muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33872, Karar No: 2024/7258, Tarih: 30.05.2024

gerçek plaka bilgileri 34 ET 9018) plaka sayılı aracın 27.06.2016 tarihinde Hani istikametinden gelerek saat 07:35:40'da Korkut Petrole ait kamera açısına girdiği daha sonra, Hani yolu caddesi Bağlar 2. sokağa girerek kamera açısından çıktığı, sokakta yaklaşık 45 dakika kaldıktan sonra bomba yüklü aracın 27.06.2016 günü saat 08:18:53'te Bağlar 2.sokaktan çıkarak üçyol istikametine doğru ilerlediği, 27 Mayıs Mah. 519. Sokakta devam ederek eylemin gerçekleştirildiği Ergani Caddesine çıkış yaptığı, 27.06.2016 tarihinde bomba yüklü aracın uzaktan kumanda sisteminde meydana gelen arıza nedeniyle şüphelilerin eylemi gerçekleştiremedikleri, bomba yüklü aracın Korkut Petrol isimli iş yerine ait kamera kaydına göre saat 10:15:00'da Hani istikametine doğru ilerleyerek ilçeden çıkış yaptığı, 28.06.2016 tarihinde bomba yüklü aynı aracın Korkut Petrol isimli iş yerine ait kamera kayıtlarına göre saat 07:54:21'de tekrardan Hani istikametinden ilçeye geldiği, Hani yolu caddesi Bağlar 2.sokağa saat 07:55 sıralarında girerek kamera açısından çıktığı, bomba yüklü aracın olay günü saat 07:55:00 ile saat 08:43 arasında yaklaşık 47 dakika boyunca bu sokakta kaldığı saat 08:43:59'da Bağlar 2. Sokaktan çıkarak 27.06.2016 günü izlemiş olduğu güzargah üzerinden (Hani Yolu Caddesinden Üç Yol istikametine doğru ilerleyerek 27 Mayıs Mah. 519.Sokaktan Ergani Caddesine çıkış yaptığı) eylemin gerçekleştirildiği Ergani Caddesi Afet Küme Evleri Sokak girişine giderek aracın park edildiği, saat 10:01 sıralarında Dicle Adliyesi istikametine doğru ilerlemekte olan 21 ... plaka sayılı sivil polis aracının geçişi esnasında bomba yüklü aracın patlatılarak eylemin gerçekleştirildiği, eylem sonucunda polis memuru olan ...'ın hayatını kaybederek şehit olduğu, diğer polis memuru ...'in yaralandığı anlaşılmıştır.

Olayın oluşuna uygun itibar edilen beyanlar uyarınca, PKK/KCK terör örgütü içersinde milis/işbirlikçi olarak faaliyet yürüten sanık ... ... ın eylemin planlamasında yer aldığı, görev bölüşümü olarak keşif faaliyetlerinde bulunduğu eylem öncesi ve sonrası bombalı aracı getiren terör örgütü üyesinin ilçe merkezine gizlilik içinde geliş ve gidişini sağladığı, ilk olarak bombalı aracın uzaktan kumanda ile patlatılmasına yönelik eylemden sonra patlaması nedeniyle olay yerine yakın gelip örgüt üyesine patlamanın neden olmadığını sorduğu, bomba düzeneğinin tamiri için organizasyona katıldığı, araç tekrar geldikten sonra aracı getiren örgüt üyesini güvenli şekilde tekrar şehirden çıkmasın aracılık ettiği kabul edilip anlaşılmıştır.

