muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22062, Karar No: 2013/30900, Tarih: 01.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22062 E.  ,  2013/30900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı vekilinin 27.06.2013 tarihli dilekçesinde temyiz defterine kayıt ve temyiz harcı alındığına dair bir açıklama olmadığından temyiz talebinin REDDİNE,

2- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, takibin kesinleştiği, alacaklı vekilince 11.10.2012 tarihili talebi ile keşideci borçlu S.Ş. hakkındaki takipten feragat edildiği, diğer borçlu B.A.  tarafından icra mahkemesine başvurularak asıl borçlu hakkındaki takibin feragat nedeniyle ortadan kalkması sonucu bu feragatin kendisi yönünden de sonuç doğuracağından bahisle takibin iptalinin talep edildiği, Mahkemece itiraz eden borçlunun talebinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda itiraz eden borçlu B.A. bonoyu kefil olarak imzalamıştır.

6762 sayılı TTK' nun 614/1. maddesine göre; “ Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi mesul olur.”

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini defi veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel defilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir.

Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret kanununda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde BK' nun 584. ve 603. maddeleri uygulanamaz.

-2-

Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret kanununda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde BK' nun 584. ve 603. maddeleri uygulanamaz.

-2-

Öte yandan,  TTK.nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanan aynı kanunun 677. maddesinde; "Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez." hükmü yer almaktadır. İtiraz eden borçlu , takip dayanağı bonoda aval veren konumunda olup, imzasına bir itirazı bulunmamaktadır. İmzaların istiklali ilkesi gereğince de aval veren imzası nedeni ile sorumludur.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi isabetsiz ise de; sonuçta talep reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13990, Karar No: 2014/12448, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13990 E.  ,  2014/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2007/1016-2013/132

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve A.Tic. ve San.Ltd. Şti. vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6087, Karar No: 2015/4274, Tarih: 02.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6087 E.  ,  2015/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1-)Oluşa ve dosya içeriğine göre; Sanık ... hakkında 18 yaşından küçük olan mağdur ...'a öldürmeye teşebbüse yardım ve mağdur ...'e karşı kasten yaralamaya yardım suçlarından beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede sanığın cezalandırılması gerektiği yönünde bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın 18 yaşından küçük olan mağdur ...’a karşı öldürmeye teşebbüse yardım ve mağdur ...'e karşı kasten yaralamaya yardım suçlarından hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, TCK.nun 36. maddesinin uygulanması gerektiğine, sair nedenlere yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 02/07/2015 gününde oybirliği ile karar varildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9765, Karar No: 2015/5221, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9765 E.  ,  2015/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ilama bağlı alacağının işçi alacağı olduğundan rüçhanlı alacak olarak değerlendirilerek hacze iştirak etmesine karşın, İİK'nın 206. maddesi hükmü dikkate alınmadan müvekkil alacağının sıra cetvelinde 1. sıraya konulmadığını ve kambiyo senetlerine bağlı diğer alacaklarla aynı dereceye konularak garameten paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vergi dairesi vekili, 6183 sayılı yasanın 21. maddesi hükmü dikkate alınarak düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, kamu alacağından dolayı önceki tarihte konulmuş olan hacze diğer alacaklıların iştirak etmesinin mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; icra müdürlüğünce düzenlenen 10.06.2013 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7335, Karar No: 2013/24243, Tarih: 12.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7335 E.  ,  2013/24243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/109-2012/1053

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurumca, sigortalıya bağlanan gelirin ilk pesin sermaye değeri 19.567,69-TL olup kusur karşılığı Kurumca rücu edilebilecek miktar 14.675,76-TL olmasına rağmen Mahkemece, artışlarla birlikte belirlenen 20.810,57-TL peşin sermaye değerinin kusur karşılığı 15.607,93-TL'ye hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hükmün ilk bendinde yer bulunan "kabulü" ibaresinin silinerek, yerine, "kısmen kabulü" ibaresinin yazılmasına,

