muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15767, Karar No: 2025/6732, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15767 E.  ,  2025/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/350 E., 2024/2083 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2022/378 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının çalışmış olduğu iş yerinde yakalanmış olduğu meslek hastalığına ilişkin açılan davanın ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2017/302 Esas sayılı dosyası üzerinden devam ettiğini, davacının sürekli işgöremezlik oranının S.S Yüksek Sağlık Kurulunca %9,2 olarak, Adli Tıp Kurumu raporunda %23 olarak tespit edildiğini, ilgili mevzuat uyarınca davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanması için 10.05.2016 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat edildiğini, ancak Kurumca talebin reddine karar verildiğini, açıklanan nedenlerle davacının yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik oranının ATK tarafından tespit edilen %23 oranı doğrultusunda tespit edilmesini ve belirlenecek oran üzerinden davacıya 10.05.2016 tarihinden itibaren gelir bağlanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 23.03.2016 tarihinden itibaren meslek hastalığı nedeniyle E cetveline göre %23,0 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine, davacıya, tespit edilen oran üzerinden Kurum tarafından tahkikat başlatılması ve gelir bağlanması gerektiğine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 17.10.2019 tarihli raporunda davacının 23.03.2016 tarihi itibariyle meslek hastalığının başladığı ve meslekte kazanma gücünü %23 oranında kaybetmiş sayılacağının belirtilmesine göre hükmün usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu” gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle, dosya arasına alınan başka dosyadaki eksik ve hatalı raporla karar verilmiş olduğunu, davacının müvekkile ait iş yerinde toplam 1251 gün çalıştığını, pnömokonyoz meslek hastalığının iş yeri kaynaklı olduğunu söyleyebilmek için aynı iş yerinde 20-25 yıllık çalışma gerektiğini; davacının koruyucu ekipmanları tam manasıyla kullanmadığını, ayrıca davacı sigara kullanmakta olup akciğerinde meydana gelen hastalığın sadece iş yeri kaynaklı olmadığını, hükme dayanak yapılan raporda kaçınılmazlık hususunun eksik ve hatalı olarak değerlendirildiğini, davacı asilin yaşadığı köyün antimuan maden ocağının bulunduğu yere çok yakın olup, burada yaşayan insanlarda genel olarak bu hastalığın görüldüğünü ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, taraf olmadıkları ve itiraz ve denetleme imkânı bulunmayan Tokat 1.İş Mahkemesinin 2017/302 Esas sayılı dosyasından alınan raporun bu davada dayanak sayılmasının ve itiraz edemeden kesinleşmesinin savunma haklarının kısıtlanması niteliğinde olduğunu, söz konusu raporun Kurumu bizzat ilgilendirdiğini, yargılama aşamasında, Mahkemece gerekli tüm belgelerin toplanmadığını, bilirkişi incelemesi dahi yapılmamış olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacının meslek hastalığının ilk tespit edildiği rapor tarihinin 10.05.2016 olduğu anlaşılmakla takip eden aybaşı olan 01.06.2016 tarihi itibariyle gelir bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı şirketin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki, (1) ve (2) numaralı bentlerin tamamı silinerek yerine "Davanın kabulü ile davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %23,0 (yüzde yirmiüç) olduğunun ve ilk rapor tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki, (1) ve (2) numaralı bentlerin tamamı silinerek yerine "Davanın kabulü ile davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %23,0 (yüzde yirmiüç) olduğunun ve ilk rapor tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14123, Karar No: 2016/4391, Tarih: 07.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14123 E.  ,  2016/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebi, velayetler ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 7.3.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı erkek, ilk kez ön inceleme aşaması tamamlandıktan sonra 26.02.2015 tarihli usulüne uygun ıslah dilekçesi ile manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinde bulunmuş, mahkemece bu isteğin iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğu ve davalı tarafın muvafakatinin bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Görüldüğü üzere davanın usulünce ıslah edilmesi iddianın genişletilmesi yasağı kapsamının istisnasını oluşturur. Açıklanan bu sebeple davacının manevi tazminat talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/7908, Karar No: 2007/697, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7908 E.  ,  2007/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı vergi dairesi alacağının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesine aykırı olarak, ilk hacze iştirak ettirilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı yasa ile değişik 206 ncı maddesinde vergi alacakları için ayrı bir sıra öngörülmediği, davacı alacağına imtiyaz tanıyan özel bir yasa hükmü de bulunmadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin onaylanması ile devletin alacaklarına kavuşmada bireylerle eşit statüde kabul edildiği gerekçesiyle, malın aynından kaynaklanmayan vergi alacağının sıra cetvelindeki konumunun değiştirilmesini gerektirecek bir durum bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi, kamu alacakları bakımından ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/son maddesinin gösterdiği şartlarda uygulanabilir. Somut olayda borçlu iflas etmediğine göre anılan yasanın 21/I nci maddesi uygulanmalıdır. Bu durumda mahkemece davalıların satış tarihi itibariyle ayakta bulunan hacizleri saptanmalı ve davacı alacağı için konulmuş haczin ilk haciz olmaması halinde, anılan hüküm çerçevesinde ilk hacze iştirak ettirilmesini teminen sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, ilk haczi koyan icra müdürlüğünce düzenlenmeyen sıra cetvelinin sırf bu nedenle de iptali gerekeceğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25838, Karar No: 2017/4516, Tarih: 19.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25838 E.  ,  2017/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının yetki ve tanıklarının dinlenilmesine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı erkeğin temyi itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı erkek süresinde vermiş olduğu cevaba cevap dilekçesinde tanık olarak ... ve ...'yı göstermiş, bu tanıkların adreslerini de bildirmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında İddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacı erkek cevaba cevap dilekçesinde bildirmiş olduğu tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmediği gibi bu tanıklar yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da oluşmamıştır. Davacı erkeğin açıkça vazgeçmediği bu tanıkları dinlenilmeden hüküm kurulması davacının hukuki dinlenilme hakkının (HMK m. 27) ihlali niteliğindedir. Açıklanan sebeple bu tanıklar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun davetiye ile çağırılarak dinlenilip, deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların boşanma ve fer'ilerine yönelik sair temyiz itirazlarının inelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı kadının yetki ve tanıklarının dinlenilmemesine yönelik temyiz ititarzlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/8779, Karar No: 2010/6538, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8779 E.  ,  2010/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı ile davalı arasında 20.03.2007 başlangıç, 01.03.2008 bitim tarihli sürenin bitiminden bir ay önce fesih edilmediği takdirde akdin bir yıl süre aynı şartlarla uzayacağı kira bedelinin yıllık 12.000 TL olup peşin ödeneceğinin kararlaştırıldığı kira sözleşmesi imzalanmıştır.

