muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30735, Karar No: 2014/5896, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30735 E.  ,  2014/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/132236

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/316 (E) ve 2012/37 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle ticaret sicil müdürlüğünden borçlu şirketin yetkili temsilcisi sorulup, ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17237, Karar No: 2014/19328, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/17237 E.  ,  2014/19328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2009/155-2013/184

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 tarih ve 2009/155-2013/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davalısı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl dosya ve birleşen dosya davacısı vekili, söz ve bestesi müvekkiline ait olan ''Kara Kışa Döndü Ömrüm'' adlı müzik eserinin, davalılardan E.. Ç.. tarafından farklı sözlerle birleştirilip değiştirilmek ve ''Sorun Bana'' şeklinde yeni bir ad verilmek suretiyle kendi eseriymiş gibi gösterildiğini, eserin davalı E. Ş. tarafından yorumlandığını ve birleşen dosya davalısı S. Müzik Ltd. Şti. tarafından çoğaltılıp yayma suretiyle umuma arzedilen ''Gönül'' adlı albümde izinsiz kullanıldığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini belirterek 10.000 TL manevi ile şimdilik FSEK m.68 kapsamında 5.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ''Gönül'' adlı albümün toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosya davalıları F.. S.., B.. S.. ve S.. Y.. vekili, davanın S. Müzik Yapım Rekl. Bilgisayar Yayıncılık ve Tic. Ltd. Şti. yerine müvekkilleri aleyhine açılmasının doğru olmadığını, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, anılan fikri ürün üzerindeki eser sahipliğinin ihtilaflı bulunduğunu, maddi ve manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ve birleşen dosya davalısı şirket davaya cevap vermemiştir.

Asıl dosya davalıları F.. S.., B.. S.. ve S.. Y.. vekili, davanın S. Müzik Yapım Rekl. Bilgisayar Yayıncılık ve Tic. Ltd. Şti. yerine müvekkilleri aleyhine açılmasının doğru olmadığını, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, anılan fikri ürün üzerindeki eser sahipliğinin ihtilaflı bulunduğunu, maddi ve manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ve birleşen dosya davalısı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve toplanan delillere göre, davacının kısmi eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının ihlal ediliği, ''Gönül'' adlı albümü çoğaltıp piyasaya sunan yapımcı şirket S. Müzik.. Ltd. Şti. ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğu, şirket ortakları ve çalışanı olan davalılar F.. S.. ve B.. S..'ın davada pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı, diğer davalı S. Se. Y.nın şirket ortağı olmadığı gibi söz konusu albümdeki eserle de herhangi bir bağlantısı olmadığı, maddi zararın tam olarak tespit edilememesi nedeniyle TMK'nın 4. maddesi ve TBK'nın 50/II maddeleri dikkate alınarak maddi tazminat tutarının 2.250 TL olarak tespit edildiği, manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, asıl davada, davacı A.. B.. tarafından davalılar aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine; birleşen dosyada davanın kısmen kabulü ile takdiren 2.250 TL maddi tazminatın ve 2.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, davalı E. Ş.'ın yorumcu olarak bulunduğu “Gönül” isimli albümün toplatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosya davalısı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirketin, tarafı olmadığı asıl davanın davalıları E.. Ç.. ve E.Ş. hakkındaki hükmü temyiz hakkının bulunmamasına göre, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak birleşen davada, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda davacının bestecisi olduğu '' Kara Kışa Döndü Ömrüm'' adlı müziğin müstakil bir sanat eseri olarak özgünlüğünü kanıtlayacak niteliklerinin saptanamadığı görüşü açıklanmıştır. Bir fikri ürünün 5846 sayılı FSEK'in 3. maddesi uyarınca musiki eseri olarak korunabilmesi için aynı Kanun'un 1/B-a bendi uyarınca sahibinin hususiyetini taşıyan fikir ve sanat mahsulü vasfında olması gereklidir. Sahibinin hususiyetini içermeyen fikri ürünlerin 5846 sayılı FSEK kapsamında eser sahipliğinden kaynaklanan koruma bahşetmesi söz konusu olamayacağından bu Kanun'un 68. maddesine dayalı telif tazminat talebinde bulunulmasıda mümkün değildir. Bir fikri çabanın eser olup olmadığının mahkemece resen dikkate alınması gerekir. Nitekim, somut uyuşmazlıkta bilirkişiler, az önce de açıklandığı üzere, dava konusu melodinin orjinallik unsuruna sahip olması halinde ihlalin söz konusu olacağını ifade ettikten sonra eylemin 5846 sayılı FSEK'in 84. maddesine göre niteleme ve değerlendirmesini de yapmışlardır. Bu durumda, öncelikle bilirkişi heyetinden davacının bestecisi olduğunu iddia ettiği ''Kara Kışa Döndü Ömrüm'' adlı melodinin 5846 sayılı FSEK'in 1/B-a bendi ve 3. maddesi anlamında hususiyet unsurunu haiz musiki eseri sayılıp sayılmadığı konusunda ek rapor ya da bu hususta gerektiğinde yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle uyuşmazlıkta uygulanacak yasa hükmünün belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu dava konusu melodinin musiki eseri olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, birleşen davaya ilişkin olarak hükmün birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket yararına bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, mahkemece davalı eyleminin 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi kapsamında kaldığından bahisle belirlenen tazminatın 3 katına hükmedilmesi suretiyle aynı madde hükmü gereğince taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu dikkate alınmaksızın davalı E. Ş.'ın yorumcusu olduğu ''Gönül'' isimli albümün toplatılmasına da karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1813, Karar No: 2015/846, Tarih: 22.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/1813 E.  ,  2015/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/287-2013/228

