muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4366, Karar No: 2021/5403, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4366 E.  ,  2021/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, 2008 yılı Ağostos ayında askere gidip 2009 yılı Kasım ayında döndüğünü, evraklarının iş yerinde olduğunu, izne geldiğinde eve koyduğunu, sahte fatura düzenlemediğini, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştirakinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; faturalardaki yazı ve imzalar ile yoklama fişleri, işe başlama ve matbaa teslim formu gibi belge ve bildirimlerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; yargılama giderinin tahsili hususunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5059, Karar No: 2010/1347, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5059 E.  ,  2010/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. ve Deri San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü arasındaki davadan dolayı Manisa 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.12.2007 gün ve 2005/299-2007/447 sayılı hükmü bozan Dairemizin 14.05.2009 gün ve 2008/2513-2009/2854 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10583, Karar No: 2013/17065, Tarih: 03.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10583 E.  ,  2013/17065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı borçlu vekili, İstanbul 9.İcra Müdürlüğünün 2011/23070 takip, Pendik 1.İcra Müdürlüğünün ... talimat sayılı dosyasından 9.12.2011 tarihinde haczedilen mahcuzların dava dışı Mehmet Kaya'ya ait olduğunu, müvekkili hakkındaki takip talebinde borç sebebinin soyut iddiaya dayalı olduğunu, faizin hukuki dayanağı olmadığını, takip yolunun gösterilmediğini, haciz ve muhafaza istenmediği halde 9.12.2011 tarihinde haciz yapıldığını, ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, ödeme ve itiraz süresi dolmadan haciz yapıldığını, talimatta alacaklı isminin yanlış yazıldığını belirterek 9.12.2011 tarihinde yapılan haciz işleminin fekkini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, takibin ve tebligat işleminin geçerli olduğunu, haczin borçlunun huzurunda yapıldığını, borçlu ile akrabası ... arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı taleplerinin haciz işlemlerine ilişkin olduğu, talimat icra dairesinin haciz işlemlerine karşı şikayetlerin talimat icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesine yapılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve

talep halinde dosyanın görevli ve yetkili nöbetçi İstanbul İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı borçlu vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı borçludan alınmasına 3.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12681, Karar No: 2013/5952, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12681 E.  ,  2013/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan, kanunla kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tescil edilmesi,

2-Davacı ...'nın senedinde yapılan değişikliğin tescilini istemiş olduğu gözetilerek, dilekçesinin esas defterine kaydının yapılması ve işlemlerin bu kayıt üzerinden yürütülerek sonuçlandırılması, dava sonunda da esasının kapatılarak bir karar numarası verilmesi gerekirken, dava dilekçesinin esas defterine kayıt edilmeksizin değişik işler defterine kayıt edilip dava sonuçlanınca da karara değişik iş numarası verilmesi,

3-Davacı Gölhisar İlçesi ... olduğu halde karar başlığında Gölhisar ... yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11225, Karar No: 2015/7398, Tarih: 05.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11225 E.  ,  2015/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6; 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan 2 saat kadar sonra yapılan ölçüme göre 199 promil alkollü olduğu tespit edilen ve daha önce alkollü araç kullanması sebebiyle sürücü belgesine 2017 yılına kadar el konulduğu anlaşılan sanığın gece saat 00:30 sıralarında idaresindeki araç ile tek yönlü yoldan kavşağa geldiğinde, kavşakta kırmızı ışık yanması sebebiyle beklemekte olan mağdur ... idaresindeki araca arkadan çarpması sonucu, adı geçen ile aracında bulunan mağdur .. basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede; yine, kendisinden şikayetçi olmayan kendi aracındaki mağdur .. yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırığı meydana gelecek ve mağdur... ise yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; bilinçli taksir nedeniyle şikayete tabi olmayan taksirle nitelikli yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, nitelikli şekilde yaralandıklarında şüphe bulunmayan mağdurlar ... ve ... aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadıklarını, soruşturma aşamasında ise sanık ile uzlaşmak istediklerini bildirdikleri, buna rağmen taraflar arasında soruşturma ve kovuşturma aşamasında uzlaşma prosedürünün işletilmediği anlaşılmakla, sanık ve mağdurlara uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmelerinin hukuki sonuçları anlatılıp, 5560 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca sanık ve mağdurların bu yönde beyanları alındıktan sonra;

a-Taraflar uzlaşmayı kabul ettikleri taktirde, taksirle yaralama suçundan açılan davanın uzlaşma nedeniyle düşmesine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise; uzlaşma ile fail ve mağdurlar arasında zararın giderilmesi konusunda anlaşma sağlanmış olmakla, yapılan anlaşma gereği zararın kararlaştırılan miktarda ödenmesi veya giderilmesi durumunda ceza davası açılmamakta veya açılan dava düşürülmektedir. Böylece devlet ile fail arasındaki ceza ilişkisi sona ermekte ve fail cezalandırılmaktan kurtulmaktadır.

