muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13592, Karar No: 2014/16108, Tarih: 08.12.2014

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca Kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13643, Karar No: 2022/15571, Tarih: 04.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13643 E.  ,  2022/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

...

Sanık müdafisi olarak duruşmaları takip eden Av. ... ’ın 22.12.2015 tarihli dilekçesi ile müdafilikten çekildiği ve bozma ilamına karşı sanığın savunmasının alındığı ve 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen, Dairemizin 05.11.2015 tarih, 2013/18403 Esas ve 2015/30564 Karar sayılı bozma ilamına konu, Kapatılan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarih, 2011/127 Esas ve 2011/361 Karar sayılı ilamına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının cezalandırılmaya ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca, kazanılmış hak gözetilerek, hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine," paragrafının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1876, Karar No: 2018/15143, Tarih: 03.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1876 E.  ,  2018/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti Hazineye ait 214 ada 189,191 ve 193 sayılı parsellerin Bayramhacı Köy yerleşim alanı tespit komisyonunun 08.05.2008 tarih ve 133 sayılı kararına dayanılarak 33 adet taşınmaza ifraz görerek, 442 sayılı Köy Kanunu ve Köy Yerleşim Yerleri Alanı Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre hak sahiplerine satılmak ve kalan taşınmazların ise ihtiyaç oldukça kullanılmak üzere ... Köy Tüzel kişiliğine devredildiğini, bu taşınmazların tahsis ve dağıtımı yapılmayarak Köy Tüzel kişiliği uhdesinde kaldığını,6360 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca taşınmazların ... adına devredildiğini, devir amacına uygun şekilde işlem yapılmadığını ileri sürüp davalı adına olan toplam 33 adet parselin tapu kayıtlarının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafça dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak hak sahiplerine devir işlemlerinin yarıda kaldığı ve 442 sayılı Kanuna uygun olarak hak sahiplerine gerekli devirlerin yapılacağının bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15910, Karar No: 2015/2912, Tarih: 17.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15910 E.  ,  2015/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16599, Karar No: 2013/22016, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16599 E.  ,  2013/22016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/12/1995 - 01/04/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/12/1995-01/04/2011 tarihleri arasında davalı ... Muhtarlığında köy bekçisi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Kanun kapsamına alınmış bir işyerinin olmadığı, davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği, davacının bugüne kadar yapılmış sigortalı bildiriminin olmadığı, ibraz edilen köy karar defterinde davacının çalıştırılması ile ilgili bir kararın bulunmadığı, davacının sunduğu bekçi cüzdanının çok eski ve yıpranmış olup içeriğinde davacının ... Köyü bekçisi olarak kimlik bilgilerinin bulunduğu, uyuşmazlık konusu dönemde köy muhtarlığı yapan tanıklar ... ... ve ... ile davacının akrabası olan tanık ... 'un davacının köy bekçisi olarak çalıştığını doğrulayıp çalışmanın şekli ve ücret hususunda bilgi verdikleri, tanık ...'ın devletin köy bekçiliği kadrosu için bir tüfek verdiğini, o tüfeği zimmetle çalıştırdıkları kişiye teslim ettiklerini beyan ettiği, anlaşılmaktadır.

