muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31179, Karar No: 2013/7111, Tarih: 04.03.2013

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi kira gelirleri gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7775, Karar No: 2015/10421, Tarih: 16.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/7775 E.  ,  2015/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının gerçek babasının ... değil ... olduğunun tespiti ile nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının annesi ...'ın, ... ile evlilik dışı ilişkisinden davacının olduğunu, davacının, ...'ın sonradan evlendiği ...'in hanesine gerçeğe aykırı şekilde yeni doğmuş gibi yazıldığını ileri sürerek davacının nüfus kaydının düzeltilmesini ve babasının ... olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının annesi olan ...'ın 01.06.1966 tarihinde dava dışı ... ile evlendiği ve ondan 04.04.1975 tarihinde boşandığı, ... ile evliliği devam ederken ... ile evlilik dışı ilişki yaşadığı, bu ilişkiden 01.09.1971 tarihinde davacı ...'ın dünyaya geldiğinin iddia edildiği, ...'ın daha sonra 06.02.1979 tarihinde ... ile evlendiği, ...'in de 26.09.1980 tarihinde ...'ı kendi çocuğuymuş gibi gerçeğe aykırı beyanla 01.09.1980 doğum tarihli olarak nüfusa tescil ettirdiği, daha sonra da ...'ın doğum tarihinin 01.09.1971 şeklinde düzeltildiği, davada; davacının mevcut nüfus kaydındaki ... olan baba kaydının iptali ile genetik babasının ... olduğunun tespiti ile onun nüfus hanesine kayıt edilmesinin istendiği, mahkemece davacının mevcut nüfus kaydındaki ... olan baba kaydının iptali isteminin soybağının reddi, genetik babasının ... olduğunun tespiti isteminin ise babalık davası olarak nitelendirilip davanın hak düşürücü süreden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların hukuki nitelendirilmesi ise hakime aittir. Davacı vekili bu dava ile davacı ...'ın babasının ... olduğu halde, nüfus kaydında gerçeğe aykırı şekilde ...'ın sonradan evlendiği ...'in hanesine onların yeni doğmuş çocukları gibi tescil edildiğini bildirerek, davacının nüfus kaydındaki baba adının iptali ile gerçek babası olan ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki ... olan baba kaydının iptali, ikincisi ise genetik baba olan ...'nın nüfus hanesine kayıt edilmesi istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Bu dava yönünden herhangi bir süre sınırlaması da bulunmamaktadır. Davacının genetik babasının ... olduğunun tespiti ile onun hanesine kayıt istemi ise, anne ile baba olduğu iddia edilen ... arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi, babalığın tespiti talebidir.

Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Hal böyle olunca davacı ...'ın, mevcut ... ile ... hanesindeki gerçeğe aykırı beyanla oluşan kaydın iptali halinde davacının doğum tarihinde annesi ...'ın dava dışı ... ile evli olduğundan ... ile davacı arasında soybağı kurulmuş olacaktır. Davacı ...'ın genetik babasının ... olduğunun tespiti talebinin incelenebilmesi için ise, ... ile arasındaki bağın kaldırılması, soybağının reddi gerekir. Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında, davanın, davacının gerçeğe aykırı beyanla oluşan ... hanesindeki nüfus kaydının iptali isteminin mahkemenin kabulünde olduğu gibi soybağının reddi değil, yanlış nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, bu dava yönünden herhangi bir zamanaşımı veya hak düşürücü süre de bulunmamaktadır. Davacının genetik babasının ... olduğunun tespiti talebinin ise, ancak davacının ... hanesindeki nüfus kaydının iptalinden ve ... ile davacı arasında kurulan soybağının reddedilmesinden sonra değerlendirilmesi gerekir. Dolayısıyla mahkemece nüfus kaydının düzeltilmesi talebi yönünden dosyanın tefrik edilip Asliye Hukuk Mahkemesinin ayrı bir esasına kaydedilmesi, bu davada verilecek karara göre davacıya ... ile arasında oluşan soybağının reddedilmesi için süre verilmesi, babalığın tespiti davasında, nüfus kaydının düzeltilmesi ve açılacak olan soybağının reddi davalarının sonucunun beklenmesi, sonrasında işin esası

incelenerek taraf delilleri toplanıp, iddia hakkında DNA testi yaptırılıp alınacak rapor ile bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi yapılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20287, Karar No: 2012/25164, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20287 E.  ,  2012/25164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kanun yoluna başvuru konusunda, kararda temyiz süresinin tefhim veya tebliğ ile başlayacağı belirtilerek yanıltıcı ifade kullanıldığından sanık ... 'un temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/583-334 sayılı kararıyla dolandırıcılık suçundan verilen ve 07/07/2003 tarihinde kesinleşen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve şartları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... 'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14877, Karar No: 2013/14048, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14877 E.  ,  2013/14048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının davalıya ödediği bir miktar paranın sebebsiz zenginleşme nedeniyle davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; taraflar arasındaki uyuşmazlığın bonoya dayalı alacak davası olduğu, davanın ticari dava olduğu ve ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise:, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kambiyo senedine ilişkin olmayıp sebesiz zenginleşmeye dayalı olduğu gerekçesi ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönüde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; davacı tarafından davalının elinde bulunan bono nedeniyle ödeme yapıldığı ancak davacı ile davalı arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığı,yapılan ödeme ile davalının sebebsiz zenginleştiği belirtilerek ödenen birmiktar paranın tahsilinin istendiği anlaşılmaktadır. Buna göre dava; bir miktar paranın tahsili isteminden kaynaklanmakta olup, tarafların tacir olmadığı ve davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı nazara alındığında uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22maddeleri gereğince Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13497, Karar No: 2019/8585, Tarih: 19.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13497 E.  ,  2019/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, idrar yolları enfeksiyonu için 03/12/2011 tarihinde davalı ... Hastanesi'ne gittiğini, hastanede diğer davalı olan kadın doğum uzmanı jinekolog doktor ... ... tarafından muayene edildiğini, sıkıntının rahminden kaynaklandığını ve acilen ameliyat olması gerektiğini söylediğini, alınmaması halinde en fazla 1 yıl içinde rahim kanserine yakalanma riskinin olduğunu beyan ettiğini, davalı doktorun psikolojik olarak baskı yaparak gerekli olmayan ameliyata kendisini ikna ettiğini, hatalı teşhis üzerine davalı hastanede 07/12/2011 tarihinde davalı doktor ... ... tarafından ameliyat edildiğini, rahmin alındığını, 12/12/2011 tarihinde hastaneden çıkacağı gün sol kasık bölgesinde dayanılmaz ağrılara maruz kaldığını, davalı doktor tarafından basit ağrı kesicilerle tedavi edilmeye çalışıldığını, 12/12/2011 tarihinde bu ağrılara rağmen taburcu edildiğini, dayanılmaz ağrılar nedeniyle ertesi gün 13/12/2011 tarihinde yine davalı hastaneye yatmak zorunda kaldığını, sol böbrek sancısı çektiğini, doktor ...'ın muayene etmesi sonucu böbrek daralması teşhisi konulduğunu, böbreğini kaybedebileceğini söylediğini, aynı bölgede yeniden ameliyat yapıldığını, böbrek ile mesane arasına double j stent takıldığını, bu ameliyattan sonra sancılarının daha da arttığını, 2 ay boyuna altına kaçırdığını, ... Şehir Hastanesi doktorlarının verdikleri raporda ameliyatların hatalı olduğunu, stent takılmasının gereksiz ve yanlış olduğunu belirttiğini, problemin idrar ile kanal arasındaki kistten kaynaklandığı anlaşılmakla 20/03/2012 tarihinde ... Şehir Hastanesinde tekrar acil olarak ameliyata alınarak takılan stentin çıkarıldığını ve yeniden idrar kanalı açıldığını, hatalı operasyon sonucu ağır yaralandığını, iş gücü kaybına maruz kaldığını, manen zarar gördüğünü belirterek maddi tazminat yönünden fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı olmak üzere 1.000,00-TL maddi, 100.000,00-TL manevi tazminatın 07/12/2011 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, davacı, Dr. ... ...’un gerek olmadığı halde gerekli olduğu yönünde psikolojik baskı kurarak rahminin alınması şeklinde ameliyat ettiğini, dayanılmaz ağrılar çekmek zorunda kaldığını, bu olaydan dolayı psikolojisinin bozulduğunu belirterek maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalı Dr. ... ... ise, kusur yada ihmalleri olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu’ndan alınan rapor hükme esas alınarak maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle ... memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması,onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, (doktordan) tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, yapılan teşhis ve tetkiklerin usulüne uygun olması nedeniyle doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Davacı, alınan rapora itiraz etmiş, mahkemeden konu ile ilgili yeniden bir rapor alınmasını istemiş, davacı tarafın bu talebi karşılanmadan yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesis edilmiştir. O halde mahkemece, davacının davalılara idrar yolları enfeksiyonu için gittiğinde yapılan muayenede rahmin alınması şeklinde gerçekleşen 07.12.2011 tarihli Dr. ... ... tarafından gerçekleştirilen ameliyatın gerekli olup olmadığı, duruşmada dinlenen Dr. ...’nun beyanı da değerlendirilerek meydana gelen durumun doktor hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaları ve özellikle davacının bilirkişi raporlarına yaptığı itirazlar da değerlendirilip tartışılmak üzere üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17598, Karar No: 2017/25287, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17598 E.  ,  2017/25287 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14142, Karar No: 2018/15850, Tarih: 27.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14142 E.  ,  2018/15850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık ... aşamalarda, müşteki ...'un kendisine hakaret ve tehdit ettiğini, tanık ...'ın da müştekinin ayağıyla sanığı itip tehdit ettiğini belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.