muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3436, Karar No: 2024/1548, Tarih: 06.05.2024

İmkânsızlık; objektif-sübjektif imkânsızlık, başlangıçtaki-sonraki imkânsızlık, tam-kısmi imkânsızlık, sürekli-geçici imkânsızlık, borçlunun sorumlu olduğu imkânsızlık ve borçlunun sorumlu olmadığı imkânsızlık seklinde çeşitli türlere ayrılabilir (Borç İlişkisi Doğuran Sözleşmelerde Başlangıçtaki İmkânsızlık, Hüküm ve Sonuçları Zeynep İpek Yücer, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi s. 22 vd.).

Objektif imkânsızlık, BK’nun 20 nci, 96 ncı ve 117 nci maddelerinde (6098 sayılı TBK m.27, 112 ve 136) hüküm altına alınmıştır. Objektif imkânsızlık-sübjektif imkânsızlık ayrımı baştaki imkânsızlık halinde önem kazanmaktadır. Sonraki imkânsızlığın doğurduğu hukuki sonuçlar açısından, objektif imkânsızlık ile sübjektif imkânsızlık arasında bir fark bulunmamaktadır. BK’nun 20 nci maddesine (6098 sayılı TBK m.27) göre başlangıçtaki objektif imkânsızlık bir butlan sebebidir. Önemli olan, edimi sadece borçlunun mu, yoksa herkesin mi yerine getirip getiremeyeceğidir. Buna göre, eğer edim, borçlu da dahil üçüncü kişiler tarafından da yerine getirilemiyorsa, imkânsızlık objektiftir (Eren Fikret, age., s. 295.; Kılıçoğlu, age., s. 116.; Oğuzman/Öz, age., s. 76.; Dural, Sonraki İmkansızlık, s. 79.; Altunkaya, age., s. 110.; Başpınar, age., s. 119.; Altaş, age., s. 13.; Prof. Dr. Karaaslan, Hakan: Sürekli Borç İlişkileri ve Sürekli Borç İlişkilerinde İfa İmkansızlığı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2003, s. 53.; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.4.1984  gün, 139 E., 426 K. sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, BK’nun 117 nci maddesinde (6098 sayılı TBK m.136) yer alan şekilde, borçluya yükletilemeyen sonraki imkânsızlık hallerinde borçlunun borcu sona ereceğinden, borçlunun karşı taraftan aldığı şeyleri sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerekir. Henüz almadığı şeyleri ise isteme hakkından mahrum olur.".

Yukarıda açıklandığı üzere, BK’nun 117 nci maddesinde (6098 sayılı TBK m.136) yer alan şekilde, borçluya yükletilemeyen sonraki imkânsızlık hallerinde borçlunun borcu sona ereceğinden, borçlunun karşı taraftan aldığı şeyleri sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerekir. Henüz almadığı şeyleri ise isteme hakkından mahrum olur.".

5. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.06.2021 tarihli ve E. 2017/11-2625 K. 2021/766 sayılı kararında sözleşme öncesi sorumluluk; "Sözleşme öncesi sorumluluk (sözleşme görüşmelerinden doğan sorumluluk-culpa in contrahendo) genel bir ifadeyle; sözleşme görüşmeleri aşamasında taraflardan birinin diğerine veya onun koruması altında bulunan kişilere karşı, aralarında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı gereğince ortaya çıkan güven ilişkisinin ihlâli sonucu meydana gelen sorumluluktur (Eren, s. 1083). Zira sözleşme görüşmelerine başlanmasıyla birlikte taraflar arasında temeli dürüstlük kuralına dayanan bir güven ilişkisi meydana gelir ve bu ilişki koruma yükümlerini de içerir. Güven ilişkisi TMK’nın 2/1 inci maddesinde düzenlenmiş olan dürüstlük kuralına dayanır. Buna göre, görüşmeler esnasında görüşmecilerin sözleşmenin muhtevası ve şartları hakkında birbirlerini aydınlatması, dürüstlük kuralına uygun davranması, birbirlerinin kişilik ve mal varlığı değerlerine zarar vermemek için gerekli özeni göstermesi, koruma yükümlülüklerine uyması ve bu kapsamda yaratılan güveni boşa çıkarmaması gerekir. Eş söyleyişle sözleşme görüşmelerinde taraflardan her biri veya yardımcıları, diğer tarafa veya onun himayesinde bulunan kişilerin şahıs ve mal varlıklarına zarar vermeyi engellemek için gerekli dikkat ile özeni göstermek ve koruma yükümlerine uymak zorundadırlar. Zira koruma yükümleri, ifa menfaati dışında kalan diğer şahıs ve mal varlığı değerlerine zarar vermemeyi ihtiva eder. Sözleşme öncesi koruma yükümlerinin kusurlu bir şekilde ihlali, sözleşme görüşmelerinden doğan sorumluluğa sebebiyet verir (Tunçomağ, K; Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, İstanbul 1976, s. 211; Eren, s. 1083, 1084; Uygur, s. 247; Kılıçoğlu, s. 82). Sözleşme görüşmelerinden doğan sorumluluk, yalnızca sözleşmenin geçerliliğine güvenden doğan zarardan (menfi zarardan) sorumluluğu değil, TMK’nın 2/1. maddesindeki dürüstlük kurallarına dayanan güven ilkesinden kaynaklanan karşı tarafın kişi ve mal varlığına zarar vermemek yolundaki davranış yükümüne aykırılıktan doğan sorumluluğu da kapsar. Görüşmeciler bu yükümlülüklere kusurlu olarak aykırı davranıp, görüşmelerin başlamasıyla aralarında kurulmuş bulunan güven ilişkisini ihlal ettikleri takdirde bundan doğan zarardan sorumludurlar (..., s. 1084)." şeklinde açıklanmıştır.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda, bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere sözleşme konusu cihazın, teknik şartnamede belirtilen koşullarda tesliminin mümkün olmadığı, zira bu özelliklere sahip bir cihazın dünya çapında bulunmadığı, dolayısıyla konusu imkansız olan sözleşmenin kesin hükümsüz olduğu açıktır. Dosya kapsamındaki bilgiler nazara alındığında davacının ticaret şirket olduğu, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 20. maddesi gereği ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etme yükümlülüğü altında olduğu, davalı idarenin ise uzmanlık gerektiren bir alanda kamu adına faaliyet yürüttüğü, bu yüzden taraflardan her ikisinin de sözleşmenin geçerliliğine etki edebilecek ve faaliyet alanlarını ilgilendiren hususlarda öngörü sahibi olmaları gerekir. Bu itibarla, her ne kadar ortada kesin hükümsüz bir sözleşme olsa da tarafların sözleşme görüşmeleri kapsamında oluşan zarardan sorumluluklarının tespiti için yapılan değerlendirmede; sözleşmenin imzalanması ve teknik şartnamenin düzenlenmesi sırasında tarafların hava ve su soğutmalı cihazın üretiminin bulunup bulunmadığı hususunda gerekli özeni göstermedikleri, davalı idare tarafından sözleşme hükümlerine uygun davranılmadığı, davacının imkansızlığa rağmen bunu ileri sürmeyerek işe devam ettiği ve bilirkişi raporu ile birlikte tüm bu hususlar değerlendirildiğinde, tarafların eşit kusurlu olduklarına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34869, Karar No: 2016/1984, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34869 E.  ,  2016/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı şirket ise ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden 19.12.2013 tarih ve 8468 sayılı RG ilanından anlaşıldığı kadarıyla "...Şirketinin 09.12.2013 tarihinde yapılan Olağanüstü Genel Kurul Tutanağına göre "....'nin tüm aktif ve pasifi ile şirketleri tarafından devir alınması suretiyle TTK'nun 136, 155 ve 156. maddeleri ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 19 ve 20. maddeleri uyarınca tüm hak ve vecibeleri ile devir olunmas ve tasfiyesiz infisahı suretiyle birleştirilmesi hususunda hazırlanan ve imzalanan ekli Birleşme Sözleşmesi ile 30.09.2013 tarihli bilanço, konsolide bilanço ve gelir tablosunun ilgili Kanun ve mevzuat hükümleri çerçevesinde onaylanmasına birleşme raporunun kabulüne karar verilmesi" karşısında gerekçeli karar başlığında davalı şirket ünvanının devir/birleşme nedeniyle “Ü... Şirketi” olarak yazılması yerine “...” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı/karşı davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19892, Karar No: 2013/19132, Tarih: 15.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19892 E.  ,  2013/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay günü saat 08:45 sıralarında, meskun mahal dışı, 4,5 m genişliğindeki, her iki kenarında 2' şer m. eğimli banketi bulunan, çift yönlü, zemini stabilize ve tozlu, görüşü normal şartlarda açık köy yolunda, yönetimindeki kamyoneti ile Susuzören Köyü'nden Selikler Köyü'ne doğru seyreden sanığın, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyip, seyrini hava yol ve mahal şartlara göre ayarlamayarak ve kendi beyanlarından anlaşıldığı üzere, önünde giden aracın yolda toz çıkarması sonucu görüşü kapandığında, fren tedbiri ile hızını asgari hadde düşürüp, güvenli takip mesafesini korumaya özen göstermeyerek ve karşı yön taşıt trafiğini kontrol etmeden, sola yönelmiş haliyle şerit ihlalinde bulunarak, karşı istikametten gelen müteveffa sürücüsünün önünü kapatmasıyla, sola yönelmiş 12,5 m. fren iziyle iki aracın çarpışmasına ve sonucunda, otomobil sürücüsü ile onun yanında bulunan eşinin ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemece hükme esas alındığı belirtilen ve oluşa uygun görülen Adli Tıp Kurumu kusur raporuna göre, olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olan sanık hakkında, temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin, sanığın tek kusurlu olmadığına, Adli Tıp veya Teknik Üniversiteden bilirkişi raporu alınması gerektiğine ve ceza miktarına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/07/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11500, Karar No: 2014/8468, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11500 E.  ,  2014/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/4306