Sanığın bu eylem içerisinde milis/işbirlikçi olarak yer aldığı, eylemle ilğili keşif faaliyetlerinde bulunduğu, eylem öncesi ve sonrası bombalı aracı getiren terör örgütü üyesinin ilçe merkezine gizlilik içinde geliş ve gidişini sağladığı, olay öncesinde, olay sırasında ve olay sonrasında sergilediği davranışlar birlikte değerlendirildiğinde, diğer örgüt mensubu şahıslar ile aldıkları birlikte suç işleme kararının icrası kapsamında, eylem ve irade birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde diğer şahıslarla birlikte hakimiyet kurduğu açıkça anlaşılan sanığın eyleminin, meydana gelen olaya asli iştirak olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın eyleminin TCK’nın 302 nci maddesinde düzenlenen suçu oluşturması nedeniyle, aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca, bu suçun işlenmesi sırasında işlediği araç suçlardan dolayı da cezaya hükmolunması gerektiğinden, sanık hakkında yukarıda belirtilen gerekçelerle, TCK'nın 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından da cezalandırılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bir kamu görevlisinin şehit edilmesinde ve bir kamu görevlisinin yaralanmasında rol alan ve bu olaya iştirak eden sanığın eyleminin üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arzeden elverişli eylem niteliğinde olduğu, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu da gözetilerek sübut bulan bu eylemlerinin TCK'nın 302 nci maddesinde düzenlenen Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu ve araç suç olan kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarının sübuta erdiği mahkememizce kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 314 üncü maddesinde tanımlanan suçun, Devletin güvenliğine, toprak bütünlüğüne, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütlerin kurucularını, yöneticilerini ve üyelerini cezalandırmaya yönelik hazırlık hareketlerini suç sayan ve yaptırıma bağlayan özel bir suç tipi olup, amaç suç işlendiğinde failin, geçitli suçlardaki özellik nedeniyle amaç suç ile amaç suça yönelik olarak gerçekleştirilmiş bulunan araç suçlardan ilgili hükümlere göre cezalandırılmakla birlikte örgütün üyesi olmaktan cezalandırılamayacağı da gözetilerek sanık hakkında örgüt üyeliği suçundan ayrıca hüküm kurulmamıştır.

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçu açısından, bombalı araç saldırısında sanığın örgüt üyeleri ile birlikte hareket ettiği, organizasyonun içinde yer aldığı kabul edilmekle, patlayıcı maddeler üzerinde sanığın fiili hakimiyet kurduğu ve sanık ile patlayıcı maddeler arasında ilyet bağının kurulduğu bu kapsamda, sanığın örgüt adına tehlikeli madde bulundurma suçunu işlediği mahkememizce kabul edilmiştir.

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçu açısından, bombalı araç saldırısında sanığın örgüt üyeleri ile birlikte hareket ettiği, organizasyonun içinde yer aldığı kabul edilmekle, patlayıcı maddeler üzerinde sanığın fiili hakimiyet kurduğu ve sanık ile patlayıcı maddeler arasında ilyet bağının kurulduğu bu kapsamda, sanığın örgüt adına tehlikeli madde bulundurma suçunu işlediği mahkememizce kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesi uyarınca lehe aleyhe yasa değerlendirilmesi: 02.12.2016 tarihinde yürürülüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15 inci maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle cezanın alt sınırını belirleyen "üç yıldan" ibaresinin "dört yıldan" şeklinde değiştirildiği, maddenin ikinci fıkrasında yer alan "yarı oranında" ibaresinin ise "bir kat" şeklinde değiştirildiği anlaşılmıştır. Somut olayda suç tarihinin 29.01.2016 olduğu hususu göz önüne alındığında yasa değişikliğinden önceki halde 5237 sayılı TCK'nın 174/1 inci maddesinde cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olması nedeniyle sanık lehine olduğu anlaşılmış, böylece sanık hakkında TCK'nın 61/1 inci maddesi kapsamında temel ceza olarak alt sınırdan 3 yıl hapis cezası belirlenmiştir. Ayrıca sanığın üzerine atılı suçu suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlemiş olduğu anlaşılmış, TCK'nın 174/2 maddesinde yasal değişiklikten sonraki "bir kat" artırım öngören fıkra sanık aleyhine olduğundan uygulanmamış, suç tarihinde TCK'nın 174/2 nci maddesinde yer alan yarı oranında artırım öngören fıkra ile 3713 sayılı TMK'nın 5 inci maddesinin 2 nci fıkrasının son cümlesinde 2/3 oranında artırım öngören fıkra birlikte değerlendirilmiş, neticeten sanık hakkında 3713 sayılı TMK'nın 5/2-son cümle uyarınca 2/3 oranında artırım yapılmıştır. (Aynı yönde Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2018/3446 Esas 2019/5113 Karar sayılı ilamı)

