muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/239, Karar No: 2010/14, Tarih: 02.02.2010

Aynı tarihli Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ise; kolluk ve savcılık aşamasındaki savunmaların doğru olduğunu, diğer şüpheli ile birlikte maktûleyi bayıltıp altınlarını almak amacıyla maktûlenin evine gittiklerini belirtmiş,

Mahkemedeki savunmasında ise; öleni önceden tanıdığını, askere gitmeden önce kendisiyle birlikteliği olduğunu, 2004 yılında askere gidince ölenin D... Y... ile evlenmiş olduğunu, ölenin kendisi ile ilişkisini devam ettirmek istediğini, ancak kabul etmediği için son bir kez daha konuşmak maksadıyla evine davet ettiğini, herhangi bir iftira olabilir düşüncesiyle önce gitmek istemediğini, ancak kendisini başkalarına söyleyeceği şeklinde tehdit edince evine gitme gereği duyduğunu ve sanık A...'ye de birlikte kahvaltıya gidelim diye söylediğini, A...'nin de bu teklifi kabul ettiğini, ölenin geleceklerini bildiği için hemen kapıyı açtığını, kahvaltı yaptıklarını, ancak ölenin kendisinin yalnız geleceğini bildiğini, kahvaltı sırasında bir ara A..'nin lavaboya kalktığını, yanından geçerken de kendisini öpüp geçtiği için ölenin de buna alındığını, "bana garez yapmak için mi bu kızı getirdin, bu kızın da sonu benim gibi mi olacak" derken kendisinin de bu sözleri A... duymasın diye sol eliyle ağzını kapatmaya çalıştığını, o sırada elini ısırdığını ve kendisine küfür ile hakaretler etmeye başlayınca iki tokat vurduğunu, ağzından kan geldiğini, öleni tekmeyle itekleyince kanepenin üstüne düştüğünü, koltuğun üzerindeki gocuğunu aldığını, dışarı çıkmak istediğini, gocuğun yanında sopa olduğunu, eve giderken kolunda götürdüğünü, ancak hem ölenin hem de sanık A..'nin bu şekilde sopa taşıdığını bildiğini, bu sırada ekmek kesmek için getirdiği bıçakla ölenin sanık A..'nin üzerine doğru saldırınca elinden bıçağı almaya çalıştığını, o sırada eli kesilince kendisinin de kafasına sopayla vurduğunu, elinden bıçağı aldığını, A..'nin de bu sırada antre bölümünde olduğunu, ölenin hedefi bıçakla A...olduğu için engel olmaya çalıştığını, sopayla kafasına vurunca ölenin yere çöktüğünü, bıçağın da elinden düştüğünü, kendisinin de elinden düşen bıçağı alıp boynuna vurduğunu, boynuna bıçakla vurduğu sırada A...'nin de antrede köşeye geçmiş olduğunu, A..'ye "masadaki eşyaları topla" diye söylediğini, A...'nin de bu eşyaları bir poşete koyduğunu, 20 dakika kadar kan tuttuğu için kalkamadığını, A...'nin de bu süre içerisinde sofradaki eşyaları topladığını, ölenin altınlarının ve cep telefonunun alındığını görme¬diğini, Kipa'nın yanına kadar yürüyerek geldiklerini, Kipa'nın yanında poşete bakınca ölenin altınları, cüzdanı ve telefonunun alındığını gördüğünü, çantadaki altınları da sanık A...'nin çalıntı süsü vermek için çaldığını söylediği için "ben karışmam bunları sen al" dediğini ve kendisine verdiğini, maktûleyi öldürmek gibi bir niyetlerinin olmadığını, önceden bir anlaşmalarının ya da planlarının olmadığını, sanık A...'nin olay sırasında lavaboda olduğunu, olayın başlangıcını görmediğini belirtmiştir.

