muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/367, Karar No: 2013/7488, Tarih: 08.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/367 E.  ,  2013/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama

HÜKÜM : TCK. nun 245/1, 62/1, 52/1, 2, 3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000.- TL adli para cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine dair.

1) Sanığın aşamalardaki savunmaları karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suç tarihinde sanığın Ravini Mermer A.Ş. isimli işyerinde hangi görev ve birimde çalıştığı, anılan tarihlerde işyerinin çalışanlarına bankalar tarafından işyeri adresinde teslim edilmek üzere gönderilen banka ve kredi kartlarının hangi görevlilerce ne şekilde teslim alındığı ve bu kartların sahiplerine ne şekilde tesliminin sağlandığı hususlarının araştırılıp, suç tarihinde sözkonusu işyerinde personel müdürü ve bekçi olarak çalışan şahıslar ile işyeri sorumlusunun ve adlarına benzer şekilde işyerinde kredi kartı gönderilen işçilerin de bu hususlara ilişkin tanık sıfatıyla beyanları tespit edilip, suça konu kredi kartının ve bu karta ilişkin şifrenin Kuryenet A.Ş. isimli firma tarafından kime teslim edildiğine ilişkin tesellüm edenin imzasını taşıyan belgelerin getirtilip imzaların sanığa aidiyeti de tespit edilip, suça konu kredi kartıyla yapılan harcamalara ilişkin kredi kartı sliplerindeki imzaların sanığa aidiyetleri de araştırıldıktan sonra hukuki durumunun takdir ve değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi;

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4023, Karar No: 2024/187, Tarih: 10.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4023 E.  ,  2024/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/884 E., 2023/697 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Erzurum 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Sanığın istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 14.03.2017 tarihli kararı ile, sanık ... yönünden ''Sanık ...'in kollukta alınan ifadesinde, olay sırasında olay yerinde olmadığını, servis işi yaptığını ve ...'nın buna tanık olduğunu savunmasına karşın, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı olacak şekilde olayın tek tanığı dinlenilmeden hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanması '' nedeniyle hükmün bozulmasına; inceleme dışı diğer sanıklar Erdinç, Talat, Ersin hakkında verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin istinaf başvuru esastan reddine karar verilmiştir.

4. Erzurum 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

5. Katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve eksik inceleme yapıldığına, mağdurenin beyanlarının istikrarlı ve samimi olduğuna, olay günü sanık ...'in de bulunduğuna, tanık Yılmaz 'ın sanığın yanında iki kişi daha olduğu gördüğüne ve sanık ... hakkında da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve eksik inceleme yapıldığına, mağdurenin beyanlarının istikrarlı ve samimi olduğuna, olay günü sanık ...'in de bulunduğuna, tanık Yılmaz 'ın sanığın yanında iki kişi daha olduğu gördüğüne ve sanık ... hakkında da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; suç tarihinde saat: 04.50 sıralarında Kars ili Hasçiflik köyünde 18 yaşından küçük olan mağdurenin evinin yakınında bulunan ahırda tek başına inek sağarken, mağdureye uzun süredir ilgi duyan inceleme dışı sanık Talat'ın akrabası olan inceleme dışı sanık Ersin ile birlikte mağdureyi ağzından tutarak yakaladıkları sonrasında mağdurenin el ve ayaklarından tutarak evin önünde beklemekte olan sürücülüğünü sanık ...'in yaptığı bir araca zorla bindirerek Sarıkamış ilçesine doğru götürdükleri ve burada sanık ...'in yanlarından ayrıldığı ve sanık ...'e ait olan ve onun sevk ve idaresinde bulunan araç ile Erzincan iline yola çıktıkları ancak aynı gün saat: 23.45 sıralarında yapılan yol uygulamasında sanıkların yakalandıkları ve bu suretle atılı suçun işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... Mizrak hakkında Palandöken Devlet Hastanesinden alınan 06.08.2015 tarihli adli muayene raporunda sağ skapula üzerinde yüzeysel abrazyonun mevcut olduğu anlaşılmıştır

3. 06.08.2015 tarihli tutanakta, kolluk tarafından yapılan yol uygulaması sırasında şüphelenilerek durdurulan 29 AS 804 plaka sayılı ford transit marka araç içerisinde 3 şahsın olduğu, yapılan kimlik kontrolünde sanıklar ... ve Katılan ... Mizrak'ın tespit edildiği, katılan ...'ın yardım istemesi üzerine, aracın tekrar durdurulduğu, Kars Hasçiftlik köyünden araçta bulunan diğer şahıslar tarafından kaçırıldığını beyan ettiği ve bu suretle sanıkların yakalandığı anlaşılmıştır.