Terör örgütü propagandası yapma suçu açısından; terör örgütü ile ilgili bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtma, benimsetme ya da yayma amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru göstermeli veya bu yöntemleri övmeli ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir. Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suçu oluşturmamaktadır.

Terör örgütü propagandası yapma suçu açısından; terör örgütü ile ilgili bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtma, benimsetme ya da yayma amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru göstermeli veya bu yöntemleri övmeli ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir. Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suçu oluşturmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde, sanığın herkese görünür şekilde sosyal medya hesabında, 18.04.2010 tarihinde “... söylüyor bismilli ... söylüyor le le daye ez gerillame" başlıklı videoyu paylaştığı, video içerisinde, silahlı terör örgütü mensubu olduğu anlaşılan ve ellerinde uzun namlulu silah bulunan görsellerin yer aldığı, söz konusu görsel paylaşımın, PKK/KCK silahlı terör örgütü lehine olduğu, silahlı görsel paylaşımın ve yorumun muhatap kitle üzerindeki etkisi gözetildiğinde; örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olduğu ve silahlı terör örgütünün propagandası suçunu oluşturduğu, bu kapsamda sanığın eyleminin, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği kabul edildiğinden, sanığın müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın, dosya kapsamındaki kişiliği, geçmişi, diğer işlediği suçlarla birlikte değerlendirme yapıldığında, mahkememizce suça eğilimli olarak değerlendirmiş, bu durum gözetildiğinde, sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmadığından TCK'nın 51 maddesi hakkında uygulanmamış ve CMK'nın 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiştir.

11.10.2016 tarihli ...'in öldürülmesi olayı ile ilgili; sanık aleyhine tanık ... beyanı bulunduğu, bu beyanın duyuma dayalı olduğu, görgüye dayalı bir tespit olmadığı, sanığın da bu yönde atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla, sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği yönünde kesin delil elde edilmediğinden, delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/1713 Esas, 2022/264 sayılı kararında, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7554, Karar No: 2012/212, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7554 E.  ,  2012/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-... VEKİLİ: AV....

3-RAY SİGORTA A.Ş. VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2008/11 - 2009/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin minibüste yolcu olarak bulunduğu sırada dava dışı yabancı uyruklu sürücünün kullandığı tırın minibüsün arkasına çarpması sonucu yaralandığını ileri sürerek, 2000.00 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen, 50.000.00 TL manevi tazminatın ise davalılar Abdulkerim ve Ali Rıza’dan kaza tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, poliçe limit ve kusur oranları dikkate alınarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkili minibüs şoförünün kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacı vekilinin maddi tazminat talebini geri alması nedeniyle bu konuda karar ittihazına yer olmadığına, olayın oluşunda davacının müterafik kusurunun olmaması ve sigorta dışındaki davalıların dava dışı aracın sürücüsü ile zarara birlikte sebebiyet verdikleri gerekçesiyle 18.000.00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar Abdulkerim ve Ali Rıza’dan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Abdulkerim ve Ali Rıza vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./...

