muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4872, Karar No: 2015/4779, Tarih: 29.09.2015

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, katılana ait markanın taklidi ürünlerin sanığın işyerinde satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanığın savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/5544, Karar No: 2014/9900, Tarih: 20.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5544 E.  ,  2014/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanmadan sonra açılan (katkı payı)

... ve ... aralarındaki boşanmadan sonra açılan (katkı payı) davasının kabulüne dair ... 1. Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.04.2013 gün ve 600/240 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ... bizzat ve vekili Avukat ... ve karşı taraftan davacı ... bizzat ve vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Mahkeme tarafından temyiz incelemesine gönderilen dosyadaki bir takım eksikliklerin giderilmesi Dairenin 10.12.2013 tarihli kararı ile istenmiş ve dosya mahal Mahkemesine iade edilmiş, Mahkemece eksikliklerin tamamlandığından bahisle yeniden dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

... (...) köyü ... parsel üzerinde bulunan bina ile ilgili ... Belediye Başkanlığı tarafından 11.11.2003 tarihli yapı tatil zaptı ile kaçak yapı tesbitinin yapıldığı,üç katlı betonarme kaçak inşaatın tespit edildiği, 12.11.2003 tarihli Belediye Encümeni'nin 220 numaralı kararı ile de ... parsel üzerindeki kaçak ve ruhsatsız üç katlı betonarme kaçak inşaatın yıktırılmasına, para cezası uygulanarak ruhsatsız inşaatın yasal işlemlerinin bir ay içinde tamamlanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu ... parsel üzerinde bulunan bina ile ilgili yıkım kararı ile ilgili herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı, bina ile ilgili yeni alınmış bir yıkım kararı olup olmadığı, binanın ruhsata bağlanması ile ilgili herhangi bir başvuru yapılıp yapılmadığı, binanın hali hazırda yasalar karşısındaki durumu ile binanın bulunduğu bölgede ruhsatlı bina inşaatına izin verilip verilmediği hususlarının Menderes Belediye Başkanlığı'ndan sorularak alınacak cevap ile bu işlemlere esas tüm belgelerin dosya arasına konulması istenmiş, Menderes Belediye Başkanlığı'nın 05.03.2014 tarihli yazısında “…Belediyemizce yapılan incelemelerde; söz konusu taşınmaz üzerinde yapılan kaçak binanın yıkılmadığı 27.02.2014 tarihli tutanak ile tespit edilmiştir. Bu nedenle kaçak yapı 03.03.2014 tarihli Başkanlık Oluru

alınarak Belediyemizce yıkılması için havalesi yapılmıştır. Kaçak yapının ruhsatlandırılması için herhangi bir müracaat yapılmadığı görülmüş olup, kaçak yapıyla ilgili yasal işlemler Belediyemizce yürütülmektedir. Taşınmaz 1/25000 ölçekli ... Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planı içerisinde, uzun mesafeli koruma alanında, tarım alanında kalmaktadır. Plan hükümleri 7.38.9.2.17.1.5. ve 7.38.9.2.10. maddelerine tabidir. Plan hükümlerine göre binanın mevcut haliyle ruhsatlandırılması mümkün değildir. Taşınmazın bulunduğu alanda mevcut plan hükümlerine uygun olarak inşaat izni verilmektedir. Plan notları ve belediyemizce yürütülen işlemlerle ilgili bilgi ve belgeler yazımız ekinde mahkemenize sunulmuştur” denilmektedir.

Davacı vekilinin 11.04.2014 havale tarihli yazısı ekinde sunulan ve Menderes Belediye Başkanlığı tarafından davacı ... vekili Av....’a hitaben yazılan 27.03.2014 tarihli yazı cevabında ise “... parsel üzerinde bulunan 3 katlı betonarme bina belediyemiz imkanlarının ve araç gereçlerinin yetersizliğinden dolayı yıkılamamıştır. Belediyemizin araç altyapısında değişiklik olmadığı için kısa vadede yıkım ile ilgili işlem öngörülememiştir” şeklinde cevap verilmiştir.