Somut olayda; daha önce muhtarlık yapanlardan 2009 yılından itibaren muhtarlık yapan ...'un beyanının alınmadığı, tanık beyanı doğrultusunda davacıya muhtarlıkça tüfek teslimi yapılıp yapılmadığı, İlçe Jandarma Komutanlığından köy bekçisi olarak davacıya silah teslimi yapılıp yapılmadığı, silah teslim edilmişse hangi yılları kapsadığı, İlçe Kaymakamlığından davacının tespiti istenen dönemlerde köy bekçisi olarak kaydının bulunup bulunmadığının sorulmadığı, buna göre çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemde köy muhtarı ve ihtiyar heyeti olarak çalışan kişilerin açık kimlik bilgilerini ve tebligata yarar açık adreslerini Kaymakamlık aracılığı ile veya zabıta araştırması yapmak sureti ile belirleyip bu kişileri kamu tanığı sıfatı ile dinlemek, İlçe Jandarma Komutanlığından köy bekçisi olarak davacıya silah teslimi yapılıp yapılmadığı, silah teslim edilmişse hangi yılları kapsadığı, İlçe Kaymakamlığından davacının tespiti istenen dönemlerde köy bekçisi olarak kaydının bulunup bulunmadığını sormak, davacının tam gün esasına dayalı silahlı köy bekçisi olarak çalıştığının tespit edilmesi halinde şimdiki gibi karar vermek aksi halde ise ise mevcut tanık beyanlarına göre bir gün içerisinde ve bir yıl içerisinde yaptığı işlere göre kısmi zamanlı çalışma süresini tespit etmek davacının yaptığı işin niteliği, süresini hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak bir biçimde belirleyerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1469, Karar No: 2015/2544, Tarih: 15.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1469 E.  ,  2015/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... Limited Şirketinin ... Ostim Şubesi nezdindeki hesabına ait görünen, 17/03/2008 düzenleme tarihli, keşide yeri Ankara olan, 10.500 TL bedel içeren ve tüm dosya kapsamına göre sahte olduğu anlaşılan çeki, bir ticari alışverişe istinaden aldığı mal karşılığında katılana vererek haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aşamalardaki ifadelerinde; söz konusu çeki bir ticari alışveriş karşılığında, ... Limited Şirketinden aldığını ve buna ilişkin de faturanın bulunduğunu savunması, sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait olan ve ... Noterliği tarafından tasdik edilen yevmiye ve envanter defterlerinde söz konusu çeke ilişkin kaydın bulunması, bu ticari alışverişe konu olan 15.02.2008 tarihli fatura içeriğine göre de, çek hesabı sahibi görünen şirkete gıda ürünlerinin satılması karşılığında söz konusu çekin alındığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; ... Limited Şirketinin, 15.02.2008 tarih ve sonrasına ait ticari defter ve kayıtlarının bilirkişi marifetiyle incelenerek adı belirtilen şirkete, 15.02.2008 tarihli faturada belirtilen malların teslim edilip edilmediği hususunun belirlenmesi, sözkonusu faturada, malları teslim eden ve teslim alan imza sahiplerinin tespit edilerek duruşmaya çağrılıp, tanık sıfatıyla dinlenmesi, söz konusu çek üzerindeki imza ve yazıların sanığın el ürünü olup olmadığının bilirkişi incelemesi yapılması suretiyle tespit edilmesi; ve ayrıca banka yazısı ile tamamen sahte olduğu tespit edilen çekin, aslının dosyaya getirtilerek sahteliğinin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek bu şekilde, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5684, Karar No: 2008/6196, Tarih: 21.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/5684 E.  ,  2008/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ankara 1.İş Mahkemesi

