muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/455, Karar No: 2013/8506, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/455 E.  ,  2013/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 30.04.2013 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında dava konusu 115 ada 76 parsel sayılı 2994,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 115 ada 76 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 115 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyedi davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında da taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ne var ki dosya içeriğine göre yerel bilirkişi beyanları ve tanık sözleri soyut nitelikte, gerekçesiz, olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi birbiriyle de çelişkilidir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir. Ayrıca tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde, tespit bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenerek çelişki giderilmemiştir. Böylesine yetersiz, araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki kişiler arasından bildirecekleri tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, önceki keşifte dinlenilmiş yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, uzman fen bilirkişi ve 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve bir fotoğrafçı bilirkişi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmaz ile dava konusu taşınmazın sınırları içinde bulunduğu 114 ada ve 115 adada ki taşınmazlar bütününün öncesinin ne olduğu, kim ve kimler tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz, bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, berabere alınan fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın keşif günündeki, fiziksel yapısını varsa komşu taşımazlarla arasındaki farkı gösterecek biçimde fotoğrafları çektirilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerinden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın dava konusu taşınmazların hangi köy sınırları içinde kaldığı değil, kim veya kimler yararına edinme koşullarının oluştuğu hususu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın davalı ...'ya iadesine, 9.5.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35796, Karar No: 2019/4672, Tarih: 14.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35796 E.  ,  2019/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... İlçesi ...... mahallesi 158 ada 38 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirlenen özellikleri dikkate alınarak tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilen objektif değer arttırıcı unsurun % 50 olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

3)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın köye ait ortak sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde, tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2010 yılı...... Bakanlığı ilçe tarım müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafı arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucunda dava konusu taşınmaz 158 ada 38 parsel olduğu halde, eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulmak suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7339, Karar No: 2014/980, Tarih: 23.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7339 E.  ,  2014/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2010/1130-2013/40

Davacı-karşı davalılar B.. S.. ve B.. S.. ile davalı-karşı davacı E.. S.. aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair İzmir 10. Aile Mahkemesi'nden verilen 16.01.2013 gün ve 1130/40 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, davacıların 14.04.2003 tarihinde vefat eden muris M. S.'in çocukları ve davalının da 2. eşi olduğunu, 1986 yılında muris ile evlenen davalının evlendikten sonra herhangi bir işte çalışmamasına rağmen 1999 yılında 4556 ada 2 parsel, 2001 yılında 36944 ada 5 parsel sayılı taşınmazların muris tarafından satın alınarak davalı adına tescil edildiğini ve satın alma tarihinden sonra 4556 ada 2 parsel üzerine muris tarafından villa nitelikli konut inşa edildiğini açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı evlilik tarihinden sonra gerek yurt dışında gerekse de yurt içinde çalıştığını, aynı zamanda şirket ortağı olduğunu, eşinin 2003 yılında ölümünden sonra kendisi ve davacılar arasında miras taksimi yapıldığını, davacıların bu taksim sonucunda kendilerine düşen paydan fazlasını aldıklarını ve taksime rağmen bu davayı açmanın hakkın kötüye kullanımı olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, karşı dava olarak, evlilik boyunca çalışması nedeniyle edinilmesine katkıda bulunduğu ve muris adına kayıtlı iken miras payları oranında davacı- karşı davalılara intikal eden 66 ada 51 parsel 1-2-19 numaralı bağımsız bölümler ile 3002 parsel sayılı taşınmaz için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 70.000 TL'nin davacı- karşı davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 4556 ada 2 parsel sayılı taşınmazın satın alınması ve üzerinde villa nitelikli konut inşaatı ile 36944 ada 5 parsel sayılı taşınmazın edinilmesinde davacılar murisi M. S.'in katkısı bulunuyor ise de, taşınmazların davalı kadın üzerine tescili bağış niteliğinde olup bağıştan dönme koşulları gerçekleşmediğinden, karşı davada, evlilik birliğinin başından itibaren çalışması nedeniyle 66 ada 51 parsel 1-2 nolu mesken ve 19 numaralı dükkan ile 19123 ada 3 parsele revizyon gören 3002 parselin edinilmesinde davalı- karşı davacı kadının katkısı bulunuyor ise de, murisin ölümünden sonra taraflar arasında taksim yapılıp bu taksim gereğince tapuda intikaller sağlandığından, her iki davanın ayrı ayrı reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davalı ile miras bırakan M.S. 13.03.1986 tarihinde evlenmişler; kocanın 14.04.2003 tarihinde ölümü üzerine evlilik birliği son bulmuştur. (TMK.nun 225). Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında evlilik tarihinden TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten ölüm tarihine kadar 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri uyarınca edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dosya içinde mevcut mirasçılık belgesine göre M. S.'in ölümü üzerine davacı- karşı davalı çocukları ile davalı-karşı davacı eş mirasçı olarak kalmıştır.

Dava konusu 4556 ada 2 parsel 14.08.1997, 36944 ada 5 parsel 25.06.1999 tarihinde alındıklarına, 4556 ada 2 parsel üzerindeki yapının 2001 yılında yapıldığı iddia edildiğine, karşı davaya konu 66 ada 51 parsel 1-2-19 numaralı bağımsız bölümler 6.10. 1999 tarihinde ferdileşme sonucu ve 19123 ada 23 parsele revizyon gören 3002 parsel 2002 öncesi muris adına tapuya tescil edildiğine göre asıl ve karşı dava, eşler arasında 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu tarihte edinilen taşınmazlara yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir.

