muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/372, Karar No: 2015/15572, Tarih: 16.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/372 E.  ,  2015/15572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/409206

Mahkemesi : Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25/11/2013

Numarası : 2013/764-2013/1170

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği;

İncelenen dosyada, 150 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, sevk ve idaresindeki araçla seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkıp devrildiği, bu itibarla güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşılan sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4614, Karar No: 2019/4290, Tarih: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4614 E.  ,  2019/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili ... Bankası A.Ş'nin ... İcra Müdürlüğünün 2014/4523 esas sayılı dosyasında düzenlenen 03.11.2015 tarihli sıra cetvelinde, 2. sırada yer alan alacaklı ile müvekkilinin haciz tarihi aynı olmasına rağmen 3. sıradaki müvekkiline pey verilmediğini, haciz tarihi dikkate alındığında sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek, bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan İmdat vekili ve Sgk vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi ikinci sıradaki alacaklının sırasına itiraz ederek, kendisi ile aynı tarihli haczi bulunması nedeni ile üçüncü sıraya alınan şikayetçiye pay ayrılmasını talep ettiği, sırasına itiraz edilen ikinci sıradaki alacağa ilişkin olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/4523 Esas sayılı dosyasında takip borçlusuna ait taşınmaz kaydına 17.04.2014 tarihinde haciz konulduğu, şikayetçi yanın alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9030 Esas sayılı dosya ile yürütülen takipte ise takip borçlusuna ait taşınmaz kaydına 27.05.2014 tarihinde haciz konulmasına rağmen ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/4523 Esas sayılı dosyasının da düzenlenen 03.11.2015 tarihli sıra cetvelinde şikayetçinin haciz tarihinin 17.04.2014 olarak yazıldığı, yazım yanlışlığından kaynaklanan maddi hatanın şikayetçinin sırasında bir değişikliğe neden olmadığı, şikayetin kabul edilmesi halinde dahi, haciz tarihleri dikkate alınarak hazırlanacak sıra cetvelindeki sıra gözetilerek bu şekilde bir paylaşımda da şikayetciye bir pay kalmayacağı ve para ödenmeyeceği gerekçesiyle davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11845, Karar No: 2008/13098, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11845 E.  ,  2008/13098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve pul yokluğu nedeniyle davacı tarafın duruşma talebi reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece sadece iade edilecek bedele hükmedilmesi ve ayrıca Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan

“…davacı D.S.İ. Genel Müdürlüğü…” kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine “…Hazine..” kelimesinin yazılması,yine hükmün üç numaralı bendinde yer alan “…20.854,69 YTL farkın…” ibaresinden sonra gelmek üzere “…davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte…” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ONANMASINA, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2133, Karar No: 2021/6075, Tarih: 25.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/2133 E.  ,  2021/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/4266, Karar No: 2018/13632, Tarih: 09.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4266 E.  ,  2018/13632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16736, Karar No: 2023/6424, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16736 E.  ,  2023/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1676 E., 2022/27 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2020 tarihli 2020/424 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fırkası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fırkası uyarınca mahkumiyeti talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/88 Esas, 2021/210 karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddenin birinci fırkasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/1676 Esas ve 2022/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/1676 Esas ve 2022/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin olay tarihinde on beş - on sekiz yaş grubu arasında olduğuna, Mahkemenin bunu farketmeyerek mağdurenin on iki - on beş yaş arasında imiş gibi kabul ederek karar verdiğine, on beş - on sekiz yaş grubu arasındaki mağdureye karşı bu suçun işlenmesi için cebir-tehdit gerektiğine, mağdureye yönelik cebir olmadığının alınan raporda belirlendiğine, mağdurenin ifadesinin usule uygun alınmadığına, söylemediği hususların zapta geçtiğine, katılan ...’nın beyanı alınırken önceki anlatımı ile arasındaki çelişkinin giderilmediğine, mağdurenin çelişkili beyanları dışında somut delil bulunmadığına, eylemin gerçekleştiği yerin gelen gidenler olması nedeniyle zorla istismarın gerçekleşmesinin mümkün olmadığına, yasal olmayan tabirlerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, katılan mağdurenin (mağdure) annesi katılanın sanığın evinde temizlik işlerinde çalıştığı, 01.07.2017 tarihinde katılanın kızı olan mağdureyi arayarak bilgisayar işi olduğunu, sanığın evine gelmesi gerektiğini söylediği, mağdurenin tanık .... ile birlikte olay yerine geldiği, ikamette yalnızca katılan, mağdure ve sanığın bulunduğu, katılanın temizlik yaptığı, bu sebeple sanık ile mağdurenin odada bir süre yalnız kaldıkları, sanığın, mağdureye "Beni bir dudağımdan öper misin?" dediği, mağdurenin reddettiği, ardından sanığın mağdurenin elinden tutup ayağa kaldırdığı ve sarılmasını istediği, mağdurenin sanığı iteklediği, bu sırada telefonu çalan sanığın odadan dışarı çıktığı, kısa bir süre sonra tekrar geldiği ve mağdureye "Sen çok hoşuma gidiyorsun, çok çekici güzelliğin var, daha önceden keşke seninle tanışsaydım" dediği, mağdurenin ellerini tuttuğu, mağdurenin elleri ile pantolonu üzerinden cinsel organına tutmaya zorladığı, mağdurenin direnmesi üzerine kendisinin ve mağdurenin üzerindeki kıyafetleri çıkarmaksızın mağdureyi sıkıştırarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürttüğü, mağdurenin ağlamaya başladığı, bu sırada katılanın odaya doğru geldiğini duyan sanığın eylemine son verdiği, ertesi gün 02.07.2017 tarihinde yine katılanın mağdureden sanığın evine gelmesini istediği, mağdurenin tanık .... ile birlikte sanığın evine geldiği, katılanın sürekli evde temizlik yapması sebebiyle bir süre sonra odada sanık ile mağdurenin baş başa kaldığı, sanığın mağdureye "Öpücük yok mu?" dediği ve mağdureyi kolundan tutarak ayağa kaldırdığı, kendisine sımsıkı sarılmasını istediği, mağdurenin kabul etmediği, bunun üzerine mağdureyi sarılmak üzere zorla sıkıştırdığı ve ardından mağdurenin bir kez yanağından öptüğü, mağdurenin gitmek isteyerek bağırdığı, bir süre sonra kapı açılma sesinin duyulduğu ve katılanın odaya girmesiyle sanığın eylemine son verdiği, mağdurenin 03.07.2017 tarihinde şikayetçi olduğu kabul edilmiştir.

