muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/85, Karar No: 2010/150, Tarih: 15.06.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/3-85 E.  ,  2010/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname 2006/320151

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Sanık S. L.in, kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCY’nın 456/4 ve 457/1. maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCY’nda tekerrürden dolayı ceza artırımı ile ilgili hiçbir düzenleme bulunmadığından cezasının tekerrürden dolayı artırılmasına yer olmadığına ilişkin, Datça Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2006 gün ve 93-29 sayılı hükmün yerel Cumhuriyet savcısı tarafından sanık S..aleyhine temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesince 22.02.2010 gün ve 17409-3040 sayı ile;

“…Sanık S.. L..’in mahkûmiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sabıka ilamındaki ceza infaz edilmediğinden sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 81. maddesi uygulanmayacağından tebliğnamedeki düşünceye itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına…” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 06.04.2010 gün ve 320151 sayı ile;

“Sanık S..L.. hakkında tekerrüre esas Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.07.2002 gün ve 2002/403 esas, 2002/976 karar sayılı 01.11.2002 tarihinde kesinleşen ilamı ile 765 sayılı TCK’nun 466/1, 36, 647 sayılı Yasanın 4/5. maddeleri uyarınca 218.104.080 TL. ağır para cezası verilmiş olup, Ankara C.Başsavcılığının 23.12.2004 gün ve 2002/4-15707 sayılı cevabi yazısına göre para cezası 18.06.2003 tarihinde infaz edilmiş olduğu halde Yüksek dairece sabıka kaydındaki ceza infaz edilmediğinden sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 81. maddesinin uygulanamayacağı görüşünün mevcut duruma uygun düşmediği görülmüştür” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurularak Özel Daire onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulması isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme; sanık S..L.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme hasren yapılmıştır.

Sanık S..L..’in, 10.08.2003 tarihinde B..Ç..’ı üç gün iş ve gücünden kalacak şekilde kasten yaraladığı konusunda bir duraksama yaşanmayan olayla ilgili olarak; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında ortaya çıkan uyuşmazlık, lehe yasanın 765 sayılı Yasa olduğunun belirlenmiş olması karşısında, sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle 765 sayılı TCY’nın 81. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde;

Sanığın dosyaya celbedilmiş olan iki adet sabıka kaydının bulunduğu;

Dosya incelendiğinde;

Sanığın dosyaya celbedilmiş olan iki adet sabıka kaydının bulunduğu;

İsim hanesinde “S..” yazılı olmakla birlikte, diğer kimlik bilgilerinin sanıkla uyumlu olduğu görülen ilk kayıtta; sanığın 19.11.1996 tarihinde işlediği suç nedeniyle, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesince 02.04.1997 gün ve 1244-333 sayı ile 765 sayılı TCY’nın 404/2, 405/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 1.800.000 Lira ağır para cezasına mahkûm edildiği ve bu hükmün 10.04.1997 tarihinde kesinleştiği,

İsim hanesinde “S..” yazılı olan diğer kayda göre ise; sanığın, 08.02.2002 tarihinde işlediği suç nedeniyle, Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesince 16.07.2002 gün ve 403-976 sayı ile 765 sayılı TCY’nın 466/1 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 218.104.080 Lira ağır para cezası ile cezalandırıldığı ve bu hükmün de 24.10.2002 tarihinde kesinleştiği,

Sabıka kayıtlarında ve dosyaya ilk olarak celbedilen onaylı karar örneklerinde bu cezaların infaz edildiğine ilişkin bir bilginin yer almadığı görülmekle birlikte, mahkemece tekrar sorulması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca faksla gönderilen 23.12.2004 gün ve 15707 sayılı yazıdan, 16.07.2002 gün ve 403-976 sayılı ilamın 18.06.2003 tarihinde, 10.05.2005 gün ve 10405 sayılı yazıdan da 02.04.1997 gün ve 1244-33 sayılı ilamın 16.09.1997 tarihinde infaz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarla ilgili olarak, lehe yasanın belirlenmesi amacıyla 765 sayılı TCY uyarınca uygulanması gereken cezanın tayini sırasında 765 sayılı TCY’ndaki artırım nedenlerinden birisi olarak düzenlenmiş bulunan 81. maddenin de nazara alınması gerektiği ve 765 sayılı TCY’nın daha lehe ve uygulanması gereken Yasa olduğunun saptanması halinde de “suçta tekerrür” nedeniyle 81. madde uyarınca artırım yapılması zorunluluğu Ceza Genel Kurulunun duraksamasız içtihatları arasında bulunduğundan; lehe Yasanın 765 sayılı TCY olarak belirlendiği ve suç tarihinin 10.08.2003 olduğu somut olayda, 18.06.2003 tarihinde infaz edilmiş olan hükümlülük nedeniyle, tekerrürden dolayı 765 sayılı Yasanın 81. maddesi uyarınca artırım yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Bununla birlikte, tekerrüre esas olan hükümlülükle ilgili olmak üzere uyarlama yapılıp yapılmadığı gibi sair hususların yerel mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden, hükmün düzeltilmek suretiyle onanması da olanaklı görülmemiştir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanık S..L..ile ilgili onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, koşulları oluştuğu halde, tekerrür nedeniyle artırım yapılmamış olması isabetsizliğinden bozulmasına, karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin sanık S.L. hakkındaki 22.02.2010 gün ve 17409-3040 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanık S..L..ile ilgili onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, koşulları oluştuğu halde, tekerrür nedeniyle artırım yapılmamış olması isabetsizliğinden bozulmasına, karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin sanık S.L. hakkındaki 22.02.2010 gün ve 17409-3040 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Datça Asliye Ceza Mahkemesinin sanık S.L..hakkındaki 07.02.2006 gün ve 93-29 sayılı hükmü¬nün “suçta tekerrürün koşulları oluştuğu halde 765 sayılı TCY’nın 81. maddesi uyarınca artırım yapılmamış olması” isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, Datça Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2010 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5302, Karar No: 2016/11007, Tarih: 14.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5302 E.  ,  2016/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda tüm dosya içeriğinden, iş sözleşmesinin davacı tarafından davalıya çekilen ihtarname ile işyeri devrini kabul etmemesi ve alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmakta ise de, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığından, ihbar tazminatı isteminin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece, yazılı şekilde fazla mesai isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, işyerinin eczane olmasına göre, İl Sağlık Müdürlüğü ve Eczacılar Odasından eczanenin çalışma saatleri sorulmalı ve bu doğrultuda davacının çalışma saatleri tespit edilmelidir.