Uzlaşma kurumu uyuşmazlığı hukuki ve cezai tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırmaktadır. Uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğinde CMK'nın 253/19. maddesi gereğince mağdurun artık hukuk mahkemelerinde dava açamayacağı hükmü de gözetildiğinde; taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının sanığın tek bir eylemi ile meydana geldiği, taksirle yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle ceza verilemediği de gözetilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Taraflar uzlaşmayı kabul etmedikleri taktirde ise; TCK'nın "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise bir kişinin nitelikli şekilde yaralanması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması, buna göre;

Sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi ya da şikayetten vazgeçme nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırılmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının kabul edilmesi, sanığın eylemi bilinçli taksirle işlemesi ve mağdurdaki yaralanmanın nitelikli olması nedeniyle suçun takibinin TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayet şartına tabi olmaması karşısında; sanığın, taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hakkında hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15459, Karar No: 2016/5654, Tarih: 25.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15459 E.  ,  2016/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2015 tarih ve 2014/260-2015/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ciro yoluyla hamili olduğu çekin bankaya ibrazında keşide imzasında tereddüt doğduğundan tarafına ödeme yapılmadığını, hesapta bulunan bakiyenin kısmen ödenmediği gibi bankanın sorumlu olduğu yaprak başına çek tazminatını da ödemediğini ileri sürerek yaptığı masrafların çek bedelinin ve 10.000 TL manevi tazminatın toplam 37.195 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkilinin çekin geçerliliği ile ilgili denetim görevi olduğunu, başka bir şubeye ibraz edilen çekin keşideci imzasını denetlenmesi için ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı keşidecinin hesap hareketlerinde yapılan incelemede ibraz tarihinde davacının hesabında çek bedelinin ödemeye yetecek meblağ olmadığı, olan meblağın da bloke edildiği, davalı bankanın imza incelemesi yetkisinin sınırsız olmadığı, çek üzerindeki imza ile keşidecinin imza sirküsündeki imzanın birbirine benzediği, ilk bakışta fark edilebilebilecek bir farklılık olmadığı düşüncesiyle bankanın karşılıksızdır şerhi koyarak çek tazminatını davacıya ödemesi gerektiği, hesapta yeterli karşılık olmadığından fazlaya ilişkin talepten sorumlu olamayacağı, kambiyo hukukundan doğan yükümlülüğünün hesap sahibi bankanın yerine getirmemesinin başlı başına bir manevi zarar oluşturmayacağı gerekçesiyle davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 1.045,00 TL alacağın çekin ibraz tarihi olan 20.02.2013'den itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK’nin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 02.06.2015 tarihi itibariyle 2.080,00 TL'dir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davada kabul edilen miktar 1.045,TL olup, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin HUMK’nin 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3178, Karar No: 2014/12662, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3178 E.  ,  2014/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 333/a ve 337/a maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Sanıkların her iki suçtan beraatlerine dair

I- Sanıklar hakkında İİK’nun 333/a maddesindeki alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle borcu ödememek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında İİK’nun 337/a maddesindeki ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; Ticaret Sicil Memurluğu ve Vergi Dairesi Müdürlüğü yazısı ile zabıta araştırmasına göre atılı suçun oluştuğu gözetilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15642, Karar No: 2015/1629, Tarih: 17.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15642 E.  ,  2015/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/151, Karar No: 2012/1218, Tarih: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/151 E.  ,  2012/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait araçların satışından elde edilen paraların paylaştırılmasına ilişkin sıra cetvelinin ... İcra Müdürlüğü tarafından yapıldığını, ancak ilk haczin müvekkili bankanın alacaklısı olduğu ...yseri 1 İcra Müdürlüğü'nün 2006/12374 sayılı dosyasına ait olduğunu, ... İcra Müdürlüğünün sıra cetveli düzenleme yetkisi bulunmadığını ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/74 sayılı dosyasında düzenlenen 04.12.2009 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, amme alacaklarının rüçhanlı olduğunu, şikayetin yerinde olmadığını savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Diğer şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesince bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamı doğrultusunda İncesu İcra Müdürlüğü'nün sıra cetveli düzenleme yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7591, Karar No: 2019/102, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/7591 E.  ,  2019/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.