iddia edilen katalogda gerçekte sahip olmadığı C1TE, C2TE, C2F standartlarının kullanıldığı, bu durumun haksız rekabet oluşturduğu, ancak davalı tarafından sunulan katalogda bu bilgilerin kullanılmadığı, bilgilerin sahip olduğu standart belgelerine uygun olduğu, davalı vekilinin davacının sunduğu kataloğun müvekkiline ait olmadığını, kendilerinin dosyaya sunduğu katalog dışında başka bir katalog kullanılmadığını beyan ettiği, davacı tarafın da bu kataloğun davalıya ait olduğunu ve kullanıldığını kanıtlayan delil sunmadığı, katalog üzerinde davalı şirketin imzasını, onayını taşıyan hiçbir açıklama bulunmadığı gibi basıldığı matbaaya ilişkin bilgi de tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2389, Karar No: 2021/13088, Tarih: 16.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2389 E.  ,  2021/13088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve reçete bedeli tahsili ile uyarı cezası işlemlerinin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kuruma sahte reçete fatura ettiği ve ilaçların teslimi sırasında yanlış kayıt oluşturduğu gerekçesiyle hastalar tarafından yazdırılmayan ve ilaçların hastalar tarafından alınmadığı reçetelere ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddeleri tatbik edilerek 3 kez uyarı cezası verilmesine ve 9.350,12 TL reçete bedeli ile on katı tutarındaki 94.006 TL cezai şart bedeli kesintisinin yapılmasına karar verildiğini, söz konusu işlemlerin iptalini, tahsilat yapılması halinde yasal faizi ile birlikte taraflarına iadesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; hükmedilen cezai şart ve uyarı işlemlerine ilişkin eczane sahibi veya çalışanlarının iştiraki olduğuna ilişkin cezai bir soruşturmanın olmaması, eczanenin yarar sağlamak kastı ile kurumu zarara sokmak gibi bir amacının olmadığı ve 5.3.10, 5.3.2, 5.3.5 maddesindeki kasıt unsuru saptanmadığından bu maddeye ilişkin uygulamanın iptal edilmesi gerektiği kanaatine varılmış, davalı kurum tarafından uygulanan 4.3.6 maddeleri kapsamındaki işlemlerin; reçetelerdeki ilaçların kurum sigortalılarına teslim edilmemiş olmaları nedeniyle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olduğu tespit edildiğinden davanın kısmen kabulüne davalı Kurum tarafından davacı hakkında uygulanan protokolün 5.3.2, 5.3.5, 5.3.10 maddeleri gereğince uygulanan uyarı ve cezai şartların iptaline, davacının protokolün 4.3.6 maddesi gereğince açmış olduğu davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; tarafların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; tarafların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık; davacının Kuruma fatura ettiği dava konusu 14 adet reçete nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddelerini ihlal edip etmediğine ilişkindir.

Davalı tarafça, davacının Kuruma fatura ettiği 14 adet reçetenin her biri için Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.10. maddeleri uygulanmak istenmiş ancak yine aynı protokolün 6.17. maddesi uyarınca sadece cezai şart miktarı en yüksek olan 5.3.10. maddeden ceza miktarı belirlenmiştir. Hal böyle olunca mahkemece davacının sadece protokolün 5.3.10. maddesini ihlal edip etmediğinin değerlendirilmesi hatalıdır. Zira eczacının ya da çalışanlarının Kurumu zarara uğratma kastı olup olmadığı ve Kuruma kasıtlı olarak sahte reçete fatura edip etmediği sadece protokolün 5.3.10. maddesinin ihlal edilmesi halinde dikkate alınarak cezai işlemin yerinde olup olmadığına karar verilir. Oysaki somut uyuşmazlıkta ise 14 adet reçetede yazılı ilaçların hasta ya da ilaçları alan kişiye teslim edilmediği, reçete arkasındaki yazıların reçete sahibine ya da ilacı alana ait olmaması nedeniyle de cezai işlem uygulanmıştır. Ancak protokolün 6.17. maddesi uyarınca davacının bu eylemleri nedeniyle tek bir ceza verilmiştir. Her ne kadar davacı tarafından Kuruma kasıtlı olarak sahte reçete fatura edildiği kanıtlanmadığından davacı hakkında 5.3.10. maddenin uygulanamayacağına dair mahkeme kanaati yerinde olmuşsa da aynı reçetelere ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddeleri değerlendirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre davacının lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davacının lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi Kararının davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9451, Karar No: 2015/10228, Tarih: 28.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9451 E.  ,  2015/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2011/214-2015/28

Davacı-karşı davalı S.. A.. vekili Avukat Haşim tarafından, davalı-karşı davacı İ.. Ö.. ve davalı E.. Ö.. aleyhine 02/03/2010 ve 17/03/2010 gününde verilen asıl ve karşı dava dilekçeleri ile haksız fiil nedeni ile uğranılan manevi zararın tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı S.. A.. vekili ve davalı-karşı davacı İ.. Ö.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 164,70 TL'sinin davacı-karşı davalı S.. A..'a, 164,70 TL'sinin de davalı-karşı davacı İ.. Ö..'e yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13689, Karar No: 2010/21484, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13689 E.  ,  2010/21484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24363, Karar No: 2009/4897, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24363 E.  ,  2009/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu, kendilerinin, Buldan İcra Müdürlüğünün 2005/937 esas sayılı icra takip dosyasından, daha önce borçlunun maaşı üzerine haciz koymalarına rağmen, daha sonradan aynı icra müdürlüğünün 2007/893 esas sayılı icra takip dosyasından konulan haczin öne alınarak, kendi hacizlerinin önüne geçirildiği nedeniyle, bu işlemin iptali talebine yöneliktir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar, birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir. Bu durumda, icra müdürlüğünce, anılan yasal düzenleme uyarınca, sıra cetveli düzenlenmesi gerekmekte olup, mahkemece şikayetin, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.