Sanık A..., müdafii huzurunda 16.01.2007 günlü kolluk savunmasında; 2006 yılında üniversitede okurken yine üniversiteden mezun olan arkadaşı A...’in, O... ile tanıştırdığını, boş zamanlarında O... aradığında şehir merkezinde buluşup ve sürekli olarak birlikte gezdiklerini, zaman zaman evlerine gittiğini, son zamanlarda O...'ın babasının birlikte olmalarına karşı çıkmasından dolayı evlerine gitmediğini, dışarıda buluşmaya devam ettiklerini, arkadaşlıklarının duygusal düzeyde ilerlediğini, evlenmeyi düşündüklerini, Lale isimli bayanı tanıdığını, O... ile aynı mahallede oturduklarını ve L..’nin evine tanıştırmak için götürdüğünü, bayanın A..isimli işyerinde çalıştığını, evine gittiği süre içerisinde bileziklerine çok dikkat etmediğini, 15.01.2007 günü saat 19.00 sıralarında O...’ın cep telefonundan arayıp dışarı çağırdığını, yurdun yanında bulunan divan pastanesine gittiklerinde, kendisine siyah renkli bir çanta verdiğini ama bu çantanın ne olduğunu söylemediğini, “bu çanta sende kalsın daha sonra senden alacağım çantayı kurcalama” dediğini, çantayı yurtta bulunan valizine koyduğunu ve hiç açıp bakmadığını, daha önceden birlikte evine gitmiş oldukları L..isimli bayanı O..'ın öldürdüğünü polislerden öğrendiğini, 16.01.2007 günü polislerin kalmış olduğu yurda geldiklerinde, O..'ın bir şey verip vermediğini sorduklarını, kendisine siyah bir çanta verdiğini, çantanın valizinde olduğunu söyleyerek polislere çantayı teslim ettiğini, çantayı polisler ile birlikte açtıklarında 1 adet saat, birkaç tane bilezik ve birkaç tane künye olduğunu fark ettiklerini söyledikten sonra, ifadesini düzeltip, doğruları anlatmak istediğini belirterek savunmasının devamında, 15.01.2007 günü birlikte saat 08.30 sıralarında L..'nin evine gittiklerini, L...’nin kendilerine kahvaltı hazırladığını, L..ile yüz yüze konuşurken, O..’ın birden bir sopa çıkarıp L..nin kafasına doğru vurmaya başladığını, kendisine “kalk bardakları ve şekeri topla” diyerek bağırdığını, masanın üzerinde bulunan bardakları, şekerliği, çatalları alıp orada bulduğu bir poşete koyduğunu, evin giriş kapısına doğru gidip beklemeye başladığını, içeride O..ile L..'nin boğuşma seslerinin geldiğini duyduğunu, fenalaştığını ve kulaklarını kapamaya çalıştığını, bir müddet sonra O..’ın, elleri kanlı bir şekilde yanına geldiğini, elinde bıçak, sopa ve eldiven olduğunu, diğer malzemeleri fark edemediğini ve olay yerinden birlikte çıktıklarını, akşam olduğunda O..’ın yurda geldiğini, çanta içerisinde altınları vererek, “bunlar sende kalacak, kimseye söylemeyeceksin” dediğini, altınları alarak yurtta bulunan valizinin içerisine koyduğunu, gece polisler yurda geldiklerinde olaydan haberinin olmadığını, altınların kendisinde olmadığını söylediğini, çünkü olayı tahmin edebildiğini, kahvaltı sırasında O...’ın, L..isimli bayanın kollarında bilezikleri görmüş olduğunu, L...'nin evine altınları gasp etmek için gidip gitmediğini bilmediğini, kendisine bir şey söylemediğini, O.

...’ın, L..isimli bayanın kollarında bilezikleri görmüş olduğunu, L...'nin evine altınları gasp etmek için gidip gitmediğini bilmediğini, kendisine bir şey söylemediğini, O..'ın onu aldattığı için kini olduğunu, kendisini de olaya dahil ettiğini, birlikte bulundukları süre içerisinde harcamaları birlikte yaptıklarını, ancak çoğunlukla O..’ın harcama yaptığını, ailesi tarafından kendisine haftalık olarak 50 ile 100 YTL para gönderildiğini, bıçakla ve başka bir cisim ile vurma anını görmediğini, sadece kahvaltı sırasında sopa ile L..'nin kafasına vurduğunu gördüğünü, O...ve arkadaşlarından korktuğu için hiç kimseye söyleyemediğini beyan etmiş,