Mahkemece, asıl dava ile karşı davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava ve karşı dava dilekçesinin içeriği, tanık beyanı ve dosya kapsamına göre, davalı E.. S.. ve muris Mehmet'in evlendikten sonra bir süre yurt dışında işçi olarak çalıştıkları, Muris M. S.'in 1991 yılında yurda dönerek İzmir'de müteahhitlik yaptığı bu amaçla kurulan şirkette davalı kadının da pay sahibi olduğu saptanmıştır.

Yapılan bu saptamaya göre gerek davacılar murisi M. S.'in gerekse de davalı E.. S..'in karşılıklı olarak edindikleri mal varlığında katkısının bulunduğunun kabulü doğru olmakla birlikte, asıl davaya konu taşınmazlar bakımından murisin bağış amacını ortaya çıkaracak veya çağrıştıracak herhangi bir ifade bulunmamaktadır. Bağışlayanın bu yöndeki iradesinin tereddütsüz olarak açıkça tespit edilemediği hallerde diğer eş lehine yapılan kazandırmanın evlilik birliğinin süreceği inancıyla eşler arasındaki güven ve yardımlaşma duygusu ile yapıldığı ve bağış amacı ve iradesini taşımadığının kabulü gereklidir.

Öte yandan murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında TMK'nun 676. maddesine göre miras taksimi yapılmış olması TMK'nun Aile Hukuku başlığını taşıyan 2. kitabının 4. bölümünde düzenlenen eşler arasındaki mal rejimi hükümleri gereğince alacak isteğine engel olmadığı gibi somut olayda mal rejiminin tasfiyesine ilişkin bir protokol de ibraz edilmemiştir.

Öte yandan murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında TMK'nun 676. maddesine göre miras taksimi yapılmış olması TMK'nun Aile Hukuku başlığını taşıyan 2. kitabının 4. bölümünde düzenlenen eşler arasındaki mal rejimi hükümleri gereğince alacak isteğine engel olmadığı gibi somut olayda mal rejiminin tasfiyesine ilişkin bir protokol de ibraz edilmemiştir.

Bu halde Mahkemece yapılacak iş; tarafların iddia ve savunmaları ile tanıkların beyanları dikkate alınarak davalı- karşı davacı kadın ve tarafların murisine ait yurt dışındaki çalışmalarına ilişkin kayıt ve belgeler ile davalı kadının da ortaklarından olduğunu iddia ettiği şirketin taşınmazların edinilme tarihine kadarki gelir ve giderine ilişkin belgeler eksiksiz olarak getirtilmeli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları göz önünde bulundurularak kişisel harcamaları ve 743 sayılı TKM’nin 152. maddesi uyarınca kocanın evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının ne olacağının belirlenebilmesi için konunun uzmanı öğretim üyesi, mali müşavir ve mülk bilirkişiden oluşacak bilirkişi kurulundan rapor alınması suretiyle davalı- karşı davacı kadın ile murisin çalışmaları karşılığında elde ettikleri gelirle sağlayabilecekleri katkı miktarı ayrı ayrı saptanmalı, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında muris M.S. ve davalı- karşı davacı E.. S..'in ayrı ayrı katkı oranı bulunmalı, bulunan oran taşınmazların dava tarihindeki değeri ile çarpılarak katkı payı alacağı tespit edilmeli, ondan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30'er TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalılar ile davalı-karşı davacıya ayrı ayrı iadesine 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5433, Karar No: 2024/522, Tarih: 17.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5433 E.  ,  2024/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/508 E., 2016/177 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/508 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onama yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; yeniden denetime tabi tutulma talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Mahkemece, sanığın ikametinde bulunan 24,50 gram ağırlığındaki bitki parçalarının kenevir bitkisi parçası olup, bu miktardan 8,50 gram esrar maddesi elde edilebileceğine dair uzmanlık raporu, 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün sanıkla ilgili denetim dosyası içeriği ve bütün dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçu işlediği anlaşıldığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/508 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21539, Karar No: 2014/31897, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21539 E.  ,  2014/31897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2009/564-2013/381

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar tarafların yüzüne karşı verilmiş olup, davalı vekilinin kanuni süresi içinde UYAP üzerinden süre tutum dilekçesi gönderdiği, ancak dilekçe ekinde harç ve masraf yatırdığına dair belge bulunmadığı, mahkemenin yazı işleri müdürü tarafından dilekçenin altına “Tutanak” şeklinde “UYAP üzerinden alınan iş bu süre tutum dilekçesine ekli temyiz harcını yatırdığına dair bir belgenin olmadığı, UYAP'ta yapılan sorgulamada temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı anlaşılmış olduğundan harç ve gider avansı olmadığından dilekçenin işleme konulmadığına dair tanzim edilen tutanak imzalandı, 05.06.2013” yazılarak yazı işleri müdürü tarafından imzalandığı; davalıya 20.06.2013 tarihinde tebliğ edilen tebligatta ise gerekçeli karar ile davacının temyiz dilekçesinin ekli olduğunun belirtildiği ve “Not: UYAP üzerinden gelen süre tutum dilekçeniz harç ve gider yatırılmadığından işleme konulmamıştır, harç ve gider yatırılmış ise ibraz edilmesi ihtar olunur” yazıldığı, davalıya harç tamamlama muhtırası gönderilmediği ve başkaca bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme yazı işleri müdürünün davalının dilekçesini işleme koymama gibi bir yetkisi bulunmadığından; temyiz harç ve masraflarını tamamlaması için davalı vekiline usulüne uygun olarak muhtıra çıkartılması ve anılan usuli eksiklik giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.