Tarih               :  20.2.2008

Dava; davacının  1479 sayılı Yasa'nın  38. ve 29.  maddeleri uyarınca maluliyet aylığına hak kazanıldığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,  koşulları oluştuğu gerekçesi ile 1.2.2004 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden  davacı hakkında 1981 yılından beri şizofreni tanısının bulunduğu 1983-1993 yılları arasında  G. Tıp Fakütletsinde  rahatsızlığı ile ilgli takip ve  tedavisinin mevcut olduğu, 1989,1993 ve 1998 yıllarında A.Ü. Tıp Fakültesinde yatarak tedavi gördüğü, 1993 yıllarında bıçakla yaralama olayı sonrasında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde  TCK. 47 maddesi kapsamında değerlendirme  yapılarak  tedavisinin yapıldığı diğer sağlık kuruluşları raporlarına göre de davacının 1981 yılından beri şizofreni rahatsızlığının bulunduğu, Kurumun ve Yüksek Sağlık Kurulu'nun  maluliyet gerektiren  arızası ile Bağ-Kur  kapsamına girdiği gerekçesi ile 1479 sayılı  Yasa'nın 28. maddesi gereğince malullük  sigortası yardımlarından  yararlanamayacağını belirterek aylık  istemini ret ettikleri,  Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun  28.9.2007 tarihli  raporunda, davacının  24.4.1995 tarihi öncesinde  ve halen şizofreni  arızası nedeniyle beden  çalışma gücünün % 80'ini ( en az 2/3'ünü) kaybetmiş olduğunun,  yaşam boyu bir başkasının bakımına muhtaç durumda bulunduğunun mütalaa olunduğu, 24.4.1995   tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olan davacının 15.9.1986-1.10.1987 ve 1.8.1991-1.3.1995 tarihleri arasında da  SSK'na tabi çalışmalarının bulunduğu görülmüştür.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde,  akıl hastalığı veya  akıl zayıflığı sebebiyle  işlerini göremeyen veya  korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım  gereken yada başkalarının  güvenliğini tehlikeye sokan ber  ergin kişinin  kısıtlanacağı,  görevlerini yaparlarken  vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun  varlığını öğrenen idari makamlar, noterler ve mahkemelerin, bu durumu   hemen yetkili  vesayet  makamına bildirmek zorunda  oldukları belirtilmesine  karşılık  Mahkemenin bu hususu dikkate almaksızın sonuca gitmesi uygun bulunmamıştır.

Davacının  Bağ-Kur'dan maluliyet aylığı talep ettiği 30.12.2003  tarihinden yürürlükte bulunan  1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesinde "  Bu kanunun uygulamasında çalışma gücünün en az üçte  ikisini kaybeden sigortalının malül sayılacağı ancak bu  Kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malûl sayılacak derecede  hastalık veya arızası bulunduğu tesbit edilen sigortalının bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük  sigortası yardımlarından  yararlanamayacağı " öngörülmüştür.

Davacının  Bağ-Kur'dan maluliyet aylığı talep ettiği 30.12.2003  tarihinden yürürlükte bulunan  1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesinde "  Bu kanunun uygulamasında çalışma gücünün en az üçte  ikisini kaybeden sigortalının malül sayılacağı ancak bu  Kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malûl sayılacak derecede  hastalık veya arızası bulunduğu tesbit edilen sigortalının bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük  sigortası yardımlarından  yararlanamayacağı " öngörülmüştür.

Maddedeki " bu kanundan" maksat 1479 sayılı Yasa olduğuna göre  1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının başladığı 24.4.1975 tarihi itibariyle koşulların  değerlendirilmesi gerekirken,  506 sayılı Yasa'ya tabi  çalışmasının başladığı 15.9.1986 tarihi itibariyle değerlendirme yapılarak  sonuca gidilmesi de uygun görülmemiştir.

Mahkemece yukarıdaki  maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve özellikle raporda belirsiz ifadeler bulunduğundan Adli Tıp Kurumu  3. İhtisas Kurulu'dan  davacının Bağ-Kur'a tabi  sigortalılığının başladığı 24.4.1995 tarihinde şizofreni arızası nedeniyle 2/3 oranında maluliyetinin bulunup bulunmadığı açıkça sorularak alınacak cevaba göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözardı  edilerek hüküm kurulması   usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun   bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.4.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2806, Karar No: 2020/145, Tarih: 14.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2806 E.  ,  2020/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve Sosyal Hizmetler İnş. Tur. Tic. Paz. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/524-2015/493 sayılı hükmün Dairemizin 15/02/2018 tarih ve 2016/3736-2018/1830 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 465,00 (dörtyüzaltmışbeş) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/19503, Karar No: 2023/826, Tarih: 28.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/19503 E.  ,  2023/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1737 E., 2020/835 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/17 Esas, 2019/299 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun ) 3 üncü maddesi delaletiyle aynı yasanın 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.