Aynı günlü savcılık savunmasında; kolluk ifadesinin doğru olduğunu, L..'nin O... tarafından öldürülmesinde herhangi bir dahlinin olmadığını, olay öncesinde de eve giderken O...'ın böyle bir şey gerçekleştireceğini bilmediğini, gezmeye gideceğini söyleyerek davette bulunduğunu, kendisinin bunun üzerine gittiğini, O..'ın üzerinde sopaya benzer bir şeyi görmediğini, O..'ın bu işi yapacağına ilişkin bir haberinin olmadığını belirtmiş,

Aynı tarihli Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ise; savcılık beyanlarının doğru olduğunu, ölenin evine ziyaret amaçlı gittiklerini, daha öncesinde diğer sanık ile anlaşıp ölenin ziynet eşyalarını almak gibi bir amacının olmadığını dile getirmiş,

Aynı tarihli Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ise; savcılık beyanlarının doğru olduğunu, ölenin evine ziyaret amaçlı gittiklerini, daha öncesinde diğer sanık ile anlaşıp ölenin ziynet eşyalarını almak gibi bir amacının olmadığını dile getirmiş,

Mahkemedeki savunmasında ise; sanık O...'la olaydan 2 ay kadar önce tanıştıklarını, önceleri normal arkadaş ilişkisi içerisinde gelişirken, O...'ın sonradan kendisine duygusal hislerinin olduğunu söylemeye başladığını, ancak bunun olmayacağını söylediğini, bundan sonra üzerinde sürekli psikolojik hatta fiili baskılar kurmaya başladığını, olay sabahı buluştuklarını ve birlikte maktûlenin evine gittiklerini, gördüğü kadarıyla maktûlenin sanki geleceklerini biliyormuş gibi bir tavır içinde olduğunu, kendilerine kahvaltı hazırladığını, sanık O....ın önceden sopa götürdüğünü görmediğini, üşüdüğünü söyleyerek sobanın olduğu tarafa geçtiğini, birden sopayla maktûleye vurmaya başladığını, kendisine kahvaltı masasındakileri toplamasını söylediğini, korkudan sanık O...'ın söylediklerini yapmak zorunda kaldığını, şuursuz bir şekilde masadaki bardak, tabak, şekerlik gibi şeyleri topladığını, bir poşete koyduğunu, kendisine dışarı çıkmasını söylemesi nedeniyle de dışarıya çıktığını, sanık O...'ın maktûleyi bıçakla yaraladığını görmediğini, maktûlenin üzerindeki altınları ne zaman aldığını da görmediğini, aynı akşam kendisini telefonla arayıp dışarıya çağırdığını ve bir poşet verdiğini, içinde ne olduğunu bilmediğini, isteyinceye kadar saklamasını söylediğini, kendisinin de kimseye göstermeden etüt salonunun masasının çekmecesine koyduğunu, akşam polisler geldiğinde önce haberinin olmadığını söylediğini, ancak polisler sonradan geldiklerinde olayı anlattığını söylemiş, öldürme eylemine hiç bir şekilde karışmadığını, olayın olduğu hafta vizelerinin olduğunu, olay günü saat 12.30'da sınavı olduğunu, eyleme katılma iradesi olsaydı olayın başka bir gün yapılmasını isteyecek olduğunu, çantadan para alma olayının olmadığını, eğer para alsalardı kendi kredi kartıyla harcama yapmayacağını, yazın sigortalı olarak çalıştığını, ayrıca ailesinin de para gönderdiğini, bu nedenle paraya ihtiyacı olmadığını, diğer sanık O..'dan korktu¬ğunu, sanık O..'ın verdiği çantayı korktuğu için aldığını, hatta sanık O..'ın kendisini öldürmek için içine bomba koyduğunu bile düşünerek aldığını, polisler O..'ın verdiği çantayı istediklerinde çantayı polislere verdiğini, hatta çantanın içinde bir şey olabileceğini de polislere söylediğini, olayı planlayacak olsaydı çantayı polise kendisinin vermeyeceğini, bu nedenle olaya her hangi bir iştirakinin olmadığını, suçunun sadece sanık O..'dan korktuğu için olayı bildirmemek olduğunu söylemiştir.

1- Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten adam öldürme suçunu işleyen sanıkların, öldürme eylemini tasarlayarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

1- Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten adam öldürme suçunu işleyen sanıkların, öldürme eylemini tasarlayarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

Bazı suçlarda ağırlaştırıcı neden olarak düzenlenen “tasarlama (taammüd)” Türk Ceza Yasasında açıkça tarif edilmemiş, tanımının ortaya konulması uygulamaya bırakılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.04.1998 gün ve 117-155, 13.11.2001 gün ve 239-247, 03.10.2006 gün ve 30-210, 15.12.2009 gün ve 200-290 sayılı kararları ile Özel Dairelerin yerleşik kararlarında kabul edildiği üzere, tasarlama, ani kast türünün dışında kalmakta, düşünce kastına girmektedir. Hukuki niteliği öğretide tartışmalı ise de, Yargıtay’ın duraksamasız uygulamalarına göre, tasarlamadan bahsedilebilmesi için failin bir kimsenin yaşam hakkı veya vücut bütünlüğüne karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükunete rağmen bu kararından vazgeçmeyip, sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve kurguladığı fiili, belirlenmiş kurgu dahilinde icra etmesi gerekmektedir.  Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükunetle düşünebil¬meye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail, bu süre içerisinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçme¬mektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi, fakat başka bir nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükunete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında ele alındığında;

Somut olay bu açıklamalar ışığında ele alındığında;