4. Tanık Y.Ö. olay günü sabah 04:20'de hayvanlara bakmaya gittiğini, sesler duyduğunu, arabanın yaklaştığını gördüğünü, inceleme dışı sanık Talat 'ın mağdure Ceylan'ı zorla arabaya bindirdiğini gördüğünü, Sanık Talat 'ın yanında 2 kişi daha olduğunu ancak havanın karanlık olması nedeniyle seçemediğini, 3 kişinin mağdureyi arabayı bindirip olay yerinden hızla uzaklaştıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık Y.Ö.'nün ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü saat: 04.50 sıralarında mağdurenin ahırda tek başına inek sağdığı sırada mağdureye uzun süredir ilgi duyan inceleme dışı sanık Talat'ın akrabası olan inceleme dışı sanık Ersin ile birlikte mağdureyi ağzından tutarak yakaladıkları sonrasında mağdereyi zorla sürücülüğünü sanık ...'in yaptığı araca bindirerek Sarıkamış ilçesine doğru götürdükleri olayda, sanık ...'in de inceleme dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 304 üncü maddenin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın takdiren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20944, Karar No: 2014/4121, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20944 E.  ,  2014/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydının düzeltilmesi istemi hakkında ....Sulh Hukuk Mahkemesi ve .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman vasfı dışına çıkarılan taşınmazın beyanlar hanesinde zilyedin baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davanın malvarlığına ilişkin dava olduğu ve bu tür davaların asliye hukuk mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, tapu kaydında tashih davalarının çekişmesiz yargı işi olduğu ve sulh hukuk mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman vasfı dışına çıkarılan taşınmazlardan olduğu, taşınmazın beyanlar hanesinde davacı ile annesinin zilyet olarak tespit edildiğini ancak kendisinin baba adı İsmail olmasına rağmen annesinin baba adı olan Ahmet adıyla kaydedildiğini belirterek zilyetlik tespitindeki baba adının düzeltilmesini talep edilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenmiş, mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasında, davacı taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini talep etmekte olup bu tür davalarda hasım gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğü (Hazine) ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. Tapu Sicil Müdürlüğü (Hazine) davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı söz konusu değildir.