2. Mağdurenin aşamalardaki samimi beyanları, sanık ile aralarında iftira atmayı gerektirecek bir husumetin bulunmaması, mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğine dair rapor, sanığın hazırlık aşamasındaki savunmalarında mağdureyi sakinleştirmek için yanağından öptüğünü ve sarıldığını beyan ederek tevil yollu ikrarı göz önüne alındığında mağdurenin beyanlarının genel hatlarıyla itibar edilebilir olduğu vicdani kanaatine varıldığı, sanığın savunmasına itibar edilmediği, her ne kadar sanığın hakkında mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar suçunu da işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, mağdurenin muayene raporda darp cebir izine, cinsel istismara yönelik bulguya rastlanılmaması, ayrıca eylemin gerçekleştiği iddia edilen yerin sürekli olarak başkalarının girip çıktığı bir oda olduğu, mağdurenin annesinin hali hazırda evde bulunduğu, sanığın mağdureye organ sokmaya çalıştığına ilişkin dosya kapsamında başkaca her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önüne alınarak yapılan değerlendirmede sanığın eylemlerinin organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar boyutuna varmadığı vicdani kanaatinin hasıl olduğunun belirtildiği görülmüştür.

3. Sanığın, mağdureye karşı 01.07.2017 tarihinde sarkıntılık ve çocuğun basit cinsel istismar suçunu; 02.07.2017 tarihinde ise çocuğun basit cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülmüş, basit cinsel istismar suçundan önce işlendiği görülen sarkıntılık eyleminin zincirleme basit cinsel istismar suçu kapsamında kaldığı kanaatine varılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı mağdura karşı farklı zamanlarda birden çok işlediği anlaşıldığından zincirleme suç hükümleri uygulanmasına, sanığın işlediği suçun niteliği, kişiliği, mağdur ile arasındaki yaş farkı, suçun işleniş biçimi de gözönüne alındığında mevcut kişiliğinin olumlu bulunmadığı lehine takdiri indirimi gerektirecek bir hal oluşmamakla takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde

vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince gerekçe içeriğinde mağdurenin suç tarihinde kayden on beş yaşını doldurduğunun anlaşılmasına rağmen sehven on dört yaşını doldurmadığının belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/1676 Esas, 2022/27 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8162, Karar No: 2007/13085, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8162 E.  ,  2007/13085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca duruşmalı temyiz edilmiş ise de dava miktar yönünden duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların kirasındaki dükkanında 20.6.2001 tarihinde çıkan yangında mahkemece toplam 3 461 601 082 TL zarar olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutarak bunun faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, yangına çok eski olan elektrik tesisatının neden olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların ceza davasında beraat etmiş olduklarına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi sonucu hüküm Dairemizce ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlamayacağı, BK 266 maddesi uyarınca davalıların yangında kusurlarının olup olmadığının tespitinin gerekeceğine dayanılarak bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, ıslah talebi de gözetilerek 4.311,60 YTL yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıların kirasında bulunan taşınmazında çıkan yangın nedeniyle oluşan zararın tazmini için eldeki davayı açmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalılar yangında yanan raf, vitrin camı ve güneşliğin davacıya ait olmadığını ileri sürmüşler ve yemin teklif etme hakları bulunduğunu bildirmişlerdir. Her ne kadar kira sözleşmesinde ... raflar ile vitrinin sağlam olarak davalılara teslim edildiği yazılı ise de; mahkemece, davalıların bu konuda ileri sürdükleri yemin teklif etme hakları hatırlatılarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususun yerine getirilmemiş olması bozma nedenidir.

3-Davacı Dairemizin 25.3.2004 tarihli bozma kararından sonra 9.6.2006 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek talebini 4.311.601.082 TL'ye artırmıştır. 4.2.1948 tarih 10/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay bozma kararından sonra ıslah mümkün değildir. Mahkemece değinilen bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalıların sair temyiz itirazlarının reddine (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle hükmün davalılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 8.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.