Dönerci ustası olan sanık O...ile üniversite öğrencisi olan sanık A... arasında iki yıldır devam eden duygusal bir ilişkinin mevcut olduğu, sanıkların sık sık bir araya geldikleri, bu zaman dilimlerinde sanık O...'ın çok fazla harcama yaptığı, bu nedenle de çevresine borçlandığı, sanık O..'ın köylüsü ve eski komşusu olan maktule L...'nin evine sanık A...'yi birkaç kez götürdüğü, A....yi maktûleye ileride evleneceği kız olarak tanıttığı, olay günü maktûlenin A... müşteri temsilciliği işini sanık A..ye de ayarlaması konusunu görüşmek amacıyla maktûlenin evine geldikleri, maktûlenin sanıklara kahvaltı hazırladığı, maktûle ile sanık A...kahvaltı masasında konuşurken, sanık O...’ın önceden hazırladığı ve eve gelirken montunun koluna sakladığı sopayı çıkartarak arkadan maktûlenin kafasına vurmaya başladığı, bir süre sonra maktûle hareketsiz kalınca üzerindeki ziynet eşyalarını alarak sanık A..’ye verdiği, sanık O...'ın maktûlenin öldüğünden emin olmak için mutfaktan aldığı bıçakla maktûlenin boğazını kestiği ve spor aletiyle kafasına vurduğu, elleri ile dokunduğu ve parmak izlerinin çıkabileceği çatal, bıçak, bardak gibi eşyaları sanık A....'nin toplayarak bir poşete koyduğu, maktûlenin üzerindeki ziynet eşyaları ile birlikte suç aletlerini de alarak evden ayrıldıkları, suçta kullanılan sopa ve bıçağı gömdükleri, kanlanan elbiseleri yakıp, evden aldıkları diğer eşyaları boş bir araziye attıkları, maktûlenin üzerinden aldıkları ziynet eşyalarını ise sanık A...'nin kaldığı yurda sakladığı, yapılan otopsi sonucunda maktûlenin kafasına künt cisim ile vurulması sonucu meydana gelen kafatası ve kafa tabanı kemiği kırıkları ile müterafık beyin kanaması ile boyun kesisinden gelişen dış kanamanın ve kan aspirasyonuna bağlı mekanik asfiksinin müşterek etkisi sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, sanık O...’ın, maktûlenin üzerinde bulunan ziynet eşyalarını almak için maktûleyi öldürmeyi değil, yalnızca bayıltmayı planladıklarına ilişkin savunmasına itibar edilerek, öldürme eyleminin tasarlama olmaksızın gerçekleştirildiği sonucuna varılmıştır. Ancak, sanık O...’ın, önceden hazır edip yanında getirdiği sopa ile maktûlenin kafasına birden fazla kez vurarak etkisiz hale getirip, üzerinde bulunan ziynet eşyalarını aldıktan sonra, sanıkların eylemlerini sonlandırarak olay yerinden ayrılabilecekken, yağma eylemini tamamlamalarına rağmen evden ayrılmadıkları, sanık O..’ın, otopsi raporunda belirtildiği şekilde önce mutfaktan aldığı bıçak ile maktûlenin boğazını kestiği, daha sonra bununla da yetinmeyip, ölüm sonucunu elde edebilmek için, olay yerinde bulduğu ağırlık aleti ile maktûlenin kafasına vurmak suretiyle eylemi gerçekleştirdiği nazara alındığında, sanığın savunmasına ve yerel mahkemenin kabulüne katılmak olanaklı değildir. Zira, sanık O...'ın savunmasının kabulü halinde, maktûleyi bayıltarak eylemin gerçekleştirilmesi için, suç aleti olarak, bu sonucu almaya elverişli eter vs. gibi maktûlenin direncini karşı koymaksızın kırabilecek kimyasal bir maddenin kullanılması gerekirdi. Kaldı ki, maktûlenin bayıltılarak eylemin gerçekleştirilmesi durumunda, kısa bir süre sonra kendisine geldiğinde sanıkların kimlik bilgilerini kolluk kuvvetlerine vermek suretiyle yakalanmalarını sağlayacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların başlangıçtaki planlarının, maktûleyi bayıltarak etkisiz hale getirdikten sonra yağma eylemini gerçekleştirmek değil, maktulü öldürerek sonuç almaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde; aralarında iki yıldır süren duygusal ilişki bulunan sanıkların, çok fazla para harcamaları nedeniyle sanık O...’ın çevresine borçlandığı, bu borçları nasıl ödeyeceklerini düşünürken, akıllarına bir kaç kez evine ziyarete gittikleri ve sanık O...’ın köylüsü ve eski komşusu olan L...'nin üzerinde gördükleri ziynet eşyalarının geldiği, bu amaçla olaydan üç gün önce bir araya gelen sanıkların, sanık A..’nin, maktûlenin çalıştığı işe girmesi konu¬sunu konuşmak bahanesi ile maktûlenin evine gidip onu öldürdükten sonra, üzerinde bulunan ziynet eşyalarını alma hususunda plan yaptıkları, öldürme kararından sonra suç tarihine kadar geçen üç günlük sürede ulaştıkları ruhi sükunete rağmen öldürme kararından vazgeçmedikleri, yaptıkları plan dahilinde olay günü maktûlenin evine gittikleri, sanık A....'nin kendilerine kahvaltı hazırlayan maktûleyi konuşarak oyaladığı sırada, sanık O...’ın önceden hazırladığı ve eve gelirken montunun koluna sakladığı sopayı çıkartarak arkadan maktûlenin kafasına vurmaya başladığı, bir süre sonra maktûle hareketsiz kalınca üzerindeki altınları alarak sanık A...’ye verdiği, maktûlenin öldüğünden emin olmak için sanık O..’ın mutfaktan aldığı bıçakla maktûlenin boğazını kestiği ve olay yerinde bulduğu ağırlık aleti ile kafasına birden fazla kez vurduğu, daha sonra sanıkların maktûlenin üzerinden aldıkları ziynet eşyaları ile birlikte suç aletlerini de alarak evden ayrıldıkları anlaşılmakla; öldürme eyleminin tasarlayarak gerçekleştirildiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

2- Sanık A..’nin kasten öldürme suçuna iştirakinin “müşterek faillik” düzeyinde mi, yoksa “yardım etme” düzeyinde mi olduğuna ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendiril¬mesinde;

Ceza Genel Kurulunun 20.01.2009 gün ve 232-2 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı Yasa ile asli iştirak- fer’i iştirak ayrımı kaldırılmıştır. Yasa gerekçesinde belirtildiğine göre; eski sistemin en önemli sakıncası, kişinin suçun işlenişine katkısının, gerçekleştirilen suçun bütünlüğü içerisinde değil, ondan bağımsız olarak ele alınmasıdır. Bu nedenle, 765 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde uygulanan sistemde, suçun işlenişine iştirak eden kişilerin çoğu zaman asli fail olarak mı, yoksa fer’i fail olarak mı sorumlu tutulacakları duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanamamaktadır.