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının aldığı ücretle birlikte tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı Ö...Konfeksiyon Deri Teks. San. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10539, Karar No: 2022/3185, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10539 E.  ,  2022/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6 . Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/205 E.- 2021/39 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki ... İli, 19 Mayıs İlçesi, Düzköy Mahallesi. 114 ada, 3, 7, 9, 11, 20 parsel ile arazi niteliğindeki 121 ada 96 parsel sayılı taşınmazların zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine, üzerinde bulunan yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3433, Karar No: 2021/3085, Tarih: 25.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3433 E.  ,  2021/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Suça konu bononun dosyada delil olarak saklanmasına

Sanık ...’ın 04.09.2014 tarihinde vefat etmesi nedeniyle aralarındaki vekalet ilişkisi sona eren Av. ...’ın, adı geçen sanık adına, hükmü temyiz etme hak ve yetkisine sahip bulunmadığı anlaşılmakla; varsa mirasçılar tarafından adı geçen avukata verilmiş vekaletnamenin eklenmesi, aksi taktirde; yargılamadan ve verilen hükümden haberdar olmayan sanığın mirasçılarına ek karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ek tebliğname düzenlenmesi için; dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15158, Karar No: 2013/13914, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15158 E.  ,  2013/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki soybağının düzeltilmesine ilişkin davada İzmir 8. Aile ve 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; talebin soybağını oluşturmaya yönelik olduğu bu nedenle aile mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; talebin kütük baba kaydının iptali olmadığından soybağı davası değil nüfus kaydının düzeltilmesi olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı; anne baba ve kardeşlerinden ayrı olarak tek başına nüfusa kaydedildiğini; anne, baba ve kardeşlerinin nüfus kaydı ile ilişkilendirilerek nüfus kaydına tescili talep etmiştir. Davanın, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı hükümleri ile ilgili bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. Ve 23. maddeleri gereğince İzmir 8. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3885, Karar No: 2024/8372, Tarih: 24.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3885 E.  ,  2024/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2159 E., 2019/1171 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2018 tarihli ve 2017/138 Esas, 2018/199 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2018/2159 Esas, 2019/1171 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunan ve usulünce tartışılan delillere, dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna, örgüt ile organik bağ kurduğuna ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açtığı, işlem yaptığı yönünde dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine, olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 maddesinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi yerine İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında 10.08.2016 olarak yazılması

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR