muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8277, Karar No: 2007/13603, Tarih: 06.11.2007

Mahkemece, Elektrik Piyasası Yasası'nın geçici 7. ve Elektrik Piyasası Serbest Tüketici Yönetmeliği'nin 7. maddesi gereğince yıllık tüketimi 9 milyon kw/saati geçen davalı "serbest tüketici" kapsamında olup elektrik enerjisi ihtiyacını davacıdan karşılamak ve davacıya kullandığı elektrik bedeli üzerinden katkı payı ödemek zorunda olmadığı gerekçesi ile istem reddedilmiş ve karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Yasası'nın 1. maddesine göre bu Yasanın amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre bu yasa; elektrik üretimi, iletimi, dağıtımı, toptan satışı, perakende satışı, perakende satış hizmeti, ithalat ve ihracatı ile bu faaliyetlerle ilişkili tüm gerçek ve tüzel kişilerin hak ve yükümlülüklerinin Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulması ile çalışma usul ve esaslarını ve elektrik üretim ve dağıtım varlıklarını özelleştirilmesinde izlenecek usulü kapsar.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Yasası'nın 1. maddesine göre bu Yasa'nın amacı ise, organize sanayi bölgelerinin kuruluş, yapım ve işletilmesi esaslarını düzenler. Aynı kanunun 2.maddesine göre bu yasa organize sanayi bölgelerinin ve üst kuruluşlarının oluşumunu, organlarını, işleyişini, yönetim ve denetimini düzenleyen hükümler ile bunlarla ilgili kişi ve kuruluşların görev, yetki ve sorumluluklarını belirleyen hükümleri kapsar.

Bu düzenlemelere göre 4628 sayılı Elektrik Piyasası Yasası elektrik üretimi, dağıtımı ve satışını devlet tekelinden alarak, özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişilere verilmesini düzenleyen tüm yurt genelinde uygulanan, genel hükümleri içeren bir kanundur. 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Yasası ise, sadece Organize Sanayi Bölgesi (OSB) içindeki gerçek ve tüzel kişiler yönünden düzenleme getirmekte olup özel bir kanundur. OSB’de yer alan kuruluşlar, OSB Yasası’nın 20. maddesine göre, alt yapı ihtiyaçlarını OSB’nin tesislerinden karşılamak zorundadırlar. OSB’nin izni olmaksızın alt yapı ihtiyaçları başka yerden karşılanamaz ve bu amaçla münferiden tesis kurulamaz. Açıklanan nedenle davada özel kanun niteliğindeki 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Yasası'nın uygulanması gerekirken, yanılgılı düşünce ile genel nitelikteki 4628 sayılı Elektrik Piyasası Yasası ve bu Yasa'ya dayalı olarak çıkarılan Yönetmeliğe göre “serbest tüketici belgesi” olan davalının ihtiyacı olan elektrik enerjisini istediği tedarikçiden serbestçe temin edebileceği gerekçesi ile davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 500,00 YTL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 6.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8242, Karar No: 2015/25568, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8242 E.  ,  2015/25568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın 23/07/2009 yılına kadar ... Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğü .. İrtibat Şube Müdürlüğünde şoför olarak çalıştıktan sonra bu görevinden istifa ettiği, çalıştığı süre içinde üst düzey bürokratların makam şoförlüğünü yaptığı, 2007 yılından itibaren katılanlara, eş ve dosta haber göndererek kendisini Bakan Danışmanı, Bakanlıkta üst düzey bürokrat olarak tanıtıp veya sadece... Müsteşarlığında çalıştığını, işe alınma noktasında tanıdıkları olduğunu, bu konuda kendilerine yardımcı olabileceğini söylediği ve başkası adına olan telefonları kullanarak ve yüz yüze görüşerek katılanlarla irtibat kurduğu, katılanlardan 3.000'er TL para ve iş için gerekli olduğunu söylediği nüfus cüzdanı sureti, diploma vs. gibi belgeler aldığı, taleplerin yerine getirilememesi üzerine çalıştığı işten istifa ederek kaçmaya başladığı, sanığın suçunu ikrar ettiği, bu şekilde, yüksek mevkilerde tanıdıkları olduğunu belirterek ve katılanları işe yerleştirebileceğini söyleyip onlardan para alarak haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5093, Karar No: 2013/4372, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5093 E.  ,  2013/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iptal edilen sigortalılıklardan dolayı yersiz olduğu iddiasıyla sigortalılar ve haksahiplerine yapılan sağlık giderleri nedeniyle oluşan 20.054,34 TL. Kurum zararının tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüyle, 19.581,17 TL. üzerinden itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 Yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1540,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Somut olayda, yerel mahkemece verilen hükme konu reddedilen miktar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı davacının temyiz yoluna başvurması, hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacının avukatının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-)Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-)Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Hastalık Sigortası” hükümleri içerisinde yer alan ve “Sağlanan yardımlar” başlığını taşıyan 32. maddesinde; sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklarda sağlık yardımı yapılacağı, “eş ve çocuklara sağlık yardımı

yapılması” başlıklı 35. maddesinde; sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocuklarının hastalıkları durumunda yapılacak sağlık yardımları belirtilerek, “Gelir ve aylık almakta olanlar ile aile bireylerine sağlık yardımı yapılması” başlığını taşıyan 36. maddesinde, pasif sigortalılar ile hak sahiplerinin sağlık yardımından yararlanması; "sigortalılık niteliğinin yitirilmesi" başlığını taşıyan 40. maddesinde "sigortalılık niteliğini yitirenlerden, bu tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş olan ile haksahiplerinin kanunda belirtilen yardımlardan yararlanacağı düzenlenmiş olup, benzer düzenlemelere 5510 sayılı Kanunda da yer verilmiştir.