Yine gerekçede ifade edildiği gibi, Hükümet Tasarısı’nda da benimsenen asli iştirak, fer’i iştirak ayrımının adil ve eşit olmayan bir cezalandırmayı sonuçlaması ve uygulamada zorluk ve duraksamalara neden olması dolayısıyla, bu ayrımı esas alan düzenleme tasarıdan çıkarılmıştır. Yeni yapılan düzenlemeyle, iştirak şekilleri fiilin işlenişi üzerinde kurulan hakimiyet ölçü alınarak belirlenecektir. Bu sistemde birer sorumluluk statüsü olarak öngörülen iştirak şekilleri ise, faillik, azmettirme ve yardım etmeden ibarettir.

Yeni yasaya göre suça iştirakte, faillik veya şeriklik söz konusu olabilmektedir. Şeriklik ise, azmettiren ve yardım eden olarak ikiye ayrılmaktadır. Böylece 765 sayılı Yasada asli manevi fail sayılan azmettiren, 5237 sayılı Yasada fail olarak kabul edilmeyip, şerikler arasında sayılmıştır. Bir suçun işlenmesinde asıl sorumluluk faillere ait olup, şerikler ise 40. maddede yer alan bağlılık kuralı gereğince sorumlu tutulabilmektedirler.

Yasa koyucunun 37. maddenin 1. fıkrasındaki “suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur” ifadesiyle faillik kavra¬mının kapsamını oldukça geniş tuttuğunu söyleyebiliriz. Anılan madde uyarınca müşterek faillikten söz edilebilmesi için birden fazla suç ortağı tarafından, birlikte suç işleme kararına bağlı olarak suçun icrai hareketlerinin birlikte gerçekleştirilmesi ve dolayısıyla, fiilin icrası üzerinde müşterek hakimiyet kurulması gerekmektedir. Suçun işlenmesini sağlayan hareket üzerinde hakimiyet kuran herkes fail sayılabilecektir. Hareket üzerinde hakimiyet kurmak, birlikte irtikap etme şeklinde gerçekleşebileceği gibi, zımni veya açık bir iş bölümüne dayalı olarak hareketi birlikte gerçekleştirmeyi de kapsayabilir. Öyle ki, bu anlamda suçu sonuçla¬yan hareketi yapmayan, fakat bir başkasının bu hareketi yapması için gerekli ortamı hazırlayanlardan her birisi de fail sayılabilecektir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Çünkü, suç kastının mutlaka belli bir aşamada oluşması gerekmediği gibi, iştirak iradesinin de suç tamamlanıncaya kadar her aşamada oluşması mümkündür.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunun çözümünde belirtildiği üzere, sanıkların olaydan üç gün önce maktûlenin ziynet eşyalarını yağmalamak ve bu amaçla maktûleyi öldürmek konusunda plan yaptıkları, olay günü de sanık A..’nin yaptıkları plan dahilinde sanık O..’ın yanında yer alarak, yaptıkları işbölümü gereği maktûleyi konuşarak oyalama ve dikkatini başka yöne çekme görevini yerine getirdiğinde, olaydan sonra da kanıtları ortadan kaldırmak ve yağma konusu eşyaları saklamak suretiyle “öldürme kastında”  sanık O..ile mutabık kaldığında ve öldürme suçuna bu suretle katıldığında kuşku bulunmadığından, sanık A..'nin maktûleye yönelik eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 37. maddesinde düzenlenen “faillik” kapsamında kaldığının kabul edilmesi gerekir.

Bu itibarla, sanıklar hakkında Özel Daire bozma kararı doğrultusunda yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla tasarlayarak kasten adam öldürme suçundan hüküm kurulması ve sanık A..'nin eyleme iştirakinin “müşterek faillik” düzeyinde bulunduğunun kabulü yerine, yerel mahkemece eski hükümde ısrar edilmesinde isabet bulunmadığından, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi ise; “Yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğu ve onanması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün ve 40-140 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın, sanıklar haklarında yağma suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.