muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4176, Karar No: 2024/4667, Tarih: 18.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4176 E.  ,  2024/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.10.2022

SAYISI : 2023/248 E., 2023/397 K.

DAVALILAR :... Grup-Akınsel İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ..., SM Grup Sosyal Hizmetler Sağlık Medikal Danışmanlık Temizlik Tek. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vd.

İşçilik alacağının ödenmesinden dolayı rücuen açılan alacak davasının yapılması sonucunda verilen hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince, davalı tarafın şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı, başka bir deyişle 6100 sayılı Kanunun 334/1 inci maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalının adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve iş bu kararın, davalı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanunun 336/2 nci maddesinde "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır." hükmüne, aynı Kanunun 334/1 inci maddesinde ise "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun maddeleri uyarınca, ödenmesi gereken temyiz harç ve giderlerinin miktarı da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 13.06.2024 tarihli ve 2024/1900 Esas, 20224/2222 Karar sayılı kararına yönelik itirazın REDDİNE,

18.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2288, Karar No: 2008/3812, Tarih: 20.03.2008

4. Hukuk Dairesi 2008/2288 E., 2008/3812 K.

**4. Hukuk Dairesi 2008/2288 E., 2008/3812 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT

- ZİYNET EŞYALARININ İADESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 47 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı H…

…. vekili avukat İlyas tarafından, davalı Mustafa aleyhine 20.09.2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat ve eşya iadesi istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.10.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ziynet eşyasının iadesi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, resmi nikah kıymadan davalı ile bir yıl süreyle evlilik yaşadığını ve evliliklerinin bozulmasına davalının neden olduğunu, düğünde takılan ziynet eşyalarının davalıda kaldığını belirterek, ziynet eşyalarının iadesini ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacının akrabası olduğunu, evlendikten sonra resmi nikah yapmak için Adana'da çalışmalar başlattığını, davacıdan kaynaklanan nedenle resmi nikahın kıyılamadığını, psikolojik rahatsızlığı nedeniyle hastanede yattığı sırada davacıyı kardeşinin babasının evine götürdüğü, ziynet eşyalarının davacıda kaldığını, davacı ile resmi nikah yapmadıkları için manevi tazminatla sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının bir süre davalı ile evli kaldığını, davacının yaşadığı sosyal çevre gözetildiğinde dul bir insanın yeniden evlenmesinin güç olduğu gerekçesiyle manevi tazminat ve ziynet eşyaları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olan olayda davacı, ziynet eşyalarının nikahsız kocası davalıda kaldığını İleri sürmüş, adı geçen İse bu eşyaları davacının müşterek evi terk ederken yanında götürdüğünü savunmuştur. Hayat deneyimlerine göre olağan olan, bu çeşit eşyanın kadın üzerinde olmasıdır. Diğer taraftan, bunlar rahatlıkla götürülebilen çeşitlerdendir. Onun için evden ayrılmayı tasarlayan kadının onları yanında götürmesi tabiidir. O halde, kadının evi terk ederken ziynet eşyasının zorla elinden alındığı veya götürmesine engel olunduğu kanıtlanmadıkça, kadın tarafından götürüldüğünün kabulü gerekir.

Davacı, dava dilekçesinde, davaya konu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu veya zorla elinden alındığını iddia etmemiştir. Bu yolda bir ispat da yoktur. Hal böyle olunca, o eşyanın evde kaldığını düşünmek mantığa aykırı düşeceğinden, ziynet niteliğinde olan eşya hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru değildir. Ayrıca davacı, davalı ile nikahsız evlendiğinde reşit olup, resmi nikah yapılmamış olması davacının kendi kusurunu oluşturur. O nedenle, manevi tazminat koşulları da oluşmamıştır. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA}

} ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13754, Karar No: 2016/8004, Tarih: 11.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13754 E.  ,  2016/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2014/796-2015/227 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/10/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle tazminat istemine ilişkin dava sonucu müvekkilinin toplam 107.856,36 TL'nin ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacının talebinin şirkette çalışan işçinin zararından kaynaklandığını, bu nedenle bu zararın üçüncü kişiye ait bir zarar olarak kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, davacı tarafça yapılan ödemenin taraflar arasında yapılan İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereği davalı ...'ın sorumluluğunda kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 98.647,72 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.053,97 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.053,97 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 30/10/2009 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Satış Hizmetleri A.Ş'ye devredilerek 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 30/10/2009 tarihinde ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 30/10/2009 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 30/10/2009 tarihi öncesi, 16/09/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 30/10/2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 30/10/2009 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 16/09/2009 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 30/10/2009 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2014/24349, Karar No: 2014/19734, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24349 E.  ,  2014/19734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkinidir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda davacı, anne ve babası ile aynı nüfus hane numarasında olmalarına rağmen nüfus kayıtları arasında bağlantı olmadığı için çocukları olarak gözükmediğini, bu durumu babasının veraset ilamı çıkarıldığında isminin gözükmemesi üzerine fark ettiğini, anne adının “...” yerine “...” ve baba adının “...” yerine “...”olarak yanlış yazıldığını iddia ederek hatalı nüfus kayıtlarının iptali ile nüfus kaydındaki anne ve baba adının düzeltilerek baba hanesi ile bağlantı sağlanmak suretiyle irtibatlandırılması istemiyle dava açmıştır. Bu halde, uyuşmazlık hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi ve nüfus kaydındaki bağlantının sağlanması istemine ilişkin olup, nesep davası olmadığı, ... ...'nun 25/12/2013 gün ve 2013/18-464 esas 2013/1698 karar sayılı ilamıyla da benimsenmiş olup, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8065, Karar No: 2021/17548, Tarih: 10.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8065 E.  ,  2021/17548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Tekirdağ 1 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun karar tarihi olan 28/01/2016 tarihli duruşma günü 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3044, Karar No: 2012/3722, Tarih: 23.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/3044 E.  ,  2012/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.10.2009 gün ve 2007/142 esas, 2009/930 karar sayılı esasa ilişkin hükmünde ve aynı Mahkeme’nin 14.05.2010 gün ve 2007/142 esas, 2009/930 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; sanığın temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek Mahkeme’nin hukuki değerden yoksun bulunan 14.05.2010 gün ve 2007/142 esas, 2009/930 karar sayılı “temyiz isteminin reddine” ilişkin ek kararı kaldırılarak; 01.10.2009 tarihli karara yönelik yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kolluk tarafından düzenlenen ve mağdurun anlatımı ile örtüşen olay yeri çizelgesine göre, hayvanların çalındığı ahırın mağdura ait evin bitişiğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin (1-b) fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa maddesinin uygulama yeri olmayan (2-g) fıkra ve bendi ile hüküm kurulması,

2- Suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sadece gece saat 02.00 sıralarında köy yerinde bir minibüsün dolaştığı bilgisine dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde suçun sübuta ermediği inancı ile sayın Üye ...' nın karşı oyları ile oyçokluğuyla karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde suçun sübuta ermediği inancı ile sayın Üye ...' nın karşı oyları ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: Sanığın aksi ispatlanamayan savunması, suça konu hayvanların ... isimli beraat eden sanığın damında ele geçmesi, kasap olan sanık ...'ın suça konu hayvanları sanıktan satın aldığını söylemesine rağmen menşe şehadetnamesi ve küpe olmadığını söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması; suçta kullanıldığı iddia edilen 42 ... plakalı pejo marka aracın beraat eden sanık ... ...'a ait olmasına rağmen, sanık ...'ın suça konu aracı sanık ...'e verdiğini ve suç tarihinden 1-2 gün önce aldığını söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması; sanık ... suça konu hayvanları sanık ...'ten aldığını ve ... ile ...'in şahit olduğunu söylemesine rağmen tanık ...'ın söz konusu beyanı doğrulamadığı ve tanık ...'ın da aşamalarda tutarlılık göstermeyen beyanlarda bulunması; sanık ...'in ısrarla sanık ...'ı hiç tanımadığını söylemesi gibi olaysal deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ... ile ...'ın aşamalarda tutarlı olmayan suç atımları dışında sanığın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/2722, Karar No: 2012/4641, Tarih: 05.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2722 E.  ,  2012/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalının üst sıraya alındığını, oysa bu alacaklının tüm alacağını tahsil ettiğini, ipoteğin dava dışı ...’e kefaletin teminatı olarak kaldırılmadığını, bu uygulamanın Türk Medeni Kanunu’nun 2 nci maddesine aykırılık teşkil ettiğini, ipotek ve kefalet tarihlerinin karşılaştırılması halinde bu durumun ortaya çıkacağını ileri sürerek, ipoteğin terkini ile davalı dosyasına yatan paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı... İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti. arasında genel kredi taahhütnamesi akdedildiğini, borçlu...’ın da sözleşmeye kefil olduğunu ve asaleten ve kefaleten borçlarının teminatı olmak üzere taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, uygulamanın yasaya ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka ile dava dışı ... İnş.Ltd.Şti arasında imzalanan kredi sözleşmelerine .... ve ...'ın müteselsil kefil olarak imza attıkları, ayrıca ...'ın bedeli paylaşıma konu taşınmazı üzerine toplam 47.000,00 TL tutarında ipotek tesis ettiği, davalı bankanın toplam 63.000,00 TL alacağı bulunmasına rağmen sadece 25.500,00 TL tahsilat yaptığı ve halen dava dışı borçlunun bütün borcunu ödemediği ve davalı bankanın bu sözleşmeler nedeniyle sıra cetveline konu miktardan daha çok alacağının bulunduğu, alacağın muaccel ve mevcut olduğu anlaşıldığından, davacının talebinin yerinde bulunmadığı bu anlamda alacağın ipoteğe dayanması, takip tarihi nazara alınarak davalının alacağının davacıya göre sırasının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.