2010/7554

2012/212

S:2

2-Davacı, dava dilekçesinde 50.000.00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten tahsilini talep etmiş olup, dilekçesinde müştereken ve müteselsilen tahsil talebi bulunmamasına rağmen mahkemece, manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, manevi tazminat talebi mahkemece kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım üzerinden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetli görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

S:2

2-Davacı, dava dilekçesinde 50.000.00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten tahsilini talep etmiş olup, dilekçesinde müştereken ve müteselsilen tahsil talebi bulunmamasına rağmen mahkemece, manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, manevi tazminat talebi mahkemece kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım üzerinden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetli görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2014/15335, Karar No: 2014/35427, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15335 E.  ,  2014/35427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi açıktan hırsızlık sayılarak temel ceza bir yıl hapis cezası olarak belirlendiği halde uygulama maddesinin TCK'nın 141/1 yerine 142/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş; katılana ait park halindeki kamyonda bulunan akülerin çalınması şeklindeki eylemin, aküler kilit altında ise TCK'nın 142/1-b maddesi; aküler kullanım gereği açıkta bırakılmış ise TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1 maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5669, Karar No: 2018/11986, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5669 E.  ,  2018/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin suça konu sözleşmenin imzalandığı tarih olan 27.03.2013 olması gerekirken 26.09.2013 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Suça konu sözleşmedeki yazıların sanığın eli ürünü olduğu bu nedenle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye, sanığın suç tarihinde hat açtırmak için gelen ve katılanın eski (2001 tarihinde yenilenen) kimlik fotokopisini ibraz eden kişiden adres belgesi istediği, bunun üzerine hat açtırmak isteyen kişinin, Bafra İlçe Nüfus Müdürlüğünden katılanın eski (2001 tarihli) kimlik fotokopisine istinaden ikametgah belgesi alarak sözleşmeyi yapan bayiye sunduğu yönündeki savunması, dosyada mevcut İlçe Nüfus Müdürlüğü ikametgah belgesinin sanığın bu savunmasını kuvvetlendirmesi, işyeri çalışanı sanığın suç işlemek gibi bir kastı olsa idi bu eylemi sözleşmeye adres belgesi eklemeden sadece kimlik fotokopisiyle de yapabilecek durumda olması, dolayısıyla sanığın sözleşmeyi düzenlerken üzerine düşen dikkat ve özeni göstermediğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle iştirak edilmemiştir.

Son olarak, suça konu faturalı hattın ilk birkaç aylık fatura bocunun bir kredi kartı üzerinden ödendiğinin belli olması, ayrıca hatla yapılan geçmiş tarihli görüşmelerin istenmesi halinde asıl faile ulaşılabileceğinin anlaşılması karşısında, suça konu hattı açtırmak için gelen kişinin kimlik bilgilerinin bulunmasıyla hakkında gereğinin yapılması için ilgili Cumhuriyet savcılığına her zaman başvurulabileceği değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN ONANMASINA, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1244, Karar No: 2014/2103, Tarih: 19.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1244 E.  ,  2014/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/151-2013/167

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine konulan ihtiyati haczin, teminatın çekilmiş olması nedeniyle düştüğünü, ayrıca taşınmaz maliki ve takip borçlusu Selim oğlu A.. A.. adına yapılmış bir ödeme emri tebliği bulunmadığından, şikayet olunanın takibinin kesinleşmediğini, buna rağmen sıra cetvelinde şikayet olunana birinci sırada pay verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasının birinci sırada yer alması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, icra dosyasından teminat mektubunun iade alınmasının ihtiyati haczi ortadan kaldırmayacağını, müvekkilinin borçlular hakkındaki takibin kesinleşmiş olması nedeniyle teminat mektubunu iade aldığını, takip borçlusuna 04.03.2008 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmiş ve süresi içerisinde itiraz edilmemiş olması nedeniyle 29.02.2008 tarihli ihtiyati hacizlerinin kesin hacze dönüştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emri tebliğ edilen Selim oğlu A.. A.. ile Ali oğlu A.. A..'ın Mernis adreslerinin aynı olduğu, F. A. adına yapılan her iki tebligatta da baba ismi yazmadığı ancak kıymet takdir raporu tebliğlerinde borçluların baba isimleri yazılı bulunduğu ve tebligatların aynı adreste yine F. A. imzasına yapıldığı, dolayısıyla ödeme emri tebliğinin geçerli olduğu, öte yandan ödeme emri tebliğindeki usulsüzlüklerin takip borçluları tarafından ileri sürülmesi gerektiğinden sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.