muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4426, Karar No: 2024/1742, Tarih: 27.05.2024

Dosya içeriğine göre kararı temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'un sıra cetveline konu alacaklarının her biri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

3.2. Davalı ...'in temyizi yönünden; sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem esasına, hem miktarına, hem de sıraya yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK 142/son) görülmelidir. Somut olayda dava alacağın esas ve miktarına yönelik sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Dosya kapsamından dava konusu edilen aynı sıra cetvelinde sadece sıraya yönelik olarak ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli ve 2019/902 E., 2021/53 K. sayılı kararı ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın bir kısım şikayet olunanlar tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli ve 2021/957 E., 2023/1400 K. sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın bir kısım şikayet olunanlar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.05.2024 tarihli ve 2023/4430 E., 2024/1741 K. sayılı ilamı ile temyiz başvurularının miktardan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3.3. Bu durumda, eldeki davaya konu 28.11.2019 tarihli sıra cetvelinin ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/902 E. sayılı dosyasında iptaline karar verildiğine göre aynı sıra cetveline ilişkin olarak muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davası konusuz kaldığından artık davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3.4. Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13196, Karar No: 2006/16346, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13196 E.  ,  2006/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.05.2005 tarih ve 2005/195-5983 sayılı bozma kararında özetle: "Uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli 300 ada 69 parsel sayılı taşınmazın 1962 çekimi ... fotoğraflarına göre düzenlenen 1963 baskılı memleket haritasında, ormansız açık alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve memleket haritasında yeri açık alanda işaretlenmiş ise de, davacı ... Yönetimi tarafından dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı, haritalarda çekişmeli 300 ada 69 parselin kısmen yeşil orman alanı kısmen ormansız açık alanda kaldığı görülmektedir. Bilirkişi raporu ile bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalar arasında çelişki bulunmakta olup, bilirkişi bu çelişkinin nedenini de raporunda açıklamamıştır. Bu husus, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritasındaki yerini gerçeğe uygun belirleyip belirlemediği hususunda tereddüt yarattığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne (A) ile gösterilen 2512.40 m2'lik kısmın tesbit gibi davalı adına (B) ile gösterilen 777.44 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 27/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10520, Karar No: 2013/1282, Tarih: 28.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10520 E.  ,  2013/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. maddede çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olma hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilirler. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapamaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki,...’nın bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda; her iki dava türünün taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'a iadesine

28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11074, Karar No: 2017/7036, Tarih: 08.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/11074 E.  ,  2017/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/10/2014 tarih ve 2013/531-2014/639 sayılı hükmün Dairemizin 11/02/2016 tarih ve 2014/47574-2016/4057 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... Eczanesinin sahibi olduğunu, eczane ile davalı Kurum arasında ilaç alım sözleşmesi akdedildiğini, davalı Kurumun 11/12/2013 tarihli kararı ile 16.178,00 TL cezai şart uyguladığını ve bu cezanın istihkakından kesilmesine karar verildiğini, cezai şartın dayanağının eczanenin devamlı müşterisi olan ... ... reçetesinde olmayan 2 adet mamanın faturaya sehven dahil edilmesi olduğunu ve ortada herhangi bir kasıt bulunmadığını, ... ... ait ilaç listesinin içeriğinde de görüldüğü üzere mamaların sürekli olarak hastaya verildiğini belirterek uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının akdedilen sözleşme hükümlerine aykırı hareket ettiğinin tespit edilmesi üzerine dava konusu işlemin tesis edildiğini, yapılan işlemin usul, yasa, mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın KISMEN KABULÜ ile, davalı Kurum tarafından uygulanan 16.178,00 TL cezai şart bedelinin ve 1.277,10 TL reçete bedelinin davacıdan tahsiline ilişkin işlemlerin yerinde olmadığının TESPİTİ ile, bu işlemlerin İPTALİNE, davacının davalı Kurum'a 341,20 TL reçete bedeli borcu olduğunun TESPİTİNE, karar verilmiş, hüküm temyiz edilmekle Dairemizin 11.02.2016 tarihli 2014/47574 esas 2016/4057 karar sayılı ilamı ile onanmış, davalı taraf bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davalının diğer karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki 2012 Yılı İlaç Temin Protokolünün 5.3.9 maddesinin “Müvekkil Kurumca yapılan inceleme neticesinde provizyon sistemine gerçeğe aykırı reçete kaydı yapılarak müvekkil kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin (10) katı tutarında cezai şart uygulanarak Eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme fesih edilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak bu durumun sehven yapıldığının Eczacı tarafından bildirilmesi ve kurumca yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi durumunda bu hüküm uygulanmaz” hükmü gereğince sözleşmenin 4.3.6. ve 4.3.7. maddesine göre reçete bedeli ve 10 katı tutarında cezai şart bedelinin kurumca tahsiline ilişkin yapılan işlemin iptaline ilişkin olup, mahkemece, 1.617,80 TL'lik reçete tutarının 341,20 TL'lik kısmının sehven fazladan fatura edildiği, 1.277,10 TL'li reçete bedelinin ise hak sahibine eksiksiz olarak teslim edildiği, olayda her hangi bir kötüniyet ve kasıt bulunmadığı, davalı Kurum tarafından uygulanan 16.178,00 TL cezai şart bedelinin ve 1.277,10 TL reçete bedelinin davacıdan tahsiline ilişkin işlemlerin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 2012 yılı protokolünün 5.3.9. maddesinde “Müvekkil Kurumca yapılan inceleme neticesinde provizyon sistemine gerçeğe aykırı reçete kaydı yapılarak müvekkil kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin (10) katı tutarında cezai şart uygulanarak Eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme fesih edilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak bu durumun sehven yapıldığının Eczacı tarafından bildirilmesi ve kurumca yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi durumunda bu hüküm uygulanmaz” denildiği, davalı kurum tarafından söz konusu işlem öncesinde bilgilendirme amacıyla davacıya bu konuda 21.06.2013 tarihli yazı gönderildiği ve davacıya bu yazının 02.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen 15 günlük süre içinde davacı tarafça cevap verilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Protokolün 5.3.9 maddesine göre söz konusu işlemin sehven yapıldığının bildirilmesi halinde cezai işlemin uygulanmayacağı düzenlenmiş olup, davalı Kurum tarafından cezai işlem tesisinden önce gönderilen bilgilendirme yazısına davacı tarafça itiraz edilmemiş ve süresinde cevap verilmemiştir. O halde mahkemece, davalının 2012 protokolünün 5.3.9. maddesine göre usulüne uygun işlem yaptığı dikkate alınarak, reçete yer alan ve teslim edilen ilaç dışında kalan reçetede yer almayan ilaçlar yönünden cezai işlem uygulamasının yerinde olduğu gözetilerek konusunda uzman bilirkişilerden taraf, mahkeme ve yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

