muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1355, Karar No: 2023/3579, Tarih: 06.12.2023

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ''Sağlık Bakanlığı tarafından olayda tahakkuk ettirilen 78.698,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte eczanenin fatura alacaklarından mahsup edilerek karşılandığı, ilaçların hastalar tarafından kullanıldığı, kamu zararının oluşmadığı, sahte olduğu bildirilen kupürlü ilaçların sanık eczacı tarafından sahte olduğu bilinerek kasten veya kusurlu biçimde kullanılmış olduğuna ilişkin hiçbir saptama ve kanıt bulunmadığı, aksinin de davalı kurumca ispatlanamadığı ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu'' gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepler yanında, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçenin hukuka aykırı olduğunu, olayda doktorların sahte recete yazdığı ya da eczaneden ilaçların alınamadığına dair bir tespit ileri sürülmediğini, ilaç kutularının orjinal olmadığının belirtildiğini, sözleşmenin feshine dair yaptırımda kasıt ve kusurun gösterilmediğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan ilaç teminine ilişkin protokol hükümleri gereğince uygulanan sözleşmenin feshi işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 73 üçüncü maddesi, 6643 sayılı ... Eczacılar Birliği Kanunu'nun 39. maddesi, 2006 Yılı ... Kapsamındaki Kişilerin ... Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle hükmü onanarak kesinleşen ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporunda tüm ilaçların SGK tarafından kurulan barkod sistemin uyarı vermemesine, eczacı tarafından ilaçların küpürlerinin sahte olup olmadığı hususunun anlaşılamayacağının tespit edildiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06 .12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13093, Karar No: 2010/16470, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13093 E.  ,  2010/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait ... İlçesi, ... Köyü 128 ada 68 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın ... Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, ... Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (... Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen ... Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3340, Karar No: 2011/12983, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3340 E.  ,  2011/12983 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Kararı temyiz eden davacı,ıslah dilekçesiyle talebini tapu iptali ve tescil isteğine hasretmiş ve bu yön temyiz konusu yapılmış olup uyuşmazlığın bu niteliği ile kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12795, Karar No: 2011/7835, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12795 E.  ,  2011/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.04.1998 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanmasına Karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün gerektirdiği kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Kazan Esnaf ve Sanatkarları Odası kaydına göre, 22.3.1985 tarihinde ...'a yapılan kayıt ve tescilinin usulsüz olduğu gerekçesiyle iptaline ve buna dayalı olarak 1.4.1998 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalı kurumun oda kayıtlarına göre tescil edilip, tahakkuk ettirdiği primleri gecikme zammı ile birlikte ödedikten sonra yaşlılık aylığı bağlanarak 10 yıldan fazla yaşlılık aylığı ödenerek, sigortalıya ... ve güven verildikten sonra sigortalılığın ve yaşlılık aylığının iptalinin Sosyal Güvenlik Hukuku İlkelerine ve MK.2.maddesine aykırı olduğundan davalı kurumun 23.2.2009 tarihli 18723- 762128 sayılı işlemin iptali ile davacının kesilen aylıklarının yeniden ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giden, 1479 sayılı Yasanın 24.maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ...'lu olabilme yönünden, söz konusu 24.maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanlarında kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.3.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 1985 noter tasdikli Esnaf Odası üye kayıt defterinde 49 no'da davacı ...'ın yazılı olduğu, ...'a verilen 14.11.1997 tarihli giriş bildirgesinde davacının 49 no ile Esnaf Odasına 08.07.1984 tarihinde kayıtlı olduğunun