MAHKEMESİ : Kapatılan Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi : (Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 03.02.2009

NUMARASI : 2007/153 Esas, 2009/44 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), kasten yaralama (iki kez), hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurların kollukta sıcağı sıcağına alınan beyanların, kati hekim raporları, dosya arasında yeralan mağdurların el ve ayak bileklerinden bağlandıklarını belgeleyen iki adet fotoğraf ve tüm dosya içeriğinden, her iki mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılan sanığın, TCK.nın 110. maddesinin uygulanma şartları da tartışılarak aynı Kanunun 109/1, 109/3.e maddeleri ve 109/1. maddesi, ayrıca kasten yaralama suçundan iki kez TCK.nın 86/2, 86/3.a maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3678, Karar No: 2018/12526, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3678 E.  ,  2018/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, kredinin teminatı olarak davalı sigorta şirketi ile muris arasında hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, murisin poliçenin geçerlilik süresi içinde vefat ettiğini açıklayıp poliçe teminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigortalının beyan ve ihbar mükellefiyetine aykırı davrandığını, talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davacıların murisinin poliçe tanziminden önce mide kanseri olmasına ve bu hastalığını bilmesine rağmen hayat sigortası poliçesi yaptırdığında başvuru formlarında bu hususu sakladığı ve sağlıklı olduğu şeklinde formları doldurduğu, bu hastalığını beyan etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen

tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29260, Karar No: 2022/1834, Tarih: 07.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29260 E.  ,  2022/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklamasının Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 13/1. maddesine aykırılıktan kabahatli ... Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. hakkında Hazine ve Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 03/06/2020 tarihli ve E... sayı, ... sayılı idari para cezası kararı ile uygulanan 42.464,00 Türk lirası, 36.456,00 Türk lirası, 45.105,00 Türk lirası ve 15.035,00 Türk lirası olmak üzere toplam 139.060,00 Türk lirası idarî para cezalarına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/09/2020 tarihli ve 2020/2817 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/09/2020 tarihli ve 2020/3456 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/08/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2021 tarihli ve KYB. 2021/105541 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz şirket hakkında yapılan denetim sonunda düzenlenen Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 26/02/2020 tarihli ve 2020-YDR-TM-...-... sayılı raporunda, firmanın iletimini yaptığı, 10 adet tüzel kişiye ilişkin gönderi işlemlerinde, 5549 sayılı Kanunun öngördüğü şekilde kimlik tespiti yükümlülüklerine aykırı davranıldığından bahisle, ihlal tespit edilen 2017 yılı içinde 4 adet evrak \*10.616,00 Türk lirası =42.464,00 Türk lirası, 2018 yılı içinde 3 adet evrak \*12.152,00 Türk lirası=36.456,00 Türk lirası, 2019 yılı içinde 3 adet evrak \*15.035,00 Türk lirası =45.105,00 Türk lirası şeklinde, eksiklik tespit edilen her bir evrak yönünden ayrı ayrı idari para cezaları ve ayrıca 2017 ila 2019 yılları arasında tüm iş yerinin görünür yerlerinde müşterilerin/göndericilerin görebileceği şekilde asılı levhaların bulundurulmadığından bahisle 15.035,00 Türk lirası idari para cezası olmak üzere toplam 139.060,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22/01/2018 tarihli ve 2017/3035 Esas, 2018/522 Karar sayılı ilâmında, "... Eczanesi'nde 25.03.2016 tarihinde, ...İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan olağan eczane denetiminde 29 adet antibiyotik türünden ilacın reçetesiz olarak satılmış olduğunun tespitinden ibaret olayda, kabahatlinin eyleminin kesintisiz fiille işlendiğinin kabul edilerek her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, kabahatli hakkında uygulanacak idari para cezasının 29 ile çarpılarak belirlenmesi ile miktar bakımından hataya düşüldüğü kanaatine varılmakla;..." şeklinde belirtildiği üzere ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme ile birlikte kimlik bilgileri tespitinde eksiklik şeklindeki eylemler nedeniyle tek bir rapor düzenlenip idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, kimlik bilgilerinde eksiklik tespit edilen kişiler yönünden eylemin kesintisiz fiille işlendiği kabul edilerek kabahatli hakkında tek bir idari para cezası uygulanması gerektiği, belirtilen nedenlerle her bir eksiklik tespit edilen evrak için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmesizin, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Muteriz vekili tarafından başvuru dilekçesi ekinde sunulan belgeler üzerinde gerekli inceleme yapılarak, sunulan belgelerin, eksik olduğu kabul edilerek idari para cezası düzenlenmesine neden olan belgeler olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, idari para cezasına konu kabahat eylemlerinden 03.02.2017, 19.04.2017 ve 05.06.2017 tarihli kabahatler bakımından merci karar tarihi itibarı ile zamanaşımı sürelerinin dolduğu,

3- 5549 sayılı Kanunun 13/1. maddesi kapsamındaki kabahat eylemleri arasında Suç Gelirlerinin Aklanmasının ve Terörün Finansmanının Önlenmesine Dair Tedbirler Hakkında Yönetmeliğin 17/1, 39/2. maddelerine aykırılık fiillerinin bulunmamasına karşın; kendi adına, başkası hesabına hareket eden kimselere, sorumluluklarını hatırlatmak amacıyla tüm işyerlerinin görünür yerlerinde asılı levha bulundurulmadığı gerekçesi ile Suç Gelirlerinin Aklanmasının ve Terörün Finansmanının Önlenmesine Dair Tedbirler Hakkında Yönetmeliğin 17/1, 39/2 ve 5549 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi,

Hususlarında da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2028, Karar No: 2012/5088, Tarih: 19.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2028 E.  ,  2012/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, babasından almakta olduğu ölüm aylığının yaşlılık aylığı alması nedeniyle kesilmesine yönelik Kurum işleminin iptali, kesilme tarihinden itibaren aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7627, Karar No: 2017/16881, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7627 E.  ,  2017/16881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.