.3.9. maddesine göre usulüne uygun işlem yaptığı dikkate alınarak, reçete yer alan ve teslim edilen ilaç dışında kalan reçetede yer almayan ilaçlar yönünden cezai işlem uygulamasının yerinde olduğu gözetilerek konusunda uzman bilirkişilerden taraf, mahkeme ve yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 11.02.2016 tarih ve 2014/47574 esas, 2016/4057 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 11.02.2016 tarih ve 2014/47574 esas, 2016/4057 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davalı yararına BOZULMASINA, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23573, Karar No: 2015/184, Tarih: 14.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23573 E.  ,  2015/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2014/350-2014/540

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2014 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emirlerine konu asıl alacak miktarları 1.890,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 14/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24942, Karar No: 2015/1133, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24942 E.  ,  2015/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/108

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Durağan Büyükşehir Belediye yönünden reddine, Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamı uyarınca işlem yapılmış, davalılardan D.. B.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen karar, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa vasfındaki taşınmaza emsal mukayesesine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Mahkemece, bozmadan önce verilen ilk kararda, davalılardan Karayollarının 91.868,91-TL davalı Belediyenin ise 49.482,18-TL el atma bedelinden sorumlu olduğuna hükmedilmiş, bu karar her iki davalının temyizi üzerine yeniden emsal incelemesi yapılması ve kaldırım olarak bedeline hükmedilen kısmın terkinine karar verilmesi nedenlerine dayalı olarak Dairemizce bozulmuştur.

Dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak belediyece alınmış 30.05.1989 tarih ve 336 yevmiye numaralı kamulaştırma kararının, imar planına göre zorunlu imar yolunun açılmasına yönelik olduğu anlaşılmıştır. Bozma sonrasında taşınmazın karayolları ağı içinde olup olmadığı karayolları ağında ise ne kadarlık bölümünün Karayolları Genel Müdürlüğünce sorumluluk alanında kaldığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile imar planında kısmen yol, kısmen kaldırımda kaldığı anlaşılan taşınmazın el atılan kısımlarının tamamının bedelinden davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumlu tutulması,

2-Kabule göre de;

Davacı tarafça verilen 05.04.2012 tarihli ıslah dilekçesinde dava değerinin 141.500-TL olarak ıslah edildiği ve ıslah edilen miktara göre daha az bedele hükmedildiği gözetilmeksizin tam kabul kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8196, Karar No: 2024/8379, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8196 E.  ,  2024/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/685 E., 2024/860 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 E., 2022/423 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ...'nun meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., ATK 2. Üst Kurulu raporunda bildirilen %10.3 oranındaki sürekli iş göremezlik oranını kabul ettiğini, itirazı olmadığını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne; davalı ...'nun meslek hastalığı nedeniyle maluliyet başlangıç tarihinin 22.09.2014 olduğunun ve maluliyet oranının %10.3 olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalıya %16 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, diğer raporların gerçek durumu yansıtmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığını, davacı aleyhine açılan rücu davasında sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenebileceğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalıya %16 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, diğer raporların gerçek durumu yansıtmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığını, davacı aleyhine açılan rücu davasında sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenebileceğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosya kapsamından; Kurum Sağlık Kurulunun 10.04.2015 tarih ve 280 sayılı raporunda davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %16 olarak belirlendiği ve bu oran üzerinden sigortalıya gelir bağlandığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 02.05.2018 tarih ve 34/7434 sayılı kararında da %16 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 30.01.2019 tarih ve 1678 ile Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 28.11.2019 tarih ve 2130 sayılı raporlarında ise sigortalının %10.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin mütalaa edildiği ve Dairemizce yapılan istinaf incelemesi sonucu verilen kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sırasında alınan ATK 2. Üst Kurulunun 09.06.2022 tarih ve 1296 sayılı raporu ile sigortalının hastalığının (q/q 1/1) düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığı olduğunun, bu hastalığı nedeniyle Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası grup12 alınarak E cetveline (yaşına) göre %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, meslek hastalığı başlangıç tarihinin ve buna bağlı maluliyetinin dosyadaki mevcut belgelere göre 22.09.2014 tarihi olup bu tarihten itibaren maluliyetinin %10.3 olduğunun ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Kurul raporu arasındaki farkın radyolojik değerlendirme farkından kaynaklandığının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.