Davacının, nöbet tutulan günlere ilişkin çalışması yönünden ise, dosya içerisinde bulunan İl Sağlık Müdürlüğünün eczanenin nöbetçi olduğu günleri belirttiği yazısına göre hesap yapılması, yirmidört saat çalışma esasına göre olan bu çalışmada, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen ondört saat çalışabileceğinin kabulü gerekmektedir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13246, Karar No: 2019/7205, Tarih: 12.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13246 E.  ,  2019/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İlçesinde 2859 sayılı Tapulama ve Kadastro Paftalarının Yenilenmesi Hakkında Kanun gereğince yapılan yenileme kadastrosu sırasında ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda 2/3 hisse ..., 1/3 hisse... adına kayıtlı bulunan eski 29 parsel sayılı 38,200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı parsel numarasıyla ve 35.434,71 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 29 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak 2859 sayılı Yasaya göre yapılan yenileme kadastrosunun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 2859 sayılı Tapulama ve Kadastro Paftalarının Yenilenmesi Hakkında Kanun gereğince yapılan yenileme kadastrosundan kaynaklanan kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Mahkemece işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Bu tür davalarda, tüm paydaşların birlikte dava açmaları yahut da biri veya birkaçı tarafından açılan davaya diğer paydaşların katılımının sağlanması gerekir. Somut olayda; davacı ..., yenileme kadastrosu sırasında 29 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasıyla dava açmıştır. Ne var ki, dava konusu taşınmazın müşterek mülkiyete konu olduğu ve taşınmazda davacının dışında ...'inde paydaş olduğu anlaşıldığı halde, mahkemece diğer paydaşın davaya katılımı sağlanmamış ve aktif dava ehliyeti eksik bırakılmıştır. Aktif dava ehliyetinde bu eksiklik giderilmeden davanın esasına girilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Ayrıca mahkemece, çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, komşu parsellere ait kadastro ve yenileme kadastro tutanakları ve dayanakları, yenileme kadastrosuna ait ada raporu getirtilmemiş, mahallinde keşif icra edilmediği gibi, dosyanın rapor için tevdi edildiği bilirkişi tarafından da yenileme işleminin usulüne uygun yapılıp yapılmadığının denetimine veri teşkil edecek şekilde rapor ve harita düzenlenmemiştir. Yenileme kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, yenileme tutanağı düzenlenmekte ve yenileme kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, yenileme kadastrosuna itiraz davaları, yenileme kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, yenileme faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa yenileme kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve yenileme kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak yenileme kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, yenileme kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, yenileme kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile " yenileme tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve yenileme kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, yenileme kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken yenileme kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı göz önünde bulundurulmalıdır. Eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca Mahkemece, öncelikle davanın niteliği itibarıyla, yargılama neticesinde verilecek hükümden taşınmazın diğer paydaşlarının da hukukunun etkilenecek olması nedeniyle, çekişmeli taşınmazın davacı dışındaki diğer paydaşının davaya katılımının sağlanması için davacıya süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde aktif dava ehliyetindeki eksikliğin giderilmesinden sonra, harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna yukarıda açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yaptırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1032, Karar No: 2020/1837, Tarih: 17.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1032 E.  ,  2020/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/12/2013 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci tayini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 27/01/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekeye temsilci atanması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/269 Esas sayılı dosyasında görülen ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasında muris ...'ın terekesine mümessil tayini yönünde arar karar tesis edildiğini, adı geçen murisin son ikametgahının ... olduğunu, muris ...'ın mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davada taraf olduğunu, Av....'ın tereke mümessilliği konusunda tecrübeli olduğunu belirterek terekeye temsilci atanmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili 1. celse, müvekkillerinin Av....'ı terekeye temsilci olarak kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2) Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalı mirasçılar ... ve ... davada kendilerini vekil ile temsil ettirmiştir. Adı geçen davalıların vekilinin adının karar başlığında yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilecek maddi hataya ilişkin olduğu görülmüştür. Ancak hükmün 4. bendinde, davada vekil ile temsil edilmeyen bir davalı bulunduğu halde vekalet ücretinin davalı tarafa verilmesi şeklinde karar verilerek hükmün infazında karışıklığa sebebiyet verilmesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun (4.) bendinde yer alan "Tarafa" kelimesinin çıkarılarak “Davalı” kelimesinden sonra gelmek üzere "... ve ...'a" kelimelerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.