Bu değerlendirmelere göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesi uyarınca bu tarihten sonra açılan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davaları da çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında “Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup niteliği itibariyle tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarından başka bu tarife uyacak bir dava türü de bulunmamaktadır. Bu durumda çekişmesiz yargı işi niteliğinde olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4551, Karar No: 2012/19021, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4551 E.  ,  2012/19021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Bayam Taş Bayamlar Tarım Ürünleri Tic. San. A.Ş'ye iadesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/774, Karar No: 2021/2565, Tarih: 08.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/774 E.  ,  2021/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2016/2114 Esas sayılı takip dosyasında tanzim edilen 15.06.2017 tarihli sıra cetvelinde bedelin tamamının ödenmesine karar verilen davalı alacaklının alacağının muvazaalı şekilde oluşturulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacı takibine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile dava dışı borçlu arasında süregelen ticari ilişki bulunduğunu, borçlunun davalı tarafından lehine ipotek verilen kredinin ödemesinde zora düşmesi nedeniyle davalıdan aldığı borca karşılık takip konusu bononun tanzim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı takiplerine dayanak alacakların doğumunun davalı alacağından sonra olduğu kaldı ki borçlu ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğu ve takip tarihi itibariyle davalının 241.386,33 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu,... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, davalının alacağının dayanağını karz sözleşmesi olarak ğösterdiği ancak bu iddiasını ispata yönelik delil sunamadığı, borçludan sıra cetvelindeki takibi dışında başkaca alacakları da olmasına rağmen borçlarını ödemeye devam etmesinin aralarında işbirliği olduğunu gösterdiği ayrıca davacı ile borçlu arasındaki ilişkinin kredi sözleşmesinin düzenlendiği 2014 yılına uzandığı belirtilerek, kabul edilmiş ve ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı alacağının muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalı şirketin adına kayıtlı taşınmazın dava dışı borçlu şirketin kullandığı kredi nedeniyle borçlu lehine ipotek verildiği ve ipoteğin paraya çevrilmesini önlemek amacıyla davalıdan alınan borç karşılığının takibe konu bononun tanzim edilip davalıya verildiği anlaşılmıştır. Dosyadaki deliller davalı iddiasını ispatlamaya yeterli ve hukuki olaylarla uyumludur. Bu durumda mahkemece, davalı haczinin gerçek bir alacağa dayandığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13711, Karar No: 2015/11715, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13711 E.  ,  2015/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemli davada Karşıyaka 4. Aile ve Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mutlak butlan nedeniyle evliliğin iptali ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, manevi tazminat istemi yönünden dava tefrik edilmiş ve "manevi tazminat isteminin, haksız fiilden kaynaklandığı" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, "TMK'nın 158/ 2. maddesi gereğince evliliğin butlanına karar verildiğinde, tazminat hakkındaki talep yönünden de karar verilmesi gerekeceği ve davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait bulunduğu" belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacının, evliliğin iptali istemi yönünden ileri sürdüğü sebepler ile manevi tazminat istemi için dayandığı sebepler aynıdır. Hal böyle olunca, TMK'nın 158/2 ve 174/2. maddeleri uyarınca, manevi tazminata ilişkin uyuşmazlığın da aile mahkemeleri tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Karşıyaka 4. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1493, Karar No: 2021/4393, Tarih: 24.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2021/1493 E.  ,  2021/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

2)...(11.02.2020)

3)... (02.04.2020)

4)... (09.04.2020)

Hüküm : Sanıklar ..., ... ve ... ... için; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 53, 58/9, 62

Sanık ... için; TCK'nın 220/7, 314/3 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 62 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Öncelikle, Türk vatandaşı ve yabancı olan sanıkların, dosya kapsamına yansıyan ülke sınırları dışında gerçekleştirdikleri eylemlerinin, yargı yetkisi, eylemlerinin nitelendirmesi ve suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre, terör suçu kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin, irdelenmesi gerekmektedir.

1-CEZA HUKUKUNA İLİŞKİN TÜRK KANUNLARININ UYGULANMA ALANI:

Türkiye'de işlenen bütün suçlar bakımından, fail hangi ülke vatandaşı olursa olsun ceza hukukuna ilişkin Türk kanunları uygulanır. Bir suçun Türkiye'de işlenmiş sayılma ölçütü TCK'nın 8/1. fıkrasının ikinci cümlesinde gösterilmiştir.

Türk vatandaşlarının yabancı ülkede suç işlemeleri halinde failler hakkında belli şartlarda Türkiye'de Türk kanunlarına göre yargılama yapılabilecektir. Bu şartlara ceza Kanununun 11. maddesinde yer verilmiştir. Bu hükmün istisnası kanunun 13. maddesindeki haldir. Zira bu madde kapsamına giren suçlar, kim tarafından, nerede ve hatta kime karşı işlenirse işlensin, Türkiye'de Türk kanunlarına göre yargılanıp cezalandırılabilecektir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 13. maddesi şu şekildedir;

Madde 13- (1) Aşağıdaki suçların, vatandaş veya yabancı tarafından, yabancı ülkede işlenmesi halinde, Türk kanunları uygulanır:

a) İkinci Kitap, Birinci Kısım altında yer alan suçlar.

b) İkinci Kitap, Dördüncü Kısım altındaki Üçüncü, Dördüncü, Beşinci, Altıncı, Yedinci ve Sekizinci Bölümlerde yer alan suçlar.

c) İşkence (madde 94, 95).

d) Çevrenin kasten kirletilmesi (madde 181).

e) Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188), uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma (madde 190).

f) Parada sahtecilik (madde 197), para ve kıymetli damgaları imale yarayan araçların üretimi ve ticareti (madde 200), mühürde sahtecilik (madde 202).

g) Fuhuş (madde 227).

h) (Mülga : 26/6/2009 – 5918/1 md.)