Dava, sürenin bitiminden bir ay önce fesih edilmediği için aynı şartlarla bir yıl süre ile uzayan kira sözleşmesi gereği, ikinci yıl kira bedeli 12.000 TL’nin tahsili için yapılan icra takibine yönelik kısmi itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, peşin ödemenin ilk yıl kirası için kararlaştırıldığını, ikinci yıl kirasının peşin ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığını, muaccel olan ilk ayın kira parasına itiraz edilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kira sözleşmesinin 3 ve 8.maddesi gereği kira sözleşmesi fesih edilmediğinden aynı şartlarla bir yıl süre ile devam edeceğinden davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kira sözleşmesinin 3 ve 8.maddeleri gereği kira sözleşmesi fesih edilmediğinden aynı şartlarla bir yıl süre ile devam ettiğinin kabulünde ve uzayan yıl içinde kira bedelinin yıllık peşin olarak ödenecek olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı aynı şartlarla bir yıl süre ile uzayan 01.03.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmeyi gereği yıllık 12,000.00 TL kira alacağının tahsili için icra takibi yapmış, davalı vekili ilk ayın kira bedeli 1.000,00 TL’nin ödenmesini kabul etmiş, bakiye 11.000,00 TL’lik kısmın muaccel olmadığını belirterek 11.000,00 TL’ye ve işlemiş faiz alacağına yönelik kısmi itirazda bulunmuştur. Bu nedenledir ki davacı vekili de 11.000,00 TL’ye yönelik itirazın iptali istemi ile bu davayı açmıştır. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak ve talep aşılarak, 12.000,00 TL üzerinden itirazın iptaline ve bu miktar üzerinden %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31362, Karar No: 2018/12031, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/31362 E.  ,  2018/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin doktor, mesul müdür olarak çalıştığını...sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-e maddesi gereğince doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebi ile feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dosya içeriğine göre davalıya ait diyaliz kliniğinde mesul müdür ve doktor olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 24.03.2014 tarihli fesih bildirimi ile, 10.03.2014-07.05.2014 tarihleri arasında senelik izin kullandığı sırada klinikle ilgili birtakım işlemler nedeni ile arandığında ulaşılamadığı, yakın çevresi ile irtibata geçildiğinde Kırşehir Açık Cezaevinde bulunduğunun öğrenildiğini, ... tarafından açılan, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/124 esas-2009/68 karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan iki yıl onbir ay hapis cezasına mahkum edildiği ve cezanın kesinleştiğini 21.03.2014 tarihinde öğrendiklerini, yıllık izin perdesi adı altında bu denli önemli bir hususun saklanması ve gerçeklerin bildirilmemesinin doğruluk ve bağlılığa uymadığı gerekçesi ile İş Kanunu 25/2-e maddesi gereğince feshedilmiştir.

Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/124 esas - 2009/68 karar sayılı kararı ile 02.06.2009 tarihinde, davacının davalı işyerinde çalışmaya başlamadan önce Kırşehir Verem ve Savaş Dispanserinde doktor olarak çalıştığı sırada 2002 ve 2003 yıllarında, muayene sonrasında reçetelere hastaların ihtiyacından çok ilaç yazıldığı, sahte reçetelerle ... aleyhine eczane sahibine yarar sağlandığı gerekçesi ile resmi belgede sahtecilik suçundan iki yıl onbir ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.01.2013 tarih, 2012/3480 esas - 2013/207 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Davacı, içinde bulunduğu durumu gizlediği hususunun gerçek olmadığını, infaz savcılığı ile görüşerek fiilen cezaevinde kalması gereken süreyi tespit ettirdikten sonra şirketin izin vermeye yetkili makamı Ali Nar ile görüştüğünü, içinde bulunduğu durumu olduğu gibi anlattığını, yıllık izinlerini kullanarak bu sıkıntılı süreci atlatmasının mümkün olduğu anlaşılınca yıllık izin talep ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının kesinleşen hapis cezasının infazı için işyerinden iki ay yıllık ücretli izin aldığı, yıllık iznini alırken, izin alma sebebini yerine bakacak doktor arkadaşlarına ve bağlı bulunduğu hastane yetkililerine haber vermediği, durumun doğruluk ve bağlılığa aykırı davranış teşkil ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkıdır. 4857 sayılı İş Kanununun 53. maddesi gereğince işverence verilecek yıllık ücretli izinlerin usul ve esaslarını düzenlemek amacı ile oluşturulan Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğinin 8. maddesinde, işçi izin isteminde adını, soyadını, varsa sicil numarasını, iznini hangi tarihler arasında kullanmak istediğini yazar, düzenlemesine yer verilmiştir. Bu kapsamda belirtmek gerekir ki, işçinin yıllık ücretli izin sürelerini nerede geçireceğini işverene bildirme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Kaldı ki davacı tarafından işveren yetkilisi ...'a yıllık izin talebine ilişkin gönderilen 07.03.2014 tarihli e-posta içeriği, davacı tanığının, davacının yıllık iznini cezaevinde yatmak amacı ile aldığını bölge müdürü .... ve işyerindekilerin bildiği yönündeki beyanı da değerlendirildiğinde, davacının kesinleşmiş mahkumiyet kararı nedeni ile cezaevine gireceğini gizleyerek yıllık izin talebinde bulunduğu da kanıtlanmış değildir.

Davacı, mahkumiyetine esas suçu, davalı işyerinde çalışmaya başlamadan önce işlemiş olup... girdiği tarihte hakkındaki ceza soruşturması sonuçlanmadığından işe girerken işvereni yanıltması da sözkonusu olmayacaktır.

İşverenin bildirdiği fesih sebebi ile bağlılığı ilkesi ve tüm bu açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

İşverenin bildirdiği fesih sebebi ile bağlılığı ilkesi ve tüm bu açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.