Bu durumda Belediye tarafından gönderilen 05.03.2014 ve 27.03.2014 tarihli yazı cevapları arasında çelişki görüldüğünden, ... parsel üzerindeki binanın alınacak yazı cevapları karşısında durumu uyuşmazlığın çözümü ve temyiz incelemesi için önem arzettiğinden, yeniden ... Belediye Başkanlığı'na yazı yazılarak, binanın yapımı, Belediyenin aldığı yıkım kararı ve dava tarihi arasında geçen uzun zaman da gözetilerek ... parsel üzerindeki bina ile ilgili az yukarıda belirtilen iki yazı cevabından hangisinin geçerli olduğunun, yıkım ile ilgili alınan kararların uygulama imkanı olup olmadığının, kararların uygulanıp uygulanmayacağının, uygulama ile ilgili bir planlama yapılıp yapılmadığının sorulması, verilecek cevabın uyuşmazlığın çözümüne esas alınacağının yazılacak yazıda ihtar edilmesi, Yerel Mahkeme Hakimi tarafından eksikliğin tam olarak yerine getirilmesi hususunda gerekli denetim de yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 20.05.2014 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4434, Karar No: 2015/3451, Tarih: 07.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4434 E.  ,  2015/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında davalı ...'dan temlik alan diğer davalı ...'ye ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, davalı ...'ye ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

.... İcra Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 31.05.2012 tarih ve 2012/1837 E., 3855 K. sayılı ilamıyla, davaya bakmakla görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu belirtilerek verilen görevsizlik kararı sonrasında, yargılamayı yapan .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davacı takibine dayanak bonoların düzenlenme tarihlerinin 20.05.2006 olduğu, davalı tarafın takibine dayanak bononun düzenlenme tarihinin ise 30.04.2006 olduğu, yani, davalı taraf borçlandırıcı işleminin davacı borçlandırıcı işleminden önceki tarihli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Diğer anlatımla, muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler, faturalar ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanını dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı takibine dayanak bonoların 20.05.2006 tarihinde düzenlendiği, davalı takibine dayanak bononun ise 30.04.2006 tarihinde düzenlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda izah edildiği üzere, bono her zaman düzenlenebileceği nazara alınarak, yine yukarıda izah edilen ilke doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17409, Karar No: 2015/1506, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17409 E.  ,  2015/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/221-2013/150

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Zeytinin, değerlendirme yılı olan 2012 yılı hasat döneminde tarla başındaki ortalama kg. satış fiyatı ile değerlendirme tarihinde dekar başına yapılan üretim masrafları (herbir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) Yusufeli, Rize, Gümüşhane, Kars ve Erzurum Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

2-2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg. satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış üretim masrafları (Türkiye çapında yapılmış inceleme var ise Artvin - Yusufeli'ndeki zeytin değerleri için) Gemlik Zeytincilik Enstitüsü Başkanlığı'ndan araştırıldıktan,

3-Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/171 ve 2012/59 esas sayılı dava dosyasının onaylı bir sureti dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1367, Karar No: 2012/632, Tarih: 12.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/1367 E.  ,  2012/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.01.2007 tarihli durum tespit tutanağını düzenleyen görevlilerinin beyanları alınmadan ve sanığın kesmiş olduğu ağacın çürük olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4488, Karar No: 2021/8764, Tarih: 21.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4488 E.  ,  2021/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı eczacı tarafından kuruma fatura edilen 2004 yılına ilişkin reçetelerde yapılan incelemeler sonucunda, ilaç kupürlerinin sahte olduğunun tespit edildiğini, 2003- 2004 yılı Bağ-kur Protokolünün 22. maddesi uyarınca, 6.188,11 TL sahte kupür bedeli, 30.940,55 TL cezai şart, 5.158,85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 42.287,51 TL tutarında davalı hakkında borç tahakkuk ettirildiğini, bunun 5.159 TL’sinin ödendiğini, yapılan ödemenin işlemiş faiz alacağına mahsup edildiğini, bakiye alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamını, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, kurumu zarara uğratma kastının bulunmadığını, reçete ekindeki kupürlerin sahteliğinin de ispat edilemediğini; ana paraya mahsuben yapmış olduğu 5.158,85 TL ödemenin, faiz alacağına mahsup edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu ilaç kupürlerinin sahte olması nedeniyle, ilaç bedellerinin davalı tarafından davacı kuruma ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 37.129,20 TL asıl alacak, 717,22 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 37.846,62 TL üzerinden devamına dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 18/04/2017 tarihli ve 2015/41932 E. - 2017/4668 K. sayılı kararıyla;

“ Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf, davalının kurumlarına sahte küpür içeren reçete fatura etmesi nedeniyle uğradıkları zarar ve ceza bedelinin tazmini için başlattıkları dava konusu Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2012/10266 Esas sayılı takibine karşı davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini, bu nedenle itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı hakkında % 20’den aşağı

olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ettiği halde yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeksizin davacının icra inkar tazminatı talebi ile ilgili olarak olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmadan mahkemece davanın kısmen kabulü ile sadece davalının Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2012/10266 E. Sayılı dosyasında yaptığı itirazın iptali ile, takibin 37.129,20 TL asıl alacak, 717.22 TL işlemiş yasal faizi olmak üzere 37.846,62 TL üzerinden devamına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle, sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.