muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6910, Karar No: 2016/7956, Tarih: 12.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6910 E.  ,  2016/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ... Bakanlığına bağlı hastanede 01.05.199 tarihinden 03.09.2013 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, yıllık izin, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j)(Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir.

Genel bütçeye dahil olan davalı .... Bakanlığı’nın Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davacının yatırdığı peşin harcın yargılama giderleri hesabına dahil edilerek harç yükletilmesi bakiye ilam harcının davalıdan alınmış olması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 6 ve 7 nolu bentlerinin çıkarılarak yerine;

“6-Davalı .... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yapılan 24,30 TL başvuru harcı, 24,30 TL peşin harç, 3,75 TL avukatlık harcı, 473.50 TL ıslah harcı toplamı olan 525.85TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine

7-Kabul red oranına göre davacı tarafça yapılan 822,18 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17650, Karar No: 2008/20979, Tarih: 27.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17650 E.  ,  2008/20979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Kanunun 32.maddesi; (tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise, muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur) hükmünü içermektedir. Bu nedenle tebligatın usulsüz olarak yapılması halinde, tebliğ işlemi mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Borçlunun tebligatın usulsüzlüğünü şikayet etmesi halinde mahkemece tebliğ işleminden muhatabın haberdar olduğu gün belirlenmeli ve tebliğ tarihi, öğrenme tarihi olarak düzeltilmelidir. (HGK.nun 29.12.1993 tarih, 1993/18-778 E. - 876 K.), (HGK.nun 18.4.2001 tarih, 2001/6-386 E. - 389 K.)

Mahkemece tebligatın usulsüzlüğü ve tebliğ tarihinin borçlunun beyan ettiği 26.7.2007 tarihi olarak düzeltilmesiyle sair itirazlarının incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5977, Karar No: 2014/8279, Tarih: 19.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5977 E.  ,  2014/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/1132-2012/1571

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu BN Tekstil San. ve İhracat Ltd. Şti'nin, üçüncü kişi T. Factoring Hizmetleri A.Ş.'deki hesabına 10.04.2012 tarihinde yurt dışındaki bir firmadan 133.800,00 Euro tutarında ihracat alacağının geldiğini, sıra cetveline konu işbu para üzerine hesaba geldiği tarihten sonra12.04.2012 tarihinde haciz koyduklarını, oysa şikayet olunanlar tarafından para hesaba gelmeden önce, yani henüz ortada mevcut bir para alacağı yokken haciz konulduğunu, bu sebeple konulan hacizlerin geçersiz olduğunu, geçerli ilk haczin müvekkilinin icra dosyasından konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan F.. A... vekili, D.. A..'nin alacağını temlik aldıklarını, D.. A.. ile borçlu arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca borçlu şirkete kredi kullandırıldığını, kredinin geri ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek borçlu hakkında takip başlatıldığını ve borçlunun factoring sözleşmesi yaptığı dava dışı T.Factoring Hizmetleri A.Ş. nezdindeki alacaklarına 13.01.2012 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, factoring sözleşmesi uyarınca borçlu firmaya ait alacakların ilgili factoring şirketine ödendiğini, borçlu ile factoring şirketi arasında süregelen bir ticari ilişki olması nedeniyle müstakbel ve muaccel alacaklarının haczedilebileceğini, kaldıki para hesaba geldikten sonra 16.04.2012 tarihinde yeniden haciz uyguladıklarını, şikayetçi tarafından ise 17.04.2012 tarihinde haciz konulduğundan bu hacizlerinin bile şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğunu, ayrıca şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliğinin usulsüz olduğunu, takibin kesinleşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; borçlu BN Tekstil Ltd. Şti.'nin 13.01.2012 tarihinde ihracat alacağını U. Tekstil A.Ş.' ye devir ve temlik ettiği, borçlu firma ile faktoring firması arasında borçlunun bir İspanya firması tarafından faturalandırılmış alacaklarının tahsili bakımından süregelen bir ticari ilişkinin bulunduğu, zira faktoring ilişkisinin de bu kapsamda sözleşmeye bağlı olarak devam eden bir ilişki biçimi olduğu, dolayısıyla üçüncü kişi ile borçlu arasında süregelen bir ilişkinin bulunması halinde devam eden ilişki nedeni ile doğacak alacakların haczinin mümkün bulunduğu, D.. A..'nin alacağı yönünden gönderilen 89/1. haciz ihbarnamesinin yasaya aykırılık içermediği, bu kapsamda haciz tarihinin 13.01.2012 olarak kabulünde yasaya aykırı bir yan bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dosya kapsamından, aynı sıra cetveline ilişkin olarak aynı mahkemenin 2012/1124 Esas sayılı dosyasında şikayetçi U. Tekstil Örme San. Tic. A.Ş. tarafından sıra cetvelinin iptalinin talep edildiği, mahkemece verilen hükmün Dairemiz'in 09.09.2014 tarih ve 5976 E., 5447 K. sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur.

Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olarak uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimali doğurabilir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 14.02.1992 tarih ve 1991/3 E., 1992/2 K. sayılı kararında, bir yargı çevresinde aynı düzeyde bulunan birden fazla mahkemenin, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacağı belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca, her iki şikayetin birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile önce esas kaydı yapılan U. Tekstil Örme San. Tic. A.Ş. tarafından açılan şikayet dosyası üzerinde aynı Yasa'nın 166/1. maddesi uyarınca işbu dosyanın birleştirilmesi, önce esas kaydı yapılan U. Tekstil Örme San. Tic. A.Ş. tarafından açılan şikayet dosyasının derdest olmadığının anlaşılması halinde ise sonucunun beklenilmesi gerekirken, her iki şikayetin ayrı ayrı sonuçlandırılması doğru olamıştır.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre de, şikayet olunan D. A.Ş'nin alacaklı olduğu İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1082 E. sayılı icra takip dosyasında ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebliğ belgesine rastlanmadığından ödeme emrinin tebliğ edilip edilmediği ve tarihi tespit edilememiştir. Mahkemece, ödeme emrinin tebliğ tarihinin ilgili İcra Müdürlüğü'nden sorulması, İcra Müdürlüğü tarafından tebliğ belgesinin bulunamaması halinde PTT idaresi ile yazışma yapılarak tespitinin istenmesinden sonra, 13.01.2011 tarihli ihtiyati haczinin hangi tarihte kesin hacze dönüştüğü belirlenerek karar verilmesi gerekirken, ihtiyati haciz müzekkeresinin üçüncü kişiye ulaştığı tarihin kesin haciz tarihi olarak kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan, şikayetçi tarafından cevap dilekçesinde, üçüncü kişi T. Factoring A.Ş.'nin şikayet olunan D.. A.. tarafından İcra İflas Kanunu'nun 89. maddesine dayalı olarak çıkarılan ve 13.01.2012 tarihinde tebliğ edilen haciz ihbarnamesine 20.01.2012 tarihli cevap yazısı ile itiraz ettiği ileri sürülmüş ise de, mahkemece bu haciz ihbarnamesine itiraz edilip edilmediğinin araştırılmaması da doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8378, Karar No: 2014/1593, Tarih: 04.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8378 E.  ,  2014/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/597-2013/219

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında hizmet sözleşmesi imzalandığını, 5510 sayılı Kanun'un 81/1-ı maddesi uyarınca Hazine'ce karşılanan işveren prim payının müvekkiline ödenmesi gerekmesine rağmen ödenmediğini, davacının hak edişlerinden haksız olarak kesildiğini ileri sürerek, toplam 117.880,00 TL'nin 10.10.2011 kesinti tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Kamu İhale Genel Tebliği'nin 78/23., 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile İlgili Fiyat Farkında Uygulanacak Esaslara Dair Kararname'nin 8. maddeleri gereğince, SSK'ca alınacak sigorta primleri ve bütün vergi tutarlarının yükleniciye ait olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesinde yapılan değişiklikle işveren tarafından ödenen prime %5 oranında Hazine katkısı sağlandığından anılan miktarın primden sorumlu olan yükleniciye ödenmesi gerektiği, davacının yaptığı kesintilerin haksız olduğu, davadan önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, toplam 117.880,43 TL kesinti tutarının dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 5510 sayılı Kanun'un 81/1-ı maddesine aykırı olarak yapılan kesintilerin tahsili istemine ilişkindir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime

yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda "Davanın kabulüne, 117.880,43 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, " karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "Davanın kabulüne, 117.880,43 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, temlik alana ödenmesine, " karar verilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Nitekim, avans ve reeskont faizi oranları, farklı oranları ifade etmektedir.

Şöyle ki; Davacı vekili, talep ettiği alacağa kesinti tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasını istemiş, mahkemece hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren kısa kararda reeskont, gerekçeli kararda avans faizi yürütülmüştür. 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa'nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nın kısa vadeli rediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın ticari işler için temerrüt faizini düzenleyen 2/2. maddesinde yapılan değişiklik ile 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nın kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirilmiştir. Ancak 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesi yasal faizi düzenlemiş olup, ticari olmayan işler için temerrüt faizi 2/1, ticari işler için temerrüt faizi ise 2/2. maddede düzenlenmiş ve 1. fıkra temerrüt faizi oranını öngörürken 1. maddede yazılı yasal faiz oranına atıf yapmış, 2. fıkra ise 1. madde hükmünde öngören oranı kısmen baz alarak kendisi ayrı bir oran belirlemiştir. Diğer anlatımla, 1. madde hükmü temerrüt faizini düzenlememiş, "temerrüt faizi" başlıklı 2. maddenin oran olarak kaynağı ve dayanağını oluşturan çerçeve bir hüküm olarak ve ayrıca ticari olan ve olmayan işler için sadece kural olarak uygulanmak üzere sevkedilmiş olup, bu kuralın istisnası olarak 2. maddede temerrüt faizi bakımından farklı bir oran öngörülmüştür. Bu maddeye atıf yapan ve ticari olmayan işleri için temerrüt faizini düzenleyen 2/1. maddesinde yer alan reeskont faizi ibaresi 21.04.2005 tarih ve 5335 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 01.01.2000 tarihi ile 5335 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih arasındaki dönemde yasal faiz ve reeskont faizi, ticari olmayan işler için temerrüt faizini ifade etmekte ve aynı anlama gelmekte ise de, uyuşmazlığın tacirler arası sözleşmeden (ticari bir işten) kaynaklanması nedeniyle ticari işlerde 3095 sayılı Yasa'nın değişik 2/2. maddesi gereğince avans faizi isteme hakkına sahip olan davacı, 3095 sayılı Yasa'dan kaldırılmış ve bu faiz oranından daha düşük seviyede olan ve Merkez Bankası'nca yayınlanmaya devam edilen reeskont faizi istemi ile bağlı olup, alacağa talep doğrultusunda reeskont faizi uygulanması gerekir.

Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7769, Karar No: 2015/1253, Tarih: 29.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7769 E.  ,  2015/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Dairemiz'in 19/07/2012 tarihli iade kararından önce 17/06/2008 tarihinde mühür bozma suçundan verilen beraat kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan 18/03/2013 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü incelenerek Dairemiz'in 20/11/2014 tarih 3647-27457 K sayılı ilamı ile sanık hakkındaki karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından inceleme yapılarak her iki suçtan kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği anılan bozma kararımız uyarınca yeniden yargılama yapılmadan dosyanın yeniden dairemize gönderildiği anlaşılmakla, yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığından dosyanın mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7708, Karar No: 2009/11298, Tarih: 10.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/7708 E.  ,  2009/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ - Saray Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :5.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/16308, Karar No: 2021/17084, Tarih: 19.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16308 E.  ,  2021/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi delillere dayanılarak beraat hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7814, Karar No: 2013/10751, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7814 E.  ,  2013/10751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.