2- Hükmün 1. nolu bendinde bulunan "15.607,93" rakamlarının silinerek, yerine, " 14.675,76" rakamlarının yazılmasına,

3- Hükmün harca ilişkin 4 nolu bendinde bulunan "1.297,73" rakamlarının silinerek, yerine, "1.242,36" rakamlarının yazılmasına;

4- Hükmün 5 nolu bendinde "yargılama giderinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "kabul red oranına göre 736,64-TL sinin" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına;

5- Hükmün vekalet ücretine ilişkin 6. nolu bendinde bulunan "2.621,69" rakamlarının silinerek, yerine, "2.509,82" rakamlarının yazılmasına, aynı bendin devamına gelmek üzere, davalı şirket kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'e göre hesaplanan 400,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine '' yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22485, Karar No: 2014/12528, Tarih: 22.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22485 E.  ,  2014/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, suç tarihinde, gündüz saat 14.20 sıralarında, sanığın, yönetimindeki kapalı kasa kamyonet ile, meskun mahalde, 6,7 m genişliğindeki, düz, görüşü açık, iki yönlü sokak üzerinde, aracını park ettiği kontrolsüz 4 yönlü kavşak başı konumundaki yolun sol kenarından, geriye doğru arkasını kontrol etmeden ve yol içinde yaya olup olmadığına dikkat etmeden manevra yaparken, dar yaya kaldırımının yürümeye çok müsait olmaması nedeniyle yol içinde yol kenarında, sanığın geri manevra alanı içinde, kamyonete sırtı dönük şekilde yürümekte olan arka tarafındaki 80 yaşındaki ölen yayaya, yol ve kavşak alanı içinde çarparak düşmesine ve aracın tekerlekleri altında kalıp ezilmesine asli kusurlu şekilde sebep olduğu olayda, sanığın asli kusurlu oluşu karşısında, TCK' nın 61. maddesindeki ölçütler ve hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak, sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/5/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2163, Karar No: 2017/25631, Tarih: 30.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2163 E.  ,  2017/25631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 52/2, 53 ve 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

... Gıda Şirketinin sahibi olan sanığın, katılan ...'ten şirketi adına almış olduğu mallara karşılık 10.000 ve 20.000 TL'lik iki adet çek verdiği, çeklerin vadesi geldikten sonra bankada karşılığının bulunmaması nedeniyle katılanın icra takibi başlattığı, ancak sanığın imzaya itiraz etmesi üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde, keşideci imzalarının sanığın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, böylelikle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın kendisine ait olan çeki bir şekilde keşide edilerek katılandan aldığı mal karşılığında katılana vermek suretiyle menfaat temin ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19582, Karar No: 2015/7914, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19582 E.  ,  2015/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana müdahalenin men'i, istinat duvarının onarımı için malzeme taşınmak üzere kapı açılması için yetki ve izin verilmesi ile onarım masrafının arsa payı oranında davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ortak alana müdahalenin men’i ne, istinat duvarının onarımı için malzeme taşınmak üzere kapı açılması için yetki ve izin verilmesi ile istinat duvarı onarım masraflarının arsa payı oranında davalı taraftan tahsili istenilmiş, mahkemece davanın kabulü ile tel örgünün kaldırılması suretiyle müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK’nun 294.maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Somut olayda, taraflara tefhim edilen kısa kararda "Davacı vekilinin ortak alandaki istinat duvarı ile ilgili talebinin iş bu dosyamızdan tefrik edilerek mahkememizin başka bir esasına kaydedilmesine” denildiği halde gerekçeli kararda bu hususta olumlu veya olumsuz hüküm kurulmayarak çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır. Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmayacak şekilde bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8520, Karar No: 2019/6443, Tarih: 19.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8520 E.  ,  2019/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, şirketle ilgilenmediğini, faturaları temyize gelmeyen diğer sanık ...’nın düzenlediğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Suça konu faturalardan her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.