muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/858, Karar No: 2022/4119, Tarih: 31.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/858 E.  ,  2022/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAYSERİ Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 - 2019/187 esas ve 2020/92 karar sayılı beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasına dair

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/21871 esas numarasına kayıtlı dosya ile birlikte incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

03/02/2019 tarihinde, bulunduğu araçtan atılan uyuşturucu maddeyi birlikte incelenen bağlantılı dosya sanığı Akın Sarar’dan aldığını beyan eden sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla, suçla ilgisinin bilinmediği aşamada Akın Sarar’ın 03/02/2019 tarihli eyleminin ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21/04/2021 - 2020/1446 esas ve 2021/627 sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 304/2 . maddesine eklenen (b) bendi uyarınca takdiren dosyanın gereği için bozma kararının içeriği doğrultusunda Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12061, Karar No: 2014/38, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/12061 E.  ,  2014/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/344203

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2009/79 (E) ve 2011/106 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla O.. S.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 29.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, olay tarihinde 270 adet aktif arılı kovanı bulunan sanığın, O.. S..'e 8,5 ton bal sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını ve ilçe tarım müdürlüğüne verdiğini savunması, O.. S..'in sanığı tanımadığını, ondan bal almadığını ve suça konu müstahsil makbuzunu vermediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, sanığın belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere satışının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "Özel Belgede Sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4988, Karar No: 2014/6389, Tarih: 22.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4988 E.  ,  2014/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : Sanık ... - ...'yi öldürmeye yardımdan 5237 sayılı TCK'nun 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ;8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... - 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 53, 58. maddeleri uyarınca; 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan verilen ceza miktarına göre sanık müdafıinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin kasten öldürmeye yardım, sanık ... ’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanık ...’in öldürmeye yardım suçunda cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, sanık ... 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafıinin eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, sanık ... müdafıinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

sanıklar hakkında kurulan hükümlerin teblignamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8791, Karar No: 2012/6448, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8791 E.  ,  2012/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10920, Karar No: 2016/15297, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/10920 E.  ,  2016/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görüldüğünden, dava konusu karar tarihi olan 15.01.2016 tarihi itibariyle bütün şubelerin üye sayıları ile şubelerde görev yapan yöneticilerden profesyonel olarak görev yapanları gösterir kayıtların ayrıntılı liste halinde davalı sendikadan temini ve yine aynı tarihi kapsayan bütçenin davalıdan temini eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6161, Karar No: 2009/1343, Tarih: 20.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6161 E.  ,  2009/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...den borç para aldığını, müvekkilinin yaşlılığında müzayaka halinden ve okuma yazma bilmemesinden istifade ile boş senede imza attırıldığını, daha sonra bu senedin doğru düzenlenmediğinden bahisle iki adet daha boş senet düzenletildiğini, kendisinden alınan ilk iki senedin imha edileceği, son senedin de borç ödendiğinde iade edileceğinin söylenmesine ve borcun ödenmesine rağmen iki adet senedin doldurularak tahsile konulduğunu, davalı ...in tefecilik yaptığını, takibe konu edilen senedin müvekkilinin okuma yazma bilmemesi nedeniyle hukuken yok hükmünde olup, geçersiz olduğunu, senetteki yazı ve rakamların müvekkilinin eli mahsulü olmadığını iddia ederek takibe konu 21.9.1998 tanzim, 20.6.2003 vade tarihli 28.250 DM'lık senetten dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile % 40 tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, iddianın asılsız olduğunu savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece hernekadar okuma yazma bilmeyen bir kişinin kambiyo senedi niteliğinde bono tanzim etmesi, bonoda imzanın zorunlu unsurlardan olması nedeniyle olanaklı değil ise de, davacının okuryazar olmadığı iddia edilmekle birlikte dava konusu senedin içeriği hakkında bilgi sahibi olarak imzaladığının anlaşıldığı, davacının imza atabildiği ve attığı imzayı da inkar etmediği, takip konusu senedin zorunlu unsurları taşıdığı, dava ve takip konusu senedin davalı yandan ödünç alınan para karşılığı verildiğinin ihtilafsız olduğu, davacının borç para alımı sırasında yanlışlık olduğu, üç ayrı bono tanzim edildiği ve imha edileceği söylenen senetlerin imha edilmediği, kandırıldığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı, davalıdan 28.250 DM borç para alınmadığı konusunda davacının bir iddiası bulunmadığından, bu paranın ödendiğinin kanıtlanma yükü davacı yanda olup, borcu ödediğini usulen kanıtlayamadığı, hatırlatılan yemin teklif hakkını da kullanmadığı, davalılar hakkında tefecilik suçlamasıyla yapılan soruşturmaların doğrudan iş bu dava ile bir ilgisinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22510, Karar No: 2022/9804, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/22510 E.  ,  2022/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/11/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 15/06/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda; 15/11/2018 tarihli ve 2018/31315 soruşturma, 2018/11462 esas, 2018/9252 sayılı iddianame ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-10 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle erteleme kararının kaldırıldığı ve 16/04/2018 tarihinde Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine 2018/304 esas sayılı davanın açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi uyarınca şüpheli hakkında yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararı ile; sanık hakkında daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin suça konu dosyada ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği gerekçesiyle, sanığa “ceza verilmesine yer olmadığına”, “sanığın 15/06/2018 tarihli eylemi nedeniyle TCK'nın 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dosyanın onaylı bir örneğinin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Sanık hakkında daha önceden;

3- Sanık hakkında daha önceden;

23/06/2016 tarihli eylemi nedeniyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2017 tarihli ve 2016/30428 soruşturma, 2017/136 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, 18/10/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2018 tarihli ve 2016/30428 soruşturma, 2018/4055 esas, 2018/3234 sayılı iddianamesi ile, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve esas, 2019/843 sayılı kararı ile, sanığın 23/06/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden “ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın ikrar ettiği 18/10/2017 tarihli eylemi nedeniyle TCK’nın 191/2. maddesi gereğince erteleme kararı verilip verilmeyeceği hususunda gereği için Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda ceza verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında daha önce 23/04/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yürütülen soruşturma kapsamında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, deneme süresi içerisinde aynı suçu işlemesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı ve Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/304 esas sayılı dosyası kapsamında yargılamaya devam edildiği gerekçesiyle, sanığın 15/06/2018 tarihinde işlediği incelemeye konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan doğrudan iddianame düzenlenerek işbu dava açıldığı ve Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2018/304 esas, 2019/843 sayılı kararıyla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olduğunun anlaşılması sebebiyle, Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi gereğince kanuna uygun açılmış bir kamu davasından bahsedilemeyeceğinden bahisle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakta ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği düşünülüyorsa dava hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 15/06/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda; “Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca daha önce 23/06/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 03/02/2017 tarihli ve 2016/30428 soruşturma, 2017/136 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi uyarınca şüpheli hakkında yeniden erteleme kararı verilemeyeceği” gerekçesiyle Eskişehir

Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2018 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararı ile, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, anlaşılmıştır.

Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2018 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/2101 esas, 2019/1045 sayılı kararı ile, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, sanığın erteleme süresi içerisinde aynı suçu yeniden işlemesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, ancak Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2018/304 esas, 2019/843 sayılı kararıyla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olduğundan, Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi gereğince kanuna uygun açılmış bir kamu davasından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın 15/06/2018 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın onaylı bir örneğinin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda, mahkemesince açılan kamu davası hakkında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ve kararın infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar: