muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15053, Karar No: 2014/24227, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15053 E.  ,  2014/24227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Davalı işveren ... vekili Av. ... ’ın 06.01.2014 tarihli dilekçesi ile istifa ettiği, buna rağmen gerekçeli kararın istifa eden vekile tebliğ edildiği görülmüştür.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işveren ... Su Ürünlerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5717, Karar No: 2009/6167, Tarih: 15.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5717 E.  ,  2009/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait baba ismi ve soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 216 ada 49 parsel sayılı taşınmaz maliki olan murisi annesi ...'ün tapu kayıtlarında yazılı olmayan baba isminin "..." olarak eklenmesi suretiyle düzeltilmesini istemiştir. Yargılama sırasında verdiği 30.10.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile de, murisin isim, soyisim ve baba isminin "... ...:..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 216 ada 49 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt malikinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde "... kızı ... (...)" olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyize getirmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tesbiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kaydı eksik ya da hatalı işlenmesi kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet nakline neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki

ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Bu bilgiler ışığında;

Tapu kaydı 1936 tarih 1268 tahrir numaralı vergi kaydına göre 23.01.1981 tarihinde yapılan kadastro tesbiti ile "..." adına oluşmuştur. Nüfus kayıtlarına göre ise davacının annesi ve tapu maliki olduğu iddia edilen kişi "... kızı ..."dür. Muris ... 1911 doğumlu olup, 1987 yılında ölmüştür. Davacının ıslah yolu ile soyisminin "..." ve baba isminin "..." olarak düzeltilmesini istediği kişi ise kendi kızı olup, 1978 doğumludur. 1978 doğumlu bir kişinin kadastro tesbitine dayanak yapılan 1936 tarihli vergi kaydında malik olması olanaklı değildir. Mahkemece kurulan hükümde de tapu malikinin kimlik bilgilerinde karışıklık yaratılmıştır.

Tapuda isim düzeltme davaları kamu düzenine ilişkin olup, mülkiyet nakline neden olunmadan kaydın gerçeğe uydurulması zorunludur. Bu davalarda amaç: kayıtlarda sicildeki bilgilere rağmen herhangi bir nedenle hatalı yazılan bilgilerin sicildeki bilgilere uygun hale getirilmesi ve bu suretle düzenli tapu sicilinin tutulmasının sağlanmasıdır.

Tapuda isim düzeltme davaları kamu düzenine ilişkin olup, mülkiyet nakline neden olunmadan kaydın gerçeğe uydurulması zorunludur. Bu davalarda amaç: kayıtlarda sicildeki bilgilere rağmen herhangi bir nedenle hatalı yazılan bilgilerin sicildeki bilgilere uygun hale getirilmesi ve bu suretle düzenli tapu sicilinin tutulmasının sağlanmasıdır.

Nüfus kayıtlarında "... kızı ..." ve "... kızı ... ..." bulunduğuna göre davacıya gerçekte tapu malikinin hangisi olduğu ve kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun hale getirilmesi için düzeltme istediği hususlar sorulup açıklattırılmalı ve bu istem doğrultusunda oluşacak duruma göre inceleme yapılıp sonuca gidilmelidir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı olduğu gibi tapu malikinin kimlik bilgilerinin nüfus kayıt bilgilerine uygunluğu sağlanmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idarenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1028, Karar No: 2011/6069, Tarih: 21.11.2011

8. Hukuk Dairesi 2011/1028 E., 2011/6069 K.

**8. Hukuk Dairesi 2011/1028 E., 2011/6069 K.**

**- KATKI PAYI ALACAĞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 178 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 202 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 225 ]

- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 10 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 152 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 170 ]

**"İçtihat Metni"**

Sebahat ile Düzgün aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair (Menemen Asliye (Aile) Hukuk Mah-kemesi)'nden verilen 29.09.2010 gün ve 581612 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı Sebahat vekili, tarafların 1986 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içinde kooperatif kanalıyla alınan 4 nolu bağımsız bölüm, 35 …

… 0882 plakalı araç, Y…

… ve K…

… Bankası'nda bulunan mevduat hesabı üzerinde tasfiyeden kaynaklanan alacağı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 25.000 TL katkı payı alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, adli yardımdan yararlanması nedeniyle harç alınmaksızın verilen 11.03.2009 tarihli ıslah dilekçesinde, alacak talebini 37.500 TL'ye yükseltmiş, 29.10.2010 tarihli son oturumda otomobil ve bankadaki mevduata ilişkin davanın atiye terk edildiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, araç ve bankadaki mevduata ilişkin talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, taşınmaza ilişkin davanın kabulü ile uzman bilirkişi tarafından belirlenen 25.000 TL katkı payı alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 05.03.1986 tarihinde evlenmiş, 20.03.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.09.2006 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Taraflar arasında evlilik tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TMK m. 170), bir yıl içinde başka mal rejimini seçmediklerinden 4721 sayılı TMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 20.03.2006 tarihine kadar yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 s. K. m. 101, 4721 s. K. TMK m. 2021). Taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir (TMK m. 2252).

Dava konusu 60317 ada 2 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm, E…

… Yapı Kooperatifi adına kayıtlı iken 20.11.2003 tarihinde ferdileştirme yoluyla davalı adına tescil edilmiş olup, kooperatif üyeliği 1990 yılında yapılmıştır.

Dava konusu 60317 ada 2 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm, E…

… Yapı Kooperatifi adına kayıtlı iken 20.11.2003 tarihinde ferdileştirme yoluyla davalı adına tescil edilmiş olup, kooperatif üyeliği 1990 yılında yapılmıştır.

Dava; mal rejiminin tasfiyesine ilişkindir. Mahkemece, boşanma dosyasındaki ekonomik ve sosyal durum araştırması esas alınarak davacının taşınmazın edinilmesine 13 oranında katkıda bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi ulaşılan sonuç da dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Davacı vekili, vekil edeni Sebahat'in 1986 yılından itibaren P…

… K…

… Makarna Fabrikası ile N…

… Cıvata Fabrikasında çalışmak suretiyle elde ettiği gelirlerle taşınmazın alınmasına katkıda bulunduğunu açıklayarak istekte bulunmasına karşılık mahkemece, tarafların çalışmalarına ilişkin kayıt ve belgeler ile kooperatif üyeliğine ilişkin, üyelik kaydı, ödeme kayıt ve belgeleri istenilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiştir. O halde; öncelikle iddia ve savunma doğrultusunda tarafların yurtiçi ve davalının yurtdışındaki çalışma ve gelirlerine ilişkin belgeler ile E…

… Yapı Kooperatifi'ne ait üyelik kaydı, taksitlerin ödenmesine ilişkin belgeler ile 4 nolu bağımsız bölümün fiilen hangi tarihte teslim edildiğine ve içinde oturmaya başlandığına ilişkin kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, evlenme tarihi ile kooperatif ödemelerine ilişkin eşlerin ayrı ayrı gelirlerinin olabildiğince gerçeğe uygun olarak belirlenmesine çalışılması, bu gelirlerden tarafların ekonomik ve sosyal durumları, yaşam tarzları, hayat düzeylerine göre kişisel harcamalarının ayrı ayrı tespit edilmesi, 743 sayılı TMK'nın 152. maddesinden kaynaklanan davalı kocanın aileyi geçindirme yükümlülüğü de gözönünde bulundurularak yapabilecekleri tasarruf miktarlarının ayrı ayrı bulunması, daha sonra tarafların tasarruf miktarlarının toplam tasarruf miktarı içerisindeki katkı oranlarının ne olduğunun saptanması, davacıya ait katkı oranının taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılarak davacının katkı payı alacağının belirlenmesi, bu konuda bir hukukçu, bir mali müşavir ve bir inşaatçıdan oluşan bilirkişi kurulundan yeniden taraflar, mahkeme ve Yargıtay'ın denetimine açık rapor alınması, bağımsız bölüme ait ödemelerin bir bölümü 01.01.2002 tarihinden sonraya sarkmış ise, bu yönde de hesabın yapılması, katılma alacağı bakımından durumun değerlendirilmesi; ondan sonra esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yönden, dava dilekçesinde faiz istenilmemiş ise de adli yardım nedeniyle harç alınmaksızın verilen 11.03.2009 tarihli ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunulmuştur. Davacı tarafça ıslah dilekçesiyle faiz istenilmesine karşın mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Diğer yönden, dava dilekçesinde faiz istenilmemiş ise de adli yardım nedeniyle harç alınmaksızın verilen 11.03.2009 tarihli ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunulmuştur. Davacı tarafça ıslah dilekçesiyle faiz istenilmesine karşın mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5822, Karar No: 2021/14899, Tarih: 10.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5822 E.  ,  2021/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10070, Karar No: 2011/17235, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10070 E.  ,  2011/17235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32791, Karar No: 2016/5042, Tarih: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32791 E.  ,  2016/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 156/1, 62/1, 52, 50 (iki kez) maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Dershanesi ... şubesi ortaklarından olan sanığın, hisselerini ...'a devrederek ortaklıktan ayrıldığı, ayrılmadan önce Dershane için ... çektiği 24.000 TL'lik krediyi sermaye olarak bıraktığı ve ödemeleri müşteki ...'in yaptığı, bu krediye karşılık 24 adet senedi ortak kararla teminat olarak müdür ... verdikleri, ancak senetlerin müşteki Hasan yerine yanlışlıkla sanığa teslim edilmesi üzerine sanığın bedelsiz kalan senetler üzerinden icra takibi başlattığının iddia edildiği olayda;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve ½ E.K. sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığa yüklenen eylemin tanıkla ispat olunamayacağının belirtildiği, somut olayda, senedin bedelsiz kaldığına dair yazılı bir delil sunulamadığı salt müşteki ve tanık beyanlarına dayanarak bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Müşteki ve katılan hakkında başlatılan icra takibinin aynı senet üzerinden başlatılan takip ile gerçekleştiği, bu nedenle sanık hakkında iki kez mahkumiyet hükmü verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13715, Karar No: 2009/1154, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13715 E.  ,  2009/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 30. maddesi hükmüne göre iki kamu tüzel kişisi arasındaki devrinde anlaşılan taşınmaz malın bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... Belediyesi Başkanlığı arasındaki taşınmaz malın devir bedelinin tespiti ile bu bedelin taşınmaz mal sahibi idareye ödenmesine ve devre konu taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 30. maddesi hükmüne göre taşınmaz malı devralacak olan idare ile taşınmaz mal sahibi devirde anlaşmış olmalarına karşın bedelde anlaşamadıkları takdirde alıcı idare devirde anlaşma tarihinden itibaren 30 ... içinde anılan Yasanın 10. maddesinde yazılı usule göre mahkemeye başvurarak kamulaştırma bedelinin tespitini ister. Yasanın bu buyurucu hükmünde öngörülen 30 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup taraflarca ileri sürülmemiş olsa bile mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulması gerekir. Somut olayda devre konu edilen taşınmaza alıcı idarenin (davacının) teklif ettiği bedeli taşınmaz mal sahibi Belediyenin düşük bulduğu bu nedenle bedeli kabul etmediğine ilişkin 03.05.2007 ... ve 68 sayılı Belediye Başkanlığı yazısının alıcı idareye (davacı kurum ...'a) 04.05.2007 tarihinde tebliğ edildiği Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya konulan 23.12.2008 ... 1973-6122 sayılı müzekkere cevabı içeriğinden anlaşılmaktadır. Buna göre devirde anlaşma ancak bedelde anlaşmaya varılamama tarihi 04.05.2007 olup, bu tarihten itibaren anılan Yasa maddesinde öngörülen 30 günlük süre içerisinde açılması gereken davanın yasal süre geçtikten sonra 16.08.2007 günü açılmış bulunduğu saptandığından davanın süre yönüden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan mahkemece işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1738, Karar No: 2023/9745, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1738 E.  ,  2023/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/413 E., 2016/49 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 08.12.2014 ve 11.12.2014 tarihli eylemler hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmaların birleştirilmesine karar verilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 04.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

B. Sanığın 01.07.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/413 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; uyuşturucu madde satışı yapmadığını, kullanıcı olduğunu, halen tedavi gördüğüne, mahkemece erteleme kararı verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullandığının annesi tarafından 08.12.2014 tarihinde ihbar edilmesi üzerine ikamete giden kolluk ekiplerinin sanığı eroinle birlikte yakaladıkları, usulüne uygun alınan karar doğrultusunda kan ve idrar örneklerinin Adana Adli Tıp Kurumunca incelendiği, alınan raporda sanığın örneklerinde uyuşturucu madde bulunduğunun belirtildiği, sanık hakkında 2015/53 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verildiği ve infazı için Denetimli Serbestlik Şube