bildirildiği, seyyar satıcılık faaliyetinden dolayı 22.3.1985 tarihinde kuruma kayıt ve tescilinin yapıldığı 1997 affından yararlanarak primlerini ödeyip askerlik borçlanması yaptığı ve 1998 Mart ayında yaptığı tahsis başvurusu üzerine 4.4.1998 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, 17.6.2002 tarihli sigortalılık belgesinde Kazan Esnaf Odasının 49 nolu üyesi olduğu, oda kaydının 8.7.1984- 28.6.2002 tarihleri arasında devam ettiği sicil ve vergi kaydının bulunmadığı, oda kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 6.2.2009 tarihli teftiş tutanağında davacının esnaf olmadığı halde ölen ... Sıtkı adlı esnafın 49 nolu kayıtlı olduğu belgede tahrifat yapılarak, isminin yazıldığı, ...'ın Kazan Esnaf ve Sanatkarlar Odasında gerçek ve geçerli kaydının olmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiş, Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/7 Esas sayılı dava dosyasında özel evrakta sahtecilik suçundan davacı hakkında kamu davası açıldığı ancak akıbetinin mahkemece araştırılmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumunun ise 5.5.2009 tarihili yazıda herhangi bir ceza dosyasının olmadığını bildirdiği görülmüştür.

Davalı Kurum'un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması ve daha sonra davacının sigortalılığını iptal etmesi Medeni Kanunun 2.maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Sosyal güvenlik kurumlarının anayasal görevini yerine getirirken, sigortalılara karşı olabildiğince yasal haklarını hatırlatması ve bu durumlarını izlemesi zorunlu görev olarak ortaya çıkar. ...'un bu anayasal sosyal güvenlik ödevinin gereği olarak, sigortalısını uyarmaması sonucu, primleri tahsil edilen sürelerin 1479 sayılı yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K:1997/758; 24.9.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararıda bu doğrultudadır.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz oda kaydının davacının da katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Yapılacak iş; Kazan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucu açılmış bir ceza davası var ise sonucunu beklemek yoksa hazırlık dosyasını Cumhuriyet Savcılığından, Kurum müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma evrakını Kurumdan getirtmek, davacının bu hileli işlemlere katılımı olup olmadığını, o dosyadaki delil ve belgeleri inceleyip değerlendirerek belirlemek " hiç kimse kendi hilesinden faydalanamaz" ilkesi gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; Kazan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucu açılmış bir ceza davası var ise sonucunu beklemek yoksa hazırlık dosyasını Cumhuriyet Savcılığından, Kurum müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma evrakını Kurumdan getirtmek, davacının bu hileli işlemlere katılımı olup olmadığını, o dosyadaki delil ve belgeleri inceleyip değerlendirerek belirlemek " hiç kimse kendi hilesinden faydalanamaz" ilkesi gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve noksan araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6235, Karar No: 2010/4155, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6235 E.  ,  2010/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, köy çobanlığı yapan müvekkilinin hayatı boyunca dava konusu bonoda yazılı miktardaki parayı bir arada görmediğini, ev ihtiyaçları ile şahsi ihtiyaçlarının bile ağabeyi tarafından karşılandığını, müvekkilinin hiçbir suretle herhangi bir şey alıp, satmadığını, bononun hukuki mahiyetini bilebilecek, kendisine yüklediği vecibeleri idrak edebilecek bilgi ve yeteneğe sahip bulunmadığını, müvekkili ile davalı arasında herhangi bir hukuki ilişkinin söz konusu olmadığını, aralarında borç doğurucu muamele bulunmadığını, bono altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre, davaya konu bono üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olduğu, teklif edilen yemini davalının usulen eda ettiği, davalı vekilinin takip ettiği tazminat koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23785, Karar No: 2016/1185, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23785 E.  ,  2016/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2014/215-2015/26

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5398, Karar No: 2016/9706, Tarih: 22.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5398 E.  ,  2016/9706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.08.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10382, Karar No: 2014/12327, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10382 E.  ,  2014/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/139-2013/588

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı E.. Y.. vekili ile davalı işveren MKE Genel Müdürlüğü vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22114, Karar No: 2013/14487, Tarih: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22114 E.  ,  2013/14487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada; Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile seyri sırasında, trafik ekipleri tarafından aracının durdurulduğu ve akolmetre ile yapılan ölçümde 1.45 promil alkollü olduğu anlaşılmakla, sanığın tespit edilen alkol miktarı dikkate alındığında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.