Bu yasal çerçevede; fiilen çalışmadıkları için sigortalılıkları iptal edilenlerin ve haksahiplerinin; haksahibi olarak başkalarının üzerinden veya sigortalılık niteliğini yitirmeden önce Kanunda belirtilen prim ödeme şartını gerçekleştirmeleri nedeniyle davaya konu sağlık yardımlarından yararlanıp yararlanamayacakları araştırılıp (özellikle ayrınıtılı şekilde davalı Kurumdan sorulup) değerlendirilerek; yararlanma imkanı olan kısımların davaya konu Kurum alacağından indirilerek varsa bakiye tahsili gereken miktarın belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması;

b-) Davaya konu alacağın miktarının belirlenmesi yargılamayı gerektirmekte olup, bu çerçevede icra inkar tazminatına hükmedilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8935, Karar No: 2023/5857, Tarih: 03.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8935 E.  ,  2023/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1542 E., 2022/1679 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/267 Esas, 2022/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü fıkrası ve 58 ... fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1542 Esas, 2022/1679 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, suç vasfına, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, suç vasfına, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 01.07.2021 tarihinde katılan ... ile tanık ...in... Alanında oturdukları sırada sanık ...'in alanda bulunan köpekleri kovaladığı, bira şişesi fırlattığı bunun üzerine katılan ...'ın sanığa; "Köpekler sana ne yaptı da kovalıyorsun!" diyerek tepki gösterdiği, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı ancak tanık ...in araya girerek sanık ...'i uzaklaştırdığı, akabinde katılanın tanığa; "Neden araya girdin görmedin mi köpeklere ne yaptığını?" dediği ve kavga etmeye başladıkları, bu sırada sanığın gelerek katılana tekme atmak istediği ancak katılanın sanığın ayağını tutması neticesi sanığın yere düştüğü, daha sonra ayağa kalkan sanığın elinde bıçak olduğu halde katılanı kovalamaya başladığı, katılanın kaçarken ayağının kayıp düşmesi neticesinde vücudunun birçok yerine birden fazla kez bıçak ile vurmak sureti ile yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... AdlÎ Tıp Şube Müdürlüğünün 12.07.2021 tarihli raporuna göre; "Katılanın kesici delici alet yaralanmasının batına nafiz olup iç organ yaralanması ve batın iç kanama oluşturması nedeniyle kişinini yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı," belirtilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, kriminal raporlar, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın öldürmeye elverişli silah ile katılanı kovaladığı ve kendisine karşılık verilmemesine rağmen kaçarken düşen katılanı birden fazla kez bıçakladığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1542 Esas, 2022/1679 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3135, Karar No: 2010/11252, Tarih: 09.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/3135 E.  ,  2010/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama, tehdit, yasak silah bulundurma

HÜKÜM(LER) : Ortadan kaldırma, beraat, hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret, düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-İzinsiz silah taşıma suçuna yönelik temyiz isteğinde temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılanlar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Son kesme nedeninin oluştuğu 10.8.2004 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Yaralama suçundan verilen hükme yönelik ve suç niteliğine ilişkin temyiz isteğine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın kaçamaklı savunması ve katılanların anlatımlarına göre, sanığın katılanların daire kapısına gelerek kapıyı açan katılan ... ile tartıştığı sırada müdahale eden katılan ...’a tabancasını doğrultması ve katılanın tabancanın namlusundan tutması üzerine silahın ateş alıp, katılanın bacağından yaralanması karşısında, olay yerine silahla gelen ve silahı katılana yönelten sanığın suç kastının olmadığının düşünülemeyeceği gözetilmeden, kasten yaralama yerine taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşüncenin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15835, Karar No: 2016/4906, Tarih: 13.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15835 E.  ,  2016/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/05/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... yönünden usulden reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi hükümlerine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu'nun 21/1.madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu'nun 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Davalı ...'a ait gerekçeli karar tebliğine dair tebligat parçasının incelenmesinde; Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edildiği görülmüştür. Tebligatta davalının adreste bulunmama sebebi belirtilmemiştir. Sonuç olarak muhatabın belirtilen adresten geçici olarak mı sürekli olarak mı ayrıldığı anlaşılamamaktadır. Böylece davalıya usulüne uygun gerekçeli karar tebliği yapılmamıştır. Bu nedenle, davalı ...'a usulüne uygun olarak gerekçeli karar ve davacı yanın temyiz başvuru dilekçesinin tebliğinin yapılması ve belirtilen eksikliklerin tamamlanmasını takiben dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/999, Karar No: 2016/8858, Tarih: 08.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/999 E.  ,  2016/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ...geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 66 parsel sayılı 4.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 184 ada 40 parsel numarasıyla ve 4.385,12 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılar ..... ve davacı adına tapuda kayıtlı bulunan eski 65 parsel sayılı 9.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 184 ada 37 parsel numarasıyla ve 9.604,77 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ...; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazların yüzölçümünün eksildiği ve bu eksikliğin 184 ada 37 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir