muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16466, Karar No: 2014/15247, Tarih: 19.11.2014

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8408, Karar No: 2022/11921, Tarih: 06.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8408 E.  ,  2022/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

No :

Dava, davacının geçirdiği 17/12/2012 tarihli olayın iş kazası olarak tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacıya ait 17/12/2012 tarihli hastane kayıtları ,acil kayıtları ve davacının ayağının kırıldığını belirtmesi karşısında tedavi evraklarının temin edilerek, dosyaya eklendikten sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5984, Karar No: 2014/23385, Tarih: 20.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5984 E.  ,  2014/23385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/396127

Mahkemesi : Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/10/2013

Numarası : 2012/971- 2013/437

Suç : Trafik güvenliğini tehliye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 178 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11253, Karar No: 2015/22018, Tarih: 01.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11253 E.  ,  2015/22018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/238407

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/361 (E) ve 2014/156 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.07.2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 17.07.2014 gün ve 2014/2 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümlerinin 4 nolu fıkrası uyarınca temyiz inceleme görevi daha önce dosyayı ince- lediği anlaşılan Yargıtay Yüksek (3.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin (GÖREV- SİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12055, Karar No: 2014/12012, Tarih: 16.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12055 E.  ,  2014/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/739-2014/131

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki

yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1325, Karar No: 2018/6459, Tarih: 11.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1325 E.  ,  2018/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 209/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.04.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,11.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6495, Karar No: 2013/946, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/6495 E.  ,  2013/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay hapis cezası; 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 53/1-3, 63.maddeleri uyarınca 5 ay hapis, 375.YTL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin eksik incelemeye, tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanığın mağduru kasten yaralama suçu yönünden;

Mağdur ...'ün, sanık ...'ın eşine telefonda hakaret etmesi üzerine, mağdurun bulunduğu yere gelen sanığın, ... 'e, eşine hakaret edip etmediğini sorduğu, ...'ün de ettiğini söylemesi üzerine, sanığın ayakta

.../...

beklemekte olan mağduru doğrudan bir hamle ile karın sol alt kadranda bağırsak anslarının 8-10 cm.lik kesiden dışarı çıkmasına neden olacak ve boynun sol posterolateralinde 7-8 cm.lik kesi olacak şekilde, 6136 sayılı Yasaya aykırılık teşkil eder nitelikteki bıçak ile yaraladığı, batına nafiz ilioçekal valve 90 cm. mesafede penetran ileum yaralanması, ileoçekalden 110 cm. mesafede ileumda 3 cm.lik seroze defekti, aynı yerden 8-10 cm.lik ileum mezosunda yırtılma, 150 cm. mesafede 3-4 cm.lik yıldızvari parçalanmış ileum yaralanması nedeniyle rezeksiyon, anastamoz ve primer tamir uygulandığı, boyun solda SCM arka kenarı boyunca vertikal uzanan 15 cm.lik cilt kesisi, kesinin derine doğru SCM'yi alttan eleve edip daha derinde prevertebral bölgeye uzanan diseksiyon oluşturduğu, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin belirlendiği anlaşılmakla, olayın meydana geliş şekli, kullanılan vasıtanın elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan bölgelerin ve yaraların niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığı birlikte dikkate alındığında, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde suç vasfının yaralama olarak kabul edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15736, Karar No: 2014/24348, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15736 E.  ,  2014/24348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası ekelndikten sonra gönderilmek, üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14794, Karar No: 2015/25561, Tarih: 10.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/14794 E.  ,  2015/25561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/298849-itiraz

MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2008/247 (E) ve 2011/156 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin sanıklar S.. U.., B.. K.. ve H... K... hakkında silah ticareti suçundan kurulan onama kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli itiraz isteği yerinde görüldüğünden, Dairemizin 08.01.2015 tarih ve 2014/31575 esas, 2015/612 sayılı kararının adı geçen sanıklar yönünden kurulan hükümlere ilişkin A bölümü kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Oluşa, iletişim tespiti tutanaklarına, sanıkların savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre, 23.05.2008 günü sanık S.. U..'ın ''malzeme getircektim de dükkanda kolileyelim diyecektim'' ve ''f.... ne yaptın emaneti getirdin mi dükkana'' şeklinde attığı mesajlar ve aynı gün sanık S.. U..'ın, sanık S.... A...'a kargoda kolluk görevlilerince el konulan tabancanın içinde bulunduğu koliyi göndermesi ile 14.05.2008 günü sanık N... T....' na bir adet silah satışının yapılması sonrası sanık B.. K..'na para ödenmesine ilişkin görüşmeler dikkate alındığında sanık B.. K..'nun silah temin ettiği anlaşılmakla, öncelikle sanık S... A...'a gönderilmek üzere verildiği kargo şirketinde ele geçirilmiş olup emanetin 2008/89 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılan tabanca hakkında rapor alınarak, 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığını tespiti ve sonucuna göre sanığın eyleminin bireysel silah ticareti veya kişisel gereksinime dayalı bireysel satış niteliğinde olup olmadığı ve sanığın evinde ele geçen tabanca ve mermiler ile nitelikleri de gözetilip buna göre ceza tayin edilmesi gerektiği halde, sanık B.. K..'nun diğer sanıklarla silah satışında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın toplu silah ticareti yapmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık H... K...'un satışına iştirak ettiği değerlendirilen silah ele geçirilmediği ve telefon görüşmeleri yanında bu yönde maddi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın diğer sanıklarla birlikte topluluk oluşturarak silah sattığına dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Sanık S.. U..'ın suça konu tabancaları diğer sanıklarla eylem ve fikir birliği oluşturarak birlikte satıp kazancı bölüştükleri ve çıkar paylaşımı konusunda aralarında bir anlaşma bulunduğunun kanıtlanmadığı, yasanın tanımladığı ve öngördüğü biçimde bir ortaklık belirlenmediği ve bu nedenle de topluluktan söz edilemeyeceği ve bu haliyle sanığın kanıtlanan eyleminin; 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi kapsamında bireysel silah ticareti olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine göre 5271 sayılı CMK.nun 104/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık H... K...'un TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmaması halinde derhal salıverilmesi için Rize Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, ilamdaki diğer hususların aynen korunmasına, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.